Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Σεπ 2017


Η «μάχη» της τροπολογίας
και η «λευκή σημαία» στην τουρκική πολιτική


Του Νίκου Μελέτη

Η τροπολογία Κοντονή έφερε στην επικαιρότητα με έναν αρνητικό και προβληματικό τρόπο μια πτυχή της μειονοτικής πολιτικής της χώρας η οποία αν και σημαντική δεν είναι η κεντρική, στο μείζον πρόβλημα της πλήρους απουσίας σοβαρής μειονοτικής πολιτικής η οποία θα αποτελούσε ασπίδα στην προσπάθεια εργαλειοποίησης της μειονότητας από την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και την ισοπεδωτικής αφομοίωση από τους εκπροσώπους του τουρκισμού όλων των μη χριστιανών της Θράκης.

Η κυβέρνηση και η Πολιτεία είναι υποχρεωμένη κάποια στιγμή, να αποδεχθεί τουλάχιστον ότι ακόμη κι αν τα ελληνικά δικαστήρια δεν υποχρεωθούν να υιοθετήσουν την νομολογία του ΕΔΔΑ, θα αποδεχθούν την δυνατότητα επανάκρισης υποθέσεων που έχουν τελεσίδικα απορριφθεί από την ελληνική δικαιοσύνη σε ανώτατο βαθμό, αλλά δικαιώθηκαν μετά, από το ΕΔΔΑ.

Αυτό κάθε άλλο παρά προδικάζει την κρίση των Ελληνικών Δικαστηρίων, αλλά είναι σαφές ότι το δεδικασμένο του ΕΔΔΑ θα παίξει βαρύνοντα ρόλο στην κρίση τους. Το πρόβλημα φυσικά είναι ότι οι αποφάσεις του ΕΔΔΑ είναι συνήθως αποστεωμένες από πολιτικά και διπλωματικά χαρακτηριστικά.

Όμως η υπόθεση της τροπολογίας και τα όσα ακολούθησαν δυστυχώς αναδεικνύουν την απουσία ολοκληρωμένης Εθνικής πολιτικής για το ζήτημα της μειονότητας. Ένα ζήτημα το οποίο έχει παραδοθεί εδώ και χρόνια στις διαθέσεις και στις μικροπολιτικές επιδιώξεις τοπικών παραγόντων ,αυτοδιοικητικών παραγόντων και πολιτικών κομμάτων ,που τελικά όλοι μαζί απλώς εξυπηρετούν τις επιδιώξεις της Τουρκίας και εμφανίζονται να λειτουργούν ως πιόνια της πολιτικής που ασκεί το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής.

Η τουρκική πολιτική στην Θράκη μάλιστα έχει πλέον αναβαθμιστεί καθώς κορυφαίοι παράγοντες της τουρκικής πολιτικής σκηνής έχουν δεσμούς προσωπικούς με την Θράκη και μάλιστα ο νέος αναπληρωτής πρωθυπουργός Χακαν Τσαβούσογλου όχι μόνο έχει γεννηθεί στην Θράκη αλλά για σημαντικό διάστημα ηγήθηκε του γνωστού απολυτρωτικού «Συλλόγου Αλληλοβοήθειας Τούρκων Δυτικής Θράκης» με έδρα την Τουρκία. Ο πρώην υπουργός Υγείας και κορυφαίο στέλεχος του ΑΚΡ Μ.Μουεζινογλου έχει γεννηθεί στα Αρριανά ενώ από την Θράκη προέρχεται και ο πανίσχυρος διευθυντής του IRCICA Χαλιτ Ερέλ.

Η Ελληνική Πολιτεία δεν θα είχε απολύτως τίποτα να φοβηθεί ούτε από την δράση αυτών των παραγόντων και τον πακτωλό χρημάτων που διαθέτει για την διείσδυση στην Θράκη το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής εάν είχε εφαρμόσει πολιτική ομαλής ενσωμάτωσης της μειονότητας που εκ των πραγμάτων θα καθιστούσε άνευ αντικειμένου κάθε έξωθεν παρέμβαση.

Και δυστυχώς ο βασικός λόγος που η πολιτική ισονομίας και ισοπολιτείας που ξεκίνησε κάτω από τις γνωστές συνθήκες ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης, έμεινε ημιτελής καθώς διαρκώς σκοντάφτει σε μικροπολιτικά και μικροκομματικά συμφέροντα και κυρίως στην «εκούσια» ανάδειξη του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής σε άτυπο ρυθμιστή των υποθέσεων της Θράκης.

Ο τρόπος με τον οποίο το «αόρατο χέρι» που κινεί τα νήματα στην Θράκη μετέφερε την πλειοψηφία των ψήφων από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ στις Εθνικές εκλογές και κατόπιν μαζικά πριμοδότησε το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ στις ευρωεκλογές (όπου βγήκε πρώτο κόμμα και στην Ροδόπη και στην Ξάνθη) ηταν το μήνυμα το οποίο ερμήνευσαν λάθος οι πολιτικές δυνάμεις και οι αυτοδιοίκητοι παράγοντες. Και αντί να αντιμετωπίσουν τον ωμό εκβιασμό της Τουρκίας, υπέκυψαν σε αυτόν αναζητώντας την εύνοια του εκάστοτε τούρκου προξένου.

Σημαντικά βήματα που ξεκινούν από την εκπαίδευση με την δημιουργία περισσότερων, πιο σύγχρονων και ελκυστικών δημοσίων σχολείων στις μειονοτικές περιοχές, με την δημιουργία παιδικών σταθμών για τα παιδιά της μειονότητας, έχουν μεινει μετέωρα παραδίδοντας τα παιδιά της μειονότητας στα αναχρονιστικά και αντιεκπαιδευτικά μειονοτικά σχολεία και στην «παραπαιδεία» των διαφόρων Συλλόγων που χρηματοδοτούνται από την Τουρκία. Ένα σύστημα που περιθωριοποιεί από το νηπιαγωγείο τους μουσουλμανοπαιδες που δεν έχουν άλλη προοπτική μετά παρά να φύγουν για «επιδοτούμενες» σπουδές στην Τουρκία.

Ο θεσμός των ιεροδιδασκάλων ποτέ δεν λειτούργησε με αποτέλεσμα οι περισσότεροι από τους διορισμένους (εκ των 240 που προέβλεπε ο νόμος) ιεροδιδάσκαλους να κάνουν αργομισθία ,αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για τους ψευδομουφτήδες. Εκατοντάδες εκατομμύρια που διατέθηκαν για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Θράκης που θα έλυνε το σημαντικό πρόβλημα της απασχόλησης και της εξασφάλισης ενός ικανοποιητικού βιοτικού επιπέδου και για την μειονότητα, χάθηκαν σε σκοτεινούς λογαριασμούς στην Ελβετία αφήνοντας πίσω κουφάρια εργοστασίων και συνεταιρισμών.

Όσο για την έλλειψη πολιτικής και για τους Ρομά είναι χαρακτηριστικό το τι συμβαίνει στον οικισμό Δροσερό της Ξάνθης που οι Ρομά εγκαταλείπονται στις διαθέσεις των ανθρώπων του Τουρκικού Προξενείου και μερικές φορές με τις ευλογίες της επίσημης Πολιτείας…

Για τα όσα ΔΕΝ έχουν γίνει στην Θράκη μπορεί να γραφτούν χιλιάδες σελίδες.

Και φυσικά σε σχέση με το ζήτημα όπου έχει ανακύψει είναι προφανές ότι συλλογικός προσδιορισμός της μειονότητας ως «Τουρκικής» δεν μπορεί να υπάρξει τόσο λόγω των προβλέψεων της Συνθήκης της Λωζάννης που αναγνωρίζει μόνο θρησκευτική μειονότητα, αλλά και επειδή η μειονότητα δεν περιλαμβάνει μόνο τουρκογενείς, αλλά περιλαμβάνει και Πομάκους και Ρομά.

Το πρόβλημα με τους Συλλόγους που προωθούν τον τουρκισμό, δεν είναι μόνο ο τίτλος τους και η διεκδίκηση τους να έχουν τον όρο «τουρκικός» στην ονομασία τους, αλλά η πολιτική αφομοίωσης που επιδιώκουν επιχειρώντας να τονώσουν και να τσιμεντώσουν την τουρκική ταυτότητα στον μειονοτικό πληθυσμό εις βάρος της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη μουσουλμανικού θρησκεύματος είτε είναι τουρκογενής είτε Πομακος είτε Ρομά, είτε τίποτε από όλα αυτά…

Εξάλλου όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια στην Θράκη έγιναν με την δράση Συλλόγων που δεν έχουν επισήμως στον τίτλο τους τον όρο «τουρκικός»…

Συνεπώς η μάχη για τον τίτλο των Συλλόγων δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί καθώς αφορά την απόπειρα «τουρκοποίησης» της μουσουλμανικής μειονότητας, αλλά στην ουσία θα είναι εκ προοιμίου χαμένη εάν δεν υπάρξει ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για την Θράκη.

Το ιστορικό της υπόθεσης

Το 1927 το Πρωτοδικείο Ξάνθης είχε κάνει δεκτή την αίτηση ίδρυσης του σωματείου με την επωνυμία »Στέγη της Τουρκικής Νεολαίας Ξάνθης» και το 1936 το Πρωτοδικείο Ξάνθης έκανε δεκτή την αίτηση του ίδιου σωματείου για μετονομασία του σε »Τουρκική Ένωση Ξάνθης» (υπ’ αριθ. 122/1936 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου). Εκείνη τη χρονική περίοδο τα εθνικά δικαστήρια δεν θεώρησαν ότι υπήρχε κάποιο στοιχείο, που να προκύπτει είτε από τον τίτλο, είτε από το καταστατικό του, που θα μπορούσε να διασαλεύσει τη δημόσια τάξη. Το 1983 όμως, το Πρωτοδικείο Ξάνθης έκανε δεκτή την αίτηση του νομάρχη Ξάνθης (στις 29.11.1983) να απαγορευτεί στο σωματείο η χρήση του όρου «τουρκικός» σε κάθε έγγραφο και σφραγίδα του (απόφαση αρ. 561/1983).

Στις 30.1.1984, ο νομάρχης Ξάνθης έκανε εκ νέου αίτηση στο Πρωτοδικείο Ξάνθης για τη διάλυση του σωματείου, διότι όσα όριζε το καταστατικό του αποτελούσαν προσβολή στη δημόσια τάξη. Τα ελληνικά δικαστήρια έκριναν ότι η Τουρκική Ένωση Ξάνθης αποτελούσε κίνδυνο για τη δημόσια τάξη και ότι η λειτουργία της αντίκειται σε Συνθήκη της Λωζάννης επειδή προσπαθούσε να δημιουργήσει εθνική μειονοτική συνείδηση. Τα Ελληνικά δικαστήρια επικαλέστηκαν ότι η Συνθήκη της Λωζάννης αναγνωρίζει θρησκευτική και όχι εθνική μειονότητα και ότι το σωματείο επιδίωκε να διαδώσει την ιδέα της ύπαρξης μιας τουρκικής μειονότητας στα πλαίσια του ελληνικού κράτους και να εξυπηρετήσει έτσι συμφέροντα τρίτου κράτους (ήτοι της Τουρκίας).

Μετά την απόφαση διάλυσης του σωματείου αυτού, η υπόθεση έφθασε ενώπιον του ΕΔΔΑ μετά από την προσφυγή (no 26698/05) κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας και στις 27.3.2008 καταδικάστηκε η Ελλάδα για παραβίαση του άρθρου 11 και 14 της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου) που κατοχυρώνει την ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι και επιτάσσει απόλαυση των δικαιωμάτων και ελευθεριών που αναγνωρίζονται στη Σύμβαση να διασφαλίζεται, χωρίς καμία διάκριση, ιδίως λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, γλώσσας, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής καταγωγής, λόγω της ένταξης σε μια εθνική μειονότητα, περιουσίας, γέννησης ή οποιασδήποτε άλλης κατάστασης αντίστοιχα..

Η διάλυση του ως άνω σωματείου συνιστούσε κατά το ΕΔΔΑ επέμβαση στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι που είχε η αιτούσα «Τουρκική Ένωση Ξάνθης». Σύμφωνα με το ΕΔΔΑ : «Ακόμα και αν ο σκοπός του σωματείου ήταν η προώθηση της ιδέας ότι υπάρχει στην Ελλάδα μια εθνική μειονότητα, δεν θα μπορούσε τούτο να απειλήσει μια δημοκρατική κοινωνία, ιδιαίτερα επειδή ουδόλως γίνεται μνεία στο καταστατικό του περί προσφυγής των μελών του στη χρήση βίας ή αντιδημοκρατικών ή αντισυνταγματικών μέσων... Το να έχει κανείς την πρόθεση να συζητήσει δημόσια για την ταυτότητα ενός μέρους του πληθυσμού ενός κράτους δεν αρκεί κατά την άποψή του για να επιβάλει το κράτος αυτό ένα τόσο ριζοσπαστικό περιορισμό, όπως είναι η διάλυση ενός σωματείου. Καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει τις πεποιθήσεις του σχετικά με την εθνική του ταυτότητα.»

Πρόσφατα μετά την καταδίκη της Ελλάδας, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας μας ο Άρειος Πάγος με την νομολογία ότι οι αποφάσεις ΕΔΔΑ δεν είναι δεσμευτικές για την Ελλάδα απέρριψε το αίτημα της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης για την επανεγγραφή του στο βιβλίο σωματείων του οικείου Πρωτοδικείου.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) γνωστοποίησε στις 5 Ιανουαρίου 2015 πως στις 18 Δεκεμβρίου 2014 κοινοποίησε στην Ελλάδα τρεις συσχετισμένες προσφυγές με τίτλο «Τουρκική Ένωση Ξάνθης και λοιποί κατά Ελλάδας». Με την κοινοποίηση αυτή, η Ελλάδα ξαναδικάζεται γιατί περιφρόνησε τις τρεις καταδικαστικές αποφάσεις από το ΕΔΔΑ για τη διάλυση της «Τουρκικής Ένωση Ξάνθης» (27 Μαρτίου 2008), του «Πολιτιστικού Συλλόγου Τούρκων Γυναικών Νομού Ροδόπης» (27 Μαρτίου 2008) και του «Συλλόγου Νεολαίας Μειονότητας Νομού Έβρου»(11 Οκτωβρίου 2007) και δεν τις εκτέλεσε.

Αυτή την κατάσταση επιχειρεί να διαχειρισθεί η κυβέρνηση με την τροπολογία Κοντονή προκειμένου να αποφύγει άμεσα νέες προσφυγές και καταδικαστικές αποφάσεις.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Σεπ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Πολλές φορές (υποθέτουν οι ιστορικοί) στην ιστορία, γνωστή και άγνωστη, της ανθρωπότητας το γένος των ανθρώπων έχει υποστείλλει την σημαία της προόδου και έχει πέσει σε χειμερία νάρκη, μέχρις ότου οι σκοταδιστικές δυνάμεις εκφυλιστούν απ΄ την ίδια τους την σκοταδιστική μανία και να επανέλθει πάλι δριμύτερη, πιό δυναμική, μετά τον αναγκαστικό της ύπνο.
Ήταν οι εποχές που οι ιδέες και η λογική είχαν ηττηθεί από την ανεξέλεγκτη μανία για εξουσία και χρήμα. 

Η τελευταία γνωστή και καταγεγραμμένη τέτοια περίοδος ήταν ο Μεσαίωνας.
Τότε όμως ο συνολικός πληθυσμός της γής ήταν ασύγκριτα μικρότερος από τον σημερινό, και τεχνολογία ικανή να θέσει σε κίνδυνο τον πλανήτη δεν υπήρχε ούτε καν σαν ιδέα κι έτσι μετά από κοντά δέκα αιώνες λήθαργου η ανθρωπότητα επανήλθε σε κανονική λειτουργία, για να κατορθώσει έκτοτε εκπληκτικά επιτεύγματα στο πνεύμα, στις τεχνες, στην τεχνολογία.
Πειραματίστηκε, τόλμησε, πολλές φορές πισωγύρισε, ξαναπήρε μπρός, αμφέβαλλε και ενθουσιάστηκε, έφτασε στο χείλος του γκρεμού, μα πάντα οι ιδέες , το όραμα, η λογική νικούσαν, ή έστω υπερτερούσαν ελάχιστα, και η θετική πορεία συνεχίζονταν.

Σήμερα όμως όλα πιά δείχνουν πως οι ιδέες και η λογική ηττώνται από τις σκοταδιστικές δυνάμεις της εξουσίας και του χρήματος.
Άλλος ένας κύκλος προόδου-οπισθοχώρησης φαίνεται ότι κλείνει στην ιστορία της ανθρωπότητας, η σημαία φαίνεται πως έχει ήδη υποσταλλεί, και ακολουθεί η χειμερία νάρκη, ο μακροχρόνιος λήθαργος.
Με μία διαφορά:
Η πιθανότητα τούτη τη φορά η ανθρωπότητα να μη ξυπνήσει και να περάσει από τον λήθαργο στην ανυπαρξία, είναι παραπάνω από ορατή. 
Κι αυτό γιατί η τεχνολογία που μπορεί να βλάψει ανεπανόρθωτα και τελειωτικά τούτον τον πλανήτη είναι εδώ. Υπάρχει.
Και οι σκοτεινές δυνάμεις τής εξουσίας και του χρήματος, άπληστες και άφρονες μέσα στην ισχυριζόμενη παντοδυναμία τους δεν θα διστάσουν να την εξαπολύσουν στην διάρκεια που η ανθρωπότητα θα έχει πέσει στην χειμέρια νάρκη του νέου Μεσαίωνα.

Σε μικρότερη κλίμακα, εδώ στην μικρή μας χώρα, όχι μόνον η σημαία έχει υποσταλλεί, αλλά ήδη ο λήθαργος μετράει επτά χρόνια.
Ένας ληθαργικός ύπνος απ' τον οποίο οι μεγαλύτεροι δεν θα ξυπνήσουμε ποτέ, οι δε μικρότεροι αν τυχόν προλάβουν και ξυπνήσουν θα είναι ήδη γέροι και ανήμποροι για ο,τιδήποτε θετικό κι ελπιδοφόρο.

Δεν είναι κακό να παραδέχεσαι την ήττα.
Κακό είναι να μη παλέψεις ποτέ.
Κακό είναι ενώ βλέπεις πως έχεις ηττηθεί να θέλεις να συνεχίσεις μέχρι να προκαλέσεις τον θάνατό σου.
Η θυσία ποτέ δεν είναι αυτοσκοπός. 
Είναι μέσον για να πετύχεις κάποιο θετικό αποτέλεσμα.
Όταν το θετικό αποτέλεσμα είναι πλέον αδύνατο, κάνεις παραπέρα, κάθεσαι στον ήλιο και περιμένεις στωικός και σοφός, ποτέ υποταγμένος, ποτέ αρνούμενος τις ιδέες για τις οποίε πάλεψες και ηττήθηκες -πλην άχρηστος- το φυσικό τέλος.

Δυστυχώς το blog αισθάνεται πως έχουμε φτάσει ήδη εκεί.
Δεν θέλει να διασπείρει την απαισιοδοξία και την ηττοπάθεια, αλλά και δεν μπορεί να παριστάνει τον τυφλό.

Θα κάτσει στην άκρη, παράμερα, με πολύ λίγες παρουσίες, περιμένοντας να κλείσει πέντε χρόνια ζωής, και να εξαφανιστεί από τον κόσμο των δημόσιων ιδεών.

Ως τότε έχουμε λίγο ακόμη καιρό...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



19 Σεπ 2017


Η 19η Σεπτεμβρίου είναι μια πολύ μεγάλης, ξεχωριστής σημασίας ημέρα για την ιδιαίτερη πατρίδα μας.
Την ΞΑΝΘΗ και την ΘΡΑΚΗ.
Κάτι σαν την 19η Μαΐου, ημέρα μνήμης της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.
Είναι η ημέρα κατά την οποία αναμένεται με υπουργική τροπολογία η οποία παρακάμπτει 2 κατά το παρελθόν αποφάσεις του ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ, να αναγνωρισθεί η “Τουρκική Ένωση Ξάνθης”.
Τι σημαίνει ευρύτερα αυτό;
Η θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα μετατρέπεται σε εθνική.
Κι ύστερα, κι ύστερα;
Ξεκινά η διαδικασία “ανεξαρτητοποίησης” της ΘΡΑΚΗΣ ώστε να προσαρτηθεί στη “μητέρα πατρίδα” Τουρκία.
Το αρχικό σχέδιο.
Να δούμε τις όποιες υγιείς δυνάμεις αντιταχθούν.

Ο Κωνσταντίνος Παππαρηγόπουλος στο μνημειώδες σύγγραμμά του : Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΘΝΟΥΣ από αρχαιοτάτων χρόνων μέχρι του 1930, αρχίζοντας την παράθεση των γεγονότων αναφέρει πως μόνο ο καλά ενημερωμένος λαός δύναται να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις των καιρών, οσάκις εμφανίζονται.

Καλό θα είναι η σοφία του παρελθόντος να προσμετράται στους χειρισμούς των σύγχρονων εξελίξεων.
Καλύτερο ακόμα θα είναι να ενημερωθεί ο λαός χωρίς αοριστολογίες, μισόλογα, υπεκφυγές.

Ανασύρω από το παρελθόν κάποια από όσα ταυτίζονται με τις επικείμενες εξελίξεις.

Φεβρουάριος του 1990 στο ξενοδοχείο Μακεδονία Παλλάς της ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ.
Ο Δικηγορικός Σύλλογος της πόλης διοργανώνει ημερίδα προβληματισμού με θέμα : ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ - ΘΡΑΚΗ. Η απειλή και η απάντηση. Εισηγητές: Στέλιος Παπαθεμελής πρώην υπουργός, Κωνσταντίνος Βαβούσκος καθηγητής Ιστορίας του Αριστοτέλειου, Νίκος Μέρτζος εκδότης του Ελληνικού Βορρά, Νίκος Νάζλας πρόεδρος Δικηγορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.
Ο Στέλιος Παπαθεμελής επικαλείται σε κάποια αποστροφή του λόγου το σύγγραμμα του Νίκου Κωνσταντόπουλου καθηγητή Διεθνούς Δικαίου: Η Θεωρία των Κοινοτήτων. Ήτοι: Με ποιό τρόπο οι Μειονότητες μετεξελίσσονται σε Κοινότητες αρχίζοντας διεκδικήσεις. Το σύγγραμμα εκείνο απο την επόμενη ημέρα εξαφανίστηκε από προσώπου Γης.

Το 1992 ο Χρήστος Κηπουρός, πολιτικός μηχανικός, στοχαστής, πυλώνας διανόησης, Δύο (2) φορές βουλευτής αργότερα, εκδίδει το σύγγραμμα : ΘΡΑΚΗ! ΘΡΑΚΗ! ΤΟ ΕΝΟΧΟ ΦΙΛΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ.
Στην πρώτη του σελίδα αναφέρει.
«Ιστορικοπολιτικά, όχι γεωγραφικά, η ΘΡΑΚΗ από την απελευθέρωσή της μέχρι σήμερα, βρίσκεται μεταξύ Κύπρου και Κρήτης, Κερύνειας και Θερίσου, μεταξύ Σταυρώσεως και Αναστάσεως, ζώντας τη Μεγάλη της Εβδομάδα και εμείς, όλοι όσοι πιστεύουμε στην ύπαρξη πατριωτικού κινήματος, δεν μπορεί να απρακτούμε, περιμένοντας απλώς μια Σταύρωση του ιστορικού μας χώρου».

Στις 18 Μαρτίου 2017 στο ξενοδοχείο ΝΑΤΑΣΣΑ οι Σύλλογοι Ποντίων και Κυπρίων διοργανώνουν για πρώτη φορά στα χρονικά της πόλης και της περιοχής ημερίδα με θέμα: ΓΕΩΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΑΝΑΤΑΡΑΞΕΙΣ ΚΑΙ ΚΙΝΔΥΝΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΥΠΡΟ.
Εισηγητές κορυφαίοι αναλυτές, επιστήμονες, διδάκτορες με περγαμηνές ατέλειωτες.
Ο Ιωάννης Κοραντής Πρέσβυς ε. τ.
Η Μαρία Νεγρεπόντη - Δελιβάνη Καθηγήτρια - πρώην πρύτανης στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας.
Ο Δρ. Κωνσταντίνος Γρίβας, Καθηγητής Γεωπολιτικής στη Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων.
Ο Δρ. Νεκτάριος Δαπέργολας, Διδάκτωρ Βυζαντινής Ιστορίας.
Ο Δρ. Ιωάννης Νομικός, Πρόεδρος του Ερευνητικού Ινστιτούτου Ευρωπαϊκών και Αμερικανικών Μελετών RIEAS.
H Eιρήνη Μαρούπα, Δικηγόρος παρ Αρείω Πάγω.
Ο Αλέξανδρος Στεφανόπουλος, ερευνητής - δημοσιογράφος.
Κατάρτιση, ετυμηγορία, παρρησία εξέπληξαν τους παρευρεθέντες που είχαν γεμίσει την αίθουσα πολύ μπροστά από την έναρξη της εκδήλωσης.

Έκρινα να συρράψω σήμερα, ημερομηνία έναρξης καταιγιστικών εξελίξεων στα εθνικά μας θέματα, κάποια από τα γεγονότα που έπεσαν στην αντίληψή μου, διαχρονικά.

Κρατήστε Χριστιανοί και Μουσουλμάνοι νουνεχείς και εχέφρονες σαν πυξίδα τη μυαλοδύναμη.

Στέλιος Αρσενίου



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Σεπ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Όπως κάθε λογικός άνθρωπος έτσι και το blog δεν θα είχε πρόβλημα να συμφωνήσει με μιά σωστή άποψη, έστω κι αν αυτή εκφέρονταν από έναν ηλίθιο.

Εκεί όμως στην κυβέρνηση και πέριξ αυτής δεν πρόκειται απλώς για ηλίθιους. Όχι. Αυτό θα ήταν
πολύ αθώο, και ενδεχομένως ανθρώπινο και κατανοητό.
Πρόκειται για μιά συμμορία τυχαίων τυχοδιωκτών, με ήθος θάρρος και θράσος κότας λειράτης, είτε πρόκειται για κάποιον υφυπουργό, είτε για σύμβουλο στρατηγικού σχεδιασμού (πςςςςς!) του πρωθυπουργού.

Έτσι η περίφημη ανάρτηση μιάς απ' αυτές τις κότες:  
"Η el dorado έκανε αυτό που μπορεί. Μόλυνση , καταστροφή του δάσους , διάλυση ανθρώπινων σχέσεων, εξαγορά συνειδήσεων.
Η τοπική κοινωνία σήμερα πρέπει να βγει στον δρόμο. ..της αποχώρησης αυτής της εταιρίας και αυτου του "εργου" και να στηριξει της έξοδο της απο την χωρα μας, ώστε να γίνει πραγματικότητα η απειλή της.
Στα τσακιδια el dorado και να μην στεριώσεις πουθενά
"
πολύ σωστή, πολύ σωστά διατυπωμένη, και απολύτως ξεκάθαρη σαν θέση, κατέβηκε σχεδόν άμεσα, όταν στο πανικόβλητο κοτέτσι κατάλαβαν πως βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμονος, αφού οι "επενδύσεις" τις οποίες οι ίδιοι έφεραν, ή προμοτάρισαν (τύπου Fraport, Eldorado κλπ) ανακαλύπτουν τώρα (δηλαδή το ήξεραν, αλλά τώρα ξεκίνησε να τσούζει) πως όχι μόνον δεν είναι επενδύσεις, αλλά ληστρικές συμβάσεις που έχουν τεράστιο δημοσιονομικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό κόστος, αλλά και κόστος πολιτικό για το κοτέτσι, αφού οι "επενδυτές"-ληστές δεν θα μπορούσαν να είναι άλλο παρά ευνοούμενοι της άλλης συμμορίας απατεώνων: Ε.Ε-τοκογλύφων-τραπεζών.

Και άρα συνέπεια της λειράτης πολιτικής της κυβέρνησης είναι πως όποια απόφαση και να πάρουν, με το μέρος οποιουδήποτε κι αν ταχθούν θα βρεθούν κατηγορούμενοι απ' την κοινωνία, απ' τα αφεντικά τους τους τοκογλύφους, απ' την ίδια την Ιστορία.
Εξ ού και ο πανικός, οι παρορμήσεις, οι παλινωδίες.

Στα μέσα της "δεύτερης φοράς αριστερά", στο κοτέτσι ξεπουπουλιάζονται οι κότες από μόνες τους.
Προς το τέλος της θα είναι για λύπηση, μία λύπηση που δεν θα τους δείξει κανείς.

Και θα έχει πράγματι εφαρμογή η ευχή του σύμβουλου -να δεις πώς το είπε;
Α, ναί: "Στα τσακίδια και να μην στεριώσεις πουθενά"!...

Υ.Γ.  Για το τεράστιο κοινωνικό και ανθρώπινο κόστος των εργαζόμενων που πιθανόν να μείνουν άνεργοι, ας μην χύνουν -όσοι χύνουν- φαρισαϊκά δάκρυα. Όταν γινόταν ο διαγωνισμός για την παραχώρηση σύμβασης εξόρυξης χρυσού, ας φρόντιζαν να βάλλουν σκληρούς όρους, ή ας φρόντιζαν να υπογράψουν με την σωστή εταιρεία.
Για όσους πήραν τότε μίζες είτε σε χρήμα είτε σε πολιτικά οφέλη, υπάρχουν και τα Ειδικά Δικαστήρια και οι φυλακές.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



16 Σεπ 2017


Αναγκαία στάση για φόρτιση ενέργειας. Πνευματικής και ψυχικής. Αυτός ήταν ο λόγος που επί τρεις συνεχόμενες ημέρες δεν υπήρξε καμία ανάρτηση στον χωρο αυτό.

Πήγα για ένα τριήμερο στο Άγιο Όρος, έχοντας τεράστια ανάγκη να βρεθώ στο Περιβόλι της Παναγίας.
Αποτέλεσμα, το "κατέβασα στους διακόπτες" προκειμένου να ανασυντάξω τα ψυχικά μου αποθέματα για να στηρίξω αλλά και να εμπλουτίσω έτι περισσότερο την μικρότατη πνευματική μου αποθήκη.

Επέστρεψα με σοβαρούς προβληματισμούς όχι για τον προσανατολισμό αλλά κυρίως για την ταξινόμηση - ιεράρχηση των θεματικών του αγώνα που δίνουμε, εις έκαστος για τον εαυτό του αλλά και όλοι μαζί για τια αξίες, τα ιδανικά και την ίδια μας την Πίστη, έχοντας "ξεχάσει" πως τα κύρια προβλήματά μας είναι ηθικά, αξιών, παιδείας, πνευματικά και, κυρίως, πίστεως, αφού ξεχνάμε ή και αποφεύγουμε να αναγνωρίσουμε τα λάθη μας, να εντρυφήσουμε στην αναγκαιότητα αναγνώρισης και δημιουργίας μιας επίπονης αλλά βέβαιης οδού εξόδου από τα μαρτύρια που έχουμε υποβάλει εαυτούς με διακύβευμα όχι μόνο την ίδια μας την πατρίδα, αλλά κυρίως, την ίδια μας την ψυχή.

Είμαστε μόλις στον προθάλαμο ενός τεράστιου αγώνα που έχουμε να δώσουμε τόσο για τα φαινόμενα λίαν επικίνδυνα προβλήματα και εχθρούς, όσο και για τα μη φαινόμενα και εσωτερικά μας προβλήματα και κυρίως πάθη που απειλούν να μας εξοντώσουν και να μας προσφέρουν ως καύσιμη ύλη στην πηγή ενέργειας των δαιμόνων.

Ειρωνικό μεν, αλλά λίαν πραγματικό, πως πρέπει να ξεχάσουμε το εγώ και να κοινωνήσουμε στο εμείς, εάν πραγματικά επιθυμούμε να διασώσουμε όλα όσα μας δόθηκαν από τους προγόνους για να τα μεταφέρουμε ακέραια (ως απλοί αχθοφόροι) στους απογόνους.
Και το τραγικό είναι πως πρέπει πρώτα να ενσκύψουμε στο "εγώ" μας, κοιτώντας τα πάθη του σώματος αλλά και της ψυχής μας, να νικήσουμε τους δαίμονες που μας κατατρύχουν και μας εμποδίζουν να παράξουμε εκείνο το έργο που θα σώσει εμάς και θα γίνει αφετηρία για να βαδίσουμε προς την κατεύθυνση της απελευθέρωσής μας από τις αλυσίδες (ορατές και αόρατες) που αυτή τη στιγμή μας κρατούν υποταγμένους είτε λόγω της δειλίας μας είτε λόγω του άκρατου εγωισμού μας.

Κλείνοντας ετούτες τις γραμμές θυμάμαι τα λόγια του ποιητή:
"...βόηθα με Θεέ μου να μάθω το ακρογιάλι
κι έπειτα να ξανοιχτώ στο πέλαγος..."

Κωνσταντίνος



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



9 Σεπ 2017


Η εμμονή με τη θετική εξέλιξη των οικονομικών μεγεθών και η βαθιά ασθένεια της χώρας από τη στιγμή ίδρυσης του ελληνικού κράτους.

Θέλω να ομολογήσω πως δεν αντέχω άλλο τις συζητήσεις για τον τρόπο σωτηρίας της Ελλάδας, με επίκεντρο αποκλειστικώς και μόνον την θετική εξέλιξη των οικονομικών μεγεθών. Και τούτο επειδή θεωρώ πως δεν αντιληφθήκαμε καθόλου, ποια πραγματικά είναι η κρίση που βιώνουμε.

Από την πρώτη ημέρα που έγινε αντιληπτό -αρχές του 2010, και ιδίως τον Φεβρουάριο όταν ο Γ. Παπανδρέου επισκέφθηκε την Μόσχα και πληροφορηθήκαμε το παρασκήνιο αυτής της επίσκεψης- ότι οδηγούμαστε στο ΔΝΤ -και εκ των υστέρων πληροφορηθήκαμε ότι από τον Οκτώβριο του 2009, αμέσως με την εκλογή του, μας οδηγούσε προς τα εκεί, παραπλανώντας μας- όλες οι αναλύσεις περιστρέφονται γύρω από χρέος, το οποίο ανάγαμε στο ύψιστο ζήτημα της κοινωνικής και εθνικής μας ζωής.

Χάριν της συζήτησης, ας υποθέσουμε, ότι το πρόβλημα μας είναι οικονομικό. Και ότι κάποιος "από μηχανής" θεός θα αποπληρώσει το χρέος μας. Και από αύριο, αίρονται όλα τα επιβαρυντικά της τσέπης μας μέτρα και βρισκόμαστε στο 2008, όπου τα πράγματα μας τα παρουσίαζαν θετικά.

Θα έχουμε δηλαδή ένα κράτος, όπου για να δεχθούν οι όποιοι συνδικαλιστές να σταματήσουν τις κινητοποιήσεις, θα υποχωρεί το κράτος εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, ικανοποιώντας και παράλογα αιτήματα. Το δημόσιο θα διογκώνεται με προσλήψεις και επίδειξη εύνοιας σε "ημέτερους" κλάδους ενισχύοντας τα Ταμεία τους από τον κρατικό προϋπολογισμό -δηλαδή από το δικό μας πορτοφόλι- και για να μη μακρηγορώ θα εξακολουθήσουμε να ζούμε με όλες τις παθογένειες που μας έφεραν στα Μνημόνια. Μαζί βέβαια με τα "φακελάκια" διαφθοράς που έχουν κατακλύσει την δημόσια και ιδιωτική μας ζωή.

Αυτό εννοούμε όταν λέμε πως θα σωθεί η Ελλάδα, αν ελαφρύνει ή και αποπληρώσει τα χρέη της; Η σωτηρία, δηλαδή, είναι η επαναφορά στην προ μνημονίων εποχή; Αν το παραδεχθούμε αυτό, θα σημαίνει ότι μάθαμε να ζούμε στο βούρκο και δεν μπορούμε να αναπνεύσουμε στον καθαρό αέρα.

Δεν είναι οικονομικό το πρόβλημά μας. Επαναλαμβάνω συνεχώς, με φόβο κόπωσης των αναγνωστών, ότι η οικονομική δυσπραγία είναι το σύμπτωμα, δεν είναι η ασθένεια. Αυτή έχει βαθιές ρίζες, είναι πολύμορφη και κατατρώγει τις σάρκες μας, εδώ και δεκαετίες - για να μη πω από τη στιγμή ίδρυσης του κράτους μας σε σαθρά θεμέλια, σκοτώνοντας τον Κυβερνήτη που επιχειρούσε να βάλει μια τάξη.

Το μικρόβιο που προκάλεσε την οικονομική κρίση είναι η απουσία πολιτικής. Όχι κάποιας πολιτικής, αλλά καθ’ ολοκληρίαν της πολιτικής. Αυτής, που θα οργάνωνε το κράτος με ισονομία, ισοκρατία και ισηγορία, τις βασικές θεμελειώδεις αρχές της Δημοκρατίας, και τις οποίες γνώριζε προφανώς ο Μακρόν μιλώντας στην Πνύκα, εκεί που ήταν η εστία τους, και οι οποίες δυστυχώς περιφρονήθηκαν και παραμερίστηκαν.

Το κενό κατέλαβαν νεοφανείς θεωρίες ή παρωχημένες ιδεοληψίες, καταδικασμένες από τη σύγχρονη πολιτική ιστορία, τις οποίες εκμεταλλεύονται οι δήθεν προοδευτικοί για να εξουσιάζουν τους λαούς προς όφελός τους.

Η απουσία πολιτικής έφερε φυσικά την έλλειψη πολιτικών προσώπων. Και στη θέση τους εμφανίσθηκαν οι "δήθεν", κατά κανόνα αφισοκολλητές κομμάτων ή παρατρεχάμενοι των κομματικών γραφείων, ή κληρονόμοι εδρών. Και το σύστημα βέβαια, το οποίο τέτοιους "πολιτικούς" χρειάζεται για να τους κατευθύνει, τους ανέδειξε σε "πολιτικές προσωπικότητες".

Και αν επεκταθούμε στους άνω των 10.000 κομματικούς-κυβερνητικούς συμβούλους, που ακολουθούν το κόμμα στην εξουσία, πολλοί από τους οποίους δεν θα είχαν θέση κλητήρα σε επιχείρηση, τότε θα συμφωνήσουμε πιστεύω, ότι εκεί βρίσκεται η ασθένεια. Και φυσικά, όταν αυτού του είδους "πολιτικοί" μας εκπροσωπούν, δεν είναι περίεργο που οδήγησαν την οικονομία στη γνωστή κατάσταση.

Η απουσία της πολιτικής, έφερε την ανομία με όλα τα συνεπακόλουθά της. Και οδηγηθήκαμε στην σήψη της κοινωνίας μας, που αυτή έφερε την οικονομική κρίση.
Η σωτηρία της Ελλάδας δεν θα προέλθει ούτε από τα μνημόνια ούτε από τα αντι-μνημόνια. Θα προέλθει από την απόφασή μας να ξαναγυρίσουμε στον ελληνικό τρόπο ζωής, της εντιμότητας και της αξιοπρέπειας. Όταν η κοινωνία καυτηρίαζε τον παραβάτη, και όχι τον έντιμο, ως συμβαίνει σήμερα, επειδή θεωρείται βλάκας που δεν κλέβει κι αυτός όπως οι άλλοι.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



8 Σεπ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

"Ενός κακού δοθέντος, μύρια έπονται", λέει το σοφό γνωμικό.
Ενός Πάκη δοθέντος, μύρια κακά έπονται, λέμε εμείς.

Στην προκειμένη περίπτωση το κακό είναι ο ίδιος ο Πάκης.
Όχι δηλαδή τόσο ο ίδιος. Σιγά τον κλαρινογαμπρό.
Όσο η νοοτροπία και οι πρακτικές του συστήματος, και η αδράνεια του λαού, που εκτρέφουν Πάκηδες και τους κατσικώνουν στα ανώτατα αξιώματα της χώρας να μοιράζουν Μεγαλόσταυρους σε γεροντόφιλους προβληματικούς.

Και αν επρόκειτο για τον Μεγαλόσταυρο της μάνας του, ή του παππούλη του τού κατσικοκλέφτη, πάει στο καλό. Μικρό το κακό.
Εδώ όμως πρόκειται για τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σωτήρος, που είναι ιεραρχικά το ανώτερο Τάγμα Αριστείας της Ελληνικής Δημοκρατίας και παλαιότερα του Βασιλείου της Ελλάδος.
Πρόκειται δηλαδή για ένα ανώτατο παράσημο του Έθνους που απονέμεται σε αυτούς που προσέφεραν μέγιστες, εξαιρετικές υπηρεσίες στην χώρα (ή έτσι τέλος πάντων θα έπρεπε).

Και ποιές είναι τέλος πάντων αυτές οι εξαιρετικές υπηρεσίες που προσέφερε ο Εμμανουέλ, ώστε να αξίζει τέτοιας ανώτατης διάκρισης;
Η αιτιολογία δια στόματος Πάκη κατά την προσφώνησή του στην απονομή του παρασήμου ξεπερνάει με άλματα τα σύνορα της ξεφτίλας και προσεγγίζει στα όρια της εθνικής μειοδοσίας: 
"Σας απονέμω την ανώτατη διάκριση του Ελληνικού Κράτους ως αναγνώριση όλων εκείνων τα οποία, είμαι βέβαιος, θα πράξετε τόσο για την συνέχιση των εξαιρετικών σχέσεων των δύο Χωρών μας όσο και για την διασφάλιση της Ευρωπαϊκής Ολοκλήρωσης".
Το προσέξαμε όλοι; "ΘΑ ΠΡΑΞΕΤΕ".
Παρασημοφόρησε δηλαδή ο ένας κλαρινογαμπρός τον άλλο ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ.
Για πράξεις που "είναι βέβαιος" πως ΘΑ κάνει

Και ποιά είναι αυτά που ο Πάκης "είναι βέβαιος" πως ΘΑ πράξει ο Μανωλάκης;
Γιατί το μόνο σίγουρο ως τώρα είναι πως θα σκυλεύσει πάνω στο σώμα ενός λαού πεσμένου στο καναβάτσο, με τους "επενδυτές" του να ληστεύουν ό,τι φιλέτο έχει απομείνει απ' τους νεοναζί γερμανούς του φον-σακάτη, όπως είναι τα νερά (υπηρεσίες ύδρευσης), ο τουρισμός (εξαγορά μεγάλων ξενοδοχειακών μονάδων, μπιρ παρά βεβαίως-βεβαίως), η ενέργεια (είναι πολλοί οι υδρογονάνθρακες Αλέξη) και ό,τι άλλο απ' τα ασημικά της χώρας του γυαλίσει.

Γι αυτές λοιπόν τις εξαιρετικές μπίζνες ο εξαιρετικός Πάκης παρασημοφόρησε ΠΡΟΚΑΤΑΒΟΛΙΚΑ τον εξαιρετικό Εμμανουέλ με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Σωτήρος, που απονέμεται για εξαιρετικές πράξεις.

Φτού σου ξεφτιλισμένε Πάκη.
Η κατρακύλα σου, κι η κατρακύλα η δική μας που σας ανεχόμαστε, δεν έχει πάτο.
Φτού σου ξεφτίλα άντρα, που στο πρόσωπό σου ξεφτιλίζεται ολόκληρο το Έθνος.

Χθες δείξαμε σ' όλο τον κόσμο, ΠΟΣΟ ΥΠΟΤΕΛΕΙΣ, ΠΟΣΟ ΤΕΛΕΙΩΜΕΝΟΙ ΕΙΜΑΣΤΕ.
Φτού μας!...

Υ.Γ.: Τα περί "δημοκρατίας" των κλειστών δρόμων και των απαγορεύσεων συναθροίσεων "άνω των δύο ατόμων" που έλεγε κι ο Παττακός, προκειμένουν να μιλήσει ο Μανωλάκης στην Πνύκα, θα τα πούμε σε άλλο σχόλιο.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



6 Σεπ 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Η πληροφορία είναι κάτι πανίσχυρο. Ζούμε σε έναν κόσμο γεμάτο με πληροφορίες. Οι περισσότερες από αυτές είναι άχρηστες. Ίσως ένα ελάχιστο ποσοστό, όμως, είναι αληθινές. Και μας αφορούν. Αφορούν τη ζωή μας και οδηγούν, με μαθηματική ακρίβεια στην ηθική και πνευματική μας ήττα. Αυτές οι πληροφορίες έχουν γεμίσει τις ζωές μας. Μας έχουν κάνει να θυμώσουμε, μας έχουν φοβίσει και τελικά, μας έχουν καθηλώσει. Μας έχουν καταστήσει ανάπηρους να αντιδράσουμε, να διεκδικήσουμε τις ζωές μας. Ενώ θα έπρεπε να έχει συμβεί το αντίθετο. Θα έπρεπε να μας έχουν σηκώσει ενάντια σε εκείνους που, φανερά πια, δουλεύουν εις βάρος μας, δουλεύουν για να μας εξοντώσουν. Σε καθημερινή βάση μας απειλούν πως θα μας συμβούν τα χειρότερα, εάν δεν ακολουθήσουμε πιστά τις εντολές τους. Και όμως, όλες οι πληροφορίες που δεχόμαστε, μας στέλνουν το ίδιο ακριβώς μήνυμα: Κανείς δεν μας σώζει, κανείς δεν νοιάζεται τι θα μας συμβεί… όλοι αυτοί που παλεύουν για εμάς, εκτελούν σχέδιο εξόντωσής μας…

Οι πληροφορίες είναι μπροστά μας. Και είναι μόνο εκείνες που δεν μπορούν να κρυφτούν. Γιατί υπάρχουν και άλλες, πολλές, κλεισμένες μέσα σε γραφεία, φρικτές και απάνθρωπες. Και όλες τους ασχολούνται με εμάς και την εξόντωσή μας. Την πνευματική. Την ηθική. Έως και την φυσική, αν καταστεί αυτό αναγκαίο… Κάθε ένας από εμάς, που κατανοεί την αλήθεια αυτών των πληροφοριών, είναι επικίνδυνος. Έχει επικηρυχθεί… Οι «εκλεκτοί» έχουν αποφασίσει την εξόντωσή του. Ο λόγος πολύ απλός. Είδε και κατάλαβε τα εγκλήματά τους. Κι εκεί που τα «εργαλεία» των «εκλεκτών» δεν αποδίδουν, τότε αρχίζει η μεθοδική εξόντωση. Στην αρχή του εύρους επικοινωνίας. Δεν πρέπει να ακούγονται οι φωνές εκείνων που βλέπουν τι θα συμβεί. Μετά, έρχεται η συκοφαντία. Ακολουθεί ο εκφοβισμός. Αν χρειαστεί, ο ανυπάκουος με ψευδείς κατηγορίες θα εμπλακεί με τον σκληρό πυρήνα και θα απειληθεί η προσωπική και οικογενειακή του ειρήνη και η ψυχική ισορροπία… Κι αυτό, επειδή κρίθηκε επικίνδυνος. Είναι φορέας μιας «αρρώστιας» που είναι μεταδοτική και ικανή να απειλήσει τα σχέδια των «επικυρίαρχων».

Κοιτώντας τον δρόμο που έχουμε βαδίσει, βλέπουμε την πορεία μας σαν μια γραμμή. Μια γραμμή από άπειρες κουκκίδες, συμβάντα, που οδηγούν κάπου. Ο χρόνος γράφεται με κουκκίδες, στίγματα… Κάποια από αυτά ξεχωρίζουν από τα υπόλοιπα. Είναι γεμάτα από χρώμα. Είναι εκείνα τα στίγματα, που φέρνουν χαρά και μας γεμίζουν με νοσταλγία μέχρι το επόμενο στίγμα. Είναι εκείνες οι μικρές αλλά σημαντικές περίοδοι, για τις οποίες ζούμε. Είναι εκείνες οι στιγμές του χρόνου που γράφονται ανεξίτηλα στον χάρτη της ζωής, και που έχουν τη δύναμη να αλλάξουν την πορεία μας, να αλλάξουν τον προορισμό μας σε κάτι καλύτερο.

Και καθόμαστε κάποιες από αυτές στιγμές για να δούμε. Για να ευχαριστήσουμε όσους λείπουν. Για να πιαστούμε από το χέρι όσων βρίσκονται μαζί μας στο σκληροτράχηλο και γεμάτο πόνο μονοπάτι της ζωής. Αλλά και για να θυμηθούμε όσους έφυγαν… Με αυτή, την τελευταία βεβαιότητα, αυτή του «μεγάλου ταξιδιού», πορευόμαστε αναζητώντας την επόμενη κουκκίδα που θα μας δώσει δύναμη. Που θα μας θυμίσει τις αρχές και τις αξίες μας. Που θα μας κάνει να θυμηθούμε από που ξεκινήσαμε και που θέλουμε να πάμε. Βαδίζοντας με αξιοπρέπεια αλλά και την ευθύνη που μας παρέδωσαν οι πρόγονοι να μεταφέρουμε στους απογόνους. Για να σταθούμε άξιοι στην τελευταία κουκκίδα της δικής μας γραμμής, να δώσουμε όσα ακριβώς πήραμε ή και περισσότερα αν είμαστε άξιοι, σε αυτούς που θα συνεχίσουν με τα δικά μας όνειρα να γράφουν τις δικές τους κουκκίδες στον χάρτη της ζωής…

Οι πληροφορίες μας έχουν δοθεί. Οι πολλές είναι άχρηστες και «θανατηφόρες». Οι λίγες είναι αυτές που αξίζουν. Και είναι αυτές οι λίγες που κραυγάζουν για να μας σώσουν. Εσύ τις βλέπεις; Τις ακούς; Αν όχι, γιατί δίνεις στους δημίους σου τη χαρά της παράδοσής σου στα άνομα σχέδιά τους; Αν ναι, πες μου τι κάνεις για να σταματήσεις την εξόντωσή σου; Γιατί επιτρέπεις να σε εξοντώνουν οι ανίκανοι να καταστρέφουν και να γκρεμίζουν όσα –λίγα ή πολλά- έχτισες, όσα λίγα ή πολλά ονειρεύτηκες, όσα λίγα ή πολλά θέλησες να μεταφέρεις στην δύσκολη, στενή και επικίνδυνη γραμμή της δικής σου ζωής.

Τελείωσε ο καιρός για συμπεράσματα. Ήρθε η ώρα των αποφάσεων ζωής. Η ώρα που θα αποφασίσει ο καθένας για τον εαυτό του και για όλους μαζί. Η ώρα που οι ληστές πρέπει να πεταχτούν έξω από τα σπίτια μας και να οδηγηθούν εκεί που τους αξίζει… Ο χρόνος κυλά και η γραμμή τελειώνει, για όλους μας… αναζητώντας μια νέα πανίσχυρη κουκκίδα γεμάτη με χρώμα. Μια κουκκίδα που θα αλλάξει την πορεία της συνολικής μας, εθνικής, γραμμής…

ΥΓ: Στον μικρόκοσμο του καθενός μας υπάρχει μια σημαντική –απαράβατη- «εντολή». Η επιβίωση. Και η επιβίωση έχει δύο τρόπους. Τον άσχημο και τον καλό. Ο άσχημος εξασφαλίζει, μετά βίας, την τροφή. Ο καλός εξασφαλίζει τα πάντα, μα κυρίως την αξιοπρέπεια. Ποιόν δρόμο λοιπόν θα διαλέξεις εσύ; Ποια γραμμή θα αποφασίσεις να χαράξεις στον χάρτη της δικής σου, της δικής μας ζωής;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



4 Σεπ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Για να στεριώσει η Νέα Κατοχή -όπως και όλες οι Κατοχές- δεν φτάνει μιά κλασική κυβέρνηση προδοτών και δωσιλόγων, χρειάζονται και οι ανάλογοι χίτες, και ταγματασφαλίτες (γερμανοτσολιάδες).

Στην μνημονιακή αυτή Κατοχή υπάρχουν απ' όλα.
Και τάγματα "Χ", και τάγματα ασφαλείας, και ρουφιάνοι, και μαυραγορίτες, και απ' όλα.
Άλλο αν για το "ξεκάρφωμα" έχουν αλλάξει το όνομά τους...
Σε  "Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων"...
Σε "ελεγκτές της εφορίας"...
Σε "συμβολαιογράφοι" και "δικαστικοί επιμελητές", "ΜΑΤ", και πάει λέγοντας.

Οι χειρότεροι όμως όλων είναι εκείνοι οι ρουφιάνοι, οι γερμανοτσολιάδες των καναλιών, που σε κάθε περίπτωση, είτε πρόκειται για κρέπες Λευκάδος, είτε για κατασχέσεις Ρεθυμνιώτικες, ανοίγουν τον βόθρο του στόματος και της ψυχής τους για να χαρακτηρίσουν αυτούς που αντιστέκονται σαν "άλλο ένα κρούσμα απειθαρχίας, ανυπακοής στον νόμο".

Αλλά ποιόν "νόμο";
Τον νόμο τον κατοχικό, της δωσιλογικής κυβέρνησης, που θεσπίστηκε καθ' υπόδειξη των κατακτητών-τοκογλύφων-απατεώνων;
Και πώς πρέπει να χαρακτηρίζονται όσοι απειθούν-αντιστέκονται σε τέτοιους "νόμους";
Παράνομοι ή αντιστασιακοί

Και για να προλάβουμε υπομειδιάματα και "ιερές αγανακτήσεις" από την σύγκριση της αντίστασης της κρέπας, με την Αντίσταση της Κατοχής, να πούμε πως είναι πράγματι πράξη αντίστασης η αντίδραση στην φορομπηχτική πολιτική των δωσιλόγων που εκφράζεται και απ΄τους μονομερείς φορολογικούς ελέγχους σε μικρομεσαίους και μεροκαματιάρηδες.
Κυνηγούν τον σύγχρονο Γιάννη Αγιάννη που κλέβει την φρατζόλα το ψωμί για να ζήσει, όταν το "κράτος" με τον έναν ή τον άλλο τρόπο τού κλέβει το 70 με 80% του εισοδήματός του για να το δώσει στους τοκογλύφους.
Οι ληστές των διάφορων λιστών Λαγκάρντ, και των πρώτων τραπεζιών πίστα στα σόου της υποκουλτούρας της Μυκόνου, μένουν ανεξέλεγκτοι και αλώβητοι.
Και ας μη μιλήσουμε για τις κατασχέσεις από ξένα αρπακτικά, και τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που μόλις ξεκίνησαν.
Εκεί που κάθε πράξη αντίδρασης είναι όχι μόνο ηρωϊκή εν μέσω των ΜΑΤ και των μαρκουτσοφόρων γερμανοτσολιάδων των καναλιών, λλά δείχνει και τον δρόμο για τους άλλους υπόδουλους και σκλάβους των μνημονίων.
Πόσοι από 'μάς το τολμήσαμε μέχρι τώρα
Θέλει ή δεν θέλει κότσια
Είναι ή όχι αντίσταση

Αυτό όμως που προέχει και θα κάνει την διαφορά μετά το τέλος αυτής της Νέας Κατοχής (αν υπάρξει τέλος) και της προηγούμενης, θα είναι η λήθη ή η απόδοση δικαιοσύνης.
Ένας νέος εμφύλιος μετά την απελευθέρωση, αν αυτή υπάρξει, θα πρέπει να αποφευχθεί, ώστε να δοθεί χώρος και χρόνος για την παραδειγματική και εξοντωτική τιμωρία των συνεργατών των προδοτικών κυβερνήσεων, για να μη φτάσουμε στο σημείο 60 και 70 χρόνια μετά, να κυβερνιόμαστε απ' τους απογόνους των σημερινών χιτών και ταγματασφαλιτών, όπως κυβερνιόμαστε τώρα απ' τους απογόνους των γερμανοτσολιάδων του '40.

Αντίσταση τώρα.
Τιμωρία μετά!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι ο αστικός κόσμος παρακολουθεί αμέτοχος τα όσα δυσάρεστα συμβαίνουν στην Ελλάδα. Οι αστοί, η συντριπτική πλειονότητα του λαού, δεν έμαθαν τους αγώνες του δρόμου, τις δυναμικές εκείνες κινητοποιήσεις, με τις οποίες ασκήθηκαν επί δεκαετίες οι αριστεροί, όπου και μετρημένοι στα δάχτυλα, επέβαλαν απόψεις, ως ισχυρές ομάδες πίεσης.

Ο αστικός κόσμος περιμένει την αντιμετώπιση των καταστάσεων από το κράτος, αλλά του διαφεύγει ότι αυτός είναι το κράτος. Είναι προφανής η έλλειψη συναίσθησης ότι η έννοια του πολίτη εμπεριέχει την ενέργεια (γι’ αυτό και αποτελεί ανοησία ο όρος "ενεργός πολίτης", ως πλεονασμός). Οι διαμαρτυρίες στα καφενεία ή μέσω του Τύπου, είναι δώρο προς την κυβέρνηση της Αριστεράς.

Την πίεση η κυβέρνηση την νιώθει μόνον όταν το ΚΚΕ, κατά διαστήματα, θέλει να ασκήσει τους οπαδούς τους στην "επαναστατική γυμναστική". Αλλά, το ΚΚΕ, δεν επιθυμεί να οξύνει την κατάσταση, αφενός επειδή από τον στενό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ περιμένει νέους οπαδούς, και δεν θέλει να τους εξαγριώσει, αλλά και λόγω του ότι η αποτυχία της σημερινής κυβέρνησης της Αριστεράς, του προσθέτει πόντους. Δε χρειάζεται επομένως να συσπειρώσει τους ΣΥΡΙΖΑίους.

Ποιος θα πιέσει, επομένως, την κυβέρνηση να ακολουθήσει την επιβεβλημένη πορεία προς όφελος του ελληνικού λαού, και όχι προς όφελος των στελεχών και ψηφοφόρων της; Προφανώς, όχι η αντιπολίτευση. Δυστυχώς, στο σύνολό της, δεν στέκεται στο ύψος των περιστάσεων. Η δε διαφορά στις δημοσκοπήσεις υπέρ της αξιωματικής αντιπολίτευσης, δεν οφείλεται στις δικές της ικανότητες, αλλά στην παταγώδη κυβερνητική αποτυχία, στο σύνολό της. Η διαφορά έπρεπε να είναι πολλές δεκάδες.

Το γεγονός, ότι έχουμε αποσπάσει τον "θαυμασμό" των Ευρωπαίων για τον ύψιστο βαθμό ανοχής, τον οποίο επιδεικνύουμε σε μέτρα που συντελούν στην υποβάθμιση του βιοτικού μας επιπέδου, μάλλον ψόγος είναι παρά έπαινος.

Προεκλογικώς, ο Α. Τσίπρας είχε χρησιμοποιήσει μια φράση που είναι οικεία στους μαρξιστές πολιτικούς αναλυτές, ότι «μια σταγόνα χρειάζεται για να ξεχειλίσει η λαϊκή αγανάκτηση». (Ίσως δεν γνωρίζουν, ότι ο Μαρξ την δανείστηκε από τον Ηράκλειτο, άλλωστε ως γνώστης της αρχαιοελληνικής και λατινικής γλώσσας, η διατριβή του ήταν στον Επίκουρο και τους Ίωνες φιλοσόφους).

Αυτή η σταγόνα ήταν που έκανε τον Ηράκλειτο να διατυπώσει το νόμο της ποιοτικής μεταβολής, από μια ποσοτική κατάσταση, κατά τον οποίο το νερό στους 99 βαθμούς εξακολουθεί να είναι νερό, αλλά στους 100 γίνεται ατμός. Αρκεί η αύξηση της θερμοκρασίας μόνον κατά ένα βαθμό, και θα επέλθει ποιοτική μεταβολή. Κάτι πολύ λίγο δηλαδή, ασήμαντο, που δεν το λαμβάνεις υπόψη, είναι ικανό να ανατρέψει καταστάσεις.

Αυτή η διαπίστωση είναι σημαντική, έκανα κι άλλη φορά λόγο γι’ αυτήν, την θεωρώ όμως σημαντική γι’ αυτό και την επαναλαμβάνω, επειδή καταδεικνύει ότι η λαϊκή αγανάκτηση έφτασε μεν σε υψηλά σημεία, αλλά λείπει το "κάτι λίγο" για να εκφραστεί.

Πιο παραστατική ήταν η διαπίστωση του Ευβουλίδη, τον 4ο αιώνα, όταν υποστήριξε πως "κόκκος σταριού ανατρέπει λέμβο". Δεν είναι σόφισμα, διότι και πειραματικά εύκολα μπορεί να αποδειχθεί, ότι ένας κόκκος σταριού αν πέσει σε μια βάρκα μπορεί αμέσως να την ανατρέψει. Πότε; Όταν αδειάζεις στη βάρκα σάκους με σιτάρι και τη γεμίζεις μέχρι το όριό της, μέχρι του σημείου δηλαδή που χρειάζεται να πέσει ένας ακόμη κόκκος, για να ανατραπεί η ισορροπία της. Ή τη γεμίζεις με νερό και χρειάζεται μόνο μια σταγόνα.

Εδώ έγκειται η έλλειψη δράσης από την αποκαλούμενη σιωπηλή πλειοψηφία. Σ’ αυτό το "κάτι λίγο". Για μεγάλο χρονικό διάστημα γεμίζουμε με κόκκους αγανάκτησης, οι οποίοι πληθαίνουν καθημερινά. Κι ενώ περιμένεις να συμβεί το ξέσπασμα, πέφτουμε πάλι σε χειμερία νάρκη και κάνουμε αντιπολίτευση στα σαλόνια.
Προφανώς αυτό το "κάτι λίγο" έχουν χρέος να το προσθέσουν οι πολιτικοί της αντιπολίτευσης. Ποιος όμως έχει το χάρισμα του ηγέτη, ώστε να εγείρει τα πλήθη; Αυτό είναι το πρόβλημα, και η αποκαλούμενη σιωπηλή πλειοψηφία, θα παραμένει σιωπηλή, αναμένοντας τον από μηχανής θεό να αποκαταστήσει τα πράγματα. Μέχρι τότε, θα προσαρμόζεται και θα ικανοποιείται με τα επικοινωνιακά τερτίπια της Αριστεράς. Η οποία απέδειξε πλέον, ότι δεν έχει τις ικανότητες να προσφέρει κάτι στον λαό.

Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



1 Σεπ 2017


Απίστευτο αλλά αληθινό! Ο Τόσκας κατηγορεί 
τον κρατικό μηχανισμό του οποίου ηγείται!!!
Ψάχνει για άλλοθι ή για ηρωική έξοδο ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη;
Η απάντηση των Πυροσβεστών "καίει" τον πολιτικό τους προϊστάμενο

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Ως τον «πιο στρεβλό μηχανισμό του Ελληνικού Δημοσίου» χαρακτήρισε το Πυροσβεστικό Σώμα ο αρμόδιος υπουργός Νίκος Τόσκας (φωτό) από το βήμα της Βουλής, αμφισβητώντας ακόμη και την επιχειρησιακή επάρκεια των πυροσβεστών.

Απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ Χρήστου Κατσώτη, ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη ανέφερε για το Πυροσβεστικό Σώμα: «Χρησιμοποιήθηκε για χρόνια περισσότερο σαν κομματικός μηχανισμός, παρά σαν κομμάτι του κρατικού μηχανισμού, που θα έπρεπε να είχε την αποτελεσματικότητα, την εκπαίδευση, τον εξοπλισμό που έχουν σύγχρονα πυροσβεστικά σώματα».

Εξέφρασε δε τη διαπίστωση ότι «σοβαρή εκπαίδευση δεν είχε γίνει», ενώ μίλησε για «πολλές κατηγορίες εργαζομένων, που έμπαιναν από το παράθυρο, από τις πόρτες, από παντού εργαζόμενοι στο Πυροσβεστικό Σώμα και όχι με κανονικές διαδικασίες.

Ολοι αυτοί οι άνθρωποι δεν μπορούν να βρεθούν στον δρόμο. Ολοι αυτοί οι άνθρωποι στηρίζονται από εμάς στο μέτρο του δυνατού». Ο κ. Τόσκας ανέφερε ακόμη: «Υπήρξαν και υπερβολές. Και τι δεν ακούσαμε αυτές τις μέρες, όπως ότι κάποιοι δεν είχαν κράνη και άρβυλα. Δείτε τα φιλμάκια και τα βίντεο τα προηγούμενα χρόνια, που οι πυροσβέστες πήγαιναν με κοντομάνικα φανελάκια και t-shirt για να σβήσουν τη φωτιά, και δείτε πώς πηγαίνουν τώρα. Εχουν γίνει πάρα πολλά βήματα και θα γίνουν ακόμη περισσότερα».

ΠΟΕΥΠΣ: Η στρεβλή και επικίνδυνη σκέψη ενός Υπουργού

Και ξαφνικά ο Υπουργός Προστασίας της ασφάλειας των πολιτών της χώρας, χτύπησε πάλι ξεπερνώντας κάθε όριο σεβασμού απέναντί μας, σε μια ακόμα προσπάθεια υπεράσπισης της δικής του ανικανότητας, ανακαλύπτοντας ότι το Π.Σ. αποτελεί την πιο στρεβλή υπηρεσία του ελληνικού δημοσίου!!!

Ενώ πριν λίγες ημέρες οι πάντες, ακόμα και ο ίδιος ο Πρωθυπουργός, αναγνώρισαν το υψηλό αίσθημα ευθύνης και τον επαγγελματισμό μας, που επιδείχθηκαν κατά τις πρόσφατες μεγάλες πυρκαγιές, ο αρμόδιος Υπουργός των λόγων και των μεγαλόστομων διακηρύξεων, πιστός και απόλυτα εγκλωβισμένος στις γνωστές πολιτικές ιδεοληψίες του χώρου του, αντί να υπερασπιστεί το έργο μας, μέμφεται το πυροσβεστικό προσωπικό για έλλειψη εκπαίδευσης κρίνοντας μας ως βολεμένους, αφού άκουσον, άκουσον, εισήλθαμε λέει από το παράθυρο στο Π.Σ.!!!

Έλεος κύριε Υπουργέ! Έλεος με την προσπάθεια απαξίωσής μας, την οποία επιχειρείτε συνεχώς, ατυχώς όμως εν τέλει! Δεν σας το έχουν πει ότι εκτίθεστε συνεχώς; Ποιούς ακριβώς κατηγορείτε; Αυτούς που έχετε αφήσει στο έλεος του θεού με γυμνά χέρια να παλεύουν με τις φλόγες; Αυτούς που καθημερινά δίνουν και την ζωή τους στο καθήκον με βαρύ τίμημα, αν κάνετε τον κόπο να ανατρέξετε στον μακρύ κατάλογο των θανόντων και τραυματιών τα τελευταία χρόνια; Τι ακριβώς επιδιώκετε με τα λεγόμενά σας; Την πλήρη απαξίωσή μας; Με ποιόν σκοπό και στόχο;

Όλα αυτά θα ήταν ίσως αποδεκτά αν ο κύριος υπουργός είχε αναλάβει χθες, αλλά όπως όλοι ξέρουμε ο κύριος υπουργός κοντεύει τα τρία χρόνια στη θέση του. Μια θέση που του δίνει την ευχέρεια να αλλάξει αλλά και να δρομολογήσει αλλαγές στις δομές του Πυροσβεστικού Σώματος. Αυτά τα τρία χρόνια γιατί δεν έσπασε τα δεσμά του Πυροσβεστικού Σώματος με τον κομματικό μηχανισμό; ‘Η μήπως το έκανε δίνοντας τις συμβάσεις εκεί που τον βόλευε, προάγοντας όποιους ήθελε χωρίς να ακολουθήσει την επετηρίδα, όπως είχε μάθει στον Ελληνικό Στρατό, και όπως ευαγγελιζόταν με την ανάληψη των καθηκόντων του;

⏩ Μήπως πρέπει να θυμηθούμε ποιοι προήχθησαν και με ποια σειρά στην επετηρίδα;
⏩ Μήπως πρέπει να θυμηθούμε γιατί ο προηγούμενος αρχηγός, μετά το τέλος της αντιπυρικής περιόδου, τα βρόντηξε και έφυγε;
Μήπως πρέπει να μάθουμε για ποιες στρεβλώσεις μιλάει ο κύριος υπουργός;
Απαντήστε στην κοινή γνώμη που απευθύνεστε λοιπόν:

Σε εσάς δεν ανήκει η ευθύνη του επιχειρησιακού σχεδιασμού των δασικών πυρκαγιών και της επιλογής των προσώπων που θα τον υλοποιήσουν ή αποποιείστε των ευθυνών σας;

Σε εσάς δεν ανήκει η ευθύνη της ολοκληρωμένης και άρτιας προετοιμασίας του μηχανισμού με την έγκαιρη μίσθωση των εναερίων μέσων, την σωστή λειτουργία του στόλου των οχημάτων όπως και την εξασφάλιση των ατομικών μέσων προστασίας του προσωπικού μας;

Σε εσάς δεν ανήκει η ευθύνη της σωστής κατανομής του προσωπικού στις Υπηρεσίες και τα Κλιμάκια της χώρας; Εσείς δεν προχωρήσατε σε ξεσπίτωμα 500 συναδέλφων μας εν μέσω της αντιπυρικής περιόδου χωρίς κανέναν σχεδιασμό και στοιχειώδη προετοιμασία;

Αν αποποιείστε τα παραπάνω και τόσα άλλα που έγιναν, τότε όντως φταίμε εμείς!

Αλλά δυστυχώς η κοινωνία γνωρίζει και βλέπει την πραγματικότητα που θέλετε επιμελώς να αποκρύψετε! Μην πετάτε την μπάλα στην εξέδρα! Εσείς σε συνεργασία με την φυσική ηγεσία του Π.Σ. ευθύνεστε για τα προβλήματα και αντί να ψάξουμε τις καλύτερες δυνατές λύσεις, ας μην ψάχνουμε αποδιοπομπαίους τράγους!

Κύριε Υπουργέ, σας καλούμε να ανακαλέσετε τις ατυχέστατες δηλώσεις σας που έχουν εξοργίσει το πυροσβεστικό προσωπικό, ή αλλιώς να δώσετε στη δημοσιότητα τα στοιχεία που αποδεικνύουν τις στρεβλώσεις στο Πυροσβεστικό Σώμα, διότι σαν υπουργός κάτι θα έχετε δει, διότι δεν μπορεί ο Πυροσβεστικός υπάλληλος που καθημερινά μάχεται με τις φωτιές και βρίσκεται μακριά από την έδρα του να έχει στο μέτωπό του και την ρετσινιά ότι είναι αναποτελεσματικός και ανεκπαίδευτος. Εκτός και αν οι στρεβλώσεις και η διαπλοκή είναι ανάμεσα στους πυροσβέστες και την φωτιά.

Κύριε Υπουργέ, δίναμε, δίνουμε και θα δίνουμε τις καθημερινές μας μάχες από κάθε μετερίζι που η πατρίδα μας έταξε και εάν εσείς τόσα χρόνια θέλατε, μπορούσατε να βοηθήσετε.

Μπορούσατε να μας δώσετε καλύτερο ατομικό εξοπλισμό, καλύτερα και πιο σύγχρονα μέσα, την ηρεμία να παλέψουμε μόνο με τη φωτιά και όχι με τις πικρόχολες απόψεις των καρεκλοκένταυρων παρατρεχάμενων σας, τις οποίες εν τέλει υιοθετείται και που προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποδομήσουν τον μηχανισμό που κάθε χρόνο φέρνει αποτελέσματα στη μάχη με τη φωτιά, όπως ο ίδιος δηλώσατε, και όχι απλά να ετοιμάζεστε για κάτι που θα γίνει, εν ευθέτω χρόνο.

Κύριε υπουργέ, μπορούσατε να κάνετε πολλά δεν ξέρουμε όμως αν μπορείτε ακόμα και να χρησιμοποιείτε το Πυροσβεστικό Σώμα για να κάνετε ηρωική έξοδο από το θώκο σας.

Εμείς οι πυροσβέστες σε κάθε περίπτωση δεν θα σας αφήσουμε να γίνετε ένας ακόμα θύτης στην πλάτη μας. Τα έργα μας ενάντια στα λόγια σας απηχούν περισσότερο στα αυτιά και τα μάτια του Ελληνικού λαού αλλά και του Πρωθυπουργού, πιστεύουμε.

ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΟ ΥΓΙΕΣ ΚΟΜΜΑΤΙ ΕΝΟΣ ΚΑΙ ΕΝΙΑΙΟΥ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΥ

Για το Διοικητικό Συμβούλιο της Π.Ο.Ε.Υ.Π.Σ.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΣΤΑΘΟΠΟΥΛΟΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ
Ο ΓΕΝ.ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ ΛΑΥΡΑΝΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ

Με την ουρά στα σκέλια

Όταν, πάντως, οι δηλώσεις του κ. Τόσκα πήραν έκταση ο ίδιος, κατά  την προσφιλή τακτική των κυβερνητικών στελεχών, έσπευσε αντί να πει mea culpa, να κατηγορήσει τα ΜΜΕ ότι διαστρέβλωσαν και παρερμήνευσαν τα λόγια του. Φυσικά δεν εξήγησε τι εννοούσε στη Βουλή, αλλά ισχυρίστηκε ότι ούτε απαξίωσε ούτε καταφέρθηκε, φυσικά, κατά του έργου των Πυροσβεστών, αλλά μίλησε για χρόνιες στρεβλώσεις στο Πυροσβεστικό Σώμα!
Ενδεχομένως ο κ. Τόσκας κατάλαβε πως ο επαγγελματισμός των Πυροσβεστών δεν τίθεται προς αμφισβήτηση. Ίσως θα ήταν καλό για τον ίδιο να κατανοούσε πως ο ερασιτεχνισμός της πολιτικής του ίδιου και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ είναι πολύ πιό επικίνδυνος από όλους και από όλα...!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



29 Αυγ 2017


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Σε οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες και σε μια χώρα όπου θα λειτουργούσαν –έστω και υποτυπωδώς- οι βασικές αρχές διακυβέρνησης με τις ανάλογες ευθύνες, ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, κ. Τόσκας, είτε θα εξαναγκαζόταν σε παραίτηση, είτε θα εκπαραθυρωνόταν με τον πλέον επίσημο τρόπο από την κυβέρνηση, είτε θα βρισκόταν αντιμέτωπος με την Δικαιοσύνη μετά από αυτεπάγγελτη δίωξη που θα του ασκούνταν από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου… Κι αυτό, επειδή είναι τεράστιες οι ευθύνες τόσο του ίδιου του κ. Τόσκα, όσο και του πολιτικού του προϊσταμένου κ. Τσίπρα, αφού είτε με ενέργειες είτε με παραλείψεις τους εξέθεσαν σε μέγιστο κίνδυνο την ασφάλεια και τις περιουσίες πολιτών της χώρας, ενώ είναι οι κυρίως υπαίτιοι για την καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος από τις τελευταίες πυρκαγιές του 2017.

Αποποίηση ευθυνών από τον κ. Τόσκα

Η τελευταία επιλογή του κ. Τόσκα ήταν η σιωπή. Όμως, ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, νιώθοντας εγκλωβισμένος από τα ίδια του τα λάθη, αποφάσισε με δηλώσεις του να επανέλθει στη δημοσιότητα, επιβεβαιώνοντας –δυστυχώς για τον ίδιο- πως μπορεί μεν οι εμπρηστές – οικοπεδοφάγοι να είχαν σχέδιο, αλλά η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και του Πάνου Καμμένου δεν διέθετε κανένα απολύτως σχέδιο για να προασπισθεί στον απόλυτο βαθμό τις περιουσίες, την ασφάλεια και την ζωή των Ελλήνων πολιτών…

«Είναι κοινή αντίληψη ότι οι περισσότερες πυρκαγιές έχουν σχέση με εμπρησμούς. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι στη Ζάκυνθο «χτύπησαν» εμπρηστές», τόνισε ο αναπληρωτής υπουργός Προστασίας του Πολίτη, Νίκος Τόσκας, μιλώντας στον realfm 97,8 και αποκαλύπτοντας ότι «υπάρχουν αναφορές από κλιμάκιο της ΕΛΑΣ που κάνει έρευνες στην περιοχή».
«Ψάχνουμε αυτούς που έβαλαν τους εμπρηστές», επεσήμανε ο κ. Τόσκας, προσθέτοντας ότι «υπάρχουν συμφέροντα, για οικοπεδικούς λόγους. Δεν είμαστε αφελείς να μην το γνωρίζουμε. Τα ψάχνουμε. Δεν θα το αφήσουμε έτσι, όσος καιρός κι αν περάσει». Επέμεινε ότι και οι φωτιές σε Κάλαμο, Σαρωνίδα και Άλσος Βέϊκου οφείλονται σε εμπρησμούς.

Κλείνοντας το μάτι στους οικοπεδοφάγους

Πράγματι, ο κ. Τόσκας με τις δηλώσεις του αυτές εμφανίζει ένα μέρος της αλήθειας, το οποίο συνδέεται με τους οικοπεδοφάγους. Όμως, ξεχνά ο κ. Τόσκας προηγούμενες δηλώσεις του, σύμφωνα με τις οποίες αποκάλυψε την αδυναμία της Πυροσβεστικής να αντιμετωπίσει επαρκώς ένα μεγάλο μέτωπο πυρκαγιών όταν ο ίδιος παραδέχθηκε τις ελλείψεις σε εναέρια πυροσβεστικά μέσα λέγοντας «η διαθεσιμότητα των Canadair είναι 9 με 10 κάθε μέρα από τα 13 που διαθέτει η χώρα. Δυστυχώς τις περισσότερες ημέρες έχουμε 7 αεροσκάφη. Έχουμε φτάσει και στα 6». Πάντως επεσήμανε ότι στην πυρκαγιά της Ζακύνθου «τα εναέρια μέσα ανταποκρίθηκαν άμεσα, μέσα σε 20 λεπτά». Επίσης χαρακτήρισε «τεράστιο ψέμα ότι υπάρχουν ελλείψεις υλικοτεχνικής υποδομής των πυροσβεστών».

Με απλά λόγια, ήταν ο κ. Τόσκας που «έκλεισε το μάτι» στους οικοπεδοφάγους, όταν δήλωνε με ανεπανάληπτη ψυχραιμία πως τα προβλήματα στα μέσα πυρόσβεσης δεν θα ήταν δυνατόν να αντιμετωπίσουν πολλαπλά μέτωπα πυρκαγιών...! Εάν μια παρόμοια δήλωση έκανε ο αρχηγός της Πολεμικής Αεροπορίας για την ικανότητα πτήσεων των μαχητικών αεροσκαφών της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, ουσιαστικά θα αποκάλυπτε την αδυναμία άμυνας της χώρας (έναντι όλων όσων απειλούν την ακεραιότητα της Ελλάδας) και θα οδηγούνταν πάραυτα σε παραίτηση και, πιθανότατα στην φυλακή.

Η Ελλάδα των αρμοδίων που ποτέ δεν έχουν ευθύνες

Όμως, δεν ήταν, δυστυχώς, το μοναδικό λάθος του κ. Τόσκα και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, το οποίο ενώ καταγράφηκε δεν σχολιάσθηκε από τους διάφορους «φωτεινούς αστέρες» της δημοσιογραφίας.
Έχοντας τις καλύτερες των προθέσεων έναντι τόσο του κ. Τόσκα όσο και της κυβέρνησης, μπορούμε να αποδεχθούμε τα λεγόμενα του αναπληρωτή υπουργού Προστασίας του Πολίτη περί οργανωμένου σχεδίου εμπρησμών από οικοπεδοφάγους (ή άλλους «ενδιαφερόμενους).

Το ερώτημα που προκύπτει, από τις ίδιες τις δηλώσεις του κ. Τόσκα είναι:
Αφού η κυβέρνηση ήταν ενήμερη για το σχέδιο ανωμαλίας, γιατί μέσω των αρμοδίων κρατικών υπηρεσιών δεν προέβη στις κατάλληλες ενέργειες προκειμένου να ανασχεθεί και να μην επιτραπεί η υλοποίησή του;
Ακόμη και στην περίπτωση που οι εξελίξεις αποκάλυψαν την ύπαρξη σχεδίου, γιατί ο κ. Τόσκας –ως ο καθ’ ύλην αρμόδιος αναπληρωτής υπουργός- δεν έχει προχωρήσει σε καρατομήσεις των υπευθύνων στην Κρατική Ασφάλεια, στην ΕΥΠ και ό,που αλλού;
Πώς είναι δυνατόν, να μην οδηγούνται στην έξοδο όσοι αρμόδιοι και υπεύθυνοι δεν απέτρεψαν αλλά επέτρεψαν την εκτέλεση ενός σχεδίου που αποσκοπούσε στη δημιουργία εσωτερικής ανωμαλίας στη χώρα, ενώ τα αποτελέσματά του επηρεάζουν ήδη πολύ σημαντικά τις πληγείσες την οικονομία του συνόλου σχεδόν των κατοίκων των πληγεισών περιοχών;

Μπορεί ο κ. Τόσκας να αναζητεί το δικό του άλλοθι για να συγκαλύψει τις προσωπικές του ευθύνες, όμως οι δηλώσεις του δεν μπορούν να διαγράψουν την ανικανότητα έγκαιρης αντιμετώπισης των πυρκαγιών στην Ελλάδα το καλοκαίρι του 2017. Εξάλλου, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως η σημερινή κυβέρνηση, λίγους μήνες πριν, πίεζε για να απολυθούν όλοι οι συμβασιούχοι πυροσβέστες. Ευτυχώς, απέτυχε το «σχέδιο» της κυβέρνησης να εξοικονομηθούν οικονομικοί πόροι από την απομάκρυνση των συμβασιούχων πυροσβεστών κι έτσι αυτοί οι "περιττοί" έδωσαν μάχες με τα πύρινα μέτωπα, διασώζοντας περιουσίες και ανθρώπινες ζωές.

Ερωτήματα που αναμένουν απαντήσεις

Όμως, τα ερωτήματα που σήμερα εγείρονται, είναι ιδιαιτέρως σοβαρά και θα πρέπει να απαντηθούν επαρκώς ή να αναλάβει η Δικαιοσύνη να τα θέσει όχι μόνο προς τον κ. Τόσκα, αλλά προς όλους τους αρμόδιους και «υπεύθυνους»:

⏩ Δεν γνώριζε η κυβέρνηση την κατάσταση των πτητικών και άλλων μέσων πυρόσβεσης; Αν το κυβερνητικό επιτελείο γνώριζε τα προβλήματα, γιατί δεν έγινε τίποτε ώστε αυτά να αντιμετωπιστούν εγκαίρως;
⏩ Δεν γνώριζε η κυβέρνηση το θερμό καλοκαίρι που αναμενόταν αλλά και την λειψανδρία του Πυροσβεστικού Σώματος; Γιατί επέμενε –ευτυχώς ανεπιτυχώς- στην απόλυση των ήδη υπαρχόντων άρτια εκπαιδευμένων συμβασιούχων πυροσβεστών;
⏩ Πως μπορεί να χαρακτηριστεί η αποκάλυψη – δημοσιοποίηση ευαίσθητων στρατηγικών πληροφοριών σχετιζόμενων με την ικανότητα – επάρκεια λειτουργίας της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας από τον κ. Τόσκα;
⏩ Πως σκοπεύει να αντιμετωπίσει ο κ. Τόσκας αλλά και ο ίδιος ο κ. Τσίπρας την σε επίπεδο ηγεσίας ανεπάρκεια των υπηρεσιών ασφάλειας και πληροφοριών;
⏩ Σε ποιες άμεσες ενέργειες σκοπεύει να προχωρήσει ο κ. Τόσκας ώστε να μην επιτραπεί ποτέ σε οικοπεδοφάγους (ή άλλους «επιτήδειους») να καταστρέψουν ελληνικές περιουσίες, να εκθέσουν σε κίνδυνο ζωές ελλήνων πολιτών, να δημιουργήσουν προβλήματα στην ελληνική οικονομία και να αμαυρώσουν την εικόνα της Ελλάδας στο εξωτερικό;
⏩ Τέλος, υπάρχει κάποια σχέση στην καθυστέρηση ολοκλήρωσης των δασικών χαρτών με την πύρινη λαίλαπα του επερχόμενου καλοκαιριού;

Ενδεχομένως, και μέσα στην αγωνία του να διασώσει τον ίδιο του τον εαυτό, ο κ. Τόσκας υπήρξε ο μεγαλύτερος εμπρηστής κατά της κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Και, μπορεί να είναι άνθρωπος του κ. Κοτζιά, αλλά πολύ δύσκολα θα κατορθώσει να εξασφαλίσει μια θέση σε κάποιο υπουργείο στον επικείμενο ανασχηματισμό...

Επίλογος

Ως υστερόγραφο καταθέτουμε το άρθρο 146 του Ποινικού Κώδικα, το οποίο αφορά εμμέσως πλην σαφώς τον κ. Τόσκα και είναι σχετικό με την εκ μέρους του δημοσίευση στρατηγικών πληροφοριών περί της επιχειρησιακής ικανότητας των πυροσβεστικών μέσων της χώρας:
Άρθρο: 146
Παραβίαση μυστικών της Πολιτείας
1. Όποιος με πρόθεσή του και παράνομα παραδίδει ή αφήνει να περιέλθουν στην κατοχή ή τη γνώση άλλου έγγραφα, σχέδια ή άλλα πράγματα ή ειδήσεις που τα συμφέροντα της πολιτείας ή των συμμάχων της επιβάλλουν να τηρηθούν απόρρητα απέναντι σε ξένη κυβέρνηση, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών.
2. Σε καιρό πολέμου ο υπαίτιος τιμωρείται με ισόβια ή πρόσκαιρη κάθειρξη τουλάχιστον δέκα ετών. 




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Ένας υπολοχαγός ανοίγει την πρώτη από τις δύο θωρακισμένες πόρτες που οδηγούν στο υπόγειο Κέντρου Ελέγχου σε μια εγκατάσταση εκτόξευσης των Διηπειρωτικών Βαλλιστικών Βλημάτων (ICBM) στις Ηνωμένες Πολιτείες (2014)

Θα ισχύσει για τη Βόρεια Κορέα;

Toυ Α. James Winnefeld, Jr
Επιμέλεια-Μετάφραση: Σεραφείμ Παπαποστόλου.
Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος Επιτελάρχης του Γ'ΣΣ/NRDC_GRC.-
Πρώην Διευθυντής Κέντρου Χειρισμού Κρίσεων (ΚΕΧΕΙΚ) ΓΕΕΘΑ



Ο αριθμός των εντάσεων στην κορεατική χερσόνησο έχει αυξηθεί κατά πολύ αυτή την εβδομάδα. Οι εντάσεις αυτές αποτελούν τη συνέχεια μιας ακόμη βορειο-κορεατικής δοκιμής πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, σε συνδυασμό με τις δημόσιες αποκαλύψεις ότι το καθεστώς του Kim Jong-un ενδέχεται και να κατέχει ένα πυρηνικό όπλου σε μικρογραφία. Το μικρό βάρους του όπλου χρειάζεται για να μπορεί αυτό να συνδυασθεί με τον φορέα του όπλου, που είναι ένα από τα υπάρχοντα στη Β. Κορέα βαλλιστικά βλήματα, και προκειμένου το βλήμα αυτό να φθάσει στο μέγιστο διηπειρωτικό βεληνεκές του. Και αν οι Βορειοκορεάτες έχουν επίσης καταφέρει ταυτόχρονα να επιλύσουν όλες εκείνες τις άλλες σημαντικές και καθόλου περιορισμένες τεχνολογικές προκλήσεις, που συνδέονται με βιωσιμότητα των Διηπειρωτικών Βαλλιστικών Πυραύλων (ICBM)  σε  τροχιά προς τον στόχο, τότε εκτιμούμε ότι αυτοί θα έχουν επιτύχει μια εμβρυική επιχειρησιακή ικανότητα.

Γνωρίζαμε από καιρό ότι θα ερχόταν κάποτε η στιγμή για αυτό. Όμως τώρα, που η ρητορική έχει φθάσει σε υψηλά επίπεδα, ίσως πολλοί θα είναι αυτοί που θα βρεθούν να ανησυχούν και να σκέφτονται ότι ήδη είμαστε στα πρόθυρα ενός πυρηνικού πολέμου. Αλλά, ακόμα κι αν η πιθανότητα για έναν τέτοιο πόλεμο είναι μάλλον απομακρυσμένη, το γεγονός αυτό έχει προκαλέσει την ευκόλως κατανοητή περιέργεια του κοινού, δηλαδή για το πώς η αμερικανική αλυσίδα της διοίκησης θα λειτουργήσει σε περίπτωση διαταγής για πυρηνική προσβολή και κατά πόσο ή όχι υφίστανται οι επαρκείς εκείνοι έλεγχοι και οι απαιτούμενες ισορροπίες για να αποτρέψουν ένα πιθανό καταστροφικό λάθος.

Εκ πρώτης όψεως φαίνεται ότι στην πραγματικότητα το ζήτημα αυτό είναι πολύ απλό: 

Ο Πρόεδρος διατάσσει την προσβολή. Στη συνέχεια η διαταγή «περνά» στον Υπουργό Άμυνας και δίδεται «άμεσα» στο κατάλληλο Στρατηγό τεσσάρων αστέρων που είναι ο Πολεμικός Διοικητής.

 Η Ανωτάτη Στρατιωτική Ηγεσία των ΗΠΑ, που είναι και οι Αρχηγοί των Γενικών Επιτελείων (ΓΕΕΘΑ, ΓΕΣ, ΓΕΝ, ΓΕΑ), συμμετέχει στη διαδικασία με την παροχή συμβουλών και την διαβίβαση εντολών, αλλά δεν βρίσκεται ‘τεχνικά’ στην αλυσίδα της διοίκησης και η εντολή «περνάει» από αυτούς. 

Στην περίπτωση της προσβολής κατά της Βόρειας Κορέας με συμβατικές δυνάμεις, ο διοικητής της Ενιαίας Ανωτάτης Στρατιωτικής Διοίκησης Ειρηνικού των Ηνωμένων Πολιτειών θα είναι ο υπεύθυνος διοικητής της εκτέλεσης της διαταγής.

Στην περίπτωση της πυρηνικής προσβολή κατά της Βόρειας Κορέας, ο διοικητής της Στρατηγικής Διοίκησης των Ηνωμένων Πολιτειών, που εδρεύει στην Αεροπορική Βάση Offutt  Force Base στη Νεμπράσκα, πιθανότατα θα είναι ο υπεύθυνος διοικητής εκτέλεσης της διαταγής της προσβολής με πυρηνικά.

Οι πυρηνικές δυνάμεις, που θα είναι στη διάθεσή του Αμερικανού Προέδρου και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για μια τέτοια προσβολή, περιλαμβάνουν όλο το φάσμα των διαθεσίμων από τη χώρα  αυτή πυρηνικών όπλων. Σε αυτά τα οπλικά συστήματα περιλαμβάνονται τα υποβρύχια εκτόξευσης βαλλιστικών πυραύλων, οι χερσαίες μονάδες διηπειρωτικών βλημάτων (ICBMs), τα βομβαρδιστικά που μεταφέρουν βόμβες βαρύτητας ή κατευθυνόμενα βλήματα και άλλα. Το κάθε οπλικό σύστημα έχει τα δικά του πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Αυτά θα επιλέγονται για χρήση ανάλογα με την δυνατότητα της άμεσης ανταπόκρισης, της επιβίωσης, της ευελιξίας τους, καθώς και της γενικής αντίληψης για αυτά που έχουν κάποια από τα βασικά έθνη (των εχθρών ή των συμμάχων). Βέβαια το μέγεθος της αναμενομένης καταστροφής, που θα προκαλέσει το πυρηνικό όπλο, θα είναι μάλλον ο πλέον σημαντικός μεταξύ πολλών άλλων εξ ίσου σημαντικών παραγόντων.

Ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ θα μπορούσε να διατάξει την προσβολή είτε σε απάντηση σε μια πραγματική επίθεση της Βόρειας Κορέας ή ως προληπτική ενέργεια για την αποφυγή της.

Στην πρώτη περίπτωση, της προσβολής δηλαδή ως  απάντηση σε μια πραγματική επίθεση και αν θεωρηθεί ότι οι ΗΠΑ ή ένας σύμμαχος τους δέχονται πραγματική επίθεση που ίσως θα εξελισσόταν σε πολεμικές ενέργειες με ανταλλαγή πυρηνικών όπλων, υπάρχει ήδη από την εποχή του Ψυχρού Πολέμου μια καλά ανεπτυγμένη και δοκιμασμένη διαδικασία. Σύμφωνα με αυτή, ο Πρόεδρος διασυνδέεται γρήγορα σε μια ασφαλή συνδιάσκεψη με τους ανώτερους συμβούλους του και το βοηθητικό προσωπικό αυτών. Το αποτέλεσμα αυτής της  συνεδρίασης αναμένεται να προσδιορίσει το πλήρες φάσμα των διαθεσίμων πληροφοριών και των τεχνικών συμβουλών που είναι σχετικές με τις διαθέσιμες επιλογές για την άμεση προσβολή. Επίσης τίθενται υπόψη και τα άλλα στοιχεία και οι πληροφορίες, όπως και ο αναμενόμενος αριθμός των θυμάτων και η έκταση του πυρηνικού νέφους. Μεταξύ των άλλων νομικών ζητημάτων, τα θέματα για την αναγκαιότητα και την αναλογικότητα της ανταπόκρισης της επιλεγμένης προσβολής θα τεθούν επίσης σε μία εις βάθος διερεύνηση. Και ενώ είναι προφανές ότι ο κάθε Πρόεδρος πάντοτε θα θέλει περισσότερο χρόνο για να βελτιώσει την απόφασή του (συμπεριλαμβανομένου και το να συσκεφτεί με τους συμβούλους και τους ξένους ομολόγους του), ο χρόνος για την απόφαση θα συμπιεστεί στο ελάχιστο, εάν εκτιμηθεί ότι επίκειται η επίθεση ή ότι ο ίδιος ο Πρόεδρος έχει στοχοποιηθεί.

Στη δεύτερη περίπτωση, δηλαδή της προληπτικής προσβολής, αυτή θα αποτελεί από μόνη της ένα πολύ διαφορετικό ζήτημα για να εγκριθεί επειδή ακριβώς αυτή θα αφορά σε πολύπλοκα εγχώρια και διεθνή νομικά ζητήματα. Όσον αφορά το Διεθνές Δίκαιο (το οποίο οι ΗΠΑ έχουν υποστηρίξει με πάθος να τεθεί σε εφαρμογή μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο), φαίνεται γενικά ότι αυτό αναγνωρίζει για τις ΗΠΑ τρία πιθανά σενάρια σύμφωνα με τα οποία θα είναι «επιτρεπτή η χρήση στρατιωτικής βίας στην επικράτεια ενός άλλου κράτους»

     μετά από την εξουσιοδότηση, που θα προσδιορίζεται μέσω Ψηφίσματος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών

     όταν η ενέργεια προσδιοριστεί ότι αναλαμβάνεται στο πλαίσιο της ‘νόμιμης αυτοάμυνας’ σε απάντηση  Απειλής’ επικείμενης επίθεσης. Το πλαίσιο αυτό συμπεριλαμβάνει και τη νόμιμη ‘συλλογική αυτοάμυνα’, που θα αναλαμβάνεται προς χάριν και μαζί με τους συμμάχους ή τους συνεργάτες,

     όταν η χρήση της δύναμης γίνεται με ένα καθ’ όλα νόμιμο τρόπο και με τη συγκατάθεση του κράτους που ασκεί την αναγνωρισμένη εδαφική κυριαρχία επ’ αυτού.

Η λέξη «επικείμενη», που είναι τόσο πολύ σημαντική αλλά και αμφισβητούμενη στους νομικούς κύκλους, θα πρέπει να αιτιολογείται σαφώς στη διεθνή κοινότητα πριν και μετά από το γεγονός. Ακόμη βέβαια και το επίπεδο της «απειλής» θα πρέπει να προσδιορισθεί ότι βρίσκεται πολύ πάνω από ότι συνήθως μπορεί να ορισθεί ως «στρατιωτική απειλή», η οποία ίσως να απαιτεί, μόνο και από μόνη της, στρατιωτικές επιχειρήσεις για την αντιμετώπισης της.

Θα ήταν πολύ δύσκολο για κάποιον να υποθέσει ότι μόνη της η βορειο-κορεατική λεκτική απειλή αποτελεί την ικανή «ένδειξη» της επικείμενης επίθεσης. Ίσως, και βέβαια με περισσότερα και αδιάσειστα στοιχεία, θα μπορούσαν κάποιοι, κατά πάσα πιθανότητα στις ΗΠΑ, να υποστήριζαν ότι «η χρήση βίας είναι ‘νόμιμη’ προκειμένου να παρακωλυθεί η επικείμενη επίθεση από τη Βόρεια Κορέα». Θα πρέπει όμως να θεωρηθεί ότι η γραμμή αυτή έχει τεθεί υπερβολικά πολύ υψηλά, εάν θα έπρεπε να υποστηρίξει και να νομιμοποιήσει μια «προληπτική πυρηνική προσβολή».

Όσον αφορά το εσωτερικό δίκαιο, το Υπουργείο Δικαιοσύνης στις ΗΠΑ έχει με τα χρόνια καταλήξει στο συμπέρασμα ότι ο Πρόεδρος έχει την εξουσία, σύμφωνα με το Σύνταγμα, να αναλάβει στρατιωτική δράση στο εξωτερικό με σκοπό την προστασία σημαντικών εθνικών συμφερόντων, ακόμα και χωρίς σχετική εξουσιοδότηση από το Κογκρέσο. Αν και το ίδιο το Υπουργείο έχει επίσης αναγνωρίσει ότι μια προσχεδιασμένη και προγραμματισμένη στρατιωτική εμπλοκή που θα οδηγεί σε έναν «Πόλεμο», ενδέχεται να απαιτεί την προηγούμενη εξουσιοδότηση του Κογκρέσου. Είναι λοιπόν φανερό ότι υπάρχουν αμφισβητήσεις και γκρίζες περιοχές στο νόμο στις ΗΠΑ. Διαχρονικά έχει διαπιστωθεί ότι οι Πρόεδροι γενικά έχουν την τάση να επεκτείνουν και να εξωθούν τα όρια τους, και του τι αυτοί μπορούν να κάνουν από μόνοι τους και χωρίς την παρέμβαση του Κογκρέσου. Για παράδειγμα, το Υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ έχει γενικά αποδεχθεί ότι πολλές από τις πρόσφατες στρατιωτικές επιχειρήσεις, που έχουν αναληφθεί από τους προέδρους και των δύο κομμάτων, δεν αποτελούν «Πόλεμους»

Φαίνεται λοιπόν πιθανό, μιλώντας κανείς ως μη-νομικός, ότι η διοίκηση του κράτους υποστηρίζει ότι: «μια ‘προληπτική’ προσβολή για να αποφευχθεί η ‘επικείμενη’ επίθεση δεν αποτελεί «πόλεμο» και για αυτό «θα μπορούν αυτοί οι πόλεμοι να διεξάγονται από τον Πρόεδρο, χωρίς την προηγούμενη έγκριση του Κογκρέσου». Αλλά και πάλι, η γραμμή της μη έγκρισης από το Κογκρέσο, για την τυχόν προσβολή της Βόρειας Κορέας, δεν θα δικαιολογούσε και ούτε θα μπορούσε να υποστηρίξει και την προσβολή της με πυρηνικά όπλα.

Με όλα αυτά  τα παραπάνω, μάλλον θα είναι λογικό και σίγουρα κάποιος θα εγείρει το υποθετικό ερώτημα: κατά πόσον ή όχι κάποιος στην αλυσίδα της διοίκησης θα μπορούσε να αρνηθεί την διαταγή για την υλοποίηση της προληπτικής προσβολής;

Είναι αποδεκτό ότι κανείς, αλλά και ούτε και η ανώτατη αρχή του κράτους, δεν είναι υπεράνω του νόμου. Τα άτομα, που αποτελούν τα μέλη της ιεραρχίας στην αλυσίδας της διοίκησης του κράτους, θα πρέπει να επιμένουν να έχουν την σαφή, λογική και νόμιμη στο εσωτερικό και το εξωτερικό δικαιολογία για μια τέτοια προληπτική προσβολή και ειδικά όταν σε αυτή περιλαμβάνονται και τα πυρηνικά όπλα. Αν το σκεπτικό της δικαιολόγησης αυτής την πυρηνικής προσβολής βρίσκεται στα όρια ή σε αντίθεση με το νόμο, τότε η αλυσίδα της διοίκησης θα έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση να εξετάσει τουλάχιστον την παρέκκλισης της εκ της διαταγής εκτέλεσης της. Ευτυχώς, αυτό το σενάριο είναι εξαιρετικά απίθανο να συμβεί.

Στην υπάρχουσα Ομάδα Εθνικής Ασφάλειας ο Πρόεδρος σίγουρα θα βρει τις πλέον καλές, νηφάλιες, λειτουργικές και νόμιμες συμβουλές. Το πιο επείγον καθήκον στη ομάδα αυτή είναι να εξεύρει την σωστή προσέγγιση στη πολιτική για την περιοχή αυτή. Πολιτική που να λαμβάνει υπόψη όλα τα έθνη, να είναι βιώσιμη, διαρκής, και που θα αξιοποιεί όλα τα όργανα της εθνικής ισχύος, αποκαθιστώντας την σταθερότητα στην κορεατική χερσόνησο και ελαχιστοποιώντας το υπάρχον υψηλό δυναμικό για μια περιττή ανάφλεξη στην περιοχή.
Εκτιμούμε ότι υπάρχει, και θα συνεχίζει να υπάρχει στον ανθρωπιστικό πολιτισμό μας και προς χάριν του,  μεγάλη διαφορά μεταξύ της συναισθηματικά φορτισμένης επιθετικής ‘ρητορικής’ από την εν ψυχρώ εκτέλεση μιας προληπτικής προσβολής με πυρηνικά όπλα.


Α. James Winnefeld, Jr
Former Commander: Here’s What Happens When the President Orders a Nuclear Strike. Author: James A. Winnefeld, Jr. / August 11, 2017
Δημοσίευση στο Analysis & Opinions - Fortune /11 Αυγούστου 2017 από το Κέντρο Belfer για την Επιστήμη και τις Διεθνείς Υποθέσεις, Analysis & Opinions - Fortune
• Α. James Winnefeld, Jr- Βιογραφικό- Πρώην Διοικητής της Βόρειας Αμερικάνικης Διοίκησης Αεροδιαστημικής Άμυνας (NORTHERN Command and the North American Aerospace Defense Command, also known as NORAD. Ανώτερος Συνεργάτης στο Κέντρο Belfer για την Επιστήμη και Διεθνείς Υποθέσεις.

Επιμέλεια-Μετάφραση: Σεραφείμ Παπαποστόλου.
Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος Επιτελάρχης του Γ'ΣΣ/NRDC_GRC.-
Πρώην Διευθυντής Κέντρου Χειρισμού Κρίσεων (ΚΕΧΕΙΚ) ΓΕΕΘΑ.
View Serafeim Papapostolou's profile
View Σεραφείμ Παπαποστόλου profile



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου