Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Απρ 2018


Η πρόταση του Μπαχτσελί βρήκε σύμφωνο τον Ερντογάν καθώς οι εξελίξεις στη Συρία πιέζουν και η οικονομία απαιτεί σημαντικές αποφάσεις

Ένα κακοπαιγμένο θεατρικό σκετς είδαμε εχθές στο παλάτι της Άγκυρας, όπου το υποχείριο του Ερντογάν, ο ηγέτης των διαλυμένων Γκρίζων Λύκων, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, πρότεινε να επισπευσθούν οι προεδρικές εκλογές για τον Αύγουστο αυτού του έτους, έναν χρόνο ενωρίτερα από τις προγραμματισμένες.

Η επίσπευση των εκλογών από τον Ερντογάν, δια στόματος Μπαχτσελί, αποφασίστηκε επειδή οι κακοί της Δύσης προβαίνουν σε «οικονομικές και πολιτικές επιχειρήσεις εις βάρος της Τουρκίας», και, όπως υποστήριξε, είναι δύσκολο η χώρα να "αντέξει υπό τέτοιες συνθήκες" έναν ακόμη χρόνο, γι’ αυτό οι εκλογές επιβάλλεται να γίνουν άμεσα.

Και ο Ερντογάν, αποδέχθηκε το επιχείρημα του αχυρανθρώπου του, και ανακοίνωσε ότι αντί για τον Νοέμβριο του 2019, οι προεδρικές εκλογές θα διεξαχθούν στις 24 Ιουνίου φέτος. [Δεν διευκρινίστηκε απολύτως αν θα είναι οι εκλογές διπλές, δηλαδή προεδρικές και βουλευτικές ταυτοχρόνως]. Η πρόταση λοιπόν του Μπαχτσελί, βρήκε σύμφωνο τον Ερντογάν, καθώς οι εξελίξεις στην Συρία και στην ευρύτερη περιοχή πιέζουν και η οικονομία απαιτεί σημαντικές αποφάσεις, είπε, και η επίσπευση των εκλογών φαίνεται λογική και προς όφελος της χώρας.
Το τι είδους εκλογές θα γίνουν, δεν χρειάζεται να το σκιαγραφήσουμε. Απλώς και μόνο να τονιστεί, ότι αμέσως με την αναγγελία της προκήρυξης εκλογών, παρατάθηκε επί ένα ακόμη τρίμηνο η κατάσταση ανάγκης, που ισχύει από την μέρα του αποτυχημένου πραξικοπήματος.

Θα διεξαχθούν δηλαδή εκλογές, και με τυπική δικτατορία, πλην της ουσιαστικής που υπάρχει εδώ και χρόνια στην Τουρκία. Τέτοιος σεβασμός σε δημοκρατικούς θεσμούς.
Βεβαίως, το αντιπολιτευόμενο Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα ζήτησε να αρθεί αμέσως η κατάσταση έκτακτης, με το επιχείρημα ότι «Η κατάσταση έκτακτης ανάγκης πρέπει να αρθεί αμέσως, δεν μπορούν να διεξαχθούν εκλογές υπό καθεστώς έκτακτης ανάγκης. Το καθεστώς έκτακτης ανάγκης πρέπει να τερματιστεί στη χώρα αρχής γενομένης από σήμερα». Αντί της άρσεως, αποφασίστηκε η παράταση.

Αναμενόμενη ήταν η επίσπευση των εκλογών, προκειμένου να αποφύγει ο Ερντογάν τα χειρότερα. Και το πλέον δυσάρεστο και μη αναστρέψιμο γι’ αυτόν, είναι η συνεχής πτώση της τουρκικής λίρας, η οποία από το 2016 έχασε το 46% της αξίας της. Πέντε λίρες το δολάριο, τέσσερις και κάτι το ευρώ, δημιούργησε ασφυκτικές πιέσεις στις τουρκικές επιχειρήσεις, οι οποίες δανειζόμενες σε δολάρια αδυνατούν να αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους. Ήδη η εταιρία που ανέλαβε το τρίτο αεροδρόμιο στην ΚΠολη, ζήτησε αναβολή εξυπηρέτησης των δανειακών υποχρεώσεών της.

Το επιχείρημα που θα επικαλεστεί ο Ερντογάν, στις προεκλογικές του ομιλίες, είναι ο υψηλός ρυθμός ανάπτυξης, περί το 7%, που οφείλεται όμως στην εσωτερική ζήτηση και στις κρατικές δαπάνες προς τις τουρκικές εξοπλιστικές βιομηχανίες [που ανήκουν στην οικογένεια Ερντογάν και στο στενό του κύκλο].

Η υψηλή ανάπτυξη αντισταθμίζεται, όχι μόνον από τη τραγική υποτίμηση της τουρκικής λίρας, και τον υψηλό πληθωρισμό, αλλά και από το μεγάλο έλλειμμα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών, το οποίο διευρύνθηκε στα 11,2 δισ. δολάρια στην περίοδο Ιανουαρίου-Φεβρουαρίου, υψηλότερα από τα 5,3 δισ. δολάρια στην αντίστοιχη περίοδο του προηγουμένου έτους. Το ΔΝΤ τονίζει, σε κάθε ευκαιρία, πως η τουρκική οικονομία βρίσκεται αντιμέτωπη με σημάδια "υπερθέρμανσης" μετά την υψηλή ανάπτυξη του περασμένου έτους.

Τρέχει να προφτάσει, λοιπόν, ο Ερντογάν, όσο τα πράγματα δεν χειροτερεύσουν και όσο του δίνει πόντους η προέλαση προς το άδειο Αφρίν, που εμφανίστηκε ως περιφανής νίκη [παρ’ όλο που από… τρίωρο, απαιτήθηκαν δύο μήνες, και με εγκατάλειψη των υπερασπιστών του, για να σωθούν οι άμαχοι από τους σκόπιμους βομβαρδισμούς των Τούρκων σε κατοικημένες περιοχές].
Η δυσκολία στο εγχείρημα του Ερντογάν είναι το γεγονός ότι θέλει πάση θυσία νίκη από τον πρώτο γύρο. Και τούτο επειδή, εδώ και καιρό γίνονται συζητήσεις -ίσως και με παρότρυνση εξωθεσμικών αλλοδαπών κέντρων- να συσπειρωθούν στον δεύτερο γύρο όλα τα αντιπολιτευόμενα κόμματα υπό έναν υποψήφιο, μάλλον κεμαλιστή, ώστε να απομακρύνουν τον Ερντογάν. Σε τέτοια περίπτωση, και με αδυναμία να επέμβει όπως τώρα στην Δικαιοσύνη, ο Ερτογάν θα αντιμετωπίσει σοβαρές κατηγορίες. Αυτό είναι που θέλει να αποφύγει.

Μακεδών
Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Απρ 2018


Όταν οι Θρακιώτες υποστηρίζουν ότι στη Θράκη υπάρχει στην πραγματικότητα συνδιοίκηση με το τουρκικό Προξενείο είναι υπερβολικοί;

Το γεγονός ότι οι τουρκόφρονες μουσουλμάνοι της Θράκης, υπό την καθοδήγηση του Προξενείου Κομοτηνής, διαμαρτύρονται συνεχώς στο εσωτερικό, αλλά και στα διεθνή φόρα, μέσω των "τουρκικών", όπως αποκαλούνται, συλλόγων, είναι εντελώς παραπειστικό, επειδή η Πολιτεία τους έχει παραχωρήσει, παρανόμως, κάποια πλεονεκτήματα εις βάρος των χριστιανών.

Κατά το άρθρο 4 του ελληνικού Συντάγματος, η μεν παρ. 1 επιτάσσει «Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου», η δε παρ. 2 «Οι Έλληνες και οι Ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις». Η συνταγματική αυτή επιταγή είναι συνέχεια της προ 2.600 περίπου ετών καθιερωμένης από τον Σόλωνα και μετέπειτα από τον Κλεισθένη, που πέτυχαν να εγκαθιδρύσουν ένα σύ­στημα πολιτικής ισότητας το οποίο εξασφάλιζε την κοινωνική γαλήνη και ισορροπία.

Το σύστημα στηριζόταν σε τρεις σημαντικές αρ­χές: την ισονομία, την ισοτιμία και την ισηγορία. Η βάση αυτής της πολιτικής ισότητας και κατ’ επέ­κταση της ίδιας της αθηναϊκής δημοκρατίας, ήταν η κυριαρχία του δήμου, των πολιτών. Αυτά σήμερα υπάρχουν μόνο στα χαρτιά. Δεν θα αναφερθώ στις μύριες όσες περιπτώσεις, κατά τις οποίες καταπατείται το Σύνταγμα, αλλά μόνο σε μία, ειδική περίπτωση, για την οποία ουδείς λόγος γίνεται.

Κάθε φορά που πολιτικός εξ Αθηνών επισκέπτεται την Θράκη, θεωρεί υποχρέωσή του να διαβεβαιώσει τους Μουσουλμάνους ότι «… η ισονομία και η ισοπολιτεία είναι απόλυτη αρχή και μη διαπραγματεύσιμη». Σαν να απολογούνται στον Τούρκο Πρόξενο, ότι κακώς μας κατηγορεί. Περί Ελλήνων πολιτών πρόκειται. Στην Πελοπόννησο δίνεται η ίδια διαβεβαίωση; Όχι προφανώς! Γιατί, επομένως αυτή η εξαίρεση στη Θράκη; Δεν είναι έμμεση αναγνώριση ότι κάτι δεν πάει καλά εκεί;

Πράγματι, δεν υπάρχει ισονομία στη Θράκη. Δεν αντιμετωπίζονται όλοι οι Έλληνες πολίτες -μουσουλμάνοι και χριστιανοί- με τον ίδιο τρόπο. Γίνονται εξαιρέσεις, με σαφή παραβίαση του Συντάγματος, για τις οποίες εξαιρέσεις παρά τις διαμαρτυρίες των θιγομένων, ουδείς αρμόδιος θεωρεί χρέος του να επιληφθεί.

Είναι δύο μορφών οι εξαιρέσεις. Οι δια νόμου καθιερωμένες -αλλ’ αντισυνταγματικώς- και αυτές όπου η Πολιτεία παραβλέπει σκοπίμως τις παρανομίες. Μόνο που, η απουσία ισονομίας δεν είναι εις βάρος των μουσουλμάνων, αλλά εις βάρος των χριστιανών. Δια νόμου οι μουσουλμάνοι απέκτησαν το -αντισυνταγματικό- δικαίωμα να εισέρχονται κατά παρέκκλιση (πέντε τοις χιλίοις) στα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι. της χώρας. Το μέτρο αυτό, κατά το ίδιο ποσοστό, επεκτάθηκε και στις εξετάσεις του ΑΣΕΠ. Δίνονται, δηλαδή, πλεονεκτήματα στους πιστούς μιας μόνο θρησκείας. Αλλά, και όχι σε όλους τους μουσουλμάνους της Ελλάδας. Μόνον σ’ αυτούς της Θράκης!

Άλλη διάκριση. Κατέστησαν δημόσιοι υπάλληλοι 240 ιεροδιδάσκαλοι της μουσουλμανικής θρησκείας. Είπαν, ότι αφού αμείβονται από το ελληνικό δημόσιο οι χριστιανοί κληρικοί, το μέτρο είναι δίκαιο να επεκταθεί και στους μουσουλμάνους. Σκόπιμη και υποβολιμαία παραπλάνηση. Οι χριστιανοί κληρικοί άρχισαν να αμείβονται από το ελληνικό δημόσιο, μετά τη συμφωνία Τρίτση και Εκκλησίας της Ελλάδος, με τον όρο μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίας να παραχωρηθεί στο κράτος, όπως και έγινε. Επρόκειτο, δηλαδή, για ανταλλαγή. Οι μουσουλμάνοι ιεροδιδάσκαλοι γιατί; Οι χριστιανοί ιεροκήρυκες προσφέρουν δωρεάν τις υπηρεσίες τους ή αποζημιώνονται από τα ταμεία των Μητροπόλεων.

Παραβίαση της ισονομίας -υπέρ των μουσουλμάνων της Θράκης- υπάρχει και στην περίπτωση των Πομάκων και των Αθιγγάνων, όπου η πολιτεία τούς αρνείται την καταγωγή και τους επιβάλλει ουσιαστικά να καταστούν Τούρκοι. Περί ποίας ισονομίας μιλούμε και περί σεβασμού του Συντάγματος;

Υπάρχει βεβαίως και το σοβαρό θέμα της ανάμιξης του υπουργείου Εξωτερικών σε θέματα εσωτερικής πολιτικής. Για ποιο λόγο θέματα της Θράκης, μιας εκ των πολλών ελληνικών περιφερειών, να είναι αρμοδιότητας του ελληνικού ΥΠΕΞ; Σε ξένη επικράτεια ανήκει η Θράκη; (εκεί την οδηγούν, αλλ’ αυτό δεν σημαίνει και ότι θα συμβεί).

Όταν οι Θρακιώτες υποστηρίζουν ότι στη Θράκη υπάρχει συνδιοίκηση με το τουρκικό Προξενείο είναι υπερβολικοί;

Μακεδών
Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου





Αφού η σημερινή κυβέρνηση υπέγραψε την παράδοση – παραχώρηση εκμετάλλευσης του συνόλου της δημόσιας – κρατικής περιουσίας για 99 χρόνια στους δανειστές, αφού ψήφισε σειρά επαχθέστατων οικονομικών μέτρων ισοπεδώνοντας την επιχειρηματικότητα, αλλά και φορολογικών νόμων εξαθλιώνοντας ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, ξαφνικά εισήγαγε τα εθνικά θέματα προς «διαχείριση» προκειμένου να προχωρήσει στην «επίλυση» χρόνιων θεμάτων. Χρησιμοποιήθηκε μάλιστα η λέξη «ευκαιρία» και διαφημίστηκε δεόντως από τα φιλοκυβερνητικά «κανάλια επικοινωνίας» η υποχρέωση της Ελλάδας αλλά και οι δυνατότητες που υπάρχουν μέσα από αυτή την… «ευκαιρία». Είναι βέβαιο πως χρειάζεται να γραφτούν πολλά βιβλία για να καταγραφεί το «κυβερνητικό έργο» της παρούσας συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Το ιστολόγιό μας βρέθηκε στην ευχάριστη θέση να συνομιλήσει για όλα τα ανοιχτά θέματα της επικαιρότητας με τον Πρέσβη ε.τ., πρώην Διοικητή της Ε.Υ.Π. και πρώην Βουλευτή Επικρατείας κύριο Ιωάννη Κοραντή έναν άνθρωπο με τεράστια εμπειρία στη διαχείριση των Εθνικών μας Θεμάτων. Οι απαντήσεις που δόθηκαν από τον κ. Κοραντή είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες...

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Τερζή  

Εσείς, κύριε Πρέσβη, είστε ένας άνθρωπος που κατά τη διάρκεια της ζωής σας ασχοληθήκατε με τα Εθνικά μας Θέματα, πρωταγωνιστώντας σιωπηλά σε διπλωματικές "μάχες" και γεγονότα που ενδεχομένως δεν θα γίνουν ποτέ γνωστά.
Η πρώτη «ευκαιρία» την οποία έθεσε επί τάπητος το υπουργείο Εξωτερικών, ήταν η επίσκεψη του Προέδρου της Τουρκίας, κ. Ερντογάν. Πώς σχολιάζετε τα όσα συνέβησαν, αλλά και διαχειρίστηκαν από την πλευρά της κυβέρνησης, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του κ. Ερντογάν, από την Αθήνα έως και την Θράκη…;

Η επίσκεψη ενός Αρχηγού Κράτους, ειδικά εάν διαθέτει εκτελεστικές εξουσίες, αποτελεί -πρέπει να αποτελεί- μείζον γεγονός στις διμερείς σχέσεις: είτε επισφραγίζει μία περίοδο μεγάλης ανάπτυξης τους με την υπογραφή σειράς σημαντικών συμφωνιών είτε εγκαινιάζει μία θεμελιώδη μεταστροφή στις διμερείς σχέσεις (πχ επίσκεψη Προέδρου Νίξον στην Κίνα το 1976). Εύλογα συνεπώς θα περίμενε κανείς ότι η πρώτη επίσκεψη Τούρκου Προέδρου στην Ελλάδα ύστερα από 62 χρόνια και δη του κ. Ερντογάν -με τη γνωστή ιδιοσυγκρασία αλλά και τις πελώριες εξουσίες που του δίνει το τουρκικό Σύνταγμα- θα σηματοδοτούσε, αν μη τι άλλο, την αρχή μίας μείζονος μεταστροφής της στάσης της Άγκυρας έναντι της Ελλάδος, όπως αυτή εκδηλώθηκε, σταθερά και διαχρονικά, με την βουλιμική επιθετικότητα της γείτονος. Αυτό προϋπέθετε ότι θα είχε καλλιεργηθεί, αθόρυβα μεν αλλά επίμονα και συστηματικά, το έδαφος για την επίτευξη αυτού του στόχου. Δυστυχώς, όσον αφορά την ελληνική πλευρά, ουδεμία τέτοια ένδειξη προέκυψε. Η χώρα μας, με δική της πρωτοβουλία ή ακόμη χειρότερα, όπως ακούσθηκε, καθ’ υπόδειξη/προτροπή του «διεθνούς παράγοντα» (πολιτικό/δημοσιογραφικό ευφημισμό για τις ΗΠΑ) άνοιξε πρώτη την ευρωπαϊκή πόρτα στον μέχρι τότε αποσυνάγωγο κ. Ερντογάν και του επέτρεψε -πέραν από την προηγηθείσα συνέντευξη του όπου είχε δηλώσει με σαφήνεια τις θέσεις του- να μας προσβάλει χυδαία, μέσα στο σπίτι μας. Οι σαφείς δημόσιες αντιδράσεις -πέρα από κάποιες παραφωνίες- του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού δεν ήσαν αρκετές για να μεταστρέψουν την εικόνα, την πολύ πικρή εικόνα, που άφησε στα μάτια των Ελλήνων αυτό το φιάσκο. Δηλωτικό άλλωστε της αμηχανίας και αβουλίας της ελληνικής πλευράς ήταν και το σκέλος της επίσκεψης Ερντογάν στη Θράκη όπου ο Τούρκος Πρόεδρος, που παρά τον ιδιωτικό χαρακτήρα της συνοδευόταν από Έλληνα Υφυπουργό, αναφέρθηκε εγκωμιαστικά, προς το πλήθος που τον επευφημούσε, στη δράση «των βουλευτών μας», αναφορά που την επόμενη μέρα τα φιλοκυβερνητικά παπαγαλάκια προσπαθούσαν απεγνωσμένα να αλλοιώσουν/διορθώσουν.

Η δεύτερη «ευκαιρία», στην οποία υπήρξε η ανάλογη κυβερνητική (ενδεχομένως και κομματική) προετοιμασία, ήταν το άνοιγμα της υπόθεσης που αφορά την ονοματολογία των Σκοπίων… Είναι πραγματικά ευκαιρία;
Είναι λογικό ότι προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την Τουρκία, πρέπει να κλείσουμε προηγουμένως τα άλλα δύο «εθνικά μέτωπα», δηλαδή σχέσεις με Σκόπια και Αλβανία. Όχι όμως όπως - όπως. Διότι μία ανώριμη, βεβιασμένη, κακή λύση σε ένα πρόβλημα είναι χειρότερη από την μη-λύση. Καλλιεργήθηκε η εικόνα μίας νέας Κυβέρνησης στα Σκόπια, πολύ λιγότερο εθνικιστικής από εκείνη του ανεκδιήγητου Γκρουέφσκι, με ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία πράγμα που υποτίθεται πρέπει να εκμεταλλευθούμε πριν είναι αργά, που «κατεβάζει» αγάλματα και σύμβολα αλυτρωτισμού κλπ. Η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή. Οι πρόσφατες δηλώσεις Ζάεφ, που κάποιοι εδώ θέλουν να εμφανίσουν ως «διαπραγματευτικά κόλπα», επαναλαμβάνουν με κάθε σαφήνεια τις πάγιες θέσεις της γειτονικής χώρας που αρνείται οιανδήποτε αλλαγή στο Σύνταγμα της, με ο,τι αυτό συνεπάγεται. Με τον καιρό να πιέζει μέχρι την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ διαγράφεται όλο και σαφέστερα η εικόνα αδιεξόδου και συνεπώς του γνωστού blame game, επί το ελληνικότερο «ποιός θα πάρει τον μουτζούρη».

Η αμέσως επόμενη «ευκαιρία» της κυβερνητικής εξωτερικής πολιτικής, ήταν η ακύρωση της υπάρχουσας διακρατικής συμφωνίας του 2009 μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, η οποία αφορούσε -διορθώστε με αν κάνω λάθος- κυρίως τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Πως σχολιάζετε αυτή την «εξέλιξη» και που μας οδηγεί αυτή η κυβερνητική πολιτική;
Και εδώ η Κυβέρνηση προσπαθεί, με ταχύρρυθμες διαδικασίες, να επιλύσει εκκρεμή προβλήματα. Κληρονόμησε μία καλή συμφωνία του 2009 που αποτελεί κεκτημένο, καθώς η Αλβανία την υπέγραψε -και τα κράτη έχουν την ευθύνη της υπογραφής τους- και τείνει να την κάνει χειρότερη, αλλάζοντας την μέθοδο οριοθέτησης, όπως ζητούν οι Αλβανοί, που ακολουθούν εν προκειμένω την τουρκική θέση για τις θαλάσσιες ζώνες.

Και ξαφνικά ένα πλοίο της Τουρκικής Ακτοφυλακής, παραβιάζοντας τα θαλάσσια σύνορα, αποπειράθηκε να εμβολίσει και να βυθίσει το πλέον σύγχρονο πλοίο του Ελληνικού Λιμενικού. Κανείς δεν μπορεί να χαρακτηρίσει «ατύχημα» το περιστατικό αυτό. Τι συνέβη από την πλευρά της Τουρκίας και πώς εξηγείτε εσείς αυτή την ενέργεια;
Ήταν μία προσχεδιασμένη πολεμική επιχείρηση εναντίον ενός άοπλου περιπολικού του Λ.Σ., ενέργεια που εντάσσεται στα πλαίσια της μακρόχρονης τουρκικής στρατηγικής για έλεγχο του Αιγαίου, με όλο το κατασκεύασμα περί «γκρίζων ζωνών» και άρα την αποτροπή παρουσίας της ελληνικής σημαίας -εν ευρεία εννοία- στις περιοχές αυτές.

Παρασκευή 2 Μαρτίου και με 20 ώρες καθυστέρηση ανακοινώνεται η σύλληψη δύο Ελλήνων στρατιωτικών στον Έβρο. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις φαίνεται να παίρνουν «φωτιά». Ως πρώην διπλωμάτης, που υπηρετήσατε και ως Πρέσβης στην Άγκυρα, αλλά και ως πρώην Διοικητής της ΕΥΠ, γνωρίζετε αρκετά καλά την ιδιοσυγκρασία των Τούρκων. Ποιο είναι το σχόλιό σας για την σύλληψη και ομηρία –κατάσταση την οποία εσείς πρώτος δημόσια αναφέρατε-, όπως αποδεικνύεται πλέον και από την κράτησή τους που συνεχίζεται χωρίς να απαγγέλλονται κατηγορίες, των Ελλήνων στρατιωτικών, από την Τουρκία του Ερντογάν;
Η Ελλάδα δεν μπόρεσε να «διαβάσει» τις εξελίξεις στην Τουρκία μετά το αποτυχόν πραξικόπημα της 15/7/2016. Επεβλήθη κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλη την επικράτεια, εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, καθηγητές κλπ απολύθηκαν, χιλιάδες στάλθηκαν στα κάτεργα, αποκεφαλίσθηκαν οι Ένοπλες Δυνάμεις ενώ η Στρατοχωροφυλακή μετατράπηκε σε πραιτωριανό σώμα του κ. Ερντογάν. Στις διμερείς μας σχέσεις πολλαπλασιάσθηκαν οι τουρκικές προκλητικές δηλώσεις και ενέργειες, όπως η «επακούμβηση» της Φρεγάτας «Ναυαρίνο» και ο εμβολισμός του ΠΑΘ «Γαύδος». Μία μόλις εβδομάδα πριν το επεισόδιο με τους δύο στρατιωτικούς είχε περατωθεί μία μεγάλη στρατιωτική άσκηση στην Ανατολική Θράκη, την οποία μάλιστα προέβαλαν τα ελληνικά ΜΜΕ. Κανένας δεν είχε πάρει χαμπάρι τι γινόταν και τι άνεμοι φυσούσαν στη γείτονα; Οι Τούρκοι, πολύ απλά, μας την είχαν στημένη. Και αντί να διεθνοποιήσουμε ΑΜΕΣΩΣ το ζήτημα αυτό, η Κυβέρνηση το χειρίσθηκε όπως όλοι γνωρίζουμε. .Εύχομαι η ομηρία των δύο στρατιωτικών μας να έχει σύντομα τέλος. Φοβάμαι όμως ότι είναι απλά εργαλεία στα χέρια ενός αδίστακτου ηγέτη που θα τα χρησιμοποιήσει όταν και όπως κρίνει ότι τον συμφέρει στα πλαίσια του παραδοσιακού τούρκικου, ανατολίτικου, παζαριού.

Θα μπορούσε η Ελλάδα να προβλέψει και να αντιμετωπίσει παρόμοιου τύπου περιστατικά; Και αν ναι, πως θα μπορούσε κάτι τέτοιο να γίνει εφικτό;
Θα μπορούσε, εάν είχε «διαβάσει» σωστά τις εξελίξεις στην Τουρκία και είχε λάβει τα δέοντα μέτρα για την αντιμετώπιση τους επί του εδάφους, και όχι μόνο. Και εννοώ την κατάλληλη διάταξη δυνάμεων και χρήση κάθε διαθέσιμου τεχνικού μέσου.


Πως εξηγείτε την μη λειτουργία ενός ειδικού ηλεκτρονικού - δορυφορικού συστήματος για τον έλεγχο και επί της ουσίας την προστασία των συνόρων μας, με την μετέπειτα -όπως δημοσιεύθηκε πριν από δύο περίπου εβδομάδες σε ρεπορτάζ της εφημερίδας "Καθημερινή"- αγορά ενός τέτοιου συστήματος για τον έλεγχο του εντοπισμού και της μετακίνησης… κουνουπιών;
Γι αυτό το ζήτημα θα πρέπει να ρωτήσετε τον τότε (Οκτ.2009-Σεπτ.2010) Υπουργό Προστασίας του Πολίτη επί Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ κ. Μ. Χρυσοχοΐδη ο οποίος, λίγες εβδομάδες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, αποφάσισε να πετάξει στα υπόγεια της ΕΥΠ -όπου και παραμένει έκτοτε αχρησιμοποίητο- το δορυφορικό σύστημα παρακολούθησης των συνόρων μας με τον τίτλο «Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας κατά την Μετακίνηση Ανθρώπων και Αγαθών», γνωστό και ως GIS, που η ΕΥΠ είχε προμηθευθεί επί Κυβέρνησης Καραμανλή το 2008-2009.

Λίγο μετά το Πάσχα και ξαφνικά ένα Ελληνικό αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας, πέφτει στα νερά του Αιγαίου, 9 ναυτικά μίλια έξω από τη Σκύρο, κατά την διαδικασία της προσέγγισης του αεροδρομίου και της προσγείωσής του. Ο πιλότος χάνει τη ζωή του και ενδεχομένως δεν θα μάθουμε ποτέ τα αίτια αυτής της πτώσης, ενδεχομένως όμως το ενδιαφέρον να βρίσκεται στο συλλυπητήριο τηλεφώνημα του Μπιναλί Γιλντιρίμ, κατά τη διάρκεια του οποίου δημοσιοποιήθηκε πως ο Τούρκος πρωθυπουργός συνέδεσε την τύχη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Αδριανούπολη, με το εάν η Αθήνα θα συνεργασθεί με την Άγκυρα και θα προχωρήσει σε διώξεις εναντίον του δικτύου Γκιουλέν στην Ελληνική επικράτεια… Η απλή προσέγγιση στην δημοσιοποίηση αυτής της «συνομιλίας» αφήνει «ίχνη» μιας παράξενης διάθεσης, από την Ελληνική πλευρά, για την γενικότερη διαχείριση των ελληνοτουρκικών.
Την επόμενη ημέρα Ερντογάν και Τσαβούσογλου αναφέρονται σε «Τούρκους της Δυτικής Θράκης», με καθαρά αλυτρωτικό τόνο.
Πως σχολιάζετε τόσο την πτώση του Ελληνικού Mirage (που επέφερε τον θάνατο του Σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου), αλλά και την στάση Γιλντιρίμ και Τσαβούσογλου – Ερντογάν;

Από το 1990 έως σήμερα απωλέσαμε 81 αεροσκάφη διαφόρων τύπων και 125 στρατιωτικούς (εκ των οποίων οι 63 με την πτώση του C-130 στο όρος Όθρυς). Με εξαίρεση τις περιπτώσεις των ηρώων Σιαλμά και Ηλιάκη, οι απώλειες δεν οφειλόντουσαν σε πολεμικές ενέργειες σε στενή έννοια. Είναι όμως προφανές ότι η υπεροπλία της Τουρκίας και το υπεράριθμο προσωπικό της, σε συνδυασμό με τη μόνιμη επιθετικότητα της ειδικά στον αέρα έχουν τις αυτονόητες συνέπειες, από κάθε άποψη, για την πολεμική αεροπορία μας (κόπωση αεροσκαφών, έλλειψη ανταλλακτικών, οικονομική δαπάνη κλπ). Δυστυχώς έχει παγιωθεί η εικόνα των τουρκικών παραβιάσεων του ΕΕΧ. Σε όλο τον κόσμο είναι αυτονόητο πως όταν υπάρχει εσκεμμένη παραβίαση, ακολουθεί κατάρριψη. Αντιθέτως στο Αιγαίο έχουν καθιερωθεί οι εικονικές αερομαχίες που διαρκούν μέχρι να αποφασίσουν οι Τούρκοι να απομακρυνθούν, και οι πολίτες διαβάζουν στον καθημερινό Τύπο τα μονόστηλα περί του αριθμού των παραβάσεων/παραβιάσεων, λες και είναι στήλη διανυκτερευόντων φαρμακείων.
Ως προς τη στάση της τούρκικης ηγεσίας, νομίζω ότι είναι εκτός συζήτησης να προχωρήσει η Αθήνα σε διώξεις εναντίον Γκιουλενιστών στην ελληνική επικράτεια, ειδικότερα δε στη Θράκη μας. Ας κρατήσει η Τουρκία τα προβλήματα της στο έδαφος της και ας μην τα προσθέτει στις ήδη αρκούντως βεβαρυμμένες ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Τουρκία και Μέση Ανατολή. Τουρκία και Κούρδοι. Τουρκία και Οθωμανισμός. Τουρκία, Ρωσία και ΗΠΑ… σε μία Μέση Ανατολή που μετατρέπεται σε κόλαση. Τι επιδιώκει η Τουρκία; Πως εξηγείτε εσείς τη «συμμαχική σχέση» με την Ρωσία;
Απλά ο Ερντογάν θέλει να γίνει και τύποις ο νέος Σουλτάνος, να επεκτείνει την επικράτεια της Τουρκίας μέχρι «τα σύνορα της καρδιάς της», όπως είπε, επιδιώκοντας να ανατρέψει το διεθνές καθεστώς της Λωζάνης και όχι μόνο, να παγιωθεί η χώρα του ως περιφερειακή υπερδύναμη στον γεωπολιτικό και στρατιωτικό τομέα, παράλληλα δε μέχρι το 2023, 100ετηρίδα της Τουρκικής Δημοκρατίας, η Άγκυρα να έχει γίνει μέλος του G-8 και όχι μόνο του G-20 όπως τώρα. ‘Έτσι παίζει σε όλα τα μέτωπα, χρησιμοποιώντας κατά το δοκούν έναντι πχ της ΕΕ την απειλή να ανοίξει τη στρόφιγγα της λαθρομετανάστευσης εάν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα της, ενώ χρησιμοποιείται από τη Ρωσία ως οιονεί «Πέμπτη φάλαγγα» μέσα στο ΝΑΤΟ έναντι στρατιωτικών, γεωοικονομικών και γεωστρατηγικών ανταλλαγμάτων. Ο Ερντογάν βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί, μέχρι στιγμής επιτυχώς, πλην όμως τα περιθώρια να φθάσει στο άκρο της γέφυρας στενεύουν.

Γεωπολιτική, γεωστρατηγική, γεωοικονομία… Η Τουρκία δείχνει να «παίζει» σε όλα τα μέτωπα. Δείχνει να απομακρύνεται από τη Δύση, από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Θα αντιδράσει η Ουάσιγκτον; Και αν ναι, πως πιστεύετε πως θα γίνει αυτό;
Σωστές οι διαπιστώσεις και εύλογο το ερώτημα σας. Απαντώ: Άλλο Ερντογάν, άλλο Τουρκία. Η Ουάσιγκτον ανέχεται τον Ερντογάν διότι χρειάζεται τη Τουρκία, για προφανείς λόγους. Πιστεύω ότι θα αντιδράσει όταν θεωρήσει ότι αυτός ξεπέρασε τα ανεκτά όρια. Δύσκολο να προσδιορίσω επακριβώς ποιά είναι αυτά. Πως θα αντιδράσει; Το αφήνω στη φαντασία των αναγνωστών σας.

Όχι και τόσο ξαφνικά, ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ με δήλωσή του υπενθυμίζει πως το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να εμπλακεί στις ελληνοτουρκικές διαφορές, τις οποίες «βλέπει» να επιλύονται… Αποτελεί εξέλιξη ή ένα μήνυμα προς τις δύο πλευρές. Πως θα πρέπει να κινηθεί η ελληνική πλευρά, με δεδομένη πλέον και επισήμως την αδιαφορία του ΝΑΤΟ;
Ουδεμία έκπληξη και ουδεμία εξέλιξη. Ο κ. Στόλτενμπεργκ επανέλαβε ξερά την πάγια θέση της Συμμαχίας. Από ΝΑΤΟ, ως συλλογικό όργανο, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε. Πρέπει συνεπώς να κινηθούμε επιλεκτικά και διμερώς προς τα κράτη-μέλη του, να αναπτύξουμε τις τριμερείς και τετραμερείς συνεργασίες μας με Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο και να συνεχίσουμε την προβολή των θέσεων μας στα πλαίσια της ΕΕ χωρίς να διατηρούμε αυταπάτες ως προς την επίδραση των όποιων αποφάσεων της, ψηφισμάτων κλπ επί της Τουρκίας. Μόνο όταν η ΕΕ σφίξει την οικονομική μέγγενη γύρω από την Άγκυρα θα υπάρξει φως από αυτή την πλευρά.. Δυστυχώς δεν βλέπω πιθανή μία τέτοια εξέλιξη διότι τα εκατέρωθεν οικονομικά -και όχι μόνο- συμφέροντα είναι πελώρια. Άρα πρέπει να αναπτύξουμε, πρωτίστως, την αμυντική αυτοδυναμία μας. Να το συζητήσουμε;

Μετά από όλα αυτά, με δεδομένη και μια έκρηξη εθνικισμού αλλά και ανησυχίας στα Βαλκάνια, και μια ισχυρή ένταση και διεθνή ανησυχία -μετά τον βομβαρδισμό δυτικών δυνάμεων σε Συριακές εγκαταστάσεις- που δημιουργείται στον χώρο της Μέσης Ανατολής, τι σχολιάζετε με την δική σας εμπειρία;
Κατά κύριο λόγο πρέπει να έχουμε ένα ισχυρό, ενιαίο, εσωτερικό μέτωπο για την αντιμετώπιση ΟΛΩΝ, το υπογραμμίζω, ΟΛΩΝ των εντάσεων και προκλήσεων στην περιοχή μας και στον ευρύτερο χώρο μας. Κακά τα ψέματα, δεν υπάρχει τη στιγμή αυτή τέτοια ενότητα. Όλα τα άλλα ακολουθούν.

Τέλος κύριε Πρέσβη, δεν είναι καθόλου λίγοι οι Έλληνες που ανησυχούν για την πιθανότητα σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Δικαιολογείτε αυτή την ανησυχία; Ποια περιθώρια ελιγμών υπάρχουν, ώστε να είναι ουσιαστική η αντιμετώπιση της συνεχώς αυξανόμενης -ποσοτικά αλλά και ποιοτικά- τουρκικής προκλητικότητας ή και επιθετικότητας;
Δεν πιστεύω ότι η Τουρκία επιδιώκει πολεμική σύρραξη με την Ελλάδα. Επιβάλλεται όμως να διαπιστώσουμε ότι με μία σταθερή και συνεπή στρατηγική, εδώ και δεκαετίες, η Άγκυρα με ένα συνδυασμό μέτρων πολιτικού, στρατιωτικού, οικονομικού, κοινωνικού και θρησκευτικού χαρακτήρα επιδιώκει να επεκτείνει την κυριαρχία της επί ελληνικών εδαφών, θαλάσσης και αέρος. Την αντιμετωπίσαμε με μία εξ ίσου συνεπή πολιτική κατευνασμού, κακώς κατ’ εμέ, στο όνομα της αποφυγής του πολέμου. Την εκ μέρους μας «ψύχραιμη και νηφάλια» στάση οι Τούρκοι εκλαμβάνουν ως υποχωρητικότητα. Συνεπώς κινήθηκαν, και θα συνεχίσουν να κινούνται, ανάλογα. Δυστυχώς, ο όρος «αποτροπή» ναι μεν διδάσκεται στις Στρατιωτικές Σχολές πλην όμως είναι άγνωστος στη πολιτική κουλτούρα και το πολιτικό λεξιλόγιο των ελληνικών Κυβερνήσεων εδώ και δεκαετίες. Δύο μόνο φορές αντιδράσαμε με τρόπο που οι Τούρκοι κατάλαβαν και έκαναν πίσω: μία το 1976 με το γνωστό «βυθίσατε το Χόρα» και άλλη μία τον Μάρτιο 1987 με αφορμή την έξοδο του «Σισμίκ» στο Αιγαίο. Έκτοτε ουδέν. Είναι αλήθεια ότι ο ΥΠΕΞ κ. Κοτζιάς, την επαύριο του εμβολισμού του ΠΑΘ «Γαύδος», αν θυμάμαι καλά, είχε δηλώσει πως τυχόν μελλοντική ενέργεια της Τουρκίας θα αντιμετωπιζόταν με λιγότερο ειρηνικό τρόπο. Πολύ σωστά. Ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Ο κόσμος ολόκληρος αλλάζει. Και κάθε αλλαγή ενέχει κινδύνους για όσους βρεθούν απροετοίμαστοι. Διανύουμε μια παρατεταμένη περίοδο ισχυρών γεωπολιτικών αναταράξεων και ανακατατάξεων από την Ουκρανία, έως το Ιράν και την Σαουδική Αραβία. Στο γεωπολιτικό αυτό «τρίγωνο» ήδη συμβαίνουν ισχυρότατες αλλαγές και συγκρούσεις, έχουν δημιουργηθεί σύνθετες και αλλοπρόσαλλες συμμαχίες, ενώ Ρωσία και ΗΠΑ αντιπαρατίθενται σε πολλά επίπεδα δημιουργώντας έντονη ανησυχία για την περίπτωση που «ξεφύγει ο έλεγχος» προκαλώντας ένα ντόμινο συγκρούσεων.
Από αυτές τις κρίσιμες χρονικές περιόδους προκύπτουν νικητές και ηττημένοι. Και στους νικητές βρίσκονται πάντα όσες χώρες αντιληφθούν εγκαίρως τις ισορροπίες των δυνάμεων και τοποθετηθούν εγκαίρως έχοντας ολοκληρωμένο σχέδιο, διάθεση και ικανότητες υποστήριξής του, αλλά και –όπως πάρα πολύ σωστά επισήμανε ο κ. Κοραντής- έχοντας πρωτίστως εξασφαλίσει ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο, πολιτικό αλλά και κοινωνικό.
Η πραγματική πρόκληση για την Ελλάδα είναι στο να εγκαταλείψει την θέση του θεατή, να μπορέσει να "διαβάσει" σωστά τις εξελίξεις, να εκμεταλλευτεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό τα συμβαίνοντα, και να κινηθεί κατάλληλα ώστε να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες που θα αποφέρουν οφέλη στη χώρα. Ο γεωπολιτικός χάρτης αλλάζει ταχύτατα και όσοι δεν προλάβουν να κινηθούν αποτρεπτικά ως προς τις απειλές, αλλά και έξυπνα ως προς τις εμφανιζόμενες συμμαχίες, τότε η παρούσα κυβέρνηση θα πρέπει να απολογηθεί και να αντιμετωπίσει τις ευθύνες των πράξεων ή και των παραλείψεών της που οδήγησαν σε μια νέα εθνική ήττα και καταστροφή. Και για να αποφευχθούν τα χειρότερα, για όλους αλλά πρωτίστως για τη χώρα, πρέπει οι σημερινοί υπεύθυνοι να κατανοήσουν πως απαιτείται πλήρης αλλαγή της σημερινής τους πορείας…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



16 Απρ 2018


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Μόλις χθες γράφαμε για την τοποθέτηση της ελληνικής σημαίας στη νησίδα του Αιγαίου, Ανθρωποφάς, όπου και επισημάναμε την σοβαρή πιθανότητα απάντησης της Τουρκίας, αφού η συγκεκριμένη νησίδα θεωρείται από την Άγκυρα ως… τουρκική! Η επισήμανσή μας, μάλιστα, ήταν αρκετά σαφής ως προς τα μέτρα που θα έπρεπε να ληφθούν από την ελληνική πλευρά ώστε να μην υπάρξει περίπτωση τοποθέτησης της τουρκικής σημαίας σε κάποια άλλη νησίδα ή και υποστολή της ελληνικής σημαίας από τη νησίδα Ανθρωποφάς.

Δεν πέρασαν παρά λίγες μόνο ώρες και το αναμενόμενο έγινε και γεγονός. Σύμφωνα με πληροφορίες, άνδρες από την τουρκική ακτοφυλακή (ή κατ’ άλλους τούρκοι καταδρομείς) αποβιβάστηκαν στη νησίδα και υπέστειλαν την ελληνική σημαία, χωρίς όμως να την αντικαταστήσουν με την τουρκική.
Το μήνυμα της Άγκυρας είναι σαφές: Η νησίδα θεωρείται γκρίζα ζώνη…
Όμως, και το μήνυμα από το ελληνικό υπουργείο Εθνικής Άμυνας, επίσης σαφές, αφού φέρεται να μην είχε ενημέρωση (τι έκανε η ΕΥΠ και η στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών;) και καταβάλλονται τώρα προσπάθειες να συλλεχθούν πληροφορίες.


Αδράνεια; Εφησυχασμός; Ή μήπως κάποιοι επιθυμούν μέσω της «έκπληξης» να παίξουν ισχυρά πολιτικά παιχνίδια, με κύριο στόχο τον αποπροσανατολισμό των ελλήνων πολιτών από μείζονα θέματα οικονομικού ενδιαφέροντος; Σε κάθε περίπτωση, μια ακόμη νησίδα φαίνεται να μπαίνει σε καθεστώς «γκριζοποίησης», ενώ και οι υπόλοιπες 24 νησίδες του συγκεκριμένου συμπλέγματος, εισάγονται κι αυτές στο ίδιο καθεστώς αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας που ίσχυε μέχρι χθες, παρά τις ό,ποιες αναιτιολόγητες τουρκικές αιτιάσεις αμφισβήτησης της ελληνικότητάς τους.
Το ΥΠΕΘΑ ισχυρίζεται πως δεν γνώριζε την τοποθέτηση της ελληνικής σημαίας στη νησίδα Ανθρωποφάς, με αποτέλεσμα να μην πάρει εκείνα τα μέτρα που θα απέτρεπαν οποιαδήποτε κίνηση από την πλευρά της Άγκυρας.

Κανείς, βέβαια, δεν μπορεί να αποκλείσει την περίπτωση τουρκικών υπερβολών, μέσω πολιτικών προβοκατόρικων δηλώσεων που αναζητούν λάθος απαντήσεις ή και κινήσεις από την ελληνική πλευρά. 
Σήμερα το πρωί, λοιπόν, με νέα προκλητική δήλωση ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ, επαναφέρει την ένταση στο Αιγαίο καθώς υποστηρίζει ότι η τουρκική ακτοφυλακή κατέβασε ελληνική σημαία από τουρκική, όπως τη χαρακτήρισε, μικρονησίδα.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με πληροφορίες που μεταφέρουν τουρκικά ΜΜΕ σε σημερινή του ομιλία, ο Μπιναλί Γιλντιρίμ αναφέρθηκε στην Ελλάδα υποστηρίζοντας ότι οι ενέργειές της προκαλούν ένταση στο Αιγαίο.

Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε η τουρκική ακτοφυλακή παρακολουθεί στις συγκεκριμένες ενέργειες και στο πλαίσιο αυτό κατέβασε ελληνική σημαία που είχε υψωθεί στη μικρονησίδα μικρός Ανθρωποφάς, την οποία μάλιστα ανέφερε με το όνομα που δίνει η Τουρκία στα νησιά την κυριότητα των οποίων αμφισβητεί.


«Βλέπουμε ενέργειες που μοιάζουν με αυτές που γίνονται στα Καρτντάκ (σ.σ Ίμια) στο νησί Ντιντίμ (σ.σ. Ανθρωποφάγοι), έγινε μία απόπειρα να μπει ελληνική σημαία σε ακατοίκητο έδαφος. Η ακτοφυλακή παρενέβη με τις κατάλληλες ενέργειες και κατέβασε τη σημαία από εκεί».

Στο περιστατικό ανεφέρθει και ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, κατά τη διάρκεια της κοινής συνέντευξης Τύπου με τον ΓΓ του ΝΑΤΟ, Γενς Στολτενμπεργκ, που όμως ισχυρίσθηκε ότι ήταν Τούρκοι κομάντος αυτοί που κατέβασαν τη σημαία από τη μικρονησίδα "Μικρός Ανθρωποφάς".

Μάλιστα, ο Τούρκος ΥΠΕΞ υποστήριξε ότι η συνθήκη της Λωζάνης έχει ασάφειες από τις οποίες προκύπτουν τα προβλήματα με την κυριότητα των βραχονησίδων στο Αιγαίο.

Αν και αρχικά η ελληνική πλευρά δήλωνε άγνοια εν τούτοις αποκαλύπτεται ότι τρείς ημέρες πριν η ιστοσελίδα samos24.gr δημοσίευσε φωτογραφίες με τρεις νεαρούς από τους Φούρνους Κορσεών στις οποίες εμφανίζονται να υψώνουν την ελληνική σημαία στη μικρονησίδα "Μικρός Ανθρωποφάς". Και μάλιστα με διθυραμβικά σχόλια παρά το γεγονός ότι φέρονται να είχαν υψώσει το εθνικό σύμβολο σε νησίδα στην οποία δεν υπάρχει φρουρά.

Το ζήτημα αναμένεται σύμφωνα με πληροφορίες να λάβει διαστάσεις αφού η διοίκηση Ασφαλείας Ακτών της Τουρκίας φέρεται διατεθειμένη να εκδώσει ανακοίνωση και να αναρτήσει και σχετικό video από την απομάκρυνση της ελληνικής σημαίας.


Δήμαρχος Φούρνων

Κανονικά κυματίζουν οι ελληνικές σημαίες στις βραχονησίδες που τοποποθέτησαν νεαροί την Παρασκευή, σύμφωνα με τον δήμαρχο Φούρνων, Γιάννη Μαρούση, ο οποίος μίλησε στο Hellas Journal.

Ο ίδιος τόνισε πως πήγε ο ίδιος και κοίταξε με κιάλια διαπιστώνοντας πως οι σημαίες βρίσκονται στη θέση τους. Μάλιστα όπως είπε στην περιοχή υπήρχε ελληνικό σκάφος. Συγκεκριμένα μιλώντας στο site μας ο κύριος Μαρούσης είπε:

“Σε τρεις – τέσσερις βραχονησίδες πήγαν ορισμένοι νεαροί και έβαλαν κάτι ελληνικές σημαίες και από ό,τι άκουσα κι εγώ από τις ειδήσεις, ο Γιλντιρίμ, είπε ότι κατέβασαν τη σημαία. Εγώ πήγα και είδα με τα κιάλια γιατί είναι μακριά και οι σημαίες κυματίζουν κανονικά. Τώρα τι λέει ο Γιλντιρίμ δεν μπορώ να καταλάβω. Και πώς πέρασαν και κατέβασαν τη σημαία, αφού δικό μας σκάφος υπήρχε εκεί. Από τις 06:00 ήταν εκεί. Πότε πήγαν και κατέβασαν τη σημαία; Και πώς πέρασαν πώς ήρθαν δεν είναι δίπλα στην Τουρκία».

ΥΠΕΘΑ: Δεν γνωρίζουμε τίποτε

Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και υπουργείο Εξωτερικών προσπαθούν να συλλέξουν περισσότερες πληροφορίες ενώ αναμένεται και αντίδραση τόσο στα όσα είπε ο Τούρκος Πρωθυπουργός όσο και στο ενδεχόμενο έκδοσης ανακοίνωση από τις αρμόδιες τουρκικές αρχές.

Η πρώτη ανεπίσημη ενημέρωση κύκλων του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, αμφισβητεί το γεγονός καθώς και το ενδεχόμενο να είχε αναρτηθεί η ελληνική σημαία στη μικρονησίδα από τους τρεις νεαρούς. Οι ίδιοι κύκλοι επισημαίνουν ότι από τις φωτογραφίες δεν προκύπτει αν και κατά πόσο πρόκειται για τη συγκεκριμένη μικρονησίδα ή σημείο άλλου νησιού του Αιγαίου.

Από την πλευρά του ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος, απαντώντας σε σχετική ερώτηση δήλωσε ότι η ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο δεν εξαρτάται από δηλώσεις αλλά κατοχυρώνεται από τις διεθνείς συνθήκες, δείχνοντας ότι η κυβέρνηση στην φάση αυτή τηρεί χαμηλούς τόνους αναμένοντας περαιτέρω πληροφόρηση για το περιστατικό.
Προσέθεσε μάλιστα ότι από την ενημέρωση που είχε από το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και το Γενικό Επιτελείο Ναυτικού δεν επιβεβαιώνεται παραβίαση της εθνικής κυριαρχίας... 

Κι ενώ συμβαίνουν αυτά στο Αιγαίο, στην Ανατολική Θράκη παρατηρείται σημαντική κινητικότητα του τουρκικού στρατού, ο οποίος -σύμφωνα με πληροφορίες- ετοιμάζεται για μεγάλη άσκηση...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



15 Απρ 2018


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Οι εγκληματικοί και λαοκτόνοι πόλεμοι που κάθε τρείς και λίγο μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο εξαπολύει η "πολιτισμένη" Δύση εναντίον κρατών και εθνών του "τρίτου" και "υπό ανάπτυξη" κόσμου, γίνονται για το όφελος καμιά δεκαριά μετρημένων στα δάχτυλα βιομήχανων και εμπόρων όπλων, και για το όφελος άλλων τόσων εταιρειών πετρελαίου.

Άμεσοι ένοχοι αυτών των εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας είναι οι κυβερνήσεις-ανδρείκελα της Δύσης και κάποια στιγμή οι "ηγέτες" τους θα έπρεπε να καθίσουν στο σκαμνί κάποιας παγκόσμιας "Νυρεμβέργης", να δικαστούν ως εγκληματίες πολέμου, και να οδηγηθούν στην αγχόνη.

Πέρα απ' αυτούς συνένοχοι είναι όλοι οι λαοί της Δύσης, αυτοί που κάθε τόσο θρηνούν "αθώα θύματα" της τυφλής εκδίκησης εξτρεμιστικών και φονταμενταλιστικών ομάδων, ομάδων που συγκροτούνται κατά κύριο λόγο και στρατολογούν τα μέλη τους μεταξύ των δεκάδων χιλιάδων ορφανών, και εκατομμυρίων προσφύγων που προηγούμενοι πόλεμοι της "πολιτισμένης" Δύσης δημιούργησαν, με την ανοχή της σιωπής των λαών της.

Οι λαοί της Δύσης δεν έχουν πιά το άλλοθι της εξαπάτησής τους απ' τα άθλια ψέματα των εγκληματικών ηγεσιών τους.
Γιατί είναι τα ίδια και τα ίδια άθλια ψέματα περί χημικών όπλων και "απελευθέρωσης" και "εκδημοκρατισμού" λαών και κρατών εναντίον των οποίων επιτίθενται, ψέματα που ενώ επανειλλημένως έχουν ξεσκεπαστεί στο Ιράκ, στην Γιουγκοσλαβία, στην Λιβύη και αλλού, δεν κάνουν καν στον κόπο να τ' αλλάξουν, αδιαφορώντας ακόμη και για το σαθρό άλλοθι της εθελοτυφλίας των δικών τους "πολιτισμένων" λαών.

Ως τώρα ο δικός μας λαός δεν είχε ανάγκη καμιάς δικαιολογίας εξαπάτησης, καθώς ως τώρα η χώρα μας δεν είχε συμμετάσχει. ή είχε συμμετάσχει ελάχιστα, αμελητέα, στα διεθνή αυτά εγκλήματα.
Γι αυτό και ως τώρα δεν είχαμε γίνει στόχος της τυφλής εκδικητικής μανίας διαφόρων ομάδων.
Τώρα όμως φαίνεται πως τα πράγματα αλλάζουν.

Η ντεμέκ αριστερή κυβέρνηση, αυτή που σαν αντιπολίτευση εναντιώνονταν -και πολύ σωστά- σε κάθε εγληματική επίθεση της Δύσης εναντίον κυριάρχων κρατών με θύματα κυρίως απ' τον άμαχο πληθυσμό, τώρα και προκειμένου να κρατηθεί στην εύνοια των ισχυρών, και κατά συνέπεια και μελλοντικά στην εξουσία, πρόθυμα και αβίαστα παραχωρεί εδάφη της χώρας σαν ενδιάμεσο σταθμό, σταθερή βάση ανεφοδιασμού, και ορμητήριο του νέου εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας που ήδη έχει δρομολογηθεί εναντίον της Συρίας χτισμένο πάνω σε αισχρά ψέματα και σαθρές αιτολογίες.

Αν δεν ξεσηκωθούμε διαμαρτυρόμενοι για τις εξελίξεις αυτές γινόμαστε αυτομάτως κι εμείς συνένοχοι.

Αν επιμείνουμε στην παθητική και μοιρολατρική σιωπή μας αύριο θα γίνουμε θλιβεροί "ζεσουϊδες" θρηνώντας θύματα εκδικητικών επιθέσεων που μόνο αθώα δεν θα είναι, αφού κι αυτά συναίνεσαν με την σιωπή τους στην εθνοκτονία που έρχεται και που θα έχουμε συμβάλλει σαν ίσοι προς ίσους με τους υπόλοιπους εγκληματίες πολέμου.

Η νεοφιλελεύθερη κυβέρνησή μας(;) μας σέρνει στον γκρεμό για δικό της όφελος.
Αντίσταση, αντίδραση, φωνή χρειάζονται και όχι αποδοχή, όχι σιωπή!...

Ουδέν Σχόλιον


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Κάνουμε λόγο για απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν μονίμως τον εναέριο ή θαλάσσιο χώρο της Ελλάδας

Υπάρχουν φορές που αμφιβάλλω αν κατανοούμε τι λέμε και τι γράφουμε -μηδ’ εμού εξαιρουμένου- χρησιμοποιούντες ως όρους κοινωνικά στερεότυπα, χωρίς όμως να διακριβωθεί η ορθότητά τους.

Κάνουμε λόγο για απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν μονίμως τον εναέριο ή θαλάσσιο χώρο της Ελλάδας, τον οποίο καλούμε «εθνικό». Συμφώνως προς το Διεθνές Δίκαιο (άρθρα 1 και 2 της Σύμβασης του Σικάγου του 1944 για την Πολιτική Αεροπορία), ο εθνικός εναέριος χώρος (ΕΕΧ) ενός κράτους είναι ο εναέριος χώρος που εκτείνεται πάνω από το χερσαίο έδαφος του και τα χωρικά του ύδατα (αιγιαλίτιδα ζώνη).

Όμως, η έννοια του έθνους δεν περιορίζεται ούτε χρονικά, ούτε τοπικά. Στο ελληνικό έθνος ανήκουν περί τα έξη -καταγεγραμμένα- εκατομμύρια Έλληνες που ζουν στην αλλοδαπή, και ουδεμία απώλεια υφίστανται. Επομένως, περί απώλειας κρατικής κυριαρχίας πρόκειται [Αυτά είναι θέματα που πρέπει να επιληφθεί η Ακαδημία Αθηνών, αλλά μονίμως υπνώττουσα περί άλλα τυρβάζει].

Ως προς την ουσία, είναι γεγονός ότι απέδωσαν θετικά οι προσπάθειες του παγκόσμιου συστήματος, που άρχισαν πριν από 100 και περισσότερα χρόνια και εντατικοποιήθηκαν ιδιαιτέρως την τελευταία 30ετία, να απεθνοποιηθούν τα κράτη προκειμένου να διασπαστεί η λαϊκή ενότητα, που ήταν ταυτοχρόνως και εθνική.

Υπενθυμίζουμε, ότι επί ενάμιση περίπου αιώνα κυριάρχησαν οι ιδέες του Μαντσίνι «σε ένα κράτος ένα έθνος, και ένα έθνος σε ένα κράτος», διότι τότε το σύστημα ήθελε να δημιουργήσει ισχυρά κράτη προκειμένου να αναχαιτίσει την επέκταση της ρωσικής αυτοκρατορίας, της οποίας οι βλέψεις επί της κεντρικής και νοτιοανατολικής Ευρώπης ήσαν εμφανείς. Έτσι συνενώθηκαν τότε τα πολλά μικρά κρατίδια και ιδρύθηκαν η Γερμανία και Ιταλία.

Σήμερα, η άνοδος του Τραμπ στην εξουσία, δηλοί την προσπάθεια επαναφοράς του έθνους-κράτους, ενάντιο στην παγκοσμιοποίηση, αλλ’ είναι αμφίβολο αν του επιτραπεί να ανατρέψει μια προσπάθεια δεκαετιών προς κυριαρχία του άκρατου νεοφιλελευθερισμού.

Η προπαγάνδιση της παγκόσμιας κυβέρνησης, του ενιαίου νομίσματος κ.ά σχετικών, για τα οποία ήδη έχουν μιλήσει δημοσίως -και όχι μόνον μια φορά- οι Ρότσιλδ και Σόρος (τα οποία επανέλαβαν εν Ελλάδι Γιώργος Παπανδρέου και Ευ. Βενιζέλος), με την ταυτόχρονη υπόσκαψη κάθε κρατικού και κοινωνικού θεσμού εντός των χωρών, είναι τα στοιχεία που πρέπει να προσεχθούν. [Οι αγνοί ιδεολόγοι της αριστεράς σίγουρα θα αναρωτιούνται, πώς συμβαίνει -πλην του κρατικισμού στην οικονομία- να έχουν κοινούς στόχους με τους νεοφιλελεύθερους, στην απαξίωση των θεσμών της αστικής δημοκρατίας].

Για πρώτη φορά κατά τα τελευταία χρόνια, για απώλεια εθνικής-κρατικής κυριαρχίας, έκανε λόγο η κα. Ψαρούδα-Μπενάκη, με την προσφώνησή της προς τον πρόεδρο της Δημοκρατίας Κ. Παπούλια. Όσα είπε επαληθεύονται, ενώ τότε οι σοβαροί πολιτικοί και αναλυτές μας, ελάχιστα ασχολήθηκαν.

Μεταξύ άλλων του είπε:
«… τα εθνικά σύνορα και ένα μέρος της εθνικής κυριαρχίας θα περιορισθούν χάριν της ειρήνης, της ευημερίας και της ασφάλειας στη διευρυμένη Ευρώπη, τα δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη θα υποστούν μεταβολές καθώς θα μπορούν να προστατεύονται, αλλά και να παραβιάζονται από αρχές και εξουσίες πέραν των γνωστών και καθιερωμένων και πάντως η Δημοκρατία θα συναντήσει προκλήσεις και θα δοκιμασθεί από ενδεχόμενες νέες μορφές διακυβέρνησης…».
Η κα. Μπενάκη δεν είναι τυχαία, και έπρεπε τα λόγια της να προσεχθούν. Διάβαζε δε, γραπτό κείμενο, που σημαίνει ότι δεν επρόκειτο για κάποια στιγμιαία έξαρση. Ούτε κάποιος έκανε τον κόπο να την ρωτήσει ποιες είναι «οι νέες μορφές διακυβέρνησης» που προανήγγειλε. Κάποιοι θεωρούν ότι μίλησε για στρατιωτικές δικτατορίες, αλλ’ αυτές δεν είναι «νέες μορφές», είναι παμπάλαιες. Ίσως εννοούσε τα «ιδιωτικά κράτη» που αρχίζουν να διαμορφώνονται, με ουσιαστικούς ηγέτες ιδιώτες ή εταιρίες.

Πάντως, αν πρόκειται να γίνεται λόγος για απώλεια εθνικής κυριαρχίας, να αναφερόμαστε στην απώλεια κυρίαρχου πολιτιστικού και ιστορικού στοιχείου, όπως το όνομα Μακεδονία, την εγκατάλειψη των Βορειοηπειρωτών, ή κατ’ επέκταση και την απώλεια κυριαρχίας του κράτους της Κύπρου.

Μακεδών
Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



13 Απρ 2018


Γράφουν Κωνσταντίνος Τερζής 
και Νεκτάριος Δαπέργολας 

Η Ελλάδα και η Πολεμική της Αεροπορία κατά την περίοδο 1990 - 2018 έχει θρηνήσει τον χαμό 125 στρατιωτικών της εν ώρα καθήκοντος και έχουν πέσει 81 αεροσκάφη για διάφορους λόγους.
Συγκεκριμένα έχουν πέσει δεκατέσσερα F–4, δεκατρία Mirage 2000, όπως αυτό που έπεσε χθες, δεκατρία 13 A-7 Corsair, δώδεκα F-16 διαφόρων κατηγοριών, έξι F-1 και δύο C130.
Σημειώνεται ότι οι μισοί από τους 125 νεκρούς έχασαν τη ζωή τους από την πτώση του C130 στο όρος Όθρυς.

Πλοία μας εμβολίζονται, αεροπλάνα πέφτουν, νεκροί πιλότοι και αιχμάλωτοι στρατιωτικοί, από μια χώρα που είναι σύμμαχος και στη θητεία μιας κυβέρνησης που μέχρι χθες δεν αναγνώριζε τα θαλάσσια σύνορα, ενώ εργάζεται διακαώς στο να αλλάξει τα δημογραφικά στοιχεία της Ελλάδας μετατρέποντάς την σε μουσουλμανική χώρα… Ίσως, τελικά, θα έπρεπε να λέμε: «Ευτυχώς που δεν έχουμε πόλεμο»…

Η πτώση του ελληνικού Mirage και ο αδόκητος χαμός του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου αποτελεί ένα ιδιαίτερα λυπηρό γεγονός, αλλά και μια πραγματικότητα απέναντι στην οποία οφείλουμε όλοι -και κυρίως οι «αρμόδιοι», αλλά ποτέ υπεύθυνοι- να σταθούμε ως αρμόζει. Με ενσυναίσθηση της απώλειας ενός ανθρώπου που είχε ταχθεί να «φυλάττει Θερμοπύλας», να αγωνίζεται και να μάχεται υπέρ βωμών, εστιών και πατρίδος, να υπερνικά σε καθημερινή βάση όχι μόνο τα ανθρώπινα φυσικά όρια, αλλά και τα ψυχολογικά εκείνα όρια τα οποία λίγοι μπορούν να πλησιάσουν.

Για όλους αυτούς τους προφανείς λόγους ο Γιώργος Μπαλταδώρος είναι ένας ήρωας που δεν είναι πια μαζί μας. Ήταν ένας από εκείνους τους λίγους που επέλεξαν να παίζουν με τη ζωή τους, για να υπερασπίζονται την πατρίδα τους. Ήταν ένας από εκείνους που ακόμη και αυτή τη στιγμή δίνουν κανονικές μάχες που πολύ λίγοι γνωρίζουν. Ήταν και συνεχίζει να είναι ένας ακόμη ήρωας, που τοποθέτησε την πατρίδα πάνω από τη ζωή του και που βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο, για να είμαστε όλοι εμείς ασφαλείς και η πατρίδα ακέραιη.

Σε αυτόν τον άνθρωπο που δεν είναι πλέον μαζί μας, όπως και σε όλους τους πιλότους της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας (και όχι μόνο) που μας υπερασπίζονται καθημερινά, οφείλουμε να στεκόμαστε με σεβασμό. Και για την ικανότητα που έχουν ως άνθρωποι, και για την ποιότητα που έχουν ως Έλληνες, αλλά κυρίως για τον επαγγελματισμό που τους διακρίνει σε παγκόσμιο επίπεδο. Και εάν εμείς, ως απλοί πολίτες, δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει μέσα στο κόκπιτ ενός πολεμικού αεροσκάφους, εκείνοι που γνωρίζουν, θα έπρεπε να μετράνε πάρα πολύ τα όσα λένε, για να μην κηλιδώσουν την τιμή αλλά και μνήμη των νεκρών, αλλά και για να μην «καταρρίψουν» το ήθος και την επιχειρησιακή ικανότητα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.


Ποια είναι τα δεδομένα του συμβάντος; Ένας πιλότος με άριστα προσόντα, ελεγμένος από ειδικούς ψυχολόγους (ψυχομετρικά τεστ), με ένα αεροσκάφος που εκτελεί επιχειρήσεις επί παντός καιρού και που επιστρέφει χαλαρά μετά από μια αναχαίτιση που δεν έγινε ποτέ (όπως έχει δημοσιευθεί)… Και αυτό το αεροσκάφος ξαφνικά πέφτει, χωρίς ο πιλότος να προλάβει να δώσει σήμα κινδύνου!!! Απίστευτο και όμως αληθινό… Και το μόνο βέβαιο είναι πως το πολεμικό μας αεροσκάφος δεν βρήκε σε… τοίχο!

Πριν φτάσουν κάποιοι να αποδίδουν τους λόγους της πτώσης του Mirage σε καταστάσεις Vertigo, αποπροσανατολισμού, ακατάλληλων καιρικών συνθηκών και άλλων φληναφημάτων, καλό θα ήταν να ελέγξουν υπαρκτούς παράγοντες και αιτίες που προηγούνται κατά πολύ των όποιων επιχειρούμενων απιθανοτήτων ως αιτιολόγηση της θανατηφόρας πτώσης του Mirage.

Μπορεί κάποιος από τους πολυπράγμονες να απαντήσει στην απλή ερώτηση: Το Mirage κατέπεσε ή κατερρίφθη; Υπήρχαν πλοία, υποβρύχια ή πολεμικά αεροσκάφη άλλης χώρας στην περιοχή, που είχαν την δυνατότητα να καταρρίψουν το ελληνικό πολεμικό αεροσκάφος; Και αν υπήρχαν γιατί βρισκόταν στην περιοχή και τι ίχνη έχουν αφήσει; Οι ανώτεροι του νεκρού σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου οφείλουν να πούνε την αλήθεια, για το τι πραγματικά συνέβη, ως ελάχιστη προσφορά στη μνήμη του νεκρού Ίκαρου και στην τιμή της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Μπορεί κανείς από αυτούς τους «αρμόδιους» (αλλά ποτέ πραγματικά υπεύθυνους) να αναφερθεί στο βιβλίο συντήρησης του συγκεκριμένου Mirage;

Μπορεί κάποιος από τους «λαλήσαντες» να αναφερθεί στην κατάσταση των υλικών και δη των ανταλλακτικών που τοποθετούνται στα πολεμικά μας αεροσκάφη;

Μπορεί έστω ένας από τους νυν και πρώην συνεντευξιαζόμενους να μιλήσει για τον καθημερινό αγώνα που δίνουν τα πληρώματα εδάφους (μηχανικοί κ.α.) για να αντιμετωπίσουν τραγικές καταστάσεις (λόγω έλλειψης ανταλλακτικών, που έχουν επιβάλει τα μνημόνια των δανειστών, τα οποία έχουν υπογράψει χωρίς καν να τα διαβάζουν οι πολιτικοί που σήμερα χύνουν τα κροκοδείλια δάκρυά τους) και να καταστήσουν τα αεροσκάφη ικανά προς πτήση;

Είναι δυνατόν, άραγε, κάποιος από τους πρόθυμους «αρμόδιους» να αναφερθεί σε κρίσιμα – κομβικά υλικά επί των αεροσκαφών, των οποίων η «κατάρρευση» (για λόγους αστοχίας ή γήρανσης υλικού) μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια ηλεκτρικής ισχύος, καταστροφής των ηλεκτρονικών μέσων και στην άμεση πτώση ενός αεροσκάφους;

Είναι απολύτως βέβαιο ότι ποτέ δεν θα γίνουν γνωστοί οι πραγματικοί λόγοι της πτώσης του Mirage που οδήγησε στον θάνατο του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου. Και δεν θα γίνουν γνωστοί προκειμένου να μην επιρριφθούν ευθύνες σε όλους εκείνους που μετείχαν στον θάνατο (ή στην δολοφονία;) του Έλληνα σμηναγού. Η Ελλάδα, βλέπετε, είναι μια χώρα στην οποία οι υπεύθυνοι δεν τιμωρούνται ποτέ, ενώ οι αρμόδιοι υπάρχουν και αυξάνονται ολοένα και περισσότερο. Είτε επειδή αναζητά προαγωγή, είτε επειδή αναζητά την επιστροφή στα αξιώματα, πάντα θα εμφανίζεται ένας «αρμόδιος» για να μας δηλώσει αρμοδίως και όχι υπευθύνως, πως συνέβη το δείνα ή το τάδε…

Μόνο που στην περίπτωση του Γιώργου Μπαλταδώρου, οι συνάδελφοί του είναι αυτοί που σήμερα πετάνε γνωρίζοντας τι πραγματικά συνέβη και, γνωρίζοντας επίσης πως οι υπεύθυνοι δεν θα τιμωρηθούν ποτέ, επειδή προ πολλού καιρού έχουν πάψει να παίζουν με την ζωή τους και παίζουν πλέον μόνο πολιτικά παιχνίδια με στόχο την «καριέρα» τους…

Οι συνάδελφοι Ίκαροι του Γιώργου Μπαλταδώρου θα βγούνε ξανά να αντιμετωπίσουν τον προκλητικό – επιθετικό γείτονα που συλλυπήθηκε την πολιτική ηγεσία.
Και αυτοί οι άγνωστοι ήρωες θα ξέρουν πως η ζωή τους εξυπηρετεί την πατρίδα και ο θάνατός τους διάφορες σκοπιμότητες στρατιωτικών ή πολιτικών που έχουν ξεχάσει πως το πραγματικό τους χρέος είναι να υπηρετούν την πατρίδα, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».
Θα ξέρουν πως το δικό τους όνομα δεν θα δοθεί ποτέ σε κάποια πλατεία, δρόμο ή παράδρομο, γιατί εάν κάποια στιγμή «πέσουν», θα έχουν «πέσει» υπέρ πίστεως και πατρίδος, υπέρ βωμών και εστιών, αμυνόμενοι ενός εχθρού που επιβουλεύεται την πατρώα γη, και δεν θα έχουν «πέσει» σε κάποιον αγώνα υπέρ του εθνομηδενισμού, της κατάρρευσης των συνόρων, του ξεπουλήματος του τόπου και κατά οποιασδήποτε λέξης εμπεριέχει την λέξη «πατρίδα»…

Δεν θα τους νοιάξει όμως ποτέ πραγματικά αυτό. Εκείνοι δεν μάχονται για την αναγνώριση, για τις επίγειες τιμές και την εφήμερη δόξα των ανθρώπων. Εκείνοι απλά κουβαλούν καθημερινά στην καρδιά τους αυτή την πληγωμένη και προδομένη πατρίδα. Και έχουν και το μυαλό τους πλημμυρισμένο από μια ολοένα και πιο ξεχασμένη για τους πολλούς λέξη. Τη λέξη «καθήκον». Μια έννοια πραγματικά αυτονόητη γι αυτούς. Σαν να γεννήθηκαν μαζί της…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Σωτήριος Δημόπουλος

Η στρατιωτική υπερθέρμανση επάνω από τη πολύπαθη Συρία εμπεριέχει όλα τα συστατικά της έκρηξης ενός νέου παγκοσμίου πολέμου. Το διακύβευμα είναι ασφαλώς κάτι πολύ περισσότερο από την τιμωρία κάποιων, πραγματικών ή υποτιθέμενων, ενόχων για χημικές επιθέσεις. Τα νεκρά ή τραυματισμένα παιδιά στις οθόνες μας είναι απλά το σύνηθες μακάβριο σκηνικό της δικαιολόγησης μιας ακόμη στρατιωτικής επέμβασης. Είναι ακόμη και κάτι περισσότερο από την ασφυκτική πίεση του Ισραήλ, και όσων το υποστηρίζουν, για να το απαλλάξουν από την ευθεία απειλή που υφίσταται από την παρουσία του Ιράν και της Ρωσίας στην αυλή του. Στην πραγματικότητα, στο συριακό θέατρο πολέμου έχει μεταφερθεί ο πυρήνας της σύγκρουσης για την επόμενη ημέρα του πλανήτη. Μια σύγκρουση που, παρά τις φιλότιμες προσπάθειες των οπαδών της υπέρτατης δυτικής αλήθειας στερείται κάθε ηθικού ερείσματος. Γιατί και η Δύση και η παγκοσμιοποίηση έχoυν χάσει από καιρό το φωτοστέφανο της πρωτοπορίας προς το μεσσιανικό όραμα της ειρηνικής και ενωμένης παγκόσμιας κοινότητας. Η Belle Époque της παγκοσμιοποίησης έχει άλλωστε λήξει ήδη από το 2008. Έκτοτε, όλες οι απόπειρες για μια συνθήκη κανονικότητας είναι σαν «των συφοριασμένων», «των Τρώων», του Καβάφη. Όλες καταρρέουν. Οι μαύρες τρύπες πολλαπλασιάζονται. Η αβεβαιότητα ανακηρύσσεται μοναδική βεβαιότητα.

Οι οικονομικές αναταράξεις στα τέλη της προηγούμενης δεκαετίας καλλιέργησαν το έδαφος για την κορύφωση των γεωπολιτικών ανταγωνισμών. Οι ομοβροντίες του θεωρητικού οπλοστασίου του «παγκόσμιου χωριού», που συνέτριψαν, φαινομενικά, επί δύο δεκαετίες κάθε εστία κριτικής αμφισβήτησης, σίγησαν απότομα, αφήνοντας τα κάποτε τρομερά κανόνια της πολιτικής ορθότητας να χορταριάζουν, θλιβερά απομεινάρια μιας μαζικής αυταπάτης. Ακόμη και το οιονεί αντίπαλο δέος του φιλελευθερισμού, αυτό της διεθνιστικής ταξικής πάλης στο δρόμο προς την Εδέμ της παγκοσμιοποίησης πνέει τα λοίσθια. Οι «προλετάριοι» του αναπτυγμένου κόσμου, χάνοντας το ένα μετά το άλλο τα στηρίγματα που οικοδόμησε η μεταπολεμική ευημερία, και ανακαλύπτοντας εν τοις πράγμασι με επώδυνο τρόπο τα αγαθά της πολυπολιτισμικότητας, καταφεύγουν στο ύστατο οχυρό που τους απομένει, αυτό της υπεράσπισης της εθνικής ταυτότητας και του εθνικού κράτους. Οι παγκοσμιοποιημένες ελίτ, αποτυχημένες και μειωμένων ικανοτήτων, έχουν αντιληφθεί ότι κάθονται σε ετοιμόρροπο βάθρο. Η πολιτική κρίση που σοβεί παντού δεν είναι παροδική. Όσο δεν αντιμετωπίζονται οι υπαρκτές εσωτερικές και εξωτερικές απειλές οι ηγεσίες, απολύτως αναλώσιμες, θα ανατρέπονται και θα αντικαθίστανται.

Το καταλυτικό στοιχείο που αγνόησαν ή υποτίμησαν οι δυτικοί ή δυτικόστροφοι απολογητές της παγκοσμιοποίησης ήταν ότι η οικονομική ανάπτυξη στην νέα παγκόσμια παραγωγική κατανομή δεν προϋπέθετε την απαρέγκλιτη υιοθέτηση και των δυτικών θεσμών, και κυρίως τη δημοκρατία δυτικού τύπου. Έγινε μάλιστα το αντίθετο. (Πόσο εύστοχα το είχε επισημάνει από το μακρινό 1959 ο Κώστας Παπαϊωάννου στη «Γένεση του Ολοκληρωτισμού». Στην Ελλάδα, όμως, προτιμούνται «ιδέες εισαγωγής» ή «μεταφύτευσης»). Η Κίνα, η Ρωσία, η Τουρκία αναδύθηκαν ραγδαία σε συνθήκες μικρότερης ή μεγαλύτερης απολυταρχίας. Το δρόμο τους ακολουθούν κι άλλες μικρότερες και μεγαλύτερες χώρες. Η προσδοκία ότι οι νέες κοινωνικές δυνάμεις που θα αναδείκνυε η οικονομική ανάπτυξη θα ενίσχυαν και το φιλελεύθερο ρεύμα ιδεών καταδείχθηκε παντελώς ανυπόστατη. Αυτό που συνέβη ήταν η οικονομική άνοδος πλατιών κοινωνικών στρωμάτων να τα ταυτίσει με τα συγκεντρωτικά καθεστώτα. Στην αποδοχή που απολαμβάνουν από συγκεκριμένα στρώματα εδράζεται η εξουσία του Πούτιν, του Σι και του Ερντογάν. Το γεγονός ότι ο συγκεντρωτισμός προσωποποιείται σε έναν ηγέτη αποτέλεσε μια μοιραία κατάληξη του τρόπου λειτουργίας των καθεστώτων αυτών, αδιάσπαστο, ταυτοχρόνως, στοιχείο της παράδοσής τους. Ήδη στην Κίνα και σύντομα στη Τουρκία, η υπερεξουσία του ηγεμόνα κλειδώνει και συνταγματικά. Το πιθανότερο είναι ότι το ίδιο θα συμβεί και στη Ρωσία, ως μια νέα εκδοχή «τσαρισμού» ή «σταλινισμού», υπό την απειλή της υπονόμευσης της ακεραιότητας του κράτους από τους επιγόνους του Μπρεζίνσκι.

Αλώβητες, όμως, δεν θα βγουν από αυτήν τη διαμάχη, ενός πολυπολικού κόσμου, και οι δυτικές δημοκρατίες. Το μοντέλο της Ουγγαρίας δεν είναι εξαίρεση. Όλη η κεντρική Ευρώπη, της οποίας το ευρωπαϊκό όραμα παραπέμπει ίσως περισσότερο σε αυτό των πατέρων της Ένωσης, απ’ ότι των σημερινών διαδόχων της στις Βρυξέλλες, είναι έτοιμη να ακολουθήσει. Αλλά και στην υπόλοιπη Ευρώπη, όπως και ακόμη και στις ίδιες τις ΗΠΑ, τα αδιέξοδα οδηγούν ταχέως σε αμφισβήτηση βασικών αρχών της δυτικής δημοκρατίας και του φιλελευθερισμού. Είναι γνωστό, άλλωστε, ότι ο εξωτερικός αντίπαλος καθορίζει εν πολλοίς και τη φύση του εσωτερικού πολιτικού συστήματος.

Η αποδόμηση βασικών στοιχείων του δυτικού μοντέλου και η απονομιμοποίησή του από τις ίδιες τις δυτικές κοινωνίες επιζητά άμεσα απαντήσεις. Πριν, όμως, αυτές δοθούν εσωτερικά, οι δυτικές ελίτ καλούνται εσπευσμένα να υπερασπιστούν σήμερα τα κεκτημένα τους στο διεθνές περιβάλλον απέναντι στους αμφισβητίες. Χωρίς, όμως, αυτή τη φορά να έχουν την υπεροχή του «δικαίου». Ωθούνται, απογυμνωμένοι ηθικά, από ιδιοτελή συμφέροντα, με όρους ανάλογους αυτών πριν από τον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο. Πού μπορεί να οδηγήσει αυτή η σύγχυση; Μα παντού.

Αν, πάντως, θέλαμε να ανατρέξουμε σε ένα ιστορικό προηγούμενο, αυτό είναι ίσως του Πελοποννησιακού Πολέμου. Μετά από τρεις δεκαετίες εξαντλητικού πολέμου των δύο παρατάξεων, ο πραγματικός νικητής ήταν το μακρινό βασίλειο της Μακεδονίας. Ίσως οι Κινέζοι να διαβάζουν καλύτερα την αρχαία ελληνική ιστορία.

Σωτήριος Δημόπουλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η επιθυμία των Τούρκων ξεκίνησε από τη στιγμή που οι πετρελαϊκές εταιρίες αποφάσισαν να ασχοληθούν με τα ενεργειακά αποθέματα της Ανατ. Μεσογείου

Δεν αποκτήθηκε τώρα η επιθυμία κατοχής του. Αλλά από τη στιγμή που οι μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες αποφάσισαν να ασχοληθούν και με τα ενεργειακά αποθέματα της λεκάνης της ανατολικής Μεσογείου, η επιθυμία κατοχής του έγινε έντονη.

Έτσι, το Καστελλόριζο, εδώ και λίγα χρόνια, άρχισε να συγκεντρώνει την προσοχή και των διεθνών παρατηρητών, οι οποίοι ανακαλύπτουν τη δυσανάλογη με το μέγεθός του σημασία, στον τομέα της εκμετάλλευσης των αποθεμάτων υδρογονανθράκων της Μεσογείου.

Μελέτησα με προσοχή ένα παλαιότερο άρθρο του Αμερικανού αναλυτή, Ντάνιελ Πάιπς, στο "National Review Online" (με την παρακίνηση του "Strategyreports"), ο οποίος περιγράφει με μελανά χρώματα την "διπλωματία των κανονιοφόρων" της Τουρκίας, ενώ καλεί την Ε.Ε. να υποστηρίξει την Ελλάδα στην ανακήρυξη Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Ο τίτλος του άρθρου είναι "Kastelorizo – Mediterranean Flashpoint? " (Καστελλόριζο – Μεσογειακό σημείο έκρηξης;). Είναι σα να γράφηκε εχθές.

Ο πολιτικός αναλυτής, αφού παραθέτει γεωγραφικά στοιχεία του νησιού, επικεντρώνει την ανάλυσή του στην γεωστρατηγική του σημασία. Εξηγεί, πώς η τοποθεσία του στερεί τη δυνατότητα από την Τουρκία να αποκτήσει έξοδο στη Μεσόγειο, σε σημεία όπου υπάρχουν πλούσια ενεργειακά αποθέματα. Ταυτόχρονα σημειώνει, ότι δημιουργείται ένας νοητός θαλάσσιος διάδρομος από το Ισραήλ, Κύπρο μέχρι την Ελλάδα, για τη μεταφορά των υδρογονανθράκων στην Ευρώπη, χωρίς να απαιτείται τουρκική άδεια.

Ο Ντ. Πάιπς κάνει λόγο για την εκφοβιστική τακτική της τουρκικής κυβέρνησης κατά της Ελλάδας και Κύπρου, και πληροφορεί για τις υπερπτήσεις πάνω από το Καστελλόριζο. Αυτός είναι και ο λόγος που χρησιμοποίησε τον παραπάνω τίτλο στο άρθρο του, αφού το νησί θα μπορούσε να αποτελέσει "θερμό σημείο", διότι είναι τόσο κοντά στα τουρκικά παράλια, ώστε η κατάληψή του, όπως γράφει, θα μπορούσε να γίνει, πριν προφτάσει να αντιδράσει η Ελλάδα

Αναφέρεται και στον προβληματισμό του Ισραήλ, ότι η ασφάλεια των περιοχών εξόρυξης υδρογονανθράκων αποτελεί προτεραιότητα για τη χώρα του και πως κάθε απειλή δεν θα μείνει αναπάντητη. Θεωρείται, ότι αυτή η στάση είναι θετικό στοιχείο για Ελλάδα και Κύπρο, επειδή αποτελεί ξεκάθαρο σημάδι διατήρησης του status quo.

Ο Πάιπς, επισημαίνει ότι η Ε.Ε. θα πρέπει να υποστηρίξει την Ελλάδα στην ανακήρυξη της ΑΟΖ, και να καταστήσει σαφές στην Τουρκία, ότι η δημιουργία προβλημάτων από μέρους της θα έχει σοβαρές επιπτώσεις. Βεβαίως, ως Αμερικανός δεν λαμβάνει σοβαρά υπόψη τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών χωρών, που κλείνουν τα μάτια στην τουρκική βουλιμία, επειδή είναι απαίτηση των εταιριών τους.

Το ενδιαφέρον των Αμερικανών για τα ενεργειακά της περιοχής διαπιστώνεται, εκτός από το άρθρο του Ντ. Πάιπς, και από την όλη συμπεριφορά τους στην Κύπρο.

[Ελπίζεται, πως δεν θα επαναληφθούν οι ανοησίες αυτοδιοικητικών παραγόντων του νησιού, που κινδύνευσαν προ καιρού να αντιστρέψουν το ευνοϊκό κλίμα για το Καστελλόριζο. Ο δήμαρχός του, απογοητευμένος από την έλλειψη αναπτυξιακού ενδιαφέροντος της πολιτείας για το νησί, είχε κάνει λόγο για "σημαίες ανεξαρτησίας", καθιέρωση της δραχμής στο νησί, και άλλες παρόμοιες γελοιότητες].

Οι Τούρκοι, δεν θα σταματήσουν να προκαλούν και να ετοιμάζονται ακόμη και για κατάληψη του νησιού, εάν και όταν το επιτρέψουν οι συνθήκες. Έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα έναντι ημών, ότι υπηρετούν τα συμφέροντά τους, σε αντίθεση μ’ εμάς που αφήνουμε την προστασία τους στο… διεθνές δίκαιο και τον διάλογο, μόνιμη δικαιολογία των ευθυνόφοβων.

Μακεδών
Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Τη σορό του πιλότου του Μιράζ 2000-5 που κατέπεσε εχθές βόρεια της Σκύρου, Γιώργου Μπαλταδώρου, εντόπισε σήμερα το πρωί το πλήρωμα αλιευτικού, που συμμετείχε στις έρευνες ανοιχτά της Σκύρου, ενώ βρέθηκαν και μερικά συντρίμμια του πολεμικού αεροσκάφους.

Όπως δήλωσε, μιλώντας στην ΕΡΤ, ο Δήμαρχος Σκύρου, Μίλτος Χατζηγιαννάκης, στην επιχείρηση εντοπισμού του άτυχου πιλότου συμμετείχαν ψαράδες από το νησί της Σκύρου και από κοντινά νησιά.

Το μονοθέσιο Μιράζ 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας κατέπεσε στις 12:15 της Πέμπτης 12 Απριλίου στη φάση προσέγγισης για προσγείωση μετά την ολοκλήρωση επιχειρησιακής αποστολής και σε απόσταση εννέα ναυτικών μιλίων βορειοανατολικά της Νήσου Σκύρου. Προσέκρουσε στη θάλασσα με συνέπεια το θανάσιμο τραυματισμό του κυβερνήτη του αεροσκάφους Σμηναγού (Ι) Γεώργιου Μπαλταδώρου.

Η είδηση του θανάτου του σμηναγού σκόρπισε θλίψη στην Πολεμική Αεροπορία, στις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα.

Για τα αίτια της πτώσης, ο αντιπτέραρχος Κώστας Ιατρίδης χαρακτήρισε δύσκολη θάλασσα το Αιγαίο, ενώ τόνισε ότι η χαμηλή νέφωση και η αφρικανική σκόνη αποτέλεσαν σοβαρό εμπόδιο για τον άτυχο πιλότο, καθώς είναι πολύ πιθανό να έπαθε παραίσθηση, κάτι που το παθαίνουν οι πιλότοι όταν βρίσκονται σε τέτοιες συνθήκες.

Ο κ. Ιατρίδης ανέφερε ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο να βγεις από την παραίσθηση και ο μόνος τρόπος είναι να πιστέψεις στα όργανα και αυτό λένε και οι κανόνες και οι σχολές τόσο του εσωτερικού όσο και του εξωτερικού. Καμιά φορά -είπε-είναι τόσο έντονη η αίσθηση της παραίσθησης που δεν πιστεύεις στα όργανα και πας να διορθώσεις την κανονικότητα γιατί νομίζεις ότι είσαι σε κλίση ή ανάστροφα και εκεί χειροτερεύεις την κατάσταση.

Ίσως, οι δηλώσεις των "αρμοδίων" θα έπρεπε να ξεκινούν από την κατάσταση των πολεμικών αεροσκαφών, την δυνατότητα κάλυψης ανταλλακτικών, την κόπωση υλικών και άλλα πολλά... Οι πολύ καλά γνωρίζοντες τα αποτελέσματα των μνημονίων (περικοπές αμυντικών δαπανών), γνωρίζουν τα αποτελέσματα πολιτικών αποφάσεων όχι στην ικανότητα, αλλά στην δυνατότητα ασφαλών πτήσεων των ελληνικών αεροσκαφών που εξαναγκάζονται να πετούν στο Αιγαίο με ένα πλήθος επιπρόσθετων κινδύνων για να αναχαιτίσουν τις τουρκικές παραβιάσεις. Εξάλλου, οι "αρμόδιοι" γνωρίζουν πως πέρα από τις δικλείδες ασφαλείες που υπάρχουν σε όλα τα αεροσκάφη, υπάρχουν και κρίσιμοι παράγοντες - στοιχεία - υλικά, που μπορούν να αχρηστεύσουν ένα αεροσκάφος σε περίπτωση "κατάρρευσής" τους.

Επειδή ο πιλότος της Πολεμικής μας Αεροπορίας, Γιώργος Μπαλταδώρος, πετούσε σε ύψος 7.000 ποδιών, καλό θα ήταν, όσοι προβαίνουν σε δηλώσεις να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί στις υποθέσεις που κάνουν, για να αποφύγουν την γελοιοποίηση, για να διατηρήσουν τον ό,ποιο σεβασμό των ελλήνων πιλότων της Πολεμικής μας Αεροπορίας, για να μην αφήσουν "ίχνη" εξυπηρέτησης πολιτικών συμφερόντων, αλλά κυρίως, για να διαφυλάξουν το επίπεδο επαγγελματισμού και το κύρος της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας και, πρωτίστως για να τιμήσουν την μνήμη του νεκρού Γιώργου Μπαλταδώρου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



12 Απρ 2018


Θλίψη σκόρπισε στην Πολεμική Αεροπορία, στις Ένοπλες Δυνάμεις αλλά και σε ολόκληρη τη χώρα η είδηση του θανάτου του σμηναγού, Γεώργιου Μπαλταδώρου, μετά την πτώση του αεροσκάφους της πολεμικής αεροπορίας στη θαλάσσια περιοχή ανοικτά της Σκύρου.

Η οδύνη για το χαμό του 34χρονου κυβερνήτη κλόνισε τη μικρή κοινωνία του Μορφοβουνίου Καρδίτσας, ενώ σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος εξέφρασε τη θλίψη του για το συμβάν αλλά και την ευγνωμοσύνη του για τις υπηρεσίες του πιλότου, την αποφασιστικότητά του και την επαγρύπνησή του.

Ο κυβερνήτης του μονοθέσιου αεροσκάφος M2000-5 της 114ΠΜ/331Μ, καταγόταν από το μικρό χωριό της Καρδίτσας, το οποίο βυθίστηκε στο πένθος από τον απρόσμενο χαμό του. Απαρηγόρητοι οι γονείς και ο αδελφός του δεν μπορούν να πιστέψουν ότι το παιδί τους δεν βρίσκεται στη ζωή, το άσχημο παιχνίδι της μοίρας που χτύπησε την οικογένεια και τον Γιώργο τους.

Φίλοι και συγγενείς μιλούν για ένα έμπειρο κυβερνήτη, έναν φιλότιμο και γελαστό νέο, που διακρινόταν για την αγάπη του για τα αεροπλάνα και την Πολεμική Αεροπορία.

Το μονοθέσιο Μιράζ 2000-5 της Πολεμικής Αεροπορίας κατέπεσε στις 12:15 της Πέμπτης 12 Απριλίου στη φάση προσέγγισης για προσγείωση μετά την ολοκλήρωση επιχειρησιακής αποστολής και σε απόσταση εννέα ναυτικών μιλίων βορειοανατολικά της Νήσου Σκύρου. Προσέκρουσε στη θάλασσα με συνέπεια το θανάσιμο τραυματισμό του κυβερνήτη του αεροσκάφους Σμηναγού (Ι) Γεώργιου Μπαλταδώρου.

Στο μεταξύ κηρύχθηκε τριήμερο πένθος στις Ένοπλες Δυνάμεις με εντολή του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου με αφορμή τον θάνατο του κυβερνήτη του σμηναγού Γεωργίου Μπαλταδώρου.

Όπως ανακοινώθηκε σχετικά κατά τη διάρκεια του τριημέρου οι σημαίες θα κυματίζουν μεσίστιες σε όλες τις μονάδες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



9 Απρ 2018


Λένε πως σε έναν πόλεμο δεν σκοτώνονται μόνο αθώοι άνθρωποι, αλλά αυτός που δολοφονείται είναι, κυρίως, η αλήθεια
Πύραυλοι έπληξαν στρατιωτικό αεροδρόμιο στη Συρία μετά την "επίθεση" στη Ντούμα

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Πριν από ένα περίπου μήνα η Ρωσία κατήγγειλε και προειδοποιούσε την προετοιμασία προβοκάτσιας με χημική επίθεση στη Συρία. Και κανείς ηγέτης δυτικής χώρας δεν αναρωτήθηκε για την τραγικότητα αυτής της προειδοποίησης όταν το "χτύπημα" αυτό "συνέβη"  στη Ντούμα και καταγγέλθηκε από μια ΜΚΟ (OSDH) που έχει έδρα το Λονδίνο. Όλοι οργίστηκαν (μέχρι και ο Πάπας), αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία στη διάψευση της επίθεσης με χημικά από την ίδια την ΜΚΟ (OSDH).
Η ΜΚΟ OSDH στη νέα ενημέρωση, ανέφερε πως τελικά δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει μια χημική επίθεση του καθεστώτος. Αυτή που είχε αναφέρει πριν, δηλαδή σε 70 περιπτώσεις δύσπνοιας κι αναπνευστικών προβλημάτων. Σύμφωνα με τις νέες πληροφορίες της ΜΚΟ, το γεγονός αυτό οφείλονταν στο ότι οι πολίτες παγιδεύθηκαν σ΄ ένα υπόγειο ή σε δωμάτια με αδύναμο εξαερισμό, χωρίς δυνατότητα εξόδου. Σύμφωνα με την ίδια ΜΚΟ 21 άτομα εκ των οποίων 9 παιδιά χάθηκαν υπό αυτές τις συνθήκες.

Ο ΟΗΕ δεν επιβεβαίωσε τη χρήση χημικών στη Ντούμα της Συρίας

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, έκανε έκκληση χθες να σταματήσουν οι μάχες στην Ντούμα, κοντά στη Δαμασκό, διευκρινίζοντας πως ο Οργανισμός δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει εάν έχει γίνει χρήση χημικών όπλων.

«Ο Γενικός Γραμματέας ανησυχεί βαθιά για την ένταση και την επανάληψη της βίας στην Ντούμα στη διάρκεια των τελευταίων 36 ωρών, έπειτα από μα περίοδο σχετικής ηρεμίας». «Καλεί όλα τα μέρη να σταματήσουν τις μάχες και να επανέλθουν στην ηρεμία», αναφέρεται σε ανακοίνωση του εκπροσώπου του, Στεφάν Ντουζαρίτς.

Ο Αντόνιο Γκουτέρες «ανησυχεί ιδιαίτερα για τους ισχυρισμούς ότι υπήρξε καταφυγή στα χημικά όπλα εναντίον του άμαχου πληθυσμού στην Ντούμα». «Αν και τα Ηνωμένα Έθνη δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσουν τις πληροφορίες αυτές, ο Γενικός Γραμματέας υπογραμμίζει πως κάθε χρήση χημικών όπλων, εφόσον επιβεβαιωθεί, είναι απεχθής και απαιτεί έρευνα εις βάθος», διευκρινίζεται στην ανακοίνωση.

Η απόφαση κλιμάκωσης είχε ήδη ληφθεί και "κάποιοι" βομβάρδισαν συριακό αεροδρόμιο

Η νέα αυτή είδηση αποσιωπήθηκε από το σύνολο όλωντ των συστημικών δυτικών ΜΜΕ που λίγες ημέρες πριν είχαν τρέξει να ενημερώσουν για την επίθεση με χημικά από την Συρία στους "αντάρτες" (ισλαμοφασίστες τζιχαντιστές και άλλους μισθοφόρους).

Έτσι, πύραυλοι έπληξαν νωρίς το πρωί της Δευτέρας το στρατιωτικό αεροδρόμιο Τάιφουρ της Συρίας, προκαλώντας πολλούς θανάτους και τραυματισμούς, μια ημέρα έπειτα από την «επίθεση με χημικά όπλα» στη Ντούμα, η οποία στοίχισε τη ζωή δεκάδων ανθρώπων και λίγες ώρες αφότου ο αμερικανός και ο γάλλος πρόεδρος δεσμεύθηκαν ότι θα υπάρξει «ισχυρή και κοινή αντίδραση».

«Πολλοί πύραυλοι έπληξαν το αεροδρόμιο Τάιφουρ», το οποίο βρίσκεται κοντά στην πόλη Χομς και στην αρχαία πόλη της Παλμύρας, μετέδωσε το συριακό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων SANA, προσθέτοντας ότι υπάρχουν «υποψίες για αμερικανική επίθεση», πριν αποσύρει οποιαδήποτε αναφορά στις ΗΠΑ.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοίνωσε πως τουλάχιστον 14 μαχητές, μεταξύ των οποίων και Ιρανοί, σκοτώθηκαν στην επίθεση, ενώ προς το παρόν δεν είναι γνωστή η προέλευση των πυραύλων που έπληξαν το στρατιωτικό αεροδρόμιο Τ-4, που είναι γνωστό ως αεροπορική βάση Τίγιας.

«Ρωσικές, ιρανικές δυνάμεις και μέλη του λιβανέζικου κινήματος Χεζμπολάχ» είναι ανεπτυγμένες στη βάση Τ-4, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο. «Τουλάχιστον 14 μαχητές σκοτώθηκαν από την επίθεση στο αεροδρόμιο Τ-4, μεταξύ των οποίων και Ιρανοί», πρόσθεσε.

Η βάση αυτή είναι χτισμένη σε μια στρατηγικής σημασίας περιοχή της ερήμου, όπου βρίσκονται τα βασικά κοιτάσματα φυσικού αερίου της Συρίας. Ήταν υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους μέχρι πέρυσι οπότε το ανακατέλαβε ο συριακός στρατός και οι σύμμαχοί του με την ισχυρή στήριξη της Ρωσίας.

Διαψεύδει το αμερικανικό Πεντάγωνο

Το αμερικανικό Πεντάγωνο διαβεβαίωσε ότι «δεν διεξάγει» πυραυλικές επιδρομές στη Συρία «αυτή τη στιγμή», διαψεύδοντας επισήμως τις πληροφορίες τις οποίες μετέδωσε η συριακή κρατική τηλεόραση, αλλά -τόνισε- συνεχίζει να παρακολουθεί στενά την κατάσταση.

Επίσης, ανέφερε ότι «υποστηρίζουμε τις διπλωματικές προσπάθειες ώστε να καταστούν εκείνοι που χρησιμοποιούν χημικά όπλα, στη Συρία και αλλού, υπεύθυνοι».

Τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ-Μακρόν

Λίγη ώρα νωρίτερα, αρχικά το Ελιζέ και κατόπιν ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσαν πως ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, είχαν τηλεφωνική επικοινωνία, κατά την οποία «καταδίκασαν σθεναρά τις επιθέσεις με χημικά όπλα την 7η Απριλίου εναντίον του πληθυσμού της Ντούμας, στην Ανατολική Γούτα».

Η προεδρία της Γαλλίας στην ανακοίνωσή της δεν επέρριψε ρητά την ευθύνη στη συριακή κυβέρνηση, ενώ η ανακοίνωση της αμερικανικής προεδρίας έκανε λόγο περί «σθεναρής και κοινής αντίδρασης» στις επιθέσεις με χημικά όπλα.

Οι δύο ηγέτες «αντάλλαξαν πληροφορίες και αναλύσεις οι οποίες επιβεβαιώνουν τη χρήση χημικών όπλων» και «αποφάσισαν να συντονίσουν τις ενέργειες και τις πρωτοβουλίες (των δύο χωρών) τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών», το οποίο πρόκειται να συνεδριάσει «τη Δευτέρα 9η Απριλίου στη Νέα Υόρκη» για να συζητήσει σχετικά με τη χρήση χημικών όπλων στη Συρία, προστίθεται στην ανακοίνωση της γαλλικής προεδρίας.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε συνομιλήσει χθες στο τηλέφωνο και με τον πρωθυπουργό του Ιράκ Χάιντερ αλ Αμπάντι σχετικά με την επίθεση με χημικά στη Συρία εναντίον αμάχων και την ανάγκη να συνεργαστούν προκειμένου να νικήσουν τους τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.

Στην τηλεφωνική αυτή συνδιάλεξη, Τραμπ και Αμπάντι συζήτησαν για τις «ανησυχητικές πληροφορίες σχετικά με πιθανές επιθέσεις με χημικά κοντά στη Δαμασκό», σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο.

Ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας πυραυλικής επίθεσης στη Συρία σε αντίποινα

Υπενθυμίζεται πως εχθές ένας από τους πιο υψηλόβαθμους συμβούλους εθνικής ασφαλείας του Ντόναλντ Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες να εξαπολύσουν πυραυλική επίθεση σε απάντηση στις νέες πληροφορίες για χημική επίθεση.

«Δεν θα απέκλεια κανένα ενδεχόμενο», δήλωσε ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου για θέματα Εσωτερικής Ασφαλείας και Αντιτρομοκρατίας Τόμας Μπόσερτ. «Εξετάζουμε την επίθεση σε αυτό το σημείο», είπε και πρόσθεσε πως οι φωτογραφίες από το συμβάν είναι «φρικτές».

Ρωσία: Δύο ισραηλινά F-15 εξαπέλυσαν την επίθεση εναντίον του στρατιωτικού αεροδρομίου

Δύο αεροσκάφη F-15 της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας διεξήγαγαν την επίθεση εναντίον του συριακού στρατιωτικού αεροδρομίου Τ-4 στη Χομς από το έδαφος του Λιβάνου, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.

Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο, τα συστήματα της συριακής αεράμυνας κατέρριψαν πέντε από τους οκτώ πυραύλους, όμως οι άλλοι τρεις έπληξαν το στρατιωτικό αεροδρόμιο.

«Στις 9 Απριλίου από τις 03:25 (ώρα Ρωσίας και Ελλάδας) ως τις 03:53 δύο αεροσκάφη F-15 της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας εκτόξευσαν οκτώ κατευθυνόμενους πυραύλους εναντίον της αεροπορικής βάσης Τ-4 από το έδαφος του Λιβάνου χωρίς να εισέλθουν στον συριακό εναέριο χώρο. Οι μονάδες αεράμυνας των συριακών ενόπλων δυνάμεων κατέρριψαν πέντε κατευθυνόμενους πυραύλους», ανέφερε στην ανακοίνωσή του το υπουργείο Άμυνας.

Παράλληλα διευκρίνισε ότι κανείς από τους Ρώσους συμβούλους που βρίσκονταν στην αεροπορική βάση δεν έχει τραυματιστεί.

Ουδέν σχόλιο από το Ισραήλ

Ερωτηθείσα σχετικά με την επιδρομή στη βάση, μια εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Ισραήλ απέφυγε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο.

Το Ισραήλ έχει εξαπολύσει πολλά πλήγματα εναντίον στόχων στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων βάσεων του συριακού στρατού, αφότου ξέσπασε ο πόλεμος το 2011: κυρίως οχηματοπομπές που μετέφεραν όπλα που προορίζονταν για τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου, ή εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούσαν οι σιίτες μαχητές της.

Συγκαλείται εκτάκτως το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ

Δύο συνεδριάσεις θα διεξάγει σήμερα το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Η συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί έπειτα από πρωτοβουλία της Ρωσίας για να συζητηθούν οι απειλές για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια θα λάβει χώρα γύρω στις 15.00 τοπική ώρα (22.00 ώρα Ελλάδας). Μετά το πέρας της, το Συμβούλιο Ασφαλείας θα συζητήσει την κατάσταση στη Συρία.

Εννέα από τα 15 κράτη μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας ζήτησαν την έκτακτη σύγκληση του σώματος για να συζητηθούν οι πληροφορίες σχετικά με τη χρήση χημικών όπλων στη Συρία. Το αίτημα για τη σύγκληση του σώματος υπέγραψαν η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, το Κουβέιτ, η Σουηδία, η Πολωνία, το Περού, η Ολλανδία και η Ακτή Ελεφαντοστού.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



8 Απρ 2018


Χριστός Ανέστη αδέρφια.
Αναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν...

Είθε η Ανάσταση αυτή να σημάνει και την πνευματική Ανάσταση όλων μας.

Είθε το μήνυμα της Αγάπης Του να μπει στις καρδιές μας.

Είθε το Φως της Αναστάσεώς Του να διώξει το σκοτάδι που μας έχει κυκλώσει και να γίνει ο σηματοδότης φάρος που θα μας δείχνει εκείνη την οδό που έχουμε απωλέσει.

Είθε αυτή η Ανάσταση να φέρει την ποθούμενη ανάταση του πνεύματος και να σημάνει το τέλος όλων των δεινών που επιλέξαμε ή επιτρέψαμε να κυριαρχήσουν στην καθημερινή μας ζωή, στην καρδιά και την ψυχή μας.

Χριστός Ανέστη αδέρφια. Και με την ανάστασή Του μας στέλνει το μήνυμα της βέβαιης ανάστασης ενός εκάστου όλων μας, οποιαδήποτε στιγμή εμείς το αποφασίσουμε...

Χριστός Ανέστη. Αληθώς, ο Κύριος Ανέστη...
Χρόνια Πολλά.
Χρόνια καλά.
Χρόνια Ευλογημένα…

Κωνσταντίνος Τερζής






7 Απρ 2018


Του Νεκτάριου Δαπέργολα
Πόρνης ἐπεθύμει ὁ Θεός; Ναί, πόρνης· τῆς φύσεως τῆς ἡμετέρας λέγω…Καὶ ἄνθρωπος μέν, ἐὰν ἐπιθυμήσῃ πόρνης καταδικάζεται, Θεός δὲ πόρνης ἐπιθυμεῖ; Καὶ πάνυ. Πάλιν ἄνθρωπος ἐπιθυμεῖ πόρνης, ἵνα γένηται πόρνος· Θεὸς δὲ ἐπιθυμεῖ πόρνης, ἵνα τὴν πόρνην παρθένον ἐργάσηται…Καὶ τί; Ἵνα γένηται νυμφίος. Τί ποιεῖ; Οὐ πέμπει πρὸς αὐτὴν οὐδένα τῶν δούλων, οὐ πέμπει ἀρχάγγελον, οὐ πέμπει τὰ Χερουβίμ, οὐ πέμπει τὰ Σεραφίμ· ἀλλ᾿ αὐτὸς παραγίνεται ὁ ἐρῶν… Ἐπεθύμησε πόρνης· καὶ τί ποιεῖ; Οὐκ ἀνάγει αὐτὴν ἄνω· οὐ γὰρ ἐβούλετο πόρνην εἰς τὸν οὐρανὸν ἀναγαγεῖν, ἀλλὰ καταβαίνει αὐτὸς κάτω…Πρὸς τὴν πόρνην ἔρχεται καὶ οὐκ αἰσχύνεται…Καὶ πῶς ἔρχεται; Οὐ γυμνῇ τῇ οὐσίᾳ, ἀλλὰ γίνεται, ὅπερ ἦν ἡ πόρνη, οὐ τῇ γνώμῃ, ἀλλὰ τῇ φύσει γίνεται τοῦτο, ἵνα μὴ ἰδοῦσα αὐτὸν πτοηθῇ, ἵνα μὴ ἀποπηδήσῃ, ἵνα μὴ φύγῃ. Εὑρίσκει αὐτὴν ἐλκῶν γέμουσαν, ἐκτεθηριωμένην, ὑπὸ δαιμόνων πεφορτισμένην. Ἔρχεται πρὸς τὴν πόρνην καὶ γίνεται ἄνθρωπος…
(Ἰωάννης Χρυσόστομος, «Ὅτε τῆς ἐκκλησίας ἔξω εὑρεθεὶς Εὐτρόπιος ἀπεσπάσθη»)

Ἀναπεσὼν ἐκοιμήθη ὡς λέων καὶ ὡς σκύμνος . τίς ἐγερεῖ αὐτόν; (Γεν. μθ΄ 9)

Ὁ Ἅδης ἐπικράνθη συναντήσας σοι κάτω. Ἐπικράνθη . καὶ γὰρ κατηργήθη. Ἐπικράνθη . καὶ γὰρ ἐνεπαίχθη. Ἐπικράνθη . καὶ γὰρ καθῃρέθη. Ἔλαβε σῶμα καὶ Θεὸν περιέτυχεν. Ἔλαβεν γῆν καὶ συνήντησεν οὐρανῷ. Ἔλαβεν ὅπερ ἔβλεπε καὶ πέπτωκεν ὅθεν οὐκ ἔβλεπε. Ποῦ σου, θάνατε, τὸ κέντρον; Ποῦ σου, Ἅδη, τὸ νίκος; Ἀνέστη Χριστὸς . καὶ σὺ καταβέβλησαι. Ἀνέστη Χριστὸς . καὶ πεπτώκασι δαίμονες. Ἀνέστη Χριστὸς . καὶ νεκρὸς οὐδεὶς ἐν τῷ μνήματι…
(Ἰωάννης Χρυσόστομος, «Κατηχητικός Λόγος»)
Νὺξ ἀφεγγὴς ἐγεγόνει ἐκείνη καὶ φαεινῶς φαίνουσα, ὄτε ἐνεὸν κατέστη τὸ τλησίπνουν γένος. Τὸ νεύσαν πρὸς γεώδη καὶ χαμαιτυπίαν ἐνδεδυμένον ποτέ, τὸ τοῦ θανάτου κράτει δεδουλωμένον, τὸ τὴν ζοφαλγίαν ἀγάφθεγκτον ἐν μυχοῖς συντηροῦν, τὸ ἀμφιφανεῖ φθορῆ πεπτός, τὸ τῆ βακχείᾳ του Ἅδου πάλαι παραδοθέν, τὸ πέδαις κραταιαῖς δεδεμένον καὶ τῷ ἄλγει πικρῶς στενάζον, τὸ ἐν τῇ σκοτίᾳ ἐξανδραποδισθὲν καὶ ἐν τῇ δουλείᾳ γοερῶς ὀλοφυρόμενον, τὸ ζόφῳ ταῖς αὐτοῦ φρεσὶ τετρωμένον, τὸ δὲ ἔρεβος ἐν ἑαυτῷ ἐπὶ αἰώνας αἰώνων ἐνέχον ἀγχιβαθῶς ἐπιμανέν. Τοῦ δὲ Λόγου σταυρωθέντος τε καὶ ἀναστάντος, πῦρ καινουργέον ἐλήλυθεν. Πῦρ ἄρρητον, φαῖνον, ζέον, τῆκον, μανικόν, ἀελίῳ ἀδήριτον. Καὶ καινουργέον ὄν, τὰ πάντα καινὰ ἐποίησεν…

Νὺξ ἀφεγγὴς ἐγεγόνει ἐκείνη καὶ φαεινῶς φαίνουσα, ὅτε ὁ ἥλιος τὰς ἀκτίνας ἀπεβάλετο, μὴ φέρων ὁρᾶν Θεὸν ὑβριζόμενον, καὶ τρόμῳ ἀπηνεῖ ἀμφιδονέοντι τὰ χθόνια ἐκλυδωνίσθη, θεωροῦντα γυμνὸν ἐπὶ τοῦ ξύλου κρεμάμενον, Ὂν ἦλθεν ἐφ’ ἡμᾶς ἔρωτι μανικῶ κινηθείς. Καὶ φρίττουσι, φρίττουσι τὰ σύμπαντα, τὴν τῶν πάντων Αἰτίαν καθορῶντα τὰ πάντα προσειμένην, ἴνα τὴν ἐν ἡμῖν Πόρνην ἐκ βυθοῦ ἀναγάγῃ καὶ δόξη κραταιὰ περιβαλῶν ζωώσῃ εἰς τὸν αἰώνα. Ὅτι ὑπὸ τοῖς ἄστροις δεσμώτης ἑκουσίως κατεδέξατο συρῆναι ὁ τῶν ἄστρων ποιητής καὶ ὑπὸ παρανόμων εἰς κρίσιν ὁ Ὑπὲρ Νόμον τεθῆναι καὶ ἐμπτυσμοῖς καὶ γέλωσι καὶ χλεύῃ ὁ Ὑπὲρ Λόγον καθυβρισθῆναι. Ὁ Ὑπὲρ Νοῦν ἀνόμοις χερσὶν ἐνεπαίχθη καὶ ραπίσματα καὶ μάστιγας ὑπέμεινεν ὁ Ἀκατάληπτος καὶ ἐν τῷ Κρανίῳ ἀνυψώθη καὶ ξύλῳ αἰσχύνης ἐκρεμάσθη ὁ πάλαι τὴν γῆν κρεμάσας ἐν ὕδασιν. Καὶ τῷ θανάτῳ παρεδόθη καὶ ἐτάφη ὡς θνητός. Ἄπνους κατετέθη ἐν σπηλαίῳ ὁ Ἀθάνατος καὶ κατεκλίθη ὡς νεκρὸς ἐν πληγαῖς καὶ μώλωψιν ὁ ἐν τῇ δρακὶ περιέχων τὰ σύμπαντα. Ἀπηνῶς ἔπαθεν ὁ Ἀπαθὴς καὶ σινδόνῃ ὡς ἐν σπαργάνοις περιεβλήθη ὁ περιβάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις. Ὁ ἐπὶ πτερύγων ἀνέμων περιπατῶν ὡς νέκυς ἐθεάθη κατακείμενος καὶ ὁ Ἀχώρητος παντὶ ὑπὸ γῆν ἐσφραγίσθη. Καὶ εἰς θάνατον φυσίζοον ὁ Ἀείρυτος κατέδυ, ὁ αὐτὸς τὸ πάλαι ἀγχίβροτος γεγώς, ἵνα τὸ ἀνθρώπειον ἀγχίθεον ἀναδύσῃ…

Ἀλλ’ ἦν τὸ Φάος - καὶ τὸ Φάος φαῖνον φαεινῶς τὰ ἐρέβη διεσκόρπισεν. Καί, εἰ καὶ ὁ Λόγος ὅλος ἐν τῷ Ἅδῃ ἦν, οὐδόλως ἀπῆν τῶν Ἄνω. Καὶ ἐνώσας πάλιν τὰ ἔχθει διεστῶτα, ἀνέστη, τὰ τοῦ Κευθμῶνος σκυλεύσας βασίλεια καὶ τὰ τοῦ πολεμίου κλεῖθρα διασπαράξας καὶ τὸν θάνατον νεκρώσας καὶ ἀφθαρτίσας τὸ βροτεῖον. Ἀνέστη ὁ Ἀπερινόητος, ὁ ἐν ὑψίστοις οἰκῶν καὶ ἐν τοῖς κατωτάτοις κατελθών, ὁ Ἀΐδιος ὧν καὶ θνήσκων ἑκών, ὁ Πρὸ τῶν Αἰώνων γεννηθείς καὶ τὴν Πόρνην ἐρασθείς καὶ ἐπιποθήσας ἐκ τοῦ βορβόρου ταύτην ἀναρρύσασθαι καὶ πάλιν ἐς παρθένον μεταμεῖψαι.

Θαρσείτω τοίνυν τὸ γένος τῶν βροτῶν, ὅτι ὁ Ἅδης ἐπικράνθη καὶ κατηργήθη καὶ σήμερον νεκρὸς οὐδεὶς ἐν τῷ μνήματι. Μηδεὶς θρηνείτω σήμερον καὶ μηδεὶς ὀδυρέσθω, ὅτι ἡ Συγγνώμη ἐκ τοῦ τάφου ἀνέτειλε. Ἡ νῦξ τηλέφωτος, τὰ δὲ ἐρέβη τηλαυγῆ.

Σήμερον ἠγέρθη ὁ Ἀναπεσών…







6 Απρ 2018


Πρόκειται για ανέκδοτο, έχει όμως την σημασία του. Χρειάζεται μόνο λίγη υπομονή.

Ένας καθηγητής πανεπιστημίου στην Αμερική ρώτησε τους φοιτητές του, ποιος είναι ο πιο έξυπνος λαός του κόσμου. Οι φοιτητές, πριν ακόμη ολοκληρώσει ο καθηγητής την ερώτηση, απάντησαν αμέσως: «Οι Εβραίοι». Ο καθηγητής απόρησε με την αυθόρμητη απάντηση και αντέτεινε. «Με το συμπάθιο αγαπητοί μου, αλλά πριν ακόμη ρωτήσω μου απαντήσατε και αυτό δεν είναι ούτε σωστό ούτε δίκαιο. Σκεφτείτε το λοιπόν καλά και αύριο επανέρχομαι στο ερώτημα».

Την άλλη μέρα ρωτάει ο καθηγητής πάλι: «Ποιος είναι ο πιο έξυπνος λαός του κόσμου» και οι φοιτητές κατασταλαγμένοι πια απαντούν: «Οι Έλληνες». Παραξενεύτηκε φυσικά ο καθηγητής με την απάντηση και ρωτάει τους φοιτητές του, απορημένος. «Καλά, χθες μου είπατε οι Εβραίοι, σήμερα οι Έλληνες. Μπορείτε να μου εξηγήσετε να καταλάβω κι εγώ;». Οπότε του απαντάνε ως εξής: Για τους Εβραίους. «Όταν ένας Εβραίος ανεβαίνει, τα σκαλιά της σταδιοδρομίας του, δέκα Εβραίοι από κάτω τον σπρώχνουν προς πάνω και δέκα Εβραίοι από πάνω τον τραβούν προς τα πάνω, για να διευκολύνουν την καριέρα του. «Και λοιπόν», ρωτάει όλος περιέργεια ο καθηγητής. Οπότε του απαντούν: «Με τους Έλληνες συμβαίνει το εξής παράξενο: Όταν ένας Έλληνας ανεβαίνει τα σκαλιά της σταδιοδρομίας του, δέκα Έλληνες από κάτω τον τραβούν προς τα κάτω και δέκα Έλληνες από πάνω τον σπρώχνουν προς κάτω, αλλά ο Έλληνας παρ’ όλα αυτά ανεβαίνει».

Αυτό το ανέκδοτο είναι πολύ χαρακτηριστικό για την συμπεριφορά των Εβραίων σε αντίθεση με τους Έλληνες. Ποιο είναι το συμπέρασμα. Οι Εβραίοι βοηθούν ο ένας τον άλλο. Όταν για παράδειγμα πάει ένας Εβραίος σε μια οποιαδήποτε κοινότητα, είτε συναγωγή είτε εβραϊκός σύλλογος, θα τον βοηθήσουν παντοιοτρόπως, έως ότου σταθεί στα πόδια του, που λέει ο λόγος. Με τους Έλληνες συμβαίνει συνήθως το αντίθετο. Ο φθόνος και η ζήλεια για έναν που είναι άξιος, δημιουργεί προβλήματα μεγάλα. Στην Ελλάδα ούτως ή άλλως, γιατί η λέξη αξιοκρατία είναι άγνωστη. Αλλά και στο εξωτερικό, στο βαθμό που εξαρτάται η σταδιοδρομία κάποιου Έλληνα από Έλληνες, οι δυσκολίες είναι μεγάλες, αν δεν παρεμβαίνουν τα αξιοκρατικά κριτήρια της κοινωνίας στην οποία θέλει να εργαστεί και ζήσει ο Έλληνας. Μόνο με μεγάλο τιτάνιο αγώνα επιβάλλεται ο Έλληνας, αν καταφέρει, όπως λέει και το ανέκδοτο ότι παρ’ όλες τις δυσκολίες να προκόψει ατομικά.

Η εξάπλωση των πελατειακών σχέσεων σ’ όλην την κοινωνία από την άκρα αριστερά ως την άκρα δεξιά κατά την διάρκεια της μεταπολίτευσης και η παρασιτική καταναλωτική κραιπάλη, εκτός από ένα μικρό κομμάτι της κοινωνίας που κράτησε την αξιοπρέπειά της, κατέστρεψε κάθε ίχνος αξιοκρατίας, που όμως ήταν απαραίτητη ως σωτήριο φάρμακο στην παρακμιακή πορεία του τόπου. Η διαφθορά γενικεύτηκε, καταλύοντας κάθε έννοια αρχών και αξιών, που συνέχουν μια κοινωνία. Η αναξιοκρατία που κυριάρχησε και κυριαρχεί έως και σήμερα, ως χαίνουσα πληγή του Φαραώ, έχει ως αποτέλεσμα, το μεν κομματικό κράτος να βασιλεύει, το δε έθνος να συρρικνώνεται και ο λαός να λιμοκτονεί. Ο εχθρός εν κατακλείδι δεν είναι μόνο εκτός, αλλά και εντός των τειχών.

Είθε ο Γολγοθάς να οδηγήσει και στην ανάσταση του έθνους. Αυτό όμως προϋποθέτει την συλλογική συμμετοχή και δράση των απανταχού Ελλήνων πατριωτών.

Του Δαμιανού Βασιλειάδη
Εκπαιδευτικού, συγγραφέα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου