Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Φεβ 2017


Καθισμένος στο μικροσκοπικό κελί του, ο Άμαρ Χουσέιν, μαχητής του Ισλαμικού Κράτους, παραδέχεται ότι έχει βιάσει περισσότερες από 200 γυναίκες, μέλη μειονοτήτων του Ιράκ, κι έχει σκοτώσει τουλάχιστον 500 ανθρώπους. Είναι μόλις 21 ετών και δεν δείχνει να έχει ιδιαίτερες ενοχές για τις πράξεις του αυτές. Λέει πως διαβάζει καθημερινά το Κοράνι για να γίνει καλύτερος άνθρωπος.

Σε μια σπάνια κίνησή τους, οι υπηρεσίες πληροφοριών του Κουρδιστάν έδωσαν στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters πρόσβαση στον Χουσέιν και σε άλλον έναν μαχητή του ΙΚ που συνελήφθηκαν τον Οκτώβριο στο Κιρκούκ, κατά τη διάρκεια μιας επίθεσης στην οποία έχασαν τη ζωή τους 99 άμαχοι και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας. Σκοτώθηκαν επίσης 63 τζιχαντιστές.

Ο Χουσέιν υποστηρίζει ότι οι "εμίρηδες", δηλαδή οι τοπικοί διοικητές του ΙΚ, είχαν δώσει στον ίδιο και στους άλλους μαχητές την άδεια να βιάζουν όσες Γιαζίντι και άλλες γυναίκες θέλουν. "Οι νέοι άνδρες το χρειάζονται. Είναι φυσιολογικό", υποστήριξε μιλώντας στους δημοσιογράφους του πρακτορείου αφού ένας πράκτορας της υπηρεσίας αντικατασκοπείας του έβγαλε τη μαύρη κουκούλα που κάλυπτε το κεφάλι του.

Ο Χουσέιν είπε ότι την εποχή που το Ισλαμικό Κράτος άρπαζε ολοένα και περισσότερα εδάφη στο Ιράκ, ο ίδιος πήγαινε από σπίτι σε σπίτι, σε πολλές ιρακινές πόλεις και βίαζε γυναίκες Γιαζίντι ή από άλλες μειονότητες. Κούρδοι αξιωματούχοι των υπηρεσιών ασφαλείας λένε ότι έχουν αποδείξεις για τους βιασμούς και τις δολοφονίες που διέπραξε αλλά δεν γνωρίζουν την ακριβή κλίμακα των εγκλημάτων του.

Το Reuters δεν ήταν σε θέση να επαληθεύσει τους ισχυρισμούς του κρατούμενου.

Αυτόπτες μάρτυρες και Ιρακινοί αξιωματούχοι υποστηρίζουν ότι οι τζιχαντιστές βίασαν πολλές Γιαζίντι μετά την κατάληψη του βόρειου Ιράκ, το 2014. Πολλές γυναίκες απήχθησαν και πουλήθηκαν ως σκλάβες του σεξ ενώ οι άνδρες συγγενείς τους δολοφονήθηκαν.

Ο Χουσέιν είπε επίσης ότι από το 2013, όταν εντάχθηκε στο ΙΚ, έχει σκοτώσει περίπου 500 ανθρώπους. "Πυροβολούσαμε όποιον έπρεπε να πυροβολήσουμε και αποκεφαλίζαμε όποιον χρειαζόταν να αποκεφαλίσουμε" ανέφερε. Αφηγήθηκε επίσης πώς τον εκπαίδευσαν οι "εμίρηδες" να σκοτώνει: στην αρχή δυσκολευόταν, όταν του έφερναν να σκοτώσει κάποιον για να εξασκηθεί, αλλά μέρα με την ημέρα έγινε πιο εύκολο.

"Επτά, οκτώ, δέκα τη φορά. Τριάντα ή και σαράντα ανθρώπους. Τους πηγαίναμε στην έρημο και τους σκοτώναμε" πρόσθεσε. Τελικά, έγινε πολύ καλός και δεν δίσταζε ποτέ να δολοφονεί ανθρώπους. "Τους κάθιζα κάτω, τους έδενα τα μάτια και τους πυροβολούσα στο κεφάλι. Ήταν φυσιολογικό", εξήγησε.

Ο ίδιος θεωρεί ότι είναι θύμα των δυσκολιών της ζωής, της διαλυμένης οικογένειάς του και της φτώχειας στη γενέτειρά του, τη Μοσούλη. "Δεν είχα χρήματα. (Δεν είχα) κανέναν να μου πει αυτό είναι λάθος, εκείνο είναι σωστό. Δεν υπήρχαν δουλειές. Είχα φίλους αλλά κανέναν για να με συμβουλεύσει" πρόσθεσε.

Ο Χουσέιν είναι σήμερα 21 ετών. Ξεκίνησε την "καριέρα" του ως τζιχαντιστής στα 14. Υποστηρίζει ότι το μύησε στον τζιχάντ ο ιεροκήρυκας ενός τεμένους. Αρχικά εντάχθηκε στην Αλ Κάιντα, τώρα διώκεται ως μέλος του Ισλαμικού Κράτους.

Οι Κούρδοι πράκτορες περιέγραψαν ότι ο δεύτερος κρατούμενος, ο 31χρονος Γάφαρ Άμπντελ Ραχμάν, δεν είναι τόσο "κοινωνικός" και δεν έχει αποκαλύψει πολλά πράγματα για τα όσα έζησε όταν ήταν υπεύθυνος για την επιμελητεία του ΙΚ. Μιλώντας στο Reuters ο Άμπντελ Ράχμαν παραδέχτηκε ότι άνοιξε πυρ εναντίον των δυνάμεων ασφαλείας στο Κιρκούκ αλλά υποστήριξε ότι δεν σκότωσε ποτέ κανέναν. Είπε επίσης ότι ο ίδιος και ο αδελφός του εντάχθηκαν στο ΙΚ επειδή ήταν δημόσιοι υπάλληλοι και αν δεν προσχωρούσαν στην οργάνωση θα τους εκτελούσαν. Οι Κούρδοι δεν σχολίασαν τους ισχυρισμούς του, όμως οι ιρακινές αρχές εκφράζουν πολλές επιφυλάξεις για τους μαχητές που δηλώνουν ότι ακολούθησαν το ΙΚ γιατί δεν είχαν άλλη επιλογή.

Ο Άμπντελ Ράχμαν εξέφρασε θυμό μόνο όταν ρωτήθηκε ποια είναι η άποψή του για τον σιίτη πρωθυπουργό Χάιντερ αλ Αμπάντι. Απάντησε ότι το Ιράκ θα μαστίζεται πάντα από αστάθεια επειδή στη χώρα ζουν πολλές αιρέσεις. Ο Αμπάντι "δεν παρέχει δικαιοσύνη στους ανθρώπους", είπε.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τα ηγετικά στελέχη του Ισλαμικού Κράτους έχουν αρχίσει να εγκαταλείπουν τη Ράκα, την ντε φάκτο πρωτεύουσα της οργάνωσης στη Συρία, λόγω της προέλασης της αραβοκουρδικής συμμαχίας που στηρίζεται από τον διεθνή συνασπισμό που μάχεται τους τζιχαντιστές, ανέφερε σήμερα το Πεντάγωνο.

"Βλέπουμε ότι πολλά υψηλόβαθμα στελέχη του ΙΚ, πολλοί από την ηγεσία, αρχίζουν να εγκαταλείπουν τη Ράκα" είπε ο πλοίαρχος Τζεφ Ντέιβις, ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου. "Προφανώς έχουν αντιληφθεί ότι πλησιάζει το τέλος τους στη Ράκα", πρόσθεσε, κάνοντας λόγο για μια "πολύ οργανωμένη, πολύ τακτική" υποχώρηση.

Η Μοσούλη στο Ιράκ και η Ράκα της Συρίας είναι οι δύο μεγάλοι στόχοι του διεθνούς συνασπισμού.

Οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, η αραβοκουρδική συμμαχία, ξεκίνησαν στις 6 Νοεμβρίου την επιχείρησή τους για την ανακατάληψη της Ράκας. Αρχικός στόχος είναι να "απομονώσουν" την πόλη, αποκόπτοντας όλες τις διόδους πρόσβασης σ' αυτήν.

Σύμφωνα με το υπουργείο Άμυνας των ΗΠΑ, ο στόχος αυτός έχει σχεδόν επιτευχθεί. Οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις ανέφεραν ότι οι τζιχαντιστές έχουν πλέον μόνο μία δίοδο διαφυγής, στα νοτιοανατολικά της πόλης.

Ο Ντέιβις πάντως δεν έδωσε περισσότερες διευκρινίσεις για το πού ακριβώς κατευθύνονται οι τζιχαντιστές που φεύγουν από την πόλη.

Οι διάδρομοι προς τα βόρεια και τα δυτικά είναι αποκλεισμένοι από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις ενώ στα νότια οι γέφυρες στον ποταμό Ευφράτη έχουν καταστραφεί, είπε.

Μολονότι η επιχείρηση "απομόνωσης" της πόλης προχωρά, ο συνασπισμός δεν έχει ακόμη αποκαλύψει ποιο είναι το σχέδιό του για την ανακατάληψή της. Ασαφής παραμένει ο ρόλος που θα κληθούν να παίξουν οι Κούρδοι των Δυνάμεων Προστασίας του Λαού (YPG) που έχουν αποδείξει ότι είναι αποτελεσματικοί στις μάχες αλλά η Τουρκία τους θεωρεί τρομοκράτες. Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν πρότεινε μάλιστα στον διεθνή συνασπισμό να σταλούν στη θέση τους τουρκικές δυνάμεις.

Ο υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ Τζέιμς Μάτις συναντήθηκε την Πέμπτη στις Βρυξέλλες με τον Τούρκο ομόλογό του Φικρί Ισίκ. Για σήμερα είναι προγραμματισμένη μια συνάντηση του αρχηγού του γενικού επιτελείου ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ, του Τζο Ντάνφορντ, με τον Τούρκο ομόλογό του στην Τουρκία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

9 Φεβ 2017


Ο επικεφαλής της νέας συμμαχίας που συγκρότησαν ισλαμιστικές και τζιχαντιστικές οργανώσεις μαχητών στη Συρία, συμπεριλαμβανομένου του πρώην βραχίονα της αλ Κάιντα στη Συρία, διακήρυξε σήμερα ότι θα κλιμακωθούν οι επιθέσεις εναντίον του συριακού στρατού και των υποστηριζόμενων από το Ιράν συμμάχων του, με στόχο την ανατροπή του προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ.

Ο Χάσιμ αλ Σέιχ, ηγέτης της Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ (της «Επιτροπής για την Απελευθέρωση του Λεβάντε»), η οποία ιδρύθηκε τον περασμένο μήνα, ανέφερε σε μια ομιλία του που καταγράφηκε σε βίντεο πως στόχος της νέας αυτής δύναμης είναι να «απελευθερωθεί» όλη η συριακή επικράτεια.

Η Χαγιάτ Ταχρίρ αλ Σαμ συγκροτήθηκε με τη συγχώνευση του Μετώπου για την Κατάκτηση του Λεβάντε (Τζαμπχάτ Φάταχ αλ Σαμ, το πρώην Μέτωπο Υποστήριξης των Επαναστατών, ή Τζαμπχάτ αλ Νούσρα) και διαφόρων άλλων ένοπλων ομάδων.

Στη συμμαχία αυτή τζιχαντιστών προσχώρησαν εκατοντάδες μαχητές οι οποίοι αποσκίρτησαν τις τελευταίες εβδομάδες από τον θεωρούμενο πιο μετριοπαθή Ελεύθερο Συριακό Στρατό λόγω της οργής τους για το γεγονός πως η ηγεσία τους τάχθηκε υπέρ της έναρξης μιας ειρηνευτικής διαδικασίας με το καθεστώς του Άσαντ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


7 Φεβ 2017


Στο δεύτερο απόσπασμα της εκπομπής John Pilger Special, προσφορά της Dartmouth Films, ο Τζούλιαν Ασάνζ κατηγορεί την Χίλαρι Κλίντον ότι παραπλάνησε τους Αμερικανούς σχετικά με την πραγματική έκταση της υποστήριξης του Ισλαμικού Κράτους από τους συμμάχους της Ουάσινγκτον στη Μέση Ανατολή.

Σε ένα e-mail του 2014 που δόθηκε στη δημοσιότητα από το WikiLeaks του Τζούλιαν Ασάνζ τον περασμένο μήνα, η Χίλαρι Κλίντον, η οποία είχε διατελέσει γραμματέας του κράτους μέχρι το προηγούμενο έτος, προτρέπει τον John Podesta, τότε σύμβουλο του Μπαράκ Ομπάμα, να «ασκήσει πίεση» για το Κατάρ και τη Σαουδική Αραβία, “οι οποίες παρέχουν παράνομη οικονομική και υλικοτεχνική υποστήριξη στην ISIL [ισλαμικό κράτος, IS, ISIS] και άλλες ριζοσπαστικές σουνιτικές ομάδες.”


“Νομίζω ότι αυτό είναι το πιο σημαντικό μήνυμα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου σε όλη την συλλογή”, είπε ο Ασάνζ, του οποίου η καταγγελτική ιστοσελίδα έχει κυκλοφορήσει τρεις δόσεις με μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Κλίντον κατά το παρελθόν έτος, είπε στον Πίλγκερ σε μια αποκλειστική συνέντευξη.

“Όλοι οι σοβαροί αναλυτές γνωρίζουν, ακόμη και η κυβέρνηση των ΗΠΑ έχει συμφωνήσει, ότι ορισμένα Σαουδικά στοιχεία υποστηρίζουν την ISIS και χρηματοδοτούν την ISIS, αλλά η γραμμή ήταν ανέκαθεν ότι είναι κάποιοι “παρίες” πρίγκιπες που χρησιμοποιούν τα χρήματα του πετρελαίου τους να κάνουν ό, τι θέλουν αλλά στην πραγματικότητα η κυβέρνηση αποδοκιμάζει. Αλλά αυτό το e-mail λέει ότι είναι η κυβέρνηση της Σαουδικής Αραβίας και η κυβέρνηση του Κατάρ που χρηματοδοτούν την ISIS.”

Ο Ασάνζ και ο Πίλγκερ, που κάθισαν για 25 λεπτά συνέντευξης στην πρεσβεία του Εκουαδόρ στο Λονδίνο όπου ο πληροφοριοδότης βρήκε καταφύγιο από το 2012, μίλησαν μετά για τη σύγκρουση συμφερόντων μεταξύ της επίσημης θέσης της Κλίντον, η οποία κρατήθηκε σε όλη την πρώτη θητεία του Ομπάμα, το μη κέρδος του συζύγου της, καθώς και για επισήμους της Μέσης Ανατολής, των οποίων η έκφραση επιθυμίας για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας μπορεί να μην ήταν ειλικρινής.

Τζον Πίλγκερ: Οι Σαουδάραβες, οι Καταριανοί, οι Μαροκινοί, οι Μπαχρένιοι, ιδιαίτερα οι δύο πρώτοι, δίνουν όλα αυτά τα χρήματα στο Ίδρυμα Κλίντον, ενώ η Χίλαρι Κλίντον είναι γραμματέας του κράτους, και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έχει την έγκριση μαζικών πωλήσεων όπλων, ειδικά η Σαουδική Αραβία.

Τζούλιαν Ασάνζ: Υπό την Χίλαρι Κλίντον – και τα μηνύματα Κλίντον αποκαλύπτουν μια σημαντική συζήτηση για αυτό – η μεγαλύτερη συμφωνία πώλησης όπλων που έγινε ποτέ στον κόσμο, έγινε με τη Σαουδική Αραβία: περισσότερα από 80 δισεκατομμύρια δολάρια. Κατά τη διάρκεια της θητείας της, οι συνολικές εξαγωγές όπλων από τις ΗΠΑ διπλασιάστηκαν σε αξία δολαρίου.

Τζον Πίλγκερ: Φυσικά, η συνέπεια αυτού είναι ότι αυτή η περιβόητη τζιχαντιστική ομάδα, που ονομάζεται ISIL ή ISIS, έχει δημιουργηθεί σε μεγάλο βαθμό με τα χρήματα ανθρώπων που δίνουν χρήματα στο Ίδρυμα Κλίντον;


Τζούλιαν Ασάνζ: Ναι.
RussiaToday
Πηγή offtherecord.net



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Νέα επίθεση Ντόναλντ Τραμπ κατά των μέσων ενημέρωσης, τα οποία κατηγόρησε ότι αγνοούν τις επιθέσεις ισλαμιστών στην Ευρώπη.

Ο Τραμπ δεν έδωσε συγκεκριμένα παραδείγματα επιθέσεων που έχουν αγνοηθεί από τα ΜΜΕ ή ποια ΜΜΕ τις αγνοούν, ούτε όμως και λεπτομέρειες που να στηρίζουν τους ισχυρισμούς του, όπως αναφέρει το Reuters.

«Σε όλη την Ευρώπη συμβαίνει. Έχει φτάσει στο σημείο που δεν αναφέρεται καν στα ΜΜΕ», δήλωσε σε στρατιώτες στην αεροπορική βάση MacDill στη Φλόριντα.

«Και, σε πολλές περιπτώσεις, ο πολύ, πολύ ανέντιμος Τύπος δεν θέλει να το δημοσιοποιήσει. Έχουν τους λόγους τους και το καταλαβαίνετε αυτό», πρόσθεσε, χωρίς να λέει ποιοι είναι αυτοί οι λόγοι.

Πιεζόμενος να σχολιάσει τις δηλώσεις Τραμπ, ο εκπρόσωπος του Λευκού Οίκου Σην Σπάισερ είπε πως η κυβέρνηση Τραμπ θα δώσει λίστα με τις επιθέσεις που δεν δημοσιοποιήθηκαν ή δημοσιοποιήθηκαν ελλειπώς, προσθέτοντας πως «υπάρχουν πολλές περιπτώσεις».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


3 Φεβ 2017


«Είναι προφανές ότι έχουμε να κάνουμε με μια τρομοκρατική επίθεση», δήλωσε ο πρωθυπουργός Μπερνάρ Καζενέβ, λίγη ώρα μετά την επίθεση σε στρατιωτική περίπολο, στον υπόγειο εμπορικό χώρο του Καρουσέλ του Λούβρου.

Γύρω στις δέκα και μισή το πρωϊ, φωνάζοντας «Αλλάχ ακμπάρ» («Ο Αλλάχ είναι μεγάλος»), ένας άνδρας οπλισμένος με ένα μεγάλο μαχαίρι «ματσέτα» και ίσως ένα δεύτερο μικρότερο, επιτέθηκε σε έναν στρατιώτη τραυματίζοντάς τον, προφανώς ελαφρά. Η αντίδραση ήταν άμεση από άλλους στρατιώτες που τραυμάτισαν στα κάτω άκρα τον δράστη, ο οποίος αυτή την ώρα νοσηλεύεται σε νοσοκομείο.

Ύστερα από έλεγχο με εκπαιδευμένο αστυνομικό σκύλο του σακιδίου που έφερε ο δράστης αποδείχθηκε ότι δεν είχε εκρηκτικά. Παρ’ όλα αυτά γύρω στα 1.000 άτομα που βρισκόταν στο Καρουσέλ στον υπόγειο μεγάλο χώρο υποδοχής του Μουσείου, οδηγήθηκαν και παρέμειναν για ώρες σε ασφαλείς χώρους έως ότου να ολοκληρωθούν οι πρώτες έρευνες. Υπενθυμίζουμε ότι ο εμπορικός χώρος του Καρουσέλ, όπου βρίσκεται η αντίστροφη πυραμίδα, είναι ιδιαίτερα πολυσύχναστος και συνδέεται εσωτερικά με το Μουσείο του Λούβρου. Η αστυνομία απέκλεισε για ώρες όλη τη γύρω από το Λούβρο περιοχή, απαγορεύοντας την κυκλοφορία και στην αυλή του μουσείου.

Σύλληψη και δεύτερου ατόμου

Να σημειώσουμε ότι χθες το βράδυ η μεγάλης θεαματικότητας εκπομπή «Ειδικός Aπεσταλμένος» στην κρατική τηλεόραση «France 2», έδειξε πως οι τζιχαντιστές κατορθώνουν να στρατολογούν νέα άτομα για να δράσουν έστω και μεμονωμένα στο Παρίσι με τη βοήθεια της πλατφόρμας επικοινωνίας Telegram Messenger.

Σύμφωνα με δήλωση του εκπροσώπου Τύπου του Υπουργείου Εσωτερικών μιάμιση ώρα μετά το συμβάν, «ένα δεύτερο άτομο με ύποπτη συμπεριφορά συνελήφθη» και διεξάγεται έρευνα για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει σχέση μεταξύ των δύο.

Ολυμπία Τσίπηρα, Παρίσι
Πηγή Deutche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


28 Ιαν 2017


Οι άνθρωποι του Ταγίπ Ερντογάν δεν μιλούν με υπεκφυγές. Μιλούν ανοικτά. Πολύ ανοικτά. «Ε λαέ», λένε, «είτε θα πείτε ναι σε αυτό το σύνταγμα στο δημοψήφισμα, είτε θα πεθάνετε. Θα φάτε βόμβες, θα φάτε σφαίρες. Δεν μπορούμε να τα εμποδίσουμε αυτά, αλλά μπορεί να τα εμποδίσει ο Πρόεδρος». Γιατί μόνο ο Πρόεδρος μπορεί να τα εμποδίσει; Να, αυτή η ερώτηση είναι κρίσιμη. Μήπως είναι ο Ερντογάν που εξουσιάζει τους τρομοκράτες; Μόνο ο δικός του λόγος περνάει σε αυτούς;

Του Σενέρ Λεβέντ

Το είδαμε κατά τη διάρκεια της πολιορκίας του Χαλεπίου. Οι τζιχαντιστές κοιτάνε τι θα πει ο Ερντογάν. Κάνουν αυτό που λέει. «Αποσυρθείτε από το Χαλέπι», τους είπε. Και αποσύρθηκαν. Πρώτη φορά τότε φάνηκε ξεκάθαρα πόσο εξουσιάζει ο Ερντογάν αυτούς τους τζιχαντιστές. Συμπεριφέρεται ως Πρόεδρός τους. Τις προάλλες κατέφυγαν στην Τουρκία χιλιάδες τζιχαντιστές που διέφυγαν από το Ιράκ. Πού εγκαταστάθηκαν; Τι κάνουν; Εγώ είμαι περίεργος γι’ αυτό. Εσείς δεν είστε; Κάτι έμαθα από τους ανθρώπους του Ερντογάν, οι οποίοι λένε ότι δεν θα τελειώσει η τρομοκρατία αν δεν ψηφίσει «ναι» ο λαός στο δημοψήφισμα.

Ο στρατός των τζιχαντιστών είναι ο μυστικός στρατός του Ερντογάν. Μπορεί να τους κινητοποιήσει όποια στιγμή θέλει και σε όποιο μέρος θέλει. Το μήνυμα που δίδεται είναι αυτό. Εμείς δεν μπορούμε να τους εμποδίσουμε, αλλά ο Πρόεδρος μπορεί. Αυτό είναι που λένε. Μοιάζει με βιασμό, έτσι δεν είναι; Είτε θα δεχτείς είτε θα φας τη μαχαιριά! Σίγουρα δεν γνωρίζει τι συμβαίνει στην Τουρκία ο Μουσταφά Ακιντζί. Αν γνώριζε, δεν θα μπορούσε να έλεγε τόσο αδιανόητα πράγματα. Προτείνει μια νέα συμμαχία στο θέμα των εγγυήσεων.

Τι συμμαχία; Ελληνοτουρκική συμμαχία! Είναι δυνατόν; Η Τουρκία βρίσκεται στο κατώφλι ενός μοναρχικού ισλαμικού κράτους. Η δε Ελλάδα είναι μια δημοκρατική χώρα. Μια χώρα μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μετά το 1974 δεν είδε ποτέ ξανά φασισμό. Τιμώρησε τη φασιστική χούντα και έβαλε τους ηγέτες της στη φυλακή. Η δικαστική της εξουσία, τα ΜΜΕ της είναι ανεξάρτητα. Όσο δρόμο διένυσε η Ελλάδα στον δρόμο της δημοκρατίας μέσα σε σαράντα χρόνια, άλλο τόσο πίσω πήγε η Τουρκία μέσα στο σκοτάδι. Δεν συνήλθε ξανά μετά το φασιστικό πραξικόπημα του 1980.

Σε αντίθεση με την Ελλάδα, δεν δίκασε και δεν τιμώρησε τους πραξικοπηματίες της. Και με τον καιρό αποκόπηκε για τα καλά από τη Δύση και κατευθύνθηκε προς την Ανατολή. Τώρα ζει τη χειρότερή της περίοδο. Μετά τις δικτατορίες τριάντα χρόνων που γκρεμίστηκαν στη Μέση Ανατολή, στην Τουρκία κτίζεται μια δικτατορία που δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από αυτές.

Ο ελληνικός λαός είναι ένας λαός που εμπέδωσε τη δημοκρατία. Στη δε Τουρκία, ο λαός ζητάει σουλτάνο. Σε μια τέτοια κατάσταση τι είδους συμμαχία μπορεί να κάνουν η Ελλάδα και η Τουρκία στην Κύπρο; Μήπως μπορεί να γίνει συμμαχία με ένα κράτος στο οποίο ισοπεδώθηκαν τα ανθρώπινα δικαιώματα; Η Τουρκία έδωσε στον Ακιντζί το δικαίωμα να συνομιλεί, αλλά όχι να συμφωνήσει. Φυσικά, δεν περιμένουμε από τον Ακιντζί να το παραδεχθεί αυτό.

Κάποτε ούτε ο Μεχμέτ Αλί Ταλάτ το παραδεχόταν. Έλεγε και καυχιόταν ότι η Άγκυρα δεν παρενέβαινε καθόλου προς τον ίδιο κατά τις συνομιλίες. Από όλους τους ηγέτες μας που πέρασαν μόνο ο Ντενκτάς το παραδέχθηκε αυτό. Τι είχε πει; «Εγώ εφαρμόζω τις αποφάσεις της Μεγάλης Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης». Δεν αποτελούσε ντροπή για τον ίδιο να ενεργεί με οδηγίες της Άγκυρας.

Οι διάδοχοί του δεν μπορούσαν να το πουν αυτό διότι ντρέπονταν. Εκείνοι που επιχειρούν να βγάλουν «ναι» από την κάλπη κατά το δημοψήφισμα στην Τουρκία απειλώντας τον λαό, μπορεί να κάνουν παρόμοια πράγματα και στην Κύπρο. Γι’ αυτό έριξαν την ιδέα της προσάρτησης. Αλλά μπορεί να κάνουν και άλλα πράγματα.

Δεν είναι γνωστό τι θα κάνει ο μυστικός στρατός του Ερντογάν. Αυτός ο στρατός έπνιξε στο αίμα τη Μέση Ανατολή. Σκεφτείτε το. Ο Ταγίπ Ερντογάν είχε ξεκινήσει δήθεν για να ανατρέψει το καταπιεστικό καθεστώς Άσαντ. Και τώρα ο ίδιος έγινε πολύ χειρότερος από τον Άσαντ. Μήπως αυτή είναι η Τουρκία με την οποία θα συνάψει συμμαχία η Ελλάδα;

Πηγή εφημ. "Πολίτης"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


25 Ιαν 2017


Έχει τους πάντες εναντίον του, έχει χάσει τεράστια εδάφη, η πρωτεύουσά του στο Ιράκ βρίσκεται περικυκλωμένη και υπό μερικό έλεγχο από τις δυνάμεις της Βαγδάτης, στην Συρία αναμένει την τελική επίθεση στη Ράκκα παρ' όλα αυτά στην Αλ-Μπαμπ έχει στην ουσία στριμώξει τις τουρκικές δυνάμεις ενώ στην ανατολική Συρία αντεπιτίθεται δημιουργώντας στην Παλμύρα και στην Ντέιρ Αλ-Ζορ προϋποθέσεις για την δημιουργία ενός νέου εδαφικού πυρήνα. Τι συμβαίνει ακριβώς με το ISIS;

Του Δρ. Γεωργίου Κ. Φίλη

Σε γενικές γραμμές τους τελευταίους μήνες το αυτοαποκαλούμενο Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), βρίσκεται σε ένα στάδιο σημαντικότατης γεωγραφικής συρρίκνωσης όπου αποστερείται αργά αλλά σταθερά από τους βασικούς ανθρωπίνους και υλικούς πόρους για τη συνέχιση του πολέμου εναντίων των αντιπάλων του. Το 2017 εκτιμάται πως θα αποτελέσει το έτος σταθμό το οποίο θα σηματοδοτήσει και την τελική γεωγραφική και υλική κατάρρευση του ΙΚ.

Στο μέτωπο του Ιράκ η μάχη για τη Μοσούλη βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με τις δυνάμεις της Βαγδάτης, τους Κούρδους και τους συμμάχους της να έχουν εμπλακεί σε έναν πόλεμο αστικού τύπου – απελευθερώνοντας συνοικία τη συνοικία την ιστορική πόλη. Στην Συρία η επιχείρηση για την απελευθέρωση της Ράκκα έχει ξεκινήσει με τις κουρδικές δυνάμεις να παίζουν τον πρωταγωνιστικό ρόλο.

Το ΙΚ χάνει τον πόλεμο επί του πεδίου για τρεις κυρίως λόγους:

Πρώτον, αντιμετωπίζει πλέον οξεία έλλειψη βασικών αγαθών, υλικών και υποστήριξης τα οποία θα του επιτρέψουν να συνεχίσει τον αγώνα. Η απογοήτευση για την εξέλιξη των γεγονότων σε στρατηγικό και τακτικό επίπεδο επιδρά στο ηθικό και την θέληση για συνέχιση της αντίστασης.

Δεύτερον, ο πληθυσμός τον οποίο ελέγχει σε μεγάλο βαθμό δεν υποστηρίζει –πλέον- το ΙΚ. Ακόμα και ακραιφνείς σουνιτικοί πληθυσμοί δεν φαίνεται να έχουν τη θέληση να συμπαραταχθούν με το ΙΚ ενεργά.

Τρίτον, ο αυξανόμενος αριθμός των αντιπάλων και εχθρών του τόσο σε τακτικό όσο και σε στρατηγικό επίπεδο δεν του αφήνουν περιθώρια διεξόδου.

Ακριβώς, οι προαναφερόμενοι τρεις λόγοι επέτρεψαν στον ΙΚ να αντισταθεί με επιτυχία από το καλοκαίρι του 2014 έως τα τέλη του 2016 ενώ φαίνεται να διαθέτει κάποιες δυνάμεις οι οποίες του επιτρέπουν να μπορεί να ελέγχει – για την ώρα – την μισή περίπου Μοσούλη, τα περίχωρα της Ράκκα αλλά και να αντιστέκεται στις επιθέσεις του τουρκικού στρατού και των συμμάχων του στην κομβική πόλη της Αλ-Μπαμπ.

Πιο συγκεκριμένα μέχρι πρόσφατα, το ΙΚ έλεγχε έδαφος, πληθυσμούς και πηγές τις οποίες μπορούσε να χρησιμοποιήσει για την διεξαγωγή του πολέμου. Οι ήττες επί του πεδίου και η απελευθέρωση περιοχών από τους Κούρδους στην βόρεια Συρία και από την Βαγδάτη στο δυτικό και βόρειο Ιράκ έχουν αποστερήσει το ISIS από σημαντικές πηγές. Οι γραμμές επικοινωνιών του έχουν πλέον αποκοπεί, ή βρίσκονται υπό απειλή, ενώ η Μοσούλη έχει στην ουσία περικυκλωθεί από τις κυβερνητικές δυνάμεις και τους Κούρδους.

Το ISIS κατάφερε να επεκταθεί και να μπορέσει να αντισταθεί όλα αυτά τα χρόνια, επειδή υπήρχαν τοπικοί και περιφερειακοί γεωπολιτικοί δρώντες που το υποστήριξαν. Για παράδειγμα η Τουρκία στην ουσία λειτούργησε ως κέντρο λογιστικής υποστήριξης και εκπαίδευσης για τους μαχητές του καθώς και ως «μεσάζοντας» στην πώληση του πετρελαίου που έλεγχε.

Η ύπαρξη του ΙΚ εξαρτάται άμεσα και από την οικονομική υποστήριξη κάποιων χωρών του Κόλπου, από τις τεράστιες ποσότητες οπλισμού που κατάφερε να ελέγξει το καλοκαίρι του 2014 από τις υποχωρούσες -τότε- ιρακινές δυνάμεις αλλά και από την υποστήριξη – πολιτική και έως ένα σημείο υλική – που έλαβε από δυτικές χώρες οι οποίες τουλάχιστον μέχρι τα τέλη του 2015 θεωρούσαν το καθεστώς Άσαντ ως το κύριο πρόβλημα στη Συρία.

Φυσικά οι μέθοδοι και οι ενέργειες του ΙΚ στην ουσία αποξένωσαν τόσο τις δυτικές δυνάμεις όσο και τα σουνιτικά κράτη. Η μάχη για το Κομπάνι στα τέλη του 2014 και η είσοδος της Ρωσίας στον πόλεμο τον Σεπτέμβριο του 2015 άλλαξαν τις ισορροπίες. Ο φαινομενικός γεωπολιτικός αναπροσανατολισμός της Τουρκίας η οποία δείχνει να θέλει να ακολουθήσει την πολιτική της Ρωσία, μετά την πλήρη κατάρρευση της δικής της, δυσκολεύει την ανοιχτή υποστήριξη της Άγκυρας προς το ΙΚ με συνέπεια το ISIS να θεωρεί πλέον την Άγκυρα ως εχθρό.

Όμως, η στρατιωτική εκπαίδευση που έχει λάβει όλα αυτά τα χρόνια, η εμπειρία ανταρτοπόλεμου στο Ιράκ από το 2006, η φύση του πεδίου της μάχης το οποίο είναι κυρίως αστικό με αποτέλεσμα οι τακτικές μάχης και τα οπλικά συστήματα μίας συμβατικής πολεμικής μηχανής να μην είναι τόσο αποτελεσματικά. Οι μάχες λαμβάνουν χώρα από οικοδομικό τετράγωνο σε οικοδομικό τετράγωνο, τα οποία αποτελούν παγίδες θανάτου για τους επιτιθέμενους.

Επιπροσθέτως, οι κύριες εμπλεκόμενες δυνάμεις κατά του ISIS αυτή τη στιγμή είναι «πολυεθνικές» με σχετικά χαμηλό επίπεδο συνεργασία και πολλές φορές αντικρουόμενα συμφέροντα. Οι δυνάμεις ξηράς, Ιρακινοί (κυρίως Σιιτικές δυνάμεις) και οι Κούρδοι (σε Συρία και Ιράκ), το καθεστώς Άσαντ ασχολείται κυρίως με την «μετριοπαθή» αντιπολίτευση, δεν διαθέτουν επαρκή αεροπορική υποστήριξη, ενώ οι Τουρκικές δυνάμεις στην Αλ-Μπαμπ, φαίνεται να μην είναι έτοιμες για την ανάληψη επιχειρήσεων αστικού πεδίου.

Ενδιαφέρον – με σημαντικά συμπεράσματα για την ελληνική πλευρά – είναι το γεγονός πως η Άγκυρα ζητά αεροπορική υποστήριξη από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία, αποδεικνύοντας πως υπάρχει τεράστιο ζήτημα στην τουρκική Αεροπορία η οποία φαίνεται να μην είναι σε θέση να υποστηρίξει τις επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού σε μία κωμόπολη πλησίον των συνόρων της και εναντίον ελαφρά οπλισμένων δυνάμεων οι οποίες δεν διαθέτουν αεροπορική υποστήριξη και επαρκή αντιαεροπορική κάλυψη.

Γενικά το πραξικόπημα στην Τουρκία, αλλά και άλλες δομικές αδυναμίες αντανακλούν στην επιχειρησιακή ετοιμότητα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Τέλος, δεν πρέπει να υποτιμηθεί και το γεγονός πως οι μαχητές του ΙΚ -τουλάχιστον ο σκληρός πυρήνας αυτών- θα πολεμήσουν μέχρι ενός αφού αυτό επιτάσσει η ιδεολογία και τα πιστεύω τους.

Ανακεφαλαιώνοντας, το ISIS κατάφερε να επιβιώσει και εξακολουθεί να μάχεται επειδή είχε τις υλικές και ανθρώπινες πηγές για να εκμεταλλευθεί. Υποστηριζόταν από συγκεκριμένες τοπικές και περιφερειακές δυνάμεις ποικιλοτρόπως, ενώ διέθετε έναν πυρήνα αποφασισμένων μαχητών αλλά και εκπαιδευμένων μισθοφόρων.

Από το 2015 η κατάσταση έχει σταδιακά μεταβληθεί, οι πρακτικές του ΙΚ το έφεραν απέναντι ακόμα και σε θετικά διακείμενους γεωπολιτικούς δρώντες, οι αντίπαλοί του –για διαφόρους λόγους- αυξήθηκαν και οι πηγές υποστήριξης μειώθηκαν, μεγάλες δυνάμεις ενεπλάκησαν άμεσα εναντίον του, ενώ κομβικός είναι και ο ρόλος της Τουρκίας, η οποία αποτελούσε (;) και την «γραμμή-ζωής» (life-line) για το ΙΚ κάτι το οποίο φαίνεται μη συμβατός με τη προσπάθεια προσέγγισης της Ρωσίας.

Όμως, η πολεμική εμπειρία που έχει αποκτηθεί, η κατάλληλη προετοιμασία του εδάφους, οι εγγενείς αδυναμίες σε τακτικό επίπεδο των εμπλεκομένων δυνάμεων, καθώς και οι στρατηγικές αντιπαλότητες των κύριων γεωπολιτικών δρώντων δίνουν μία παράταση ζωής στο ΙΚ.

Η πλήρης εδαφική κατάρρευση του ΙΚ εκτιμάται πως αποτελεί μία μη αναστρέψιμη πραγματικότητα, η ιδεολογία όμως και η τρομοκρατία δεν είναι δυνατόν να ξεριζωθούν με την εξαφάνιση του ισλαμικού κράτους στην Συρία και το Ιράκ.

Φυσικά η πραγματικότητα της ύπαρξης μεγάλων σουνιτικών πληθυσμών στην ανατολική Συρία και το δυτικό Ιράκ, είναι μία παράμετρος η οποία θα επηρεάσει και τις εξελίξεις, η εξαφάνιση του ΙΚ δεν σημαίνει πως η ύπαρξη ενός «μετριοπαθούς» «Σουνιστάν» στα πρώην εδάφη του ΙΚ είναι αδύνατη.

Ούτως ή άλλως, ο χάρτης της Ευρύτερης Μέσης Ανατολής και Βορείου Αφρικής χαράσσεται εκ νέου, με το Κουρδικό να αποτελεί και τον καταλύτη των εξελίξεων στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η Τουρκία βρίσκεται στον 5ο μήνα της Επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη» στη βόρεια Συρία. Τα στρατεύματα έχουν ολοκληρώσει τις πρώτες δύο φάσεις της επιχείρησης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την εκκαθάριση της Τζαραμπλούς από το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) και την δημιουργία μια ελεύθερης ζώνης από το ΙΚ κατά μήκος των συνόρων μεταξύ της Αλ Ράι και της Τζαραμπλούς, μήκους 60 χλμ.

Του Metin Gurcan
Πηγή Al-Monitor
Μετάφραση: Σωτήρης Δημόπουλος

Σ’ αυτές τις δύο φάσεις, το ΙΚ εκδιώχθηκε από 22 χωριά και κωμοπόλεις μεταξύ της Αζάζ και της Τζαραμπλούς. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (ΕΣΣ) και ο τουρκικός στρατός ελέγχουν τώρα μια έκταση 1.870 τ.χλμ. Οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες συμφωνούν ότι αυτές οι φάσεις, που πραγματοποιήθηκαν από τις τουρκικές ειδικές δυνάμεις και μονάδες του ΕΣΣ, ήσαν στρατιωτικά επιτυχείς.

Η τρίτη φάση της επιχείρησης, που στόχευε στην κατάληψη της Αλ-Μπαμπ, ξεκίνησε στις αρχές Δεκεμβρίου. Τη δεύτερη εβδομάδα οι επιτιθέμενες δυνάμεις έφθασαν τα προάστια της πόλης από τα δυτικά και τα βόρεια. Με την ενίσχυση των τουρκικών δυνάμεων, που επιχειρούν γύρω από την Αλ Μπαμπ, με νέα τάγματα καταδρομέων και θωρακισμένες μονάδες, ο αριθμός του τουρκικού στρατού στην περιοχή της Αλ Μπαμπ έφθασε στο επίπεδο των δυνάμεων του ΕΣΣ.

Η δυναμική της επιχείρησης στο εξής καθοριζόταν όχι πλέον από τον ΕΣΣ αλλά από τον τουρκικό στρατό. Παρ’ όλες τις προσπάθειες, οι τουρκικές δυνάμεις, που μετρούν ήδη την απώλεια 47 στρατιωτών, έχουν καθηλωθεί στο λόφο Aqil δυτικά της Αλ Μπαμπ.

Σύμφωνα με την τουρκική στρατιωτική διοίκηση 1.775 μαχητές του ΙΚ έχουν εξουδετερωθεί από την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη». Από αυτούς 1.518 έχουν σκοτωθεί και 257 έχουν τραυματιστεί. Στην ίδια επιχείρηση 310 μαχητές των Κουρδικών Μονάδων Λαϊκής Προστασίας (YPG) που η [τουρκική] κυβέρνηση είπε πως συνδέονται με το PKK, επίσης εξουδετερώθηκαν.

Η τουρκική αεροπορία έκανε λόγο για ρίψη 1.233 βομβών σε 1.141 στόχους του ΙΚ, και οι στρατιώτες εξουδετέρωσαν 2.845 αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς.

Πηγές ανέφεραν στο Al Monitor ότι στην Άγκυρα επικρατεί μεγάλη δυσαρέσκεια επειδή οι αξιωματούχοι πιστεύουν ότι το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ εγκατέλειψαν τη Τουρκία, η οποία, όπως είπαν, είναι το μοναδικό μέλος του ΝΑΤΟ που πολεμά με επιτυχία το ΙΚ και το μοναδικό μέλος του ΝΑΤΟ που πολεμά το ΙΚ στην Αλ Μπαμπ.

Πολλοί στη Τουρκία αναρωτιούνται για το οικονομικό κόστος της επιχείρησης. Ακριβή στοιχεία δεν είναι ακόμη διαθέσιμα, επειδή κανέναν από τα ΜΜΕ ή τις στρατιωτικές πηγές που ήλθε σε επαφή το Al Monitor δεν έχει κάνει κάποια σοβαρή μελέτη επί του θέματος. Προφανώς οι αεροπορικές έξοδοι, τα πυρομαχικά και οι θωρακισμένες μονάδες είναι ανάμεσα στα πιο σημαντικά στοιχεία που επιβαρύνουν το κόστος.

Σύμφωνα με τις λίστες των κατεστραμμένων, κτυπημένων ή χαμένων θωρακισμένων οχημάτων που είδαν το φως της δημοσιότητας και δεν διαψεύστηκαν από τις επίσημες πηγές είναι
- 10 άρματα μάχης Leopard 2A4,
- 1 άρμα μάχης M-60,
- 2 οχήματα μάχης πεζικού,
- 1 βελτιωμένο τεθωρακισμένο όχημα μεταφοράς προσωπικού (ΤΟΜΠ) και
- 2 τεθωρακισμένα οχήματα Cobra.

Τα παραπάνω βγήκαν εκτός μάχης, κυρίως, στη μάχη στο λόφο Aqil, που λαμβάνουν χώρα σκληρές συγκρούσεις από τις 20 Δεκεμβρίου. Από την επισκόπηση της κατάστασης είναι φανερό ότι οι Τούρκοι που σχεδίασαν την επιχείρηση δεν είχαν προβλέψει την αποφασιστικότητα του ΙΚ στην Αλ Μπαμπ, καθώς οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και οι μονάδες του ΕΣΣ κατέλαβαν μάλλον εύκολα τη Τζαραμπλούς με μια γρήγορη επίθεση και χωρίς τη χρήση αρμάτων.

Τώρα, η Άγκυρα έχει προβλήματα αντιμετωπίζοντας την ισχυρή άμυνα του ΙΚ. Η οργάνωση αυτή, όπως και στη Μοσούλη, χρησιμοποιεί με επιτυχία οχήματα που μεταφέρουν αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς (VBIED / πιθανότερο να αποτελεί αναφορά σε παγιδευμένα αυτοκίνητα για βομβιστικές επιθέσεις αυτοκτονίας), υπόγειες σήραγγες και αντιαρματικούς πυραύλους.

Το ΙΚ χρησιμοποιεί VBIED για να αποδιοργανώνει το σχεδιασμό του εχθρού, την οργάνωση και το ηθικό του. Με τις σήραγγες διατηρεί υψηλή κινητικότητα παρά τις αεροπορικές επιθέσεις. Με τις αποτελεσματικές επιθέσεις με τους αντιαρματικούς πυραύλους το ΙΚ μειώνει τις κινήσεις του εχθρικών αρμάτων και περιορίζει το συντονισμό με τις μονάδες του πεζικού. Αυτή η στρατηγική μάχης καθιστά ικανό το ΙΚ να διατηρεί υπεροχή στο πεδίο της μάχης ακόμη κι όταν είναι σε άμυνα.

Οι στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες διαφωνούν εάν η επιχείρηση στην Αλ Μπαμπ θα έπρεπε να γίνει από τις ειδικές δυνάμεις, μια επίθεση από καταδρομείς, ή επίθεση πεζικού με άρματα μάχης. Θα έπρεπε η πολιορκία της Αλ Μπαμπ να διευθύνεται από αξιωματικό των ειδικών δυνάμεων ή από ανώτερο διοικητή των τεθωρακισμένων, δεδομένης της επιτακτικής χρήσης των τεθωρακισμένων μηχανοκίνητων μονάδων;

Οι Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να ασχοληθούν με τους μαχητές του ΕΣΣ που στερούνται πειθαρχίας, παρά τις προσπάθειες να τους κρατήσουν σε τάξη. Άλλα προβλήματα, τα οποία δεν αναφέρονται συχνά, είναι επίσης η έλλειψη κανονικότητας στον υλικοτεχνικό εφοδιασμό, και οι καταρρακτώδεις βροχές και η ομίχλη που εμποδίζουν τις αναγνωρίσεις από τα drones και την αεροπορική κάλυψη. Το σημαντικότερο εμπόδιο είναι ο έλεγχος από το ΙΚ του δρόμου προς τη Ράκκα, ο οποίος χρησιμοποιείται για την λήψη ενισχύσεων και την διεξαγωγή αποχωρήσεων.

Θα μπορούσε επίσης να υπάρχει και μια διπλωματική αιτία για την παρατεταμένη πολιορκία της Αλ Μπαμπ. Κάποιες πηγές στην Άγκυρα είπαν στο Al Monitor, ότι η Τουρκία στην πραγματικότητα θέλει η ίδια να καθηλώσει την πολιορκία και να αναβάλει τις αποφάσεις, μέχρι να κάνει εκτίμηση για την διοίκηση του νέου προέδρου των ΗΠΑ, του Ντόναλντ Τραμπ.

Κάποιοι αξιωματούχοι λένε ότι η Άγκυρα προτιμά να περιμένει και να εκτιμήσει την πολιτική για το συριακό πρόβλημα από την νέα διοίκηση και αν οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να υποστηρίζουν το κουρδικό εθνικιστικό «Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης», πριν αποφασίσει το επόμενο βήμα προς την Αλ Μπαμπ.

Τέλος, υπάρχει το ζήτημα που πρέπει να καταλήξουμε, αν η πολιορκία της Αλ Μπαμπ συνιστά ένα ρίσκο ή μια ευκαιρία για το συνταγματικό δημοψήφισμα, που αναμένεται να διεξαχθεί τον Απρίλιο. Οι προτεινόμενες αλλαγές θα διευρύνουν τις εξουσίες του Ταγίπ Ερντογάν. Πολλοί αντιλαμβάνονται, ότι μια απόφαση από τον Ερντογάν την παραμονή του δημοψηφίσματος θα μπορούσε να κρίνει τα πάντα.

Ο Ερντογάν μπορεί να επιθυμεί να επιταχύνει την επιχείρηση της Αλ Μπαμπ, ώστε να την εμφανίσει ως στρατιωτική νίκη. Έχει αρκετό χάρισμα και τα μέσα ενημέρωσης για να το κάνει. Αλλά αν η επιχείρηση αποτύχει και η Αλ Μπαμπ δεν καταληφθεί, αυτό θα μπορούσε να αυξήσει τα «όχι» στο δημοψήφισμα.

Πολλοί ειδικοί αναρωτιούνται εάν με τη βελτίωση του καιρού και την πιθανή στήριξη από τον Τραμπ, η Τουρκία θα ξεκινήσει μια μεγάλη επίθεση για την κατάληψη της Αλ Μπαμπ τον Φεβρουάριο. Το ερώτημα είναι αν ο Ερντογάν βλέπει την Αλ Μπαμπ ως ρίσκο ή μια ευκαιρία για το προσεχές δημοψήφισμα. Έπειτα από το θάνατο 5 Τούρκων στρατιωτών από VBIED και τον τραυματισμό 9 άλλων κοντά στην Αλ Μπαμπ, ο Ερντογάν χωρίς αμφιβολία πρέπει να το σκεφθεί πολύ σοβαρά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


19 Ιαν 2017


Σε νέο βίντεό τους προειδοποιούν την Τουρκία να σταματήσει την ανάγνωση του Κορανίου μέσα στην Αγία Σοφία γιατί κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο

Kατά των χριστιανικών πληθυσμών της Τουρκίας και ειδικότερα κατά του ναού της Αγίας Σοφίας στην Κωνσταντινούπολη, τον οποίο απειλούν ότι θα κατεδαφίσουν, στρέφονται Τούρκοι τζιχαντιστές του ISIS σε νέο βίντεo που έδωσαν στη δημοσιότητα.

Η ισλαμική οργάνωση κατηγορεί την Τουρκία ότι έχει «παραστρατήσει από τον δρόμο του Αλλάχ» και πως γι’ αυτό το λόγο θα την εντάξουν στο Χαλιφάτο τους ώστε να την επαναφέρουν στον σωστό δρόμο.

Παράλληλα, το βίντεο προειδοποιεί, ξανά, την Τουρκία να σταματήσει την ανάγνωση του Κορανίου μέσα στην Αγία Σοφία γιατί κάτι τέτοιο είναι ανεπίτρεπτο.

Να σημειωθεί πως ήδη από τον περασμένο Αύγουστο, το Ισλαμικό Κράτος μέσα από το περιοδικό προπαγάνδας του Dabiq καλεί όλους όσοι εντάσσονται στις τάξεις τους να επιτεθούν στους Χριστιανούς και την Ελληνορθόδοξη Εκκλησία καλώντας τους να «σπάσουν το σταυρό».

Το βίντεο που αναρτήθηκε σε ιστότοπο των τζιχαντιστών στις 16 Ιανουαρίου, έχει διάρκεια 3,5 λεπτών, ενώ εμπεριέχει εικόνες από την πρόσφατη επίθεση στο κλαμπ Ρέινα της Κωνσταντινούπολης.

«Το καθεστώς Ερντογάν θα πληρώσει ακριβά για τους τεμενάδες στους απίστους. Δεν υπάρχει Αγιά Σοφιά. Δεν υπάρχει Τοπ Καπί. Θα βρείτε συντρίμμια και σπασμένες εικόνες. Το τρομο-δόγμα των Τούρκων τζιχαντιστών έχει στόχο την Τουρκία. Αλλά αποδέκτη τη Δύση», αναφέρουν χαρακτηριστικά.

Να σημειωθεί ότι μεγάλες μηχανές αναζήτησης έχουν αφαιρέσει ήδη το βίντεο.

Πηγή Voria




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος χρησιμοποιεί «κυνηγούς ταλέντων» στους ιστοτόπους κοινωνικής δικτύωσης και άμεσης ανταλλαγής μηνυμάτων προκειμένου να στρατολογήσει δυσαρεστημένους νέους στην Γερμανία, ορισμένοι εκ των οποίων ηλικίας ακόμα και 13 ή 14 ετών, έγινε σήμερα γνωστό από τον επικεφαλής της υπηρεσίας αντικατασκοπείας της χώρας.

«Στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης δραστηριοποιούνται κυνηγοί ταλέντων οι οποίοι προσεγγίζουν τους νέους και προσπαθούν να τους κάνουν να ενδιαφερθούν με την (ισλαμιστική) ιδεολογία» δήλωσε ο Χανς Γκέοργκ Μάασεν σε δημοσιογράφους ξένων ΜΜΕ στο Βερολίνο.

Ο ίδιος ανέφερε την υπόθεση μιας Γερμανομαροκινής έφηβης, της Σάφια Σ., που κατηγορείται ότι μαχαίρωσε έναν αστυνομικό σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό στο Ανόβερο τον περασμένο Φεβρουάριο και ενός 12χρονου Γερμανοϊρακινού αγοριού που αποπειράθηκε να πυροδοτήσει δύο εκρηκτικούς μηχανισμούς στην πόλη Λουντβιχσχάφεν στη δυτική Γερμανία τον Δεκέμβριο.

Περίπου το 20% των 900 ανθρώπων από την Γερμανία που υπολογίζεται ότι στρατολόγησε το Ισλαμικό Κράτος για να πολεμήσουν στο Ιράκ και τη Συρία είναι γυναίκες, ορισμένες ηλικίας 13 ή 14 ετών, σύμφωνα με τον αξιωματούχο.

Οι γερμανικές αρχές παρακολουθούν 548 ισλαμιστές που θεωρείται ότι αποτελούν κίνδυνο για την ασφάλεια, αλλά σύμφωνα με τη γερμανική νομοθεσία δεν επιτρέπεται η σύλληψή τους έως να διαπράξουν κάποιο έγκλημα, σύμφωνα με τον Μάασεν.

Ο επικεφαλής των γερμανικών υπηρεσιών εσωτερικής πληροφόρησης επισήμανε επιπλέον ότι είναι ικανοποιημένος για τον τρόπο που η αστυνομία και αξιωματούχοι των υπηρεσιών ασφαλείας διαχειρίστηκαν επικοινωνιακά την υπόθεση του Άνις Άμρι, του Τυνήσιου που σκότωσε 12 ανθρώπους τη 19η Δεκεμβρίου με ένα φορτηγό, σε μια χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου.

Η υπόθεση πυροδότησε σφοδρές επικρίσεις διότι οι Γερμανικές αρχές είχαν αναγνωρίσει τον Άμρι, ο οποίος είχε φυλακιστεί στην Ιταλία για 4 χρόνια, ως κίνδυνο για την ασφάλεια και τον είχαν ανακρίνει για διάφορες κατηγορίες, αλλά ποτέ δεν είχε τεθεί υπό κράτηση.

Ο Μάασεν είπε επίσης ότι οι ευρωπαϊκές μυστικές υπηρεσίες ερευνούν την ριζοσπαστικοποίηση και άλλων κοινωνικών ομάδων μέσω των ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης, καθώς ολοένα κι αυξανόμενος αριθμός πολιτών που δεν ήταν κατά το παρελθόν πολιτικά ενεργοποιημένοι δείχνουν να προσελκύονται από ακροδεξιές οργανώσεις.

«Το έχουμε δει με το Ισλαμικό Κράτος, αλλά τώρα το βλέπουμε με τους αποκαλούμενους "νομοταγείς πολίτες" που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί. Ανησυχούμε ότι αυτή η ριζοσπαστικοποίηση θα μπορούσε να μετατραπεί σε μια προθυμία διάπραξης βίαιων ενεργειών» τόνισε ο ίδιος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


14 Ιαν 2017


Γράφει ο Τάσος Συμεωνίδης
Ακαδημαϊκός Σύμβουλος
Mοιάζει η «κρίση» αυτή τη φορά να μην είναι περιπτωτική και περιστασιακή, πολλά, πάμπολλα σημάδια μαρτυρούν μάλλον μιαν ακατάσχετη δυναμική ιστορικού τέλους του Eλληνισμού.
Χρήστος Γιανναράς
Την ειμαρμένην ουδ’αν είς εκφύγοι
Πλάτων
Η μεταπολιτευτική μας πολιτειακή & πολιτική παρωδία, την οποία επιμένουμε να αποκαλούμε «δημοκρατία» σε πείσμα συσσωρευμένων και συνεχώς αυξανόμενων αποδείξεων περί του αντιθέτου(1), αντιμετωπίζει ασφυκτικές «προκλήσεις»• όπως προσφάτως το έθεσε και σοφός δάσκαλος: «Στην ελλαδική κοινωνία τίποτε δεν καινουργείται με το πέρασμα του χρόνου. H απροκατάληπτη, στοιχειωδώς ρεαλιστική σκέψη αποκλείει και την ελπίδα.»

Στο πολιτικό-κοινωνικό μας σύστημα, που εναγκαλίζεται και ορίζεται μόνο από «δίκια» του δημοσίου και ποτέ τις υποχρεώσεις αυτού προς τον λαουτζίκο, το θέμα της τρομοκρατίας φαντάζει ως απλώς μια ακόμη αδιέξοδος «πρόκληση». Η διαβόητη «περιρρέουσα ατμόσφαιρα» συνδέεται πλέον με μια κοινωνία όπου έχει θεσμοθετηθεί προ πολλού η σιωπή ως το μοναδικό «εργαλείο» αντιμετώπισης των ογκούμενων προβλημάτων. Επικίνδυνες αν όχι εκρηκτικές καθημερινές εξελίξεις, τόσο στα κατ’ ευφημισμόν πλέον «εθνικά θέματα» όσο και στην πραγματικότητα της «καθημερινότητας» και της φθαρμένης και χρεοκοπημένης πολιτικής, εμφανίζονται και περνούν «στο ντούκου» ως λέγει και ο σοφός μας λαός.

Στο ελληνικό αυτό Grand-Guignol η τρομοκρατία παίζει κεντρικό ρόλο. Δεν υπόκειται φυσικά σε κοινωνικές προτεραιότητες, ούτε επηρεάζεται από την κουραστική και μονότονη επανάληψη δημόσιων διαγγελμάτων «αποφασιστικότητας» εκ μέρους των πολιτικών μας (αυτοαποκαλουμένων) ηγετών(2) τα οποία δεν επιβεβαιώνουν τίποτε άλλο παρά την ύπαρξη του αδιεξόδου και την απόλυτη αδυναμία της πολιτείας να εφαρμόσει τους νόμους, να προφυλάξει την κοινωνία από τις βιαιότητες των πνευματικά ημιπληγικών βαρβάρων και τους ένοπλους και βομβιστικούς εκβιασμούς τους, και να επιβάλει την στοιχειώδη τάξη όπως σε άλλες λειτουργούσες χώρες.

Η δολοφονία του Στίβεν Σόντερς έδωσε αφορμή για την επέμβαση της Σκότλαντ Γιαρντ η οποία συνέβαλε δραστικά στην σύλληψη των μελών της "17 Νοέμβρη"

Από την πρώτη στυγερή δολοφονία των papier-mâché «επαναστατών» της 17Ν το 1974 μέχρι σήμερα λίγα έχουν αλλάξει. Με την βοήθεια όμως πολλών, που βεβαίως «σκίζουν τις ρόμπες» τους ισχυριζόμενοι ότι απορρίπτουν το «απελευθερωτικό» έγκλημα και την ανθρωποκτονία «απ’ όπου κι αν προέρχονται»• και που ωρύονται καθημερινά επιμένοντας στην απαίτηση της «διαχείρισης φαινομένων πολιτικής βίας» με απόλυτη τήρηση της «νομιμότητας» (η οποία μεταφράζεται σε πλήρη αδράνεια) αντί για την απλούστερη και αποτελεσματική εφαρμογή κατά γράμμα του νόμου με καταδιωκτικές και κατασταλτικές τακτικές, καταλήγουμε στην παρούσα κατάσταση της επικίνδυνης πολιτικό-υπνικής άπνοιας και άρνησης των πραγματικών διαστάσεων του προβλήματος.

Η σύλληψη π.χ. προ ημερών κακοποιού «μαχήτριας πόλης» δικαίως θεωρήθηκε επιτυχία, πλην όμως το τι επακολούθησε έδειξε γλαφυρότατα το άσφαιρο της γενικότερης «αντιτρομοκρατικής» πολιτικής των ελληνικών κυβερνήσεων, αλλά και την εξάρτηση της παρούσης κυβερνήσεως από (επιεικώς) ιδεολογικούς παλιμπαιδισμούς και ανόητες δικαιολογίες στην υποτίθεται προσπάθεια να παταχθεί το τρομοκρατικό έγκλημα.

Παρερχόμενοι προς στιγμήν τους ανάπηρους λεονταρισμούς του τύπου «Η αριστερά είναι η κύρια δύναμη απέναντι στην τρομοκρατία», κρίνουμε αυτή την στιγμή με βάση την δεδομένη πια «κουλτούρα ανοχής» των «αρχών» μπροστά στους κατά καιρούς συλλαμβανόμενους «μαχητές» και στα διάφορα «δίκια» τους που μεταβάλλονται εύκολα σε μέσα γελιοποίησης των «θεσμών» και των εκπροσώπων τους.

Εντός ωρών από την σύλληψη της «μαχήτριας» π.χ. τόσο αυτή όσο και ο καταδικασμένος και έγκλειστος «σύντροφος» της πέρασαν στην αντεπίθεση με ανακοινώσεις, αναρτήσεις, απεργίες «πείνας και δίψας», και δικαστικές διαμαρτυρίες και προσβολές εν όψει της θεωρούμενης «απαγωγής» ενός ανηλίκου τέκνου τους από τις αρχές. Οι τελευταίες έμειναν απλώς παγωμένες και «πολιτικά ορθές».

Το θέμα έλαβε ευρύτατες διαστάσεις στα «μέσα», ενεπλάκησαν δικηγόροι γνωστοί για την υποστήριξη παρομοίων «μαχητών», και φτάσαμε και στις αναπόφευκτες θριαμβολογίες των αιωνίων «ανένταχτων αγωνιστών λευτεριάς» που ανενόχλητοι απειλούν, προκαλούν, και εξωθούν σε πράξεις βίας με την βοήθεια ιστοτόπων που περιέργως παραμένουν αλώβητοι από ενοχλητικές παρεμβάσεις τους νόμου αν και οι λεπτομέρειες της λειτουργίας τους είναι γνωστές ακόμη και στον θυρωρό της πολυκατοικίας τους.

Και ναι μεν οι εσωτερικής κοπής τρομοκράτες καλά κρατούν αλλά πλέον το καθ’ ημάς «κράτος» έχει να αντιμετωπίσει και μια απείρως μεγαλύτερη και ταχύτατα αναπτυσσόμενη απειλή δηλαδή αυτής της ισλαμικής τρομοκρατίας.

Οι οιωνοί είναι από κακοί μέχρι χείριστοι. Η μεταβολή της χώρας σε στέρνα υγειονομικής συλλογής των μουσουλμανικών ανεπιθύμητων ροών από την «φίλη» Τουρκία μας έχει προκαλέσει ένα σοβαρότατο τραύμα που χειροτερεύει καθημερινά και απειλεί το σύνολο της ελληνικής (υπνώτουσας) κοινωνίας.


Η όχι και τόσο ξαφνική απόφαση της άλλης «φίλης» μας Γερμανίας να αρχίσει την «επαναπροώθηση», κοινώς άδειασμα, των πολλών surplus μουσουλμάνων, που την κατέκλυσαν το καλοκαίρι του 2015, στην ευτυχούσα, αναπτυσσόμενη, και πλούσια Ελλάδα, αρχής γενομένης από Μάρτιο, έρχεται να προσθέσει μια επιπλέον ωρολογιακή βόμβα στα θεμέλια της κοιτίδος της δημοκρατίας. Βεβαίως, η γερμανική χειρονομία είναι «σύννομος» αφού εκπηγάζει από την γνωμοδότηση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, δηλαδή ενός οργάνου με καμιά απολύτως δημοκρατική νομιμοποίηση και συνταγματική ταυτότητα που κινείται, αποφασίζει, και εκτελεί κατ’ εντολή, την οποία «ο κόσμος έχει τούμπανο και μεις [και η Μέρκελ] κρυφό καμάρι».

Φυσικά η πολιτική ορθότης απαγορεύει δια ροπάλου την οποιαδήποτε σύνδεση μουσουλμανικών ροών και δημιουργίας μονίμων πυρήνων εντός συνόρων που οδηγούν στην εκδήλωση τρομοκρατικών φαινομένων. Η τραγική αλήθεια είναι όμως τελείως διαφορετική.

● Η συνεχώς αυξανόμενη ευρωπαϊκή πείρα αποτελεί αδιάσειστη απόδειξη του ρόλου μουσουλμανικών ολοτήτων στην καλλιέργεια και δημιουργία «ριζοσπαστικοποίησης» που οδηγεί απ’ ευθείας σε πράξεις τρομοκρατικής βίας οι οποίες είναι αποτέλεσμα ισλαμικού φανατισμού.
● Η μόνιμη επωδός της πολιτικής ορθότητας για «ήπια διαχείριση του νεανικού παραβατικού αυθορμητισμού», και την αποφυγή «δαιμονοποίησης θρησκειών και κοινοτήτων» αποδεικνύεται μάνα εξ ουρανού για τους «παραβατικούς», όψιμους αλλά και ήδη ψημένους, οι οποίοι σαφώς γνωρίζουν τις τεράστιες αδυναμίες που ο «ανθρωπισμός» αυτός και οι πολιτικές θεωρητικές μονομανίες των φιλελευθέρων καλλιεργούν στις δυτικές κοινωνίες.
● Ειδικά στην περίπτωση της Ελλάδος, οι όποιοι τζιχαντιστές δεν έχουν παρά να ενημερωθούν για την μακρά παράδοση φιλικότητας των ελληνικών κυβερνήσεων προς μουσουλμάνους «μαχητές ανεξαρτησίας» και την υποχωρητικότητα της Ελλάδος σε εξωτερικές πιέσεις για την πρακτικώς αυτοδιάθεση των μουσουλμάνων εντός των ορισμών της «πολυπολιτισμικής κοινωνίας». Η μελέτη αυτή χωρίς αμφιβολία θα τους πείσει ότι τουλάχιστον στη φάση της προετοιμασίας τους θα συναντήσουν ελάχιστα εμπόδια.
● Άλλος θετικότατος οιωνός για τους επιδόξους «ριζοσπαστικοποιημένους» είναι και η συσσωρευμένη πείρα της αδιανόητης ανεκτικότητας της ελληνικής «πολιτείας» προς την παράνομη μετανάστευση γενικότερα και ειδικά προς την παράνομη μετανάστευση από πρωτόγονες ασιατικές και αφρικανικές μουσουλμανικές κοινωνίες (πάντοτε εμφορούμενη από το πνεύμα του «ανθρωπισμού»).
● Τέλος οι «ριζοσπαστικοποιημένοι παραβατικοί», στην απίθανη περίπτωση συλλήψεως τους, θα έχουν ευρύτατες ανέσεις που θα περιλαμβάνουν άδειες από τις φυλακές και άφθονες έτσι ευκαιρίες δραπέτευσης με την άδεια των αρχών.

Μέχρι στιγμής, η Ελλάς έχει αποφύγει τις μαζικές καταστροφές και ανθρώπινες απώλειες της ισλαμικής τρομοκρατίας που έχουν πλήξει άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Το παρελθόν όμως ούτε κατά διάνοια δεν αποτελεί εγγύηση του παρόντος. Η κατακλυσμική κατάρρευση της Μέσης Ανατολής, η ταχεία αποσύνθεση της «κοσμικής» Τουρκίας με την εισβολή του τζιχαντισμού και την διολίσθηση του πολιτικού συστήματος προς τον θρησκευτικό ολοκληρωτισμό και τον παρανοϊκό νέο-οθωμανισμό αλά Ερντογάν, και η ανυπαρξία ευρωπαϊκής «ολοκληρωμένης» στρατηγικής για σκληρή «διαχείριση» του τζιχαντισμού αφήνουν ελάχιστα περιθώρια αισιοδοξίας για την ελληνική κατάσταση.


Κάτι που δεν αντιλαμβάνονται (ή δεν θέλουν να αντιληφθούν) οι πολιτικοί μας «ηγέτες» σήμερα είναι το ό,τι, στην παρούσα κατάσταση, οι ευρωπαϊκές «αξίες» -οι οποίες γενικώς παραμένουν δημιουργικά συγκεχυμένες- τείνουν προς την ιδιότητα της τροχοπέδης στην κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που έχει δημιουργηθεί και χειροτερεύει συνεχώς. Τα επείγοντα μέτρα που απαιτούνται όμως είναι μάλλον απίθανο να υιοθετηθούν από την παρούσα κυβέρνηση που εξακολουθεί να διαπιστώνει αισιόδοξα «βελτιώσεις στο κλίμα» της παράνομης μετανάστευσης και να δηλώνει ότι προχωρεί και στην επιβολή πειθαρχίας στο «χάος».

Άπειρες φορές στο παρελθόν έχουμε υποστηρίξει ότι αν η Ελλάδα θέλει να διατηρεί ελπίδες στην παρούσα κατάσταση αυξανόμενης αστάθειας και συνεχώς μεταλλασσόμενων απειλών πρέπει να υιοθετήσει μεθόδους και «διαχειριστικές διαδικασίες» που θα αποτελούν την πλήρη απόρριψη της ανεκτικότητας και του ψευδό-δημοκρατισμού που μας κληρονόμησε η μεταπολίτευση. Χωρίς την αποφασιστική αυτή στροφή το λίκνο της δημοκρατίας πολύ σύντομα θα βυθισθεί στις επιπτώσεις της χρόνιας αδράνειας, της πολιτικής διαφθοράς και αγυρτείας, και της πυρετώδους καλλιέργειας ψευδαισθήσεων που αποτελούν τους «πυλώνες» της σημερινής κατάστασης. Και τότε «το πεπρωμένον φυγείν αδύνατον».

Σημειώσεις
1 Η δημοκρατία δεν ορίζεται μόνον από τυπικώς ελεύθερες εκλογές, 300 της βουλής συν μισθωτό προσωπικό, και ωκεανό νόμων ελάχιστοι εκ των οποίων εφαρμόζονται. Η αναπνέουσα και δημιουργός δημοκρατία συντίθεται από στοιχεία τα οποία είτε δεν ήσαν ποτέ μέρη της πολιτικής μας «κουλτούρας» είτε αν προς στιγμήν εμφανίσθηκαν δεν πέτυχαν ποτέ να στεριώσουν διότι η Ελλάς ίσως μπορεί, αλλά καταφανώς δεν θέλει. Τελικώς, για να παραφράσω εδώ τους λόγους του Κλεμανσό, ως έκφραση απελπισίας, «η δημοκρατία είναι τόσο απαιτητική που δεν μπορεί να αφεθεί στους έλληνες πολιτικούς και τα ποίμνια τους».
2 Όπως η πρόσφατος δήλωσις του κυρίου αρχηγού της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως.


Πηγή RIEAS


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



11 Ιαν 2017


Της Δρ. Μαρίας Χρ. Αλβανού

Το ζήτημα της εγχώριας τρομοκρατίας ήρθε πρόσφατα ξανά στο προσκήνιο. Συλλήψεις, έρευνες και ποινικές διώξεις που αφορούν τρομοκρατική δράση δείχνουν ότι η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει (ως χώρα που ανήκει στην Ευρώπη) μόνο τον κίνδυνο του ισλαμιστικού δικτύου, αλλά και εγχώριων ομάδων με προσανατολισμό αναρχικό-ακραίο αριστερό.

Τα ευρήματα της ελληνικής αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας θα αξιολογηθούν από τις δικαστικές αρχές στα πλαίσια των αποδιδόμενων κατηγοριών στα ποινικώς διωκόμενα πρόσωπα, σύμφωνα με τις δικονομικές διαδικασίες.

Σε αυτή τη φάση μπορούμε να επισημάνουμε με βάση όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας τα κάτωθι:

Φαίνεται να υπάρχει ουσιαστική, ενεργητική συμμετοχή του γυναικείου φύλου στην ελληνική τρομοκρατία, που συνάδει με όσα επικρατούν σε τέτοιου ιδεολογικού χώρου τρομοκρατικά σχήματα και στο εξωτερικό, εδώ και πάρα πολλά χρόνια (ήδη από τις δεκαετίες του '70 και '80).

Ο επιχειρησιακός ρόλος των γυναικών έχει πλεονεκτήματα στη τρομοκρατική δράση, κυρίως λόγω των στερεοτύπων που τις θέλουν (ακόμη) να θεωρούνται από την κοινωνία ως μη βίαιες και άρα μη επικίνδυνες. Έτσι καταφέρνουν να διαφεύγουν της προσοχής και σχεδόν «υπεράνω υποψίας» μπορούν να δρουν με μεγαλύτερη ευκολία και συχνά πολύ πιο αποτελεσματικά από τους άντρες. Ακόμη, η συγκριτική μελέτη της συμμετοχής των γυναικών σε τρομοκρατικές οργανώσεις μας δίδει σημαντικές πληροφορίες για την αφοσίωση τους και πολλές φορές τη σκληροπυρηνική ιδεολογική τους τοποθέτηση.

Η εγχώρια σκηνή της τρομοκρατίας προφανώς δεν είναι αμελητέα ποσότητα, όσον αφορά τις προκλήσεις για την ασφάλεια που αντιμετωπίζει η χώρα και τη δυνατότητα πραγματοποίησης επιθέσεων. Αν τα στοιχεία που έχουν δημοσιοποιηθεί απηχούν όντως την πραγματικότητα επιχειρησιακής ετοιμότητας, τότε φαίνεται να υπάρχει σοβαρή οργάνωση και σχεδιασμός που θα μπορούσαν να πλήξουν διάφορες υποδομές, αλλά και να προετοιμάσουν επιθέσεις ενάντια σε πρόσωπα του πολιτικού και δημόσιου βίου. Απώλεια ανθρώπινων ζωών, υλικές ζημίες και πολιτικές συνέπειες ως αποτέλεσμα σχεδιαζόμενων τρομοκρατικών χτυπημάτων συνθέτουν ένα πολύ αρνητικό σενάριο για την ελληνική κοινωνία και πολιτεία.

Η ελληνική πολιτεία πρέπει να απαντήσει στην πρόκληση της ριζοσπαστικοποίησης στη βία που αφορά μορφές αναρχικού και ακροαριστερού εξτρεμισμού. Το σύνθημα «άκου τον τρομοκράτη» (που χρησιμοποιούμε στη μελέτη του φαινομένου της τρομοκρατίας) δεν έχει να κάνει με την αποδοχή της ρητορικής του. 'Έχει να κάνει με την ανάγκη να αντιληφθούμε καταρχήν ότι οι τρομοκράτες εκμεταλλεύονται τα οποιαδήποτε κακώς κείμενα, προβλήματα και συνθήκες (βιοτικές, κοινωνικές, πολιτικές, οικονομικές) για να στρατολογήσουν μέλη και να δημιουργήσουν συμπαθούντες. Επίσης, έχει να κάνει με την κατανόηση των προσωπικοτήτων των ανθρώπων που αναλαμβάνουν την ένοπλη, βίαιη δράση. Όσο χρήσιμες από άποψη «προπαγανδιστική» για μια οργάνωση είναι οι προκηρύξεις-μανιφέστα της, άλλο τόσο χρήσιμες είναι για τις αρχές και τους μελετητές.

Έχουμε ξεπεράσει προ πολλού την εποχή των «κλειστών» οργανώσεων. Η μορφή των ομάδων (cells) που επικοινωνούν ιδεολογικά και κοινωνούν επιχειρησιακά χαρακτηρίζει και το εγχώριο τρομοκρατικό φαινόμενο. Έχουμε λοιπόν σχήματα τρομοκρατικής δράσης ευέλικτα και ανοιχτά. Για τον λόγο αυτόν οι αστυνομικές επιχειρησιακές επιτυχίες, αν και αξιέπαινες, δεν επιλύουν το πρόβλημα, ούτε δύνανται να οδηγήσουν σε εξάρθρωση του τρομοκρατικού δικτύου. Μάλιστα, επειδή η τρομοκρατία έχει κατεξοχήν επικοινωνιακή διάσταση, μετά από συλλήψεις και πλήγματα σε δομές τρομοκρατικής δράσης, δυστυχώς θα πρέπει οι αρχές να βρίσκονται σε επαυξημένη ετοιμότητα.

Τα χτυπήματα «συμπαράστασης», «συσπείρωσης» και «δήλωσης παρουσίας» από μέλη που διαφεύγουν τη σύλληψη, αλλά και ομάδες του ίδιου ιδεολογικού χώρου και κοινής δράσης είναι αναμενόμενα.

Τα ζητήματα ασφάλειας για το 2017 που αφορούν την Ελλάδα είναι πολλά και περίπλοκα. Η αντιμετώπιση τους δεν μπορεί να εξαντληθεί σε (αναγκαία) μέτρα ασφάλειας. Με βάση και το γενικότερο διεθνές τρομοκρατικό τοπίο -που πλέον αποτελεί πρότυπο επιχειρησιακών μεθόδων και δομής που μιμούνται ομάδες άσχετα από τον ιδεολογικό τους χαρακτήρα και τον τόπο δράσης- απαιτείται η μελέτη της δυναμικής των εγχώριων σχημάτων τρομοκρατικής βίας. Όσο και αν η «πνευματική σκιά» της εποχής της 17 Νοέμβρη δεν έχει εξαφανιστεί, υπάρχει πλέον μια νέα πραγματικότητα που πρέπει να αντιμετωπιστεί με σύγχρονους όρους.

* Εγκληματολόγος - Ειδική σε θέματα τρομοκρατίας
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



9 Ιαν 2017


Tου Κωνσταντίνου Φίλη

Στα τέλη του 2015, το αυτοαποκαλούμενο «Ισλαμικό Χαλιφάτο» ξεκίνησε τις τρομοκρατικές ενέργειες σε ευρωπαϊκό έδαφος, απόρροια της εδαφικής του υποχώρησης σε Συρία και Ιράκ και με στόχο τα όποια πλήγματα αφενός να κλονίσουν το αίσθημα ασφάλειας πολιτών κρατών που το έπλητταν στρατιωτικά ή βοηθούσαν όσους τον πολεμούν στο πεδίο των μαχών, αφετέρου να στείλει μήνυμα ισχύος, διατηρώντας ζωντανό τον μύθο του και κατ επέκταση υψηλό το φρόνημα των υποστηρικτών του. Ο Columb Strack, αναλυτής της IHS, εκτιμά πως «καθώς το Ισλαμικό Χαλιφάτο συρρικνώνεται γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι το σχέδιο που είχε για διακυβέρνηση αποτυγχάνει και η οργάνωση αναθεωρεί την στάση της. Ως αποτέλεσμα αυτού, δυστυχώς, αναμένουμε αύξηση στις μαζικές επιθέσεις και σαμποτάζ σε οικονομικές δομές στην Συρία, στο Ιράκ και αλλού συμπεριλαμβανομένης και της Ευρώπης».

Αξίζει, λοιπόν, σε αυτό το σημείο να επισημανθεί ο μη συριακός χαρακτήρας της εν λόγω τρομοκρατικής οργάνωσης με στόχο τη διεύρυνση της ακτίνας επιρροής της και τη συνολική επικράτηση απώτερος στόχος που χρησιμοποιείται ως πηγή έμπνευσης και κίνητρο προσέλκυσης νέων μαχητών ανά τον κόσμο. Διαθέτει στους κόλπους της πολλούς ξένους μαχητές, ενώ έχει δημιουργήσει δύο ζώνες ελέγχου/επιχειρησιακής δράσης: α) σε Ιράκ και Συρία, β) σε περιοχές που τρομοκρατικές οργανώσεις δηλώνουν υποταγή (βλ. AQAP στην Υεμένη, al-Maqdis Ansar Bayt Sina στην Αίγυπτο, Jund al-Khilafah στην Αλγερία) ή από τις οποίες αντλεί μαχητές (π.χ. Τυνησία) ή όπου υπάρχει πρόσφορο έδαφος για να αναπτύξει δίκτυα και πυρήνες ριζοσπαστικοποίησης (π.χ. Αφγανιστάν, Πακιστάν, αν και η ύπαρξη των Ταλιμπάν δυσχεραίνει την προσπάθεια του). Το Χαλιφάτο απευθύνεται, επίσης, σε κάθε μουσουλμάνο απανταχού της γης, που μπορεί να βρει νόημα στη σύμπλευση του με αυτό η συμβολή του μπορεί να είναι οποιασδήποτε μορφής, από στρατολογητής, καθοδηγητής και εκτελεστής έως και να προσφέρει κάλυψη σε επιθέσεις και μαχητές.

Η ανασφαλής Ευρώπη

Επιχειρησιακά, η αποτροπή τρομοκρατικών επιθέσεων δεν μπορεί να γίνει στην ολότητά της. Δεν είναι μόνο η αδυναμία αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ αστυνομικών, δικαστικών και (εν γένει) αρχών ασφαλείας, αλλά και η φύση των ενεργειών που δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας. Ως προς το πρώτο, η λειτουργία της Σένγκεν παραμένει στρεβλή, εφόσον υπάρχουν κοινά σύνορα τα οποία δεν συμπληρώνονται με κοινές αστυνομικές/δικαστικές υπηρεσίες προκειμένου τόσο ο συντονισμός όσο και η ταχύτητα ανταλλαγής πληροφορίων, σκιαγράφησης προφίλ υπόπτων και λήψης αποφάσεων να είναι άρτιος και αποδοτικός. Ο δε τρόπος δράσης με μοναχικούς λύκους, μικρά ή υποτυπώδη συντονιστικά κέντρα, ο βαθμός φανατισμού, οι πρωτόγονες μέθοδοι (π.χ. οχήματα ή άνθρωποι λειτουργούν σαν κινούμενες βόμβες) καθιστούν περίπου αδύνατη, αφενός την έγκαιρη πρόληψη, αφετέρου την επιχειρησιακή αντιμετώπιση τυχόν επίθεσης. Ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί πως ο «εγκέφαλος» της πολύνεκρης τρομοκρατικής ενέργειας στο Παρίσι, στις 13 Νοεμβρίου 2015, όσο και ο δράστης του Βερολίνου (στις 19 Δεκεμβρίου 2016), διέφυγαν, λειτουργώντας περισσότερο ως γκάγκστερ και λιγότερο ως «μάρτυρες».

Η απήχηση του Χαλιφάτου σε βάθος χρόνου

Σε βάθος χρόνου, η μεταχείριση των σουνιτικών πληθυσμών θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό αν οι εξτρεμιστικές οργανώσεις θα περιθωριοποιηθούν ή θα βρεθούν στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης με τους Σιιτες -δευτερευόντως και τους Κούρδους. Άρα, όπως εκτίμησε πρόσφατα έκθεση του United States Institute of Peace, ακόμη και αν το Χαλιφάτο χάσει όλο το έδαφος που κατέχει θα εξακολουθήσει να είναι σε θέση να εκμεταλλεύεται τη σουνιτική δυσαρέσκεια και να υποκινεί τη σουνιτική δυσαρέσκεια τα επόμενα 5-10 χρόνια σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη και άλλες χώρες. Συνεπώς, η διατήρηση των θρησκευτικών διαιρέσεων/εντάσεων, ο δεσποτικός τρόπος διακυβέρνησης, οι διεφθαρμένες πολιτικές ελίτ, οι διευρυμένες ανισότητες και η ανάδυση του πολιτικού Ισλάμ αποτελούν παράγοντες οι οποίοι συνδυαστικά με τη γενικευμένη αστάθεια στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο(που μάλλον θα ενταθεί το 2017) θα διατηρήσουν τον κίνδυνο της ασσύμετρης τρομοκρατίας για καιρό και τη δυνατότητα στρατολόγησης ακόμη και αν ηττηθεί επιχειρησιακά το Χαλιφάτο.

Αρκετά εκτεθειμένες θα παραμείνουν γειτονικές χώρες, ιδίως η Τουρκία, αλλά και η Ευρώπη. Μάλιστα, η επικράτηση Τραμπ στις ΗΠΑ και η διεισδυτικότητα αντίστοιχων φωνών στην Ευρώπη, όπου εμφανίζουν τις τρομοκρατικές ενέργειες ως επιβεβαίωση της πολιτισμικής σύγκρουσης Δύσης-Ισλάμ, ρίχνει νερό στον μύλο των τζιχαντιστών, εφόσον θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν το «χάσμα» και τυχόν άκριτη στοχοποίηση των μουσουλμανικού πληθυσμών για να προσηλυτίσουν νέα στελέχη.

* Ο Δρ.Κωνσταντίνος Φίλης είναι Διευθυντής Ερευνών Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων
Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



8 Ιαν 2017


Ιταλικό δημοσίευμα, που βασίζεται σε πηγή των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών, κάνει λόγο για αυξανόμενο κίνδυνο τζιχαντιστικής τρομοκρατίας από το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) στην Αλβανία.

Συγκεκριμένα η «La Repubblica» σε άρθρο της, που αναδημοσιεύει το Βαλκανικό Περισκόπιο, με τίτλο: «Τρομοκρατία, σημαίες του ISIS σε αλβανικά χωριά» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ιδιαίτερα στην ιταλική επαρχία της Απουλίας από Αλβανούς τζιχαντιστές, τονίζοντας ότι ο αριθμός των ατόμων που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί στην Αλβανία έχει αυξηθεί σημαντικά.

«Έφηβοι από τα χωριά Leshnica, Zagorcan και Rremen είναι σαν αυτούς που έκαναν την Ευρώπη να τρέμει. Είναι πιο επικίνδυνα από τον Almir Daci που κατάγεται από την Leshnica και έχει ριζοσπαστικοποιήσει εκατοντάδες άτομα. Ο Almir Daci φέρεται νεκρός από τον περασμένο Μάρτιο στη Συρία», γράφει η «La Repubblica».

Να σημειωθεί ότι αυτά τα χωριά βρίσκονται δίπλα στα ελληνικά σύνορα, βρίσκονται στη Βόρεια Ήπειρο και η Ελλάδα οφείλει να ανησυχεί για την ασφάλεια της ελληνικής μειονότητας.

Το δημοσίευμα, σύμφωνα με την αλβανική albeu.com, δημιουργεί την υποψία ότι πολλοί Αλβανοί που διαβιούν την Απουλία αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τον ιταλικό πληθυσμό στην περιοχή αυτή.

Η ιταλική εφημερίδα επισημαίνει ότι οι Αλβανοί που έχουν ενταχθεί στο Ισλαμικό Κράτος προέρχονται από τις νότιο-ανατολικές περιοχές της Αλβανίας. Προσθέτει, ακόμη, ότι είναι γνωστό ότι Αλβανοί εμπλέκονται σε εγκληματικές ομάδες οι οποίες λειτουργούν κυρίως στην επαρχία του Μπάρι με τη διακίνηση ναρκωτικών και όπλων.

Πηγή Τribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Στα τεμένη στην Γερμανία όπου κηρύττουν υπερσυντηρητικοί ισλαμιστές, γνωστοί ως ριζοσπαστικοί σαλαφιστές θα πρέπει να απαγορευτεί η λειτουργία τους, οι κοινότητες τους να διασπαστούν και οι ιεροκήρυκες τους να απελαθούν, δήλωσε ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας και ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Der Spiegel .

«Αναφορικά με αυτό το ερώτημα, τάσσομαι υπέρ της μηδενικής ανοχής», δήλωσε ο Γκάμπριελ, όταν του τέθηκε το ζήτημα ότι ο Τυνήσιος Άνις Άμρι δράστης της τρομοκρατικής επίθεσης στην χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου είχε έρθει σε επαφή με σαλαφιστές κήρυκες του μίσους.

Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη της τρομοκρατικής επίθεσης που είχε αποτέλεσμα 12 νεκρούς.

«Η λειτουργία τεμενών όπου λειτουργούν σαλαφιστές πρέπει να απαγορευτεί, να διασπαστούν οι κοινότητες τους και οι ιεροκήρυκες να απελαθούν. Και το ταχύτερο δυνατό», τόνισε ο Γκάμπριελ στην συνέντευξη του που δημοσιεύτηκε το Σάββατο.

Στην Γερμανία τα πρόσφατα χρόνια έχει καταγραφεί μια ραγδαία αύξηση στον αριθμό σαλαφιστών.

Τον Νοέμβριο ο επικεφαλής της υπηρεσίας μυστικών πληροφοριών της Γερμανίας (BND) είχε τονίσει στο πρακτορείο Ρόιτερς ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις της υπηρεσίας, υπάρχουν στην χώρα περίπου 40.000 ισλαμιστές, εκ των οποίων 9.200 σαλαφιστές.

Η κυβέρνηση της καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ, στην οποία συμμετέχουν οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD), έχει καταθέσει νέες προτάσεις μέτρων ασφαλείας ως απάντηση στην επίθεση του Βερολίνου, προκαλώντας μια έντονη διαμάχη ενόψει των εκλογών που θα διεξαχθούν φέτος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



7 Ιαν 2017


Η Γερμανία δεν προχώρησε στην απέλαση τουλάχιστον 50 ισλαμιστών, που θεωρούνται πιθανώς επικίνδυνοι, παρότι έχει απορρίψει τα αιτήματα ασύλου τους, αναφέρεται σε δημοσίευμα.

Το περιοδικό Der Spiegel έγραψε την Παρασκευή ότι περί τους 50 ισλαμιστές των οποίων έχει απορριφθεί το αίτημα ασύλου βρίσκονται στη λίστα της αστυνομίας με τα πρόσωπα που συνιστούν πιθανή απειλή για τη δημόσια τάξη και σημείωνε ότι συνολικά στη λίστα με τους επικίνδυνους ισλαμιστές βρίσκονται 548 άνθρωποι.

Τον Σεπτέμβριο ο υπουργός Εσωτερικών της Γερμανίας Τόμας ντε Μεζιέρ προειδοποίησε ότι η χώρα αντιμετωπίζει αριθμό ρεκόρ (πάνω από 500) πιθανώς επικίνδυνων ισλαμιστών, οι οποίοι θα μπορούσαν να διαπράξουν σοβαρά εγκλήματα με πολιτικό κίνητρο.

Στις αρχές Δεκεμβρίου τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο αριθμός των ακραίων ισλαμιστών στις γερμανικές φυλακές αυξήθηκε κατά 30% τον περασμένο χρόνο ξεπερνώντας τους 150.

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Την άποψη ότι αργά ή γρήγορα ο Isis θα πλήξει και την χώρα του εξέφρασε σε δυο συνεντεύξεις, στις εφημερίδες Il Giornale και Quotidiano Nazionale, ο επικεφαλής της ιταλικής αστυνομίας Φράνκο Γκαμπριέλι.

«Θέλω να το πω με πολύ ωμό τρόπο. Αργά ή γρήγορα θα πληρώσουμε και εμείς ένα τίμημα. Δεν υπάρχει αμφιβολία, δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες. Ελπίζουμε να είναι σε όσο γίνεται πιο περιορισμένη κλίμακα», πρόσθεσε ο Γκαμπριέλι.

Ο επικεφαλής της ιταλικής αστυνομίας έκανε γνωστό επίσης ότι «οι έρευνες που πραγματοποιήθηκαν, πολλές φορές έπειτα από απελάσεις, απέδειξαν ότι σημαντικός αριθμός των προσώπων που ετέθησαν υπό προσωρινή κράτηση στην Ιταλία επειδή θεωρήθηκε ότι παρείχαν στήριξη στον Isis όντως ετοιμάζονταν να πραγματοποιήσουν επιθέσεις και να δολοφονήσουν αθώους πολίτες».

Ο Φράνκο Γκαμπριέλι, πάντως, είναι της άποψης ότι «ο ιταλικός λαός θα ηττηθεί μόνον αν επιτρέψει να αλλάξουν οι καθημερινές συνήθειές του» και πως οι απελάσεις των υπόπτων πρέπει να συνεχιστούν με τον ταχύτερο δυνατό ρυθμό «αμέσως μετά την καταδικαστική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου».

Όπως και ο ιταλός πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλόνι και ο Γκαμπριέλι θεωρεί ότι οι ακραίες ιδέες του ισλαμικού φονταμενταλισμού μπορούν να διαδοθούν κυρίως μέσα στις φυλακές «διότι υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν απαντήσεις για την κοινωνική και οικονομική τους κατάσταση μέσα στην θρησκευτική διάσταση».

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



3 Ιαν 2017


Γράφει ο Γ. Καπόπουλος

Πώς μεταφράζεται σε πολιτικό κόστος ή όφελος η αστάθεια και η ανασφάλεια που προκαλούν στην Τουρκία οι ένοπλες επιθέσεις του ΡΚΚ και των παρακλαδιών του και η τυφλή βία των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους;

Με άλλα λόγια ποιο είναι το κυρίαρχο συναίσθημα ως αντίδραση στην πλειοψηφία του πληθυσμού: Η συσπείρωση γύρω από τον Ερντογάν επειδή η πατρίδα κινδυνεύει ή η μαζική διαρροή σημαντικού τμήματος της εκλογικής βάσης που χρεώνει στους χειρισμούς του τον βαρύ φόρο αίματος, αποσταθεροποίησης και αβεβαιότητας που πληρώνει η χώρα;

Μέχρι την άνοιξη του 2015 και πιο συγκεκριμένα τις εκλογές του Απριλίου της ίδιας χρονιάς όπου η είσοδος του Κουρδικού HDP στη Βουλή στέρησε από το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ την κοινοβουλευτική αυτοδυναμία, ήταν ανοικτός ο δίαυλος της απευθείας διαπραγμάτευσης της κυβέρνησης με τον έγκλειστο στο Ιμραλι, Οτσαλάν, με τακτικό συνομιλητή του τον επικεφαλής της Υπηρεσίας Πληροφοριών ΜΙΤ, Φιντάν, στενό συνεργάτη του Ερντογάν. Από τις συνομιλίες προέκυπταν συνεχείς εκκλήσεις του Οτσαλάν για τερματισμό του ένοπλου αγώνα και αποχώρηση των μαχητών στο Ιράκ.

Την ίδια περίοδο, στα τέλη του 2014 αρχές του 2015, η Άγκυρα υπό την πίεση των ΗΠΑ στον απόηχο της ραγδαίας προέλασης των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ τον Ιούλιο του 2014 πήρε αποστάσεις από αυτούς διακόπτοντας μια πολύπλευρη στήριξη που ξεκίνησε το 2011.

Τα παραπάνω είναι ευρύτατα γνωστά στην Κοινή Γνώμη η οποία νομιμοποιείται να θέσει το ερώτημα γιατί Τζιχαντιστές και Κούρδοι που ήταν συνομιλητές οι δεύτεροι και προστατευόμενοι οι πρώτοι της κυβέρνησης Ερντογάν μεταλλάχτηκαν σε θανάσιμους εχθρούς της Άγκυρας τα τελευταία δύο χρόνια.

Ποιος άλλωστε έχει ξεχάσει την προκλητική δήλωση του επικεφαλής της ΜΙΤ, Φιντάν, ότι οι Tζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους είναι μια συνιστώσα των περιφερειακών ισορροπιών το ίδιο αναγκαίοι όσο τα φίδια στη φύση;

Αν προσθέσουμε στα παραπάνω και τη μη αντιστρέψιμη πορεία προς την ύφεση της τουρκικής οικονομίας που προαναγγέλλει το τέλος μιας φούσκας που στηρίχθηκε κατά κύριο λόγο στον κατασκευαστικό τομέα και στην κατανάλωση με ταυτόχρονα εκτόξευση του εσωτερικού δανεισμού, όλα μαζί αθροιστικά δίνουν την αίσθηση ότι πλησιάζει το τέλος μιας δεδομένης, διαρκώς αυξανόμενης και στη χειρότερη περίπτωση στάσιμης ηγεμονικής πρωτοκαθεδρίας του Ερντογάν και του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ στην κοινή γνώμη της Τουρκίας.

Με τον ορίζοντα σκοτεινό, χωρίς προοπτική αποκλιμάκωσης της βίας και επανόδου στους ρυθμούς ανάπτυξης του παρελθόντος, η πολιτική κυριαρχία του Ερντογάν προβάλλει στην καλύτερη περίπτωση ως υποθηκευμένη.

Υπάρχει δηλαδή για τον πρόεδρο και την κυβέρνηση κάθε κίνητρο για την όσο το δυνατόν το συντομότερο διεξαγωγή του δημοψηφίσματος για τη Συνταγματική Μεταρρύθμιση που εγκαθιδρύει προεδρικό σύστημα που παραπέμπει σε εξουσίες σουλτάνου.

Είναι βέβαιο ότι τόσο οι επιθέσεις τυφλής βίας των Τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, όσο και οι στοχευμένες ένοπλες επιθέσεις του ΡΚΚ θα συνεχισθούν και θα κλιμακωθούν στην πορεία προς το δημοψήφισμα.

Έτσι θα εξακολουθήσουν να αναδεικνύουν και την κατάσταση μεταξύ αποδιοργάνωσης και διάλυσης στην οποία έχουν περιέλθει οι Ένοπλες Δυνάμεις και η Αστυνομία στην Τουρκία λόγω των πρωτοφανών εκκαθαρίσεων πραγματικών ή φανταστικών ερεισμάτων του Δικτύου του Ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν.

Αθροιστικά η εικόνα θα μπορούσε να αποδομήσει έως να εκμηδενίσει το ηγετικό προφίλ του Ερντογάν, να του χρεώσει ταυτόχρονα την ευθύνη της μετωπικής σύγκρουσης με αντιπάλους, με τους οποίους συνομιλούσε ή και συνεργαζόταν μέχρι πρόσφατα, αλλά και την πρωτοφανή στην Ιστορία της Τουρκίας μετά το 1923 αποδιοργάνωση του Στρατού και των Σωμάτων Ασφαλείας.

Τέλος είναι υπεράνω αμφιβολίας ότι η Τουρκία μάλλον επικυρώνει τις επιλογές που έχουν χαράξει για τη Συρία, Μόσχα, Τεχεράνη και Δαμασκός παρά τις συνδιαμορφώνει ή έστω τις επηρεάζει.

Τέλος εποχής
Όλα μαζί αθροιστικά δίνουν την αίσθηση ότι πλησιάζει το τέλος μιας δεδομένης, διαρκώς αυξανόμενης και στη χειρότερη περίπτωση στάσιμης ηγεμονικής πρωτοκαθεδρίας του Ερντογάν και του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ στην κοινή γνώμη της Τουρκίας.

Ημερησία

Σχόλιο ιστολογίου: Μια σημερινή εξέλιξη αποδεικνύει πως η Τουρκία βυθίζεται σε μια πολιτικο-ισλαμική χούντα, ένα καθεστώς απόλυτης ηγεμονίας του Ερντογάν. Με δηλώσεις του ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης, μέσα στα πλαίσια των δηλώσεων ως προς την τελευταία δολοφονική τρομοκρατική ενέργεια στην Κωνσταντινούπολη, την ευθύνη της οποίας ανέλαβε το Ισλαμικό Κράτος, αφού θύμισε τις σχέσεις της Τουρκίας του Ερντογάν με το Ισλαμικό Κράτος των Τζιχαντιστών, έστρεψε τις ευθύνες στον ίδιο τον Τούρκο πρόεδρο. Ως "απάντηση", η τουρκική κυβέρνηση λίγο μετά τις δηλώσεις του κ. Κιλιντσάρογλου, ανακοίνωσε πως παραχωρεί τεθωρακισμένο όχημα για την προστασία του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης, επειδή υπάρχουν πληροφορίες για επικείμενη απόπειρα δολοφονίας του. Το μήνυμα απολύτως σαφές. Στην Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν απαγορεύονται αυστηρά οι οποιεσδήποτε αναφορές σε ευθύνες του Ερντογάν για τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην Τουρκία...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Σε σοβαρό κίνδυνο Τουρκία και Ευρώπη

Του Κωνσταντίνου Φίλη

Στα τέλη του 2015, το αυτοαποκαλούμενο «Ισλαμικό Χαλιφάτο» ξεκίνησε τις τρομοκρατικές ενέργειες σε ευρωπαϊκό έδαφος, απόρροια της εδαφικής του υποχώρησης σε Συρία και Ιράκ και με στόχο τα όποια πλήγματα αφενός να κλονίσουν το αίσθημα ασφάλειας πολιτών κρατών που το έπλητταν στρατιωτικά ή βοηθούσαν όσους τον πολεμούν στο πεδίο των μαχών, αφετέρου να στείλει μήνυμα ισχύος, διατηρώντας ζωντανό τον μύθο του και κατ επέκταση υψηλό το φρόνημα των υποστηρικτών του.

Ο Columb Strack, αναλυτής της IHS, εκτιμά πως «καθώς το Ισλαμικό Χαλιφάτο συρρικνώνεται γίνεται όλο και πιο ξεκάθαρο ότι το σχέδιο που είχε για διακυβέρνηση αποτυγχάνει και η οργάνωση αναθεωρεί την στάση της. Ως αποτέλεσμα αυτού, δυστυχώς, αναμένουμε αύξηση στις μαζικές επιθέσεις και σαμποτάζ σε οικονομικές δομές στην Συρία, στο Ιράκ και αλλού συμπεριλαμβανομένης και της Ευρώπης».

Αξίζει, λοιπόν, σε αυτό το σημείο να επισημανθεί ο μη συριακός χαρακτήρας της εν λόγω τρομοκρατικής οργάνωσης με στόχο τη διεύρυνση της ακτίνας επιρροής της και τη συνολική επικράτηση απώτερος στόχος που χρησιμοποιείται ως πηγή έμπνευσης και κίνητρο προσέλκυσης νέων μαχητών ανά τον κόσμο. Διαθέτει στους κόλπους της πολλούς ξένους μαχητές, ενώ έχει δημιουργήσει δύο ζώνες ελέγχου/επιχειρησιακής δράσης:

α) σε Ιράκ και Συρία,

β) σε περιοχές που τρομοκρατικές οργανώσεις δηλώνουν υποταγή (βλ. AQAP στην Υεμένη, al-Maqdis Ansar Bayt Sina στην Αίγυπτο, Jund al-Khilafah στην Αλγερία) ή από τις οποίες αντλεί μαχητές (π.χ. Τυνησία) ή όπου υπάρχει πρόσφορο έδαφος για να αναπτύξει δίκτυα και πυρήνες ριζοσπαστικοποίησης (π.χ. Αφγανιστάν, Πακιστάν, αν και η ύπαρξη των Ταλιμπάν δυσχεραίνει την προσπάθεια του).

Το Χαλιφάτο απευθύνεται, επίσης, σε κάθε μουσουλμάνο απανταχού της γης, που μπορεί να βρει νόημα στη σύμπλευση του με αυτό η συμβολή του μπορεί να είναι οποιασδήποτε μορφής, από στρατολογητής, καθοδηγητής και εκτελεστής έως και να προσφέρει κάλυψη σε επιθέσεις και μαχητές.

Η ανασφαλής Ευρώπη

Επιχειρησιακά, η αποτροπή τρομοκρατικών επιθέσεων δεν μπορεί να γίνει στην ολότητά της. Δεν είναι μόνο η αδυναμία αποτελεσματικής συνεργασίας μεταξύ αστυνομικών, δικαστικών και (εν γένει) αρχών ασφαλείας, αλλά και η φύση των ενεργειών που δεν αφήνει περιθώρια αισιοδοξίας.

Ως προς το πρώτο, η λειτουργία της Σένγκεν παραμένει στρεβλή, εφόσον υπάρχουν κοινά σύνορα τα οποία δεν συμπληρώνονται με κοινές αστυνομικές/δικαστικές υπηρεσίες προκειμένου τόσο ο συντονισμός όσο και η ταχύτητα ανταλλαγής πληροφορίων, σκιαγράφησης προφίλ υπόπτων και λήψης αποφάσεων να είναι άρτιος και αποδοτικός.

Ο δε τρόπος δράσης με μοναχικούς λύκους, μικρά ή υποτυπώδη συντονιστικά κέντρα, ο βαθμός φανατισμού, οι πρωτόγονες μέθοδοι (π.χ. οχήματα ή άνθρωποι λειτουργούν σαν κινούμενες βόμβες) καθιστούν περίπου αδύνατη, αφενός την έγκαιρη πρόληψη, αφετέρου την επιχειρησιακή αντιμετώπιση τυχόν επίθεσης. Ενδιαφέρον στοιχείο αποτελεί πως ο «εγκέφαλος» της πολύνεκρης τρομοκρατικής ενέργειας στο Παρίσι, στις 13 Νοεμβρίου 2015, όσο και ο δράστης του Βερολίνου (στις 19 Δεκεμβρίου 2016), διέφυγαν, λειτουργώντας περισσότερο ως γκάγκστερ και λιγότερο ως «μάρτυρες».

Η απήχηση του Χαλιφάτου σε βάθος χρόνου

Σε βάθος χρόνου, η μεταχείριση των σουνιτικών πληθυσμών θα καθορίσει σε σημαντικό βαθμό αν οι εξτρεμιστικές οργανώσεις θα περιθωριοποιηθούν ή θα βρεθούν στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης με τους Σιιτες -δευτερευόντως και τους Κούρδους.

Άρα, όπως εκτίμησε πρόσφατα έκθεση του United States Institute of Peace, ακόμη και αν το Χαλιφάτο χάσει όλο το έδαφος που κατέχει θα εξακολουθήσει να είναι σε θέση να εκμεταλλεύεται τη σουνιτική δυσαρέσκεια και να υποκινεί τη σουνιτική δυσαρέσκεια τα επόμενα 5-10 χρόνια σε Συρία, Ιράκ, Λιβύη και άλλες χώρες. Συνεπώς, η διατήρηση των θρησκευτικών διαιρέσεων/εντάσεων, ο δεσποτικός τρόπος διακυβέρνησης, οι διεφθαρμένες πολιτικές ελίτ, οι διευρυμένες ανισότητες και η ανάδυση του πολιτικού Ισλάμ αποτελούν παράγοντες οι οποίοι συνδυαστικά με τη γενικευμένη αστάθεια στον αραβικό και μουσουλμανικό κόσμο(που μάλλον θα ενταθεί το 2017) θα διατηρήσουν τον κίνδυνο της ασσύμετρης τρομοκρατίας για καιρό και τη δυνατότητα στρατολόγησης ακόμη και αν ηττηθεί επιχειρησιακά το Χαλιφάτο.

Αρκετά εκτεθειμένες θα παραμείνουν γειτονικές χώρες, ιδίως η Τουρκία, αλλά και η Ευρώπη. Μάλιστα, η επικράτηση Τραμπ στις ΗΠΑ και η διεισδυτικότητα αντίστοιχων φωνών στην Ευρώπη, όπου εμφανίζουν τις τρομοκρατικές ενέργειες ως επιβεβαίωση της πολιτισμικής σύγκρουσης Δύσης-Ισλάμ, ρίχνει νερό στον μύλο των τζιχαντιστών, εφόσον θα επιχειρήσουν να εκμεταλλευτούν το «χάσμα» και τυχόν άκριτη στοχοποίηση των μουσουλμανικού πληθυσμών για να προσηλυτίσουν νέα στελέχη.

* Ο Δρ. Κωνσταντίνος Φίλης είναι Διευθυντής Ερευνών Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων
MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου