Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

5 Ιαν 2018


Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη

Σήμερα, τρία και πλέον χρόνια μετά την απροσδόκητη αλλά όχι αναιτιολόγητη εξάπλωση, μπορούμε να μιλάμε για στρατιωτική ήττα του ISIS στα μέτωπα του Ιράκ και της Συρίας και την κατάρρευση του «Χαλιφάτου». Δεν μπορούμε όμως να μιλάμε για την εκρίζωση της ισλαμιστικής τρομοκρατίας στην περιοχή και πολύ περισσότερο για την ειρήνευση της. Παρά τις αρχικές φοβίες ή προσδοκίες, για κατάρρευση των αυθαίρετων συνόρων της περιοχής του σχεδίου Sykes-Picot, αυτά παραμένουν ανθεκτικά, ευρέως διεθνώς και τοπικώς υποστηριζόμενα (σε διακηρυκτικό επίπεδο), αλλά και πολυπλεύρως αμφισβητούμενα και υπονομευόμενα.

Στις αρχές Δεκεμβρίου, ο πρωθυπουργός του Ιράκ, al-Abadi, έκανε λόγο για νίκη των ιρακινών δυνάμεων εναντίον του ISIS και ανάκτηση του ελέγχου των συνόρων της χώρας του με τη Συρία. Ταυτόχρονα, στην άλλη πλευρά των συνόρων, ο Πρόεδρος Putin επισκεπτόμενος αιφνιδιαστικά τη Συρία, προέβαινε σε παραπλήσιες δηλώσεις κατά τη διάρκεια της συνάντησης του με τον Assad. Μπορεί στο Ιράκ οι δυνάμεις ασφαλείας να ελέγχουν σχεδόν το σύνολο της χώρας αλλά στη Συρία, το καθεστώς της Δαμασκού, παρά τις αποφασιστικές του νίκες, δεν προβλέπεται να ανακτήσει σύντομα τον πλήρη έλεγχο της επικράτειας.

Η κατάσταση παραμένει ακόμη έκρυθμη, ειδικά στη Συρία, με τις ισορροπίες να είναι εύθραυστες και ξένα στρατεύματα να συνεχίζουν να δρουν, με ή χωρίς την έγκριση της Δαμασκού, στα εδάφη της. Μια ετερόκλητη χαλαρή σύμπραξη μεταξύ Ρωσίας, Ιράν και Τουρκίας προσπαθεί να προωθήσει μια πολιτική λύση στο βαθύτατη διχασμένη χώρα. Οι συνομιλίες των τριών πλευρών στα τέλη Νοεμβρίου στο Sochi ανέδειξαν τις διαφορετικές απόψεις Μόσχας και Τεχεράνης αλλά και εσωτερική αντιπαράθεση σκληροπυρηνικών-μετριοπαθών στη δεύτερη. Σε αδιέξοδο και οι ειρηνευτικές συνομιλίες των Ηνωμένων Εθνών στη Γενεύη για το μέλλον της Συρίας. Μέχρι σήμερα, κερδισμένοι των συγκρούσεων εμφανίζονται η Ρωσία, η Τεχεράνη και το καθεστώς Assad που φαίνεται ότι ανέλπιστα εξασφάλισε τη διατήρηση του έστω και μέρος (70%) της χώρας.

Το Ιράν, συμμετέχοντας ενεργά στα πεδία των μαχών της Συρίας με επίλεκτες δυνάμεις των Islamic Revolutionary Guards Corps (IRGC), με υψηλό κόστος και απώλειες, φιλοδοξεί να μονιμοποιήσει την παρουσία του και επικυριαρχία επί της Δαμασκού. Οι σκληροπυρηνικοί ηγέτες των IRGC ονειρεύονται μια νέα Hezbollah, «κράτος εν κράτει» στη Συρία.
Η Ρωσία, έχοντας αναβαθμίσει τις αεροναυτικές της βάσεις στη χώρα, σίγουρα δεν επιθυμεί την παρουσία μιας ιρανικής παραστρατιωτικής οργάνωσης ούτε φυσικά και τη χειραγώγηση της Δαμασκού από τους «μουλάδες» της Τεχεράνης.
Στο ίδιο μήκος και το Ισραήλ που συνεχώς στοχοποιεί το τελευταίο διάστημα ιρανικές παραστρατιωτικές οργανώσεις χωρίς να συναντά καμία πρακτική αντίδραση από τις ρωσικές δυνάμεις στη Συρία.
Ο τρίτος σύμμαχος της ετερόκλητης συμμαχίας, η Άγκυρα, καιροφυλακτεί την κατάλληλη ευκαιρία να στραφεί κατά των ενοχλητικών και ενδυναμωμένων Κούρδων του Democratic Union Party (PYD) και της ευρύτερης συμμαχίας των Syrian Democratic Forces (SDF). Στη γενικότερη προσπάθεια αντιμετώπισης του κουρδικού ζητήματος, η Άγκυρα προωθεί ευκαιριακές συστράτευσης με τη Βαγδάτη και την Τεχεράνη. Στην επιδίωξη αυτή δεν θα διστάσει να συμμαχήσει με το καθεστώς της Δαμασκού υποστηρίζοντας το τελευταίο για την αποκατάσταση του ελέγχου της συριακής επικράτειας με τη σύμπραξη των Τουρκεμένων (κατόπιν ανταλλαγμάτων) αλλά ακόμη και με χρήση τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων.

Φαίνεται αναπόφευκτο, ότι αργά ή γρήγορα, η Ουάσιγκτον θα κληθεί, για άλλη μια φορά να λάβει θέση στην εκβιαστική στάση της Τουρκίας, επιλέγοντας μεταξύ της σημαντικής αυτής χώρας και των Κούρδων. Το μέγεθος και στρατηγική σημασία της Τουρκίας βαραίνουν συντριπτικά υπέρ της Άγκυρας στην αμερικανική επιλογή. Αστάθμητοι όμως παράγοντες και ειδικά η συνέχιση μιας απρόκλητης τουρκικής αντιαμερικανικής τοποθέτησης (αν μάλιστα λάβει και φιλοϊρανική χροιά) μπορεί να οδηγήσουν την Ουάσιγκτον, ως μέσον πίεσης, να εντείνει την υποστήριξη της προς το κουρδικό στοιχείο.

Σημαντικό ρόλο στις εξελίξεις θα έχει και η στάση του Assad που θα κληθεί να αποδείξει αν η σθεναρή στάση του μπορεί τώρα να αντικατασταθεί με μια επιδέξια εξωτερική διπλωματία και μέτρα εσωτερικής ειρήνευσης που θα επαναφέρουν την χώρα στην κανονικότητα. Η πρόσφατη οικογενειακή ιστορία του, η «τύφλωση» της επιτυχίας και ο πολυκερματισμός και ριζοσπαστικοποίηση όλων των πλευρών κατά τη διάρκεια του πολέμου δεν μας κάνουν αισιόδοξους για ένα τέτοιο σενάριο. Δεν αποτελεί όμως και απίθανο ενδεχόμενο, η βίαιη αντικατάσταση του με κάποια άλλη, πιο διαλλακτική στα όμματα των Ρώσων υποστηρικτών της Δαμασκού, προσωπικότητα.

Στο Ιράκ η κατάσταση φαίνεται πιο αισιόδοξη καίτοι οι δύο περιοχές, όπως απέδειξαν τα πρόσφατα γεγονότα, είναι αλληλοεπηρεαζόμενες και αποτελούν ένα ενιαίο θέατρο επιχειρήσεων. Ο έλεγχος του Κιρκούκ οδήγησε τον Οκτώβριο σε χαμηλής έντασης συγκρούσεις μεταξύ Ιρακινών και Κούρδων (Kurdistan Regional Government-KRG) με άνετη επικράτηση των πρώτων με τη σημαντική βοήθεια των σιϊτικών πολιτοφυλακών.
Το δημοψήφισμα των Κούρδων, το Σεπτέμβριο του 2017, συγκέντρωσε συντριπτική υποστήριξη υπέρ της ανεξαρτητοποίησης αλλά οδήγησε και στην απομόνωση της KRG. Οι Κούρδοι του Ιράκ, βαθύτατα και πολυεπίπεδα διχασμένοι, διαπνέονται από αλυτρωτικά αισθήματα ενώ παράλληλα σε αντάλλαγμα της πολύτιμης τουρκικής οικονομικής συνεργασίας συχνά αποτελούν σύμμαχο της Άγκυρας, για την αντιμετώπιση των «αδελφών» του Kurdistan Workers’ Party (ΡΚΚ). Από την άλλη μεριά, η KRG αποτελεί για τις ΗΠΑ έναν εν δυνάμει σύμμαχο και κυρίως μοχλό πίεσης όχι μόνο προς μια φιλοϊρανική Βαγδάτη αλλά και τις γειτονικές χώρες που διαθέτουν κουρδικές μειονότητες. Απλά, η Ουάσιγκτον αντιλαμβάνεται τη βαθύτατη διάσπαση του κουρδικού χώρου και δικαιολογημένα είναι διστακτική προς μια εντονότερη υποστήριξη της που νομοτελειακά θα οδηγήσει τη Βαγδάτη πιο κοντά στην Τεχεράνη και τις ΗΠΑ σε πορεία σύγκρουσης με την Άγκυρα.
Η Ουάσιγκτον λοιπόν συνετά υποστηρίζει τη συνέχιση της συμμετοχής του «φιλοαμερικανικού» Ιρακινού Κουρδιστάν στο κράτος του Ιράκ, ελπίζοντας ότι θα αποτελέσει ανάχωμα στην αυξανόμενη σιιτική διείσδυση. Εκτιμάται ότι με ορισμένα ανταλλάγματα και παραχωρήσεις εκ μέρους της Βαγδάτης, η KRG θα αποδεχθεί το ρόλο αυτό μέσα σε μια ισότιμη ομοσπονδιακή οντότητα του Ιράκ.
Το μεγάλο δίλημμα είναι πλέον στη Βαγδάτη, να αποδεχθεί την πραγματικά ισότιμη παρουσία Σουνιτών, Σιϊτών και Κούρδων ή να επαναλάβει τα σφάλματα του παρελθόντος που οδήγησαν σε μακροχρόνιες συγκρούεις με τους Κούρδους και γιγάντωσαν το σουνιτικό εξτρεμισμό ως αναπόφευκτη αντίδραση στις καταπιέσεις και ρεβανσιστικές πολιτικής μιας σιϊτικής ιρακινής κυβέρνησης. Δύσκολα όμως η Τεχεράνη θα δεχθεί να απεμπολήσει τον αυξημένο έλεγχο που ασκεί σήμερα μέσω της σιϊτικής πλειοψηφίας στο Ιράκ. Μη ξεχνάμε όμως ότι η εθνοτική μακροχρόνια αντιπαράθεση των δύο χωρών δημιουργεί ορισμένες δυσπιστίες στα σιϊτικά στοιχεία και στις ελίτ της Βαγδάτης.

Δυστυχώς το περιβάλλον της Μέσης Ανατολής θα εξακολουθήσει να είναι πρόσφορο για κάθε εξτρεμιστή που ονειρεύεται την πρόκληση ενός ιερού πολέμου για την εξόντωση των «απίστων» και για κάθε παράταξη που πιστεύει στην ανέφικτη πλήρη επικράτηση της σε ένα αγώνα «μηδενικού αθροίσματος» κυρίως μεταξύ Σουνιτών και Σιϊτών.
Για άλλη μια φορά, είναι επιβεβλημένη η παρουσία της Ουάσιγκτον ώστε να ισορροπήσει με τον πειθαναγκασμό και την εποικοδομητική διαμεσολάβηση τις αντιμαχόμενες παρατάξεις στο Ιράκ. Παράλληλα θα πρέπει να καθησυχάσει τα σουνιτικά κράτη της περιοχής θέτοντας ευδιάκριτα όρια, να αναχαιτίσει τις βλέψεις των σκληροπυρηνικών της Τεχεράνης, χωρίς να οδηγηθούμε σε σύγκρουση και να περιορίσει την αυξανόμενη ρωσική επιρροή σε αυτήν την περιοχή. Έργο δύσκολο, αμφιβόλου αποτελέσματος αλλά υψηλότατου κόστους που πιθανόν -εν μέρει ορθολογικά- δεν επιθυμεί να αναλάβει η ηγεσία των ΗΠΑ. Σίγουρα η επιτυχία αυτού του έργου προϋποθέτει ικανότατους χειρισμούς, λεπτεπίλεπτες προσεγγίσεις, ευρεία αποδοχή, αξιοπιστία και συνέπεια, εχέγγυα που μάλλον δεν διαθέτει σήμερα η Ουάσιγκτον.
Μια συνεργασία ΗΠΑ και Ρωσίας θα ήταν πολλαπλώς ωφέλιμη για τη Μέση Ανατολή, δυστυχώς όμως καθημερινά οι δύο χώρες απομακρύνονται και μόνο διεθνή τραγικά γεγονότα θα μπορούσαν να ανατρέψουν αυτήν την αδιέξοδη πορεία.

Ο έλεγχος της ευρύτερης περιοχής, η οποία σημειωτέον θα παραμένει ασταθής για πολλά ακόμη χρόνια, είναι σημαντικός όχι μόνο λόγω της στρατηγικής σημασίας, των κινδύνων διάχυσης της αστάθειας και τρομοκρατίας, των ενεργειακών πόρων της αλλά και για τα ενδεχόμενα κέρδη που θα επιφέρει στους εμπλεκομένους, η συμμετοχή στην ανοικοδόμηση του Ιράκ και της Συρίας.
Η Ευρωπαϊκή Ένωση (συμπεριλαμβανομένης και της χώρας μας) πρέπει και μπορεί να είναι παρούσα τουλάχιστον στην προσπάθεια της ανοικοδόμησης, αναλαμβάνοντας τα ανάλογα ρίσκα και υποχρεώσεις, σε κρατικό και ιδιωτικό επίπεδο.

* Ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Υποστράτηγος (εα)
Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



4 Ιαν 2018


Γράφει ο διεθνολόγος Γιώργος Κουλούρης

Η Μέση Ανατολή βρίθει από ζητήματα που απασχολούν την διεθνή πολιτική σκηνή, όπως συνεχίστηκε και την περασμένη χρονιά. Άλλα έχουν μακροχρόνια ιστορία άλλα προέκυψαν κατά την πάροδο του περασμένου έτους, όλα όμως διατηρούν το ευμετάβλητο πολιτικό περιβάλλον, ιδίως από την Αραβική Άνοιξη και ύστερα.

Η σταδιακή συρρίκνωση του Ισλαμικού Κράτους και ο συριακός εμφύλιος, ο εμφύλιος στην Υεμένη, η πρόσφατη ανακήρυξη της Ιερουσαλήμ από τις Η.Π.Α ως πρωτεύουσας του Ισραήλ αλλά και το ασταθές πολιτικό σκηνικό που επικρατεί στον Λίβανο, αποτελούν ορισμένα από τα πιο κρίσιμα μέτωπα.

Τα προαναφερθέντα γεγονότα επηρεάζουν τις εξελίξεις στην Μέση Ανατολή αλλά και τα περισσότερα εξ αυτών αναδεικνύουν την παγιωμένη διαμάχη μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν για περιφερειακή ηγεμονία.

Η έκβαση του συριακού εμφυλίου και η εδαφική συρρίκνωση του Ισλαμικού Κράτους

Μετά τον Μάρτιο του 2011 ο συριακός εμφύλιος συνεχίζεται σε χαμηλότερη ένταση εν συγκρίσει με το παρελθόν. Ο Άσαντ με την στρατιωτική στήριξη της Ρωσίας και του Ιράν φαίνεται να επικρατεί σε αυτή την μάχη, όμως η πλευρά της Δύσης παραμένει καχύποπτη προς το πρόσωπό του. Πλέον το τοπίο ξεκαθαρίζει ανάμεσα στις διαφορετικές πλευρές που έλαβαν μέρος με κύριες να είναι οι κυβερνητικές δυνάμεις με τις συριακές στρατιωτικές δυνάμεις, η αντιπολίτευση με τον  Ελεύθερο Συριακό στρατό, το Ισλαμικό Κράτος οι Κούρδοι υπό το PYD.

Η πλειοψηφία της συριακής επικράτειας ελέγχεται από τις κυβερνητικές δυνάμεις, καθώς μεγάλες κομβικές πόλεις όπως η Παλμύρα που θεωρείται μνημείο πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO ανακαταλήφθηκε από την πλευρά Άσαντ τον Μάρτιο του 2017, ενώ το Βόρειο τμήμα της Συρίας ελέγχεται από τους Κούρδους. Παράλληλα και στο Χαλέπι η πλευρά του Άσαντ δείχνει να επικρατέι. Επίσης, η περιοχή Ράκα, ένα από τα προπύργια του Ισλαμικού Κράτους, ανακαταλήφθηκε από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις. Οι αντικαθεστωτικοί εκτιμάται ότι ελέγχουν περίπου το 12% της συριακής επικράτειας, ενώ το Ισλαμικό Κράτος το 5% έως 8%, με βάση την περιοχή Ιντλίμπ.

Βέβαια δεν πρέπει να παραγνωρισθεί η περιοχή Ρογιάβα που βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Κούρδων της Συρίας. Στις πρόσφατες εκλογές της 1ης Δεκεμβρίου το PYD κέρδισε την πλειοψηφία των θέσεων, ενώ επίκεινται οι εκλογές του Ιανουαρίου για την εκλογή του σώματος που θα λειτουργεί σαν περιφερειακό κοινοβούλιο.

Στο πλαίσιο διευθέτησης του συριακού εμφυλίου η Ρωσία, όπου κατέχει δεσπόζουσα θέση στην περιοχή έχοντας 2 στρατιωτικές βάσεις στην Λαττάκεια και στην Ταρτούς, αναλαμβάνει πρωτοβουλίες για την εκκίνηση ειρηνευτικής διάσκεψης. Στις συνομιλίες του Σότσι στις 29-30 Ιανουαρίου του 2018 αναμένεται να συμμετάσχουν η Ρωσία, η Συρία, η Τουρκία, το Ιράν αλλά και η πλευρά των Κούρδων. Σε επίπεδο Ο.Η.Ε αναμένεται να ξεκινήσει νέος γύρος διαπραγματεύσεων με γνώμονα την αναθεώρηση του Συντάγματος και επικείμενες εκλογές.

Είναι εμφανές ότι κυρίαρχο ρόλο έχει η Ρωσία στην εξέλιξη του συριακού εμφυλίου, ωστόσο το τελευταίο διάστημα και οι Η.Π.Α έχουν αυξήσει τα στρατεύματά τους από 500 σε 2,000. Αυτό σημαίνει ότι θα επιδιώξουν ρόλο στις επερχόμενες συνομιλίες για την ειρηνική διευθέτηση του συριακού εμφυλίου. Ποια θα είναι η επιλογή επίλυσης δεν μπορεί να προδικασθεί, δεδομένου του υπάρχοντος κατακερματισμού της Συρίας σε πολιτικό επίπεδο. Το πιο δύσκολο σημείο τώρα είναι η επικράτηση ειρήνης στη Συρία λόγω των αναδυόμενων αντικρουόμενων συμφερόντων.

Υεμένη: ένας εμφύλιος που εξελίσσεται σε ανθρωπιστική κρίση

Στην Υεμένη μαίνεται ένας από τους πιο επίπονους εμφυλίους πολέμους που έχει φθάσει στα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης. Η βασική διαμάχη είναι μεταξύ της κυβέρνησης υπό τον Πρόεδρο Χάντι και την στήριξη της Σαουδικής Αραβίας και των Χούτι, μίας ομάδας σιιτών ανταρτών υποστηριζόμενη από το Ιράν.  Το συγκεκριμένο πεδίο σύγκρουσης αποτελεί άλλη μία περίπτωση ανταγωνισμού μεταξύ των 2 ηγεμονικών δυνάμεων Σαουδικής Αραβίας και Ιράν.

Η  κύρια αιτία του πολέμου ήταν η αποτυχία ομαλής πολιτικής μετάβασης το 2011, μετά την παράδοση της εξουσίας από τον επί 33 χρόνια Πρόεδρο Σαλέχ στον Μανσούρ Χάντι. Λόγω του τεταμένου κλίματος εξαιτίας της Αραβικής  Άνοιξης αλλά και των προβλημάτων διαφθοράς, ανεργίας, επισιτιστικής ασφάλειας και επιθέσεων από την Αλ Κάιντα στην νότια πλευρά της χώρας ευνόησαν την εξέγερση κατά της προηγούμενης κυβέρνησης από την πλευρά των Χούτι. Παράλληλα κέρδισαν έδαφος μέχρι να σταθεροποιηθεί στην εξουσία ο νέος Πρόεδρος Χάντι, με αποτέλεσμα να επικρατήσει η αναταραχή στην χώρα. Οι σημαντικότερες περιοχές ήλθαν υπο τον έλεγχο των Χούτι, ενώ παρουσία στην χώρα έχει τόσο η Αλ Κάιντα όσο και το Ισλαμικό Κράτος.

Τα προβλήματα που προκύπτουν από τον εμφύλιο στην Υεμένη είναι υψίστης σημασίας καθώς 20εκ άνθρωποι χρειάζονται ανθρωπιστική βοήθεια, με 11εκ εξ αυτών να είναι παιδιά. Παράλληλα, 400,000 παιδιά κινδυνεύουν με υποσιτισμό, ενώ τα κρούσματα χολέρας έχουν σημειώσει ραγδαία αύξηση καθώς φθάνουν τους 3,000 θανάτους. Επιπροσθέτως, μεγάλο μέρος του πληθυσμού είτε έχει μεταναστεύσει είτε έχει εκτοπιστεί, περίπου 3 εκ.

Κομβικό σημείο για την εξέλιξη του εμφυλίου στην Υεμένη αποτελεί η δολοφονία του πρώην Προέδρου Σάλεχ από αντάρτες των Χούτι. Χωρίς την παρουσία του Σάλεχ αναμένεται να ενισχυθεί η θέση των Χούτι στην χώρα, γεγονός που θα κλιμακώσει την ένταση. Παράλληλα, η ένταση στην περιοχή επηρεάζεται και από την πρόσφατη εκτόξευση πύραλου από τους Χούτι προς την Σαουδική Αραβία. Γεγονός που επικρίθηκε και από τις Η.Π.Α, ενώ η πλευρά της Τεχεράνης κατηγορεί τις Η.Π.Α και την Σαουδική Αραβία για την κλιμάκωση των εχθροπραξιών.

Όπως διαπιστώνεται και ο εμφύλιος στην Υεμένη βρίσκεται υπό την σφαίρα επιρροής Σαουδικής Αραβίας και Ιράν. Παράλληλα, έχει ιδιαίτερη σημασία η εξέλιξή του δεδομένου ότι από τα στενά του Μπαμ Αλ Μαντάμπ που ενώνουν την Ερυθρά Θάλασσα με τον Ινδικό Ωκεανό διεξάγεται μεγάλο μέρος της θαλάσσιας μεταφοράς πετρελαίου. Το 2013 μεταφέρθηκαν περισσότερα από 3,5εκ βαρέλια πετρελαίου καθημερινά.

Λαμβάνοντας υπόψη την μεγάλη ανθρωπιστική κρίση, αλλά και την συνεχιζόμενη διαμάχη στο εσωτερικό της Υεμένης δεν διαφαίνεται σταθεροποίηση στο εγγύς μέλλον. Ιδιαίτερα, εξαιτίας της επιρροής των εξωτερικών δυνάμεων αλλά και της αναμενόμενης κλιμάκωσης της έντασης ο εμφύλιος στην Υεμένη θα συνεχίσει να απασχολεί και να αποτελεί βασικό σημείο αστάθειας στην περιοχή.

Ο Λίβανος ακροβατεί μεταξύ αστάθειας και σταθερότητας

Αρχές Νοεμβρίου ο Λίβανος φαινότανε να βάδιζε σε αχαρτογράφητα ύδατα έπειτα από την αιφνιδιαστική παραίτηση του Προέδρου Χαρίρι από την Σαουδική Αραβία. Ο Λίβανος είναι από τις πλέον κατακερματισμένες περιοχές της Μέσης Ανατολής διατηρώντας 18 σέκτες, ενώ η πλευρά του σουνίτη Προέδρου Χαρίρι είναι προσκείμενη στην Σαουδική Αραβία και η σιιτική πλευρά στο Ιράν, η οποία εκπροσωπείται από τον Πρόεδρο του Κοινοβουλίου.

Ο Πρωθυπουργός Χαρίρι εβρισκόμενος στην Σαουδική Αραβία είχε ανακοινώσει την παραίτησή του κατηγορώντας το Ιράν ότι ανακατεύεται στις εσωτερικές υποθέσεις της χώρας, και μαζί με την Χεζμπολάχ αποσταθεροποιούν την χώρα. Μάλιστα παρομοίασε το κλίμα όπως ήταν το 2005 με την δολοφονία του πατέρα του, καθώς και ο ίδιος φοβόταν για την ζωή του.

Η σταδιακή αύξηση της επιρροής του Ιράν σε συνεργασία με την Χεζμπολάχ ήταν κάτι που δεν γινόταν αποδεκτό από τον Χαρίρι, για αυτό μέσω της παραίτησης κατέδειξε αυτά τα 2 μέτωπα ως αποσταθεροποιητές. Βέβαια εικάζεται ότι η παραίτηση ήταν καθοδηγούμενη από την Σαουδική Αραβία και τις Η.Π.Α ώστε να δημιουργηθεί νέα εστία έντασης αλλά και να πληγεί η επιρροή του Ιράν.

Αν και φαίνεται η κατάσταση να ομαλοποιείται μετά την ανάκληση της παραίτησης από τον Χαρίρι, θέτοντας ως όρο την μη ανάμειξη του Λιβάνου στις περιφερειακές συγκρούσεις, η περιοχή παραμένει ευάλωτη στον ανταγωνισμό Ιράν και Σαουδικής Αραβίας. Οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για την σταθερότητα μίας από τις πλέον ιδιόμορφες χώρες στο πολιτικό σκηνικό. Η πλευρά της Σαουδικής Αραβίας μοιάζει ενοχλημένη από την επιστροφή Χαρίρι στον Λίβανο, ενώ η καχυποψία μεταξύ των κυβερνητικών εταίρων και η επιρροή της Χεζμπολάχ αναμένεται να υποδαυλίσουν μελλοντικά την διαφαινόμενη σταθερότητα.

Η ανακήρυξη της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και ο Τραμπ

Η διαμάχη μεταξύ Ισραήλ-Παλαιστίνης είναι από τα πλέον κομβικά και μακροχρόνια ζητήματα πολιτικής στην Μέση Ανατολή. Η κύρια διαμάχη εστιάζεται στα εδαφικά ζητήματα μεταξύ Ισραήλ-Παλαιστίνης, που έχουν αποτελέσει αιτία για μεγάλο εύρος συγκρούσεων. Το 1947 στον απόηχο του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου η Βρετανία αποφασίζει την αποχώρησή της από την περιοχή, ενώ ο Ο.Η.Ε προτείνει την διχοτόμησή της σε ένα εβραϊκό και ένα αραβικό κράτος.  Η συγκεκριμένη πρόταση δεν γίνεται δεκτή από την πλευρά των αράβων αισθανόμενοι αδικημένοι, λόγω της πληθυσμιακής πλειοψηφίας τους.

Σημείο καμπής είναι το 1948 όταν ιδρύεται το κράτος του Ισραήλ και το 1967 στον Πόλεμο των Έξι Ημερών το Ισραήλ διπλασιάζει τα εδάφη του καταλαμβάνοντας και το μεγαλύτερο μέρος της Ιερουσαλήμ. Έκτοτε, ο παλαιστινιακός λαός θεωρεί πως βρίσκεται υπό κατοχή και διεκδικεί την ανεξαρτησία του. Την περίοδο 1967-1980 ακολούθησαν 3 ψηφίσματα του Ο.Η.Ε σχετικά με την απόσυρση των ισραηλινών ενόπλων δυνάμεων από τα εδάφη που κατελήφθησαν, την κατεδάφιση των εποικισμών, ενώ το τελευταίο καταδίκαζε τον Νόμο για την Ιερουσαλήμ ότι είναι η πρωτεύουσα του Ισραήλ. Από τα 3 ψηφίσματα δεν τηρήθηκε κανένα από την πλευρά του Ισραήλ.

Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την σταδιακή εξέγερση των Παλαιστινίων με κορυφαία σημεία της 2 Ιντιφάντα που έλαβαν χώρα το 1987 και το 2000. Η πρώτη Ιντιφάντα διεξήχθη την περίοδο 1987-1993, ενώ η δεύτερη Ιντιφάντα την περίοδο 2000-2005. Το 2008 υπήρξαν νέες εντάσεις όταν το Ισραήλ εισέβαλε στην Λωρίδα της Γάζας για να σταματήσει την εκτόξευση πυραύλων από την πλευρά της Χαμάς, ενώ το 2016 έγιναν νέες προσπάθειες εποικισμού της Δυτικής Όχθης.

Αυτή η πάγια διαμάχη μεταξύ Ισραήλ-Παλαιστίνης βαίνει σε ένα νέο ασταθές πεδίο από την πρόσφατη απόφαση του Αμερικανού Πρόεδρου Τραμπ να ανακηρύξει ως πρωτεύουσα του Ισραήλ την Ιερουσαλήμ. Η συγκεκριμένη απόφαση πυροδότησε νέες αντιδράσεις από την διεθνή κοινότητα, ενώ στην Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε  128 κράτη-μέλη καταψήφισαν την απόφαση. Σε ένα ήδη ασταθές πολιτικό περιβάλλον και ιδιαίτερα στο μαλακό υπογάστριο της Μέσης Ανατολής μία τέτοια εξέλιξη ενδέχεται να επιδεινώσει το πολιτικό σκηνικό.

Όλες οι δυνάμεις, όπως και η Σαουδική Αραβία και το Ιράν τάχθηκαν κατά αυτής της απόφασης καθώς θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στην περιοχή. Επίσης προκλήθηκαν διαδηλώσεις σε διάφορες χώρες όπως Ιορδανία και Τυνησία, ενώ η Χαμάς καλεί σε νέα Ιντιφάντα, σε μία περίοδο όπου η συμφωνία της με την Φατάχ κατέρρευσε, αντίπαλες παλαιστινιακές οργανώσεις. Γίνεται αντιληπτό ότι μία τέτοια απόφαση επιδεινώνει την ειρηνευτική διαδικασία αλλά αναμένεται να προκαλέσει νέες εχθροπραξίες στο μέλλον.

Τι έπεται…

Η Μέση Ανατολή αποτελεί ενδεχομένως το πιο ασταθές γεωγραφικό σημείο. Υπάρχει μεγάλο εύρος συγκρούσεων και διαμαχών, με τις κυριότερες εξ αυτών να αναφέρθηκαν νωρίτερα. Μεγάλες δυνάμεις διεκδικούν την αύξηση της επιρροής τους διατηρώντας με αυτό τρόπο το ασταθές πολιτικό πλαίσιο αλλά και την συνέχιση των εχθροπραξιών. Ρωσία, Η.Π.Α, Ιράν και Σαουδική Αραβία διαμορφώνουν μία γεωπολιτική σκακιέρα που ασκεί επιρροή στις περισσότερες περιοχές της Μέσης Ανατολής. Τόσο οι μακροχρόνιες εστίες έντασης όσο και οι νέες αναμένεται να συνεχίσουν να απασχολούν και να διατηρούν το τεταμένο κλίμα. Η Υεμένη και ο Λίβανος αποτελούν 2 χώρες που αποτελούν σημείο αντιπαράθεσης μεταξύ Σαουδικής Αραβίας και Ιράν δηλαδή σουνιτικού και σιιτικού Ισλάμ, η Ρωσία φαίνεται να διατηρεί την ισχυρή παρουσία της στη Συρία αποκτώντας εμφανής επιρροή στην Μέση Ανατολή, ενώ δυσοίωνες αναμένονται οι εξελίξεις γύρω από την διαμάχη Ισραήλ-Παλαιστίνης όπου οι πιθανότητες για νέες συγκρούσεις ή εξεγέρσεις δείχνουν να αυξάνονται στο εγγύς μέλλον.

MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



30 Δεκ 2017


Της Δρ. Μαρίας Χρ. Αλβανού

Το 2017 ήταν μια ακόμη χρονιά που σημάδεψε η τρομοκρατία και στη χώρα μας, και στην Ευρώπη και παγκόσμια. Επιπλέον ήταν μια χρονιά στη διάρκεια της οποίας το διεθνές ισλαμιστικό τρομοκρατικό δίκτυο- με πρωταγωνιστικό εκφραστή του ειδικά στις επιθέσεις ενάντια στη Δύση το Daesh- επέδειξε την επιχειρησιακή ευελιξία του με βάση τις στρατηγικές προτεραιότητες του.

Κάποιες ενδεικτικές επισημάνσεις σχετικά με την εμφάνιση του τρομοκρατικού φαινομένου τη χρονιά που εκπνέει είναι οι ακόλουθες:

I. Παρά το γεγονός ότι η jihadi απειλή είναι στη κορυφή της ατζέντας ασφάλειας των περισσότερων χωρών, δεν αποτελεί τον μόνο τρομοκρατικό κίνδυνο, ειδικά για τις δυτικές κοινωνίες. Κλασικό παράδειγμα αποτελεί η Ελλάδα του 2017 (και όχι μόνο). Η εγχώρια τρομοκρατική δράση που χαρακτηρίζεται από τυπολογία οργανώσεων αντιεξουσιαστικού-ακροαριστερού χαρακτήρα ήταν παρούσα και φέτος. Εντονη, με διάρκεια και δυνατότητες ανασυγκρότησης ομάδων δράσης, κινείται επιχειρησιακά με τρόπο σύγχρονο, αλλά ταυτόχρονα πιστό στις αρχές τέτοιων ομάδων (όπως για παράδειγμα με προειδοποιήσεις πριν από το χτύπημα, ευθέως και άμεσα δεν φαίνεται να θυματοποιείται το ευρύ κοινό, αλλά στοχοποιούνται- υποτίθεται- μόνο εκφραστές του κατεστημένου και της δημόσιας εξουσίας). Μολονότι όμως έχουμε δραστήριες ομάδες, πολύ λίγη συζήτηση γίνεται για την αντιμετώπιση του φαινομένου σε επίπεδο όχι αποτροπής  χτυπημάτων, σύλληψης μελών των οργανώσεων και καταστολής (φυσικά αναγκαία όλα τα παραπάνω σε μια αντιτρομοκρατική πολιτική), αλλά πρόληψης της ριζοσπαστικοποίησης. Γιατί εκτός από το να συλλαμβάνεις την νυν γενιά των τρομοκρατών, οφείλεις να φροντίζεις να μην γεννηθεί η επόμενη. Και δυστυχώς -όπως και σε άλλα ζητήματα- όποια συζήτηση ξεκινά για το θέμα, καταλήγει σε “κοκορομαχία” σε επίπεδο πολιτικής σκηνής, αλλά και πολιτών, που δεν προσφέρει κανένα όφελος, ίσα ίσα αποδεικνύει βαθιές πολιτικές, κοινωνικές πληγές και συμπλέγματα που ταλαιπωρούν πολλούς και που εκμεταλλεύονται από την πλευρά τους φυσικά οι τρομοκράτες στη ρητορική και προπαγάνδα τους. Επίσης σε χώρες της Δύσης είχαμε κρούσματα ακροδεξιάς εξτρεμιστικής βίας που εκφράστηκε σε διάφορα επίπεδα οργάνωσης της, και που σε μεγάλο βαθμό τροφοδοτεί και τροφοδοτείται από την ισλαμοφοβία (που εκμεταλλεύονται στη δική τους ρητορική και οι ισλαμιστές τρομοκράτες).

ΙΙ. Το Daesh με τη δράση του σε χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική έδειξε μια επιχειρησιακή αλλαγή που εκφράζει και τα διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά των μελών και δραστών του εκτός του πεδίου της Μέσης Ανατολής. Μολονότι οι επιθέσεις αυτοκτονίας θα συνεχίσουν να είναι εμβληματικές για την εκστρατεία του jihad (έχουν συμβολικό χαρακτήρα, αποδεικνύουν συνοχή και δίνουν το θρησκευτικό στίγμα του “μαρτυρίου”-Shahuda που είναι σημαντικό για το επικοινωνιακό στίγμα των ισλαμιστών), οι επιθέσεις με μαχαίρι, όχημα και εκρηκτικούς μηχανισμούς (χωρίς ο αυτουργός να ανατινάζεται και ο ίδιος) δείχνουν την ευελιξία, ευκολία στη στρατολόγηση, αλλά και το διαφορετικό επίπεδο ριζοσπαστικοποίησης στη βια των δραστών που έχουν γεννηθεί ή γαλουχηθεί σε δυτικές κοινωνίες. Το 2017 είδαμε περισσότερο ως μοντέλο δράσης τον τρομοκράτη-δολοφόνο και εγκληματία που προσπαθεί να διαφύγει από τις αρχές, από ότι τον τρομοκράτη-μάρτυρα που είναι έτοιμος και αποφασισμένος να χρησιμοποιήσει εξ ορισμού τη ζωή του για να αφαιρέσει τις ζωές άλλων. Είναι σαφώς πιο εύκολο, πιο επιφανειακό, εξίσου και ίσως παραπάνω επικίνδυνο και επιχειρησιακά αποδοτικό να μπορεί μια οργάνωση να οπλίσει το χέρι κάποιου με μαχαίρι από ότι με ένα γιλέκο εκρηκτικών.

ΙΙΙ. Το Daesh θεωρείται ότι ηττήθηκε στρατιωτικά το 2018. Πολλοί ήδη έχουν προχωρήσει στον επικήδειο του και αναζητούν τον επόμενο διάδοχο τον θρόνο της ισλαμιστικής τρομοκρατίας και προσανατολίζονται ακόμη και προς τη γραμμή αίματος του Οσάμα Μπιν Λάντεν. Πέραν του ότι ο χρόνος θα δείξει αν αυτή είναι όντως η στρατιωτική πραγματικότητα για το Daesh, η οργάνωση μέσα στο 2017 απέδειξε ότι έχει καταφέρει να κινητοποιήσει αυτουργούς τρομοκρατικών επιθέσεων μέσα από τα σπλάχνα των δυτικών κοινωνιών, με λίγη ή καθόλου φυσική επαφή με τον πυρήνα της στη Μέση Ανατολή. Και μόνο αυτό θα πρέπει να απασχολήσει όσους εξετάζουν τον βραχίονα της τρομοκρατικής δράσης του Daesh. To τρομοκρατικό χέρι της οργάνωσης δεν έχει κοπεί, γιατί πολύ απλά οι μαχητές που διεκδικούσαν εδαφική επικράτηση και ηττήθηκαν δεν αποτελούν τη μοναδική “ένοπλη δύναμη” του Daesh, και κυρίως όχι αυτή που απασχολεί τις αρχές ασφάλειας της Δύσης. Άλλωστε η στρατιωτική ήττα αποτελεί και αρχή “επαναπατρισμού” των λεγόμενων ξένων μαχητών, που θα λειτουργήσουν ως πρότυπα σε εστίες ριζοσπαστικοποίησης στη βία. Επίσης οι διάφορες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή και ειδικά αναφορικά με την αραβοϊσραηλινή διένεξη,  ήδη δημιουργούν ένα νέο σκηνικό που ενδέχεται να τροφοδοτήσει με “νέο αίμα” (και από άποψη μαχητών και ρητορικής)  το διεθνές ισλαμιστικό τρομοκρατικό δίκτυο, το οποίο δείχνει ότι θα το εκμεταλλευτεί στο έπακρο.

ΙV. Η ευχή “με τη βοήθεια του Θεού” βρήκε τον χώρο της στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας, με ουσιαστική μορφή, ως δυναμική και σημαντική πρωτοβουλία θρησκευτικών ομάδων και ηγετών να καταδικάσουν τις τρομοκρατικές ενέργειες και να απομονώσουν τους ακραίους και εξτρεμιστές από τους κόλπους των κοινοτήτων τους. Ειδικά στη Μεγάλη Βρετανία που φέτος έλαβαν χώρα επιθέσεις ισλαμιστικής τρομοκρατίας, το παράδειγμα της μουσουλμανικής κοινότητας και ηγετών της (αλλά και άλλων θρησκευτικών κοινοτήτων που αρνήθηκαν να πέσουν στην παγίδα της στοχοποίησης συλλήβδην του Ισλάμ ως εχθρού) είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό. Σε μια εποχή που η τρομοκρατία ταυτίστηκε για πολλούς με τη (διαστρεβλωμένη) θρησκευτική πίστη, είχε τεράστια σημασία το μήνυμα ανθρώπων της πίστη να διαχωρίσουν τη θέση τους. Προγράμματα αποριζοσπαστικοποίησης με καίριο τον ρόλο θρησκευτικών ομάδων ξεκίνησαν σε να λειτουργούν σε διάφορα κράτη αυτή τη χρονιά και αποτελούν ένα θετικό βήμα στον αγώνα κατά της θρησκευτικής ριζοσπαστικοποίησης στη βία.

V. Η οργάνωση ΕΤΑ, μια από τις πιο μακροβιότερες και με επικίνδυνη δράση στην Ευρώπη, παρέδωσε τα όπλα τον Απρίλιο. Μολονότι, επαναλαμβάνεται, φαίνεται να μονοπωλεί το ενδιαφέρον της κοινής γνώμης η ισλαμιστική τρομοκρατία, πρόκειται για εξαιρετικά σημαντικό γεγονός. Η αυτονομιστική τρομοκρατική οργάνωση που είχε σταματήσει εδώ και χρόνια την ένοπλη δράση της, αφού όμως είχε πληγώσει σοβαρά την ισπανική κοινωνία, με την επιλογή της να στραφεί στην πολιτική δράση δίδει το σημαντικό μήνυμα οτι η τρομοκρατική βία δεν μπορεί, ούτε πρέπει να αποτελεί δρόμο διεκδίκησης. Οι πολιτικές ζυμώσεις που θα ακολουθήσουν (με δεδομένα τα πολιτικά και κοινωνικά ανοιχτά ζητήματα στην ισπανική κοινωνία), αλλά οι αντιδράσεις της ισπανικής κοινωνίας, θα καθορίσουν την πορεία επούλωσης των πληγών που προκάλεσε  η ΕΤΑ καθώς και τη νομοθετική ρύθμιση σχετικά με ζητήματα που αφορούν όσους έδρασαν τόσα χρόνια ως μέλη της οργάνωσης. Φυσικά, υπογραμμίζεται, μια τέτοια κίνηση αποκήρυξης της βίας δεν είναι αναμενόμενη από το δίκτυο διεθνούς ισλαμιστικής τρομοκρατικής δράσης (η τυπολογία της ιδεολογίας του δεν φαίνεται να ευνοεί τέτοιες αποφάσεις και αλλαγές πορείας, ή συμβιβασμούς).

Το 2017 φεύγει σε μια κατάσταση συναγερμού για την περίοδο της Γέννησης του Θεανθρώπου και της αλλαγής της χρονιάς, με τις αρχές ασφαλείας να λαμβάνουν διάφορα μέτρα για να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το ενδεχόμενο μιας τρομοκρατικής επίθεσης. Το Daesh φρόντισε να έχει σκορπίσει τον φόβο ότι θα αιματοκυλίσει την εορταστική περίοδο, και είναι ο βασικός (αλλά όχι μόνος “ύποπτος”). Δυστυχώς δεν μπορεί να ξέρει κάποιος με βεβαιότητα αν μέχρι και την τελευταία ώρα του έτους, θα λάβει χώρα κάποια τρομοκρατική επίθεση. Ακριβώς γιατί γνώρισμα της επικινδυνότητας της τρομοκρατίας-και δη της σύγχρονης έκφανσης της– είναι ότι ανά πάσα στιγμή ενδέχεται ένας δράστης να χτυπήσει, με ελάχιστη προετοιμασία, κόστος και ίχνη που να επιτρέπουν στις αρχές να αντιδράσουν και να επέμβουν αποτελεσματικά. Η ανάλυση ρίσκου με βάση τα επιχειρησιακά δεδομένα είναι από τα πλέον πιο δύσκολα εγχειρήματα και δυστυχώς με τα ήδη υπάρχοντα στοιχεία δεν επιτρέπει μεγάλη αισιοδοξία για το  2018 που έρχεται.

* Η Δρ. Μαρία Χρ.Αλβανού είναι εγκληματολόγος-Ειδική σε θέματα τρομοκρατίας, μέλος ερευνητικής ομάδας ITSTIMELiberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



27 Δεκ 2017


Ο αρχηγός του γενικού επιτελείου των ρωσικών ενόπλων δυνάμεων κατηγόρησε τις ΗΠΑ ότι εκπαιδεύουν πρώην μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία για να προσπαθήσουν να αποσταθεροποιήσουν τη χώρα.

Οι κατηγορίες, που διατύπωσε ο στρατηγός Valery Gerasimov σε συνέντευξή του σε εφημερίδα, αφορούν την αμερικανική στρατιωτική βάση στο Τανφ, ένα στρατηγικό σημείο μεθοριακής διέλευσης στα συροϊρακινά σύνορα στη νότια Συρία.

Η Ρωσία υποστηρίζει πως η αμερικανική βάση είναι παράνομη και πως αυτή και η περιοχή γύρω της έχει γίνει «μια μαύρη τρύπα» όπου μαχητές επιχειρούν ανεμπόδιστοι.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες υποστηρίζουν πως η εγκατάσταση στο Τανφ είναι μια προσωρινή βάση που χρησιμοποιείται για την εκπαίδευση δυνάμεων εταίρων οι οποίοι πολεμούν το Ισλαμικό Κράτος. Έχει απορρίψει παρόμοιες ρωσικές κατηγορίες στο παρελθόν, λέγοντας πως η Ουάσινγκτον παραμένει προσηλωμένη στην εξόντωση του Ισλαμικού Κράτους.

Όμως ο Gerasimov δήλωσε σήμερα στην εφημερίδα Komsomolskaya Pravda πως οι ΗΠΑ εκπαιδεύουν μαχητές οι οποίοι μάχονταν προηγουμένως για το Ισλαμικό Κράτος, αλλά τώρα αυτοαποκαλούνται Νέος Συριακός Στρατός ή χρησιμοποιούν άλλες ονομασίες.

Ο ίδιος πρόσθεσε πως δορυφόροι και μη επανδρωμένα αεροσκάφη της Ρωσίας εντόπισαν ταξιαρχίες μαχητών στην αμερικανική βάση.

«Στην πραγματικότητα εκπαιδεύονται εκεί», δήλωσε ο Gerasimov προσθέτοντας πως υπάρχει επίσης μεγάλος αριθμός υποστηρικτών και πρώην μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στο Σαντάντι, όπου είπε πως υπάρχει επίσης μια αμερικανική βάση.
«Είναι ουσιαστικά Ισλαμικό Κράτος», δήλωσε. «Όμως αφού γίνει δουλειά μαζί τους, αλλάζουν τα διακριτικά τους και παίρνουν άλλο όνομα. Η αποστολή τους είναι να αποσταθεροποιήσουν την κατάσταση».

Η Ρωσία έχει ουσιαστικά αποσυρθεί από τη Συρία, όμως ο Gerasimov δήλωσε πως το γεγονός ότι η Μόσχα διατηρεί εκεί μια αεροπορική βάση και μια ναυτική εγκατάσταση σημαίνει πως βρίσκεται σε καλή θέση για να αντιμετωπίσει θυλάκους αστάθειας, αν και όταν προκύψουν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



22 Δεκ 2017


Οι δράστες πυροβόλησαν κατά του φύλακα

Ισχυρή έκρηξη βόμβας σημειώθηκε στις 3.20 τα ξημερώματα έξω από το Εφετείο Αθηνών, στην οδό Λουκάρεως, προκαλώντας σοβαρές υλικές ζημιές στην πρόσοψη αλλά χωρίς να σημειωθεί τραυματισμός.

Η Αστυνομία εξετάζει όλα τα ενδεχόμενα όσον αφορά τα κίνητρα, όμως, σύμφωνα με πληροφορίες, για την ώρα οι Αρχές θεωρούν πιθανότερους δράστες την τρομοκρατική «Ομάδα Λαϊκών Αγωνιστών».

Σύμφωνα με πληροφορίες, στην επιχείρηση τοποθέτησης της βόμβας συμμετείχαν τρία ή τέσσερα άτομα που προσέγγισαν το σημείο με αυτοκίνητο. Δύο από αυτούς εθεάθησαν από αστυνομικό να τοποθετούν «παγιδευμένη» τσάντα μπροστά στο Εφετείο.

To σημείο είχε αποκλειστεί έγκαιρα από την Αστυνομία καθώς στις 2:50 είχαν προηγηθεί δύο προειδοποιητικά τηλεφωνήματα από άγνωστο σε μία ιστοσελίδα και σε μία εφημερίδα. Ο άγνωστος που προειδοποίησε με τηλεφώνημα για την έκρηξη, δεν ανέφερε οργάνωση, αλλά είπε: "Δεν είναι φάρσα, δώστε προσοχή. Στην οδό Λουκάρεως, στο Εφετείο Αθηνών, θα εκραγεί βόμβα" και ζήτησε επίμονα να εκκενωθούν και τα δύο κτίρια.

Στο σημείο μετέβησαν άνδρες της Σήμανσης και του Τμήματος Εξουδετέρωσης Εκρηκτικών Μηχανισμών, οι οποίοι συγκεντρώνουν στοιχεία προκειμένου να εξακριβώσουν το είδος της βόμβας και να βρουν τυχόν στοιχεία που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στον εντοπισμό των δραστών.

Στο Εφετείο Αθηνών έφτασε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Σταύρος Κοντονής, όπου ενημερώνεται για την ισχυρή έκρηξη που σημειώθηκε τα ξημερώματα.

Ο κ. Κοντονής θα επιθεωρήσει τις ζημιές ενώ συνομιλεί με τους αστυνομικούς για τα στοιχεία που υπάρχουν μέχρι στιγμής για την υπόθεση.

Πυροβόλησαν εναντίον του φύλακα

Τον φύλακα του κτιρίου του Εφετείου πυροβόλησαν οι δράστες της βομβιστικής επίθεσης τα ξημερώματα, προκειμένου να τον αποθαρρύνουν να τους καταδιώξει, ενώ πριν από λίγο βρέθηκε καμένο στα Εξάρχεια και το αυτοκίνητο με το οποίο πιθανότατα διέφυγαν.

«Υπάρχουν και πυροβολισμοί κατά του φρουρού. Είναι σίγουρο ότι υπήρξαν πυροβολισμοί» δήλωσε ο κ. Κοντονής μιλώντας στο ραδιόφων του Alpha.

Όπως έγινε γνωστό, από αστυνομικές πηγές, ο φύλακας του Εφετείου κατέθεσε ότι, ενώ βρισκόταν μέσα στο κτίριο, είδε δύο άτομα να ανεβαίνουν τα σκαλιά και να αφήνουν στην είσοδο ένα σακίδιο. Ο αστυνομικός τούς φώναξε, αλλά αυτοί έτρεξαν σε ένα αυτοκίνητο που περίμενε στην οδό Λουκάρεως, τύπου μικρού βαν, όπου τους περίμενε ένας συνεργός τους και με το οποίο διέφυγαν.

Ο οδηγός του αυτοκινήτου, σύμφωνα με τα μέχρι στιγμής στοιχεία, πυροβόλησε μια φορά εναντίον του σκοπού, ο οποίος αναγκάστηκε να σταματήσει. Στο σημείο της επίθεσης, κατά τις ίδιες πληροφορίες, έχει βρεθεί ένας κάλυκας φυσιγγίου, ο οποίος παραλήφθηκε από τους ειδικούς της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας.

Λίγη ώρα πριν, στα Εξάρχεια, κοντά στο Μουσείο, βρέθηκε καμένο αυτοκίνητο τύπου βαν, μάρκας FIAT, το οποίο οι αστυνομικοί εκτιμούν ότι είναι αυτό με το οποίο διέφυγαν οι δράστες και ταιριάζει με την περιγραφή που έδωσε ο φύλακας.

Κλειστό σήμερα το Εφετείο

Κλειστό θα παραμείνει σήμερα το Εφετείο Αθηνών. Αυτό σημαίνει πως δε θα διεξαχθούν οι δίκες που είχαν προγραμματιστεί για σήμερα και φυσικά ούτε οι υπηρεσίες του.

Όπως αναφέρει το υπουργείο Δικαιοσύνης «με απόφαση του Υπουργού Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κ. Σταύρου Κοντονή αναστέλλεται η λειτουργία των δικαστικών υπηρεσιών του Εφετείου Αθηνών για σήμερα (22 Δεκεμβριου 2017) εξαιτίας εκτεταμένων ζημιών που προκληθήκαν από ισχυρή έκρηξη μηχανισμού».

O εκπρόσωπος Τύπου της Αστυνομίας Θεόδωρος Χρονόπουλος άφησε όλα τα ενδεχόμενα ανοιχτά όσον αφορά τα κίνητρα των δραστών. Σημείωσε πως υπάρχουν αρκετές ζημιές που κυρίως εντοπίζονται στην είσοδο του Εφετείου αλλά και σε τζαμαρίες στην άλλη πλευρά του δρόμου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



14 Δεκ 2017


O Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, Χ. Ρ. Μακμάστερ, καταδίκασε το Κατάρ και την Τουρκία για την ανάληψη ενός «νέου ρόλου» ως σπόνσορες και πηγές χρηματοδότησης της ακραίας ισλαμιστικής ιδεολογίας.

«Η ριζοσπαστική ισλαμιστική ιδεολογία αποτελεί μια μεγάλη απειλή για όλο τον πολιτισμένο κόσμο» ανέφερε ο κ. Μακμάστερ σύμφωνα με την εφημερίδα The National. Ο ίδιος τόνισε πως στο παρελθόν δεν είχε δοθεί η δέουσα προσοχή στο πως η ριζοσπαστική ισλαμιστική ιδεολογία προωθείται μέσω δωρεών και κοινωνικών οργανώσεων.

Αν και ο κ. Μακμάστερ αναφέρθηκε στη στήριξη της Σαουδικής Αραβίας σε ορισμένες από αυτές τις οργανώσεις πριν από μερικές δεκαετίες, ξεχώρισε το Κατάρ και την Τουρκία ως τους βασικούς υποστηρικτές στο παρόν. «Τώρα γίνεται περισσότερο από το Κατάρ και από την Τουρκία» σημείωσε.

Ο σύμβουλος του Ντόναλντ Τραμπ ισχυρίστηκε πως τα αυξανόμενα προβλήματα της Τουρκίας με τη Δύση οφείλονται κυρίως στην άνοδο του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης.

Σκληρή ήταν η απάντηση της Άγκυρας στις δηλώσεις του κ. Μακμάστερ. «Οι ισχυρισμοί του Σύμβουλου Εθνικής Ασφάλειας Χ.Ρ. Μακμάστερ, ο οποίος θα έπρεπε να γνωρίζει πολύ καλά το πώς η χώρα μας δίνει μάχη κατά της τρομοκρατίας και κάθε μορφής ριζοσπαστισμού, είναι αστήριχτοι, αναπάντεχοι, αβάσιμοι, και απαράδεκτοι» ανέφερε σε ανακοίνωση του το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



13 Δεκ 2017


Του Νίκου Μελέτη

Την αυστηρή προειδοποίηση ότι πλέον η Τουρκία και το Κατάρ είναι οι δυο νέοι «χορηγοί» του ριζοσπαστικού Ισλάμ, που αποτελεί μία από τις βασικές απειλές ασφαλείας για τις ΗΠΑ και την παγκόσμια σταθερότητα, απηύθυνε κορυφαίος αμερικάνος παράγοντας, ο επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας στρατηγός H.R. McMaster.

Ο αμερικανός στρατηγός που έχει καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση της νέας στρατηγικής των ΗΠΑ, απέδωσε μάλιστα την απομάκρυνση της Τουρκίας από τη Δύση και τα προβλήματα στην σχέση της με την Δύση, στην άνοδο του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ.

Η δημόσια αυτή τοποθέτηση του στρατηγού McMaster επιβεβαιώνει το βαθύ χάσμα που υπάρχει μεταξύ της Τουρκίας του Erdogan και των ΗΠΑ, το οποίο διευρύνεται μετά και τις τελευταίες εξελίξεις με την αναγνώριση από τον Trump της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ.

Σε μια ιδιαίτερα σπάνια δημόσια εμφάνισή του, μαζί με τον βρετανό ομόλογό του Marc Sedwill, σε εκδήλωση που οργάνωσε στην Ουάσιγκτον το βρετανικό think tank "Policy Exchange", ο αμερικανός αξιωματούχος αναφέρθηκε (σύμφωνα με το thenational.ae) στους βασικούς άξονες της νέας Εθνικής Στρατηγικής Ασφαλείας που θα ανακοινωθεί όπως είπε τη Δευτέρα από τον Donald Trump.

Η Στρατηγική αυτή όπως είπε ο McMaster θα πρέπει να στηρίζεται σε τέσσερις άξονες:

- Προστασία των ΗΠΑ και του αμερικανικού λαού

- Προώθηση της Αμερικανικής ευημερίας

- Διατήρηση της Ειρήνης, μέσω της ισχύος

- Προώθηση της Αμερικανικής επιρροής

Στο πλαίσιο αυτής της προσέγγισης ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας περιέγραψε τρεις απειλές που αντιμετωπίζουν οι ΗΠΑ, εκ των οποίων οι δύο εστιάζονται στη Μέση Ανατολή και έτσι δικαιολογούν τη στροφή του ενδιαφέροντος των ΗΠΑ στην περιοχή.

Ο McMaster χαρακτηρίζει τη Ρωσία και την Κίνα ως «αναθεωρητικές δυνάμεις» που υπονομεύουν τη Διεθνή Τάξη, στην δεύτερη κατηγορία απειλών τοποθετεί τα «rogue regimes», όπως της Βόρειας Κορέας και του Ιράν, τα οποία όπως είπε υποστηρίζουν την τρομοκρατία και επιδιώκουν πρόσβαση σε όπλα μαζικής καταστροφής.

Και σαν τρίτη απειλή, ο McMaster τοποθετεί τις ριζοσπαστικές οργανώσεις της τζιχάντ.

Απαντώντας σε ερωτήσεις για το Πολιτικό Ισλάμ, τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και άλλες ισλαμικές Πολιτικές Οργανώσεις, ο αμερικανός στρατηγός δήλωσε υποστηρικτής (big fan) της αναθεώρησης της αντίληψης περί πολιτικού ισλάμ, που εισηγήθηκε ο πρώην βρετανός διπλωμάτης John Jenkins το 2014 και ποτέ δεν δημοσιοποιήθηκε, με την οποία προειδοποιούσε για την «απειλή που συνιστά πλέον το Πολιτικό Ισλάμ».

«Η ριζοσπαστική ισλαμική ιδεολογία είναι φυσικό να αποτελεί μείζονα απειλή για όλο τον πολιτισμένο κόσμο» είπε ο McMaster και κάνοντας ένα ακόμη βήμα δήλωσε ότι θα πρέπει να εστιασθεί η προσοχή στο πώς η ριζοσπαστική ισλαμική ιδεολογία προωθείται μέσω φιλανθρωπικών ιδρυμάτων, κοινωνικών οργανώσεων και Μεντρεσέδων.

Στο σημείο αυτό ο αμερικανός αξιωματούχος έκανε μια βαρυσήμαντη παρέμβαση, αφού όπως είπε ενώ για δεκαετίες την υποστήριξη αυτών των οργανισμών είχε η Σαουδική Αραβία, οι βασικοί υποστηρικτές τους τώρα είναι το Κατάρ και η Τουρκία.

Η αμερικανική κυβέρνηση, όπως είπε ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας, έχει δεσμευθεί για την αντιμετώπιση της εξτρεμιστικής αυτής ιδεολογίας και θα ενισχύσει το Κέντρο που ιδρύθηκε κατά την επίσκεψη Trump στην Σ. Αραβία, καθώς όπως επεσήμανε ο αμερικανός στρατηγός: «είναι μεγάλο πρόβλημα όταν η ριζοσπαστική ισλαμική ιδεολογία ρίχνει γέφυρες στο Πολιτικό Ισλάμ...». Περιγράφοντας ως ένα τέτοιο μοντέλο τους Αδελφούς Μουσουλμάνους (αν και εξαίρεσε κάποιες από τις πτέρυγές τους) κάλεσε όλους να αποφύγουν τη δημιουργία ενός «μοντέλου Morsi» (του πρώην προέδρου της Αιγύπτου που ανατράπηκε από τον στρατηγό el-Sisi) και έκανε μια πρωτοφανή αλλά και κρίσιμη διαπίστωση δηλώνοντάς ότι αυτό το μοντέλο που πρέπει να αποφευχθεί είναι το μοντέλο του κυβερνώντος κόμματος της Τουρκίας.

«Το ΑΚΡ λειτουργώντας στην κοινωνία των πολιτών, συγκέντρωσε τη δύναμη μέσα από ένα κόμμα, και δυστυχώς είναι ένα πρόβλημα που οδηγεί στην απομάκρυνση της Τουρκίας από την Δύση...»

Υιοθετώντας σκληρή ρητορική για τη Ρωσία ο αμερικανός Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας έκανε λόγο για αντιμετώπιση απειλής που διαθέτει πλέον «οπλοστάσιο νέας γενιάς», όπως είναι «εξελιγμένες εκστρατείες παραπληροφόρησης και προπαγάνδας, με χρήση του διαδικτύου λειτουργώντας από πολλά διαφορετικά domains με στόχο να διχάσουν και χωρίσουν τις κοινωνίες μας...».

Ο αντιρωσικός αυτός προσανατολισμός εξηγεί και τη σπουδή την οποία δείχνει τις τελευταίες εβδομάδες η Ουάσιγκτον, για τη δημιουργία εναλλακτικών οδών μεταφοράς ενέργειας προς την Νοτιοανατολική και Κεντρική Ευρώπη μέσω κάθετων αγωγών με αφετηρία την Ελλάδα, όπου θα φθάνουν μεγάλες ποσότητες αμερικανικού σχιστολιθικού αερίου, ώστε να μειωθεί η εξάρτηση της Ευρώπης από το ρωσικό φυσικό αέριο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



12 Δεκ 2017


Πρώην ένοπλοι από ομάδες τζιχαντιστών στη Συρία συνιστούν σήμερα αληθινή απειλή έπειτα από την ήττα του Ισλαμικού Κράτους καθώς πολλοί από αυτούς πιθανόν να σχεδιάζουν να επιστρέψουν στη Ρωσία, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων RIA επικαλούμενο τον επικεφαλής της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ρωσικής Ομοσπονδίας (FSB).

Ο αρχηγός της FSB Alexander Bortnikov είπε ακόμη σε συνάντηση της Εθνικής Επιτροπής Αντιτρομοκρατίας της Ρωσίας ότι η υπηρεσία του ανακάλυψε έναν πυρήνα εξτρεμιστών από την κεντρική Ασία που σχεδίαζε «τρομοκρατικές ενέργειες» στη διάρκεια της Πρωτοχρονιάς και κατά την περίοδο της προεκλογικής εκστρατείας για τις εκλογές του 2018, στην περιοχή της Μόσχας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



6 Δεκ 2017


Ένα σχέδιο για τη δολοφονία της Τερέζα Μέι απετράπη από τις αρχές, όπως μετέδωσε την Τρίτη το τηλεοπτικό δίκτυο Sky News, επικαλούμενο πηγές τις οποίες δεν κατονόμασε.

Αξιωματικοί της αστυνομίας πιστεύουν ότι το σχέδιο προέβλεπε τη ρίψη ενός αυτοσχέδιου εκρηκτικού μηχανισμού στην επίσημη κατοικία της πρωθυπουργού στην Ντάουνινγκ Στριτ και εν μέσω του χάους που θα ακολουθούσε την εισβολή ενόπλων που θα δολοφονούσαν τη Μέι, κατά τις πηγές του sky news.

Το τηλεοπτικό δίκτυο ανέφερε ότι η έρευνα που οδήγησε στη ματαίωση του σχεδίου διεξαγόταν επί πολλές εβδομάδες και σε αυτή συμμετείχαν στελέχη της Σκότλαντ Γιαρντ, της υπηρεσίας αντικατασκοπίας MI5 και της αστυνομίας της περιοχής Γουέστ Μίντλαντς.

Νωρίτερα την Τρίτη, ένας εκπρόσωπος της Μέι δήλωσε ότι οι αρχές του Ηνωμένου Βασιλείου κατάφεραν να αποτρέψουν την εκτέλεση εννέα σχεδίων για τη διάπραξη τρομοκρατικών ενεργειών στη χώρα μέσα στους τελευταίους 12 μήνες.

Παράλληλα, η Μητροπολιτική Αστυνομία ανακοίνωσε ότι σε δύο υπόπτους που συνελήφθησαν την περασμένη εβδομάδα απαγγέλθηκαν κατηγορίες για τρομοκρατία και θα προσαχθούν ενώπιον δικαστηρίου στο Ουέστμινστερ αργότερα σήμερα.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση της Met, οι δύο άνδρες συνελήφθησαν από την αντιτρομοκρατική την 28η Νοεμβρίου.

Η αστυνομία ανέφερε ότι πρόκειται για τους Νάιμουρ Ζακαρίγια Ραχμάν, 20 ετών, κάτοικο του βόρειου Λονδίνου, και Μοχάμεντ Ακίμπ Ιμράν, 21 ετών, κάτοικο του νοτιοανατολικού Μπέρμιγχαμ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



27 Νοε 2017


Γράφει η Ναταλία Γρίβα
Διεθνολόγος

Η τρομοκρατία αποτελεί τα τελευταία χρόνια ένα από τα σημαντικότερα ζητήματα της διεθνούς πολιτικής λόγω της αύξησης των τρομοκρατικών επιθέσεων σε αμερικανικό και ευρωπαϊκό έδαφος. Σημείο αναφοράς αποτελούν οι επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, οι οποίες αποτέλεσαν την ισχυρότερη επίθεση στον πυρήνα μιας μεγάλης δύναμης από μια μη κρατική οργάνωση. Η δομή, οι στόχοι και η τακτική επιθέσεων των συγκεκριμένων οργανώσεων επέφεραν παγκόσμιες αλλαγές στην προσέγγιση της τρομοκρατίας . Πιο συγκεκριμένα, η τρομοκρατία, όταν κυμαινόταν σε περιορισμένα επίπεδα βίας, αποτελούσε ένα εσωτερικό πρόβλημα των κρατών και αντιμετωπίζονταν από τους εσωτερικούς μηχανικούς ασφαλείας. Η 11η Σεπτεμβρίου δημιούργησε νέα αντίληψη της απειλής και ανάγκασε τα κράτη να ακολουθήσουν διαφορετικές μεθόδους και τρόπους αντιμετώπισης των συγκεκριμένων οργανώσεων.

Μετά την 11η Σεπτεμβρίου ξεκίνησε ο διάλογος για το «νέο» παράδειγμα της τρομοκρατίας και συνεπώς τη δημιουργία νέου πλαισίου προσέγγισης και νέας πολιτικής αντιμετώπισης. Όμως, αμφισβητήθηκε από πολλούς αναλυτές ο χαρακτηρισμός «νέα» τρομοκρατία, αφού κατά την άποψή τους η ισλαμιστική τρομοκρατία φέρει πολλά κοινά χαρακτηριστικά με την «παραδοσιακή» τρομοκρατία. Στη συνέχεια αναλύονται οι διαφορές της «νέας» με την «παλαιά» τρομοκρατία και η ανάγκη υιοθέτησης νέων τρόπων αντιμετώπισης από τα απειλούμενα κράτη.

Η πρώτη διαφορά αφορά την αποδοχή ή μη του διεθνούς συστήματος από τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Δηλαδή, οι παραδοσιακές τρομοκρατικές οργανώσεις αναγνώριζαν το διεθνές σύστημα και ως μέλη του προσπαθούσαν να επιφέρουν αλλαγές. Εχθροί τους ήταν οι φορείς και οι μηχανισμοί των κρατών που δρούσαν. Αντιθέτως, οι ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις αντιλαμβάνονται τον εαυτό τους ως ξένο σώμα από το διεθνές σύστημα και επιδιώκουν θεμελιώδεις αλλαγές στη δομή του ακόμη και την πλήρη κατάρριψή του.

Η δεύτερη διαφορά αφορά τη δομή των οργανώσεων. Πιο συγκεκριμένα, οι «παραδοσιακές» τρομοκρατικές οργανώσεις έχουν ιεραρχική κάθετη δομή, ενώ οι «νέες» τρομοκρατικές οργανώσεις είναι αποκεντρωτικές με οριζόντια διάρθρωση. Επίσης, η σύνθεσή τους περιλαμβάνει συνήθως ερασιτέχνες, οι οποίοι βασίζονται στις πληροφορίες που έχουν συλλέξει μόνοι τους κυρίως μέσω διαδικτύου, παρά καλά εκπαιδευμένους τρομοκράτες.

Η τρίτη διαφορά αφορά τη συμπεριφορά της τρομοκρατικής οργάνωσης ως προς τους αθώους πολίτες των κρατών. Η «παλαιά» τρομοκρατία δεν στόχευε τους πολίτες, διότι τους ήθελε παρατηρητές και είχε ανάγκη την υποστήριξή τους για την εκπλήρωση των πολιτικών τους στόχων. Ενώ οι «νέες» τρομοκρατικές οργανώσεις επιδιώκουν μεγάλες μαζικές απώλειες άμαχου πληθυσμού.

Η τέταρτη διαφορά, αφορά τα κίνητρα των τρομοκρατικών οργανώσεων, τα οποία σε αντίθεση με την παλαιά τρομοκρατία, δεν βασίζονται σε μια πολιτική ιδεολογία αλλά στον θρησκευτικό φανατισμό και στην καταστροφή της δυτικής κοινωνίας. Αυτή η θέση αμφισβητείται για δύο λόγους. Αρχικά, ο θρησκευτικός φανατισμός δεν αποτελεί καινοτόμο χαρακτηριστικό, αφού υπάρχουν κι άλλες περιπτώσεις στο παρελθόν στο οποίο τρομοκρατικές ενέργειες ερμηνεύτηκαν με βάσει τη θρησκεία. Δεύτερον, οι νέες τρομοκρατικές οργανώσεις επιδιώκουν μέσω των επιθέσεων τους να πιέσουν τα εκάστοτε κράτη να αλλάξουν την εξωτερική τους πολιτική στη Μέση Ανατολή.

Μετά την 11η Σεπτεμβρίου, η τρομοκρατία έπαψε να αποτελεί ένα εσωτερικό πρόβλημα των κρατών και δε δύναται να αντιμετωπιστεί πλέον από τους εσωτερικούς μηχανικούς ασφαλείας. Επομένως, δημιουργήθηκε η ανάγκη αλλαγής πολιτικών και υιοθέτησης νέων τρόπων αντιμετώπισης για τέσσερις κυρίως λόγους.

Πρώτον, οι ισλαμιστικές τρομοκρατικές οργανώσεις δεν υπόκεινται στους συνήθεις κανόνες της αποτροπής. Διαθέτουν μέλη τα οποία είναι διατεθειμένα να αυτοκτονήσουν και επομένως δεν υπόκεινται στους υπολογισμούς κόστους – οφέλους στους οποίους βασίζεται η αποτροπή.

Δεύτερον, έχουν πρόσβαση σε χημικά όπλα και εντείνεται το επίπεδο της απειλής για τη χρήση πυρηνικών, χημικών και βιολογικών όπλων.

Τρίτον, το «Ισλαμικό Κράτος» όπως και η Al – Qaeda, έχουν δημιουργήσει ένα τεράστιο γεωγραφικά διεθνές τρομοκρατικό δίκτυο το οποίο είναι δύσκολο έως αδύνατο να ελεγχθεί.
Τέλος, το διαδίκτυο έχει παίξει καταλυτικό ρόλο στη σύγχρονη μορφή της τρομοκρατίας, αφού αποτελεί μια τεράστια πηγή στρατολόγησης επίδοξων τρομοκρατών, επικοινωνίας, προπαγάνδας και χρηματοδότησης.

Το παρόν άρθρο αποτελεί υποενότητα μεταπτυχιακής διπλωματικής εργασίας της κα. Γρίβα, φοιτήτρια του προγράμματος «Παγκόσμιες Προκλήσεις και Συστήματα Αναλύσεων» του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου με τίτλο «Αξιολόγηση των μέσων αντιμετώπισης των τρομοκρατικών οργανώσεων».
Terrorism.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



26 Νοε 2017


Το ISIS κάλεσε «μοναχικούς λύκους» να χτυπήσουν Χριστουγεννιάτικες αγορές σε μεγάλες πόλεις στην Βρετανία, την Γαλλία και την Γερμανία. Τις τελευταίες ώρες έχουν εμφανιστεί χριστουγεννιάτικες «αφίσες» από τζιχαντιστές με τη φράση «σύντομα στις γιορτές σας» να αναγράφεται συνοδεύοντας μία εικόνα θανάτου σε γνωστά αξιοθέατα.

Όπως αναφέρoυν οι Epoch Times οι εικόνες ανακτήθηκαν από το BlackOps Cyber, ένα δίκτυο μυστικών υπηρεσιών, πριν από μερικές ημέρες, όπως αναφέρουν. Οι τζιχαντιστές έχουν κυκλοφορήσει στο διαδίκτυο ανατριχιαστικές αφίσες με μηνύματα όπως «σύντομα κοντά σας στις γιορτές» στα αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Στις αφίσες απεικονίζονται γνωστά τουριστικά μέρη – όπως ο πύργος του Άιφελ. Σε μια άλλη αφίσα με φόντο ένα πολυσύχναστο εμπορικό δρόμο του Λονδίνου ένας Άγιος Βασίλης με τα χέρια δεμένα κοιτάει πίσω του έναν εκτελεστή του Ισλαμικού Κράτους που ετοιμάζεται να τον αποκεφαλίσει.

Οι αρχές θα λάβουν περισσότερα μέτρα ασφαλείας στις αγορές Χριστουγέννων κάνοντας εκτεταμένους ελέγχους. Ήδη η Βρετανία έχει «οχυρώσει» τις αγορές οι οποίες άνοιξαν στο κοινό την περασμένη βδομάδα, ενώ το προσωπικό που εργάζεται στις γιορτινές αγορές έχει εκπαιδευτεί από την αντιτρομοκρατική Αστυνομία. Σε πολλές από τις αγορές φορτηγά δεν επιτρέπεται να πλησιάσουν χωρίς να έχουν ελεγχθεί από το προσκοπικό ασφαλείας.

Αξίζει να σημειωθεί πως οι απειλές έρχονται μετά την σύλληψη έξι Σύρων την Τρίτη, οι οποίοι φέρονται να σχεδίαζαν τρομοκρατική επίθεση με όπλα ή εκρηκτικά στη Γερμανία, εις το όνομα του Ισλαμικού Κράτους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το Βερολίνο επιδιώκει να φέρει πίσω τα παιδιά Γερμανίδων που προσχώρησαν στο Ισλαμικό Κράτος και βρίσκονται κρατούμενες στο Ιράκ

H ιστορία αυτών των παιδιών έχει ως εξής: οι μητέρες τους προσχώρησαν στο Ισλαμικό Κράτος και πήραν μαζί και τα παιδιά τους στο ταξίδι για τη Συρία και το Ιράκ ή σε άλλες περιπτώσεις έκαναν εκεί παιδιά μετά από γάμο με τζιχαντιστές . Οι αρχές κάνουν λόγο για τουλάχιστον έξι ανήλικα τα οποία βρίσκονται αυτή τη στιγμή στις φυλακές του Ιράκ.

Ένα από αυτά τα ανήλικα είναι το παιδί της γερμανίδας ισλαμίστριας Λίντα Β., η οποία είναι μόλις 16 ετών και συνελήφθη τον περασμένο Ιούλιο στη Μοσσούλη από τις ιρακινές αρχές. Σήμερα  η Λίντα βρίσκεται με το μόλις μερικών μηνών βρέφος της σε στρατιωτικές φυλακές της Βαγδάτης.

Η έφηβη είναι μόνο μια από τους 940 γερμανούς πολίτες που ριζοσπαστικοποιήθηκαν σε τέτοιο σημείο ώστε να πάρουν την απόφαση να πάνε να βοηθήσουν επί τόπου το Ισλαμικό Κράτος. Περίπου 200 από αυτούς είναι γυναίκες και πολλές έχουν παιδιά. Στόχος των γερμανικών αρχών είναι να επιστρέψουν αυτά τα παιδιά πάλι στη Γερμανία και να τα φροντίσουν αρχικά οι συγγενείς τους, αφού οι μητέρες μάλλον δεν πρόκειται να βγουν σύντομα από τη φυλακή. Σύμφωνα με τον ιρακινό πρωθυπουργό Χαιντάρ αλ Αμπάντι η Λίντα Β. θα βρεθεί ενώπιον δικαστηρίου και εάν αποδειχθεί η συμμετοχή της σε ανθρωποκτονία αθώων ανθρώπων ενδέχεται να αντιμετωπίσει μέχρι και τη θανατική ποινή.

Εκστρατεία προσέλκυσης γυναικών

Το 2014 το Ισλαμικό Κράτος ξεκίνησε μια μεγάλη εκστρατεία, με την οποία θέλησε να προσελκύσει κορίτσια και νεαρές γυναίκες για να ταξιδέψουν στη Συρία και το Ιράκ. Με φωτογραφίες νεαρών ανδρών, γυναικών με μπούρκα που λατρεύουν τους μαχητές τους και επινοημένες ρομαντικές ιστορίες στόχευαν σε γυναίκες μεταξύ άλλων στη Γερμανία. «Αυτή η καμπάνια παρότρυνε πολλές νέες γυναίκες να μεταβούν εκεί και να παντρευτούν έναν μαχητή, να φροντίζουν για το νοικοκυριό και να κάνουν παιδιά, τις μελλοντικές γενιές των μαχητών που θα στηρίξουν το χαλιφάτο» λέει η Σουζάνε Σρέτερ, ειδικός σε θέματα που αφορούν το Ισλάμ και επισημαίνει ότι οι μαχητές που κατάγονταν από άλλες χώρες δεν είχαν γυναίκες και γι’ αυτό το Ισλαμικό Κράτος προσπάθησε να της φέρει από τις χώρες καταγωγής τους.

Μια από αυτές τις γυναίκες ήταν η Νάντια Ραμαντάν, η οποία συνελήφθη από κούρδους Πεσμεργκά στην προσπάθειά της να εγκαταλείψει τη Ράκα της Συρίας. Πριν από τρία χρόνια η 31χρονη Γερμανίδα είχε πάει στη Συρία όπου παντρεύτηκε έναν τζιχαντιστή από το Αμβούργο. Μαζί έχουν δύο παιδιά, τριών ετών και πέντε μηνών. Με βίντεο, απευθυνόμενη στη γερμανίδα καγκελάριο, ζητά να επιστρέψει μαζί με τα παιδιά της στη Γερμανία.

Κίνδυνος τα παιδιά για τη Γερμανία;

Η επιστροφή αυτών των παιδιών όμως εξετάζεται και από άποψης ασφάλειας στη Γερμανία. «Αυτό είναι ένα από τα προβλήματα τα οποία θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε ως κοινωνία. Τα παιδιά αυτών των γυναικών, που είχαν πάει στη Συρία και το Ιράκ για να υπηρετήσουν το χαλιφάτο πιθανώς έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί. Μπορεί να έχουν ψυχολογικά τραύματα. Και αυτά είναι σημαντικά προβλήματα που θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε» λέει η Σ. Σρέτερ.

Ωστόσο όσο μικρότερα σε ηλικία είναι τα παιδιά τόσο μικρότερος είναι και ο κίνδυνος. Σύμφωνα με περσινό δημοσίευμα της Ουάσιγκτον Ποστ η πολεμική εκπαίδευση των παιδιών που βρίσκονται στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους ξεκινά στην ηλικία των έξι ετών. Όταν βρίσκονται πια στην εφηβεία θα πρέπει να είναι έτοιμα για επίθεση αυτοκτονίας.

Ματίας φον Χάιν / Αλεξάνδρα Κοσμά
Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



22 Νοε 2017


Επειτα από τεράστια επιχείρηση, η γερμανική αστυνομία ανακοίνωσε χθες ότι συνέλαβε έξι Σύρους που θεωρείται ότι σχεδίαζαν τρομοκρατική επίθεση στη χώρα με εκρηκτικά για λογαριασμό του Ισλαμικού Κράτους.

Η εκτεταμένη επιχείρηση των γερμανικών Αρχών, στην οποία συμμετείχαν περίπου 500 αστυνομικοί, διενεργήθηκε στο Κάσελ, στο Ανόβερο, στην Εσση και τη Λειψία. Οι συλληφθέντες είναι ηλικίας 20 έως 28 ετών και, σύμφωνα με ανακοίνωση της εισαγγελίας της Φρανκφούρτης, «προετοίμαζαν μια επίθεση εναντίον ενός δημόσιου στόχου στη Γερμανία με όπλα ή εκρηκτικά». Ωστόσο, βάσει των στοιχείων της έρευνας, «ο σχεδιασμός της επίθεσης δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη».

Αίτηση για άσυλο

Τέσσερις από τους υπόπτους έφτασαν στη Γερμανία τον Δεκέμβριο του 2014 και δύο άλλοι την επόμενη χρονιά. Και οι έξι είχαν κάνει αίτηση να λάβουν άσυλο. Το γραφείο του εισαγγελέα δεν διευκρίνισε αν οι αιτήσεις τους είχαν εγκριθεί. Την ίδια ώρα, το Ισλαμικό Κράτος καλεί, μέσω του διαδικτύου, τζιχαντιστές να σκοτώσουν τον μικρότερο γιο του προέδρου Τραμπ, Μπάρον.

Για τον σκοπό αυτό οι τρομοκράτες δημοσίευσαν το όνομα του σχολείου του παιδιού, καθώς και τον χάρτη όπου αυτό βρίσκεται. Εκτός όμως από τον 11χρονο γιο του Ντόναλντ Τραμπ, το Ισλαμικό Κράτος απειλεί και τον Πάπα, δημοσιεύοντας -πάλι στο διαδίκτυο- ανατριχιαστική αφίσα που δείχνει έναν τζιχαντιστή με μαχαίρι να αγγίζει το κομμένο κεφάλι του Ποντίφικα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Μόλις χθες ο πρόεδρος του Ιράν, Hassan Rouhani, κήρυξε και επίσημα το «τέλος του ISIS» σε Συρία και Ιράκ. Ωστόσο, όσο πραγματική και αν είναι η στρατιωτική συντριβή του Ισλαμικού Κράτους στα πεδία των μαχών, άλλο τόσο δύσκολη θα είναι η επιχείρηση εκρίζωσης της ιδεολογίας του από τις καρδιές εκατομμυρίων Σουνιτών μουσουλμάνων.

Μοσούλη, Ράκα, Ντέιρ αλ Ζορ, Ταλ Αφάρ, Αλ Καϊμ, Φαλούτζα και δεκάδες άλλες μικρές ή μεγάλες πόλεις που το 2014 συγκροτούσαν το τερατώδες χαλιφάτο του Ισλαμικού Κράτους έχουν πλέον απελευθερωθεί. Επίτευγμα πράγματι εντυπωσιακό αν συνυπολογίσει κανείς ότι στο απόγειο της ισχύος του, στα μέσα του 2014, το ISIS είχε υπό τον έλεγχό του μια περιοχή με  πληθυσμό περίπου επτά ή οκτώ εκατομμυρίων ψυχών, αναρίθμητες πετρελαιοπηγές και διυλιστήρια, επαρκή διατροφικά αποθέματα, κερδοφόρες διαδρομές λαθρεμπορίου και τεράστια αποθέματα όπλων και πυρομαχικών. Ειδικά η κατοχή της Μοσούλης, της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης του Ιράκ, ήταν ένα πραγματικό σοκ όχι μόνο για τους μουσουλμάνους αλλά και για ολόκληρο τον κόσμο.

Πράγματι, το ISIS εφαρμόζοντας ακραία βία και αστραπιαίες τακτικές στο πεδίο των μαχών κατόρθωσε μέσα σε ελάχιστο χρόνο να υλοποιήσει αυτό που στην Αλ Κάιντα, η οποία ιδρύθηκε από τον Osama bin Laden στο Πακιστάν το 1988, πήρε χρόνια για να καταφέρει: τον έλεγχο μιας μεγάλης γεωγραφικής περιοχής και τη διακυβέρνησή της κάτω από τον ισλαμικό νόμο.  

Τι έμεινε απ’ όλα αυτά; Ερείπια. Οι μαχητές του ISIS αντιμέτωποι με συντριπτικά ανώτερες δυνάμεις και συνασπίζοντας εναντίον τους – τουλάχιστον από ένα σημείο και μετά - το σύνολο όχι μόνο της Δύσης αλλά και του αραβικού κόσμου έχουν πλέον αποσυρθεί από όλες τις περιοχές που κατείχαν, με εξαίρεση ίσως κάποιους ασήμαντους, τοπικούς θύλακες αντίστασης. Περίπου 60.000 μαχητές του ISIS έχουν σκοτωθεί από το 2014, σύμφωνα με ανώτερους Αμερικανούς στρατιωτικούς, ενώ και ο ηγέτης του Ισλαμικού Κράτους, al-Baghdadi, παραμένει εξαφανισμένος σε μια προσπάθεια να αποφύγει να έχει την τύχη του Osama bin Laden.  Άραγε η αιματοβαμμένη ηγεμονία του ISIS έφτασε οριστικά στο τέλος της;

Ναι και όχι, θα απαντούσε κανείς. Σε επίπεδο στρατιωτικής ισχύος το ISIS πράγματι εξαϋλώθηκε. Όσον αφορά, όμως, την ιδεολογία πάνω στην οποία στηρίχθηκε το Iσλαμικό Κράτος, τα πράγματα είναι εξαιρετικά περίπλοκα. Οποιαδήποτε νίκη επί του ΙSIS σε στρατιωτικό επίπεδο είναι μερική και αυτό γιατί η ισχύς των τζιχαντιστών δεν ήταν ποτέ στρατιωτική. Κατά κύριο λόγο ήταν ιδεολογική. Καθώς η Δύση πρώτα με το Ιράκ, στη συνέχεια με τη Λιβύη και τέλος με τη Συρία, συνεχίζει να αποσταθεροποιεί, τη μία μετά την άλλη, διάφορες μουσουλμανικές χώρες, το κήρυγμα των τζιχαντιστών περί «Ιερού Πολέμου» αποκτά ηθική υπόσταση σε μέρος του σουνιτικού Ισλάμ. Παράλληλα, ο βαθύς διαχωρισμός μεταξύ σουνιτών και σιιτών (διαχωρισμός που εντάθηκε πλέον μετά τον εμφύλιο στη Συρία), ενισχύει ακόμα περισσότερο τις ακραίες φωνές των σουνιτών.

Αν τόσο η Δύση, όσο και οι κυβερνήσεις των ισλαμικών κρατών δεν επιλέξουν έναν διαφορετικό τρόπο επίλυσης των προβλημάτων που ταλανίζουν για δεκαετίες τον μουσουλμανικό κόσμο, το ενδεχόμενο μιας μετεξέλιξης του ISIS σε ένα ISIS 2.0 όπως το χαρακτηρίζουν διεθνείς αναλυτές, είναι σχεδόν βέβαιο.

Μάλιστα σε αυτή την περίπτωση το πεδίο της μάχης θα μεταφερθεί από την έρημο του Ιράκ και τις πόλεις της Συρίας στην καρδιά της Ευρώπης. Είναι ενδεικτικό ότι όταν πλέον ΗΠΑ, Ρωσία, Συρία και Ιράκ ξεκίνησαν να σφυροκοπούν το Ισλαμικό Κράτος, οι ηγέτες του μετέφεραν τη μάχη στις ευρωπαϊκές πόλεις, με αλλεπάλληλες τρομοκρατικές επιθέσεις και εκατοντάδες νεκρούς.

Το Ισλαμικό Κράτος μπορεί να απέτυχε να κρατήσει τα εδάφη του, αλλά η ιδεολογία του δεν έχει ηττηθεί. Και θα συνεχίσει να υφίσταται με τον μανδύα της θρησκευτικού κινήματος ή ωμά, ως τρομοκρατική οργάνωση που ζητά εκδίκηση, όσο δεν αντιμετωπίζονται οι αιτίες που ωθούν εκατομμύρια ανθρώπους στη ριζοσπαστικοποίηση.


Γιάννης Παλιούρης
Με πληροφορίες από: The New York Times, The Guardian, The Indepedent
Φωτογραφίες: AP


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Νοε 2017


Η γερμανική αστυνομία ανακοίνωσε σήμερα ότι συνέλαβε έξι Σύρους που πιστεύεται ότι σχεδίαζαν τρομοκρατική επίθεση στη χώρα με εκρηκτικά για λογαριασμό του Ισλαμικού Κράτους.

Η αστυνομία συνέλαβε τους υπόπτους ηλικίας 20 με 28 ετών στη διάρκεια επιχειρήσεων στο Κάσελ, το Ανόβερο, την Έσση και τη Λειψία, όπως ανέφερε το γραφείο του γενικού εισαγγελέα στη Φρανκφούρτη.

Στις επιχειρήσεις συμμετείχαν περίπου 500 αστυνομικοί, ενώ ερευνήθηκαν οκτώ διαμερίσματα.

Οι έξι άνδρες κατηγορούνται ότι «προετοίμαζαν μια επίθεση εναντίον ενός δημόσιου στόχου στη Γερμανία με όπλα ή εκρηκτικά», σύμφωνα με ανακοίνωση της εισαγγελίας.

Βάσει των στοιχείων της έρευνας «ο σχεδιασμός της επίθεσης δεν είχε ολοκληρωθεί ακόμη», πρόσθεσε η εισαγγελία, η οποία όμως δεν διευκρίνισε αν κατασχέθηκαν όπλα ή εκρηκτικά στις έρευνες που έγιναν.

Πιθανός στόχος των τζιχαντιστών ήταν, σύμφωνα με τη Bild, η χριστουγεννιάτικη αγορά στο Έσσης, που θα ανοίξει την ερχόμενη εβδομάδα -πληροφορία, ωστόσο, που δεν έχει επιβεβαιώσει μέχρι στιγμής η αστυνομία.

Τέσσερις από τους υπόπτους έφτασαν στη Γερμανία τον Δεκέμβριο του 2014 και δύο άλλοι την επόμενη χρονιά. Και οι έξι είχαν κάνει αίτηση για να λάβουν άσυλο.

Το γραφείο του εισαγγελέα δεν διευκρίνισε αν οι αιτήσεις τους είχαν εγκριθεί.

Είναι η δεύτερη φορά αυτό τον μήνα που Σύροι συλλαμβάνονται με την κατηγορία ότι σχεδιάζουν επιθέσεις.

Οι σημερινές συλλήψεις γίνονται ένα μήνα πριν την πρώτη επέτειο από την τρομοκρατική επίθεση που είχε σημειωθεί σε χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου από έναν Τυνήσιο αιτούντα άσυλο, από την οποία σκοτώθηκαν 12 άνθρωποι.

Φέτος σε πολλές κεντρικές πλατείες της γερμανικής πρωτεύουσας έχουν τοποθετηθεί τσιμεντένια φράγματα ενόψει της εορταστικής περιόδου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



16 Νοε 2017


Το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) έχει χάσει το 95% των εδαφών που είχε καταλάβει το 2014 στη Συρία και το Ιράκ, ανακοίνωσε σήμερα ο διεθνής συνασπισμός που μάχεται τους τζιχαντιστές υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Αφότου συγκροτήθηκε ο διεθνής συνασπισμός, το ΙΚ έχασε το 95% των εδαφών που είχε υπό τον έλεγχό του, διαβεβαίωσε ο Μπρετ Μαγκέρκ, ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στον συνασπισμό, σε μια ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα από την Ιορδανία.

"Περισσότεροι από 7,5 εκατομμύρια άνθρωποι απελευθερώθηκαν", υπογράμμισε.

Σύμφωνα με τον Μαγκέρκ, η άφιξη νέων ξένων μαχητών στη Συρία έχει "σχεδόν σταματήσει". Πρόσθεσε ότι "ολοένα και περισσότεροι μαχητές συλλαμβάνονται στα σύνορα".

Ο Αμερικανός αξιωματούχος έκανε επίσης λόγο για "μια βάση δεδομένων της Ιντερπόλ που περιλαμβάνει 43.000 ονόματα" και επιτρέπει στις χώρες-μέλη του συνασπισμού να εντοπίζουν και να συλλαμβάνουν μαχητές του ΙΚ κατά τη διάρκεια οδικών ελέγχων ρουτίνας ή όταν προσπαθούν να περάσουν από τα σύνορα της μιας χώρας στην άλλη.

Η χρηματοδότηση του ΙΚ έχει φτάσει στο χαμηλότερο σημείο της και έχουν αυξηθεί οι πιέσεις που δέχεται η οργάνωση, τόσο επί του πεδίου όσο και στον κυβερνοχώρο, όπου έχει μπει στο στόχαστρο "η τρομοκρατική προπαγάνδα", συνέχισε.

Το 2014, με μια εντυπωσιακή και αιφνιδιαστική προέλαση, το ΙΚ κατέλαβε σχεδόν τη μισή Συρία και το ένα τρίτο του Ιράκ. Στη συνέχεια ίδρυσε ένα "χαλιφάτο" στα εδάφη αυτά. Τρία χρόνια αργότερα, οι τζιχαντιστές έχουν χάσει σχεδόν όλα τα εδάφη που είχαν υπό τον έλεγχό τους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



14 Νοε 2017


Οι ΗΠΑ φροντίζουν για την ασφάλεια μονάδων του Ισλαμικού Κράτους προκειμένου να προωθήσουν τα συμφέροντά τους στη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα υποκρίνονται ότι μάχονται κατά της τρομοκρατίας, κατήγγειλε σήμερα το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Σύμφωνα με το υπουργείο, στη διάρκεια της επιχείρησης του συριακού στρατού για την απελευθέρωση της πόλης Αλμπού Καμάλ υπήρξαν περιστατικά στα οποία ο υπό τις ΗΠΑ συνασπισμός είχε άμεση επαφή και υποστήριξε τους τζιχαντιστές.

«Τα γεγονότα αυτά αποτελούν αδιαμφισβήτητη επιβεβαίωση του γεγονότος ότι οι ΗΠΑ στην πραγματικότητα ενεργούν για την προστασία των μάχιμων μονάδων του ΙΚ προκειμένου αυτές να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους, να ανασυνταχθούν και να τις χρησιμοποιήσουν για να προωθήσουν τα αμερικανικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα προσποιούνται ότι πολεμούν την τρομοκρατία για χάρη της διεθνούς κοινότητας», τονίζει στην ανακοίνωσή του το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η επιχείρηση του συριακού στρατού για την ανακατάληψη της Αλμπού Καμάλ «ανέτρεψε τα σχέδια των ΗΠΑ να δημιουργήσουν φιλοαμερικανικές αρχές που δεν θα ελέγχονται από τη συριακή κυβέρνηση και οι οποίες θα ελέγχουν τα εδάφη στην ανατολική όχθη του Ευφράτη», προστίθεται στην ανακοίνωση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



12 Νοε 2017


Της Nelly Lahoud

Είναι λογικό να ρωτάμε εάν το Ισλαμικό Κράτος μπορεί να επιβιώσει ως μη εδαφική οντότητα. Η οργάνωση, επίσης γνωστή ως ISIS ή ISIL, έχει ξεχωρίσει από τις άλλες τζιχαντιστικές οργανώσεις λόγω της επιτυχίας της στο να κατακτά και να κυβερνά τις περιοχές. Η ISIS υποστήριξε πως η εδαφική της δύναμη (tamkin) απέδειξε ότι είναι το νόμιμο ισλαμικό κράτος, που υποσχέθηκε ο Θεός στο Κοράνι (24:55).

Πραγματικά, τον Απρίλιο του 2014, δύο μήνες πριν από την κήρυξη του χαλιφάτου, ο εκπρόσωπος του, Abu Muhammad al-Adnani, ήταν τόσο σίγουρος για την μοίρα της οργάνωσης που δήλωσε πως εάν η οργάνωση αποδεικνυόταν ότι δεν είναι το Ισλαμικό Κράτος που υποσχέθηκε ο Θεός, θα πρέπει να την καταστρέψει και να σκοτώσει τους ηγέτες της. Στην ισλαμική θρησκεία, η πρόκληση του Adnani ισοδυναμεί με mubahala, μια δημόσια υπόδειξη που αντανακλά το Κοράνι (3:61). Η ετυμηγορία του Θεού πρέπει να αποδειχθεί μέσω πράξεων. Σε αυτή την περίπτωση, η επιτυχία του ISIS θα επιβεβαιώσει τη νομιμότητά του και η αποτυχία του στην μη νόμιμη ύπαρξη.

Εδώ και ένα χρόνο μετά το mubahala του Adnani, τα σημάδια του Θεού φαίνονται ευνοϊκά για την ISIS καθώς η οργάνωση συνέχισε να καταλαμβάνει πόλεις στο Ιράκ και στη Συρία. Τα τελευταία δύο χρόνια ωστόσο, οι ενδείξεις του Θεού ήταν διαφορετικές. Κοιτώντας μέσω θρησκευτικού πρίσματος, είτε οι υποστηρικτές της ISIS έχουν αποκλίνει από το σωστό μονοπάτι, είτε το ISIS δεν ήταν το κράτος που υποσχέθηκε ο Θεός.

Ο ηγέτης της ISIS, Abu Bakr al-Baghadi σκέπτεται διαφορετικά. Στην τελευταία του δημόσια δήλωση, που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2017, ο Baghdadi είπε στους υποστηρικτές του ότι οι τρέχουσες δοκιμασίες της οργάνωσης δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ευλογία, υποστηρίζοντας ότι "η υπομονή και η σταθερότητα” είναι ο σίγουρος δρόμος για τη νίκη. Ανησυχώντας για το ηθικό των μαχητών της ISIS στη Ράκκα, τους διαβεβαίωσε ότι η σταθερότητά τους προκαλεί τέτοιο φόβο ανάμεσα στα "άπιστα έθνη” που οι ΗΠΑ, το Ιράν, η Ρωσία και η Τουρκία έχουν βάλει στην άκρη τις διαφορές τους και ένωσαν τις δυνάμεις τους για να νικήσουν το Ισλαμικό Κράτος. Οι διαβεβαιώσεις του ωστόσο, δεν απέτρεψαν την απώλεια του ελέγχου της Ράκκα.

Θα μπορέσει η ISIS να έχει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο; Μπορεί να υποστηρίξει κανείς πειστικά ότι και η απώλεια εδαφών και η κατάκτηση, συνιστούν νίκη; Οι υποστηρικτές της ISIS μπορεί να κάνουν λόγο για ηθική νίκη, και να προσεύχονται οι δοκιμασίες που συναντούν σε αυτό τον κόσμο να αποζημιώνονται στον άλλο. Ωστόσο, το momentum που είχε η οργάνωση στη στρατολόγηση υποστηρικτών έχει μειωθεί σημαντικά. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι, όσον αφορά στην προσέλκυση υποστηρικτών και μαχητών, το πρόσφατο αρνητικό σερί της ISIS δεν συμβαδίζει με τις προηγούμενες νίκες.

Ωστόσο, για τους υπεύθυνους της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, η διάλυση οργανώσεων που αποκαλούνται τζιχαντιστικές, όπως η ISIS και η al-Qaeda, δεν είναι μια απλή φόρμουλα. Αυτές οι οργανώσεις δεν ήταν ποτέ πιθανό να νικήσουν, από την αρχή. Η ιδεολογική στήριξη του τζιχαντισμού δεν προσφέρεται για ρεαλισμό και οικοδόμηση συναίνεσης, ούτε διατίθεται για μη βίαιη διαφωνία.

Γιατί τότε, οι οργανώσεις που είναι προορισμένες να αποτύχουν, αποτελούν τέτοια απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια; Η ιστορία των τζιχαντιστικών οργανώσεων έχει αρκετά παραδείγματα εσωτερικών βίαιων αντιδράσεων, και τα παρακλάδια αυτών αποδεικνύουν τα διαπιστευτήριά τους με το να είναι πιο βίαιες από ό,τι οι μητρικές τους. Πραγματικά, μέσω μιας εσωτερικής διαφωνίας προέκυψε η ISIS από την al-Qaeda. Η αποτυχία της τζιχάντ υπό αυτή την έννοια, προκαλεί πρόσθετες απειλές για την ασφάλεια.

Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος προτού η al-Qaeda στο Ιράκ, υπό την ηγεσία του Abu Musab al-Zarqawi (σκοτώθηκε το 2006) και των διαδόχων του, να ονομαστεί σε al-Qaeda 2. ΟΙ αναλυτές καταφεύγουν τώρα σε παρόμοια ορολογία (ISIS 2.0 ή 3.0) για να αναφερθούν στο Ισλαμικό Κράτος ως μετά-εδαφική οντότητα. Η εκδοχή 1.0 δεν ήταν νικητήρια. Οι εκδόσεις 2.0 και 3.0 είναι μια φυσική εξέλιξη και είναι, κατ’ ανάγκη, πιο ριζοσπαστικές, διότι μόνο οι μεγαλύτερες και οι πιο καινοτόμες σε βία ομάδες θα καταργήσουν την μητρική. Ως εκ τούτου, η πρόκληση των τζιχανιστών στην παγκόσμια κοινότητα δεν είναι η ικανότητά τους να νικήσουν τους εχθρούς τους. Αντιθέτως, κατά ειρωνικό τρόπο, η αποτυχία τους και η τάση που τις συνοδεύει να διασπώνται, συνιστά μια σοβαρή βραχυπρόθεσμη απειλή για την ασφάλεια.

Το τοπίο της τζιχάντ σήμερα είναι γεμάτο με υπάρχουσες και δυνητικές αντιπαλότητες. Η αποτυχία της ISIS να καταφέρει να νικήσει ολοκληρωτικά την al-Qaeda, σε συνδυασμό με τις εδαφικές της απώλειες, επιτρέπει μία πιο ισότιμη αντιπαλότητα μεταξύ των δύο οργανώσεων. Ίσως το πιο ενδιαφέρον είναι ο ανταγωνισμός που μπορεί να προκύψει μεταξύ αυτών των εδαφών που η ISIS χαρακτηρίζει ως "επαρχίες” (wilayat) και των "στρατιωτών του χαλιφάτου”. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις δύο τελευταίες δημόσιες δηλώσεις του, ο Bagjdadi δήλωσε πως αυτοί που δεν μπορούν να εκτελέσουν την μετανάστευση προς τα εδάφη του Ιράκ και του Λεβάντ, θα πρέπει να κατευθυνθούν προς το wilayat έτσι ώστε να μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα από τα καταφύγια του Ισλάμ.

Εάν οι αποτυχίες είναι η ελπίδα του χαλιφάτου για ένα μέλλον, ο ανταγωνισμός μεταξύ των οργανώσεων που είναι επισήμως στην τροχιά της ISIS μπορεί να κάνει την εμφάνισή του. Δεν είναι σαφές για ποιον λόγο η ISIS έδωσε τον τίτλο της επαρχίας σε ορισμένες οργανώσεις (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δραστηριοποιούνται στην Αίγυπτο, στην Αλγερία, στην Υεμένη, στη Λιβύη, στη Σαουδική Αραβία, στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν και στο Μπαχρέιν), ενώ αναφέρονται σε άλλους ως στρατιώτες του χαλιφάτου (μεταξύ των οποίων η Σομαλία, η Κένυα, η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες, η κίνα και το Μπαγκλαντές). Οι διαφορετικοί τίτλοι ίσως να δίνουν μια μορφή "outbidding”, μια στρατηγική που αναπτύσσεται όταν "πολλαπλές οργανώσεις εμπλέκονται σε έναν ανταγωνισμό και χρησιμοποιούν βία για να αυξήσουν το πρεστίζ τους", όπως υποστηρίζεται από τη Mia Bloom στο Dying to Kill: The Allure of Suicide Terror, ένα βιβλίο που εξηγεί τη χρήση των επιθέσεων αυτοκτονίας από τις παλαιστινιακές οργανώσεις.

Η αξιοπιστία του Ισλαμικού Κράτους στα μάτια των υποστηρικτών του έχει υποβαθμιστεί, και η ικανότητά του να καθορίζει την πορεία της τροχιάς τους δεν θα πρέπει να υπερβάλλεται. Αλλά η απειλή που προκύπτει από ομάδες εντός της τροχιάς της ISIS και από εκείνους που εμπνέονται από το brand της, δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί. Το Ισλαμικό Κράτος μετά από το χαλιφάτο, μπορεί να εμπνεύσει ακόμη περισσότερη και αυξανόμενη βία.

Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δύο χρόνια μετά τις συντονισμένες επιθέσεις των τζιχαντιστών που συγκλόνισαν το Παρίσι και στοίχισαν τη ζωή σε 130 ανθρώπους, Γάλλοι αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι το επίπεδο της «εσωτερικής απειλής» παραμένει σημαντικά υψηλό στη χώρα.

Με την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος να χάνει έδαφος στο Ιράκ και τη Συρία, εκατοντάδες Γάλλοι πολίτες— σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά τους— αναμένεται να επιστρέψουν στη Γαλλία, φέρνοντας τη γαλλική κυβέρνηση σε δίλημμα σχετικά με τον τρόπο που θα τους αντιμετωπίσει.

Για πρώτη φορά με την ιδιότητα του προέδρου, ο Εμανουέλ Μακρόν θα αποτίσει φόρο τιμής αύριο Δευτέρα στα θύματα των τζιχαντιστών που αιματοκύλισαν το Παρίσι και το Σεν Ντενίς τη 13η Νοεμβρίου του 2015.

Η επίθεση, η πλέον πολύνεκρη σε γαλλικό έδαφος από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οδήγησε τις αρχές της χώρας στην απόφαση να συμμετάσχουν στον διεθνή συνασπισμό που πολεμά το Ισλαμικό Κράτος και άλλες οργανώσεις στο Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και σε άλλες χώρες.

Επιπλέον, το νομοθετικό πλαίσιο που στοχεύει στην πρόληψη και αποτροπή τέτοιων επιθέσεων κατέστη αυστηρότερο. Ο πιο πρόσφατος νόμος που ετέθη σε ισχύ αυτόν τον μήνα δίνει στην αστυνομία περαιτέρω εξουσίες προκειμένου να διεξάγει έρευνες σε σπίτια, να παρακολουθεί υπόπτους και να κλείνει τεμένη ή άλλους χώρους σε βάρος των οποίων υπάρχει υποψία ότι υποκινούν το μίσος.

Οι συντηρητικοί πολιτικοί υποστηρίζουν ότι η νομοθεσία δεν είναι τόσο αυστηρή, ενώ αντιθέτως οι οργανώσεις υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκφράζουν ανησυχία, προτάσσοντας το επιχείρημα ότι οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν αποκτήσει πολύ μεγάλη ελευθερία στον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, εντούτοις, τα πρόσθετα μέτρα ασφαλείας βοήθησαν τις υπηρεσίες πληροφοριών να αποτρέψουν περισσότερες από 30 επιθέσεις τα τελευταία δύο χρόνια. Την περασμένη εβδομάδα η αστυνομία συνέλαβε εννέα ανθρώπους και προσήγαγε άλλον έναν στην Ελβετία σε μια συντονισμένη αντιτρομοκρατική επιχείρηση.

Ο γενικός εισαγγελέας Φρανσουά Μολέν επισημαίνει ότι την ώρα που μεγαλύτεροι πυρήνες συνεχίζουν να συνωμοτούν, είναι πιθανόν να διαπραχθούν νέες επιθέσεις από «μοναχικούς λύκους» που θα χρησιμοποιήσουν μεθόδους «χαμηλού κόστους» όπως αυτοκίνητα ή μαχαίρια για να σκοτώσουν.

«Είμαστε μάρτυρες μιας νέας φάσης μεμονωμένων επιθέσεων, 11 στον αριθμό από τις αρχές του έτους, κάτι που επιβεβαιώνει την ιδέας μιας ολοένα κι αυξανόμενης ενδογενούς απειλής» τόνισε ο ίδιος μιλώντας στο ραδιοφωνικό δίκτυο franceinfo.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν στις αρχές και οι προθέσεις των εκατοντάδων Γάλλων πολιτών που πήγαν να πολεμήσουν στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους και ενδέχεται τώρα να επιδιώξουν να επιστρέψουν πίσω, καθώς η τζιχαντιστική οργάνωση έχει απωλέσει σχεδόν όλα της τα εδάφη στο αυτοαποκαλούμενο χαλιφάτο της στη Συρία και το Ιράκ.

Σε επίσκεψη στο Άμπου Ντάμπι την περασμένη εβδομάδα, ο ίδιος ο Εμανουέλ Μακρόν επισήμανε η επιστροφή των προσώπων αυτών θα εξεταστεί «ανά περίπτωση».

«Ορισμένοι εξ αυτών θα επιστρέψουν (με δικά τους μέσα), άλλοι θα επαναπατριστούν και ορισμένοι, σε ειδικές περιπτώσεις, θα δικαστούν με τις οικογένειές τους στις χώρες που βρίσκονται, ιδίως το Ιράκ» είχε εξηγήσει.

Ο Γάλλος εισαγγελέας σημείωσε από την πλευρά του ότι οι μυστικές υπηρεσίες της Γαλλίας υπολογίζουν ότι περίπου 690 Γάλλοι υπήκοοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο Ιράκ και τη Συρία, μεταξύ αυτών 295 γυναίκες. Οι εκτιμήσεις από τα τέλη του 2015 έκαναν λόγο για περίπου 2000 Γάλλους πολίτες στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους.

«Η πλειονότητα εξ αυτών δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη Γαλλία δεδομένων των νομικών διαδικασιών ενώπιον των οποίων θα βρεθούν αντιμέτωποι μόλις επιστρέψουν. Ωστόσο ορισμένες γυναίκες, χήρες, με τα παιδιά τους, τείνουν στο να επιστρέψουν» τόνισε ο Μολέν.

«Δεν πρέπει να είμαστε αφελείς. Αντιμετωπίζουμε ανθρώπους που είναι περισσότερο "απογοητευμένοι" παρά "μετανιωμένοι"».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου