Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Μαρ 2017


Γράφει ο Χρήστος Μπουσιούτας

Γράφω όχι γιατί πιστεύω ότι τα λόγια μου θα αλλάξουν κάτι…
Αλλά για να θυμάμαι ποιος είμαι εγώ.
Για να μην αλλάξει εμένα αυτή η βρομιά και η σαπίλα…
Για να μην πάψω να νιώθω, ότι αφέντης της ζωής και οδηγός των διαδρομών μου είμαι εγώ και κανένας άλλος…
«Δυστυχία σου Ελλάς με τα τέκνα που γεννάς!
Ώ Ελλάς, ηρώων χώρα, τί γαϊδάρους βγάζεις τώρα;»... *
Στην χειρότερη στιγμή της μεταπολιτευτικής ιστορίας του τόπου, η χώρα είχε την ατυχία να την κυβερνά ότι πιο μικρό και ασήμαντο έχει να επιδείξει, από την επανασύσταση του Ελληνικού κράτους μέχρι σήμερα.

Ένα άσχετο και ανίκανο «μπουλούκι» πολιτικών, στενόμυαλοι υπουργοί και βουλευτές, ελεεινοί υπηρέτες ντόπιων και ξένων συμφερόντων, κυνικοί, δειλοί αριβίστες, η τέλεια ενσάρκωση μιας επικίνδυνης και αξιολύπητης μετριότητας.

Έως χθες, είχαμε αναθέσει τις τύχες αυτής της χώρας σε ένα σάπιο καθεστώς, σε διεφθαρμένους πολιτικούς που καταλήστεψαν τον δημόσιο πλούτο της και την χρεοκόπησαν, σήμερα στηρίξαμε τις ελπίδες μας σε ηλιθίους, που με τις ανέφικτες ιδεοληψίες και εμμονές τους την φτωχοποίησαν και συνεχίζουν την καταστροφή της από το σημείο που την άφησαν οι προηγούμενοι.

Και εκείνο που σε τρομάζει περισσότερο είναι, όταν διαπιστώνεις ότι το πουλόβερ του «τέλειου» κόσμου μας άρχισε να ξηλώνεται στις άκρες του, από εκείνους που πίστευες ότι το έπλεκαν.

Μια Φούχτα πεποιθήσεις όριζαν την ζωή μας και αυτές μας πρόδωσαν γρήγορα.

Στον κρατήρα της οικονομικής βαρβαρότητας, έχουν χαθεί πια οι αποδείξεις, έχουν ανακατευτεί τα κουστούμια και οι μάσκες, οι εικόνες, οι άνθρωποι, τα συναισθήματα.

Πρόσωπα χωρίς σχήμα, ανέκφραστα, το μόνο καλό, η σκέψη κάποιου όμορφου δειλινού, κάποιων καλών αναμνήσεων.

Ξαφνικά οι φωνές και οι διαμαρτυρίες σταμάτησαν, όπως σβήνει το μουρμουρητό του κοινού με το σήκωμα της αυλαίας.

Σε λίγο αυτή η παράσταση θα τελειώσει.
Οι “βομβαρδισμοί” των μέτρων θα σταματήσουν γιατί δεν θα έχει μείνει τίποτα όρθιο πια.
Μέσα σε μια νύχτα θα πέσει η κουρτίνα της σκηνής του τσίρκου.

Οι ακροβάτες και οι ζογκλέρ θα μαζέψουν τα σύνεργα τους, οι κλόουν θα ξεβαφτούν, οι θηριοδαμαστές θα διπλώσουν τα μαστίγια τους, τα «ζώα» θα μπουν στα κλουβιά τους, οι ταχυδακτυλουργοί θα φύγουν με τα καπέλα και τα περιστέρια τους και στην σκηνή που κάποτε απλωνόταν το πολύχρωμο τσίρκο θα μείνουν τα σκουπίδια και οι αναμνήσεις.

Η τρέλα του πύργου της Βαβέλ θα τελειώσει και η πόρτα του υπογείου που πετούσαν όλα όσα έβλαπταν την «τέλεια» εικόνα τούτης της χώρας θα ανοίξει διάπλατα.

Τότε θα αρχίσουν οι απολογισμοί και η απόδοση των ευθυνών.
Ο τελάλης θα πάρει γύρα τις γειτονιές να φωνάξει το μοναδικό έγκυρο στοιχείο, που είναι το οριστικό τέλος αυτού του λαού.

Ήρθε η ώρα η προετοιμασμένη από καιρό χώρα, να πεθάνει. Το θέλουν οι ξένοι, συνέργησαν σε αυτό τα ντόπια πολιτικά αηδόνια.

Τα σύγχρονα πειραματόζωα «φούσκωσαν» τελείωσε ο ρόλος τους και η αποστολή τους.

Το μόνο που μένει είναι η βαριά ανάσα ενός λαού, που σφίγγει και πιέζει το στήθος, όπως μια ταφική τελετή αγαπημένου φίλου.

Δυστυχώς η χώρα αυτή τελείωσε. 
Είναι ανώφελο να πιστεύει κανείς ότι θα αλλάξουν τα πράγματα. 
Το μόνο που απομένει είναι ο προσδιορισμός της καταληκτικής ημερομηνίας, το τράβηγμα από την πρίζα.

Αυτό είναι το τέλος μιας μακράς άθλιας διαδρομής, ένα τέλος που η χώρα το περιμένει πια με μια επιθανάτια γαλήνη που της προσφέρει η γνώση και η αποδοχή του οριστικού τέλους που έρχεται…

* Γιώργος Σουρής, ο ποιητής που σατίριζε πολιτικούς και τραπεζίτες και προτάθηκε από τη βουλή για Νόμπελ Λογοτεχνίας...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

"Γενναίες" ρυθμίσεις χρεών προαναγγέλονται από τους κουτοπόνηρους, για χρέη προς ασφαλιστικά ταμεία, δημόσιο κλπ.
Μας κάνουν δηλαδή την χάρη οι απατεώνες να δώσουμε σε δόσεις αυτά που δόλια μας φόρτωσαν στην πλάτη σαν χρέη δικά μας.
Χρέη του πολιτικού συστήματος διαπλοκής, χρέη του χρηματοπιστωτικού συστήματος, και γενικά χρέη που δεν  δημιούργησε ο ίδιος ο λαός, αλλά η καμόρα που κυβερνά τριάντα τόσα χρόνια τώρα.

Κι αν κάποιος απ' τους κουτοπόνηρους αντιτείνει: "ναι, αλλά τα ασφαλιστικά χρέη είναι χρέη του καθενός", θα του πούμε πως μέχρι την αρχή των μνημονίων και της χρεοκοπίας η εισφοροδιαφυγή ήταν δραματικά μικρότερη της σημερινής, και στο μεταξύ γιγαντώθηκε πρώτον επειδή οι εισφορές αυξήθηκαν προκειμένου να καλυφθούν οι τρύπες των ταμείων που άφησαν διαχρονικά οι ληστοκυβερνήσεις καθώς και το PSI του χοντρού εγκληματία και δεύτερον διότι όταν μειώνονται οι μισθοί, και όταν λόγω ανεργίας στον οικογενειακό προγραμματισμό μπαίνουν τα μισά και βγάλε χρήματα, τότε προέχει η επιβίωση και όχι η συνέπεια προς τα ασφαλιστικά ταμεία, που έτσι κι αλλιώς καταληστευμένα όπως είναι δεν παρέχουν καμία εγγύηση για την ανταποδοτικότητα (το ύψος) της σύνταξης που θα δώσουν, ούτε καν αν θα δώσουν σύνταξη.
Εξ άλλου ποιός θέλει να μην πληρώνει το ασφαλιστικό του ταμείο όταν έχει την δυνατότητα, αφού απ' αυτό εξαρτάται η περίθαλψή του και η σύνταξη του στα γεράματα;

Τα ξέρουν όλα αυτά οι κουτοπόνηροι, αλλά είναι παλιό τους κολπάκι πρώτα να σε φέρνουν σε αδυναμία πληρωμής ώστε να γιγαντώνονται τεχνητά τα χρέη σου, ύστερα να σε κατηγορούν για κακοπληρωτή, μπαταχτσή και απατεώνα και στο τέλος τάχα μεγαλόθυμα να σου δίνουν την δυνατότητα να εξοφλήσεις τα χρέη που χωρίς αυτούς δεν θα είχες, με δόσεις.

Έτσι πιστεύουν -εξ ου και κουτοπόνηροι- πως μ' έναν σμπάρο πετυχαίνουν πολλά τρυγόνια:
- Πως αποδεχόμενοι την "ευκολία" των δόσεων αποδεχόμαστε ντε φάκτο το ύψος των πλασματικών χρεών που μας έχουν φορτώσει.
- Πως θα τους χρωστάμε χάρη, που πιθανόν να εξαργυρωθείσ τις κάλπες.
- Πως (το σπουδαιότερο) απασχολημένοι με την αποπληρωμή των δόσεων πεντ'-έξι ρυθμίσεων που ο καθένας θα κάνει, θα βρισκόμαστε συνεχώς με σκυμένο κεφάλι προσηλωμένοι στην διαχείριση της φτώχειας μας, ώστε να μην αντιδρούμε στις εγκληματικές τους ενέργειες εναντίον του κράτους, των συμφερόντων των πολιτών, του Συντάγματος, της ίδιας της δημοκρατίας.

Το παιχνίδι χοντραίνει και είναι επιστημονικά πονηρό, πλην όμως εφαρμόζεται από ημιαγράμματους κουτοπόνηρους, από βλάκες με πτυχία και ντοκτορά, από φραγκάτους ημιπαράνομους ενοχικούς, που επειδή στην σημερινή συγκυρία δηλώνουν "αριστεροί", είναι ακόμη πιό ενοχικοί, και ακόμη πιό αποφασισμένοι να κλείσουν στόματα, μάτια, συνειδήσεις, όλα όσα θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε αντίδραση και φυσιολογική εξέγερση.

Γι αυτό και είναι αμφίβολο αν τελικά θα το κερδίσουν.
Γιατί το παίζουν άγαρμπα, βιαστικά, αγχωτικά.

Εμάς όμως μας αρέσει που μας πιέζουν έτσι άγαρμπα, χοντρά, κουτοπόνηρα.
Γιατί όσο το ελατήριο συμπιέζεται άτσαλα, τόσο υπάρχει μεγαλύτερη πιθανότητα, να σκάσει στην μούρη τους!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Διαβάσαμε την είδηση και… εντυπωσιαστήκαμε. Η Ολομέλεια της Βουλής αποφάσισε την σύσταση Προανακριτικής Επιτροπής για τον Γιάννο Παπαντωνίου. Διακόσιοι πενήντα δύο ταγοί του Έθνους (252 βουλευτές) ψήφισαν να ερευνηθεί ο βίος και η πολιτεία του πρώην υπουργού Εθνικής Άμυνας, ο οποίος υπηρέτησε επί των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ.

Ο προεδρεύων του σώματος, ο ποιητής κ. Τάσος Κουράκης, ενημέρωσε τον ελληνικό λαό ότι η Επιτροπή θα συγκροτηθεί από 21 μέλη και θα παραδώσει το πόρισμά σε τρεις μήνες. Να προβλέψουμε το αποτέλεσμα από τώρα; ΑΘΩΟΣ (και κρατείστε την ημερομηνία). Διότι δεν θα ασχοληθούν με την ουσία, αλλά με τον εντυπωσιασμό της κοινής γνώμης.

Στην ουσία ελάχιστοι από αυτούς που ψήφισαν το έκαναν με την καρδιά τους. Άλλοι έχουν έγνοια την Siemens, άλλοι την Novartis, και οι νέοι του ΣΥΡΙΖΑ και των ΑΝΕΛ σου λένε μην προκύψει και σε εμάς παρόμοια ιστορία, αν χάσουμε την εξουσία. Νέοι στο πολιτικό κουρμπέτι, αλλά έμαθαν γρήγορα…

Ο Πρωθυπουργός της χώρας ήταν φωτιά και τσεκούρι στη Βουλή. Υποσχέθηκε «όλα στο φως» και δεν έχω λόγους να μην τον πιστέψω. Νέος είναι, καθαρός μέχρι της στιγμής και θα είναι τρελός να βάλει το δάκτυλό του στο μέλι. Διότι, όπως διαπίστωσε, τίποτα δεν μένει στο σκοτάδι αν αφεθούν οι εισαγγελείς να κάνουν τη δουλειά τους χωρίς παρεμβάσεις. Ο άλλος είχε τους λογαριασμούς στην Ελβετία και ήταν ήσυχος και μία μέρα έρχονται οι Ελβετοί και τον δίνουν εν ψυχρώ στις ελληνικές αρχές. Και για όσους χαμογελούν, σύντομα ούτε η Σιγκαπούρη θα είναι παράδεισος για τους διεφθαρμένους.

“Όσο έχουμε εμείς την πλειοψηφία σ’ αυτή τη Βουλή και θα την έχουμε για πολλά ακόμα χρόνια, δεν πρόκειται να αφήσουμε τίποτα να πέσει κάτω”, είπε ο Αλέξης Τσίπρας. Μακάρι να τηρήσει αυτή την υπόσχεση διότι τις άλλες δεν τις τήρησε…

Στα Χανιά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης επέλεξε να μιλήσει στον συνάδελφο Γιώργο Σαχίνη, που κάνει καθαρή δημοσιογραφία, όχι αθηναϊκή, και δεν μασά τα λόγια του. Τον ανάγκασε να παρουσιάσει τα σχέδια του αναφορικά με την κρίση και -με το συμπάθιο- τον άκουσα να ομιλεί ως τον Αλέξη όταν ήταν στην αντιπολίτευση. Βεβαίως, έχει δικαίωμα να πιστεύει στο Πρόγραμμα του, να νομίζει ότι είναι διαφορετικός από τους άλλους… Αλλά, δεν βλέπει πως τούτος ο βράχος που κόλλησε στο λαιμό της Ελλάδας δεν μετακινείται από μία παράταξη; Απαιτεί τα χέρια όλων…

Στο Φάληρο, από τα στούντιο του Σκάι, ο πρώην πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης εμφανίστηκε ως τιμητής των πάντων. Τι είπε;

«Πιστεύω ότι τώρα στην Ελλάδα είναι μια έκτακτη κατάσταση η οποία χρειάζεται μια λύση με προσφυγή σε εκλογές» ανέφερε και υπογράμμισε: «Σχέδιο δεν πιστεύω να υπάρχει. Φοβάμαι το ατύχημα. Φοβάμαι τον τρόπο που γίνεται η διαπραγμάτευση. Η διαπραγμάτευση γίνεται επί μήνες, η αξιολόγηση δεν γίνεται και πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι όσο δεν γίνεται αξιολόγηση τα πράγματα γίνονται χειρότερα».

Σίγουρα, η χώρα βρίσκεται σε έκτακτη κατάσταση. Υπάρχει κανείς που διαφωνεί; Αλλά κάποιος φταίει ρε γαμώτο μου για να φτάσει η Ελλάδα στην καταστροφή. Και δεν δημιούργησαν την κρίση τούτοι οι πιτσιρικάδες που μας κυβερνούν. Την βρήκαν. Ναι, είπαν ένα σωρό μπούρδες για να εκλεγούν, όπως ακριβώς και ο καθένας πολιτικός στην Ελλάδα όταν βρίσκεται στην αντιπολίτευση. Τον παράδεισο μας υπόσχονται και μας στέλνουν στην κόλαση.

Και δεν θα υποστηρίξω ότι δεν φταίνε. Οι ερασιτεχνισμοί του πρώτου εξαμήνου προκάλεσαν τεράστια προβλήματα. Και δεν ομιλώ μόνο για την εξαμηνία του Γιάνη Βαρουφάκη, που ήταν όντως καταστροφική. Αλλά και για τον λεονταρισμό του δημοψηφίσματος και για ένα σωρό άλλες βλακώδεις αποφάσεις. Δεν μπορώ, όμως, και να αγνοήσω το αποτέλεσμα των εκλογών του Σεπτεμβρίου του 2015. Ο λαός επιβράβευσε τον Αλέξη και τους νεανίες του ΣΥΡΙΖΑ, και πιστεύω ότι τους έκανε πιο λογικούς. Γίναν όλοι ίσοι κι όμοιοι στην Ελλάδα, βασικά γίναν φανατικά μνημονιακοί. Έτσι όπως το έγραψε ο Αλέξης Παπαχελάς στο περίφημο άρθρο του στην Καθημερινή…

Το ερώτημα και το βασικό πρόβλημα είναι τι συμβαίνει απ’ εδώ και πέρα. Οι πολίτες γνωρίζουν αυτό που αρνούνται να καταλάβουν οι πολιτικοί. Ότι, η κρίση τελειώνει μόνο αν ενωθούν όλες οι υγιείς δυνάμεις του τόπου. Διαφορετικά θα τελειώσει με εθνική τραγωδία που θα μπορούσε να προέλθει από ένα «ατύχημα», όπως είπε και ο κ. Σημίτης, ο οποίος προσπαθεί αλλά δεν μπορεί να ξεχάσει το «ατύχημα» των Ιμίων, όταν για πρώτη φορά «γκριζαρίστηκε» το Αιγαίο.

Η οικονομική κρίση, την οποία προκάλεσαν οι πολιτικοί -ΟΧΙ οι ξένοι- πρέπει να αντιμετωπιστεί εθνικά και σε κλίμα ενότητας όλων των δυνάμεων. Οι δανειστές είναι αυτό που λέει η λέξη: ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ. Δεν θα αλλάξουν ούτε μία γραμμή από τις απαιτήσεις τους εάν αύριο φύγει ο Αλέξης και έρθει ο Κυριάκος. Του το είπανε στο Βερολίνο. Όπως το είχαν πει και στο σημερινό Πρωθυπουργό και δεν τους άκουσε. Οι δανειστές δεν βλέπουν φάτσες, κόμματα, και παρατάξεις. Βλέπουν μόνο αριθμούς.

Οι πολίτες το κατάλαβαν… Πότε θα το αντιληφθούν οι πολιτικοί;

Η χώρα καίγεται, οι άνθρωποι καταστρέφονται… Δεν αντιδρά κανείς.

Δεν μπορεί. Προφανώς πρέπει να συμβεί ένα μεγάλο κακό για να ξυπνήσει τούτος ο λαός και να πάρει με τις πέτρες τους πολιτικούς;

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

28 Μαρ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Η πρόωρα γηραιά κυρία(;) των 60 ετών είναι πιά σε εγκεφαλική αφασία και ζητείται επειγόντως ευθανασία.
Κατ' άλλους έχει ήδη πεθάνει και την διατηρούν σε τεχνητή ζωή με μηχανήματα εκ Βρυξελλών, προκειμένου οι στενοί γερμανοί συγγενείς να καρπώνονται την σύνταξή της εις βάρος των υπόλοιπων τέκνων της.

Και σύμφωνα με άλλους όχι μόνον έχει πεθάνει, αλλά και την έχουν ταριχεύσει και διαμελίσει, τα δε διάφορα eurogroups, ευρωπαϊκά κοινοβούλια, κλπ, δεν είναι παρά μέρη που φυλάσσονται κομμάτια της, να βλέπουν να προσκυνούν οι διάφοροι ηλίθιοι φωνάζοντας: θαύμα! θαύμα!

Η Ευρωπαϊκή Ένωση που γεννήθηκε με άλλο όνομα, είχε σκοπό την ένωση των λαών της ηπείρου σε ένα πράγμα, σε μία "ταχύτητα".  Ή τουλάχιστον αυτό λέγανε πως είχε σκοπό.
Σήμερα (προχθές) στην Ρώμη και με την επίσημη παραδοχή πως η "Ένωση" μεταβαίνει σε καθεστώς διαφόρων ταχυτήτων για τα μέλη της, στην ουσία έπαψε να υπάρχει.
Η μετάβασή της από  "ένωση", σε τυραννία του Βορρά έναντι του Νότου, προσυπογράφτηκε και απ΄ τον δικό μας πρωθυπουργό, όλο χαρά και χαμόγελα που θα είναι ο πρώτος ιθαγενής φύλαρχος της επίσημα πιά αποικίας.

Μετά απ' αυτή την χαρά, που θέλει η π@υτάνα να κρυφτεί (εν προκειμένω πολλές π@υτάνες στην Ρώμη) αλλά η ίδια η χαρά δεν την αφήνει κι επειδή οι φερετζέδες και τα προσχήματα έχουν πιά πέσει κι επειδή οι λαοί έχουν αρχίσει να καταλαβαίνουν, τα πράγματα γι αυτούς (τους λαούς) αναμένεται να αγριέψουν περισσότερο.
Ήδη στην Γαλλία η κήρυξη κατάστασης εκτάκτου ανάγκης (οιονεί στρατιωτικός νόμος) διαρκεί ενάμισυ χρόνο χωρίς να ιδρώνει το αυτί και η δημοκρατία κανενός.
Κάτι "ευρωστρατοί" και "ευρωεθνοφυλακές" ήδη προετοιμάζονται, κάτι ψιθυρίζεται ( κι εδώ, σε μάς) για στρατό στα αεροδρόμια, με πρόσχημα βέβαια την ισλαμοτρομοκρατία, μετά και στα λιμάνια, μετά ίσως και στα ΚΤΕΛ, στους δρόμους, στα πανεπιστήμια, και ποιός ξέρει και πού αλλού.

Αν νομίζουμε -όλοι- πως αυτό το τερατούργημα που λέγεται Ευρωπαϊκή  "Ένωση" θα πεθάνει χωρίς να προσπαθήσει να πάρει μαζί του την δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα, είμαστε βαθιά γελασμένοι.
Αν νομίζουμε πως ο βαθιά απολίτιστος και επικίνδυνος αυτός λαός των βησιγότθων, που σήμερα κατοικεί στην λεγόμενη Γερμανία, θα αφήσει το κομμάτι κρέας που κρατάει στα δόντια, και που είναι οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί να του ξεφύγουν τόσο εύκολα, είμαστε όχι απλώς νυχτωμένοι, αλλά μελλοθάνατοι.

Θα πεθάνει η Ευρωπαϊκή "Ένωση" των τοκογλύφων και των ληστών, ναι.
Αλλά θα πάρει μαζί της εκατομμύρια πολίτες, ιδίως του Νότου, θα πάρει μαζί της κοινωνικές κατακτήσεις που αποκτήθηκαν με αγώνες αιώνων...
Θα πάρει μαζί της τον ουμανισμό που μέσα απ' την Αναγέννηση δομήθηκε εδώ, στην ίδια την Ευρώπη...
Θα πάρει μαζί της το νόημα επαναστάσεων και φιλοσόφων, και οραματιστών, και καλλιτεχνών.
Προπαντός θα πάρει μαζί της την ελευθερία του ατόμου, την δυνατότητα σε μιά μη ομογενοποιημένη σκέψη και ζωή.

Η Ευρωπαϊκή "Ένωση" ήδη ψυχορραγεί.
Και οι ρουφιάνοι της, τα "καρακόλια" της οι πρωθυπουργοί και "ηγέτες", έχουν ξεχυθεί ο καθένας στον δικό του λαό, και ζητούν αίμα, αίμα ανθρώπινο για να την κρατήσουν νεκροζώντανη, μέγιστο βαμπίρ και ζόμπι στην ιστορία της ανθρωπότητας.

Αντίσταση, ανυπακοή, ξεσηκωμός...
Τα μόνα όπλα μας, πριν από τον τάφο, που μας σέρνουν!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Δημήτρης Τσιμούρας

Απογοήτευση για τους διαχειριστές της εξουσίας. Ύφεση για το τελευταίο τετράμηνο του 2016, μηδενική η ανάπτυξη για όλη τη χρονιά, είπε η ΕΛΣΤΑΤ. Αναθάρρησαν οι αναπληρωματικοί στο μπάγκο. «Εμείς είμαστε καλύτερη ομάδα αναφώνησαν. Βάλτε εμάς στο παιχνίδι». Οι προπονητές, βέβαια, έχουν τα πλάνα τους.

Όλο το σκηνικό αυτής της τραγωδίας για τον ελληνικό λαό είναι φτιαγμένο με τη «μαγική» λέξη ανάπτυξη. Μ’ αυτήν μας γανώνουν το μυαλό κάνοντάς μας να ελπίζουμε περιμένοντας το… «θαύμα»!

Η επωδός βέβαια γνωστή. «Οι θυσίες του λαού θα πιάσουν τόπο», όταν φυσικά θα… έρθει η ανάπτυξη!

Έτσι, γι αυτό δανείζονται από τους τοκογλύφους - εταίρους.
Γι αυτό τα δίνουν σε τραπεζίτες και άλλους λοιπούς ωφελούμενους, γνωστούς και μη εξαιρετέους...

Γι αυτό ρήμαξαν τα ασφαλιστικά ταμεία...
Γι αυτό συνεχώς μειώνουν μισθούς και συντάξεις...
Γι αυτό εκτίναξαν την ανεργία στα ύψη...
Γι αυτό ξεπουλούν, αξιοποιούν, όπως μας λένε, τη δημόσια περιουσία...
Γι αυτό μας χαρατσώνουν...
Γι αυτό κατάσχουν τις περιουσίες εκείνων που τις έφτιαξαν με τη δουλειά τους...
Γι αυτό ανέβασαν τα χρέη μας σε δημόσιο, τράπεζες, ταμεία και δανειστές σε δυσθεώρητα ύψη...
Γι αυτό διαλύουν τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα...
Γι αυτό ο κοινωνικός αυτοματισμός έγινε επιστήμη...
Γι αυτό τα ΜΑΤ είναι σε δράση και χτυπούν όσους διαμαρτύρονται χωρίς εξαιρέσεις...
Γι αυτό λοιπόν οι ανθρώπινες θυσίες, με την ψαλίδα μεταξύ θανάτων και γεννήσεων να ανοίγει υπέρ των πρώτων δραματικά, (ΕΛΣΤΑΤ)...
Γι αυτό το ψέμα και η απάτη.
Για να πιάσουν οι θυσίες του ελληνικού λαού τόπο!
Θυσίες που αυτοί ως… «σωτήρες» μονομερώς αποφάσισαν!

Βέβαια, η δοκιμασία το Γολγοθά –θέλουν να μας πουν- προοιωνίζει τη χαρά της Ανάστασης. Και οι «νεκροί της κρίσης» θα αναστηθούν και όσα μας έχουν κλέψει θα μας τα επιστρέψουν διπλά και τριπλά, και την εργασία και τις περιουσίες και τα σπίτια και τη χαρά.

Κι όλα αυτά θα γίνουν με την έλευση της ανάπτυξης!

Διαγκωνίζονται οι μνημονιακοί ποιος θα την πρωτοϋποδεχτεί! Μόνο που αυτή δεν έρχεται, είναι δύστροπη και αχάριστη. Αντί να πλησιάσει, απομακρύνεται! «Πάρτε κι άλλα μέτρα, τους λέει, αδιαφορώ για το πολιτικό σας κόστος. Ρίξτε μια ματιά στη Γουατεμάλα, εκεί μ’ έχουν σηκώσει στα χέρια και με κουβαλούν στους ώμους!»

Εκεί, στη Γουατεμάλα, οι τοπικοί «σωτήρες», αφού τήρησαν κατά γράμμα όλα τα προαπαιτούμενα των δανειστών τους, αφού πέρασαν όλες τις αξιολογήσεις -παραμυθιάζοντας ταυτόχρονα τους ιθαγενείς- υποδέχτηκαν την ανάπτυξη μετά φανών και λαμπάδων!

Εκεί, στη Γουατεμάλα της εντυπωσιακής ανάπτυξης, οι μακροοικονομικοί δείκτες ευημερούν!

Δώδεκα οικογένειες έχουν στην κατοχή τους τον πλούτο όλης της χώρας,ενώ μισός πληθυσμός ζει κάτω από το όριο φτώχειας(!),ενώ τα μισά παιδιά υποσιτίζονται!

Εκεί, στη Γουατεμάλα, πετούν τα περισσότερα ελικόπτερα στον κόσμο!

Στο σχετικό εντυπωσιακό ντοκιμαντέρ του Γιώργου Αυγερόπουλου που παρατίθεται φαίνεται ανάγλυφα η κατάσταση που επικρατεί σήμερα εκεί!

ΥΓ. α) Κι όλα αυτά γίνονται και με «αριστερό πρόσημο» και με «ηθικό πλεονέκτημα», εξευτελίζοντας χωρίς ίχνος ντροπής σύμβολα και αξίες! Και φυσικά όχι με το αζημίωτο!
β) Η ανάπτυξη τύπου Γουατεμάλας, η ανάπτυξη γαλέρας, θα έρθει και στην Ελλάδα, αν πετύχουν –δανειστές και πολιτικό προσωπικό- την πλήρη εξαθλίωση του ελληνικού λαού. Μέχρι τότε θα χρειαστεί να αλλάξουν ακόμη πολλές κυβερνήσεις και πρωθυπουργοί, εκτός αν ο ελληνικός λαός τους σταματήσει και πάρει ο ίδιος μόνος του όλα όσα του ανήκουν, με τη δικαιοσύνη τότε να στέκεται στο ύψος της!
γ) Το ντοκιμαντέρ "Υπέροχη μακροοικονομία" είναι της ΕΡΤ του 2010.




Πηγή Faretra


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Τα εξοπλιστικά, που επί πολλά χρόνια κυριάρχησαν στην ελληνική πολιτική σκηνή, επανέρχονται τώρα στο επίκεντρο μέσα από τη συζήτηση στη Βουλή για τη σύσταση ή μη της προανακριτικής επιτροπής. Και σήμερα επανέρχονται όπως ακριβώς επί δεκαετίες μετά τα Ίμια κυριάρχησαν: με επίκεντρο τα σκάνδαλα.

Το ΚΥΣΕΑ που συνήλθε μετά τα Ιμια υπήρξε η βάση για το μεγαλύτερο εξοπλιστικό πρόγραμμα που γνώρισε ποτέ η Ελλάδα – ήταν το αποτέλεσμα του σοκ που υπέστη η χώρα από εκείνη την περιπέτεια.

Δυστυχώς, ένα πολύ μεγάλο τμήμα των προγραμμάτων που αποφασίστηκε εκείνη την περίοδο, αλλά και αργότερα, συνοδεύτηκαν άλλοτε από οσμές και άλλοτε από αποδείξεις σκανδάλων. Κι όσο πιο μεγάλα τα προγράμματα, τόσο πιο μεγάλα και τα σκάνδαλα – σκάνδαλα φυσικά διεθνή, ιδίως με εμπλοκή γερμανικών εταιριών, καθώς από τη Γερμανία ήταν που η Ελλάδα των τελευταίων είκοσι ετών προμηθεύτηκε τη μερίδα του λέοντος των οπλικών της συστημάτων. Επίσης δυστυχώς, μέχρι σήμερα, πολλά από αυτά τα ζητήματα δεν έχουν ακόμα πλήρως διαλευκανθεί.

Το χειρότερο όμως δεν είναι αυτό, αν και συνιστά ένα τεράστιο πρόβλημα για τα ζητήματα διαφθοράς και το δημόσιο χρήμα στην Ελλάδα και που λόγω των ασύλληπτων μεγεθών επιβάρυνε δραματικά και την οικονομική κατάσταση της χώρας που οδηγήθηκε τελικά στην πτώχευση.

Η πιο τραγική διάσταση των εξοπλιστικών είναι άλλη: είναι ότι παρά τα ιλιγγιώδη ποσά που δαπανήθηκαν, η Ελλάδα δεν κατάφερε να βελτιστοποιήσει τις αμυντικές της δυνατότητες – το αντίθετο μάλιστα.

Είναι, λ.χ., χαρακτηριστικό αυτό που συνέβη με τα γερμανικά άρματα μάχης τύπου Leopard: αγοράσαμε τόσα, που θα περίμενε κανείς ότι ετοιμαζόμασταν για τη σύσσωμη κάθοδο του… Κόκκινου Στρατού στην Ελλάδα, στα χρόνια του Ψυχρού Πολέμου!

Αλλού ήταν οι ανάγκες μας, άλλα αγοράζαμε. Και τα πληρώναμε χρυσάφι, ενώ, ταυτόχρονα, αφήναμε ακάλυπτες άλλες πραγματικές ανάγκες που με τους ίδιους πόρους θα μπορούσαμε να είχαμε πλήρως καλύψει. Και δεν το κάναμε.

Το τραγικό αποτέλεσμα αυτής της ιστορίας είναι ότι σήμερα η Ελλάδα υπολείπεται δραματικά σε υλικό που έχει απόλυτη ανάγκη και αυτό έχει βαρύτατες συνέπειες για την άμυνα της χώρας, σε επικίνδυνους καιρούς.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Επειδή κοντεύουν να πετύχουν τον στόχο τους να μας κάνουν να βαρεθούμε πιά να ασχολούμαστε μαζί τους, ώστε να κάνουν ανενόχλητοι το δωσιλογικό τους έργο, εμείς, σε πείσμα τους, περιγράφουμε σήμερα την βαριεστημάρα μας, την αγυρτεία τους, και τις μεθόδους τους.

Βγήκε αυτές τις μέρες ένα απ' τα καθάρματα που θα έπρεπε ήδη να σαπίζουν στην φυλακή, πρώην δοτός πρωθυπουργός και είπε πως είναι "ορατό το ενδεχόμενο νέου μνημονίου".

Έτσι αρχίζουν πάντα όλα. Με μία δήλωση.
Μετά αρχίζουν οι "διευκρινίσεις": "ναι, όχι, τό 'πα αλλά εσείς δεν καταλάβατε", μπορεί να πέσει και καμιά ψιλοδιάψευση όταν το πρόσωπο είναι αρκούντως φαιδρό και ξεφωνημένο.
Μετά, "σοβαροί" καλεσμένοι παρέα με "σοβαρούς" δημοσιογράφους αρχίζουν να το συζητάνε στα κανάλια, στην αρχή κάτι πεντάλεπτα στα δελτία ειδήσεων, μετά ολόκληρες ενημερωτικές εκπομπές, όπου καλούνται και "αναλυτές", οικονομολόγοι, ανασύρονται σχετικά άρθρα του εξωτερικού, και κάνουν και μίνι γκάλοπ στους δρόμους και στις καφετέριες.
Στο μεταξύ η κυβέρνηση διαρρυγνύει τα ιμάτιά της πως δεν υπάρχει τέτοιο ενδεχόμενο, και πως ούτε που της πέρασε απ' το μυαλό, ενώ η αντιπολίτευση  ζητάει εκλογές και σκίζει τα καλσόν της πως δεν θα ψηφίσει τίποτε άλλο εκτός απ' αυτά που τόσα χρόνια έχει ψηφίσει.
Μετά από λίγο καιρό ένας υπουργός επανέρχεται: "υπάρχουν σκέψεις, αλλά ακόμη τις επεξεργαζόμαστε, και θα υπάρξουν και αντίστοιχα μέτρα ελάφρυνσης των πιό αδύναμων".
Γίνεται ο σχετικός σάλος, βγαίνουν στον αέρα και κάτι "διαρροές" με προσχέδια, όλοι το συζητούν πιά ανοιχτά εκτός απ' την κυβέρνηση που τηρεί σιγή ασυρμάτου, μέχρι που: από κάποια χώρα του εξωτερικού, κάποιος κυβερνητικός επίσημος σκάει επίσημα το παραμύθι "είναι καινούργια απαίτηση των δανειστών, αλλά τους διαμηνύσαμε πως δεν θα το δεχτούμε".
Μετά τα πράγματα μπαίνουν τον δρόμο τους.
Οι "θεσμοί" πάνε, έρχονται, απειλούν, προειδοποιούν, χαμογελούν.
Παίρνουν σειρά οι μενουμευρώπηδες, οι καταστροφολόγοι, οι "λογικοί".
Η λάσπη και τα σκ@τά στον ανεμιστήρα, κι όποιον πάρει η μπάλα.
Μετά αρχίζει το κομματικό "μασάζ" απ' τις κομματικές π@υτάνες στους έγκαυλους κυβερνητικούς βουλευτές και υπουργούς που απειλούν ανυπακοή.
Μετά τα πάντα ψηφίζονται και επανερχόμαστε στην αναμονή για νέα δήλωση, και φτού κι απ' την αρχή.

Και στο μεταξύ ο λαός απαθής και μοιραίος βλέπει και ξαναβλέπει το ίδιο έργο κι όλο και ξανασαστίζει με τα ίδια πράγματα, σαν να βλέπει τον Ζήκο για χιλιοστή εξακοσιοστή όγδοη φορά και να ξαναγελάει με τις ίδιες ατάκες που έτσι κι αλλιώς τις έχει μάθει απ' έξω.

Παράσταση και σκηνικό θανάτου με οσμή σαπίλας και βαρεμάρας.
Η κόπια όμως είναι φτιαγμένη από ειδικό υλικό αθάνατο, να μη φθείρεται απ΄ την επανάληψη, σχεδιασμένη από τα χειρότερα καθάρματα και παιγμένη απ΄τους φτηνότερους παλιάνθρωπους, για τα μάτια του πιό ξεπεσμένου λαού.

Ξέρουν πως δεν θα πεθάνουμε από βαρεμάρα.
Θα την προλάβουν τα νέα μνημόνια και τα νέα μέτρα!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

26 Μαρ 2017


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Π​​ού θα οδηγηθεί η Eυρώπη και ο κόσμος είναι δύσκολο να το προβλέψουν, όχι μόνο οι ευφυείς και με επαρκή κατάρτιση πολίτες, αλλά και οι εξειδικευμένοι επαγγελματίες αναλυτές των διεθνών σχέσεων.

Kύριος συντελεστής της ασάφειας και αβεβαιότητας μοιάζει η αχρήστευση της πληροφορίας. Στην εποχή της «πληροφορικής», των εκπληκτικών ταχυτήτων και της «ελευθερίας» στη μετάδοση της πληροφόρησης, η πληροφορία (τουλάχιστον στο πεδίο της επικαιρικής ενημέρωσης) είναι είδος υπό εξαφάνισιν. Tα Δελτία Eιδήσεων ενός φιλοκυβερνητικού και ενός αντικυβερνητικού «καναλιού» μεταγγίζουν στον πολίτη, που θα ακούσει και τα δυο, μία κυρίως βεβαιότητα, ψηλαφητή: Oτι η «πληροφορία» είναι όπλο μανιασμένης αντιμαχίας, χαλκευμένη εξαπάτηση, σκόπιμη παραπληροφόρηση – ευφυέστατα μεθοδευμένη πλύση εγκεφάλου των μαζών. Kαι δημοσιογραφία δεν είναι το κοινωνικό λειτούργημα ενημέρωσης των πολιτών, αλλά οι επινοήσεις και τα τεχνάσματα παραπλάνησής τους.

Nα πούμε το μαύρο άσπρο, το άσπρο μαύρο, χωρίς ενδοιασμούς και αναστολές – ταλέντο έχει ο δημοσιογράφος που παραποιεί την είδηση έτσι, ώστε να παραμένει αληθοφανής και την αλλοιώνει τόσο, ώστε να μην έχει ερείσματα επέμβασης ο εισαγγελέας. Oπως και στον πόλεμο: να σκοτώνεις και να πληγώνεις, χωρίς να σκοτωθείς ή πληγωθείς – με την ίδια φρενίτιδα, το ίδιο πείσμα και πάθος, όχι για κάποιο όραμα ή κάποια πίστη, αλλά μόνο για τη μέθη της αντιμαχίας, σαν μισθοφόρος πολεμιστής.

Tο 1949 είχε κατορθωθεί να συνεννοηθούν 149 χώρες και να υπογράψουν τέσσερις συνθήκες (βάσεις Διεθνούς Δικαίου) για την «ανθρωπιστική διαχείριση των πολέμων»! – εννοούσαν των τραυματιών, αιχμαλώτων, προσφύγων (είχαν προηγηθεί ανάλογες προσπάθειες και το 1864, το 1906, το 1926). Tο από τότε κιόλας παγκοσμιοποιημένο δυτικοευρωπαϊκό «παράδειγμα», στεγανά ατομοκεντρικό - νοησιαρχικό, επιχειρούσε να αντιτάξει την παιδαριώδη ουτοπία της «σύμβασης» σαν χαλινό της κτηνωδίας που φωλιάζει στην ίδια τη βιοδομή του ανθρώπου.

Στην περίπτωση της σημερινής, καταστατικά χαλκευμένης «πληροφόρησης», του μανιασμένου «πολέμου των εντυπώσεων», τέτοιες απόπειρες χαλιναγώγησης της εμπάθειας μοιάζουν ακόμα πιο αφελείς – εθελότυφλη εμμονή στην ουτοπία: Διακηρύσσονται πάντα και υπογράφονται πομπωδώς οι «Aρχές Δεοντολογίας του Δημοσιογραφικού Eπαγγέλματος», θεμελιωμένες ούτε καν στην άμμο αλλά στην υδαρή αστάθεια του «ατομικού δικαιώματος»: O πολίτης έχει «δικαίωμα στην πληροφόρηση», ο δημοσιογράφος «δικαίωμα στην ελευθερία γνώμης και έκφρασης»! Ποιος θα εξασφαλίσει την ισορρόπηση, τον σεβασμό των δύο «δικαιωμάτων», όταν το κανάλι λειτουργεί με στελέχωση και χρηματοδότηση κρατική, δηλαδή του κόμματος που κυβερνάει ή του κόμματος που θέλει να εκβιάσει σε παραίτηση την κυβέρνηση, για να κυβερνήσει αυτό και οι δικοί του χρηματοδότες;

H διαχείριση της πληροφόρησης σήμερα προϋποθέτει επένδυση κεφαλαίων που μόνο κροίσοι διαθέτουν, και οι κροίσοι συνήθως δεν χαρίζουν το χρήμα τους «για την ψυχή της γιαγιάς τους». Σε χώρες με δείκτες κατά κεφαλήν καλλιέργειας πολύ χαμηλούς, ούτε και οι κυβερνήσεις φιλοδοξούν να διαθέσουν κρατικό χρήμα για πληροφόρηση των πολιτών αδέσμευτη σε κομματικά και επιχειρηματικά συμφέροντα. Eτσι ο κύκλος είναι προσχεδιασμένα φαύλος: Tα «μίντια» να εξηλιθιώνουν φανατίζοντας με ακραίο πρωτογονισμό τους ψηφοφόρους, οι ψηφοφόροι να παγιδεύονται στη λογική «του μη χείρονος» (του «λιγότερο» φαύλου και «λιγότερο» ανίκανου), η κοινωνία να μεταμορφώνεται νομοτελειακά σε αρένα αλληλομισούμενων ακραίων αποκλείοντας κάθε ενδεχόμενο έγνοιας για την ανθρώπινη ανάγκη, τα όνειρα ή την απόγνωση των πολλών.

Kαθόλου τυχαία η ελλαδική κοινωνία βυθίζεται καθημερινά, όλο και πιο βαθιά, στον πληροφοριακό πρωτογονισμό. Mέρα-νύχτα τα τηλεοπτικά κανάλια (οι εφημερίδες περιορίζονται στο συνεχώς και ραγδαία μειούμενο ποσοστό των πολιτών που γνωρίζουν ανάγνωση και γραφή) μεθοδεύουν ένταση, ρήξη, διχασμό, μανιασμένη αντιμαχία. Eφιαλτικό αλλά ρεαλιστικό το ερώτημα: Aν αύριο το πρωί χρειαστεί η ελλαδική κοινωνία να υπερασπίσει με τα όπλα την εδαφική της ακεραιότητα, το κάλεσμα σε αυτή την άμυνα ποιος θα το απευθύνει στους πολίτες; Oταν το κοινοβούλιο είναι πεδίο λυσσαλέας και χυδαίας αμάχης, ποιος θα ζητήσει από τον οπαδό του Kυριάκου να πάει να πολεμήσει αδελφωμένος με τον συριζαίο, ο ψηφοφόρος της Kανέλλη μαζί με τον χρυσαυγίτη;

Eίναι περισσότερο από φανερό, δεν υπάρχουν πια άξονες συνοχής του ελλαδικού πληθυσμού, δεν υπάρχει ελληνική κοινωνία. Oλα τα κόμματα στο κοινοβούλιο, όλα, χωρίς εξαίρεση, έχουν εγκολπωθεί τον Iστορικό Yλισμό, την ολοκληρωτική υποταγή της ζωής και των στόχων της ύπαρξης στην οικονομία. Mέτρο προόδου, μέτρο χαράς και ποιότητας της ζωής, μέτρο αξιοπρέπειας και εγκυρότητας του ανθρώπου, η καταναλωτική του ευχέρεια.

Kάποια αποσκλίδια κομμάτων ή μειωμένης σοβαρότητας βουλευτές αποπειρώνται κατά καιρούς να ψηφοθηρήσουν με επίδειξη «ενδιαφέροντος» για τη διάσωση της γλώσσας ή για την επιστροφή των γλυπτών του Παρθενώνα. Aλλά είναι ολοφάνερο ότι δεν ανασταίνεται έτσι η νεκρωμένη πια ελληνικότητα, αντίθετα, παγιώνεται η νέκρα όταν προσπαθούμε να υποκαταστήσουμε τη ζωή με ιδεολογικά σκιάχτρα. Zωή θα ανασταινόταν, αν ξαναγύριζε η διοικητική εξουσία στην αυτοδιαχειριζόμενη κοινότητα και αν κατορθώναμε να καθαρθεί η σχολική εκπαίδευση από τη λέπρα της χρησιμοθηρίας – να ξαναγινόταν το σχολειό μύηση στη χαρά των σχέσεων κοινωνίας και η γνώση χαρά της άμιλλας και καινούργιων οριζόντων.

Tο πρόσωπο του σημερινού υπουργού Παιδείας συνοψίζει παραδειγματικά τη συλλογική μας αυτοαχρήστευση: Θα μπορούσε να ισχυριστεί κανείς ότι ο Kώστας Γαβρόγλου είναι ένας ταλαντούχος και στιβαρός υπουργός Παιδείας μετά τη μεταπολίτευση. Mοιάζει να αναγνωρίζει τη σημασία της ποιότητας, εργάζεται μεθοδικά, δεν είναι επιδεικτικός. Aλλά παραμένει ταυτόχρονα και τυπικό γέννημα της «προοδευτικής» ξιπασιάς, του ιστορικο-υλιστικού κενού στόχων ή «νοήματος». Γι’ αυτό και παγιδευμένος στη διαχειριστική εκδοχή της πολιτικής. Συντονισμένος με τη σύνολη αφασική α-νοησία του πολιτικού μας σκηνικού.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Σάκη Μουμτζή

Οι συνεχείς αυταπάτες, συνιστούν εξαπάτηση. Γιατί η επανάληψη του ίδιου λάθους πολλές φορές, δηλώνει πρόθεση. Τα νοήμονα όντα διδάσκονται από τα παθήματα τους. Τα ιδιαιτέρως νοήμονα, διδάσκονται από τα παθήματα των άλλων.

Στα καθ΄ημάς, ο ΣΥΡΙΖΑ στο πρώτο εξάμηνο της διακυβέρνησης του, με το πάθος και την ορμή του νεοφώτιστου, πίστεψε πραγματικά πως μπορεί να αλλάξει την Ευρώπη. Ηττήθηκε κατά κράτος.

Η Ευρώπη όχι μόνον δεν άλλαξε, αλλά καλεί τον ΣΥΡΙΖΑ, αν θέλει να επιβιώσει πολιτικά, να αλλάξει αυτός. Κάτι που αντιστρατεύεται την μεσσιανική αντίληψη για τον ρόλο της ριζοσπαστικής Αριστεράς και την βολονταριστικό αξίωμα «επειδή το θέλουμε, θα το πετύχουμε.» Ετσι, βλέπουμε να στήνεται το ίδιο σκηνικό με αυτό προ δύο χρόνων.

Αλλά σήμερα είναι αδικαιολόγητοι. Μετά την τραυματική εμπειρία του 2015 θα έπρεπε να είχαν συνετισθεί. Και τότε, όπως και τώρα, οι εταίροι μας τους έστελναν μηνύματα, πολύ απλά, χωρίς κώδικες και γρίφους. Αλλά η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει προσκολλημένη στις αρχέγονες ιδεολογικές της αρχές. Ετσι, δεν μπορεί να διαβάσει αυτά τα μηνύματα.

Μετά τις γνωστές ανοησίες για «νταούλια και χορούς» που λίγο έλλειψε να οδηγήσουν την χώρα στην καταστροφή, σήμερα βρέθηκε ένας πιο «κομψός» λόγος για την παράταση των συζητήσεων για την αξιολόγηση. Οι εκλογές στην Γερμανία.

Πιστεύουν δηλαδή οι αφελείς, πως ο Σούλτς θα μοιράσει λεφτά των Γερμανών φορολογουμένων στην Ελλάδα, που είναι τελικά, ένα βαρέλι δίχως πάτο. Πιστεύουν πως θα υπάρξει Γερμανική κυβέρνηση που θα χρηματοδοτήσει το πάρτυ στις Δ.Ε.κ.Ο με τους μισθούς των 3-4.000 ευρώ. Ή πως θα επιτρέψει το Γερμανικό κοινοβούλιο, ο κάθε συνταξιούχος της ΔΕΗ να κοστίζει στο Ελληνικό Δημόσιο περίπου 15.000 ευρώ.

Προχθές ο Γκάμπριελ ήταν σαφής. Με αυτά που είπε θα πρέπει να προσγείωσε την Ελληνική κυβέρνηση στην πραγματικότητα. Ζήτησε, αυτός ο σοσιαλδημοκράτης, την συνέχιση της πολιτικής των υψηλών πλεονασμάτων μέχρι, τουλάχιστον, το 2021.

Τότε γιατί καθυστερούν και δεν υπογράφουν; Γιατί εξαπατούν τον Ελληνικό λαό; Πού αποβλέπουν; Μα φυσικά στην παραμονή τους στην εξουσία, παντί τρόπω. Το είπε ξεδιάντροπα στην Ρώμη ο Α.Τσίπρας. Δήλωσε πως « δεν θα παραδώσουμε τον λαό στους yes-men των δυνάμεων που θέλουν την Ελλάδα στον ζουρλομανδύα της λιτότητας.» Παραβλέπει ή –ακόμα χειρότερα- αγνοεί, πως στα δημοκρατικά πολιτεύματα όποιος χάσει στις εκλογές παραδίδει και την εξουσία. Η παράδοση της, δεν τελεί υπό καμία αίρεση. Και, κυρίως, δεν εξαρτάται από την βούληση του ηττημένου.

Το αποκλειστικό όπλο που διαθέτει σήμερα ο ΣΥΡΙΖΑ για να συνεχίσει να νέμεται απρόσκοπτα την εξουσία, είναι η προπαγάνδα. Δηλαδή, η προσπάθεια επιβολής των αρχών και των πολιτικών θέσεων του, με χοντροκομμένη παραποίηση της πραγματικότητας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο βρίσκεται και η καλλιέργεια της προσμονής και της ελπίδας για τα αποτελέσματα των Γερμανικών εκλογών. Γνωρίζουν πως τίποτα το θετικό δεν θα προκύψει για την χώρα μας, και όμως δηλώνουν πως ελπίζουν. Ουσιαστικά, εξαπατούν ή προσπαθούν να εξαπατήσουν, γιατί αυτό είναι το μοναδικό όπλο που διαθέτουν.

Η πραγματικότητα είναι πολύ σκληρή για την ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ και σκηνοθετεί μιαν εικονική, που προσπαθεί να την «πουλήσει» στο πόπολο. Είναι μια μάταιη μάχη οπισθοφυλακής, με καταστροφικές συνέπειες για την Εθνική Οικονομία. Αλλά αυτό δεν τους ενδιαφέρει.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

25 Μαρ 2017


Η 25η Μαρτίου και το επίκαιρο των γραπτών και των άρθρων του Συντάγματος του Ρήγα Φερραίου, τον οποίο τελικά περιφρονούμε

Υποτίθεται ότι κάθε εθνική επέτειος πρέπει να μας θυμίζει καταστάσεις, από τις οποίες να προκύπτουν μηνύματα που αξίζει να προσεχθούν. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι ήσαν άλλες εποχές και δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για τη σημερινή, ας αναλογισθούν τι εννοούσε ο Ελύτης όταν μίλησε για την «επικαιρότητα του παρελθόντος».

Αλλά και ο Πολύβιος είχε πει τα ίδια παλαιότερα, ότι «τίποτε δεν διορθώνει ευκολότερα τα πράγματα, όσο η γνώση του παρελθόντος» («Μηδεμίαν ετοιμοτέραν είναι τοις ανθρώποις διόρθωσιν της των προγεγενημένων πράξεων επιστήμης»). Το αύριο επομένως, πλάθεται πάντοτε με τα υλικά του χθες.

Αντ’ αυτών των προβληματισμών, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τον αριθμό των αστυνομικών που φυλάσσουν τις εξέδρες και τις προσπάθειες που καταβάλλονται για να αποφευχθούν επεισόδια.

Είναι αλήθεια, ότι στα λόγια παριστάνουμε όλοι τον δημοκράτη, αλλά οι πράξεις μας πολλές φορές έρχονται σε σύγκρουση με τις δημοκρατικές επιταγές. Και είναι εντυπωσιακό, ότι κάποιοι ομνύουν στον Ρήγα Φεραίο (που διαστρέβλωσαν τις ιδέες του, διότι δυσκολεύονταν να βρουν πρότυπο), τον οποίο όμως φαίνεται ότι περιφρονούν.

Έγραψε ο Ρήγας: «Η ατομική ελευθερία -χωρίς την παραβίαση της ελευθερίας του γείτονα- θεωρείται φυσικό δικαίωμα, δηλαδή δικαίωμα δωρισμένο από την ίδια τη φύση και αναφαίρετο». Ας μου πει κάποιος, αν εφαρμόζεται αυτός ο Κανόνας του Ρήγα, από όσους αυτοβούλως χρήσθηκαν υπερασπιστές των δικαιωμάτων του λαού. Κι αν επιτρέπουν οι δυναμικές μειοψηφίες να ακουστεί άλλη φωνή εκτός από τη δική τους.

Ας μου πει κάποιος, ένθερμος θιασώτης της δήθεν «ελληνοτουρκικής» φιλίας, αν διάβασε το άρθρο 121 από το Σύνταγμα του Ρήγα, που γράφει: «Δεν κάνουν ποτέ ειρήνην με ένα εχθρόν, οπού κατακρατεί τον ελληνικόν τόπον».

Και ας μου πει κάποιος άλλος, αν διαφωνεί με τον Ρήγα, που γράφει στο άρθρο 5 του Συντάγματός του, ότι Έλληνας πολίτης είναι αυτός που αγαπά την Πατρίδα. Αν όχι «Χάνει τα δίκαια του πολίτου εκείνος οπού έγινεν εντόπιος εις ξένον βασίλειον και δεν βοηθεί την Πατρίδα του και απ' εκεί, με όποιον τρόπον ημπορεί, αλλ' αδιαφορεί εις τας προσταγάς της».

Δεν αρκεί να παπαγαλίζουμε ό,τι μαθαίνουμε σε κομματικά γραφεία ή διαβάζοντας τους τίτλους των εφημερίδων που είναι αναρτημένες στα περίπτερα, για να θεωρήσουμε εαυτόν κατάλληλο να υπερασπιστεί το σύνολο, με βάση ευγενείς ιδέες.

Ο Ρήγας Φερραίος (που τον κακομεταχειρίζονται όσοι τον παριστάνουν ως διεθνιστή) στην επαναστατική του προκήρυξη καλεί σε εξέγερση τον «λαόν απόγονον των Ελλήνων» (σε αντίθεση με τον Φίλη και τους ομοίους που δεν μας θεωρούν συνέχεια, αλλά σύμφυρμα διαφόρων φυλών) και σε χιλιάδες αντίτυπα είχε διανείμει την προσωπογραφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως συμβόλου δόξας και ενότητας των Ελλήνων. Σήμερα όμως, δεν είναι καθόλου προοδευτικό να μιλάς για Μ. Αλέξανδρο. Για τον Τσε Γκουεβάρα, ελεύθερα, μπορεί να γίνεις και πρωθυπουργός.

Αυτά και άλλα έπρεπε να συζητούμε σήμερα. Αλλά και πιο πρακτικά. Ο Ρήγας φαίνεται ότι γνώριζε τι θα συμβεί με τα δάνειά μας, και έγραψε: «Τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη, πάνω από 5 χρόνια παραγράφονται, εφ’ όσον οι τόκοι καθ’ ολόκληρη την πενταετία έχουν καταβληθεί εις το ακέραιον. Η τοκογλυφία αποτελεί ποινικό αδίκημα».

Το κακό σ’ αυτόν τον τόπο είναι ότι επιτρέψαμε σε απαίδευτους να παριστάνουν τον πολιτικό, τον εργατοπατέρα, τον εκπρόσωπο φορέα, οι οποίοι και φυσικά δεν επιτρέπουν να αναδειχθούν υγιείς δυνάμεις να υπηρετήσουν τον λαό. Κι αν βρεθεί κάποιος με καλές προθέσεις, σύντομα θα τεθεί στο περιθώριο από τους επαγγελματίες, πάσης μορφής εκπροσώπους μας.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιάννη Κ. Τρουπή

Στο χρηματιστήριο υπάρχει ένα ρητό. «Κάθε μέρα είναι μια άλλη μέρα». Συμπυκνώνει την μεγάλη ρευστότητα και την καθημερινή εναλλαγή, που κρύβει η ενασχόληση με το χρηματιστήριο αξιών, περιλαμβάνοντας βεβαίως και την έννοια του τζόγου. Αυτό μπορεί να είναι καλό, όταν αφορά χρηματιστηριακές συναλλαγές μια και ο χαμένος της Δευτέρας, μπορεί να είναι ο κερδισμένος της Τρίτης.

Δυστυχώς όμως τα πράγματα περιπλέκονται όταν το ίδιο σύστημα ακολουθεί η ομάδα των ανθρώπων που κυβερνά μια χώρα. Όπως αποδεικνύεται από τις εξελίξεις, ειδικά το τελευταίο διάστημα, στο μυαλό του Αλέξη Τσίπρα η λογική αυτή μοιάζει κυρίαρχη.

Πιο συγκεκριμένα η σημερινή κυβέρνηση αποτελεί παράδειγμα προς αποφυγή, αναφορικά με τα όσα πράττει σε επίπεδο κεντρικού σχεδιασμού. Μια γρήγορη ματιά στα όσα έλεγαν δημοσίως και στα όσα τελικώς πράττουν είναι απολύτως αποκαλυπτικά, της έλλειψης στρατηγικής στόχευσης.

⏩ Έλεγαν ότι δεν θα ψηφίσουν μέτρα για μετά το 2018.

⏩ Έλεγαν ότι δεν θα μειώσουν το αφορολόγητο.

⏩ Έλεγαν ότι δεν θα μειώσουν συντάξεις.

⏩ Έλεγαν ότι δεν θα ψηφίσουν υψηλά πλεονάσματα για μετά το 2018.

Μήπως τελικά σήμερα μπορεί κάποιος από το Μέγαρο Μαξίμου να μας διαβεβαιώσει ότι κάποιο από τα παραπάνω δε θα γίνει;

Η τεράστια απόσταση εξαγγελιών και πολιτικών πράξεων δείχνει να δημιουργεί τουλάχιστον αμηχανία στις τάξεις της κοινοβουλευτικής ομάδας της ΣΥΡΙΖΑ.

Σύμφωνα με την ανάλυση που γίνεται στον τρίτο όροφο των γραφείων της ΝΔ είναι η ώρα για το κυβερνών κόμμα να ξεκαθαρίσει το τί θέλει και κυρίως τί προσπαθεί να πετύχει γιατί ο χρόνος κυλάει και η οικονομία βρίσκεται στα πρόθυρα της διακεκαυμένης ζώνης. «Όλοι κάποια στιγμή βρίσκονται μπροστά στο τέλος του δρόμου» τονίζουν συνομιλητές του κ. Μητσοτάκη.

Στις 20 Φεβρουαρίου η κυβέρνηση έσπευσε να ανακοινώσει συμφωνία για «το τέλος της λιτότητας». Ένα μήνα μετά η συμφωνία ακόμα αναζητείται.

Στην ΝΔ εκτιμούν ότι αποτέλεσμα αυτής της «ανερμάτιστης», όπως την χαρακτηρίζουν, πολιτικής είναι η αποσταθεροποίηση της πραγματικής οικονομίας. «Είτε κλείσει, είτε δεν κλείσει η αξιολόγηση η οικονομία έχει ήδη πληγεί» αναφέρουν πηγές της ΝΔ που σημειώνουν ότι τους τελευταίους μήνες η χώρα βυθίστηκε ξανά σε ύφεση και η ανασφάλεια επέστρεψε. Αυτό που φαίνεται πως ανησυχεί ιδιαιτέρως το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι η μεγάλη εκροή καταθέσεων, η οποία έφτασε τα 4 δισ. ευρώ μόνο για το πρώτο δίμηνο του 2017. «Όταν μπεις στο σπιράλ της ύφεσης δύσκολα βγαίνεις» τονίζει στο liberal.gr πηγή που παρακολουθεί την κατάσταση των τραπεζών, για τις οποίες εκφράζει φόβους σε περίπτωση που η αξιολόγηση δεν κλείσει εγκαίρως.

Η Κυβέρνηση έχει κηρύξει στάση πληρωμών καθώς δεν εξοφλεί καμία υποχρέωσή της απέναντι σε ιδιώτες και τα κόκκινα δάνεια αυξάνονται, βυθίζοντας σε απόγνωση νοικοκυριά και επιχειρήσεις και πλήττοντας το τραπεζικό σύστημα.

Οι άνεργοι το τελευταίο 5μηνο αυξήθηκαν κατά 114.000. Το ασφαλιστικό διαλύεται μέσα από το πρωτοφανές φιάσκο με τις εισφορές του ΕΦΚΑ.

Ωρολογιακές βόμβες όπως η ΔΕΗ ή οι αστικές συγκοινωνίες είναι έτοιμες να εκραγούν. Όλα τα παραπάνω συνθέτουν τον καμβά, όπως το αντιλαμβάνονται στην ΝΔ, της αλλοπρόσαλλης στρατηγικής που έχει ο πρωθυπουργός.

Ως μεγαλύτερη απόδειξη της έλλειψης σαφούς προσανατολισμού της κυβέρνησης και του πρωθυπουργού προσωπικά στην ΝΔ εντοπίζουν τις αλλαγές στη δημόσια ρητορική του κ. Τσίπρα αναφορικά με το ΔΝΤ. «Τις μισές μέρες του μήνα το θέλει μέσα στο πρόγραμμα και τις άλλες μισές το θέλει έξω» σημειώνει χαριτολογώντας γαλάζιο στέλεχος που εκτιμά ότι ο κ. Τσίπρας επενδύει στο «άλλα σήμερα και άλλα αύριο», προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Όπως φαίνεται τα σημάδια του Γιάνη Βαρουφάκη παραμένουν ανεξίτηλα στο Μέγαρο Μαξίμου, όπου η δημιουργική ασάφεια δεν λέει να κοπάσει, αφού δείχνει να έχει εγκατασταθεί στο μυαλό του σημερινού ένοικου του Μεγάρου Μαξίμου.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Αλέξανδρου Δρίβα

Πριν 196 χρόνια έλαβε χώρα η Ελληνική Επανάσταση. Μετά από περίπου τέσσερις αιώνες τουρκοκρατίας, η Ελλάδα ξεκινάει την ιστορία της ως μια οντότητα. Όλα ξεκίνησαν από την αίσθηση που υπήρχε ανάμεσα στους υποτελείς – τότε – στην οθωμανική αυτοκρατορία Έλληνες, πως «διοικούνται από υποδεέστερους». Μολονότι ο αναλφαβητισμός σάρωνε τους Έλληνες της Υψηλής Πύλης, είχαν μια αυθόρμητη πίστη ότι έχουν μια κοινή – μεταξύ τους – καταγωγή και μια τεράστια διαφορά (στην αίσθηση ετεροπροσδιορισμού) με τους Οθωμανούς.

Μολονότι οι ομάδες μεταξύ των Ελλήνων είχαν έριδες, είχαν μια κοινή αίσθηση ότι πρώτα έπρεπε να είναι ελεύθεροι. Η σύγκριση περιόδων, είναι αντiεπιστημονική στην Ιστορία. Παρόλα αυτά, όπως ένας άνθρωπος είναι ο ίδιος οργανισμός (μαζί με τις εξελίξεις του ανά ηλικιακό στάδιο) από βρέφος μέχρι την τρίτη ηλικία, έτσι συμβαίνει και με τα έθνη. Στην Συμφωνία της Κορίνθου, το 481π.Χ, πριν το έπος των Θερμοπυλών και την αρχή της ήττας των Περσών, οι ελληνικές πόλεις ομολογούν πως κατόπιν του περσικού κινδύνου, θα λύσουν τις όποιες διαφορές είχαν μεταξύ τους. Πάντα είναι διαφορετικά (ανά χρονική περίοδο) μα πάντα έχουν μια κοινή αφετηρία. Αυτήν που σήμερα έχουμε ξεχάσει.

Ο Ελληνισμός που έζησε σε κάθε στεριά και θάλασσα

Η Ελληνική Επανάσταση, συντονίσθηκε εκτός του σημερινού ελλαδικού κορμού. Τα σύνορα ήταν πάντα μικρά τον Ελληνισμό μέχρι οι λόγοι του Ισοκράτη να πείσουν τον Φίλιππο Β’ και να προβάλλουμε τον Ελληνισμό έξω από τα όρια του χώρου. Ο Ελληνισμός κατάφερε να συντονίσει την πρώτη πετυχημένη επανάσταση στην Ευρώπη. Εκτός συνόρων και ορίων που τέθηκαν σε εδάφη από τη διπλωματική ιστορία, ο Ελληνισμός έζησε και μεγαλούργησε. Ο Ελληνισμός είναι ταυτισμένος με την εξωτερική πολιτική καθώς έζησε στην εξωστρέφεια. Στην «τόλμη και στην περιέργεια» όπως αναφέρθηκε στον Επιτάφιο.

Σήμερα οφείλουμε να αναγνώσουμε τις εξελίξεις στην περιοχή μας και να διαλέξουμε τους ορθούς συμμάχους χωρίς να προσδεθούμε σε κάποιο άρμα. Η Ελληνική Επανάσταση πέραν του να μας θυμίζει το ηρωικό μεγαλείο το οποίο λύγισε ακόμη και τον υπασπιστή της Ιεράς Συμμαχίας, Μέττερνιχ, έχει να μας διδάξει τα λάθη που έγιναν μετά από αυτήν. Σήμερα μοιάζουμε πάλι να έχουμε χάσει την πορεία μας στο εσωτερικό μας επειδή ακριβώς δεν χρησιμοποιούμε την πυξίδα μας, να δούμε ποιοί είμαστε για τον έξω κόσμο και τον περιφερειακό μας περίγυρο. Ελλάδα χωρίς Κύπρο, Αίγυπτο, χωρίς ευρωπαϊκό Νότο, χωρίς Βαλκάνια, χωρίς Εύξεινο Πόντο, Ελλάδα χωρίς ενεργή Ομογένεια, δεν μπορεί να υπάρξει. Μια όμως τέτοια επίτευξη (περιφερειακή ανασυγκρότηση του χώρου μας) δεν μπορεί να επιτευχθεί αν δεν έχουμε μια στρατηγική. Και για να έχουμε στρατηγική, πρέπει να έχουμε βούληση και όραμα. Δηλαδή, μια «ιδεολογία» που να εξυπηρετεί την Ελλάδα και το ρόλο της στο σύγχρονο κόσμο.

Η Επανάσταση κατά της κουλτούρας του αδυνάτου

Στην Ελλάδα, από τη μεταπολίτευση κυριάρχησαν «μεσόκοπα» και γηρασμένα ιδεολογικά προτάγματα. Αυτό επηρέασε το εσωτερικό της χώρας. Ένας λαός άφοβων ανθρώπων, οικονομικών μεταναστών, πολιτών που αρνήθηκαν την ήττα κατά τη διάρκεια όλων των πολέμων του πρώτου μισού του 20ου αιώνα, έχασε τη θέση του. Η ιδεολογική ηγεμονία της χώρας μετά τον Β’ Π.Π, επηρέασε την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας. Περιόρισε το φάσμα των ιδεών που θα μπορούσαν να συγκροτήσουν μια Θεωρία Νίκης, ένα Όραμα, μια στρατηγική κουλτούρα.

Η κουλτούρα που επικράτησε από «εκσυγχρονιστές» και «εκσυγχρονίζοντες», ήταν αυτή του αδυνάτου. Εκεί επιστρατεύτηκε όλη η απαισιοδοξία του ρεαλισμού και αγνοήθηκε πλήρως η θέληση για διεκδίκηση ενός ρόλου. Η άνευρη και αλλεργική προς τις πρωτοβουλίες Ελλάδα, (αναφορικά με το «επιχειρείν» της εξωτερικής πολιτικής) ανάλωσε ως επί το πλείστον την εξωτερική της πολιτική στα ζητήματα που αφορούν την Τουρκία και τα Σκόπια. Οι όποιες περιφερειακές πρωτοβουλίες προτάθηκαν, χαρακτηρίστηκαν ως «μεγαλοϊδεατισμοί». Καμία χώρα και κανένας λαός δεν μπορούν να ακμάσουν αν δεν έχουν αυτό που λέει ο Φρεδερίκος Νίτσε ως «ένα σπαθί και εκατό επιθυμίες να κρέμωνται από αυτό». Ένα Όραμα.

Η Εξωτερική Πολιτική, ξεκινάει από το σχολείο, ξεκινάει από την ιδέα εκείνη που προελάυνει στην κοινωνία. Από την ιδέα εκείνη που θεσμοί και κανόνες ορίζουν το πολιτειακό γίγνεσθαι της χώρας. Εξωτερική Πολιτική, είναι η Δικαιοσύνη και τα Πανεπιστήμια καθώς μέσα από όλα αυτά, διαμορφώνεται ο πολίτης του οποίου τα συμφέροντα θα προστατευθούν. Όσο πιο άξιος είναι ο πολίτης, τόσο πιο άξια προστατεύονται τα συμφέροντά του εκτός της χώρας.

Αντί του μηδενισμού που μας πρότειναν (αναφορικά με το ποιά είναι η θέση της χώρας μας και όχι με βάση τη θέση που μπορεί να είναι) οφείλουμε να δημιουργήσουμε εκείνο το όραμα που θα μας οδηγήσει σε μια νέα, πιο θαρραλέα στρατηγική κουλτούρα και άρα σε μια πιο υπεύθυνη και εξωτερική πολιτική που έδρα της θα έχει τη Μεσόγειο. Αν για κάποιους οι Δελφοί πρέπει να συνεχίσουν να «πετάγονται στη θάλασσα», τότε εμείς οφείλουμε να απαντήσουμε ότι χωρίς Δελφούς, χωρίς ομφαλό και χωρίς σημείο αφετηρίας, τίποτε δεν μπορεί να δημιουργηθεί. Η εξωτερική πολιτική θα γίνει η διέξοδος της Ελλάδας από αυτήν την πολυπαραγοντική κρίση και αυτή είναι η Επανάσταση που πρέπει να πετύχει όπως πέτυχε και αυτή του 1821.

* Ο κ. Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ. Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Μαρ 2017


Του Στέλιου Παπαθεμελή


Η κρίση στην Ευρώπη, παρά τις Βερσαλλίες και τη Ρώμη ή και εξαιτίας τους, είναι βέβαιον ότι θα επιταθεί. Η Ελλάδα στις συμπληγάδες Ευρώπης - ΔΝΤ βίωσε ως τώρα τη χειρότερη φάση της νεότερης ιστορίας της. Αποικία χρέους. Λοβοτόμησαν την εθνική μας κυριαρχία και διήρπασαν την εθνική μα περιουσία.

Πρέπει να αναζητήσουμε τρόπους ταχείας ανάκτησης της εθνικής μας κυριαρχίας και αυτοπροσδιορισμού της αναπτυξιακής μας στρατηγικής.

Στις «πολλές ταχύτητες» που προετοίμασε το σύστημα μας προορίζει ασφαλώς για την τελευταία. Να διεκδικήσουμε δυναμικά αυτό που μας ανήκει. Η αποκήρυξη της παγκοσμιοποίησης και των παραφυάδων της από τον Ντοναλντ Τραμπ, η άκομψη, αλλά δηλωτική της αποδοκιμασίας του γερμανικού ηγεμονισμού, μεταχείριση της καγκελαρίου είναι δείγμα αρχόμενων παράλληλων αλλαγών σε κρίσιμα πεδία.

Χαρακτηριστική η πρεμούρα όλων των συστημικών «ψιττακών» διεθνώς και παρ΄ημίν. Παραμιλούν στη διαπασών κατά του υποτιθέμενου εθνικολαϊκισμού. Νεοφανής όρος που κατασκέυασε το σύστημα για να πλήξει το ογκούμενο σε όλες τις χώρες λαϊκό ρεύμα αμφισβήτησης τής political correct.

Η εσχάτως αποκαλυφθείσα (Die Welt) μυστική συμφωνία Μέρκελ - Νταβούτογλου για ετήσια απορόφηση από τη Γερμανία 200.000 προσφύγων είναι βοερό δείγμα φαρισαϊσμού τής πολιτικού που παριστάνει ακόμη τον ιεροφάντη των «ανοικτών συνόρων».

Τα ανοιχτά σύνορα πλημμύρησαν με μουσουλμάνους αυταρχικούς ισλαμιστές την Ευρώπη. Επώασαν τζιχαντιστές. Γέμισαν ακτιβιστικά θερμοκήπια, πρόσφορα να μετατραπούν σε προκεχωρημένα φυλάκια του ερντογανικού μείγματος παντουρκισμού - πανισλαμισμού.

Πολλοί αποδίδουν το καθημερινό τρομώδες παραλήρημα του νεοοθωμανού στις ψηφοθηρικές ανάγκες του δημοψηφίσματός του, ευελπιστώντας ότι την επομένη, η στρίγγλα θα γίνει… αρνάκι. Μέγα λάθος τους. Είναι επικίνδυνος τυχοδιώκτης και έχει διαμορφώσει πρόγραμμα ζωής: Φιλοδοξεί να εξισλαμίσει - εκτουρκίσει - προσαρτήσει όλα τα εδάφη τής πάλαι ποτέ οθωμανικής αυτοκρατορίας (2.500.000 μ2 χλμ ή τουλάχιστον αυτά του λεγόμενου «Εθνικού Όρκου». Μιλάει υπό το κράτος ενός delirium tremens και θα εξακολουθήσει να λειτουργεί στη σκιά αυτού τρομώδους παραληρήματος.

Είχαν δεν είχαν οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ υπέκυψαν στην αξίωση της Τουρκίας, μη ούσης ελληνικής αντιστάσεως, και εξήρεσαν τη Λήμνο από τις πρόσφατες Νατοίκές ασκήσεις. Η πρώτη ευθύνη είναι δική μας. Κατά τη Συνθήκη του Μοντρέ του 1936 η Λήμνος είναι στρατικοποιημένη, γεγονός που επίσημα από τότε είχε αποδεχθεί η Τουρκία. Το ΝΑΤΟ το αναγνώρισε αυτό ήδη από το 1983.

Οι ημέτεροι το άφησαν τώρα να «περάσει» όπως και πολλά άλλα π.χ. έδωσαν άδεια για ομιλίες στη Θράκη χωρίς να τους ζητηθούν! Το πρόβλημα δυστυχώς - ευτυχώς είμαστε εμείς. Το «ευτυχώς» έχει την έννοια ότι αν θέλουμε, μπορούμε!

Η Γερμανία και η Ολλανδία δεν συνορεύουν με την Τουρκία. Το χειρότερο αντίμετρο του τούρκου γι΄ αυτές είναι να ακυρώσει κάποιες παραγγελίες. Απέναντί μας όμως τουρκικός στρατηγικός στόχος είναι τα εδάφη Ελλάδος – Κύπρου και ο ενεργειακός πλούτος τής ΑΟΖ μας. Το αφελέστατο παραμύθιασμα περί εξευρωπαϊσμού και εξημέρωσης του θηρίου έχει, ελπίζουμε, τελειώσει: Άδοξα.

Ο κ. Τσίπρας παρέστη στα εγκαίνεια του ανακαινισμένου Κουβουκλίου του Παναγίου Τάφου. Καλά έκανε. Δεν κάνει όμως καθόλου καλά και έχει βαρύτατη ευθύνη γιατί δεν «μαζεύει» τους νεολαίους του που ζητούν προκλητικά κατάργηση της πρωϊνής προσευχής και των παρελάσεων!

Να αγιάσει το στόμα του ΣΤΑΘΗ (Σταυρόπουλου) για τα τρία εόρτια κείμενά του αφιερωμένα στον Ξεσηκωμό του Γένους (enikos.gr 21,22,23/3/17). Αριστερός ψάλτης απαντά σε πατριδοκάπηλους και αρνησιπάτριδες δεξιούς και αριστερούς (στην άρνηση των ελληνικών αξιών ζωής τα άκρα συμπίπτουν).

- Θαυμαστή ευθυβολία στόχου:
«Πίσω από την πολιτική υποταγή της Ελλάδος βρίσκεται η πολιτισμική αποδόμηση. Προϋπόθεση για την αιχμαλωσία του λαού είναι η αποκοπή του από τη λαϊκή παράδοση, την κληρονομιά και τη μνήμη του, ο απορφανισμός του από τους ήρωες και τους αγίους του, τα φυλαχτά του, το σθένος και την έμπνευσή του».

- Καταλυτική απομυθοποίηση του εκσυγχρονισμού:
«Οι εκσυχρονιστές, δεξιοί και αριστεροί, οι ενσωματωμένοι σοσιαλδημοκράτες, οι νεοφιλελεύθεροι, υπήκοοι, σμπίροι, κοιίσλιγκ και τοποτηρητές των αφεντικών τους, είναι οι νέοι γενίτσαροι που καθηλώνουν τον λαό στη θέση του ραγιά».

- Κατεδάφιση της κολοσσιαίας μπαρούφας των εθνομηδενιστών ότι το ελληνικό Έθνος είναι δημιούργημα του Διαφωτισμού (την “σφήνωσε” ο Μπαλτάς στην προπέρσυνη ομιλία Τσίπρα στο ΕΚΠΑ). Η μπαρούφα αυτή φυσικά και δεν απαντά στο γεγονός ότι το Γένος από την επομένη της Αλώσεως βρέθηκε σε αδιάκοπη εμπόλεμη κατάσταση με τον κατακτητή, ούτε εξηγεί τον ύστερο ελληνικό Οικουμενισμό εκτός Οθωμανίας όπου τα ΄σκιαζε η φοβέρα και τα πλάκωνε η σκλαβιά, ούτε το εντός ορίων της, νέφος των Νεομαρτύρων που υπήρξαν όλοι τους μάρτυρες της πίστεως και ήρωες της πατρίδος.

Ευχή, ασφαλώς ανεκπλήρωτη: Οι Νεολαίες ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ. να καλέσουν τον ΣΤΑΘΗ για ένα Φροντιστήριο εθνικής αυτογνωσίας!

Οι πολίτες τα έχουν κυριολεκτικά χαμένα. Αλιεύουμε από πρόσφατη δημοσκόπηση (ΣΚΑΪ, 13/3/17): Το 71,5% των ερωτηθέντων θεωρεί ότι η Κυβέρνηση δεν έχει πια να προσφέρει τίποτα στο τόπο(το 47% είναι κυβερνητικοί ψηφοφόροι). Εξ άλλου, επειδή η πολιτική όπως και η φύση μισεί το κενό, το 39,5% θέλει κυβέρνηση Ν.Δ. και απ΄ αυτούς το 37% πρωθυπουργό Μητσοτάκη. Ωστόσο μόνο το 27% εκτιμά ότι μια κυβέρνηση Ν.Δ. μπορεί να κυβερνήσει καλύτερα…

Τέλος, επειδή τα καμώματα του ισλαμιστή δεν είναι απότοκα ψηφοθηρίας, αλλά «δευτέρα φύσις» του,
«Τη Ρωμιοσύνη μη τη κλαις, - εκεί που πάει να σβήσει / με το σουγιά στο κόκαλο, με το λουρί στο σβέρκο, / Να τη πετίεται απ΄αξαρχής κι αντρειεύει και θεριεύει / και καμακώνει το θεριό με το καμάκι του ήλιου»! (Γιάννης Ρίτσος).

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης
E-mail: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Δημήτρης Τσιμούρας

«Πιο γρήγορα, πιο δυνατά, πιο χαρούμενα να παίζουν οι ορχήστρες  του Τιτανικού!
Να κρατήσουν οι χοροί, περισσότερα  να γίνουν τα φεστιβάλ. Φτιάξτε τους και φεστιβάλ αχιβάδας και… αστροναύτες φτιάξτε τους! 
 Βραβεύστε τους, γλεντήστε τους,  παραμυθιάστε τους, αναπλάστε τους, θολώστε τους το μυαλό,  ΕΣΠΑ  υπάρχουν!  Να μην σκέφτονται!
Αερολογήστε όσο θέλετε! Υποσχεθείτε  τους για το… μέλλον τα πάντα!
Προσοχή!  Αυστηρά να τηρείται η νομιμότητα  από τους ιθαγενείς και προπαντός να μην καταλάβουν ότι αύριο δεν θα έχουν τίποτα στην κατοχή τους.»

Αύριο λοιπόν ποιοι θα έχουν σπίτια  και περιουσίες στην Ελλάδα; Ένα ερώτημα που σε καμιά περίπτωση  οι εκπρόσωποι των δανειστών στη χώρα μας, κυβέρνηση  και μνημονιακή αντιπολίτευση,  για ευνόητους λόγους όχι μόνο δεν θα ήθελαν να πάρει  διαστάσεις αλλά δεν θα ήθελαν καν να τεθεί.

Όμως, παρόλο που στην ουσία το ερώτημα δεν τίθεται είναι υπαρκτό και αμείλικτο.

Έτσι, κι ενώ ο κλοιός καθημερινά σφίγγει  γύρω απ’ τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, αυτοί αλλού προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή μας.  Στήνουν…   «καυγάδες», μεγεθύνουν θέματα που δεν μας αφορούν άμεσα, δίνουν υποσχέσεις για το… μέλλον!
Πότε με τα ψέματα,  πότε με τη μισή αλήθεια, πότε μ’ άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, σκιάζουν το δρόμο που μας υποχρεώνουν, ως… σωτήρες,  να βαδίζουμε, για να μην έχουμε την αίσθηση πού μας οδηγεί, για να μην μπορούμε να δούμε  την άλλη άκρη του τούνελ!

Μας λένε ψέματα ότι τάχα πέρασαν τα δύσκολα, ότι…  περάσαμε τον κάβο, για να μας κρατήσουν καθηλωμένους  σε αναμονή. Κατασκευασμένες ελπίδες και προσμονές, πάντα φυσικά στα πλαίσια της μνημονιακής  τους… «νομιμότητας»,  την οποία  όλοι αυτοί, ασχέτως με το τι έλεγαν πριν,  μας την  προβάλουν ως τη μοναδική «λύση»!

Είναι γεγονός ότι η πλεκτάνη που έχουν στήσει  στον ελληνικό λαό υφαίνεται με αριστοτεχνικό τρόπο, με τους… κατάλληλους  εξουσιολάγνους  οσφυοκάμπτες πολιτικούς να συνωστίζονται  γι αυτό!

Όμως, όσα εφευρήματα κι αν παραθέσουν, δημιουργώντας ψεύτικες προσμονές, η ίδια η πραγματικότητα  δεν αφήνει κανένα περιθώριο για το πού οδηγούμαστε. Αρκούν και μόνο τα δικά τους επίσημα στοιχεία για να το αποκαλύψουν.

Η ανεργία ξεπερνά το 23%, ενώ  το 40%  του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε τροφή και θέρμανση. (ΕΛΣΤΑΤ).

Πάνω από 4.100.000 φορολογούμενοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη στο Δημόσιο, τα οποία ξεπερνούν τα 95 δις ευρώ και αυξάνουν με ρυθμό που ξεπερνά κατά πολύ το 1δις ευρώ τον μήνα! (Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων) [1]

Τα «κόκκινα» δάνεια ήδη έχουν ξεπεράσει τα108 δις ευρώ, ενώ το συνολικό πιστωμένο  χρέος  των πολιτών προς Δημόσιο, τράπεζες,  ασφαλιστικά ταμεία και ΔΕΚΟ ξεπερνά το αστρονομικό ποσό των 230 δις ευρώ! (ΕΛΣΤΑΤ) [ 2]

Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν  να τραβούν το χαλί κάτω απ’ τα πόδια μας αυξάνοντας κι άλλο τη φορολογία με νέους φόρους,  που ξεπερνούν τα 2,5 δις  για το 2017,μειώνουν  μισθούς και  συντάξεις  κατά 32,2%  -προϋπολογισμός  2017-  και αυξάνουν τις ασφαλιστικές εισφορές επαγγελματιών και αγροτών  επιταχύνοντας  έτσι το αδιέξοδο. Και βέβαια συμπλήρωμα σ' όλα αυτά ο "κόφτης" που τους εξασφαλίζει την επιτυχία των... στόχων τους! [ 3]

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά,  απ’ την άλλη οι τράπεζες,  αφού αρχικά έδρασαν ως οικονομικοί δολοφόνοι με  την αλόγιστη χρήση των δανείων, επιβραβεύτηκαν με τις ανακεφαλαιοποιήσεις! Πάνω από 250 δις ευρώ, με αίολες  εγκληματικές αποφάσεις των μνημονιακών βουλευτών, εισέρευσαν στα ταμεία τους μεσούσης της λεγόμενης κρίσης. Χρήματα που άρπαξαν από τα ταμεία των ασφαλισμένων, απ’ την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας,  από μνημονιακά τοκογλυφικά  δάνεια που πιστώθηκαν στο όνομα του ελληνικού λαού, αλυσοδένοντας έτσι και τις επόμενες γενιές.

Ταυτόχρονα,  κι ενώ απομυζούν τον ελληνικό λαό κι ενώ εκποιούν  με ταχείς ρυθμούς τη Δημόσια Περιουσία, το «χρέος» προς τους δανειστές, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΔΝΤ,  βαίνει συνεχώς αυξανόμενο! [4]
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, με τα διαρκή αδιέξοδα που καθημερινά ορθώνουν μπροστά μας, με το θέμα της επιβίωσης για  το μισό τουλάχιστον πληθυσμό  να μπαίνει άμεσα  επί τάπητος, αλλά και με τις συνεχείς  επισημάνσεις απ’ τη μεριά τους, ότι περάσαμε τα δύσκολα,  υψώνουν φράγμα στη σκέψη μας, ώστε να μην είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι οι εμπνευστές  αυτής της τραγωδίας δεν πρόκειται να  σταματήσουν εδώ! Λένε πολλοί «μα χειρότερα γίνεται;»  Κι όμως γίνεται!

Είναι απολύτως βέβαιο ότι τα τεχνητά στην πλειοψηφία τους για τους πολίτες  «χρέη» θα χρησιμοποιηθούν από τους σπιθαμιαίους πολιτικούς  ως πολιορκητικός κριός για την άλωση εκείνων των περιουσιών  που είναι αποτέλεσμα δουλειάς χρόνων.

Αν δεν είναι έτσι, ας μας πουν οι μνημονιακοί σωτήρες  πώς θα πληρώσει ο ελληνικός λαός αυτά τα πιστωμένα «χρέη». Μήπως εκτιμούν ότι η…  ανάπτυξη που προσδοκούν θα δώσει τέτοια άνεση στους πολίτες, οι οποίοι  όχι μόνο απλά θα επιβιώσουν αλλά  θα μπορέσουν να  ξεπληρώσουν  και αυτά τα δυσβάστακτα χρέη, τα οποία μάλιστα όχι μόνο δεν μένουν στάσιμα, αλλά συνεχώς μεγαλώνουν;

Και φυσικά, οι πάνω από  4.100.000  φορολογούμενοι που έχουν «χρέη» στο Δημόσιο δεν είναι κάτοικοι της Εκάλης…

Ας μας πουν λοιπόν  οι πρώην αντιμνημονιακοί,  όσοι σήμερα υπερασπίζονται  αυτήν τη  βαρβαρότητα, κι  εκείνοι  που λειαίνουν  τις γωνίες αυτής της απανθρωπιάς, ξέρουν κανέναν άλλο τρόπο πέραν των κατασχέσεων – ή του γενικού ξεσηκωμού-  για να αντιμετωπιστούν αυτά τα τεχνητά χρέη;  

Όταν λοιπόν οι δοτές κυβερνήσεις  φορολογούν τους  πολίτες από τα περιουσιακά τους στοιχεία, βλέπε ΕΝΦΙΑ, ενώ δεν έχουν έσοδα απ’ αυτά ή αν έχουν πληρώνουν φόρο,  όταν δεν φορολογούν  πραγματικά εισοδήματα αλλά τα λεγόμενα τεκμαρτά, έχεις δεν έχεις έσοδα,  όταν ανεβάζουν  στα ύψη τις ασφαλιστικές εισφορές των ταμείων  -αυτοί που με την ψήφο τους άνοιξαν τις πόρτες για την  ληστεία των αποθεματικών τους-  όταν πολύ καλά  γνωρίζουν ότι οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών  δεν μπορεί να πληρώσει άλλο –αφού δεν έχει ούτε να ζήσει- κι  αυτοί επιμένουν  όχι μόνο να διατηρούν  τους παλιούς αλλά να προσθέτουν και νέους φόρους, αν δεν στοχεύουν στην αρπαγή των περιουσιών τους, τότε πού στοχεύουν; 

Ήδη, έχουν έτοιμο το νομοσχέδιο για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Είναι ολοφάνερο ότι θέλουν να πολλαπλασιάσουν με συνοπτικές πλέον διαδικασίες τις κατασχέσεις, χωρίς μάλιστα  αυτό να γίνεται στην ουσία και πολύ αντιληπτό.  Τώρα από κοινού πλέον αναλαμβάνουν δράση οι ύαινες των τραπεζών, ο κέρβερος του Δημοσίου, τα funds και οι μαυραγορίτες.

Κι ενώ αυτήν τη στιγμή  έχουν το πάνω χέρι, δεν παύει να είναι  απόλυτα προσεκτικοί στις κινήσεις  τους, έχοντας το φόβο μιας γενικευμένης εξέγερσης.  Γνωρίζουν ότι από μια τέτοια εξέγερση όχι μόνο μπορούν να  διακοπούν τα σχέδιά τους αλλά ταυτόχρονα θα απαιτηθεί να δώσουν πειστικές εξηγήσεις  για το πότε και πώς ο ελληνικός λαός τούς όρισε  «σωτήρες» του. 

Γι αυτό θα επιδιώξουν,  στην αρχή τουλάχιστον, να πείσουν ότι οι πλειστηριασμοί αφορούν  κυρίως  αυτούς των βορείων προαστίων και  είναι προφανές  ότι για αποπροσανατολισμό θα προβάλουν τέτοιες περιπτώσεις, αρπάζοντας όμως ταυτόχρονα κατά χιλιάδες τις μικρές περιουσίες!

Αν καταφέρουν -κατά τη γνώμη του γράφοντος-  και προχωρήσουν, χωρίς να ανακοπεί η πορεία τους,  σε κατασχέσεις ικανού αριθμού περιουσιών, τότε θα είναι εύκολο γι αυτούς,  ως δεινοί επιστήμονες  σε θέματα κοινωνικού  αυτοματισμού, να στρέψουν αυτούς που ήδη θα έχουν αρπάξει τις  περιουσίες τους ενάντια σ’ εκείνους που  θα τις έχουν ακόμα. Από εκεί και πέρα η εξέλιξη  προμηνύεται  γνωστή και ο στόχος τους θα έχει φτάσει πολύ κοντά στην υλοποίησή του.

Αν το επιτύχουν αυτό, με την  συντριπτική πλειοψηφία  του ελληνικού  λαού   να μην  κατέχει  πλέον περιουσιακά  στοιχεία,  τότε, ποιες συντάξεις, ποιους μισθούς, ποια σύγχρονη υγεία και παιδεία θα μπορεί να διεκδικήσει;  Με ποιο κουράγιο και με ποια αποθέματα δύναμης; 

Τότε, όμως,  οι δυνάστες  με τον μηχανισμό των υποτακτικών  που αδιαλείπτως  χτίζουν θα έχουν πλέον τη δυνατότητα αλλά και την άνεση να φέρουν τα πάντα στα μέτρα τους.  
Εξαθλιωμένο, δούλο και επαίτη λαό για επιβίωση στους εγχώριους τοποτηρητές των υψηλών τους αφεντικών! 
Φθηνό εργατικό δυναμικό, ανταγωνίσιμο εκείνου των τριτοκοσμικών χωρών και ταυτόχρονα στρατιές ανέργων να εκλιπαρούν για απασχόληση επιβίωσης. 
Κι αυτό μπορεί να συμβεί μόνο, αν καταφέρουν ν’ αρπάξουν τις περιουσίες.

Ίσως σε κάποιους να κυριαρχεί η αντίληψη ότι αν φτάσουμε ως εκεί, στο παρά ένα,  ο λαός θα επαναστατήσει και θα τους ανατρέψει.  Αν όμως ήταν έτσι, τότε οι εξαθλιωμένοι λαοί των τριτοκοσμικών χωρών ήδη θα είχαν ξεσηκωθεί, θα είχαν διεκδικήσει όλα όσα τους ανήκουν και θα άλλαζαν τη μοίρα τους!

Αυτήν τη στιγμή, εφόσον ενημερωθεί σε βάθος ο ελληνικός λαός  -και επιβάλλεται  να γίνει αυτό από τις δυνάμεις που αντιστέκονται στην πολιτική της εξαθλίωσης-   ώστε να μπορέσει να δει  τα πράγματα  στην πραγματική τους διάσταση και να  κατανοήσει τι ακόμη τον περιμένει,  τότε είναι σε θέση να υπερασπιστεί  τα σπίτια και τις περιουσίες του. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο που μπορεί να τον ενώσει ενάντια σ΄ αυτήν  τη λαίλαπα και  σ’ αυτούς που την προκάλεσαν.  Το ηθικό πλεονέκτημα  γι αυτό το έχει ο ίδιος ο λαός κι όχι αυτοί που πολλάκις τον εξαπάτησαν!

Το αίτημα για διαγραφή χρεών, που προήλθαν από χαράτσια και φόρους χωρίς λογική, πρέπει να μπει επιτακτικά και άμεσα,  όπως και αυτό για το σταμάτημα των χαρατσιών. Ένα τέτοιο αίτημα όχι μόνο μπορεί να ενώσει  αλλά και να κινητοποιήσει δυναμικά την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού,  δηλαδή όλους όσοι κινδυνεύουν να χάσουν σπίτια και περιουσίες. Σε μια τέτοια καθολική κινητοποίηση προφανώς και δεν μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος ο σπόρος του κοινωνικού αυτοματισμού. 

Κι ας μην ξεχνάμε  ότι στην πλειοψηφία τους  οι Έλληνες  -ό,τι και να ψήφισαν στις εκλογές-  είναι αντίθετοι με την ουσία αυτής της πολιτικής, που μας ενέπλεξε σ’ αυτήν την τραγωδία. Ποτέ οι εγχώριοι πολιτικοί υπάλληλοι των Ευρωπαίων -  «εταίρων» και του ΔΝΤ δεν αποκάλυψαν  προεκλογικά ότι πρόκειται  να ψηφίσουν μνημόνια. Κάθε φορά, μετά παρουσιάζονταν αυτή η… «ανάγκη»!  Στις εκλογές  λοιπόν που προηγήθηκαν  και των τριών μνημονίων έλεγαν ψέματα και είναι γνωστό τι έλεγε  κάθε φορά ο καθένας απ’ αυτούς!

Η απάντηση λοιπόν στο ερώτημα, «Αύριο ποιοι θα έχουν σπίτια και περιουσίες στην Ελλάδα;», είναι απλή.
Αν συνεχίσουμε έτσι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ελάχιστοι θα είναι αυτοί που θα κατέχουν  όλα όσα θα αρπάξουν, μέσω κατασχέσεων λόγω των κατασκευασμένων χρεών. Είναι οι ίδιοι πού ήδη αύξησαν τις περιουσίες τους… λόγω «κρίσης»! Είναι οι αντίστοιχοι παρόμοιων καταστάσεων που έφτιαξαν ιλιγγιώδεις περιουσίες και είναι γνωστό πώς.

Αν όμως ο λαός, με τον πιο επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο, κληθεί σε αντίσταση για να διαφυλάξει ό,τι απόκτησε με κόπο και ιδρώτα  απαιτώντας την διαγραφή των άδικων χρεών, το σταμάτημα της άδικης φορολογίας και των χαρατσιών, αιτήματα που ενώνουν τη συντριπτική του πλειοψηφία, ας μη θεωρείται βέβαιο ότι θα μείνει παρατηρητής του καναπέ! 

Κι ας μην ξεχνάμε, απ’ τη μια θα υπάρχουν αυτοί, η συντριπτική πλειοψηφία, που υπερασπίζονται το δίκιο τους, κι απ’ την άλλη μισθοφόροι με δέλεαρ τα λάφυρα!

Αν καταφέρει να πετύχει κάτι τέτοιο και τους σταματήσει, τότε θα αρχίσει να αισιοδοξεί και να ονειρεύεται  ότι μπορεί θα αλλάξει τη μοίρα του!

Κι αφού ζυγίσει το κόστος δουλείας στη συμμαχία των δανειστών να αποφασίσει την έξοδο χωρίς όρους και προϋποθέσεις  απ' αυτή απαιτώντας  ταυτόχρονα την επιστροφή των κλοπιμαίων  έχοντας την αίσθηση αέρα ελευθερίας.

Σήμερα κρίνονται οι πάντες, όχι μόνο γι αυτά που κάνουν, αλλά και για όσα δεν κάνουν και βέβαια αύριο θα είναι πολύ αργά για τις όποιες δικαιολογίες απ’ όπου κι αν προέρχονται!

[1] Ήδη το Δεκέμβριο του 2016 δημιουργήθηκαν νέες οφειλές πολιτών προς  το Δημόσιο ύψους 1,3 δις ευρώ, ενώ συνολικά το 2016, δημιουργήθηκαν νέα χρέη πολιτών ύψους 13,9 δις ευρώ. (Υπουργείο Οικονομικών)

[ 2] Τα κόκκινα δάνεια  που αφορούν κυρίως  μισθωτούς, συνταξιούχους, ή άνεργους  ξεπερνούν τα  108 δισ. ευρώ,  ενώ  μέσα στους στόχους του «προγράμματος»  που έχει υπογράψει η  ελληνική κυβέρνηση  προβλέπεται να γίνει… «διαχείριση»  ώστε μέχρι το τέλος του 2019 να έχουν μειωθεί κατά 40%, δηλαδή στα 65 δισ. ευρώ. Ήδη τα funds δηλώνουν μεγάλο ενδιαφέρον για την αγορά τους και φυσικά για να προβούν στα… περαιτέρω!

[ 3] Μειωμένες κατά 32,2% θα είναι οι δαπάνες του προϋπολογισμού του 2017 για μισθούς και συντάξεις σε σχέση με το 2016. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στο κείμενο του προϋπολογισμού του 2017, «οι δαπάνες αποδοχών και συντάξεων προβλέπεται να ανέλθουν στα 12.057 εκατ. ευρώ, μειωμένες κατά 5.740 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2016». Ήδη είναι έτοιμοι να πάρουν και νέα μέτρα στο όνομα της λεγόμενης 2ης αξιολόγησης για το 3ο μνημόνιο, αφού βέβαια έπαιξαν και πάλι το θέατρο της… διαπραγμάτευσης!

[4] Από  311,67 δισ. το 2015 και 315,4 δισ. το 2016 τον επόμενο χρόνο θα φτάσει, σύμφωνα με την πρόβλεψη του προϋπολογισμού τους τα 319,2 δισ. ευρώ!

Πηγή "Faretra"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Πριν από 196 χρόνια, λίγοι -στην αρχή- έλληνες πραγματικοί πατριώτες, ξεκίνησαν έναν αγώνα απελευθέρωσης ενός έθνους και μετά από 7 χρόνια είχαν ήδη φτάσει στα πρόθυρα της δημιουργίας ενός νέου κράτους στα αιώνια αυτά πατρογονικά εδάφη, που θα στέγαζε την ζωή του ελεύθερου έθνους.

Στις μέρες μας, ακόμη λιγότεροι ανθέλληνες πραγματικοί προδότες, μέσα σε 7 χρόνια και για δικό τους αποκλειστικά συμφέρον υποδούλωσαν ξανά αυτό το έθνος, και ξεπούλησαν την περιουσία του κράτους, αφήνοντας έναν λαό να δυστυχεί και να χειμάζεται, έρμαιο διεθνών τοκογλύφων και ευρωπαίων πολιτικών απατεώνων.

Αν οι σημερινοί προδότες ζούσαν στην εποχή των τότε πατριωτών-ηρώων θα ήταν οι κοτζαμπάσηδες, οι προεστοί της εποχής, οι υπέρμαχοι της "νομιμότητας" των φόρων του σουλτάνου, και της "κανονικότητας" του ραγιά, αυτοί που θα προτιμούσαν των οθωμανικό ζυγό προκειμένου να μη χάσουν τα αξιώματα και τα γρόσια τους, αυτοί που απ' την πρώτη στιγμή θα έβαζαν -έβαλαν- εμπόδια και θα διέβαλλαν την Επανάσταση, που θα απειλούσαν τον λαό με "οθωμανικούς μονόδρομους" και που τελικά όταν θα έβλεπαν κατά που γέρνει ο αγώνας, θέλοντας και μη, θα προσχωρούσαν στο στρατόπεδο των νικητών σαν γνήσιοι δειλοί και καιροσκόποι.

Το αστείο και συνάμα εξοργιστικό είναι πως οι σημερινοί κοτζαμπάσηδες της τρόϊκας, περιφέρουν την λιμασμένη και γελοία ύπαρξή τους κάθε φορά τέτοιες μέρες σε γιορτές και εκδηλώσεις, και εκφωνούν πανηγυρικούς, εκθειάζοντας την τόλμη και τον πατριωτισμό των ηρώων του '21, οι οποίοι ήρωες αν μπορούσαν για μιά στιγμή να ξαναζήσουν δεν θα χαράμιζαν δυό δράμια σάλιο ούτε για να τους φτύσουν.

Δυστυχώς μαζί μ' αυτούς, γιορτάζει -ποιός ξέρει τί- κι ένα μεγάλο μέρος του λαού,αποτελούμενο απ' τους μενουμευρώπηδες παρέα με τους ισάξιούς τους "καναπεδάτους".
Προφανώς γι αυτούς το νόημα της γιορτής και της επετείου είναι καμιά αργία αν δεν συμπέσει η επέτειος με σαββατοκύριακο, κάνας μπακαλιάρος με σκορδαλιά, και το μίνι των μαθητριών στις παρελάσεις.
Αν δεν ήταν αυτό το νόημα της επετείου γι αυτούς...
Αν ήταν ο πραγματικός θαυμασμός και σεβασμός για τους ήρωες εκείνους...
Αν ήταν η υπόσχεση και η προσπάθεια μίμησής τους...
Τότε δεν θα βρισκόμασταν στην κατάσταση που είμαστε. 

Για όσους νοιώθουν -νοιώθουμε- το πραγματικό νόημα της επετείουενός λεπτού σιγή για την μνήμη των ηρώων και μιά υπόσχεση μέσα μας, στον εαυτό μας, για το τί πρέπει, είναι αρκετά.

Οι υπόλοιποι ας ξεφαντώσουν μέσα στην υποκρισία τους, μέσα στα μνημόνια, στα eurogroups και τις "αξιολογήσεις"!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Σάκη Μουμτζή

Με αφορμή την προοπτική να ζητήσουν οι εταίροι-δανειστές και από την Νέα Δημοκρατία να δεσμευτεί πως θα τηρήσει τα όσα θα συμφωνήσει η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μαζί τους, έχει αναπτυχθεί ένας ενδιαφέρων προβληματισμός.

Μπορεί μια κυβέρνηση με την υπογραφή της να δεσμεύσει τις επόμενες, γιατί τα ψηφισθέντα μέτρα εκφεύγουν των ορίων της θητείας της; Ή, πολύ περισσότερο, αν αυτά θα εφαρμοσθούν στο μεγαλύτερο μέρος τους, από άλλες κυβερνήσεις;

Τυπικά μπορούμε να πούμε, επικαλούμενοι την συνέχεια του Κράτους, πως η υπογραφή μιας κυβέρνησης είναι δεσμευτική για όσες την διαδεχθούν. Οι συμφωνίες γίνονται μεταξύ κρατών και είναι σεβαστές, ανεξαρτήτως του ποιος κυβερνά την χώρα.

Ολα καλά μέχρις εδώ. Και με την πολιτική όμως τι γίνεται; Την ξεχάσαμε. Γιατί, τι γίνεται αν ένα κόμμα-- που όταν ήταν στην αντιπολίτευση θεωρούσε τα πεπραγμένα της κυβέρνησης καταστροφικά για την χώρα-- ανέλθει στην εξουσία; Τι κάνει τότε;

Καθίσταται απλός διαχειριστής των πολιτικών της προηγούμενης κυβέρνησης; Και η λαϊκή ετυμηγορία που την έστειλε στην αντιπολίτευση, πώς υλοποιείται; Την αγνοούμε; Είναι δυνατόν μια κυβέρνηση να εφαρμόσει μια πολιτική με την οποία διαφωνεί πλήρως, εν ονόματι της συνέχειας του κράτους; Αυτό δεν είναι κάτι που αντιβαίνει σε κάθε δημοκρατικό κανόνα, αλλά και στην έννοια της ίδιας της δημοκρατίας;

Δεν είναι απολύτως θεμιτό μια κυβέρνηση να επιδιώξει να αλλάξει όσα μέτρα και όσες πολιτικές θεωρεί επιζήμιες για την χώρα; Διαφορετικά μιλούμε για κατάργηση της πολιτικής. Για κατάργηση ιδεολογιών και διαχωριστικών γραμμών.

Αλλο πράγμα είναι η συνέχεια του κράτους και άλλο η συνέχιση της ίδιας πολιτικής. Ως κράτος νοείται -σύμφωνα με τις αρχές του Συνταγματικού Δικαίου— ο σκληρός πυρήνας που περιλαμβάνει την κρατική μηχανή, την εξουσία καταναγκασμού καθώς και τους μηχανισμούς διακυβέρνησης. Δηλαδή το κράτος δεν παράγει πολιτική. Την πολιτική την παράγουν τα κόμματα.

Και η πολιτική δεν υπακούει ούτε σε ηθικούς κανόνες, ούτε σε δεσμευτικές συμβάσεις. Υπακούει μόνον στον αμείλικτο νόμο του συσχετισμού των δυνάμεων. Τουθ΄όπερ σημαίνει, πως ο ΣΥΡΙΖΑ όταν έγινε κυβέρνηση είχε το αναφαίρετο δικαίωμα να σχίσει τα μνημόνια με «έναν νόμο και ένα άρθρο». Δεν το έπραξε, όχι γιατί σεβάστηκε τις υπογραφές των «Σαμαροβενιζέλων», αλλά γιατί δεν του το επέτρεψε ο συσχετισμός των δυνάμεων.

Συνεπώς, η τήρηση των συμφωνηθέντων καθορίζεται κάθε φορά από το ισοζύγιο ισχύος των δύο πλευρών. Και αυτό κατ΄ανάγκην δεν προϋποθέτει συγκρουσιακό κλίμα και πολιτικές ρήξεων, αλλά απορρέει από την ίδια την φύση της πολιτικής.

Έτσι, η δήλωση του Κ. Χατζηδάκη πως η Νέα Δημοκρατία « θα σεβαστεί την συνέχεια του κράτους και θα επιδιώξει να αλλάξει το δημοσιονομικό μείγμα πείθοντας τους εταίρους με τις πολιτικές της», λέει δύο διαφορετικά και αντικρουόμενα πράγματα. Γιατί ή « θα σεβαστεί την συνέχεια του κράτους» ή « θα επιδιώξει να αλλάξει το δημοσιονομικό μείγμα.»

Το ενδιαφέρον στοιχείο που εισάγει ο αντιπρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας είναι, πως οι ζητούμενες αλλαγές θα γίνουν συναινετικά, χωρίς μονομερείς ενέργειες. Και αυτό είναι το ουσιαστικό μήνυμα που θέλει να στείλει στους δανειστές, καθώς με αυτό ιχνογραφούνται οι μεταξύ τους σχέσεις. Ένα, κατ΄εξοχήν πολιτικό μήνυμα, που καθορίζει και τα όρια εντός των οποίων θα κινηθεί η Νέα Δημοκρατία.

Η αρχή της συνέχειας του κράτους, είναι το άλλοθι των αδυνάμων. Η Ιστορία είναι γεμάτη από ενέργειες των ισχυρών που καταπάτησαν αυτήν την αρχή. Που αθέτησαν συμφωνίες και υποχρεώσεις, γιατί ήταν ισχυροί.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μετά τις δηλώσεις του Κ. Καραμανλή για τη σημερινή συγκυβέρνηση και το Βατοπέδιο και μετά την πρώτη συνέντευξη του Κ. Σημίτη στην τηλεόραση την προσεχή Τρίτη συμπληρώθηκε η επανεμφάνιση στην πολιτική σκηνή των μέχρι πριν μήνες ουσιαστικά βουβών τριών ισχυρών πρωθυπουργών της τελευταίας 20ετίας, αφού ο Γ Παπανδρέου έχει ήδη ιδρύσει κίνημα. Οι τρείς δηλώνουν παρόντες, χωρίς όμως να πουν ούτε μια λέξη για τις ευθύνες που έχουν για την πορεία του τόπου μέχρις εδώ! Διαιωνίζοντας έτσι το παράδειγμα του αλαζόνα και αμετανόητου και στους σημερινούς ηγέτες.

Από τους τρείς οι δύο, Σημίτης και Παπανδρέου, είναι κοινοβουλευτικά απόντες εδώ και 6 χρόνια στην πιο κρίσιμη περίοδο της χώρας από τον Β Παγκόσμιο, ενώ ο Κ Καραμανλής αν και δεινός ρήτορας είναι στην αίθουσα της Βουλής σε ρόλο διακοσμητικό! Η πείρα και η γνώση και των τριών είναι έτσι ουσιαστικά άχρηστη για το λαό και το πολιτικό προσωπικό του τόπου.

Και είναι άχρηστη όχι γιατί δεν την καταθέτουν οι ίδιοι ανοιχτά μέσα και έξω από τη Βουλή. Είναι άχρηστη γιατί μη έχοντας κάνει ούτε ίχνος δημόσιας αυτοκριτικής έχουν απαξιώσει πολιτικά τους εαυτούς τους. Υπό αυτή τη συνθήκη η αυθόρμητη και φυσιολογική αντίδραση των πολιτών απέναντί τους είναι η αντίστοιχη ενός εισαγγελέα σε έναν κατηγορούμενο. Καταδικαστική.

Ο κ Σημίτης αγορεύει προσκεκλημένος σε ομιλίες ως άμωμος πρωθυπουργός, την ώρα που γύρω του η Ελλάδα συγκλονιζόταν από σκάνδαλα σαν της SIEMENS, του Χρηματιστηρίου, των εξοπλιστικών ΤΟR Μ1 και αεροσκαφών, των ναυπηγείων Σκαραμαγκά, του Εθνικού Κτηματολογίου, των ομόλογων του Ταμείου Οδοποιίας, της ΕΑΒ, της «Ακρόπολις Χρηματιστηριακή» με ληστεία των ταμείων, του συστήματος ασφαλείας των Ολυμπιακών Αγώνων, την ομολογία του Θ. Τσουκάτου για το 1 εκατομμύριο προς τα ταμεία του ΠΑΣΟΚ!

Κι αυτά δεν είναι τα μόνα. Αλλά, ο Κ Σημίτης, όπως και σχεδόν όλοι οι Έλληνες πρωθυπουργοί, θεωρούν ότι οι ίδιοι δεν είναι υπεύθυνοι για τις πράξεις και παραλείψεις των υπουργών τους, παρά ότι είναι υπεύθυνοι μόνο για να εντέλλονται και να προεδρεύουν. Για τα πάρτι που γίνονται γύρω τους και δίπλα τους με τα λεφτά του ελληνικού λαού δεν έχουν ευθύνη!

Ούτε λέξη, λοιπόν δεν έχει ξεστομίσει για όλα αυτά ο μακροβιότερος σύγχρονος Έλληνας πρωθυπουργός! Αλλά και οι άλλοι δύο συνάδερφοί του δεν πάνε πίσω σε νοοτροπία.

Ο Κ Καραμανλής δεν έχει απαντήσει καν ο ίδιος στη Βουλή, όπου έχει κατά κόρον την ευκαιρία, στο ερώτημα «πώς ακριβώς φτάσαμε στο παρά πέντε της χρεοκοπίας επί των ημερών του». Για όλα φταίει ο κακός Σημίτης; Έχουμε ακούσει διάφορες εκδοχές από υπουργούς, εκθέσεις και καλοθελητές, αλλά ποτέ από εκείνον, που τα λεγόμενά του ως πρωθυπουργού έχουν εκ των πραγμάτων άλλο βάρος για τους πολίτες.

Παραδικαστικό, υποκλοπές VODAFONE, άγριοι ξυλοδαρμοι στη Θεσσαλονίκη από ΜΑΤ, ακίνητα Μυκόνου, βίλα Μαγγίνα, αυθαίρετο Σουφλια, σκάνδαλο Βγενόπουλου, συνέχεια SIEMENS, σκάνδαλα Λιάπη και ΟΣΕ, σύστημα παρακολούθησης C4I, Βατοπέδιο σε επίπεδο πολιτικών που παραγράφηκε, είναι μερικά από τα 45 μετρημένα σκάνδαλα της περιόδου 2004-2009.

Το σοβαρό: Οι προκλητικές υπογραφές του τότε υπουργού Εσωτερικών Πρ. Παυλόπουλου, ο οποίος γέμισε το δημόσιο με πάνω από 200.000 ανθρώπους με νομικό ακροβατισμό, τινάζοντας στον αέρα τα αντίστοιχα έξοδα του προϋπολογισμού και ενισχύοντας τον ιδρυματισμό σε βάρος των φορολογούμενων.

Ο Κ Καραμανλής ζήτησε τότε δημόσια συγνώμη μόνο για το σκάνδαλο του Βατοπεδίου, αναλαμβάνοντας την πολιτική ευθύνη και υποχρέωσε σε παραίτηση μερικούς υπουργούς για τέσσερα από τα άλλα είναι η αλήθεια! Σήμερα, μετά την απόφαση του εφετείου, που επιβεβαιώνει ότι η λίμνη ήταν του δημοσίου και όχι της Μονής, αλλά αθωώνει τα μη πολιτικά πρόσωπα για απουσία δόλου, ο πρώην πρωθυπουργός ξιφουλκεί! Προς τι η τότε συγνώμη;!

Ο Γιώργος Παπανδρέου από την πλευρά του δεν απαντά ο ίδιος για την απόφασή του να παραδώσει τη χώρα στο ΔΝΤ, καθώς και για την απόφασή του να μην πάρει έγκαιρα μέτρα το Φθινόπωρο του 2009 προκειμένου να μη χρεοκοπήσει η χώρα, πράγμα που ήταν εφικτό, όπως τον κατηγόρησε προ εβδομάδων ο Κ Σημίτης.

Ο ίδιος επίσης εμφανίζεται ανεύθυνος για τις κινήσεις του υπουργού του Γ Παπακωνσταντίνου με τα στοιχεία της λίστας Λαγκάρντ και την εξαφάνισή της για κρίσιμο χρονικό διάστημα. Ακόμα, δεν απαντάει πώς αποφάσισε να υπογράψει μνημόνιο με το οποίο οι νόμοι του υπουργείου οικονομικών δεν περνάνε υποχρεωτικά από ψηφοφορία στη Βουλή!

Οι τρείς πρώην πρωθυπουργοί έχουν εμφανιστεί στο προσκήνιο τη ώρα που αισθάνθηκαν «ότι τους παίρνει», ο καθένας για τους λόγους του. Ο Γιώργος Παπανδρέου γιατί πιστεύει η οικογένειά του ότι πέρασε καιρός και μαλάκωσαν οι γωνίες, ο Κώστας Καραμανλής γιατί πιστεύει ότι η ηχηρή απόφαση για το Βατοπέδιο και η όψιμη διαφωνία του με τον τρόπο διακυβέρνησης Τσίπρα ανοίγει δρόμο επανάκαμψης σε πιο εμφανή ρόλο, ο Κώστας Σημίτης γιατί βλέπει τις προσπάθειες για μια εκσυγχρονιστική κεντροαριστερά, στις οποίες εμπλέκεται ήδη από τη δημιουργία του Ποταμιού, να καρκινοβατούν επικίνδυνα. Έχει ρόλο.

Και οι τρείς, όμως, αγνοούν τον υπ αριθμόν ένα παράγοντα για να ξαναποκτήσουν κάποιο από το σεβασμό που ενέπνεαν, τουλάχιστον στους οπαδούς τους, αλλά και σε ευρύτερους χώρους. Κι αυτός δεν είναι άλλος από την ειλικρινή αυτοκριτική και τη γενναία στάση απέναντι στους πολίτες.

Η χώρα πάσχει εδώ και δεκαετίες από έναν πρωθυπουργό που θα βγει και θα πει στο λαό με γενναιότητα «κυβέρνησα έτσι, αυτά τα λάθη έκανα, γι αυτούς τους λόγους, αποφάσισα να αλλάξω αυτό, ετούτο κι εκείνο, και πάμε προς τα εκεί».

Αυτή η γενναιότητα λείπει από τις πολιτικές ηγεσίες του τόπου ώστε να μην απαξιώνεται η προηγούμενη πολιτική τους και να έχει ο λαός ένα ακομπλεξάριστο παράδειγμα για μίμηση. Επειδή ο λαός είναι ό,τι βλέπει. Αυτό αντιγράφει κι έτσι γίνεται. Και δεν γίνεται καλύτερος με ηγέτες που δεν έχουν το θάρρος να πουν «συγνώμη, έκανα λάθος, πάω σπίτι μου» ή «συγνώμη, έκανα λάθος, πάμε παρακάτω».

Οι τρείς πρωθυπουργοί ξαναεμφανίστηκαν. Αλλά, τόσο ίδιοι και αμετανόητοι, που δεν πάνε το λαό παρακάτω. Ο λαός χρειάζεται καθαρές εξηγήσεις και ειλικρινείς, γενναίες απαντήσεις. Όχι αφορισμούς, συνθήματα και θριαμβολογίες. Απ αυτά καταστράφηκε.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Μαρ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Έχουν σκίσει όλα τους τα καλσόν εκεί στην αξιωματική αντιπολίτευση, πως δεν πρόκειται να ψηφίσουν στην Βουλή τα νέα μέτρα που θα προκύψουν απ' το κλείσιμο της "αξιολόγησης".
Όταν όμως τους ρωτούν αν θα τα εφαρμόσουν εφ' όσον μία (αποφράδα) μέρα γίνουν πάλι κυβέρνηση, αρχίζουν τα τσάμικα και τους καλαματιανούς: "μα ξέρετε το κράτος έχει συνέχεια""εμείς θα κάνουμε τις μεταρρυθμίσεις εκείνες που θα απαλύνουν τον πόνο των πολιτών", και πάει λέγοντας.

Άμα δε ρωτήσεις κάποιον απ' τους βουλευτές της, αν πρόκειται, αν έχουν την πρόθεση να αποσύρουν αυτά τα νέα μέτρα εφ' όσον δεν τα ψηφίζουν τώρα, σου απαντά: "να δούμε τί θα μπορούμε να κάνουμε μέσα σε αυτό το πλαίσιο..μπλα μπλα μπλα..."

Τί να δείτε χρυσέ μου; Αφού είσαστε εξ ίσου τσουλάκια του Σόϊμπλε και των τοκογλύφων με τους νυν κυβερνώντες. Τί να δείτε; Σας είδαμε εμείς πριν απ' αυτούς τους τωρινούς.
Απλώς, ενώ δεν έχετε καμία αντίρρηση για κανένα μέτρο, αφήνετε τους άλλους να πάρουν το πολιτικό κόστος για να καρπωθείτε εσείς το όφελος της  αντίδρασης απ' την οργή του λαού. Πόσο περισσότερο απατεώνες πιά μπορείτε να γίνετε;

Μόνο που έχετε πέσει στη λούμπα, γιατί αν δεν ψηφίσετε ή δεν υπογράψετε κι εσείς εκ των προτέρων, υπάρχει ενδεχόμενο η ξένη συμμορία να μη σας αφήσει ποτέ να ξαναγίνετε τα κυβερνητικά γιουσουφάκια τους.
Γι αυτό και τα τόσα ταξίδια του Κούλη προς Βερολίνο και λοιπή  "Ένωση".
Προσπαθεί να τους πείσει πως θα είναι καλό παιδί και πως όλα αυτά τα κάνει για τα μάτια των ψηφοφόρων.
Εδώ βέβαια υπάρχει και η πιθανότητα να έχει υπογράψει τίποτα χαρτιά στα κρυφά.
Από τέτοιο γόνο τέτοιας οικογένειας όλα να τα περιμένεις.

Η ουσία είναι όμως πως το όλο κουκλοθέατρο παίζεται εντελώς μπροστά στα μάτια των θεατών-πολιτών-ψηφοφόρων, χωρίς κουίντες και παρασκήνια, χωρίς μακιγιάζ, χωρίς καν θεατρικά κουστούμια, τίποτα.
Φανερά όλα. Φανερές κι οι κούκλες, φανερά και τα χέρια που τις κρατάνε και τις παίζουν όπως θέλουν.
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΦΑΝΕΡΑ ΓΙ ΑΥΤΟΥΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΔΟΥΝ.
Το κακό όμως είναι πως αυτοί που παρακολουθούν το έργο με την μέγιστη προσοχή, είναι αυτοί που δεν θέλουν να δουν τίποτα, για να μην καταλάβουν τίποτα.
Επαγγελματίες τυφλοί. Εθελοντικά ηλίθιοι.

Πιθανότατα τα πρόσθετα νέα μέτρα θα ψηφιστούν μόνον απ' την κυβέρνηση.
Θα εφαρμοστούν όμως από όλους.
Γιατί;
Γιατί και τους μέν και τους δε, θα τους έχει ψηφίσει, ένας βλάκας λαός!... 

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου