Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Νοε 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Μπήκαν στην πόλη οι οχτροί... μοιράσαν δώρα οι οχτροί.
Στις πληγείσες περιοχές ο πρωθυπουργός κι η συνοδεία του.

Επέσατε θύματα αδέλφια εσείς.
Και όχι δεν εννοούμε τους λογής πατριώτες που έπεσαν πολεμώντας τον εκάστοτε τύραννο.
Εννοούμε άλλους δεκάξι αθώους νεκρούς που προστέθηκαν στην ατέλειωτη λίστα των θυμάτων των μνημονιακών συμμοριών.
Η μαφία εδώ κι ενάμιση αιώνα ονομάζετει "μαφία". Αρχηγοί αλλάζουν, εκτελεστές έρχονται και παρέρχονται, το όνομα "Μαφία" παραμένει.
Εδώ, σε  'μάς, η συμμορία απατεώνων και καθαρμάτων που λυμαίνεται τον τόπο ονομάζεται "κυβέρνηση".  Πρωθυπουργοί αλλάζουν, υπουργοί έρχονται και παρέρχονται, το όνομα της συμμορίας παραμένει: κυβέρνηση.

Το blog θυμάται -παιδί ακόμα- όταν βλέπαμε στα επίκαιρα στον κινηματογράφο (τηλεοράσεις και δελτία των οκτώ δεν υπήρχαν) τις πλημμύρες με τα εκατοντάδες θύματα και την σιωπηλή απελπισία στο Μπαγκλαντές και στις άλλες τριτοκοσμικές περιοχές (ούτε καν ο όρος υπήρχε), τα πικρά σχόλια των γονιών και των άλλων μεγαλύτερων: "όπου φτωχός κι η μοίρα του".
Πώς έγινε εδώ, στην πατρίδα μας, μετά από τόση ανάπτυξη, τόση αντιπαροχή, τόσον σοσιαλισμό και τόσον "εκσυγχρονισμό", τόσες επιδοτήσεις και τόσες "συγκλίσεις", τόσα έργα και τόσα μακέτα, τόσους τεχνοκράτες και τόσους οικονομολόγους, να γίνουμε Μπαγκλαντές; 
Και είναι η φτώχεια μας που μας κατατρέχει, ή η διαχρονική ανικανότητα, η λωποδυσία, το ψέμα κι η ανηθικότητα των απατεώνων και των καθαρμάτων της διαχρονικής συμμορίας που λέγεται κυβέρνηση;

Σηκώθηκε στο άντρο της συμμορίας μεσίστια σημαία. Για τους νεκρούς της ανικανότητάς τους. Και της αδιαφορίας τους.
Κι έτσι ο αρχηγός αποκοίμησε την συνείδησή του. Πήρε τις ευθύνες του.
Η οποία συνείδησή του έτσι κι αλλιώς πολύ εύκολα αποκοιμιέται, είτε θρηνεί μεσιστίως τα θύματα της συμμορίας του, είτε ξεπουλάει σε μία νύχτα το ΟΧΙ ενός ολόκληρου λαού.
Συνείδηση ποτισμένη με την βαλεριάνα που λέγεται χρήμα κι εξουσία.

Η δική μας συνείδηση όμως ποτισμένη με τα δάκρυα για τα θύματα των μνημονίων, ποτισμένη μίσος για την αδικία και την καταστροφή των μνημονίων, ποτισμένη χλεύη, αποτροπιασμό κι αηδία για τους αρχηγούς και τα μέλη της συμμορίας, δεν μπορεί ν' αποκοιμηθεί.
Στριφογυρνάει ανήσυχη και στοιχειωμένη, να βρεί τρόπο, κουράγιο και δύναμη να δικαιώσει τα θύματα. 
Τα νεκρά θύματα, και τα εν ζωή θύματα.

Να βγούν απ' την πόλη οι οχτροί!..

"Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



16 Νοε 2017


Ο λόγος ύπαρξης της σαρίας στη Θράκη δεν είναι το οικογενειακό και κληρονομικό δίκαιο, αλλά οι δύο άλλες σημαντικές αρμοδιότητές του

Μια αναγκαία απόφαση πήρε ο πρωθυπουργός, περιορίζοντας κάποιες αρμοδιότητες των μουφτήδων της Θράκης που τους δίνει η ισχύς της σαρίας στη χώρα μας. Το μέτρο αντιμετωπίστηκε είτε με επιδοκιμασία ως "κατάργηση" της σαρίας, παρότι δεν εξήγγειλε κάτι τέτοιο ο πρωθυπουργός, είτε με απογοήτευση από όσους δεν έχουν εμβαθύνει στο ζήτημα της ύπαρξης της σαρίας στη Θράκη, και απαιτούν την πλήρη κατάργηση.

Κατ’ αρχάς, να γίνουν γνωστές οι αρμοδιότητες του μουφτή: Ελέγχει τα ιερά τεμένη και διορίζει ή παύει τους θρησκευτικούς λειτουργούς τους. Έχει την επίβλεψη και διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων των βακουφίων στην περιοχή της Ροδόπης. Μεταξύ Μουσουλμάνων έχει δικαστικές δικαιοδοσίες στην εφαρμογή Ισλαμικού δίκαιου - Σαρία (σε υποθέσεις γάμου, διαζυγίου, διατροφών, επιτροπειών, κηδεμονιών, επιτροπείας, χειραφεσίας ανηλίκων, ισλαμικών διαθηκών και της εξ αδιαθέτου διαδοχής, εφ' όσον οι σχέσεις αυτές διέπονται από τον Ιερό Μουσουλμανικό Νόμο). Οι αποφάσεις του εκτελούνται από το μονομελές πρωτοδικείο της Κομοτηνής, το οποίο και ελέγχει τη νομιμότητά τους.

Ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε πως σε ό,τι αφορά το οικογενειακό και κληρονομικό δίκαιο η προσφυγή στον μουφτή είναι προαιρετική, υπό την προϋπόθεση ότι το επιζητούν και οι δύο διάδικοι. Η απόφαση αυτή προήλθε μετά την προσφυγή μουσουλμάνας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, που αμφισβήτησε την απόφαση του μουφτή, και το οποίο Δικαστήριο την δικαίωσε, απαιτώντας να εκδικαστεί η υπόθεση από ελληνικό αστικό δικαστήριο.

Ως προς αυτόν τον τομέα, και αν παραμείνει το θέμα ως έχει, δεν τίθεται ζήτημα για την ελληνική κοινωνία. Ο λόγος όμως ύπαρξης της σαρίας στην Θράκη, δεν είναι το οικογενειακό και κληρονομικό δίκαιο, αλλά οι δύο άλλες αρμοδιότητές του, που ανέφερα ανωτέρω: «Ελέγχει τα ιερά τεμένη και διορίζει ή παύει τους θρησκευτικούς λειτουργούς τους. Έχει την επίβλεψη και διαχείριση των περιουσιακών στοιχείων των βακουφίων».

Ας σκεφθεί κάποιος, τι θα συμβεί, αν παύσει υφισταμένη πλήρως η σαρία, επ’ αυτών των δύο στοιχείων, όπου ο εκλεγμένος μουφτής -τουρκοπράκτορας δηλαδή-, θα πρέπει επισήμως πλέον να συνδιαλέγεται με την ελληνική πολιτεία, να έχουν κύρος στα διεθνή φόρα όλες οι ανθελληνικές δηλώσεις και πράξεις του, και με τον διορισμό των ιμάμηδων, το Προξενείο θα ελέγχει πλήρως και αποκλειστικώς την θρησκευτική εκπαίδευση των μουσουλμανόπαιδων, όχι μόνο των τουρκοφρόνων, αλλά και των Πομάκων και των Ρομά.

Αλλά, έχει μικρότερη σημασία η διαχείριση της περιουσίας των βακουφίων, που θα γίνεται πλέον από το τουρκικό Προξενείο; Εκτός δηλαδή από τα μαύρα χρήματα που ενθυλακώνουν οι άνθρωποί του στην Θράκη, θα δώσει η ελληνική πολιτεία και άλλο ποσόν χρημάτων, για ανθελληνική προπαγάνδα;

Απορώ, λοιπόν, με όλους αυτούς τους αυτοαποκαλούμενους προοδευτικούς και ανθρωπιστές, αν γνωρίζουν κάτι επ’ αυτών. Μήπως εν αγνοία τους προσφέρουν ανεκτίμητη υπηρεσία στην Άγκυρα; Τόσο μεγάλη είναι η επιθυμία τους να εμφανιστούν ως προοδευτικοί -και γνωρίζουμε καλά τι πλήγματα δέχθηκε η ελληνική κοινωνία από τις δήθεν προοδευτικές, αλλά πλήρως παρακμιακές ιδέες- ώστε δεν κάνουν τον κόπο, πριν τοποθετηθούν, να αντιληφθούν για ποιο λόγο επί έναν αιώνα, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις διατηρούν αυτόν τον θεσμό; Αναχρονιστικός, πρωτόγονος, ναι, αλλά προσφέρει υπηρεσία στην Ελλάδα.

Η αναφορά του πρωθυπουργού ότι θα καθοριστούν με Προεδρικό Διάταγμα οι αναγκαίοι δικονομικοί κανόνες ώστε ο Μουφτής να ασκεί τις αρμοδιότητές του μέσα σε συγκεκριμένο πλαίσιο, καθιστά τον μουφτή δικαστικό λειτουργό, ώστε ως εξ αυτής της ιδιότητας, να διορίζεται από το κράτος, και να μη εκλέγεται - όπως συμβαίνει άλλωστε και στην Τουρκία. Αυτό το καθεστώς, αποτελεί γραμμή άμυνας στις επεκτατικές διαθέσεις κακόβουλου γείτονα.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ακόμη και η μικρή ολλανδέζα, ο απερχόμενος Νταϊσελκάπως, ομολόγησε πως με τα λεφτά των φορολογούμενων ευρωπαίων (ελλήνων) διασώθηκαν οι τράπεζες (ελληνικές και ευρωπαϊκές).
Δηλαδή άλλος ανακεφαλαιώνεται κι άλλος πληρώνει.
(Εν τω μεταξύ αυτή η πρεμούρα του κάθε απερχόμενου καθάρματος αλλά και πολλών εν ενεργεία να λένε την μοιραία αλήθεια πολλά χρόνια μετά, όταν η καταστροφή έχει ήδη συντελεστεί, αλλά και χωρίς διάθεση αποκατάστασης του δικαίου -δηλαδή ναι μεν εγκληματίσαμε, αλλά τί να γίνει, ας συνεχίσουμε να εγκληματούμε-, έχει να κάνει σίγουρα με κάποια δικλείδα ασφαλείας, ένα ελαφρυντικό, που όλοι αυτοί οι εγκληματίες προσπαθούν να αποκτήσουν, σε περίπτωση που στο μέλλον στηθεί κάποια "Νυρεμβέργη" και γι αυτούς)

Ωστόσο αυτές οι πτωχευμένες και διασωσμένες με χρήματα του λαού τράπεζες, χρήματα που οι πολίτες καλούνται με αίμα να πληρώσουν σε βάθος δυό τουλάχιστον γενεών, διεκδικούν από τους αιμοδότες τους πολίτες και τις περιουσίες τους για χρέη μικρά ή μεγάλα, χρέη που θά 'πρεπε να μειωθούν δραματικά έως και πολλά να διαγραφούν εντελώς λαμβάνοντας υπ' όψιν το μερίδιο "δημόσιου" χρέους που επωμίστηκε κάθε πολίτης προς χάρη των ιδιωτικών επιχειρήσεων που λέγονται τράπεζες.

Τί διακινούν όμως οι τράπεζες; Χρήμα.
Ποιά είναι η δύναμή τους; Το χρήμα.
Και τί είναι το χρήμα; Είναι αυτό που εξαγοράζει κάθε πόρνη, είτε αυτή λέγεται π@@τάνα, είτε λέγεται εξουσία. Και είναι αυτό για το οποίο κάθε π@@τάνα και κάθε εξουσία δουλεύει.

Έτσι δεν μπορεί η παρούσα εξουσία -ιδίως όταν πρόκειται για μία κ@λοτουμπιασμένη αριστερά που μόνο της στήριγμα πιά δεν είναι ο λαός αλλά το χρήμα, η διαπλοκή, και κάθε είδους συμφέροντα- παρά να συγκατανεύσει στην αισχρή διεκδίκηση των τραπεζών για πλειστηριασμούς της ακίνητης περιουσίας αυτών οι οποίοι με το αίμα τους και το αίμα των παιδιών τους διέσωσαν το τραπεζικό-τοκογλυφικό-εγκληματικό σύστημα.

Όμως οι άνομοι αυτοί πλειστηριασμοί, είτε πριν είτε μετά την εξομολόγηση της μικρής ολλανδέζας, πρέπει να γίνουν ο κόμπος που φτάνει στο χτένι.
Και το χτένι πρέπει να σπάσει.
Βρισκόμαστε στο σημείο που η τάξη πρέπει να αποκατασταθεί.
Και όταν λέμε τάξη εννοούμε την συνταγματική τάξη. Αυτή την οποία οι προδότες των μνημονίων καταπατούν επτά χρόνια τώρα προκειμένου δια της βίας και αντισυνταγματικά να σώσουν τις τράπεζες και τους εαυτούς τους.

Από 'δω και πέρα, και μετά τις αποκαλύψεις και τις ομολογίες των εγκληματιών ευρωπαίων και εγχώριων αξιωματούχων που έρχονται κατά ριπάς, κάθε αντίδραση κάθε είδους του λαού είναι αιτιολογημένη, επιβεβλημένη και συνταγματικά κατοχυρωμένη.

Οι πλειστηριασμοί θα γίνουν. Γιατί το διατάζουν οι τράπεζες και οι προδότες υπακούν.
Οι αντιδράσεις του λαού θα γίνουν κι αυτές.
Για να είναι όμως αποτελεσματικές και το χτένι να σπάσει πρέπει να είναι δυναμικές, συντονισμένες και αποφασιστικές.

Ήρθε -έρχεται- η ώρα, του ακροτελεύτιου άρθρου του συντάγματος!...

"Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



14 Νοε 2017


Της Μαρίας Νεγρεπόντη - Δελιβάνη
Οικονομολόγος, πρώην Πρύτανης ΠΑ.ΜΑΚ.

Δράττομαι της ευκαιρίας για να υπογραμμίσω τα μόνιμα χαρακτηριστικά του πολιτικού, οικονομικού, ψυχολογικού και επιχειρησιακού περιβάλλοντος, εντός του οποίου βιώνουμε τα τελευταία 8 περίπου χρόνια, και τα οποία εμφανίζονται ακόμη πιο παρανοϊκά, υπό το φως των τελευταίων ευρωπαϊκών εξελίξεων.

Πρόκειται για συνονθύλευμα στο οποίο έχουν προσχωρήσει κυβέρνηση και αντιπολίτευση, στην προσπάθειά τους να ικανοποιήσουν όσο γίνεται περισσότερο, με όσο μεγαλύτερη δουλικότητα, ακόμη και τις πιο εξωφρενικές επιθυμίες και επιδιώξεις της τρόικας. Η συμπεριφορά τους αυτή ερμηνεύεται καταρχήν από την πεποίθησή τους ότι εκτός ευρωζώνης "χανόμαστε".

Ερωτάται, ωστόσο: είναι δυνατόν σοβαρά άτομα, με επιπλέον οικονομικές γνώσεις, να έχουν κυριευτεί από τόσο ανεδαφικές απόψεις; Και όχι μόνο, αλλά επιπλέον να εξαρτούν και τις τύχες του ελληνικού λαού, από μια τόσο επικίνδυνη μοιρολατρία;

Δυστυχώς, το πλαίσιο εντός του οποίου λειτουργούν οι Έλληνες και Ευρωπαίοι ηγέτες, αναφορικά με την τύχη της Ελλάδας, είναι αυτό της ενσυνείδητης καλλιέργειας ψευδαισθήσεων, ουτοπιών, αυταπάτης, αφελούς αισιοδοξίας, συστηματικής ενασχόλησης με το δένδρο και όχι με το δάσος, εξαγγελίας δήθεν επιτυχιών, που στην πραγματικότητα πρόκειται για τραγικές αποτυχίες.

Κάτω από το πρίσμα αυτό, θα αναφερθώ σε ορισμένα γεγονότα και εξελίξεις, που αποδεικνύουν περίτρανα τις παραπάνω διαπιστώσεις, και που γι' αυτό καθιστούν πολύτιμες τις αναλύσεις του βιβλίου, που σήμερα παρουσιάζεται:

1. Το ελληνικό πρόγραμμα, μας λένε οι αρμόδιοι εντός και εκτός Ελλάδας, ότι τελειώνει.

Αλλά, πώς να τελειώνει, αφού το τέλος της επιτήρησης προϋποθέτει ότι θα έχουμε πληρώσει το 75% του χρέους. Και αυτό, κάθε λογικός άνθρωπος αντιλαμβάνεται, ότι με την παρούσα κατάσταση, δεν πρόκειται να επιτευχθεί ούτε το έτος 3000.

Συνεπώς, η διαβεβαίωση ότι δήθεν "βγαίνουμε από τα μνημόνια", είναι άκρως παραπλανητική, εφόσον έχουμε μπροστά μας ατέλειωτα, ακόμη, χρόνια υποτέλειας, ανεξαρτήτως του αν οι διάδοχοι των μνημονίων θα ονομάζονται συμβόλαια, συμφωνίες, σημειώματα ή όπως αλλιώς θα βαφτιστούν.

Αλλά, αν κάποιοι πιστεύουν ότι τελειώνουν τα μνημόνια, τα οποία εφαρμόστηκαν επί 8 περίπου χρόνια, και τα οποία υποτίθεται ότι ήρθαν για να μας σώσουν, είναι τώρα η στιγμή του απολογισμού των συνεπειών τους.

Στο διάστημα αυτό χάθηκε το 27% του ΑΕΠ μας, το χρέος μας ως ποσοστό στο ΑΕΠ από 120 περίπου στην αρχή της κρίσης άγγιξε το 187 και εξακολουθεί να αναρριχάται.

Η ανεργία, από 6% περίπου πριν από την κρίση, κινείται γύρω στο 26% του ενεργού πληθυσμού, σε πείσμα βέβαια της ωραιοποίησης που, πρόσφατα, επιχειρείται, και που φυσικά δεν αντέχει σε σοβαρή συζήτηση.

Ο αριθμός των επιχειρήσεων που βάζει λουκέτο είναι σταθερά ανώτερος του αντίστοιχου της ίδρυσης νέων επιχειρήσεων.

Το σύνολο των αποφασιστικών για την ανάπτυξη ροπών, της κατανάλωσης, επένδυσης και νεωτερισμού καταποντίζεται σταθερά τα τελευταία χρόνια, ενώ είμαστε η μοναδική χώρα του ΟΟΣΑ, που καταγράφει αρνητική αποταμίευση και πτώση της κατανάλωσης βασικών ειδών διατροφής.

Ερωτάται, λοιπόν, που ακριβώς βασίζεται η ικανοποίηση και συχνά οι ενθουσιασμοί των αρμοδίων, με βάση αυτές τις αξιοθρήνητες συνέπειες;

Σε τι είδους εικονική πραγματικότητα λειτουργούν, όλοι όσοι μας κυβέρνησαν τα τελευταία 8 περίπου χρόνια; Προφανώς, δε βλέπουν, δεν ακούν, δεν αντιλαμβάνονται!

2. Οι τραγικά εσφαλμένες βάσεις του ελληνικού προγράμματος διάσωσης αναγνωρίστηκαν από τις αρχές του 2013, και μάλιστα από τον επικεφαλής τότε οικονομολόγο του ΔΝΤ τον Olivier Blanchard, που προφανώς ήταν και αυτός που το εκπόνησε.

Και έκτοτε σωρεία γνωστών Ελλήνων και ξένων οικονομολόγων υπογραμμίζουν τις καταστρεπτικές συνέπειες της εφαρμογής του.

Ωστόσο, η εκτέλεσή του προχωρεί ανενόχλητα, ωσάν να μην υπήρξαν ποτέ σχετικές δηλώσεις για την επικινδυνότητά του, και ωσάν να μην είναι ξεκάθαρες οι εγκληματικές του συνέπειες.

Και όχι, μόνο, αλλά οι εκάστοτε αρμόδιοι για την εκτέλεσή του, προσπαθούν να υλοποιήσουν με ευλάβεια την κάθε λεπτομέρεια του προγράμματος, παρότι αποκλείεται να μην αντιλαμβάνονται ότι έτσι βάζουν τα καρφιά στο φέρετρο της χώρας μας.

Στον μακάβριο αυτό χορό, φαίνεται ωσάν κανείς από αυτούς από τους οποίους εξαρτάται η τύχη της χώρας μας, να μην άκουσε, να μη διάβασε και να μην κατάλαβε τις εκτεταμένες και εμπεριστατωμένες αναλύσεις ειδικών, σχετικά με το ελληνικό πρόγραμμα, το οποίο εξαθλιώνει και δεν ανορθώνει την οικονομία.

Επειδή έτσι έχουν, ακριβώς, τα πράγματα στην Ελλάδα, γι' αυτό δεν υπήρξε καμιάς μορφής αντίδραση, όταν ο Γιάνης Βαρουφάκης, υπουργός τότε Οικονομικών της Ελλάδας είπε στην κυρία Christine Lagarde: "μα, με αυτό το πρόγραμμα η χώρα καταστρέφεται" και εκείνη απάντησε: "το γνωρίζουμε, αλλά έχουμε πάει τόσο μακριά, ώστε να μην είναι πια δυνατή η επιστροφή". Που μεταφράζεται: "ας χαθεί η Ελλάδα και ο λαός της, φθάνει να μην αναγνωρίσουμε το λάθος μας".

Πως, λοιπόν, να δικαιολογήσει κανείς τη στάση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, που όχι μόνο υπηρετούν πιστά και απαρέγκλιτα ένα τέτοιο άθλιο πρόγραμμα, αλλά και συχνά αλληλοκατηγορούνται για το ποιος δεν το εφαρμόζει αρκετά πιστά, αλλά και διαπιστώνουν δήθεν βελτιώσεις, στην πορεία της ελληνικής οικονομίας, αλλά και ανυπομονούν να βγούμε στο δήθεν παράδεισο των αγορών, όπου θα πληρώνουμε πολύ ακριβότερα από όσο τα τελευταία χρόνια, τα δάνειά μας, και όπου στο εσωτερικό θα συνεχιστεί χωρίς μεταβολή η ίδια αυτοκτονική κατάσταση.

Δύο κόσμοι: ο εικονικός και ο πραγματικός.

3. Μεγάλο τμήμα του ελληνικού λαού αναμένει για ακόμη μια φορά, με τις ίδιες φρούδες ελπίδες, όπως και στις προηγούμενες κυβερνητικές αλλαγές των τελευταίων ετών, την προσεχή μεταβολή του πολιτικού σκηνικού.

Λογική, από πολλές απόψεις, η ψευδαίσθηση αυτή των αναμονών, εφόσον τα επιτεύγματα της κάθε κυβέρνηση των τελευταίων ετών είναι τόσο οικτρά, ώστε να αναζητείται ελπίδα ακόμη και εκεί που δεν υπάρχει.

Ωστόσο, και μπορώ να είμαι κατηγορηματική στη δήλωση αυτή, καμία μνημονιακή κυβέρνηση δεν είναι δυνατόν να είναι καλύτερη από την προηγούμενη. Αν αυτή η πολύ απλή, αλλά φευ απόλυτα ορθή διαπίστωση συνειδητοποιηθεί, τότε και μόνο τότε θα έχουμε πρόσβαση στην ελπίδα.

Κρίνω, ακόμη, περιττό να επιμείνω στο γεγονός ότι ουδεμία σημασία έχει η ετικέτα κάτω από την οποία επιλέγει να εμφανίζεται η κάθε ελληνική κυβέρνηση των τελευταίων ετών, δηλαδή "αριστερή", "κεντρώα" ή "δεξιά", από τη στιγμή που δηλώνει υποταγή στα ευρωπαϊκά προγράμματα.

Και, με την ευκαιρία, να αναφερθώ πολύ σύντομα, στο τι μπορεί να αναμένει ο ελληνικός λαός από την προσεχή κυβέρνηση. Αυτή, ceteris paribus, θα ολοκληρώσει τον οικονομικό κύκλο θανάτου ως εξής:
η νυν κυβέρνηση, προσπάθησε να ανταποκριθεί στις εγκληματικές απαιτήσεις της τρόικας με παράλογες αυξήσεις φόρων (έχουμε την πρωτιά να έχουμε το χειρότερο φορολογικό σύστημα στην Ευρώπη). Αλλά, η πηγή αυτή έφθασε στα όρια της και στέρεψε.

Θα πρέπει συνεπώς να εξασφαλιστεί άλλο μέσο απομύζησης των εισοδημάτων των Ελλήνων, και αυτό θα είναι το έργο της επόμενης κυβέρνησης;

Αυτή, με τη δικαιολογία ότι παραμένει πιστή στις ιδεοληψίες της, περί της δήθεν ανάγκης περιορισμού του μεγέθους του δημόσιου τομέα (και να τονίσω εδώ ότι ο ελληνικός δημόσιος τομέας, σε πείσμα των ανεύθυνων αντίθετων διαβεβαιώσεων, είναι από τους μικρότερους, ανάμεσα στις χώρες της ΕΕ), θα προβεί σε μαζικές απολύσεις δημοσίων υπαλλήλων, επιβαρύνοντας απαράδεκτα την ήδη πρωτοφανούς ύψους ελληνική ανεργία, και έτσι θα "εξοικονομήσει", εντός εισαγωγικών, τα υπέρογκα ποσά που απαιτούν οι εταίροι μας.

Τα δημόσια νοσοκομεία, η δημόσια εκπαίδευση και η δημόσια διοίκηση θα εξαθλιωθούν, αν είναι δυνατόν, ακόμη περισσότερο από όσο είναι τώρα. Παράλληλα, θα μειωθούν, σύμφωνα με το σχέδιο που εξάγγειλε η ΝΔ, οι φόροι, γιατί έτσι κατά την κρίση της (πρόκειται για μια επιπλέον ψευδαίσθηση), θα ενθαρρυνθούν δήθεν οι ιδιωτικές επενδύσεις.

Παρόμοιες ουτοπίες αγνοούν, προφανώς, το γενικευμένο παγκόσμιο οικονομικό πρόβλημα, με βάση το οποίο υπάρχει υπεραφθονία αποταμίευσης, η οποία αδυνατεί να απορροφηθεί από την επένδυση, βυθίζοντας τις προηγμένες οικονομίες σε μόνιμη στασιμότητα.

Φυσικά, για την ελληνική οικονομία, που στενάζει κάτω από το βάρος αλλοπρόσαλλων φόρων, η μείωσή τους θα είναι περισσότερο από επιθυμητή. Ωστόσο, αυτή η μείωση κινδυνεύει σοβαρά να αυξήσει ακόμη περισσότερο τις ήδη κορυφούμενες ανισότητες κατανομής, επειδή προβλέπεται να περιορίσει το φορολογικό βάρος των υψηλών εισοδημάτων, και ακόμη επειδή θα αποδεκατιστεί το κράτος πρόνοιας, εξέλιξη που θα επιδεινώσει ακόμη περισσότερο την ήδη οικτρή θέση των φτωχότερων.

4. Τέταρτη μορφή ψευδαισθήσεων-ουτοπιών κλπ. είναι η παραδοχή της δήθεν βελτίωσης της ελληνικής οικονομίας, που δήθεν διαπιστώνεται ότι δρομολογεί έναρξη ανάπτυξης.

Εξυπακούεται, ότι αναμονή και αναγνώριση βελτιώσεων στην ελληνική οικονομία, προϋποθέτει ότι τα μνημονιακά προγράμματα ήταν επιτυχή, ότι εφαρμόστηκαν ικανοποιητικά και χάρη σε αυτά έχουμε δήθεν φθάσει στο τέλος των δεινών μας!!!!

Παρότι, όλοι γνωρίζουμε ή τελοσπάντων πρέπει να γνωρίζουμε ότι πρόκειται για άθλια προγράμματα, που επιβάλλουν μεταρρυθμίσεις που δεν είναι μεταρρυθμίσεις, και που σε καμιά περίπτωση δεν είναι σε θέση να καταλήξουν σε θετικά αποτελέσματα. Η ουτοπία, της ουτοπίας, ω ουτοπία!

Να αρχίσουμε, λοιπόν, με τη δήθεν πτώση του ποσοστού ανεργίας, το οποίο διαφημίζεται πολύ. Διερωτάται, ειλικρινά, κανείς, που τη βλέπουν αυτή τη μείωση και, μάλιστα, υπερηφανεύονται για αυτήν, όταν:

➲ χιλιάδες νέοι εγκαταλείπουν την Ελλάδα, αναζητώντας καλύτερη τύχη εκτός των συνόρων της πατρίδας τους, μειώνοντας έτσι τον ενεργό πληθυσμό,

➲ οι μακροχρόνιοι άνεργοι, πάνω από έτος, που κυριαρχούν στην ελληνική ανεργία, απογοητεύονται και παύουν να αναζητούν απασχόληση

➲ αλλά ο σημαντικότερος λόγος, για τον οποίον το επιχείρημα μείωσης της ανεργίας είναι εντελώς αναξιόπιστο είναι το γεγονός ότι η αγορά εργασίας, στην Ελλάδα, έχει μετατραπεί σε ζούγκλα, όπου ακόμη και όσοι εργάζονται για 1-2 ώρες την εβδομάδα θεωρούνται απασχολούμενοι, ενώ η άτυπη, ανασφαλής και κακοπληρωμένη απασχόληση, καταγράφει ήδη στην Ελλάδα το εφιαλτικό ποσοστό του 66% στη συνολική απασχόληση. Αλλά, όμως, οι κυβερνητικοί πανηγυρίζουν για τη μείωση της ανεργίας!

Τι να πει κανείς, δεν υπάρχουν λόγια!

5. Η σημαντικότερη, φυσικά, ουτοπία σχεδόν από την πρώτη στιγμή της ελληνικής κρίσης, είναι η πίστη ότι, με τα μνημόνια, με τα capital controls και με το δανειζόμενο με σταγονόμετρο ευρώ, μπορεί να είναι σοβαρή η οποιαδήποτε συζήτηση και αναμονή ανάπτυξης.

Αλλά, από πού, άραγε, αναμένεται να έρθει αυτή η τόσο επιθυμητή ανάπτυξη; Από την υποχρέωση της Ελλάδας να εξασφαλίζει ως και το 2022 πρωτογενή πλεονάσματα, ύψους 3.5% του ΑΕΠ της, και στη συνέχεια 2%;

Από τα εισοδήματα όλων των μορφών, που έχουν καταρρακωθεί και αδυνατούν να διατηρήσουν μια στοιχειώδους ύψους ζήτηση για κατανάλωση;

Από ζήτηση για επένδυση, που είναι αδύνατον να υλοποιηθεί με αποταμίευση αρνητική, που σταθερά καταγράφεται τα τελευταία χρόνια;

Από τα κέρδη, που έστω και όταν εξασφαλίζονται, αυτά ή παίρνουν το δρόμο των φορολογικών παράδεισων ή εξαφανίζονται μέσα στους παρανοϊκούς φόρους;

Υπάρχουν βέβαια και οι ξένες επενδύσεις, που αποτελούν τα όνειρα θερινής νυκτός της εκάστοτε κυβέρνησης και της εκάστοτε αντιπολίτευσης. Γιατί, ποιος σοβαρός επενδυτής θα έρθει να επενδύσει στον κρανίου τόπου της Ελλάδας, αν δεν είναι για να την λεηλατήσει; Να της αρπάξει για ένα τίποτε, ότι της χάρισαν οι Θεοί και η εργασία προηγούμενων γενεών;

Είναι, ασφαλώς, γεγονός ότι η θριαμβολογία της κυβέρνησης για την οικονομία, που δήθεν πάει καλά, βασίζεται σε κάποιους οικονομικούς δείκτες που καταγράφουν εντελώς οριακά και πολύ κοντά στην πιθανότητα στατιστικού λάθους, κάποια δυσδιάκριτη με γυμνό οφθαλμό θετική εξέλιξη, η οποία συνοδεύεται και από κάποια αναιμική βελτίωση του οικονομικού κλίματος.

Μόνο, που αυτό το χλωμό αποτέλεσμα, ουδεμία σχέση έχει με τυχόν κατορθώματα της κυβέρνησης ή με επιτυχία των μνημονίων. Αντιθέτως είναι η συνέπεια της ανόδου του τουρισμού, ο οποίος, σε πείσμα των φόρων που του έφεραν σοβαρό πλήγμα, επωφελήθηκε από την ανωμαλία στην Τουρκία και στη Μ. Ανατολή. Να ξέρουμε, τουλάχιστον, περί τίνος ομιλούμε!

Και, οπωσδήποτε, για να μιλήσουμε για ανάπτυξη, ικανή να βγάλει την Ελλάδα από το αδιέξοδο απαιτείται ετήσιος ρυθμός της τουλάχιστον ίσος με 3,5%, και συνεχής για 15-20 χρόνια.

Που είναι δυνατόν να επιτευχθεί, αλλά πάντως εκτός μνημονίων και εκτός ευρώ. Γιατί, όταν το 3,5% της αύξησης του ΑΕΠ, θα πρέπει να πηγαίνει στους δανειστές, και αργότερα το 2%, τι υπέρογκος και απραγματοποίητος ρυθμός προόδου πρέπει να πραγματοποιηθεί, για να υπάρξει βελτίωση στην ελληνική οικονομία;

6. Παράλληλα με την αναμονή της ανάπτυξης, που δεν ερχόταν όλα αυτά τα χρόνια, υπήρχε και μια εξωτερικής προέλευσης ουτοπία, που σε πείσμα όλων των αντίθετων ενδείξεων, εξακολούθησε απτόητη να παραμυθιάζει τον ελληνικό λαό.

Πρόκειται για τη δήθεν βεβαιότητα περί της ελάφρυνσης του χρέους, η οποία χρησιμοποιήθηκε ευρέως ως άλλοθι, πριν από κάθε αξιολόγηση. Να κάνουμε, δηλαδή, αποδεκτά όλα τα αιματηρά μέτρα που απαιτούσαν από μας οι εταίροι μας, μια και αμέσως στη συνέχεια το χρέος μας θα αποδεκατίζονταν.

Οι κυβερνητικοί μας βαυκαλίζονταν με ανύπαρκτες διαβεβαιώσεις των εταίρων μας, ενόσω οι ίδιοι δήλωναν σταθερά ότι απέκλειαν την όποιας μορφής ελάφρυνση χρέους, επειδή δεν θα ήταν δυνατόν να δικαιολογηθεί, κυρίως, στο γερμανικό λαό.

Και τούτο βέβαια επειδή ο γερμανικός λαός, και όχι μόνο, μένει με τη βεβαιότητα ότι τα δάνεια χρησιμοποιούνται για την καλοπέραση του ελληνικού λαού, παρότι είναι γνωστό ότι, ούτε καν εισέρχονται σε ελληνικό έδαφος.

Το σχετικό αφήγημα περί δήθεν ελάφρυνσης του χρέους επικεντρώθηκε στις γερμανικές εκλογές, με τη διευκρίνιση ότι μετά από αυτές δεν θα υπήρχε δήθεν πρόβλημα για την υλοποίησή της.

Και ναι μεν οι γερμανικές και οι γαλλικές εκλογές περατώθηκαν, αλλά στο μεταξύ εμείς έχουμε εισέλθει σε εντελώς αχαρτογράφητα νερά.

Γι' αυτό, και όλα τα προηγούμενα αφηγήματα χρειάστηκε, εσπευσμένα, να εγκαταλειφθούν και να παραχωρήσουν τη θέση τους σε μια δήθεν θαυματουργή έξοδο στις αγορές, που δήθεν θα μας απαλλάξει από τα μνημόνια.

Δυστυχώς, η θέση της Ελλάδας έγινε δυσμενέστερη, μετά τις δύο τελευταίες ευρωπαϊκές εκλογές, και κανένας φτιαχτός ενθουσιασμός δεν μπορεί να διασκεδάσει τη ζοφερή μας κατάσταση.

Ο Emmanuel Macron, στην πρόσφατη επίσκεψή του στην Ελλάδα, ουδέν υποσχέθηκε, αλλά αντιθέτως επανέλαβε το γνωστό refrain του πρ. Γερμανού υπουργού Οικονομικών, περί της ανάγκης διενέργειας μεταρρυθμίσεων, χωρίς και να διακινδυνεύσει τον προσδιορισμό του είδους αυτών των μεταρρυθμίσεων.

Οπωσδήποτε, έστω και αν ο κ. Macron ήθελε πραγματικά να βοηθήσει την Ελλάδα, μετά τις γερμανικές εκλογές, οι δρόμοι είχαν κλείσει. Και, θα έλεγα ότι ίσως είναι καλύτερα έτσι, για να πάψουμε επιτέλους να υφιστάμεθα αυτήν την αναξιοπρεπή διελκυστίνδα, της συνεχούς αναζήτησης έξωθεν λύσεων, να ζητούμε ουσιαστικά ελεημοσύνες, όταν είναι ξεκάθαρο ότι η μοναδική λύση μας ήταν και είναι η ταχύρρυθμη ανάπτυξη.

Που να το υπογραμμίσω γι' άλλη μια φορά, είναι αδύνατη αν παραμείνουμε στο ευρώ.

Πράγματι, δεν υπάρχει οικονομία στην υφήλιο που να μπόρεσε να αναπτυχθεί με δανεικό νόμισμα, με συνεχή στραγγαλιστική λιτότητα, με ξεπούλημα της περιουσίας της και με αφαίμαξη κάθε αναπτυξιακής της ρανίδας.

Το χρέος μας, αν κάποτε πληρωθεί, θα πληρωθεί μέσα από ανάπτυξη και σε βάθος χρόνου.

Αλλιώς, και να το κατανοήσουμε, θα είμαστε για δεκαετίες η πρώτη αποικία της ΕΕ, η εξαθλίωση θα εξακολουθήσει μέχρι του σημείου που ο μέσος μισθός και η μέση σύνταξη δεν θα ξεπερνά τα 250-300Ευρώ, το κράτος πρόνοιας θα εξαφανιστεί και ο κόσμος θα πεθαίνει από συνάχι ή σκωλικοειδήτη, στα ιδιωτικά πανεπιστήμια θα μπορούν να φοιτούν μόνο οι πλούσιοι, και ο πληθυσμός θα δουλοποιηθεί.

Τα δάνεια, οι αξιολογήσεις, η παντελής εξάρτηση της οικονομικής μας πολιτικής από τους εταίρους μας, έχει αποκοιμίσει τον ελληνικό λαό, τον έχει πείσει ότι δεν είναι ικανός για τίποτε, και έχει εισέλθει στην πιο επικίνδυνη δυνατή φάση της αποδοχής αυτής της κατάστασης ως πεπρωμένο.

Η μόνη οδός για να μπορούμε να ελπίζουμε, πέρα από ουτοπίες και μυθεύματα, είναι η ρήξη. Ασφαλώς, κάθε ρήξη έχει τους κινδύνους της, τους γνωρίζω καλύτερα από τον καθένα.

Αλλά όμως οι κίνδυνοι περιέχουν και ελπίδα, η ρήξη απαιτεί στη συνέχεια δικούς μας αγώνες επιβίωσης και όχι τη συνέχιση της αδράνειας και της αναμονής του μάνα από τους εταίρους μας, που δεν είχαν και δεν έχουν πρόθεση να μας βοηθήσουν, αλλά απλώς να υπηρετήσουν τα δικά τους συμφέροντα.

Ο κίνδυνος ελλοχεύει από την μία πλευρά, ενώ από την άλλη η εξαφάνισή μας. Διαλέγουμε και παίρνουμε, αλλά οι αποφάσεις μας δεν πρέπει πια να εξαρτώνται από ουτοπίες και ψευδαισθήσεις. Η ενωμένη Ευρώπη, ως ιδέα ήταν υπέροχη. Νανούρισε τα φοιτητικά μου χρόνια με θαυμάσιες προοπτικές.

Δεν ήταν, όμως η Ευρώπη που κατάστρεψε τη μικρή Ελλάδα, για να σώσει τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες;

Δεν ήταν η Ευρώπη, που εν ψυχρώ καταπατεί αποτελέσματα δημοψηφισμάτων, όταν δεν της αρέσουν, ούτε η Ευρώπη που παρεμβαίνει στα εσωτερικά χωρών, επιβάλλοντας πρωθυπουργούς και υπουργούς της επιλογής της;

Δεν ήταν, τέλος, η Ευρώπη, που έκανε ότι περνούσε και δεν περνούσε από το χέρι της, για να αποτρέψει το BREXIT, αλλά ούτε και η Ευρώπη που έδειξε ένα, πραγματικά, τρομακτικό πρόσωπο στην Καταλονία;

Ήταν μια άλλη Ευρώπη, την οποία δεν έχω πάψει να αγαπώ, και για την ανόρθωση της οποίας, πιστεύω, ότι αξίζει κάθε θυσία.

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από μια μη μνημονιακή κυβέρνηση, που να απαρτίζεται από μέλη που πιστεύουν στις δυνατότητες της, και που θα είναι ικανή να περιορίσει τις δυσκολίες της χώρας κατά το μεταβατικό στάδιο προς το εθνικό νόμισμα. Μια τέτοια κυβέρνηση δεν είναι προς το παρόν ορατή. Ελπίζω να είναι σύντομα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



10 Νοε 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Απ΄ τον καιρό που σατανικές συμπτώσεις και ανομολόγητα παιχνίδια της μοίρας κατάφερναν να ξελασπώσουν την οργάνωση ΠαΣοΚ κάθε φορά που αυτή βρίσκονταν σε δεινή επικοινωνιακή θέση, μέχρι σήμερα την εποχή των μεταφρασμένων νομοσχεδίων που γίνονται "νόμοι" του κράτους σε μία
ημέρα, και την εποχή των λιστών Λαγκάρντ, υπεράκτιων διαζυγίων, Panama papers, και όλων των άλλων κ@λοpapers και λιστών που κυκλοφορούν κατά καιρούς, υπήρξε μία σταθερά που προσέφερε τις αγαστές της υπηρεσίες (εκούσια ή ακούσια ίσως δεν το μάθουμε ποτέ) στο βρωμερό, ελεεινό και τρισάθλιο ελληνικό πολιτικό σύστημα, απασχολώντας την κοινή γνώμη με τις πράξεις της και πετώντας την μπάλα της σημαντικής για τους πολίτες καθημερινής εξουσιαστικής βίας στην εξέδρα: Η 17Ν. 

Αφάνταστα χρήσιμος και γλυκύτατος με εκείνο το αθώο χαμόγελο, ο "σύντροφος" εκτελεστής της 17Ν πέρασε το κατώφλι της φυλακής (προς τα έξω) με ολιγοήμερη άδεια, χαρίζοντας ρίγη συγκίνησης και ανάσα ανακούφισης σε κάθε κάτοχο offshore, σε κάθε νύφη της Ντορούλας που εμφανίζεται σε όποια λίστα και papers κυκλοφορεί στην Ευρώπη, καθώς και σε κάθε βουλευτή του κυβερνητικού συνασπισμού που ο κ@λος του άρχισε πάλι να σφίγγει απ' την νέα "αξιολόγηση", τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς-λεηλασία  που μέ κάθε τρόπο αντισυνταγματικό και οιονεί φασιστικό η γιαλαντζί αριστερή κυβέρνηση θα φροντίσει να γίνουν, τα έτσι-θέλω-έτσι-μου-είπαν νομοσχέδια-αστραπή (σήμερα για την Υγεία, αύριο για νέα μέτρα, μεθαύριο για νέες περικοπές) και από την κάθε είδους κυβερνητική αλητεία εις βάρος του λαού και της χώρας που πρέπει να δικαιολογήσει.

Από κοντά και τα ΜΜΕ (θέλει η π@@τάνα να κρυφτεί κι η χαρά δεν την αφήνει): "Αφήνουν ελεύθερο τον τρομοκράτη", "Ελεύθερος ο δολοφόνος", "Με άδεια ο αρχιεκτελεστής".

Ώπα παιδιά, ώπα. Τουλάχιστον ο τρομοκράτης και δολοφόνος όπως λέτε έχει συλληφθεί, έχει καταδικαστεί, έχει ήδη εκτίσει μέρος της ποινής του, και τώρα απολύτως νόμιμα (αφού "κόπτεσθε" για τους νόμους) του δόθηκε μία 48ωρη άδεια.
Οι κατά συρροή δολοφόνοι και τρομοκράτες της κοινωνίας που λιβανίζετε κάθε μέρα, που τους καλείτε ως επίσημους σε συνεντεύξεις και πάνελς, κυκλοφορούν ελεύθεροι και τους μιλάτε στον πληθυντικό.
Έξω είναι ακόμα ο "λεφτά υπάρχουνε", έξω και ο "όλοι για τον σοσιαλισμό αγωνιζόμαστε σύντροφοι", έξω κι ο αρχιμαφιόζος capo di tutti capi κιτρινιάρης "είναι μακέτο τούτο το έργο;", έξω κι οι συνεργοί του, στουρνάρια, δοτοί πρωθυπουργοί κλπ.
Προπαντός είναι έξω οι εγκληματίες των μνημονιακών κυβερνήσεων (όλων) που έχουν σπρώξει εν ψυχρώ στον θάνατο πάνω από δέκα χιλιάδες αυτόχειρες, και άλλους αθώους, από μαγκάλια, πείνα, έλλειψη φαρμάκων, και ο,τιδήποτε άλλο κάθε φασιστική δικτατορία ονομάζει "δημοκρατία" και φροντίδα για τον λαό.

Τα εγκλήματα του "συντρόφου" αρχιεκτελεστή της 17Ν σε βάθος τριάντα ετών ωχριούν, ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ ΩΧΡΙΟΥΝ μπροστά στα εγκλήματα των αρχιεκτελεστών των μνημονίων, μπροστά στους "νόμιμους" τρομοκράτες, μπροστά στην μεγαλύτερη τρομοκρατική και φασιστική οργάνωση μετά τον πόλεμο, που λέγεται Ευρωπαϊκή "Ένωση".

Τους είναι όμως απόλυτα χρήσιμος.
Για να τον δείχνουν με το δάχτυλο και να τρομοκρατούν τα πλήθη. 
Και για να τα αποπροσανατολίζουν επίσης από τα δικά τους εγκλήματα.
Άρα με αυτή την έννοια πολύ τους ωφέλησε η άδεια τού επιφανούς μέλους της 17Ν.
Ας μην κάνουν λοιπόν πως κοπανιούνται και αιματοστηθοδέρνονται από ιερή αγανάκτηση.

Οι πραγματικοί τρομοκράτες και εχθροί του λαού, είναι αυτοί που δείχνουν με το δάχτυλο!...

"Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η ασθένεια, οι αντιδράσεις
και ο μονόδρομος της θεραπείας

Του Νεκτάριου Δαπέργολα

Τραγικές στιγμές περνά η πατρίδα μας και αυτή είναι μία κυρίαρχη διαπίστωση σε όλους ανεξαιρέτως τους τομείς. Μια χώρα υπό πολιτική και πνευματική κατοχή, που καθημερινά βουλιάζει ολοένα και περισσότερο στον βούρκο της οικονομικής εξαθλίωσης, της κοινωνικής κατάρρευσης, της δημογραφικής αποσύνθεσης, της πολιτικής διαφθοράς, της πολιτιστικής ασυναρτησίας. Και κυρίως βέβαια στον βούρκο της βαθύτατης πνευματικής κρίσης, όπου πνίγεται στερημένη πια από τα βασικά δομικά στοιχεία της ταυτότητάς της, σε πλήρη αποστασία από τον Θεό, αποξενωμένη απ’ όλες τις αξίες της, ιστορικά αμνησιακή και πνευματικά ευνουχισμένη.

Όλα αυτά είναι αναμφισβήτητα, όπως αναμφισβήτητη είναι και η αύξηση της αγωνίας σε μεγάλο μέρος του λαού μας. Και ειδικά βέβαια το τελευταίο χρονικό διάστημα, κατά το οποίο «η οδός η απάγουσα εις την απώλειαν» δείχνει να έχει γίνει ακόμη πιο απότομα κατηφορική, από τη στιγμή δηλαδή που μία δράκα αφιονισμένων εθνομηδενιστών κι εκκλησιομάχων με ψευτοπροοδευτικό ιδεασμό έχει βαλθεί να τινάξει στον αέρα και να αποτελειώσει με συνοπτικές διαδικασίες και τα τελευταία που έχουν απομείνει ακόμη όρθια μετά από μια μακρά περίοδο σταθερής αποδόμησης και αποσάθρωσης του τόπου από τις προγενέστερες (ούτως ή άλλως επίσης νεοταξίτικες) κυβερνήσεις. Από την - πασιφανώς χρήζουσα ψυχιατρικής μελέτης - άκρατη λαθρομεταναστολαγνεία και τις νομοθετικές θεσμοθετήσεις της ψευτο-ιθαγένειας, της αλλαγής φύλου και κάθε άλλης ανωμαλίας, που πραγματοποιήθηκαν ή βρίσκονται ακόμη επί θύραις, έως τα τελευταία (αλλά ασφαλώς όχι και στερνά) μέτρα για τη μετατροπή του δημόσιου σχολείου σε εκτροφείο νεοταξίτικης διαστροφής (με όσα ισχύουν πια σχετικά με τον εκκλησιασμό, τη σημαία, το μάθημα των Θρησκευτικών), η τεράστια αλυσίδα είναι γνωστή και δεν χρειάζεται να την αναλύσουμε περισσότερο. Όπως γνωστή είναι και η αλυσίδα από όλες εκείνες τις εξελίξεις που βαθαίνουν την οικονομική ύφεση, την ανεργία, τη φτώχεια, την υποτέλεια, το ξεπούλημα της χώρας στα αρπακτικά της διεθνούς πολιτικοοικονομικής μεγαλομαστρωπείας. Αν προσθέσουμε στα παραπάνω και τις συνεχόμενες ταπεινώσεις που γνωρίζουμε ως χώρα στην εξέλιξη των εθνικών μας θεμάτων, με πιο πρόσφατες τις διώξεις των Ελλήνων ομογενών από το αλβανικό καθεστώς και τη νέα επίδειξη προκλητικής συμπεριφοράς επικυριαρχίας στη Θράκη από τον αντιπρόεδρο του Ερντογάν (και ενώ επίκειται, όπως όλα δείχνουν, άλλη μία καταστροφική υποχώρηση στο θέμα των Σκοπίων), αντιλαμβανόμαστε πόσο ασφυκτικά βαραίνει το τοπίο και πόσο αυξάνουν η αγωνία, η οργή, η αγανάκτηση. Αυτό το διαπιστώνεις πράγματι καθημερινά, από τις καθημερινές σου συναναστροφές μέχρι την κλιμακούμενη αρθρογραφία και την εμφανώς διογκούμενη κατακραυγή στο διαδίκτυο και σε άλλα μέσα μαζικής επικοινωνίας.

Και πολύ ορθώς φυσικά αυξάνουν. Μόνο που στη Θράκη δεν έγινε την προηγούμενη βδομάδα κάτι τόσο τρομακτικά καινοφανές, ώστε να πρέπει να εκπλαγούμε. Επειδή είναι πολλά χρόνια τώρα που μιλούμε και γράφουμε για το θέμα της τουρκικής απειλής, είμαστε σε θέση να διαβεβαιώσουμε ότι είναι ακριβώς η ίδια ιστορία που επαναλαμβάνεται εδώ και πολλά χρόνια, μέσα στο γνωστό πλέον κάδρο της νεο-οθωμανικής επεκτατικής πολιτικής συνεχούς διείσδυσης και συνεχούς επίδειξης ισχύος αφ’ ενός και της ημετέρας πολιτικής ανυπαρξίας αφ’ ετέρου. Ποιος ανακάλυψε δηλαδή τώρα ξαφνικά την Αμερική; Ή ποιος την ανακάλυψε τώρα, όσον αφορά τα έτερα εθνικά μας θέματα (Αλβανία, Σκόπια), όπου η επίσημη εξωτερική μας πολιτική εδώ και πολλές δεκαετίες δεν είναι απλώς φοβική και ενδοτική, αλλά αγγίζει σταθερά (και κατά καιρούς ξεπερνά κιόλας) τα όρια της εθνικής μειοδοσίας; Ή ποιος την ανακάλυψε στις άλλες εξελίξεις, όπου η μισελληνική παράνοια της ψυχωσικής συμμορίας που παριστάνει τη νυν ελληνική κυβέρνηση επιτάχυνε σαφώς μεν, αλλά ουδόλως ήταν εκείνη που γέννησε και επί το πλείστον προχώρησε το υλικό και πνευματικό ξεχαρβάλωμα της χώρας; Όλα αυτά είναι, επαναλαμβάνουμε, καταστάσεις που εξελίσσονται εδώ και πολλά χρόνια. Όσοι κοιμούνταν επί χρόνια τον μακάριο ύπνο τους και τώρα αρχίζουν σιγά-σιγά να ξυπνούν (επειδή προφανώς η ένταση των τωρινών γεγονότων τους αναγκάζει πια να βγάλουν το κεφάλι από την άμμο, όπου το είχαν βυθίσει ως στρουθοκάμηλοι) έχουν ξεκάθαρες ευθύνες για την έως σήμερα στάση τους. Για όλη την απάθεια, την ανοχή και συνεπώς και τη συνενοχή τους. Έστω κι έτσι όμως, η αφύπνιση όσων συνέρχονται έστω και την υστάτη ώρα και η προσέλευσή τους στον πραγματικό κόσμο (από την τεχνητή μακαριότητα του… Μάτριξ, μέσα στην οποία ζούσαν έως σήμερα) είναι αναμφίβολα ένα ευχάριστο γεγονός.

Από εκεί και πέρα πάντως, ας μη γελιόμαστε. Όσο και αν είναι κατ’ αρχάς θετική αυτή η κλιμακούμενη λαϊκή κατακραυγή για τους νέους τερατώδεις νόμους που ψηφίζονται ή για τον συνεχή εκπαιδευτικό κατήφορο ή για τη Θράκη που κινδυνεύει, είναι φανερό πως υπάρχει ακόμη πολύς δρόμος μέσα μας που πρέπει να διανυθεί. Γιατί κάποια στιγμή οφείλουμε επιτέλους και να κατανοήσουμε ότι δεν είναι απλά εν κινδύνω η ηθική μας ή η δημόσια εκπαίδευση ή η Θράκη, αλλά συνολικά όλη η πατρίδα. Όπως ακριβώς δεν μπορείς να απομονώσεις τα άθλια σχολικά βιβλία των Θρησκευτικών και τα υπόλοιπα αποδομητικά σκουπίδια της νεοταξίτικης ατζέντας από την ευρύτερη απόπειρα νόθευσης της ορθόδοξης πίστης εξαιτίας της οικουμενιστικής παναίρεσης (γιατί ακριβώς ο Οικουμενισμός - ως κινητήρια δύναμη του γενικότερου νεοεποχίτικου θρησκευτικού συγκρητισμού και της προετοιμασίας της παγκόσμιας Πανθρησκείας - είναι η αιτία της νόσου, ενώ τα άλλα απλώς συμπτώματα, οπότε αν «εξεγείρεσαι» κατά των συμπτωμάτων, αλλά δεν λες κουβέντα για την αιτία, είσαι ή υποκριτής ή στην καλύτερη περίπτωση τραγικά ανίδεος, και εν πάση περιπτώσει η όποια αντίδρασή σου δεν μπορεί να καρποφορήσει), το ανάλογο ακριβώς ισχύει και σε όλα τα άλλα θέματα. Εδώ η αρρώστια που τρώει και σαπίζει επί δεκαετίες τις σάρκες μας και τις ψυχές μας είναι πολύ βαριά και πολύ προχωρημένη - και αποτελεί συνεπώς θλιβερή και τραγικά ανόητη ματαιοπονία να πιστεύει κανείς πως σποραδικές απόπειρες συμπτωματικής απλώς αντιμετώπισής της θα μπορούσαν να έχουν το οποιοδήποτε νόημα.

Ξεκάθαρα τα πράγματα λοιπόν. Η λύση στο πρόβλημα δεν πρόκειται να έρθει ούτε με ευχολόγια, ούτε με διαδηλώσεις, ούτε με ομιλίες και άρθρα (και σε αυτά μπορείτε βεβαίως να συγκαταλέξετε και το κείμενο που διαβάζετε αυτή τη στιγμή), ούτε με κραυγές στο facebook ή άλλες σπασμωδικές (όσο και γραφικές) ανοησίες, ούτε με έτερες δήθεν «πιέσεις» βασισμένες σε ψευδαισθήσεις και σε χίμαιρες. Λες και υπάρχει δηλαδή η παραμικρή πιθανότητα να αλλάξουμε την πολιτική και τα μυαλά του αμαρτωλού συρφετού που διαφεντεύει εδώ και δεκαετίες τη χώρα. Και στο κάτω-κάτω ποιοι είμαστε άραγε εμείς για να τα αλλάξουμε; Μήπως οι…αναμάρτητοι; Αφού το πρόβλημα που τρώει τις σάρκες της πατρίδας είναι συνολικό (και είναι ασφαλώς 1000% πνευματικό, με όλες τις κοινωνικές, πολιτικές και οικονομικές παθογένειες να αποτελούν απλώς παρεπόμενες προεκτάσεις, δηλαδή - για να το πούμε ξεκάθαρα - τα οψώνια της αμαρτίας), μοιραία και η λύση, αν ποτέ έρθει, θα πρέπει να είναι και αυτή συνολική. Και να είναι φυσικά επίσης πνευματική. Αλλιώς, πολύ απλά, δεν θα είναι λύση. Και η λύση ασφαλώς είναι μία και λέγεται μετάνοια. Μετάνοια πραγματική και έμπρακτη (που θα συνοδεύεται δηλαδή και από αλλαγή του τρόπου ζωής μας). Μετάνοια, μήπως και επισύρουμε πάνω μας και πάνω στην πατρίδα μας το έλεος του Θεού. Πριν πάντως σκεφτούμε καν ότι μπορούμε να επηρεάσουμε ή να αλλάξουμε τα πράγματα έξω από εμάς, ας προσπαθήσουμε να αλλάξουμε πρώτα λίγο τους άθλιους εαυτούς μας. Αυτή είναι η απολύτως αναγκαία συνθήκη, η μείζων και βασική προϋπόθεση. Η πρωταρχική και κυρίαρχη ανάγκη.

Από εκεί και πέρα, κανείς δεν μηδενίζει ασφαλώς τη σημασία και των άλλων δράσεων, που πρέπει ανθρωπίνως να πραγματοποιούνται για τα επιμέρους εθνικά, εκπαιδευτικά ή πολιτικά ζητήματα, για τα επιμέρους δηλαδή «συμπτώματα» της αρρώστιας. Σίγουρα πρέπει «κακείνα μη αφιέναι».
Από μόνα τους όμως όλα αυτά, δίχως τη βασική προϋπόθεση, είναι σκύβαλα και ασημαντότητες επί ματαίω. Όσο αρνούμαστε να το συνειδητοποιήσουμε αυτό, πολύ απλά θα συνεχίσουμε να αναλωνόμαστε σε μία εντελώς άσκοπη και αποπροσανατολιστική σπατάλη ενέργειας (με ανούσιες «διαπιστώσεις», αναλύσεις, κριτικές και άλλες μάταιες «δράσεις»).
Και θα εξακολουθήσουμε να τρώμε συνεχείς σφαλιάρες, σε έναν ολοένα και πιο τραχύ κατήφορο…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



9 Νοε 2017


Όταν οι Έλληνες αντιφά ταυτίζονται 
με τον ισλαμοφασίστα Ερντογάν

Του Γιάννη Ξένου

Το περιστατικό με την αφισοκόλληση εκατοντάδων αφισών στην Αθήνα με το πρόσωπο του καθηγητή Άγγελου Συρίγου και τίτλο: «Αυτός είναι ο Φασίστας!» είναι το τελευταίο κρούσμα των φασιστικών αντιλήψεων που κυριαρχούν στους Έλληνες αντιφά. Στο κείμενο της συγκεκριμένης αφίσας ξεχωρίζουμε δύο πράγματα:
Πρώτον, την απειλή ότι είναι πολλοί και κάποια στιγμή μπορεί να το πάρουν απόφαση και να στείλουν στον διάολο τον Συρίγο και τους όμοιούς του (καθηγητές και φοιτητές του Παντείου).
Το μένος τους με τον Συρίγο είναι τέτοιο που σε πρόσφατη εκδήλωση στα Γιάννενα που μιλούσε, μια ομάδα τριάντα πέντε ατόμων προσπάθησε, με το «έτσι θέλω», να διακόψει την εκδήλωση. Το ότι δεν το κατάφεραν, επειδή οι παρευρισκόμενοι τους εμπόδισαν, τους εξόργισε περισσότερο, γιατί οι συγκεκριμένες ομάδες θεωρούν ότι έχουν μονοπώλιο στη βία.
Δεύτερο (και πιο ανησυχητικό) είναι ότι οι αντιφά φασίστες παρουσιάζονται πολύ καλά ενημερωμένοι για τη δραστηριότητα του καθηγητή, π.χ. πόσο συχνά επισκέπτεται τη Θράκη με ποιους συναντιέται κ.ά., πληροφόρηση που μπορούν να έχουν ή από την ΕΥΠ ή την τουρκική MIT, που είναι γνωστό ότι στη Θράκη αλωνίζει.

Αν ασχοληθούμε εν συντομία και με τις υπόλοιπες αφίσες που βγάζουν αυτές οι ομάδες με τις πολυάριθμες υπογραφές, το ιδεολογικό τους στίγμα γίνεται σαφέστερο και άρα και οι ιδεολογικές τους συγγένειες. Στις αρχές Απριλίου κυκλοφόρησαν δύο αφίσες που ήταν της λογικής ότι η Ελλάδα περικυκλώνει την Τουρκία! Στην πρώτη με τίτλο: «Αναρωτιέστε τι προκαλεί την “τουρκική προκλητικότητα”;» απαντούν: «Τα σχέδια του ελληνικού κράτους!».
Στο κείμενο αντιστρέφουν πλήρως την πραγματικότητα και, παρουσιάζοντας πάγιες τουρκικές θέσεις, ισχυρίζονται ότι η Ελλάδα άνοιξε το 2010 θέμα ΑΟΖ, ενώ πρώτα θα έπρεπε να ρωτήσει την Τουρκία. Ότι επαναφέρει θέμα Ιμίων, ενώ τα Ίμια, όπως επιδιώκουν οι Τούρκοι, εδώ και είκοσι χρόνια είναι αποστρατιωτικοποιημένη ζώνη. Η Ελλάδα ακόμα επιδιώκει την ανάμειξη του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο για να μην αναγκαστεί να αποστρατιωτικοποιήσει τα Δωδεκάνησα και τα νησιά του Βορείου Αιγαίου. Ουσιαστικά με αυτές τις θέσεις τοποθετούνται ανοιχτά υπέρ της διχοτόμησης του Αιγαίου στον 25ο μεσημβρινό. Θέση που, όσο και αν την επιδιώκει το τουρκικό κράτος, ποτέ δεν έχει τολμήσει μέχρι τώρα να τη δηλώσει ανοιχτά.
Οι Έλληνες αντιφά έχουν πιο προωθημένες θέσεις και από το ισλαμοφασιστικό καθεστώς του Ερντογάν. Επιπλέον, σε αυτή την αφίσα κατηγορούν την Ελλάδα ότι στήνει τριμερείς συμμαχίες για να περικυκλώσει την Τουρκία και ότι στο Κυπριακό μπλοκάρει τις διαπραγματεύσεις!
Και κλείνουν με το ότι ο στόχος του ελληνικού κράτους από το 2010, δηλαδή επί κυβερνήσεως ΓΑΠ (ή μάλλον τότε που επισκέφτηκε για πρώτη και τελευταία φορά την Ελλάδα ο Ερντογάν;) είναι η περικύκλωση της Τουρκίας και η θαλάσσια κυριαρχία από την Κέρκυρα έως τον Λίβανο.


Η δεύτερη αφίσα είναι μονοθεματική και ασχολείται με τον ελληνικό εναέριο χώρο. Η Ελλάδα, κατά τους αντιφά (και την Τουρκία), κακώς θεωρεί παραβίαση εθνικού εναέριου χώρου το διάστημα μεταξύ των έξι μιλίων των χωρικών υδάτων και των δέκα μιλίων του εναέριου χώρου. Για τους αντιφά, η Ελλάδα κακώς θεωρεί αυτό το χώρο ελληνικό και επομένως δεν υπάρχει καμιά παραβίαση του εθνικού εναέριου χώρου από τα τουρκικά μαχητικά.
Φυσικά οι αντιφά (όπως και η Τουρκία) ψεύδονται ασύστολα, γιατί η Ελλάδα, βάσει του Διεθνούς Δίκαιου, έχει δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων της στα 12 ναυτικά μίλια. Δικαίωμα που δεν ασκεί γιατί, από το 1995, η τουρκική εθνοσυνέλευση έχει λάβει απόφαση ότι αν η Ελλάδα κάνει χρήση του νόμιμου δικαιώματός της, θα της κηρύξει πόλεμο.
Φυσικά, η Τουρκία από το μακρινό 1964 έχει επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ν.μ. στον Εύξεινο Πόντο και τη Μεσόγειο. Αλλά για αυτά, οι λαλίστατοι αντιφά δεν γράφουν μια αράδα.


Μια τρίτη αφίσα, από το πλήθος που έχουν τυπώσει για τα εθνικά θέματα, και πιο πρόσφατη, είναι αυτή που κυκλοφόρησε στις αρχές Σεπτεμβρίου με τίτλο: «Κατά τα άλλα… φασίστας είναι μόνο ο Ερντογάν» (με υπογραφή antifa selanik), αναπαράγονται οι γνωστές θέσεις περί Ιμίων, το δικαίωμα της Ελλάδας για θαλάσσια ύδατα στα 12 ν.μ. βαφτίζονται ως ελληνικό «νταηλίκι», η ΑΟΖ κ.ά. Προστίθενται η στήριξη στους Κούρδους ως εχθρική ενέργεια κατά της Τουρκίας και η μη έκδοση των Τούρκων ικετών στρατιωτικών, δηλαδή όλη η ατζέντα του Ερντογάν.


Φυσικά δεν λησμονούν και το Κυπριακό, σε αφίσα με τίτλο: «Η Κύπρος είναι καμερουνέζικη!». Με αφορμή το γεγονός ότι κάποιος καθηγητής είχε στο e-class ως κωδικό εισόδου το «δεν ξεχνώ 1974», αναπαράγουν την τουρκική προπαγάνδα, ότι δηλαδή πριν το 1974 γίνονταν «πολύχρονες σφαγές των Τουρκοκυπρίων από την ελληνοκυπριακή εξουσία» και υπερασπίζονται το «δικαίωμα» της Τουρκίας να εισβάλει στην Κύπρο το 1974, αφού η χούντα είχε προηγουμένως «οργανώσει πραξικόπημα και στρατιωτική επέμβαση».

Οι συγκεκριμένες ομάδες διακινούν σε πανεπιστήμια, νεολαιίστικους χώρους κ.α. την πιο χονδροκομμένη μορφή προπαγάνδας της ισλαμοφασιστικής Τουρκίας του Ερντογάν και είναι καιρός οι θέσεις τους να συζητηθούν από τον δημοκρατικά σκεπτόμενο κόσμο. Καιρός να ασχοληθούμε σοβαρά με τους υποτιθέμενους αντιφά, που χύνουν το δηλητήριο της φασιστικής Τουρκίας.

Από την Ρήξη φ. 137


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Η κουβέντα σχετικά με τα fake news (που εξυπηρετούν πάντα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα) ολοένα και αυξάνει, δίνοντας διέξοδο στους ό,ποιους εμπλεκόμενους όταν εμφανίζεται κάτι που τους εκθέτει.

Η κουβέντα για τα fake politics και τους fake politicians πότε, επιτέλους, θα ανοίξει από τα κατά τα άλλα "λαλίστατα" ΜΜΕ και τους "αντικειμενικούς" δημοσιογράφους; Ή μήπως οι "υπεύθυνοι" περί της ενημέρωσής μας δημοσιογράφοι φοβούνται το τι θα συμβεί εάν ανοίξει η απαγορευμένη κουβέντα για τα fake media;

Ερώτηση κάνω, απάντηση δεν περιμένω, γιατί εδώ είναι Ελλάδα, ένας χώρος που ο κάθε επώνυμος, θεσμικός παράγοντας και κάθε πολιτικός μπορεί να κάνει οτιδήποτε και να παραμένει ατιμώρητος.
Κι αυτό επειδή η πολιτική "συντεχνία" έχει φροντίσει να απαλλάξει πλήρως και προκαταβολικά από κάθε ευθύνη...
Όλους εκείνους που με σύστημα (ή και με σχέδιο;) κατέστρεψαν ή καταστρέφουν νομότυπα τη χώρα.
Όλους εκείνους που παραβιάζουν με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία το σύνολο σχεδόν του Συντάγματος.
Όλους εκείνους που επιτίθενται λυσσαλέα στους ιστορικούς πυλώνες της χώρας με άμεσο στόχο να αποδομήσουν οτιδήποτε μπορεί να την επαναφέρει...

Εις βάρος των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών...

Εις βάρος της αξιοπρέπειας και των εθνικών συμφερόντων και υπέρ των προσωπικών τους επιδιώξεων έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε δουλοπαροικία (εις το διηνεκές), χώρο πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών πειραματισμών της Νέας Τάξης Πραγμάτων, αλλά και σε ανοιχτή φυλακή και διαλογητήριο φτηνών εργατών - σκλάβων.

Οι λέξεις χώρα, κράτος, πολίτης και άνθρωπος έχουν μεταβληθεί άρδην και υπό το καθεστώς της πολιτικής ορθότητας παίρνουν νέο νόημα στην Ελλάδα των δήθεν κυβερνώντων και των απαξιωτών κάθε αυτονόητου, στην Ελλάδα των κυβερνο-μπαχαλάκηδων και των αριστερών εθνομηδενιστών με τις βαθιές δεξιές τσέπες...

Κοιτώ τους 300 εν Βουλή εφιάλτες...
Κοιτώ και τους εκατοντάδες ή χιλιάδες πρόθυμους νέους μασκαρεμένους "εθνοσωτήρες" και "διασώστες".
Όλοι τους ζούνε ή θέλουν να ζήσουν το όνειρό τους...
Όλοι τους απολαμβάνουν ή θέλουν να απολαύσουν τις χαρές της εξουσίας...
Όλοι τους ζούνε ή θέλουν να ζήσουν το μύθο τους...
Όλοι τους χωρίς προτάσεις, ή χωρίς ολοκληρωμένες θέσεις...
Όλοι τους πρόθυμοι "να παίξουν το παιχνίδι" για να ικανοποιήσουν το εγώ τους ή την τσέπη τους...
Όλοι τους έχουν κάτι να πουλήσουν...
Άλλος πουλάει πατρίδα…
Άλλος πουλάει Χριστό…
Άλλος πουλάει τρόμο...

Και όλοι μαζί, συνεργάζονται ακόμη και με τον διάβολο για να επιτύχουν τον σκοπό τους, για να γίνουν εραστές μιας λαθραίας εξουσίας.
Μιας εξουσίας που δεν έχει κανένα σχέδιο διάσωσης…
Μιας εξουσίας που υπηρετεί και εκτελεί σχέδια καταστροφής…
Μιας αρρωστημένης αδίστακτης εξουσίας που αναζητά πιστούς εκτελεστές – δημίους μιας χώρας κι ενός λαού…
Και όλοι ετούτοι συνωστιζόμενοι στις βιτρίνες της ψευδοπολιτικής και στα παζάρια των εθνών, απευθυνόμενοι στο "πόπολο" σε σύνθημα συμφωνούν: "Αν δεν μας επιλέξετε θα καταστραφείτε"...

Καημένη Ελλάδα.
Έγινες ένα τεράστιο παζάρι ανθρώπων και ψυχών.
Ένας χώρος που η λογική έπαψε να υπάρχει.
Μια, κάποτε, χώρα, τώρα ζούγκλα ανθρώπων και, που τα χειρότερα ακόμη δεν ήρθαν... αλλά έρχονται ταχύτατα, επειδή σε αυτή τη χώρα κατοικούν fake citizens (πολίτες), που μετατρέπονται σε δούλους επειδή φοβούνται να αντιμετωπίσουν (και να τιμωρήσουν παραδειγματικά) τα σκιάχτρα που τους κυβερνούν ή θέλουν να τους κυβερνήσουν...

Είναι καιρός τώρα που έχω πάψει να αναρωτιέμαι τι πρέπει να γίνει, και ρωτάω τον ίδιο μου τον εαυτό τι πρέπει να κάνω πρώτος εγώ για να γίνει τελικά αυτό που πρέπει, αυτό που κραυγάζει εκείνη η φωνή «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά»...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



8 Νοε 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Δεσμεύτηκε η κυβέρνηση μέσω της φυματικής Τσαλακωτής σαρανταποδαρούσας για την προστασία των συμβολαιογράφων, και την ομαλή συνέχιση των πλειστηριασμών.
Δεν είναι η πρώτη φορά στα μνημονιακά χρόνια που κυβέρνηση δωσιλόγων σαν κοινός νταβατζής εγγυάται την προστασία των πορνών του και την ευταξία του μπ@@@δέλου του, για την όσο πιό ήσυχη και ολοκληρωμένη απόλαυση των τοκογλύφων-πελατών της.

Όμως για να δούμε: Πολλές φορές πολλές κυβερνήσεις δεσμεύτηκαν και εγγυήθηκαν πράγματα που δεν μπουρούσαν να πραγματοποιήσουν στα σίγουρα.
Κι αυτό γιατί δεσμεύτηκαν στο όνομα (και σε βάρος) του λαού, του λαού βέβαια που καμία όρεξη είχε, και καμία παρόμοια εντολή δέσμευσης είχε δώσει (όπως και τώρα) για την ίδια την σφαγή του και την λεηλασία της περιουσίας του.

Παράδειγμα η κυβέρνηση Τσολάκογλου, που κι εκείνη εγγυήθηκε σε κείνους τους πρώτους γερμανούς κατακτητές την ηρεμία, την συναίνεση του λαού στην κατοχή, και την ασφάλεια των κατοχικών στρατευμάτων.
Μιλούσε κι εκείνη τάχα εξ ονόματος του λαού, υποστηρίζοντας κι εκείνη πως είναι τάχα κυβέρνηση των ελλήνων και πως θα πατάξει την όποια προσπάθεια εξέγερσης ή αντίστασης εναντίον της "έννομης τάξης" των κατοχικών νόμων. 

Την απάντησή της εκείνη η κυβέρνηση-νταβατζής της πρώτης Κατοχής, καθώς και οι κατακτητές, την πήραν απ΄την θηριώδη ανάπτυξη της Εθνικής Αντίστασης, τον μεγαλειώδη ένοπλο αγώνα των υπόδουλων ελλήνων, που κατέταξε την αντίσταση εκείνη εναντίον εκείνων των πρώτων γερμανών ναζιστών σε μία απ΄ τις δύο καλύτερα οργανωμένες αντιστάσεις, μαζί μ' εκείνη των γάλλων ανταρτών.

Οι απόγονοι (όχι όλοι, οι πιό προσκυνημένοι στον βωμό του χρήματος και της εξουσίας) των αγωνιστών εκείνων, σε αγαστή σύμπνοια και συνεργασία με τους απογόνους (όλους) των τότε δωσιλόγων, "συνεργατών", και μαυραγοριτών, είναι αυτοί που σήμερα παρέχουν εγγυήσεις στους σημερινούς νεοναζιστές κατακτητές της Ευρωπαϊκής "Ένωαης" για την απρόσκοπτη και ομαλή συνέχιση του εξανδραποδισμού του λαού και της τελικής λεηλασίας της περιουσίας του.

Είναι όμως στο χέρι και στην απόφαση του ίδιου του λαού να ισχύσουν ή όχι αυτές οι δεσμεύσεις των δωσιλόγων και απατεώνων (απατεώνας είναι αυτός που άλλα λέει ότι θα κάνει, κι άλλα κάνει) κυβερνητών του.

Αυτή τη φορά βέβαια θα είναι πιό δύσκολα τα πράγματα, αφού ο δωσιλογισμός των τάχα αριστερών έχει αποπροσανατολίσει τον λαό, και έχει μπερδέψει την λογική και το θυμικό του.

Τα πράγματα όμως είναι πολύ απλά
Ή είσαι με τον κατακτητή, ή όχι.
Ή σκύβεις και ρημάζεις ή αντιστέκεσαι.

Οι δεσμεύσεις κι οι εγγυήσεις προς τον κατακτητή είναι για τους προδότες.
Η αντίσταση είναι για τον λαό!...

"Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Νοε 2017


Ο κίνδυνος για δραματική μεταβολή της κατάστασης στην περιοχή είναι ορατός

Η Άγκυρα περιμένει να «ωριμάσουν» τα πράγματα. H πολιτική τάξη της χώρας ούτε στη διάρκεια της μεταπολίτευσης αξιολόγησε όπως έπρεπε την υπόθεση της Θράκης. Γνωστό ήταν στα πολιτικά παρασκήνια και τους δημοσιογραφικούς κύκλους ότι οι θρακικοί νομοί προκαλούσαν επί δεκαετίες το έντονο ενδιαφέρον της Αθήνας μόνον σε περιόδους εκλογών, με τα κόμματα -ιδιαίτερα τα μεγάλα- να προσπαθούν να εξασφαλίσουν χρήσιμα ποσοστά από κοινωνικούς χώρους της μουσουλμανικής μειονότητας.

Από εκεί και πέρα είχαμε τα εξής: Σειρά ποικίλων διοικητικών «πιέσεων» από κρατικούς μηχανισμούς στη μειονοτική κοινωνία, βλακώδη «πολιτική» απομόνωσης των Πομάκων, που κατέληξε σε τουρκοποίησή τους, και καμία σχεδιασμένη αναπτυξιακή πολιτική στη Θράκη, τη μόνη πολιτική που θα άλλαζε εντελώς εκεί τα οικονομικά και κοινωνικά πράγματα και θα αποδυνάμωνε κάθε «παρεμβατική» πολιτική της Άγκυρας.
Είναι, δε, χαρακτηριστικό της άθλιας διαχείρισης αυτής της υπόθεσης από την Αθήνα, το γεγονός ότι όποτε κατευθύνθηκαν στη Θράκη κονδύλια για έργα με στόχο την οικονομική ενίσχυσή της, οι εξελίξεις οδήγησαν πολλά χρήματα σε τσέπες «ατσίδων» και σε χρέη του κράτους προς επιχειρηματίες που προσπαθούν να κινήσουν εκεί την οικονομία.

Κατάσταση αηδής. Όλα αυτά είναι γνωστά στους πάντες, πολιτικούς και πολίτες της Ελλάδας, χάρη κυρίως στα πολλά και εξαιρετικά δημοσιογραφικά ρεπορτάζ που έχουν καλύψει όλες τις πτυχές της υπόθεσης. Όσο για τους πολιτικούς, είναι κυριολεκτικά μετρημένοι στα δάχτυλα αυτοί που και σήμερα θέτουν με σοβαρότητα ζήτημα Θράκης στη δημόσια σκηνή, δυστυχώς «εις ώτα μη ακουόντων».
Σήμερα πλέον η εγκληματική πολιτική αδράνεια της ελληνικής πολιτικής ηγεσίας έχει φέρει τους πλούσιους «μαύρους καρπούς» της:
Η Άγκυρα «αλωνίζει» όσο ποτέ άλλοτε σε Κομοτηνή και Ξάνθη, το τουρκικό προξενείο έχει καταστεί αφανής «διοικητής» των μειονοτικών περιοχών, οι μυστικές υπηρεσίες της γείτονος κινούνται εκεί με άνεση (τους είναι αδιάφορο το πόσο στενά παρακολουθούνται από την ΕΥΠ), Τούρκοι πολιτικοί περιοδεύουν αφειδώς για «επαφές» με τους «συμπατριώτες» τους. Και η Τουρκία, με ποικίλες «προσφορές» και με πολιτικές των τραπεζών της, ενισχύει οικονομικά τους μουσουλμάνους και με αγορές που στόχο έχουν να είναι στο προσεχές μέλλον πλειοψηφική η ιδιοκτησία γης από τη σημερινή μειονότητα.
Επιπλέον, η Άγκυρα ξεκάθαρα απαιτεί από την Αθήνα να αποδεχτεί ότι είναι «τουρκική» η μειονότητα στη Θράκη.
Ο κίνδυνος για δραματική μεταβολή της κατάστασης στη Θράκη είναι πλέον απολύτως ορατός.

Η Άγκυρα απλώς περιμένει να «ωριμάσουν» τα πράγματα. Από τη μία το «προηγούμενο» των αλλαγών του βαλκανικού χάρτη και από την άλλη η αύξηση των αποσχιστικών εστιών στην Ευρώπη ενθαρρύνουν την Τουρκία στον στόχο της για «αυτονομία» εντός της ελληνικής επικράτειας δύο «τουρκικών» θρακικών νομών, που θα μπορούν να παρουσιάζουν στη διεθνή σκηνή πληθυσμιακή μουσουλμανική πλειοψηφία και πλειοψηφική κατοχή γης.
Η Άγκυρα έχει κάθε λόγο να είναι αισιόδοξη.
Η μεν Αθήνα, πλαδαρή και αδύναμη, παρακολουθεί σαν υπνωτισμένη την επιθετική τουρκική πολιτική στη Θράκη.
Η δε Ευρώπη είναι βέβαιο ότι δεν θα είναι σε θέση να υπερασπιστεί τους θρακικούς νομούς ως «ευρωπαϊκά» εδάφη.

Η Τουρκία διαπιστώνει ότι μπορεί «αναίμακτα» να πετύχει ένα «ειδικό καθεστώς» στους νομούς Ξάνθης και Ροδόπης. Με επιδέξια νομική χρήση επιλεγμένων διατάξεων του διεθνούς δικαίου και με αξιοποίηση ελληνικών λαθών, αλλά και με πολιτική πίεση προς την Αθήνα, η Τουρκία υπολογίζει ότι θα πετύχει τον στόχο της σ' έναν «κατάλληλο» χρόνο. Έλληνες διπλωμάτες επισημαίνουν ότι κατά βάση η Άγκυρα ακολουθεί και στη Δ. Θράκη και στο Αιγαίο μία τακτική: Σταθερή πίεση διαρκείας για επίτευξη των στόχων τελικώς «αναίμακτα», με πολιτικές συμφωνίες που θα έχουν υποχρεώσει την Αθήνα να αποδεχτεί τις «πραγματικότητες» σ' αυτά τα μέτωπα.
Περιττό βεβαίως να ειπωθεί το τι θα σήμαιναν τέτοιες εξελίξεις για τη γεωπολιτική υπόσταση του ελληνικού εθνικού κράτους σε Βαλκάνια, Αιγαίο και Μεσόγειο.
Γνωρίζει πολύ καλά, πάντως, τι θα σήμαιναν ο κ. Ταγίπ Ερντογάν, τον οποίον έχουμε προσκαλέσει να επισκεφτεί την Αθήνα.

Παραπολιτικά


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



6 Νοε 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Κι εδώ βλέπουμε ένα παρακλάδι του διαχρονικού ΠαΣοΚ, να δείχνει την διαχρονική εκτίμηση τής πασοκαρίας που επάξια αντιπροσωπεύει για τον λαό, έναν λαό που ως άξιος της μοίρας του στήριξε τόσα χρόνια όλους αυτούς τους μιζαδόρους λωποδύτες,  όλα αυτά τα τρωκτικά που με κομπίνες, λοβιτούρες, λαμογιές και κάθε είδους παρόμοιες  πασοκικές πρακτικές ροκάνισαν το δημόσιο χρήμα, κοινοτικά κονδύλια, επιδοτήσεις, και ό,τι βρήκαν μπροστά τους, καταχρεώνοντας τρείς επόμενες γενιές ελλήνων, προκειμένου η γυαλιστερή αυτή φραγκοπαντρεμένη φραγκόκοτα να ζήσει μιά άνετη και ξένοιαστη ζωή με τα κλεμμένα του ελληνικού λαού.

Το κακό είναι πως όλη αυτή η πασοκαρία ζει και κινείται ακόμα, και ετοιμάζει μάλιστα την αντεπίθεσή της, κρυμμένη βέβαια όπως όλοι οι παράνομοι, οι εγκληματίες κι οι θρασύδειλοι πίσω από  νέο όνομα, με "νέα οράματα" μίζας και ρεμούλας, την "Δημοκρατική Συμπαράταξη".

Παλιοί τυφλοπόντικες και νέα φυντανάκια συνωθούνται στην φωλιά-κρησφύγετο του νέου υπόγειου πιά ΠαΣοΚ προετοιμάζοντας το έδαφος για την στιγμή που οι αρουραίοι που βρήκαν καταφύγιο και κρυψώνα στον ΤΣΥΡΙΖΑ, επιστρέψουν στην πάτρια σφηκοφωλιά, αφήνοντας σύξυλους τους τραβεστί-αριστερούς αντιμέτωπους με τους ανέμους που έσπειραν.

Όλος αυτός ο συρφετός, όλοι αυτή η εμετική συμμορία, διανθισμένη για το ξεκάρφωμα με καινούργιους και νέους ανθρώπους -ίδιας όμως νοοτροπίας- φιλοδοξεί να μας ξανακυβερνήσει.
Γιατί όχι;
Ήδη αναδύεται μέσα απ' τον βόθρο των καναλιών ως φοίνικας αναγεννώμενος απ' την στάχτη του, αδιαφορώντας και αποτάσσοντας μετά βδελυγμίας βεβαίως την στάχτη και την μπούρμπερη των μνημονίων των οποιών είναι και οι ηθικοί και οι φυσικοί αυτουργοί.

Κι ο λαός -πάντα μέσα απ' τον βόθρο των καναλιών- κοιτάζει και θαυμάζει το θαύμα.
Αύριο-μεθαύριο θα το ψηφίσει κι όλας σαν κάτι νέο και άφθαρτο. 

Μη μας κάνει λοιπόν εντύπωση η χειρονομία της γυαλιστερής πασοκαρίας.
Στην γλώσσα του ΠαΣοΚ (a.k.a. "Δημοκρατική Συμπαράταξη"), σημαίνει το σύμβολο της νίκης.
Της δικής τους νίκης, απέναντι στον λαό και την χώρα!...

Σημ.:  a.k.a.: ξενική συντομογραφία που έχει τελευταία παρεισφρήσει στον γραπτό τύπο και σημαίνει: Also Known As, "γνωστός και ως".

"Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



5 Νοε 2017


Μετά την αθώωσή του ξανά στο εδώλιο ο πρώην επικεφαλής της ελληνικής κατασκοπείας
Έλληνες πράκτορες και ονόματα πληροφοριοδοτών «φόρα παρτίδα» στην ακροαματική διαδικασία

Μόνο σε αμερικανική ταινία χολυγουντιανής παραγωγής και με σενάριο που έρχεται από τα βάθη του ψυχρού πολέμου θα μπορούσε κάποιος να δει να κάθεται στο εδώλιο του κατηγορουμένου ο υποδιευθυντής κατασκοπείας μιας χώρας με 20 χρόνια προϋπηρεσία στις μυστικές υπηρεσίες, με το αδίκημα της κατασκοπείας προς όφελος μιας άλλης χώρας, χωρίς ο κατήγορος να προσδιορίζει ποια χώρα εννοεί. Και όμως, με σάρκα και οστά μια τέτοια υπόθεση με ονόματα και διευθύνσεις, βρίσκεται στις ελληνικές δικαστικές αίθουσες σχεδόν επί επτά χρόνια.

Όλα ξεκίνησαν στις 23 Απριλίου 2009

Κλιμάκιο αστυνομικών που υπηρετεί ως εσωτερική ασφάλεια στην ΕΥΠ πραγματοποίησε αιφνιδιαστικό έλεγχο στο γραφείο 14 του 11ου ορόφου του κτιρίου των αδύτων της Κατεχάκη. Εκεί ήταν το γραφείο το υποδιευθυντή κατασκοπείας Κώστα Αγγελάκη. Παρουσία της διευθύντριας της υπηρεσίας, Μαρίας Μπέκα, που διέταξε τον έλεγχο, κατάσχονται εκατοντάδες έγγραφα χαρακτηρισμένα ως άκρως απόρρητα, που σύμφωνα με την ΕΥΠ δεν θα έπρεπε να βρίσκονται στο γραφείο αυτό.

Λίγες ημέρες αργότερα, κι ενώ πλέον έχει απαγορευτεί η είσοδος του Αγγελάκη στην ΕΥΠ, γίνεται νέος έλεγχος στο γραφείο της Ομοσπονδίας που βρίσκεται στο ισόγειο του κτηρίου της Κατεχάκη και σύμφωνα με την ΕΥΠ ανακαλύπτονται πάλι εκατοντάδες απόρρητα έγγραφα. Πρόεδρος της Ομοσπονδίας ήταν ο Κώστας Αγγελάκης. Με συνοπτικές διαδικασίες και με κύρια μάρτυρα της διευθύντρια της διεύθυνσης κατασκοπείας, Μαρία Μπέκα, η ΕΥΠ τυλίγει σε μια κόλλα χαρτί τον Αγγελάκη και ζητά την ποινική του δίωξη από τον εισαγγελέα για το αδίκημα της κατασκοπείας και με σκεπτικό ότι ήθελε τα έγγραφα αυτά να τα πουλήσει σε τρίτη χώρα!

Απόρρητα έγγραφα σε κοινή θέα!

Η φαρσοκωμωδία, όμως, εξαιτίας δικονομικών αλμάτων μόλις αρχίζει. Τα χιλιάδες άκρως απόρρητα έγγραφα συγκεντρώνονται σε κούτες και μεταφέρονται στην εισαγγελία Αθηνών. Χωρίς καμία φύλαξη, γίνονται θέα και ενδεχομένως εκμεταλλεύσιμα από τον οποιονδήποτε. Έναν μήνα αργότερα η ΕΥΠ αντιλαμβανόμενη το λάθος της ζητά να της επιστραφούν τα έγγραφα γιατί κινδυνεύει, όπως λέει, η εθνική ασφάλεια. Ο εισαγγελέας ασκεί δίωξη στον Αγγελάκη και με το βούλευμα 3723/2011 παραπέμπεται σε δίκη.

Μια λεπτομέρεια. Τα επίδικα έγγραφα που κατασχέθηκαν δεν συμπεριλήφθηκαν στην δικογραφία. Η χώρα που θα είχε όφελος από τα έγγραφα αυτά δεν κατονομάστηκε από κανέναν μάρτυρα.
Ο Αγγελάκης παρά την τόσο σοβαρή κατηγορία σε βάρος του δεν συνελήφθη ούτε με τη διαδικασία του αυτοφώρου. Έλεγχος στο σπίτι του ή σε άλλον οικείο του χώρο δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.

Αντίγραφα της δικογραφίας με το κύριο σώμα των εγγράφων που κατασχέθηκαν προκειμένου να αποδείξει ο κατηγορούμενος αν δικαίως ή αδίκως τα κατείχε δεν εδόθη ποτέ στους συνηγόρους του.
Η κακουργηματική κατηγορία της κατασκοπείας μετατράπηκε σε πλημμέλημα, αφού δεν αποδείχτηκε η πρόθεσή του να δώσει τα έγγραφα σε κάποιον άλλον.

Η αθωωτική απόφαση και τα… παράδοξα του σήμερα

Τον Απρίλιο του 2014 η υπόθεση αυτή φτάνει στις αίθουσες των δικαστηρίων. Η πρόταση της εισαγγελέως πρωτοδικών Βίδρα, που βρίσκεται στην έδρα του δικαστηρίου, είναι αθωωτική για τον Αγγελάκη. Η πρόεδρος όμως του Α’ Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ιωάννα Κοσσινά έχει άλλη άποψη. Το δικαστήριο τον καταδικάζει σε ποινή φυλάκισης 22 μήνες με αναστολή.

Σχεδόν έναν χρόνο αργότερα στις 31/3/2015 το Γ’ Τριμελές Εφετείο εκδικάζει την έφεση του Αγγελάκη. Πάλι η εισαγγελέας της έδρας Ουρανία Στέκκα προτείνει την απαλλαγή του. Η πρόεδρος Ασημίνα Υφαντή μειοψηφεί ως προς την αθώωσή του, αλλά επικρατεί η άποψη των άλλων δύο δικαστών και ο Κώστας Αγγελάκης αθωώνεται πανηγυρικά. Η ΕΥΠ δια του συνηγόρου της Ν. Παππά προσφεύγει στον Άρειο Πάγο και ύστερα από δύο αναβολές της συζήτησης στις 10/2/2017 η εισαγγελία του Αρείου Πάγου αποφασίζει την επανάληψη της δίκης.

Πριν λίγες ημέρες, λοιπόν, όλα ξεκίνησαν από την αρχή στο Β’ Τριμελές Εφετείο Πλημμελημάτων. Στην αίθουσα του δικαστηρίου, προσβάσιμη σε οποιονδήποτε, βρίσκονται ανώτερα επιχειρησιακά στελέχη που συμμετέχουν σε αποστολές της ΕΥΠ στο εξωτερικό και την Ελλάδα προκειμένου να καταθέσουν ως μάρτυρες.

Ο συνήγορος της πολιτικής αγωγής, προκειμένου να υπερασπίσει την κατηγορία, διαβάζει τα έγγραφα που κατασχέθηκαν, χωρίς να υπάρχουν στη δικογραφία, δυνατά και φωναχτά. Ονόματα πληροφοριοδοτών, δελτία επιχειρησιακών επαφών, κωδικοί ονομάτων και συνομιλιών, έγγραφα εταιρειών κινητής τηλεφωνίας για άρση απορρήτου με νούμερα και ονόματα, φόρα παρτίδα!
Απίστευτο και όμως αληθινό.

Ο εισαγγελέας της έδρας που δείχνει έκπληκτος για όσα διαδραματίζονται ενώπιόν του ζήτησε από την πρόεδρο του δικαστηρίου να συνεχιστεί και εκτός ωραρίου. «Η υπόθεση αυτή είναι πολύ επικίνδυνη και ύποπτη. Δεν μπορούμε να την χειριστούμε σαν μια κοινή δικογραφία. Ζητώ να συνεδριάζουμε μέχρι το βράδυ του Σαββάτου» είπε.

Ανυπολόγιστη εθνική ζημιά

Ο κατηγορούμενος μαζί με τον συνήγορό του Γιώργο Παπατσώρη, αρκετές φορές κατά την ακροαματική διαδικασία βγαίνουν εκτός εαυτού λέγοντας ότι κινδυνεύουν άνθρωποι και ξηλώνονται δίκτυα πληροφοριοδοτών που έχουν στηθεί επί δεκαετίες «όσο εσείς διαβάζετε σαν να πρόκειται για μυθιστόρημα αυτά τα έγγραφα».

Επί της ουσίας ο Αγγελάκης ισχυρίζεται ότι καλώς κατείχε τα έγγραφα αυτά, εκ της θέσεώς του. Η ετυμηγορία αυτού του δικαστηρίου προφανώς είναι άγνωστη. Αυτό που είναι σίγουρο όμως είναι η ανυπολόγιστη εθνική ζημιά που έχει υποστεί η χώρα μας εξαιτίας αυτής της δίκης.

Πρέπει να σημειωθεί ότι η δίκη αυτή έχει «γεννήσει» νέες δίκες, αφού οι μάρτυρες αλληλομηνύονται και για την απόδειξη της αθωότητας εκάστου προτείνουν νέους μάρτυρες, πράκτορες της ΕΥΠ, οι οποίοι με τη σειρά τους αποκαλύπτουν νέα απόρρητα έγγραφα για να στηρίξουν την αθώωση ή την ενοχή των νέων κατηγορουμένων.

Ποιοι άρα άφησαν και για ποιόν λόγο την κατάσταση αυτή να οδηγηθεί σε ένα τραγέλαφο με ανεξέλεγκτες πλέον παραμέτρους σε βάρος των εθνικών συμφερόντων της χώρας;

Άρης Σπίνος
Στήλη "Στον ιστό της αράχνης"

Πηγή εφημερίδα AxiaNews



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει η Κατερίνα Χατζηθεοδώρου 

Εσύ “κύριε” πρωθυπουργέ…

Εσύ, που πήρες την εξουσία που κατέχεις φασιστικά, γιατί η πολιτική απάτη είναι η χειρότερη μορφή φασισμού… κι εσύ εξαπάτησες την ελληνικό λαό.

Εσύ, που δεν άφησες ψέμα για ψέμα και υπόσχεση για υπόσχεση να μην τα εκστομίσεις με απίστευτο θράσος προς τους Έλληνες για να υποκλέψεις την ψήφο τους.

Εσύ, που αφού υπέκλεψες την ψήφο των Ελλήνων με το χαλκευμένο στα ιερατεία της Νέας Τάξης προσωπείο σου, δεν πέρασαν δυο μέρες από την “υφαρπαγμένη” εκλογή σου ως πρωθυπουργού και άρχισες πόντο-πόντο να το ξηλώνεις αυτό το προσωπείο και να μας εμφανίζεις το απεχθές αληθινό πρόσωπό σου. 

Εσύ, που με λουλούδια και το “χέρι στην καρδιά” (αλήθεια, που το είδες εδώ στην Ελλάδα το χέρι στην καρδιά προς απόδοση τιμής;) ενέπαιξες τους παλαιότερους Έλληνες που θυσιάστηκαν και τους νεότερους που σε πίστεψαν. 

Εσύ, που ελάχιστες μέρες μετά πρότεινες τον “Πάκη” Παυλόπουλο για τη θέση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, που σχεδόν 200 χρόνια τώρα δεν είναι ούτε Ελληνική ούτε Δημοκρατία. Ο κύριος αυτός, αν δεν κάνω λάθος, έχει βάλει την πινελιά του στο μουτζούρωμα της Ελλάδος. Μια μουτζούρα στον παγκόσμιο χάρτη που σχεδιάζει η ΝΤΠ, η πάλαι ποτέ πάμφωτη Ελλάδα!

Εσύ, που ό,τι υποσχέθηκες το αντέστρεψες, το πάνω το έφερες κάτω κι εκεί που περίμεναν οι Έλληνες ανακούφιση και απαλλαγή από τα μνημόνια, τους έθαψες μέσα σ’ αυτά. 

Εσύ, που δε θα επέτρεπες “κανένα ελληνικό σπίτι στα χέρια Τραπεζίτη”, εσύ παρέδωσες όχι μόνο τα σπίτια, αλλά και τη δημόσια περιουσία που χτίστηκε με το μόχθο όλων των Ελλήνων, “εκ του μηδενός του πολέμου”, στους τοκογλύφους “δανειστές”. Με ποιο δικαίωμα; Δική σου ήταν; Ο πατέρας σου σού άφησε κληρονομιά τη δημόσια περιουσία όλων των Ελλήνων;

Εσύ, που οδήγησες με οικονομικό εξαναγκασμό κλεπτομανιακής μορφής τα γηρατειά της Ελλάδος, τους γονείς μας, τους παλαίμαχους της ζωής, στη φτώχεια και στην απόγνωση.

Εσύ, που τον ανθό της Ελλάδος τον μαδάς όπως μια μαργαρίτα. Κι άλλα πέταλα τα πετάς μακριά σε ξένη γη κι άλλα στο άγιο τούτο χώμα της πατρίδος μας. Όμως εκεί (εδώ) μαραίνονται από την ανεργία και τον ολόκλειστο ορίζοντα της ζωής τους. 

Εσύ, που τον μικρομεσαίο Έλληνα τον εξοντώνεις , μεθοδικά και απάνθρωπα, ενώ στους ισχυρούς τα δίνεις όλα…

Εσύ, που το εκκωφαντικό και υπερήφανο ΟΧΙ του Ελληνικού λαού σε όλα αυτά, το μετέτρεψες μέσα σε μία νύχτα, με μια πρωτοφανή αναίδεια και θράσος, σε ένα επαίσχυντο, υποταγμένο, δουλικό ΝΑΙ. 

Εσύ, που με μανία μισέλληνα ξηλώνεις ό,τι άγιο και ιερό γέννησε ο ΕΛΛΗΝΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ: τη γλώσσα του, την Ιστορία του, την τάση του να πρωτεύει και να αριστεύει, τη λεβεντιά του -δες πώς τον καταντήσατε όλοι εσείς οι μισέλληνες “βολευτάκηδες”, να σέρνεται σαν το σκουλήκι! Το “άμμες γ’ εσόμεθα πολλώ κάρρονες” (εμείς θα γίνουμε πολύ καλύτεροι από εσάς, -τους γονείς μας) των προγονικών του εφήβων το μεταστρέψατε σε κατηφόρα που δεν έχει τέλος. Ή μάλλον έχει, το έρεβος.

Εσύ, που σε αγαστή συνεργασία με τον μειλίχιο “Αρχι…..”(συμπληρώνετε τις τελίτσες με ό,τι προαιρείσθε), παραδίδεται την Ορθόδοξη Πίστη των πατέρων μας, την πίστη που κράτησε τους Έλληνες Έλληνες επί 400 χρόνια και τους έδωσε τη δύναμη να ελευθερωθούν και πάλι, στο εωσφορικό αμάλγαμα όλων των Θρησκειών, αρχίζοντας (Θεέ και Κύριε!) από την ηλικία των παιδιών της τετάρτης Δημοτικού. Αυτό το θρησκειολογικό κράμα ούτε ενήλικες, με γνώσεις, κρίση και συγκριτικές μελέτες πάνω στις άλλες θρησκείες, δεν μπορούν να το ξεδιαλύνουν.

Τι σπέρνετε μέσα στα παιδιά των Ελλήνων; Να σας πω εγώ τι σπέρνετε. Αθεΐα και σύγχυση. Δηλαδή “κατασκευάζετε” μελλοντικά ανθρώπινα υβρίδια, ευάλωτα σε όλα. Και ειδικά στις νεοταξίτικες “ανθρωποπλασίες” κατά τα τα εωφορικά πρότυπα. Έχουν οι νεοταξίτες πιστέψει ότι είναι θεοί στη θέση του Θεού και μπορούν να αλλάξουν την οντολογία του ανθρώπου από εικόνα Θεού σε εικόνα του εωσφόρου. Αλλά δεν είστε “κύριε” Τσίπρα μου ο Θεός. Θα το διαπιστώσετε λίαν συντόμως και θα τσούζει. Όχι απλώς θα τσούζει, θα τσουρουφλίζει!
 
Εσύ, που νύχτα και αξημέρωτα πέρασες το νομοσχέδιο να προσδιοριστεί ως Τουρκική η Ένωση μουσουλμάνων Ξάνθης, σαν να ήσουν αρχιπροδότης και όχι Έλληνας.

Εσύ, που μέσα σε αυτό το σκοτεινό, σαν τη νύχτα που ψηφίστηκε, νομοσχέδιο πέρασες μαζί με τα υποχείριά σου, τους “βολευτάκηδες” του Σύριζα καί τινες άλλους, το δικαίωμα αλλαγής φύλου από την ηλικία των 15 ετών! (Πάλι θα πω: Θεέ και Κύριε!) Μια ηλικία που οι έφηβοι είναι ακόμα ψυχικά, νοητικά και σωματικά ανώριμοι. Και με την παρορμητικότητα και μιμητικότητα που διακρίνει την εφηβεία, τους έβαλες στα χέρια μαχαίρι να αυτοκαταστραφούν, παρασυρμένοι από την “περηφάνεια” του “ουράνιου τόξου” που πλέον έχει κατακυριεύσει τον ουρανό της Ελλάδος.
Τον κατακυρίευσε με τη δική σου αμέριστη υποστήριξη, ως και του κόμματός σου και της νεολαίας του, που με κυνικό φασισμό πνίγει και εξοστρακίζει κάθε άλλη φωνή Έλληνα, που δε θέλει αυτά τα έκλυτα φαινόμενα στην κοινωνία του. Βλέπεις τα “ανθρώπινα δικαιώματα” δεν είναι για όλους, είναι για τους λίγους και “εκλεκτούς” της ΝΤΠ.

Εσύ, που για να αλλοιώσεις τον πληθυσμό και τη Θρησκεία των Ελλήνων έχεις καλοδεχτεί να μπουν και διαρκώς να μπαίνουν στην πατρίδα μας χιλιάδες λαθρομετανάστες, (γύρω στα 3,5 εκατομμύρια, με τους επιεικέστερους υπολογισμούς) που αποτελούν τον μέγιστο και αμεσότερο κίνδυνο για την επιβίωση των Ελλήνων, υπακούοντας στα σχέδια των ομοϊδεατών και συνάμα “προϊσταμένων” σου.

Εσύ που….Τι να πρωτοθυμηθώ και τι να πρωτοαναφέρω; Δεν έχει τέλος ο κατάλογος.

Εσύ “κύριε”, λοιπόν , δεν έχεις το δικαίωμα να κρατάς, ούτε καν να αγγίζεις τη Σημαία της Ελλάδος. Γιατί δεν πιστεύεις σε καμία από τις Αξίες που αυτή αντιπροσωπεύει: Πατρίδα, Ελευθερία, Πίστη, Δικαιοσύνη, Αριστεία, Ανδρεία, Εντιμότητα, Παιδεία, Όραμα Πνευματικής ανόδου…

Όχι μόνον δεν τις πιστεύεις, αλλά από πάλλευκες μέσα στην ψυχή των Ελλήνων τις έκανες όλες κατάμαυρες, τις ανέστρεψες και έτσι τους παρέδωσες βορά στους “άρχοντες” της Ευρώπης και γενικά της Δύσης. Συζητείται ευρέως ότι είναι σχεδόν όλοι Εβραιοσιωνιστές. Αν αυτό είναι αλήθεια, μήπως είσαι κι’ εσύ Εβραιοσιωνιστής;

Εσύ, που όταν κρατάς την Ελληνική Σημαία, τρίζουν τα κόκκαλα των ηρώων μας που έχυσαν το αίμα τους για ό,τι αυτή αντιπροσωπεύει, με ποιο δικαίωμα την παραδίδεις σε ένα Αφγανάκι και κάθε Αφγανάκι; 

Δεν έχω κάτι εναντίον των παιδιών όλου του κόσμου, αλλά τι μπορεί να καταλάβουν τα παιδιά της μουσουλμανικής θρησκείας και της “κουλτούρας” που απορρέει απολύτως από αυτήν, από όσα αντιπροσωπεύει η Ελληνική Σημαία; Άλλες οι ρίζες τους, άλλη η θρησκεία τους, άλλος ο τρόπος που αντιλαμβάνονται την Ελευθερία και τη Δικαιοσύνη. Αυτά ακριβώς για τα οποία θυσιάστηκαν οι ήρωες μας, για να μπορούμε να κρατάμε μια “ελεύθερη” Σημαία, άσχετα αν η Πατρίδα μας είναι ακόμα σκλάβα, γιατί ατύχησε (αλλά και το επέλεξε!) να την κυβερνούν κάτι τύποι σαν εσένα. 

Εσύ, αυτά όλα, μαζί και το αίμα των προγόνων μας, τα παραδίδεις, εντελώς συμβολικά, σήμερα στο Αφγανάκι. Ό,τι εκείνοι με θυσίες και προσφορά του αίματός τους πέτυχαν, επιδιώκεις να το “ξεκάνεις” εσύ, με τις νεοταξίτικες “ειρηνικές” μεθόδους. Δε μοιάζεις να έμαθες πολλά στη ζωή σου, αλλά αυτές τις μεθόδους τις έμαθες καλά γι αυτό και μπόρεσες ως τώρα να σύρεις, όπως ένα αλυσοδεμένο σκυλάκι, τους Έλληνες εκεί που ήθελες. Θα ‘ρθει όμως στιγμή που θα ανατραπεί αυτή η κατάσταση και μήπως τότε αυτοί σε “σύρουν” όπου δεν θα ήθελες;

Και αυτή, η από αρχή μέχρι τέλους “καλοστημένη” θεατρική παράσταση που έδωσες, σαν άριστος ηθοποιός που είσαι, δεν είναι καθόλου αθώα, ούτε χωρίς συνέπειες για μας, τους εναπομείναντες ΕΛΛΗΝΕΣ.

Περνάς το μήνυμα ότι από δω και μπρος αυτή η σημαία (δηλαδή αυτή η πατρίδα) δε θα ανήκει μόνο στους Έλληνες, αλλά σε έναν ανεξέλεγκτο συρφετό άλλων λαών και φυλών , που έχουν καταντήσει την Ελλάδα χώρο πορνείας, ανωμαλίας και συνεχούς εγκλήματος.

Περνάς το μήνυμα να έρθουν κι άλλοι εδώ: ιδού οι Έλληνες, διά του “κυρίου” πρωθυπουργού τους, παραδίδουν τη σημαία τους, τουτέστιν το Κράτος τους (που το αντιπροσωπεύεις εσύ!) , την πατρίδα τους ολόκληρη και όλες τις Αξίες της στα χέρια σας . Ελάτε, ελάτε, ελάτε, εξαφανίστε τους Έλληνες… Η Ν.Τ.Π. δεν ανέχεται να υπάρχουν σε αυτό το “ζωτικό της χώρο” Έλληνες, για πάρα πολλούς λόγους (ευνόητους για όσους έμαθαν να σκέφτονται) προτιμά εσάς!

Περνάς το ίδιο μήνυμα σε αυτούς που ήδη διαβιούν εδώ, με προνόμια που ούτε τα ονειρεύτηκαν οι Έλληνες, και τους κλείνεις πονηρά το μάτι: βλέπετε πώς σας προστατεύω και παραδίδω την Ελλάδα στα πόδια σας. Θέλω την ψήφο σας, αφού θα σας δώσω ακόμα και την ελληνική ιθαγένεια!  
Μήπως εσύ έμαθες ποτέ τι σημαίνει η λέξις ιθαγένεια; Και ίσως δε σου χρειάστηκε αυτή η γνώση, αφού οι εδώ ιθαγενείς, ως άλλοι Ζουλού, πήραν κάτι προσωρινά γυαλιστερά καθρεφτάκια ψευτοελευθερίας και ψευτοευμάρειας και λούφαξαν ευχαριστημένοι. Ελληνική Ιθαγένεια! Τι είναι αυτό, τρώγεται; Αν δεν “τρώγεται”, τι με νοιάζει; Η ιθαγένεια των Ζουλού (που κατάντησα), ας δοθεί σε όλους! 

Εναπόκειται πλέον σε όσους παρέμειναν ΕΛΛΗΝΕΣ και φέρουν μέσα στην ψυχή τους τις Αρχές και τις Αξίες που αντιπροσωπεύει η Σημαία μας, να σταματήσουν την βεβήλωσή της και να επιστρέψουν την πράξη στους βέβηλους, -δυστυχώς είναι πολλοί αυτοί, οι πλείστοι θρονιασμένοι μέσα στο “Προδοτο-Βούλειο”. 

Προτείνω να τους στείλουμε όλους μαζί στο Αφγανιστάν. Θα είναι κατευχαριστημένοι από την αλλαγή, γιατί θα ταιριάζουν απόλυτα με τις “αξίες” της νέας πατρίδας τους και υπερήφανοι που θα κρατούν τη σημαία της.
Κι εμείς εδώ, να αναπνεύσουμε επιτέλους, λίγο καθαρό αέρα… 

Τα δε παιδιά των Ελλήνων -και μόνον-  κρατούν με περηφάνεια τη Σημαία τους, αναφωνώντας προς εμάς: “Αμμες γ’εσόμεθα πολλώ κάρρονες”!


"Δες το Όλον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου