Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Ιαν 2018


Το επιτάσσει το εθνικό συμφέρον, η ανεξαρτησία και η επιβίωση της πατρίδας

Γράφει ο Νικόλαος Λ. Μωραΐτης

Είναι περιττό να τονιστεί ότι, ο αγώνας για την μη εκχώρηση της ιστορίας μας, της ταυτότητά μας, του πολιτισμού μας, της Μακεδονίας μας, είναι υπέρτατο εθνικό συμφέρον για εξασφάλιση της εθνικής μας ανεξαρτησίας στις τόσο κρίσιμες στιγμές για το Έθνος μας. Πρέπει να δώσουμε ένα αγώνα πανεθνικό και προς κάθε κατεύθυνση για την κατοχύρωση των εθνικών μας δικαίων και συμφερόντων. Πρέπει ολόκληρος ο Ελληνικός Λαός και ο απανταχού της Γης Ελληνισμός να θέσει σαν στόχο την όχι παραχώρηση της ιστορικής ονομασίας, της ταυτότητας και της γλώσσας. Για να γίνει όμως αυτό πραγματικότητα χρειάζεται η καθολική κινητοποίηση όλων μας. Και για να επιτευχθεί η κινητοποίηση, πρέπει η ελληνική κοινωνία να προσέξει να μην την παγιδεύσουν με ελλειμματικές αναλύσεις, με ανορθολογικές αποφάσεις και με κοντόφθαλμες εκτιμήσεις για την περιφερειακή πολιτική. Δηλαδή, να μην δεχτεί ο λαός να τον αποκλείσουν από τη διαδικασία λήψεως της εθνικής αυτής απόφασης εισόδου των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ με απλή η σύνθετη ονομασία. Και η συμμετοχή του λαού για την εξασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας της πατρίδας μας είναι το δημοψήφισμα για την ονομασία της ΠΓΔΜ.

Συγχρόνως, η Ελληνική Αντιπροσωπεία πρέπει να διαπραγματευτεί με μια λύση επ’ ωφελεία του εθνικού μας συμφέροντος διότι οι συνθήκες προσφέρονται για να επωφεληθούμε από τις νέες εξελίξεις. Δεν πρέπει να χάσουμε την ευκαιρία να επιτύχουμε μια επωφελή για την πατρίδα λύση. Θα πρέπει να παραμένουμε άγρυπνοι φρουροί της Πατρίδος μας. Και τώρα που μας χρειάζεται πρέπει να δώσουμε ο καθένας από εμάς το παρόν γιατί η παραχώρηση της ιστορικής ονομασίας είναι το κίνητρο του ολέθρου που έρχεται.

Δεν υπάρχουν περιθώρια για αυταπάτες. Χρειάζεται συσπείρωση και σωστή κινητοποίηση όλων των δυνάμεων που διαθέτουμε, γιατί οι καιροί είναι πολύ κρίσιμοι.

Ας σημειωθεί πως όλοι γνωρίζουμε ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική από καταβολής αιώνων. Δεν υπεισέρχομαι σε ιστορικές λεπτομέρειες γιατί το θέμα το έχουν καλύψει αξιόλογοι ιστοριολόγοι. Αλλά, το ότι η Μακεδονία είναι ελληνική το καταμαρτυρούν τα ελληνόφωνα φύλα γύρω στα 2200-2100 π.χ., το διαπιστώνει η εθνολογική γλωσσική προέλευση των Μακεδόνων κατά τον 7ο-6ο αιώνα π.χ., το καταγράφει η Βυζαντινή περίοδος που έρχονται στην μακεδονική περιοχή διάφορες ομάδες Σλάβων, όπως οι: “Στρυμωνίτες, οι Σαγουδάτοι, οι Δρογουβίτες, που δημιουργούν τις λεγόμενες “Σκλαβηνίες νησίδες”. Κατόπιν, άρχισε ο ελληνοβουλγαρικός ανταγωνισμός για την επικράτηση στη Μακεδονία, όταν ιδρύθηκε η Βουλγαρική Εξαρχία το 1870. Μετά έχουμε τον ελληνικό Μακεδονικό Αγώνα από το 1904 έως το 1908. Και κατόπιν, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο, με τη ρήξη Στάλιν-Τίτο, η πρώην Γιουγκοσλαβία προσπαθεί να καθιερώσει την αναγνώριση “μακεδονικού” έθνους, της γλώσσας του και της ιστορίας του. Έτσι, έχουμε από πλευράς Σκοπίων, παραχάραξη της ιστορίας και της κληρονομιάς του Ελληνικού πολιτισμού της Μακεδονίας, του αλυτρωτισμού και εδαφικές διεκδικήσεις εναντίον της Ελλάδας.

Πράγματι, ποτέ και καμία πηγή δεν αναφέρει ύπαρξη “μακεδονικού” έθνους, η μακεδονικής γλώσσας όπως υποκλέπτουν τα Σκόπια. Η γλώσσα που μιλούσαν οι σλαβόφωνοι κάτοικοι της περιοχής ήταν μια ιδιωματική μορφή της βουλγαρικής. Τα αρχαιολογικά ευρήματα, η ελληνική ιστοριογραφία, οι επίσημοι χάρτες της “Vardaska” όλων των εποχών, ο χάρτης της πρώην Γιουγκοσλαβίας του 1937 ομιλούν αφ’ εαυτού, αλλά και οι ξένες διπλωματικές πηγές σε χρόνο ανύποπτο αποδεικνύουν την ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Εντούτοις, μερικά από τα προπαγανδιστικά μέσα που χρησιμοποιούν τα Σκόπια για να επιβάλλουν τις απόψεις τους εναντίον της Ελλάδας είναι τα ακόλουθα: Έχουν κινηθεί διεθνώς για να γίνει μια αναγνώριση και γενική αποδοχή του “μακεδονικού” έθνους, της γλώσσας του και της ιστορίας του. Γι’ αυτό οργανώνουν διεθνή επιστημονικά συνέδρια, κάνουν μορφωτικές συμφωνίες με όλες τις χώρες, ιδρύουν λεκτοράτα “μακεδονικής” γλώσσας σε πανεπιστήμια στο εξωτερικό, ομιλίες σε Πανεπιστήμια διεθνώς, κάνουν μεγάλη εκδοτική δραστηριότητα προπαγάνδας, και οργανώνουν διεθνή επιστημονικά συνέδρια, περιοδεύουσες εκθέσεις, έντυπα, και κάνουν και προφορική ενημέρωση. Όλη αυτή η κίνηση των Σκοπίων είναι για μια διεθνή αναγνώρισης του ¨μακεδονικού” έθνους, και να εκμηδενίσουν την ιστορία και τον πολιτισμό της Μακεδονίας.

Φυσικά, όλη η προπαγάνδα τους είναι επιθετική διότι μιλούν για “μακεδονική μειονότητα” στην Ελλάδα και ζητούν, κατά καιρούς, παροχή μειονοτικών δικαιωμάτων. Μεθοδευμένη είναι η παραχάραξη που κάνουν της ιστορίας της Μακεδονίας. Η πολιτική των Σκοπίων έναντι της Ελλάδος έχει όλα τα στοιχεία του αλυτρωτισμού.

Είναι χρήσιμο να τονιστεί επίσης ότι από αξιόπιστη πηγή πληροφορήθηκα, πως τρείς Σκοπιανοί που διήλθαν από την πόλη του Αγίου Φραγκίσκου, προερχόμενοι από την πόλη του Σικάγου, συζήτησαν με ομογενείς το “Μακεδονικό”.

Ο διάλογος της συζητήσεώς τους έχει ως ακολούθως:
“Είμαστε Μακεδόνες της κατεχομένης από τους Έλληνες, και Βουλγάρους Μακεδονίας”.

Και συνεχίζουν: «Κάνουμε διεξαγωγή αγώνος για την απελευθέρωση της υπό των Ελλήνων κατεχομένης Μακεδονίας, με επίκεντρο την πόλη της Θεσσαλονίκης». Είναι απαραίτητο να επισημανθεί ότι αυτό είναι καταγεγραμμένο και στο σύνταγμά τους. Επιπλέον, διδάσκουν και στα σχολεία τους ότι η Θεσσαλονίκη είναι η πρωτεύουσά τους.

Επίσης λένε ότι, «η προσοχή μας είναι στραμμένη πρώτα στην Ελληνική Μακεδονία και αφού επιτευχθεί η απελευθέρωσή της, στη συνέχεια, θα στραφούμε προς την Βουλγαρία». «Έχουμε να ξεκαθαρίσουμε παλιούς λογαριασμούς με τους Έλληνες, διότι μας προξένησαν μεγάλη ζημιά διά μέσου της ιστορίας».

Κατόπιν συμπληρώνουν: «Ήδη, έχει τεθεί σε λειτουργία ολόκληρος μηχανισμός για την κινητοποίηση του αγώνος αυτού. Οι προσπάθειές μας μάλιστα εντείνονται μέχρι και στην κατεχομένη από τους Αλβανούς Βόρειο Ήπειρο, της οποίας οι κάτοικοι είναι Σλαβομακεδόνες και δεν έχουν καμιά σχέση με την Ελλάδα. Ένας από τους σημερινούς στόχους μας είναι και η απελευθέρωση της Βορείου Ηπείρου, και ως προς την κατεύθυνση αυτή υπάρχουν δικά μας στοιχεία στην Ήπειρο της σημερινής Ελλάδος, που υποκινούν ένοπλο αγώνα κατά της Αλβανίας».

Και σε ερώτηση: «αν υποθέσουμε, ότι απελευθερώθηκε η Βόρειος Ήπειρος, τι θα απογίνει τελικά»; Απαντούν: «Θα προσαρτηθεί εκεί που ανήκει, δηλαδή στο νέο Μακεδονικό κράτος, που σκοπεύουμε να συστήσουμε».

Από τα παραπάνω, εισηγούμαι την αξιολόγηση των πληροφοριών αυτών και ιδιαίτερα του σημείου εκείνου της συσχετίσεως του «Βορειοηπειρωτικού» με το «Μακεδονικό», σε σημείο μάλιστα που να μιλούν και για ένοπλο αγώνα κατά της Αλβανίας, διά της Ηπείρου. Αλλά, και εδώ παρατηρείται ο αλυτρωτισμός τους.

Συγχρόνως, οι Αμερικανοί, λόγο των στρατηγικών συμφερόντων στην περιοχή ασχολούνται κατά κόρον και σε υπερβολικό και σκανδαλώδη βαθμό για την πολιτική και οικονομική κατάσταση της Βαλκανικής με τις πιό απίθανες λεπτομέρειες, για την τύχη των διαφόρων «δημοκρατιών», για την τύχη του Κόσοβο, για το «μακεδονικό», για τις δραστηριότητες του μουσουλμανικού στοιχείου κ.λ.π. Οι Ηνωμένες Πολιτείες μετέρχονται τα πάντα, προκειμένου να πετύχουν στο στόχο τους, που αποβλέπει στον έλεγχο της περιοχής και της δημιουργίας νέου ισχύος. Μέσα στην στρατηγική της περιοχής αυτής, που έχουν σχεδιάσει, απεικονίζεται ανάγλυφη η τακτική για την παραχώρηση του ονόματος της ιστορικής ονομασίας, που απειλεί την Ελλάδα.

Για εμάς, η επιτυχία στη μεγάλη μας εθνική αποστολή και υπέρτατη υποχρέωση έναντι της Πολιτείας αυτή τη στιγμή είναι : Να την διασφαλίσουμε άγρυπνα από αυτή την εξωτερική επιβουλή.

Είναι μέγα το βάρος της ευθύνης, που πρέπει να αναλάβουμε, κάτω μάλιστα από τις πλέον δύσκολες και αντίξοες, συνθήκες, αφού, μεταξύ των άλλων, οι σλάβοι ίστανται πάντα απειλητικοί προσπαθώντας να πραγματοποιήσουν το αιώνιο σχέδιό τους, να βρουν διέξοδο δια της Θεσσαλονίκης, στον Θερμαϊκό και προς την Μεσόγειο. Αυτές οι σλαβικές διεκδικήσεις είναι που υποκινούν για την αλυτρωτική ονομασία «Μακεδονία» που υποκλέπτουν την ελληνική ιστορία, την γλώσσα και την εθνότητα. Πιστεύω, όμως, πως με τις εθνικές ευαισθησίες που διαθέτει ο λαός μας, την αγάπη προς την Πατρίδα, θα φέρει σε αίσιο πέρας την λύση του σκοπιανού υπέρ των ελληνικών συμφερόντων μόνον δια μέσου δημοψηφίσματος, που θα πεί ο λαός όχι τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ με το όνομα «Μακεδονία».

Εύχομαι, ολόψυχα, ο μεγάλος Θεός της Ελλάδος και σύσσωμος ο Λαός να πάρουμε απόφαση έτσι, ώστε, ν’ αφήσουμε στα παιδιά μας μιά ΕΛΛΑΔΑ ακέραιη γεωγραφικά και ανεξάρτητη. Η εθνική επιβίωση αποτελεί την μοναδική εγγύηση. Η επιβίωσή μας απαιτεί να μην μπει στο ΝΑΤΟ μια χώρα με σύνθετη ονομασία που θα χαρακτηρίσει την εθνότητά του και την γλώσσα του «Μακεδονική», γιατί σε συνεργασία με την Τουρκία, μέσα στο ΝΑΤΟ, θα δημιουργήσουν προβλήματα αλυτρωτισμού, υπονομεύσεις της ελληνικής ιστορίας, υπαρκτές ή και ανύπαρκτες μειονότητες που θα χρησιμοποιηθούν ως πρόσχημα για να προβληθούν εδαφικές διεκδικήσεις, ακόμη και επί της Μακεδονίας.

Πρέπει να διατηρήσουμε την εθνική ασφάλεια και το εθνικό συμφέρον με συνέπεια, αυταπάρνηση, αγωνιστικότητα και εθνικό πάθος. Ο εθνικός μας αγώνας θα χρωματίσει την ιδιαιτερότητα για την διατήρηση της Μακεδονίας. Παρά την απαράδεκτη αυτή σκοπιανή πολιτική, με την συμπαράσταση μάλιστα μεγάλων δυνάμεων, κυρίως δε των Ηνωμένων Πολιτειών, εμείς πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων και να προτάξουμε ένα μεγάλο όχι σε εκείνα τα πονηρά σχέδια απ’ οπουδήποτε και αν προέρχονται, επειδή πιστεύουμε στο αμετάβλητο στόχο μας, ότι η Μακεδονία είναι Ελληνική. Και τη θέση αυτή δεν πρέπει να την μεταβάλουμε. Πρέπει να παραδώσουμε αυτή την σκυτάλη και την παρακαταθήκη στα παιδιά μας, που εύχομαι να την τηρήσουν αμόλυντη και αναλλοίωτη, όπως ακριβώς επιτάσσει το εθνικό συμφέρον της Πατρίδας.

Η απόφασή μας στο όχι τα Σκόπια στο ΝΑΤΟ με σύνθετη ονομασία, που εκχωρεί την ιστορία μας και τον πολιτισμό μας σε έναν σλαβικό λαό, αποτελεί εθνική επιταγή και αποτελεί τον φόβο και τον τρόμο όλων εκείνων, που υπονομεύονται αυτή καθ’ αυτή την υπόταξη της Μακεδονίας.

Νικόλαος Λ. Μωραΐτης. Ph.D.

Διεθνείς Σχέσεις-Συγκριτική πολιτική -
Εξωτερική Πολιτική των ΗΠΑ.

Καλιφόρνια, U.S.A.
 Ιανουάριος 2018
Member of International Hellenic Association (USA)





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



17 Ιαν 2018


Με αφορμή το άρθρο «Σλαβομακεδονία προτείνει τώρα ο Μπουτάρης» σχετικά με τις δηλώσεις Μπουτάρη περί «Σλαβομακεδονίας», θα θέλαμε να επιχειρηματολογήσουμε κατά της οποιασδήποτε σύνθετης ονομασίας.

Ας δούμε όμως τι ισχυρίζεται ο νέος δήμαρχος Θεσσαλονίκης:
«Οι Σλάβοι ήρθαν στα Βαλκάνια τον 6ο αιώνα μ. Χ. Στην περιοχή ζούσαν άλλοι λαοί, πολύ πριν από αυτούς. Το γεγονός ότι οι Σλάβοι μετακινήθηκαν και ζουν στην περιοχή αιώνες τώρα, σίγουρα τους δίνει τη δυνατότητα να αποκαλούνται Μακεδόνες, όμως είναι απαραίτητο ένα ειδικό χαρακτηριστικό για να υπάρξει μία διάκριση, διότι εδώ, και πριν απ' αυτούς ζούσαν Μακεδόνες. Πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα και πρέπει να γίνει σαφές σε όλους».
«...Κατά την άποψή μου, η καλύτερη ιδέα για το όνομα είναι το Σλαβομακεδονία. Η ονομασία αυτή είναι καλύτερη από το Βόρεια ή Άνω Μακεδονία».
Απάντηση
Αναφέρεται ότι «Οι Σλάβοι ήρθαν στα Βαλκάνια τον 6ο αιώνα μ. Χ. Στην περιοχή ζούσαν άλλοι λαοί, πολύ πριν από αυτούς».
Οι Σλάβοι δεν ήρθαν στα Βαλκάνια, αλλά επιτέθηκαν εναντίον της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Οι Σλάβοι έκαναν επιδρομές από το 530 μ. Χ. Σκοπός των Σλάβων δεν ήταν η εγκατάσταση τους στο έδαφος της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, ούτε η άλωση μεγάλων πόλεων, αλλά η λεηλασία της χώρας, η συγκέντρωση λείας, η σφαγή των κατοίκων και η σύλληψη μεγάλου αριθμού αιχμαλώτων. Μόλις οι στόχοι τους αυτοί πραγματοποιούνταν έφευγαν γρήγορα καταφεύγοντας στην πατρίδα τους βορείως του Δουνάβη. Τους αιχμαλώτους τους τούς χρησιμοποιούσανε για γεωργικές εργασίες και άλλες δευτερεύουσες της κοινωνίας τους σαν δούλους. Ήταν επιδρομές καθαρά ληστρικές.

Αναφέρουμε μερικά παραδείγματα:

Το 540-545 έγινε μεγάλη εισβολή Σλάβων που εισέδυσαν προς την κατεύθυνση της Μακεδονίας, και κατέστρεψαν την Κασσανδρία. Το ένα τμήμα τους προέλασε προς την Θράκη και τον Ελλήσποντο ενώ το άλλο κατευθύνθηκε προς την Θεσσαλία, πέρασε τις Θερμοπύλες, έφθασε στον Ισθμό και υποχώρησε παίρνοντας πλούσια λεία και πλήθος αιχμαλώτων.

Το 546 έλαβε χώρα νέα σλαβική επιδρομή κατά της Μοισίας και Θράκης που αντιμετωπίστηκε με γερμανικά μισθοφορικά στρατεύματα.

Το 548 Σλαβική επιδρομή κατευθύνθηκε προς την ΒΔ. Βαλκανική και έφτασε μέχρι το Δυρράχιο.

Το 549, δύναμη 3.000 Σλάβων στην Θράκη και στην Ιλλυρία προκάλεσε με την επιδρομή της μεγάλες καταστροφές και σφαγές, λεηλασίες και αιχμαλωσίες μετά τις οποίες κατέφυγαν πέρα του Δούναβη.

Το 550-551 πολλοί Σλάβοι διέβησαν τον Δούναβη με κατεύθυνση την Νίσσα και την Θεσσαλονίκη. Κατάφεραν μερικοί από αυτούς να φτάσουν μέχρι τα τείχη του Αναστασίου της Κωνσταντινουπόλεως. Εκεί νικήθηκαν, αλλά υποχώρησαν με πλούσια λεία, με ζώα και αιχμαλώτους –σκλάβους.

Επιπλέον επιδρομές έλαβαν χώρα το 553 και το 558 με αποτέλεσμα ο Ιουστινιανός να ανεγείρει από το 530-555, περίπου 600 φρούρια στην Βαλκανική σε δύο σειρές αμύνης.

Το 578, 100.000 Σλάβοι με Αβάρους εισέβαλαν, πέρασαν τον Δούναβη και τον Αίμο αρπάζοντας, λεηλατώντας, καταστρέφοντας την Θράκη στο διάβα τους για την Κωνσταντινούπολη, οπού τα τείχη του Αναστασίου τους σταμάτησαν. Στράφηκαν δυτικά, λεηλάτησαν την Μακεδονία και την Θεσσαλία. Πραγματοποιήθηκε και η πρώτη πολιορκία της Θεσσαλονίκης που ευτυχώς απέτυχε.
Ο Ιωάννης ο Εφέσσου γράφει ότι οι Σλάβοι πέρασαν όλη την Ελλάδα, κατέλαβαν πολλές πόλεις και χωριά σφάζοντας και λεηλατώντας μέχρι και την Πελοπόννησο. Αφού πήραν χρυσό, άργυρο, αγέλες αλόγων, εν τούτοις δεν επιβεβαιώνονται οι ισχυρισμοί Σλάβων ιστορικών ότι από εκείνη την χρονική περίοδο οι Σλάβοι εγκαταστάθηκαν.
Ο Ιωάννης ο Εφέσσου αναφέρει «Εκυρίευσαν την χώραν ένθα ενώκουν ελεύθεροι, ώσπερ εν τή εαυτών, έως ου ο Θεός τούς εξέβαλεν». Εξάλλου από βυζαντινής πλευράς δεν επιβεβαιώνεται καμία εγκατάσταση Σλάβων εκείνη την χρονική στιγμή.

Το 586, 100.000 Αβαροσλάβοι πολιόρκησαν την Θεσσαλονίκη (δεύτερη πολιορκία) καταλάμβανοντας φρούρια στον Δούναβη. Αυτές οι καταλήψεις άνοιξαν τον δρόμο για νέες επιδρομές.

Το 587-588 έγινε νέα επιδρομή Σλάβων στην Βόρεια Θράκη όπου αποκρούστηκαν επιτυχώς.

Το 597, 100.000 Αβάροι και Σλάβοι διαβαίνουν τον Δούναβη, εισβάλουν στην Θράκη και την Μακεδονία και πολιορκούν την Θεσσαλονίκη για τρίτη φορά (22/9/597). Η πολιορκία λύθηκε σε 7 ημέρες λόγω λιμού που υπέστησαν οι πολιορκητές.

Μέχρι το τέλος του 602 δεν υπήρξαν άξιες λόγου σλαβικές οικήσεις νοτίως της γραμμής Δουνάβεως-Σάβου. Οι εισβολές των Αβάρων και των Σλάβων είχαν αλλοιώσει τον χαρακτήρα και ερημώσει τις χώρες μεταξύ Δουνάβεως και Αίμου, όπως και την σημερινή Σερβία. Οι κάτοικοι της περιοχής είχαν σε μεγάλο βαθμό εξολοθρευτεί από τις αθρόες σφαγές, τους εξανδραποδισμούς, τον λιμό και τον λοιμό. Οι περισσότεροι Έλληνες της Μυσίας, της βορείου Μακεδονίας και βόρειας Θράκης που επέζησαν για την σωτηρία τους στράφηκαν προς τον νομαδικό βίο. Έτσι το Βυζαντινό κράτος δεν θα μπορέσει να εμποδίσει τον 7ο αι. μ. Χ την αθρόα εισβολή και εγκατάσταση Σλάβων νοτίως του Δουνάβεως μεταξύ Δουνάβεως και Αίμου και όχι στην Μακεδονία.

Ο κ. Μπουτάρης αναφέρεται στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων ή στην Μακεδονία συγκεκριμένα;
Όταν οι Βυζαντινοί ιστορικοί αναφέρουν επιδρομές Σλάβων στην Ελλάδα, δεν εννοείται η σημερινή Ελλάδα, αλλα ολόκληρα τα Βαλκάνια (ελληνιστί Χερσόνησος του Αίμου)!

Η Βαλκανική Χερσόνησος ήταν Ελληνική διοίκηση και ονομαζόταν "Θέμα Ελλάδας". Οι Σλάβοι κατέλαβαν όλη την "Ελλάδα" και έφτασαν μέχρι την Αγχίαλο, όπου και σταμάτησαν. Η Αγχίαλος ήταν πόλη μεσαιωνική, η οποία περιλαμβάνεται στην επικράτεια της Βουλγαρίας. Επομένως δεν κατέλαβαν οι Σλάβοι την σημερινή Ελλάδα, αλλά σταμάτησαν στην περιοχή της σημερινής Βουλγαρίας. Οι Σλάβοι δεν μπορούσαν να κατέβουν χαμηλότερα διότι δεν μπορούσαν να αντιμετωπίσουν συγκροτημένο βυζαντινό στρατό, όντες άτακτοι! Τον 8ο αιώνα αρχίζει μία όντως σλαβική διείσδυση μέχρι και την Πελοπόννησο, πλην όμως αυτή είναι ειρηνική! Η απόσταση όμως μεταξύ επιδρομής, μετακίνησης και μόνιμης εγκατάστασης είναι χαώδης!!!

Οι Σλάβοι εγκαταστάθηκαν στην βόρειο Βαλκανική, Μυσία, Ιλλυρία, Δαλματία, Παννονία (σημερινή Ουγγαρία), όμως σε περιοχές μεμονωμένες που αποτελούσαν νησίδες μέσα σε ελληνικό πληθυσμό στην κυρίως Ελλάδα που ονομάσθηκαν «Σκλαβηνίες».

Τέτοιες «Σκλαβηνίες» δημιουργήθηκαν στην Βόρειο Θράκη, στην ΒΔ. Μακεδονία, οι οποίες βρίσκονται σήμερα στην έκταση που καταλαμβάνει η Βουλγαρία, τα Σκόπια αλλά και σε σημεία του εδάφους της σημερινής Ελλάδας.

Οι σκλαβηνίες ήταν αυτοδιοικούμενες και όταν υπετάγησαν, όσες δεν εξαλείφθηκαν, είχαν Έλληνα διοικητή. Τέτοιος διοικητής ήταν ο Μεθόδιος. Στο πρώτο ήμισυ του 9ου αιώνα υπήρξε διοικητής της σκλαβηνίας «Μπρεγκάλνικα» (αριστερού παραποτάμου του Αξιού κοντά στο Ιστίπ στο ΒΑ. μέρος του κράτους των Σκοπίων).

Σταδιακά όμως η συντριπτική πλειονότητα των Σλάβων που ήρθε στην Ελλάδα αφανίστηκε.
Ένα μεγάλο μέρος των Σλάβων χάθηκε στα βάθη της Μ. Ασίας και την Συρία, άλλοι από την ανηλεή σφαγή (επειδή πρόδωσαν τον Βυζαντινό στρατό και συμμάχησαν με τους Άραβες), άλλοι πολεμώντας με τους Άραβες και στο τέλος όλοι οι Σλάβοι Μακεδονίας και Θεσσαλίας μεταφέρθηκαν ως δούλοι για την κατασκευή έργων στην Κωνσταντινούπολη.


Με όσα αναφέραμε, δεν σημαίνει ότι στον σημερινό ελληνικό χώρο δεν εγκαταστάθηκαν και Σλάβοι που παρέμειναν, εγχριστιανίσθησαν και εξελληνίσθησαν, με δύο κύρια μέσα:την ελληνική γλώσσα και τον χριστιανισμό. Το ποσοστό αυτό όμως είναι τόσο μικρό ώστε δεν έχει ουσιαστική επίδραση. Το ποσοστό των εξελληνισμένων Σλάβων (κι αυτό κυρίως στην Πελοπόννησο) είναι τόσο μικρό ώστε δεν μετράει και δεν επιδρά επί της ελληνική φυλής.

Με βάση τα παραπάνω ο κ. Μπουτάρης αναφέρει ότι:
«Το γεγονός ότι οι Σλάβοι μετακινήθηκαν και ζουν στην περιοχή αιώνες τώρα, σίγουρα τους δίνει τη δυνατότητα να αποκαλούνται Μακεδόνες, όμως είναι απαραίτητο ένα ειδικό χαρακτηριστικό για να υπάρξει μία διάκριση, διότι εδώ, και πριν απ' αυτούς ζούσαν Μακεδόνες. Πρόκειται για δύο διαφορετικά πράγματα και πρέπει να γίνει σαφές σε όλους».

Σε ποιά περιοχή αναφέρεται; Στην «γεωγραφική» Μακεδονία (σλαβική προπαγανδιστική άποψη), στην ιστορική Μακεδονία ή γενικώς στα Βαλκάνια; Ο ισχυρισμός είναι ψευδής!

Μήπως υπάρχουν και Σλαβοπελοποννήσιοι και Σλαβοθεσσαλοί;
Μπορεί κάποιος που δεν έχει ελληνική συνείδηση να χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδόνας»;
Οι Τούρκοι (Οθωμανοί), οι Βουλγαρίζοντες, οι Εβραίοι μπορούν άραγε να αποκαλούνται Μακεδόνες επειδή «ζούσαν στην περιοχή αιώνες τώρα»; (Η εξήγηση «ζούσαν στην περιοχή αιώνες τώρα» για τους Σλάβους είναι ανιστόρητη όπως αναλύσαμε παραπάνω)

Τι εθνολογική συνείδηση είχαν οι Μακεδόνες και τι γλώσσα ομιλούσαν και έγραφαν;
Η Μακεδονία ως χώρος γεωγραφικός έχει οριστεί από Δωριείς, που αποτελούν ελληνικό φύλο!
Μπορούν αλλόφυλοι και αλλογενείς που δεν έχουν καμία σχέση με Έλληνες τόσο εύκολα να χαρακτηριστούν ως Μακεδόνες;

Είναι δυνατόν να αμφισβητείται η ελληνικότητα της Μακεδονίας και να υπερισχύει η ανύπαρκτη σλαβικότητα, που το μόνο που προκάλεσαν οι Σλάβοι ήταν καταστροφές και λεηλασίες και στο τέλος εκδιώχθηκε το μεγαλύτερο ποσοστό τους;

Ο κ. Μπουτάρης αναφέρει ότι «πριν απ' αυτούς (Σλάβους) ζούσαν Μακεδόνες»!
Μετά τους Σλάβους και κατά την διάρκεια επιδρομών των Σλάβων ποιοί λαοί ζούσαν στην Μακεδονία;
Επειδή οι Σλάβοι πραγματοποιούσαν επιδρομές, έχουν το δικαίωμα να χρησιμοποιούν τον ελληνικό όρο «Μακεδόνες»;

Γιατί αυτή η διάκριση θα πρέπει να εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία και όχι τον όρο «Βουλγαρία», αφού στην περιοχή του Πιρίν ήδη από το 1945 και μετά από την Συμφωνία του Μπλεντ (1947) οι κάτοικοι φώναζαν «είμεθα Βούλγαροι και όχι Μακεδόνες», ενώ ομοίως στην βουλγαρική βουλή, οι βουλευτές της περιοχής του Πιρίν διαμαρτυρήθηκαν λέγοντας «ότι είναι καθαροί Βούλγαροι και ότι ουδεμία σχέση έχουν με τους Γιουγκοσλάβους, επιμένοντας ότι και οι λεγόμενοι «Μακεδόνες της Γιουγκοσλαβίας» είναι καθαροί Βούλγαροι»;

Γιατί κ. Μπουτάρη δεν αναφέρεστε στις δηλώσεις Βουλγάρων επισήμων και επιστημόνων ότι «οι κάτοικοι της «Μακεδονίας του Βαρδάρη» δεν είναι Μακεδόνες, διότι δεν υπάρχει τέτοια φυλή, αλλά είναι Βούλγαροι και ομιλούν την βουλγαρική» και αυτό έκανε στην συνέχεια τον Τίτο να αναφερθεί στην ύπαρξη ιδιαίτερης Σλαβικής Μακεδονικής φυλής (σλαβομακεδόνες) η οποία –δήθεν-ουδεμία σχέση έχει με τους Βούλγαρους και τους Σέρβους με ίδια ιστορία, παραδόσεις και γλώσσα;

Και προσοχή! Αναφέρει ο Τίτο τους Σέρβους και όχι τους Γιουγκοσλάβους!

Γιατί δεν αναφέρεστε κ. Μπουτάρη στην συνολική προπαγάνδα των Ρώσων πανσλαβιστών, που κατά τον ρωσοτουρκικό πόλεμο του 1827, τον ρωσικό στρατό ακολούθησαν και ρώσοι πολιτικοί και επιστήμονες για να μελετήσουν τους εντόπιους πληθυσμούς στην βορείως του Αίμου περιοχή όπου ανακαλύπτουν λαό τελείως αμόρφωτο και αγροίκο, ο οποίος μιλούσε γλώσσα παρόμοια με την ρωσική;

Σας αναφέρουμε κ. Μπουτάρη ότι οι περισσότεροι εξ’αυτών δήλωναν στην σλαβική «Ρω-μηοί».
Ο λαός αυτός έγινε αντικείμενο μελέτης και αποκαλύφθηκε ότι ήταν απόγονοι των παλαιών Βουλγάρων!!
Αυτόν τον λαό ήθελαν οι Ρώσοι να αφυπνίσουν, ώστε να αντικαταστήσουν τους Έλληνες στα σχέδια τους, επειδή δεν ήθελαν μία ισχυρή Ελλάδα!
Και σ’αυτό τον λαό θέλετε να προσδώσετε τον όρο «Σλαβομακεδονία»;

Ε, τότε κ. Μπουτάρη, υιοθετείτε την προπαγάνδα του Τίτο, και όχι μόνο αυτό, αλλά αμφισβητείτε ευθέως την ελληνικότητα της Μακεδονίας και υιοθετείτε ως μέρος της ιστορίας την ανύπαρκτη σλαβικότητα της με τον δήθεν ερχομό των Σλάβων –λες και τους καλέσαμε- στην Μακεδονία.

Δεν ξεκινάτε καλά, κ. Μπουτάρη!
Πολυ φοβάμαι ότι με τέτοιες απόψεις, όχι απλώς θα φάτε γιαούρτι, αλλά θα... κολυμπάτε σ’ αυτό.

Γ.Μ.

1) Πηγή: Η φυλετική συνέχεια των Ελλήνων, συγγραφέας: Αλέξανδρος Αγγέλης
2) Πηγή: «Η εναντίον της Μακεδονίας βουλγαροκομμουνιστική επιβουλή», συγγραφέας: Γ. Α. Λ
3) Πηγή: «Θράκη-Η Έπαλξη του Ελληνικού Βορρά», συγγραφέας: Γ. Μαγκριώτης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Κάλλιον στρατιάς ελάφων ηγουμένου λέοντος παρά στρατιάς λεόντων ηγουμένου ελάφου!!
(Ισοκράτης)
Του Χρίστου Κράππα


Άκου κ. Τσίπρα, αν ζήλεψες τον Εφιάλτη των Θερμοπυλών και τον Νενέκο της επανάστασης, γνωρίζεις την τύχη τους, κι αν δεν την γνωρίζεις, έχεις φωστήρες στην παρέα σου να σε διαβάσουν να την μάθεις. Μην βάζεις όλους τους λοβοτομημένους αριστερούς της παρέας σου να προπαγανδίζουν τάχα πως 120 χώρες έχουν αναγνωρίσει το γειτονικό κρατίδιο μόρφωμα κράτους, την φυρόμια, ως Μακεδονία, άρα εμείς προς κέντραν λακτίζουμε.

Άκου λοιπόν αυτά που δεν σου λέγει η παρέα σου των καταλήψεων και των ωνημένων «υπουργών» και συμβούλων σου.

Η νομιμοποίηση του ονόματος στο μόρφωμα αυτό του λεγόμενου Σκοπιανού κράτους (Αμερικανικού Προτεκτοράτου ), περνάει μόνο μέσα από μας. Αν εμείς δεν υποκύψουμε, ποτέ δεν πρόκειται οι Σκοπιανοί να περάσουν με αυτό το όνομα.

Και γι’ αυτόν τον ισχυρισμό, υπάρχουν ιστορικά προηγούμενα και μάλιστα πολύ χαρακτηριστικά αφού παρουσιάζουν τα ίδια ιδιαίτερα χαρακτηριστικά με το σημερινό πρόβλημα.

Η Αγγλία, όταν συζητούσε την είσοδό της στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα, πρόβαλετην αξίωση να εισέλθει με το όνομα «Μεγάλη Βρετανία». Αμέσως η Γαλλία με τον τότε Πρόεδρό της Ντεγκώλ, είχε πρόεδρο δηλαδή όχι οσφυοκάμπτη και πουλημένο τομάρι, αντέδρασε σθεναρά και ανυποχώρητα, ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να το δεχτεί, αφού, υπάρχει επαρχία της, καλή ώρα όπως εμείς σήμερα με τη Μακεδονία μας, που λέγεται Βρετάνη. Οι Άγγλοι αμέσως υποχώρησαν και παραιτήθηκαν της αξίωσης αυτής και εισήλθαν ως «Ηνωμένο Βασίλειο».
Αυτό δεν μπορείς να το προβάλεις στους συμμάχους μας, τις Ναυτικές Δυνάμεις και τους τροφίμους των Βρυξελών;

Η Αυστρία, όταν δημιουργήθηκε η σημερινή της επικράτεια, θέλησε να ονομαστεί Νέα Γερμανία, αξίωση που είχε και έρεισμα στην ίδια γλώσσα που μιλούν με τους Γερμανούς και την φυλή. Αμέσως η Γερμανία αντέδρασε σθεναρά και κατηγορηματικά, και παρότι ήταν ηττημένη από τον πόλεμο, διαμήνυσε λέγοντας, ότι κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να το δεχτεί και να το αναγνωρίσει στον αιώνα τον άπαντα. Η Αυστρία προφανώς υποχώρησε.
Αυτό δεν μπορείς να το πεις στην εσχάτως φίλη σου την κυρία Μέρκελ;

Το 1439 στη Φλωρεντία, ο Πάπας είχε πάει δεμένους τους επισκόπους από την Κωνσταντινούπολη για να υπογράψουν την Ένωση των Εκκλησιών. Μετά από ενάμισο χρόνο, αφού τους εξάντλησε σωματικά με πείνα και διακονιά, κατάφερε και ψυχικά να τους πτοήσει, αναγκάστηκαν να υπογράψουν την Ένωση στη Φεράρα της Φλωρεντίας, πλην ενός, του επικρατέστερου αυτών, του Μάρκου Ευγενικού. Αυτός ήταν ο μόνος που δεν υπέγραψε.

Ο Πάπας περιχαρής όταν του ανακοίνωσαν την υπογραφή, το μόνο που ρώτησε ήταν:
«Υπέγραψε και ο Μάρκος Ευγενικός;».
Του απήντησαν «Όχι».
Και ο Πάπας όταν έλαβε αρνητική απάντηση, αναφώνησε: «Λοιπόν εποιήσαμεν ουδέν»
(«Τότε, τίποτα δεν κάναμε») !!!».

Έτσι και σήμερα, δεν πάει να τους αναγνωρίσει όλη η υφήλιος, οι Σκοπιανοί ενδιαφέρονται για τη δική μας αναγνώριση. Αυτό τους νομιμοποιεί στα δόλια σχέδιά τους.
Αυτό δεν σου λέγει τίποτα κ. Τσίπρα;
Σβήσε το ότι ήταν ορθόδοξος επίσκοπος Εφέσου, αφού σου προκαλεί αλλεργία, και μιμήσου τον Μάρκο Ευγενικό;.

Οι Σκοπιανοί πολύ καλά γνωρίζουν, πως Έλληνες ποτέ δεν πρόκειται να γίνουν και πολύ περισσότερο Μακεδόνες. Ούτε ελληνική καταγωγή έχουν, ούτε ελληνικά μιλούν όπως εμείς εδώ και πάνω από τρεις χιλιάδες χρόνια αδιατάραχτα (δεν υπάρχει ούτε λεκτικό μόριο της αρχαίας γλώσσας μας που να μην μιλιέται και σήμερα), ούτε και όπου σκάψουν στα εδάφη που κατέχουν
βρίσκουν τι χωρίς ελληνική επιγραφή.

Μέσα από το όνομα, τις εδαφικές τους διεκδικήσεις επιδιώκουν στα εδάφη της Ελλάδος.

Τι δεν καταλαβαίνεις;
Αυτό δεν διδάσκουν εξάλλου στα παιδιά τους και περιλαμβάνεται και στο Σύνταγμά τους;
Αυτός είναι ο στόχος. Η Θεσσαλονίκη και η έξοδος στο Αιγαίο τους ενδιαφέρει αυτούς και τους προστάτες τους Αμερικανούς. Το υπογάστριο της Ευρώπης και της Ρωσίας θέλουν οι Αμερικανοί να ελέγχουν. Αν αυτόν τον στόχο που έχουν δεν τον βλέπεις, φώναξε τον έτερο καππαδόκη, τον Κοτζιά, να στα εξηγήσει.

Μέσα στο διεθνές σύστημα, επικρατεί ο αλληλοσυσχετισμός δυνάμεων – Κρατών ισχύος. Δεν υπάρχουν Κράτη «καλά παιδιά». Όλοι είναι κακοί. Επιβουλεύεται το ένα το άλλο. Σύμμαχοι υπάρχουν εκ του ίσου. Αν είσαι ασθενέστερος, δεν είσαι σύμμαχος αλλά υπήκοος. Δηλαδή, υπακούς. Κι εδώ ο ασθενέστερος δεν είναι η Ελλάδα, αλλά τα Σκόπια. Εκτός κι αν καταντήσατε την Ελλάδα ασθενέστερη κι από τα Σκόπια.

Η επίσημη Ελλάδα, δυστυχισμένη που την εκπροσωπείς, αν μη τι άλλο, αμέσως πρέπει να θυμηθεί τι έπραξαν μια χούφτα Έλληνες, οι αδελφοί μας Κύπριοι, στο επαίσχυντο σχέδιο Ανάν το 2004. Δεν άκουσαν κανέναν. Κι ας τους είχαν πέσει επάνω Αμερικάνοι με τον Ο.Η.Ε. τους, Ευρώπη, ο βάρβαρος Τούρκος με το στρατό κατοχής, ακόμα κι εμείς εδώ δια της αντιπολιτεύσεως τότε.

Βροντοφώναξαν «ΟΧΙ» ρέ !!!! μέσα από το δημοψήφισμα, δηλαδή ο λαός. Αυτό δεν θα περάσει, και δεν πέρασε. Όλοι τότε, μάντευαν σαν Πυθίες ότι πολλά δεινά θα επιπέσουν επί των Κυπρίων. Το αποτέλεσμα είναι, όχι μόνο δεν συνέβη τίποτε από αυτά, αλλά απεναντίας απέκτησε σεβαστή φωνή.

Τι άλλο πρέπει να πάθουμε εμείς από τους Σκοπιανούς για να αντιδράσουμε με αποφασιστικότητα;

Έχεις βέβαια βεβαρυμμένο παρελθόν που άλλαξες το 65% του Ελληνικού λαού το 2015 που είπε ΟΧΙ σε ΝΑΙ και εξαθλίωσες την Χώρα, δεύτερη φορά αν προβείς σε ίδια ανόσια πράξη, τότε…

Φωνάζει το μεγαλύτερο πνεύμα όλων των εποχών Αριστοτέλης: «Εκχωρείς λέξεις;
Παραχωρείς έδαφος!»

Φωνάζει, ο Θουκυδίδης από τα βάθη των αιώνων: «Αν σε τούτο το μικρό υποχωρήσεις, ευθύς (όχι αύριο ή αργότερα, αμέσως)…και άλλο τι μείζον ευθύς επιταχθήσεσθε …» (Θουκ. 1.140 δημηγορία Περικλή).

Αν σήμερα, με τέτοια κραυγαλέα πρόκληση, μείνουμε μόνο στις δηλώσεις κάποιων εκπαιδευμένων στο λύγισμα της μέσης πολιτικών, «ευθύς» έρχονται τα χειρότερα.

Το ίδιο έγινε με τα Ίμια. Υποστείλαμε δια του Σημίτη τη Σημαία μας, και «ευθύς» πλέον, τέρμα το ψάρεμα από τους ψαράδες της Καλύμνου που βρίσκονταν εκεί εδώ και τρεις χιλιάδες χρόνια.

Επίσης τα ίδια με το «νόν πέϊπερ» της Μαδρίτης. Παραχώρησε η Ελλάδα δια του αλήστου μνήμης Σημίτη, προς την Τουρκία τις λέξεις: ότι Ελλάδα και Τουρκία έχουν «ζωτικά συμφέροντα στο Αιγαίο» και «ευθύς» η Τουρκία εμφάνισε διεκδικήσεις για εκαντοντάδες νησιά του Αιγαίου.
Και μάλιστα προσφάτως ο π. πρόεδρος της Τουρκίας, Γκιούλ, μας υπενθύμισε και τη λέξη «νόμιμα» στα ζωτικά συμφέροντα. Γιατί να μην την υπενθυμίσει; Εμείς δεν υπογράψαμε αυτό το χαρτί στη Μαδρίτη; Αν αυτά τα τελευταία δεν τα καταλαβαίνεις κ. Τσίπρα, φώναξε τον Ζουράρι να στα εξηγήσει.

Θυμάμαι τον Ιούλιο του 2015μ όταν βγήκες αναμαλλιασμένος από την 17ωρη «πίεση» της Μέρκελ και του αιμοδιψούς Σόιμπλε και είχες υπογράψει την υποταγή και παράδοση της Ελλάδος, κάποιοι αφελείς είπαν, «το πίεσαν το παιδί τι να έκανε;» και σε συγχώρεσαν παρά την προδοσία που υπέστη η συντριπτική πλειοψηφία του Ελληνικού λαού.
Τότε τους απήντησα, «αν είναι παιδί, τότε να πάει στο Σχολείο και όχι να παίζει με την τύχη μιας ολόκληρης Χώρας!!»

Δεύτερη φορά κ. Τσίπρα τέτοια παιγνίδια μην επιχειρήσεις, γιατί, η απεμπόληση του ενδόξου ονόματος Μακεδονία, θα σημαίνει όχι παράδοση, αλλά, διαμελισμό της Χώρας. Δεν μπορώ να φανταστώ τι θα υποστείς εσύ και η παρέα σου.

Έθεσα τον τίτλο αυτό για να σου θυμίσω κ. Τσίπρα, πως ηγείσαι δυστυχώς ενός λαού που έχει βαπτιστεί χιλιάδες φορές στο αίμα του.
Κι ο Ελληνισμός είναι στρατιά λεόντων και ηττήθηκε μόνο όταν ηγείτο σ' αυτήν ελάφι και με εφιάλτες. Ποτέ άλλοτε.

Ο ίδιος ο γενοκτόνος Κεμάλ έλεγε στους Τούρκους να μην βαυκαλίζονται πως νίκησαν τον Ελληνικό Στρατό γιατί απλά ο στρατός στη Μικρά Ασία ουδέποτε ηττήθηκε, απλά υποχώρησε.

Φώναξε λοιπόν τον Ζουράρι που γνωρίζει πολύ καλά Θουκυδίδη να σου εξηγήσει μία ρήση του που λέγει:
«Οι Έλληνες στάθηκαν πάντα παρά δύναμιν τολμηταί και παρά γνώμιν
κινδυνευταί και εν τοις δεινοίς ευέλπιδες».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Κόλαφος οι καταγγελίες του κ. Δοξιάδη για την λειτουργία παρακράτους που ξευτελίζει το σύστημα

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Και αφού αποφασίστηκε τελικά η κράτηση του τούρκου αξιωματικού στον οποίο δόθηκε άσυλο, θα έπρεπε να ασχοληθούμε με όσα συνέβησαν τις προηγούμενες ημέρες, με πρωταγωνιστή ένα βαθύ παρακράτος, το οποίο μέσω «αξιόπιστων πηγών» και άλλων που έχουν ειδική πληροφόρηση. Ένα παρακράτος που, όπως κατήγγειλε και ο κ. Δοξιάδης, επεδίωξε την παραπληροφόρηση με στόχο την κρίση των δικαστών για την γνωστή υπόθεση των «οκτώ» τούρκων αξιωματικών.

Σύμφωνα με τα όσα διέρρευσαν εντέχνως στο διαδίκτυο, ο τούρκος αξιωματικός έγινε κέντρο ειδικών συμβάντων. Έτσι, σύμφωνα πάντα με πληροφορίες από «ανθρώπους των σκιών», το προηγούμενο διάστημα υπήρξε ένας «πόλεμος» μεταξύ της ΕΥΠ και της ΜΙΤ (Μυστική Τουρκική Υπηρεσία Πληροφοριών), η οποία κατά κοινή ομολογία -όπως άλλωστε προκύπτει και από δημοσιεύματα του Τύπου- δρα ανεξέλεγκτα στην Ελλάδα, με ιδιαίτερη ένταση στην Αθήνα.

Έτσι, σύμφωνα με τα όσα «διέρρευσαν» στο διαδίκτυο, η ΕΥΠ ανέλαβε την φρούρηση (προφανώς μέσω της Διεύθυνσης Εσωτερικής Ασφάλειας, παλιά Γ΄ Διεύθυνση Αντικατασκοπείας - Αντιτρομοκρατίας) του τούρκου αξιωματικού, προκειμένου να μην υπάρξει επανάληψη της περίπτωσης Οτσαλάν με απαγωγή και μεταφορά του τούρκου αξιωματικού στην Τουρκία ή, ακόμη χειρότερα, να μην δολοφονηθεί ευρισκόμενος στα χέρια των αρμοδίων ελληνικών κρατικών υπηρεσιών.

Οι διαρρέοντες τις πληροφορίες ισχυρίστηκαν πως αυτό το «κυνήγι» αποφυγής εξελίχθηκε σε τρεις διαφορετικές πόλεις και κάποια στιγμή υπήρξε «εμπλοκή» μεταξύ των δύο πλευρών (ΕΥΠ και ΜΙΤ) αφού μάλιστα όπως λένε βγήκαν και όπλα, χωρίς όμως να υπάρξει συνέχεια. Όλα αυτά έγιναν ενώ ο τούρκος αξιωματικός κρατούνταν – φυλάσσονταν από την ΕΥΠ σε ειδικό διαμέρισμα (οίκημα ασφαλείας). Οι τούρκοι πράκτορες (άγνωστος αριθμός) άρχισαν να ερευνούν την Αθήνα, ακολουθώντας παραπλανητικά στοιχεία της ΕΥΠ. Στη συνέχεια του διαρρέοντος αφηγήματος, ο τούρκος αξιωματικός σχεδόν παρακάλεσε για την σύλληψη και την μεταφορά του, αίτημα το οποίο αποδέχτηκε ο (γνωστός ανθρωπιστής) υπουργός κ. Μουζάλας, ο οποίος και κατέθεσε αίτηση ακύρωσης του ασύλου που είχε ήδη ο τούρκος αξιωματικός.

Η «είδηση» αυτή, φυσικά και δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Όμως, συγκεκριμένοι κύκλοι φρόντισαν για τη διαρροή της, προκειμένου να «πείσουν» τους δικαστές για την αποδοχή της αίτησης ακύρωσης του ήδη δοθέντος ασύλου.
Η «είδηση» αυτή, όμως καταδεικνύει την ύπαρξη ενός παρακρατικού μηχανισμού, που δρα συντονισμένα προς την κατεύθυνση υλοποίησης πολιτικών σχεδιασμών. Στη λειτουργία του αυτή, μάλιστα, δεν διστάζει αυτός ο σκιώδης μηχανισμός (προφανώς έμπειρος στην λειτουργία σκοτεινών επιχειρήσεων και γκρι προπαγάνδας) να εκθέσει ανεπανόρθωτα και να δημιουργήσει σωρεία εύλογων ερωτημάτων για την λειτουργία αυτής καθεαυτής της ΕΥΠ (Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών) και των συνεργαζόμενων με αυτήν κρατικών υπηρεσιών.

Το ότι η ΕΥΠ γνωρίζει την ύπαρξη, πιθανότατα τα πρόσωπα, αλλά και την έναρξη και λειτουργία μιας επιχείρησης των τουρκικών μυστικών υπηρεσιών (ΜΙΤ) εντός Ελληνικού εδάφους και δεν προχωρά σε αποκάλυψη της συγκεκριμένης επιχείρησης, είναι ένα θέμα στο οποίο (εάν υφίσταται, σύμφωνα με τις διαδικτυακές «πληροφορίες») η ίδια η διοίκηση της ΕΥΠ απαιτείται να αποφανθεί δημοσίως (όπως τότε που ο κ. Ρουμπάτης διέψευσε με ανακοίνωσή του στην ιστοσελίδα της ΕΥΠ δημοσίευμα που αφορούσε στην πρόσληψη υπαλλήλων, με διετή σύμβαση και χωρίς επίσημη δημοσίευση προσλήψεων προσωπικού) και να αιτιολογήσει επαρκώς τους λόγους για τους οποίους δεν υπήρξε αποκάλυψη και ακύρωση των τουρκικών δραστηριοτήτων επί ελληνικού εδάφους και δη εντός της Ελληνικής πρωτεύουσας. Οφείλει ο κ. Ρουμπάτης να διαψεύσει ρητά και αμετάκλητα τις σχετικές «διαρροές» και να ζητήσει την αποκάλυψη των «εγκεφάλων» που κρύβονται πίσω από αυτές ή να απολογηθεί για την απόκρυψη αλλά και ανοχή εκ μέρους της ΕΥΠ μιας τουρκικής επιχείρησης μέσα στην Αθήνα.

Το θέμα ασφάλειας προσώπων, και ιδιαίτερα «στόχων» παρακολούθησης, όπως είναι οι τούρκοι διπλωμάτες, είναι ένα ζήτημα που «καίει» ιδιαίτερα την ΕΥΠ, από την επομένη ημέρα του πρόσφατου αποτυχημένου τουρκικού πραξικοπήματος κατά του Ερντογάν. Από τότε, τουλάχιστον τρεις τούρκοι διπλωμάτες και ακόλουθοι άμυνας (δύο ακόλουθοι άμυνας από την τουρκική πρεσβεία στην Αθήνα που διέφυγαν μαζί με τις οικογένειές τους μέσω Πάτρας ή Ηγουμενίτσας, ένας από το τουρκικό Προξενείο Θεσσαλονίκης και ένας από το τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής μαζί με τη σύζυγό του) έχουν κατορθώσει να διαφύγουν στο εξωτερικό, αφού πρώτα διέφυγαν από το αρμόδιο τμήμα της ΕΥΠ, το οποίο είχε αναλάβει την παρακολούθηση και την ασφάλειά τους. Είναι, άραγε, τρία ατυχή περιστατικά στα οποία προστέθηκε και η πρόσφατη ατυχής κάλυψη της ασφάλειας του τούρκου αξιωματικού ή αποτελεί κενό ασφαλείας και λειτουργίας της ίδιας της ΕΥΠ, το οποίο -είτε έχει επισημανθεί είτε όχι- δεν έχει αντιμετωπισθεί επαρκώς; Βέβαια, κι επειδή τίποτε δεν είναι τυχαίο (δόγμα όλων των μυστικών υπηρεσιών), μήπως τα συνεχή περιστατικά δεν είναι αποτελέσματα «λαθών», αλλά κεκαλυμμένες επιχειρήσεις τρίτων, που έχουν τη δυνατότητα να επηρεάζουν επιχειρήσεις και εν γένει δράσεις της ΕΥΠ;

Είθισται, από ιδρύσεως ΚΥΠ – ΕΥΠ (σήμερα) εκτός και εάν έχει αλλάξει άρδην ο καταστατικός τρόπος (δόγμα λειτουργίας) της ΕΥΠ, ο εκάστοτε στρατιωτικός ακόλουθος της Τουρκίας να είναι ο υπ’ αριθμόν ένα στόχος της Ελληνικής Αντικατασκοπείας. Παρ’ όλα αυτά διέφυγαν, δικαιολογώντας έτσι αυτούς (γραφικούς και μη) που ισχυρίζονται ότι τους σημερινούς προϊσταμένους της υπηρεσίας δεν τους ενδιαφέρει ως χώρα – στόχο η Τουρκία…!

Στη συνέχεια, ο κ. Ρουμπάτης, οφείλει να ενημερώσει πως τα στελέχη της ΕΥΠ δεν φέρουν οπλισμό (και δεν εκπαιδεύονται πλέον στην χρήση όπλων) όταν εκτίθενται στο πεδίο, προκειμένου να μην υπάρξουν «παρεκτροπές». Επειδή, όμως, η «διαρροή» ήταν σαφής για «όπλα που βγήκαν» και από τις δύο πλευρές, τότε θα πρέπει η αρμόδια υπηρεσία (ΕΥΠ ή Αστυνομία) της οποίας οι άνδρες βρέθηκαν αντιμέτωποι με οπλισμένους τούρκους πράκτορες, να αιτιολογήσει επαρκώς τους λόγους για τους οποίους δεν συνελήφθησαν οι οπλοφορούντες τούρκοι πράκτορες. Υπήρξε εντολή κάλυψης του γεγονότος και από πού προήλθε αυτή; Ποιος και γιατί θεώρησε πως έπρεπε να αφεθούν ελεύθεροι (και όχι κρεμασμένοι ανάποδα έξω από την ΕΥΠ) οι τούρκοι πράκτορες που απείλησαν άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας ή της ΕΥΠ (σύμφωνα με τη «διαρροή»);

Πηγαίνοντας ένα βήμα παραπέρα, σύμφωνα πάντα με τους «καλά πληροφορημένους διαρρέοντες», υπήρξε αποκάλυψη όχι μόνο του οικήματος ασφαλείας της ΕΥΠ, αλλά και της συνολικής επιχείρησης κάλυψης – παροχής ασφάλειας του τούρκου αξιωματικού. Κι επειδή αυτό είναι ιδιαίτερα σοβαρό, μήπως ο κ. Ρουμπάτης θα έπρεπε να έχει περάσει ήδη σε σοβαρές «εσωτερικές διαδικασίες» (όχι όπως αυτές τις γνωστές που καταπίπτουν στα δικαστήρια και εξευτελίζουν πρόσωπα αλλά και εκθέτουν τη δράση της ΕΥΠ) προκειμένου να βρεθεί ποιος «πέρασε» τις πληροφορίες στην τουρκική πλευρά, και αποκάλυψε κρίσιμα στοιχεία για την ασφάλεια του τούρκου αξιωματικού; (ή μήπως η ΕΥΠ έχει συνηθίσει να αποκαλύπτονται οι δραστηριότητες, τα δίκτυα και οι πληροφοριοδότες της, όπως έγινε άλλωστε στα Σκόπια και στην Τουρκία κατά το σχετικά πρόσφατο παρελθόν;)

Επειδή πεποίθηση του γράφοντος, όπως και του συγγραφέα κ. Δοξιάδη, είναι πως δεν συνέβη τίποτε από όσα οι «διαρροές» αποκάλυψαν στο διαδίκτυο, μήπως ο κ. Ρουμπάτης οφείλει τελικά να προστατεύσει το κύρος της ευαίσθητης υπηρεσίας στην οποία προΐσταται και να ζητήσει την ενδελεχή έρευνα και σύλληψη εκείνων που «έχουν πολύ καλές πληροφορίες» και καταρρακώνουν την εικόνα της ΕΥΠ, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, γελοιοποιώντας –κυριολεκτικά- την Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών, την οποία εμφανίζουν ανίκανη επιχειρησιακά αλλά και διάτρητη ως προς την εμπιστευτικότητα των υπαλλήλων και στελεχών της;

Και, τελικά, αν ο κ. Ρουμπάτης δεν διαψεύδει τους διαρρέοντες, τότε τι πραγματικά συμβαίνει; Ισχύουν τα όσα διέρρευσαν και η ΕΥΠ είναι ανίκανη να δράσει επιτυχώς ακόμη και εντός ελληνικού εδάφους ή, μήπως, είναι προτιμότερο για τον κ. Ρουμπάτη να δυσφημείται η ΕΥΠ προκειμένου να εξυπηρετηθούν άλλες σκοπιμότητες; Πριν δύο χρόνια ο κ. Ρουμπάτης μπόρεσε και διέψευσε προσλήψεις συμβασιούχων οι οποίες είχαν πράγματι γίνει. Σήμερα δεν μπορεί να διαψεύσει, έστω, δραστηριότητες της ΜΙΤ που δεν έγιναν; Και, τελικά, ποιόν και πως εξυπηρετεί αυτός ο διασυρμός της ΕΥΠ; Μπορεί κανείς να μας απαντήσει;

Διαβάστε και τα όσα ιδιαίτερα -ενδιαφέροντα- κατήγγειλε για παρακράτος ο κ. Δοξιάδης, ο οποίος σε ανάρτησή του στο Facebook κάνει λόγο για επικίνδυνο ψέμα που διοχετεύθηκε από παρακρατικές πηγές και αναφέρει ότι υπήρξε «κυνηγητό» του συγκυβερνήτη του ελικοπτέρου σε τρεις πόλεις τις ημέρες που ήταν ελεύθερος. Η ανάρτηση του κ. Δοξιάδη έχει ως εξής:

«Με την ανάρτηση αυτή καταγγέλλω ένα δόλιο και άκρως επικίνδυνο ψέμα που διοχετεύθηκε χθες (Σάββατο) στα ΜΜΕ από παρακρατικές πηγές, ενώ αναπαράγεται εδώ και μέρες προφορικά κατά κόρον, και από σοβαρούς ανθρώπους. Πιστεύω ότι όσοι το αναπαράγουν προφανώς αγνοούν την αναλήθειά του, πράγμα εντελώς εύλογο καθώς το ψέμα ξεκινά από τις λεγόμενες «εμπιστευτικές πληροφορίες» φερόμενων ως «εγκύρων πηγών».

Το ψέμα, με δυο λόγια, είναι ότι κατά τις ημέρες της ελευθερίας του, ύστερα από απόφαση της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου, και πριν γίνει η παράνομη σύλληψή του από την αστυνομία, ο τούρκος πιλότος ελικοπτέρου διάσωσης Σουλεϊμάν Οζκαϊνακτζί τάχα… κυνηγιόταν από πράκτορες της ΜΙΤ, που είχαν σκοπό «να τον απαγάγουν ή να τον σκοτώσουν» (διαλέγετε και παίρνετε). Το κυνηγητό μάλιστα εκτυλίχθηκε σε τρεις πόλεις, ενώ η ΕΥΠ τον φυλούσε με «δρακόντεια μέτρα» σε «ειδικό διαμέρισμα». (Πώς γίνονται τα δύο ταυτόχρονα, δεν ξέρω). Οι πράκτορες της ΜΙΤ «σάρωναν την Αθήνα» (!) για να τον εντοπίσουν, ενώ οι δικοί μας τους αποπροσανατόλιζαν. Στο τέλος μάλιστα «παραλίγο να γίνει θερμό επεισόδιο», («βγήκαν πιστόλια», παρακαλώ) που όμως αποφεύχθηκε, χάρη στους ημεδαπούς Τζέιμς Μποντ, που κατάφεραν τα παλικάρια μας και έσωσαν τον αξιωματικό. Αυτός, κατόπιν ζήτησε να κλειστεί πάλι στη φυλακή, όλο ευγνωμοσύνη, για να προστατευθεί στην αγκαλιά του ελληνικού κράτους. Το πρόβλημα ήταν τόσο σοβαρό, λέει, που μπορούσε να λυθεί μόνο με την ακύρωση του ασύλου, και γι’ αυτό και ο (μέγας ανθρωπιστής) Μουζάλας κατέθεσε τη σχετική αίτηση. Ωραίο παραμύθι. Αλλά μόνο παραμύθι. Όλο αυτό είναι από την αρχή ως το τέλος 100% αποκύημα φαντασίας. Δεν συνέβη ΤΙΠΟΤΕ από αυτά!
Θα εξηγηθώ αναλυτικά, αλλά πρώτα μια μικρή εισαγωγή για τη σκοπιμότητα αυτής της σκοτεινής εκστρατείας παραπληροφόρησης.

Πριν λίγες μέρες έκανα μια ανάρτηση με τίτλο «Κυβέρνηση, Κράτος, Παρακράτος σε αγαστή συνεργασία». Είχε να κάνει με τον τρόπο που κυβερνητικές δηλώσεις, πράξεις κρατικών λειτουργών, αλλά και σκοτεινές κινήσεις παρακρατικών κύκλων κινούνται αρμονικά σε έναν ευρύτερο σχέδιο με στόχο την τήρηση της πρωθυπουργικής υπόσχεσης στον Ερντογάν, για την πάση θυσία αποπομπή των οκτώ τούρκων αξιωματικών από τη χώρα μας, με απώτερο προορισμό τα μπουντρούμια των τουρκικών διωκτικών αρχών, τα βασανιστήρια και για κάποιους τον θάνατο.

Τώρα στο παιχνίδι του παρακράτους μπήκε και ένα συνηθισμένο ιστορικά, και όχι μόνο στην Ελλάδα, όπλο του, η παραπληροφόρηση, και εν προκειμένω η κατασκευή των εντελώς φανταστικών σεναρίων περί… κυνηγητού ΕΥΠ και ΜΙΤ. Αυτή διοχετεύθηκε προς τα ΜΜΕ μέσω κάποιων που λόγω της θέσης τους θεωρούνται αξιόπιστοι, και έτσι αναπαράγεται καλόπιστα από ανθρώπους που είμαι σίγουρος ότι αγνοούν το βάθος του ψεύδους.

Ο στόχος της τερατώδους ψευτιάς που εμφανίστηκε είναι διπλός, και φαίνεται στα ίδια τα σενάρια που αναπαράγονται, προφορικά και τώρα και γραπτά: Ο πρώτος και κύριος στόχος είναι η παραπλάνηση της Δικαιοσύνης, ώστε να αποκτήσει φοβικά αντανακλαστικά στην υπόθεση των Οκτώ, υιοθετώντας το αξίωμα ότι «πρέπει να μείνουν έγκλειστοι (και άρα άνευ ασύλου) για το καλό τους, γιατί κινδυνεύουν από τούρκους πράκτορες». Ο δεύτερος στόχος είναι το θόλωμα του τοπίου στα ΜΜΕ, και μέσω αυτών στην κοινή γνώμη, που υιοθετώντας τέτοια μυθεύματα θα αποδέχεται με απάθεια ή και ανακούφιση κάθε τυχόν αρνητική απόφαση της Δικαιοσύνης για τους Οκτώ, και κάθε κατασταλτική ενέργεια της αστυνομίας, πιστεύοντας ότι αυτές είναι απαραίτητες για την προστασία τους. Δυστυχώς, είναι γνωστό ότι οι θεωρίες συνωμοσίας έχουν μεγάλη πέραση. Αν μάλιστα συνδυάζονται και με πραγματικά (αλλά άσχετα με τη συγκεκριμένη υπόθεση) περιστατικά, αποκτούν στο νου πολλών το χαρακτήρα μιας απόλυτης αλήθειας. Μιας απόλυτης αλήθειας εν προκειμένω ολέθριας για τους θεσμούς μας και τη δημοκρατική τους λειτουργία. Και φυσικά τη ζωή οκτώ συνανθρώπων μας.

Βέβαια, σε περιπτώσεις τούρκων αντικαθεστωτικών πολιτών που βρίσκονται στην Ελλάδα που είναι άγνωστες ή σχεδόν άγνωστες, που δεν έχουν μπει στο φως της δημοσιότητας, περιπτώσεις ανθρώπων που μπορεί να μην έχουν καν νομική υποστήριξη, και που βέβαια δεν έχουν ευαισθητοποιηθεί γι᾽ αυτούς τα ΜΜΕ και η κοινωνία πολιτών, έχουν συμβεί στο παρελθόν περιστατικά παρόμοια με αυτά που καταγγέλλουν οι παρακρατικοί παραμυθάδες. Παρόμοια, αλλά με μια βασικότατη διαφορά: στις άλλες περιπτώσεις, τις αληθινές, αντί… κυνηγητών μεταξύ ΕΥΠ και ΜΙΤ και θερμών επεισοδίων, υπήρξε η συνεργασία ημεδαπών και αλλοδαπών, ώστε να αιχμαλωτισθούν και να επαναπροωθηθούν παράνομα τούρκοι αντικαθεστωτικοί. Αυτό, παρεμπιπτόντως, δεν το στηρίζω στη γνώμη μου, αλλά στα όσα κατήγγειλαν το καλοκαίρι οργανισμοί όπως η ´Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες , το Συμβούλιο της Ευρώπης, η Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και άλλες. Η τελευταία μάλιστα κατέθεσε και μηνυτήρια αναφορά σχετικά, παραθέτοντας συγκεκριμένα στοιχεία, όπως σχετικό ερώτημα κατέθεσαν στην Εισαγγελέα του Άρειου Πάγου έλληνες πολιτικοί.

Οι πράκτορες της τσαρικής Οχράνα που κατασκεύασαν το πιο διαβόητο προπαγανδιστικό ψέμα στην ιστορία, τα «Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών», ήταν άνθρωποι δόλιοι μεν, πανέξυπνοι δε. Σέρβιραν ένα παραμύθι που φάνηκε στην εποχή του τόσο αληθοφανές που απόκτησε τεράστια δημόσια διάδοση, έθρεψε τις ρίζες του Δυτικού αντισημιτισμού, και κατά κάποιους ιστορικούς έπαιξε σημαντικό ρόλο στη δημιουργία του κλίματος που επέτρεψε την άνοδο του Ναζισμού, και βέβαια το Ολοκαύτωμα.

Αλλά στην περίπτωση των «Πρωτοκόλλων» μιλάμε για διάνοιες της μαύρης προπαγάνδας. Oι αντίστοιχοι δικοί μας τύποι, που μηχανεύτηκαν το σενάριο για το «κυνηγητό πρακτόρων» γύρω από τον Σ.Ο., δεν υστερούσαν σε δολιότητα – αλλά από νοημοσύνη, κλάφτα! Καταδιώξεις σε τρεις πόλεις της Ελλάδας, σαρώματα (!) της Αθήνας από τη ΜΙΤ, και… μάχες με πιστόλια, πού παρακαλώ; Στην περίπτωση των Οκτώ, που βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας εδώ κι ενάμιση χρόνο, για την οποία έχουν γραφτεί εκατοντάδες χιλιάδες λέξεις, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, έχουν δαπανηθεί εκατοντάδες ώρες τηλεοπτικού χρόνου, και βέβαια έχει απασχολήσει κατά κόρον τη διπλωματία και την πολιτική, σε ελληνικό αλλά και σε διεθνές επίπεδο;

Είναι δυνατόν να εξελίσσονται τέτοια σενάρια, επιπέδου κακού Όστιν Πάουερς ή Κλουζό, γύρω από μια υπόθεση με τέτοια δημοσιότητα; Αστεία πράγματα! Κουκούτσι μυαλό να έχει κανείς καταλαβαίνει ότι το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε ο Ερντογάν είναι να διεξαγάγει πολεμική επιχείρηση τούρκων πρακτόρων στην Ελλάδα (!) για να απαγάγει τον πρώτο αξιωματικό στον οποίο η ελληνική πολιτεία χορήγησε άσυλο: η διεθνής κατακραυγή κατά της Τουρκίας θα ήταν κολοσσιαία, το ρεζιλίκι των διωκτικών μας Αρχών, και άρα της κυβέρνησης, απύθμενο, η οργή των δικαστών μέγιστη, και η πιθανότητα να μπορέσει να αγγίξει πια ο Ερντογάν τους άλλους επτά μηδενική. Θα έπαιρναν όλοι αμέσως άσυλο, αλλά και καθεστώς διεθνούς προστασίας. Και ο Ερντογάν, φίλες και φίλοι, μπορεί να είναι πολλά πράγματα. Αλλά βλάκας σίγουρα δεν είναι.

Το προϊόν που παρήγαγαν εν προκειμένω οι μηχανισμοί παραπληροφόρησης του παρακράτους είναι γελοίο από όπου και να το πιάσεις. Παρά ταύτα, δεν παύει να είναι επικινδυνότατο, από τα αποτελέσματα που επιχειρεί να δημιουργήσει, διευκολύνοντας παράνομες συμπεριφορές στην κυβέρνηση και το κράτος, και επιχειρώντας να εκφοβίσει τη Δικαιοσύνη.

ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ, για τις μέρες ελευθερίας του Σ.Ο., στην εκδοχή τουλάχιστον που το δημοσιεύει σήμερα (Κυριακή) το «Πρώτο Θέμα», προφανώς ύστερα από κακόβουλη παραπληροφόρηση των συντακτών του, έχει ως εξής:

– Στις δέκα περίπου μέρες της ελευθερίας του, ο τούρκος πιλότος Σουλεϊμάν Οζκαϊνακτζί φυλάσσονταν με «δρακόντεια μέτρα» από την ΕΥΠ, σε «ειδικό διαμέρισμα».

– Tην ίδια ώρα οι πράκτορες της ΜΙΤ «σάρωναν την Αθήνα» για να τον εντοπίσουν (αυτό πια κι αν είναι νόστιμο!) με σκοπό «να τον απαγάγουν ή να τον σκοτώσουν».

– Oι πράκτορες της ΕΥΠ επιδόθηκαν σε «παιχνίδι ποντικού και γάτας» για να αποσυντονίσουν τους κακούς της ΜΙΤ. Aυτό μάλιστα επεκτάθηκε και σε άλλες δυο πόλεις της Αθήνας.

– «Ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες» μιλάνε και για «θερμό επεισόδιο το οποίο τελευταία στιγμή δεν έλαβε ανεξέλεγκτες διαστάσεις». (Βγήκαν και πιστόλια, λέει, αλλά στο τέλος «οι έλληνες πράκτορες επικράτησαν». Αθάνατη ελληνική λεβεντιά!)

– Για να σωθεί τελικά ο αξιωματικός «κρίθηκε απαραίτητη η ακύρωση του ασύλου του αξιωματικού». (Βλέπετε γιατί όσοι παρακρατικοί κατασκεύασαν το μύθευμα είναι ηλίθιοι: είναι και σα να ομολογούν ότι, εκτός των άλλων, το κράτος μας είναι παντελώς ανίκανο να προστατεύσει έναν άνθρωπο!). Κι έτσι δίνεται έτσι κι ένα έμμεσο «εύγε» και στον Μουζάλα, που υπέβαλλε την πρωτοφανή αίτηση ακύρωσης του ασύλου (για να… σώσει τον αξιωματικό, υπονοεί το παραμύθι) αλλά και στους αστυνομικούς που υπακούοντας σε παράνομες εντολές συνέλαβαν τον Σ.Ο., μέσα στην υπηρεσία ασύλου.

– H απόληξη του παραμυθιού, όπως δημοσιεύεται, δείχνει και τον πραγματικό στόχο: να ελεγχθεί η Δικαιοσύνη, ακόμη και να καμφθεί ο νόμος, για να μείνουν οι Οκτώ έγκλειστοι, ώσπου να βρεθεί η μέθοδος να σταλούν στην Τουρκία, κατά τις επιταγές του Ερντογάν. Συγκεκριμένα καταλήγει με τα εξής δύο άκρως επικίνδυνα για τη Δημοκρατία συμπεράσματα:

α) Ότι «επήλθε η τάξη» όταν μια Εφέτης Αθηνών εξέδωσε την προσωρινή διαγαγή ακύρωσης του ασύλου (κατονομάζεται, αποδίδοντας εμμέσως μεν, σαφώς δε, σε μια σοβαρή δικαστική λειτουργό ρόλο σε ένα παράνομο παιχνίδι–πράγμα που ελπίζω να απαντηθεί με τη δέουσα σοβαρότητα από τη Δικαιοσύνη), και

β) Ότι «η κυβέρνηση καλείται να βρει νέους δικονομικούς τρόπους και διοικητικούς λόγους για να μην αφεθούν ελεύθεροι [οι Οκτώ].»
Mε το τελευταίο, φαίνεται και όλη η στρατηγική του παρακρατικού μυθεύματος: να εξιλεώσει τις ως τώρα παρανομίες της κυβέρνησης και των κρατικών οργάνων που ελέγχει, και να της επιτρέψει να προχωρήσει σε καινούργιες, παράλληλα τρομοκρατώντας τη Δικαιοσύνη, ότι πιθανώς αποφάσεις υπέρ της ελευθερίας των τούρκων αξιωματικών τους θέτουν στο στόχαστρο πρακτόρων!
Αρκετά όμως με το παραμύθι, όπως το προωθεί το παρακράτος.

Και τώρα η ΑΛΗΘΕΙΑ, την οποία καταθέτω μετά λόγου γνώσεως.

– Στις μέρες της ελευθερίας του, ο Σ.Ο. δεν είχε καμία απολύτως προστασία από κρατικά όργανα. Απελευθερώθηκε νόμιμα και κυκλοφόρησε τελείως ελεύθερα στην Αθήνα. Και όταν στη διάρκεια της ελευθερίας του οι δικηγόροι του, σκεπτόμενοι το απώτερο μέλλον, διερεύνησαν την περίπτωση να υπάρχει μια κάποια προστασία γι αυτόν και τους άλλους Οκτώ, δια παν ενδεχόμενο, τους ειπώθηκε από τις αρμόδιες πηγές ότι αυτό πρέπει να γίνει επίσημα, γραπτά, από τον ίδιο, για να «αξιολογηθεί ο κίνδυνος».

– Όχι πράκτορες της ΜΙΤ να τον παρακολουθούσαν, αλλά… ταξιδιωτικοί πράκτορες, θα τον είχαν αντιληφθεί από την πρώτη στιγμή. Ο άνθρωπος ήταν ελεύθερος, δεν κρυβόταν πως το λένε; Και γιατί να κρύβεται άλλωστε; Είχε ελευθερωθεί με κρατική εντολή, και σίγουρα δε φοβόταν κανέναν. Ούτε βέβαια το ελληνικό κράτος που τον ελευθέρωσε, ούτε τους τούρκους πράκτορες. Και το τελευταίο γιατί θεωρούσε, με βάση τα επιχειρήματα κοινής λογικής που εξέθεσα παραπάνω, ότι το να αποτολμηθεί οποιαδήποτε επιχείρηση εναντίον του στην Ελλάδα, τουλάχιστον αυτό τον καιρό, ήταν εντελώς απίθανο. (Πέραν του εύλογου του επιχειρήματος, εγώ τουλάχιστον αναγνωρίζω ότι ένας τούρκος στρατιωτικός έχει καλύτερη γνώση της Τουρκίας και των πρακτικών του κράτους της από εμένα).

– Ούτε σε «ειδικό διαμέρισμα» φιλοξενούνταν, ούτε σε μπούνκερ, ούτε μετακινήθηκε από την Αθήνα, σε «άλλες δυο πόλεις». Φιλοξενήθηκε από κανονικούς πολίτες, σε χώρους τόσο… ειδικούς που δεν είχαν καν σύστημα συναγερμού!

– To μόνο «θερμό επεισόδιο» που έγινε κοντά του ίσως να ήταν κανένας καυγάς οδηγών στο δρόμο, σε πεζοδρόμιο στο οποίο περπατούσε.
– Ο Σ.Ο. όχι μόνο δε ζήτησε την αρωγή του κράτους, στο να ξαναμπεί στη φυλακή (όπως λέει ευφάνταστα το παρακρατικό παραμύθι) αλλά επιθυμούσε διακαώς, όπως κάθε φυσιολογικός άνθρωπος, να πάρει το άσυλό του, όπως αποφάσισε η Δευτεροβάθμια Επιτροπή, να παραμείνει ελεύθερος, και να μπορεί να ζει σαν φυσιολογικός άνθρωπος.

Τελειώνω λέγοντας ότι όλα τα στοιχεία του ΠΑΡΑΜΥΘΙΟΥ αποδίδονται σε πηγές που «για ευνοήτους λόγους δεν μπορούν να κατανομαστούν». Αντίθετα, όλα τα στοιχεία της ΑΛΗΘΕΙΑΣ, που δεν ενέχουν καμία απολύτως παράνομη πράξη, τα γνωρίζουν αρκετοί άνθρωποι, εϋυπόληπτοι και νομοταγείς έλληνες πολίτες, που έχουν προσωπική γνώση, και θα τα κατέθεταν ευχαρίστως στις αρμόδιες αρχές, αν αυτά ζητηθούν με έννομο τρόπο και για σοβαρό λόγο».

Ελπίζω ύστερα από αυτή την καταγγελία, όλοι οι εμπλεκόμενοι στην υπόθεση των Οκτώ, οι μεν κρατικοί λειτουργοί που σέβονται τον όρκο τους, οι δε πολίτες που θέλουν να προστατεύσουν τη δημοκρατία μας από τις σκοτεινές απειλές, να επαγρυπνούν.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου