Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Ιαν 2017


Σε νέο βίντεό τους προειδοποιούν την Τουρκία να σταματήσει την ανάγνωση του Κορανίου μέσα στην Αγία Σοφία γιατί κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο

Kατά των χριστιανικών πληθυσμών της Τουρκίας και ειδικότερα κατά του ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, τον οποίο απειλούν ότι θα κατεδαφίσουν, στρέφονται Τούρκοι τζιχαντιστές του ISIS σε νέο βίντεo που έδωσαν στη δημοσιότητα.

Η ισλαμική οργάνωση κατηγορεί την Τουρκία ότι έχει «παραστρατήσει από τον δρόμο του Αλλάχ» και πως γι’ αυτό το λόγο θα την εντάξουν στο Χαλιφάτο τους ώστε να την επαναφέρουν στον σωστό δρόμο.

Παράλληλα, το βίντεο προειδοποιεί, ξανά, την Τουρκία να σταματήσει την ανάγνωση του Κορανίου μέσα στην Αγία Σοφία γιατί κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο.

Να σημειωθεί πως ήδη από τον περασμένο Αύγουστο, το Ισλαμικό Κράτος μέσα από το περιοδικό προπαγάνδας του Dabiq καλεί όλους όσοι εντάσσονται στις τάξεις τους να επιτεθούν στους Χριστιανούς και την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία καλώντας τους να «σπάσουν το σταυρό».

Το βίντεο που αναρτήθηκε σε ιστότοπο των τζιχαντιστών στις 16 Ιανουαρίου, έχει διάρκεια 3,5 λεπτών, ενώ εμπεριέχει εικόνες από την πρόσφατη επίθεση στο κλαμπ Ρέινα της Κωνσταντινούπολης.

«Το καθεστώς Ερντογάν θα πληρώσει ακριβά για τους τεμενάδες στους απίστους. Δεν υπάρχει Αγιά Σοφιά. Δεν υπάρχει Τοπ Καπί. Θα βρείτε συντρίμμια και σπασμένες εικόνες. Το τρομο-δόγμα των Τούρκων τζιχαντιστών έχει στόχο την Τουρκία. Αλλά αποδέκτη τη Δύση», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Να σημειωθεί ότι μεγάλες μηχανές αναζήτησης έχουν αφαιρέσει ήδη το βίντεο.

Πηγή Voria




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος χρησιμοποιεί «κυνηγούς ταλέντων» στους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης και άμεσης ανταλλαγής μηνυμάτων προκειμένου να στρατολογήσει δυσαρεστημένους νέους στην Γερμανία, ορισμένοι εκ των οποίων ηλικίας ακόμα και 13 ή 14 ετών, έγινε σήμερα γνωστό από τον επικεφαλής της υπηρεσίας αντικατασκοπείας της χώρας.

«Στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης δραστηριοποιούνται κυνηγοί ταλέντων οι οποίοι προσεγγίζουν τους νέους και προσπαθούν να τους κάνουν να ενδιαφερθούν με την (ισλαμιστική) ιδεολογία» δήλωσε ο Χανς Γκέοργκ Μάασεν σε δημοσιογράφους ξένων ΜΜΕ στο Βερολίνο.

Ο ίδιος ανέφερε την υπόθεση μιας Γερμανομαροκινής έφηβης, της Σάφια Σ., που κατηγορείται ότι μαχαίρωσε έναν αστυνομικό σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό στο Ανόβερο τον περασμένο Φεβρουάριο και ενός 12χρονου Γερμανοϊρακινού αγοριού που αποπειράθηκε να πυροδοτήσει δύο εκρηκτικούς μηχανισμούς στην πόλη Λουντβιχσχάφεν στη δυτική Γερμανία τον Δεκέμβριο.

Περίπου το 20% των 900 ανθρώπων από την Γερμανία που υπολογίζεται ότι στρατολόγησε το Ισλαμικό Κράτος για να πολεμήσουν στο Ιράκ και τη Συρία είναι γυναίκες, ορισμένες ηλικίας 13 ή 14 ετών, σύμφωνα με τον αξιωματούχο.

Οι γερμανικές αρχές παρακολουθούν 548 ισλαμιστές που θεωρείται ότι αποτελούν κίνδυνο για την ασφάλεια, αλλά σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία δεν επιτρέπεται η σύλληψή τους έως να διαπράξουν κάποιο έγκλημα, σύμφωνα με τον Μάασεν.

Ο επικεφαλής των γερμανικών υπηρεσιών εσωτερικής πληροφόρησης επισήμανε επιπλέον ότι είναι ικανοποιημένος για τον τρόπο που η αστυνομία και αξιωματούχοι των υπηρεσιών ασφαλείας διαχειρίστηκαν επικοινωνιακά την υπόθεση του Άνις Άμρι, του Τυνήσιου που σκότωσε 12 ανθρώπους τη 19η Δεκεμβρίου με ένα φορτηγό, σε μια χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου.

Η υπόθεση πυροδότησε σφοδρές επικρίσεις διότι οι Γερμανικές αρχές είχαν αναγνωρίσει τον Άμρι, ο οποίος είχε φυλακιστεί στην Ιταλία για 4 χρόνια, ως κίνδυνο για την ασφάλεια και τον είχαν ανακρίνει για διάφορες κατηγορίες, αλλά ποτέ δεν είχε τεθεί υπό κράτηση.

Ο Μάασεν είπε επίσης ότι οι ευρωπαϊκές μυστικές υπηρεσίες ερευνούν την ριζοσπαστικοποίηση και άλλων κοινωνικών ομάδων μέσω των ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης, καθώς ολοένα κι αυξανόμενος αριθμός πολιτών που δεν ήταν κατά το παρελθόν πολιτικά ενεργοποιημένοι δείχνουν να προσελκύονται από ακροδεξιές οργανώσεις.

«Το έχουμε δει με το Ισλαμικό Κράτος, αλλά τώρα το βλέπουμε με τους αποκαλούμενους "νομοταγείς πολίτες" που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί. Ανησυχούμε ότι αυτή η ριζοσπαστικοποίηση θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια προθυμία διάπραξης βίαιων ενεργειών» τόνισε ο ίδιος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


14 Ιαν 2017


Γράφει ο Τάσος Συμεωνίδης
Ακαδημαϊκός Σύμβουλος
Mοιάζει η «κρίση» αυτή τη φορά να μην είναι περιπτωτική και περιστασιακή, πολλά, πάμπολλα σημάδια μαρτυρούν μάλλον μιαν ακατάσχετη δυναμική ιστορικού τέλους του Eλληνισμού.
Χρήστος Γιανναράς
Την ειμαρμένην ουδ’αν είς εκφύγοι
Πλάτων
Η μεταπολιτευτική μας πολιτειακή & πολιτική παρωδία, την οποία επιμένουμε να αποκαλούμε «δημοκρατία» σε πείσμα συσσωρευμένων και συνεχώς αυξανόμενων αποδείξεων περί του αντιθέτου(1), αντιμετωπίζει ασφυκτικές «προκλήσεις»• όπως προσφάτως το έθεσε και σοφός δάσκαλος: «Στην ελλαδική κοινωνία τίποτε δεν καινουργείται με το πέρασμα του χρόνου. H απροκατάληπτη, στοιχειωδώς ρεαλιστική σκέψη αποκλείει και την ελπίδα.»

Στο πολιτικό-κοινωνικό μας σύστημα, που εναγκαλίζεται και ορίζεται μόνο από «δίκια» του δημοσίου και ποτέ τις υποχρεώσεις αυτού προς τον λαουτζίκο, το θέμα της τρομοκρατίας φαντάζει ως απλώς μια ακόμη αδιέξοδος «πρόκληση». Η διαβόητη «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» συνδέεται πλέον με μια κοινωνία όπου έχει θεσμοθετηθεί προ πολλού η σιωπή ως το μοναδικό «εργαλείο» αντιμετώπισης των ογκούμενων προβλημάτων. Επικίνδυνες αν όχι εκρηκτικές καθημερινές εξελίξεις, τόσο στα κατ’ ευφημισμόν πλέον «εθνικά θέματα» όσο και στην πραγματικότητα της «καθημερινότητας» και της φθαρμένης και χρεοκοπημένης πολιτικής, εμφανίζονται και περνούν «στο ντούκου» ως λέγει και ο σοφός μας λαός.

Στο ελληνικό αυτό Grand-Guignol η τρομοκρατία παίζει κεντρικό ρόλο. Δεν υπόκειται φυσικά σε κοινωνικές προτεραιότητες, ούτε επηρεάζεται από την κουραστική και μονότονη επανάληψη δημόσιων διαγγελμάτων «αποφασιστικότητας» εκ μέρους των πολιτικών μας (αυτοαποκαλουμένων) ηγετών(2) τα οποία δεν επιβεβαιώνουν τίποτε άλλο παρά την ύπαρξη του αδιεξόδου και την απόλυτη αδυναμία της πολιτείας να εφαρμόσει τους νόμους, να προφυλάξει την κοινωνία από τις βιαιότητες των πνευματικά ημιπληγικών βαρβάρων και τους ένοπλους και βομβιστικούς εκβιασμούς τους, και να επιβάλει την στοιχειώδη τάξη όπως σε άλλες λειτουργούσες χώρες.

Η δολοφονία του Στίβεν Σόντερς έδωσε αφορμή για την επέμβαση της Σκότλαντ Γιαρντ η οποία συνέβαλε δραστικά στην σύλληψη των μελών της "17 Νοέμβρη"

Από την πρώτη στυγερή δολοφονία των papier-mâché «επαναστατών» της 17Ν το 1974 μέχρι σήμερα λίγα έχουν αλλάξει. Με την βοήθεια όμως πολλών, που βεβαίως «σκίζουν τις ρόμπες» τους ισχυριζόμενοι ότι απορρίπτουν το «απελευθερωτικό» έγκλημα και την ανθρωποκτονία «απ’ όπου κι αν προέρχονται»• και που ωρύονται καθημερινά επιμένοντας στην απαίτηση της «διαχείρισης φαινομένων πολιτικής βίας» με απόλυτη τήρηση της «νομιμότητας» (η οποία μεταφράζεται σε πλήρη αδράνεια) αντί για την απλούστερη και αποτελεσματική εφαρμογή κατά γράμμα του νόμου με καταδιωκτικές και κατασταλτικές τακτικές, καταλήγουμε στην παρούσα κατάσταση της επικίνδυνης πολιτικό-υπνικής άπνοιας και άρνησης των πραγματικών διαστάσεων του προβλήματος.

Η σύλληψη π.χ. προ ημερών κακοποιού «μαχήτριας πόλης» δικαίως θεωρήθηκε επιτυχία, πλην όμως το τι επακολούθησε έδειξε γλαφυρότατα το άσφαιρο της γενικότερης «αντιτρομοκρατικής» πολιτικής των ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και την εξάρτηση της παρούσης κυβερνήσεως από (επιεικώς) ιδεολογικούς παλιμπαιδισμούς και ανόητες δικαιολογίες στην υποτίθεται προσπάθεια να παταχθεί το τρομοκρατικό έγκλημα.

Παρερχόμενοι προς στιγμήν τους ανάπηρους λεονταρισμούς του τύπου «Η αριστερά είναι η κύρια δύναμη απέναντι στην τρομοκρατία», κρίνουμε αυτή την στιγμή με βάση την δεδομένη πια «κουλτούρα ανοχής» των «αρχών» μπροστά στους κατά καιρούς συλλαμβανόμενους «μαχητές» και στα διάφορα «δίκια» τους που μεταβάλλονται εύκολα σε μέσα γελιοποίησης των «θεσμών» και των εκπροσώπων τους.

Εντός ωρών από την σύλληψη της «μαχήτριας» π.χ. τόσο αυτή όσο και ο καταδικασμένος και έγκλειστος «σύντροφος» της πέρασαν στην αντεπίθεση με ανακοινώσεις, αναρτήσεις, απεργίες «πείνας και δίψας», και δικαστικές διαμαρτυρίες και προσβολές εν όψει της θεωρούμενης «απαγωγής» ενός ανηλίκου τέκνου τους από τις αρχές. Οι τελευταίες έμειναν απλώς παγωμένες και «πολιτικά ορθές».

Το θέμα έλαβε ευρύτατες διαστάσεις στα «μέσα», ενεπλάκησαν δικηγόροι γνωστοί για την υποστήριξη παρομοίων «μαχητών», και φτάσαμε και στις αναπόφευκτες θριαμβολογίες των αιωνίων «ανένταχτων αγωνιστών λευτεριάς» που ανενόχλητοι απειλούν, προκαλούν, και εξωθούν σε πράξεις βίας με την βοήθεια ιστοτόπων που περιέργως παραμένουν αλώβητοι από ενοχλητικές παρεμβάσεις τους νόμου αν και οι λεπτομέρειες της λειτουργίας τους είναι γνωστές ακόμη και στον θυρωρό της πολυκατοικίας τους.

Και ναι μεν οι εσωτερικής κοπής τρομοκράτες καλά κρατούν αλλά πλέον το καθ’ ημάς «κράτος» έχει να αντιμετωπίσει και μια απείρως μεγαλύτερη και ταχύτατα αναπτυσσόμενη απειλή δηλαδή αυτής της ισλαμικής τρομοκρατίας.

Οι οιωνοί είναι από κακοί μέχρι χείριστοι. Η μεταβολή της χώρας σε στέρνα υγειονομικής συλλογής των μουσουλμανικών ανεπιθύμητων ροών από την «φίλη» Τουρκία μας έχει προκαλέσει ένα σοβαρότατο τραύμα που χειροτερεύει καθημερινά και απειλεί το σύνολο της ελληνικής (υπνώτουσας) κοινωνίας.


Η όχι και τόσο ξαφνική απόφαση της άλλης «φίλης» μας Γερμανίας να αρχίσει την «επαναπροώθηση», κοινώς άδειασμα, των πολλών surplus μουσουλμάνων, που την κατέκλυσαν το καλοκαίρι του 2015, στην ευτυχούσα, αναπτυσσόμενη, και πλούσια Ελλάδα, αρχής γενομένης από Μάρτιο, έρχεται να προσθέσει μια επιπλέον ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της κοιτίδος της δημοκρατίας. Βεβαίως, η γερμανική χειρονομία είναι «σύννομος» αφού εκπηγάζει από την γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δηλαδή ενός οργάνου με καμιά απολύτως δημοκρατική νομιμοποίηση και συνταγματική ταυτότητα που κινείται, αποφασίζει, και εκτελεί κατ’ εντολή, την οποία «ο κόσμος έχει τούμπανο και μεις [και η Μέρκελ] κρυφό καμάρι».

Φυσικά η πολιτική ορθότης απαγορεύει δια ροπάλου την οποιαδήποτε σύνδεση μουσουλμανικών ροών και δημιουργίας μονίμων πυρήνων εντός συνόρων που οδηγούν στην εκδήλωση τρομοκρατικών φαινομένων. Η τραγική αλήθεια είναι όμως τελείως διαφορετική.

● Η συνεχώς αυξανόμενη ευρωπαϊκή πείρα αποτελεί αδιάσειστη απόδειξη του ρόλου μουσουλμανικών ολοτήτων στην καλλιέργεια και δημιουργία «ριζοσπαστικοποίησης» που οδηγεί απ’ ευθείας σε πράξεις τρομοκρατικής βίας οι οποίες είναι αποτέλεσμα ισλαμικού φανατισμού.
● Η μόνιμη επωδός της πολιτικής ορθότητας για «ήπια διαχείριση του νεανικού παραβατικού αυθορμητισμού», και την αποφυγή «δαιμονοποίησης θρησκειών και κοινοτήτων» αποδεικνύεται μάνα εξ ουρανού για τους «παραβατικούς», όψιμους αλλά και ήδη ψημένους, οι οποίοι σαφώς γνωρίζουν τις τεράστιες αδυναμίες που ο «ανθρωπισμός» αυτός και οι πολιτικές θεωρητικές μονομανίες των φιλελευθέρων καλλιεργούν στις δυτικές κοινωνίες.
● Ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδος, οι όποιοι τζιχαντιστές δεν έχουν παρά να ενημερωθούν για την μακρά παράδοση φιλικότητας των ελληνικών κυβερνήσεων προς μουσουλμάνους «μαχητές ανεξαρτησίας» και την υποχωρητικότητα της Ελλάδος σε εξωτερικές πιέσεις για την πρακτικώς αυτοδιάθεση των μουσουλμάνων εντός των ορισμών της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας». Η μελέτη αυτή χωρίς αμφιβολία θα τους πείσει ότι τουλάχιστον στη φάση της προετοιμασίας τους θα συναντήσουν ελάχιστα εμπόδια.
● Άλλος θετικότατος οιωνός για τους επιδόξους «ριζοσπαστικοποιημένους» είναι και η συσσωρευμένη πείρα της αδιανόητης ανεκτικότητας της ελληνικής «πολιτείας» προς την παράνομη μετανάστευση γενικότερα και ειδικά προς την παράνομη μετανάστευση από πρωτόγονες ασιατικές και αφρικανικές μουσουλμανικές κοινωνίες (πάντοτε εμφορούμενη από το πνεύμα του «ανθρωπισμού»).
● Τέλος οι «ριζοσπαστικοποιημένοι παραβατικοί», στην απίθανη περίπτωση συλλήψεως τους, θα έχουν ευρύτατες ανέσεις που θα περιλαμβάνουν άδειες από τις φυλακές και άφθονες έτσι ευκαιρίες δραπέτευσης με την άδεια των αρχών.

Μέχρι στιγμής, η Ελλάς έχει αποφύγει τις μαζικές καταστροφές και ανθρώπινες απώλειες της ισλαμικής τρομοκρατίας που έχουν πλήξει άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το παρελθόν όμως ούτε κατά διάνοια δεν αποτελεί εγγύηση του παρόντος. Η κατακλυσμική κατάρρευση της Μέσης Ανατολής, η ταχεία αποσύνθεση της «κοσμικής» Τουρκίας με την εισβολή του τζιχαντισμού και την διολίσθηση του πολιτικού συστήματος προς τον θρησκευτικό ολοκληρωτισμό και τον παρανοϊκό νέο-οθωμανισμό αλά Ερντογάν, και η ανυπαρξία ευρωπαϊκής «ολοκληρωμένης» στρατηγικής για σκληρή «διαχείριση» του τζιχαντισμού αφήνουν ελάχιστα περιθώρια αισιοδοξίας για την ελληνική κατάσταση.


Κάτι που δεν αντιλαμβάνονται (ή δεν θέλουν να αντιληφθούν) οι πολιτικοί μας «ηγέτες» σήμερα είναι το ό,τι, στην παρούσα κατάσταση, οι ευρωπαϊκές «αξίες» -οι οποίες γενικώς παραμένουν δημιουργικά συγκεχυμένες- τείνουν προς την ιδιότητα της τροχοπέδης στην κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που έχει δημιουργηθεί και χειροτερεύει συνεχώς. Τα επείγοντα μέτρα που απαιτούνται όμως είναι μάλλον απίθανο να υιοθετηθούν από την παρούσα κυβέρνηση που εξακολουθεί να διαπιστώνει αισιόδοξα «βελτιώσεις στο κλίμα» της παράνομης μετανάστευσης και να δηλώνει ότι προχωρεί και στην επιβολή πειθαρχίας στο «χάος».

Άπειρες φορές στο παρελθόν έχουμε υποστηρίξει ότι αν η Ελλάδα θέλει να διατηρεί ελπίδες στην παρούσα κατάσταση αυξανόμενης αστάθειας και συνεχώς μεταλλασσόμενων απειλών πρέπει να υιοθετήσει μεθόδους και «διαχειριστικές διαδικασίες» που θα αποτελούν την πλήρη απόρριψη της ανεκτικότητας και του ψευδό-δημοκρατισμού που μας κληρονόμησε η μεταπολίτευση. Χωρίς την αποφασιστική αυτή στροφή το λίκνο της δημοκρατίας πολύ σύντομα θα βυθισθεί στις επιπτώσεις της χρόνιας αδράνειας, της πολιτικής διαφθοράς και αγυρτείας, και της πυρετώδους καλλιέργειας ψευδαισθήσεων που αποτελούν τους «πυλώνες» της σημερινής κατάστασης. Και τότε «το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον».

Σημειώσεις
1 Η δημοκρατία δεν ορίζεται μόνον από τυπικώς ελεύθερες εκλογές, 300 της βουλής συν μισθωτό προσωπικό, και ωκεανό νόμων ελάχιστοι εκ των οποίων εφαρμόζονται. Η αναπνέουσα και δημιουργός δημοκρατία συντίθεται από στοιχεία τα οποία είτε δεν ήσαν ποτέ μέρη της πολιτικής μας «κουλτούρας» είτε αν προς στιγμήν εμφανίσθηκαν δεν πέτυχαν ποτέ να στεριώσουν διότι η Ελλάς ίσως μπορεί, αλλά καταφανώς δεν θέλει. Τελικώς, για να παραφράσω εδώ τους λόγους του Κλεμανσό, ως έκφραση απελπισίας, «η δημοκρατία είναι τόσο απαιτητική που δεν μπορεί να αφεθεί στους έλληνες πολιτικούς και τα ποίμνια τους».
2 Όπως η πρόσφατος δήλωσις του κυρίου αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως.


Πηγή RIEAS


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



11 Ιαν 2017


Της Δρ. Μαρίας Χρ. Αλβανού

Το ζήτημα της εγχώριας τρομοκρατίας ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο. Συλλήψεις, έρευνες και ποινικές διώξεις που αφορούν τρομοκρατική δράση δείχνουν ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει (ως χώρα που ανήκει στην Ευρώπη) μόνο τον κίνδυνο του ισλαμιστικού δικτύου, αλλά και εγχώριων ομάδων με προσανατολισμό αναρχικό-ακραίο αριστερό.

Τα ευρήματα της ελληνικής αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας θα αξιολογηθούν από τις δικαστικές αρχές στα πλαίσια των αποδιδόμενων κατηγοριών στα ποινικώς διωκόμενα πρόσωπα, σύμφωνα με τις δικονομικές διαδικασίες.

Σε αυτή τη φάση μπορούμε να επισημάνουμε με βάση όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα κάτωθι:

Φαίνεται να υπάρχει ουσιαστική, ενεργητική συμμετοχή του γυναικείου φύλου στην ελληνική τρομοκρατία, που συνάδει με όσα επικρατούν σε τέτοιου ιδεολογικού χώρου τρομοκρατικά σχήματα και στο εξωτερικό, εδώ και πάρα πολλά χρόνια (ήδη από τις δεκαετίες του '70 και '80).

Ο επιχειρησιακός ρόλος των γυναικών έχει πλεονεκτήματα στη τρομοκρατική δράση, κυρίως λόγω των στερεοτύπων που τις θέλουν (ακόμη) να θεωρούνται από την κοινωνία ως μη βίαιες και άρα μη επικίνδυνες. Έτσι καταφέρνουν να διαφεύγουν της προσοχής και σχεδόν «υπεράνω υποψίας» μπορούν να δρουν με μεγαλύτερη ευκολία και συχνά πολύ πιο αποτελεσματικά από τους άντρες. Ακόμη, η συγκριτική μελέτη της συμμετοχής των γυναικών σε τρομοκρατικές οργανώσεις μας δίδει σημαντικές πληροφορίες για την αφοσίωση τους και πολλές φορές τη σκληροπυρηνική ιδεολογική τους τοποθέτηση.

Η εγχώρια σκηνή της τρομοκρατίας προφανώς δεν είναι αμελητέα ποσότητα, όσον αφορά τις προκλήσεις για την ασφάλεια που αντιμετωπίζει η χώρα και τη δυνατότητα πραγματοποίησης επιθέσεων. Αν τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί απηχούν όντως την πραγματικότητα επιχειρησιακής ετοιμότητας, τότε φαίνεται να υπάρχει σοβαρή οργάνωση και σχεδιασμός που θα μπορούσαν να πλήξουν διάφορες υποδομές, αλλά και να προετοιμάσουν επιθέσεις ενάντια σε πρόσωπα του πολιτικού και δημόσιου βίου. Απώλεια ανθρώπινων ζωών, υλικές ζημίες και πολιτικές συνέπειες ως αποτέλεσμα σχεδιαζόμενων τρομοκρατικών χτυπημάτων συνθέτουν ένα πολύ αρνητικό σενάριο για την ελληνική κοινωνία και πολιτεία.

Η ελληνική πολιτεία πρέπει να απαντήσει στην πρόκληση της ριζοσπαστικοποίησης στη βία που αφορά μορφές αναρχικού και ακροαριστερού εξτρεμισμού. Το σύνθημα «άκου τον τρομοκράτη» (που χρησιμοποιούμε στη μελέτη του φαινομένου της τρομοκρατίας) δεν έχει να κάνει με την αποδοχή της ρητορικής του. 'Έχει να κάνει με την ανάγκη να αντιληφθούμε καταρχήν ότι οι τρομοκράτες εκμεταλλεύονται τα οποιαδήποτε κακώς κείμενα, προβλήματα και συνθήκες (βιοτικές, κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές) για να στρατολογήσουν μέλη και να δημιουργήσουν συμπαθούντες. Επίσης, έχει να κάνει με την κατανόηση των προσωπικοτήτων των ανθρώπων που αναλαμβάνουν την ένοπλη, βίαιη δράση. Όσο χρήσιμες από άποψη «προπαγανδιστική» για μια οργάνωση είναι οι προκηρύξεις-μανιφέστα της, άλλο τόσο χρήσιμες είναι για τις αρχές και τους μελετητές.

Έχουμε ξεπεράσει προ πολλού την εποχή των «κλειστών» οργανώσεων. Η μορφή των ομάδων (cells) που επικοινωνούν ιδεολογικά και κοινωνούν επιχειρησιακά χαρακτηρίζει και το εγχώριο τρομοκρατικό φαινόμενο. Έχουμε λοιπόν σχήματα τρομοκρατικής δράσης ευέλικτα και ανοιχτά. Για τον λόγο αυτόν οι αστυνομικές επιχειρησιακές επιτυχίες, αν και αξιέπαινες, δεν επιλύουν το πρόβλημα, ούτε δύνανται να οδηγήσουν σε εξάρθρωση του τρομοκρατικού δικτύου. Μάλιστα, επειδή η τρομοκρατία έχει κατεξοχήν επικοινωνιακή διάσταση, μετά από συλλήψεις και πλήγματα σε δομές τρομοκρατικής δράσης, δυστυχώς θα πρέπει οι αρχές να βρίσκονται σε επαυξημένη ετοιμότητα.

Τα χτυπήματα «συμπαράστασης», «συσπείρωσης» και «δήλωσης παρουσίας» από μέλη που διαφεύγουν τη σύλληψη, αλλά και ομάδες του ίδιου ιδεολογικού χώρου και κοινής δράσης είναι αναμενόμενα.

Τα ζητήματα ασφάλειας για το 2017 που αφορούν την Ελλάδα είναι πολλά και περίπλοκα. Η αντιμετώπιση τους δεν μπορεί να εξαντληθεί σε (αναγκαία) μέτρα ασφάλειας. Με βάση και το γενικότερο διεθνές τρομοκρατικό τοπίο -που πλέον αποτελεί πρότυπο επιχειρησιακών μεθόδων και δομής που μιμούνται ομάδες άσχετα από τον ιδεολογικό τους χαρακτήρα και τον τόπο δράσης- απαιτείται η μελέτη της δυναμικής των εγχώριων σχημάτων τρομοκρατικής βίας. Όσο και αν η «πνευματική σκιά» της εποχής της 17 Νοέμβρη δεν έχει εξαφανιστεί, υπάρχει πλέον μια νέα πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπιστεί με σύγχρονους όρους.

* Εγκληματολόγος - Ειδική σε θέματα τρομοκρατίας
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



9 Ιαν 2017


Tου Κωνσταντίνου Φίλη

Στα τέλη του 2015, το αυτοαποκαλούμενο «Ισλαμικό Χαλιφάτο» ξεκίνησε τις τρομοκρατικές ενέργειες σε ευρωπαϊκό έδαφος, απόρροια της εδαφικής του υποχώρησης σε Συρία και Ιράκ και με στόχο τα όποια πλήγματα αφενός να κλονίσουν το αίσθημα ασφάλειας πολιτών κρατών που το έπλητταν στρατιωτικά ή βοηθούσαν όσους τον πολεμούν στο πεδίο των μαχών, αφετέρου να στείλει μήνυμα ισχύος, διατηρώντας ζωντανό τον μύθο του και κατ επέκταση υψηλό το φρόνημα των υποστηρικτών του. Ο Columb Strack, αναλυτής της IHS, εκτιμά πως «καθώς το Ισλαμικό Χαλιφάτο συρρικνώνεται γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι το σχέδιο που είχε για διακυβέρνηση αποτυγχάνει και η οργάνωση αναθεωρεί την στάση της. Ως αποτέλεσμα αυτού, δυστυχώς, αναμένουμε αύξηση στις μαζικές επιθέσεις και σαμποτάζ σε οικονομικές δομές στην Συρία, στο Ιράκ και αλλού συμπεριλαμβανομένης και της Ευρώπης».

Αξίζει, λοιπόν, σε αυτό το σημείο να επισημανθεί ο μη συριακός χαρακτήρας της εν λόγω τρομοκρατικής οργάνωσης με στόχο τη διεύρυνση της ακτίνας επιρροής της και τη συνολική επικράτηση απώτερος στόχος που χρησιμοποιείται ως πηγή έμπνευσης και κίνητρο προσέλκυσης νέων μαχητών ανά τον κόσμο. Διαθέτει στους κόλπους της πολλούς ξένους μαχητές, ενώ έχει δημιουργήσει δύο ζώνες ελέγχου/επιχειρησιακής δράσης: α) σε Ιράκ και Συρία, β) σε περιοχές που τρομοκρατικές οργανώσεις δηλώνουν υποταγή (βλ. AQAP στην Υεμένη, al-Maqdis Ansar Bayt Sina στην Αίγυπτο, Jund al-Khilafah στην Αλγερία) ή από τις οποίες αντλεί μαχητές (π.χ. Τυνησία) ή όπου υπάρχει πρόσφορο έδαφος για να αναπτύξει δίκτυα και πυρήνες ριζοσπαστικοποίησης (π.χ. Αφγανιστάν, Πακιστάν, αν και η ύπαρξη των Ταλιμπάν δυσχεραίνει την προσπάθεια του). Το Χαλιφάτο απευθύνεται, επίσης, σε κάθε μουσουλμάνο απανταχού της γης, που μπορεί να βρει νόημα στη σύμπλευση του με αυτό η συμβολή του μπορεί να είναι οποιασδήποτε μορφής, από στρατολογητής, καθοδηγητής και εκτελεστής έως και να προσφέρει κάλυψη σε επιθέσεις και μαχητές.

Η ανασφαλής Ευρώπη

Επιχειρησιακά, η αποτροπή τρομοκρατικών επιθέσεων δεν μπορεί να γίνει στην ολότητά της. Δεν είναι μόνο η αδυναμία αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ αστυνομικών, δικαστικών και (εν γένει) αρχών ασφαλείας, αλλά και η φύση των ενεργειών που δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας. Ως προς το πρώτο, η λειτουργία της Σένγκεν παραμένει στρεβλή, εφόσον υπάρχουν κοινά σύνορα τα οποία δεν συμπληρώνονται με κοινές αστυνομικές/δικαστικές υπηρεσίες προκειμένου τόσο ο συντονισμός όσο και η ταχύτητα ανταλλαγής πληροφορίων, σκιαγράφησης προφίλ υπόπτων και λήψης αποφάσεων να είναι άρτιος και αποδοτικός. Ο δε τρόπος δράσης με μοναχικούς λύκους, μικρά ή υποτυπώδη συντονιστικά κέντρα, ο βαθμός φανατισμού, οι πρωτόγονες μέθοδοι (π.χ. οχήματα ή άνθρωποι λειτουργούν σαν κινούμενες βόμβες) καθιστούν περίπου αδύνατη, αφενός την έγκαιρη πρόληψη, αφετέρου την επιχειρησιακή αντιμετώπιση τυχόν επίθεσης. Ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί πως ο «εγκέφαλος» της πολύνεκρης τρομοκρατικής ενέργειας στο Παρίσι, στις 13 Νοεμβρίου 2015, όσο και ο δράστης του Βερολίνου (στις 19 Δεκεμβρίου 2016), διέφυγαν, λειτουργώντας περισσότερο ως γκάγκστερ και λιγότερο ως «μάρτυρες».

Η απήχηση του Χαλιφάτου σε βάθος χρόνου

Σε βάθος χρόνου, η μεταχείριση των σουνιτικών πληθυσμών θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό αν οι εξτρεμιστικές οργανώσεις θα περιθωριοποιηθούν ή θα βρεθούν στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης με τους Σιιτες -δευτερευόντως και τους Κούρδους. Άρα, όπως εκτίμησε πρόσφατα έκθεση του United States Institute of Peace, ακόμη και αν το Χαλιφάτο χάσει όλο το έδαφος που κατέχει θα εξακολουθήσει να είναι σε θέση να εκμεταλλεύεται τη σουνιτική δυσαρέσκεια και να υποκινεί τη σουνιτική δυσαρέσκεια τα επόμενα 5-10 χρόνια σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη και άλλες χώρες. Συνεπώς, η διατήρηση των θρησκευτικών διαιρέσεων/εντάσεων, ο δεσποτικός τρόπος διακυβέρνησης, οι διεφθαρμένες πολιτικές ελίτ, οι διευρυμένες ανισότητες και η ανάδυση του πολιτικού Ισλάμ αποτελούν παράγοντες οι οποίοι συνδυαστικά με τη γενικευμένη αστάθεια στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο(που μάλλον θα ενταθεί το 2017) θα διατηρήσουν τον κίνδυνο της ασσύμετρης τρομοκρατίας για καιρό και τη δυνατότητα στρατολόγησης ακόμη και αν ηττηθεί επιχειρησιακά το Χαλιφάτο.

Αρκετά εκτεθειμένες θα παραμείνουν γειτονικές χώρες, ιδίως η Τουρκία, αλλά και η Ευρώπη. Μάλιστα, η επικράτηση Τραμπ στις ΗΠΑ και η διεισδυτικότητα αντίστοιχων φωνών στην Ευρώπη, όπου εμφανίζουν τις τρομοκρατικές ενέργειες ως επιβεβαίωση της πολιτισμικής σύγκρουσης Δύσης-Ισλάμ, ρίχνει νερό στον μύλο των τζιχαντιστών, εφόσον θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν το «χάσμα» και τυχόν άκριτη στοχοποίηση των μουσουλμανικού πληθυσμών για να προσηλυτίσουν νέα στελέχη.

* Ο Δρ.Κωνσταντίνος Φίλης είναι Διευθυντής Ερευνών Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων
Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



8 Ιαν 2017


Ιταλικό δημοσίευμα, που βασίζεται σε πηγή των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών, κάνει λόγο για αυξανόμενο κίνδυνο τζιχαντιστικής τρομοκρατίας από το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) στην Αλβανία.

Συγκεκριμένα η «La Repubblica» σε άρθρο της, που αναδημοσιεύει το Βαλκανικό Περισκόπιο, με τίτλο: «Τρομοκρατία, σημαίες του ISIS σε αλβανικά χωριά» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ιδιαίτερα στην ιταλική επαρχία της Απουλίας από Αλβανούς τζιχαντιστές, τονίζοντας ότι ο αριθμός των ατόμων που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί στην Αλβανία έχει αυξηθεί σημαντικά.

«Έφηβοι από τα χωριά Leshnica, Zagorcan και Rremen είναι σαν αυτούς που έκαναν την Ευρώπη να τρέμει. Είναι πιο επικίνδυνα από τον Almir Daci που κατάγεται από την Leshnica και έχει ριζοσπαστικοποιήσει εκατοντάδες άτομα. Ο Almir Daci φέρεται νεκρός από τον περασμένο Μάρτιο στη Συρία», γράφει η «La Repubblica».

Να σημειωθεί ότι αυτά τα χωριά βρίσκονται δίπλα στα ελληνικά σύνορα, βρίσκονται στη Βόρεια Ήπειρο και η Ελλάδα οφείλει να ανησυχεί για την ασφάλεια της ελληνικής μειονότητας.

Το δημοσίευμα, σύμφωνα με την αλβανική albeu.com, δημιουργεί την υποψία ότι πολλοί Αλβανοί που διαβιούν την Απουλία αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τον ιταλικό πληθυσμό στην περιοχή αυτή.

Η ιταλική εφημερίδα επισημαίνει ότι οι Αλβανοί που έχουν ενταχθεί στο Ισλαμικό Κράτος προέρχονται από τις νότιο-ανατολικές περιοχές της Αλβανίας. Προσθέτει, ακόμη, ότι είναι γνωστό ότι Αλβανοί εμπλέκονται σε εγκληματικές ομάδες οι οποίες λειτουργούν κυρίως στην επαρχία του Μπάρι με τη διακίνηση ναρκωτικών και όπλων.

Πηγή Τribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Στα τεμένη στην Γερμανία όπου κηρύττουν υπερσυντηρητικοί ισλαμιστές, γνωστοί ως ριζοσπαστικοί σαλαφιστές θα πρέπει να απαγορευτεί η λειτουργία τους, οι κοινότητες τους να διασπαστούν και οι ιεροκήρυκες τους να απελαθούν, δήλωσε ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας και ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Der Spiegel .

«Αναφορικά με αυτό το ερώτημα, τάσσομαι υπέρ της μηδενικής ανοχής», δήλωσε ο Γκάμπριελ, όταν του τέθηκε το ζήτημα ότι ο Τυνήσιος Άνις Άμρι δράστης της τρομοκρατικής επίθεσης στην χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου είχε έρθει σε επαφή με σαλαφιστές κήρυκες του μίσους.

Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη της τρομοκρατικής επίθεσης που είχε αποτέλεσμα 12 νεκρούς.

«Η λειτουργία τεμενών όπου λειτουργούν σαλαφιστές πρέπει να απαγορευτεί, να διασπαστούν οι κοινότητες τους και οι ιεροκήρυκες να απελαθούν. Και το ταχύτερο δυνατό», τόνισε ο Γκάμπριελ στην συνέντευξη του που δημοσιεύτηκε το Σάββατο.

Στην Γερμανία τα πρόσφατα χρόνια έχει καταγραφεί μια ραγδαία αύξηση στον αριθμό σαλαφιστών.

Τον Νοέμβριο ο επικεφαλής της υπηρεσίας μυστικών πληροφοριών της Γερμανίας (BND) είχε τονίσει στο πρακτορείο Ρόιτερς ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις της υπηρεσίας, υπάρχουν στην χώρα περίπου 40.000 ισλαμιστές, εκ των οποίων 9.200 σαλαφιστές.

Η κυβέρνηση της καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ, στην οποία συμμετέχουν οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD), έχει καταθέσει νέες προτάσεις μέτρων ασφαλείας ως απάντηση στην επίθεση του Βερολίνου, προκαλώντας μια έντονη διαμάχη ενόψει των εκλογών που θα διεξαχθούν φέτος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



7 Ιαν 2017


Η Γερμανία δεν προχώρησε στην απέλαση τουλάχιστον 50 ισλαμιστών, που θεωρούνται πιθανώς επικίνδυνοι, παρότι έχει απορρίψει τα αιτήματα ασύλου τους, αναφέρεται σε δημοσίευμα.

Το περιοδικό Der Spiegel έγραψε την Παρασκευή ότι περί τους 50 ισλαμιστές των οποίων έχει απορριφθεί το αίτημα ασύλου βρίσκονται στη λίστα της αστυνομίας με τα πρόσωπα που συνιστούν πιθανή απειλή για τη δημόσια τάξη και σημείωνε ότι συνολικά στη λίστα με τους επικίνδυνους ισλαμιστές βρίσκονται 548 άνθρωποι.

Τον Σεπτέμβριο ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας ντε Μεζιέρ προειδοποίησε ότι η χώρα αντιμετωπίζει αριθμό ρεκόρ (πάνω από 500) πιθανώς επικίνδυνων ισλαμιστών, οι οποίοι θα μπορούσαν να διαπράξουν σοβαρά εγκλήματα με πολιτικό κίνητρο.

Στις αρχές Δεκεμβρίου τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο αριθμός των ακραίων ισλαμιστών στις γερμανικές φυλακές αυξήθηκε κατά 30% τον περασμένο χρόνο ξεπερνώντας τους 150.

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Την άποψη ότι αργά ή γρήγορα ο Isis θα πλήξει και την χώρα του εξέφρασε σε δυο συνεντεύξεις, στις εφημερίδες Il Giornale και Quotidiano Nazionale, ο επικεφαλής της ιταλικής αστυνομίας Φράνκο Γκαμπριέλι.

«Θέλω να το πω με πολύ ωμό τρόπο. Αργά ή γρήγορα θα πληρώσουμε και εμείς ένα τίμημα. Δεν υπάρχει αμφιβολία, δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες. Ελπίζουμε να είναι σε όσο γίνεται πιο περιορισμένη κλίμακα», πρόσθεσε ο Γκαμπριέλι.

Ο επικεφαλής της ιταλικής αστυνομίας έκανε γνωστό επίσης ότι «οι έρευνες που πραγματοποιήθηκαν, πολλές φορές έπειτα από απελάσεις, απέδειξαν ότι σημαντικός αριθμός των προσώπων που ετέθησαν υπό προσωρινή κράτηση στην Ιταλία επειδή θεωρήθηκε ότι παρείχαν στήριξη στον Isis όντως ετοιμάζονταν να πραγματοποιήσουν επιθέσεις και να δολοφονήσουν αθώους πολίτες».

Ο Φράνκο Γκαμπριέλι, πάντως, είναι της άποψης ότι «ο ιταλικός λαός θα ηττηθεί μόνον αν επιτρέψει να αλλάξουν οι καθημερινές συνήθειές του» και πως οι απελάσεις των υπόπτων πρέπει να συνεχιστούν με τον ταχύτερο δυνατό ρυθμό «αμέσως μετά την καταδικαστική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου».

Όπως και ο ιταλός πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλόνι και ο Γκαμπριέλι θεωρεί ότι οι ακραίες ιδέες του ισλαμικού φονταμενταλισμού μπορούν να διαδοθούν κυρίως μέσα στις φυλακές «διότι υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν απαντήσεις για την κοινωνική και οικονομική τους κατάσταση μέσα στην θρησκευτική διάσταση».

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



3 Ιαν 2017


Γράφει ο Γ. Καπόπουλος

Πώς μεταφράζεται σε πολιτικό κόστος ή όφελος η αστάθεια και η ανασφάλεια που προκαλούν στην Τουρκία οι ένοπλες επιθέσεις του ΡΚΚ και των παρακλαδιών του και η τυφλή βία των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους;

Με άλλα λόγια ποιο είναι το κυρίαρχο συναίσθημα ως αντίδραση στην πλειοψηφία του πληθυσμού: Η συσπείρωση γύρω από τον Ερντογάν επειδή η πατρίδα κινδυνεύει ή η μαζική διαρροή σημαντικού τμήματος της εκλογικής βάσης που χρεώνει στους χειρισμούς του τον βαρύ φόρο αίματος, αποσταθεροποίησης και αβεβαιότητας που πληρώνει η χώρα;

Μέχρι την άνοιξη του 2015 και πιο συγκεκριμένα τις εκλογές του Απριλίου της ίδιας χρονιάς όπου η είσοδος του Κουρδικού HDP στη Βουλή στέρησε από το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, ήταν ανοικτός ο δίαυλος της απευθείας διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης με τον έγκλειστο στο Ιμραλι, Οτσαλάν, με τακτικό συνομιλητή του τον επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών ΜΙΤ, Φιντάν, στενό συνεργάτη του Ερντογάν. Από τις συνομιλίες προέκυπταν συνεχείς εκκλήσεις του Οτσαλάν για τερματισμό του ένοπλου αγώνα και αποχώρηση των μαχητών στο Ιράκ.

Την ίδια περίοδο, στα τέλη του 2014 αρχές του 2015, η Άγκυρα υπό την πίεση των ΗΠΑ στον απόηχο της ραγδαίας προέλασης των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ τον Ιούλιο του 2014 πήρε αποστάσεις από αυτούς διακόπτοντας μια πολύπλευρη στήριξη που ξεκίνησε το 2011.

Τα παραπάνω είναι ευρύτατα γνωστά στην Κοινή Γνώμη η οποία νομιμοποιείται να θέσει το ερώτημα γιατί Τζιχαντιστές και Κούρδοι που ήταν συνομιλητές οι δεύτεροι και προστατευόμενοι οι πρώτοι της κυβέρνησης Ερντογάν μεταλλάχτηκαν σε θανάσιμους εχθρούς της Άγκυρας τα τελευταία δύο χρόνια.

Ποιος άλλωστε έχει ξεχάσει την προκλητική δήλωση του επικεφαλής της ΜΙΤ, Φιντάν, ότι οι Tζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους είναι μια συνιστώσα των περιφερειακών ισορροπιών το ίδιο αναγκαίοι όσο τα φίδια στη φύση;

Αν προσθέσουμε στα παραπάνω και τη μη αντιστρέψιμη πορεία προς την ύφεση της τουρκικής οικονομίας που προαναγγέλλει το τέλος μιας φούσκας που στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο στον κατασκευαστικό τομέα και στην κατανάλωση με ταυτόχρονα εκτόξευση του εσωτερικού δανεισμού, όλα μαζί αθροιστικά δίνουν την αίσθηση ότι πλησιάζει το τέλος μιας δεδομένης, διαρκώς αυξανόμενης και στη χειρότερη περίπτωση στάσιμης ηγεμονικής πρωτοκαθεδρίας του Ερντογάν και του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ στην κοινή γνώμη της Τουρκίας.

Με τον ορίζοντα σκοτεινό, χωρίς προοπτική αποκλιμάκωσης της βίας και επανόδου στους ρυθμούς ανάπτυξης του παρελθόντος, η πολιτική κυριαρχία του Ερντογάν προβάλλει στην καλύτερη περίπτωση ως υποθηκευμένη.

Υπάρχει δηλαδή για τον πρόεδρο και την κυβέρνηση κάθε κίνητρο για την όσο το δυνατόν το συντομότερο διεξαγωγή του δημοψηφίσματος για τη Συνταγματική Μεταρρύθμιση που εγκαθιδρύει προεδρικό σύστημα που παραπέμπει σε εξουσίες σουλτάνου.

Είναι βέβαιο ότι τόσο οι επιθέσεις τυφλής βίας των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, όσο και οι στοχευμένες ένοπλες επιθέσεις του ΡΚΚ θα συνεχισθούν και θα κλιμακωθούν στην πορεία προς το δημοψήφισμα.

Έτσι θα εξακολουθήσουν να αναδεικνύουν και την κατάσταση μεταξύ αποδιοργάνωσης και διάλυσης στην οποία έχουν περιέλθει οι Ένοπλες Δυνάμεις και η Αστυνομία στην Τουρκία λόγω των πρωτοφανών εκκαθαρίσεων πραγματικών ή φανταστικών ερεισμάτων του Δικτύου του Ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν.

Αθροιστικά η εικόνα θα μπορούσε να αποδομήσει έως να εκμηδενίσει το ηγετικό προφίλ του Ερντογάν, να του χρεώσει ταυτόχρονα την ευθύνη της μετωπικής σύγκρουσης με αντιπάλους, με τους οποίους συνομιλούσε ή και συνεργαζόταν μέχρι πρόσφατα, αλλά και την πρωτοφανή στην Ιστορία της Τουρκίας μετά το 1923 αποδιοργάνωση του Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Τέλος είναι υπεράνω αμφιβολίας ότι η Τουρκία μάλλον επικυρώνει τις επιλογές που έχουν χαράξει για τη Συρία, Μόσχα, Τεχεράνη και Δαμασκός παρά τις συνδιαμορφώνει ή έστω τις επηρεάζει.

Τέλος εποχής
Όλα μαζί αθροιστικά δίνουν την αίσθηση ότι πλησιάζει το τέλος μιας δεδομένης, διαρκώς αυξανόμενης και στη χειρότερη περίπτωση στάσιμης ηγεμονικής πρωτοκαθεδρίας του Ερντογάν και του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ στην κοινή γνώμη της Τουρκίας.

Ημερησία

Σχόλιο ιστολογίου: Μια σημερινή εξέλιξη αποδεικνύει πως η Τουρκία βυθίζεται σε μια πολιτικο-ισλαμική χούντα, ένα καθεστώς απόλυτης ηγεμονίας του Ερντογάν. Με δηλώσεις του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μέσα στα πλαίσια των δηλώσεων ως προς την τελευταία δολοφονική τρομοκρατική ενέργεια στην Κωνσταντινούπολη, την ευθύνη της οποίας ανέλαβε το Ισλαμικό Κράτος, αφού θύμισε τις σχέσεις της Τουρκίας του Ερντογάν με το Ισλαμικό Κράτος των Τζιχαντιστών, έστρεψε τις ευθύνες στον ίδιο τον Τούρκο πρόεδρο. Ως "απάντηση", η τουρκική κυβέρνηση λίγο μετά τις δηλώσεις του κ. Κιλιντσάρογλου, ανακοίνωσε πως παραχωρεί τεθωρακισμένο όχημα για την προστασία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επειδή υπάρχουν πληροφορίες για επικείμενη απόπειρα δολοφονίας του. Το μήνυμα απολύτως σαφές. Στην Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν απαγορεύονται αυστηρά οι οποιεσδήποτε αναφορές σε ευθύνες του Ερντογάν για τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Τουρκία...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Σε σοβαρό κίνδυνο Τουρκία και Ευρώπη

Του Κωνσταντίνου Φίλη

Στα τέλη του 2015, το αυτοαποκαλούμενο «Ισλαμικό Χαλιφάτο» ξεκίνησε τις τρομοκρατικές ενέργειες σε ευρωπαϊκό έδαφος, απόρροια της εδαφικής του υποχώρησης σε Συρία και Ιράκ και με στόχο τα όποια πλήγματα αφενός να κλονίσουν το αίσθημα ασφάλειας πολιτών κρατών που το έπλητταν στρατιωτικά ή βοηθούσαν όσους τον πολεμούν στο πεδίο των μαχών, αφετέρου να στείλει μήνυμα ισχύος, διατηρώντας ζωντανό τον μύθο του και κατ επέκταση υψηλό το φρόνημα των υποστηρικτών του.

Ο Columb Strack, αναλυτής της IHS, εκτιμά πως «καθώς το Ισλαμικό Χαλιφάτο συρρικνώνεται γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι το σχέδιο που είχε για διακυβέρνηση αποτυγχάνει και η οργάνωση αναθεωρεί την στάση της. Ως αποτέλεσμα αυτού, δυστυχώς, αναμένουμε αύξηση στις μαζικές επιθέσεις και σαμποτάζ σε οικονομικές δομές στην Συρία, στο Ιράκ και αλλού συμπεριλαμβανομένης και της Ευρώπης».

Αξίζει, λοιπόν, σε αυτό το σημείο να επισημανθεί ο μη συριακός χαρακτήρας της εν λόγω τρομοκρατικής οργάνωσης με στόχο τη διεύρυνση της ακτίνας επιρροής της και τη συνολική επικράτηση απώτερος στόχος που χρησιμοποιείται ως πηγή έμπνευσης και κίνητρο προσέλκυσης νέων μαχητών ανά τον κόσμο. Διαθέτει στους κόλπους της πολλούς ξένους μαχητές, ενώ έχει δημιουργήσει δύο ζώνες ελέγχου/επιχειρησιακής δράσης:

α) σε Ιράκ και Συρία,

β) σε περιοχές που τρομοκρατικές οργανώσεις δηλώνουν υποταγή (βλ. AQAP στην Υεμένη, al-Maqdis Ansar Bayt Sina στην Αίγυπτο, Jund al-Khilafah στην Αλγερία) ή από τις οποίες αντλεί μαχητές (π.χ. Τυνησία) ή όπου υπάρχει πρόσφορο έδαφος για να αναπτύξει δίκτυα και πυρήνες ριζοσπαστικοποίησης (π.χ. Αφγανιστάν, Πακιστάν, αν και η ύπαρξη των Ταλιμπάν δυσχεραίνει την προσπάθεια του).

Το Χαλιφάτο απευθύνεται, επίσης, σε κάθε μουσουλμάνο απανταχού της γης, που μπορεί να βρει νόημα στη σύμπλευση του με αυτό η συμβολή του μπορεί να είναι οποιασδήποτε μορφής, από στρατολογητής, καθοδηγητής και εκτελεστής έως και να προσφέρει κάλυψη σε επιθέσεις και μαχητές.

Η ανασφαλής Ευρώπη

Επιχειρησιακά, η αποτροπή τρομοκρατικών επιθέσεων δεν μπορεί να γίνει στην ολότητά της. Δεν είναι μόνο η αδυναμία αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ αστυνομικών, δικαστικών και (εν γένει) αρχών ασφαλείας, αλλά και η φύση των ενεργειών που δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.

Ως προς το πρώτο, η λειτουργία της Σένγκεν παραμένει στρεβλή, εφόσον υπάρχουν κοινά σύνορα τα οποία δεν συμπληρώνονται με κοινές αστυνομικές/δικαστικές υπηρεσίες προκειμένου τόσο ο συντονισμός όσο και η ταχύτητα ανταλλαγής πληροφορίων, σκιαγράφησης προφίλ υπόπτων και λήψης αποφάσεων να είναι άρτιος και αποδοτικός.

Ο δε τρόπος δράσης με μοναχικούς λύκους, μικρά ή υποτυπώδη συντονιστικά κέντρα, ο βαθμός φανατισμού, οι πρωτόγονες μέθοδοι (π.χ. οχήματα ή άνθρωποι λειτουργούν σαν κινούμενες βόμβες) καθιστούν περίπου αδύνατη, αφενός την έγκαιρη πρόληψη, αφετέρου την επιχειρησιακή αντιμετώπιση τυχόν επίθεσης. Ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί πως ο «εγκέφαλος» της πολύνεκρης τρομοκρατικής ενέργειας στο Παρίσι, στις 13 Νοεμβρίου 2015, όσο και ο δράστης του Βερολίνου (στις 19 Δεκεμβρίου 2016), διέφυγαν, λειτουργώντας περισσότερο ως γκάγκστερ και λιγότερο ως «μάρτυρες».

Η απήχηση του Χαλιφάτου σε βάθος χρόνου

Σε βάθος χρόνου, η μεταχείριση των σουνιτικών πληθυσμών θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό αν οι εξτρεμιστικές οργανώσεις θα περιθωριοποιηθούν ή θα βρεθούν στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης με τους Σιιτες -δευτερευόντως και τους Κούρδους.

Άρα, όπως εκτίμησε πρόσφατα έκθεση του United States Institute of Peace, ακόμη και αν το Χαλιφάτο χάσει όλο το έδαφος που κατέχει θα εξακολουθήσει να είναι σε θέση να εκμεταλλεύεται τη σουνιτική δυσαρέσκεια και να υποκινεί τη σουνιτική δυσαρέσκεια τα επόμενα 5-10 χρόνια σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη και άλλες χώρες. Συνεπώς, η διατήρηση των θρησκευτικών διαιρέσεων/εντάσεων, ο δεσποτικός τρόπος διακυβέρνησης, οι διεφθαρμένες πολιτικές ελίτ, οι διευρυμένες ανισότητες και η ανάδυση του πολιτικού Ισλάμ αποτελούν παράγοντες οι οποίοι συνδυαστικά με τη γενικευμένη αστάθεια στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο(που μάλλον θα ενταθεί το 2017) θα διατηρήσουν τον κίνδυνο της ασσύμετρης τρομοκρατίας για καιρό και τη δυνατότητα στρατολόγησης ακόμη και αν ηττηθεί επιχειρησιακά το Χαλιφάτο.

Αρκετά εκτεθειμένες θα παραμείνουν γειτονικές χώρες, ιδίως η Τουρκία, αλλά και η Ευρώπη. Μάλιστα, η επικράτηση Τραμπ στις ΗΠΑ και η διεισδυτικότητα αντίστοιχων φωνών στην Ευρώπη, όπου εμφανίζουν τις τρομοκρατικές ενέργειες ως επιβεβαίωση της πολιτισμικής σύγκρουσης Δύσης-Ισλάμ, ρίχνει νερό στον μύλο των τζιχαντιστών, εφόσον θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν το «χάσμα» και τυχόν άκριτη στοχοποίηση των μουσουλμανικού πληθυσμών για να προσηλυτίσουν νέα στελέχη.

* Ο Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης είναι Διευθυντής Ερευνών Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων
MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



2 Ιαν 2017


Τεράστιες οι ευθύνες Γερμανικής Καγκελαρίας

Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Καθ' όλη τη διάρκεια της λεγόμενης Αραβικής Άνοιξης, όλοι οι έγκυροι και αξιόπιστοι οργανισμοί, κρατικοί και μη, παγκοσμίως προειδοποιούσαν για τους σοβαρότατους κινδύνους που εκπορεύονταν από τους Τζιχαντιστές μαχητές που εξορμούσαν από την Ευρώπη προς τα πεδία μαχών της Μέσης Ανατολής και εν συνεχεία επέστρεφαν πίσω.

Παρόλα αυτά και παρά τις πολύνεκρες επιθέσεις που τελικά συνέβησαν, η Γερμανική καγκελαρία και η Άνγκελα Μέρκελ προσωπικά, πήρε την απόφαση να υποδεχθεί άνευ όρων, ελέγχου και στοιχειώδους προεργασίας πάνω από 1 εκ. μεταναστών και προσφύγων το 2015-2016. Εάν σε αυτό τον αριθμό προστεθούν και τουλάχιστον άλλο 1 εκ.που προσήλθε στη Γερμανία μεταξύ 2012-2016 και από την Ιταλία και άλλες διόδους, τότε ο συνολικός αριθμός ξεπερνά το 3% του πληθυσμού της Γερμανίας.

Υπολογίζεται ότι το 50% όσων μετέβησαν στη Γερμανία χρησιμοποίησαν πλαστά ονόματα/προσωπικά στοιχεία και μαζί τους εισήλθε άγνωστος αριθμός εξτρεμιστών, ριζοσπαστικοποιημένων αλλά ακόμα και τρομοκρατών. Επιπλέον από όλο αυτό το σημαντικό πληθυσμό ήδη έχει συμβεί εσωτερική διασπορά εντός της ζώνης του Σένγκεν, δηλαδή μετά από μικρή διαμονή σε Γερμανικό έδαφος είχαμε μετακίνηση αρκετών χιλιάδων σε γειτονικές Ευρωπαϊκές χώρες.

Ως αποτέλεσμα η διακυβέρνηση Μέρκελ διέσπειρε το πρόβλημα σε ολόκληρη την Ευρώπη, προκαλώντας δισ. Ευρώ σε οικονομικό κόστος, αύξηση του εξτρεμισμού και της τρομοκρατίας,αλλά και της εγκληματικότητας, δίχως εν τέλει να προσποριστεί το Βερολίνο και οποιοδήποτε γεωπολιτικό όφελος.

Επιπλέον μέσα στην ίδια τη Γερμανία, η πολιτική αυτή συντελεί στην σμίκρυνση της εκλογικής βάσης του κυβερνώντος κόμματος CDU, της ταχύτατης απομάκρυνσης από αυτού του αδερφού κόμματος της Βαυαρία CSU, της ανόδου του AFD σε συνδυασμό με δεκάδες άλλες κινήσεις πολιτών που αντιμάχονται τη κυβέρνηση. Επιπλέον οι κινήσεις της Μέρκελ συντέλεσαν τα μέγιστα τόσο στην άνοδο του ρεύματος που οδήγησε στο Μπρέξιτ, όσο και στη γιγάντωση των λεγόμενων αντιευρωπαϊκών δυνάμεων στη Γαλλία, Ιταλία, Πολωνία, Τσεχία και άλλου.

Όλες οι υπηρεσίες ασφαλείας στην ΕΕ αναμένουν συνεχείς αλλά και μαζικές επιθέσεις το επόμενο διάστημα. Πλέον η κατάσταση τείνει να ξεφύγει από τον έλεγχο γιατί οι ύποπτοι είναι πλέον τόσοι πολλοί που αδυνατούν οι αρχές να τους ελέγξουν-μια φυσική 24ωρη παρακολούθηση ατόμου μπορεί να απασχολήσει έως και 30 στελέχη ασφαλείας, ενώ η ζώνη του Σένγκεν δημιουργεί ένα πολύ μεγάλο γεωγραφικό πλάτος ανεμπόδιστων μετακινήσεων. Επιπλέον δεν είναι μόνο η τρομοκρατία που απασχολεί τις αρχές αλλά και μια πλειάδα άλλων θεμάτων και με την υπάρχουσα δυνατότητα των αρχών δεν υπάρχει το περιθώριο κινήσεων για την αποτροπή που θα έπρεπε.

Σε ένα άλλο επίπεδο η διακυβέρνηση Μέρκελ,ενώ είχε την ευκαιρία, δεδομένης και της εκλογής Τράμπ στις ΗΠΑ, να εκκινήσει τις διαδικασίες εξομάλυνσης των σχέσεων ΕΕ-Ρωσίας, προτίμησε να εντείνει της κυρώσεις όσο και να τις διατηρήσει και για το 2017, σπρώχνοντας την ΕΕ στο περιθώριο των παγκοσμίων εξελίξεων ενόψει της προσέγγισης ΗΠΑ-Ρωσίας, όσο και να απομακρύνει παντελώς το ρόλο της ΕΕ από τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή σε συνδυασμό με τη πλήρη αποτυχία "ελέγχου" του Ερντογκάν και της Τουρκίας.

Η δε αποτυχία στην Ιταλία και η πτώση του πρωθυπουργού Ρέντζι είναι δια χειρός Μέρκελ, δείχνοντας μεσοπρόθεσμα το δρόμο εξόδου από την Ευρωζώνη για την Ιταλία-και άλλα κράτη-ταυτοχρόνως με μια πολιτική που δεν είναι μόνο λιτότητας, αλλά και φρικώδους γραφειοκρατίας και ρυθμίσεων που υποβαθμίζει το σύνολο της ΕΕ στο διεθνές στερέωμα και της ίδιας της Γερμανίας.

Μέχρι το 2020 σε όρους ΑΕΠ αγοραστικής δύναμης η Γερμανία θα είναι κάτω από τη Ρωσία, Βραζιλία, Ινδονησία και βεβαίως υπό των ΗΠΑ, Κίνα, Ιαπωνία και Ινδία, εν τέλει στην 8ή θέση διεθνώς ενώ πέριξ το 2025 θα την ξεπεράσει το Μεξικό και θα είναι πολύ κοντά στη Νότια Κορέα και τη Τουρκία. Το 2030 οι προβλέψεις του ΔΝΤ τη δείχνουν να έχει ξεπεραστεί και από το Ιράν και να κυμαίνεται στα ίδια επίπεδα με τη Ταϋλάνδη.

Τα ανωτέρω σενάρια-ceteris paribus- δεν λαμβάνουν υπόψη μια τυχόν απρογραμμάτιστη διάλυση της Ευρωζώνης και τυχόν άλλα δραματικά σενάρια. Σε όρους βιομηχανικής παραγωγής, που υποτίθεται ότι είναι το δυνατό πλαίσιο της Γερμανικής οικονομίας, δεν κατέχει πάνω από το 25% της συνολικής δραστηριότητας της ΕΕ και είναι μόλις το 18% της βιομηχανικής παραγωγής της Κίνας και το 23% της Αμερικανικής. Η δε αγροτική παραγωγή της Γερμανίας είναι το 25% της Ρωσικής, το 13% της Αμερικανικής και το 40% της Γαλλικής. Ακόμα και στο τομέα των υπηρεσιών η Γερμανία είναι το 1/7 των ΗΠΑ και το 1/4 της Κίνας.

Σε γενικές γραμμές η υποτιθέμενη ηγετική θέση της Γερμανίας υπό τη διακυβέρνηση της Μέρκελ βασίζεται σε δύο σκέλη. Έλεγχος των κρατών-μελών της ΕΕ μέσω της συνεχιζόμενης "κρίσης χρέους" της Ευρωζώνης, με απαρχή την Ελλάδα το 2009 και έλεγχος ζωτικών τμημάτων της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών μέσω συγκεκριμένων προσώπων και των δικτύων επιρροής αυτών.

Ορισμένα από αυτά τα ονόματα είναι:

Κλάους Ρέγκλινγκ του ΕΣΜ, Μάρτιν Σελμάγερ επικεφαλής του γραφείου του Προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Johannes Laitenberger της διεύθυνσης ανταγωνισμού, Matthias Ruete της διεύθυνσης μετανάστευσης και εσωτερικών υποθέσεων, Walter Radermacher της στατιστικής υπηρεσίας, κ.α. Σε γενικές γραμμές και σύμφωνα με έρευνα του ινστιτούτου Μπρέγκελ, περίπου το 20% των σημαντικών θέσεων στις Βρυξέλλες πληρώνονται από Γερμανούς, αλλά σε ποιοτικό επίπεδο είναι παραπάνω αυτή η μέτρηση σε συνδυασμό με μια ευρύτατη δικτύωση που φτάνει σε εθνικά κοινοβούλια και στις τοπικές αυτοδιοικήσεις.

Παρόλα αυτά οι δύο ανωτέρω πτυχές έχουν ημερομηνία λήξης και μάλιστα σύντομα. Η διαχείριση της κρίσης χρέους απλούστατα καταστρέφει χρόνο με το χρόνος τις οικονομίες όλων των κρατών οδηγώντας ταχύτερα στη διάλυση της Ευρωζώνης αλλά και της Ε.Ε. ενώ η προσπάθεια ελέγχου της Κομισιόν μετά και την έξοδο της Βρετανίας, θα επιφέρει σύγκρουση με τη Γαλλία η οποία αλλάζει πολιτική σελίδα σε μερικούς μήνες και θα επιδιώξει κάθετη αναβάθμιση του ρόλου της.

Σε γενικές γραμμές το υπάρχον μοντέλο βαίνει προς το τέλος του και η εκκίνηση των διαδικασιών από τη διακυβέρνηση Τραμπ τους επόμενους μήνες θα προετοιμάσει το έδαφος για την αποσύνθεση της ΕΕ όπως την γνωρίζουμε έως σήμερα.

Η ταύτιση της Μέρκελ με την απερχόμενη πολιτική τάξη των Δημοκρατικών (βλ. οικογένεια Κλίντον, Κατάρ, Σόρος, Ανατολικό-ευρωπαικό λόμπυ των ΗΠΑ, κ.α.) ήταν τραγικό λάθος τόσο για την ίδια όσο και για την μακροημέρευση του πλαισίου που είχε δομηθεί τη τελευταία δεκαετία.

Μόνη ελπίδα για την συγκρότηση μια μακροπρόθεσμης σταθερότητας στην Ευρωπαϊκή Ήπειρο είναι η προγραμματισμένη διάλυση και ανασύνταξη της Ευρωζώνης με ένα σκληρό πυρήνα Βόρειο-κεντρικό Ευρωπαϊκό και με τα λοιπά κράτη σε εθνικά νομίσματα σε συνδυασμό με μαζική απορρύθμιση των κανονισμών,νόμων και διατάξεων σε όλα τα επίπεδα, μείωση τόσο ποσοτικά όσο και ποιοτικά του κράτους σε όλες τις πτυχές της δημόσιας ζωής σε όλα τα κράτη, σοβαρότατα κίνητρα για την καθιέρωση της πρωτοκαθεδρίας του ιδιωτικού τομέα σε όλες τις εκφάνσεις της δημόσιας ζωής αλλά και επενδύσεις σε σημαντική κλίμακα. Διαφορετικά η κατάρρευση θα θυμίζει το Ανατολικό Μπλοκ των αρχών της δεκαετίας του '90.

Πηγή RIMSE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



1 Ιαν 2017


Η επίθεση που πραγματοποιήθηκε σε νυκτερινό κέντρο της Κωνσταντινούπολης στη διάρκεια των εορτασμών για το Νέο Έτος στοίχισε τη ζωή σε 39 ανθρώπους, από τους οποίους έχουν ανανωριστεί 21 και οι 15 ή 16 απ' αυτούς είναι ξένοι, ενώ ο δράστης της επίθεσης εξακολουθεί να διαφεύγει, δήλωσε σήμερα ο τούρκος υπουργός Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού.

Η επίθεση προκάλεσε επίσης τον τραυματισμό 69 ανθρώπων, τέσσερις από τους οποίους έχουν τραυματισθεί σοβαρά, σύμφωνα με την ίδια πηγή. «Οι έρευνες για να βρεθεί ο τρομοκράτης συνεχίζονται. Ελπίζω ότι θα συλληφθεί σύντομα», πρόσθεσε ο τούρκος υπουργός.

Σύμφωνα με το τουρκικό ειδησεογραφικό τηλεοπτικό δίκτυο NTV, πολλοί θαμώνες του νυχτερινού κέντρου έπεσαν στον Βόσπορο για να σωθούν από τα πυρά του δράστη της επίθεσης, που φορούσε στολή Άγιου Βασίλη.

Η επίθεση εναντίον της ντισκοτέκ, στην κοσμοπολίτικη συνοικία Ορτακιόι, στην ευρωπαϊκή πλευρά της Κωνσταντινούπολης, ακολουθεί μια σειρά πολυαίμακτων επιθέσεων στην πόλη το 2016.

Το νυχτερινό κέντρο απέχει μόλις μερικές εκατοντάδες μέτρα από τον χώρο όπου λάμβαναν χώρα οι επίσημοι εορτασμοί για την έλευση της νέας χρονιάς, πλάι στον Βόσπορο.

Πολλοί από τους τραυματίες διακομίστηκαν στα επείγοντα καθώς δεκάδες ασθενοφόρα και οχήματα της αστυνομίας κατέφθασαν επί τόπου, μετέδωσε το τουρκικό τηλεοπτικό δίκτυο CNN Türk.

Αυτόπτες μάρτυρες ανέφεραν πως άκουσαν τον δράστη να κραυγάζει κάτι στα αραβικά, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Doğan, κατά το οποίο μέσα στο νυχτερινό κέντρο τη στιγμή που διαπράχθηκε η επίθεση βρίσκονταν 700 ως 800 άνθρωποι.


Η αστυνομία της Κωνσταντινούπολης είχε ανακοινώσει προ ημερών την ανάπτυξη 17.000 ανδρών για την προστασία των εορτασμών για τη νέα χρονιά.

Τρεις εβδομάδες νωρίτερα μια επίθεση την ευθύνη για την οποία ανέλαβε μια κουρδική αυτονομιστική οργάνωση στοίχισε τη ζωή σε 44 ανθρώπους, στην πλειονότητά τους αστυνομικούς, στο κέντρο της Κωνσταντινούπολης.

Η επίθεση που διαπράχθηκε στη 01:15 σήμερα Πρωτοχρονιά σε ένα πολυσύχναστο νυχτερινό κέντρο της Κωνσταντινούπολης, η οποία στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 39 ανθρώπους, προστίθεται σε έναν μακρύ κατάλογο τρομοκρατικών ενεργειών που συγκλονίζουν την Τουρκία εδώ κι έναν χρόνο, εν μέσω της αναζωπύρωσης της σύρραξης με τους κούρδους αυτονομιστές κι ενώ ο πόλεμος στη γειτονική Συρία συνεχίζει να μαίνεται.

Οι επιθέσεις αυτές αποδίδονται από τις τουρκικές αρχές είτε στο Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), ή στο Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK) κι οργανώσεις που συνδέονται με αυτό.

Έπεφταν στο Βόσπορο για να γλυτώσουν από τις σφαίρες του τρομοκράτη

Επρόκειτο να είναι μια νύκτα ανέμελη, μακριά από τα τραύματα του 2016. Όμως δέκα λεπτά αφότου έφθασε στη Reina, την πιο διάσημη από τις ντισκοτέκ της Κωνσταντινούπολης, ο Σεφά Μποϊντάς βρέθηκε να προσπαθεί να ξεφύγει από το χάος και τον θάνατο που έσπερνε ένας ένοπλος που ήταν μεταμφιεσμένος σε Άγιο Βασίλη και είχε ανοίξει πυρ με το όπλο του.

«Ακριβώς τη στιγμή που ετοιμαζόμουν να καθίσω κοντά στην είσοδο, σηκώθηκε πολλή σκόνη και καπνός. Πυροβολισμοί ξέσπασαν», αφηγήθηκε στο Γαλλικό Πρακτορείο αυτός ο επαγγελματίας ποδοσφαιριστής της μικρής ομάδας Beylerbeyi της Κωνσταντινούπολης.

Είναι 01:15 της Κυριακής (00:15 ώρα Ελλάδας) και ένας άνδρας ανοίγει πυρ εναντίον των εκατοντάδων ανθρώπων που γιόρταζαν την έλευση του Νέου Έτους στο νυκτερινό κέντρο, αφού είχε προηγουμένως σκοτώσει μπροστά στην είσοδο έναν αστυνομικό κι έναν πολίτη. Σύμφωνα με τις αρχές, 39 άνθρωποι σκοτώθηκαν, μεταξύ των οποίων τουλάχιστον 16 ξένοι.

«Υπάρχουν πιθανόν περισσότερα θύματα, επειδή καθώς προχωρούσα, άνθρωποι ποδοπατούσαν άλλους ανθρώπους», περιγράφει ο Σεφά Μποϊντάς, ο οποίος είχε πάει στην ντισκοτέκ Reina μαζί με δύο φίλες του.

Η σκηνή που αφηγείται φανερώνει τον πανικό που κατέλαβε τους θαμώνες, πολλοί από τους οποίους έπεσαν στον Βόσπορο για να ξεφύγουν από τις σφαίρες.

«Ακούγοντας τους θορύβους αυτούς, πολλές γυναίκες λιποθύμησαν», λέει. Αυτό συνέβη στη μία από τις φίλες του. «Την σήκωσα στην πλάτη μου και βάλθηκα αμέσως να τρέχω».

«Δεν ξέρω πώς κατάφερα να διαφύγω», λέει. «Σε τέτοιες στιγμές, δεν περιμένεις. Ακούγαμε πυροβολισμούς αριστερά, έτσι τρέξαμε προς τα δεξιά».

«Περίπου 50 άτομα διέφυγαν πιθανόν μ' αυτόν τον τρόπο», προσθέτει ενώ είναι φανερό πως βρίσκεται ακόμα σε σοκ.

Η αστυνομία έφθασε γρήγορα μετά τους πυροβολισμούς. «Έφθασαν πολύ γρήγορα, αλλά δεν κατάφεραν να ελέγξουν αμέσως την κατάσταση, δεν ήξεραν ποιος ήταν ο δράστης. Μας υποψιάζονταν όλους», λέει.

Οι αρχές κάνουν λόγο για έναν «τρομοκράτη», όμως πολλά τουρκικά μέσα ενημέρωσης μίλησαν για «τουλάχιστον έναν» δράστη μεταμφιεσμένο σε Άγιο Βασίλη. Σύμφωνα με τον τούρκο υπουργό Εσωτερικών Σουλεϊμάν Σοϊλού, «ο τρομοκράτης» εξακολουθεί να διαφεύγει.

Η ειρωνεία είναι πως ο ποδοσφαιριστής αφηγείται ότι αρχικά δεν ήθελε να πάει στη Reina, φοβούμενος «κάποια συμπλοκή, κάτι, μια βόμβα». Η Τουρκία επλήγη πέρυσι από πολλές επιθέσεις, μερικές από τις οποίες είχαν στόχο χώρους στους οποίους συχνάζουν οι τουρίστες, όπως αυτό το νυκτερινό κέντρο.

«Δεν μπορεί να συμβεί κάτι σ' ένα μέρος όπως η Reina!», του είπε όμως ένας φίλος. Κι εκείνος πείστηκε. Ωστόσο, προσθέτει, «είχα ένα προαίσθημα... Πήγα εκεί αργά, μετά την αλλαγή του χρόνου. Και όλο αυτό συνέβη 10 λεπτά αφότου είχα φθάσει».

Ερντογάν: Η Τουρκία είναι αποφασισμένη να καταστρέψει την πηγή των επιθέσεων

Ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι είναι αποφασισμένος να καταστρέψει την πηγή των απειλών και των επιθέσεων ενάντια στη χώρα.

Σύμφωνα με τον Τούρκο πρόεδρο τέτοιες επιθέσεις δεν είναι ανεξάρτητες από τις εξελίξεις στην περιοχή, ενώ κάλεσε τον λαό να σταθεί ενωμένος απέναντι σε τέτοια «βρώμικα παιχνίδια».

Όπως ανέφερε, η επίθεση στο νυχτερινό κέντρο στην Κωνσταντινούπολη είχε στόχο να δημιουργήσει χάος στην Τουρκία.

Είχαν προειδοποιήσει οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ…

Σημαντικό ενδιαφέρον έχει η πληροφορία για την τρομακτική επίθεση στο νυχτερινό κέντρο της Κωνσταντινούπολης, ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες είχαν προειδοποιήσει για τρομοκρατική επίθεση την πρωτοχρονιά, προσδιορίζοντας επίσης ανάμεσα στους υποψήφιους στόχους τα νυχτερινά κέντρα στις όχθες του Βοσπόρου…

Η σχετική αναφορά έγινε από τον ιδιοκτήτη του νυχτερινού κέντρου «Reina», Μεχμέτ Κοτσαρσλάν, ο οποίος έκανε λόγο για προειδοποίηση 7-10 μέρες νωρίτερα και εξαιτίας αυτών των πληροφοριών είχαν ληφθεί ειδικά μέτρα ασφαλείας. Όλα όμως απέβησαν μάταια και ο ίδιος δεν έκρυβε την απογοήτευσή του μιλώντας στη «Χουριέτ»…

Ο Αμερικανός πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα, που κάνει διακοπές στη Χαβάη, εξέφρασε τα συλλυπητήριά του για την επίθεση και τους νεκρούς και δήλωσε ότι έχει δώσει εντολή στις αρμόδιες αρχές να παράσχουν κάθε δυνατή βοήθεια στους Τούρκους στις έρευνες που θα διεξάγουν για το μακελειό.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



31 Δεκ 2016


Η ισλαμιστική τρομοκρατία αποτελεί τη σοβαρότερη δοκιμασία την οποία καλείται να αντιμετωπίσει η Γερμανία, τόνισε η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ στο μήνυμά της προς τους συμπατριώτες της για το νέο έτος.

Παράλληλα δεσμεύτηκε να προωθήσει νόμους που θα αυξήσουν την ασφάλεια έπειτα από την πολύνεκρη επίθεση σε μια χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου πριν από τις γιορτές.

Χαρακτηρίζοντας το 2016 μια χρονιά που πολλοί σχημάτισαν την εντύπωση ότι ο κόσμος «γύρισε ανάποδα», η Μέρκελ κάλεσε τους Γερμανούς να αφήσουν κατά μέρος τον λαϊκισμό και τόνισε ότι η Γερμανία έχει συμφέρον να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην αντιμετώπιση των πολλών προκλήσεων τις οποίες αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Πολλοί συνέδεσαν το 2016 με την αίσθηση πως ο κόσμος γύρισε ανάποδα ή ότι όσα θεωρούνταν επί μακρόν επιτεύγματα πλέον αμφισβητούνται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, για παράδειγμα», σημείωσε η καγκελάριος.

«Επίσης η κοινοβουλευτική δημοκρατία, που κατηγορείται πως δε νοιάζεται πια για τα συμφέροντα των πολιτών αλλά υπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των ολίγων. Τι διαστρέβλωση», πρόσθεσε, αναφερόμενη εμμέσως πλην σαφώς στους ισχυρισμούς του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία AfD, το οποίο κατάφερε να υφαρπάξει ψήφους από τους συντηρητικούς των οποίων ηγείται η καγκελάριος.

Αρκετοί ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού χαρακτήρισαν τη Μέρκελ μια άγκυρα σταθερότητας και μια φωνή της λογικής σε μια χρονιά που ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ, οι πολίτες της Βρετανίας ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ κι οι σχέσεις της Δύσης με τη Ρωσία επιδεινώθηκαν φθάνοντας σε ένα ναδίρ δίχως προηγούμενο μετά τον ψυχρό πόλεμο.

Η καγκελάριος της Γερμανίας έκρινε πως το Brexit είναι μια «βαθιά τομή» και σημείωσε πως παρότι η ΕΕ είναι «αργή και δύσκολη», τα μέλη της πρέπει να επικεντρωθούν στα κοινά τους συμφέροντα, τα οποία ξεπερνούν τα εθνικά, όπως επέμεινε.
«Ναι, η Ευρώπη θα έπρεπε να επικεντρωθεί σε αυτό που μπορεί να είναι αληθινά καλύτερο του εθνικού κράτους», ανέφερε η Μέρκελ. «Εμείς οι Γερμανοί δεν πρέπει ποτέ να αφεθούμε να πιστέψουμε ότι ο καθένας θα έχει καλύτερο μέλλον εάν βαδίσει μόνος», πρόσθεσε.

Αυτή ήταν η δεύτερη αιχμή της καγκελαρίου εναντίον του AfD, το οποίο τάσσεται υπέρ της αποχώρησης της Γερμανίας από την ΕΕ και του κλεισίματος των συνόρων της χώρας για τους αιτούντες άσυλο. Η Γερμανία υποδέχθηκε πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες τα τελευταία δύο χρόνια.

Η υποδοχή ενός αριθμού προσφύγων και μεταναστών δίχως προηγούμενο έπληξε τη δημοφιλία της Μέρκελ και αύξησε τα ποσοστά του Af D, το οποίο επιμένει στο ότι το Ισλάμ δεν είναι συμβατό με το Σύνταγμα της Γερμανίας. Μολαταύτα, οι συντηρητικοί των οποίων ηγείται η καγκελάριος αναμένεται να κερδίσουν τις βουλευτικές εκλογές οι οποίες θα διεξαχθούν σε εννιά μήνες.

Η Άγκελα Μέρκελ, η οποία θα διεκδικήσει την τέταρτη θητεία της στην καγκελαρία, θέτει το ζήτημα της ασφάλειας στο επίκεντρο του προεκλογικού προγράμματος της Ένωσης Χριστιανοδημοκρατών CDU.

Στο μήνυμά της, η καγκελάριος δεσμεύτηκε πως η κυβέρνησή της θα θεσπίσει μέτρα για να αυξηθεί η ασφάλεια μετά την επίθεση ενός Τυνήσιου, η αίτηση του οποίου να του χορηγηθεί άσυλο απορρίφθηκε, με ένα φορτηγό σε χριστουγεννιάτικη αγορά της γερμανικής πρωτεύουσας τη 19η Δεκεμβρίου. Η ευθύνη για την επίθεση, στην οποία βρήκαν τον θάνατο 12 άνθρωποι, αναλήφθηκε από τη τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος.

Ο δράστης της επίθεσης έπεσε νεκρός από πυρά ανδρών της ιταλικής αστυνομίας στο Μιλάνο την 23η Δεκεμβρίου. Οι αρχές προσπαθούν να εξακριβώσουν εάν είχε συνεργούς.

Η Μέρκελ κάλεσε τους Γερμανούς να επιδείξουν «συνοχή» απέναντι στους «φονιάδες που είναι γεμάτοι μίσος» και να μην εγκαταλείψουν τις δημοκρατικές αξίες έπειτα από την πολύνεκρη επίθεση. Υποσχέθηκε ότι θα αυξηθεί «η ασφάλεια» αλλά και «η ελευθερία» στη χώρα της.

«Με κοινή αποφασιστικότητα, θα αντιτείνουμε τη συμπόνια μας και τη συνοχή μας στον κόσμο μίσους των τρομοκρατών», επέμεινε η Μέρκελ.

Δημοσκόπηση της εταιρίας YouGov η οποία διενεργήθηκε μετά την επίθεση κατέδειξε ότι το 73% των Γερμανών τάσσεται υπέρ του να δοθούν περισσότεροι πόροι στην αστυνομία, ενώ το 60% υποστηρίζει την επιτήρηση δημόσιων χώρων με κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης.

Τον Ιούλιο διαπράχθηκαν άλλες δύο επιθέσεις στη Γερμανία την ευθύνη για τις οποίες ανέλαβε το ΙΚ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



29 Δεκ 2016


Μια οργάνωση φιλικά διακείμενη προς το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) προέτρεψε τους υποστηρικτές των τζιχαντιστών χθες να επιτεθούν σε στόχους όπως αγορές και νοσοκομεία στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια της χριστουγεννιάτικης περιόδου και προέτρεψε τους μουσουλμάνους να κρατήσουν αποστάσεις από τις εορταστικές εκδηλώσεις των χριστιανών.

Η απειλή έγινε γνωστή ενώ οι αρχές στην Ευρώπη έχουν ενισχύσει τα μέτρα ασφάλειας μετά από μια επίθεση που ανέλαβε το ΙΚ αυτόν τον μήνα, όπου ένα φορτηγό έπεσε πάνω σε κόσμο σε μια χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου και σκότωσε 12 άτομα.

Το Ίδρυμα Μέσων Ενημέρωσης Nashir, το οποίο υποστηρίζει το ΙΚ, ανάρτησε το μήνυμά του στο διαδίκτυο μαζί με εικόνες μαχητών με όπλα και μαχαίρια, τον Άγιο Βασίλη, τάρανδους και ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, σύμφωνα με το παρατηρητήριο ένοπλων ομάδων στο διαδίκτυο SITE Intelligence Group, που εδρεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες.

"Οι εορτασμοί τους, οι συγκεντρώσεις τους, οι λέσχες τους, οι αγορές τους, τα θέατρά τους, οι κινηματογράφοι τους, τα εμπορικά τους κέντρα, ακόμα και τα νοσοκομεία τους αποτελούν όλα τέλειους στόχους για σας", έγραφε στο μήνυμά του προς τους ισλαμιστές που δρουν μεμονωμένα στην Ευρώπη.

Το ίδρυμα ανέφερε ότι το Ισλαμικό Κράτος θα "αντικαταστήσει τα πυροτεχνήματα (των εορταζόντων) με ζώνες με εκρηκτικά και εκρηκτικούς μηχανισμούς, και θα αλλάξει τα τραγούδια και τα χειροκροτήματά τους σε κλαυθμούς και οδυρμούς".

Το μήνυμα υπενθύμισε σε υποστηρικτές του ΙΚ το κάλεσμα στις αρχές του Δεκεμβρίου από τον νέο εκπρόσωπο του ΙΚ, Άμπου αλ Χασάν Αλ Μουχάζερ, ο οποίος δήλωσε ότι θα πρέπει να επιτεθούν επίσης και σε τουρκικές πρεσβείες και προξενεία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



27 Δεκ 2016


Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε σήμερα ότι θεωρεί "εχθρική ενέργεια", η οποία απειλεί την ασφάλεια των ρωσικών μαχητικών αεροσκαφών και του στρατιωτικού προσωπικού, την απόφαση των ΗΠΑ να χαλαρώσουν τους περιορισμούς στην προμήθεια όπλων στους σύρους αντάρτες, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων RIA.

Το πρακτορείο επικαλείται το υπουργείο, σύμφωνα με το οποίο η κυβέρνηση του Barack Obama επιχειρεί να περιπλέξει την κατάσταση στον κόσμο προτού αναλάβει την προεδρία των ΗΠΑ ο Donald Trump τον Ιανουάριο.

Ο Obama ήρε ορισμένους περιορισμούς στην προμήθεια όπλων προς τους σύρους αντάρτες νωρίτερα μέσα στο μήνα.

Το Κρεμλίνο, οι αεροπορικές δυνάμεις του οποίου υποστηρίζουν την κυβέρνηση του προέδρου Bashar al-Assad, υποστήριξε ότι η απόφαση αυτή είναι παρακινδυνευμένη και ότι τα όπλα μπορούν να καταλήξουν στα χέρια "τρομοκρατών".

Η Ρωσία συμφώνησε με την Τουρκία να πιέσουν για μία εκεχειρία στη Συρία

Οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας και της Τουρκίας συμφώνησαν σήμερα σε τηλεφωνική επικοινωνία τους να ασκήσουν πιέσεις για μία συμφωνία εκεχειρίας στη Συρία και να προετοιμαστούν για την προγραμματισμένη διεξαγωγή ειρηνευτικών συνομιλιών στην πρωτεύουσα του Καζακστάν, την Αστάνα, αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Στη διάρκεια της συνομιλίας "τονίστηκε η σημασία μίας γρήγορης ολοκλήρωσης των συμφωνιών επί πρακτικών παραμέτρων για τον τερματισμό των στρατιωτικών ενεργειών (στη Συρία), ο διαχωρισμός της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης από τις τρομοκρατικές οργανώσεις και οι προετοιμασίες για τη συνάντηση στην Αστάνα", αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Πιθανώς να είναι νεκρός ανώτερος διοικητής του ISIS στη Συρία

Ένας από τους ανώτερους διοικητές του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία πιθανώς να σκοτώθηκε στη μάχη την ώρα που οι τζιχαντιστές επιχειρούσαν να αναχαιτίσουν προέλαση των υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ συριακών δυνάμεων προς ένα φράγμα στρατηγικής σημασίας στη βόρεια Συρία, ανακοίνωσε σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο διοικητής, γνωστός ως Αμπού Τζαντάλ αλ-Κουβέιτι, σκοτώθηκε ενώ οι τζιχαντιστές του ΙΚ προσπαθούσαν να απομακρύνουν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις από το χωριό Τζαμπάρ, το οποίο είχε καταληφθεί από τους τζιχαντιστές χθες Δευτέρα, δήλωσε ο επικεφαλής της οργάνωσης Ράμι Αμπντουλραχμάν.

Η αντεπίθεση του Ισλαμικού Κράτους που πραγματοποιήθηκε στη διάρκεια της νύχτας απέτυχε. Οι υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), περιλαμβανομένης της ισχυρής κουρδικής πολιτοφυλακής YPG, έχουν προελάσει σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το φράγμα, είπε ο ίδιος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



26 Δεκ 2016


Του Παναγιώτη Περγαντά

Σε όλο τον πολιτισμένο κόσμο, αποτελεί κοινή παραδοχή η ύπαρξη δύο μορφών ολοκληρωτισμού, του μαύρου που αντιπροσωπεύει τον εθνικοσοσιαλιστικό φασισμό του Χίτλερ και του κόκκινου που αντιπροσωπεύει την Σταλινική ή Μαοϊκή κομμουνιστική εκδοχή του. Ο ολοκληρωτισμός, είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει ένα πολιτικό σύστημα, στο οποίο το κράτος κατέχει το σύνολο των εξουσιών, χωρίς να λογοδοτεί στην κοινωνία, επιδιώκοντας να ελέγχει όλες τις πτυχές της δημόσιας και ιδιωτικής ζωής.

Τα ολοκληρωτικά καθεστώτα διακρίνονται από μαζικότητα και επιδιώκουν να κινητοποιήσουν ολόκληρους πληθυσμούς στην υποστήριξη μιας επίσημης κρατικής ιδεολογίας, μετατρέποντας τους σε μάζες, οπαδούς της συγκεκριμένης ιδεολογίας και πειθήνια όργανα της κρατικής εξουσίας. Τα καθεστώτα αυτά διατηρούνται στην εξουσία στηριζόμενα τόσο σε αυτές τις πληθυσμιακές ομάδες καθώς και σε ένα σύστημα βίαιης καταστολής, απόλυτα πιστό στην κεντρική εξουσία. Οι δύο αυτοί πυλώνες στήριξης με την χρήση μηχανισμών προπαγάνδας και βίας επιδιώκουν την εξάλειψη κάθε αντίθετης φωνής, περιορίζοντας τον ελεύθερο διάλογο και την οποιαδήποτε κριτική με απώτερο σκοπό την μακροημέρευση του καθεστώτος.

Οι τρομοκρατικές οργανώσεις παρόλο που αποδέχονται και χρησιμοποιούν τη βία και διακρίνονται από ένα σύστημα αξιών και αντιλήψεων δεν μπορούν να χαρακτηριστούν ως καθεστώτα. Η έλλειψη ενός συστήματος θεσμών και διακυβέρνησης είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να χαρακτηριστεί μια οργάνωση ως καθεστώς. Οι τρομοκρατικές οργανώσεις αποτελούν συνήθως ολιγομελείς οργανώσεις που στοχεύουν στην επιλεκτική και περιορισμένη κινητοποίηση συγκεκριμένων ατόμων, που ασπάζονται την ιδεολογία της οργάνωσης. Αυτό ισχύει τόσο για τις τρομοκρατικές οργανώσεις που αμφισβητούν την κατεστημένη εξουσία στο εσωτερικό μιας χώρας όπως στην περίπτωση της 17 Νοέμβρη στην Ελλάδα, όσο και για την πλειονότητα των περιπτώσεων διεθνούς τρομοκρατίας. Ακόμα και η επίθεση της Αλ Κάιντα στους δίδυμους πύργους το 2001, χαρακτηριζόταν από αυτήν την επιλεκτική και περιορισμένη κινητοποίηση ανθρωπίνων πόρων.

Στις 29 Ιουνίου 2014 για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία, μια τρομοκρατική οργάνωση, το Ισλαμικό κράτος, ανακήρυξε μονομερώς την ίδρυση χαλιφάτου, δηλαδή κράτους σε περιοχές του Ιράκ και της Συρίας. Στους στόχους του χαλιφάτου περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων και η εξάπλωση του σε νέες περιοχές. Η πρόθεση αυτή όχι μόνο δεν ήταν ένα λεκτικό πυροτέχνημα όπως αποδείχτηκε, αλλά αποτελεί μέρος ενός καλά οργανωμένου σχεδίου διακυβέρνησης, που σκοπό έχει την δημιουργία κρατικής οντότητας με ένα οργανωμένο σύστημα θεσμών όπως στρατηγικές συμμαχίες με άλλες ισλαμιστικές οργανώσεις όπως οι Ταλιμπάν στην Κεντρική Ασία και Μπόκο Χαράμ στην Κεντρική Αφρική, την κοπή νομίσματος (Χρυσό Δηνάριο), και τον προσηλυτισμό νέων οπαδών του σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης, με έμφαση στο δυτικό κόσμο.

Ο προσηλυτισμός αυτός, σε συνδυασμό με την υιοθέτηση από το Ισλαμικό κράτος ακραίων εκδοχών του ισλάμ που προωθούν την θρησκευτική βία εναντίον των απίστων και των αποστατών, οδήγησε στο πρόσφατο μπαράζ τρομοκρατικών επιθέσεων στην Ευρώπη. Σε ένα μπαράζ επιθέσεων, που αποτελεί το «πρελούδιο» ενός τρίτου ολοκληρωτισμού που είναι προ των πυλών της Ευρώπης. Ενός ολοκληρωτισμού που πληρεί όλες τις προϋποθέσεις που χαρακτηρίζουν ένα ολοκληρωτικό καθεστώς και που δεν είναι ούτε μαύρος ούτε κόκκινος αλλά πράσινος, μιας και πράσινο είναι το ιερό χρώμα του ισλάμ. Ενός ολοκληρωτισμού που δεν είναι καινούργιος, ιδιαίτερα σε αυτήν εδώ τη γωνιά της Ευρώπης. Αυτός ο ισλαμικός ολοκληρωτισμός, όπως και κάθε ολοκληρωτικό καθεστώς, επιδιώκει και τα καταφέρνει να κινητοποιήσει ολόκληρους πληθυσμούς στην υποστήριξη μιας ισλαμικής ιδεολογίας, μετατρέποντας τους πιστούς του στρατιώτες σε πειθήνια όργανα του, σε τέτοιο βαθμό μάλιστα που δεν διστάζουν να ανατιναχτούν προκειμένου να σκοτώσουν με τον πιο ακραίο τρόπο, όχι τους αντιπάλους τους, αλλά κάποιους που ούτε καν γνωρίζουν. Αυτούς τους πιστούς του στρατιώτες, τους μουτζαχεντίν των πόλεων, τους στρατολογεί μαζικά είτε από τα γκέτο των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων, είτε από μουσουλμανικές χώρες και τους στέλνει στην Ευρώπη με τα συνεχώς διογκούμενα μεταναστευτικά και προσφυγικά ρεύματα για να επιβάλουν με την τυφλή βία την τις αξίες και τις αντιλήψεις του ισλαμικού κράτους.

Η Ευρώπη φαίνεται να παρακολουθεί αμήχανη την γέννηση αυτού του ισλαμικού ολοκληρωτισμού, όπως αμήχανη παρακολουθούσε την γιγάντωση τόσο του ναζισμού όσο και του σταλινισμού. Η Ευρώπη αρνείται να παραδεχτεί τα νέα δεδομένα που καθημερινά προκύπτουν στον παγκόσμιο χάρτη και που δείχνουν ξεκάθαρα ότι αυτό το μπαράζ επιθέσεων δεν είναι τρομοκρατία αλλά μια νέα μορφή ολοκληρωτισμού, που ήρθε για να μείνει και να στοιχειώσει το Ευρωπαϊκό όνειρο. Η αύξηση της έντασης των μεταναστευτικών ροών τα επόμενα χρόνια, δεδομένης και της πληθυσμιακής έκρηξης που θα κορυφωθεί τις επόμενες δεκαετίες σε ισλαμικές χώρες στην Αφρική και στην Ασία, σε συνδυασμό με την μείωση του διεθνή ρόλου της Ευρώπης εξαιτίας της μεταφοράς του επίκεντρου της παγκόσμιας οικονομίας από τις ακτές του Ατλαντικού στις ακτές του Ειρηνικού, θα οδηγήσουν μοιραία στην αύξηση των εξαθλιωμένων κατοίκων, που θα αποτελούν την δεξαμενή στρατολόγησης νέων μουτζαχεντίν. Εξαθλιωμένων ανθρώπων που θα δίνουν ακόμα και την ζωή τους, για την επικράτηση του ισλάμ σε όλη την Ευρώπη.

Ο ισλαμικός ολοκληρωτισμός αποτελεί τη μεγαλύτερη πρόκληση αλλά και απειλή ταυτόχρονα, για το ευρωπαϊκό οικοδόμημα. Τα δεδομένα αυτά και η προβολή τους στο μέλλον, αρκούν για να αντιληφθούμε τα μέλλοντα. Όμως οι Ευρωπαίοι ηγέτες σήμερα μοιάζουν λίγοι, όπως και την περίοδο του μεσοπολέμου που παρακολουθούσαν αμήχανοι, την γιγάντωση του ναζισμού και του κομμουνισμού. Τους ταιριάζει η περιγραφή του μεγάλου μας Αλεξανδρινού ποιητή «δεν είναι σοφοί, για να αντιληφθούν εκ των μελλόντων τα προσερχόμενα. Δεν τους έρχεται η μυστική βοή των πλησιαζόντων γεγονότων. Ενώ εις την (Ευρωπαϊκήν) οδόν έξω, ουδέν ακούουν οι (Ευρωπαϊκοί) λαοί.»

Ήρθε η ώρα λοιπόν, να συνειδητοποιήσουμε πως εκτός από τον μαύρο και τον κόκκινο ολοκληρωτισμό που ξέραμε, υπάρχει και ο πράσινος ολοκληρωτισμός του Ισλάμ. Πρέπει άμεσα να αντιληφθούμε πως ο θαυμαστός καινούργιος κόσμος που αναφωνούσε η Μιράντα στο έργο του Σαίξπηρ «Τρικυμία», εννοώντας το πόσο υπέροχη είναι η ανθρωπότητα, μάλλον αποτελεί παρελθόν και πως στο άμεσο μέλλον θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε τον θαυμαστό καινούργιο κόσμο του Χάξλεϋ, όχι όμως αυτή τη φορά υπό το πρίσμα της ολοκληρωτικής κομμουνιστικής ισοπέδωσης, αλλά τον τρελό κόσμο της τυφλής ισλαμικής βίας και μισαλλοδοξίας, που απειλεί τη Δημοκρατία και την Ελευθερία μας.

Σύμφωνα με όλα τα παραπάνω η δημόσια τάξη και ασφάλεια θα πρέπει να αποτελούν από εδώ και στο εξής, πρώτη προτεραιότητα για όλα τα Ευρωπαϊκά κράτη ιδιαίτερα για τα κράτη του Νότου όπως η Ελλάδα, που βρισκόμαστε στον ορίζοντα των γεγονότων της μαύρης τρύπας του ισλαμικού ολοκληρωτισμού. Η προτεραιότητες αυτές δεν θα πρέπει να υποσκάψουν τις ελευθερίες των Ευρωπαίων πολιτών. Για να συμβεί αυτό μια και μόνο λύση υπάρχει. Να ενισχυθούν τα εξωτερικά σύνορα της Ευρώπης και να δημιουργηθεί ένας κοινός ευρωπαϊκός αμυντικός μηχανισμός θωράκισης της Ευρώπης. Υπάρχει βέβαια και η εναλλακτική κυβερνητική άποψη πως εμείς παρόλα αυτά, μπορούμε να λιαζόμαστε αμέριμνοι σε θάλασσες χωρίς σύνορα και να αποδεχόμαστε την απώλεια κάποιων νησιών μας από τους βαρβάρους, αναφωνώντας πως οι άνθρωποι αυτοί ήσαν μια κάποια λύσις. Ας ελπίσουμε πως η λύση αυτή δεν θα είναι ανάλογη με την τελική λύση του Χίτλερ.

* Ο κ. Παναγιώτης Περγαντάς είναι Βιολόγος Επιχειρηματίας
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 





By Tassos Symeonides
Academic Advisor
 

RIEAS 
Let your plans be dark and impenetrable as night, and when you move, fall like a thunderbolt
Sun Tzu, The Art of War     
... there is such a distance between how one lives and how one ought to live, that anyone who abandons what is done for what ought to be done achieves
his downfall rather than his preservation.
Niccolo Machiavelli, The Prince
          Recent events:
     A crypto-jihadist Turkish policeman shoots dead the Russian ambassador to Turkey and delivers an “allahu akbar” screaming denunciation standing over his victim’s body as the camera rolls.[2]
     A Tunisian asylum seeker, known to German police as a dangerous criminal and terrorist suspect, marked for deportation, goes un-monitored, highjacks a semi-truck, and uses it as a battering ram to murder and wound civilians in a German street Christmas market. He then loiters across open borders and reaches Italy, where police shoot him dead during a routine traffic stop.
     Senior police leaders warn the German public to expect “further significant [terrorist] attacks.”
     In Canberra, Australia, a van packed with gas cylinders rams the Australian Christian Lobby headquarters and explodes.
     Iran threatens to intervene in Bahrain and Yemen after it helps conquer Aleppo.
     Earlier, Islamists bomb a Coptic Christian church in Egypt causing carnage.

In a most glaring demonstration of the climate of fear spreading across the Continent this Christmas, armed police are patrolling in front of the nativity scene at Canterbury Cathedral in Kent.

Just like elsewhere in Europe, the UK is on alert for Islamic terror attacks aiming at the “Kuffar” (the unbelievers, the atheists) during this Christian holy season. Earlier this month, ISIS announced it is escalating its war on “polytheism” (read: Christianity) this Christmas and plans to continue spilling the blood of those not bowing to the Prophet and the Quran.

Europe is caught in an unbreakable funk: its political class refuses to see the obvious and struggles to contain “populism”[3] which is the direct threat to its privileges and to the flaccid culture of “inclusion” and “tolerance” which they established as the bedrock of their “new” Europe now in a downward spiral. European politicians, by competing on being as politically correct and as culturally Marxist as possible, provide “good services” to those who have unequivocally declared their intentions
(a) to break, kill, and bury European “polytheist” cultures;
(b) to massacre as many of the “atheists” presuming they can fight back to stop the march of the devout; and
(c) to use Europe’s multiculti pieties as the perfect weapon in undermining popular morale and demonizing those who recognize the threat, past the feverish make-up campaign of the obvious by European liberals, and seek to stop it

Much has been said/written already on what changes are required to stem the onslaught. Efforts to discover a rational explanation of what motivates Merkel in throwing their countries open to the gravest threat since World War II have been unsuccessful. Merkel poses as a “conservative” alongside the radical multiculturalists disintegrating Europe -- which helps explain the sorry state of “conservatism” across the European dis-Union. The spectacle is pathetic as it is deeply demoralizing.

So far, the halfhearted huffing and puffing of our “leaders” focuses on what to do “better” to contain the murderers: more security, more surveillance, more push for integrated databases of terror suspects, more police cooperation, more money for “multicultural” education, more policies on “multifaith” approaches, etc., etc.

But politicians avoid like the plague the true moral causes of the crisis and the necessity for an aggressive “hearts-and-minds” offensive without which there can be no success.

A counter-strategy to stem the tides of religious fanaticism, religion-instigated terror, and the obvious attempt to undermine and collapse European societies in favor of the “devout” must adopt steps like:

STEP 1: Ditch the cultural fear of “offending” those who work for your destruction.
Interfaith meetings, solidarity initiatives, iftar breakfasts and dinners, parliamentary votes to ask for “forgiveness” from those oppressed during colonialism, the deliberate undermining of the Christian tradition, the relentless push for “secular” (read: non-Christian) education, the pressure to see minarets rising in the hearts of Western cities etc. must be abandoned.[4] They communicate an image of the cowering “guilty” recognizing, at long last, their crimes against all people outside a narrow (white) minority -- and, thus, offer elf-inflicted legitimacy to calls for violent restitution and the death of the remorseful, yet still essentially unreformed, Western countries.

STEP 2: Drop politically “neutral language” and return to calling a spade a spade.
Refusing to call terrorism “terrorism,” and twisting one’s linguistic talents to discover the “non-offending” dialect which would best suit the demands of “cultural associations” serving as fronts of terrorist subversion, won’t do any longer. Tell them exactly what they must expect to hear.

STEP 3: Recognize your own country’s demand for control of its borders as the minimum necessary condition for maintaining the integrity of the national space and reject the accusation that this attitude “proves” you are prisoner of stifling “anti-human” provincialism.
Illegal immigration must not be a conduit to legitimacy. Entering the country illegally must become reason for permanent disqualification of offenders. Add to this the immediate reform of any constitutional or other provision recognizing the right to citizenship of illegal immigrant offspring born in the receiving country.

STEP 4: Stop making unacceptable historical comparisons between past European refugee crises and the current invasion from the deep recesses of bottom-tier countries of the Third World.
There is nothing common between, for example, the mass Hungarian exodus, after the Soviet suppression of the 1956 Hungarian Revolution against communist rule, and the push by North and sub-Saharan Africans to reach Italy. The Hungarian tragedy was a European affair. The Nazi genocide of the Jews has zero “compatibilities” with what pushes Pakistanis, Bangladeshis, Eritreans, Sudanese, Cameroonians, and Congolese, to name just a few, to breach European borders.[5] To make such comparisons the means of finding excuses for illegal immigration and its enablers is not only historically hypocritical, politically wrong, and socially destructive, but, also, with no base in fact.

STEP 5: Stop offering duplicitous tearful prayers for the victims and discovering potential “goodness” in those who perpetrate mayhem; act now in order not to offer prayers later.
Terrorists are not “victims of circumstances” and our societies are not responsible for what the murderers claim to suffer. Offering excuses for their crimes is the most insidious form of “friendly” subversion favored, in particular, by mealy-mouthed media types, “solidarity” professionals, “humanists,” “inclusionists,” inter-faith gurus, “oppressed minority” advocates, and the ubiquitous NGOs in the service of philanthropic totalitarianism.

STEP 6: Understand and absorb the reality of the current wave of illegal (and not ‘irregular’) population movements of peoples foreign to Western culture often animated by hatred toward “unbelievers” and their corrupt societies.
Gone is the era of immigrants being assimilation champions, who changed their names, immersed their children in host societies, adopted local habits, and emerged as picture perfect examples of newly minted and proud citizens of the receiving country. Today, the measure is ghettoization demanded by primitive social norms prevalent in the old barren country; transfer of primitive, violent, and often downright criminal, ethics into the host society; and constant demands that the hosts assimilate themselves into the transplanted culture of the wild lands of bottom-tier countries.[6]

STEP 7: Repeal the radical liberal manta of “diversity is strength.”
Never in history has diversity been anything but a calamity waiting to happen. Past empires, extending over large parts of the world, were inescapably diverse in human, religious, and cultural terms. But the sole element of strength keeping those empires together was NOT diversity but the iron will of the emperor to impose “armed peace.” The Macedonian phalanx, the Roman legions, the Ottoman janissaries, the British Army in India, the Russian tsarist armies, the French colonial troops, and the British regiments of foot during the Malay Emergency served the same basic purpose: keep “diversity” under tight armed check, the only mode of government that worked with the “governed” until imperial power weakened and waned. More recently, examples such as republican vs. unionist Ireland’s and that of the post-Yugoslavia Balkans, not to mention Israel and the Palestinians, tell their own irrefutable stories of how “diversity” the sole desirable “solution” contributes to peace, security, progress, stability, and economic improvement.

STEP 8: Fight to win and not to lose.
This step presupposes that Western societies ditch foremost the fear of being branded “racist” -- a fear that is ill-begotten since the only apparently true fiery critics of us being “racist” are the members of our own left-liberal community, who believe the future of the Universe rests on creating “Petri dish[es] for innovative people combos.” The first step, therefore, is to break the taboo of avoiding to meet this community of “humanists” head on, to neutralize both its “message” and its cultural impact on society.

New York, Berlin, Paris, London, Madrid, Brussels, the Italian coast, and Greece transformed into the dump of Europe are only opening-phase incidents. What comes next will be decisive. It’s nice and sensitive to declare je suis Charlie but lachrymose words won’t do any longer neither would “solidarity” demonstrations, with banners declaring “Never Again,” led by political and “community” leaders, confused celebrities, and other odd characters claiming “symbol” status and supine morale -- because a  series of geometrically worsening “again-s” looms just under the horizon.

European politicians excel in organizing memorial services for the victims, and making solemn statements after the fact, but fail disastrously to act as leaders in dire times.[7]  

Terrorism, religious warfare, and ethno-racial hatred aiming at Western societies won’t be defeated with hashtags, YouTube channels, “hate speech” ordinances, “solidarity” round tables, community “awareness” agencies sustained with taxpayer’s money, building excuses for human-killing offenders and their support communities, preaching preposterous mantras that have no basis or relevance in historical experience and national evolution, and castigating two thirds of suffering society as bigots and “deplorables.”

What will win the day is offense, merciless, pure, and simple.
Today and not tomorrow. 


[1]"Wir shaffen das", “We can do it.” Merkel’s exhortation to the German people to accept the invasion of Moslem “irregular” “migrants” and “refugees.”
[2]The murderer, Mevlut Mert Altintas, had served as backup security to Erdogan eight times after the failed July 15 coup.
[3]On populism being “fascism,” as all liberals claim today, see “Populism Is Not Fascism: But It Could Be a Harbinger.”
[4]Banning “Merry Christmas” for fear of offending Moslems is now an epidemic throughout Western countries (‘Happy Holidays’ is the stand-alone alternative of choice). This ridiculous “sensitivity” leads to surreal changes of Western practice like this one.
[5]Recent arrests of illegally landing aliens in Greece have discovered “oppressed” and persons “fleeing persecution” from such unlikely far distant places as Jamaica and several South American countries of origin. Perfunctory questioning of these new arrivals proved that the driving motive behind these “escapes from totalitarianism” is simply setting one’s shelf up with the help of kind-hearted charitable European taxpayers offering benefits for free.
[6]This UK practice, for example, is unacceptable and dangerous. In Greece sharia law is recognized as superior to Greek Civil Law; Greece is the only European country where muftis hold ultimate legal authority concerning Moslem disputes sidestepping Greek civil courts (source in Greek).
[7]They also excel in offering thoughtful condolences to a European experiment gone wrong. In rare exceptions, they do rise to protect their countries from the European experiment and its arbitrary punishments. And Spain proves there are ways to control “irregular” immigration by building defenses not on assumptions but on actions.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου