Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Μαΐ 2017


Πρόκειται για το υπέρογκο δημόσιο χρέος, αφού από αυτό εξαρτάται η ασφάλεια της πατρίδας μας, η εδαφική της ακεραιότητα, η άμυνα, η παιδεία, η υγεία, η επιβίωση και το μέλλον των παιδιών μας – ενώ σε αυτό οφείλονται όλα τα δεινά μας, κυρίως η σχεδιαζόμενη ληστεία της δημόσιας και ιδιωτικής μας περιουσίας
«Οι Γερμανοί είναι κακοί, πολύ κακοί»
(The Germans are bad, very bad – D. Trump, πηγή)
Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, έτσι όπως έχει εκτοξευθεί στα ύψη από την πολιτική των μνημονίων που μας επιβλήθηκε, είναι το νούμερο ένα πρόβλημα μας – αφού σε αυτό οφείλεται η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας, η εποπτεία των πιστωτών με την εγκατάσταση κατοχικών κυβερνήσεων, ο διεθνής εξευτελισμός μας, η καταρράκωση της αξιοπρέπειας και ο εκμηδενισμός της εθνικής μας υπερηφάνειας.

Εκτός αυτού, από το δημόσιο χρέος εξαρτάται η εσωτερική ασφάλεια της πατρίδας μας, η εδαφική της ακεραιότητα, η άμυνα, η παιδεία, η υγεία, η επιβίωση μας και το μέλλον των παιδιών μας – ενώ σε αυτό οφείλεται η εξαθλίωση μεγάλων μερίδων του πληθυσμού, η κλιμακούμενη πορνεία, η θανατηφόρα επέλαση των ναρκωτικών στα κέντρα των πόλεων, οι τρομοκρατικές επιθέσεις, η άνοδος των αυτοκτονιών, η μαζική μετανάστευση των νέων Ελλήνων, η μείωση των γεννήσεων, η αύξηση των θανάτων, η ανεργία, οι χρεοκοπίες χιλιάδων επιχειρήσεων, το ασφαλιστικό, η πτώση των τιμών των ακινήτων πάνω από 500 δις €, του χρηματιστηρίου πάνω από 100 δις € κοκ.

Περαιτέρω, στο βωμό του χρέους θα θυσιαστούν τα δημόσια και ιδιωτικά μας περιουσιακά στοιχεία, αφού εμείς εγγυούμαστε για την εξυπηρέτηση του και όχι κάποιο απρόσωπο κράτος – με όλα όσα έχουμε με κόπο δημιουργήσει κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Επομένως η ελευθερία και η αξιοπρέπεια μας, με τη μετατροπή μας σε σκλάβους χρέους στο διηνεκές –  καθώς επίσης σε φθηνούς εργάτες της γερμανικής βιομηχανίας.

Ειδικότερα, όλα όσα διαθέτουμε θα καταλήξουν σταδιακά στους νέους ιδιοκτήτες της χώρας: η δημόσια περιουσία με την εκποίηση της αφού προηγουμένως απαξιωθεί, χωρίς να μειωθεί καθόλου το χρέος, ενώ η ιδιωτική μέσω της ραγδαίας μείωσης των εισοδημάτων, της αύξησης των φόρων, των κατασχέσεων, των πλειστηριασμών σε εξευτελιστικές τιμές κοκ. – με τους περισσότερους Έλληνες να παραμένουν χρεωμένοι.

Ακόμη χειρότερα, επειδή η ολοκληρωτική κατοχή της Ελλάδας δεν θα είναι το αποτέλεσμα μίας στρατιωτικής εισβολής, αλλά της εξαγοράς της, δεν πρόκειται να απελευθερωθεί ποτέ – αφού πάντοτε εκδιώκει κανείς έναν κατακτητή, αλλά ποτέ ένα νόμιμο ιδιοκτήτη της χώρας του, ο οποίος έχει πληρώσει για να την αγοράσει.

Με δεδομένο τώρα το ότι οι πιστωτές, η γερμανική κυβέρνηση δηλαδή, έχουν καταλάβει την εθνική στατιστική υπηρεσία, τη γενική γραμματεία εσόδων, το υπουργείο οικονομικών και τις εφορίες του, έχοντας καταστήσει την κυβέρνηση και τη βουλή υποχείρια τους (άρα την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία που ουσιαστικά διορίζει τη δικαστική), σύντομα θα μπαίνουν νύχτα στα σπίτια μας και θα μας παίρνουν ότι έχουμε και δεν έχουμε – ενώ ήδη «χτενίζουν» τα νησιά μας, καταγράφοντας την ιδιοκτησία και τις πηγές εσόδων μας.

Συνεχίζοντας, οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι, η καταστροφή που έχει υποστεί η Ελλάδα μετά την επιβολή των μνημονίων είναι χειρότερη από το βομβαρδισμό της – αφού η πτώση του ΑΕΠ μας είναι μεγαλύτερη από της Γερμανίας μεταξύ των ετών 1938 και 1948. Επί πλέον πως δεν έχουμε δει ακόμη τίποτα, με την έννοια πως η λεηλασία μόλις ξεκίνησε – παρά το όσα έχουμε υποστεί μέχρι σήμερα.

Όσον αφορά τώρα τις διαπραγματεύσεις για το χρέος, όπου ακούγεται ότι θα ελαφρυνθεί με την επιμήκυνση της «ωρίμανσης» του, με χαμηλά επιτόκια κοκ., πρόκειται για πολύ μεγάλες ανοησίες – αφού όλες αυτές οι «μεσοβέζικες» λύσεις κυκλοφορούν για να παραπλανούν τους Πολίτες, όπως συνέβη με το PSI. Αναλυτικότερα, για να είναι επωφελής για τους Έλληνες η μείωση του χρέους, θα πρέπει να είναι ονομαστική – για παράδειγμα, όταν αποφασιστεί θα πρέπει το χρέος από 325 δις € σήμερα να διαμορφωθεί στα 160 δις € την άλλη ημέρα το πρωί.

Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε η χώρα δεν ανακτά την πιστοληπτική της ικανότητα, δεν μπορεί να σταθεί μόνη της στα πόδια της ως οφείλει και δεν έχουν οι Πολίτες της καμία ελπίδα να ευημερήσουν (ανάλυση) – ενώ προφανώς δεν καθίσταται δυνατή μία ανάλογη διαγραφή του ιδιωτικού χρέους, οπότε είναι καταδικασμένα και τα ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων. Ως εκ τούτου δεν πρέπει να χειραγωγείται κανείς με τέτοιες δηλώσεις, οι οποίες εξυπηρετούν απλά και μόνο τις σκοπιμότητες των πιστωτών – καθώς επίσης των πολιτικών που ενδιαφέρονται μόνο για τη θέση τους και τον εαυτό τους.

Για να γίνει περισσότερο κατανοητό πως το δημόσιο χρέος είναι τα δεσμά μας, αυτά που μας κρατούν αιχμάλωτους και όμηρους των πιστωτών στο διηνεκές, χωρίς η ευθύνη να είναι δική μας τουλάχιστον μετά το 2010, το εξής:
Εάν κανείς χρωστάει 100.000 € σε μία τράπεζα και αυτή, αντί να του διαγράψει τα 50.000 € του μειώνει μόνο τις δόσεις ή/και τα επιτόκια για να το ξεπληρώσει σε 50 χρόνια αντί σε 20, οπότε να πληρώνουν τα παιδιά και τα εγγόνια του, δεν σημαίνει ότι απελευθερώνεται ή πως θα τα καταφέρει τελικά – ενώ φυσικά καμία άλλη τράπεζα δεν θα τον δανείζει, αφού δεν θα είναι μόνο υπερχρεωμένος αλλά και κακοπληρωτής, επειδή καθυστερεί όσον αφορά την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων του.
Όταν τον υποχρεώνει δε να πουλήσει παράλληλα το σπίτι ή την επιχείρηση του σε μία εξευτελιστική τιμή, για να εξοφλήσει ένα μέρος του δανείου του (αποκρατικοποιήσεις), οπότε να χάσει την πηγή των εσόδων του, αργά ή γρήγορα θα καταλήξει να χρωστάει ακόμη περισσότερα – χωρίς καμία δυνατότητα να τα εξοφλήσει. Τέλος, επειδή αρκετοί δεν έχουν συναίσθηση των αριθμών, το 1 δις € ισοδυναμεί με τους ετήσιους μισθούς 83.000 εργαζομένων, με μηνιαίο μισθό 1.000 € – οπότε μόνο για τους ετήσιους τόκους σήμερα δαπανώνται οι μισθοί για ένα χρόνο 500.000 ατόμων!

Η διαπραγμάτευση του χρέους

Περαιτέρω έχουμε αναφέρει ότι, η Ελλάδα θα πρέπει να συστήσει μία διακομματική επιτροπή διαπραγμάτευσης του χρέους – έτσι ώστε να είναι σύσσωμοι οι Έλληνες απέναντι στους πιστωτές, ως οφείλουν για ένα τόσο σοβαρό εθνικό ζήτημα (άρθρο). Κατά την άποψη μας δε είναι σοβαρότερο από την κήρυξη ενός στρατιωτικού πολέμου – ενώ όταν κηρύσσεται ένας πόλεμος, όπου ο οικονομικός δεν είναι λιγότερο καταστροφικός από το στρατιωτικό, δεν κοιτάζει κανείς ποιος κυβερνάει ή εάν μπορούν να συνεννοηθούν τα κόμματα, αλλά αμύνεται με όποιον και με ότι διαθέτει.

Η επιτροπή αυτή πρέπει να αποτελείται από τους καλύτερους Έλληνες διαπραγματευτές, από έμπειρους επιστήμονες δηλαδή και όχι από ανεπαρκείς πολιτικούς – καθώς επίσης να πλαισιώνεται από διεθνείς οργανισμούς και εξειδικευμένες εταιρείες, όπως θα ήταν για παράδειγμα κάποια μεγάλη αμερικανική νομική εταιρεία, μία άλλη οικονομικών συμβούλων με παγκόσμια εμβέλεια κοκ.

Η αιτία είναι πως οι Έλληνες πολιτικοί, ανεξαρτήτως κομμάτων, εκτός του ότι είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για τις ενέργειες που κατέστρεψαν τη χώρα μας, με ορισμένους από αυτούς να θεωρούνται διεφθαρμένοι, διαπλεκόμενοι ή εκβιάσιμοι από τους πιστωτές, δεν είναι σε θέση να διαπραγματευθούν επιτυχώς με τόσο έμπειρους αποικιοκράτες, όπως είναι για παράδειγμα η γερμανική ηγεσία – πόσο μάλλον όταν κατέχει όλες τις θέσεις-κλειδιά σε μία Ευρώπη που έχει πλέον μετατραπεί σε γερμανική (ανάλυση).

Ως εκ τούτου η διαπραγμάτευση με συγκεκριμένο και σαφή στόχο (ονομαστική διαγραφή μέρους του χρέους, κατάργηση των μνημονίων, άμεση εκδίωξη της Τρόικα) πρέπει να γίνει από τρίτους – όπου, εάν δεν συμφωνήσουν τα κόμματα μεταξύ τους, κάτι που θεωρείται πολύ πιθανό αφού η διχόνοια είναι μία από τις αρχαιότερες πληγές της Ελλάδας, τότε θα πρέπει να πιεσθεί η κυβέρνηση να το κάνει. Η πίεση αυτή μπορεί να ασκηθεί από τους Πολίτες, όπου αρκεί να πλημμυρίσουν τους δρόμους μόνο με αυτό το αίτημα, να σταματήσουν τις συναλλαγές ή οτιδήποτε άλλο – φυσικά ειρηνικά και εντός των πλαισίων της νομιμότητας.

Άλλη λύση για την Ελλάδα δεν υπάρχει, ενώ οι εκλογές δεν πρόκειται να βοηθήσουν – αφού, εάν εκλεγεί η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση, έχει εκ των προτέρων δηλώσει πως θα εφαρμόσει πιστά την πολιτική των μνημονίων, με την ελπίδα και αυτή πως θα υπάρξει κάποια διευκόλυνση στο χρέος, η οποία όμως δεν βοηθάει πουθενά.

Το μόνο που πετυχαίνεται με αυτές τις «ελαφρύνσεις» είναι να παρέχεται επαρκής χρόνος στους πιστωτές, για να μπορέσουν να λεηλατήσουν με την ησυχία τους την Ελλάδα, χωρίς να αντιδράσουν οι Έλληνες – ενώ όπως πολύ σωστά τόνισε ο πρόεδρος Trump, «οι Γερμανοί είναι κακοί, πολύ κακοί», χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό, ανελέητοι, αμείλικτοι και αχόρταγοι. Με απλά λόγια η χώρα θα πτωχεύσει εν λειτουργία, γεγονός που σημαίνει ότι θα έχει όλα τα μειονεκτήματα της χρεοκοπίας, χωρίς κανένα πλεονέκτημα – κάτι που δεν θα είναι καθόλου κολακευτικό για το IQ των Ελλήνων.

Οι υποχρεώσεις του 2017

Περαιτέρω, για να καταλάβει κανείς πού βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, πώς διενεργείται δηλαδή η μεγάλη ληστεία της, οφείλει να γνωρίζει πως αυτό το έτος πρέπει να πληρώσει ακόμη 21 δις € στους πιστωτές της (ετήσιους μισθούς σχεδόν 2.000.000 Ελλήνων) – εκ των οποίων τα 15 δις € είναι έντοκα γραμμάτια (T-Bills), δηλαδή ομόλογα διαρκείας το ανώτερο 26 εβδομάδων, με ένα τοκογλυφικό επιτόκιο της τάξης του 2-3% (πηγή).

Φυσικά οι βασικοί αγοραστές τους είναι οι αφελληνισμένες τράπεζες που κερδίζουν τεράστια ποσά (στα 15 δις € τόκους 450.000.000 €) εις βάρος των φορολογουμένων – οι οποίοι αναρωτιούνται ανόητα γιατί αυξάνεται το χρέος, παρά το ότι η χώρα έχει πλεονάσματα και πουλάει τη δημόσια περιουσία της (αεροδρόμια κλπ.). Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται οι υποχρεώσεις της χώρας αναλυτικά  – από αριστερά προς τα δεξιά στο κάτω μέρος: τα έντοκα γραμμάτια, τα ομόλογα αγγλικού δικαίου, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η ΕΙΒ (ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων).


Πηγή: Wall Street Journal, PDMA

Εν προκειμένω το μεγαλύτερο πρόβλημα θα παρουσιαστεί στα μέσα Ιουλίου, όπου λήγουν ομόλογα αγγλικού δικαίου ύψους 2,1 δις € (17/7), καθώς επίσης ομόλογα της ΕΚΤ ύψους 3,87 δις € (20/7) – τα οποία αγόρασε η κεντρική τράπεζα πολύ φθηνότερα και θέλει να της τα πληρώσουμε στο 100% συν τα κουπόνια τους, κερδίζοντας πάνω από 1 δις €!
Λογικά λοιπόν θα πρέπει να κλείσει πριν τον Ιούλιο η αξιολόγηση έτσι ώστε να μας εγκριθεί η δόση, αφού με τα χρήματα αυτά οι πιστωτές θα πληρώσουν τον εαυτό τους, εξασφαλίζοντας τα κέρδη τους – εκτός εάν το ΔΝΤ επιμείνει στον εκβιασμό του να αναλάβει το ESM την πληρωμή των χρεών της Ελλάδας απέναντι του ώστε να αποδεσμευθεί και η Γερμανία δεν υποχωρήσει.
Όσον αφορά τη συμμετοχή μας στο QE που διαφημίζεται από την κυβέρνηση, οι μόνοι ωφελημένοι θα είναι οι τράπεζες – οι οποίες θα χρησιμοποιήσουν τα πακέτα για να δανείζουν το κράτος, κερδοσκοπώντας εις βάρος μας (θα δανείζονται με 0% και θα δανείζουν το δημόσιο με 3%). Η δε προσφυγή μας στις αγορές που επίσης διαφημίζεται, απλά θα αυξήσει τα επιτόκια δανεισμού μας στο 4-5% από 2% σήμερα – με εξαίρεση τους υψηλότερους τόκους του ΔΝΤ και των επενδυτών που είναι ανάλογοι.

Επίλογος   

Ολοκληρώνοντας, προφανώς το ΔΝΤ δεν ενδιαφέρεται για το καλό μας, επιμένοντας στη μη βιωσιμότητα του χρέους εάν δεν διαγραφεί μέρος του, αλλά για το δικό του καλό – επειδή έτσι εκβιάζει τη Γερμανία, ενώ το ίδιο θέλει να αποχωρήσει ως χρηματοδότης της χώρας μας, για να μην αποκαλυφθούν οι παρανομίες του απέναντι μας.
Η Γερμανία δεν ενδιαφέρεται επίσης για το δικό μας καλό επιμένοντας να παραμείνει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, αλλά για το δικό της – αφού γνωρίζει πως χωρίς τη συμμετοχή του Ταμείου θα είναι αυτή ο κακός, οπότε θα έλθει στην επιφάνεια το ναζιστικό παρελθόν της.
Σε κάθε περίπτωση, εάν οι Έλληνες δεν αντιδράσουν αμέσως, αδιαφορώντας για τη ληστεία της χώρας τους που διενεργείται χωρίς κανένα πρόσχημα, «μέρα μεσημέρι» όπως λέγεται, το μέλλον τους θα είναι εξαιρετικά σκοτεινό – αν και ενός πολύ μικρού αριθμού μελών της εγχώριας ελίτ θα είναι ρόδινο, όπως επίσης της Ελλάδας ως αποικία, αλλά μόνο για τους νέους ιδιοκτήτες της.
Υστερόγραφο: Στέλεχος της κυβέρνησης, προσπαθώντας προφανώς να δικαιολογήσει την αποτυχία στις διαπραγματεύσεις για το χρέος, καθώς επίσης να προκαταλάβει μία επόμενη αποτυχία στο Euro Group της 15ης Ιουνίου, ισχυρίσθηκε ότι πιο ανόητο έχουμε ακούσει μέχρι σήμερα: το ότι το χρέος δεν επηρεάζει την τσέπη του Έλληνα!
Δηλαδή πως οι υπερβολικοί φόροι επιβάλλονται για κάποιον άλλο λόγο, ότι ο περιορισμός του κοινωνικού κράτους δεν αυξάνει τα έξοδα των Ελλήνων, πως η αδυναμία του δημοσίου να επενδύσει δεν έχει καταδικάσει τη χώρα στην ύφεση και δεκάδες χιλιάδες στην ανεργία, ότι η πιστοληπτική μας αξιολόγηση (σκουπίδια) δεν διώχνει τις επενδύσεις, πως η πτώση των εισοδημάτων δεν οφείλεται στο χρέος κοκ. Με απλά λόγια ότι, εάν χρωστάει κάποιος στην τράπεζα δεν επηρεάζεται καθόλου η τσέπη του! Πραγματικά λυπηρό.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νίκος Μιχαηλίδης

Οι εξελίξεις στην Τουρκία το τελευταίο διάστημα δεν αφήνουν καμιά αμφιβολία, ακόμη και στους πιο καλόπιστους στην Ελλάδα και στη Δύση γενικότερα, για τον χαρακτήρα του καθεστώτος και τις πραγματικές επιδιώξεις του στη Μέση Ανατολή, στη Μικρά Ασία και στην Ανατολική Μεσόγειο.

Ο Ερντογάν θέτει πλέον τις βάσεις για τη δημιουργία ενός πολιτικού συστήματος, στο οποίο θα ηγεμονεύουν εσαεί οι τουρκοσουνιτικές κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις. Στόχος του είναι να περιθωριοποιήσει περαιτέρω τους αντισυστημικούς Κούρδους και Αλεβίτες, καθώς και όλες τις άλλες μειονοτικές ομάδες και φιλελεύθερες φωνές. Το νέο Σύνταγμα είναι πολύ χειρότερο και από αυτό του δικτάτορα Κενάν Εβρέν των αρχών της δεκαετίας του 1980.

Το τουρκικό «βαθύ κράτος» και οι πολιτικές του βιτρίνες, ισλαμικά και κεμαλικά κόμματα, εφαρμόζουν μια σειρά από αλληλοσυμπληρούμενες πολιτικές, που στοχεύουν στην αποδυνάμωση «απειλών» στο εσωτερικό και στο εξωτερικό. Όμως, είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν θα επιτύχουν αυτά τα οποία επιδιώκουν.

Ο κουρδικός εφιάλτης

Η τουρκική κυβέρνηση προσπαθεί να αποτρέψει την δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στη Βόρεια Συρία και στο Βόρειο Ιράκ. Γι’ αυτό και υποστηρίζουν τη διατήρηση της ενότητας αυτών των δύο χωρών. Διαφορετικά, η μεγαλοϊδεατική τουρκική ηγεσία θεωρεί πως αυτά τα εδάφη θα πρέπει να περάσουν στη δικαιοδοσία της, ως πρώην «οθωμανική επικράτεια»!

Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις των τελευταίων μηνών, οι πρόσφατες τουρκικές αεροπορικές επιθέσεις κατά κουρδικών θέσεων και η μαζική συγκέντρωση στρατευμάτων στα σύνορα με Συρία και Ιράκ αποτελούν αδιάψευστες ενδείξεις αυτής της πολιτικής. Επίσης, η σχετική προπαγανδιστική εκστρατεία των πλήρως ελεγχόμενων τουρκικών ΜΜΕ αποτελεί επιπλέον επιβεβαίωση των τουρκικών προθέσεων.

Περαιτέρω, όμως, στρατιωτική εμπλοκή του τουρκικού κράτους στην περιοχή θα αποδυναμώσει περισσότερο τον κρατικό μηχανισμό και ιδιαίτερα τις ένοπλες δυνάμεις, ενώ θα ενισχύσει το αντιπολεμικό κίνημα και τον διχασμό στο εσωτερικό. Επιπλέον, υπάρχει ο κίνδυνος η Τουρκία να έρθει αντιμέτωπη με το Ιράν. Οι κουρδικές συνιστώσες δεν πρόκειται ποτέ να αποδεχθούν την τουρκική πολιτική και θα συνεχίσουν να αγωνίζονται μέχρι τελικής εθνικής δικαίωσης.
Η τουρκική κυβέρνηση επιθυμεί να καταστήσει τη χώρα διεθνές κέντρο μεταφοράς ενέργειας προς την Ευρώπη. Οι Τούρκοι ιθύνοντες εκτιμούν πως μια τέτοια κοσμογονική εξέλιξη θα μετατρέψει την Τουρκία σε μεγάλη δύναμη και ισότιμο παίκτη με τα άλλα μεγάλα κράτη του διεθνούς συστήματος. Ελέγχοντας τη ροή πετρελαίου και φυσικού αερίου από τον Καύκασο και τη Μέση Ανατολή προς τη Δύση, το τουρκικό καθεστώς θα μπορεί να απειλεί και να κλιμακώνει τις διεκδικήσεις του.

Η πρόσφατη πικρή εμπειρία με τις τουρκικές απειλές περί αποστολής εκατομμυρίων προσφύγων στην ΕΕ αποτελεί μόνο μια μικρή ένδειξη του μαφιόζικου, τυχοδιωκτικού τρόπου σκέψης και δράσης τμημάτων της τουρκικής πολιτικής ελίτ και γραφειοκρατίας. Είναι σαφές ότι η ανάδειξη της Τουρκίας σε ρυθμιστή της ροής ενέργειας προς τον δυτικό κόσμο θα συνιστούσε αυτοκτονική επιλογή για τις ευρωπαϊκές χώρες. Επιπλέον, θέτει σε κίνδυνο τα συμφέροντα των ΗΠΑ.

Επίδοξος ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου

Η ισλαμική κυβέρνηση αυτοπροβάλλεται ως προστάτης και ηγέτης των απανταχού μουσουλμάνων, αναπτύσσοντας έντονα αντιδυτική ρητορική και αντίστοιχες πρακτικές. Με αυτό τον τρόπο πιστεύει πως θα ενισχύσει τον διεθνή ρόλο της και θα διευρύνει τα περιθώρια διπλωματικών ελιγμών της.

Απευθυνόμενη σε ισλαμικά ακροατήρια κυρίως της Μέσης Ανατολής, μονίμως κατηγορεί τη Δύση για την υστέρηση των μουσουλμανικών κρατών και κοινωνιών. Καλλιεργεί την ταξική-θρησκευτική συνείδηση του «φτωχού και καταπιεσμένου μουσουλμάνου». Αξίζει να σημειωθεί ότι η ρητορική της αυτή έχει αρκετά κοινά με την αντίστοιχη ρητορική της ευρωπαϊκής Αριστεράς και τμημάτων της Κεντροαριστεράς.

Ο αραβικός κόσμος, όμως, δεν βλέπει την Τουρκία με αυτό το μάτι. Αντίθετα, είναι εξαιρετικά επιφυλακτικός απέναντί της και δεν πρόκειται να της επιστρέψει να ηγεμονεύσει στο σουνιτικό στοιχείο. Άλλωστε, το Κοράνι γράφτηκε στα αραβικά και όχι στα τουρκικά…

Ο εσωτερικός πόλεμος

Το «βαθύ κράτος» επιδιώκει την καταστροφή όλων των μη ελεγχόμενων από το ίδιο κουρδικών πολιτικών δικτύων μέσα στην Τουρκία. Εδώ και μήνες, χιλιάδες στελέχη του φιλελεύθερου και κουρδικού κόμματος HDP βρίσκονται στη φυλακή μαζί με βουλευτές και τους δύο συμπροέδρους. Υπό αυτές τις συνθήκες, είναι σχεδόν αδύνατο το εν λόγω κόμμα να αναπτύξει επιτυχώς οποιαδήποτε αποτελεσματική πολιτική δραστηριότητα.

Παράλληλα, το τουρκικό «βαθύ κράτος» προωθεί την ανάδειξη νέων, ισλαμικών κουρδικών οργανώσεων, φίλα προσκείμενων στον Ερντογάν και στο κόμμα του ΑΚΡ. Στόχος είναι η πλήρης πολιτική περιθωριοποίηση του HDP, το οποίο κατηγορείται ως προέκταση του ΡΚΚ, και η αντικατάστασή του με τις ισλαμικές κουρδικές οργανώσεις.
Αυτή η μυωπική πολιτική της τουρκικής ηγεσίας στενεύει τα περιθώρια διαλόγου και πολιτικής επίλυσης του Κουρδικού ζητήματος, γεγονός που οδηγεί περισσότερους νέους Κούρδους στη ριζοσπαστικοποίηση και στη χρήση βίας για την επίτευξη των πολιτικών τους στόχων. Έτσι, το ΡΚΚ βγαίνει ακόμα πιο ενισχυμένο σε ανθρώπινο δυναμικό και σε πολιτική νομιμοποίηση εντός της κουρδικής εθνότητας.

Πρέπει, επίσης, να τονιστεί ότι τους τελευταίους μήνες τα δυτικά ΜΜΕ, στη συντριπτική τους πλειοψηφία, έχουν πάψει να χαρακτηρίζουν το ΡΚΚ τρομοκρατική οργάνωση. Το αναφέρουν είτε ως «Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν» ή ως «Κούρδοι ριζοσπάστες». Πρόκειται για σαφέστατη ένδειξη αυξάνουσας διεθνούς νομιμοποίησης της ένοπλης αυτής παράταξης.

Επιπλέον, ο αγώνας του ΡΚΚ εναντίον του Ισλαμικού Κράτους του παρείχε μεγαλύτερη νομιμοποίηση. Αντιθέτως, η ταύτιση της Τουρκίας –στα μάτια της διεθνούς κοινής γνώμης– με την ισλαμική τρομοκρατία την κατέστησαν στόχο δριμείας κριτικής.

Αντί το τουρκικό κράτος να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με την κουρδική ηγεσία, επέλεξε τον δρόμο του πολέμου και της καταστροφής. Αυτός, όμως, είναι ένας αδιέξοδος δρόμος. Η δημογραφική, κοινωνική και πολιτική δυναμική του κουρδικού στοιχείου, αλλά και η διεθνής συγκυρία, δεν ευνοούν «λύσεις» παρόμοιες με αυτές που επιβλήθηκαν στους Αρμένιους και στους Έλληνες της Μικράς Ασίας στις αρχές του 20ου αιώνα.

Ρεύμα υπέρ της φιλελευθεροποίησης

Το τουρκικό κράτος επιδιώκει τον έλεγχο και την αντιστροφή του κοινωνικού ρεύματος που ζητά εκδημοκρατισμό και φιλελευθεροποίηση. Πρόκειται για ρεύμα που εμπνέει εκατομμύρια νέους, κυρίως Αλεβίτες και Κούρδους, αλλά και πάρα πολλούς εκκοσμικευμένους Τούρκους των δυτικών και νότιων παράλιων περιφερειών.

Έτσι συνεχίζονται οι εκκαθαρίσεις στον ακαδημαϊκό χώρο. Ιδιαίτερα στις κοινωνικές επιστήμες, στις τέχνες, στη δημοσιογραφία, στους χώρους του κοινωνικοπολιτικού ακτιβισμού και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπου καλλιεργούνται δημοκρατικές και φιλελεύθερες ιδέες που εμπνέουν ευρύτατα στρώματα της νεολαίας.

Δεν είναι τυχαίο ότι εντός του κυβερνητικού ΑΚΡ υπάρχει η εκτίμηση, μετά και το πρόσφατο δημοψήφισμα, ότι το ισλαμικό κόμμα έχει χάσει σημαντικό μέρος της υποστήριξής του από πολίτες νεαρής ηλικίας. Οι μαζικές πολιτικές διώξεις δημιουργούν χιλιάδες νέους αντικαθεστωτικούς εντός και εκτός Τουρκίας. Ένα ποσοστό από αυτούς ενδεχομένως να ριζοσπαστικοποιηθούν και να στραφούν δυναμικά εναντίον του καθεστώτος Ερντογάν.

Σε εξέλιξη βρίσκεται και η εκκαθάριση του κρατικού και κομματικού μηχανισμού από στελέχη της επιρροής του δικτύου Γκιουλέν. Τα μέλη και οι υποστηρικτές του δικτύου αντικαθίστανται συστηματικά με εθνικιστές και ισλαμιστές προσκείμενους στο κόμμα του Ερντογάν. Επίσης, το καθεστώς διαλύει όλα τα μη ελεγχόμενα κοινωνικά δίκτυα δραστηριότητας και επαφής με τον δυτικό κόσμο.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ "Οι δύο πόλεμοι του Ερντογάν"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το μεγαλείο του αρχαίας ελληνικής διανόησης στη φιλοσοφική, πολιτική και ηθική της έκφανση δεν αναδύεται μέσα από ομοιογένεια και ενιαία μορφή. Αντίθετα, μας αποκαλύπτεται με την αντιφατικότητά της, την εκδήλωση και εναλλαγή διαφορετικών -διαμετρικά πολλές φορές- ρευμάτων, που αλληλο-αντιμάχονται και μέσα από την αποδοχή και την άρνηση, τη θέση και την αντίθεση, σταλάζουν στη σύνθεση, με αντικειμενικό σκοπό την κατάκτηση του ιδεώδους και του αληθινού.

Γράφει ο Βασίλης Κουδούνης

Αυτόνομη και συστηματική θεολογική σκέψη, βέβαια, δεν υπήρχε, αλλά εξελισσόταν παράλληλα και εντός της φιλοσοφίας. Στον Χριστιανισμό η θεολογία συνίσταται στη χρήση της φιλοσοφικής μεθόδου, προκειμένου το περιεχόμενο της θείας αποκάλυψης να διατυπωθεί με όρους που είναι αποδεκτοί από την ανθρώπινη διάνοια. Η ειδοποιός διαφορά μεταξύ θεολογίας και φιλοσοφίας έγκειται στο ότι η χρήση της φιλοσοφικής μεθόδου στη θεολογία αποβλέπει a priori στην επίτευξη μιας σύγκλισης της θεωρητικής αλήθειας με τη θεία αποκάλυψη, ενώ στη φιλοσοφία καμία αποκάλυψη δε χειραγωγεί και δε δεσμεύει την έκβαση της θεωρητικής αναζήτησης.

Στις επόμενες ενότητες αδρομερώς, θα καταθέσω ψήγματα μονοθεϊστικών αντιλήψεων που εντοπίζονται μέσα στην αρχαία ελληνική φιλοσοφική σκέψη και μπορούν να χαρακτηρισθούν ως σηματοδότες και βηματοδότες της σαφούς και πολυκύμαντης πορείας από την πολυθεΐα στον μονοθεϊσμό και τελικά στην ιστορική συνύφανση Χριστιανισμού και Ελληνισμού.

Πολύ πριν από τον Όμηρο, που ουσιαστικά μας εισάγει με τα θαυμάσια επικά του ποιήματα στο δωδεκάθεο, τα οποία αποτελούν και μία θριαμβευτική καταξίωση του έντονου διαλόγου θεού και ανθρώπου, εντοπίζουμε σπέρματα μονοθεϊστικών απόψεων.

Πιο συγκεκριμένα, ακόμη και στα πλαίσια των ορφικών ύμνων, της αρχαιότερης δηλαδή ελληνικής θρησκευτικής έκφρασης με το πλήθος των ποικιλώνυμων θεοτήτων, διαχέεται κάποια ιδέα, ότι ένας είναι ο Θεός, του οποίου τα πολλά, διαφορετικά και αντιφατικά ονόματα δεν αντιστοιχούν σε αυθυπόστατες, ξεχωριστές θεότητες, αλλά μας αποκαλύπτουν διάφορες ενέργειες και λειτουργίες του μέσα στον κόσμο. Είναι χαρακτηριστικοί οι στίχοι: «εις (ένας) Ζευς, εις Άϊδης, εις Ήλιος, εις Διόνυσος, εις Θεός εν πάντεσι. Τι σοι, δίχα ταύτα αγορεύω;».

Έπειτα, στο πλαίσιο της αρχαϊκής εποχής, βλέπουμε τον Αναξίμανδρο στο φιλοσοφικό του ποίημα, το οποίο επιγράφεται «περί φύσεως», απορρίπτοντας το πολυπρόσωπο θείο, να διακηρύσσει την ύπαρξη μιας Γενικής Κοσμολογικής Αρχής, άπειρης, ανώλεθρης, αθάνατης, γενεσιουργού των πάντων και κυβερνώσης τα πάντα.

Αλλά αυτός που εντυπωσιάζει με τον τολμηρό, ρηξικέλευθο θα έλεγα, θεολογικό του στοχασμό, κατά τον τελευταίο αιώνα της αρχαϊκής εποχής είναι ο Ξενοφάνης ο Κολοφώνιος. Ο Έλληνας φιλόσοφος και ιδρυτής της Ελεατικής Σχολής υπήρξε ο πρώτος θεωρητικός μονοθεϊστής και από τους πρωτοπόρους του «Ελληνικού Διαφωτισμού». Αντιστρατεύτηκε με παρρησία την άποψη του Ομήρου και του Ησιόδου, οι οποίοι εκφράζανε τη λαϊκή πίστη στην ανθρωπόμορφη πολυθεΐα, επισημαίνοντας ότι οι άνθρωποι αποδίδουν στους θεούς όσα οι ίδιοι χαρακτηρίζουν «ψόγο», δηλαδή «κλέπτειν, μοιχεύειν τε και αλλήλους απατεύειν».

Μάλιστα τους απεικονίζουν με εντελώς σχετικά γνωρίσματα, δηλαδή οι Αιθίοπες τους παρασταίνουν μαύρους και οι Θράκες ξανθούς. Επισημαίνει, ότι «…αν είχαν τα βόδια και τα άλογα και τα λιοντάρια χέρια, όπως οι άνθρωποι, αν μπορούσαν να ζωγραφίσουν όπως αυτοί και να δημιουργήσουν έργα τέχνης, τότε επίσης θα ζωγράφιζαν την εικόνα των θεών τα άλογα όπως τα άλογα, τα βόδια όπως τα βόδια και ανάλογα με την εξωτερική τους εμφάνιση θα απέδιδαν τη σωματική μορφή των θεών τους».

Ο Κολοφώνιος φιλόσοφος, όμως, θα αντιπαραθέσει την ιδέα ενός και μοναδικού Θεού χωρίς ανθρώπινα γνωρίσματα και πάθη. Μας προβάλλει έναν Θεό τέλειο, ασώματο και αΐδιο, ακίνητο, που ολάκερος σκέπτεται, βλέπει και ακούει και με την πνευματική του ενέργεια (νόου φρενί), δηλαδή με το σύνολο της ακατάληπτης από τον άνθρωπο ουσίας του, κυβερνά και ενεργεί στο σύμπαν. «Ούλος ορά ούλος δε νοεί, ούλος δε τε ακούει».

Ο Αριστοτέλης θα γράψει για τον Ξενοφάνη ότι «πρώτος τούτων (των φιλοσόφων)ενίσας... εις τον όλον ουρανόν αποβλέψας το εν είναι φησί το θεόν» («Μετά τα φυσικά» 986, β’ 18). Για τον πρωτοπόρο αυτόν φιλόσοφο ενδιαφέρουσα είναι και η εισήγηση του Ziegler «Ξενοφάνης, ο επαναστάτης του πνεύματος» στην επετηρίδα της Φ.Σ. του ΑΠΘ. (19) έκδ. 1965.

Ο μαθητής του Ξενοφάνη Παρμενίδης αποδέχεται το υπέρτατο Ον –Παν ως θεία ουσία μία, μοναδική, άναρχη, ανώλεθρη, αμετάβλητη και τα διάφορα άλλα όντα τα εκλαμβάνει ως εκδηλώσεις αυτής της ουσίας. Πολλές πληροφορίες για τον Ελεάτη φιλόσοφο μας προσφέρει ο πλατωνικός διάλογος «Παρμενίδης».

Συνεχίζοντας τη σταχυολόγηση μονοθεϊστικών αντιλήψεων από την αρχαία ελληνική φιλοσοφία, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε τον Ηράκλειτο, τον Εμπεδοκλή τον Ακραγαντίνο και τον ρασιοναλιστή Πρόδικο.

Ο Ηράκλειτος, φιλόσοφος της αρχαϊκής εποχής, στα αποσπάσματα του έργου του «Περί φύσεως», τα οποία «φιλοξενούνται» σε μεταγενέστερους συγγραφείς, ελέγχει ευθέως τον ανθρωπομορφισμό του θείου, προβάλλοντας την ενιαία ουσία του κόσμου και τον Λόγο ως μία υπέρτατη Αρχή του παντός, από την οποία πηγάζει το ανθρώπινο Δίκαιο. «Τρέφονται γαρ πάντες οι ανθρώπειοι νόμοι υπό ενός, του θείου… νόμοις και βουλή πείθεσθαι ενός».

Υιοθετώντας ως Αρχή των πάντων τον Λόγο, μας παραπέμπει στον εναρκτήριο στίχο τού κατά Ιωάννην Ευαγγελίου: «Εν αρχή ην ο Λόγος και ο Λόγος ην προς τον Θεόν και Θεός ην ο Λόγος». Διακηρύσσει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ίσοι απέναντι στον Λόγο και αναδεικνύει την Αρχή αυτή σε πηγή της ανθρώπινης ελευθερίας.

Ο Εμπεδοκλής, στην ανατολή της κλασικής εποχής, στα διασωθέντα αποσπάσματα από το «περί φύσεως» και τους «Καθαρμούς», τονίζει την ύπαρξη μιας παγκόσμιας ρυθμιστικής Γενικής Αρχής, ενός Νόμου, που αποτελεί εκδήλωση πρόνοιας του υπέρτατου, απρόσιτου και αοράτου όντος. Ως εκ τούτου, ερμηνεύει και τη μοίρα του ανθρώπου, εντάσσοντας τη γένεση του είδους του στη γενικότερη δημιουργία και ανάγοντας τη ζωή στο Ον.

Επιπρόσθετα, υποστηρίζει ότι στο λυκαυγές της ανθρώπινης Ιστορίας, η κοινωνία ήταν αγνή και άδολη, πραγματικά ευτυχισμένη. Προϊόντος, όμως, του χρόνου επήλθε ο εκπεσμός από εκείνη την αδιάφθορη, αρχέγονη κατάσταση, με αποτέλεσμα η εμπειρικά γνωστή ανθρώπινη συμβίωση με τους όρους και τις προϋποθέσεις που τη διέπουν να γνωρίσει την ηθική αλλοίωση και την αλλοτρίωση.

Αισιοδοξεί, παρά ταύτα, ότι με τους «καθαρμούς» ο άνθρωπος μπορεί να εξαγνιστεί και να επανέλθει στην αρχική, μακάρια κατάσταση. Η φιλοσοφική αυτή προσέγγιση της ανθρώπινης ιστορικής πορείας μάς θυμίζει εύκολα τη διάκριση του προπτωτικού από τον μεταπτωτικό άνθρωπο και τη μετάνοια ως μέσο ψυχικής σωτηρίας και τελικά θεώσεως στo πλαίσιο της Βιβλικής διδασκαλίας.

Ο Πρόδικος στη ρασιοναλιστική ερμηνεία της κρατούσης λαϊκής θρησκείας διακήρυξε ότι οι παραστάσεις των θεών, η λατρεία και τα μυστήρια συνδέονται με τη γεωργία και τις άλλες τέχνες. Οι άνθρωποι προσωποποίησαν και θεοποίησαν αυτούς που επινόησαν τη γεωργία, τη μεταλλουργία κ.λπ. Ακόμη και σε φυσικά φαινόμενα(αέρας, φως, κεραυνός κλπ) προσέδωσαν θεϊκή υπόσταση. Τελικά προέκυψαν η Δήμητρα, ο Διόνυσος, ο Ήφαιστος, ο Απόλλωνας, ο Αίολος κ α. Ουσιαστικά, τόνισε, έχουμε συγκαλυμμένη αθεΐα.

Το αποφασιστικό βήμα, όμως, στη μετατόπιση του κέντρου βάρους του Ελληνισμού από την πολυθεΐα στον μονοθεϊσμό πραγματοποιείται από τον Σωκράτη, που θανατώθηκε, επειδή ουσιαστικά και με συνέπεια, εντιμότητα και παρρησία, αμφισβήτησε το κοινωνικό και θρησκευτικό κατεστημένο της πόλης του, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη.

Είναι πασίγνωστη η πίστη του Σωκράτη και του Πλάτωνα σε μία Νοερά Αρχή, που κυβερνά και καθοδηγεί τον άνθρωπο, παραμένοντας ύψιστο Ον πνευματικής υπόστασης. Ο Αριστοτέλης εξάλλου στο «Μετά τα Φυσικά» του χαρακτηρίζει τον Θεό αιώνιο, άυλο, πνεύμα καθαρό που κυβερνά τα πάντα. «Λέγουμε πράγματι ότι ο Θεός είναι ζωντανό, αΐδιο Ον, ώστε η ζωή και Αιών συνεχής και αΐδιος υπάρχει στον Θεό, διότι αυτά είναι ο Θεός» (”ΜΕΤΑ ΤΑ ΦΥΣΙΚΑ ”, 1073Α).

Πριν ολοκληρώσω τη δειγματοληπτική αυτή παρουσίαση τολμηρών προδρόμων της μονοθεΐας, αξίζει να μνημονεύσω πώς παρουσιάζει στην Πολιτεία (Β 361C,D,E) ο Πλάτων τη μεταχείριση του δικαίου, αφού συνιστά ένα σημείο, που θεωρήθηκε ως προφητεία του Χριστού από τον Κλήμεντα τον Αλεξανδρέα κι άλλους χριστιανούς Πατέρες οι οποίοι εποικοδομητικά μελέτησαν την αρχαία ελληνική Γραμματεία.

Γράφει συγκεκριμένα: «…δηλαδή, ενώ δεν έχει κάμει καμία αδικία(ο δίκαιος) να έχει αποκτήσει τη φήμη ότι είναι ο μεγαλύτερος άδικος, για να περάσει η δικαιοσύνη του από μεγάλες δοκιμασίες και να δείξει ότι δεν λυγίζει από τη συκοφαντία και τα αποτελέσματά της, αλλά να μείνει αμετάβλητος μέχρι να πεθάνει, έχοντας τη φήμη ότι σ’ όλη του τη ζωή ήταν άδικος, ενώ πραγματικά ήταν δίκαιος, ώστε άμα φτάσουν και οι δύο στο τέρμα, ο ένας της δικαιοσύνης και ο άλλος της αδικίας, τότε να κριθούν ποιος από τους δύο τους ήταν ο πιο ευτυχισμένος… Θα ειπούν λοιπόν αυτά εδώ: ότι ο δίκαιος, όντας τέτοιος που είπα, θα μαστιγωθεί, θα βασανισθεί, θα φυλακισθεί, θα τον τυφλώσουν με τη φωτιά και στο τέλος, αφού πάθει όλα τα δεινά, θα σταυρωθεί ανάποδα και θα μάθει ότι πρέπει να θέλει όχι να είναι αλλά να φαίνεται δίκαιος…».

Εν κατακλείδι, η αρχαία ελληνική διανόηση, με φιλοσόφους στην πρώτη γραμμή, ΔΕΝ εγκλωβιζόταν σε δόγματα και μερικές αλήθειες. Κατέτεινε αγωνιστικά και όχι εγωιστικά στη βαθιά προοπτική, στην ολοκληρωμένη αλήθεια και την προσδοκούσε ως σωτηριολογικό μέσο, αυτοδύναμο και ανεξάρτητο.

Μεγάλες πνευματικές μορφές αμφισβήτησαν την κυρίαρχη λαϊκή θρησκεία, διακηρύσσοντας με τον θαρραλέο και πρωτοποριακό λόγο τους την ανεπάρκεια της πολυθεΐας. Μία στάση τολμηρή, η οποία προλείανε τον δρόμο προς τον μονοθεϊσμό του «Αγνώστου Θεού» και θεμελίωσε έτσι την πολύπτυχη και πολυκύμαντη διασύνδεση του Ελληνισμού με τον Χριστιανισμό.

* Ο κ. Βασίλειος Κουδούνης είναι Ιστορικός- Φιλόλογος, MEd.
Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Παλαιότερα ο ευρωπαϊκός φιλελευθερισμός πίστευε ότι η ένταξη των μουσουλμάνων μεταναστών στην παραγωγική διαδικασία θα οδηγούσε σύντομα όχι μόνο σε κοινωνική ενσωμάτωση, αλλά και σε αφομοίωσή τους. Είχαν αλαζονικά υποτιμήσει τη δύναμη της ισλαμικής ταυτότητας, με την έννοια της θρησκευτικής-πολιτισμικής διαφοράς.

Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι η ενσωμάτωση των μουσουλμανικών κοινοτήτων στις ευρωπαϊκές κοινωνίες είναι δύσκολη και συχνά αδύνατη. Στις μεγάλες ευρωπαϊκές πόλεις έχουν παγιωθεί άτυπα γκέτο μουσουλμάνων που λειτουργούν σαν παράλληλες μικροκοινωνίες, και μάλιστα σε αντίφαση με την ευρύτερη κοινωνία.

Και όχι μόνο αυτό. Σε πρώην αποικιοκρατικές χώρες, όπως η Βρετανία και η Γαλλία, όπου υπάρχουν μουσουλμανικές κοινότητες τρίτης γενιάς, ο ισλαμικός φονταμενταλισμός αναπτύσσεται.
Παρά τα μαθήματα που μας δίνει η πραγματικότητα, οι υποστηρικτές του μοντέλου της πολυπολιτισμικής κοινωνίας συνεχίζουν να υποτιμούν την ιδιαιτερότητα και τη δύναμη της ισλαμικής ταυτότητας. Το Ισλάμ δεν είναι απλή θρησκεία. Είναι ταυτοχρόνως και δικαιϊκό σύστημα που καθορίζει τον τρόπο ζωής των πιστών. Δικαιϊκό σύστημα, μάλιστα, ασύμβατο με τις φιλελεύθερες συνταγματικές αρχές, με το νομικό πολιτισμό και με τα ήθη των δυτικών κοινωνιών.

Ασυμβατότητα και αντιφάσεις

Για τον πιστό της σκληροπυρηνικής ερμηνείας του Κορανίου που ζει στη Δύση, η ασυμβατότητα αυτή είναι πηγή αντιφάσεων. Ή θα πρέπει να παραβιάζει την πίστη του ή θα πρέπει να παραβιάζει τις νομικές υποχρεώσεις που έχει ως πολίτης. Συνήθως τις αποδέχεται μόνο προσχηματικά.

Για τον φανατικό ισλαμιστή δεν υφίσταται καν αντίφαση. Γι’ αυτόν σημείο αναφοράς είναι το Κοράνι και η σαρία (ισλαμικός νόμος). Το σύνταγμα και οι νόμοι του δυτικού κράτους στο οποίο ζει είναι απορριπτέοι και περιφρονητέοι.

Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι όποιος προσχωρεί στον ισλαμικό φονταμενταλισμό δεν είναι απλός παραβάτης ενός νόμου. Είναι αρνητής συνολικά των δυτικών αξιών, καθώς και των νομικών και ηθικών παραγώγων τους.
Σε ακραίες περιπτώσεις η ένταση της ισλαμικής ταυτότητας προσλαμβάνει διαστάσεις απόρριψης της κοινωνίας, και σε ακόμα πιο ακραίες διαστάσεις ενεργού εχθρότητας. Οι τζιχαντιστές ουσιαστικά θέτουν τον εαυτό τους εκτός της κοινωνίας στην οποία μεγάλωσαν. Για την ακρίβεια, τη θεωρούν θρησκευτικό και πολιτισμικό εχθρό τους.

Μπορούν να σκοτώσουν ακόμα και γείτονες και συμμαθητές τους. Γι’ αυτό και, όταν πραγματοποιούν τρομοκρατικές επιθέσεις, εκλαμβάνουν τον θρήνο και την αγανάκτηση των ευρωπαϊκών κοινωνιών σαν επιβεβαίωση της σημασίας που είχε η πράξη τους στο πλαίσιο του “ιερού πολέμου”.

Δυσανεξία για τον δυτικό τρόπο ζωής

Η δυσανεξία της ισλαμικής ταυτότητας όσον αφορά τον δυτικό τρόπο ζωής ωθεί συχνά τους μουσουλμάνους σε γκετοποίηση. Είναι ενδεικτικό ότι οι Έλληνες, Ιταλοί, Ισπανοί, Πορτογάλοι και Γιουγκοσλάβοι που μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν πάει εργάτες στην τότε Δυτική Γερμανία ενσωματώθηκαν πλήρως. Μόνο οι Τούρκοι παραμένουν ακόμα σε ένα είδος άτυπου γκέτο, παρότι προέρχονταν από μία μουσουλμανική χώρα με κοσμικό καθεστώς.
Και σήμερα οι μουσουλμάνοι μετανάστες στην Ευρώπη έχουν την τάση να γκετοποιούνται. Αλλά, και όταν εντάσσονται, συνήθως εντάσσονται επιφανειακά στον δυτικό τρόπο ζωής. Ζητήματα όπως π.χ. η μπούργκα είναι εκδηλώσεις της αντίφασης ανάμεσα στη σκληροπυρηνική ισλαμική ταυτότητα και σε βασικές δυτικές αξίες.

Η εν λόγω πολιτισμική αντίφαση προκαλεί μία κάποια επιφύλαξη των δυτικών κοινωνιών έναντι του Ισλάμ που έχει εγκατασταθεί στο εσωτερικό τους. Η επιφύλαξη, όμως, θα ήταν περιορισμένη και αβαθής εάν δεν την παρόξυνε η ισλαμική τρομοκρατία και η εντύπωση ότι ο ισλαμικός φονταμενταλισμός (ακραία εκδοχή του οποίου είναι η ισλαμική τρομοκρατία) είναι νομιμοποιημένος εντός των μουσουλμανικών κοινοτήτων.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ "Γιατί η ισλαμική ταυτότητα είναι ασύμβατη με τον δυτικό τρόπο ζωής"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μεσαίωνας επικρατεί στην αγορά εργασίας με μισό εκατομμύριο ανασφάλιστους εργαζόμενους με πλήρη ωράρια που δηλώνονται ως μερικώς απασχολούμενοι, αλλά και μισθούς πείνας που καταβάλλονται με καθυστέρηση έως και 15 μήνες.

Η αγορά φαντάζει με εφιάλτη γεμάτο φτωχούς και αποδέχονται δουλειές του ποδαριού με ένα μεροκάματο που δεν ξεπερνά τα 15 ευρώ.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης των Σάββα Ρομπόλη (ομότ. καθ. Παντείου Πανεπιστημίου) και Βασίλη Μπέτση (υποψ. διδάκτορος Παντείου Πανεπιστημίου) που δημοσιεύουν Τα Νέα:

⏩ Η μερική απασχόληση αποτελεί, κατά το 2016, το 50,3% των νέων προσλήψεων.
⏩ Η ανασφάλιστη εργασία αφορά 1 στους 5 εργαζομένους (500.000 άτομα).
⏩ Περίπου 300.000 εργαζόμενοι, ενώ στην πραγματικότητα απασχολούνται ως μισθωτοί, στην πράξη απασχολούνται ως αυτοαπασχολούμενοι αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου την υποχρέωση καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών.
⏩ Περίπου 200.000 άτομα, ενώ εργάζονται 8 ώρες την ημέρα, στην πράξη καταχωρίζονται ως μερικά απασχολούμενοι.
⏩ Περίπου 900.000 εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, ενώ εργάζονται καθημερινά και κανονικά, η καταβολή του μισθού τους γίνεται με καθυστέρηση από έναν μέχρι δεκαπέντε μήνες.
⏩ Το 38% των εργαζομένων έχουν αποδοχές χαμηλότερες από τον κατώτατο μισθό.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Απόστολος Αποστολόπουλος

Από την εποχή Σημίτη οι διάδοχες κυβερνήσεις συμπεριφέρονται ως εάν ο κίνδυνος τουρκικής επίθεσης είναι πραγματικός, επικείμενος και δεδομένη η ελληνική ήττα σε περίπτωση αναμέτρησης. Καλλιεργούν τον ραγιαδισμό και τον εθνομηδενισμό της παρέας του Φίλη και πολλών άλλων. Το επιχείρημα ότι ο Ερντογάν είναι «τρελός» και ανεξέλεγκτος δικαιολογεί κάθε περαιτέρω υποχώρηση, ποιος τα βάζει με ένα τρελό;

Η αλήθεια είναι πως ο Ερντογάν είναι τολμηρός, ρηξικέλευθος, λογάς, αλλά όχι τρελός. Η δε Τουρκία, με τους κεμαλιστές ή με τον Ερντογάν, αποφεύγει να παραβιάσει έμπρακτα τα όρια που σε γενικές γραμμές ορίζουν οι ΗΠΑ. Όποτε η Τουρκία έχει περάσει από τη ρητορική σε πολεμικές επιχειρήσεις έχει την άτυπη αλλά ρητή έγκριση των ΗΠΑ (Κύπρος το 1974) ή δεν προσκρούει σε σαφή απαγόρευση των ΗΠΑ (Συρία τώρα).

Μετά τον Β΄ Παγκόσμια Πόλεμο, η Τουρκία και η Ελλάδα αποτελούσαν για τις ΗΠΑ μια ενότητα και είχαν ένα ρόλο: να είναι φράχτης σε κάθε απόπειρα καθόδου της Σοβιετικής Ένωσης προς τη Μεσόγειο. Στη Γιάλτα, Στάλιν, Τσώρτσιλ και Ρούσβελτ αποφάσισαν ότι Τουρκία και Ελλάδα ανήκουν στη Δύση, όπως απλώς υπενθύμισε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής.

Το άνοιγμα και η πολιτική ειρήνης της Αθήνας στα Βαλκάνια ήταν αποτέλεσμα της Γιάλτας και της ειρηνικής συνύπαρξης. Οι καλές διαβαλκανικές σχέσεις ήταν δοτές από τις συμφωνίες των Μεγάλων Δυνάμεων.

Κάθε αλλαγή στα ελληνοτουρκικά ή στα βαλκανικά πράγματα έγινε είτε απ’ ευθείας από τις ΗΠΑ είτε με εντολή ή ανοχή τους (π.χ. Γιουγκοσλαβία). Είναι πασιφανές ότι ισχύει απολύτως ένα σημείο-κλειδί: Η αποτροπή καθόδου της μετακομμουνιστικής Ρωσίας στη Μεσόγειο.

Τουρκία και Ελλάδα εξακολουθούν να έχουν κοινή μοίρα απέναντι στη Ρωσία, όπως προέβλεπε η Γιάλτα. Έχουν κοινή μοίρα αλλά όχι κοινή στάση έναντι της Ρωσίας. Η διάκριση απαιτεί εξήγηση.

Η Τουρκία παραμένει φράχτης

Η Τουρκία, μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, πλεονεκτεί έναντι της Ελλάδας επειδή συνορεύει με τη Ρωσία, διατηρεί δηλαδή το ρόλο του φράχτη. Η Ελλάδα δεν κλείνει, πλέον, τον δρόμο σε κανέναν αντίπαλο. Όλες οι βαλκανικές χώρες ανήκουν πλέον και αυτές στη Δύση. Η Ελλάδα έχει χάσει το ρόλο που έδινε αξία στη γεωπολιτική της θέση. Αντίθετα, η Τουρκία μπορεί να συναλλάσσεται επωφελώς με τη Ρωσία, εφόσον δεν ανατρέπει την αμερικανική πολιτική.

Το πετρέλαιο/αέριο δημιουργεί νέα γεωοικονομικά/γεωπολιτικά δεδομένα και ο ρόλος της Ελλάδας ίσως δεν έχει κριθεί ακόμα οριστικά. Αλλά η Αθήνα δεν φαίνεται ικανή να διεκδικήσει οτιδήποτε πέραν αυτών που επιθυμούν οι ΗΠΑ-ΕΕ. Αυτό φάνηκε με τον αγωγό μεταφοράς του αζέρικου αερίου. Η ψοφοδεής στάση της Αθήνας δεν αφήνει αμφιβολίες για το τελικό αρνητικό αποτέλεσμα.
Η Τουρκία είναι ουσιώδης παίκτης στο Μεσανατολικό με σχετικά ευρύ περιθώριο κινήσεων, επειδή παρέχει υποστήριξη στις φιλοαμερικανικές αντί-Άσαντ δυνάμεις και ασκεί επιρροή σε ορισμένες ομάδες τζιχαντιστών. Ωστόσο, οι σχέσεις με τους ισλαμιστές την καθιστούν σημαντικό παίκτη, επειδή οι ΗΠΑ δεν επιθυμούν τη συντριβή των ισλαμιστών για να μην κυριαρχήσουν οι Ρώσοι και ο Άσαντ.

Η προσέγγιση του Ερντογάν με τη Μόσχα δεν ανησυχεί ιδιαίτερα τις ΗΠΑ επειδή μια ισλαμική Τουρκία, υπό τον Ερντογάν, μπορεί να είναι επικίνδυνη ως πηγή μετάδοσης και μεταλαμπάδευσης του μαχητικού ισλαμισμού στη Ρωσία. Ο Πούτιν φυσικά το ξέρει.

Από την πλευρά του, ο Τραμπ αρνήθηκε να ενδώσει στην τουρκική απαίτηση να μην εξοπλίσουν οι Αμερικανοί τους Κούρδους της Συρίας. Η Τουρκία με ΗΠΑ και Ρωσία αντιμετωπίζει συμπληγάδες. Αλλά αν δεν εξωθεί τα πράγματα στα άκρα μπορεί να κερδίζει και πάντως να μη ζημιώνεται, κρατώντας ισορροπίες μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας.

Η διαφορά Τουρκίας-Ελλάδας περιγράφεται και ως εξής: η ΕΕ θεωρεί πολύτιμη την Τουρκία και αναζητά μια ειδική σχέση μαζί της, αφού η ένταξη φαντάζει αδύνατη. Ταυτόχρονα η ΕΕ ετοιμάζει 4ο Μνημόνιο για την Ελλάδα και τρόπους υποδούλωσής της για τον υπόλοιπο αιώνα και βάλε.

Χαμηλή αυτοεκτίμηση

Ωστόσο, ούτε η Ρωσία ούτε η ΗΠΑ θέλουν να ενισχυθεί η Τουρκία. Αυτή είναι η αιτία που τα Κατεχόμενα παραμένουν επί σαράντα χρόνια παράνομα. Γι’ αυτό σκοντάφτουν συνεχώς οι ποικίλες απαιτήσεις του Ερντογάν, όπως π.χ. να έχει μερίδιο στο (προσδοκόμενο) πετρέλαιο/αέριο της Κύπρου, ή να μετάσχει στην απελευθέρωση της Μοσούλης και στη μοιρασιά της «πίτας».

Εφ’ όσον οι τουρκικές απαιτήσεις μειώνουν το μερίδιο των πανίσχυρων εταιριών πετρελαίου ο Ερντογάν θα τρώει πόρτα. Εναπόκειται στον Αναστασιάδη και στον Τσίπρα να μην ενδώσουν στις πιέσεις του Ερντογάν, ο οποίος απλώς φωνασκεί.

Το αντάλλαγμα για την Τουρκία -σε βάρος της Ελλάδας- δεν θα είναι η κατοχή μεριδίου. Πιθανότατα θα είναι η μετατροπή της σε κύριο κόμβο διέλευσης του πετρελαίου/αερίου.

Οι συμμαχίες της Αθήνας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο, είναι ασφαλώς χρήσιμες, αλλά η αξία τους είναι σχετική. Η Αθήνα δεν έχει την ισχύ να απαιτήσει σεβασμό των συμφωνιών από το Ισραήλ αν αυτό αποφασίσει να παρασπονδήσει. Ούτε διαθέτει ισχυρότερα πλεονεκτήματα από την Τουρκία, αν η Άγκυρα αλλάξει πολιτική. Αντίβαρο για την Ελλάδα θα ήταν η σταθερή και βαθιά ενότητα με την Κυπριακή Δημοκρατία, ώστε να γίνουν υπολογίσιμος και προτιμώμενος παράγων για την ασφαλή διέλευση των υδρογονανθράκων.

Ο Ερντογάν προκαλεί εδώ φθόνο επειδή σηκώνει κεφάλι εκεί που οι ηγεσίες μας το σκύβουν. Πολλοί στην Αθήνα προβλέπουν την πτώση του (πιθανή) έτσι ώστε να αισθανθούν δικαιωμένοι για τον ραγιαδισμό τους.

Δείγμα της χαμηλής αυτοεκτίμησης (ευφημισμός για τον ραγιαδισμό) είναι πως πολλοί πιστεύουν ότι καλύτερα να έρθουν οι Γερμανοί να (μας) βάλουν τάξη, αφού δεν μπορούμε μόνοι μας! Δεν φιλοσοφούν ούτε γνωρίζουν ποίηση, ότι «οι βάρβαροι είναι μια κάποια λύση», όπως έλεγε ο μέγας Αλεξανδρινός. Απλώς γλύφουν.

Πηγή "Σταύρος Λυγερός"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η έκφραση «χρήσιμοι ηλίθιοι» αποδίδεται στον Λένιν με την οποία ο ηγέτης της Οκτωβριανής Επανάστασης περιέγραφε διανοουμένους και άλλους ανένταχτους συναγωνιστές και συνοδοιπόρους, που συνεπικουρούσαν το μπολσεβικικό κίνημα, χωρίς να αποτελούν μέλη του.

Του Μιχάλη Κωτσάκου

Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχει πουθενά καταγεγραμμένη η παραπάνω ρήση και οι πάντες συμφωνούν ότι δεν την εκστόμισε ποτέ ο Λένιν, παραμένει το ερώτημα τι ακριβώς θέλει να περιγράψει με την έκφραση «χρήσιμος ηλίθιος» ο (όποιος) γεννήτοράς της. Ότι απλώς γίνεσαι αντικείμενο εκμετάλλευσης πιστεύοντας και υπηρετώντας έναν σκοπό που καπελώνουν άλλοι και που απλά σε ανέχονται για όσο τους προσφέρεις αφιλοκερδώς τις υπηρεσίες σου, ενώ όταν πάψουν να σε χρειάζονται απομακρύνεσαι και φυσικά αμαυρώνεται η υστεροφημία σου.

Η περιφρόνηση για τους διανοουμένους όμως, δεν είναι αποκλειστικό της Σοβιετικής Επανάστασης. Πρόσφατα ξεκίνησε στην Ιταλία μια πολιτική ιδεολογική αναμόχλευση με μειωτικούς όρους, όπως «κουλτουριάρης» και «σκουπίδι της διανόησης», ο οποίοι χρησιμοποιούνται πάλι, μεταφέροντάς μας πολλές δεκαετίες όπισθεν. Πολιτικοί από διάφορα κόμματα επιστρατεύουν αυτούς τους όρους για να μειώσουν τους διανοουμένους του αντιπάλου στη γείτονα. Ο όρος «κουλτουριάρης» εισήχθη για πρώτη φορά από τον Μάριο Σέλμπα, Ιταλό υπουργό Εσωτερικών στα τέλη της δεκαετίας του ’40, άνδρα πιστό μόνο στη λογική του ροπάλου.

Με ανάλογες ρήσεις είχε πρωταγωνιστήσει και ο Σπύρος Άγκνιου (αντιπρόεδρος του Νίξον, που έγινε ο πρώτος αντιπρόεδρος που αναγκάστηκε να παραιτηθεί κατηγορούμενος για δωροδοκία). Ο Άγκνιου αναφερόταν σε «ξεπεσμένους υπερόπτες», «ρομαντικούς ποιητές» και «αβγοκέφαλους». Τι σχέση μπορεί να έχουν όλα αυτά με τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα; Θεωρητικά καμία. Όμως εάν διαβάσεις κάποιος πίσω από τις γραμμές, τότε θα διαπιστώσει πως κάποιοι στο εξωτερικό αντιμετωπίζουν τον Έλληνα πρωθυπουργό ως τον «χρήσιμο ηλίθιο» που πέρασε όλα τα σκληρά μέτρα στην Ελλάδα, δίχως να ανοίξει μύτη, ενώ με το 4ο μνημόνιο επί της ουσίας έδωσε παράταση στην επιτροπεία της χώρας μέχρι το 2022, δεσμεύοντας ακόμη και την επόμενη κυβέρνηση.

Αναμφίβολα μπορεί κάποιος να θεωρήσει ως υπερβολή τα όσα γράφουμε, όμως κάποια μηνύματα από το εξωτερικό δείχνουν σαφή προσπάθεια να τραβήξουν το χαλί κάτω από τα πόδια του ενοίκου του Μαξίμου. Και δεν μιλάμε για τα όσα έγιναν στο Eurogroup, όπου η ήττα της χώρας ήταν πανθομολογούμενη και με συντριπτικό σκορ εναντίον μας.

Την ημέρα που η Βουλή την 18η Μαΐου ψήφιζε το 4ο μνημόνιο, ο κ. Τσίπρας υποσχόταν ότι τη Δευτέρα 22 Μαΐου θα φορούσε… γραβάτα, διότι θα λυνόταν το θέμα του χρέους. Δυστυχώς στο Eurogroup όχι μόνο δεν λύθηκε το ζήτημα του χρέους, αλλά δεν έκλεισε και η αξιολόγηση και φυσικά δεν υπάρχει ακόμη εκταμίευση της δόσης. Κι όλα αυτά έγιναν παρά τις διαβεβαιώσεις ισχυρών, ότι η πίεση προς τον Σόιμπλε θα είναι στα όρια του αφόρητου. Τουναντίον ο Σόιμπλε έπαιζε μόνος του στο γήπεδο και οι υπόλοιποι εξέφρασαν αντιρρήσεις, οι οποίες ουδέποτε μετατράπηκαν σε ψήφο κατά του γερμανού υπουργού.

Η πραγματικότητα

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο Αλέξης Τσίπρας από τα ξημερώματα της Τρίτης βρίσκεται για μία ακόμη φορά στα σχοινιά του ρινγκ. Η Ελλάδα ψήφισε τα επαχθή μέτρα που περιλαμβάνονται στο 4ο μνημόνιο και προσήλθε στο Eurogroup ζητώντας ολοκλήρωση αξιολόγησης, δόση και, έστω, μία κουβέντα για το χρέος. Δεν πήρε τίποτα, πέρα από επαίνους. Μας χτύπησαν φιλικά την πλάτη και είπαν ότι θα το ξανασυζητήσουν σε τρεις εβδομάδες.

Και δυστυχώς είναι πολύ πιθανό να έχουμε μία από τα ίδια και στη συνεδρίαση του Eurogroup στις 15 Ιουνίου. Εξάλλου θα πρέπει να σημειωθεί ότι στους διαδρόμους της Κομισιόν στις Βρυξέλλες αξιωματούχοι και δημοσιογράφοι έλεγαν ως ανέκδοτο πως «το θέμα του ελληνικού χρέους θα συζητηθεί μετά το τέλος του κόσμου». Στο Eurogroup συζητήθηκαν μέχρι και τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα πρέπει να έχει η χώρα μέχρι το 2060, αλλά πουθενά η λέξη χρέος.

Ο πρωθυπουργός έχει μπροστά του τρεις εβδομάδες. Και αν το επόμενο Eurogroup είναι σαν και αυτό, τότε μάλλον δεν θα έχει μπροστά του ούτε μέρα. Κάπου εδώ φαίνεται πως αρχίζει για μία ακόμη φορά το γνωστό παιχνίδι: Αυτό της επίρριψης ευθυνών. Που μπορεί και να εξελιχθεί σε παιχνίδι των λυγμών, αλλά θα είναι αργά για δάκρυα.

Έχοντας καλλιεργήσει υπερβολικές προσδοκίες και ακολουθώντας μία αυτοκτονική τακτική καθυστέρησης, η ελληνική κυβέρνηση αυτοπαγιδεύθηκε στον εκλογικό κύκλο της Ευρώπης και ειδικότερα της Γερμανίας και τώρα απλώς αναμένει. Για μία ακόμη φορά στην Αθήνα έκαναν ότι δεν άκουγαν τον Σόιμπλε, ο οποίος πιστός στις εμμονές του το είχε κάνει σαφές: Ό,τι και να αποφασιστεί για το χρέος, αυτό θα γίνει μετά το τέλος του προγράμματος.

Δράμα στις Βρυξέλλες, «δράμα» και στο TIME

Κι ενώ το «ελληνικό δράμα» παιζόταν στις Βρυξέλλες το περιοδικό Time με άρθρο του συμπεριελάμβανε τον Αλέξη Τσίπρα στους 5 πιο αντιδημοφιλείς πολιτικούς ηγέτες του πλανήτη. Το περιοδικό βάζει τον Έλληνα πρωθυπουργό στο ίδιο κάδρο με τον Νίκολας Μαδούρο της Βενεζουέλας, τον Μισέλ Τεμέρ της Βραζιλίας, τον Τζέικομπ Ζούμα της Νότιας Αφρικής και τον Νατζίμπ Ραζάκ της Μαλαισίας.

«Ο Τσίπρας εξακολουθεί να πέφτει σε ποσοστά δημοφιλίας, καθώς αναγκάστηκε να αποδεχτεί κι άλλα μέτρα λιτότητας προκειμένου να κρατήσει ζωντανή την Ελλάδα», σημειώνει το περιοδικό. «Η μαχητική ρητορική και η αντικαθεστωτική στάση του Τσίπρα τον καθιστούν ως τον μοναδικό Έλληνα πολιτικό που κατάφερε να περάσει εξαντλητικά μέτρα λιτότητας δίχως να συναντήσει την παραμικρή αντίδραση από το λαό», τονίζει το άρθρο. Εάν όλα αυτά τα θεωρείται απλή σύμπτωση, τότε εμείς θα πρέπει να επανεξετάσουμε τις απόψεις μας περί συνομωσίας.

Πηγή "Η Άποψη"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Ο πνιγμένος από τα μαλλιά πιάνεται» λέει η παροιμία, αλλά τις τελευταίες ημέρες στην Κουμουνδούρου κυκλοφορεί ως ανέκδοτο μία παράφρασή της: «Ο πνιγμένος από τη γραβάτα του πιάνεται».

Του Κώστα Παπαϊωάννου

Λίγες ημέρες μετά την παταγώδη αποτυχία της χώρας στο Eurogroup της 22ας Μαΐου και το Μαξίμου αποδεικνύει εν τοις πράγμασι ότι το αγαπημένο του παιχνίδι είναι η τυφλόμυγα. Διότι μεταβαίνει σε όλες τις κρίσιμες συνεδριάσεις δίχως ακόμη να έχει καταθέσει στους εταίρους-δανειστές μία ουσιώδη πρόταση για το τι πραγματικά μπορεί να αντέξει η χώρα με βάση το χρέος της, το οποίο όλοι συμφωνούν πως δεν είναι βιώσιμο.

Με βάση τα πρακτικά του Eurogroup της περασμένης Δευτέρας, η Ελλάδα είχε μεν την περιβόητη γραβάτα Τσίπρα στις αποσκευές του Τσακαλώτου για να την… ευλογήσουν οι δανειστές, αλλά πέραν τούτου ουδέν. Συνέπεια όλων αυτών να τεθεί επί τάπητος προς συζήτηση και διαπραγμάτευση η τρισάθλια πρόταση Σόιμπλε. Όπως αποκάλυψε με αποκλειστικό το πρακτορείο Ρόιτερς. Κάτι που παραδέχθηκε τόσο ο ίδιος ο πρωθυπουργός κατά την επίσκεψη του στο υπουργείο Ενέργειας, όσο και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Δημήτρης Τζανακόπουλος, στις δύο συνεντεύξεις που έδωσε την Τρίτη στη Σία Κοσιώνη και την Τετάρτη στην Πόπη Τσαπανίδου. Ότι η κυβέρνηση λαμβάνει ως βάση την πρόταση Σόιμπλε και Ρέγκλινγκ, που προβλέπει τερατώδη πρωτογενή πλεονάσματα μέχρι το 2060. Και από τη στιγμή που η συγκεκριμένη πρόταση είναι ως βάση στη συνεδρίαση της 15ης Ιουνίου, όλες οι επαφές του Τσίπρα με Μέρκελ, Μακρόν και άλλους ηγέτες είναι περισσότερο για τα μάτια του κόσμου και όχι για την ουσία.

Οι τούμπες και τα ψέματα

Ήδη τα κόμματα της αντιπολίτευσης ασκούν κριτική προς την κυβέρνηση, ότι δεν έχει καμία απολύτως πρόταση για την διευθέτηση του χρέους. Ας μην ξεχνάμε ότι ο Ευάγγελος Βενιζέλος, κάθε φορά που ο Αλέξης Τσίπρας σηκώνει υπερβολικά το θέμα στο εσωτερικό, επιμένει πως «η κυβέρνηση ως ικέτης ζητά να υλοποιηθούν οι παραμετρικές αλλαγές με βάση το PSI, που αναφέρεται ρητά στην απόφαση του Eurogroup του Δεκεμβρίου του 2012». Κι αυτή είναι η πραγματικότητα, κάτι που επισήμανε και ο Αλέξης Μητρόπουλος, ο οποίος σε δηλώσεις του προ ολίγων 24ωρων τόνισε ότι «στο μνημόνιο που διαπραγματεύτηκε ο Τσίπρας στις 12 Ιουλίου του 2015 και ψηφίστηκε τον Αύγουστο του ίδιου έτους στη Βουλή αναφέρεται ρητά ότι οποιαδήποτε συζήτηση για διευθέτηση μέσω επιμήκυνσης του χρέους και μείωσης των επιτοκίων θα γίνει μετά την ολοκλήρωση του 3ου μνημονίου, δηλαδή τον Αύγουστο του 2015″. Και αυτή η διευθέτηση δεν είναι τίποτε άλλο από τις παραμετρικές αλλαγές με βάση το PSI. Ένα PSI, το οποίο το υμνούν στο εξωτερικό οι κυβερνώντες και το υποστηρίζουν ενδίκως στο ευρωπαϊκό δικαστήριο κόντρα στους ενάγοντες που είναι οι Έλληνες μικροομολογιούχοι. Κι όμως στο εσωτερικό οι βουλευτές και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εξακολουθούν να μιλούν για κλοπή των αποθεματικών των ασφαλιστικών ταμείων με το PSI. Μιλάμε για την απόλυτη παράνοια.

Κι ενώ όλα αυτά τραγελαφικά έχουν γίνει καθημερινή ρουτίνα, το Μαξίμου για να στήσει εκ νέου το αφήγημα του εσωτερικού εχθρού επιτέθηκε με σφοδρότητα στα ΜΜΕ υποστηρίζοντας ότι στο θέμα της τραγωδίας του Eurogroup της 22ας Μαΐου ευθύνονται οι δημοσιογράφοι, οι οποίοι «κατασκευάζουν ψευδείς ειδήσεις και δημιουργία κλίματος σε βάρος όχι της κυβέρνησης αλλά της ίδιας της χώρας». Το Μαξίμου ισχυρίζεται πως στη συνεδρίαση της προηγούμενης Δευτέρας απομονώθηκε ο Βόλφρανγκ Σόιμπλε, αλλά ξέχασε να εξηγήσει ότι η μοναδική πρόταση που μπήκε για διαπραγμάτευση είναι αυτή του… απομονωμένου Γερμανού ΥΠ.ΟΙΚ..

Το (άσκιστο) μνημόνιο και οι επιθέσεις σε δημοσιογράφους

Όπως γίνεται αντιληπτό οι δραματικές εξελίξεις έχουν επηρεάσει υπουργούς, βουλευτές και στελέχη. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία 24ωρα μετά το ναυάγιο των Βρυξελλών οι περισσότεροι υπουργοί έχουν… αφωνία. Οι δε βουλευτές, που παρακαλούσαν για μία τηλεοπτική εμφανισούλα, είναι εξαφανισμένοι, ενώ όσοι είναι… ήρωες και δέχονται να παραβρεθούν σε πολιτικά τηλεοπτικά πάνελ, μάλλον προκαλούν τον οίκτο με αυτά που λέγουν.

Έτσι έχει μείνει μόνος ο Δ. Τζανακόπουλος, ο οποίος ομολογουμένως το έχει με το ψέμα. Του βγαίνει με άνεση. Προφανώς διότι ως ανήρ προερχόμενος από τον κομματικό σωλήνα έχει αριστεύσει σε αυτό. Να κάνει το άσπρο-μαύρο. Βέβαια το ίδιο προσπάθησε διαψεύδοντας το ρεπορτάζ του δημοσιογράφου Νίκου Φιλιππίδη. Μόνο που στο τέλος της ημέρας ο Τζανακόπουλος για μία ακόμη φορά βρέθηκε εκτεθειμένος, καθώς τα πρακτικά του της συνεδρίασης των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης δικαίωσαν τον δημοσιογράφο, αναδεικνύοντας και στους πιο αδαείς, ότι η ελληνική αποστολή περισσότερο θυμίζει τουριστικό γκρουπ, παρά καταθέτει ρεαλιστικές προτάσεις για να αντικρούσει τον… τυφώνα Σόιμπλε.

Ο δημοσιογράφος στο ρεπορτάζ του ανέφερε ότι ο κ. Τσακαλώτος είπε επί λέξη στη συνεδρίαση: «Μας κοροϊδέψατε. Μας βάλατε να ψηφίσουμε μέτρα και τώρα τα μέτρα για το χρέος που μας παρουσιάζετε απέχουν παρασάγγας από αυτά που είχατε υποσχεθεί». Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος το διέψευσε, όμως στη δήλωση του ο υπουργός Οικονομικών επί της ουσίας παραδέχθηκε ότι αντέδρασε. Επίσης ο δημοσιογράφος ανέφερε στο ρεπορτάζ του ότι «κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης εκδηλώθηκαν και επιθέσεις των ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών αλλά και εκπροσώπων των θεσμών, για την δήλωση του πρωθυπουργού ότι δεν θα εφαρμόσει τα μέτρα εάν δεν απομειωθεί το χρέος ενώ ενστάσεις διατυπώθηκαν και για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων από το καλοκαίρι του 2018 και μετά, που νομοθέτησε την Πέμπτη η κυβέρνηση». Κι αυτό ο Τζανακόπουλος το διέψευσε, όμως δεν είπε κουβέντα όταν λίγο αργότερα τα ίδια ανέφεραν σε ρεπορτάζ τους οι Financial Times.

Τα τελευταία 24ωρα, προκειμένου να πειστούν οι βουλευτές και τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ ότι όλα βαίνουν καλώς κυκλοφορεί από συνομιλητές του πρωθυπουργού πως «είναι αποφασισμένος. Το έχει έτοιμο στο συρτάρι του για να το καταθέσει» εννοώντας την κατάργηση των προαπαιτούμενων στην περίπτωση που οι δανειστές δεν τηρήσουν την υποχρέωση τους για το χρέος. «Το έχω δει με τα μάτια μου, δεν θα κάνει πίσω γιατί δεν υπάρχει πίσω να πάει» συμπληρώνει.

«Αν χάσουμε το χρέος καλύτερα να παραιτηθούμε» σχολιάζει χαρακτηριστικά βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ο οποίος σημειώνει πως αν χαθεί και αυτό τότε η κυβέρνηση δεν θα έχει από πού να κρατηθεί.

Τελικά τι μας έμεινε; Τα δημοσιεύματα του γερμανικού Τύπου κατά του Σόιμπλε και οι δηλώσεις συμπόνιας για τον ελληνικό λαό του Γιούνκερ, του Τραμπ και άλλων αξιωματούχων. Διότι όλοι πλέον αντιλαμβανόμαστε ότι στις 15 Ιουνίου θα διαπραγματευθούμε πάνω στην πρόταση Σόιμπλε. Και ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών ζητά ομηρία μέχρι το 2060. Ακόμη και εάν καταφέρουμε να μειώσουμε την επιτροπεία και για 20 ή 30 χρόνια, πάλι κερδισμένος θα βγει από αυτό το ιδιότυπο μπρα ντε φερ ο χερ Σόιμπλε. Θα εμφανιστεί στον γερμανικό λαό με τρόπαιο την Ελλάδα, κάτι που θα του επιτρέψει να εκμηδενίσει τις όποιες απώλειες προς την άκρα δεξιά, που είναι και ο βασικός στόχος του.

Πηγή "Η Άποψη"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η χώρα μοιάζει με… δείπνο ηλιθίων. Ένα μάτσο ανόητοι που χρησιμοποιούν το… τζάμπα διαδίκτυο έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε έναν τόπο που κυριαρχεί το μίσος, που η αντίθετη άποψη είναι ενοχλητική στην καλύτερη περίπτωση και εγκληματική στη χειρότερη. Φασιστικές οργανώσεις, κι όχι της… ακροδεξιάς όπως φανταζόμαστε, εγκληματούν καθημερινά στα social media σπέρνοντας λόγια μίσους. Κάποιοι είναι πληρωμένα troll που κάνουν απλά τη δουλειά που τους ανατέθηκε: Δηλαδή διχάζουν την ελληνική κοινωνία διότι σε μια ενωμένη χώρα δεν μπορούν να κυβερνήσουν ένα μάτσο ηλίθιοι. Υπάρχουν όμως και χιλιάδες που επηρεάζονται από τα γεγονότα ή που γεννήθηκαν για να μισούν.

Σε μια χώρα χρεοκοπημένη, με μια ανίκανη κυβέρνηση που ξεπουλιέται για το τίποτα, για μια καρέκλα και με πολίτες αδύναμους, άβουλους και πολύ φτωχούς. Σε μια πατρίδα που δεν είναι πια περήφανη γιατί είναι η Ελλάδα, μια χώρα σήψης και παρακμής όπου η κυβέρνηση είναι χειρότερη από τους πολίτες ή και το αντίθετο.

Σε μια χώρα που αν ήταν κανονική και γινόταν απόπειρα δολοφονίας κατά πρώην πρωθυπουργού, ο νυν θα έσπευδε να έρθει στην Ελλάδα, να πάει να επισκεφτεί τον χτυπημένο και μετά να κάνει διάγγελμα κατά της τρομοκρατίας. Καλώντας όλους τους Έλληνες να γίνουν μέρος της λύσης, να κάνει ο καθένας ό,τι του περνά από το χέρι για να εξαλειφθεί ένα φαινόμενο το οποίο προσβάλλει την πατρίδα μας.

Κι όμως, αυτός ο μη κανονικός πρωθυπουργός απλά τουιτάρει ενώ αν ήταν κάποιος… αγωνιστής της Αριστεράς το θύμα θα έκανε μέχρι και… συναυλία διαμαρτυρίας με τους γνωστούς καλλιτέχνες της αριστεράς.

Κι όμως, 84 χρόνια μετά τη δεύτερη απόπειρα δολοφονίας κατά του Βενιζέλου είχαμε πιστέψει ότι δεν μπορεί η ρητορική του μίσους, η αναίδεια, η τζάμπα μαγκιά και η καφρίλα να γίνονται όπλα στα χέρια κάθε βλάκα. Και βλάκας είναι όχι μόνον ο τρομοκράτης αλλά κι αυτός που τον σιγοντάρει, που τον «οπλίζει» ιδεολογικά για να χτυπήσει. Δυστυχώς είναι θέμα χρόνου οι ανεγκέφαλοι να ξαναχτυπήσουν. Είναι σίγουρο ότι όσο η ασφάλεια δεν γίνεται μείζον θέμα για το κράτος, θα αυξάνονται οι πιθανότητες να επικρατήσει το χάος.

Κάποιοι, και μεταξύ αυτών και στην κυβέρνηση και οι υποστηρικτές τους δεν αντιλαμβάνονται ότι άλλο είναι να γράφεις βλακείες στο facebook κι άλλο να «οπλίζεις» με τη συμπεριφορά και τα λεγόμενά σου τον κάθε φανατικό ακροααριστερούλη ή ακροδεξιούλη. Άραγε ποια η διαφορά του νεοναζί Χρυσαυγίτη με τον ακροαριστερό μπαχαλάκια που ρίχνει τις μολότοφ βροχή ή στέλνει πακέτα με βόμβες;

O φασισμός είναι παντού, σε όλες τις εκφάνσεις της καθημερινότητας, της πολιτικής και κοινωνικής ζωής του τόπου. Οι βασικές αξίες του διαφωτισμού στην Ελλάδα έχουν ξεχαστεί και είναι η βασική αιτία για την κατάντια της χώρας.

Η Ελλάδα έχει την ατυχία να διαθέτει τη χειρότερη κυβέρνηση που πέρασε ποτέ. Και μάλιστα σε μια χρονική περίοδο που ουσιαστικά διαχειριζόμαστε τη χρεοκοπία μας. Η βόμβα στον Παπαδήμο ήρθε να μας θυμίσει ότι η πατρίδα που τόσο αγαπάμε βρίσκεται σε κατάσταση πολιορκίας. Είναι βαριά άρρωστη εξαιτίας του δηλητηρίου που έχει εμποτιστεί δεκαετίες τώρα, αλλά στα χρόνια των μνημονίων περισσότερο. Όταν ο νυν πρωθυπουργός έλεγε «ή θα τους τελειώσουμε ή θα μας τελειώσουν» άνοιγε ένα νέο μεγάλο κεφάλαιο στην ιστορία. Όταν ο συνεταίρος του παρότρυνε κόσμο να λιντσάρει δήμαρχο, απλά έδειχνε το δρόμο στους πολίτες. Όταν μέσα στη Βουλή ακούγονταν απίστευτοι χαρακτηρισμοί, τότε δεν θα πρέπει να μας εκπλήσσει η δραστηριοποίηση των τρομοκρατών.

Το επόμενο φυσικό φαινόμενο είναι δυστυχώς να ξαναχτυπήσουν. Άραγε θα υπάρξει ποτέ μια ισχυρή κοινωνία κι ένα καθαρό πολιτικό σύστημα που θα τους σαρώσει;

Αλλά έχουμε και μια απορία: Οι τρομοκράτες χτύπησαν έναν πρώην πρωθυπουργό έξι μηνών. Άραγε θυμήθηκαν ότι ο νυν πρωθυπουργός είναι ο πιο μνημονιακός που πέρασε ποτέ;

Πηγή AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει φτάσει στην πρεσβευτική κατοικία και παραμένει στην προεδρική λιμουζίνα. Μετά από λίγο, αφού έχει δώσει εντολή για επίθεση εναντίον των διαδηλωτών, βγαίνει από το αυτοκίνητο και ετοιμάζεται να εισέλθει στην πρεσβευτική κατοικία
Του Μιχάλη Ιγνατίου

Σκληρό ψήφισμα, με το οποίο καταδικάζεται η αήθης και βίαιη συμπεριφορά των μπράβων του Ταγίπ Ερντογαν υιοθέτησε η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, η οποία ζητά να ληφθούν άμεσα μέτρα για να δικαστούν οι άνδρες της προσωπικής φρουράς του Προέδρου της Τουρκίας.

Το καταδικαστικό ψήφισμα υιοθετήθηκε δια βοής, και αποτελεί ισχυρό μήνυμα στους γραφειοκράτες του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μερικοί εκ των οποίων πιστεύουν ακόμα ότι ο κ. Ερντογάν είναι σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ στην πράξη αντιπαλεύεται τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου.

Οι βουλευτές απαιτούν και την αποτροπή επανάληψης των βίαιων συγκρούσεων, που συνέβησαν έξω από την κατοικία του Τούρκου πρέσβη στην Ουάσιγκτον. Το ψήφισμα θα προωθηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής για υιοθέτηση απ’ όλους τους βουλευτές, Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους.


Ο Πρόεδρος της Επιτροπής, Έντ Ρόις, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Ένοπλα μέλη της ασφάλειας του Προέδρου Ερντογάν χτύπησαν βίαια, έπνιξαν και κλώτσησαν διαδηλωτές σε μία απρόκλητη επίθεση που στόχευσε στο να σιγήσει τα δικαιώματα Αμερικανών πολιτών στην ελευθερία του λόγου και της συνάθροισης. Αυτό το επίκαιρο ψήφισμα στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα στην τουρκική κυβέρνηση, ότι δεν θα επιτρέψουμε σε καμία ξένη κυβέρνηση να καταπνίξει τα δικαιώματα των πολιτών μας».
Είναι σημαντικό ότι ο Πρόεδρος της αμερικανικής Βουλής, Πολ Ράιαν, που ηγείται της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας χαιρέτησε το ψήφισμα. Αποτελεί επίσης σπουδαία εξέλιξη ότι το ψήφισμα υποστήριξαν σθεναρά τα μέλη της Επιτροπής και από τα δύο κόμματα.

Ο κ. Ράιαν, τόνισε τα εξής:
«Η Τουρκία είναι σημαντική σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, όμως οι ηγέτες της θα πρέπει να καταδικάσουν πλήρως και να ζητήσουν συγγνώμη για τη βάναυση αυτή συμπεριφορά σε βάρος αθώων πολιτών, οι οποίοι ασκούσαν τα συνταγματικά τους δικαιώματα. Την ίδια στιγμή είμαστε πλήρως δεσμευμένοι στο να έλθουν οι υπεύθυνοι ενώπιον της δικαιοσύνης», 
τονίζει χαρακτηριστικά.

Ενώπιον της Επιτροπής παρουσιάστηκαν Αμερικανοί που οργάνωσαν τη διαμαρτυρία έξω από την τουρκική πρεσβευτική κατοικία και οι οποίοι ήταν θύματα της βίας των μπράβων του Ταγίπ Ερντογάν.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ρεπουμπλικάνος Πρόεδρος της υποεπιτροπής, Ντάνα Ροραμπάκερ, κάλεσε τον Λευκό Οίκο να μην καλέσει ποτέ ξανά τον πρόεδρο της Τουρκίας στην αμερικανική πρωτεύουσα. Τον χαρακτήρισε «Τούρκο δικτάτορα».


Επεισόδια είχαν δημιουργηθεί και στην προηγούμενη επίσκεψη του κ. Ερντογάν στην Ουάσιγκτον κάτι που υπενθύμισε ο κ. Ροραμπάκερ.

Σημειώνουμε ότι οι μπράβοι του Τούρκου προέδρου είχαν επιτεθεί σε διαδηλωτές έξω από το Ινστιτούτο Μπρούκινκς και είχαν συγκρουστεί με παριστάμενους Αμερικανούς αστυνομικούς.
Ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής χαρακτήρισε τεράστια ασέβεια προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον αμερικανικό λαό τα αιματηρά επεισόδια, που ξεκίνησαν μετά από εντολή του κ. Ερντογάν, όπως έδειξαν τα αποκαλυπτικά βίντεο της τουρκικής υπηρεσίας της «Φωνής της Αμερικής».

Ο κ. Ροραμπάκερ είπε ότι «η υπεροψία αυτή κάνει κάθε τι να ωχριά. Ο Ερντογάν δεν θα πρέπει ποτέ να καλεστεί ξανά στις ΗΠΑ. Είναι εχθρός σε κάθε τι που αντιπροσωπεύει η Αμερική», τόνισε και πρόσθεσε ότι «κάνουν τα πράγματα χειρότερα» τα διαβήματα της Άγκυρας προς τον Πρέσβη της Αμερικής στην Τουρκία, που χαρακτήριζαν «επιθετική» τη συμπεριφορά των αμερικανικών αρχών.

Ο επικεφαλής της δημοκρατικής μειοψηφίας στην υποεπιτροπή, Ντέιβιντ Σιτσιλίνε, είπε ότι ο Πρόεδρος Τράμπ δεν ήγειρε κατά τη συνάντησή του με τον κ. Ερντογάν τις αμερικανικές ανησυχίες για την επίθεση που εξαπέλυσε το καθεστώς του ισλαμιστή προέδρου σε βάρος αντιφρονούντων, δημοσιογράφων, μειονοτήτων και κάθε άλλου που μιλά εναντίον των παραβιάσεων της τουρκικής κυβέρνησης.

Ο κ. Σιτσιλίνε χαρακτήρισε ενοχλητικό (disturbing) το βίντεο που δείχνει τον Ταγίπ Ερντογάν να δίνει εντολές στους μπράβους του. Είπε ότι οι αμερικανικές αρχές συνέλαβαν δύο φρουρούς του Ερντογάν, οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι καθώς είχαν διπλωματική ασυλία.

Ο δημοκρατικός βουλευτής χαιρέτισε το ψήφισμα που υιοθέτησε η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, και τόνισε ότι προσβλέπει να υλοποιηθούν οι πρόνοιές του από την αμερικανική Βουλή και την Τραμπ.

Έγινε επίσης γνωστό ότι 48 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων συνυπέγραψαν επιστολή που εισήγαγαν οι βουλευτές Κώστας Μπιλιράκης και Ιλιάνα Ρος – Λετίνεν και απευθύνετα στους Υπουργούς Δικαιοσύνης Τζεφ Σέσιονς και Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον. Η επιστολή αναφέρεται στα βίαια επεισόδια που προκάλεσαν οι μπράβοι του Ερντογάν.

Οι βουλευτές απαιτούν την άμεση απέλαση του προσωπικού ασφαλείας της τουρκικής πρεσβείας που έλαβε μέρος στα επεισόδια και την απαγόρευση στο μέλλον της εισόδου τους στις ΗΠΑ.

Το ψήφισμα κατέθεσαν από κοινού, ο πρόεδρος της Επιτροπής Εντ Ρόις, ο επικεφαλής των δημοκρατικών Έλιοτ Ένγκελ, ο επικεφαλής των ρεπουμπλικανών στην επιτροπή Κέβιν Μακκάρθι κι ο επικεφαλής των δημοκρατικών Στένι Χόγιερ.

Ζητείται η προσαγωγή ενώπιον της δικαιοσύνης των υπευθύνων της φρουράς της Ερντογάν και της τουρκικής πρεσβείας και τη λήψη μέτρων για την αποτροπή παρομοίων περιστατικών στο μέλλον.
Οι τέσσερις βουλευτές σε κοινή δήλωση τους αναφέρουν ότι «επιθυμούν να καταστήσουν σαφές ότι η απρόκλητη επίθεση της περασμένης εβδομάδας σε βάρος φιλειρηνικών διαδηλωτών από τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας επί αμερικανικού εδάφους δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες κι οι υπεύθυνοι να βρεθούν ενώπιον της δικαιοσύνης».
Σημειώνουν σχετικά:
“Η επίθεση της περασμένης εβδομάδας εναντίον διαδηλωτών είναι επανάληψη παρόμοιας συμπεριφοράς της κυβέρνησης Ερντογάν και έστειλε ένα επικίνδυνο μήνυμα, ότι αυτή η ιδεολογία καταστολής έχει θέση μεταξύ των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, μιας συμμαχίας που δημιουργήθηκε για να προστατεύσει τη δημοκρατία και τα βασικά δικαιώματα έναντι εκείνων που θα επέβαλαν το αντίθετο στον κόσμο. Πρέπει να διαλύσουμε εντελώς αυτή την εντύπωση και να καταστήσουμε σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απορρίπτουν οποιεσδήποτε προσπάθειες να στερηθούν οι άνθρωποι το δικαίωμα να υψώνουν τις φωνές τους με μη βίαια μέσα ενάντια σε όσους βρίσκονται στην εξουσία».
Ζητούν:
Από την υπηρεσία Διπλωματικής Ασφάλειας του υπουργείου Εξωτερικών να μελετήσει όσα συνέβησαν και να επιβεβαιώσει με τις τουρκικές αρχές τη συμπεριφορά που αναμένει να επιδείξουν στο μέλλον τα μέλη του προσωπικού ασφαλείας που συνοδεύουν τον πρόεδρο.

Καλούν:
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να ζητήσει αμέσως την άρση της ασυλίας οποιουδήποτε μέλους του τουρκικού προσωπικού ασφαλείας που ενεπλάκη στην επίθεση στις ΗΠΑ, πριν αφεθεί ελεύθερος.

Ζητούν:
Να εξεταστούν από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τα μέτρα που λαμβάνονται από αυτό, για να μην υπάρξουν ξανά στο μέλλον παρόμοια περιστατικά.

Απαιτούν:
Από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να ζητήσει την ενίσχυση των ελευθεριών για την Τύπο και την κοινωνία των πολιτών σε χώρες όπως η Τουρκία και να καταπολεμηθούν προσπάθειες ξένων ηγετών για να απαγορευτούν ελεύθερες και ειρηνικές διαμαρτυρίες στις χώρες τους.

Την Πέμπτη, σε ειδική συνεδρίαση της υποεπιτροπής Ευρώπης και Ευρασίας, κατέθεσαν η κ. Λουσίκ Ουσογιάν (πρόεδρος του Ezidi Foundation), o Μουράτ Γιουσά (από τους οργανωτές της διαμαρτυρίας) κι ο Αράμ Χαμπάριαν. εκτελεστικός διευθυντής της Εθνικής Αρμενικής Επιτροπής Αμερικής.

Ο πρόεδρος της επιτροπής κ. Ρόαρμπακερ δήλωσε σχετικά:
“Οι επιθέσεις των ανδρών ασφαλείας της συνοδείας του προέδρου Ερντογάν ήταν προκλητική και επέδειξε βαθιά ασέβεια στις ΗΠΑ και στις αξίες που σεβόμαστε. Οι υπεύθυνοι θα πρέπει να τιμωρηθούν όπως προνοεί ο νόμος και καλούμε τις δικές αρχές να διασφαλίσουν ότι παρόμοια κατάσταση δεν θα επιτραπεί να επαναληφθεί ποτέ ξανά”.
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τα πέντε πιθανά πακέτα για ελαφρύνσεις που εξετάζει ο ευρωπαϊκός οργανισμός , δημοσιεύει η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt. Και σύμφωνα με τα σενάρια αυτά που έχουν στα χέρια τους οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης, η εκτίμηση του ESM για το ελληνικό χρέος είναι ότι ενδέχεται, μέχρι το 2060, να φθάσει στο 226% του ΑΕΠ ή να μειωθεί στο 49%.

Σε άρθρο με τίτλο «Η απρόβλεπτη Ελλάδα» η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt αναφέρεται στα σενάρια που εκπόνησε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας γύρω από το μελλοντικό ύψος του ελληνικού χρέους. Το έγγραφο, που προορίζεται "μόνο για υπηρεσιακή χρήση" δόθηκε αρχές της εβδομάδας στους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης και βρίσκεται στη διάθεση της γερμανικής εφημερίδας. Αναφέρεται σε τρία σενάρια:

Σύμφωνα με το αισιόδοξο Σενάριο Α που βασίζεται σε στοιχεία των ευρωπαϊκών θεσμών, το ελληνικό χρέος ενδέχεται να μειωθεί μέχρι το 2060 στο 49,1%, ενώ οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες, που αποτελούνται από το πιθανό έλλειμμα συν το σύνολο των δαπανών εξυπηρέτησης του χρέους, θα βρίσκονται μόλις στο 11% του ΑΕΠ. Θα ήταν συνεπώς λιγότερο από το όριο 15%-20% που κρίνουν οι δανειστές ως βιώσιμο.

Το Σενάριο Β είναι απαισιόδοξο, θεωρείται ωστόσο πιθανότερο από το ΔΝΤ. Το έγγραφο κάνει λόγο για "έκρηξη" του χρέους τα επόμενα 40 χρόνια, φθάνοντας το 2060 στο 226% του ΑΕΠ, ενώ οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες στο γιγαντιαίο 52,1%.

Οι διαφορές των σεναρίων οφείλονται στην μακρά περίοδο 40 ετών, όπου ακόμα και απειροελάχιστες διαφορές στην υπόθεση εργασίας, οδηγούν σε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα. Στο Σενάριο Α οι Ευρωπαίοι αναμένουν μέχρι το 2060 μια κατά μέσο όρο ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας κατά 1,3% και πρωτογενές πλεόνασμα 2,2%-2,6%. Το ΔΝΤ θεωρεί αυτό το στόχο μη ρεαλιστικό. Στο Σενάριο Β γίνεται λόγος για ανάπτυξη μόνο 1% και πρωτογενές πλεόνασμα 1,5%.

Παρά τις μεγάλες διαφορές των σεναρίων η συζήτηση για την ανάγκη ελαφρύνσεων για το ελληνικό χρέος θα διεξαχθεί στη βάση αυτών των υπολογισμών. Μόνο όμως στο Σενάριο Β και Γ (σσ. στο οποίο η Handelsblatt δεν αναφέρεται λεπτομερώς) υπάρχει ανάγκη ελαφρύνσεων.

Πέντε πιθανά πακέτα μέτρων για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους

Στο έγγραφο του ESM, που δημοσιεύει η οικονομική εφημερίδα του Ντίσελντορφ, αναφέρεται και η μορφή που θα μπορούσαν να έχουν οι ελαφρύνσεις για το ελληνικό χρέος. Γίνεται λόγος για πέντε διαφορετικά πακέτα μέτρων.

Το πρώτο προβλέπει επιμήκυνση αποπληρωμής των δανείων που έχει εκταμιεύσει ο προσωρινός μηχανισμός στήριξης EFSM κατά 5 χρόνια και πλαφόν στα επιτόκια 2%. Σε περίπτωση που το ξεπεράσουν, δεν θα καταβάλλονται μέχρι το 2050.
Τα επόμενα πακέτα περιλαμβάνουν περισσότερες ελαφρύνσεις.
Έτσι το τρίτο προβλέπει επιμήκυνση αποπληρωμής για 15 χρόνια. Κατά συνέπεια η Ελλάδα θα αποπληρώσει μέρος των πιστώσεων από το 2080 και πέρα, ενώ στα επιτόκια μπαίνει πλαφόν 1% μέχρι το 2050.

Σύμφωνα με διαπραγματευτικούς κύκλους Β. Σόιμπλε και ΔΝΤ σχεδιάζουν ένα συμβιβασμό. Έτσι το ΔΝΤ θα αποφασίσει τυπικά ένα πρόγραμμα στήριξης, αλλά δεν θα εκταμιεύσει χρήματα μέχρι να επιλυθεί η διένεξη. Στο μεταξύ ο ESM θα μπορέσει να εκταμιεύσει μια ακόμα δόση στην Ελλάδα», καταλήγει η οικονομική εφημερίδα.

Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει η Χριστίνα Σαλεμή

Αφού η Ελλάδα δεν έχει πια κανένα περιουσιακό δικαίωμα και όλη η υπάρχουσα και η μελλοντική περιουσία της παραχωρήθηκε στους δανειστές, ανακάλυψαν όλοι ξαφνικά ότι η χώρα είναι ζάπλουτη!

Αναφέρομαι στο θόρυβο που ξέσπασε εδώ και λίγες μέρες, έπειτα από δημοσιεύματα που κάνουν λόγο για πρόσφατες ανακαλύψεις σχετικά με τα πλούτη της χώρας μας, όπως: «Κρυμμένος θησαυρός» 2,4 τρις ευρώ στη Χαλκιδική (25 Απριλίου 2017), Νεο πετρελαϊκό Ελ Ντοράντο η Ελλάδα: «Απόβαση» ExxonMobil και Total – Eντοπίστηκαν τουλάχιστον 10 κοιτάσματα πετρελαίου 20 φορές μεγαλύτερα του Πρίνου – Οι Αμερικανοί το γνώριζαν από το ’90!, (24 Μαΐου 2017) Το μεγαλύτερο κοίτασμα φυσικού αερίου στον κόσμο στην Κρήτη; (25 Μαΐου 2017) και άλλα παρόμοια.

Στη πραγματικότητα όμως, το γεγονός ότι η χώρα διαθέτει αμύθητα πλούτη, ήταν γνωστό στους πάντες τουλάχιστον από το 1981, όταν σύμφωνα με τον τότε πρόεδρο της ΕΟΚ, Γκαστόν Τορν, η Ελλάδα έχει ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα των 9, «με τρία πλεονεκτήματα: Την Εμπορική της Ναυτιλία, τον Ορυκτό της πλούτο και το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων». Τώρα βέβαια χάθηκαν και τα 3 πλεονεκτήματα αλλά ας σταθούμε στα πλούτη της. Της δήλωσης Τορν, είχε προηγηθεί άρθρο των «FINANCIAL TIMES» όπου αναφερόταν ότι «Όταν η Ελλάδα γίνει το δέκατο μέλος της Ευρωπαϊκής Οικονομικής Κοινότητας, ο εκτεταμένος ορυκτός της πλούτος θα προμηθεύσει την Κοινή Αγορά με μια μεγάλη ποικιλία πρώτων υλών που θα συμβάλουν στην εξασφάλιση ουσιαστικής αυτάρκειας της Κοινότητας ως προς τον ορυκτό πλούτο» (βλέπε «ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΠΙΘΕΩΡΗΣΗ»,Απρίλιος 1978, σελίδα 257 και Πρακτικά της Βουλής, Δευτέρα 10 Ιανουαρίου 2011 σελίδα 3381)

Μετά την δήλωση Τορν, και συγκεκριμένα στις 6 Απριλίου του 1987, ο υφυπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών της κυβέρνησης Α. Παπανδρέου, έθεσε το θέμα στη βουλή. Διαβάστε το σχετικό άρθρο με τίτλο ”Υφυπουργός Ιωάννης Κουτσογιάννης 6 Απριλίου 1987: Η Προφητεία για τα πετρέλαια, το Αιγαίο και τους Τούρκους“ Αξίζει!

Αργότερα, κατά τη συνεδρίαση της ολομέλειας της βουλής της 10ης Ιανουαρίου 2011, όταν συζητήθηκε η ερώτηση 15 βουλευτών προς τρεις αρμόδιους υπουργούς σχετικά με τον ορυκτό πλούτο της χώρας, έγιναν και άλλες αποκαλύψεις. Διαβάστε αποσπάσματα των πρακτικών και σχόλια εδώ: Ο Ορυκτός πλούτος της Ελλάδας – Νέες αποκαλύψεις σε πρακτικά της Βουλής Όπως θα διαπιστώσετε, όσοι βουλευτές πήραν το λόγο, προχώρησαν και σε μια αποκάλυψη ή κατέθεσαν στοιχεία από δημοσιογραφικές έρευνες κυρίως της περιόδου 2001- 2003, για την νήσο Ζουράφα και γενικά για τα κοιτάσματα υδρογονανθράκων στο Αιγαίο. Εν ολίγοις, όλοι οι ομιλητές ανέφεραν συνταρακτικά γεγονότα.

Τα περισσότερα από τα προαναφερόμενα, μαζί με άλλα στοιχεία που είχαν δει το φως της δημοσιότητας έως τότε, αλλά και διαφορετικές αναφορές σχετικά με τα υπόλοιπα πλούτη της Ελλάδας, όπως η ανεκτίμητης αξίας πολιτιστικής και πολιτισμικής της κληρονομίας (βλέπε ενδεικτικά τη δήλωση της Χίλαρι Κλίντον, τότε υπουργός εξωτερικών των ΗΠΑ, όταν συναντήθηκε με τον Έλληνα πρωθυπουργό Γ. Παπανδρέου), τα έστειλα αρχές Μαΐου του 2012 στον Εισαγγελέα του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου της Χάγης (ICC), ως απόδειξη της καταγγελίας μου. Η καταγγελία έκανε το γύρο του διαδικτύου και έτσι το θέμα έγινε πάλι επίκαιρο.

Αμέσως μετά, το συμπεριέλαβα και στο ιστορικό της πρωτοβουλίας συλλογής υπογραφών που έγινε με σκοπό την δημοσιοποίηση των πρωτοβουλιών που έγιναν στη Χάγη με αφορμή τα εγκλήματα τα οποία τελούνται στην Ελλάδα, αλλά και την άσκηση πιέσεων προς πάσα κατεύθυνση. Ενδεικτικό απόσπασμα :

“…δεν θέλει και πολύ φιλοσοφία για να αντιληφθεί κανείς τις προθέσεις. Ακόμα περισσότερο αν λογαριάζει ότι η επίσημη δικαιολογία είναι ότι, όλα αυτά γίνονται, και οι Έλληνες πρέπει να υποφέρουν, για την οικονομική “σωτηρία” της Ελλάδας!
Μόνο που:
1. Ελλάδα χωρίς Έλληνες δεν υπάρχει.
2. Κράτος χωρίς εθνική κυριαρχία δεν είναι κράτος αλλά αποικία.
3. Λόγω των εξαιρετικών και μοναδικών πλεονεκτημάτων της χώρας, αλλά και λόγω του όγκου των φυσικών αποθεμάτων που παραμένουν αναξιοποίητα, είναι φανερό ότι το οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι τεχνητό και είναι προφανές ότι στη πραγματικότητα, το μόνο πράγμα που χρειάζεται η Ελλάδα είναι να σωθεί από τους ” σωτήρες” της.

Ποια είναι τα πλεονεκτήματα της Ελλάδας;
Ή καλύτερα ποια ήταν τα πλεονεκτήματα αυτά πριν αρχίσει η “σωτηρία” της χώρας;

– το μικρό συνολικό εξωτερικό χρέος, η στρατηγική γεωγραφική θέση και η τεράστια πολιτιστική κληρονομιά,
– σημαντικοί τομείς στην Οικονομία, όπως ποιοτικά γεωργικά προϊόντα, τουρισμός και ναυτιλία, οι οποίοι δεν έχουν ουσιαστικά το φόβο του μισθολογικού ανταγωνισμού εκ μέρους των αναπτυσσόμενων χωρών (Κίνα, Ινδία, Ρωσία κλπ) όπως συμβαίνει με τις γερμανικές και άλλες βιομηχανίες
– το γεγονός ότι είναι μία από τις ελάχιστες δυτικές χώρες, οι οποίες διέθεταν ακόμα μεγάλη δημόσια περιουσία, ανεκμετάλλευτο πλούσιο υπέδαφος και πολύ κερδοφόρες κοινωφελείς εταιρείες στην ιδιοκτησία του κράτους.

Για του λόγου το αληθές, μερικά ενδεικτικά στοιχεία:
– η Ελλάδα είναι επί δεκαετίες η πρώτη ναυτιλιακή δύναμη στον κόσμο αλλά η έδρα των εφοπλιστικών εταιριών βρίσκεται πια στην αλλοδαπή.
– το 2009, το συνολικό εξωτερικό χρέος συγκρινόμενο με το ΑΕΠ ήταν 167% και η Ελλάδα βρισκόταν πολύ πίσω στην παγκόσμια αλλά και στην Ευρωπαϊκή κατάταξη, όπου προηγούνταν η Ιρλανδία με περίπου 1000%, η Ολλανδία με περίπου 470%, η Βρετανία με 416% και η Πορτογαλία με 223%
– τα ανεκμετάλλευτα πλεονεκτήματα της χώρας όπως λχ. ο ορυκτός πλούτος, ήταν γνωστά στους πάντες, καθώς από το 1981 όλοι ήξεραν ότι η Ελλάδα μπήκε στην τότε ΕΟΚ (των 9) με τρία πλεονεκτήματα: Την Εμπορική της Ναυτιλία, τον Ορυκτό της πλούτο και το επιχειρηματικό δαιμόνιο των Ελλήνων (Γκαστόν Τορν, Πρόεδρος της ΕΟΚ το 1981). Εννοείται ότι όλα αυτά τα πλεονεκτήματα δεν αξιοποιήθηκαν και όπως τώρα φαίνεται, ο σκοπός ήταν εξαρχής, να “σωθεί” η Ελλάδα από τους Έλληνες και από τα πλούτη της! ”

Για να φιλοξενήσω την μετάφραση του προαναφερόμενου ψηφίσματος στα ελληνικά, μου έφτιαξε ένας φίλος το παρόν ιστολόγιο (το οποίο βάφτισα JusticeForGreece), όπου εν γνώση του εισαγγελέα του ICC, συγκεντρώνω από τότε αποδεικτικό υλικό που να τεκμηριώνει περαιτέρω τις καταγγελίες και να συμπληρώσει τα στοιχεία τα οποία ήδη έλαβε ο εισαγγελέας από εμένα και από τους άλλους πολίτες οι οποίοι προσέφυγαν εκεί. (Μεταξύ τους μάλιστα, βρίσκεται και μια Γερμανίδα ακτιβίστρια καθώς και ο σημερινός υφυπουργός Εξωτερικών Τέρενς Κουίκ!)

Και ποια νομίζεται ότι ήταν η πρώτη ανάρτηση που έκανα; Η αναδημοσίευση ενός άρθρου που αποδείκνυε ότι το όποιο οικονομικό πρόβλημα της Ελλάδας μπορούσε να λυθεί μέσα σε έναν μήνα … Δείτε ένα ενδεικτικό απόσπασμα:

"Πως μπορούμε να βγούμε από την στενωπό στην οποία τόσο έντεχνα, γρήγορα και σχεδιασμένα μας τοποθέτησαν; Αυτή είναι η απορία όλων, αυτό είναι το ερώτημα που δεν θέλουν να αντιμετωπίσουν οι υπάρχοντες πολιτικοί, αφού το ζητούμενο γι αυτούς είναι να διασωθούν οι ίδιοι, αλλά όχι η χώρα και οι πολίτες της. Επί χρόνια, άλλωστε, εργάστηκαν ώστε να δημιουργήσουν την σημερινή εικόνα φρίκης και απαξίωσης της Ελλάδας και των Ελλήνων. Πόσο τυχαίο είναι άραγε ότι Ελλάδα και Κύπρος έχουν τοποθετηθεί στο κέντρο του ενεργειακού χάρτη του αύριο; Πόσο τυχαίο είναι άραγε πως η Ελλάδα βρέθηκε στην συγκεκριμένη χρονική περίοδο με ένα πολιτικό σκηνικό και δυναμικό, το οποίο αρνείται επιμόνως να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να κινηθεί προς το συμφέρον των Ελλήνων πολιτών και της χώρας, αλλά με πολύ μεγάλη ευκολία αποφασίζει να νομοθετεί υπέρ των «δάνειων» και κατοχικών δυνάμεων; Στην Ισλανδία, ένας μόνο πολιτικός –ο πρόεδρος της χώρας- στάθηκε στο ύψος του, συμπεριφέρθηκε ως άνθρωπος και σταμάτησε την επερχόμενη ορδή του ΔΝΤ και των δανειστών που απαιτούσαν να πάρουν τα πάντα από τον Ισλανδικό λαό. Στην Ελλάδα δεν βρέθηκε ούτε ένας που να σκεφθεί το συμφέρον των πολλών, να σεβαστεί την δημοκρατία και το πολίτευμα και να δώσει το δικαίωμα στον λαό να αποφασίσει… Ούτε ένας!

Και όμως, σε έναν μήνα θα μπορούσε να μην υπάρχει κανένα απολύτως οικονομικό πρόβλημα για την Ελλάδα, η οποία έχει την δυνατότητα να μετατραπεί σε πανίσχυρο διεθνή οικονομικό «παίκτη». Γιατί δεν συμβαίνει αυτό; Επειδή κάποιοι θέλουν να καρπωθούν οι ίδιοι τα μέγιστα (αν όχι τα πάντα) από την κρίση που «φυτεύθηκε» στο «οικόπεδο» Ελλάδα (όπως χαρακτήρισε την πατρίδα μας ο πρώην υπουργός Οικονομικών και νυν υπουργός Ενέργειας Γιώργος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος όλως τυχαίως τοποθετείται σε υπουργεία άμεσου ενδιαφέροντος της τρόικας…).

Ενέργεια, λοιπόν. Η λέξη που «κρύβει» την απάντηση. Πετρέλαιο, φυσικό αέριο και υπόλοιπος ορυκτός πλούτος, είναι η στόχευση των «δανειστών» μας. Ενέργεια που «κρύβεται» (ή τουλάχιστον μέχρι πριν 8 μήνες εθεωρείτο γραφικός οποιοσδήποτε αναφερόταν σε αυτήν) σχεδόν σε ολόκληρη την χώρα. Ενδεικτικό του σχεδιασμού κλοπής του Ελληνικού ενεργειακού πλούτου, είναι η απόφαση και ανακοίνωση -από την κυρία Μέρκελ- παύσης λειτουργίας των πυρηνικών εργοστασίων της Γερμανίας. Και πού θα βρει η Γερμανία ενέργεια για να καλύψει τις ανάγκες της, αφού είναι μία εξαρτώμενη ενεργειακά οικονομία; Μα, από το «οικόπεδο» Ελλάδα, το οποίο φέρεται να έχει τεράστια αποθέματα νοτίως της Κρήτης, στο Ιόνιο και φυσικά νοτίως του Καστελλόριζου αλλά και στο βόρειο και ανατολικό Αιγαίο (χωρίς να ξεχνάμε τον Θερμαϊκό κόλπο).“ Διαβάστε τη συνέχεια εδώ.

Ακολούθησε η αναδημοσίευση πληθώρας άλλων σχετικών δημοσιευμάτων, όπως λχ ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ: Ιδού η αξία κοιτασμάτων (γη και θάλασσα) της Ελλάδας – με σχόλια και βίντεο / Greece Is Not Poor – It Actually Has Massive Untapped Reserves Of Gold, Oil And Natural Gas / Κρήτη «gas giant»! Η “μυστική” έκθεση για τα ελληνικά πετρέλαια / Ιστορίες από το παρελθόν: Ουράνιο στη Βόρεια Ελλάδα, Όσμιο στα Ίμια κλπ [βίντεο] / Ο πραγματικός χάρτης της Ελληνικής ΑΟΖ και ο χάρτης των κοιτασμάτων φυσικού αερίου / Χάρτης κοιτασμάτων φυσικού αερίου Ανατ. Μεσογείου απο μετρήσεις ΜΑD του 2007 κλπ, ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΤΙΠΟΤΑ, παρότι είχαν κυκλοφορήσει παντού και έτσι τα βρήκα και εγώ!

Τι έπρεπε να γίνει; ΝΑ ΠΑΡΕΜΒΕΙ Η ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ είτε αυτεπάγγελτα είτε κατόπιν σχετικών αιτημάτων που κατατέθηκαν στις Εισαγγελικές Αρχές και στα Αστυνομικά Τμήματα όλης, ή σχεδόν όλης της επικρατείας, διά μηνύσεων, μηνυτήριων αναφορών και καταγγελιών όπως οι ακόλουθες: η από 25/02/2011 ΜΗΝΥΣΗ – ΕΓΚΛΗΣΗ για μην αξιοποίηση του ορυκτού πλούτου κατά Γεωργίου Παπανδρέου Πρωθυπουργού της Ελλάδος, Ιωάννη Μανιάτη, Υφυπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής και Παντός άλλου υπευθύνου, η από 20/06/2011 μήνυση μου κατά του Γ. Παπανδρέου για εσχάτη προδοσία και πολλά άλλα αδικήματα (δείτε την αν θέλετε ΕΔΩ), οι μηνύσεις που έγιναν το 2013 για το μπλοκάρισμα της επένδυσης για εξόρυξη ζεόλιθου στον Έβρο (και όχι μόνο) και οι μηνύσεις εσχάτης προδοσίας που κατατέθηκαν από χιλιάδες πολίτες πριν και μετά τη ψήφιση του νόμου 4111/2013 (Φεκ 18 Α’/25.01.2013), με τις οποίες ζητήθηκε από περίπτωση σε περίπτωση, η άμεση σύλληψη των βουλευτών που θα τον ψήφιζαν ή τον ψήφισαν. Πρωτοστάτες ήταν τότε το Κίνημα Ανεξάρτητων Πολιτών – ΣΠΙΘΑ του Μίκη Θεοδωράκη, η δικηγόρος Αθηνών Ντόρα Κρητικοπούλου, ο δι­δά­κτωρ κοι­νω­νι­κών ε­πι­στη­μών Θεοφάνης Μαλκίδης, ο πολιτευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων κ. Γεωργούλας Αλέξανδρος, και ο καθηγητής συνταγματικού δικαίου Γιώργος Κασιμάτης. Όλες οι λεπτομέρειες έχουν δημοσιευτεί συγκεντρωτικά σε άρθρο με τίτλο “Καταγγελία Εσχάτης Προδοσίας και αίτηση σύλληψης βουλευτών λόγω της κύρωσης της από 12/12/2012 ΠΝΠ” το οποίο μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.

Τέλος, σας θυμίζω ότι η χώρα έχασε όλα τα περιουσιακά της δικαιώματα στις 8 Μαΐου 2010, όταν ο Γ. Παπακωνσταντίνου υπέγραψε με το έτσι θέλω για λογαριασμό της Ελληνικής Δημοκρατίας την διεθνή δανειακή σύμβαση, με ξένα κράτη, την επενδυτική τράπεζα ΚfW («Kreditanstalt für Wiederaufbau») και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο. Δείτε σχετικά ένα ενδεικτικό υπόμνημα που κατατέθηκε τις προάλλες στα πλαίσια προκαταρκτικής εξέτασης μιας περσινής μήνυσης εσχάτης προδοσίας της πολιτικής και πολιτειακής ηγεσίας της χώρας που τελείται διαρκώς από τον Οκτώβριο του 2009 και έπειτα. Με αυτό το υπόμνημα αποκαλύπτεται η προδοσία σε όλο της το μεγαλείο και αποδεικνύεται με έγγραφα ότι όλες οι συμφωνίες της Ελληνικής Δημοκρατίας με τους δανειστές είναι ανυπόστατες. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο της ΕΔΩ. Και αυτό το υπόμνημα έκανε το γύρο του διαδικτύου και έχει κοινοποιηθεί μέσω facebook, twitter και email σε πάρα πολλούς “κοινούς” και διάσημους παραλήπτες. Θα το βρείτε με τίτλο ” Δείτε γιατί είναι εγκληματικές και ανυπόστατες όλες οι συμφωνίες τους και γιατί θα μπουν φυλακή όλοι μαζί!“.

Τι θα ακολουθήσει; Κανείς δεν ξέρει. Πάντως όμως, τώρα που δεν υπάρχει πια καμία αμφιβολία ότι ανέκαθεν η πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της χώρας καθώς και οι δανειστές, γνώριζαν πολύ καλά ποια είναι η πραγματική περιουσιακή κατάσταση της χώρας, που το θέμα του αμύθητου ελληνικού πλούτου επανήλθε στην επικαιρότητα και αποδείχτηκε ότι η δανειακή σύμβαση Παπακωνσταντίνου είναι ανυπόστατη και εγκληματική, τίθεται ένα σοβαρό ερώτημα:
Θα παρέμβει επιτέλους η δικαιοσύνη όπως αμέτρητες φορές της έχει ζητηθεί και έχει καθήκον να κάνει, ή θα συνεχίσει να κοιτάζει πως λεηλατείται η χώρα και εξουδετερώνεται με κάθε τρόπο ο ελληνικός Λάος, έτσι ώστε ως νόμιμος ιδιοκτήτης αυτού του πλούτου να μην έχει ούτε την δυνατότητα, ούτε το χρόνο, ούτε το κουράγιο και ούτε τη δύναμη να αντιδράσει;

Οψόμεθα.

Πηγή JusticeForGreece


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου