Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Μαρ 2017


«Απλές», ευκαιριακές επιθέσεις, αλλά όχι λιγότερο θανάσιμες η νέα στρατηγική. Όπως λένε οι ειδικοί, μια παρτίδα σκάκι θέλει και τα πιόνια της. Και τα πιόνια του ISIS είναι άγνωστοι που βρίσκει στο διαδίκτυο

Η τρομοκρατική επίθεση την Τρίτη στο Ουεστμίνστερ συνάδει με ένα όλο και πιο οικείο μοτίβο. Ένας επιτιθέμενος, που χρησιμοποίησε ένα αυτοκίνητο για να σαρώσει πεζούς και μαχαίρι για να επιτεθεί σε αστυνομικούς, δημιούργησε ένα θανατηφόρο ξέσπασμα στην καρδιά μιας από τις μεγάλες πόλεις της Ευρώπης, καταλαμβάνοντας τα πρωτοσέλιδα και φέρνοντας την τρομοκρατία στο προσκήνιο για ακόμη μία φορά.

Ήταν ένας χρόνος από την επίθεση του Ισλαμικού Κράτους στις Βρυξέλλες, στη διάρκεια της οποίας συντονίστηκαν τρεις αποστολές αυτοκτονίας που σκότωσαν 32 και τραυμάτισαν εκατοντάδες. Το Ισλαμικό Κράτος έχει επιδείξει αξιοσημείωτη «αδυναμία» στις επετείους στο παρελθόν.

Κατά τους μήνες μετά την επίθεση στις Βρυξέλλες, και μετά την καταστολή που ακολούθησε στην Ευρώπη, οι τζιχαντιστές έχουν επίσης παρακινήσει και καθοδηγήσει τους οπαδούς τους ώστε να κάνουν ακριβώς αυτού του είδους τις επιθέσεις.

Το περιστατικό στο Ουεστμίνστερ θυμίζει τα κτυπήματα στο Βερολίνο τον περασμένο Δεκέμβριο και στην Νίκαια τον Ιούνιο, για τα οποία η οργάνωση επίσης ανέλαβε την ευθύνη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, μοναχικοί επιτιθέμενοι, χωρίς ενεργά δίκτυα υποστήριξης για να τους εξοπλίσουν εύκολα ή να τους εκπαιδεύσουν, χειραγωγήθηκαν και ριζοσπαστικοποιήθηκαν πολύ γρήγορα, μέσω των παροτρύνσεων του Ισλαμικού Κράτους για δράση. Χρησιμοποίησαν φορτηγά για να πέσουν με ταχύτητα σε πολυπληθείς συγκεντρώσεις πολιτών.

Τέτοιου είδους επιθέσεις ενδέχεται να είναι το μοτίβο για το μέλλον.

Στο Λονδίνο, η αντίδραση των δυνάμεων ασφαλείας ήταν άμεση. Οι χώροι του κοινοβουλίου συνήθως αστυνομεύονται υπερβολικά: η επίθεση κράτησε λίγες στιγμές, πριν την σταματήσουν οι πυροβολισμοί της αστυνομίας. Οι αναδιαμορφωμένες δυνάμεις της Scotland Yard ενάντια στην τρομοκρατία, δοκιμάστηκαν για πρώτη φορά σε πραγματικές συνθήκες. Ένοπλες ομάδες βρέθηκαν γρήγορα στο σημείο.

Μια τέτοια αντίδραση, όμως, μπορεί να σε καθησυχάσει μέχρις ενός σημείου. Μια «συμμορίτικη» επίθεση όπως εκείνη στο Παρίσι, με πολλούς επιτιθέμενους σε ένα σημείο που προστατεύεται λιγότερο –ή σε μια περιοχή με μεγάλα συγκεντρωμένα πλήθη όπου έχουν πιο περιορισμένη πρόσβαση οι αστυνομικές δυνάμεις, όπως το Ουέστ Εντ του Λονδίνου- πιθανώς θα ήταν δυσκολότερο να αναχαιτιστεί.

Αστικά μέτρα προστασίας, όπως τσιμεντένια κολωνάκια γύρω από ευάλωτα κτίρια ή από δημόσιες περιοχές, για να αποφευχθούν επιθέσεις με οχήματα, επίσης έχουν τα όριά τους. Ανοικτά σημεία διέλευσης, όπως η γέφυρα του Ουεστμίνστερ, από τη φύση τους δεν μπορούν να καταστούν «μη ευάλωτα».

Καθώς το Ισλαμικό Κράτος δέχεται όλο και περισσότερη εδαφική πίεση στην ενδοχώρα της Συρίας και του Ιράκ, τα κίνητρά του να επιτίθεται στους πληθυσμούς αμάχων των αντιπάλων του μόνο θα αυξάνεται.

Θεαματικές βομβιστικές και ένοπλες επιθέσεις πιθανώς θα παραμείνουν στόχος των τζιχαντιστών, αλλά ο οπορτουνισμός μάλλον θα είναι ο κυρίαρχος παράγοντας, τονίζουν αξιωματούχοι στην ασφάλεια. Πιο απλές επιθέσεις, όπως φαίνεται από αυτές στην Νίκαια, στο Βερολίνο και τώρα στο Λονδίνο, δε σημαίνει πως θα είναι λιγότερο θανάσιμες.

Λεπτομέρειες για το μοτίβο των επιθέσεων του Ισλαμικού Κράτους, οι οποίες είναι πια περισσότερο σαφείς στις υπηρεσίες επιβολής του νόμου που ερευνούν αυτή τη σειρά κτηνωδιών στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ τους τελευταίους μήνες, επιβεβαιώνουν αυτές τις προσδοκίες.

Το Ισλαμικό Κράτος έχει μια πολυεπίπεδη προσέγγιση στο σχεδιασμό επιθέσεων στο εξωτερικό, παρατηρούν αξιωματούχοι ασφάλειας στη Δύση. Απευθύνεται τόσο σε εκπαιδευμένα μέλη -επαναπατρισμένους μαχητές από τις τάξεις του στη Συρία και το Ιράκ- όσο και σε ριζοσπαστικά ή ευάλωτα μεμονωμένα άτομα, που στην ουσία μπορεί ποτέ να μην εισήλθαν στο δίκτυο ή να συνάντησαν άλλους μέσα από αυτό.

Η αρμοδιότητα της οργάνωσης επιθέσεων ανατίθεται σε βασικούς υπαρχηγούς του τμήματος σχεδιασμού επιθέσεων που ονομάζεται «emni». Πολλοί από αυτούς είναι Ευρωπαίοι. Είναι επικεφαλής δικτύων άμεσων επαφών -συχνά με δεξιότητες και εκπαίδευση- στην Ευρώπη, που έχουν σκοπό να διευκολύνουν επιθέσεις στο στιλ εκείνης του Παρισιού.

Μπορεί επίσης να στείλουν άτομα που θα διαπράξουν αυτά τα ίδια ενέργειες, όπως φαίνεται πως συνέβη στην περίπτωση του μακελειού στην πόλη Sousse. Και επιδιώκουν, ακόμη, να στρατολογούν ή να συνδέονται ψηφιακά με δίκτυα ή ριζοσπαστικά άτομα που μπορεί να μη γνωρίζουν ή να μη συναντήσουν ποτέ στην πραγματική ζωή -τους καθοδηγούν και στους εκπαιδεύουν ηλεκτρονικά.

Είναι σαν μια πατρίδα σκάκι, εξηγεί ένας Ευρωπαίος αξιωματούχος στην ασφάλεια: «Κάποιοι είναι απλά πιόνια. Κάποιοι είναι πιο ισχυροί -μικρές ομάδες ίσως- και κάποιοι έχουν ακόμη περισσότερη ευελιξία και πόρους».

Μέχρι στιγμής, η Βρετανία έχει βοηθηθεί από τα φυσικά πλεονεκτήματα του αγώνα της Δύσης κατά του Ισλαμικού Κράτους. Τα σύνορα της χώρας και οι αυστηροί νόμοι για την οπλοκατοχή, καθιστούν τις μεγάλης κλίμακας συντονισμένες επιθέσεις στη Βρετανία πιο δύσκολες. Οι δυνάμεις ασφαλείας, επιπλέον, έχουν μακρά και αιματηρή παράδοση στο να τις αντιμετωπίζουν.

Αλλά στο νέο αυτό μοτίβο της τρομοκρατίας με μεσάζοντα την τεχνολογία, και με έναν πιο μεγάλο αριθμό ριζοσπαστικών ύποπτων ατόμων από οποτεδήποτε στο παρελθόν, καμία περιοχή δεν μπορεί να ισχυριστεί πως είναι απρόσβλητη.

«Θα υπάρξουν τρομοκρατικές επιθέσεις σε αυτή τη χώρα», προειδοποίησε σε συνέντευξή του πέρυσι τον Νοέμβριο ο επικεφαλής της MI5, της βρετανικής υπηρεσίας εσωτερικής ασφάλειας. «Το επίπεδο της απειλής είναι σοβαρό και αυτό σημαίνει πως είναι πιθανή».

Financial Times
Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν

Η συζήτηση της σύνδεσης του προσφυγικού/μεταναστευτικού με την ισλαμική τρομοκρατία είναι θέμα που βασανίζει αρκετούς ειδικούς επί των θεμάτων αυτών. Η έστω και παραμικρή αναφορά μιας τέτοιας θεωρίας αποφεύγεται μετά βδελυγμίας από τα ΜΜΕ αλλά και πολιτικούς κύκλους της Δύσης έτσι ώστε να μην υπάρξει άμεση δαιμονοποίηση των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη. Μια τακτική που, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί μια λογική στρουθοκαμήλου, καθώς το πρόβλημα δεν θα σταματήσει να υφίσταται αν δεν αντιμετωπιστεί στην ωμή του κατάσταση.

Τα τελευταία 7 περίπου χρόνια υπάρχει μια ροή μετακίνησης ανθρώπων για διάφορους λόγους από τις περιοχές της Ασίας, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Η ροή έχει κύριο στόχο μετακίνησης την Βορειοδυτική Ευρώπη και λιγότερο χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και οι ΗΠΑ. Ακόμα πιο μικρό είναι το ποσοστό προς την ήπειρο της Αυστραλίας. Η σύνθεση της ροής έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία και την διαμορφώνουν. Αποτελείται, στη συντριπτική πλειοψηφία της, από άντρες ενεργής ηλικίας (15 - 55 ετών) και λιγότερο από ηλικιωμένους, γυναίκες και παιδιά. Ακόμη μεγαλύτερα είναι τα ποσοστά που αφορούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους που δείχνουν ως κεντρική θρησκεία το Ισλάμ, ενώ είναι σχεδόν δεδομένο πώς οι κοινωνικές τους τάξεις αφορούν τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα που δεν έχουν την δυνατότητα να ξοδέψουν χρήματα για την μετανάστευση τους με άλλο τρόπο πλην αυτόν της παράνομης εισόδους σε τρίτες χώρες μέσα από μακρά σε διάρκεια ταξίδια.

Οι περισσότεροι, επίσης, προέρχονται από χώρες όπου το Ισλάμ δεν είναι απλά μια θρησκευτική πεποίθηση, καθώς αποτελεί το πρότυπο της καθημερινής ζωής, αλλά και ένα πλαίσιο εφαρμογής νομοθεσιών σε πολιτικό επίπεδο (βλ. Σαρία). Είναι δηλαδή κάτοικοι και πολίτες χωρών όπου το Ισλάμ με την απόλυτη και δογματική του μορφή έχει αποτελέσει τη βασική μαγιά κουλτούρας των ανθρώπων εκεί για την αντιμετώπιση κάθε πτυχής της ζωής τους.

Μέσα, λοιπόν, από αυτή τη δογματική μορφή κατήχησης και δημιουργίας κουλτούρας, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι αντιμετώπισαν και τις όποιες κακουχίες, δυσκολίες, προτροπές ακόμα και πολέμους ώστε να επιβιώσουν. Η νομαδική, επίσης, μετακίνηση ειδικά σε αραβικά και αφρικανικά φύλα δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ας μην ξεχνάμε πως μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ελάχιστα τυπικά κράτη υπήρχαν, ενώ οι πιο πολλές περιοχές δεν είχαν χαρακτηρισμένα σύνορα. Μαζί με όλα αυτά υπήρχαν και οι διδαχές ειδικών νομικών σχολών του Ισλάμ, αλλά και οι «παραινέσεις πολέμαρχων» για την μεταφορά του λόγου του Αλλάχ, συνδυαστικά φυσικά με την τρομερή ανάπτυξη της τεχνολογίας που μέσα από την τηλεόραση και το διαδίκτυο ενημέρωσαν τους πληθυσμούς των περιοχών αυτών για ηπείρους και χώρες που η ζωή του ανθρώπου έχει αξία, όπως και για τις ανέσεις που έχει ο κάθε πολίτης σε οργανωμένα κράτη.

Το σύνολο των παραπάνω, είναι ικανό να δώσει μια καλή εικόνα γιατί οι περισσότεροι κάτοικοι των ηπείρων αυτών θέλουν να έρθουν στην δυτική «Γη Επαγγελίας», προσπαθώντας να βρουν τη δική τους τύχη. Ας μην ξεχνάμε πως όπως επισημαίνω, το συντριπτικό ποσοστό των μετακινούμενων πληθυσμών αφορά οικονομικούς μετανάστες και πολύ λιγότερο πρόσφυγες υπό διωγμό. Είναι δηλαδή εκατομμύρια άνθρωποι που ψάχνουν την ευδαιμονία και την καλύτερη ευκαιρία για να ζήσουν, βασιζόμενοι όμως σε απαρχαιωμένες αντιλήψεις, κουλτούρα και φυσικά με ελάχιστα εφόδια να επιβιώσουν σε ένα Δυτικό κόσμο με αστραπιαίες εξελίξεις όπου απαιτούνται εξειδικεύσεις και γνώσεις για να αποκτήσει ο πολίτης, πλέον, ένα ικανό βιοτικό επίπεδο.

Ξεκινώντας το ταξίδι τους όλοι αυτοί οι άνθρωποι ρευστοποιούν ή/και δανείζονται ποσά της τάξης των χιλιάδων δολαρίων (τεράστια ποσά για αυτούς) προκειμένου να φτάσουν στη Δύση. Αυτό από μόνο του δημιουργεί ένα απελπιστικό αδιέξοδο, καθώς η μόνη επιλογή είναι να ολοκληρώσουν τη διαδρομή τους με την ελπίδα να καταλήξουν στον πολυπόθητο προορισμό τους. Αυτή ακριβώς λοιπόν η ελπίδα, συνδυαστικά όλων των υπολοίπων, είναι και η «αχίλλειος πτέρνα» που δένει ως δεσμός με την τρομοκρατία.

Η τρομοκρατία, όπως γνωρίζουμε, έχει μερικά χαρακτηριστικά που την περιγράφουν (διότι δεν υπάρχει απόλυτος ορισμός). Αυτά είναι η ιδεολογία της κάθε ομάδας και πώς την αντιπροσωπεύει, οι τρόποι προσπάθειας επιβολής της ιδεολογίας της και τελευταίο, ο τρόπος προσέγγισης και στρατολόγησης μελών της για να συνεχίσει να υπάρχει ως οργάνωση.

Οι ομάδες που βρίσκουν αυτές τις ιδεολογίες ως μια διέξοδο των προβλημάτων ή/και της έκφρασής τους με έδρα τις χώρες τους, έχουν ήδη στη διάθεσή τους, έναν «ανθρώπινο διάδρομο» που ξεκινάει έξω από το σπίτι τους και καταλήγει εκεί που θέλουν εκείνοι να εκτελέσουν τις τακτικές τους για μέγιστο αποτέλεσμα. Δηλαδή ένας φανατικός τρομοκράτης, θα κάνει χρήση όλων αυτών, μεταναστών και προσφύγων, ως «διάδρομο μεταφοράς» , κρυμμένος σε ανοιχτή θέα για να επιτύχει τον στόχο του. Αυτό σημαίνει πως θα κοιμάται, θα τρώει και θα συνυπάρχει με πολλούς από τους ταξιδιώτες σε όλη την διάρκεια της πορείας αυτής. Θα κάνει επαφές και δεσμούς, ενώ συνάμα θα έχει μια πλήρη εικόνα του ποιος πάει που από το κοντινό περιβάλλον του. Αυτό θα χρησιμεύσει αργότερα, όταν πλέον θα είναι στην χώρα προορισμού για υποψήφιους προς στρατολόγηση.
Παράλληλα θα είναι σε θέση να εντοπίσει και διάφορες άλλες ομάδες που ίσως να είναι «συγγενικές» προς την ιδεολογία του και να βρίσκονται ήδη σε άλλες χώρες.
Η ερώτηση φυσικά είναι λογικά επακόλουθη:« Μα κανείς από τους συνταξιδιώτες του δεν καταγγέλλει πώς είναι πιθανώς φανατικός τρομοκράτης;» Δεν θα το κάνει κανείς, διότι οι περισσότεροι είτε φοβούνται γνωρίζοντας τι ζούσαν παλαιότερα στις περιοχές τους, ενώ υπάρχουν και κάποιοι ελάχιστοι που θεωρούν δίκαιη την αντίδρασή τους αυτή, αλλά δεν θέλουν να συμπράξουν. Όμως δεν θα τους προδώσουν κιόλας.

Στο τελικό στάδιο της άφιξης όλων αυτών των μεταναστών και προσφύγων και με την ελπίδα τους σε πλήρη έκταση καθώς μπαίνουν στην χώρα προορισμού, έρχεται η πρώτη απογοήτευση. Κανένα σοβαρό και οργανωμένο κράτος δεν θα δεχτεί φυσικά με ανοιχτές αγκάλες πρόσφυγες και μετανάστες που ήρθαν παράνομα, ούτε θα τους εντάξει αυτόματα στην καθημερινότητά του.
Αρχίζουν οι έλεγχοι που όλοι περνάμε όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό και γνωρίζουμε επειδή ζούμε δεκαετίες σε αυτές τις περιοχές του πλανήτη, αλλά δεν έχουν τις ίδιες εμπειρίες και εκείνοι. Αρχίζει η απομόνωση, ο διαχωρισμός που είναι αναγκαία και απαιτητά στοιχεία για την πιθανή ένταξη κάποιων ανθρώπων μέχρι να εξακριβωθεί το ποιος και τι είναι αυτός που ήρθε. Αρχίζει η δυσκολία παραμονής σε μια ξένη χώρα, όπου δεν γνωρίζει κάποιος τη γλώσσα, δεν έχει ουδεμία εργασιακή τύχη και φυσικά καμία δυνατότητα κίνησης, ακριβώς επειδή για τη χώρα φιλοξενίας μπορεί να είναι τρομοκράτης, εγκληματίας ή ακόμα και φορέας μεταδοτικής ασθένειας.

Η απογοήτευση μεγαλώνει όταν διαπιστώνεται πως υπάρχει και μια σχετική εχθρότητα από τον ιθαγενή πληθυσμό και φυσικά δεν βοηθάει και η κουλτούρα της καθημερινότητας των μεταναστών, η οποία δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτή που συναντούν στην Δύση. Οι δυσκολίες προφανείς και ακριβώς επειδή το δογματικό όταν έχει γίνει αντικείμενο κατήχησης από μικρή ηλικία δεν αποτινάσσεται, πόσο μάλλον από ανθρώπους χαμηλής παιδείας και μορφωτικού επιπέδου, η κατάσταση γίνεται προβληματική. Ενδεικτικά αναφέρω την αντίληψη περί θέσης της γυναίκας στην κοινωνία για τους περισσότερους μετανάστες, για το πώς θεωρούν κάποιες ηθικές αξίες ως δεδομένο και μη κατακριτέο καθώς έχουν «Θεϊκή προέλευση» σε σχέση με όσα βλέπουν, κτλ. Η όλη αντιπαράθεση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν η επιβολή θεωρείται επίσης δεδομένη από τους ιδίους για να μπορέσουν να ζήσουν εκεί που ήρθαν, μεταφέροντας έτσι ένα πολιτισμικό μεσαίωνα στη Δύση που φυσικά και δεν γίνεται αποδεκτός. Οπότε, στην περίπτωση αυτή ο βαθμός απομόνωσης γίνεται μεγαλύτερος και η ελπίδα μετατρέπεται σε απελπισία. Απελπισία που γιγαντώνεται όταν ο μετανάστης διαπιστώνει πώς δεν έχει τρόπο διαφυγής προς τα πίσω όταν χρωστάει χιλιάδες δολάρια ενώ δεν μπορεί να παραμείνει και εκεί που είναι καθώς θεωρείται ήδη «ξένο σώμα».

Η επιβίωση του γίνεται προβληματική και οδηγεί σε μικροπαραβατικές συμπεριφορές τις οποίες και «ευλογεί» με το «Θείο κήρυγμα» ο κάθε φανατικός που ήδη έχει έρθει μέσα σε αυτό τον ξένο όχλο και βρίσκει έδαφος πλέον, αλλά και μια τεράστια δεξαμενή ανθρώπων για να περάσει την ιδεολογία του και να προσδιορίσει και τον στόχο εκτόνωσης της οργής. Η Δύση φταίει και οι πολίτες της. Είναι ανήθικοι και προσβάλλουν τον Αλλάχ. Ευκολότερος στόχος φυσικά οι νεαρότεροι, οι οποίοι αν και σε πολλές περιπτώσεις γεννημένοι στις χώρες της Δύσης, βρίσκονται σε μεγαλύτερο αδιέξοδο μην έχοντας στην ουσία καμία πατρίδα, ούτε εκεί που ζουν, ούτε στη χώρα καταγωγής τους. Μάλιστα πολλοί σπεύδουν να γυρίσουν στις χώρες των γονιών τους για να τις απελευθερώσουν, αλλά και για να νιώσουν την προσωπική τους αξία να ανεβαίνει, καθώς αισθάνονται αδύναμοι και ανενεργοί στις δυτικές κοινωνίες.
Με απλά λόγια μιλάμε για μια δεξαμενή ανθρώπων που λόγω πολλών αιτιών (κοινωνικές, ιδεολογικές, οικονομικές) και ακόμα περισσότερων παραμέτρων στη συνέχεια εκεί που φτάνουν, αποτελούν την πρώτη και κύρια δεξαμενή στρατολόγησης τρομοκρατών, είτε στις χώρες καταγωγής τους, είτε στις χώρες μετανάστευσής τους, όπου οι φανατικοί θα βρουν τους «καλύτερους στρατιώτες», απελπισμένους λόγω αδιεξόδων και εύκολους προς κατήχηση, καθώς μέσα από το «Θείο κήρυγμα» θα τους δοθεί διέξοδος.
Ποια είναι όμως αυτή η διέξοδος που δίνεται από τον εκάστοτε στρατολόγο τρομοκράτη για να προσελκύσει; Οι τακτικές και οι μέθοδοι στρατολόγησης τους χτυπάνε σε δύο κυρίως σημεία. Στην ανάδειξη της προσωπικότητας του ατόμου ως ξεχωριστή και με «Θεϊκή ευλογία», ενώ παράλληλα δίνεται και η υπόσχεση πώς η οικογένεια του θα θεωρηθεί προστατευμένη από τους υπόλοιπους της εκάστοτε οργάνωσης και τον Αλλάχ.

Ο κάθε υποψήφιος «ιερός μαχητής» προσελκύεται δια προσέγγισης κάποιων Ιμάμηδων ή κάποιων προσώπων που γνωρίζουν (π.χ. από το ταξίδι τους όπως προειπώθηκε ) και με διάφορες τακτικές αξιολογούν την ετοιμότητα του στο να δεχτεί να περάσει στη δεύτερη κλίμακα που αφορά την ένταξη του σε μια «λειτουργική ομάδα» που αρχικά θα θεωρηθεί ως πιθανή ομάδα μελέτης του Θεού ή κάποιας άλλης παρόμοιας ανώτερης σε φύση δικαιολογίας. Η όλη διαδικασία κατήχησης περιγράφεται άριστα στο Staircase model για την τρομοκρατία. Απαριθμεί τα 5 επίπεδα (μια μελέτη που δεν είναι αντικείμενο του άρθρου) και πώς φτάνει στην τελική κλιμάκωση του χτυπήματος ο κάθε «ιερός μαχητής».

Συμπερασματικά έχουμε μια ροή αλλογενούς, αλλόφυλου και διαφορετικής νοοτροπίας και πολιτισμικού επιπέδου πληθυσμού σε μια περιοχή του πλανήτη που έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ αυτά τα στάδια. Είναι επόμενο, λοιπόν, πως θα υπάρξουν τριβές και διαφορές που πολύ σύντομα θα οδηγήσουν και σε συγκρούσεις. Τι μπορεί να γίνει όμως;

Η μελέτη μιας CONTEST (αντιτρομοκρατικής στρατηγικής) καθώς και η μελέτη για μεταρρυθμίσεις σε μεταναστευτικό είναι αντικείμενα που θα χρειαστούν διατριβή για να παρουσιαστούν, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρξει μια καλή αποτύπωση στο σχεδιασμό και στα πιθανά αποτελέσματα τους. Οπότε επιγραμματικά και μόνο προτείνονται τα εξής:
- Αυστηρός έλεγχος συνόρων
- Εξέταση στην διαδικασία αφομοίωσης του ξένου πληθυσμού. Ιδανικό πρότυπο είναι οι ΗΠΑ όσον αφορά την διαδικασία απόδοσης εγγράφων παραμονής και απόδοσης υπηκοότητας
- Διαχωρισμός ιθαγένειας/υπηκοότητας. Ο διαχωρισμός γίνεται για να διαχωριστεί ποιος είναι ο γηγενής κάτοικος και ποιος ο πολιτογραφημένος. Αυτό διευκολύνει και το παρακάτω:
- Αφαίρεση υπηκοότητας σε περίπτωση πράξης ενάντια στην Εθνική Ασφάλεια.
- Αλλαγή διαδικασίας ασύλου υποχρεώνοντας να ξεκινάει από τις κατά τόπους πρεσβείες. Σε περιπτώσεις πολέμου και μόνον σε αυτές θα επιτρέπεται η είσοδος των προσφύγων σε έδαφος τρίτης χώρας (μόνο από ορισμένες πύλες ειδόσου).
- Δημιουργία σχεδίου που θα απορροφά μέρος αιτήσεων οικονομικών μεταναστών από τις κατά τόπους πρεσβείες βάσει δεξιοτήτων και σχετικής αξιολόγησης για την πιθανή προσαρμογή ενός ανθρώπου στην χώρα προορισμού του. Ιδανικό πλαίσιο τέτοιας αξιολόγησης έχει για παράδειγμα η Αυστραλία.
- Χρήση του εργατικού δυναμικού αυτών των χωρών από επιχειρήσεις της Δύσης με δυνατότητες teleworking για όσους έχουν δεξιότητες ενώ εξέταση κάποιου business case σε συνεργασία με κράτη για την ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στην χώρα κατοικίας τους. Ο σκοπός είναι να δημιουργηθούν κίνητρα παραμονής τους εκεί αλλά και πιθανή ανάπτυξη αγοράς. Παρόμοιο έργο είναι αυτό που έγινε στην Ινδία και πολλές πλέον εταιρίες έχουν στείλει υπηρεσίες υποστήριξης τους από τον τομέα πληροφορικής εκεί.
Η λογική των παραπάνω καταδεικνύει εν ολίγοις, όπως είναι εμφανές, πώς το μεταναστευτικό και η τρομοκρατία βρίσκουν πηγή τροφής σε προβλήματα που είναι κοινά, εξού και η σύνδεση των δύο φαινομένων δεν είναι κάτι που πρέπει να περνάει χωρίς ιδιαίτερο βάσανο. Φυσικά δεν ταυτίζονται, αλλά η σύνδεσή τους είναι εμφανής και σε σημεία επίσης είναι ορατό πώς τα δύο φαινόμενα, όπως είναι διαμορφωμένες οι σημερινές συνθήκες στις συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Αν μπορέσει και μειωθεί η πίεση και η φόρτιση στο ένα εξ αυτών, θα αποτελέσει και απαρχή αποκλιμάκωσης της έντασης και στο δεύτερο.

Πηγή HufPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο υπουργός Άμυνας της Γαλλίας Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν δήλωσε σήμερα ότι η μάχη για την ανακατάληψη της πόλης της Ράκας, προπυργίου της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στη Συρία, θα αρχίσει “εντός των προσεχών ημερών”.

“Σήμερα, μπορούμε να πούμε ότι η Ράκα έχει περικυκλωθεί και ότι η μάχη της Ράκας θα αρχίσει εντός των προσεχών ημερών”, δήλωσε ο Λε Ντριάν μιλώντας στο ειδησεογραφικό δίκτυο CNEWS.

Η συγκεκριμένη μάχη αναμένεται να είναι η πλέον αιματηρή, αφού οι τζιχαντιστές (Ισλαμικό Κράτος) που δεν έχουν διαφύγει σε άλλες χώρες (Τουρκία κ.α.) έχουν συγκεντρωθεί στην Ράκκα για να δώσουν "την μάχη των μαχών". Μια μάχη που στην ουσία θα "κλείσει" το κεφάλαιο του Ισλαμικού Κράτους, τα απομεινάρια του οποίου αναμένεται να διασκορπιστούν σε ερημικές περιοχές, προκειμένου να αναδιοργανωθούν και να ξεκινήσουν ανταρτοπόλεμο κατά του συριακού στρατού και, κυρίως, κατά αμάχων πολιτών σε χωριά της Συρίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Μαρ 2017


Του Γιώργου Παυλόπουλου

O τρόμος χτύπησε και πάλι την Ευρώπη, αυτή τη φορά επιλέγοντας ως στόχο την καρδιά του Λονδίνου. Το χθεσινό τρομοκρατικό (όπως χαρακτηρίστηκε εξαρχής) χτύπημα εκδηλώθηκε ακριβώς ένα χρόνο μετά από το αντίστοιχο στο αεροδρόμιο Ζαβεντέμ των Βρυξελλών, που είχε κοστίσει τη ζωή σε 32 ανθρώπους, αλλά και λίγα μόλις 24ωρα μετά τον ισλαμιστή που επιτέθηκε εναντίον στρατιωτών στο αεροδρόμιο Ορλί του Παρισιού -για να βρει τον θάνατο, χωρίς να προκαλέσει άλλα θύματα.

Το χθεσινό επεισόδιο ήταν αναμφίβολα πιο σοβαρό από το τελευταίο, όμως ο συνδυασμός τους έχει σημάνει συναγερμό στις ευρωπαϊκές αρχές ασφαλείας, μιας και φοβούνται ότι θα υπάρξει συνέχεια.

Οι φόβοι αυτοί ενισχύονται καθώς υπάρχουν επιπλέον ενδείξεις που συνδέουν τα δύο αυτά περιστατικά. Μία από αυτές, όπως σημειώνουν ήδη αναλυτές, έχει να κάνει με τον ελαφρύ οπλισμό που έφεραν οι δράστες (στη μία ένα αεροβόλο πιστόλι και στην άλλη μαχαίρι), ενώ μια δεύτερη αφορά στο γεγονός ότι όλα δείχνουν πως έδρασαν μόνοι τους. Κι αυτό, εφόσον επιβεβαιωθεί, σημαίνει ότι υπάρχει μεγάλη και επικίνδυνη κινητικότητα στις τάξεις των αποκαλούμενων «μοναχικών λύκων» -ατόμων, δηλαδή, που έχουν ασπαστεί ακραίες ιδέες και δρουν μόλις θεωρήσουν ότι τους έχει δοθεί κάποιο σύνθημα από τους ηγέτες ή τις οργανώσεις στις οποίες πρόσκεινται ή ανήκουν.

Στο εσωτερικό της Βρετανίας, πάντως, η προσοχή τόσο του πολιτικού κόσμου όσο και της κοινής γνώμης στράφηκε αυτομάτως από την υπόθεση του Brexit και των συνεπειών του προς την αναβίωση της τρομοκρατικής απειλής.

Είναι χαρακτηριστικό ότι μόλις έγινε γνωστό το περιστατικό, η Βουλή της Σκοτίας διέκοψε την επίμαχη συζήτηση που είχε ως θέμα το δεύτερο δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία από το Ηνωμένο Βασίλειο και επρόκειτο να ολοκληρωθεί σήμερα το βράδυ με ψηφοφορία.

Αυτή ήταν η τρίτη σοβαρή τρομοκρατική επίθεση στο έδαφος της χώρας, που κόστισε τη ζωή στον δράστη και τρεις ακόμη ανθρώπους -έναν φρουρό του Κοινοβουλίου και δύο πεζούς που χτυπήθηκαν από το αυτοκίνητό του στη γέφυρα του Γουεστμίνστερ, όπου επίσης τραυματίστηκαν αρκετοί. Είχαν προηγηθεί δύο χτυπήματα: Τον Ιούλιο του 2005, όταν τέσσερις ισλαμιστές καμικάζι είχαν σκοτώσει 52 ανθρώπους με σχεδόν ταυτόχρονες επιθέσεις σε μέσα μεταφοράς. Και τον Μάιο του 2013, όταν δύο τζιχαντιστές είχαν κυριολεκτικά αποκεφαλίσει σε δρόμο του Λονδίνου έναν στρατιώτη.

[Συλλυπητήρια και βοήθεια]

Αγκ. Μέρκελ, Φρ. Ολάντ και όλοι σχεδόν οι ηγέτες της Ευρώπης και της Ε.Ε. εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους προς τη βρετανική κυβέρνηση, προσφέροντας παράλληλα κάθε δυνατή βοήθεια, τόσο σε πολιτικό επίπεδο όσο και με συνεργασία των αρμόδιων αρχών και ανταλλαγή πληροφοριών. Κάτι ανάλογο έκανε και ο Ντ. Τραμπ, ο οποίος επικοινώνησε τηλεφωνικά με την Τ. Μέι, ενώ μηνύματα έστειλαν πρόεδροι και πρωθυπουργοί από όλο τον κόσμο.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Μαρ 2017


Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Η διεθνής Ισλαμική οργάνωση, "Islamic Relief Worldwide" στενά συνδεόμενη με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα (Μ.Α.), έχει παρουσία στην Ελλάδα
(Σχετικές παραπομπές εκ της επίσημης ιστοσελίδας τους)
- http://www.islamic-relief.org/aid-for-refugees-in-greece/
- http://www.islamic-relief.org/support-for-syrian-refugees-across-europe/
- http://www.islamic-relief.org/exhausted-refugees-now-face-a-three-day-walk/

Η οργάνωση αυτή το Νοέμβριο του 2014, κηρύχθηκε ως τρομοκρατική από το κράτος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και τον Ιούνιο του 2014 απαγορεύτηκε πλήρως η δράση της στο Ισραήλ και τη Δυτική όχθη λόγω χρηματοδότησης της Χαμάς.

Το 2016 η διεθνής τράπεζα HSBC, διέκοψε κάθε επαγγελματική συναλλαγή με την οργάνωση λόγω σοβαρών υποψιών ότι η ανθρωπιστικές δωρεές της οργάνωσης καταλήγουν σε τρομοκρατικά δίκτυα.

Τον Ιούλιο του 2016, η Αμερικανική Πολιτεία του Μιζούρι καταδίκασε τη τοπική θυγατρική λόγω παραβίασης συναλλαγών με το Ιράκ, αξίας 1.4 εκ. Δολαρίων και το Αφγανιστάν σε σχέση με εκεί ομάδες εξτρεμιστών.

Επίσης η θρησκευτική επίσημη ένωση της Αιγύπτου μεταφραζόμενη ως "International Islamic Council for Da’wah and Relief" εκδίωξε την Islamic Relief από μέλος της στο τέλος του 2014, ως εμπλεκόμενη σε υποστήριξη διεθνούς τρομοκρατίας. Επιπλέον το 2012 η Ελβετική τράπεζα UBS, διέκοψε συνεργασία με την οργάνωση λόγω πιθανών διασυνδέσεων με τρομοκρατία ενώ στο παρελθόν και συγκεκριμένα το 1999 το υπουργείου οικονομικών των ΗΠΑ είχε διαπιστώσει συναλλαγές της οργάνωσης με Καναδέζικη ΜΚΟ που είχε χαρακτηριστεί ως βιτρίνα της Αλ Κάιντα. Το 2005 οι Ρωσικές αρχές κατηγόρησαν την οργάνωση ως εμπλεκόμενη σε υποστήριξη Καυκάσιων τρομοκρατών.


Η οργάνωση αυτή έχει μεγάλο έργο στα Δυτικά Βαλκάνια ενώ διατηρεί παρουσία εκεί από τη δεκαετία του '90. Μάλιστα έκθεση της Αμερικανικής ΚΥΠ, το 1996, περιγράφει ότι τα γραφεία της οργάνωσης στη Βοσνία εν μέσω πολέμου έδιναν όπλα στους Βόσνιους ενώ λάμβαναν στήριξη από Ισλαμιστές με έδρα το Σουδάν και συγκεκριμένα το "National Islamic Front".

Προσέτι ένας εκ των ηγετών της οργάνωσης τη σήμερον ο "Tahir Salie" είναι και μέλος Δ.Σ της οργάνωσης "International Business Forum" που εδρεύει στη Κωνσταντινούπολη που συνδέεται στενότατα με το περιβάλλον του Ταγίπ Ερντογκάν και της επιχειρηματικής ένωσης MUSIAD, ενώ θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η "συμβίωση" σε αυτές τις δομές και της Τουρκική υπηρεσίας ΜΙΤ.

Πηγή RIMSE



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στις 22 Μαρτίου 2016 ισλαμιστές σκοτώνουν 32 ανθρώπους στις Βρυξέλλες και τραυματίζουν άλλους 300, κάποιους απ' αυτούς βαριά. Τα μέτρα ασφαλείας, οι έλεγχοι, οι περιπολίες στρατιωτών στους δρόμους δεν κατάφεραν να τους εμποδίσουν.

Ο Έρικ Μερνί από το στρατιωτικό νοσοκομείο «Reine Astrid» θυμάται ακόμη εκείνη την ημέρα, όπως μεταδίδει η Deutsche Welle: «Το αεροδρόμιο για εμένα ήταν πάντα συνδεδεμένο με την πτήση μου για τις διακοπές, ένα ευχάριστο μέρος, ξαφνικά μεταλλάχτηκε σε πεδίο πολέμου…». Μόλις τον Φεβρουάριο του 2017 έλαβε εξιτήριο και το τελευταίο θύμα από το νοσοκομείο.

Εκείνο το πρωινό του Μαρτίου του 2016 η πόλη σιωπά. Οι δρόμοι που είναι μονίμως μποτιλιαρισμένοι ξαφνικά είναι άδειοι. Μόνο αστυνομικοί και περιπολικά βρίσκονται στους δρόμους. Στην περιοχή του ευρωκοινοβουλίου που πάντα έχει κίνηση κυριαρχεί εκκωφαντική σιωπή. Κι αυτό επειδή κάτω από τη γη στη στάση του μετρό Maelbeek ένας τρομοκράτης ανατινάχτηκε παρασύροντας μαζί του στο θάνατο κι άλλους ανθρώπους.

«Δεν κατάλαβα ότι είχα τραυματιστεί» λέει σήμερα η Κλαιρ Γκοσέ, που επέζησε από την έκρηξη. «Οι ψυχολόγοι λένε ότι βρισκόμουν σε σοκ. Το σώμα μου ήταν εκεί αλλά το πνεύμα μου ήταν εκτός τόπου και χρόνου». Ένα μεταλλικό θραύσμα διαπέρασε το κρανίο της μέχρι τον εγκέφαλο.

Μια πόλη διαφορετική από τις άλλες

Η βιαιότητα των επιθέσεων φέρνει τους ανθρώπους στις Βρυξέλλες πιο κοντά. Συγκεντρώνονται, ανάβουν κεριά, τραγουδούν, αφήνουν λουλούδια.

Όμως είναι δύσκολο να βρεθεί μια συλλογική ταυτότητα σε μια πόλη όπως είναι οι Βρυξέλλες. Στις επιθέσεις του Παρισιού τα πράγματα ήταν διαφορετικά. Οι άνθρωποι ένιωθαν ενωμένοι, υπήρχε συλλογική ταυτότητα, υπήρχε «εμείς». Το «εμείς» ήταν η Γαλλία.

Αλλά οι κάτοικοι των Βρυξελλών δεν έχουν πολλά κοινά στοιχεία. Πρόκειται για Βέλγους, νέους ασκούμενους από όλο τον κόσμο, λομπίστες, δημοσιογράφους, πολιτικούς. Πολλοί είναι μόνο περαστικοί από την πόλη, για κάποιες εβδομάδες ή χρόνια. Δεν μοιράζονται την ίδια μητρική γλώσσα, ούτε οι ίδιοι οι Βέλγοι δεν μοιράζονται την ίδια μητρική με την αέναη διαμάχη τους μεταξύ γαλλόφωνων και Φλαμανδών. Η τρομοκρατία ασφαλώς και δεν υπήρξε αφορμή για να ξεπεραστούν όλα αυτά.

Το Βέλγιο ζει με την τρομοκρατία

Σήμερα, ένα χρόνο μετά, δε φαίνεται να έχει αλλάξει τίποτα. Οι βαριά οπλισμένοι στρατιώτες είναι μέρος της εικόνας των Βρυξελλών όχι μόνο από εκείνη την φοβερή ημέρα αλλά ήδη από πολύ νωρίτερα. Στις αρχές του 2015 οι ερευνητές της αστυνομίας είχαν κάνει έφοδο σε πυρήνα τρομοκρατών στην πόλη Φερφίρς. Το Βέλγιο ζούσε με την τρομοκρατία καιρό πριν από την επίθεση.

Ουσιαστικός δημόσιος διάλογος γύρω από αυτό το θέμα δεν γίνεται στο Βέλγιο. Ποιος πολιτικός θα προωθούσε έξαλλου το τέλος των προληπτικών μέτρων; Σύμφωνα με επίσημες πηγές η τρομοκρατική απειλή συνεχίζει να θεωρείται «σοβαρή» και αυτό δεν φαίνεται να αλλάζει στο άμεσο μέλλον.

Πηγή Deutche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

17 Μαρ 2017


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Σα να μην έφταναν τα τεράστια ανοικτά μέτωπα που έχει να αντιμετωπίσει η Ελλάδα σε όλα τα επίπεδα και που έχουν λάβει πλέον χαρακτηριστικά υπαρξιακού επιπέδου (ελληνοτουρκικά, μεταναστευτικό, αξιολόγηση, πραγματική οικονομία, κοινωνικό πρόβλημα κοκ), έχουμε τώρα και ένα νέο μεγάλο ζήτημα, το μόνο που μας έλλειπε, την εξαγωγή ταχυδρομικής τρομοκρατίας.

Δεν μας φτάνει που έχουμε καταντήσει «ειδική χώρα» σε όλα τα παραπάνω, κινδυνεύουμε πλέον να υποστούμε και καθεστώς ειδικής μεταχείρισης ακόμα και στα δέματα που φεύγουν προς το εξωτερικό. Γιατί δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία ότι κάτι τέτοιο θα συμβεί τελικά αν οι αρμόδιες αρχές δεν καταφέρουν δώσουν μία άμεση και οριστική λύση σε αυτή τη νέα απειλή που χτυπάει τώρα την πόρτα της Ελλάδας.

Οι άνθρωποι που στέλνουν αυτά τα δέματα, είτε δεν ξέρουν τι κάνουν, είτε ξέρουν πολύ καλά τι κάνουν: μέση οδός δεν υπάρχει.

Σε κάθε περίπτωση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο. Και θα είναι τραγικό για την Ελλάδα αν δεν καταφέρει να αντιμετωπίσει το πρόβλημα σε χρόνο μηδέν.

Αν εμφανιστούν κι άλλα τέτοια κρούσματα, αλλά και αν δεν γίνει παν δυνατόν, σε στενή και αποδείξιμη πλήρη συνεργασία με ξένες υπηρεσίες για την εξάλειψη αυτού του φαινομένου το κόστος για την Ελλάδα θα αποδειχθεί πολύ μεγάλο.

Οι αρμόδιες αρχές οφείλουν να κινηθούν ταχύτατα και αποτελεσματικά και οι πολιτικές ηγεσίες πρέπει να μην αφήσουν ούτε το ελάχιστο περιθώριο στο οποίο η παράμετρος «εξαγόμενη τρομοκρατία» θα παγιωθεί και μάλιστα θα συνδεθεί με την εσωτερική πολιτική κατάσταση στη χώρα όπως οι εμπνευστές της, έστω και κατά χονδροειδή τρόπο, επιχείρησαν.
Με αυτή την ιστορία πρέπει να τελειώνουμε οριστικά και να τελειώνουμε όχι αύριο, αλλά χθες…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Μαρ 2017


Η επόμενη ημέρα των ολλανδικών εκλογών βρίσκει την Τουρκία και πάλι απέναντι στην Ολλανδία με ισοπεδωτικές δηλώσεις του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών Mevlut Cavusoglu που σε δημόσια ομιλία του σήμερα υποστήριξε ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα στους Ολλανδούς Φιλελεύθερους του Rutte και τους ακροδεξιούς του Geert Wilders.

«Τώρα που οι εκλογές τελείωσαν, αν ρίξετε μια ματιά στα πολλά κόμματα της Ολλανδίας βλέπετε ότι δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα σε Φιλελεύθερους και τον φασίστα Βίλντερς, έχουν την ίδια νοοτροπία», είπε ο κ.Cavusoglu και απηύθυνε τη ρητορική ερώτηση «Πού πηγαίνετε; Πού οδηγείτε την Ευρώπη; Εσείς ξεκινήσατε την κατάρρευση της Ευρώπης. Εσείς σύρετε την Ευρώπη στην άβυσσο. Σύντομα θα ξεκινήσουν ιεροί πόλεμοι στην Ευρώπη» προέβλεψε.

Το μέτωπο που έχει ανοίξει η Τουρκία με την Ευρώπη περιλαμβάνει εκτός από την Ολλανδία και τη Γερμανία. Τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης βρίσκονται συχνά στο στόχαστρο και το χθεσινό πρωτοσέλιδο της Bild με τίτλο κατά του Ερντογάν, εξόργισε το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών. Ο εκπρόσωπός του Χουσεΐν Μουφτούογλου κατηγόρησε το έντυπο για «νοοτροπία μίσους και προσβολή προς το πρόσωπο του Προέδρου μας». Ανέφερε ότι τα ευρωπαϊκά μέσα ενημέρωσης ανταγωνίζονται μεταξύ τους στην παραγωγή μη θεμελιωμένων ισχυρισμών κατά της Τουρκίας και του Προέδρου Ερντογάν και επιδίδονται στην πολιτική πολεμική αντί να προβάλλουν αμερόληπτες και σωστές ειδήσεις. Έτσι, ως προϊόντα ενημέρωσης που καλλιεργούν τον ρατσισμό και την ξενοφοβία, δεν έχουν καμία απολύτως αξία και είναι καταδικασμένα «να εξαφανιστούν στον κάδο απορριμμάτων της ιστορίας».

Ενέργειες που θα «πονέσουν» την Ευρώπη

Στο ίδιο κλίμα ήταν και η απάντηση του Τούρκου υπουργού Δικαιοσύνης Μπεκίρ Μποζντά στο αίτημα της Γερμανίας για την αποφυλάκιση του Ντενίζ Γιουτζέλ, ανταποκριτή της Βελτ που έχει προφυλακιστεί με την κατηγορία της τρομοκρατίας. Ο κ. Μποζντά απάντησε ότι κανείς δεν μπορεί να υποδεικνύει στην τουρκική δικαιοσύνη πώς να κάνει τη δουλειά της. Όμως, πίσω από αυτές τις φραστικές επιθέσεις της Άγκυρας, και εν όψει του δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου διαφαίνεται και η πρόθεση να υπάρξουν συγκεκριμένες ενέργειες που θα «πονέσουν» την Ευρώπη, όπως η συμφωνία Τουρκίας-ΕΕ, καθώς σε δύο ημέρες συμπληρώνεται ένας χρόνος από τη σύναψή της.

Τόσο ο πρωθυπουργός Yildirim, όσο και δυο υπουργοί, χθες ο υπουργός ΕΕ Ομέρ Τσελίκ και ο υπουργός Εξωτερικών Mevlut Cavusoglu, δήλωσαν ανοικτά ότι η συμφωνία μπορεί να ακυρωθεί εφόσον δεν έχει υλοποιηθεί εκ μέρους της ΕΕ η καταβολή των 3 δις ευρώ προς την Τουρκία και η χαλάρωση του περιορισμού της βίζας για Τούρκους πολίτες στη ζώνη του Σένγκεν.«Μας έκαναν να χάσουμε το χρόνο μας για τη συμφωνία για τη βίζα» είπε χθες σε τηλεοπτικό πρόγραμμα ο κ. Cavusoglu και συνέχισε λέγοντας «και εμείς δεν εφαρμόζουμε τη συμφωνία επανεισδοχής και αναθεωρούμε τη συμφωνία για το μεταναστευτικό».

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

7 Μαρ 2017


Της Δρ. Μαρίας Χρ. Αλβανού

Η απειλή της ισλαμιστικής τρομοκρατίας, αφορά μια τρομοκρατία που διαστρεβλώνοντας, παραμορφώνοντας την έννοια του jihad και εμμένοντας ανιστόρητα σε μια βίαιη εκδοχή της, τη μετατρέπει σε έναν αιματηρό πόλεμο εναντίον όσων δεν συμφωνούν με την ακραία θρησκευτική ιδεολογία του ισλαμιστικού εξτρεμιστικού δικτύου.

Την τρομοκρατία στην Ευρώπη τη γνωρίζουμε πολύ καλά εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Ακόμη και η λέξη έλκει την καταγωγή της από την ευρωπαϊκή ιστορία. Οι οργανώσεις όμως που γνωρίζαμε μέχρι πρόσφατα και που δρούσαν στο εγχώριο ευρωπαϊκό σκηνικό με διάφορους ιδεολογικούς μανδύες είχαν μια δράση “συμβατική”, επιχειρησιακά αναμενόμενη μέσα σε συνήθη πλαίσια. Με διακριτή δομή, πυρήνες και ιεραρχία, συγκεκριμένα μέλη με φυσικούς δεσμούς επαφής μεταξύ τους και εντός της ιεραρχικής αλυσίδας, είχαν μια ταυτότητα την οποία οι αρχές μπορούσαν να αντιμετωπίσουν μέσα στα πλαίσια της δεδομένης αντιτρομοκρατικής και αντεγκληματικής πολιτικής.

Η ποιοτική διαφορά της ισλαμιστικής τρομοκρατίας, που επηρεάζει και τη δυνατότητα των αρχών ασφάλειας να την αντιμετωπίσουν στην επιχειρησιακή της έκφανση, έγκειται σε ιδιαιτερότητες της ίδιας της μορφής-υπόστασης της και της δράσης της. Αρχικά η Al Qaeda εισήγαγε ουσιαστικά την έννοια του δικτύου, του “network”, ενός ιδεολογικού “umbrella network” (όπως αναφέρεται στη διεθνή βιβλιογραφία) που μπορεί να αγκαλιάζει ομάδες, cells, πυρήνες που δρουν ευέλικτα και αυτόνομα χωρίς την ανάγκη “φυσικής ενότητας” και εγγύτητας με τον “μητρικό” ιδεολογικό πυρήνα. Το Daesh πατώντας στο παραπάνω επιτυχημένο μοτίβο, το εκμεταλλεύεται και το εξελίσσει δίδοντας ακόμη πιο ευρύτερη κάλυψη, αλλά και ελευθερία και αυτονομία σε όσους ακόμη και ως μεμονωμένα άτομα επιλέγουν να δράσουν βίαια και να εξαπολύσουν επιθέσεις. Αρκεί η επίκληση του Daesh, αρκεί ουσιαστικά η επίκληση και πίστη στου ισλαμιστικό ιδεώδες και ιδανικό από τον αυτουργό για να βαφτιστεί μαχητής και να συμπεριληφθεί η τρομοκρατική επίθεση του στις επιτυχίες της οργάνωσης και του ισλαμιστικού δικτύου.

Η ευκολία αυτή με την οποία κάποιος γίνεται μαχητής ως “μοναχικός λύκος” (lone wolf) και βρίσκει μανδύα κάλυψης της δράσης του (για την οποία τα κίνητρα αναλύονται σε διάφορα επίπεδα) αποτελεί την πρώτη δυσκολία των αρχών ασφαλείας που δεν έχουν απέναντι τους τα παλαιού τύπου ορισμένα και συγκεκριμένα μέλη που στρατολογούνταν και συμμετείχαν στις διάφορες δραστηριότητες της οργάνωσης με ποικίλους τρόπους δημιουργώντας ευκαιρίες για σύλληψη.

Σε επιχειρησιακό επίπεδο μεθοδολογίας επιθέσεων η παραπάνω ευκολία του μεμονωμένου αυτουργού έρχεται να συναντήσει απλές μορφές, σχεδόν πρωτόγονες επιθέσεων, που απαιτούν μηδενική εξειδίκευση σε τεχνογνωσία ή εξάσκηση. Τα χτυπήματα τύπου 11ης Σεπτεμβρίου, χτυπήματα με σχεδιασμό και συντονισμό (που έστω θεωρητικά δίνουν ένα περιθώριο στις αρχές να προλάβουν την εξέλιξη του τρομοκρατικού σχεδίου σε κάποιο από τα στάδια του βλέπουμε να δίνουν τη θέση τους σε απλές πλην όμως αποτελεσματικές επιθέσεις. Οι επιθέσεις αυτοκτονίας γίνονται πιο απλές, γίνεται χρήση πυροβόλων όπλων, ενώ χρησιμοποιούνται οχήματα εναντίον πεζών και μαχαίρια (knife attacks). Προκρίνονται στρατηγικά επιθέσεις που χρειάζονται λίγο χρόνο δράσης και υποτυπώδες σχέδιο, μπορούν να λάβουν χώρα σχεδόν παντού και σχεδόν από τον οποιονδήποτε, χωρίς ιδιαίτερες ικανότητες ή γνώσεις. Μέθοδοι από τη Μέση Ανατολή, απλοϊκές αλλά αποτελεσματικές, έχουν εισέλθει στην Ευρώπη.

Οι προκλήσεις σε επίπεδο αντιμετώπισης είναι σοβαρές. Συχνά για την αποφυγή τέτοιων επιθέσεων σε συγκεκριμένους στόχους μπορούν να ληφθούν μέτρα περιπτωσιολογικής πρόληψης (situational prevention measures). Αυτά δεν καταπολεμούν την τρομοκρατία, ούτε καν τη χρήση συγκεκριμένων μεθόδων τρομοκρατικού χτυπήματος, απλά διασφαλίζουν συγκεκριμένο στόχο. Δρουν δηλαδή προστατευτικά σε περιορισμένο επίπεδο, αλλά μπορεί να είναι σωτήρια για την προστασία συγκεκριμένης υποδομής (πχ. ενός αεροδρομίου, μιας πρεσβείας κλπ.). Τα μέτρα αυτά χρειάζονται συχνά και αυτά μια υλικοτεχνική υποδομή αλλά και αποδοχή από την κοινή γνώμη. Εδώ μια έξτρα πρόκληση είναι να μην οδηγηθούμε σε “πόλεις-φρούρια”, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τα δικαιώματα του πολίτη και την κοινωνική συνοχή.

Η χρήση του όρου "ισλαμιστικό δίκτυο" αντί μιας επικέντρωσης στο Daesh ανταποκρίνεται στις πραγματικές διαστάσεις του φαινομένου, που κάποτε είχε κύριο και εμφανή εκφραστή την Al Qaeda, σήμερα το Daesh και αύριο πιθανόν μια εξελιγμένη μορφή της Al Qaeda ή κάποιο άλλο τρομοκρατικό σχήμα. Δεν έχουμε να κάνουμε με μια οργάνωση αλλά με ένα κίνημα τρομοκρατικής δράσης και ο αποκεφαλισμός ή η στρατιωτική ήττα του Daesh δεν θα επιλύσει ριζικά το πρόβλημα. Δεν έχουμε απέναντι μας μια Fraktion. Rotte Armee Fraktion, ούτε τις Brigate Rosse. Oσο πιο γρήγορα το καταλάβουμε αυτό, τόσο πιο αποτελεσματικά θα αντιμετωπίσουμε το φαινόμενο της ριζοσπαστικοποίησης στη βια, που είναι το γόνιμο έδαφος πάνω στο οποίο φυτρώνει το δέντρο της ισλαμιστικής τρομοκρατίας.

* Η Δρ. Μαρία Χρ. Αλβανού είναι Εγκληματολόγος, ειδική σε θέματα τρομοκρατίας
Το άρθρο βασίζεται σε σχετική εισήγηση στο Delphi Economic Forum

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

2 Μαρ 2017


Το Ισλαμικό Κράτος εξακολουθεί να διαθέτει σήμερα 12.000 έως 15.000 μαχητές στο Ιράκ και στην Συρία, σύμφωνα με τον διοικητή των δυνάμεων του δυτικού συνασπισμού που ηγούνται οι ΗΠΑ, αντιστράτηγος Στίβεν Τάουνσεντ.

«Η καλύτερη εκτίμηση που οι υπηρεσίες πληροφοριών μπορεί να δώσουν σήμερα είναι ότι το ΙΚ διαθέτει 12.000 με 15.000 τζιχαντιστές στο Ιράκ και την Συρία», τόνισε σήμερα ο Τάουνσεντ σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στο Αμερικανικό Πεντάγωνο από βιντεοκλήση από την Βαγδάτη.

Το 2015 και το 2016, η εκτίμηση του Αμερικανικού Πενταγώνου για τον αριθμό των μαχητών της τζιχαντιστικής οργάνωσης ανερχόταν σε 20.000 με 30.000.

Σύμφωνα με τον Αμερικανό διοικητή του δυτικού συνασπισμού οι τζιχαντιστές έχουν υποστεί σοβαρά πλήγματα.

«Σχεδόν όλα τα μέλη της συνοδείας του Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι» έχουν σκοτωθεί τους τελευταίους έξι με εννέα μήνες «σε στοχευμένα αεροπορικά πλήγματα», πρόσθεσε.

Αλλά παρά τα πλήγματα που έχουν δεχθεί, οι μαχητές του ΙΚ συνεχίζουν να συνιστούν έναν επικίνδυνο εχθρό.

«Δεν αναμένω μια αιφνίδια κατάρρευση του ηθικού του ΙΚ», στην Μοσούλη, την πόλη στο βόρειο Ιράκ εντός της οποίας έχουν οχυρωθεί 2.000 τζιχαντιστές.

«Κάποιοι από αυτούς τους μαχητές θα δραπετεύσουν» μπροστά στην προέλαση των ιρακινών δυνάμεων. «Αλλά οι υπόλοιποι θα συνεχίσουν να υπακούουν διαταγές ή να πολεμούν έως θανάτου», επισήμανε ο Τάουνσεντ.

«Ο επικεφαλής του ISIS παραδέχθηκε την ήττα του»

«Τοπική πηγή αποκάλυψε ότι στην επαρχία Νινευή την Τρίτη, η ηγέτης του Daesh (ISIS ή ‘ισλαμικό κράτος), Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι, σε ομιλία του προς τους υποστηρικτές του, αναγνώρισε την ήττα της οργάνωσης κατά τις πρόσφατες μάχες και κάλεσε τα μέλη να μεταμφιεσθούν για να ξεφύγουν’ προς τις ορεινές περιοχές», σημειώνει η ιρακινή τηλεόραση «alsumaria.tv».

Σύμφωνα με την ‘Alsumaria’, που επικαλείται ανώνυμη πηγή ‘ο Μπαγκντάντι αποχαιρέτισε τα μέλη της οργάνωσης’.
«Η πηγή, που ζήτησε την ανωνυμία, είπε ότι ‘στο κήρυγμά του έδωσε οδηγίες προς τα μέλη της οργάνωσης πώς να αντιδρούν όταν περιβάλλονται από ιρακινές δυνάμεις’, καλώντας τους να αποχωρήσουν σε ορεινές περιοχές του Ιράκ και της Συρίας».
Η πηγή, δήλωσε ακόμη, ότι οι ηγέτες του Συμβουλίου της Σούρα από τη Νινευή και το Ταλ Αφάρ έφυγαν προς το συριακό έδαφος.

Το ισλαμικό Κράτος αποσύρθηκε από μεγάλο τμήμα της Παλμύρας

Οι μαχητές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος αποσύρθηκαν από μεγάλο τμήμα της πόλης της Παλμύρας, αλλά έχουν αφήσει πίσω τους πλήθος ναρκών, καθιστώντας έτσι προβληματική την προέλαση των συριακών στρατιωτικών δυνάμεων, ανακοίνωσε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Οι δυνάμεις του καθεστώτος της Δαμασκού, με την υποστήριξη των ρωσικών δυνάμεων, εισήλθαν χθες στην αρχαία πόλη της Παλμύρας έπειτα από σφοδρές συγκρούσεις με τις δυνάμεις των τζιχαντιστών.

«Το Ισλαμικό Κράτος αποσύρθηκε από μεγάλο τμήμα της Παλμύρας αφού ναρκοθέτησε την πόλη. Καμικάζι είναι ανεπτυγμένοι στις ανατολικές συνοικίες», δήλωσε ο Ραμί Αμπντελραχμάν, διευθυντής της μη κυβερνητικής οργάνωσης. «Οι κυβερνητικές δυνάμεις δεν έχουν κατορθώσει να εισέλθουν στο κέντρο της πόλης ούτε στις ανατολικές συνοικίες», είπε διευκρινίζοντας ότι δεν υπάρχουν πλέον μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στην αρχαία πόλη, που βρίσκεται νοτιο-δυτικά της νέας πόλης της Παλμύρας, αλλά ο τομέας αυτός είναι «εκτεταμένα ναρκοθετημένος».

Η αρχαία πόλη της Παλμύρας περιλαμβάνεται στα μνημεία της παγκόσμιας πολιτιστικής κληρονομιάς. Βρίσκεται στο κέντρο της Συρίας, κατελήφθη τον Μάιο 2015 από τους τζιχαντιστές οι οποίοι κατέστρεψαν τους ωραιότερους ναούς και πραγματοποίησαν μαζικές εκτελέσεις. Στη συνέχεια, οι δυνάμεις του Ισλαμικού Κράτους εκδιώχθηκαν από την περιοχή τον Μάρτιο 2016, αλλά την ανακατέλαβαν τον Δεκέμβριο.

Οι δυνάμεις της Δαμασκού, με την υποστήριξη των χερσαίων και εναέριων δυνάμεων, προσπαθούσαν εδώ και εβδομάδες να καταλάβουν την πόλη, προωθούμενες μέσα από την έρημο της επαρχίας Χομς.

Ο γενικός διευθυντής αρχαιοτήτων και του Μουσείου της Συρίας δηλώνει ότι είναι διχασμένος. «Είμαστε ικανοποιημένοι για το τέλος του εφιάλτη, αλλά είναι ένα μείγμα χαράς και φόβου».

«Χαράς διότι δεν θα υπάρξουν άλλες καταστροφές στον αρχαιολογικό χώρο της Παλμύρας και φόβου για την τύχη της πόλης. Εχει μείνει ο χώρος όπως ήταν πριν ή έχουν υπάρξει πολλές καταστροφές; Εγιναν εκρήξεις χωρίς να το μάθουμε; Περιμένω να πάω στην Παλμύρα για να εξετάσω την κατάσταση του χώρου», είπε ο Μααμούν Αμπντουλκαρίμ.

«Ζούμε έναν εφιάλτη. Όταν μιλάμε για την Παλμύρα, δεν αναφερόμαστε πια στην ομορφιά της. Εχει γίνει συνώνυμο του τρόμου».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

28 Φεβ 2017


Το προκαταρκτικό σχέδιο του Πενταγώνου για να ηττηθεί η τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) παραδόθηκε χθες στον Λευκό Οίκο. Ο αμερικανός υπουργός Άμυνας Τζιμ Μάτις θα το παρουσιάσει σε ανώτερα κυβερνητικά στελέχη, δήλωσε εκπρόσωπος του Πενταγώνου στους δημοσιογράφους.

Ο πλοίαρχος Τζεφ Ντέιβις περιορίστηκε να πει αόριστα ότι πρόκειται απλά για ένα σχέδιο σε αδρές γραμμές που εξετάζει τη δράση εναντίον του ΙΚ σε διεθνές επίπεδο, όχι μόνο στο Ιράκ και τη Συρία.
Κατά τον Ντέιβις, το σχέδιο αυτό θα επιτρέψει να ηττηθεί «τάχιστα» το ΙΚ.

Η επανεξέταση αυτή της στρατηγικής των ΗΠΑ καταγράφεται σε μια κρίσιμη χρονική συγκυρία για τις επιχειρήσεις του διεθνούς συνασπισμού υπό αμερικανική ηγεσία εναντίον του ΙΚ τόσο στο Ιράκ όσο και στη Συρία. Ενδέχεται να οδηγήσει στη χαλάρωση ορισμένων από τους περιορισμούς της πολιτικής της κυβέρνησης του Μπαράκ Ομπάμα, όπως το όριο στον αριθμό των στρατιωτών επί του πεδίου. Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ έχει εξαγγείλει πως το να ηττηθούν οι «ριζοσπαστικές ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις» είναι ανάμεσα στους βασικούς της στόχους σε διεθνές επίπεδο.

Ο υποστράτηγος Στίβεν Τάουνσεντ, ο οποίος διοικεί τις αμερικανικές και συμμαχικές επιχειρήσεις από τη Βαγδάτη, έχει δηλώσει πως πιστεύει πως και τα δύο εναπομείναντα προπύργια του ΙΚ, η Μοσούλη στο Ιράκ και η Ράκα στη Συρία, θα καταληφθούν από δυνάμεις που υποστηρίζουν οι ΗΠΑ μέσα στους επόμενους έξι μήνες.

Στο σχέδιο, πέραν του υπουργείου Άμυνας, συνεισέφεραν ιδέες ο υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον, το υπουργείο Οικονομικών αλλά και οι αμερικανικές υπηρεσίες πληροφοριών. Το σχέδιο έχει διπλωματικές και στρατιωτικές πτυχές, εξήγησε ο πλοίαρχος Ντέιβις.

Κατά ειδικούς, το Πεντάγωνο αναμένεται να ζητήσει να αναπτυχθούν επιπλέον δυνάμεις, πέρα από τους 6.000 άνδρες που βρίσκονται στο Ιράκ και τη Συρία, να αυξηθούν τα επιθετικά ελικόπτερα που δρουν στις χώρες αυτές, να κλιμακωθούν οι αεροπορικές επιδρομές, και να αναπτυχθούν επίσης πυροβόλα. Επίσης, αναμένεται να ζητηθεί να αλλάξουν οι κανόνες εμπλοκής των αμερικανικών δυνάμεων και οι αξιωματικοί στα πεδία να μπορούν να λαμβάνουν αποφάσεις, κυρίως για την προβολή στόχων. Η κυβέρνηση Ομπάμα απέφευγε να αναπτύξει μονάδες σε μάχιμο ρόλο στα πεδία, στέλνοντας μόνο «συμβούλους» και ομάδες των ειδικών δυνάμεων. Κάτι ακόμη που ενδέχεται να ζητηθεί είναι να εξοπλιστούν αντάρτες, κυρίως οι Κούρδοι.

Ο Ντέιβις απέφυγε να δώσει λεπτομέρειες για το περιεχόμενο του εγγράφου ή το χρονοδιάγραμμα λήψης των όποιων αποφάσεων.
Την 28η Ιανουαρίου, οκτώ ημέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, ο Ντόναλντ Τραμπ –ο οποίος στην προεκλογική του εκστρατεία επέκρινε επανειλημμένα τη βραδύτητα της προόδου στον πόλεμο εναντίον των τρομοκρατών– έδωσε προθεσμία 30 ημέρες στους στρατηγούς του για να του παρουσιάσουν ένα νέο σχέδιο για το πώς θα κατατροπωθεί το ΙΚ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Φεβ 2017


Καθισμένος στο μικροσκοπικό κελί του, ο Άμαρ Χουσέιν, μαχητής του Ισλαμικού Κράτους, παραδέχεται ότι έχει βιάσει περισσότερες από 200 γυναίκες, μέλη μειονοτήτων του Ιράκ, κι έχει σκοτώσει τουλάχιστον 500 ανθρώπους. Είναι μόλις 21 ετών και δεν δείχνει να έχει ιδιαίτερες ενοχές για τις πράξεις του αυτές. Λέει πως διαβάζει καθημερινά το Κοράνι για να γίνει καλύτερος άνθρωπος.

Σε μια σπάνια κίνησή τους, οι υπηρεσίες πληροφοριών του Κουρδιστάν έδωσαν στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters πρόσβαση στον Χουσέιν και σε άλλον έναν μαχητή του ΙΚ που συνελήφθηκαν τον Οκτώβριο στο Κιρκούκ, κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης στην οποία έχασαν τη ζωή τους 99 άμαχοι και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας. Σκοτώθηκαν επίσης 63 τζιχαντιστές.

Ο Χουσέιν υποστηρίζει ότι οι "εμίρηδες", δηλαδή οι τοπικοί διοικητές του ΙΚ, είχαν δώσει στον ίδιο και στους άλλους μαχητές την άδεια να βιάζουν όσες Γιαζίντι και άλλες γυναίκες θέλουν. "Οι νέοι άνδρες το χρειάζονται. Είναι φυσιολογικό", υποστήριξε μιλώντας στους δημοσιογράφους του πρακτορείου αφού ένας πράκτορας της υπηρεσίας αντικατασκοπείας του έβγαλε τη μαύρη κουκούλα που κάλυπτε το κεφάλι του.

Ο Χουσέιν είπε ότι την εποχή που το Ισλαμικό Κράτος άρπαζε ολοένα και περισσότερα εδάφη στο Ιράκ, ο ίδιος πήγαινε από σπίτι σε σπίτι, σε πολλές ιρακινές πόλεις και βίαζε γυναίκες Γιαζίντι ή από άλλες μειονότητες. Κούρδοι αξιωματούχοι των υπηρεσιών ασφαλείας λένε ότι έχουν αποδείξεις για τους βιασμούς και τις δολοφονίες που διέπραξε αλλά δεν γνωρίζουν την ακριβή κλίμακα των εγκλημάτων του.

Το Reuters δεν ήταν σε θέση να επαληθεύσει τους ισχυρισμούς του κρατούμενου.

Αυτόπτες μάρτυρες και Ιρακινοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι οι τζιχαντιστές βίασαν πολλές Γιαζίντι μετά την κατάληψη του βόρειου Ιράκ, το 2014. Πολλές γυναίκες απήχθησαν και πουλήθηκαν ως σκλάβες του σεξ ενώ οι άνδρες συγγενείς τους δολοφονήθηκαν.

Ο Χουσέιν είπε επίσης ότι από το 2013, όταν εντάχθηκε στο ΙΚ, έχει σκοτώσει περίπου 500 ανθρώπους. "Πυροβολούσαμε όποιον έπρεπε να πυροβολήσουμε και αποκεφαλίζαμε όποιον χρειαζόταν να αποκεφαλίσουμε" ανέφερε. Αφηγήθηκε επίσης πώς τον εκπαίδευσαν οι "εμίρηδες" να σκοτώνει: στην αρχή δυσκολευόταν, όταν του έφερναν να σκοτώσει κάποιον για να εξασκηθεί, αλλά μέρα με την ημέρα έγινε πιο εύκολο.

"Επτά, οκτώ, δέκα τη φορά. Τριάντα ή και σαράντα ανθρώπους. Τους πηγαίναμε στην έρημο και τους σκοτώναμε" πρόσθεσε. Τελικά, έγινε πολύ καλός και δεν δίσταζε ποτέ να δολοφονεί ανθρώπους. "Τους κάθιζα κάτω, τους έδενα τα μάτια και τους πυροβολούσα στο κεφάλι. Ήταν φυσιολογικό", εξήγησε.

Ο ίδιος θεωρεί ότι είναι θύμα των δυσκολιών της ζωής, της διαλυμένης οικογένειάς του και της φτώχειας στη γενέτειρά του, τη Μοσούλη. "Δεν είχα χρήματα. (Δεν είχα) κανέναν να μου πει αυτό είναι λάθος, εκείνο είναι σωστό. Δεν υπήρχαν δουλειές. Είχα φίλους αλλά κανέναν για να με συμβουλεύσει" πρόσθεσε.

Ο Χουσέιν είναι σήμερα 21 ετών. Ξεκίνησε την "καριέρα" του ως τζιχαντιστής στα 14. Υποστηρίζει ότι το μύησε στον τζιχάντ ο ιεροκήρυκας ενός τεμένους. Αρχικά εντάχθηκε στην Αλ Κάιντα, τώρα διώκεται ως μέλος του Ισλαμικού Κράτους.

Οι Κούρδοι πράκτορες περιέγραψαν ότι ο δεύτερος κρατούμενος, ο 31χρονος Γάφαρ Άμπντελ Ραχμάν, δεν είναι τόσο "κοινωνικός" και δεν έχει αποκαλύψει πολλά πράγματα για τα όσα έζησε όταν ήταν υπεύθυνος για την επιμελητεία του ΙΚ. Μιλώντας στο Reuters ο Άμπντελ Ράχμαν παραδέχτηκε ότι άνοιξε πυρ εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας στο Κιρκούκ αλλά υποστήριξε ότι δεν σκότωσε ποτέ κανέναν. Είπε επίσης ότι ο ίδιος και ο αδελφός του εντάχθηκαν στο ΙΚ επειδή ήταν δημόσιοι υπάλληλοι και αν δεν προσχωρούσαν στην οργάνωση θα τους εκτελούσαν. Οι Κούρδοι δεν σχολίασαν τους ισχυρισμούς του, όμως οι ιρακινές αρχές εκφράζουν πολλές επιφυλάξεις για τους μαχητές που δηλώνουν ότι ακολούθησαν το ΙΚ γιατί δεν είχαν άλλη επιλογή.

Ο Άμπντελ Ράχμαν εξέφρασε θυμό μόνο όταν ρωτήθηκε ποια είναι η άποψή του για τον σιίτη πρωθυπουργό Χάιντερ αλ Αμπάντι. Απάντησε ότι το Ιράκ θα μαστίζεται πάντα από αστάθεια επειδή στη χώρα ζουν πολλές αιρέσεις. Ο Αμπάντι "δεν παρέχει δικαιοσύνη στους ανθρώπους", είπε.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τα ηγετικά στελέχη του Ισλαμικού Κράτους έχουν αρχίσει να εγκαταλείπουν τη Ράκα, την ντε φάκτο πρωτεύουσα της οργάνωσης στη Συρία, λόγω της προέλασης της αραβοκουρδικής συμμαχίας που στηρίζεται από τον διεθνή συνασπισμό που μάχεται τους τζιχαντιστές, ανέφερε σήμερα το Πεντάγωνο.

"Βλέπουμε ότι πολλά υψηλόβαθμα στελέχη του ΙΚ, πολλοί από την ηγεσία, αρχίζουν να εγκαταλείπουν τη Ράκα" είπε ο πλοίαρχος Τζεφ Ντέιβις, ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου. "Προφανώς έχουν αντιληφθεί ότι πλησιάζει το τέλος τους στη Ράκα", πρόσθεσε, κάνοντας λόγο για μια "πολύ οργανωμένη, πολύ τακτική" υποχώρηση.

Η Μοσούλη στο Ιράκ και η Ράκα της Συρίας είναι οι δύο μεγάλοι στόχοι του διεθνούς συνασπισμού.

Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, η αραβοκουρδική συμμαχία, ξεκίνησαν στις 6 Νοεμβρίου την επιχείρησή τους για την ανακατάληψη της Ράκας. Αρχικός στόχος είναι να "απομονώσουν" την πόλη, αποκόπτοντας όλες τις διόδους πρόσβασης σ' αυτήν.

Σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, ο στόχος αυτός έχει σχεδόν επιτευχθεί. Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανέφεραν ότι οι τζιχαντιστές έχουν πλέον μόνο μία δίοδο διαφυγής, στα νοτιοανατολικά της πόλης.

Ο Ντέιβις πάντως δεν έδωσε περισσότερες διευκρινίσεις για το πού ακριβώς κατευθύνονται οι τζιχαντιστές που φεύγουν από την πόλη.

Οι διάδρομοι προς τα βόρεια και τα δυτικά είναι αποκλεισμένοι από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις ενώ στα νότια οι γέφυρες στον ποταμό Ευφράτη έχουν καταστραφεί, είπε.

Μολονότι η επιχείρηση "απομόνωσης" της πόλης προχωρά, ο συνασπισμός δεν έχει ακόμη αποκαλύψει ποιο είναι το σχέδιό του για την ανακατάληψή της. Ασαφής παραμένει ο ρόλος που θα κληθούν να παίξουν οι Κούρδοι των Δυνάμεων Προστασίας του Λαού (YPG) που έχουν αποδείξει ότι είναι αποτελεσματικοί στις μάχες αλλά η Τουρκία τους θεωρεί τρομοκράτες. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πρότεινε μάλιστα στον διεθνή συνασπισμό να σταλούν στη θέση τους τουρκικές δυνάμεις.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Τζέιμς Μάτις συναντήθηκε την Πέμπτη στις Βρυξέλλες με τον Τούρκο ομόλογό του Φικρί Ισίκ. Για σήμερα είναι προγραμματισμένη μια συνάντηση του αρχηγού του γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, του Τζο Ντάνφορντ, με τον Τούρκο ομόλογό του στην Τουρκία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

9 Φεβ 2017


Ο επικεφαλής της νέας συμμαχίας που συγκρότησαν ισλαμιστικές και τζιχαντιστικές οργανώσεις μαχητών στη Συρία, συμπεριλαμβανομένου του πρώην βραχίονα της αλ Κάιντα στη Συρία, διακήρυξε σήμερα ότι θα κλιμακωθούν οι επιθέσεις εναντίον του συριακού στρατού και των υποστηριζόμενων από το Ιράν συμμάχων του, με στόχο την ανατροπή του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.

Ο Χάσιμ αλ Σέιχ, ηγέτης της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (της «Επιτροπής για την Απελευθέρωση του Λεβάντε»), η οποία ιδρύθηκε τον περασμένο μήνα, ανέφερε σε μια ομιλία του που καταγράφηκε σε βίντεο πως στόχος της νέας αυτής δύναμης είναι να «απελευθερωθεί» όλη η συριακή επικράτεια.

Η Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ συγκροτήθηκε με τη συγχώνευση του Μετώπου για την Κατάκτηση του Λεβάντε (Τζαμπχάτ Φάταχ αλ Σαμ, το πρώην Μέτωπο Υποστήριξης των Επαναστατών, ή Τζαμπχάτ αλ Νούσρα) και διαφόρων άλλων ένοπλων ομάδων.

Στη συμμαχία αυτή τζιχαντιστών προσχώρησαν εκατοντάδες μαχητές οι οποίοι αποσκίρτησαν τις τελευταίες εβδομάδες από τον θεωρούμενο πιο μετριοπαθή Ελεύθερο Συριακό Στρατό λόγω της οργής τους για το γεγονός πως η ηγεσία τους τάχθηκε υπέρ της έναρξης μιας ειρηνευτικής διαδικασίας με το καθεστώς του Άσαντ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


7 Φεβ 2017


Στο δεύτερο απόσπασμα της εκπομπής John Pilger Special, προσφορά της Dartmouth Films, ο Τζούλιαν Ασάνζ κατηγορεί την Χίλαρι Κλίντον ότι παραπλάνησε τους Αμερικανούς σχετικά με την πραγματική έκταση της υποστήριξης του Ισλαμικού Κράτους από τους συμμάχους της Ουάσινγκτον στη Μέση Ανατολή.

Σε ένα e-mail του 2014 που δόθηκε στη δημοσιότητα από το WikiLeaks του Τζούλιαν Ασάνζ τον περασμένο μήνα, η Χίλαρι Κλίντον, η οποία είχε διατελέσει γραμματέας του κράτους μέχρι το προηγούμενο έτος, προτρέπει τον John Podesta, τότε σύμβουλο του Μπαράκ Ομπάμα, να «ασκήσει πίεση» για το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία, “οι οποίες παρέχουν παράνομη οικονομική και υλικοτεχνική υποστήριξη στην ISIL [ισλαμικό κράτος, IS, ISIS] και άλλες ριζοσπαστικές σουνιτικές ομάδες.”


“Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε όλη την συλλογή”, είπε ο Ασάνζ, του οποίου η καταγγελτική ιστοσελίδα έχει κυκλοφορήσει τρεις δόσεις με μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Κλίντον κατά το παρελθόν έτος, είπε στον Πίλγκερ σε μια αποκλειστική συνέντευξη.

“Όλοι οι σοβαροί αναλυτές γνωρίζουν, ακόμη και η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει συμφωνήσει, ότι ορισμένα Σαουδικά στοιχεία υποστηρίζουν την ISIS και χρηματοδοτούν την ISIS, αλλά η γραμμή ήταν ανέκαθεν ότι είναι κάποιοι “παρίες” πρίγκιπες που χρησιμοποιούν τα χρήματα του πετρελαίου τους να κάνουν ό, τι θέλουν αλλά στην πραγματικότητα η κυβέρνηση αποδοκιμάζει. Αλλά αυτό το e-mail λέει ότι είναι η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας και η κυβέρνηση του Κατάρ που χρηματοδοτούν την ISIS.”

Ο Ασάνζ και ο Πίλγκερ, που κάθισαν για 25 λεπτά συνέντευξης στην πρεσβεία του Εκουαδόρ στο Λονδίνο όπου ο πληροφοριοδότης βρήκε καταφύγιο από το 2012, μίλησαν μετά για τη σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ της επίσημης θέσης της Κλίντον, η οποία κρατήθηκε σε όλη την πρώτη θητεία του Ομπάμα, το μη κέρδος του συζύγου της, καθώς και για επισήμους της Μέσης Ανατολής, των οποίων η έκφραση επιθυμίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας μπορεί να μην ήταν ειλικρινής.

Τζον Πίλγκερ: Οι Σαουδάραβες, οι Καταριανοί, οι Μαροκινοί, οι Μπαχρένιοι, ιδιαίτερα οι δύο πρώτοι, δίνουν όλα αυτά τα χρήματα στο Ίδρυμα Κλίντον, ενώ η Χίλαρι Κλίντον είναι γραμματέας του κράτους, και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει την έγκριση μαζικών πωλήσεων όπλων, ειδικά η Σαουδική Αραβία.

Τζούλιαν Ασάνζ: Υπό την Χίλαρι Κλίντον – και τα μηνύματα Κλίντον αποκαλύπτουν μια σημαντική συζήτηση για αυτό – η μεγαλύτερη συμφωνία πώλησης όπλων που έγινε ποτέ στον κόσμο, έγινε με τη Σαουδική Αραβία: περισσότερα από 80 δισεκατομμύρια δολάρια. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, οι συνολικές εξαγωγές όπλων από τις ΗΠΑ διπλασιάστηκαν σε αξία δολαρίου.

Τζον Πίλγκερ: Φυσικά, η συνέπεια αυτού είναι ότι αυτή η περιβόητη τζιχαντιστική ομάδα, που ονομάζεται ISIL ή ISIS, έχει δημιουργηθεί σε μεγάλο βαθμό με τα χρήματα ανθρώπων που δίνουν χρήματα στο Ίδρυμα Κλίντον;


Τζούλιαν Ασάνζ: Ναι.
RussiaToday
Πηγή offtherecord.net



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Νέα επίθεση Ντόναλντ Τραμπ κατά των μέσων ενημέρωσης, τα οποία κατηγόρησε ότι αγνοούν τις επιθέσεις ισλαμιστών στην Ευρώπη.

Ο Τραμπ δεν έδωσε συγκεκριμένα παραδείγματα επιθέσεων που έχουν αγνοηθεί από τα ΜΜΕ ή ποια ΜΜΕ τις αγνοούν, ούτε όμως και λεπτομέρειες που να στηρίζουν τους ισχυρισμούς του, όπως αναφέρει το Reuters.

«Σε όλη την Ευρώπη συμβαίνει. Έχει φτάσει στο σημείο που δεν αναφέρεται καν στα ΜΜΕ», δήλωσε σε στρατιώτες στην αεροπορική βάση MacDill στη Φλόριντα.

«Και, σε πολλές περιπτώσεις, ο πολύ, πολύ ανέντιμος Τύπος δεν θέλει να το δημοσιοποιήσει. Έχουν τους λόγους τους και το καταλαβαίνετε αυτό», πρόσθεσε, χωρίς να λέει ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι.

Πιεζόμενος να σχολιάσει τις δηλώσεις Τραμπ, ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Σην Σπάισερ είπε πως η κυβέρνηση Τραμπ θα δώσει λίστα με τις επιθέσεις που δεν δημοσιοποιήθηκαν ή δημοσιοποιήθηκαν ελλειπώς, προσθέτοντας πως «υπάρχουν πολλές περιπτώσεις».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


3 Φεβ 2017


«Είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με μια τρομοκρατική επίθεση», δήλωσε ο πρωθυπουργός Μπερνάρ Καζενέβ, λίγη ώρα μετά την επίθεση σε στρατιωτική περίπολο, στον υπόγειο εμπορικό χώρο του Καρουσέλ του Λούβρου.

Γύρω στις δέκα και μισή το πρωϊ, φωνάζοντας «Αλλάχ ακμπάρ» («Ο Αλλάχ είναι μεγάλος»), ένας άνδρας οπλισμένος με ένα μεγάλο μαχαίρι «ματσέτα» και ίσως ένα δεύτερο μικρότερο, επιτέθηκε σε έναν στρατιώτη τραυματίζοντάς τον, προφανώς ελαφρά. Η αντίδραση ήταν άμεση από άλλους στρατιώτες που τραυμάτισαν στα κάτω άκρα τον δράστη, ο οποίος αυτή την ώρα νοσηλεύεται σε νοσοκομείο.

Ύστερα από έλεγχο με εκπαιδευμένο αστυνομικό σκύλο του σακιδίου που έφερε ο δράστης αποδείχθηκε ότι δεν είχε εκρηκτικά. Παρ’ όλα αυτά γύρω στα 1.000 άτομα που βρισκόταν στο Καρουσέλ στον υπόγειο μεγάλο χώρο υποδοχής του Μουσείου, οδηγήθηκαν και παρέμειναν για ώρες σε ασφαλείς χώρους έως ότου να ολοκληρωθούν οι πρώτες έρευνες. Υπενθυμίζουμε ότι ο εμπορικός χώρος του Καρουσέλ, όπου βρίσκεται η αντίστροφη πυραμίδα, είναι ιδιαίτερα πολυσύχναστος και συνδέεται εσωτερικά με το Μουσείο του Λούβρου. Η αστυνομία απέκλεισε για ώρες όλη τη γύρω από το Λούβρο περιοχή, απαγορεύοντας την κυκλοφορία και στην αυλή του μουσείου.

Σύλληψη και δεύτερου ατόμου

Να σημειώσουμε ότι χθες το βράδυ η μεγάλης θεαματικότητας εκπομπή «Ειδικός Aπεσταλμένος» στην κρατική τηλεόραση «France 2», έδειξε πως οι τζιχαντιστές κατορθώνουν να στρατολογούν νέα άτομα για να δράσουν έστω και μεμονωμένα στο Παρίσι με τη βοήθεια της πλατφόρμας επικοινωνίας Telegram Messenger.

Σύμφωνα με δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του Υπουργείου Εσωτερικών μιάμιση ώρα μετά το συμβάν, «ένα δεύτερο άτομο με ύποπτη συμπεριφορά συνελήφθη» και διεξάγεται έρευνα για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει σχέση μεταξύ των δύο.

Ολυμπία Τσίπηρα, Παρίσι
Πηγή Deutche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


28 Ιαν 2017


Οι άνθρωποι του Ταγίπ Ερντογάν δεν μιλούν με υπεκφυγές. Μιλούν ανοικτά. Πολύ ανοικτά. «Ε λαέ», λένε, «είτε θα πείτε ναι σε αυτό το σύνταγμα στο δημοψήφισμα, είτε θα πεθάνετε. Θα φάτε βόμβες, θα φάτε σφαίρες. Δεν μπορούμε να τα εμποδίσουμε αυτά, αλλά μπορεί να τα εμποδίσει ο Πρόεδρος». Γιατί μόνο ο Πρόεδρος μπορεί να τα εμποδίσει; Να, αυτή η ερώτηση είναι κρίσιμη. Μήπως είναι ο Ερντογάν που εξουσιάζει τους τρομοκράτες; Μόνο ο δικός του λόγος περνάει σε αυτούς;

Του Σενέρ Λεβέντ

Το είδαμε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Χαλεπίου. Οι τζιχαντιστές κοιτάνε τι θα πει ο Ερντογάν. Κάνουν αυτό που λέει. «Αποσυρθείτε από το Χαλέπι», τους είπε. Και αποσύρθηκαν. Πρώτη φορά τότε φάνηκε ξεκάθαρα πόσο εξουσιάζει ο Ερντογάν αυτούς τους τζιχαντιστές. Συμπεριφέρεται ως Πρόεδρός τους. Τις προάλλες κατέφυγαν στην Τουρκία χιλιάδες τζιχαντιστές που διέφυγαν από το Ιράκ. Πού εγκαταστάθηκαν; Τι κάνουν; Εγώ είμαι περίεργος γι’ αυτό. Εσείς δεν είστε; Κάτι έμαθα από τους ανθρώπους του Ερντογάν, οι οποίοι λένε ότι δεν θα τελειώσει η τρομοκρατία αν δεν ψηφίσει «ναι» ο λαός στο δημοψήφισμα.

Ο στρατός των τζιχαντιστών είναι ο μυστικός στρατός του Ερντογάν. Μπορεί να τους κινητοποιήσει όποια στιγμή θέλει και σε όποιο μέρος θέλει. Το μήνυμα που δίδεται είναι αυτό. Εμείς δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε, αλλά ο Πρόεδρος μπορεί. Αυτό είναι που λένε. Μοιάζει με βιασμό, έτσι δεν είναι; Είτε θα δεχτείς είτε θα φας τη μαχαιριά! Σίγουρα δεν γνωρίζει τι συμβαίνει στην Τουρκία ο Μουσταφά Ακιντζί. Αν γνώριζε, δεν θα μπορούσε να έλεγε τόσο αδιανόητα πράγματα. Προτείνει μια νέα συμμαχία στο θέμα των εγγυήσεων.

Τι συμμαχία; Ελληνοτουρκική συμμαχία! Είναι δυνατόν; Η Τουρκία βρίσκεται στο κατώφλι ενός μοναρχικού ισλαμικού κράτους. Η δε Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα. Μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά το 1974 δεν είδε ποτέ ξανά φασισμό. Τιμώρησε τη φασιστική χούντα και έβαλε τους ηγέτες της στη φυλακή. Η δικαστική της εξουσία, τα ΜΜΕ της είναι ανεξάρτητα. Όσο δρόμο διένυσε η Ελλάδα στον δρόμο της δημοκρατίας μέσα σε σαράντα χρόνια, άλλο τόσο πίσω πήγε η Τουρκία μέσα στο σκοτάδι. Δεν συνήλθε ξανά μετά το φασιστικό πραξικόπημα του 1980.

Σε αντίθεση με την Ελλάδα, δεν δίκασε και δεν τιμώρησε τους πραξικοπηματίες της. Και με τον καιρό αποκόπηκε για τα καλά από τη Δύση και κατευθύνθηκε προς την Ανατολή. Τώρα ζει τη χειρότερή της περίοδο. Μετά τις δικτατορίες τριάντα χρόνων που γκρεμίστηκαν στη Μέση Ανατολή, στην Τουρκία κτίζεται μια δικτατορία που δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από αυτές.

Ο ελληνικός λαός είναι ένας λαός που εμπέδωσε τη δημοκρατία. Στη δε Τουρκία, ο λαός ζητάει σουλτάνο. Σε μια τέτοια κατάσταση τι είδους συμμαχία μπορεί να κάνουν η Ελλάδα και η Τουρκία στην Κύπρο; Μήπως μπορεί να γίνει συμμαχία με ένα κράτος στο οποίο ισοπεδώθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα; Η Τουρκία έδωσε στον Ακιντζί το δικαίωμα να συνομιλεί, αλλά όχι να συμφωνήσει. Φυσικά, δεν περιμένουμε από τον Ακιντζί να το παραδεχθεί αυτό.

Κάποτε ούτε ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ το παραδεχόταν. Έλεγε και καυχιόταν ότι η Άγκυρα δεν παρενέβαινε καθόλου προς τον ίδιο κατά τις συνομιλίες. Από όλους τους ηγέτες μας που πέρασαν μόνο ο Ντενκτάς το παραδέχθηκε αυτό. Τι είχε πει; «Εγώ εφαρμόζω τις αποφάσεις της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης». Δεν αποτελούσε ντροπή για τον ίδιο να ενεργεί με οδηγίες της Άγκυρας.

Οι διάδοχοί του δεν μπορούσαν να το πουν αυτό διότι ντρέπονταν. Εκείνοι που επιχειρούν να βγάλουν «ναι» από την κάλπη κατά το δημοψήφισμα στην Τουρκία απειλώντας τον λαό, μπορεί να κάνουν παρόμοια πράγματα και στην Κύπρο. Γι’ αυτό έριξαν την ιδέα της προσάρτησης. Αλλά μπορεί να κάνουν και άλλα πράγματα.

Δεν είναι γνωστό τι θα κάνει ο μυστικός στρατός του Ερντογάν. Αυτός ο στρατός έπνιξε στο αίμα τη Μέση Ανατολή. Σκεφτείτε το. Ο Ταγίπ Ερντογάν είχε ξεκινήσει δήθεν για να ανατρέψει το καταπιεστικό καθεστώς Άσαντ. Και τώρα ο ίδιος έγινε πολύ χειρότερος από τον Άσαντ. Μήπως αυτή είναι η Τουρκία με την οποία θα συνάψει συμμαχία η Ελλάδα;

Πηγή εφημ. "Πολίτης"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


25 Ιαν 2017


Έχει τους πάντες εναντίον του, έχει χάσει τεράστια εδάφη, η πρωτεύουσά του στο Ιράκ βρίσκεται περικυκλωμένη και υπό μερικό έλεγχο από τις δυνάμεις της Βαγδάτης, στην Συρία αναμένει την τελική επίθεση στη Ράκκα παρ' όλα αυτά στην Αλ-Μπαμπ έχει στην ουσία στριμώξει τις τουρκικές δυνάμεις ενώ στην ανατολική Συρία αντεπιτίθεται δημιουργώντας στην Παλμύρα και στην Ντέιρ Αλ-Ζορ προϋποθέσεις για την δημιουργία ενός νέου εδαφικού πυρήνα. Τι συμβαίνει ακριβώς με το ISIS;

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Σε γενικές γραμμές τους τελευταίους μήνες το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), βρίσκεται σε ένα στάδιο σημαντικότατης γεωγραφικής συρρίκνωσης όπου αποστερείται αργά αλλά σταθερά από τους βασικούς ανθρωπίνους και υλικούς πόρους για τη συνέχιση του πολέμου εναντίων των αντιπάλων του. Το 2017 εκτιμάται πως θα αποτελέσει το έτος σταθμό το οποίο θα σηματοδοτήσει και την τελική γεωγραφική και υλική κατάρρευση του ΙΚ.

Στο μέτωπο του Ιράκ η μάχη για τη Μοσούλη βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με τις δυνάμεις της Βαγδάτης, τους Κούρδους και τους συμμάχους της να έχουν εμπλακεί σε έναν πόλεμο αστικού τύπου – απελευθερώνοντας συνοικία τη συνοικία την ιστορική πόλη. Στην Συρία η επιχείρηση για την απελευθέρωση της Ράκκα έχει ξεκινήσει με τις κουρδικές δυνάμεις να παίζουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το ΙΚ χάνει τον πόλεμο επί του πεδίου για τρεις κυρίως λόγους:

Πρώτον, αντιμετωπίζει πλέον οξεία έλλειψη βασικών αγαθών, υλικών και υποστήριξης τα οποία θα του επιτρέψουν να συνεχίσει τον αγώνα. Η απογοήτευση για την εξέλιξη των γεγονότων σε στρατηγικό και τακτικό επίπεδο επιδρά στο ηθικό και την θέληση για συνέχιση της αντίστασης.

Δεύτερον, ο πληθυσμός τον οποίο ελέγχει σε μεγάλο βαθμό δεν υποστηρίζει –πλέον- το ΙΚ. Ακόμα και ακραιφνείς σουνιτικοί πληθυσμοί δεν φαίνεται να έχουν τη θέληση να συμπαραταχθούν με το ΙΚ ενεργά.

Τρίτον, ο αυξανόμενος αριθμός των αντιπάλων και εχθρών του τόσο σε τακτικό όσο και σε στρατηγικό επίπεδο δεν του αφήνουν περιθώρια διεξόδου.

Ακριβώς, οι προαναφερόμενοι τρεις λόγοι επέτρεψαν στον ΙΚ να αντισταθεί με επιτυχία από το καλοκαίρι του 2014 έως τα τέλη του 2016 ενώ φαίνεται να διαθέτει κάποιες δυνάμεις οι οποίες του επιτρέπουν να μπορεί να ελέγχει – για την ώρα – την μισή περίπου Μοσούλη, τα περίχωρα της Ράκκα αλλά και να αντιστέκεται στις επιθέσεις του τουρκικού στρατού και των συμμάχων του στην κομβική πόλη της Αλ-Μπαμπ.

Πιο συγκεκριμένα μέχρι πρόσφατα, το ΙΚ έλεγχε έδαφος, πληθυσμούς και πηγές τις οποίες μπορούσε να χρησιμοποιήσει για την διεξαγωγή του πολέμου. Οι ήττες επί του πεδίου και η απελευθέρωση περιοχών από τους Κούρδους στην βόρεια Συρία και από την Βαγδάτη στο δυτικό και βόρειο Ιράκ έχουν αποστερήσει το ISIS από σημαντικές πηγές. Οι γραμμές επικοινωνιών του έχουν πλέον αποκοπεί, ή βρίσκονται υπό απειλή, ενώ η Μοσούλη έχει στην ουσία περικυκλωθεί από τις κυβερνητικές δυνάμεις και τους Κούρδους.

Το ISIS κατάφερε να επεκταθεί και να μπορέσει να αντισταθεί όλα αυτά τα χρόνια, επειδή υπήρχαν τοπικοί και περιφερειακοί γεωπολιτικοί δρώντες που το υποστήριξαν. Για παράδειγμα η Τουρκία στην ουσία λειτούργησε ως κέντρο λογιστικής υποστήριξης και εκπαίδευσης για τους μαχητές του καθώς και ως «μεσάζοντας» στην πώληση του πετρελαίου που έλεγχε.

Η ύπαρξη του ΙΚ εξαρτάται άμεσα και από την οικονομική υποστήριξη κάποιων χωρών του Κόλπου, από τις τεράστιες ποσότητες οπλισμού που κατάφερε να ελέγξει το καλοκαίρι του 2014 από τις υποχωρούσες -τότε- ιρακινές δυνάμεις αλλά και από την υποστήριξη – πολιτική και έως ένα σημείο υλική – που έλαβε από δυτικές χώρες οι οποίες τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του 2015 θεωρούσαν το καθεστώς Άσαντ ως το κύριο πρόβλημα στη Συρία.

Φυσικά οι μέθοδοι και οι ενέργειες του ΙΚ στην ουσία αποξένωσαν τόσο τις δυτικές δυνάμεις όσο και τα σουνιτικά κράτη. Η μάχη για το Κομπάνι στα τέλη του 2014 και η είσοδος της Ρωσίας στον πόλεμο τον Σεπτέμβριο του 2015 άλλαξαν τις ισορροπίες. Ο φαινομενικός γεωπολιτικός αναπροσανατολισμός της Τουρκίας η οποία δείχνει να θέλει να ακολουθήσει την πολιτική της Ρωσία, μετά την πλήρη κατάρρευση της δικής της, δυσκολεύει την ανοιχτή υποστήριξη της Άγκυρας προς το ΙΚ με συνέπεια το ISIS να θεωρεί πλέον την Άγκυρα ως εχθρό.

Όμως, η στρατιωτική εκπαίδευση που έχει λάβει όλα αυτά τα χρόνια, η εμπειρία ανταρτοπόλεμου στο Ιράκ από το 2006, η φύση του πεδίου της μάχης το οποίο είναι κυρίως αστικό με αποτέλεσμα οι τακτικές μάχης και τα οπλικά συστήματα μίας συμβατικής πολεμικής μηχανής να μην είναι τόσο αποτελεσματικά. Οι μάχες λαμβάνουν χώρα από οικοδομικό τετράγωνο σε οικοδομικό τετράγωνο, τα οποία αποτελούν παγίδες θανάτου για τους επιτιθέμενους.

Επιπροσθέτως, οι κύριες εμπλεκόμενες δυνάμεις κατά του ISIS αυτή τη στιγμή είναι «πολυεθνικές» με σχετικά χαμηλό επίπεδο συνεργασία και πολλές φορές αντικρουόμενα συμφέροντα. Οι δυνάμεις ξηράς, Ιρακινοί (κυρίως Σιιτικές δυνάμεις) και οι Κούρδοι (σε Συρία και Ιράκ), το καθεστώς Άσαντ ασχολείται κυρίως με την «μετριοπαθή» αντιπολίτευση, δεν διαθέτουν επαρκή αεροπορική υποστήριξη, ενώ οι Τουρκικές δυνάμεις στην Αλ-Μπαμπ, φαίνεται να μην είναι έτοιμες για την ανάληψη επιχειρήσεων αστικού πεδίου.

Ενδιαφέρον – με σημαντικά συμπεράσματα για την ελληνική πλευρά – είναι το γεγονός πως η Άγκυρα ζητά αεροπορική υποστήριξη από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, αποδεικνύοντας πως υπάρχει τεράστιο ζήτημα στην τουρκική Αεροπορία η οποία φαίνεται να μην είναι σε θέση να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού σε μία κωμόπολη πλησίον των συνόρων της και εναντίον ελαφρά οπλισμένων δυνάμεων οι οποίες δεν διαθέτουν αεροπορική υποστήριξη και επαρκή αντιαεροπορική κάλυψη.

Γενικά το πραξικόπημα στην Τουρκία, αλλά και άλλες δομικές αδυναμίες αντανακλούν στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Τέλος, δεν πρέπει να υποτιμηθεί και το γεγονός πως οι μαχητές του ΙΚ -τουλάχιστον ο σκληρός πυρήνας αυτών- θα πολεμήσουν μέχρι ενός αφού αυτό επιτάσσει η ιδεολογία και τα πιστεύω τους.

Ανακεφαλαιώνοντας, το ISIS κατάφερε να επιβιώσει και εξακολουθεί να μάχεται επειδή είχε τις υλικές και ανθρώπινες πηγές για να εκμεταλλευθεί. Υποστηριζόταν από συγκεκριμένες τοπικές και περιφερειακές δυνάμεις ποικιλοτρόπως, ενώ διέθετε έναν πυρήνα αποφασισμένων μαχητών αλλά και εκπαιδευμένων μισθοφόρων.

Από το 2015 η κατάσταση έχει σταδιακά μεταβληθεί, οι πρακτικές του ΙΚ το έφεραν απέναντι ακόμα και σε θετικά διακείμενους γεωπολιτικούς δρώντες, οι αντίπαλοί του –για διαφόρους λόγους- αυξήθηκαν και οι πηγές υποστήριξης μειώθηκαν, μεγάλες δυνάμεις ενεπλάκησαν άμεσα εναντίον του, ενώ κομβικός είναι και ο ρόλος της Τουρκίας, η οποία αποτελούσε (;) και την «γραμμή-ζωής» (life-line) για το ΙΚ κάτι το οποίο φαίνεται μη συμβατός με τη προσπάθεια προσέγγισης της Ρωσίας.

Όμως, η πολεμική εμπειρία που έχει αποκτηθεί, η κατάλληλη προετοιμασία του εδάφους, οι εγγενείς αδυναμίες σε τακτικό επίπεδο των εμπλεκομένων δυνάμεων, καθώς και οι στρατηγικές αντιπαλότητες των κύριων γεωπολιτικών δρώντων δίνουν μία παράταση ζωής στο ΙΚ.

Η πλήρης εδαφική κατάρρευση του ΙΚ εκτιμάται πως αποτελεί μία μη αναστρέψιμη πραγματικότητα, η ιδεολογία όμως και η τρομοκρατία δεν είναι δυνατόν να ξεριζωθούν με την εξαφάνιση του ισλαμικού κράτους στην Συρία και το Ιράκ.

Φυσικά η πραγματικότητα της ύπαρξης μεγάλων σουνιτικών πληθυσμών στην ανατολική Συρία και το δυτικό Ιράκ, είναι μία παράμετρος η οποία θα επηρεάσει και τις εξελίξεις, η εξαφάνιση του ΙΚ δεν σημαίνει πως η ύπαρξη ενός «μετριοπαθούς» «Σουνιστάν» στα πρώην εδάφη του ΙΚ είναι αδύνατη.

Ούτως ή άλλως, ο χάρτης της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής χαράσσεται εκ νέου, με το Κουρδικό να αποτελεί και τον καταλύτη των εξελίξεων στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία βρίσκεται στον 5ο μήνα της Επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη» στη βόρεια Συρία. Τα στρατεύματα έχουν ολοκληρώσει τις πρώτες δύο φάσεις της επιχείρησης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την εκκαθάριση της Τζαραμπλούς από το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) και την δημιουργία μια ελεύθερης ζώνης από το ΙΚ κατά μήκος των συνόρων μεταξύ της Αλ Ράι και της Τζαραμπλούς, μήκους 60 χλμ.

Του Metin Gurcan
Πηγή Al-Monitor
Μετάφραση: Σωτήρης Δημόπουλος

Σ’ αυτές τις δύο φάσεις, το ΙΚ εκδιώχθηκε από 22 χωριά και κωμοπόλεις μεταξύ της Αζάζ και της Τζαραμπλούς. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (ΕΣΣ) και ο τουρκικός στρατός ελέγχουν τώρα μια έκταση 1.870 τ.χλμ. Οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες συμφωνούν ότι αυτές οι φάσεις, που πραγματοποιήθηκαν από τις τουρκικές ειδικές δυνάμεις και μονάδες του ΕΣΣ, ήσαν στρατιωτικά επιτυχείς.

Η τρίτη φάση της επιχείρησης, που στόχευε στην κατάληψη της Αλ-Μπαμπ, ξεκίνησε στις αρχές Δεκεμβρίου. Τη δεύτερη εβδομάδα οι επιτιθέμενες δυνάμεις έφθασαν τα προάστια της πόλης από τα δυτικά και τα βόρεια. Με την ενίσχυση των τουρκικών δυνάμεων, που επιχειρούν γύρω από την Αλ Μπαμπ, με νέα τάγματα καταδρομέων και θωρακισμένες μονάδες, ο αριθμός του τουρκικού στρατού στην περιοχή της Αλ Μπαμπ έφθασε στο επίπεδο των δυνάμεων του ΕΣΣ.

Η δυναμική της επιχείρησης στο εξής καθοριζόταν όχι πλέον από τον ΕΣΣ αλλά από τον τουρκικό στρατό. Παρ’ όλες τις προσπάθειες, οι τουρκικές δυνάμεις, που μετρούν ήδη την απώλεια 47 στρατιωτών, έχουν καθηλωθεί στο λόφο Aqil δυτικά της Αλ Μπαμπ.

Σύμφωνα με την τουρκική στρατιωτική διοίκηση 1.775 μαχητές του ΙΚ έχουν εξουδετερωθεί από την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη». Από αυτούς 1.518 έχουν σκοτωθεί και 257 έχουν τραυματιστεί. Στην ίδια επιχείρηση 310 μαχητές των Κουρδικών Μονάδων Λαϊκής Προστασίας (YPG) που η [τουρκική] κυβέρνηση είπε πως συνδέονται με το PKK, επίσης εξουδετερώθηκαν.

Η τουρκική αεροπορία έκανε λόγο για ρίψη 1.233 βομβών σε 1.141 στόχους του ΙΚ, και οι στρατιώτες εξουδετέρωσαν 2.845 αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς.

Πηγές ανέφεραν στο Al Monitor ότι στην Άγκυρα επικρατεί μεγάλη δυσαρέσκεια επειδή οι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τη Τουρκία, η οποία, όπως είπαν, είναι το μοναδικό μέλος του ΝΑΤΟ που πολεμά με επιτυχία το ΙΚ και το μοναδικό μέλος του ΝΑΤΟ που πολεμά το ΙΚ στην Αλ Μπαμπ.

Πολλοί στη Τουρκία αναρωτιούνται για το οικονομικό κόστος της επιχείρησης. Ακριβή στοιχεία δεν είναι ακόμη διαθέσιμα, επειδή κανέναν από τα ΜΜΕ ή τις στρατιωτικές πηγές που ήλθε σε επαφή το Al Monitor δεν έχει κάνει κάποια σοβαρή μελέτη επί του θέματος. Προφανώς οι αεροπορικές έξοδοι, τα πυρομαχικά και οι θωρακισμένες μονάδες είναι ανάμεσα στα πιο σημαντικά στοιχεία που επιβαρύνουν το κόστος.

Σύμφωνα με τις λίστες των κατεστραμμένων, κτυπημένων ή χαμένων θωρακισμένων οχημάτων που είδαν το φως της δημοσιότητας και δεν διαψεύστηκαν από τις επίσημες πηγές είναι
- 10 άρματα μάχης Leopard 2A4,
- 1 άρμα μάχης M-60,
- 2 οχήματα μάχης πεζικού,
- 1 βελτιωμένο τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) και
- 2 τεθωρακισμένα οχήματα Cobra.

Τα παραπάνω βγήκαν εκτός μάχης, κυρίως, στη μάχη στο λόφο Aqil, που λαμβάνουν χώρα σκληρές συγκρούσεις από τις 20 Δεκεμβρίου. Από την επισκόπηση της κατάστασης είναι φανερό ότι οι Τούρκοι που σχεδίασαν την επιχείρηση δεν είχαν προβλέψει την αποφασιστικότητα του ΙΚ στην Αλ Μπαμπ, καθώς οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και οι μονάδες του ΕΣΣ κατέλαβαν μάλλον εύκολα τη Τζαραμπλούς με μια γρήγορη επίθεση και χωρίς τη χρήση αρμάτων.

Τώρα, η Άγκυρα έχει προβλήματα αντιμετωπίζοντας την ισχυρή άμυνα του ΙΚ. Η οργάνωση αυτή, όπως και στη Μοσούλη, χρησιμοποιεί με επιτυχία οχήματα που μεταφέρουν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς (VBIED / πιθανότερο να αποτελεί αναφορά σε παγιδευμένα αυτοκίνητα για βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας), υπόγειες σήραγγες και αντιαρματικούς πυραύλους.

Το ΙΚ χρησιμοποιεί VBIED για να αποδιοργανώνει το σχεδιασμό του εχθρού, την οργάνωση και το ηθικό του. Με τις σήραγγες διατηρεί υψηλή κινητικότητα παρά τις αεροπορικές επιθέσεις. Με τις αποτελεσματικές επιθέσεις με τους αντιαρματικούς πυραύλους το ΙΚ μειώνει τις κινήσεις του εχθρικών αρμάτων και περιορίζει το συντονισμό με τις μονάδες του πεζικού. Αυτή η στρατηγική μάχης καθιστά ικανό το ΙΚ να διατηρεί υπεροχή στο πεδίο της μάχης ακόμη κι όταν είναι σε άμυνα.

Οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες διαφωνούν εάν η επιχείρηση στην Αλ Μπαμπ θα έπρεπε να γίνει από τις ειδικές δυνάμεις, μια επίθεση από καταδρομείς, ή επίθεση πεζικού με άρματα μάχης. Θα έπρεπε η πολιορκία της Αλ Μπαμπ να διευθύνεται από αξιωματικό των ειδικών δυνάμεων ή από ανώτερο διοικητή των τεθωρακισμένων, δεδομένης της επιτακτικής χρήσης των τεθωρακισμένων μηχανοκίνητων μονάδων;

Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να ασχοληθούν με τους μαχητές του ΕΣΣ που στερούνται πειθαρχίας, παρά τις προσπάθειες να τους κρατήσουν σε τάξη. Άλλα προβλήματα, τα οποία δεν αναφέρονται συχνά, είναι επίσης η έλλειψη κανονικότητας στον υλικοτεχνικό εφοδιασμό, και οι καταρρακτώδεις βροχές και η ομίχλη που εμποδίζουν τις αναγνωρίσεις από τα drones και την αεροπορική κάλυψη. Το σημαντικότερο εμπόδιο είναι ο έλεγχος από το ΙΚ του δρόμου προς τη Ράκκα, ο οποίος χρησιμοποιείται για την λήψη ενισχύσεων και την διεξαγωγή αποχωρήσεων.

Θα μπορούσε επίσης να υπάρχει και μια διπλωματική αιτία για την παρατεταμένη πολιορκία της Αλ Μπαμπ. Κάποιες πηγές στην Άγκυρα είπαν στο Al Monitor, ότι η Τουρκία στην πραγματικότητα θέλει η ίδια να καθηλώσει την πολιορκία και να αναβάλει τις αποφάσεις, μέχρι να κάνει εκτίμηση για την διοίκηση του νέου προέδρου των ΗΠΑ, του Ντόναλντ Τραμπ.

Κάποιοι αξιωματούχοι λένε ότι η Άγκυρα προτιμά να περιμένει και να εκτιμήσει την πολιτική για το συριακό πρόβλημα από την νέα διοίκηση και αν οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν το κουρδικό εθνικιστικό «Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης», πριν αποφασίσει το επόμενο βήμα προς την Αλ Μπαμπ.

Τέλος, υπάρχει το ζήτημα που πρέπει να καταλήξουμε, αν η πολιορκία της Αλ Μπαμπ συνιστά ένα ρίσκο ή μια ευκαιρία για το συνταγματικό δημοψήφισμα, που αναμένεται να διεξαχθεί τον Απρίλιο. Οι προτεινόμενες αλλαγές θα διευρύνουν τις εξουσίες του Ταγίπ Ερντογάν. Πολλοί αντιλαμβάνονται, ότι μια απόφαση από τον Ερντογάν την παραμονή του δημοψηφίσματος θα μπορούσε να κρίνει τα πάντα.

Ο Ερντογάν μπορεί να επιθυμεί να επιταχύνει την επιχείρηση της Αλ Μπαμπ, ώστε να την εμφανίσει ως στρατιωτική νίκη. Έχει αρκετό χάρισμα και τα μέσα ενημέρωσης για να το κάνει. Αλλά αν η επιχείρηση αποτύχει και η Αλ Μπαμπ δεν καταληφθεί, αυτό θα μπορούσε να αυξήσει τα «όχι» στο δημοψήφισμα.

Πολλοί ειδικοί αναρωτιούνται εάν με τη βελτίωση του καιρού και την πιθανή στήριξη από τον Τραμπ, η Τουρκία θα ξεκινήσει μια μεγάλη επίθεση για την κατάληψη της Αλ Μπαμπ τον Φεβρουάριο. Το ερώτημα είναι αν ο Ερντογάν βλέπει την Αλ Μπαμπ ως ρίσκο ή μια ευκαιρία για το προσεχές δημοψήφισμα. Έπειτα από το θάνατο 5 Τούρκων στρατιωτών από VBIED και τον τραυματισμό 9 άλλων κοντά στην Αλ Μπαμπ, ο Ερντογάν χωρίς αμφιβολία πρέπει να το σκεφθεί πολύ σοβαρά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου