Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Μαρ 2015

Δίκιο έχουν όλοι τους. Κι αυτοί που φοβούνται και υποχωρούν σκύβοντας κι αυτοί που θαρραλέα τολμούν να περπατούν προς τα εμπρός. Δίκιο έχουν όλοι, αλλά το χάνουν. Και το χάνουν, επειδή επιμένουν να είναι χώρια, επιμένουν να τραβούν ο καθένας τον δρόμο του, να ασχολούνται με τον εγωισμό τους και να αφήνουν την πατρίδα να μαραζώνει, να συνθλίβεται επιτήδεια από εκείνους που την πολεμούν.

Δίκιο έχουν όλοι. Αλλά το χάνουν, όταν δεν τολμάνε να πούνε την αλήθεια στον κόσμο κι όταν δεν έχουν την δύναμη να απλώσουν το χέρι τους για να πιαστούν με εκείνον που διαφωνούν, να μονιάσουν, να διαγράψουν όλους εκείνους τους φράχτες που οι επιτήδειοι βάλανε ανάμεσά τους να τους χωρίζουν.
Κάποιοι φωνάζουν πως χάσαμε το δάσος, γιατί κοιτάζουμε το δένδρο, ο καθένας το δικό του δέντρο, το δικό του συμφέρον. Κι αυτό λάθος είναι, γιατί ούτε το δέντρο δεν βλέπουμε, αφού το βλέμμα μας είναι χαμηλωμένο από όλα όσα επιτρέπουμε να μας παίρνουν από τη ζωή. Τους θάμνους κοιτάζουμε, τους θάμνους κάτω από τα δέντρα, τα μικρο-οφελήματα που τάχατες νομίζουμε ότι θα μας σώσουν από τη μεγάλη φωτιά που κατακαίει και καταστρέφει τα πάντα στο πέρασμά της.

Ερείπια γίνανε οι ζωές σχεδόν όλων. Κομμάτια ανθρώπινου πόνου είναι ριγμένα εδώ κι εκεί. Τοπίο έντονα εφιαλτικό, τέτοιο που οι ζωντανοί να μακαρίζουν τους νεκρούς που φύγανε χωρίς να δούνε την κατάντια των ανθρώπων, τα κομμάτιασμα της πατρίδας, την αβάσταχτη λύπη που τριγυρνά στα σπίτια άλλοτε νοικοκυραίων…

Κι εκείνο που έρχεται, εκείνο που με περίσσια φροντίδα ετοίμασαν οι μισεροί του κόσμου, φέρνει τόση καταστροφή και τόσο πόνο που ανθρώπου μάτι δεν είδε, που ανθρώπου ψυχή δεν γνώρισε μέχρι τώρα…
Κι όμως, κανείς δεν μιλά. Κανείς δεν βάζει μπροστά τις σειρήνες. Κανείς δεν έχει το κουράγιο να σηκωθεί και να τραβήξει μαζί του τους αντρείους, εκείνους που υπάρχουν και που μπορούν να αλλάξουνε τον κόσμο όλο…

Πάει καιρός τώρα που οι λέξεις χάσανε τα νοήματά τους.
Πάει καιρός τώρα που η γλώσσα δεν μπορεί να πει όλα εκείνα που την ψυχή χαράζουν και απειλούν να την εκάνουνε κομμάτια.
Πάει καιρός τώρα που τα χαλάσματα πλακώσαν τους ανθρώπους και τους κάνανε ένα με αυτά, να μοιάζουνε σαν μπάζα…

Και σε ρωτώ Δημήτρη, Παναγιώτη, Κατερίνα και Μαριώ...
Πού είναι οι χτιστάδες; 
Που είναι εκείνοι οι ευγενικοί στρατιώτες του λόγου, μα και οι πιο άγριοι πολεμιστές του κόσμου, που μήτε ο χρόνος τους νικά, μα κι έχουνε τη δύναμη όλα να τα συνθλίβουν;
Πού είναι εκείνοι οι θαρρετοί και ικανοί συνάμα, που θα πάρουν τα ανόμοια για να χτίσουνε νέους Παρθενώνες;
Πού είναι εκείνοι που θα σμίξουνε το χώμα, με την πέτρα, το νερό και τ' άχυρα, που θα βάλουνε θεμέλια τα όνειρα, που θα σμιλέψουν τα οράματα, που θα δώσουν σκοπό και αιτία αγώνα σε όλους τους άλλους, για να χτιστεί η αξιοπρέπεια όλων, νεκρών, ζωντανών κι αγέννητων;

Γεμίσαμε τσιράκια κι άμαθους και (ξε)χάσαμε τους τεχνίτες...!
Γκρεμίζουν γιορφύρια, σπίτια κι όνειρα.
Γκρεμίζουν ζωές, μα δεν βρίσκεται κανένας να πάρει το μέτρο, να βάλει το όραμα και να χτίσει...

Έφτασε η ώρα, να αναλάβουμε όλοι τις ευθύνες μας και να ανοίξουμε τον δρόμο, να έρθουν και οι χτιστάδες, να βάλουν μπρος για την δουλειά εκείνη που άργησε πολύ ν' αρχίσει… Για τη δουλειά που η πληρωμή της θα φανεί στα μάτια των ανθρώπων και στα γέλια των παιδιών...

Κωνσταντίνος

ΥΓ: Αφιερωμένο στον Δημήτρη και τον Παναγιώτη. Δύο φιλάδελφους που μού 'δωσε δώρο η ζωή...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιάννη Λαζάρου

Το μόνο που δεν έκαναν στην Βουλή ήταν να τις “βγάλουν” έξω για να τις μετρήσουν. Τις αξιοπρέπειές τους ντε, μην ταράζεστε. Όσο πιο κοντή την έχεις τόσο περισσότερο θα ασχολούνται μαζί σου ΜΜΕ και ψηφολάγνοι.
Στους καφενέδες δεν θα πλακώνονται οι οπαδοί για το κόμμα, αλλά για το ποιος αρχηγός την έχει πιο κοντή. Μόνο, που μετά τα τελευταία και σ' αυτό είναι ισόπαλοι μεταξύ τους, είναι όλοι ίδιοι.

Αν θεωρεί ο κ. Τσίπρας ότι εκπροσωπεί την αξιοπρέπεια των Ελλήνων, τότε τα στάνταρ του είναι λιλιπούτεια. Από την διαπραγμάτευση περάσαμε στον συμβιβασμό. “Τον έντιμο συμβιβασμό”, όπως είπε με νεύρο από το βήμα της Βουλής.

Από πότε το έντιμος έγινε επιθετικός προσδιορισμός στο ουσιαστικό συμβιβασμός;
Δηλαδή υπάρχει και έντιμος βιασμός;
Μήπως υπάρχει έντιμος ραγιαδισμός;
Όταν ομιλούν οι πολιτικοί κρύβονται οι ελληνικές λέξεις από την ντροπή τους για την συμφορά που τις περιμένει κατά την στοίχισή τους από τους πολιτικούς.

Άγνωστο αν νιώθουν οι ψηφοφόροι του κυρίου Τσίπρα έντιμα εξευτελισμένοι μετά την φοβερή ομιλία του μέσα στην Βουλή. Ο ένας πόντος αξιοπρέπεια που ήταν πάνω στο τραπέζι έγινε μισός και όσο περνάει ο καιρός και το μειράκιον Αλέξης συνεχίζει να μιλάει τότε θα μείνουν στο τραπέζι το κενό και το υποδεκάμετρο.

Αλλά ο άντρας ο πολλά βαρύς που από το συνεχές αντρίκειο σκύψιμο στα Γιουρογρούπ και στις Συνόδους Κορυφής με τους δανειστές τυφλώθηκε, ήρθε να μιλήσει περί “αντρικής σχολής”.
Ο κ. Σαμάρας.
Ακούγοντάς τον με τα σκηνοθετημένα βλέμματα και σιωπές στον λόγο του, ερχόταν ασυνείδητα ως μουσική κάλυψη του λόγου του, το σκυλάδικο της κακιάς ώρας “ο τέλειος άντρας, ο άντρας ο σωστός, ο πρόστυχος, ο τέλειος, ο γοητευτικός”.
Όχι, δεν μίλησε για ανδρεία ο πρώην πρωθυπουργός κι ας ψεύδεται δικαιολογώντας την πρότασή του. Μίλησε για ανδρισμό.

Την έβγαλε κι αυτός έξω την αξιοπρέπεια του, καλώντας τους απέναντι, που ίσως να μην είναι φανατικοί της αντρικής σχολής να τις μετρήσουν.
Όμως η σχολή που έβγαλε ο κ. Σαμαράς, έβγαλε μόνο άντρες.
Κι αυτή δεν είναι άλλη από την ελληνική βουλή:
“Είμαι σε αυτά τα έδρανα από το 1977”!

Πω, πω, πω, κοντά 40 χρόνια στα θρανία της διαχείρισης του λαού και της εξουσίας. Αυτό κι αν είναι αντρίκειο βιογραφικό. Όπως έχει τα ένσημα ο οικοδόμος με 40 χρόνια πηλοφόρι και κάθεται στην ουρά του ΙΚΑ για γενόσημο στα γεράματα του;
Ε, ένα τέτοιο πράγμα και ο κύριος Σαμαράς με την μεγάλη του αξιοπρέπεια.
Μην βροντοχτυπάς την πένα, πιάσε λίγο και την χτένα, Αντώνη, που από το 1977 άλλη δουλειά δεν έκανες από το να μετράς μαζί με τους ομοϊδεάτες συναδέλφους σου τις αξιοπρέπειές σας, που χωράνε στην χούφτα ενός μυρμηγκιού.

Για τους υπόλοιπους που συμμετέχουν σε αυτή την υποκουλτουριάρικη δημοκρατική φιέστα ήταν ο ρόλος του κομπάρσου που έπαιζαν σε όλη την συνεδρίαση. Για την πτέρυγα του ΚΚΕ μόνο η κατάθεση της παράτασης της δανειακής σύμβασης που δεν ήρθε στην Βουλή προς ψήφιση ήταν το αγκάθι. Όλα τα άλλα περί “έντιμου συμβιβασμού” τα περί “Συμφωνίας Ανάπτυξης”, τα αντιμνημονιακά νομοσχέδια Ανθρωπιστικής Βοήθειας δεν ενόχλησαν.

Η αξιοπρέπεια ενός εκπροσώπου του ΚΚΕ δεν δίνει το δικαίωμα να ρίξουμε στο τραπέζι την πραγματική αξιοπρέπεια ενός λαού και μιας χώρας, με αποδείξεις, κάνοντας τους πολιτικούς αντιπάλους να μαζέψουν την γλώσσα τους τουλάχιστον.
Άντε και ήρθε η δανειακή σύμβαση για ψήφιση. Και τι έγινε;
Να δείξετε ποιοι βουλευτές θα πουν ΝΑΙ ή ΟΧΙ;
Αντί να τους ρουφιανέψουμε να αυτορουφιανευτούν;
Θεωρεί το ΚΚΕ ότι υπάρχει ένας φιλοφεντεραλιστής, φιλοευρωπαϊστής πολιτικός μέσα στην Βουλή που θα ντραπεί για το ΝΑΙ του; Εδώ δεν ντρέπεται που παίρνει 7.000 ευρώ μισθό, έχει βουλευτικό αμάξι, ατέλειες και ασυλία την στιγμή που για 2,000 ευρώ ένας Έλληνας χάνει το σπίτι του.

Το “Ποτάμι δεν γυρίζει πίσω”, έλεγε ο λαϊκός αοιδός, και το “Ποτάμι” της Ε.Ε ένα ερώτημα που μόνο μπροστά μας πάει βρήκε να κάνει στην κυβέρνηση.
“Με το λόμπι της δραχμής ή με την Ευρώπη”;
Με το λόμπι των Ελλήνων, κ. Θεοδωράκη, αλλά αυτό δεν σε συμφέρει διότι δεν χρειάζεται να βγάλει έξω την αξιοπρέπειά του για να την μετρήσετε.
Η δικιά του αξιοπρέπεια διαγράφεται, αν και κρυμμένη, από μίλια μακρυά.
Δεν σε παίρνει λοιπόν, κ. Θεοδωράκη να μιλήσεις για λόμπι Ελλήνων παρά μόνο για τα λόμπι που ξέρεις πολύ καλά από την προπολιτική ενασχόλησή σου ότι πάντα ήταν αυτά που μετρούσαν την αξιοπρέπεια με τον παρά. Σου πέταγαν πεντοχίλιαρο και το άρπαζες, σου πετάνε 50ευρω και το αρπάζεις.

Στην γωνία πάνω-πάνω δεξιά η Χ.Α που πήρε εργολαβία την ανεξαρτησία και την εθνική κυριαρχία της Ελλάδας, να παπαγαλίζει ότι το Μνημόνιο και η δανειακή σύμβαση είναι ένα και το αυτό. Ακριβώς, κ. Μιχαλολιάκο όπως ανεξαρτησία και φασισμός δεν συζούν εντός των ελληνικών συνόρων. Ή λοιπόν η δική σου αξιοπρέπεια πρέπει να μεταναστεύσει ή να μεταναστεύσει η Ελλάδα.

Ο πρόεδρος των ΑΝΕΛ απουσίαζε. Ήταν το ταξίδι στις ΗΠΑ που έβγαλε έξω την δική του αξιοπρέπεια και ζήτησε συγκυβέρνηση (G2G) με την Αμερική. Στο βήμα τον εκπροσώπησε ο βουλευτής του, πρώην βουλευτής της Ν.Δ στην Πάτρα το 1991, Νικολόπουλος. Σε εκείνο το σημείο ακριβώς η αξιοπρέπεια θυμήθηκε τον Καλαμπόκα και τον Τεμπονέρα και κοίταξε τον κ. Τσίπρα με παράπονο.

Όσο ο βουλευτής της συγκυβέρνησης ανακοίνωνε ότι οι ΑΝΕΛ θα στηρίξουν τις διαπραγματεύσεις “έντιμου συμβιβασμού” του κ. Τσίπρα, η αξιοπρέπεια μετρήθηκε με σιδερολοστό. Και βρέθηκε σε ένα προαύλιο σχολείου σκοτωμένη.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κωνσταντίνος Χολέβας

Πρώτον, η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος κήρυξε την εβδομάδα που διανύουμε ως εβδομάδα προσευχής υπέρ των χειμαζόμενων, φονευόμενων και διωκόμενων χριστιανών στη Βόρειο Αφρική και τη Μέση Ανατολή. Δεύτερον, διότι στην Υεμένη εξερράγη φιλοϊρανικό πραξικόπημα. Η Σαουδική Αραβία εισέβαλε με πρόσχημα την αποκατάσταση της τάξης και ουσιαστικά για να εμποδίσει τη διείσδυση του Ιράν στη γειτονιά της. Τρίτον, οι μάχες του Ισλαμικού Κράτους συνεχίζονται κατά του ιρακινού στρατού και κατά των Κούρδων της Συρίας, με συνεχή τηλεοπτικά ντοκουμέντα φρίκης και φανατισμού.

Η Εκκλησία μας πάντοτε ήταν και είναι αρωγός και αδελφικός συμπαραστάτης των χριστιανικών πληθυσμών στις αραβικές και σε άλλες μουσουλμανικές χώρες. Τρία Ορθόδοξα Πατριαρχεία επιβίωσαν μέχρι σήμερα στην καυτή ζώνη της Μέσης Ανατολής - και συγκεκριμένα τα Πατριαρχεία Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων. Σήμερα όμως ένα εξ αυτών, το Αντιοχείας, που εδρεύει στη Δαμασκό της Συρίας, πλήττεται ανεπανόρθωτα και κινδυνεύει να δει το ποίμνιό του να συρρικνώνεται ή να εκτοπίζεται. Το Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο ποιμαίνει κυρίως αραβόφωνους ορθοδόξους, οι οποίοι δηλώνουν ότι είναι Ρουμ Ορτοντόξ, δηλαδή Ρωμηοί Ορθόδοξοι, απόγονοι και πνευματικοί κληρονόμοι της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, της Ρωμανίας.

Η σύγκρουση Σαουδαράβων και φιλοϊρανών στην Υεμένη έρχεται να προστεθεί στη γενικότερη σύγκρουση μεταξύ της Σαουδικής Αραβίας ως προστάτιδος των σουνιτών μουσουλμάνων και μάλιστα του κλάδου των ουαχαμπιστών, και του Ιράν, το οποίο εμφανίζεται ως ο προστάτης των σιιτών μυσουλμάνων. Η διαμάχη των σουνιτών με τους σιίτες έχει βαθιές ρίζες και αφορά τη διαδοχή του προφήτη Μωάμεθ. Σήμερα αποκτά νέα διάσταση, λόγω των ενεργειακών αποθεμάτων της περιοχής (πετρέλαιο, φυσικό αέριο, νερά των ποταμών). Σαουδάραβες και Ιρανοί ουσιαστικά συγκρούονται και στη Συρία, όπου το Ιράν στηρίζει τον πρόεδρο Ασαντ και η σαουδική μοναρχία τους αντικυβερνητικούς αντάρτες, μεταξύ των οποίων και πολλοί φανατικοί ισλαμιστές. Το Ιράν εκμεταλλεύεται την προσέγγισή του με τις ΗΠΑ για τη μείωση των πυρηνικών αντιδραστήρων του και επιχειρεί να διαδραματίσει ευρύτερο ρόλο στην περιοχή.

Το Ισλαμικό Κράτος φαίνεται ότι χάνει έδαφος: Στο Κομπάνι της Συρίας από τους Κούρδους και στο Ιράκ από τον ιρακινό στρατό. Τελικά αποδεικνύεται μια μεγάλη οικονομική επιχείρηση, διότι οι τζιχντιστές διαχειρίζονται τις πετρελαιοπηγές στα εδάφη που ελέγχουν. Η στρατολόγηση γίνεται κυρίως από το Ιράκ και από άλλες αραβικές χώρες, όπου οι μισθοί είναι πολύ χαμηλοί και η ανεργία των νέων υψηλή. Οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους λαμβάνουν 400 δολάρια τον μήνα και οι αξιωματικοί 1.200 δολάρια, ποσό ελκυστικό για τα δεδομένα της περιοχής. Το επικίνδυνο είναι ότι στρατολογούν νεαρούς μουσουλμάνους από αρκετές ευρωπαϊκές χώρες. Κι αν ακόμη εξασθενήσει η δύναμη του Ισλαμικού Κράτους, δεν πρέπει να επαναπαυόμαστε, διότι υπάρχουν πολλές παρεμφερείς ομάδες ακραίων αντιλήψεων και μεθόδων στη Μέση Ανατολή.

Οι προτεραιότητες της Ελλάδος πρέπει να είναι δύο: Πρώτον, η έμπρακτη βοήθεια στους χριστιανούς της περιοχής και κυρίως στους ορθοδόξους, οι οποίοι αποτελούν πολιτιστικό βραχίονα του Ελληνισμού στη ιστορική αυτή περιοχή. Το υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε τη διοργάνωση διεθνούς συνεδρίου με αυτό το θέμα, αλλά χρειάζονται επιπλέον πρακτικές κινήσεις, όπως π.χ. η αναζήτηση της τύχης των δύο απαχθέντων Σύρων μητροπολιτών. Δεύτερον, η θωράκιση των συνόρων μας και της εσωτερικής ασφάλειάς μας για να μην μπορέσουν οι τζιχαντιστές να διεισδύσουν ή να στρατολογήσουν στελέχη στη χώρα μας. Γι' αυτό οι ψευδοπροοδευτικές νομοθεσίες υπέρ των παρανόμων μεταναστών πρέπει να εγκαταλειφθούν πάραυτα.

Ταυτοχρόνως η Ελλάς και οι Ευρωπαίοι εταίροι μας έχουμε υποχρέωση να μελετήσουμε διεξοδικά το πολύπλοκο φαινόμενο του ισλαμιστικού φανατισμού και να καταστήσουμε πανευρωπαϊκή πολιτική την προστασία των χριστιανικών πληθυσμών.

Πηγή εφημ. "δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ζημίες δεκάδων δισεκατομμυρίων ευρώ θα μπορούσε να επιφέρει στην ΕΚΤ μια αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ. Ο λογαριασμός αυτός θα είναι ανεξάρτητος από τις απώλειες που θα έχουν τα κράτη της ευρωζώνης από μια ελληνική χρεοκοπία.

Μια αποχώρηση της Ελλάδας από το ευρώ θα μπορούσε να επιφέρει στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα ζημίες δισεκατομμυρίων, μια τρύπα που θα κληθούν να καλύψουν η Γερμανία και άλλα μέλη της ευρωζώνης, επισημαίνει ανάλυση του Reuters.

Όπως ανέφεραν καλά πληροφορημένες πηγές στο πρακτορείο, η ελληνική κυβέρνηση επιμένει ότι θα παραμείνει στο ευρώ, αλλά η αβεβαιότητα γύρω από τις διαπραγματεύσεις έχει παρακινήσει την ΕΚΤ να εξετάσει τον αντίκτυπο πιθανού "Grexit" και να αποκαλύψει έναν πιθανότατα αρκετά μεγάλο λογαριασμό για την κεντρική τράπεζα.

Οποιεσδήποτε απώλειες θα είναι επιπρόσθετες από τα όποια χρέη δεν πληρώσει το ελληνικό δημόσιο και θα επιμερισθούν στις υπόλοιπες χώρες της ευρωζώνης, καθώς η ΕΚΤ ανήκει από κοινού σε όλα τα μέλη της.

"Αν βγει μια χώρα, οι υπόλοιπες θα πρέπει να απορροφήσουν τα κόστη" υποστήριξε ο Σταύρος Ζένιος, ακαδημαϊκός και μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΚΤ. "Αυτοί που θα μείνουν πίσω θα έχουν μεγαλύτερο βάρος. Οι ζημίες θα απορροφηθούν από τα υπόλοιπα κράτη μέλη, όπως η Ιταλία και η Ισπανία. Είναι σε θέση να αντέξουν το κόστος ;" υπογράμμισε ο ίδιος.

Το ακριβές μέγεθος του ρίσκου για την ΕΚΤ δεν είναι εύκολο να υπολογιστεί, καθώς η απόσυρση της στήριξης στην Ελλάδα θα εγείρει μια σειρά από νομικά ζητήματα που θα χρειαστεί χρόνια να απαντηθούν, σημειώνεται στην ανάλυση του Reuters.

Σύμφωνα με τον Μάριο Ντράγκι η συνολική έκθεση της ΕΚΤ στην Ελλάδα ανέρχεται στα 104 δισ. ευρώ. Το ποσό αυτό, στο οποίο περιλαμβάνονται τα 38 δισ. ευρώ που έχουν δανειστεί οι ελληνικές τράπεζες από την ΕΚΤ και από τον ELA της ΤτΕ ΕΛΛ -2,24%, αυξάνεται διαρκώς.

Ωστόσο το νούμερο αυτό δεν αντανακλά το πραγματικό μέγεθος της έκθεσης της ΕΚΤ στην Ελλάδα. Σε περίπτωση χρεοκοπίας θα υπάρξει ένα πλήγμα από την "υπερβολική έκθεση" (ovedraft) της Eλλάδας στο ευρωσύστημα μέσω του συστήματος πληρωμών "Target 2".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι σύμμαχοι και το σενάριο να γλιτώσει η Μόσχα την Αθήνα από πιστωτικό γεγονός

Γράφει ο Μανώλης Κοττάκης

Οι πιο σημαντικές πληροφορίες τελικά περνούν απαρατήρητες. Οι δημοσιογράφοι πιανόμαστε στον ύπνο και περνά η μπάλα κάτω από τα πόδια μας. Δείτε το μεγάλο «γήπεδο» ξανά. Η ημερομηνία-κλειδί για την ελληνική χρεοκοπία είναι η 9η Απριλίου 2015. Τρεις ημέρες πριν από το Πάσχα, Μεγάλη Πέμπτη, επαπειλείται η Σταύρωσις. Εκείνη την ημέρα πρέπει να πληρώσουμε 445.000.000 ευρώ στο ΔΝΤ, αλλιώς πιστωτικό γεγονός. Σε ποια ξένη πρωτεύουσα θα βρίσκεται την προηγουμένη ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας και γιατί αυτό έχει σημασία; Είναι η είδηση που «χάσαμε».

Στα «ψιλά» του κυριακάτικου Τύπου διαβάσαμε ότι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ αποφάσισε να αναβάλει την παρουσία του στις τελετές μνήμης του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, που πρόκειται να γίνουν στη Μόσχα στις 9 Μαΐου, μολονότι αποδέχτηκε την πρόσκληση του Πούτιν στην τηλεφωνική συνομιλία που είχαν προσφάτως.

Πρόκειται για τις εκδηλώσεις στις οποίες θα εορταστεί η ήττα του ναζισμού. Ο πρωθυπουργός, μετά το ταξίδι του στο Βερολίνο, αποφάσισε να στείλει αντ' αυτού τον υπουργό Αμυνας Πάνο Καμμένο. Απόφαση του Τσίπρα είναι να βρίσκεται στη ρωσική πρωτεύουσα για συναντήσεις υψηλού επιπέδου με τον πρόεδρο Πούτιν, πίσω από τις κλειστές πόρτες του Κρεμλίνου, στις 8 Απριλίου, την παραμονή της αποπληρωμής της οφειλής στο ΔΝΤ. Η Μόσχα έχει αφήσει αυτή τη στιγμή να αιωρείται στον αέρα η πληροφορία ότι θα εξέταζε την πιθανότητα να δώσει ένα μικρό δάνειο στην ελληνική κυβέρνηση, σε περίπτωση που εκείνη το ζητούσε, αν και ο Ρώσος πρέσβης στην Αθήνα ήταν δημιουργικά ασαφής στη συνέντευξή του στην «Καθημερινή». «Εχουμε δώσει το μερτικό μας, μέσω των δόσεων του ΔΝΤ» είπε, σημείωσε τους περιορισμούς που υπάρχουν στη δανειοδότηση κρατών της ΟΝΕ, αλλά άφησε ένα «παράθυρο».

Το ερώτημα που προκύπτει, κατά τη γνώμη μου, τόσο για τους Γερμανούς -που μετακινούν εγωιστικά την κρίσιμη συνεδρίαση του Eurogroup στο όριο της χρεοκοπίας για να μας πιέσουν- όσο και για τους Αμερικανούς, είναι ένα και μόνο: Αντέχουν το γόητρο της ευρωζώνης, αλλά και η στρατηγική της νατοϊκής συμμαχίας την πιθανότητα να γλιτώσει η Μόσχα την Αθήνα από πιστωτικό γεγονός, με ό,τι αυτό συνεπάγεται; Προσοχή! Δεν υποστηρίζω ότι οι Ρώσοι θα το κάνουν, αν και σε σύγκριση με τις εχθρικές προς αυτούς κυβερνήσεις Παπανδρέου - Σαμαρά έχουν λόγο. Λέω: Αντέχουν οι σύμμαχοι την πιθανότητα; Η Μόσχα, έτσι κι αλλιώς, κερδισμένη είναι σε σύγκριση με το παρελθόν - μόνο η πολιτική Κοτζιά εναντίον των κυρώσεων της αρκεί. Αλλά Ουάσινγκτον και Βερολίνο αντέχουν να τους εξευτελίσει ο Πούτιν, βάζοντας «πόδι» στην ευρωζώνη;

Πηγή εφημ. "δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


«Οι μόνοι χαμένοι είναι κάποια μούτρα, όλως σιχαμένα, υπερπροβεβλημένα και άκρως «δικτυωμένα», τα οποία εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία, κάθε συγκυρία και κάθε αφορμή για να επιτεθούν εναντίον της ίδιας τους της πατρίδας.»
Πώς θα σας φαινόταν να φτάσουμε να ζητήσουμε επανορθώσεις από αδικοπραξίες που υπέστημεν από τους Τούρκους τον 15ο αιώνα;

Υπάρχει μια συνομοταξία συμπολιτών μας, που είναι γερμανόφωνοι δίχως καν να γνωρίζουν γερμανικά. Επιπλέον, μπορούν να χρησιμοποιήσουν την ελληνική για να εξυπηρετήσουν όλες τις επιδιώξεις όλων των εθνών του κόσμου – πλην του ελληνικού. Αυτοί έχουν ταυτίσει τη σύνεση με την ξενοδουλεία και την υπευθυνότητα με την ικανοποίηση των αξιώσεων που έχουν άλλες χώρες από την Ελλάδα.

Μπορείτε να φανταστείτε τις αντιδράσεις τους, αν κάποιοι Ελληνες ισχυρίζονταν ότι θα μπορούσε η πατρίδα μας να ρεφάρει «σπασμένα» του 1492; Οι «συνετοί» θα είχαν βγει στα κεραμίδια και θα νιαούριζαν σαν γάτοι στον καιρό της αναπαραγωγής: «Δεν είναι δυνατόν! Εκτίθεται η χώρα! Καταστρεφόμαστε!» Τέτοια θα έλεγαν και το αφελές τμήμα της κοινής γνώμης μπορεί και να έδινε βάση στα λόγια τους. Οι εθνοκτονίες, τα ποκγκρόμ, οι γενοκτονίες, τα ολοκαυτώματα, όλα τα εγκλήματα σε βάρος πληθυσμών δεν παραγράφονται και η υπόμνηση και η διεκδίκησή τους ουδέποτε αποτελούν ανεπίκαιρες ή απαράδεκτες δραστηριότητες από τους απογόνους όσων επέζησαν των διωγμών. Τρανό παράδειγμα, το διάταγμα της Αλάμπρα, που εξέδωσαν σαν σήμερα το 1492 ο Φερδινάνδος και η Ισαβέλα, το βασιλικό ζεύγος της Ισπανίας.

Εφιάλτες

Με αυτό το διάταγμα της 31ης Μαρτίου 1492, οι Εβραίοι της Ισπανίας καλούνταν είτε να ασπαστούν τον Χριστιανισμό είτε να φύγουν από τη χώρα. Οσοι αρνούνταν πέθαιναν στην πυρά. Υπολογίζεται ότι περισσότεροι από 100.000 Εβραίοι αναγκάστηκαν να φύγουν από την Ισπανία το 1492.

Το διάταγμα της Αλάμπρα, τυπικά, έμεινε σε ισχύ έως το 1967! Και πέρυσι τον Ιούνιο η κυβέρνηση της Ισπανίας αποφάσισε να δώσει υπηκοότητα, χωρίς γραφειοκρατικά εμπόδια, σε όλους τους απογόνους των σεφαραδιτών Εβραίων που εκδιώχθηκαν από τον τόπο τους – χωρίς να χρειάζεται να εγκαταλείψουν την ισραηλινή ή όποια άλλη υπηκοότητα είχαν εκείνη τη στιγμή.

Αυτό αποδεικνύει ότι τίποτα δεν ξεχνιέται, τίποτα δεν μένει δίχως ανταπόδοση, κανένας αγώνας δεν πάει χαμένος. Οι μόνοι χαμένοι είναι κάποια μούτρα, όλως σιχαμένα, υπερπροβεβλημένα και άκρως «δικτυωμένα», τα οποία εκμεταλλεύονται κάθε ευκαιρία, κάθε συγκυρία και κάθε αφορμή για να επιτεθούν εναντίον της ίδιας τους της πατρίδας. Δυστυχώς, στη χώρα που γέννησε το μέτρο και ζει με την υπερβολή πάντοτε υπάρχει πρωτογενές πλεόνασμα από Εφιάλτες, Χατζηαβάτες, και κουκουλοφόρους παντός είδους.

Παναγιώτης Λιάκος
Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Ένα «μυστηριώδες» ελληνικό αεροσκάφος το οποίο σύμφωνα με τους Τούρκους πριν από λίγο καιρό παραβίασε τον τουρκικό εναέριο χώρο, προκάλεσε μεγάλη ταραχή στο τουρκικό Γενικό Επιτελείο καθώς δεν έγινε δυνατόν να διαπιστωθεί η ταυτότητα και το είδος του κάτι που έχει προκαλέσει μια μεγάλη συζήτηση για το σύστημα παρακολούθησης των τουρκικών ραντάρ στην περιοχή του Αιγαίου.

Σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες που επικαλούνται το τουρκικό Γενικό Επιτελείο, πριν από λίγο καιρό ένα «μυστηριώδες» ελληνικό αεροσκάφος πετώντας βορειοανατολικά της ελληνικής νήσου Χίου προχώρησε σε παραβίαση του τουρκικού εναέριου χώρου την πρώτη φορά για έξη ολόκληρα λεπτά. Το ελληνικό αεροσκάφος πλησίασε την τουρκική ακτή του Karaburnu στην απέναντι από την Χίο μικρασιατική ακτή και πολύ κοντά στην Σμύρνη, προκαλώντας τον συναγερμό στο τουρκικό Γενικό Επιτελείο καθώς δεν έγινε δυνατόν να διαπιστωθεί ο τύπος του αεροσκάφους κάτι που εξέπληξε δυσάρεστα τους Τούρκους αφήνοντας τους πολλά ερωτηματικά.

Όπως αναφέρεται, αμέσως το τουρκικό Γενικό Επιτελείο έστειλε σήμα στο τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών για να προβεί σε διαμαρτυρία προς την ελληνική πλευρά. Την ίδια σχεδόν ώρα ένα φουσκωτό σκάφος με ελληνική σημαία, σύμφωνα πάντα με τους τουρκικούς ισχυρισμούς, παραβίαζε τα «τουρκικά χωρικά ύδατα» στην περιοχή των Ιμίων, η οποία σύμφωνα με τους Τούρκους ανήκουν στην τουρκική πλευρά. Η μέρα όμως ήταν φαίνεται πολύ έντονη καθώς πάλι σύμφωνα με τους τουρκικούς ισχυρισμούς την ίδια ώρα στην περιοχή πέριξ της νήσου Λήμνου τα τουρκικά μαχητικά αεροσκάφη τύπου F-16 συνεπλάκησαν σε αλλεπάλληλες αερομαχίες με τα ελληνικά της ελληνικής πολεμικής αεροπορίας.

Να σημειωθεί ότι η περιοχή ανοιχτά της Σμύρνης όπου έγινε η εμφάνιση του ανεξακρίβωτου ελληνικού αεροσκάφους, θεωρείται από τους Τούρκους σαν η πιο «εύφλεκτη» περιοχή καθώς πολύ συχνά παρατηρούνται εμπλοκές των πλοίων της ακτοφυλακής των δυο χωρών εξαιτίας του μεγάλου ρεύματος των λαθρομεταναστών που επιλέγουν την εν λόγω περιοχή για να προωθηθούν στην Ελλάδα από τις μικρασιατικές ακτές. Παράλληλα στο εναέριο χώρο της περιοχής μεταξύ Λήμνου Λέσβου και Χίου στο βόρειο Αιγαίο. Συχνά γίνονται αλλεπάλληλες αερομαχίες

Πάντως το τελευταίο επεισόδιο με το «ανεξιχνίαστο» ελληνικό μαχητικό αεροσκάφος για άλλη μια φορά καταρρίπτει τους μύθους περί της τουρκικής υπεροπλίας στο Αιγαίο και καταρρακώνει όλο αυτό το κλίμα της τουρκικής υπερδύναμης που έχει καλλιεργηθεί σκόπιμα από διάφορες ελληνικές πηγές δημιουργώντας ένα κλίμα ηττοπάθειας στην ελληνική πλευρά και εξυπηρετώντας ξένα προς τα ελληνικά συμφέροντα κέντρα.

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

''Εγώ είμαι της ευθείας, της αντρικής σχολής'', δήλωσε χθες ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Καλά Αντώνη μας!
Ποιός σε αμφισβήτησε όσο αφορά την ευθεία σου, να του πάρουμε το κεφάλι;
Μήπως εκείνος ο παλιο-Ντάϊσελ-κάπως, με το μαλλί το δαχτυλίδι;
Πέστο μας να του γυρίσουμε φούσκο να του ισιώσει  η περμανάντ!

Αλλά πάλι βρε Αντώνη μας, όλοι χθες να μιλάνε για οικονομικά, και σένα το μυαλό σου στο σολουμουτούκουμ τσιτσιρί, που έλεγε κι  ο αείμνηστος Τσιφόρος;

Εμείς όταν σε πήραμε στο ψιλό για κάτι δηλώσεις σου για ''πεσμένους στα τέσσερα'', εννοούσαμε πολιτικό πέσιμο, σκύψιμο, ξεφτίλα, πώς το λένε;

Κοίτα άλλωστε και το κολάζ από πάνω.  
Δείχνει πολιτικό ''όρθιο'' αυτό;
Ή σκυλάκι τούμπα, να δείχνει και τα αχαμνά του στο αφεντικό;

Προς θεού! Αυτό εννοούσαμε λεβέντη μας!
Μας παρεξήγησες.
Πού πήγε το μυαλό σου; Α,παπα!

Κατανοούμε τον εκνευρισμό σου.
Κι εμείς έτσι θα κάναμε!
Ιδίως αν είχαμε χεσμένη την φωλιά μας όπως εσύ!

Πώς λέει ο λαός ''φωνάζει ο κλέφτης να φύγει ο νοικοκύρης''; Έτσι.

Και μετά από λίγο τάχαμ δήθεμ συγχυσμένος ''δι ασήμαντον αφορμήν'', πήρες και τον συρφετό σου και έφυγες, να δημιουργήσεις εντυπώσεις, αφού το ισχυρότερο επιχείρημα που είχες χθες ήταν το να το βάλεις στα πόδια!

Βέβαια σαν τακτική, σαν τρικ που λέμε, είναι αποτελεσματική.  
Γλυτώνεις απ' το να τρώς κατάμουτρα τις πολιτικές σου σφαλιάρες και δεν έρχεσαι και στη δύσκολη θέση να απαντήσεις κιόλας, όταν δεν έχεις και τίποτα (αληθινό) να πεις!

Αλλά μεταξύ μας τώρα: Είναι στάση της ''αντρικής σχολής'' αυτό; 
 Ή έτσι σε δασκάλεψε ο Ντάϊσελ-κάπως, με το μαλλί το δαχτυλίδι;

Ξέρουμε πως σε έχει επηρεάσει η αφελφότης των ευρωπαίων ''εταίρων'' και φέρεσαι ''κάπως''.
Να το προσέξεις όμως, μη σου μείνει κουσούρι.
Κι αυτό.  Μαζί με τ' άλλα που έχεις.

Και πρόσεξε: ''αδελφότης'' είπαμε. Αδελφότης.
Όχι ''αδελφάτο''!
Μην παρεξηγηθούμε πάλι!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Η κυβέρνηση έχει τάση αυτοεξευτελισμού αλλά τον λογαριασμό θα τον πληρώσουν τελικά μόνο οι πολίτες

Γράφει ο Ξενοφώντας Ερμείδης

Δεν είναι ούτε έκθεση ιδεών, ούτε λίστα μέτρων ασαφειών. Η κυβέρνηση οδηγεί την κατάσταση έτσι ώστε το πάνω χέρι για τις νέες μεταρρυθμίσεις να το έχουν μόνο οι δανειστές οι οποίοι θα πρέπει να βγάλουν τον λογαριασμό μέσω μέτρων που οι ίδιοι θα ορίσουν, εφόσον η κυβέρνηση περιμένει από τον φόρο μπέικον και τυρί γκούντα να βγάλει από τη μύγα ξύγκι.

Ο κ. Βαρουφάκης και το επιτελείο του συνηγόρησαν με σαφήνεια μόνο σε δύο μέτρα. Το πρώτο είναι η διατήρηση του ΕΝΦΙΑ για το 2015 και το δεύτερο οι αποκρατικοποιήσεις που τελικά δεν θα έχουν ως κύριο μέτοχο το δημόσιο, όπως διατεινόταν μέχρι πρότινος, αλλά με ποσοστό τέτοιο που να θεωρείται ότι η κυβέρνηση δεν είναι άκρως φιλελεύθερη. Άνω του 51% των μετοχών και το πλήρες μάνατζμεντ θα το έχει ο "επενδυτής".

Έκθεση ανίδεων

Μέσα στη λίστα η κυβέρνηση κάνει υπολογισμούς εσόδων για πράγματα που δεν είναι σίγουρο ότι θα πραγματοποιηθούν. Όπως ότι θα εισπράξει από δημόσιους διαγωνισμούς για τις τηλεοπτικές άδειες το ποσό των 350 εκατ. ευρώ. Το ποσό σίγουρα είναι ελάχιστο αν συγκριθεί με τους τζίρους που κάνουν τα τηλεοπτικά δίκτυα ετησίως στην χώρα, από την άλλη όμως ένας δημόσιος διαγωνισμός κρύβει την έκπληξη να "χτυπηθεί" η κάθε άδεια με το 1/1000 της αξίας της ειδικά σε εποχές που η διαφήμιση έχει πάρει την κατιούσα. Αυτό θα είναι και το χαρτί που θα παίξουν οι υποψήφιοι καναλάρχες για να ρίξουν το ποσό που "χτυπήσουν" την άδεια.

Η κυβέρνηση προεκλογικώς στην ερώτηση "πού θα βρείτε τα λεφτά" έδινε πάντα την απάντηση "από την πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμων και καπνού". Προεκλογικώς τα έσοδα από την πάταξη σύμφωνα με τον Σύριζα ήταν το 1,5 δις. Στην λίστα μέτρων όμως βλέπουμε ότι η κυβέρνηση έριξε τον πήχη στα 250 εκατ. ευρώ! Αυτό γεννά ερωτήματα τι άλλαξε μέσα σε τρεις μήνες. Ή τα στοιχεία του οικονομικού επιτελείου του Σύριζα προεκλογικώς ήταν λανθασμένα ή απλώς ψεύδονταν.

Ως σίγουρο χαρτί για είσπραξη 270 εκατ. (20 εκατ. περισσότερο από την πάταξη του λαθρεμπορίου καυσίμου και καπνού) η λίστα έχει την λοταρία αποδείξεων των Ελλήνων καταναλωτών. Είναι τόσο σίγουρη η κυβέρνηση ότι οι Έλληνες, που στενάζουν να πληρώσουν τα πάγια, θα αρχίζουν να αγοράζουν άνευ καμίας σκέψης με μόνο σκοπό να παίρνουν αποδείξεις που στο τέλος του χρόνου θα κληρώνεται ο αριθμός για δώρο μία χύτρα ταχύτητος. Εκτός αν η κυβέρνηση σκοπεύει να χτυπήσει φορολογικά την ελίτ βάζοντάς της να αγοράζει για να της κάνει στο τέλος της χρονιάς και ένα δώρο.

Η λίστα των ασαφέστατων μέτρων έχει ως σίγουρο έσοδο τα όσα θα εισπράξει από τους ελέγχους εμβασμάτων του εξωτερικού. Το ποσό που θα έχει ως έσοδο από την ύπαρξη "μαύρου χρήματος" θα είναι τελικά το αστρονομικό ποσό των 725 εκατ. ευρώ. Για να δώσει η κυβέρνηση ένα τόσο ακριβές νούμερο πρέπει να έχει κάνει ήδη τον έλεγχο και από τα δις καταθέσεων αμφιβόλων νόμιμων χρημάτων βρήκε ότι μόνο αυτά δικαιούται η Ελλάδα.

Ως "αριστερό" έσοδο η πώληση της χώρας

Τέλος, το φαρμακερό μέτρο για την χώρα είναι οι αποκρατικοποιήσεις. Οι Έλληνες θα χάσουν το ισχυρό χαρτί της ποιότητας της χώρας τους για μόνο 1,5 δις, δηλαδή 700 εκατομ. λιγότερα από τον στόχο της προηγούμενης κυβέρνησης. Επίσης οι Έλληνες θα χάσουν τα 14 περιφερειακά αεροδρόμια για 1,23 δις προκαταβολικώς.
Να μην ξεχάσουμε ότι όσον αφορά το ΤΑΙΠΕΔ ό,τι πωλείται πρώτα ξεχρεώνει τα δάνεια μέσω Μνημονίων αφού ακόμα δεν έχει συναποφασιστεί από κυβέρνηση και Θεσμούς αν ό,τι μείνει θα πηγαίνει για κοινωνικές παροχές. Βέβαια, από την λίστα αποδεικνύεται ότι όχι μόνο δεν πρόκειται να μείνει μία στο ΤΑΙΠΕΔ, αλλά θα χρειαστεί να μπουν προς πώληση νέα προσοδοφόρα κομμάτια της χώρας.

Φαίνεται καθαρά ότι η κυβέρνηση δεν έκανε κάποιο τέχνασμα (το οποίο συνεχίζει) με ασαφείς λογαριασμούς για να πείσει τους εταίρους της. Συνειδητά δίνει στους εταίρους το δικαίωμα να γυρίσουν την λίστα μέτρων όπως τους συμφέρει. Η μη ύπαρξη ουδεμίας σοβαρότητας από την κυβέρνηση την στιγμή που οι Έλληνες μόνο πληρώνουν χωρίς ακόμη να έχει ανοίξει ούτε μία θέση εργασίας, είναι η εύκολη κουβέντα της "ρήξης". Κυβέρνηση που βάζει ως ασπίδα την αγωνία για το αύριο των ίδιων των πολιτών που εκπροσωπεί, είναι κυβέρνηση που παίζει παιχνίδια χειρότερα και από αυτά που παίχτηκαν από το 2010 μέχρι και τις 25 Ιανουαρίου του 2015. Δεν παίζεται το κεφάλι κανενός πολιτικού όταν οι λογαριασμοί δεν βγαίνουν, αλλά μόνο των ίδιων των πολιτών.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ενοχλήθηκε ο Τούρκος πρόξενος από την πινακίδα "Δεν Ξεχνώ" για την Κύπρο
Αποστομωτική η απάντηση της δημάρχου Καβάλας!

Να εξετάσει το ενδεχόμενο απομάκρυνσης της πινακίδας που απεικονίζει την αιματοβαμμένη Κύπρο και φέρει το μήνυμα "Δεν ξεχνώ", στα ελληνικά και τα τουρκικά...

ζήτησε ο νέος γενικός πρόξενος της Τουρκίας στην Κομοτηνή Αλί Ριζά Ακιντζί, από τη δήμαρχο Καβάλας Δήμητρα Τσανάκα, στη διάρκεια εθιμοτυπικής επίσκεψής του στο Δημαρχείο.

Για το θέμα ενημέρωσε η κ. Τσανάκα, χθες, το δημοτικό συμβούλιο, επισημαίνοντας ότι ο κ. Ακιντζί την παρακάλεσε να εξετάσει το ενδεχόμενο απομάκρυνσης της πινακίδας καθώς, όπως ισχυρίστηκε, οι Τούρκοι επισκέπτες -κυρίως από την Κωνσταντινούπολη- "νιώθουν στενάχωρα" αντικρίζοντάς την κατά την είσοδό τους στην πόλη.

Η δήμαρχος Καβάλας, όπως ενημέρωσε το δημοτικό συμβούλιο, απάντησε στον ξένο διπλωμάτη ότι η ταμπέλα αυτή αναφέρεται σε ένα θλιβερό ιστορικό γεγονός και ότι οι Κύπριοι είναι αδέλφια των Ελλήνων και υποστηρίζουν πάντα κάθε δίκαιο αίτημά τους. Επίσης, τού τόνισε, ότι όλοι όσοι επισκέπτονται την Καβάλα πρέπει να γίνονται κοινωνοί αυτού του ιστορικού γεγονότος και ότι ένας λαός που ξεχνάει την ιστορία του δεν έχει μέλλον.

Η συγκεκριμένη πινακίδα βρίσκεται στην ανατολική είσοδο του Δήμου Καβάλας και τοποθετήθηκε εκεί πριν από χρόνια από τον Σύλλογο Κυπρίων Καβάλας-Δράμας, με τη συνδρομή του Δήμου Καβάλας. Ανάλογες ταμπέλες υπήρχαν μέχρι πρόσφατα στο επιβατικό λιμάνι "Απόστολος Παύλος" και στη δυτική είσοδο της πόλης.

Οι δυο τελευταίες, όμως, απομακρύνθηκαν, λόγω φθοράς και δεν αντικαταστάθηκαν. Η ταμπέλα, στην ανατολική είσοδο της πόλης, κατά το παρελθόν είχε υποστεί πολλούς βανδαλισμούς και καταστροφές από αγνώστους και όταν αποκαταστάθηκε, περιφράχθηκε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Συναγερμός έχει σημάνει στην Τουρκία λόγω του μαζικού μπλακ άουτ σε 44 επαρχίες της Τουρκίας.

Ανάμεσα στις πόλεις που δεν έχουν ρεύμα είναι η Άγκυρα και η Κωνσταντινούπολη.

Εκπρόσωποι της εταιρείας διαχείρισης λένε ότι πρόκειται για τη χειρότερη κατάσταση της τελευταίας 15ετίας, ενώ ο πρωθυπουργός της χώρας δήλωσε ότι ερευνώνται όλα τα ενδεχόμενα, μεταξύ των οποίων και η τρομοκρατική ενέργεια΄

Πληροφορίες που αποδίδουν τα μπλακ άουτ σε έκρηξη σε εργοστάσιο παραγωγής ηλεκτρικής ενέργειας στο Κοτσέλι δεν έχουν προς το παρόν επιβεβαιωθεί .

Όπως αναφέρει σε ρεπορτάζ από διάφορες πόλεις η «Hurriyet» λόγω των διακοπών ρεύματος έχουν ακινητοποιηθεί μετρό και τραμ, ενώ υπάρχει πρόβλημα και στην κυκλοφορία των αυτοκινήτων, καθώς έχουν τεθεί εκτός λειτουργίας οι σηματοδότες Προβλήματα, επίσης, υπάρχουν και στις πτήσεις των αεροπλάνων.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Αχμέτ Νταβούτογλου άφησε ανοιχτά όλα τα ενδεχόμενα για τα αίτια της διακοπής, σημειώνοντας πως ερευνώνται «όλες οι πιθανότητες», ακόμα και το ενδεχόμενο τρομοκρατικής επίθεσης.

Από την πλευρά του, το τουρκικό υπουργείο Ενέργειας τόνισε πως δεν γνωρίζει αν πρόκειται για κάποιο είδος κυβερνο-επίθεσης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Είμαστε υπανάπτυκτοι, συμβιβαζόμαστε και τσαμπουκαλευόμαστε

Γράφει η Μαρία Τσολακίδη

Στην φόρα βγήκαν άπλυτα κατά την συνεδρίαση της Βουλής με θέμα τις διαπραγματεύσεις με τους εταίρους.Ο κύριος Τσίπρας προσπαθώντας να υπεραμυνθεί ότι δεν είναι μνημονιακή κυβέρνηση έφερε δύο παραδείγματα τα οποία διαψεύδουν τον ίδιο. Ρώτησε το Σώμα της Βουλής αν είναι μνημονιακός ο νόμος των 100 δόσεων (που έφερε 100 εκατ. Ευρώ στο δημόσιο μέσα σε μία εβδομάδα) και αν είναι μνημονιακός νόμος αυτός της ανθρωπιστικής κρίσης.

Κανένας δεν απάντησε (ούτε από την πτέρυγα του ΚΚΕ) ότι ο νόμος των 100 δόσεων και ο νόμος για την ανθρωπιστική κρίση είναι νόμοι φτιαγμένοι για όσα επέφεραν οι μνημονιακοί νόμοι τους οποίους η κυβέρνηση δεν τολμά να καταργήσει αλλά τους διατηρεί σκληρότατα, στέλνοντας ραβασάκια στους οφειλέτες ακόμη και για το χαράτσι της ΔΕΗ του 2013. Η κοινωνική πολιτική της κυβέρνησης θα είχε την ταυτότητα της αντιμνημονιακής μόνο αν καταργούσε όλους τους νόμους- ειδικά τους φοροεισπρακτικούς -που επιβάλλουν οι υπογραφές των Μνημονίων και των δανειακών παρατάσεων. Το να καλύπτεις τους μνημονιακούς νόμους με αντιμνημονιακούς νόμους απλά διατηρείς την κατάσταση σε σήψη και σε πλήρη λαϊκή εξαθλίωση.

Είμαστε υπανάπτυκτοι

Ο πρωθυπουργός προσπαθώντας να πείσει τον λαό ότι δεν πρόκειται να υπογράψει νέο Μνημόνιο τον Ιούνιο δήλωσε ότι η Ελλάδα θα υπογράψει “Συμφωνία για την Ανάπτυξη”. Παραδέχθηκε λοιπόν, δύο πράγματα. Το πρώτο είναι ότι οι Έλληνες είναι άποροι και θα καλύπτονται από το νόμο για την ανθρωπιστική κρίση και δεύτερον ότι οι Έλληνες δεν μπορούν να αναπτυχθούν από μόνοι τους και γι' αυτό θα έρθουν οι εταίροι να μας αναπτύξουν.

Ο κύριος Τσίπρας ακολουθεί την παλαιοκομματική πολιτική του Κωνσταντίνου Καραμανλή που την δεκαετία του '50 αποφάσιζε ότι μόνο με Σχέδια Ανάπτυξης η Ελλάδα θα μπορούσε να αναπτυχθεί κάνοντας παράλληλα συμφωνίες με την Γερμανία να κλείσουν ανοιχτές υποθέσεις οικονομικών χρωστούμενων της Γερμανίας με όρο να βρουν μεροκάματο στις φάμπρικες της Γερμανίας οι υπανάπτυκτοι Έλληνες!

Κανείς δεν σηκώθηκε από το έδρανο και να αποχωρήσει από την αίθουσα, ούτε τόλμησε να ρωτήσει τον κύριο Τσίπρα αν η πολιτική που ακολουθεί είναι μια πολιτική που σπρώχνει τους Έλληνες να είναι υπανάπτυκτοι με μόνο σκοπό να φθάσει στην Συμφωνία του Ιουνίου.

Το μεγαλύτερο λεκτικό ατόπημα του πρωθυπουργού ήταν όμως η εξής πρόταση:"Θα κάνουμε έναν έντιμο συμβιβασμό με τους εταίρους και δεν θα συνθηκολογήσουμε άνευ όρων". Ξεκάθαρα λοιπόν, η ελληνική κυβέρνηση έχει μονόδρομο τον συμβιβασμό στις απαιτήσεις των Θεσμών που έντιμα θα πληρώνουν το αντίτιμο των μέτρων οι Έλληνες αλλά αυτό δεν είναι συνθηκολόγηση. Συνθηκολόγηση κάνουν οι ισότιμες χώρες, συμβιβασμούς κάνουν οι ανίσχυροι μπροστά στο συμβόλαιο που γράφουν οι ισχυροί.

Ο Σαμαράς δεν φοράει φούστες

Ο κύριος Σαμαράς έκανε σαν μικρό παιδί που του πήραν το παιχνίδι του. Επί μισή ώρα προσπαθούσε να πείσει ότι αυτός έπρεπε να είναι στην εξουσία ως καθαρός μνημονιακός και όχι ο κύριος Τσίπρας ως καλυμμένος μνημονιακός. “Είμαι της αντρικής σχολής” δήλωσε ο πρώην πρωθυπουργός λες και αμφισβήτησε κάποιος ότι δεν είναι άντρας.

Τις εποχές που ο λαός δεν ξέρει τι θα πληρώσει και πόσο “ανάπτυξη” θα του φέρουν οι δανειστές και τα οικονομικά λόμπι που συνεργάζονται με την σημερινή κυβέρνηση, ο κύριος Σαμαράς μέσα στην Βουλή κάνει δηλώσεις ότι είναι άντρας.

Η πρόεδρος της Βουλής δεν αισθάνθηκε προσβεβλημένη από την παραδοχή του ομοϊδεάτη της κυρίου Τσίπρα που είπε τους Έλληνες υπανάπτυκτους υποβάλοντάς τους σε έναν συμβιβασμό, αλλά προσβλήθηκε από τον κύριο Σαμαρά. Θεώρησε το υπονοούμενο ρατσιστικό κάνοντας τους τηλεθεατές να αναρωτιούνται αν κάποιοι στην Βουλή δεν φορούν παντελόνια ένθερμα όσο ένθερμα διαλαλεί ότι φοράει ο πρόεδρος της Ν.Δ.

Για την πρόεδρο της Βουλής το να διαχωρίζεις τους ανθρώπους βάση των σεξουαλικών προτιμήσεων είναι βαρύ, αλλά να διαχωρίζεις τους λαούς σε αναπτυγμένους και υπανάπτυκτους, σε Βόρειους και Νότιους είναι κάτι “αριστερά” δεδομένο.

Άδεια παντελόνια με τσέπες μόνο για ευρώ

Η πτέρυγα της ΝΔ αποχώρησε με τα παντελόνια της και έμειναν στην αίθουσα ο κ. Βενιζέλος ο οποίος υπερασπίστηκε το παντελόνι του κ. Σαμαρά, αλλά όχι τους Έλληνες που λίγο πριν ο κ. Τσίπρας αποκάλεσε ως χρήζοντες ανάπτυξης με οικονομική βοήθεια μέσω Συμφώνων. Φαίνεται ότι η Ελλάδα είναι υπανάπτυκτη βρίσκει σύμφωνο και τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ.

Ο κύριος Θεοδώρακης εκπροσωπώντας το Ποτάμι, δήλωσε ότι πρέπει να συστρατευτούν όλοι ενάντια στο “λόμπι της δραχμής” και υπέρ του μονοδρόμου της Ε.Ε. Ούτε σε αυτή την ρήση του κυρίου Θεοδωράκη δεν υπήρξε καμία αντίδραση. Δεν ρωτήθηκε ο πρόεδρος του Ποταμιού αν το “λόμπι της δραχμής” κατέστρεψε και χρεοκόπησε την χώρα ή το “λόμπι του ευρώ” που έχει αφετηρία και κατάληξη την ίδια την Ε.Ε που μάς σέρνει από συμβιβασμό σε συμβιβασμό.

Τον Ιούνιο τα παντελόνια κάτω

Έτσι κύλησε ακόμα μία συνεδρίαση που θύμιζε παιδική χαρά με μοναδικό σκοπό να γίνεται συζήτηση στα social media και στις τηλεοπτικές εκπομπές για το ποιος είναι άντρας και όχι για το αν το νομοσχέδιο για την ανθρωπιστική κρίση είναι απόδειξη ότι η κυβέρνηση θεωρεί την Ελλάδα υπανάπτυκτη, όπως ήταν μεταπολεμικά, και μόνο με την υπογραφή νέων Συμφωνιών (Συμβιβασμών) ίσως να μπορέσει να αναπτυχθεί.

Στο μεταξύ το Brussel Group κάνει την δουλειά του ήσυχα και μεθοδικά ζητώντας καινούργια διευκρινιστική λίστα των μέτρων μεταρρυθμίσεων από την πλευρά της Ελλάδας. Οι αξιωματούχοι κάνουν στεγνές δηλώσεις όπως “οι διαπραγματεύσεις μπορεί να πάρουν μήνες” που αυτό σημαίνει ότι σκοπός των Θεσμών δεν είναι να ορθοποδήσει η Ελλάδα με δικές της δυνάμεις, αλλά να φθάσει ο Ιούνιος, όπου οποιαδήποτε κυβέρνηση και να έχουμε, θα την αναγκάσουν να υπογράψει ένα νέο Σύμφωνο-Συμβιβασμό που σκοπό θα έχει να αναπτύξει τους υπανάπτυκτους Νοτιότερους Ευρωπαίους, όπως τους αναπτύσσει από το 2010 μέχρι σήμερα, τουλάχιστον.

Πηγή "Στον Τοίχο"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ceteris Paribus

Έντιμος συμβιβασμός, ναι, παράδοση άνευ όρων, όχι! Ο Αλέξης Τσίπρας έθεσε χθες στη Βουλή τη δική του «κόκκινη γραμμή». Όμως, οι δανειστές, σύμφωνα με πληροφορίες πιέζουν ακριβώς πάνω σ” αυτή την «κόκκινη γραμμή». Και όχι μόνο αυτό: διαμηνύουν ότι «δεν βιάζονται», αφού η χρηματοδοτική ασφυξία πιέζει μόνο το ελληνικό Δημόσιο και άρα την ελληνική κυβέρνηση. Οι φήμες για συνεδρίαση του Eurogroup τη Μεγάλη Τετάρτη 8 Απριλίου, μία μέρα πριν τη δόση των 450 εκατ. ευρώ προς το ΔΝΤ, είναι ενδεικτικές. Η κλεψύδρα του χρόνου αδειάζει, και οι εξελίξεις κινούνται επί ξυρού ακμής.

«Ξύνουμε τον πάτο του βαρελιού», λένε με ένα στόμα κυβερνητικά στελέχη, για να περιγράψουν τις αγωνιώδεις προσπάθειες της κυβέρνησης να εξασφαλίσει τα απαιτούμενα ποσά για την καταβολή τόκων και χρεολυσίων του κρατικού χρέους. Μόνο που ό,τι ήταν να βγάλει το «ξύσιμο του βαρελιού», έβγαλε. Τώρα μπαίνουμε στη διακεκαυμένη ζώνη όπου είναι δύσκολο ή ίσως και αδύνατο για το ελληνικό Δημόσιο να πληρώσει ταυτόχρονα μισθούς και συντάξεις στο τέλος του μήνα, τη δόση του ΔΝΤ στις 9 Απριλίου και ξανά μισθούς και συντάξεις στα μέσα Απριλίου.

Αν δεν υπάρξει συμβιβασμός, ποιες είναι οι λύσεις; Στάση πληρωμών ή διπλό νόμισμα! Για την πρώτη επιλογή, εννοείται ότι οι δανειστές διαμηνύουν «Ούτε να το σκέφτεστε». Για τη δεύτερη όμως όχι μόνο δεν διαφωνούν, αλλά παροτρύνουν κιόλας! Το νόημα αυτής της παρότρυνσης είναι το εξής: Αφού αμφιταλαντεύεστε διαρκώς και δεν έχετε την πολιτική τόλμη να προχωρήσετε στον αναγκαίο συμβιβασμό, έχετε δύο λύσεις: είτε δεν πληρώνετε ή καθυστερείτε να πληρώσετε μισθούς και συντάξεις είτε τις πληρώνετε σε IOUs, δηλαδή με κουπόνια του Δημοσίου για εσωτερική χρήση (διπλό νόμισμα). Με λίγα λόγια: εξακολουθήστε να πληρώνετε τοκοχρεολύσια σε σκληρό νόμισμα (ευρώ) και πληρώστε μισθούς και συντάξεις σε IOUs. Κερδίστε έτσι χρόνο μέχρι, αντιλαμβανόμενοι τις συνέπειες, να αναγκαστείτε να συμβιβαστείτε «κανονικά» και χωρίς «ναι μεν αλλά»…

Στην πραγματικότητα, το «ξύσιμο του πάτου του βαρελιού», δηλαδή η δέσμευση των ρευστών διαθεσίμων οργανισμών του ευρύτερου δημόσιου τομέα για την πληρωμή τοκοχρεολυσίων, είναι το πρώτο βήμα για το διπλό νόμισμα. Διότι αυτά τα χρήματα πρέπει να επιστραφούν εντός τριμήνου ή ίσως και νωρίτερα στα ταμεία αυτών των οργανισμών. Αν μέχρι τότε δεν έχει επέλθει ένας συνολικός συμβιβασμός με τους δανειστές, που μάλιστα θα περιλαμβάνει και τα ποσά για την επιστροφή αυτών των χρημάτων, θα πρέπει αυτά να επιστραφούν σε κουπόνια του Δημοσίου και όχι σε ευρώ!

Υπάρχει περίπτωση η κυβέρνηση να επιλέξει τη στάση πληρωμών στις 9 Απριλίου απέναντι στο ΔΝΤ; Πρέπει να θεωρείται απίθανο! Σκέψεις για στάση πληρωμών προς την Ευρωζώνη υπάρχουν -αν τα πράγματα εξελιχτούν πολύ άσχημα – αλλά προς το ΔΝΤ όχι. Αν λοιπόν δεν βγαίνει ο «λογαριασμός» μέχρι τις 9 Απριλίου, τότε… ας υποδεχτούμε το διπλό νόμισμα. Το οποίο, πάντως, αν δεν έρθει πριν το Πάσχα, ίσως έρθει αμέσως μετά.

Θα μπορούσαμε μάλιστα να περιγράψουμε τις άμεσες προοπτικές ως εξής: Συμβιβασμός πριν το διπλό νόμισμα ή ύστερα απ” αυτό…

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Είναι ανείπωτη η τραγωδία των 150 ανθρώπων που έχασαν τόσο άδικα τις ζωές τους στην εσκεμμένη από τον συγκυβερνήτη πτώση του γερμανικού αεροσκάφους στις Αλπεις. Εξίσου ανείπωτη είναι και η τραγωδία εκείνων που άφησαν ξαφνικά, χωρίς αιτία, πίσω τους.

Όμως, δεν μπορεί παρά να αναρωτηθεί κανείς ορισμένα πράγματα: αν αυτή η φοβερή καταστροφή είχε επέλθει από έναν Ελληνα πιλότο μιας ελληνικής εταιρίας, τι θα άκουγε αυτός ο έρημος τόπος κι αυτός ο έρημος λαός, ο δικός μας, από τους καλούς «φίλους» μας;

Θα είμασταν διεφθαρμένοι, επικίνδυνοι, ανίκανοι να έχουμε κράτος και κυριαρχία, ανίκανοι να πιστοποιήσουμε ότι ένας πιλότος μπορεί να πάρει την ευθύνη να πετάξει.

Θα είμασταν τελικά, δολοφόνοι όλοι μαζί, όχι μόνον ο ίδιος, αφού όλοι θα τον είχαμε βάλει σε εκείνη τη θέση. Ολοι οι Ελληνες, με το φρικτό μας σύστημα, με το άρρωστο κράτος μας.

Εχει κανείς την παραμικρή αμφιβολία για όλα αυτά; Δεν θα είχαν ειπωθεί έτσι, ή περίπου έτσι;

Τώρα, η τραγωδία ήρθε από τη μεγάλη Γερμανία και τη μεγάλη εταιρία της, η οποία, όμως, δεν φρόντισε να ελέγξει με επάρκεια αν ένας ψυχοπαθής άνθρωπος δικαιούται να παίρνει στα χέρια του το πηδάλιο ενός μεγάλου επιβατικού αεροσκάφους.

Είναι δυνατόν; Κι όμως είναι. Μέχρι το έγκλημα, ο άνθρωπος αυτός ήταν ένας αξιοσέβαστος Γερμανός πιλότος και η εταιρία του αντίστοιχα αξιοσέβαστη…

Δυστυχώς, κάτι αντίστοιχο συμβαίνει και στην πολιτική ζωή της Ευρώπης.

Μέχρι την πτώση της, ο Γερμανός υπουργός Σόιμπλε που κυρίως αυτός -αν και φυσικά όχι μόνος- κυβερνά την πορεία της Ευρώπης σήμερα, είναι ένας… αξιοσέβαστος πολιτικός που επιβάλλει τη θέλησή του δια πυρός και σιδήρου.

Το γεγονός ότι χιλιάδες θάνατοι – δεν είναι υπερβολή, είναι πραγματικότητα – συνδέονται ήδη σε μία σειρά από χώρες με αυτή ακριβώς την πολιτική, δεν σημαίνει τίποτα.

Ακόμα.

Κάποια ώρα, θα σημάνει.

Και αυτή η ώρα θα είναι όταν το αεροπλάνο της Ευρώπης προσκρούσει κι αυτό βίαια στο έδαφος.

Με τον τρόπο που εξακολουθεί να πιλοτάρει η Γερμανία, δυστυχώς, όλο αυτό μοιάζει πλέον όλο και πιο αναπόφευκτο.

Φυσικά, στις πρώτες σειρές που κινδυνεύουν από την πρόσκρουση, βρίσκεται η Ελλάδα. Αυτή τη στιγμή, ζούμε και πάλι αυτό το σενάριο.

Όμως, όταν το αεροπλάνο καρφωθεί στη γη, τότε, πόση σημασία θα έχει τελικά, ποιος κάθεται σε ποια σειρά;…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Πάνος Σκουρολιάκος

Μακρύς ο δρόμος, ανηφορικός και δύσκολος. Αλλά τι να κάνουμε. Στην πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα έπεσε ο κλήρος να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες. Όλα από την αρχή λοιπόν!

Ο Πολιτισμός, ήταν εκείνο το πεδίο όπου θριάμβευσε πραγματικά η μνημονιακή λαίλαπα. Αν υπήρχε μια φορά πρόβλημα στις εργασιακές σχέσεις, στα κονδύλια για την ανάπτυξή του και στην αποφασιστική στήριξη της πολιτείας πριν από το 2010, μπαίνοντας στην εποχή της κρίσης της ύφεσης και των Μνημονίων, η κατάσταση εκτροχιάστηκε εντελώς.

Αυτή η κρίση δεν προέκυψε έτσι ξαφνικά. Επιμελώς προετοιμάσθηκε, όπως και επιμελώς εν μέσω «καλών εποχών» έγιναν οι πρώτες διερευνητικές εφαρμογές μέτρων και πολιτικών που θα αποτελούσαν καθεστώς αργότερα, «επί μνημονίων»!

Ναι. Η προετοιμασία γι' αυτήν την καταστροφή των πάντων, άρχισε από πολύ νωρίς. Όταν η Νέα Δημοκρατία το 2004 αναλαμβάνει τη διακυβέρνηση της χώρας, ο Πέτρος Τατούλης ως υπουργός Πολιτισμού, επιτίθεται συνολικά σε όλο το φάσμα των θεάτρων, των ορχηστρών, των χορευτικών συγκροτημάτων, των πολιτιστικών διοργανώσεων και οποιουδήποτε στον χώρο της τέχνης είχε και την ελάχιστη έστω στήριξη του κράτους. Με τον λαϊκίστικο αφορισμό ενάντια στον «κρατικοδίαιτο πολιτισμό», ξιφουλκεί κατά πάντων. Μπαίνουν όλοι στο ίδιο καλάθι. Αγνοώντας την προσφορά σημαντικών δημιουργών και φορέων που μετουσίωσαν τη βοήθεια της πολιτείας σε πολιτιστικό θησαυρό, συμβάλλοντας και στην οικονομική πρόοδο του τόπου! Βεβαίως, ως παραδείγματα χρησιμοποιούσαν διαφόρους «ημετέρους» (των δύο κομμάτων που εναλλάσσονταν στην εξουσία), οι οποίοι, πράγματι καταχρηστικά επιδοτούντο. Τσουβάλιαζαν όμως τους πανάξιους με τους ανάξιους. Το έδαφος προετοιμάσθηκε από νωρίς, λοιπόν, και η κατεδάφιση άρχισε αργά, αλλά συστηματικά. Οι επιχορηγήσεις (που ούτως η άλλως δεν ήταν ποτέ ανάλογες ενός μέσου ευρωπαϊκού κράτους), μειώθηκαν έως ότου στην πράξη, καταργήθηκαν. Στο θέατρο, τον κινηματογράφο, τη μουσική, το βιβλίο, παντού!

Δεν πιστεύουμε πως το Δημόσιο πρέπει να συντηρεί πολιτιστικές δομές που δεν ενδιαφέρουν το κοινό. Αν όμως μαζί με την έρευνα, την πρωτοπορία και την τόλμη στη δημιουργία έχουμε ορχήστρες, θέατρα και μουσεία που αγαπά το κοινό, τότε και το οικονομικό όφελος θα είναι εξίσου ενδιαφέρον.

Μια σειρά από δομές Πολιτισμού θα πρέπει να φροντίσει η νέα επί του Πολιτισμού ηγεσία. Πολλά έχει να κάνει και πολλά θα μπορούσε κανείς να ρωτήσει. Γιατί στις κρατικές σκηνές για παράδειγμα δεν ενεργοποιείται η θέση του διοικητικού διευθυντή, ώστε ο (καλλιτέχνης) καλλιτεχνικός διευθυντής να επιτελεί αναπόσπαστος το έργο του, μακριά από τα μικρά ή μεγάλα προβλήματα της διοίκησης για τα οποία δεν είναι και ο καθ' ύλην αρμόδιος; Θα δούμε με νέα ματιά και περιεχόμενο το Εθνικό Ίδρυμα Πολιτισμού; Το Μουσείο της Ακρόπολης; Το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων που με έναν σοβαρό μάνατζμεντ μπορεί να φέρει ποσά καθόλου ευκαταφρόνητα στο δημόσιο ταμείο; Θα γίνει έλεγχος στα κρατικά θέατρα; Θα λειτουργήσει επιτέλους το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης;

Πιστεύουμε, πως μέσα σε αυτήν την πλήρη κατάρρευση που βιώνει ο χώρος των τεχνών και του πολιτισμού είναι ευκαιρία να επαναπροσδιορισθούν πολλά πράγματα. Όχι με εμβαλωματικές κινήσεις, αλλά με γενναιότητα αλλαγών και προπάντων με τη δημιουργία νέων θεσμών. Το ΠΑΣΟΚ τη δεκαετία του '80, αντέγραψε και εφάρμοσε στη χώρα μας το πρόγραμμα του Γαλλικού Σοσιαλιστικού Κόμματος (Νέλε, ΔΗΠΕΘΕ κ.λπ.). Αυτό το μοντέλο έκλεισε τον κύκλο του. Δεν λειτουργεί πια.

Η νέα κυβέρνηση δεν έχει κανέναν λόγο να αναζητήσει από αλλού κάποια συνταγή που θα εφαρμόσει εδώ. Θα πρέπει να προτείνει το δικό της όραμα και ταυτόχρονα να φροντίσει τον άνθρωπο. Να προσπαθήσει να κάνει πιο εύκολη τη ζωή του δημιουργού, επαναφέροντας δίκαιο και αξιοπρεπές εργασιακό πλαίσιο και διευκολύνσεις στην καλλιέργεια της τέχνης του.

Σε αυτό το γκρίζο τοπίο που μας παραδίδουν τα χρόνια της κρίσης θα πρέπει να βάλουμε χρώματα. Να ρίξουμε φως και να το πλημμυρίσουμε με μουσικές αισιόδοξες έτσι ώστε δημιουργοί και κοινό να απολαμβάνουν το δώρο της ζωής.

Μακρύς ο δρόμος, ανηφορικός και δύσκολος. Αλλά τι να κάνουμε. Στην πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην Ελλάδα έπεσε ο κλήρος να αντιμετωπίσει τις δυσκολίες. Όλα από την αρχή λοιπόν!

* Ο Πάνος Σκουρολιάκος είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ και βουλευτής της Περιφέρειας Αττικής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Δημήτρης Νατσιός
Δάσκαλος, Κιλκίς
«Δεν βλέπετε ότι αγρίωσε το Γένος μας από την αμάθειαν και εγίναμεν ωσάν θηρία;»
Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός
Παραφράζοντας κάπως την φράση του Πατροκοσμά θα λέγαμε σήμερα «δεν βλέπετε ότι αγρίωσαν τα παιδιά μας και εγίνανε ωσάν θηρία»;
Συνέβη το κακό με τον σπουδαστή από την Κρήτη και, κατά τα ειωθότα, έπεσε η νεοελληνική κοινωνία από τα σύννεφα, σύμφωνα με την κοινότυπη, τηλεοπτική φρασεολογία.

«Μυρίστηκαν αίμα» οι τηλε-ύαινες και συντηρούν το γεγονός, μέχρι να αντιληφθούν οι διαφημιστές ότι ξεθυμαίνει η τηλεθέαση ή να επισκιαστεί από άλλο αιματηρό συμβάν, όπως και συνέβη με το τραγικό αεροπλάνο.

Κανείς, όμως δεν μπαίνει στον κόπο να ερμηνεύσει τα αίτια. Γιατί αγρίεψαν τα παιδιά μας; Τι είναι αυτό που οδηγεί τους νέους να φέρονται βίαια, χωρίς αγκυλώσεις εσωτερικές, ανενδοίαστα πριν, δίχως τύψεις μετά;

Κι ένα ακόμη ερώτημα, επιρρωστικό των προηγουμένων: πού εντοπίζεται το λάθος ή καλύτερα το έγκλημα: στην ανατροφή των παιδιών στην οικογένεια ή στην παρεχόμενη στο σχολείο εκπαίδευση; Για την πολιτεία δεν ομιλώ. Τους πολιτικούς, ως γνωστόν, πλην των τιμητικών εξαιρέσεων, τις τελευταίες δεκαετίες, το ζήτημα που τους απασχολούσε δεν ήταν πλέον αν πρέπει να εξαπατήσει κανείς ή να καταχραστεί –τέτοια διλήμματα τις μπαζωμένες συνειδήσεις δεν τις ενοχλούν- αλλά πώς να το κάνουν επιτυχώς.

«Τις πταίει», λοιπόν, και έγιναν οι πολιτείες μας λημέρι της βίας και καταντήσαμε «των Ευρωπαίων περίγελα και των αρχαίων παλιάτσοι» για να θυμηθούμε και τον Παλαμά; (Αμαύρωσαν κυριολεκτικά το πρόσωπο του αγάλματος του εθνικού ποιητή οι… κουκουλοφλώροι. Κάποτε, κάποιοι άλλοι νέοι, έσπευδαν στον ποιητή προς παρηγορίαν και παραμυθίαν και εκείνος τους συμβούλευε «μεθύστε με τ’ αθάνατο κρασί του Εικοσιένα». Και έκρυβαν βαθιά στην ψυχή τους την εθνική προτροπή του πολιού γέροντα και νικούσαν ψηλά στις αετοράχες της Πίνδου).
Ξαναγράφω: «τις πταίει;»

Πρώτον: «Πάρε τις λέξεις μου και δώσ’ μου το χέρι σου», γράφει χαριτωμένα ο ποιητικός λόγος. «Οι νέοι κάνουν διάλογο, επικοινωνούν, αλλά με λόγια του αέρα. Τους δώσαμε τον λόγο, χωρίς να τους δώσουμε τις λέξεις», έλεγε σοφός καθηγητής. Όταν δεν συνομιλείς, δεν συν-ζητάς, τότε αναλαμβάνουν τα χέρια ή οι ύβρεις να λύσουν τις διαφορές. Καταφεύγουν οι νέοι- και όχι μόνο- σε πράξεις βίας, οι οποίες θα μπορούσαν να αποφευχθούν μόνο με τον λόγο. Υπάρχουν πολλοί λόγοι για την γλωσσική αποπτώχευση, η οποία επιτείνει τον σχολικό εκφοβισμό. (bulling).

Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα επικίνδυνα βιβλία Γλώσσας, όλων των βαθμίδων της Εκπαίδευσης, τα οποία συντελούν με το περιεχόμενό τους, στην περιρρέουσα αμάθεια. Υπάρχουν όμως, και κείμενα που απροκάλυπτα «διδάσκουν» την βία. Στο βιβλίο Γλώσσας της Ε’ Δημοτικού, γ’ τεύχος συναντούμε κείμενο με τίτλο «Και τα παιδιά αθλούνται» (σελ. 67) όπου διαβάζουμε:

«…Στην ομάδα του Γκοφρουά τα πράγματα ήταν πιο εύκολα, γιατί ο Εντ μοίρασε ένα σωρό γροθιές στις μύτες και οι παίκτες πήρανε τις θέσεις τους χωρίς πολλές διαμαρτυρίες…. Είναι βλέπετε πολύ δυνατά τα χτυπήματα του Έντ…
Ο Γκοφρουά όμως είπε: “Δεν είστε εντάξει μας έχει στραβώσει ο ήλιος…”. Εγώ του απάντησα πώς αν τον ενοχλούσε ο ήλιος, δεν είχε παρά να κλείσει τα μάτια… Πιαστήκαμε στο ξύλο… Ε, παιδιά! φώναξε ο Αλσέρτ απ’ το τέρμα του. Αλλά κανείς δεν του έδωσε σημασία. Εγώ συνέχιζα να παίζω ξύλο με τον Γκοφρουά, του είχα σκίσει το φανελάκι του, που ήταν ολοκαίνουργιο κι είχε κόκκινο χρώμα… αυτός μου έδινε κλοτσιές στο καλάμι… Ο Ρούφους κυνηγούσε τον Ανιάν… Ο Έντ άρχισε να μοιράζει γροθιές στις μύτες που βρίσκονταν πιο κοντά του, δηλαδή στους συμπαίκτες του. Όλοι φωνάζανε, τρέχανε. Διασκεδάζαμε πολύ, ήταν απίθανο!…».

Αυτά σε 10χρονα παιδιά. Οι μπουνιές και οι κλοτσιές είναι απίθανο, πολύ διασκεδαστικό πράγμα! Το μήνυμα σαφές: προχωρήστε έτσι και στην ζωή σας, η βία είναι εκτονωτική διασκέδαση. Homo homini lupus ( Ο άνθρωπος για τον άνθρωπο, λύκος). Και βέβαια ο χώρος όπου τα παιδιά πραγματώνουν τις «παιδαγωγικότατες» αυτές συμβουλές είναι το γήπεδο.
Δεύτερον: Η καταστρεπτική επίδραση της εικόνας, της τηλεόρασης, του διαδικτύου, μάστιγες της εποχής μας. Γι’ αυτήν την επιβλαβή έκθεση ευθύνονται κυρίως οι γονείς, που πολλές φορές κληροδοτούν την προσωπική τους εξάρτηση και στα παιδιά. Η τωρινή τηλεόραση-μείγμα λάσπης, σπέρματος και αίματος- κονιορτοποιεί προσωπικότητες και εξαθλιώνει ψυχικά μικρούς και μεγάλους.

Αλλά εδώ απαιτείται μια μικρή αναδρομή και εξήγηση. Είναι γνωστό ότι όταν άνοιξαν οι πρώτοι κινηματογράφοι για το κοινό στις ΗΠΑ, από τις πρώτες σκηνές που προβλήθηκαν ήταν η διαδρομή ενός τραίνου. Η λήψη της σκηνής έγινε από κάμερα που βρισκόταν πάνω στις γραμμές του τραίνου και μπροστά από την αμαξοστοιχία, που εκινείτο προς την κάμερα. Η αντίδραση του κοινού ήταν αναμενόμενη: προσπάθησε να γλιτώσει από το τραίνο τρέχοντας πανικόβλητο προς τις εξόδους. Από τότε πέρασαν 120 χρόνια και σ’ αυτό το διάστημα ο θεατής έμαθε να αποστασιοποιείται από το οπτικό θέαμα, να παρακολουθεί απαθής τις αναθυμιάσεις.

Τι σημαίνει όμως για τον ανθρώπινο ψυχισμό αυτή η αποστασιοποίηση; Θεάματα όλων των ειδών παρελαύνουν μπροστά μας. Φόνοι, εγκλήματα ειδεχθή (περίπου 10.000 φόνους ετησίως παρακολουθεί ένα μέσο αμερικανάκι. «Αν θέλεις να δεις την Ελλάδα του μέλλοντος επισκέψου την σημερινή Αμερική» λέει ένα ευφυές ρητό), αδικίες, μαγείες, πράξεις που η ηθική και η συνείδηση αποστρέφονται. Στην πραγματική όμως, ζωή, ένας ηθικός άνθρωπος, όταν βλέπει το κακό, επιζητεί την θεραπεία του. Με την μεσολάβηση της οθόνης αυτό ακυρώνεται. Ούτε να ταΐσεις ένα παιδί, που πεθαίνει της πείνας, μπορείς ούτε να βοηθήσεις έναν αθώο. Τα μικρά παιδιά, βέβαια, διασκεδάζουν «σκοτώνοντας» αντιπάλους στα ηλεκτρονικά τους παιχνίδια και εισπνέουν αποσβολωμένα παντοειδείς ακαθαρσίες (φόνοι, μαγείες, καρυκευμένες πορνογραφίες και λοιπές διαστροφές). Μοιραία, λοιπόν, το αποτέλεσμα είναι η σκλήρυνση του ανθρώπου μπροστά στην οθόνη, η αποκοίμιση των ηθικών του ανακλαστικών. Η δε παρακολούθηση του κοπροθεάματος συνυφαίνεται με έναν αναπαυτικό καναπέ και μιαν άνετη καθιστική στάση. Το υπονοούμενο είναι σαφές: το θέμα είναι πλαστό και ψυχαγωγικό και παρακολουθήστε το χωρίς άγχος. Γι’ αυτό ο ωχαδερφισμός, η αδιαφορία για τον πλησίον. Γι’ αυτό και τα αθώα θύματα αυτής της φρίκης, τα παιδιά, εθισμένα στην τηλεοπτική βία, την μιμούνται, διασκεδάζουν με μπουνιές και κλοτσιές. Τα όρια μεταξύ εικόνας και ζωής τούς είναι δυσδιάκριτα.

Τρίτον: Τα παιδιά δεν παίζουν κι αυτό «ανεπαισθήτως» τα εξοργίζει. Παραπέμπω όμως σ’ ένα θαυμάσιο κείμενο του δασκάλου μας Σ. Καργάκου, από άρθρο του στις 24-1-2014 στην «ΕΣΤΙΑ». «Ο φιλόσοφος Αναξαγόρας ο Κλαζομένιος, ο δάσκαλος του Περικλή, ο καλούμενος από τους συγχρόνους του «Νους», διότι έθετε τον νουν άξονα των πάντων, διωγμένος από την Αθήνα, κατέφυγε στη Λάμψακο, αποικία των Φωκαέων στον Ελλήσποντο. Οι «εν τέλει» της πόλεως, δηλαδή οι άρχοντες της Λαμψάκου το θεώρησαν μεγάλη τιμή που ένας τέτοιος σοφός πήρε την απόφαση να περάσει τα στερνά του βίου του στη δική τους γη. Κι έκαναν το παν για να τον ευχαριστήσουν. Τον ερώτησαν κάποτε ποια θα ήταν η πιο μεγάλη -ίσως η τελευταία του- επιθυμία που θα ήθελε να ικανοποιήσουν. Και ο φιλόσοφος τους αποκρίθηκε: «Τους παίδας εν ω αν αποθάνω μηνί κατ’ έτος παίζειν συγχωρείν» (= Ν’ αφήνετε τα παιδιά να παίζουν κάθε χρόνο το μήνα που θα πεθάνω). Οι Λαμψακινοί τήρησαν την υπόσχεσή τους επί αιώνες. Όπως διαβάζουμε σε κείμενο του 3ου μ.Χ., δηλαδή σε κείμενο που γράφτηκε 600 και πλέον χρόνια μετά το θάνατο του Αναξαγόρα, «εφυλάττετο το έθος και νυν». Διότι είχαν κατανοήσει πως όταν το παιδί δεν παίξει, δεν «παιδιαρίσει», θα αρχίσει να παιδιαρίζει, όταν θα πρέπει ν’ αρχίσει το ωρίμασμά του…». Και αυτό είναι πολύ επικίνδυνο…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σύμπτωμα και όχι αιτία της μεγαλύτερης ασθένειας της ευρωζώνης αποτελεί, σύμφωνα με τον αρθρογράφο των Financial Times, Βόλφγκανγκ Μούνχαου, η Ελλάδα. Και παρότι, ως λεπτομέρειες, η λίστα των μεταρρυθμίσεων που θα εφαρμόσει η Αθήνα αλλά και οι σχέσεις Τσίπρα - Μέρκελ έχουν τη σημασία τους, αποτρέπουν ώστε να φανεί η μεγαλύτερη εικόνα: τις ανισσοροπίες εντός του ευρώ.

«Η συνάντηση την προηγούμενη εβδομάδα με τη Γερμανίδα καγκελάριο έφερε κάποια ηρεμία που ήταν απαραίτητη μετά την πρόσφατη "τοξική" ρητορική. Σε ό,τι αφορά τη μεγαλύτερη εικόνα όμως, αυτά είναι λεπτομέρειες», σχολιάζει ο αρθρογράφος προσθέτοντας πως αυτές δεν προσθέτουν κάτι στις «ουσιώδεις ανισορροπίες» που έχουν κάνει τη ζωή αβάσταχτη για πολλούς Ευρωπαίους.

Μπορεί να περιγράψει κανείς με πολλούς διαφορετικούς τρόπους αυτές τις ανισορροπίες.

Ως τον πιο απλό τρόπο για να περιγράψει αυτές τις ανισσοροπίες, είναι να κοιτάξει κανείς τις τιμές στα supermarket της Γερμανίας ή άλλων χωρών της νότιας Ευρώπης. Εκεί θα δει ότι το ίδιο ευρώ έχει πολύ διαφορετική αγοραστική αξία σε κάθε χώρα.

«Αυτό δεν είναι συγκρίσιμο με τη διαφορά τιμών που θα συναντήσει κανείς στη Νέα Υόρκη. Στην ευρωζώνη, ισχύει ακριβώς το αντίθετο. Οι τιμές είναι χαμηλότερες στις χώρες υψηλότερου εισοδήματος του ευρωπαϊκού βoρρά και όχι στις χώρες χαμηλότερων εισοδημάτων του Νότου. Κάτι δεν πάει καλά εδώ», σημειώνει χαρακτηριστικά.

«Μία πιο τεχνική αποτύπωση των εσωτερικών ανισορροπιών είναι το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Η Γερμανία είχε πλεόνασμα 7,5% του ΑΕΠ τον προηγούμενο χρόνο. Η Ελλάδα έχει έλλειμμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών παρά το ότι καταγράφει μία από τις πιο άγριες οικονομικές προσαρμογές στη σύγχρονη ιστορία».

Ως άλλα στοιχεία που περιγράφουν την ίδια κατάσταση ο αρθρογράφος αναφέρει την καθαρή θέση διεθνών επενδύσεων – η διαφορά μεταξύ όσων κατέχει η χώρα στο εξωτερικό και των τοποθετήσεων που έχει ο υπόλοιπος κόσμος σε αυτή τη χώρα. Ή το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος, ή ακόμη και οι ανισορροπίες στο σύστημα πληρωμών της ευρωζώνης, γνωστό και ως Target 2.

Όλα λένε την ίδια ιστορία. Η ευρωζώνη έχει εκτροχιαστεί.

Ο Μούνχαου τονίζει την ανάγκη πραγματικής προσαρμογής. «Χωρίς προσαρμογή, δεν υπάρχει εναλλακτική στην κοινή οικονομική διακυβέρνηση και μάλιστα σε τέτοιο βαθμό που να επιτρέπει μεταφορές από τούς φορολογούμενους στις ισχυρές χώρες προς τους πολίτες των πιο αδύναμων χωρών», υποστηρίζει ο σχολιαστής.

Εάν η ευρωζώνη διαλυόταν, με το Grexit ή με κάποιο άλλο σοκ, η προσοχή θα εστιαζόταν στο ποιος πάτησε την σκανδάλη, είτε πρόκειται για ένα λαϊκιστή πολιτικό, είτε για ένα κοινοβούλιο αποστατών ή ακόμη και για ένα ξένο επενδυτή.

Προτού παίξουμε το παιχνίδι ευθυνών όμως, μπορεί να θέλουμε να θυμηθούμε όσα δεν φαίνονται στην επιφάνεια. Να θυμηθούμε ότι η πραγματική δύναμη πίσω από όλα αυτά είναι οι ανισορροπίες της ευρωζώνης.

Πηγή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Οι εκβιασμοί της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας προς τις απείθαρχες χώρες της ευρωζώνης που δεν τηρούν ή προτίθενται να μην τηρήσουν το γράμμα των ευρωπαϊκών συνθηκών, επιβεβαιώνουν την κοινή διαπίστωση της κυριαρχίας του χρηματιστικού κεφαλαίου στο υπερεθνικό μόρφωμα της ΕΕ.

Ο A. Woods, διατυπώνει το γεγονός αυτό με γλαφυρό τρόπο: «…οι μέθοδοι- που χρησιμοποιούν οι τραπεζίτες για να εκβιάσουν τις κοινωνίες-είναι ουσιαστικά ίδιες με εκείνες της μαφίας που εκβιάζουν για να πάρουν χρήμα. Η μόνη διαφορά είναι ότι η μαφία απευθύνει απειλές σε βάρος προσώπων ή επιχειρήσεων, ενώ οι τραπεζίτες απειλούν ολόκληρα έθνη ή τις κυβερνήσεις τους».

Βέβαια, είναι παραπλανητικό να χρησιμοποιούνται εθνικοί όροι για την οικονομική σχέση ΕΚΤ και Ελλάδας επί του προκειμένου. Διότι τι είδους εκβιασμός είναι αυτός, όταν οι ελληνικές κυβερνήσεις-και οι κοινωνικές τάξεις που τις στηρίζουν- έχουν αποδεχθεί τους όρους των ευρωπαϊκών συνθηκών ή τουλάχιστον-όπως η σημερινή κυβέρνηση-το νομισματικό καθεστώς της ΟΝΕ. Πως είναι δυνατόν να εκβιάζεται όποιος αποδέχεται ένα συμβόλαιο θανάτου για τον εαυτό του.

Οι εκβιαστικές πολιτικές της ΕΕ με όχημα το χρέος, δεν έχουν ως αποδέκτη συλλήβδην τη χώρα, αλλά αποκλειστικά την τάξη των εργαζομένων: ο εκβιασμός είναι ταξικός και συντελείται με τη συναίνεση της ντόπιας πολιτικο-οικονομικής ελίτ.

Οι λεγόμενοι υπερεθνικοί θεσμοί της ΕΕ και οι ανεξάρτητες αρχές της ΟΝΕ, κάτω από τον μανδύα του ευρωκεντρισμού και της τεχνοκρατικής ουδετερότητας, αποτελούν μηχανισμούς που χρησιμοποιεί το υπερεθνικό ευρωπαϊκό κεφάλαιο για να επιβάλλει τους κανόνες που αυξάνουν την κερδοφορία του: αύξηση της παραγωγικότητας με χαμηλό κόστος εργασίας.

Συνεπώς, το γεγονός ότι ανεξάρτητοι θεσμοί όπως η ΕΚΤ βρίσκονται υπεράνω κάθε δημοκρατικού ελέγχου είναι κάτι απόλυτα συμβατό με το πνεύμα συγκρότησης της ΕΟΚ ( ΕΕ), και της ΟΝΕ.

Δεδομένου όμως ότι δεν υφίσταται κράτος που να αντιστοιχεί στην ΕΕ ή την ΟΝΕ, οι υπερεθνικοί θεσμοί της και κυρίως η ΕΚΤ έχουν δημιουργήσει το δικό τους υπερεθνικό κράτος, ανεξάρτητα από το διακρατικό σύστημα της ΕΕ. Ουσιαστικά πρόκειται για ένα παρακράτος, αφού, αφενός αντλεί εξουσία από τη μεταβίβαση κυριαρχίας από μέρους των κρατών και αφετέρου λειτουργεί ως επί το πλείστον αυτόνομα, δια μέσου ενός σκιώδους μηχανισμού που ελέγχεται από το τεράστιο δίκτυο πολυεθνικών εταιριών και τραπεζών που συνιστούν το υπερεθνικό χρηματιστικό κεφάλαιο.

Φυσικά, οι κυβερνήσεις, καθώς ελέγχονται από το χρηματιστικό κεφάλαιο, παραχωρούν σε αυτό όλο και περισσότερα εθνικά κυριαρχικά δικαιώματα, με αποτέλεσμα να εντείνεται η άνιση ανάπτυξη, η μεταφορά υπεραξίας από τις χώρες της περιφέρειας στον ευρωπαϊκό πυρήνα, όπου βρίσκεται εθνικά εντοπισμένος ο κύριος όγκος του ευρωπαϊκού κεφαλαίου.

Σε αυτή τη μεταφορά υπεραξίας βασίστηκε το λεγόμενο γερμανικό θαύμα-με τους εκατομμύρια νεόπτωχους. Η γερμανική ηγεμονία έγινε εφικτή με το να καταστεί αυτή η χώρα το κατεξοχήν κράτος του κεφαλαίου, προωθώντας τη χρηματιστική κυριαρχία στην ΕΕ, αλλά και με την λεηλασία του ευρωπαϊκού νότου, όχι μόνο μέσω του κοινού νομίσματος που συμπυκνώνει σχέσεις ανισότητας και κυριαρχίας, αλλά και με τη νεο-αποικιοκρατική μέθοδο εκποίησης και κλοπής του εθνικού πλούτου μέσω του χρέους.

Το Παρακράτος της ΕΚΤ

Η ΕΚΤ είναι ουσιαστικά το διευθυντήριο της ΟΝΕ, που υλοποιεί το σχέδιο του Hayek, όπως διατυπώθηκε στα 1930: ένα από τα πλεονεκτήματα μιας φεντεραλιστικής ένωσης θα ήταν το ότι τα κράτη δεν θα μπορούσαν να ενδίδουν πια στις πιέσεις της εργατικής τάξης, αφού η νομισματική πολιτική θα καθοριζόταν από μια ανεξάρτητη τράπεζα. (Hayek, «Individualism and Economic Order»).

Επιπλέον, οι Γερμανοί ορντο-φιλελεύθεροι που πρωτοστάτησαν στη δημιουργία και στον σχεδιασμό της ΕΟΚ, επεξέτειναν περαιτέρω τις σκέψεις του Hayek: ένας υπερεθνικός οργανισμός θα επέτρεπε να μπει ένα ανάχωμα στην ίδια τη μαζική δημοκρατία, από την οποία κινδυνεύει η φιλελεύθερη τάξη πραγμάτων. Η δημοκρατία θα μπορούσε να αντικατασταθεί με ένα είδος οικονομικής θεολογίας που θα νομιμοποιούσε την μετα-δημοκρατική τάξη πραγμάτων.

Με τον κατακερματισμό της εργατικής τάξης, την εξάπλωση του δικτύου των πολυεθνικών και την γιγάντωση του χρηματιστικού κεφαλαίου, το όραμα του Hayek άρχισε να παίρνει σάρκα και οστά.

Όπως έχει δείξει η Corporate Europe Observatory, το δίκτυο πολυεθνικών και τραπεζικών εταιριών που κυριαρχεί στην Ευρώπη έπαιξε καθοριστικό-αν όχι κυρίαρχο- ρόλο στη δημιουργία της ΟΝΕ και του κοινού νομίσματος.

Το σύστημα των λόμπυ (Lobbying), αποτελεί το πραγματικό κράτος εν κράτει της ΕΕ, που καθορίζει όχι μόνο τις οικονομικές, αλλά και τις πολιτικές αποφάσεις, καθώς λειτουργεί σαν ένα σκιώδες παρα-θεσμικό δίκτυο που συμπυκνώνει την ισχύ του χρηματιστικού κεφαλαίου από το εθνικό έως το υπερεθνικό επίπεδο.

Η ανεξαρτησία της ΕΚΤ και η μυστικότητα που χαρακτηρίζει τη διαδικασία των αποφάσεων που παίρνονται, πέρα από κάθε δημοκρατικό έλεγχο, επιτρέπει στα λόμπυ να επιβάλλουν τα συμφέροντά τους με αφανείς διαδικασίες· συμφέροντα που εμφανίζονται με τον μανδύα της οικονομικής ορθοδοξίας.

Έτσι, πριν από κάθε συνεδρίαση του επίσημου διοικητικού συμβουλίου της ΕΚΤ, προηγείται η συνεδρίαση του σκιώδους συμβουλίου που προκαθορίζει ουσιαστικά τις αποφάσεις.

Η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt που πρωτοστάτησε από το 2002 στη δημιουργία του σκιώδους συμβουλίου, σε δημοσιεύματά της αναφέρει τις πολυεθνικές που εκπροσωπούνται σε αυτό: Deutsche Bank, Standard & Poor’s, General Electric, Morgan Stanley, HSBC κτλ..

Αν, υποθετικά, οι χώρες της ευρωζώνης προωθούσαν την πολιτική ενοποίηση (Ευρωπαϊκή Ολοκλήρωση), αβίαστα προκύπτει το συμπέρασμα ότι το αποτέλεσμα θα ήταν η δημιουργία κυριολεκτικά ενός πολιτικού τέρατος, ενός οργουελικού εφιάλτη.
Γι αυτό και οι ντόπιοι εφιάλτες που προωθούν τα συμφέροντα του χρηματιστικού κεφαλαίου εξισώνουν μια πιθανή έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη με τη Μικρασιατική Καταστροφή, ώστε να μην υπάρξει διαφυγή από τον ευρωεφιάλτη.

Σουλτάνης Γρ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Καλώ τις Ελληνίδες ποιήτριες και του Έλληνες ποιητές, να συστρατευτούν μαζί μου στο παρακάτω κάλεσμα:

Αδέρφια μας, Ποιητές όλου του σημερινού κόσμου.

Εμείς, οι ΄Ελληνες Ποιητές και Ποιήτριες, ταπεινοί αλλά και υπεύθυνοι συνεχιστές της παναιώνιας ποιητικής διαδρομής της πατρίδας μας, από τον ΄Όμηρο και τον Ησίοδο μέχρι τις μέρες μας, σας καλούμε σε μια παγκόσμια σταυροφορία, για να απαιτήσουμε όλοι μαζί, την επιστροφή των ιερών για όλη την ανθρωπότητα Γλυπτών του Παρθενώνα, στο Ναό τους, εκεί όπου σχεδιάστηκαν, δημιουργήθηκαν και αναρτήθηκαν, ως μία διαχρονική μαρτυρία του ένδοξου και μητρικού γι’ αυτήν ακριβώς την Ανθρωπότητα, Πολιτισμού της Αρχαίας Ελλάδας.

Ήρθε ο καιρός το ανίερο αυτό έγκλημα της κλοπής των Γλυπτών μας, να πάρει τέλος. ΄Ηρθε ο καιρός σε ένα καινούργιο κόσμο που ανατέλλει, να ξανανθίσει έτσι όπως του αρμόζει ο Ναός του Παρθενώνα και να διαδραματίσει ξανά τον αιώνιο προορισμό του: Να προστατεύει το υπέρτατο κάλλος και την ύπατη αξία της μεγάλης τέχνης στην διαδρομή του ανθρώπινου πολιτισμού.

Αδέλφια μας, Ποιητές όλου του σημερινού κόσμου.

Εμείς οι Ποιητές, είτε γνωριζόμαστε είτε όχι, ανήκουμε σε μιαν κορυφαία αδελφική μυστική εταιρία, αυτήν της μητέρας όλων των Τεχνών, της Ποίησης. Είμαστε Εμείς που ενώνουμε για λογαριασμό των συνανθρώπων μας, το Πνεύμα με την ΄Υλη, τη Νόηση με την Ψυχή και την Μοίρα με την Αγάπη.

Ελάτε να επανορθώσουμε την ανήκουστη αυτή πράξη, όσων διέπραξαν τηνΎβρι απέναντί στον ίδιο τον Πολιτισμό του ανθρώπου.

Σας περιμένουμε με τις αγκαλιές μας ανοιχτές, σ’ αυτή την ιερή κινητοποίηση.

Με αδελφική, ελληνική αγάπη

Δημήτρης Ιατρόπουλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Ένα άκρως αποκαλυπτικό της γερμανικής νοοτροπίας άρθρο των «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου γραμμένο από Γερμανό δημοσιογράφο

Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ

Χωρίς περιστροφές οι διατυπώσεις: «Η Γερμανία είναι αναντίρρητα η τρομερή οικονομική δύναμη της Ευρωζώνης ... Φάρος ευημερίας είναι για την ώρα», έγραφε το Σάββατο στους «Φαϊνάνσιαλ Τάιμς» του Λονδίνου ο κατόπιν προσκλήσεως Γερμανός αρθρογράφος Νικολάους Μπλόμε. Συνεχίζει ακάθεκτος: Η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ «κατέχει δεσπόζουσα θέση που είναι χωρίς προηγούμενο για μεταπολεμικό Γερμανό ηγέτη». Τι σημαίνει αυτό για τους υπόλοιπους Ευρωπαίους το ξεκαθαρίζει και αυτό ο Γερμανός αρθρογράφος της βρετανικής εφημερίδας. Θεμελιώδης αρχή της Μέρκελ είναι, όπως μας πληροφορεί, ότι «κανένα κράτος δεν θα διασώζεται χωρίς να συμφωνήσει σε χαμηλότερα ελλείμματα και δομικές μεταρρυθμίσεις. Σε αυτό το θέμα πραγματικά κατόρθωσε να επιβάλει τους όρους», επισημαίνει με πρόδηλη ικανοποίηση ο Μπλόμε. Οπως ίσως έχετε αρχίσει να ψυχανεμίζεστε, αποκλείεται η Ελλάδα και ο λαός της να γλίτωναν από έναν τέτοιο τύπο. Σωστά το ψυλλιάστηκε. Εν πρώτοις, να βάλει ο άνθρωπος τα πράγματα στη σωστή τους θέση: «Είναι αλήθεια πως η επιρροή της καγκελαρίου επί σημαντικών Ευρωπαίων ηγετών σημαίνει ότι στην πραγματικότητα η Μέρκελ θα αποφασίσει αν η Ελλάδα θα μείνει στην Ευρωζώνη ή όχι», υπογραμμίζει και συνεχίζει, ακόμα κι αυτός: «Ενώ όμως αυτό είναι ένα πανίσχυρο χαρτί, οι ευαισθησίες που περιβάλλουν την Ιστορία της Γερμανίας το καθιστούν σχεδόν αδύνατον να παιχθεί».

Είδατε κατ' αρχάς με πόση λεπτότητα εκφράζεται ο Γερμανός; Το ναζιστικό παρελθόν της Γερμανίας χαρακτηρίζεται... «ευαισθησίες που περιβάλλουν την Ιστορία της Γερμανίας»! Εκτακτος ορισμός! Οσο για το γεγονός ότι η Γερμανία δεν μπορεί ουσιαστικά να χρησιμοποιήσει το «πανίσχυρο χαρτί» που έχει στα χέρια της, είμαστε σίγουροι πως έχετε καταλάβει ότι φυσικά φταίει ο πανούργος Ελληνας πρωθυπουργός. «Η Γερμανία είναι απλώς μια χώρα μεταξύ ίσων, υποβάλλει την ιδέα η Μέρκελ», γράφει ο αρθρογράφος και μας εξηγεί τι γίνεται από εκεί και πέρα: «Αυτό είναι ένας μύθος, όπως υποδεικνύει ασταμάτητα ο κ. Τσίπρας. Αυτός μετατρέπει μια κρίση ανάμεσα στην ελληνική οικονομία και τους νομισματικούς θεσμούς της Ευρωζώνης σε μια αναμέτρηση μεταξύ δύο εθνών, βάζοντας το δικό του έθνος στον ρόλο του πολεμιστή που έχει δίκιο εναντίον του υπερόπτη Γολιάθ της Γερμανίας. Πρόκειται για μια πονηρή απόπειρα να επηρεάσει κυβερνήσεις και ψηφοφόρους σε όλη την (ευρωπαϊκή) ήπειρο», αποκαλύπτει ο Γερμανός αρθρογράφος, ο οποίος τυχαίνει να είναι και δημοσιογράφος - και μάλιστα να δουλεύει στο καλύτερο περιοδικό της Γερμανίας, το πασίγνωστο «Σπίγκελ», ως επικεφαλής του γραφείου του στο Βερολίνο. Προσέξτε, λοιπόν, πώς αναλύει ο Γερμανός την ελληνική πολιτική στο συγκεκριμένο θέμα: «Οι ελληνικές ικεσίες για ανεκτικότητα περιγράφονται όχι ως η αγνώμων απαίτηση ενός έθνους που έχει ήδη διασωθεί δύο φορές, αλλά ως τελευταία θέση μιας χώρας που έχει πέσει θύμα της ισχυρής Γερμανίας, η οποία μπορεί σύντομα να κατευθύνει την οργή της για να τιμωρήσει και άλλα έθνη. Η παράδοση στην κ. Μέρκελ, υπονοεί ο Ελληνας πρωθυπουργός, θα σηματοδοτούσε την παραδοχή γερμανικής νίκης εφ' όλης της Ευρώπης»!

Ολα αυτά τα σατανικά πράγματα τα σκέφθηκε και τα υλοποιεί, λοιπόν, ο Αλέξης Τσίπρας. Ο δημοσιογράφος του «Σπίγκελ» όμως τον αποδομεί ανελέητα κατά τον εξής τρόπο: «Αυτή η ρητορική είναι τόσο ισχυρή όσο είναι και τερατώδης (!). Η ελληνική αφήγηση είναι ηθική, η γερμανική είναι μαθηματική. Αυτό αφήνει λίγο κοινό έδαφος επί του οποίου να επιτευχθεί το είδος των ρεαλιστικών συμβιβασμών, στους οποίους διαπρέπει γενικά η ΕΕ.

Και όταν η οικονομία μιας χώρας είναι σε κίνδυνο αποσύνθεσης, τα μαθηματικά είναι ψυχρό πράγμα να πουλήσεις, ανεξάρτητα από το ποιος είναι υπεύθυνος για την αξιοθρήνητη κατάσταση της ελληνικής διακυβέρνησης»! Μπουρδολογίας το ανάγνωσμα δηλαδή για να συγκαλυφθούν οι ηγεμονικές βλέψεις της Γερμανίας σήμερα σε ολόκληρη τη Γηραιά Ηπειρο. Ακόμα και ο δημοσιογράφος του «Σπίγκελ» όμως αναγκάζεται ουσιαστικά να ομολογήσει ότι η Μέρκελ δεν πρόκειται να πετάξει ποτέ την Ελλάδα εκτός Ευρωζώνης, όταν επισημαίνει στην τελευταία κυριολεκτικά πρόταση του άρθρου του: «Υπάρχει όμως ένα πράγμα που η καγκελάριος φοβάται περισσότερο από την εντύπωση της γερμανικής κυριαρχίας (σ.σ. εννοεί στην Ευρώπη) - και αυτό είναι να θεωρηθεί υπεύθυνη για την επιτάχυνση μιας ελληνικής εξόδου» από την Ευρωζώνη! Να δούμε πότε θα το ενσωματώσει αυτό στην πολιτική της και η κυβέρνηση Τσίπρα...

Πηγή "Έθνος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


30 Μαρ 2015

Διαψεύστηκαν οι Κασσάνδρες που ονειρευόταν το κλείσιμό του 
Άβολα αισθάνεται ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ζεϊμπέκ που βεβαίωνε τους μουσουλμάνους της Θράκης για το κλείσιμο του Γραφείου Πολιτικών Υποθέσεων

Το δεδηλωμένο ενδιαφέρον του υπουργού Εξωτερικών κ. Κοτζιά έρχεται να επιβεβαιωθεί μέσα από την ανακοίνωση του ορισμού προϊσταμένου του Γραφείου Πολιτικών Υποθέσεων Ξάνθης, κ. Α. Καφόπουλου, ο οποίος έρχεται από το Τορόντο του Καναδά (αλλά είναι διαπιστευμένος στην Διεύθυνση Ασίας και Ωκεανίας του υπουργείου Εξωτερικών) για να αντικαταστήσει τον απελθόντα – ανακληθέντα κ. Πιπερίγκο.

Αυτή η απόφαση του κ. Κοτζιά στεναχωρεί εκείνες τις «κακές γλώσσες» που διέδιδαν πως θα κλείσει (ή θα «παγώσει») το Γραφείο Πολιτικών Υποθέσεων Ξάνθης, το οποίο είναι θεσμικά υπεύθυνο με την παρακολούθηση της εφαρμογής της Συνθήκης της Λοζάνης. Οι «καλοθελητές», λοιπόν, που έλπιζαν όταν ελέω κυβερνήσεως ΣΥΡΙΖΑ θα «διέγραφαν» το συγκεκριμένο Γραφείο (που είναι επιφορτισμένο με την διαχείριση ιδιαίτερης σοβαρότητας εθνικά θέματα) και οι οποίες ήταν (και συνεχίζουν να είναι) οι κύριοι εκφραστές – αναμεταδότες και φίλα προσκείμενοι του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και, φυσικά, οπαδοί της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής.

Το συγκεκριμένο γραφείο, επιφορτισμένο θεσμικά να παρακολουθεί την εφαρμογή της Συνθήκης της Λοζάνης, αποτέλεσε μόνιμο αντίπαλο στόχο και πάγια απαίτηση κατάργησης της λειτουργίας του εκ μέρους της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής (καθώς και των εκάστοτε μειονοτικών τουρκοφρόνων "ηγετών" και των λοιπών "χορηγούμενων" από το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής).
Η ανησυχία και η αντίδραση, φυσικά, της Άγκυρας, ως προς την ύπαρξη και λειτουργία του Γραφείου Πολιτικών Υποθέσεων Ξάνθης, είναι άμεσα σχετιζόμενη με την επιστημονική - μεθοδική καταγραφή των τουρκικών παρεμβάσεων - παραβιάσεων της Συνθήκης της Λοζάνης.

Από την πλευρά μας ευελπιστούμε στην συνέχιση της αποδοτικής εργασίας υπό την επίβλεψη του νέου προϊσταμένου, κ. Καφόπουλου, ο οποίος ελπίζουμε πως θα αποφύγει τους διάφορους επιτήδειους...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Αύξηση των αυτοκτονιών στην Ελλάδα λόγω κρίσης, λιτότητας και ανεργίας, σύμφωνα με νέα ελληνοβρετανική έρευνα. Τι συνέβαινε στην προμνημονιακή εποχή 

Μια ακόμα επιστημονική έρευνα έρχεται να καταδείξει τις συνέπειες της κρίσης στην ψυχική υγεία των Ελλήνων. Ερευνητές από την Ελλάδα και τη Βρετανία ανέλυσαν τα διαθέσιμα στοιχεία και επισημαίνουν ότι κατά τα «μνημονιακά» έτη 2011 - 2012, υπήρξε αύξηση 35% στις αυτοκτονίες, σε σχέση με την περίοδο έως το 2010, κυρίως λόγω της αύξησης της ανεργίας και της απόγνωσης που αυτή προκαλεί.

Πιο σοβαρές ήσαν οι συνέπειες για τους εργαζόμενους άνδρες που έχασαν τη δουλειά τους σε σχέση με τις γυναίκες, ενώ αύξηση αυτοκτονιών υπήρξε και μεταξύ των ηλικιωμένων συνταξιούχων.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τον Γεώργιο Ραχιώτη, επίκουρο καθηγητή Επιδημιολογίας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, που έκαναν τη σχετική δημοσίευση στο βρετανικό ιατρικό περιοδικό "BMJ Open", ανέλυσαν στοιχεία αυτοκτονιών για την περίοδο 2003 - 2012 και διαπίστωσαν ένα σημαντικό «άλμα» στη θνησιμότητα από αυτοκτονίες μετά το 2010, έτος «ορόσημο» για την εφαρμογή του μνημονίου και των πολιτικών λιτότητας στην χώρα μας.

Ο δείκτης αυτοκτονιών στην Ελλάδα από 3,37 ανά 100.000 κατοίκους το 2010 αυξήθηκε σε 4,56 ανά 100.000 το 2012. Ενώ την περίοδο 2003 - 2010 ο μέσος δείκτης αυτοκτονιών ήταν 3,35 ανά 100.000, αυξήθηκε σε 4,42 ανά 100.000 κατά τη διετία 2011 - 2012.
Ανάμεσα στα δύο φύλα, χειρότερη αποδείχτηκε η κρίση για τους άνδρες, στους οποίους ο δείκτης αυτοκτονιών από 5,75/100.000 έως το 2010 ανέβηκε στο 7,43/100.000 στη συνέχεια. Στις γυναίκες υπήρξε επίσης αύξηση αυτοκτονιών, αλλά μικρότερη αναλογικά, από 1,17 πριν την κρίση, σε 1,55 μετά.

Οι θάνατοι από αυτοκτονίες αυξήθηκαν σε όλες ουσιαστικά τις ηλικιακές ομάδες (και των δύο φύλων), ιδίως όμως στους άνδρες παραγωγικής ηλικίας 20 έως 59 ετών, όπου η αύξηση ήταν 34% (από 6,58 σε 8,81 ανά 100.000 άτομα). Μικρότερη, περίπου 20%, ήταν η αύξηση στους άνδρες άνω των 60 ετών (από 8,58 σε 10,3). Σταθερές παρέμειναν οι αυτοκτονίες πριν και μετά την κρίση στους νέους έως 19 ετών. Αύξηση υπήρξε και στις γυναίκες 20 έως 59 ετών, από 1,37/100.000 προ κρίσης σε 1,84 κατά την περίοδο 2011 - 2012.

Σύμφωνα με την μελέτη, κάθε πρόσθετη ποσοστιαία μονάδα αύξησης της ανεργίας στην Ελλάδα (η οποία σχεδόν διπλασιάστηκε μεταξύ 2010 - 2012) συσχετιζόταν κατά προσέγγιση με μια αύξηση του δείκτη αυτοκτονιών κατά 0,19 ανά 100.000 κατοίκους ή με 20 περισσότερους θανάτους από αυτοκτονία. Δεν υπήρξε αντίστοιχη συσχέτιση μεταξύ γυναικείας ανεργίας και αύξησης των αυτοκτονιών γυναικών.
Θα πρέπει να αναφερθεί ότι ιστορικά τα ποσοστά αυτοκτονιών στην Ελλάδα, προ της κρίσης, υπήρξαν χαμηλά για τα διεθνή δεδομένα. Από την άλλη, οι ερευνητές επεσήμαναν πως έχουν εκφρασθεί ορισμένες αντιρρήσεις, ιδίως στην ίδια την Ελλάδα, αναφορικά με τον βαθμό στον οποίο η κρίση όντως ευθύνεται για την αύξηση των αυτοκτονιών τα τελευταία χρόνια.

Όμως, οι ερευνητές χαρακτηρίζουν «απροσδόκητες» και χωρίς επαρκή τεκμηρίωση αυτές τις αμφιβολίες. Όπως τονίζουν, μάλιστα, έχει υποτιμηθεί η γενικότερη επίπτωση της κρίσης και της λιτότητας στην ψυχική και σωματική υγεία των Ελλήνων.
Υπογραμμίζουν ακόμη ότι στοιχεία και από άλλες χώρες δείχνουν την ίδια συσχέτιση ανάμεσα στην κρίση και στις αυτοκτονίες. Έτσι, μεταξύ 1989 - 1994, στην περίοδο του Μπόρις Γιέλτσιν, αυξήθηκαν κατά 39% οι αυτοκτονίες ανδρών στη Ρωσία μετά την εφαρμογή οικονομικών προγραμμάτων «σοκ» κατά την μετάβαση από την κατευθυνόμενη οικονομία στην ελεύθερη αγορά.
Οι ερευνητές, ανέφεραν επίσης, ότι υπάρχουν και παραδείγματα χωρών (Φινλανδία και Σουηδία) όπου στις αρχές της δεκαετίας του '90 η λήψη των κατάλληλων μέτρων τόνωσης της απασχόλησης περιόρισε αποτελεσματικά τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης και έτσι απέτρεψε την αύξηση στις αυτοκτονίες.
Στην έρευνα, συμμετείχαν επίσης, ο καθηγητής του Τμήματος Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης Ντέηβιντ Στάκλερ, ο καθηγητής της Σχολής Υγιεινής και Τροπικής Ιατρικής του Λονδίνου Μάρτιν Μακ Κι και ο καθηγητής Υγιεινής και Επιδημιολογίας του Τμήματος Ιατρικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας Χρήστος Χατζηχριστοδούλου.

Μια άλλη πρόσφατη έρευνα επιστημόνων από την Ελλάδα, τις ΗΠΑ και τη Βρετανία, που δημοσιεύθηκε επίσης στο περιοδικό "BMJ Οpen", με επικεφαλής τον καθηγητή επιδημιολογίας Τσαρλς Μπράνας της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, μελέτησε την εξέλιξη των αυτοκτονιών σε βάθος 30ετίας, από το 1983 έως το 2012. Στο διάστημα αυτό στην Ελλάδα συνέβησαν συνολικά 11.505 αυτοκτονίες, 9.079 από άνδρες και 2.426 από γυναίκες.
Η μελέτη διαπίστωσε ότι η υιοθέτηση των νέων μέτρων λιτότητας τον Ιούνιο του 2011 σηματοδότησε μια απότομη αύξηση στις αυτοκτονίες, οι οποίες έφθασαν στο αποκορύφωμά τους μέσα στο 2012 (έτος που υπάρχουν τα πιο πρόσφατα διαθέσιμα στοιχεία). Η αύξηση άγγιξε το 36%.

Άλλες περίοδοι αύξησης των αυτοκτονιών, ιδίως μεταξύ των ανδρών, ήταν μετά τον Οκτώβριο 2008, όταν άρχισε η ύφεση στην Ελλάδα. Αντίθετα, μετά την εισαγωγή του ευρώ τον Ιανουάριο του 2002 είχε καταγραφεί μια απότομη αλλά παροδική μείωση των αυτοκτονιών στη χώρα μας.
Άλλες πρόσφατες έρευνες προειδοποιούν ότι οι αυτοκτονίες δεν είναι παρά η κορυφή του παγόβουνου στον τομέα της επιδείνωσης της ψυχικής υγείας λόγω της κρίσης και της λιτότητας. Τα περιστατικά κατάθλιψης και άγχους εμφανίζουν σημαντική αύξηση στην Ελλάδα και στην υπόλοιπη Νότια Ευρώπη.

Πηγή ΑΜΠΕ

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου