Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Νοε 2017


Το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) έχει χάσει το 95% των εδαφών που είχε καταλάβει το 2014 στη Συρία και το Ιράκ, ανακοίνωσε σήμερα ο διεθνής συνασπισμός που μάχεται τους τζιχαντιστές υπό την ηγεσία των ΗΠΑ.

Αφότου συγκροτήθηκε ο διεθνής συνασπισμός, το ΙΚ έχασε το 95% των εδαφών που είχε υπό τον έλεγχό του, διαβεβαίωσε ο Μπρετ Μαγκέρκ, ο ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ στον συνασπισμό, σε μια ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα από την Ιορδανία.

"Περισσότεροι από 7,5 εκατομμύρια άνθρωποι απελευθερώθηκαν", υπογράμμισε.

Σύμφωνα με τον Μαγκέρκ, η άφιξη νέων ξένων μαχητών στη Συρία έχει "σχεδόν σταματήσει". Πρόσθεσε ότι "ολοένα και περισσότεροι μαχητές συλλαμβάνονται στα σύνορα".

Ο Αμερικανός αξιωματούχος έκανε επίσης λόγο για "μια βάση δεδομένων της Ιντερπόλ που περιλαμβάνει 43.000 ονόματα" και επιτρέπει στις χώρες-μέλη του συνασπισμού να εντοπίζουν και να συλλαμβάνουν μαχητές του ΙΚ κατά τη διάρκεια οδικών ελέγχων ρουτίνας ή όταν προσπαθούν να περάσουν από τα σύνορα της μιας χώρας στην άλλη.

Η χρηματοδότηση του ΙΚ έχει φτάσει στο χαμηλότερο σημείο της και έχουν αυξηθεί οι πιέσεις που δέχεται η οργάνωση, τόσο επί του πεδίου όσο και στον κυβερνοχώρο, όπου έχει μπει στο στόχαστρο "η τρομοκρατική προπαγάνδα", συνέχισε.

Το 2014, με μια εντυπωσιακή και αιφνιδιαστική προέλαση, το ΙΚ κατέλαβε σχεδόν τη μισή Συρία και το ένα τρίτο του Ιράκ. Στη συνέχεια ίδρυσε ένα "χαλιφάτο" στα εδάφη αυτά. Τρία χρόνια αργότερα, οι τζιχαντιστές έχουν χάσει σχεδόν όλα τα εδάφη που είχαν υπό τον έλεγχό τους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



14 Νοε 2017


Οι ΗΠΑ φροντίζουν για την ασφάλεια μονάδων του Ισλαμικού Κράτους προκειμένου να προωθήσουν τα συμφέροντά τους στη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα υποκρίνονται ότι μάχονται κατά της τρομοκρατίας, κατήγγειλε σήμερα το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Σύμφωνα με το υπουργείο, στη διάρκεια της επιχείρησης του συριακού στρατού για την απελευθέρωση της πόλης Αλμπού Καμάλ υπήρξαν περιστατικά στα οποία ο υπό τις ΗΠΑ συνασπισμός είχε άμεση επαφή και υποστήριξε τους τζιχαντιστές.

«Τα γεγονότα αυτά αποτελούν αδιαμφισβήτητη επιβεβαίωση του γεγονότος ότι οι ΗΠΑ στην πραγματικότητα ενεργούν για την προστασία των μάχιμων μονάδων του ΙΚ προκειμένου αυτές να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους, να ανασυνταχθούν και να τις χρησιμοποιήσουν για να προωθήσουν τα αμερικανικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα προσποιούνται ότι πολεμούν την τρομοκρατία για χάρη της διεθνούς κοινότητας», τονίζει στην ανακοίνωσή του το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η επιχείρηση του συριακού στρατού για την ανακατάληψη της Αλμπού Καμάλ «ανέτρεψε τα σχέδια των ΗΠΑ να δημιουργήσουν φιλοαμερικανικές αρχές που δεν θα ελέγχονται από τη συριακή κυβέρνηση και οι οποίες θα ελέγχουν τα εδάφη στην ανατολική όχθη του Ευφράτη», προστίθεται στην ανακοίνωση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



12 Νοε 2017


Της Nelly Lahoud

Είναι λογικό να ρωτάμε εάν το Ισλαμικό Κράτος μπορεί να επιβιώσει ως μη εδαφική οντότητα. Η οργάνωση, επίσης γνωστή ως ISIS ή ISIL, έχει ξεχωρίσει από τις άλλες τζιχαντιστικές οργανώσεις λόγω της επιτυχίας της στο να κατακτά και να κυβερνά τις περιοχές. Η ISIS υποστήριξε πως η εδαφική της δύναμη (tamkin) απέδειξε ότι είναι το νόμιμο ισλαμικό κράτος, που υποσχέθηκε ο Θεός στο Κοράνι (24:55).

Πραγματικά, τον Απρίλιο του 2014, δύο μήνες πριν από την κήρυξη του χαλιφάτου, ο εκπρόσωπος του, Abu Muhammad al-Adnani, ήταν τόσο σίγουρος για την μοίρα της οργάνωσης που δήλωσε πως εάν η οργάνωση αποδεικνυόταν ότι δεν είναι το Ισλαμικό Κράτος που υποσχέθηκε ο Θεός, θα πρέπει να την καταστρέψει και να σκοτώσει τους ηγέτες της. Στην ισλαμική θρησκεία, η πρόκληση του Adnani ισοδυναμεί με mubahala, μια δημόσια υπόδειξη που αντανακλά το Κοράνι (3:61). Η ετυμηγορία του Θεού πρέπει να αποδειχθεί μέσω πράξεων. Σε αυτή την περίπτωση, η επιτυχία του ISIS θα επιβεβαιώσει τη νομιμότητά του και η αποτυχία του στην μη νόμιμη ύπαρξη.

Εδώ και ένα χρόνο μετά το mubahala του Adnani, τα σημάδια του Θεού φαίνονται ευνοϊκά για την ISIS καθώς η οργάνωση συνέχισε να καταλαμβάνει πόλεις στο Ιράκ και στη Συρία. Τα τελευταία δύο χρόνια ωστόσο, οι ενδείξεις του Θεού ήταν διαφορετικές. Κοιτώντας μέσω θρησκευτικού πρίσματος, είτε οι υποστηρικτές της ISIS έχουν αποκλίνει από το σωστό μονοπάτι, είτε το ISIS δεν ήταν το κράτος που υποσχέθηκε ο Θεός.

Ο ηγέτης της ISIS, Abu Bakr al-Baghadi σκέπτεται διαφορετικά. Στην τελευταία του δημόσια δήλωση, που κυκλοφόρησε τον Σεπτέμβριο του 2017, ο Baghdadi είπε στους υποστηρικτές του ότι οι τρέχουσες δοκιμασίες της οργάνωσης δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια ευλογία, υποστηρίζοντας ότι "η υπομονή και η σταθερότητα” είναι ο σίγουρος δρόμος για τη νίκη. Ανησυχώντας για το ηθικό των μαχητών της ISIS στη Ράκκα, τους διαβεβαίωσε ότι η σταθερότητά τους προκαλεί τέτοιο φόβο ανάμεσα στα "άπιστα έθνη” που οι ΗΠΑ, το Ιράν, η Ρωσία και η Τουρκία έχουν βάλει στην άκρη τις διαφορές τους και ένωσαν τις δυνάμεις τους για να νικήσουν το Ισλαμικό Κράτος. Οι διαβεβαιώσεις του ωστόσο, δεν απέτρεψαν την απώλεια του ελέγχου της Ράκκα.

Θα μπορέσει η ISIS να έχει και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο; Μπορεί να υποστηρίξει κανείς πειστικά ότι και η απώλεια εδαφών και η κατάκτηση, συνιστούν νίκη; Οι υποστηρικτές της ISIS μπορεί να κάνουν λόγο για ηθική νίκη, και να προσεύχονται οι δοκιμασίες που συναντούν σε αυτό τον κόσμο να αποζημιώνονται στον άλλο. Ωστόσο, το momentum που είχε η οργάνωση στη στρατολόγηση υποστηρικτών έχει μειωθεί σημαντικά. Δεν αποτελεί έκπληξη ότι, όσον αφορά στην προσέλκυση υποστηρικτών και μαχητών, το πρόσφατο αρνητικό σερί της ISIS δεν συμβαδίζει με τις προηγούμενες νίκες.

Ωστόσο, για τους υπεύθυνους της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, η διάλυση οργανώσεων που αποκαλούνται τζιχαντιστικές, όπως η ISIS και η al-Qaeda, δεν είναι μια απλή φόρμουλα. Αυτές οι οργανώσεις δεν ήταν ποτέ πιθανό να νικήσουν, από την αρχή. Η ιδεολογική στήριξη του τζιχαντισμού δεν προσφέρεται για ρεαλισμό και οικοδόμηση συναίνεσης, ούτε διατίθεται για μη βίαιη διαφωνία.

Γιατί τότε, οι οργανώσεις που είναι προορισμένες να αποτύχουν, αποτελούν τέτοια απειλή για την παγκόσμια ασφάλεια; Η ιστορία των τζιχαντιστικών οργανώσεων έχει αρκετά παραδείγματα εσωτερικών βίαιων αντιδράσεων, και τα παρακλάδια αυτών αποδεικνύουν τα διαπιστευτήριά τους με το να είναι πιο βίαιες από ό,τι οι μητρικές τους. Πραγματικά, μέσω μιας εσωτερικής διαφωνίας προέκυψε η ISIS από την al-Qaeda. Η αποτυχία της τζιχάντ υπό αυτή την έννοια, προκαλεί πρόσθετες απειλές για την ασφάλεια.

Δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος προτού η al-Qaeda στο Ιράκ, υπό την ηγεσία του Abu Musab al-Zarqawi (σκοτώθηκε το 2006) και των διαδόχων του, να ονομαστεί σε al-Qaeda 2. ΟΙ αναλυτές καταφεύγουν τώρα σε παρόμοια ορολογία (ISIS 2.0 ή 3.0) για να αναφερθούν στο Ισλαμικό Κράτος ως μετά-εδαφική οντότητα. Η εκδοχή 1.0 δεν ήταν νικητήρια. Οι εκδόσεις 2.0 και 3.0 είναι μια φυσική εξέλιξη και είναι, κατ’ ανάγκη, πιο ριζοσπαστικές, διότι μόνο οι μεγαλύτερες και οι πιο καινοτόμες σε βία ομάδες θα καταργήσουν την μητρική. Ως εκ τούτου, η πρόκληση των τζιχανιστών στην παγκόσμια κοινότητα δεν είναι η ικανότητά τους να νικήσουν τους εχθρούς τους. Αντιθέτως, κατά ειρωνικό τρόπο, η αποτυχία τους και η τάση που τις συνοδεύει να διασπώνται, συνιστά μια σοβαρή βραχυπρόθεσμη απειλή για την ασφάλεια.

Το τοπίο της τζιχάντ σήμερα είναι γεμάτο με υπάρχουσες και δυνητικές αντιπαλότητες. Η αποτυχία της ISIS να καταφέρει να νικήσει ολοκληρωτικά την al-Qaeda, σε συνδυασμό με τις εδαφικές της απώλειες, επιτρέπει μία πιο ισότιμη αντιπαλότητα μεταξύ των δύο οργανώσεων. Ίσως το πιο ενδιαφέρον είναι ο ανταγωνισμός που μπορεί να προκύψει μεταξύ αυτών των εδαφών που η ISIS χαρακτηρίζει ως "επαρχίες” (wilayat) και των "στρατιωτών του χαλιφάτου”. Αξίζει να σημειωθεί ότι στις δύο τελευταίες δημόσιες δηλώσεις του, ο Bagjdadi δήλωσε πως αυτοί που δεν μπορούν να εκτελέσουν την μετανάστευση προς τα εδάφη του Ιράκ και του Λεβάντ, θα πρέπει να κατευθυνθούν προς το wilayat έτσι ώστε να μπορέσουν να δημιουργήσουν ένα από τα καταφύγια του Ισλάμ.

Εάν οι αποτυχίες είναι η ελπίδα του χαλιφάτου για ένα μέλλον, ο ανταγωνισμός μεταξύ των οργανώσεων που είναι επισήμως στην τροχιά της ISIS μπορεί να κάνει την εμφάνισή του. Δεν είναι σαφές για ποιον λόγο η ISIS έδωσε τον τίτλο της επαρχίας σε ορισμένες οργανώσεις (συμπεριλαμβανομένων και εκείνων που δραστηριοποιούνται στην Αίγυπτο, στην Αλγερία, στην Υεμένη, στη Λιβύη, στη Σαουδική Αραβία, στο Αφγανιστάν, στο Πακιστάν και στο Μπαχρέιν), ενώ αναφέρονται σε άλλους ως στρατιώτες του χαλιφάτου (μεταξύ των οποίων η Σομαλία, η Κένυα, η Ινδονησία, οι Φιλιππίνες, η κίνα και το Μπαγκλαντές). Οι διαφορετικοί τίτλοι ίσως να δίνουν μια μορφή "outbidding”, μια στρατηγική που αναπτύσσεται όταν "πολλαπλές οργανώσεις εμπλέκονται σε έναν ανταγωνισμό και χρησιμοποιούν βία για να αυξήσουν το πρεστίζ τους", όπως υποστηρίζεται από τη Mia Bloom στο Dying to Kill: The Allure of Suicide Terror, ένα βιβλίο που εξηγεί τη χρήση των επιθέσεων αυτοκτονίας από τις παλαιστινιακές οργανώσεις.

Η αξιοπιστία του Ισλαμικού Κράτους στα μάτια των υποστηρικτών του έχει υποβαθμιστεί, και η ικανότητά του να καθορίζει την πορεία της τροχιάς τους δεν θα πρέπει να υπερβάλλεται. Αλλά η απειλή που προκύπτει από ομάδες εντός της τροχιάς της ISIS και από εκείνους που εμπνέονται από το brand της, δεν θα πρέπει να υποτιμηθεί. Το Ισλαμικό Κράτος μετά από το χαλιφάτο, μπορεί να εμπνεύσει ακόμη περισσότερη και αυξανόμενη βία.

Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δύο χρόνια μετά τις συντονισμένες επιθέσεις των τζιχαντιστών που συγκλόνισαν το Παρίσι και στοίχισαν τη ζωή σε 130 ανθρώπους, Γάλλοι αξιωματούχοι επισημαίνουν ότι το επίπεδο της «εσωτερικής απειλής» παραμένει σημαντικά υψηλό στη χώρα.

Με την οργάνωση Ισλαμικό Κράτος να χάνει έδαφος στο Ιράκ και τη Συρία, εκατοντάδες Γάλλοι πολίτες— σε πολλές περιπτώσεις τα παιδιά τους— αναμένεται να επιστρέψουν στη Γαλλία, φέρνοντας τη γαλλική κυβέρνηση σε δίλημμα σχετικά με τον τρόπο που θα τους αντιμετωπίσει.

Για πρώτη φορά με την ιδιότητα του προέδρου, ο Εμανουέλ Μακρόν θα αποτίσει φόρο τιμής αύριο Δευτέρα στα θύματα των τζιχαντιστών που αιματοκύλισαν το Παρίσι και το Σεν Ντενίς τη 13η Νοεμβρίου του 2015.

Η επίθεση, η πλέον πολύνεκρη σε γαλλικό έδαφος από τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οδήγησε τις αρχές της χώρας στην απόφαση να συμμετάσχουν στον διεθνή συνασπισμό που πολεμά το Ισλαμικό Κράτος και άλλες οργανώσεις στο Ιράκ, τη Συρία, τη Λιβύη και σε άλλες χώρες.

Επιπλέον, το νομοθετικό πλαίσιο που στοχεύει στην πρόληψη και αποτροπή τέτοιων επιθέσεων κατέστη αυστηρότερο. Ο πιο πρόσφατος νόμος που ετέθη σε ισχύ αυτόν τον μήνα δίνει στην αστυνομία περαιτέρω εξουσίες προκειμένου να διεξάγει έρευνες σε σπίτια, να παρακολουθεί υπόπτους και να κλείνει τεμένη ή άλλους χώρους σε βάρος των οποίων υπάρχει υποψία ότι υποκινούν το μίσος.

Οι συντηρητικοί πολιτικοί υποστηρίζουν ότι η νομοθεσία δεν είναι τόσο αυστηρή, ενώ αντιθέτως οι οργανώσεις υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων εκφράζουν ανησυχία, προτάσσοντας το επιχείρημα ότι οι δυνάμεις ασφαλείας έχουν αποκτήσει πολύ μεγάλη ελευθερία στον περιορισμό των ατομικών δικαιωμάτων.

Σύμφωνα με το υπουργείο Εσωτερικών, εντούτοις, τα πρόσθετα μέτρα ασφαλείας βοήθησαν τις υπηρεσίες πληροφοριών να αποτρέψουν περισσότερες από 30 επιθέσεις τα τελευταία δύο χρόνια. Την περασμένη εβδομάδα η αστυνομία συνέλαβε εννέα ανθρώπους και προσήγαγε άλλον έναν στην Ελβετία σε μια συντονισμένη αντιτρομοκρατική επιχείρηση.

Ο γενικός εισαγγελέας Φρανσουά Μολέν επισημαίνει ότι την ώρα που μεγαλύτεροι πυρήνες συνεχίζουν να συνωμοτούν, είναι πιθανόν να διαπραχθούν νέες επιθέσεις από «μοναχικούς λύκους» που θα χρησιμοποιήσουν μεθόδους «χαμηλού κόστους» όπως αυτοκίνητα ή μαχαίρια για να σκοτώσουν.

«Είμαστε μάρτυρες μιας νέας φάσης μεμονωμένων επιθέσεων, 11 στον αριθμό από τις αρχές του έτους, κάτι που επιβεβαιώνει την ιδέας μιας ολοένα κι αυξανόμενης ενδογενούς απειλής» τόνισε ο ίδιος μιλώντας στο ραδιοφωνικό δίκτυο franceinfo.

Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλούν στις αρχές και οι προθέσεις των εκατοντάδων Γάλλων πολιτών που πήγαν να πολεμήσουν στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους και ενδέχεται τώρα να επιδιώξουν να επιστρέψουν πίσω, καθώς η τζιχαντιστική οργάνωση έχει απωλέσει σχεδόν όλα της τα εδάφη στο αυτοαποκαλούμενο χαλιφάτο της στη Συρία και το Ιράκ.

Σε επίσκεψη στο Άμπου Ντάμπι την περασμένη εβδομάδα, ο ίδιος ο Εμανουέλ Μακρόν επισήμανε η επιστροφή των προσώπων αυτών θα εξεταστεί «ανά περίπτωση».

«Ορισμένοι εξ αυτών θα επιστρέψουν (με δικά τους μέσα), άλλοι θα επαναπατριστούν και ορισμένοι, σε ειδικές περιπτώσεις, θα δικαστούν με τις οικογένειές τους στις χώρες που βρίσκονται, ιδίως το Ιράκ» είχε εξηγήσει.

Ο Γάλλος εισαγγελέας σημείωσε από την πλευρά του ότι οι μυστικές υπηρεσίες της Γαλλίας υπολογίζουν ότι περίπου 690 Γάλλοι υπήκοοι βρίσκονται αυτή τη στιγμή στο Ιράκ και τη Συρία, μεταξύ αυτών 295 γυναίκες. Οι εκτιμήσεις από τα τέλη του 2015 έκαναν λόγο για περίπου 2000 Γάλλους πολίτες στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους.

«Η πλειονότητα εξ αυτών δεν επιθυμεί να επιστρέψει στη Γαλλία δεδομένων των νομικών διαδικασιών ενώπιον των οποίων θα βρεθούν αντιμέτωποι μόλις επιστρέψουν. Ωστόσο ορισμένες γυναίκες, χήρες, με τα παιδιά τους, τείνουν στο να επιστρέψουν» τόνισε ο Μολέν.

«Δεν πρέπει να είμαστε αφελείς. Αντιμετωπίζουμε ανθρώπους που είναι περισσότερο "απογοητευμένοι" παρά "μετανιωμένοι"».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Νοε 2017


«Αναρχικοί πετούν κοκτέιλ μολότοφ. Ένοπλοι πυροβολούν πάνω από μία μηχανή. Η Αθήνα βιώνει ένα κύμα βίας. Ο πρωθυπουργός Τσίπρας κατηγορείται ότι η κυβέρνησή του δεν μεριμνά για την ασφάλεια των πολιτών», γράφει σε ανταπόκρισή της η Handelsblatt, με αφορμή τα τελευταία γεγονότα που έχουν σημειωθεί στην πρωτεύουσα και κυρίως τη χθεσινοβραδινή επίθεση κατά των γραφείων του ΠΑΣΟΚ.

Η γερμανική εφημερίδα κάνει μάλιστα λόγο για «κλίμα πολέμου», επικαλούμενη δηλώσεις του δημάρχου της πόλης, Γιώργου Καμίνη, ο οποίος είπε επίσης: «Θέλουν νεκρούς».

«Με την επίθεση στα κεντρικά γραφεία του ΠΑΣΟΚ κλιμακώνεται το κύμα βίας που παρατηρείται εδώ και μήνες στην Αθήνα. Ολοένα πιο συχνά, συμμορίες κουκουλοφόρων αναρχικών καθιστούν ανασφαλές το κέντρο της πόλης, πυρπολούν και καταστρέφουν καταστήματα και αυτοκίνητα, διώχνουν τους τουρίστες», σημειώνει η εφημερίδα και συνεχίζει: «Επίκεντρο των πράξεων βίας είναι η συνοικία των Εξαρχείων, ένα προπύργιο των αυτόνομων. Τα Ελληνικά Ταχυδρομεία και οι περισσότερες τράπεζες έχουν μεταφέρει εκτός Εξαρχείων τα υποκαταστήματά τους, πολλοί έμποροι έχουν απομακρύνει τα καταστήματά τους».

Φαίνεται σαν τα Εξάρχεια «να μην αποτελούν πλέον τμήμα του ελληνικού κράτους», δηλώνει στην εφημερίδα ο δημοτικός σύμβουλος Γ. Αποστολόπουλος. Αξιωματικός της ΕΛΑΣ που μίλησε «Handelsblatt» περιγράφει τα Εξάρχεια ως «γκέτο ανομίας», ενώ κάτοικοι της περιοχής δηλώνουν πως αισθάνονται πλήρως εγκαταλελειμμένοι από το κράτος.

«Την ίδια στιγμή η βία εξαπλώνεται και πέρα από τα Εξάρχεια. Τον Ιούλιο ένας Αυστραλός τουρίστας στην οδό Ερμού, έναν από τους πιο πολυσύχναστους εμπορικούς δρόμους στην Αθήνα, χτυπήθηκε βίαια μπροστά στη γυναίκα και την κόρη του από τέσσερις κουκουλοφόρους αναρχικούς. Μια μέρα αργότερα περίπου 150 άτομα έσπασαν τις βιτρίνες περισσότερων από σαράντα καταστημάτων και καταστρέφοντας πολλά ΑΤΜ», γράφει σε άλλο σημείο η ανταπόκριση.

Σημειώνει δε ότι στο επίκεντρο των επικρίσεων βρίσκεται ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, Νίκος Τόσκας. Αλλά όχι μόνο -«στην πραγματικότητα, τμήματα του αριστερού κυβερνώντος κόμματος ΣΥΡΙΖΑ τρέφουν συμπάθεια προς κάποια κομμάτια των εξτρεμιστικών αριστερών ομάδων. Όπως τονίζουν οι επικριτές της κυβέρνησης, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι η αστυνομία δεν συλλαμβάνει πρακτικά ποτέ μέλη αυτών των ομάδων».

«Ακόμη κι όταν κάτι τέτοιο συμβεί, οι συλληφθέντες δεν χρειάζεται να ανησυχούν. Όταν μέλη της αναρχικής ομάδας Ρουβίκωνας εισέβαλαν για λίγο στο κτίριο του ελληνικού κοινοβουλίου και συνελήφθησαν από την αστυνομία, παρενέβη τηλεφωνικά ο Πρόεδρος της Βουλής, Νίκος Βούτσης, ζητώντας προσωπικά να αφεθούν ελεύθεροι. Πρόκειται για μια εντυπωσιακή παρέμβαση του δεύτερου τη τάξει πολιτειακού παράγοντα στο έργο της εισαγγελίας και της αστυνομίας», καταλήγει το ρεπορτάζ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Της Δρ. Μαρίας Χρ. Αλβανού

Το ενδιαφέρον πολλών σε σχέση με την τρομοκρατία στη Δύση αφορά στον ισλαμιστικό κίνδυνο και ειδικά στην «εξαγωγή ανθρώπινου δυναμικού» της ισλαμιστικής τρομοκρατίας προς τη Δύση από τη Μέση Ανατολή ως «πηγή». Όμως υπάρχουν και άλλες μορφές τρομοκρατίας και εξτρεμιστικής βίας, καθώς περιοχές «εξαγωγής» ριζοσπαστικοποίησης που πρέπει να μας απασχολούν.

Η σχέση Ουζμπεκιστάν και επιθέσεων τρομοκρατίας του ισλαμιστικού δικτύου βρίσκεται πίσω από το χτύπημα στις ΗΠΑ στο Μανχάταν (αλλά πίσω και από χτυπήματα σε Τουρκία, Σουηδία και Ρωσία). Χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και της Κεντρικής Ασίας εμφανίζουν ενδιαφέρον σχετικά με πυρήνες ριζοσπαστικοποιημένους στην ισλαμιστική βία που επιχειρούν διεθνώς.

Η προσοχή στην περιοχή ήταν εντονότερη παλιότερα από τους ειδικούς, επί εποχής Al Qaeda. Το Daesh ταυτίστηκε σχεδόν για αρκετούς με τη Συρία και τη Μέση Ανατολή λόγω επιπλέον και της εδαφικής πολεμικής σύγκρουσης που είναι χαρακτηριστικό της εμφάνισης και δράσης της συγκεκριμένης οργάνωσης, αλλά είναι σαφές ότι η ισλαμιστική ριζοσπαστικοποίηση έχει και άλλες εστίες, αφού το ισλαμιστικό δίκτυο (και το Daesh ως ειδική έκφανση του) δεν εξαντλείται σε σχέση Συρίας-Μέσης Ανατολής και Δύσης. Εξάλλου, ακόμη και αν αλλάξει η εδαφική κατάσταση στη Μέση Ανατολή σε βάρος του Daesh (όπως φαίνεται), το ισλαμιστικό εξτρεμιστικό μήνυμα έχει ήδη βρει γόνιμο έδαφος άλλου προ πολλού.

Στο μεταξύ η καινούργια επίθεση στο Tέξας, που συγκαταλέγεται στην τυπολογία των “mass shootings”, έχει συγκλονίσει και πάλι τις ΗΠΑ και αναμένεται να διακριβωθεί το κίνητρο του δράστη για να μπορέσει να χαρακτηριστεί ανάλογα. Αν πρόκειται για εξτρεμιστική βία, τα ερωτήματα που προκύπτουν άμεσα σε κάθε τέτοια επίθεση είναι: τι είδους εξτρεμιστική βία; Τι έκταση έχει το φαινόμενο; Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί; Το ενδιαφέρον όσων ασχολούνται με την τρομοκρατία είναι στραμμένο σε διάφορες πηγές κινδύνου με προσανατολισμό ακόμη και σε απειλές που μπορεί να φαίνονται μακρινές, όμως μπορεί ήδη να βλέπουμε ανησυχητικά σημεία. Από την άλλη μεριά, η επίθεση στο Μανχάταν έχει θέσει επίσης διάφορα θέματα και ερωτήματα: Καταρχήν ακόμη δεν υπάρχει σύμφωνη γνώμη σε σχέση με τo αν πρόκειται σε επιχειρησιακό επίπεδο για περίπτωση «μοναχικού λύκου» με έμπνευση από τη δράση και τις προσκλήσεις του Daesh (μολονότι μια συνολική αξιολόγηση διάφορων πλευρών προς τα εκεί δείχνει).

Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ κρίσιμο να μπορέσει να εντοπιστεί η χρονική αρχή της ριζοσπαστικοποίησης του δράστη και τα χαρακτηριστικά της. Πότε και πού ξεκίνησε η ριζοσπαστικοποίηση; Ποια η αιτία και ποια η αφορμή (διότι μια καλή πολιτική πρόληψης της ριζοσπαστικοποίησης στη βία λειτουργεί και προς το να ελαχιστοποιούνται ακόμη και οι «ευκαιρίες» εμπλοκής ενός προσώπου σε δίκτυα ριζοσπαστικοποίησης). Έπαιξε κρίσιμο ρόλο το διαδίκτυο και αν ναι, τινί τρόπω; Απλά σέρφαρε ο δράστης στα άπειρα jihadi websites ή είχε εισχωρήσει στο dark web; Υπήρχε σε chat rooms μορφή επικοινωνίας σαν μια προσπάθεια να υποκατασταθεί η φυσική επικοινωνία με άλλα πρόσωπα jihadi ιδεολογίας; Υπήρχε κάποιο υποστηρικτικό δίκτυο γύρω από τον δράστη, έστω και αν δεν εμπλέκεται άμεσα και με ποινική ευθύνη στην επίθεση;

Οι δημοσιογραφικοί χρόνοι μπορεί να απαιτούν άμεση πληροφόρηση και απαντήσεις, αλλά η έρευνα της τρομοκρατίας έχει τους δικούς της χρόνους. Υπενθυμίζεται για παράδειγμα ότι τα κάποτε «μεγάλα νέα» της υπόθεσης στο Λας Βέγκας που πλέον δεν ενδιαφέρουν δημοσιογραφικά, είναι ακόμη αντικείμενο αστυνομικής έρευνας που συνεχίζεται και φυσικά απασχολούν όσους ασχολούνται με τη μελέτη της τρομοκρατίας. Δεν γνωρίζουμε αν τα όσα προκύψουν από την έρευνα θα παρουσιαστούν με τους ίδιους πηχυαίους τίτλους στα ΜΜΕ, όπως στις πρώτες ημέρες μετά την επίθεση. Όμως η ορθή αξιολόγηση και αποκόμιση γνώσεων από τις τρομοκρατικές ενέργειες που λαμβάνουν χώρα χρειάζονται πολύ χρόνο, συλλογή και διασταύρωση πληροφοριών από διάφορες πηγές, καθώς και σύνδεση τους με γεγονότα και πρόσωπα, ακόμη και σε σχέση με δίκτυα που αρχικά φαίνονται άσχετα. Κάθε επίθεση και η εύρεση της αλήθειας πίσω από αυτήν μας δίδει ένα επιπλέον πολύτιμο κομματάκι για το πάζλ της ασφάλειας.

* Η Δρ. Μαρία Χρ. Αλβανού είναι Εγκληματολόγος - Ειδική σε θέματα τρομοκρατίας, μέλος ερευνητικής ομάδας ITSTIME.
Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



1 Νοε 2017


Διασυνδέσεις με το Ισλαμικό Κράτος είχε ο άνδρας που «έσπειρε» τον θάνατο το μεσημέρι της Τρίτης στο Μανχάταν. Όπως έγινε γνωστό ο δράστης που έριξε το φορτηγάκι πάνω σε ποδηλάτες και πεζούς με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους οκτώ άνθρωποι και να τραυματιστούν δώδεκα έφερε στο όχημα που οδηγούσε ένα σημείωμα στο οποίο αναγραφόταν ότι η επίθεση διεξήχθη στο όνομα του ISIS.
Σύμφωνα με πληροφορίες αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, στο φορτηγάκι που οδηγούσε βρέθηκαν φωτογραφίες με σημαίες του ISIS και χειρόγραφο σημείωμα -γραμμένο στα αγγλικά-, στο οποίο έγραφε πως έκανε την επίθεση για λογαριασμό του «Ισλαμικού Κράτους».

Οδηγώντας ένα μικρό φορτηγό, ο δράστης μπήκε από την οδό Houston στον ποδηλατόδρομο West Side Highway στις 3:05 το μεσημέρι (τοπική ώρα) και διέσχισε απόσταση 17 οικοδομικών τετραγώνων παρασύροντας στο διάβα του πεζούς, δρομείς και ποδηλάτες. Όπως ανακοίνωσε η αστυνομία της Νέας Υόρκης σκότωσε τουλάχιστον 8 και τραυμάτισε 12 ανθρώπους, προτού συλληφθεί από αστυνομικούς, μετά από ανταλλαγή πυρών.

Ωστόσο, στην οδό Chambers, το φορτηγό του δράση συγκρούστηκε με σχολικό λεωφορείο τραυματίζοντας δύο ενήλικες και δύο παιδιά. Μετά τη σύγκρουση, ο οδηγός του φορτηγού ένας 29χρονος άνδρας, βγήκε από το όχημα επιδεικνύοντας δύο όπλα χειρός. Ένστολος που βρισκόταν στην περιοχή πυροβόλησε το δράστη στην κοιλιακή χώρα. Ο δράστης μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ενώ στην περιοχή του συμβάντος βρέθηκαν δύο αεροβόλα όπλα (ένα σαν αυτά που χρησιμοποιούνται στο paintball) που εικάζεται ότι κρατούσε ο δράστης.

Αν και η αστυνομία απέφυγε να κατονομάσει τον δράστη, πηγή που έχει γνώση των ερευνών, αναγνώρισε τον 29χρονο ως Σαϊφούλο Σαΐποφ, προσθέτοντας πως δεν ήταν Αμερικανός πολίτης.
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά ο Σαΐποφ είναι υπήκοος του Ουζμπεκιστάν που μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 2010 και διέθετε πράσινη κάρτα.
Μάλιστα όπως μεταδίδει το AP, ο δράστης της επίθεσης ήταν οδηγός της Uber, κάτι που επιβεβαίωσε και η ίδια η εταιρεία σημειώνοντας ότι πλέον του έχει αφαιρεθεί η άδεια.



Το βράδυ της Τρίτης, αστυνομικοί έσπευσαν σε μια διεύθυνση στο Πάτερσον του Νιού Τζέρσεϊ, όπου θεωρείται πως διέμενε ο Σαΐποφ κι απέκλεισαν το διαμέρισμά του. Μουσουλμάνοι που ζουν στην περιοχή σχολίαζαν ότι η επίθεση θα πλήξει την εικόνα τους και την εικόνα της θρησκείας τους.

Στη φωτογραφία που δημοσίευσε η Daily Mail βλέπουμε τους αστυνομικούς της Νέας Υόρκης να έχουν μόλις πυροβολήσει τον 29χρονο δράστη και να του περνούν χειροπέδες.

Από τους οκτώ ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους, οι πέντε ήταν πολίτες της Αργεντινής και μία υπήκοος Βελγίου, ανακοίνωσαν τα υπουργεία Εξωτερικών στο Μπουένος Άιρες και στις Βρυξέλλες.


Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μπιλ ντε Μπλάζιο χαρακτήρισε την επίθεση, η οποία διαπράχθηκε την ημέρα που οι Αμερικανοί γιόρταζαν το Χάλογουιν, μια «θρασύδειλη τρομοκρατική ενέργεια», χωρίς να αναφερθεί σε κάποια τζιχαντιστική οργάνωση. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ από την πλευρά του αναφέρθηκε, χωρίς να περιμένει οι διωκτικές αρχές να δώσουν στοιχεία, στην οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), ενώ διέταξε να ενισχυθούν οι έλεγχοι στους αλλοδαπούς που επιθυμούν να εισέλθουν στις ΗΠΑ.

«Καλή η πολιτική ορθότητα, αλλά όχι για αυτό!», έγραψε στο Twitter το βράδυ της Τρίτης ο αμερικανός πρόεδρος.

«Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο ΙΚ να επιστρέψει ή να μπει στη χώρα μας αφού το νικήσαμε στη Μέση Ανατολή και αλλού. Αρκετά!», ανέφερε νωρίτερα ο Τραμπ.

Πολλά αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο άνδρας που οδηγούσε το φορτηγάκι κραύγασε «Αλλάχου Άκμπαρ» όταν βγήκε από το αυτοκίνητο.

«Είναι μια πολύ δύσκολη μέρα για τη Νέα Υόρκη», δήλωσε ο ντε Μπλάζιο σε δηλώσεις του προς τα ΜΜΕ στον τόπο της επίθεσης, στο νοτιοδυτικό Μανχάταν, όχι μακριά από το μνημείο για τα θύματα των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου.

Ο δημοκρατικός δήμαρχος, ο οποίος διεκδικεί την επανεκλογή του την Κυριακή, προέτρεψε τους νεοϋορκέζους να επιδεικνύουν μεγάλη επαγρύπνηση και να ενημερώνουν τις αρχές για οτιδήποτε ασυνήθιστο.

«Δεν έμοιαζε με τρομοκράτη»

Ο Κομπίλιον Ματκάροφ, 37 ετών, ουζμπέκος μετανάστης στις ΗΠΑ, είπε πως γνώρισε τον Σαΐποφ στο Φορτ Μάιερς, στη Φλόριντα, πριν από χρόνια, όταν ο Σαΐποφ δούλευε ως οδηγός φορτηγού. Κατόπιν, μετακόμισε στο Νιού Τζέρσεϊ και άρχισε να δουλεύει ως οδηγός για την Uber, πρόσθεσε ο Ματκάροφ, ο οποίος μίλησε τηλεφωνικά στην εφημερίδα New York Times. «Ήταν ένας πολύ καλός τύπος όταν τον ήξερα. Του άρεσαν οι ΗΠΑ. Έμοιαζε να νοιώθει τυχερός και ευτυχισμένος και μίλαγε σαν όλα να ήταν μια χαρά. Δεν έμοιαζε με τρομοκράτη, αλλά δεν ξέρω τι γινόταν μέσα του», είπε ο ίδιος.

Όταν οι αστυνομικοί που διεξάγουν την έρευνα άρχισαν να εξετάζουν πιο προσεκτικά το παρελθόν του Σαΐποφ, συνειδητοποίησαν πως βρισκόταν ήδη στο ραντάρ των ομοσπονδιακών αρχών. Τρία στελέχη των διωκτικών αρχών είπαν ότι είχε προσελκύσει την προσοχή τους στο πλαίσιο μιας άσχετης υπόθεσης.

Τα τελευταία δύο χρόνια, μια έρευνα του FBI, του υπουργείου Εσωτερικής Ασφαλείας, της αστυνομίας της Νέας Υόρκης και ομοσπονδιακών εισαγγελέων του Μπρούκλιν οδήγησε στην απαγγελία κατηγοριών σε βάρος πέντε ανδρών από το Ουζμπεκιστάν και ενός από το Καζακστάν για υλική υποστήριξη στην οργάνωση Ισλαμικό Κράτος. Ορισμένοι από τους ανθρώπους αυτούς ομολόγησαν την ενοχή τους. Δεν είναι πάντως σαφές αν ο Σαΐποφ συνδεόταν με τη συγκεκριμένη έρευνα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



27 Οκτ 2017


Από τα περίπου 900 άτομα από τα Δυτικά Βαλκάνια που πήγαν να πολεμήσουν στη Συρία ή στο Ιράκ μαζί με τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους, περίπου 250 επέστρεψαν στις χώρες καταγωγής τους, σύμφωνα με έκθεση που δημοσιεύθηκε την Τρίτη από το «Κέντρο Σούφαν», μια ΜΚΟ με έδρα τις ΗΠΑ, που ειδικεύεται στην αύξηση της ευαισθητοποίησης σε θέματα ασφάλειας.

Η έκθεση ανέφερε ότι «δεν υπάρχει αμφιβολία» ότι το Ισλαμικό Κράτος «θα επιζήσει της παγκόσμιας εκστρατείας εναντίον του» και προειδοποίησε για τη συνεχιζόμενη επιρροή του.

«Η έκκλησή του για δράση, θα υπερβεί το θάνατό του και ενώ θα είναι δύσκολο να εκτιμηθεί η συγκεκριμένη απειλή που θέτουν οι ξένοι μαχητές και οι επιστρέφοντες, θα αποτελέσουν πρόκληση σε πολλές χώρες για τα επόμενα χρόνια», ανέφερε.

Σύμφωνα με την έκθεση, υπάρχουν σήμερα τουλάχιστον 5.600 ξένοι μαχητές από 33 χώρες που έχουν επιστρέψει στην πατρίδα τους.

Ωστόσο, ορισμένοι τζιχαντιστές από τα Βαλκάνια δήλωσαν στο BIRN (Ινστιτούτο Βαλκανικής Ερευνητικής Δημοσιογραφίας) ότι επέστρεψαν στο σπίτι τους, επειδή απογοητεύτηκαν από τη βιαιότητα, τη φτώχεια και την καταπίεση.

Το Κέντρο του Σουφάν εκτιμά, ότι ενώ οι επιστροφές ξένων μαχητών δεν έχουν ακόμη προσθέσει σημαντικά στην απειλή της τρομοκρατίας σε όλο τον κόσμο, όλοι οι επαναπατριζόμενοι θα συνεχίσουν να ενέχουν κάποιο βαθμό κινδύνου, καθώς ο αριθμός των επιθέσεων που εμπνέονται ή κατευθύνονται από το Ισλαμικό Κράτος συνεχίζει να αυξάνεται.

Οι επαναπατριζόμενες γυναίκες και τα παιδιά αντιπροσωπεύουν ένα συγκεκριμένο πρόβλημα, καθώς τα κράτη προσπαθούν να κατανοήσουν τον καλύτερο τρόπο επανένταξής τους, σύμφωνα με την έκθεση χωρίς ωστόσο να έχουν σχηματοποιήσει ειδικές τεχνικές ή λύσεις.

Οι σωστοί μηχανισμοί ψυχικής υγείας και κοινωνικής στήριξης θα είναι ιδιαίτερα σημαντικοί στην περίπτωση των παιδιών, δήλωσε το Κέντρο Σούφαν.

«Τα κράτη δεν έχουν βρει τρόπους αντιμετώπισης του προβλήματος των επαναπατριζόμενων, οι περισσότεροι φυλακίζονται ή εξαφανίζονται από την δημόσια οπτική, θα χρειαστεί περισσότερη έρευνα και ανταλλαγή πληροφοριών για την ανάπτυξη αποτελεσματικών στρατηγικών για την αξιολόγηση και αντιμετώπιση της απειλής», ανέφερε η έκθεση.

"Σημειώσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



26 Οκτ 2017


Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη

Η αναδίπλωση του ISIS, σήμερα, τρία ολόκληρα χρόνια μετά τη ορμητική και αιφνιδιαστική του εξάπλωση, συνοδεύεται με αρκετά μικρότερη δημοσιότητα. Καίτοι ορισμένες περιοχές παραμένουν ακόμη υπό τον έλεγχο της οργάνωσης σε Ιράκ και Συρία, το ενδιαφέρον πλέον στρέφεται στις ενέργειες των δυνάμεων που απαρτίζουν τον ετερόκλητο αντι-ISIS συνασπισμό. Ως γνωστόν, η φύση απεχθάνεται τα «κενά» και η υποχώρηση των τζιχαντιστών του ISIS, ωθεί τις κυβερνητικές δυνάμεις Συρίας και Ιράκ να αποκαταστήσουν την εξουσία τους ενώ ταυτόχρονα και άλλοι παίκτες, κυβερνητικοί και μη, εντείνουν τις προσπάθειες τους να εδραιώσουν τα κέρδη τους. Παρά τη διαφαινόμενη στρατιωτική ήττα του ISIS, οι πυρήνες της ισλαμιστικής τρομοκρατίας παραμένουν ενεργοί αλλά και ικανοί –ως καρκινικά κύτταρα- να μετεξελιχθούν ή να προσβάλουν άλλες περιοχές. Δυστυχώς μάλιστα, οι βαθύτερες αιτίες ενδυνάμωσης του ισλαμιστικού εξτρεμισμού, όχι μόνο παραμένουν παρούσες αλλά καταγράφουν μια ανησυχητική ικανότητα εξάπλωσης σε Ανατολή και Δύση με έμφαση στην αφρικανική ήπειρο.

Το πρόσφατο πείραμα της δημιουργίας ενός «Ισλαμικού Κράτους», αυτή τη φορά βασιζόμενο σε μια στρατηγική τυφλής βίας και τρομοκρατίας, φαίνεται ότι αποτυγχάνει. Η στρατηγική της τρομοκρατίας αρχικά προκάλεσε μια παράλυση και αδυναμία αντίδρασης στις τοπικές κοινωνίες αλλά τελικά οδήγησε στη συσπείρωση τοπικών και διεθνών δυνάμεων για την αντιμετώπιση της. Πίσω από τις επιτυχίες του ISIS βρίσκονταν η αλαζονική και ρεβανσιστική πολιτική της Βαγδάτης και η απερίγραπτη σκληρότητα του καθεστώτος Assad, αμφότερες στρεφόμενες κυρίως κατά του σουνιτικού πληθυσμού. Η άνοδος όμως του «Ισλαμικού Κράτους» θα ήταν αδύνατη χωρίς την απερίσκεπτη και ποικιλόμορφη εξωτερική ενίσχυση των διαφόρων τζιχαντιστικών οργανώσεων από πλήθος κρατών της περιοχής και μη. Ενδεχομένως οι μαξιμαλιστικές τάσεις όλων αυτών των οργανώσεων, σε συνδυασμό με την εξαγωγή της τρομοκρατίας και τη διόγκωση του προσφυγικού προβλήματος στη Δύση οδήγησαν στην ανάληψη διεθνών προσπαθειών ανάσχεσης του φαινομένου που αποκλήθηκε «Ισλαμικό Κράτος». Για άλλη μια φορά η πορεία του «Ισλαμικού Κράτους» απέδειξε τη δυσκολία της μετάβασης στην τελική φάση του επαναστατικού αγώνα (κατά τον Μάο), αυτής δηλαδή του ελέγχου και διατήρησης εδαφών με την ταυτόχρονη μετωπική αντιπαράθεση με τον τακτικό στρατό του αντιπάλου. Σύντομα, οι απρόσμενες επιτυχίες των τζιχαντιστών τρομοκράτησαν ακόμη και τους εξωτερικούς υποστηρικτές της οργάνωσης. Παράλληλα, τα αρχικά αισθήματα ανακούφισης και ανοχής των «απελευθερωμένων» πληθυσμών αντικαταστάθηκαν από το φόβο και την αβεβαιότητα ενώ η χρονίζουσα διαφθορά έλαβε πλέον ισλαμιστικό μανδύα.

Σήμερα το ISIS και ορισμένες άλλες εξτρεμιστικές οργανώσεις υποχωρούν σε όλα τα μέτωπα. Η αναδίπλωση τους όμως δεν αποτελεί το μέρος ενός ευρύτερου σχεδίου σταθεροποίησης της περιοχής. Η διαφαινόμενη ήττα του «Ισλαμικού Κράτους» είναι το αποτέλεσμα των, λιγότερο ή περισσότερο, συνδυασμένων ενεργειών διαφόρων δυνάμεων με διαφορετική τελική στόχευση και αντικρουόμενες επιδιώξεις. Η σε εξέλιξη συντριβή των δυνάμεων ISIS επαναφέρει σε πρώτο πλάνο τις αγεφύρωτες διαφορές των αντιπάλων του και οι τριβές και συγκρούσεις έχουν αρχίσει να επανεμφανίζονται ανησυχητικά. Η απουσία συνεννόησης και ολιστικού σχεδίου για το μέλλον της περιοχής είναι προφανής αλλά και αναπόφευκτη, λόγω του πλήθους των εμπλεκομένων και των διαφορετικών στοχεύσεων. Οποιαδήποτε επιλογή εκ μέρους των μεγάλων δυνάμεων σίγουρα θα προκαλέσει τη δυσφορία μέρους των τοπικών «συμμάχων» τους με απρόβλεπτα αποτελέσματα για τα συμφέροντα και σχεδιασμούς τους.

Στην πλέον περίπλοκη θέση φαίνεται να βρίσκεται η Ουάσινγκτον που καλείται να ισορροπήσει τις φιλοδοξίες προσωρινών «συμμάχων» και παράλληλα ορκισμένων αντιπάλων με μηδενικές διαθέσεις αμοιβαίων υποχωρήσεων. Στην άλλη πλευρά, η Τεχεράνη, μπορεί να πανηγυρίζει για την ακύρωση των σουνιτικών σχεδίων και τη σταδιακή εγκαθίδρυση μιας νέας Hezbollah (Popular Mobilization Forces) στα εδάφη του Ιράκ. Οι ασταθείς όμως αυτές επιτυχίες έχουν τεράστιο κόστος και έχουν προκαλέσει μια υπερεπέκταση της σχετικά απομονωμένης ακόμη αυτής χώρας. Ακόμη όμως και οι φίλα προσκείμενες παρατάξεις της Βαγδάτης βλέπουν με δυσπιστία την ιρανική αύξηση της επιρροής στη χώρα τους. Την ίδια στιγμή το κουρδικό πρόβλημα φέρνει πιο κοντά, έστω και προσωρινά, μακροχρόνιους περιφερειακούς ανταγωνιστές (Τουρκία, Ιράν, Ιράκ) ενώ οι ίδιοι οι Κούρδοι προσπαθούν να ακροβατήσουν μεταξύ των συμπληγάδων και να κατοχυρώσουν τα κέρδη που απεκόμισαν από την αιματηρή τριετία. Το όνειρο όμως της δημιουργίας ενός πλήρους ανεξάρτητου κουρδικού κράτους παραμένει μακρινό και μάλλον θα αναγκαστούν να αρκεστούν σε μετριοπαθέστερες επιδιώξεις. Η επαναχάραξη των συνόρων, οπουδήποτε, είναι φυσικό να προκαλεί ανησυχία στις περισσότερες δυνάμεις και να δημιουργεί συσπειρώσεις αντίδρασης στους επηρεαζόμενους.

Μέσα σε αυτό το χάος της αινιγματικής και αρκετά ακατανόητης για τους δυτικούς Μέσης Ανατολής, είναι πρακτικά αδύνατη η συγκρότηση και εφαρμογή ενός συνεκτικού σχεδίου σταθεροποίησης. Οι εμπλεκόμενοι, εδώ και καιρό, έχουν αποδεχθεί την αντιμετώπιση των άμεσων κινδύνων και την προσπάθεια δημιουργίας ευνοϊκών προϋποθέσεων αφήνοντας συχνά τις εξελίξεις να καθορίσουν τα επόμενα βήματα τους. Φυσικά μια τέτοια στρατηγική, ελάχιστες πιθανότητες επιτυχίας εμφανίζει καθώς οποιαδήποτε επιτυχής ενέργεια ενός μέρους, προκαλεί την προσωρινή συσπείρωση των υπολοίπων ενώ ελλείπει η μακροχρόνια στόχευση. Οι δε τυχοδιωκτικές και καιροσκοπικές συγκροτήσεις συμμαχιών απλά επιβαρύνουν την πολυπλοκότητα των προβλημάτων της περιοχής και περιορίζουν τις πιθανότητες εξεύρεσης λύσεων.

Σε αυτό το περιβάλλον είναι φυσικό οι ακραίες ισλαμιστικές οργανώσεις να διατηρούν βάσιμες τις ελπίδες επιβίωσης και σύντομης επανεμφάνισης. Πολύ παραστατικά σε κείμενο του Foreign Policy, με τίτλο ISIS 2.0 on the way, αναγράφεται ότι «το ISIS είναι νεκρό και καλωσορίζουμε το νέο ISIS»!

Για άλλη μια φορά, η αμερικανική εξωτερική πολιτική καλείται να παίξει τον κρισιμότερο ρόλο συγκρατώντας τους χαλαρούς συμμάχους της και θέτοντας ευδιάκριτα όρια στις υπόλοιπες πλευρές. Η δυσκολία έγκειται στο να πείσει όλες τις πλευρές να επιδείξουν αμοιβαία αυτοσυγκράτηση καθώς πλανάται (και μάλλον δικαιολογημένα) η εντύπωση ότι η Ουάσιγκτον έχει αρκετούς περιορισμούς στο μέγεθος της δυνατής εμπλοκής της στην περιοχή. Παράλληλα φαίνεται ότι έχουν σε σημαντικό βαθμό απολεστεί οι «γέφυρες» επικοινωνίας με τη Μόσχα που δείχνει, παρά το κόστος, να αναβαθμίζει το ρόλο της στη Μέση Ανατολή. Ούτε όμως φαίνεται ότι υπάρχουν οι πρόθυμοι χορηγοί που θα αναλάβουν τα έξοδα της ανοικοδόμησης της περιοχής κίνηση που ενδεχόμενα θα δημιουργήσει ακτίνες ελπίδας, ανάπτυξης και ειρήνευσης. Αναγκαστικά λοιπόν, για το ερχόμενο διάστημα, θα αρκεστούμε να παρατηρούμε «πυροσβεστικές» -ίσως και διστακτικές- κινήσεις εκ μέρους της Ουάσιγκτον, τυχοδιωκτισμούς των υπολοίπων εμπλεκομένων και φοβάμαι μια παντελή απουσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η εξάντληση των συγκρούσεων δεν έχει ακόμη επηρεάσει όλους τους τοπικούς παίκτες και αρκετοί εξ αυτών εκτιμούν ότι οι περιστάσεις ευνοούν τους στόχους τους. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο κίνδυνος μιας ανάφλεξης θα εξακολουθεί να ελλοχεύει ενώ οι απελπιστικές βιοτικές συνθήκες και η πολύπλευρη καταπίεση θα προετοιμάζουν τη νέα version του ISIS 2.0.

* Ο Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Υποστράτηγος (εα)
Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου
Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)
Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)
Συνεργάτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ)
Επικοινωνία rafaelmarippo@yahoo.gr
Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο πρωθυπουργός του Ιράκ ανακοίνωσε νωρίς το πρωί σήμερα την έναρξη μιας επιχείρησης για την ανάκτηση των δυτικών περιοχών αλ Κάιμ και Ράουα, κοντά στα σύνορα με τη Συρία, από τους τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.

Η αλ Κάιμ και η Ράουα είναι τα τελευταία τμήματα της ιρακινής επικράτειας που απομένουν στα χέρια του Isis. Η οργάνωση κατέχει επίσης μέρος της συριακής επικράτειας στην άλλη πλευρά των συνόρων, αλλά η περιοχή που βρίσκεται υπό τον έλεγχό της συρρικνώνεται, καθώς οι τζιχαντιστές υποχωρούν αντιμέτωποι με δύο χωριστές εφόδους -μία από μέρους μιας αραβοκουρδικής συμμαχίας που υποστηρίζουν οι ΗΠΑ κι άλλη μία από τα συριακά κυβερνητικά στρατεύματα και σιιτικές παραστρατιωτικές οργανώσεις με την υποστήριξη της Ρωσίας.

«Οι ηρωικές δυνάμεις μας κινούνται προς το τελευταίο κρησφύγετο της τρομοκρατίας στο Ιράκ για να απελευθερώσουν την αλ Κάιμ, τη Ράουα και τα χωριά και τις κοινότητες γύρω τους στη δυτική επαρχία αλ Άνμπαρ», ανέφερε ο Haider al-Abadi και δήλωσε βέβαιος ότι οι περιοχές αυτές θα απελευθερωθούν «χάρη στην αποφασιστικότητα και την αντοχή των ηρωικών πολεμιστών μας».

Τα μέλη του Isis δεν έχουν άλλες επιλογές πέραν του να «πεθάνουν ή να παραδοθούν», διεμήνυσε ο πρωθυπουργός του Ιράκ.

Πλήγματα κατά των Κούρδων

Την ίδια στιγμή, οι ιρακινές ένοπλες δυνάμεις και οι λεγόμενες δυνάμεις λαϊκής κινητοποίησης άρχισαν να πλήττουν με πυροβολικό από τη Ζούμαρ θέσεις των Πεσμεργκά, των κούρδων μαχητών, στη βόρεια επαρχία Νινευή του Ιράκ, όπως γνωστοποίησε το Συμβούλιο Ασφαλείας της Περιφέρειας του Κουρδιστάν πριν από λίγο.

Το Συμβούλιο Ασφαλείας της Περιφέρειας του Κουρδιστάν προέτρεψε τις ιρακινές δυνάμεις να αποσυρθούν από την περιοχή και να δεχθούν την προσφορά της Κυβέρνησης της Περιφέρειας του Κουρδιστάν για συνομιλίες χωρίς όρους προκειμένου να διευθετηθούν οι διαφωνίες ανάμεσα στη Βαγδάτη και την Αρμπίλ, που οι Κούρδοι έκαναν χθες.

Ακόμη απηύθυνε έκκληση στην κυβέρνηση των ΗΠΑ να «σταματήσει την επικίνδυνη συμπεριφορά» της ομοσπονδιακής κυβέρνησης του Ιράκ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



23 Οκτ 2017


Πριν από λίγo έλαβε τέλος η πολύωρη απολογία του 32χρονου φερόμενου ως τζιχαντιστή ενώπιον της ανακρίτριας και του εισαγγελέα στα δικαστήρια Αλεξανδρούπολης.

Ο 32χρονος που υποστηρίζει ότι δεν είναι μέλος του ISIS αλλά πως έχει πολεμήσει στο πλευρό του ελεύθερου στρατού της Συρίας που μάχεται το καθεστώς του Assad δήλωσε προκλητικά ενώπιον της ανακρίτριας, ότι εάν αποφασίσει την προφυλάκισή του τότε θα είναι σαν να επικυρώνει τις πράξεις του Assad που ρίχνει χημικά σε αθώους πολίτες.

Η Ελληνική Αστυνομία έχει επικοινωνήσει με την Interpol, τη Europol, και τις αρμόδιες Αρχές στην Τουρκία και τη Συρία ώστε να συγκεντρώσει περισσότερα στοιχεία για τη δράση του 32χρονου, που είναι ύποπτος για παλαιότερη συμμετοχή στο Ισλαμικό Κράτος και στον συριακό βραχίονα της αλ-Κάιντα.

Η συνήγορός του δήλωσε στον ΣΚΑΪ ότι θα ζητήσει 24ωρη αναβολή ώστε να γίνει περαιτέρω συλλογή στοιχείων, ενώ παράλληλα έχει ζητήσει να έλθει στην Αλεξανδρούπολη η σύζυγος του συλληφθέντα ώστε να καταθέσει.

Στο κινητό τηλέφωνο του συλληφθέντα βρέθηκαν φωτογραφίες και βίντεο που τον εικονίζουν με βαρύ οπλισμό, όμως η δικηγόρος υποστήριξε ότι το υλικό αποδεικνύει πως ο εντολέας της δεν είναι σε καμία περίπτωση στέλεχος ή μαχητής του Ισλαμικού Κράτους.
Εξήγησε ότι τα μέλη του ISIS ντύνονται και κινούνται με συγκεκριμένο τρόπο και προσέθεσε ότι ο 32χρονος ουδέποτε υπέγραψε την έκθεση κατάσχεσης και σωματικής έρευνας για τα εν λόγω βίντεο και τις φωτογραφίες.

Από τις μέχρι τώρα πληροφορίες, δεν έχει απαντηθεί το καίριο ερώτημα: Για ποιόν λόγο ο συγκεκριμένος τζιχαντιστής βρέθηκε στην ακριτική Αλεξανδρούπολη και τι επαφές έκανε (πότε, με ποιούς και πού), πριν να συλληφθεί από την Αστυνομία;

Επίσης, επειδή κάποιοι προφανώς θέλουν να δικαιολογήσουν την ανυπαρξία τους (πολιτική ή υπηρεσιακή) φέρονται να έχουν διαρρεύσει πως ο συγκεκριμένος τζιχαντιστής βρισκόταν αρχικά υπό διακριτική παρακολούθηση και στη συνέχεια διατάχθηκε η σύλληψή του. Όμως δεν απαντάται το κρίσιμο ερώτημα γιατί αφού τον παρακολουθούσαν δεν τον συνέλαβαν όταν εκδόθηκε διαταγή σύλληψής του; Μήπως επειδή είχαν χάσει κάθε ίχνος του;

Σε καμία περίπτωση, πάντως, δεν θέλουμε να υποθέσουμε πως οι αρμόδιες αρχές δεν είχαν ιδέα για την ιδιότητα (του πρώην τζιχαντιστή μαχητή του ISIS) που ήρθε και κατέθεσε αίτηση ασύλου στην Ελλάδα ως... "πρόσφυγας"!!!

ΥΓ: Μια ακόμη ερώτηση προς αρμοδίους (αλλά ποτέ υπευθύνους): Ποιά ΜΚΟ ήταν υπεύθυνη για τον συγκεκριμένο τζιχαντιστή; Τι πληροφορίες είχε συγκεντρώσει (και είχε προωθήσει προς τις αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες) η συγκεκριμένη ΜΚΟ;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Noah Feldman

Η πτώση της Ράκα δεν θα είναι η τελευταία φορά που θα ακούσει κανείς τις λέξεις "Ισλαμικό Κράτος" (IS). Το όνομα αυτό παραμένει ικανό να εμπνεύσει τρομοκρατικές πράξεις, ενώ διάφορες οργανώσεις που αγωνίζονται για να κυριαρχήσουν σε διαλυμένα κράτη σε όλο τον κόσμο μπορούν να συνεχίσουν να δανείζονται αυτό το "σήμα κατατεθέν".

Αλλά η κατάρρευση της πρωτεύουσας του χαλιφάτου -το τελευταίο σύμβολο της προσπάθειας του Ισλαμικού Κράτους να κερδίσει μια εδαφική επικράτεια- σηματοδοτεί το τέλος της ιδιότητας που έκανε αυτή την οντότητα μοναδική. Οι ιστορικοί του μέλλοντος θα μελετήσουν το πώς η διατήρηση μία περιοχής επέτρεψε σε αυτούς που άλλοτε ήταν μια ομάδα ανοργάνωτων Ιρακινών και κάποιων Σύρων τζιχαντιστών να κεντρίσουν την προσοχή και τη φαντασία οπαδών και αντιπάλων σε όλο τον κόσμο.

Στην προσπάθειά του να είναι κράτος και χαλιφάτο, το IS έγινε μια επαναστατική ουτοπία για κάποιους συμπονετικούς μουσουλμάνους. Έγινε μια αντίστοιχη δυστοπία στα μάτια αυτών των ανθρώπων, μουσουλμάνων και μη μουσουλμάνων, οι οποίοι καταδίκασαν τους αποκεφαλισμούς, τους λιθοβολισμούς και τους βιασμούς στο όνομα της θρησκείας.

Χωρίς έδαφος, το IS μπορεί να είναι ακόμη επικίνδυνο, αλλά δεν θα είναι πλέον μοναδικό ή έστω αρκετά ενδιαφέρον. Στην καλύτερη περίπτωση μπορεί να γίνει ξανά Αλ Κάιντα νούμερο 2, ένα πολύ χαλαρά οργανωμένο τρομοκρατικό δίκτυο που σκοτώνει αθώους πολίτες αλλά δεν αποτελεί υπαρξιακή απειλή για τους τόπους τους οποίους στοχεύει.

Το μυστικό της τριετούς δράσης του IS ως φαινόμενο ιστορικής σημασίας είναι το έδαφος - και η σημασία του όχι μόνο για την ισλαμική πολιτική σκέψη αλλά και για το παγκόσμιο ιδανικό του επαναστατικού κυβερνητικού πειραματισμού.

Από την ισλαμική προοπτική, αυτό που έκανε το IS διαφορετικό, ήταν η αξίωσή του να ανασυσταθεί το χαλιφάτο. Ένας χαλίφης δεν είναι χαλίφης, αν δεν έχει κράτος να κυβερνά. Σύμφωνα με την κλασική σουνιτική ορθολογική σκέψη, ο χαλίφης θα μπορούσε να μεταβιβάσει την πραγματική κυριαρχική εξουσία σε έναν σουλτάνο, αλλά ακόμη χρειάζεται κάτι που πρέπει να κυβερνάται.

Έτσι, όπως έδειξε ο μελετητής Cole Bunzel, ο προκάτοχος του IS, το Ισλαμικό Κράτος στο Ιράκ (2006-2013), έγινε αντικείμενο κοροϊδίας και υποτιμήθηκε ως ένα "κράτος στα χαρτιά" από άλλους τζιχαντιστές-σαλαφιστές, κυρίως επειδή δεν ασκούσε πραγματική κυριαρχία.

Αυτό που άλλαξε τα πράγματα ήταν η κατάληψη της Μοσούλης και η επέκταση του IS στη Συρία. Έχοντας τακτική, το IS εκμεταλλεύτηκε την αδυναμία του ελέγχου της κυβέρνησης της Βαγδάτης στο Σουνιτικό Ιράκ και την αποτυχία του κράτους που ήταν συνέπεια του εμφυλίου πολέμου στη Συρία. Σε επίπεδο θρησκευτικής νομιμότητας, η διεκδίκηση αυτή για τον έλεγχο της περιοχής άφησε χώρο για τη γένεση της ιδέας μιας κυβερνητικής οντότητας, που θα οργανωνόταν εξ ολοκλήρου σύμφωνα με τις αρχές του ισλαμικού νόμου.

Ο ισχυρισμός ότι είναι ένα αυθεντικό Ισλαμικό Κράτος που εφαρμόζει τους κυβερνητικούς κανόνες που βρέθηκαν στα κλασικά βιβλία δικαίου, ήταν το κλειδί της διεθνούς απήχησης του IS. Ομάδες τζιχαντιστών όπως η Αλ Κάιντα, είχαν από καιρό τη δυνατότητα να βασίζονται σε εθελοντές από όλο τον κόσμο που επιδίωκαν να πολεμήσουν τους άπιστους εισβολείς που ζουν στα μουσουλμανικά εδάφη. Το IS σκόπευε επίσης να βασιστεί σε εθελοντές, με μία διαφορετική δημογραφική πλευρά: νέους μουσουλμάνους πρόθυμους να βιώσουν την εξιδανικευμένη εκδήλωση αυτού που προηγουμένως ήταν αφηρημένη φαντασία.

Παραδόξως, λειτούργησε. Όλες οι σοκαριστικές πράξεις πρωτοφανούς βίας και σκληρότητας στις οποίες προχώρησε το IS ήρθαν με λεπτομερείς αιτιολογίες που προέκυψαν από μια άκαμπτη ερμηνεία από ισλαμικές νομικές πηγές- και δημοσιεύθηκαν ηλεκτρονικά. Από τη σκοπιά των εμπνευσμένων πιστών, αυτές οι τρομακτικές πράξεις ήταν αξιώσεις για αυθεντικότητα. Η καταδίκη του κόσμου προσέφερε δωρεάν δημοσιότητα και μια αίσθηση ότι οι πραγματικές διδασκαλίες του Προφήτη Μωάμεθ τέθηκαν σε εφαρμογή.

Έτσι, οι οπαδοί του IS έβλεπαν τους εαυτούς τους ως κάποιους που ενώνονται σε μια ουτοπική κοινότητα που οργανώνεται σύμφωνα με τους νόμους του Θεού και εκτελεί τις επιταγές του.

Η ουτοπία κάποιου, ωστόσο, είναι η δυστοπία κάποιου άλλου. Όποιος ανησυχούσε για την άνοδο των τζιχαντιστών-σαλαφιστών - που θα μπορούσε να είναι σχεδόν οποιοσδήποτε, ανεξάρτητα από τη θρησκεία - θα μπορούσε να δει στο IS το παράδειγμα προς αποφυγή, της κόλασης επί γης που θα μπορούσε να επιβάλει ο ισλαμικός νόμος.

Ας αντιπαρέλθουμε του γεγονότος ότι είναι αρκετά βέβαιο ότι καμία ιστορικά υπάρχουσα ισλαμική πολιτεία δεν προέβη ποτέ σε συστηματικους φόνους και βιασμούς, όπως έκανε το IS. Ήταν αρκετό το γεγονός ότι το IS παρουσίαζε τις φρικαλεότητές του ως "αυθεντικό Ισλάμ". Η ζημιά που προκάλεσε το IS στο πώς αντιλαμβάνεται ο κόσμος το Ισλάμ είναι πιθανό να παραμείνει για πολλά χρόνια.

Για να καταλάβουμε γιατί κάποιοι νεαροί μουσουλμάνοι συσπειρώθηκαν για να συμμετάσχουν στο IS, είναι χρήσιμο να το συγκρίνουμε με άλλα επαναστατικά ουτοπικά κινήματα. Η κουβανική επανάσταση του Fidel Castro είναι ένα καλό παράδειγμα. Μετά από αυτή, η Κούβα έγινε μια εξιδανικευμένη ουτοπία/δυστοπία. Νέοι σοσιαλιστές από όλο τον κόσμο προσήλθαν για να συμμετάσχουν στο πείραμα. Υπήρχαν και μαζικές εκτελέσεις - αλλά οι περισσότεροι ουτοπιστές φαίνεται να πιστεύουν ότι δεν μπορούν να "φτιάξουν μια ομελέτα χωρίς να σπάσουν κάποια αυγά".

Οι άνθρωποι, ειδικά οι νέοι, που πηγαίνουν να ενταχθούν σε μια επαναστατική ουτοπία, εκφράζουν μια ξεχωριστή ανθρώπινη φιλοδοξία: να διαμορφώσουν το μέλλον και τον κόσμο μέσω των δικών τους προσπαθειών. Αυτή μπορεί να οδηγήσει τους ανθρώπους να κάνουν συγκλονιστικά, τρομερά πράγματα, ειδικά όταν βρίσκονται υπό την επίδραση του ουτοπικού ιδεαλισμού.

Αυτό που ίσχυε πάντα ήταν το γεγονός ότι η παγκόσμια επιρροή του IS μπορεί να κλονιστεί, με το να τερματιστεί η διεκδίκησή του στην κυριαρχία. Είναι ντροπιαστικό που χρειάστηκαν τρία χρόνια. Αλλά τώρα που συνέβη, το IS δεν μπορεί να διατηρήσει το ξεχωριστό του "σήμα κατατεθέν".

Έχοντας συρρικνωθεί σε ένα σκιώδες τρομοκρατικό δίκτυο, το IS δεν θα είναι τίποτα περισσότερο από μια Αλ Κάιντα χωρίς τον Osama bin Laden. Θα ασκήσει βία για να ασκήσει βία, όχι για τη δυνατότητα αποκατάστασης του χαλιφάτου.

Θα χρειαστεί μια γενιά ή ίσως και περισσότερο για να κατανοήσουμε τι ήθελε το IS για το Ισλάμ στον 21ο αιώνα. Τίποτα καλό, αυτό είναι σίγουρο. Αλλά ίσως η αποτυχία του, βοηθήσει να διασφαλιστεί ότι τα μελλοντικά ουτοπικά όνειρα δεν θα γίνουν δυστοπικά τόσο γρήγορα.

BloombergView
Capital



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



22 Οκτ 2017


Πόσο πιθανή είναι μία επίθεση της ισλαμικής τρομοκρατίας στην Ελλάδα; Το ερώτημα τίθεται κάθε φορά που έχουμε κάποια τέτοια επίθεση σε ευρωπαϊκή πόλη και στη συνέχεια ξεχνιέται για να επανέλθει στην επόμενη επίθεση. Το ερώτημα ετέθη και αυτές τις ημέρες, λόγω της σύλληψης από τις ελληνικές αρχές 32χρονου τζιχαντιστή, ο οποίος ως μέλος του ISIS είχε αιματηρή δράση στη Συρία.

Του Άγγελου Συρίγου

Στην υπόλοιπη Ευρώπη κατά κανόνα οι τρομοκράτες δεν ήταν εισαγόμενοι. Είναι ακριβές πως κάποιοι ισλαμιστές πήγαν και πολέμησαν στη Μέση Ανατολή και κάποιοι από αυτούς επέστρεψαν πίσω μπαρουτοκαπνισμένοι. Οι περισσότεροι ριζοσπαστικοποιημένοι ισλαμιστές, ωστόσο, δεν φαίνεται να εγκατέλειψαν τη Γηραιά Ήπειρο.

Κάποιοι εξ αυτών ήσαν σεσημασμένοι, λόγω ποινικού χαρακτήρα παραβατικής συμπεριφοράς. Άλλοι ήσαν “καλά παιδιά” που δεν είχαν δώσει ποτέ αφορμή, όπως στην περίπτωση της Βαρκελώνης. Κατά κανόνα, οι τζιχαντιστές έχουν μεγαλώσει σε μουσουλμανικά γκέτο που βρίσκονται σε ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις.

Υπήρχαν, όμως, και γόνοι εύπορων οικογενειών, οι οποίοι φοίτησαν στα ίδια σχολεία με τους γηγενείς χριστιανούς. Σε κάποιες περιπτώσεις είχαμε φανατικούς που λειτουργούσαν κατά μόνας, οι λεγόμενοι “μοναχικοί λύκοι”. Σε άλλες περιπτώσεις υπήρχαν πυρήνες, οργανωτικά διασυνδεδεμένοι με το Ισλαμικό Κράτος ή την Αλ Κάιντα.

Εξετάζοντας τους ισλαμιστές δράστες των τρομοκρατικών επιθέσεων προκύπτει ότι όλοι διέθεταν ή άδεια διαμονής ή είχαν την υπηκοότητα της χώρας, εναντίον της οποίας πραγματοποίησαν την επίθεση. Επίσης, όλοι είχαν ριζοσπαστικοποιηθεί σε τεμένη από φανατικούς ιμάμηδες.

Μεσαίου κινδύνου

Στην Ελλάδα δεν κατοικούν μεγάλοι αριθμοί μουσουλμάνοι μετανάστες δεύτερης και τρίτης γενιάς, όπως στη Γαλλία, στο Βέλγιο, στη Γερμανία, στη Βρετανία και στην Ισπανία, που υπέστησαν τρομοκρατικές επιθέσεις. Αυτό κατ’ αρχάς είναι θετικό, όπως θετικό είναι και το ότι οι ισλαμιστές που πραγματοποιούν τρομοκρατικές επιθέσεις δεν είναι περαστικοί από μία χώρα.

Τα παραπάνω, ωστόσο, σε καμία περίπτωση δεν αποτελούν εγγύηση ότι η Ελλάδα είναι στο απυρόβλητο, απλώς κατατάσσεται στην κατηγορία των χωρών μεσαίου κινδύνου. Εδώ φιλοξενείται, άλλωστε, ένας σχετικά μεγάλος αριθμός μεταναστών και προσφύγων. Μπορεί να είναι πρόσφατοι, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως στους κόλπους τους δεν υπάρχουν ριζοσπαστικοποιημένοι ισλαμιστές.

Το γεγονός, μάλιστα, ότι στην Ελλάδα λειτουργούν πολλοί παράνομοι χώροι μουσουλμανικής προσευχής αυξάνει τον κίνδυνο. Οι αρχές ασφαλείας γνωρίζουν τους δεκάδες αυτούς χώρους, αλλά αποφεύγουν να παρέμβουν για να μη οξύνουν το κλίμα και προκαλέσουν ανεπιθύμητες αντιδράσεις. Το πρόβλημα είναι ότι στα παράνομα “τζαμιά” είναι σχετικά ευκολότερη η δράση ακραίων ισλαμιστών.

Από το 2014 υπάρχει ειδικό νομικό πλαίσιο για χορήγηση αδείας σε ευκτήριους οίκους. Η άδεια λειτουργίας σημαίνει κατ’ αρχήν σεβασμό της θρησκευτικής ελευθερίας. Εξίσου σημαντικό είναι ότι επιβάλλονται κανόνες δημοσιότητας προς όφελος της δημοσίας τάξεως και ασφάλειας.

Αυτοί οι χώροι βγαίνουν από το σκοτάδι και αποκτούν πρόσωπο, ταυτότητα και συγκεκριμένο θρησκευτικό λειτουργό που είναι υπεύθυνος για τη λειτουργία τους. Οι αστυνομικές αρχές ξέρουν με ποιον να μιλήσουν. Τα χρήματα για τη λειτουργία του ευκτηρίου οίκου μπορούν να ελεγχθούν.

Είναι αξιοσημείωτο ότι μέχρι τώρα μόνον τέσσερις από τους χώρους αυτούς ζήτησαν και πήραν άδεια λειτουργίας. Οι υπόλοιποι προτιμούν το γκρίζο καθεστώς ανοχής που ίσχυε στην πράξη.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ "Θα πλήξει η ισλαμική τρομοκρατία την Ελλάδα;"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Οκτ 2017


Σοκ και φρίκη έχουν προκαλέσει τα σκληρά βίντεο που βρήκαν οι αστυνομικοί στο κινητό του 32χρονου τζιχαντιστή ο οποίος συνελήφθη χθες στην Αλεξανδρούπολη. Υπενθυμίζεται ότι η δράση του τζιχαντιστή στη Συρία έγινε αντιληπτή, όταν η γυναίκα του τον κατήγγειλε πριν δύο μήνες στην κοινωνική λειτουργό του καμπ στο Ωραιόκαστρο για ενδοοικογενειακή βία, ενώ ανέφερε ότι ήταν και μέλος του Ισλαμικού Κράτους.

Σε βίντεο μικρής διάρκειας φαίνεται ο ίδιος και ακόμα ένας άντρας να βασανίζουν και να ξυλοκοπούν έναν νεαρό. Γελούν με τις πράξεις τους ενώ ο άτυχος άνδρας είναι γεμάτος αίματα και εκλιπαρεί για τη ζωή του. Το βίντεο ξαφνικά διακόπτεται.
Επίσης, φέρεται να υπάρχει να υπάρχει στο κινητό του 32χρονου φωτογραφία που τον δείχνει να κρατά και να επιδεικνύει το κομμένο κεφάλι του θύματος του. Ο ίδιος ισχυρίστηκε ότι ο άνδρας αποκεφαλίστηκε, γιατί του είχε κάψει το σπίτι στη Συρία και ότι δεν έχει σχέση με τον ISIS. Στο δεύτερο βίντεο φαίνεται πάλι ο συλληφθείς μαζί με μερικούς άλλους να είναι πάνω σε ένα αυτοκίνητο και κρατώντας όπλα στα χέρια τους να πυροβολούν στον αέρα.

Ο 32χρονος, παρότι αρχικά φέρεται να ομολόγησε τις σχέσεις με το Ισλαμικό Κράτος, σύμφωνα με το ρεπορτάζ του ΣΚΑΪ, στη συνέχεια τα «γύρισε» λέγοντας πως «αν ήμουν στο ISIS δεν θα με άφηναν να φύγω».

Από την πλευρά της η δικηγόρος τους 32χρονου δήλωσε μιλώντας στο e-evros.gr, πως «σε τίποτα από αυτά δεν φαίνεται να διαπράττει ο κατηγορούμενος εκτέλεση ενώ το πτώμα που διακρίνεται έχει εκτελεστεί έπειτα από δικαστική απόφαση».

Ο 32χρονος πήρε προθεσμία για να απολογηθεί την ερχόμενη Δευτέρα, σύμφωνα με την ιστοσελίδα alexpoli. Κατηγορείται για ένταξη σε τρομοκρατική οργάνωση και παράνομη είσοδο στη χώρα πριν από ένα χρόνο.

Την ίδια ώρα, στο μικροσκόπιο της αντιτρομοκρατικής έχουν μπει το κινητό του τηλέφωνο και ο φορητός υπολογιστής του. Οι αρχές διερευνούν τις σχέσεις του με το Ισλαμικό Κράτος, αλλά και το πόσο «ψηλά» έφταναν αυτές στην ιεραρχεία της τρομοκρατικής οργάνωσης και αν είχε επαφές με ηγετικά στελέχη του ISIS.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Οκτ 2017


Ο 30χρονος τζιχαντιστής πήγε στην Αλεξανδρούπολη από άλλη πόλη της Ελλάδας για να παρουσιαστεί στην υπηρεσία ασύλου της περιοχής

Στη σύλληψη ενός 30χρονου τζιχαντιστή προχώρησαν οι αστυνομικές αρχές στην Αλεξανδρούπολη, ο οποίος είχε ζητήσει άσυλο στη χώρα μας.

Ο 30χρονος πήγε στην Αλεξανδρούπολη από άλλη πόλη της Ελλάδας για να παρουσιαστεί στην υπηρεσία ασύλου της περιοχής...!
Βρέθηκε στη χώρα μας προερχόμενος από τη Συρία, όπου εκεί υπηρετούσε στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους και σε πρώτη φάση έμενε ανά διαστήματα στην Αθήνα και τη Θεσσαλονίκη.

Μετά τη σύλληψή του, ο ίδιος παραδέχτηκε ότι ήταν ενεργό στέλεχος του ISIS. Οι αρχές προχώρησαν σε έλεγχο σε σπίτι όπου διέμενε στην Αθήνα όπου και εντοπίστηκαν σημαντικά στοιχεία για τη δράση του στη Συρία που δείχνουν ότι μάλλον πρόκειται για επικίνδυνο άτομο.
Μετά από την ομολογία του αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει και μεταφέρθηκε στο ΠΓΝΑ όπου και νοσηλεύεται φρουρούμενος.
Ο τζιχαντιστής, ίσως αύριο, οδηγηθεί στον εισαγγελέα.

Οι αρμόδιες ελληνικές αρχές ασφάλειας και πληροφοριών διεξάγουν ειδικές έρευνες για να αποκαλύψουν τους λόγους της μετάβασης του συγκεκριμένου τζιχαντιστή στην Αλεξανδρούπολη. Διερευνούν επίσης για συναντήσεις τις οποίες έκανε, ενώ έχουν ενσκύψει και στις τηλεφωνικές του επαφές, αφού η μετακίνηση του εικάζεται με προετοιμασία κυκλώματος εισαγωγής και μεταφοράς και άλλων τζιχαντιστών μέσω του Έβρου προς την υπόλοιπη Ελλάδα και την Ευρώπη.
Σε κάθε περίπτωση διερευνώνται οι λόγοι της επιλογής του συγκεκριμένου τζιχαντιστή να παραδοθεί στις αρχές. Τι επεδίωκε με αυτή του την ενέργεια; Την φυλάκισή του στις φυλακές Κομοτηνής; Και αν ναι, σε τι προσδοκούσε με αυτό; Μήπως στην δημιουργία σειράς επαφών και δημιουργία κάποιας σκληροπυρηνικής ομάδας;
Σε κάθε περίπτωση, η απόφαση του τζιχαντιστή να παραδοθεί και να παραδεχθεί την ιδιότητά του, διερευνάται ενδελεχώς, αφού θεωρείται στοχευμένη ενέργεια και μέσα στα πλαίσια συγκεκριμένου σχεδίου...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Οκτ 2017


Του Θοδωρή Γιάνναρου

Για πλήρη αναντιστοιχία της απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών, με την οποία απορρίφθηκαν, για δεύτερη φορά, οι αιτήσεις για αναστολή της ποινής της Ηριάννας και του Περικλή, και του κοινού περί δικαίου αισθήματος, κάνει λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτοκλασάτα στελέχη του -υπουργούς της κυβέρνησης να αλλαχτούν κατά της Δικαιοσύνης και των Θεσμών, σημειώνοντας ότι κατά την άποψη τους, πλήττει βάναυσα την εμπιστοσύνη των πολιτών στην Δικαιοσύνη.

"Το κίνημα συμπαράστασης, στη χώρα μας και το εξωτερικό, από διανοούμενους, πανεπιστημιακούς, ανθρώπους των Γραμμάτων, των Τεχνών και του Αθλητισμού, συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις, στέκεται στο πλευρό της Ηριάννας και του Περικλή μέχρι τη δικαίωσή τους", σημειώνει σε σχετική ανακοίνωση το γραφείο επικοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχνώντας όμως να σκεφθεί, έστω και μια συγνώμη, για εκείνους που χάθηκαν, από τα προστατευόμενα τους αποβράσματα, από το 1974 μέχρι σήμερα!

Οι σκοταδιστές, σε όσα υπουργεία και αν στρογγυλοκαθίσουν, όσα οφίτσια και αν λάβουν, με ή χωρίς γραβάτα... σκοταδιστές θα παραμείνουν...

Ας κάνουμε όμως, μια γρήγορη αναδρομή:

Αν μιλάμε για την Ελλάδα στην μετά τη Χούντα εποχή, επειδή τέτοιου είδους θέματα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα, πρέπει να αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη προσοχή, ευαισθησία και παρρησία. Από την πτώση της Χούντας και μετά, η συντριπτική πλειοψηφία των τρομοκρατικών ενεργειών, των ενεργειών βίας με ψευτοϊδεολογικό περιτύλιγμα, έγιναν από οργανώσεις που αυτοεντάσσονταν στην Αριστερά ή στις παρυφές αυτής.

Όμως, στη Δυτική Κοινωνία του Δικαίου, η αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής, σε συνθήκες ειρήνης και ελευθερίας, με το πρόσχημα ενός "δήθεν" πολιτικού ή κοινωνικού σκοπού, δεν εντάσσεται σε καμία ιδεολογία, όπου και αν αυτή βρίσκεται καταχωνιασμένη. Δεν είναι, τίποτα περισσότερο από ένας ωμός μισανθρωπισμός -η αυθεντικότερη δηλαδή έκφραση του απόλυτου σκοταδισμού και της μισαλλοδοξίας.

Όποια προβιά και αν χρησιμοποιήσει η τρομοκρατία, για να κρύψει τα αποκρουστικά χαρακτηριστικά της, στοχεύει μόνο στον εκφοβισμό της κοινωνίας και κυρίως στην ικανοποίηση του επικίνδυνα διαταραγμένου ψυχισμού των τρομοκρατών και των αόρατων υποστηρικτών τους.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο βρισκόταν στην αντιπολίτευση, εξέθρεψε με δόλο και σχέδιο την τρομοκρατία, τόσο μέσα από τη ρητορική του, όσο και με τη στήριξη που παρείχαν προβεβλημένα στελέχη του, απροκάλυπτα, σε τρομοκρατικά συνονθυλεύματα/συνιστώσες, όσο και σε μεμονωμένους τρομοκράτες. Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάποιο επιχείρημα να διαφωνήσει, οποιοσδήποτε λογικά σκεπτόμενος πολίτης, με αυτή την άποψη...

Η τρομοκρατία δεν ανήκει ούτε σε κόμματα, ούτε σε χρώματα. Εχει όμως γιάφκες στη διάθεση της, για να κρύβονται οι "πολεμικοί" αρουραίοι και οι πολιτικοί τους πάτρωνες, που την στηρίζουν και της προσφέρουν το απαραίτητο οξυγόνο για να διατηρεί τις δολοφονικές τις ορέξεις στο προσκήνιο.

Έχει στις τάξεις της, εγκληματίες, δειλούς δολοφόνους, αλλά και πολιτικούς με άρρωστες ιδεοληψίες, που μην έχοντας το προσόν της "επιχειρηματολογίας", φροντίζουν να κρύβονται πίσω από βουλευτικά παραπετάσματα, αναζητώντας εναγωνίως ιδεολογικό καταφύγιο για να δικαιολογήσουν τις στοχεύσεις και τις πράξεις τους.

Ας μην ξεχνάμε και τη βολεψιά των κομπλεξικών αρματολών της 17 Νοέμβρη, που με κλεμμένα χρήματα είχαν φτιάξει περιουσίες σε νησιά, βουνά και πεδιάδες, ζούσαν χωρίς να δουλεύουν και μόνο διέπρατταν ληστείες για το γέμισμα της τσέπης και δολοφονίες για τον χορτασμό των ζωωδών ενστίκτων τους. Αυτή δυστυχώς είναι η ωμή πραγματικότητα για τους τρομοκράτες και όλους τους άλλους δειλούς υπηρέτες τους που βρίσκονται κρυμμένοι κάτω από μανδύες και προβιές διαφόρων αποχρώσεων του κόκκινου, ή τελευταία και του ροζ.

Από την άλλη βέβαια, αν θέλουμε να μιλάμε με ειλικρίνεια, πάντα υπήρξε ένα μέρος της κοινωνίας που επικροτούσε τη δράση της τρομοκρατίας, αλλά δεν είχε τύχη να χάσει κάποιον δικό του εσκεμμένα, η ως παράπλευρη απώλεια.

Εύκολη πάντα είναι η "θεωρητική βλακεία", που όμως απέχει πολύ από τα προσωπικά βιώματα ή/και τα πλήγματα που δέχθηκαν κάποιοι άλλοι...

Η τρομοκρατία, πριν κάποια χρόνια, είχε εξαιρετική επικοινωνιακή ανταπόκριση στο τμήμα εκείνο της χαμηλού επιπέδου κοινωνίας, που, κατά κάποιον τρόπο τους τιμούσε για τα... καθαρά πολιτικά κινήτρα και τις ιδεοληψίες τους και ως εκ τούτου, αναγνώριζε τις δολοφονίες ως μία, κατα κάποιον τρόπο, μορφή κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ή μάλλον αρκετά προβεβλημένα στελέχη του, υπήρξαν μέρος αυτής της "περίεργης" κοινωνίας της κουκούλας και της αόριστης εκδικητικότητας, που πρόσφερε ιδεολογική κάλυψη στα θρασύδειλα ανθρωποειδή αποβράσματα των τρομοκρατικών συνιστωσών.

Δηλαδή, αντί να τους ονοματίσει με τον χαρακτηρισμό που τους ταίριαζε, δηλαδή "τρομοκράτες", τους πρόσφερε το απαραίτητο άλλοθι, τόσο σε πολιτικό, όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο...

Βουλευτές και στελέχη του... "ψευτοεπαναστατικού" ΣΥΡΙΖΑ, των επαναστατών της πολυθρόνας, προσέρχονταν, σχεδόν με μίσος για τα θύματα, ως μάρτυρες υπεράσπισης στις κάθε λογής και διαβάθμισης δίκες, θεωρώντας τις... πολιτικές και τους τρομοκράτες... μαχητές της κοινωνίας και πολιτικα διωκόμενους σε δίκες πολιτικών φρονημάτων...

Τόσο ανεύθυνοι, προκλητικοί και πρωτόγονης σκέψης και συνειρμών ήταν.... αλλά και κυβέρνηση όταν έγιναν, παραπλανώντας ένα μεγάλο μέρος του ευκολόπιστου ελληνικού λαού, έσπευσαν να φέρουν νόμο φωτογραφικό στη Βουλή, για να απελευθερώσουν τον αρχιτρομοκράτη Ξηρό που είχε βαμμένα τα χέρια του με αίμα αθώων.

Έχετε σοβαρές ευθύνες κύριοι και κυρίες του "συνονθυλεύματος"., γιατί τους παρείχατε απλόχερα την ηθική νομιμοποίηση που αναζητούσαν, μέσω των πρακτικών που έχετε υιοθετήσει, αποκυήματα των νοσηρών σας εγκεφάλων.

Δεν είναι όμως, μόνο θέμα του πολιτικού συστήματος, για να εξουδετερωθεί η τρομοκρατία.

Είναι θέμα ολόκληρης της κοινωνίας των πολιτών, που πρέπει να απορρίψει συνολικά τη βία, απ' όπου και αν προέρχεται, όποια πολιτική πλευρά και αν την εκκολάπτει! Σίγουρα το μεγάλο, υγιές τμήμα της κοινωνίας, γνωρίζει και επικροτεί άλλους τρόπους να επιλύει τα κοινωνικά και τα πολιτικά προβλήματα που εμφανίζονται.. λιγότερο βίαιους και σίγουρα πιο αναίμακτους.

Ολόκληρη η κοινωνία και ο υγιής πολιτικός κόσμος πρέπει να βγουν μπροστά και να απαιτήσουν μηδενική ανοχή σε οποιαδήποτε μορφή τυφλής βίας, που πρέπει να καταδικάζεται, χωρίς ερωτήσεις για την προέλευσή της, η οποία πρέπει να μας αφήνει παντελώς αδιάφορους... αλλά και να εξαϋλώσει πολιτικά τους νοσηρούς πολιτικούς μέντορες της ανομίας, της παραβατικότητας και του εγκλήματος...

Μηδενική ανοχή λοιπόν... προς όλους τους εγκληματίες, που απομυζούν ζωές, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο, όσο και σε πρακτικό...

* Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”
Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Πριν από ακριβώς 40 χρόνια η RAF δολοφόνησε τον πρόεδρο των γερμανών εργοδοτών Χανς Μάρτιν Σλάιερ

Εικόνες που εντυπώθηκαν βαθιά στη συλλογική μνήμη: Ο Χανς Μάρτιν Σλάιερ υπό ομηρεία και με πινακίδα που γράφει "κρατούμενος της RAF". Αεροσκάφος της Lufthansa στο αεροδρόμιο του Μογκαντίσου με τις ειδικές δυνάμεις έτοιμες να επέμβουν. Ένα πράσινο Audi στα χωράφια της Αλσατίας με το πτώμα του Σλάιερ στο πορτ-μπαγκάζ. Ήταν το απόγειο της τρομοκρατικής δράσης για την RAF, αλλά και το αιματηρό τέλος ενός βίαιου "γερμανικού φθινοπώρου". Έκτοτε η πολιτεία εξοπλίζεται, θωρακίζεται και θεσπίζει πιο αυστηρούς αντιτρομοκρατικούς νόμους, οι οποίοι ωστόσο δεν μπορούν να αποτρέψουν με απόλυτη βεβαιότητα νέες επιθέσεις. Πολλά από τα μυστήρια του "γερμανικού φθινοπώρου" παραμένουν ανεξιχνίαστα μέχρι σήμερα. Αναπάντητο και το ερώτημα, αν η ιστορία μπορούσε να είχε εξελιχθεί διαφορετικά.

Η οργάνωση Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF) είχε αποφασίσει να κλιμακώσει τη δράση της το 1977. Τον Απρίλιο δολοφόνησε τον γενικό εισαγγελέα Ζίγκφριντ Μπούμπακ, τον οποίο θεωρούσε υπεύθυνο για τον θάνατο τριών μελών της, της Ουλρίκε Μάινχοφ, του Χόλγκερ Μάινς και του Ζίγκφριντ Χάοσυνερ. Το καλοκαίρι έπεσε νεκρός από τα πυρά της RAF ο επικεφαλής της Dresdner Bank Γιούργκεν Πόντο. Και στις 5 Σεπτεμβρίου οι τρομοκράτες αφήνουν εμβρόντητη τη γερμανική κοινή γνώμη απαγάγοντας στην Κολωνία τον επικεφαλής του συνδέσμου γερμανών εργοδοτών Χανς Μάρτιν Σλάιερ, την ώρα που επέστρεφε στο σπίτι του από μία φιλική συγκέντρωση. Του έστησαν ενέδρα, σταμάτησαν το αυτοκίνητό του, σκότωσαν τον οδηγό του καθώς και τρεις σωματοφύλακες με συνολικά εξήντα σφαίρες και μετέφεραν τον Σλάιερ με φορτηγάκι στην κρυψώνα τους. Με όμηρο τον Σλάιερ ζήτησαν την απελευθέρωση τριών "συντρόφων" τους που κρατούνταν στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Στάμχαιμ, κοντά στη Στουτγάρδη: του Αντρέας Μπάαντερ, της Γκούντρουν Ένσλιν και του Γιαν Καρλ Ράσπε. Ο τότε καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ παρέμεινε ανένδοτος και δήλωσε από την πρώτη στιγμή ότι "το κράτος δεν εκβιάζεται".

Από την Κολωνία στο... Μογκαντίσου

Οι επόμενες 44 μέρες θυμίζουν κινηματογραφική ταινία με όλο και πιο καταιγιστικό μοντάζ: ο κρατικός μηχανισμός κινητοποιείται, οι κρατούμενοι στα διαβόητα "λευκά κελιά" του Στάμχαιμ οδηγούνται σε πλήρη απομόνωση, αλλά αυτό δεν θα τους εμποδίσει να προμηθευτούν όπλα και να ανταλλάξουν πληροφορίες. Η RAF μεταφέρει τον Σλάιερ αρχικά σε ιδιωτική κατοικία στην Κολωνία, από εκεί στη Χάγη και αργότερα στις Βρυξέλλες. Η κυβέρνηση Σμιτ προσπαθεί να κερδίσει χρόνο και ζητεί από τους τρομοκράτες να δώσουν "σημεία ζωής", παρατείνοντας την υποτιθέμενη διαπραγμάτευση. Η RAF αποφασίζει να κλιμακώσει την ένοπλη βία με την Μπριγκίτε Μόνχαουπτ και τον σύντροφό της, Κλάους Γιούργκεν Μποοκ, να καταφθάνουν στο Αλγέρι, μέσω Βαγδάτης, προκειμένου να συντονίσουν τα επόμενα βήματα με τη συνεργασία ριζοσπαστικών παλαιστινιακών οργανώσεων. Στις 13 Οκτωβρίου τέσσερις Παλαιστίνιοι κομάντος καταλαμβάνουν το αεροσκάφος "Λάντσχουτ" της Lufthansa λίγο μετά την απογείωσή του από τη Μαγιόρκα, εκφράζουν την αλληλεγγύη τους προς τους απαγωγείς του Σλάιερ, κατευθύνουν το αεροπλάνο αρχικά στο Άντεν της Υεμένης όπου σκοτώνουν τον πιλότο, Γιούργκεν Σούμαν, και στη συνέχεια στο Μογκαντίσου της Σομαλίας. Εκεί περιμένουν οι γερμανικές ειδικές δυνάμεις, η θρυλική μονάδα GSG 9. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 18ης Οκτωβρίου οι κομάντος εισβάλλουν στο αεροσκάφος, σκοτώνουν τους τρεις αεροπειρατές και απελευθερώνουν τους 86 ομήρους.

Ήταν μία απόφαση υψηλού κινδύνου για την κυβέρνηση του σοσιαλδημοκράτη Χέλμουτ Σμιτ. Ο ίδιος ο καγκελάριος είχε γράψει εκ των προτέρων το κείμενο της παραίτησής του, την οποία θα υπέβαλε σε περίπτωση που αποτύγχανε η επιχείρηση. Παρά την "απομόνωσή" τους, ο Αντρέας Μπάαντερ, η Γκούντρουν Έσλινγκ και ο Γιαν Καρλ Ράσπε πληροφορούνται τις εξελίξεις. Την επόμενη μέρα οι δύο πρώτοι βρίσκονται νεκροί στα κελιά τους στο Στάμχαιμ και ο τρίτος ετοιμοθάνατος. Μία άλλη κρατούμενη, η Ίρμγκαρντ Μέλερ, διασώζεται την τελευταία στιγμή. Στη Βαγδάτη οι Μόνχαουπτ και Μποοκ, μαζί με άλλα μέλη της RAF, πληροφορούνται τι έχει συμβεί και, οργισμένοι, δίνουν την εντολή για τη δολοφονία του Χανς Μάρτιν Σλάιερ. Μιλώντας πρόσφατα στο SPIEGEL ο Κλάους Γιούργκεν Μπόοκ αποκαλύπτει: "Από τη Βαγδάτη είχαμε στείλει στους ανθρώπους μας στις Βρυξέλλες ένα τέλεξ, στο οποίο γράφαμε: πρέπει να τελειώσουμε τη δουλειά, ήταν χαλασμένο το τελευταίο εμπόρευμα. Συμφωνείτε κι εσείς;" Η απάντηση ήταν ένα λιτό "ΟΚ".

Τα ανεξιχνίαστα μυστήρια της τρομοκρατίας

Στις 19 Οκτωβρίου οι συντάκτες του Γερμανικού Πρακτορείου Ειδήσεων στη Στουτγάρδη ακούν στο τηλέφωνο μία γυνακεία φωνή να λέει τα εξής: "Μετά από 43 ημέρες τελειώνει η αξιοθρήνητη και διεφθαρμένη ύπαρξη του Χανς Μάρτιν Σλάιερ. Ο κ.Σμιτ ας τον παραλάβει στην οδό Rue Charles Peguy, στη Μυλούζη, σε ένα πράσινο Audi 100 με πινακίδα Bad Homburg". Μέχρι σήμερα κανείς δεν γνωρίζει ποιος πάτησε τη σκανδάλη για να σκοτώσει τον Σλάιερ. Σχεδόν όλοι οι ύποπτοι για τις επιθέσεις του 1977 συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη φυλακή. Ωστόσο δέκα μέλη της RAF διέφυγαν στην Ανατολική Γερμανία. Αλλά γρήγορα εμφανίστηκε μία νέα, τρίτη γενιά τρομοκρατών, οι οποία συνέχισε τις δολοφονικές επιθέσεις. Πολλές από αυτές παραμένουν ανεξιχνίαστες μέχρι σήμερα. Μόλις το 1998 η RAF ανακοίνωσε ότι διαλύεται, αλλά πολλά πρώην μέλη της εξακολουθούν να κρύβονται.

Θα μπορούσε να σωθεί ο Χανς Μάρτιν Σλάιερ; Ο ίδιος ο Χέλμουτ Σμιτ έλεγε ότι αυτή ήταν η πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του. Λίγες μέρες πριν το τέλος η οικογένεια του απαχθέντος είχε προσφύγει στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας ζητώντας την άμεση παρέμβαση της κυβέρνησης για την απελευθέρωση του Σλάιερ, αλλά η προσφυγή απερρίφθη. Στο βιβλίο της "Μία ημέρα του φθινοπώρου" η δημοσιογράφος Αν Αμερί Ζίμενς βλέπει ίχνη ενοχής στους χειρισμούς του κρατικού μηχανισμού. Ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης και έμπιστος συνεργάτης του Σμιτ, Χανς Γιούργκεν Φόγκελ, έχει καταθέσει σε βιβλίο τη δική του μαρτυρία, αποκαλύπτοντας τα ερωτήμτα που τον βασανίζουν μέχρι σήμερα: "Μήπως έχω ευθύνη για τον θάνατο του Χανς Μάρτιν Σλάιερ; Προϊούσης της ηλικίας, καθώς πλησιαζει και για μένα ο θάνατος, το σκέφτομαι όλο και περισσότερο... Το ερώτημα με απασχολεί από το 1977. Κι εμένα και τους άλλους που ζούμε ακόμη. Και μετά από τέσσερις δεκαετίες περισυλλογής, καταλήγω πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: όχι, δεν είμαι ενοχος για τον θάνατο του Χανς Μάρτιν Σλάιερ. Αλλά κατά κάποιον τρόπο είμαι συνυπαίτιος..."

Ούτα Βίνκχαους (DPA), Γιάννης Παπαδημητρίου
Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



10 Οκτ 2017


Η Ρωσία κατηγόρησε σήμερα τις ΗΠΑ ότι προσποιούνται πως πολεμούν το Ισλαμικό Κράτος και πως σκοπίμως περιορίζουν τις αεροπορικές τους επιδρομές στο Ιράκ προκειμένου να επιτρέψουν στους τζιχαντιστές να εισέλθουν στη Συρία για να καθυστερήσουν την προέλαση του συριακού στρατού που στηρίζεται από τη Μόσχα.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανέφερε σε ανακοίνωσή του ότι ο υπό τις ΗΠΑ συνασπισμός μείωσε σημαντικά τις αεροπορικές του επιδρομές στο Ιράκ τον Σεπτέμβριο, όταν οι συριακές δυνάμεις, με την υποστήριξη της ρωσικής πολεμικής αεροπορίας, ξεκίνησαν την επιχείρηση για την ανακατάληψη της επαρχίας Ντέιρ αλ Ζορ.

"Όλοι βλέπουν ότι ο υπό τις ΗΠΑ συνασπισμός προσποιείται ότι πολεμά το Ισλαμικό Κράτος κυρίως στο Ιράκ και για κάποιο λόγο εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι πολεμά το ΙΚ στη Συρία αποφασιστικά", δήλωσε ο εκπρόσωπος του υπουργείου, ο υποστράτηγος Ίγκορ Κονασένκοφ.

Το αποτέλεσμα, πρόσθεσε, είναι ότι μεγάλος αριθμός τζιχαντιστών έχει μετακινηθεί από τη μεθόριο του Ιράκ με τη Συρία στη Ντέιρ αλ Ζορ, όπου προσπαθούν να εδραιωθούν στην αριστερή όχθη του ποταμού Ευφράτη.

"Οι ενέργειες του Πενταγώνου και του συνασπισμού απαιτούν εξηγήσεις. Η αλλαγή τακτικής τους σημαίνει ότι επιθυμούν να περιπλέξουν όσο περισσότερο μπορούν την επιχείρηση του συριακού στρατού, που υποστηρίζεται από τη ρωσική Πολεμική Αεροπορία, να ανακαταλάβει το συριακό έδαφος ανατολικά του Ευφράτη;", διερωτήθηκε ο Κονασένκοφ.

"Ή πρόκειται για μια κίνηση να διώξουν τους τρομοκράτες του ΙΚ από το Ιράκ, αναγκάζοντάς τους να εισέλθουν στη Συρία και να μπουν στον δρόμο της ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας;", πρόσθεσε. Σύμφωνα με τον Κονασένκοφ, ο συριακός στρατός προσπαθεί να εκδιώξει το ΙΚ από την πόλη αλ Μαγιαντίν, νοτιοανατολικά της Ντέιρ αλ Ζορ, όμως οι τζιχαντιστές ενισχύονται καθημερινά με "ξένους μισθοφόρους" που εισέρχονται από το Ιράκ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



8 Οκτ 2017


Τουρκικά στρατιωτικά οχήματα εισέβαλαν σήμερα στην επαρχία Ιντλίμπ της Συρίας, υπό την συνοδεία μαχητών της τζιχαντιστικής συμμαχίας Ταχρίρ αλ-Σαμ, σύμφωνα με μαρτυρία κατοίκου στα σύνορα Συρίας - Τουρκίας, αλλά κι ενός ενόπλου.
Την είδηση ότι Τούρκοι και τζιχαντιστές πολεμούν μαζί στη Συρία, μετέδωσε η Washington Post.

Τόσο ο κάτοικος, όσο και ο ένοπλος δήλωσαν ότι είδαν αρκετά οχήματα να μεταφέρουν τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις μέσα στην Ιντλίμπ, από το συνοριακό πέρασμα της περιοχής (Atmah), πριν μαχητές της Ταχρίρ αλ-Σαμ αναλάβουν την συνοδεία τους κατά μήκος του δρόμου που οδηγεί στην αναφερόμενη επαρχία.

Ο Τούρκος πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, είχε ανακοινώσει χθες ότι αντάρτες από την Συρία, με την υποστήριξη τουρκικών δυνάμεων θα πραγματοποιήσουν επίθεση στην περιοχή, η οποία βρίσκεται υπό τον έλεγχο της Ταχρίρ αλ-Σαμ.

Νωρίτερα, το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων είχε αναφέρει συγκρούσεις μεταξύ των τουρκικών δυνάμεων και των τζιχαντιστών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



4 Οκτ 2017


Επικίνδυνος, λέει η Βελγική κυβέρνηση…

Να ανακαλέσει την άδεια παραμονής στο Βέλγιο του ιμάμη του Μεγάλου Τεμένους των Βρυξελλών αποφάσισε ο Βέλγος υπουργός Τέο Φράνκεν με το αιτιολογικό ότι συνιστά κίνδυνο για τη δημόσια ασφάλεια λόγω των θεωρούμενων ως φιλο-τζιχαντιστικών απόψεών του.

Το θέμα απασχολεί εκτενώς σήμερα τον βελγικό Τύπο με την εφημερίδα Echo να συνιστά “δεξιοτεχνία και σταθερότητα” στην αντιμετώπιση του Ισλάμ, “προκειμένου να πάρει η θρησκεία τη θέση που πρέπει μέσα σε μία κοσμική κοινωνία”.

Κατά την εφημερίδα, η απόφαση του υφυπουργού για το ‘Ασυλο και τη Μετανάστευση να αποσύρει την άδεια παραμονής του ιμάμη του Μεγάλου Ισλαμικού Τεμένους στοχεύει κυρίως στις εκλογές του 2019, στις οποίες θα τεθεί, όπως έχει ήδη προειδοποιήσει ο Ακροδεξιός ηγέτης Ντε Βίβερ (επικεφαλής του N-VA), το ζήτημα της εθνικής ταυτότητας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου