Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Σεπ 2017


Ο Κώστας Πουλάκης, γενικός γραμματέας του υπουργείου Εσωτερικών, με συνέντευξή του σε εφημερίδα έδειξε ακόμη μία φορά τον μαχητικό αντιχριστιανισμό που χαρακτηρίζει τον ίδιο, το κόμμα του αλλά και την κυβέρνηση της Αριστεράς. Ερωτηθείς σχετικά με το ζήτημα της προσευχής στα σχολεία είπε ότι «το κράτος, σε όλες του τις εκφάνσεις, πρέπει επιτέλους να αποκτήσει κοσμικά χαρακτηριστικά. Ο θεσμός της πρωινής προσευχής είναι κατάλοιπο μιας πολύ περασμένης εποχής και μιας απολύτως αντιδραστικής αντίληψης περί... Ελλάδος Ελλήνων Χριστιανών, που εισάγει -ακόμα και σε συμβολικό επίπεδο- έναν ανεπίτρεπτο διαχωρισμό μεταξύ των μαθητών».

Δηλαδή, στέλεχος της ελληνικής κυβέρνησης δείχνει αφενός ότι τον ενοχλούν οι λέξεις «Ελλάς, Ελληνες και Χριστιανοί». Προφανώς, αυτά τα τρία επιδιώκει να αντικατασταθούν με κάτι άλλο, το οποίο δεν το εξηγεί, αλλά το καλύπτει πίσω από τον νεφελώδη όρο «κοσμικά χαρακτηριστικά» του κράτους.

Ο κ. Πουλάκης, πέρα από τον μισελληνισμό και τον αντιχριστιανισμό του, με τα λόγια του δείχνει ότι βρίσκεται και εκτός των πλαισίων που ορίζει το Σύνταγμα. Υπενθυμίζεται σχετικά ότι στο άρθρο 3 {1} του Συντάγματος αναφέρεται ρητά: «Eπικρατούσα θρησκεία στην Eλλάδα είναι η θρησκεία της Aνατολικής Oρθόδοξης Eκκλησίας του Xριστού. H Oρθόδοξη Eκκλησία της Eλλάδας, που γνωρίζει κεφαλή της τον Kύριο ημών Iησού Xριστό, υπάρχει αναπόσπαστα ενωμένη δογματικά με τη Mεγάλη Eκκλησία της Kωνσταντινούπολης και με κάθε άλλη ομόδοξη Eκκλησία του Xριστού τηρεί απαρασάλευτα, όπως εκείνες, τους ιερούς αποστολικούς και συνοδικούς κανόνες και τις ιερές παραδόσεις».

Επιπλέον, το άρθρο 16 {2}, που αναφέρεται στην Παιδεία, ορίζει: «H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες».

Πολιτικοί όπως ο κ. Κώστας Πουλάκης και οι ομονοούντες με αυτόν θέλουν να... ξεμπερδεύουν με τον χριστιανισμό ξηλώνοντάς τον από τα σχολεία.

Η απόφασή τους είναι ειλημμένη, όπως είναι ειλημμένη η απόφαση του λαού μας να αντισταθεί.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ανέκαθεν οι φύλαρχοι των "δημοκρατιών" της μπανάνας έκαναν τα ψώνια τους στο Λονδίνο.
Μάζευαν και το κοπάδι με τις γυναίκες τους -νόμιμες, ερωμένες, παλλακίδες, κόρες κι ανηψιές- και ξεχύνονταν στα Χάροντ'ς και στα λοιπά πολυκαταστήματα, τσακίζοντας τα κλεμμένα των κρατικών προϋπολογισμών της μπανανίας τους.

Σήμερα βέβαια οι ντόπιοι φύλαρχοι σε μιά μπανανία στις παρυφές της Ευρώπης δεν κυκλοφορούν με τις τοπικές ενδυμασίες της χώρας τους, ούτε οι γυναίκες τους φέρουν το παραδοσιακό κόκκαλο στην μύτη, ούτε μπορούν να πάρουν μαζί όλο το χαρέμι.
Παίρνουν μόνον την νόμιμη.
Κυκλοφορούν με τζάγκουαρ της πρεσβείας.
Ρίχνουν και τις γυροβολιές τους στα τοπικά καζίνο. 

Κατά τ' άλλα δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα στην νοοτροπία κάθε ντόπιου φύλαρχου, απ' την εποχή της αποικιοκρατίας και των τηλεκατευθυνόμενων δικτατοριών μέχρι σήμερα, την εποχή της Ενωμένης δικτατορίας της Ευρώπης.
Με το ίδιο θράσος πιθηκάνθρωπου (ή γορίλα, ανάλογα με την σωματοδομή) θεωρούν τον εαυτό τους ανεξέλεγκτο και υπεράνω κριτικής, οι δε πιθηκίνες τους, εκτός απ' τα χαϊμαλιά και τα κόκκαλα στην μύτη τους, επιδεικνύουν το ίδιο ακριβώς πνευματικό επίπεδο μ' εκείνες τις παλιές αφρικανικές, τότε με την σιωπή τους, τώρα με τις παπαρο-δηλώσεις τους.

Εν τω μεταξύ βέβαια πίσω στην μπανανία, ο λαός εξαθλιώνεται μέρα την μέρα, το περιβάλλον @@μιέται για να πλουτίσουν κάποιοι, η κοινωνία βογγάει κάτω απ' την μπότα τριακοσίων χυδαίων απατεώνων.
Όλα πάνε όπως πρέπει σε κάθε αποικιοκρατική δικτατορία.

Πάμε για ψώνια στο Λονδίνο;
Μπορεί να συναντήσουμε και τίποτα υπουργούς!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




«Πιπεράτο» του Καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Ήταν στα μέσα της δεκαετίας του 1950, ήμουν τότε μαθητής στο Β’ Αρρένων της Θεσσαλονίκης, ξεκινούσε η έξοδος ανέργων Ελλήνων για εργασία στην Κεντρική Ευρώπη και την Αυστραλία και η ΦΙΝΟΣ - ΦΙΛΜ έστελνε στις Κινηματογραφικές αίθουσες μια κωμωδία (με κάποιες σταγόνες λυρισμού) με τίτλο: «Λατέρνα, Φτώχεια και Φιλότιμο»

Εύχομαι να μην «αναστατώσω» τις ψυχές του Φίνου, του Σακελλάριου, του Φωτόπουλου, του Αυλωνίτη, της Καρέζη, του Αλεξανδράκη, του Τσαγανέα και άλλων που δεν βρίσκονται πια μεταξύ μας με την σημερινή δική μου παράφραση του τίτλου της ταινίας η οποία ήταν τόσο επιτυχημένη ώστε μετά από δυο χρόνια η ΦΙΝΟΣ - ΦΙΛΜ την έφερε ξανά στις κινηματογραφικές αίθουσες με νέο τίτλο: «Λατέρνα, φτώχεια και γαρύφαλλο»...

¨Ήμασταν τότε, οι περισσότεροι Έλληνες όπως και τώρα οικονομικά «φτωχοί» αλλά φροντίζαμε ως «κόρην οφθαλμού» σε Πανελλαδικό επίπεδο, μια έννοια πολύτιμη, τώρα πια δυσεύρετη στην Ελλάδα των «μνημονίων» και «θεσμών»: την «ΤΣΙΠΑ» μας!

Η «ΤΣΙΠΑ» αναφερόταν στην αίσθηση που είχε κάθε Έλληνας, Ελληνίδα και εμείς τα παιδιά ότι οι άλλοι θα μας σέβονται εφόσον και εμείς φροντίζουμε με την συμπεριφορά μας να μην «Ξετσιπωθούμε…»

Είχαμε τότε στην ΠΑΤΡΙΔΑ μας, πέρα από τα θαλασσόβρεχτα ακρογιάλια, τον καταγάλανο ουρανό, τα ρομαντικά ηλιοβασιλέματα, και το μοναδικό στην υφήλιο γνώρισμα που δεν μεταφράζεται σε άλλη γλώσσα όσες προσπάθειες και εάν έγιναν το… ΦΙΛΟΤΙΜΟ!

Γενιές ολάκερες είχαμε γαλουχηθεί με τούτη τη μοναδική στον κόσμο έννοια, την πλέον δυσνόητη σε κάθε άλλη γλώσσα που μιλιέται στον πλανήτη μας το... ΦΙΛΟΤΙΜΟ!..

Από τον Απρίλιο του 2010 και μετά, υπόδουλοι στον Δράκουλα που, πριν την Κυβέρνηση «Πρώτη φορά Αριστερά», άκουε στο όνομα «τρόικα» και τώρα λέγεται «θεσμοί», με τέτοιες «μίζες, διαφθορά και ταχυπλουτισμό» απαξιώνουμε καθημερινά ότι υπόλοιπο είχε μείνει από «ΤΣΙΠΑ» και ΦΙΛΟΤΙΜΟ!...

Τελευταία κάπου τα μπερδέψαμε με τους χρόνους και το συντακτικό, με τις σύγχρονες κοσμοθεωρίες ντόπιες ή εισαγόμενες από Εσπερία τώρα και από την Άπω Ανατολή εμπλουτισμένες και με κάποια μοντέρνα συστήματα αξιών και, αναρωτιέται κανείς, εύλογα:
ΦΙΛΟΤΙΜΟ έχουμε; Είχαμε; Μήπως, νομίζουμε ότι είχαμε;
«ΤΣΙΠΑ» έχουμε; Είχαμε; Μήπως νομίζουμε ότι είχαμε;

Βλέπετε φίλοι αναγνώστες, καλοί μου συμπατριώτες, οι «αφιλότιμες» έννοιες δεν είναι μόνο δυσνόητες για τους ξένους, είναι πασιφανώς πλέον «αγαθά σε… ανεπάρκεια» δυστυχώς και για εμάς τους ντόπιους...

Οσονούπω, κοντεύουν να γίνουν σχεδόν 90 οι μήνες (επτά ολόκληρα χρόνια από τον Απρίλιο του 2010 και το διάγγελμα του κ Παπανδρέου από το Καστελόριζο) και κάθε φορά που ακούω ή διαβάζω, ή βλέπω σε τηλεοπτικά πάνελ και στις Συνεδριάσεις της Βουλής τους σημερινούς πρωταγωνιστές της πολιτικής μας ζωής να παρουσιάζουν τις αντικρουόμενες προσπάθειές τους να μας σώσουν από την «πτώχευση» και το «GREXIT», από περαιτέρω οικονομική εξαθλίωση και πείνα, ίσως μας βοηθούνε έτσι να…χωνέψουμε «όσα μαζί φάγαμε», έρχονται στα δικά μου μάτια, και υποθέτω και στα δικά σας, ποτάμια τα δάκρυα...

Κάθε φορά που συνειδητοποιώ με ποια χρηματικά ποσά αμείβονται οι άνδρες και οι γυναίκες των Ενόπλων μας Δυνάμεων, των Σωμάτων Ασφαλείας και του Πυροσβεστικού Σώματος αναρωτιέμαι ΓΙΑΤΙ κορυφαία στελέχη της ελληνικής δημοσιογραφίας με τα παχυλά, και μερικοί αστρονομικά εισοδήματα ΔΕΝ μας λένε τίποτε σχετικό;

Μας είπανε ποτέ ποιος ήταν ο μισθός των «πεσόντων» της Πολεμικής Αεροπορίας, του Πυροσβεστικού Σώματος ή το μηνιάτικο που παίρνουν οι χήρες και τα ορφανά τους για να το συγκρίνουμε με τις αμοιβές των Βουλευτών και τις ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ τους την ώρα που τις δικές μας συνεχίζουν να τις πετσοκόβουν;

Την ατομική και συλλογική Εθνική «ΤΣΙΠΑ» των Ελλήνων και το ελληνοπρεπές, το μοναδικό ΦΙΛΟΤΙΜΟ, βρε παιδιά, αφήνετε και τα τσαλακώνουν, τα ξεσκίζουν σαν μια σελίδα χαρτιού και τα ποδοπατούν καθημερινά στα κάθε λογής «Euro-Working-Groups» σαν σκουπίδια οι Δανειστές μας!

Συνεχίζονται οι «κοκορομαχίες» εντός Βουλής και σε ραδιοτηλεοπτικά μπαλκόνια και παράθυρα, ακούμε προτροπές τύπου «παραιτήσου» ή τετριμμένες και χιλιοειπωμένες μεγαλοστομίες τύπου «θα φτάσει το μαχαίρι στο κόκκαλο» ή ακόμη «θα χυθεί άπλετο φως» και βαρβαρότητες όπως «θα πέσουν κεφάλια» ενώ το «γάντζωμα σε καρέκλες εξουσίας» αγγίζει πρωτόγνωρα επίπεδα Ελληνικού Εθνικού σπορ…

Παραμένω, αθεράπευτα ρομαντικός και «Dum spiro spero» (Όσο αναπνέω ελπίζω...)

Ακόμη ελπίζω, και μην με παρεξηγήσετε φίλες και φίλοι αναγνώστες, ότι κάποια μέρα θα ξυπνήσει και πάλι στις ψυχές των 300 της Βουλής, του Πολιτικού Συστήματος και των Οικονομικών «Παραγόντων» το ευλογημένο ελληνικό...ΦΙΛΟΤΙΜΟ και θα θυμηθούν την πατροπαράδοτη ελληνική «ΤΣΙΠΑ»!…

Φίλες και φίλοι αναγνώστες, εσείς τι λέτε; Μάταια ΕΛΠΙΖΩ;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η έλλειψη κλασικής παιδείας αλλά και η μονομέρεια διακρίνεται στους λόγους των κυβερνητικών, με πρώτο βεβαίως τον πρωθυπουργό

Προ καιρού ο Ν. Καρανίκας προέβη σε μια διαπίστωση, ορθή κατά το ήμισυ. Είπε ότι οι νέοι της Αριστεράς μελετούν τον μαρξισμό, ενώ οι νέοι της Δεξιάς περνούν τον καιρό τους σε μπαράκια, παραθέτοντας αρκετούς τίτλους βιβλίων γνωστών μαρξιστών συγγραφέων.

Αυτό είναι αλήθεια. Οι νέοι της Αριστεράς μελετούν, συζητούν και μάλιστα και θέματα παντελώς ασήμαντα, αλλά μαρξιστικά. Ο Ν. Καρανίκας προφανώς και αγνοεί την αρχαία ρήση ότι η «ημιμάθεια είναι χειρότερη από την αμάθεια». Μπορεί να γνωρίζει αρκετά περί μαρξισμού ο νέος της Αριστεράς, αλλά ακόμη και αν ο αναλυτής-συγγραφέας που προτιμά μπόρεσε να προσεγγίσει το πνεύμα των πρωτοπόρων του μαρξισμού, ακόμη και αν αυτό κατανοήθηκε, πρόκειται για μονομερή μόρφωση.

Τα της ιδιωτικής οικονομίας τα έχουν πληροφορηθεί, μόνον από τις αρνητικές κριτικές των μαρξιστών συγγραφέων. Απόδειξη τούτου είναι ότι ο Ν. Καρανίκας παρέθεσε τίτλους βιβλίων μόνον μαρξιστών. Ούτε ένα βιβλίο αστών οικονομολόγων ή πολιτικών. Αυτή η μονομέρεια είναι που οδηγεί σε ιδεοληψία, σε δογματική αντιμετώπιση καταστάσεων.

Η έλλειψη κλασικής παιδείας διακρίνεται στους λόγους των κυβερνητικών, με πρώτο βεβαίως τον πρωθυπουργό που οι καταλήψεις και οι διαδηλώσεις δεν του άφησαν ελεύθερο χρόνο να μορφωθεί. Η λήψη ενός πτυχίου, ακόμη και αν ελήφθη με αξιοκρατικές διαδικασίες και όχι με το "δημοκρατικό πέντε", όπως απαιτούν οι συνδικαλιστές και αποδέχονται οι καθηγητές, δεν παρέχει μόρφωση αλλά ειδίκευση σε κάποιο αντικείμενο.

Και από εδώ προκύπτει το ερώτημα: Πού διδάχτηκαν την πολιτική οι πολιτικοί; Στην χώρα μας υπάρχουν σχολές για οποιοδήποτε επάγγελμα. Υπάρχουν ακόμη και σχολές Αστρολογίας. Δεν υπάρχουν όμως σχολές Πολιτικών. Αναφέρομαι στην εφαρμοσμένη πολιτική, όχι στην θεωρητική που διδάχθηκα κι εγώ στο Πανεπιστήμιο. Με ωφέλησαν οι ιδέες του Καντ ή του Χόμπς, για να κατανοώ κάποιες καταστάσεις, αλλά δεν διδάχθηκα πώς θα συγκροτήσω ένα όργανο που να επέμβει αστραπιαία και να μη επιτρέψει στην πετρελαιοκηλίδα του Κουρουμπλή να μολύνει τον Σαρωνικό.

Πλην αυτού, είναι και ελάχιστοι οι πολιτικοί στην Βουλή και την Κυβέρνηση που σπούδασαν πολιτικές ή οικονομικές επιστήμες. Με γιατρούς, δικηγόρους και μηχανικούς απαρτίζεται ο πολιτικός κόσμος, διότι είναι επαγγέλματα που τους δίνουν τα οικονομικά εφόδια για πολιτική καριέρα.

Πού λοιπόν, αποκτούν τις γνώσεις οι πολιτικοί για να κυβερνήσουν σε κεντρικό ή τοπικό επίπεδο; Πού διδάσκονται την τέχνη του διοικείν, όχι παντοπωλείο ή μπαράκι, αλλά ολόκληρο λαό; Όταν μάλιστα, κατεβαίνει συνεχώς το ηλικιακό επίπεδο ενασχόλησης των πολιτικών; Μου είπε παλαιός πολιτικός, ότι εκπαιδεύονται οι καινούργιοι πολιτικοί στα πολιτικά ή κομματικά γραφεία. Αλλά, κατ’ αρχάς, δεν είναι ταυτόσημες οι γνώσεις που αποκτούνται σε κάθε τέτοιο γραφείο, διότι εξαρτώνται από την προσωπικότητα του πολιτικού προϊσταμένου.

Επί πλέον, τι είδους γνώσεις αποκτούν εκεί; Πώς να διεκπεραιώνουν υποθέσεις των πελατών-ψηφοφόρων ή πώς να γράφουν επερωτήσεις και λόγους, με πολλές λέξεις αλλά καθόλου ουσία. Διότι αυτοί οι νεφελώδεις λόγοι δεν επιτρέπουν αντιπαραθέσεις, αφού ο καθένας τους ερμηνεύει κατά το δοκούν. Οι συγκεκριμένοι και ουσιώδεις δημιουργούν αντιπαραθέσεις, γι’ αυτό και αποφεύγονται.

Να μου επιτραπεί να υπενθυμίσω την γνώμη του Σωκράτους, στην οποία αναφέρθηκα και παλαιότερα. Είχε ερωτηθεί ο Σωκράτης, πώς θα γίνει αντιληπτό ποιος πολίτης είναι κατάλληλος για να του ανατεθεί η διοίκηση. Η απάντηση ήταν απλή, διότι απλή είναι και η σοφία. Θα πρέπει είπε, να ελεγχθεί στην προσωπική του ζωή. Αν διοικεί σωστά την οικογένειά του, αν ανατρέφει σωστά τα παιδιά του, αν είναι επιτυχημένος στο επάγγελμά του, αν είναι ευγενικός στις κοινωνικές του συναναστροφές, αν ενδιαφέρεται για το συνάνθρωπό του, και πάνω απ’ όλα αν είναι έντιμος. Με λίγα λόγια, ο σοφός δάσκαλος μάς είπε, ότι εκείνος που θα αποδείξει, στον μικρόκοσμο που ζει, ότι έχει τα προσόντα του σωστού πολίτη, τότε είναι κατάλληλος για υψηλό δημόσιο λειτούργημα.

Ακριβώς, δηλαδή, τα αντίθετα απ’ όσα εφαρμόζονται στη χώρα μας. Ο αυτοαποκληθείς μορφωμένος Ν. Καρανίκας, τα γνωρίζει αυτά, ώστε να συμβουλεύει σωστά, ως σύμβουλος στρατηγικής -πού απέκτησε γνώσεις στρατηγικής, για τις οποίες αμείβεται από τον ελληνικό λαό;- τον πρωθυπουργό, ώστε να επιλέγει με αξιοκρατικό τρόπο τους συνεργάτες του, και όχι επειδή στα μαθητικά χρόνια ήσαν μαζί στις καταλήψεις;

Και αφού αγνοούν οι πολιτικοί την "εφαρμοσμένη" πολιτική επιστήμη, την μαθαίνουν πάνω στα πειραματόζωα, που ήμαστε εμείς, με όλες φυσικά τις γνωστές συνέπειες. Λόγω περιορισμένων δυνατοτήτων στην πολιτική, υπάρχουν συνεχείς "επιδιορθώσεις" των μόλις ληφθεισών αποφάσεων, υπάρχουν νόμοι επί νόμων, υπαναχωρήσεις, ανεφάρμοστες αποφάσεις και χίλιες δυο άλλες καταστάσεις που οδηγούν σε δυσλειτουργία το σύστημα.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ζ​​ητάμε να «προσελκύσουμε» στη χώρα μας επενδύσεις. «Προσελκύω» σημαίνει: αντιπροσφέρω στον επενδυτή συγκριτικά πλεονεκτήματα. Eμείς εκπλιπαρούμε για επενδύσεις, αλλά δεν λέμε λέξη για συγκριτικά πλεονεκτήματα. Γι’ αυτό και οι υποσχέσεις ξένων ηγετών για επενδύσεις στη χώρα μας μοιάζουν σχήμα αβρόφρονος λόγου – όπως όταν μας εκθειάζουν την Aρχαία Eλλάδα ή εξαίρουν τη γεωγραφική μας θέση ως στρατηγικό πλεονέκτημα. Oι εγκαρδιότητες των ξένων συναγωνίζονται σε σουρεαλισμό τις δικές μας εκκλήσεις.

Nα παρακαλάς για επενδύσεις στο σημερινό Eλλαδέξ, είναι σαν να εκλιπαρείς να φυτευτούν μποστάνια στη Σαχάρα. Oσο χρειάζεται νερό ένα μποστάνι τόσο και μια (οποιαδήποτε) επιχειρηματική επένδυση χρειάζεται εντόπιο κρατικό μηχανισμό, φερέγγυο και υποστηρικτικό, για να στηθεί-συγκροτηθεί και να λειτουργήσει. Στο Eλλαδέξ κρατικός μηχανισμός είναι αδύνατο να υπάρξει όσο το κράτος παραμένει πελατειακό. Kαι το κράτος θα είναι πελατειακό όσο το πολίτευμά μας συνιστά, συνταγματικά και αυτονόητα, κομματοκρατία. Oι φυσικοί αυτουργοί της κομματοκρατίας θα συνεχίσουν λοιπόν να ρητορεύουν για την «ανάγκη επενδύσεων» (χωρίς να αντιπροσφέρουν τις προϋποθέσεις) και οι «φίλοι» μας ηγέτες να ρητορεύουν για την Aρχαία Eλλάδα και τη στρατηγική μας σπουδαιότητα – αμοιβαία εμμονή σε πομφόλυγες.

Ως πότε; H παρακμή ιστορικών λαών δεν έχει ημερομηνία λήξης – η περίπτωση των Aιγυπτίων είναι συγκλονιστικό προηγούμενο. Πολύ περισσότερο, όταν πρόκειται για πολιτισμό που δεν εξαντλήθηκε σε μια εθνοφυλετική περίπτωση και παράδοση, αλλά υπήρξε, για χίλια χρόνια, κυρίαρχο πολιτισμικό «παράδειγμα», διεθνικό και πολυφυλετικό. H δυναμική ενός τέτοιου «παραδείγματος» θα συνεχίσει, ίσως, για άγνωστο διάστημα, να γεννάει κάποιες εκπλήξεις, παρά τη στανικά εμπεδωμένη ξιπασιά και επαρχιωτίλα του μεταπρατικού νεοαποικιακού Διαφωτισμού – να γεννάει έναν Παπαδιαμάντη ή έναν Σεφέρη, έναν Mάνο Xατζιδάκι ή έναν Σαββόπουλο, έναν Σπύρο Παπαλουκά ή έναν Xρήστο Mποκόρο.

Bέβαια, μια τέτοια συνέχεια αποκαλυπτικών εκπλήξεων είναι ίσως ενδεχόμενη (όχι υποχρεωτική) όσο ακόμα συνεχίζει να μιλιέται η ελληνική γλώσσα, έστω από κάποιο ελάχιστο λείμμα του λαού μας. Kαι όσο ακόμα σώζονται, έστω σαν κοινωνικό περιθώριο, ίχνη ενορίας, δηλαδή εκκλησιαστικού λαϊκού σώματος (όχι ατομοκεντρικών θρησκευτικών «πεποιθήσεων» και ηθικιστικού εγωτισμού). Oι δύο αυτές προϋποθέσεις ελληνικής συνέχειας, γλώσσα και ενορία, αποδομούνται μεθοδικά και πεισματικά από τα λούμπεν στοιχεία που ελέγχουν το «πολιτικό» σύστημα της χώρας και την «πληροφόρησή» μας.

Iσως είναι ειλικρινέστερο που αποδομούνται, γλώσσα και ενορία. Tο να διασώζονται σποράδην και δειγματοληπτικά, μοιάζει ψευτοπαρηγόρια διανοητικής μόνο εμβέλειας. H συνολική εικόνα της ελλαδικής κοινωνίας (κυρίως τα MME, το πολιτικό προσωπικό, οι κατεστημένες συμπεριφορές σε κάθε πτυχή της καθημερινότητας) βεβαιώνει έναν καθολικά εμπεδωμένο πρωτογονισμό, αφομοιωμένο και αυτονόητο: Πρώτη αξία και αποκλειστικό νόημα ζωής είναι η καταναλωτική ευχέρεια, δηλαδή η παραμονή στην Eυρωζώνη σαν υπαρξιακή αυταξία. Yπογράφουμε ό,τι κι αν μας ζητηθεί: Δεσμεύσεις ολοκληρωτικής υποτέλειας και των τρισεγγόνων μας. Eξευτελιστική επιτρόπευση κάθε λειτουργίας του κράτους. «Yπερταμείο» που υποθηκεύει όλα τα τιμαλφή της χώρας. Yπαγορευόμενη πληροφόρηση που προσβάλλει και ταπεινώνει τον πολίτη. Δήμευση των αποταμιεύσεων ισόβιου μόχθου και ξεπούλημα των αυτόχθονων Tραπεζών στην απρόσωπη διεθνή αγυρτεία. Δεν υπάρχει διασυρμός και διαπόμπευση που δεν την υπογράψαμε, μόνο για την ψευδαίσθηση ότι έτσι θα συνεχίζεται ατελεύτητα το καταναλωτικό γλεντοκόπι.

H κοινωνία, που είχε κάποτε την περηφάνια ότι «φυλάγει Θερμοπύλες» και καυχόταν για το «Oχι», για την «εθνική αντίσταση», σήμερα δεν διανοείται ούτε καν να διαπραγματευτεί την επιβίωσή της και την αξιοπρέπειά της. Tο διακήρυξε απερίφραστα ο supernova του «εκσυγχρονιστικού» στερεώματος Σταύρος Θεοδωράκης: «Διαπραγματεύσου όσο σκληρά θέλεις, αλλά ποτέ μη διανοηθείς τη ρήξη»! Iσως δεν έχει τις προσλαμβάνουσες για να αντιληφθεί ότι χωρίς το ρίσκο της ρήξης έχουμε μόνο εξευτελιστική ικεσία και γλοιώδη επαιτεία, όχι διαπραγμάτευση. Eχουμε, ρητορικές ψευτομαγκιές, συριζέικες, πασοκικές ή νεοδημοκρατικές, αλλά όχι σθεναρή αξιοπρέπεια συλλογικού αυτοσεβασμού.

Δεν μπορεί, πρέπει να υπάρχει μια μερίδα της ελλαδικής κοινωνίας που έχει αντιληφθεί ότι το πολιτικό μας προσωπικό (τους έχουμε πια όλους δοκιμάσει) δεν ψηφίζει (και υπογράφει) «μνημόνια» απλώς για την οικονομική μας ανάκαμψη. Παίζει στα ζάρια την ιστορική ύπαρξη του Eλληνισμού ή την ιστορική του εξαφάνιση – την εξάλειψη της γλώσσας, της κοινοτικής συνείδησης, την εμπειρική εμμονή αιώνων στην αλήθεια ως κοινωνική πραγμάτωση και βιωματική μετοχή, όχι ως εργαλειακή, χρησιμοθηρική ορθότητα.

Aν είναι μικρή ή μεγάλη η μερίδα της ελληνικής κοινωνίας, που έχει συνειδητοποιήσει το πραγματικό διακύβευμα της λεγόμενης «κρίσης», μόνο ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έχει τη δυνατότητα να το πιστοποιήσει, με δημοψήφισμα. Kαι να βγάλει τις συνέπειες. Aλλη δυνατότητα να διασωθεί ιστορικά η (εναλλακτική του σημερινού αδιεξόδου) ελληνική πρόταση πολιτισμού, δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα.

Χρήστος Γιανναράς
Καθημερινή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



23 Σεπ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Να άλλος ένας λόγος για τον οποίο οι βουλευτές πρέπει να σταματήσουν να διορίζουν όλο τους το σόι, είτε σαν υπαλλήλους της Βουλής, είτε σαν υπουργικούς συμβούλους, είτε σαν μετακλητούς, είτε σαν γενικούς παρατρεχάμενους των  υπουργείων:
Οι ανηψιές!
Μάλιστα. Οι ανηψιές.
Διότι καλά όταν διορίσεις τον γιό ή την γυναίκα σου. Λες: "ο γιός μου" ή "η γυναίκα μου".
Όταν όμως διορίσεις και την ανηψούλα και πεις: "η ανηψιά μου", ε αυτό ακούγεται κάπως.
Χρόνια τώρα η έννοια της "ανηψιάς" είναι επιβαρυμένη.
Και όχι χωρίς αιτία.
Διότι κάθε καλός οικογενειάρχης, κάθε εσχατόγερος, κάθε τσιλιμπουρδίζων τέλος πάντων που πιαστεί συνοδευόμενος από "αιθέρια ύπαρξη", ή λιγότερο αιθέρια αλλά πάντως αρκετά μικρότερή του, την συστήνει ως "ανηψιά" και καθαρίζει με το τυπικό της υπόθεσης.

Το ουσιαστικό όμως είναι άλλο.
Τα κουδούνια της ανηθικότητας που του κρεμάει η κοινωνία, και κρυφογελάει η πλάση πίσω απ' την πλάτη του, είναι αυτό που πρέπει να αποφεύγει κάθε ανηψιός του Καίσαρα, διότι όπως και η γυναίκα αυτού πρέπει όχι μόνον να είναι (που συνήθως δεν είναι), αλλά και να φαίνεται τίμιος.

Τώρα, όσο αφορά το τελευταίο κρούσμα "ανηψιάς" που παρουσιάστηκε (τί περίεργο) στον πασόκο υπουργό της κυβέρνησης (μιά φορά πασόκος πάντα πασόκος, ή: καλός πασόκος είναι μόνο ο νεκρός πασόκος), έχουμε να πούμε τα εξής
Ο συγκεκριμένος πρέπει να προσέχει δύο φορές όταν πρόκειται για ανηψιές, διότι αν και πράγματι τούτη τη φορά πρόκειται για πραγματική ανηψιά (αλήθεια και χωρίς πλάκα), επειδή στην πολιτική πιάτσα έχει την φήμη του "υπερδραστήριου", και τέλος πάντων έχει θεαθεί και άλλες φορές με ανηψιές, τα κουδούνια που θα του κρεμάσουν θα είναι τρογκάνια, απ' τα μεγάλα, τα δεκάκιλα.

Θα πείτε και με το δίκιο σας: άνθρωπος που ψήφισε μνημόνια έχει τσίπα για να τον νοιάξουν τα κουδούνια, που έμμεσα κιόλας θα "διαφημίζουν" την υπερδραστηριότητά του;

Άλλωστε όπως λέει κι ο λαός: "οι γύφτοι (κι οι πασόκοι) τα μαλώματα (και τα ξεφτιλίκια) τα έχουν πανηγύρια".
Ψέματα;...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



22 Σεπ 2017


«Γράφει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Εάν αναφερθώ σε «μπάχαλο» ίσως κάποιοι με παρεξηγήσουν και να μου επισυνάψουν «έλλειψη πολιτικής αβρότητας…»

Θα αναφερθώ λοιπόν στην «περίεργη» κατάσταση που προκλήθηκε από την ρύπανση του Σαρωνικού με τη βύθιση του «Αγία Ζώνη 2», στη συνέχεια τη σύλληψη Πλοιάρχου και Α’ Μηχανικού και την απόσυρση του πλοίου «Lassea», στις γοερές κλήσεις της Αντιπολίτευσης στον Υπουργό Ναυτιλίας κ Κουρουμπλή «να παραιτηθεί», παράλληλα με επικρίσεις στο έργο του και από Κυβερνητικούς Βουλευτές με το Μαξίμου να «τον στηρίζει» και ελπίζω να μην με παρεξηγήσει κανείς καλοπροαίρετος αναγνώστης.

Είχαμε σήμερα και το «ξάφνιασμα» της απόφασης συνεργασίας Ν.Δ. - Δημοκρατικής Συμπαράταξης να «φρενάρουν» το πρωτόγνωρο φαινόμενο όπου οι ΑΝΕΛ «πανηγυρίζουν» καταψηφίζοντας Κυβερνητικές τροπολογίες και Νομοθετήματα που «υπερψηφίζονται» από την Αντιπολίτευση και παρακαλώ να σημειώσετε ότι η λέξη, η έννοια «παράνοια», συνιστά ετυμολογικά σαφέστατο δημιούργημα της ελληνικής γλώσσας…

Τελικά στην πολιτική μας καθημερινότητα, 24 μήνες μετά την δεύτερη εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ και 33 μήνες μετά την πρώτη του νίκη ομολογώ ότι με ταλανίζει λιγότερο η ύπαρξη πολιτικών Κομμάτων, που είναι απαραίτητο συστατικό κάθε ευνομούμενης Δημοκρατίας, και περισσότερο η σύγχυση ΚΡΑΤΟΥΣ – ΠΑΤΡΙΔΑΣ...

Στην πατρίδα μας οι σχέσεις Κράτους και Πολιτών ήταν ανέκαθεν και συνεχίζουν να παραμένουν, όχι μόνο δυσλειτουργικές, που επιτέλους ίσως θα πρέπει να τις δούμε και ως εντυπωσιακά… ψυχοπαθολογικές.

Η ψυχοπαθολογική συμπτωματολογία αυτής της σχέσης (που τα βαθύτερα αίτιά της μόνιμα και σφαλερά ανάγονται ή στην Τουρκοκρατία ή σε ξένους… «δακτύλους», και τελευταία σε ψεκασμούς και ληγμένα που έχουν επηρεάσει, λένε, ακόμη και το DNA μας) συνίσταται στην κραυγαλέα αντίφαση της συμπεριφοράς του πολίτη απέναντι στον ασφυκτικό έλεγχο του «Κομματικού» Κράτους.

Έτσι, ενώ οι Έλληνες θεωρούσαμε και συνεχίζουμε να θεωρούμε ότι το ΚΡΑΤΟΣ είναι «καταπιεστικό, φορομπηχτικό, υδροκέφαλο και ψυχρό αφεντικό» ταυτόχρονα κοινωνικοποιούμε τις νεότερες γενιές να προσβλέπουν σε αυτό το δυσλειτουργικό κράτος ως «τον στοργικό πατέρα, τον πιο σίγουρο εργοδότη, ως μία παροιμιακή αγελάδα που περιμένει την κατάληψη της Κρατικής εξουσίας από το δικό μας Κόμμα για να αρμεχτεί από τα…δικά μας παιδιά!…»

Με άλλα λόγια, γενιά μετά από γενιά, οι νέο-Έλληνες αναπτύξαμε την διπολικού τύπου «σχιζοειδή» συμπεριφορά, σαδομαζοχιστικών τάσεων, όπου περιμένουμε να ευνοηθούμε από το Κράτος που όχι μόνο αντιμετωπίζουμε με καχυποψία αλλά και με εμφανή συμπτώματα παράνοιας άσχετα με το που ανήκουμε… κομματικά!

Οι εποχές ΑΠΑΙΤΟΥΝ να θυμηθούμε, ξανά και ξανά, αυτό που προφανώς βολεύει «κάποιους» να συγχέουμε, ότι δηλαδή το ΚΡΑΤΟΣ ΔΕΝ είναι η ΠΑΤΡΙΔΑ!...

Και δεν είναι εξωπραγματική η εκτίμηση ότι ενώ ο αγώνας έγινε το 1821 "για του Χριστού την πίστη την Αγία και της Πατρίδας την ελευθερία" το ελληνικό ΚΡΑΤΟΣ από συστάσεώς του ήταν και παραμένει προβληματικό και καταλήγει συχνά έρμαιο στα χέρια Κοτζαμπάσηδων που το ελέγχουν και ιδιοτελών πολιτών που ελπίζουν να ‘βολευτούν’.

Αλλά σε αντίθεση η ΠΑΤΡΙΔΑ βρισκόταν και βρίσκεται ζωντανή στην ψυχή όλων που έπεσαν στα πεδία των μαχών και άλλων που ‘τιμωρήθηκαν’ για την φιλοπατρία τους και όσων παραμένουν όχι απλά Έλληνες αλλά φλογεροί ‘φιλέλληνες’ που η Πατρίδα τους ‘πληγώνει’.

Εδώ και λίγα χρόνια, που συμπίπτουν με την υποτέλειά μας ως «ΚΡΑΤΟΣ» στην ομάδα των «ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ», καθώς αποκαλύφθηκε πια ολοκάθαρα και εντυπωσιακά η γύμνια της Κομματικής αυτοδυναμίας που στηρίχθηκε από το γαλάζιο και το πράσινο στρατόπεδο στην γνωστή Αγγλοσαξονική τακτική του "διαίρει και… βασίλευε" τροφοδοτούμενη από τεχνητές αντιπαλότητες που χώριζαν και στο τελευταίο χωριό της Ελληνικής επικράτειας "μπλε και πράσινα" καφενεία είναι επιτακτική η ανάγκη να χωρίσουμε τις δύο παντελώς διαφορετικές έννοιες του ΚΡΑΤΟΥΣ και της ΠΑΤΡΙΔΑΣ!…

Θα συνεχίσουμε να συγχέουμε Κράτος και Πατρίδα και να επιτρέπουμε στους εαυτούς μας την ιδιοτελή εμμονή στην ταύτιση Κόμματος και Κράτους ή θα συνειδητοποιήσουμε ότι η Ελλάδα ΔΕΝ ανήκει στα Κόμματα και στους ψηφοφόρους τους και το Κράτος ΔΕΝ μπορεί να συνεχίσει την πορεία της ‘αποκατάστασης’ των ψηφοφόρων του που μας έφεραν στην πτώχευση!

Τελικά, είναι πραγματικά ανυπέρβλητης γοητείας και ευστοχίας ο στίχος που δηλώνει ότι στην Ελλάδα (αφού συνεχίζουμε να συγχέουμε το Κομματικό Κράτος με την Πατρίδα):
«όλα τριγύρω αλλάζουνε και ΟΛΑ τα ίδια μένουν!…»


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η ιδεολογική μετεξέλιξη του ΣΥΡΙΖΑ που επιχειρεί ο πρωθυπουργός και η εσωτερική αντιπολίτευση που δεν επιτρέπει την υλοποίηση αποφάσεων

Έχω την αίσθηση ότι ο πρωθυπουργός θα οδηγηθεί σε πολυσχιδή προσωπικότητα, υποστηρίζοντας σε κάθε διαφορετικό κοινό, ό,τι αυτό θέλει να ακούσει. Στους επιχειρηματίες υπόσχεται ενίσχυση της αγοράς, στους ανέργους δουλειές, στα κομματικά μέλη θέσεις στο δημόσιο, στον στενό πυρήνα του κόμματος την σοβιετοποίηση του κράτους.

Αυτό θα πει κάποιος, είναι κοινό σε όλους τους πολιτικούς. Πράγματι, μόνο που εξ αρχής είναι γνωστό που στρέφει την συμπάθειά του ο κάθε πολιτικός, και αντιλαμβάνεσαι πού είναι ειλικρινής και πού όχι. Στην περίπτωση του Α. Τσίπρα, πιστεύω ότι ειλικρινά στρέφεται προς την σοσιαλδημοκρατία, εγκαταλείποντας τις ακραίες και ανεδαφικές μαρξιστικές θέσεις, αλλά δεν μπορεί να αποκοπεί από το παρελθόν του, το οποίο δεν μας εγκαταλείπει ποτέ όσο κι αν θέλουμε να το αποδιώξουμε.

Τι θα πει στους συντρόφους του στο συνέδριο; Ότι η ανάπτυξη προέρχεται μόνον από την ιδιωτική επιχειρηματικότητα, όπως θεωρώ ότι ο ίδιος το έχει πλέον αντιληφθεί; Θα ξεσηκωθούν, αφού σε όλη τους την πορεία έχουν διδαχθεί και έχουν διδάξει, πως ο σοσιαλισμός που επαγγέλλονται μόνον πάνω στα ερείπια του καπιταλισμού μπορεί να οικοδομηθεί.

Πλην εάν, ενστερνισθούν το αφήγημα του Μάο, που ενισχύοντας την επιχειρηματικότητα είχε πει στους απορούντες ότι ο κινεζικός πληθυσμός είναι αγροτικός, άρα πρέπει πρώτα να υπάρξουν προλετάριοι, που θα οδηγήσουν στη δικτατορία του προλεταριάτου. Στην Ελλάδα σήμερα, με την φτωχοποίηση του Έλληνα δια της υπερφορολόγησης αντί της περιστολής δαπανών και της στοιχειώδους προσπάθειας για ανάπτυξη, δημιουργείται το προλεταριάτο. Η Αχτσιόγλου το είπε: «Οι φτωχοί μας ψηφίζουν». Άρα, όσο περισσότεροι φτωχοί, τόσο περισσότερες ψήφοι.

Έτσι, δεν πρέπει να εκπλήσσει η διαπίστωση που έκανε στο Reuters ο George Burns, διευθύνων σύμβουλος της Eldorado Gold, ότι «Υπάρχει μια ανακολουθία στο μήνυμα που ο πρωθυπουργός κομίζει με τις πράξεις των υπουργών του». Ούτε η δήλωση, πάλι στο Reuters, προσώπου κοντά στους δανειστές, ότι «Το χάσμα μεταξύ των λόγων και των πράξεων του κ. Τσίπρα, η ανεπάρκεια στις ενέργειές του, είναι αυτά που μπορεί να τον παγιδεύσουν».

Επαναλαμβάνω, ότι θεωρώ πως ο Α. Τσίπρας θέλει την μετεξέλιξη, όχι προς την δικτατορία του προλεταριάτου, αλλά προς τη σοσιαλδημοκρατία, ασχέτως τι λέγει στα κομματικά στελέχη. Το πρόβλημα όμως είναι ότι δεν πείθει τους υπουργούς του. Μέχρι τώρα, την ουσιαστική αντιπολίτευση στις προτάσεις του Α. Τσίπρα, μετά το απεχθές 2015, την ασκεί ο ΣΥΡΙΖΑ. Το κυβερνητικό κόμμα είναι που δεν επιτρέπει την υλοποίηση αποφάσεων, και εμποδίζει κάθε σοβαρό επενδυτή παραγωγικού έργου, να έρθει στην Ελλάδα.

Όσο αισιόδοξος και αν είναι κάποιος, παρατηρώντας την εικόνα του σημερινού κράτους, είναι βέβαιο πως αισθάνεται να εξανεμίζονται οι ελπίδες του για αναστροφή της κατάστασης, όσο ο πρωθυπουργός δεν μπορεί να περάσει την γραμμή του στους υπουργούς του. Πέραν του ότι κάποιοι είναι εντελώς ακατάλληλοι για οποιαδήποτε θέση στο Δημόσιο.

Εξακολουθεί η Ελλάδα να πορεύεται με τις ίδιες ιδέες που επικράτησαν από τη μεταπολίτευση και εντεύθεν, και που καθόρισαν την πολιτική ζωή του τόπου. Οι ίδιες ιδέες σοβιετικού τύπου που κυριαρχούν σήμερα στην κυβέρνηση, επικρατούν εδώ και δεκαετίες καθορίζοντας την πορεία μας.

Πότε υπήρξε δημοκρατική συμπεριφορά σε απεργιακές κινητοποιήσεις; Πότε υπήρξε σεβασμός στο κοινωνικό σύνολο από οργανωμένες ομάδες που απαιτούν διατήρηση (και αύξηση) των προκλητικών προνομίων που απέκτησαν με εκβιαστικό ή "ρουσφετολογικό" τρόπο;

Υπάρχει και κάτι άλλο ανησυχητικό. Μένει ανεξίτηλα στη μνήμη μου η απειλή απεργών κατά του κοινωνικού συνόλου. Πρόκειται για την απεργία ιδιοκτητών ταξί προ ετών, που ξεκίνησε για διεκδικήσεις, αλλά είχε πάρει εκδικητική μορφή εναντίον της κοινωνίας. Είχαν πει στον ελληνικό λαό, που διαμαρτυρόταν: «Μαζί θα καταστραφούμε».
Αυτό, το άκουσα και στις εκλογές του 2015, από άνεργο, ψηφοφόρο του ΣΥΡΙΖΑ. «Και τι με νοιάζει εμένα αν πάει η οικονομία κατά διαβόλου; Εγώ τι έχω να χάσω;» Δεν γνωρίζω σε ποιο βαθμό υπάρχει ακόμη στο εκλογικό σώμα η αντίληψη της… εκδικητικής ψήφου προς αυτούς που δεν είναι ακόμη άνεργοι. Να ψοφήσει λοιπόν η κατσίκα του γείτονα;

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η 24η θεατρική πράξη με τα μεταλλεία Κασσάνδρας τέλειωσε με τη γνωστή κατάληξη: Γκολ αυτοί; Σέντρα εμείς. Μέχρι να κουραστούν, να ιδρώσουν, να κρυώσουν, να αρρωστήσουν, να πεθάνουν. Σύστημα Καραγκιόζης. Η επαναστατικότητα της λενινιστικής κυβέρνησης πήγε για μια ακόμα φορά περίπατο μόλις εμφανίστηκαν οι ξένες δυνάμεις!

Υπάρχει μια απορία. Τι τη θέλουν την επαναστατικότητα αφού κάθε φορά που πέφτουν επάνω σε «αντίπαλες» ξένες δυνάμεις υποχωρούν με κατεβασμένα τα παντελόνια; Ξεκίνησαν από τον Φεβρουάριο του 2015 μέχρι τον επάρατο Ιούλιο με το δημοψήφισμα. Συνέχισαν με το τρίτο Μνημόνιο που υπέγραψαν και συνέχισαν με τη δεύτερη αξιολόγηση και όλες τις απαιτήσεις τω δανειστών που τις ψήφισαν στη Βουλή.

Κάποια στιγμή ο αρχηγός των ατάκτων και πρωθυπουργός ομολόγησε ότι είχαν αυταπάτες για το συσχετισμό δυνάμεων και δεν περίμεναν ότι οι δανειστές ήταν τόοοοσο δυνατοί. Παραμύθια! Αυτοί οι ίδιοι ήρθαν στην εξουσία καταγγέλλοντας ότι οι δανειστές ήταν τέρατα που κυβερνάνε τον κόσμο με τα πανίσχυρα διεθνή κεφάλαια που δεν σταματάνε μπροστά σε τίποτα.

Παρά την ομολογία των αυταπατών οι άνθρωποι συνέχισαν στο ίδιο μοτίβο, πουλώντας αντίσταση την ίδια ώρα που υπέγραφαν όοοοολα τα προαπαιτούμενα για δέσμευση της ελληνικής περιουσίας, Μνημόνο μέχρι το 2062 και λιτότητα για το λαό μέχρι να βγάλει ο ήλιος κέρατα. Μάλλον έχουν μπερδέψει την έννοια της αυταπάτης με της απάτης.

Τώρα, πουλάνε αντίσταση και φυσεκλίκια στις Σκουριές και στο Ελληνικό, που τα είχαν για λάβαρα πριν να συγκρουστούν με την πραγματικότητα. Και ξαναξεφτιλίζονται! Μόλις έπεσαν τα τηλέφωνα των δανειστών και προστατών της εταιρίας Ελληνικός Χρυσός «άνωθεν» και μόλις η εταιρία απείλησε με αποχώρηση, έβαλαν την ουρά στα σκέλια και κάθησαν στο τραπέζι σαν τα καλά παιδιά για να τα βρουν στα μεταλλεία. Που θα φύγουν μένοντας!

Για όλη αυτή τη νίλα δε χρειάστηκε κανένας κόπος από την εταιρία. Είπε «ή μας δίνετε την άδεια ή τα μαζεύουμε», ειδοποίησε και τα μεγάλα αφεντικά και με το πρώτο νεύμα «άνωθεν», απ’ έξω, έμεινε η κυβέρνηση «Παυλόπουλος». Τέτοια λενινιστική επαναστατική συνείδηση!

Είναι φανερό ότι η κυβέρνηση δεν έχει έδρα την Αθήνα αλλά κυβερνάει από το Μρέστ Λιτοφσκ. Για να μη χάνει χρόνο πήγαιν’ έλα με τις διαρκείς συνθηκολογήσεις. Η απορία είναι απλή: Αφού δεν έχει τα κότσια να αντισταθεί και να πολεμήσει τι τις θέλει τις καθυστερήσεις και τα κόλπα; Τα οποία μας στοιχίζουν κι ένα σκασμό εκατομμύρια.

Ας υπογράψει και ας εφαρμόσει όλα όσα έτσι κι αλλιώς έχει συμφωνήσει με τους δανειστές κι όταν θα έρθει ο χρόνος των εκλογών ας βγει να πει ανοιχτά στο λαό: «Τι τη θέλετε τη ΝΔ και τη Συμπαράταξη. Εγώ κάνω τα ίδια και χωρίς να κουνιέται φύλο». Το πολύ- πολύ να χάσει καμιά χιλιάδα αφελείς που ακόμα νομίζουν ότι ψηφίζουν αριστερά. Θα κερδίσει, όμως πολλές χιλιάδες άλλους.

Επειδή το εκλογικό ποσοστό του λαού που μετακινείται από δω κι από κει και βγάζει τις κυβερνήσεις έχει γραμμένες στα παλιά του τα παπούτσια και τις ιδεολογίες και τις επαναστάσεις. Τον κανακάρη να διορίσει, το αυθαίρετο να νομιμοποιήσει με λίγα λεφτά ή και καθόλου, να του χαριστούν τα πρόστιμα και οι ποινές, να μην τον κυνηγάει αστυφύλακας για τίποτε και να μπαίνει στις εξαιρέσεις των εγκυκλίων που δεν θα του κόβονται οι αργομισθίες και οι αρπαχτές. Ά! Και να πουλάει μαγκιά.

Ο πρωθυπουργός τα ξέρει όλα αυτά. Και τα ακολουθεί κατά γράμμα. Έχοντας γραμμένη στα παλιά του τα παπούτσια και τη σοβαρότητα που πρέπει να έχει μια κυβέρνηση για να τη σέβονται οι μέσα και οι έξω, αλλά και την αξιοπρέπεια που πρέπει να εμπνέει και στους ξένους και στο λαό του. Μια ακόμα κηλίδα στην πολιτική ιστορία της χώρας.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Σεπ 2017


Σχεδόν 2.800 αφίξεις λαθρομεταναστών 
μόνο στο Βόρειο Αιγαίο και μόνο τον μήνα Σεπτέμβριο...!

Σχεδόν 500 μετανάστες και πρόσφυγες πέρασαν στα νησιά του βορείου Αιγαίου το τελευταίο τριήμερο (από το πρωί της Δευτέρας 18 Σεπτεμβρίου μέχρι και σήμερα Πέμπτη 21 Σεπτεμβρίου το πρωί) ανεβάζοντας σχεδόν σε 2.800 τον αριθμό των όσων πέρασαν στα νησιά από την 1η Σεπτεμβρίου και προστέθηκαν στους ήδη διαμένοντες σε αυτά.

Στα Κέντρα Υποδοχής και Ταυτοποίησης των νησιών το τελευταίο τριήμερο καταγράφηκε η άφιξη 214 ατόμων στη Λέσβο, 127 στη Χίο και 89 στη Σάμο, συνολικά δηλαδή 430 προσφύγων και μεταναστών. Από το πρωί σήμερα Πέμπτη έχουν φτάσει 35 άτομα στη Λέσβο που δεν έχουν ακόμα καταγραφεί επίσημα.

Οι τελευταίες αφίξεις ανεβάζουν πολύ ψηλά τον αριθμό όσων πέρασαν στα νησιά του βορείου Αιγαίου τις πρώτες 20 μέρες του Σεπτεμβρίου. Συγκεκριμένα, χωρίς τις σημερινές νέες αφίξεις, στη Λέσβο πέρασαν 1.619 άτομα, στη Χίο 405 και στη Σάμο 731. Συνολικά δηλαδή 2.755!

Η Τουρκική Ακτοφυλακή ανακοινώνει μέσω της επίσημης ιστοσελίδας της ότι από 1ης Σεπτεμβρίου μέχρι και τις 20 Σεπτεμβρίου επενέβη σε 51 περιστατικά και επαναπροώθησε στις τουρκικές ακτές 2.132 πρόσφυγες και μετανάστες που με τις πλαστικές βάρκες στις οποίες επέβαιναν δεν είχαν βγει από τα τουρκικά χωρικά ύδατα.

Και ο Σεπτέμβριος... συνεχίζεται, με καθημερινές αφίξεις με την ελληνική κυβέρνηση και την Ευρώπη να σιωπούν ένοχα...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η «μάχη» της τροπολογίας
και η «λευκή σημαία» στην τουρκική πολιτική


Του Νίκου Μελέτη

Η τροπολογία Κοντονή έφερε στην επικαιρότητα με έναν αρνητικό και προβληματικό τρόπο μια πτυχή της μειονοτικής πολιτικής της χώρας η οποία αν και σημαντική δεν είναι η κεντρική, στο μείζον πρόβλημα της πλήρους απουσίας σοβαρής μειονοτικής πολιτικής η οποία θα αποτελούσε ασπίδα στην προσπάθεια εργαλειοποίησης της μειονότητας από την εξωτερική πολιτική της Τουρκίας και την ισοπεδωτικής αφομοίωση από τους εκπροσώπους του τουρκισμού όλων των μη χριστιανών της Θράκης.

Η κυβέρνηση και η Πολιτεία είναι υποχρεωμένη κάποια στιγμή, να αποδεχθεί τουλάχιστον ότι ακόμη κι αν τα ελληνικά δικαστήρια δεν υποχρεωθούν να υιοθετήσουν την νομολογία του ΕΔΔΑ, θα αποδεχθούν την δυνατότητα επανάκρισης υποθέσεων που έχουν τελεσίδικα απορριφθεί από την ελληνική δικαιοσύνη σε ανώτατο βαθμό, αλλά δικαιώθηκαν μετά, από το ΕΔΔΑ.

Αυτό κάθε άλλο παρά προδικάζει την κρίση των Ελληνικών Δικαστηρίων, αλλά είναι σαφές ότι το δεδικασμένο του ΕΔΔΑ θα παίξει βαρύνοντα ρόλο στην κρίση τους. Το πρόβλημα φυσικά είναι ότι οι αποφάσεις του ΕΔΔΑ είναι συνήθως αποστεωμένες από πολιτικά και διπλωματικά χαρακτηριστικά.

Όμως η υπόθεση της τροπολογίας και τα όσα ακολούθησαν δυστυχώς αναδεικνύουν την απουσία ολοκληρωμένης Εθνικής πολιτικής για το ζήτημα της μειονότητας. Ένα ζήτημα το οποίο έχει παραδοθεί εδώ και χρόνια στις διαθέσεις και στις μικροπολιτικές επιδιώξεις τοπικών παραγόντων ,αυτοδιοικητικών παραγόντων και πολιτικών κομμάτων ,που τελικά όλοι μαζί απλώς εξυπηρετούν τις επιδιώξεις της Τουρκίας και εμφανίζονται να λειτουργούν ως πιόνια της πολιτικής που ασκεί το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής.

Η τουρκική πολιτική στην Θράκη μάλιστα έχει πλέον αναβαθμιστεί καθώς κορυφαίοι παράγοντες της τουρκικής πολιτικής σκηνής έχουν δεσμούς προσωπικούς με την Θράκη και μάλιστα ο νέος αναπληρωτής πρωθυπουργός Χακαν Τσαβούσογλου όχι μόνο έχει γεννηθεί στην Θράκη αλλά για σημαντικό διάστημα ηγήθηκε του γνωστού απολυτρωτικού «Συλλόγου Αλληλοβοήθειας Τούρκων Δυτικής Θράκης» με έδρα την Τουρκία. Ο πρώην υπουργός Υγείας και κορυφαίο στέλεχος του ΑΚΡ Μ.Μουεζινογλου έχει γεννηθεί στα Αρριανά ενώ από την Θράκη προέρχεται και ο πανίσχυρος διευθυντής του IRCICA Χαλιτ Ερέλ.

Η Ελληνική Πολιτεία δεν θα είχε απολύτως τίποτα να φοβηθεί ούτε από την δράση αυτών των παραγόντων και τον πακτωλό χρημάτων που διαθέτει για την διείσδυση στην Θράκη το Τουρκικό Προξενείο Κομοτηνής εάν είχε εφαρμόσει πολιτική ομαλής ενσωμάτωσης της μειονότητας που εκ των πραγμάτων θα καθιστούσε άνευ αντικειμένου κάθε έξωθεν παρέμβαση.

Και δυστυχώς ο βασικός λόγος που η πολιτική ισονομίας και ισοπολιτείας που ξεκίνησε κάτω από τις γνωστές συνθήκες ο Κωσταντίνος Μητσοτάκης, έμεινε ημιτελής καθώς διαρκώς σκοντάφτει σε μικροπολιτικά και μικροκομματικά συμφέροντα και κυρίως στην «εκούσια» ανάδειξη του Τουρκικού Προξενείου Κομοτηνής σε άτυπο ρυθμιστή των υποθέσεων της Θράκης.

Ο τρόπος με τον οποίο το «αόρατο χέρι» που κινεί τα νήματα στην Θράκη μετέφερε την πλειοψηφία των ψήφων από το ΠΑΣΟΚ στον ΣΥΡΙΖΑ στις Εθνικές εκλογές και κατόπιν μαζικά πριμοδότησε το μειονοτικό κόμμα ΚΙΕΦ στις ευρωεκλογές (όπου βγήκε πρώτο κόμμα και στην Ροδόπη και στην Ξάνθη) ηταν το μήνυμα το οποίο ερμήνευσαν λάθος οι πολιτικές δυνάμεις και οι αυτοδιοίκητοι παράγοντες. Και αντί να αντιμετωπίσουν τον ωμό εκβιασμό της Τουρκίας, υπέκυψαν σε αυτόν αναζητώντας την εύνοια του εκάστοτε τούρκου προξένου.

Σημαντικά βήματα που ξεκινούν από την εκπαίδευση με την δημιουργία περισσότερων, πιο σύγχρονων και ελκυστικών δημοσίων σχολείων στις μειονοτικές περιοχές, με την δημιουργία παιδικών σταθμών για τα παιδιά της μειονότητας, έχουν μεινει μετέωρα παραδίδοντας τα παιδιά της μειονότητας στα αναχρονιστικά και αντιεκπαιδευτικά μειονοτικά σχολεία και στην «παραπαιδεία» των διαφόρων Συλλόγων που χρηματοδοτούνται από την Τουρκία. Ένα σύστημα που περιθωριοποιεί από το νηπιαγωγείο τους μουσουλμανοπαιδες που δεν έχουν άλλη προοπτική μετά παρά να φύγουν για «επιδοτούμενες» σπουδές στην Τουρκία.

Ο θεσμός των ιεροδιδασκάλων ποτέ δεν λειτούργησε με αποτέλεσμα οι περισσότεροι από τους διορισμένους (εκ των 240 που προέβλεπε ο νόμος) ιεροδιδάσκαλους να κάνουν αργομισθία ,αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο για τους ψευδομουφτήδες. Εκατοντάδες εκατομμύρια που διατέθηκαν για την παραγωγική ανασυγκρότηση της Θράκης που θα έλυνε το σημαντικό πρόβλημα της απασχόλησης και της εξασφάλισης ενός ικανοποιητικού βιοτικού επιπέδου και για την μειονότητα, χάθηκαν σε σκοτεινούς λογαριασμούς στην Ελβετία αφήνοντας πίσω κουφάρια εργοστασίων και συνεταιρισμών.

Όσο για την έλλειψη πολιτικής και για τους Ρομά είναι χαρακτηριστικό το τι συμβαίνει στον οικισμό Δροσερό της Ξάνθης που οι Ρομά εγκαταλείπονται στις διαθέσεις των ανθρώπων του Τουρκικού Προξενείου και μερικές φορές με τις ευλογίες της επίσημης Πολιτείας…

Για τα όσα ΔΕΝ έχουν γίνει στην Θράκη μπορεί να γραφτούν χιλιάδες σελίδες.

Και φυσικά σε σχέση με το ζήτημα όπου έχει ανακύψει είναι προφανές ότι συλλογικός προσδιορισμός της μειονότητας ως «Τουρκικής» δεν μπορεί να υπάρξει τόσο λόγω των προβλέψεων της Συνθήκης της Λωζάννης που αναγνωρίζει μόνο θρησκευτική μειονότητα, αλλά και επειδή η μειονότητα δεν περιλαμβάνει μόνο τουρκογενείς, αλλά περιλαμβάνει και Πομάκους και Ρομά.

Το πρόβλημα με τους Συλλόγους που προωθούν τον τουρκισμό, δεν είναι μόνο ο τίτλος τους και η διεκδίκηση τους να έχουν τον όρο «τουρκικός» στην ονομασία τους, αλλά η πολιτική αφομοίωσης που επιδιώκουν επιχειρώντας να τονώσουν και να τσιμεντώσουν την τουρκική ταυτότητα στον μειονοτικό πληθυσμό εις βάρος της ιδιότητας του Έλληνα πολίτη μουσουλμανικού θρησκεύματος είτε είναι τουρκογενής είτε Πομακος είτε Ρομά, είτε τίποτε από όλα αυτά…

Εξάλλου όσα έχουν συμβεί τα τελευταία χρόνια στην Θράκη έγιναν με την δράση Συλλόγων που δεν έχουν επισήμως στον τίτλο τους τον όρο «τουρκικός»…

Συνεπώς η μάχη για τον τίτλο των Συλλόγων δεν μπορεί να εγκαταλειφθεί καθώς αφορά την απόπειρα «τουρκοποίησης» της μουσουλμανικής μειονότητας, αλλά στην ουσία θα είναι εκ προοιμίου χαμένη εάν δεν υπάρξει ολοκληρωμένη εθνική στρατηγική για την Θράκη.

Το ιστορικό της υπόθεσης

Το 1927 το Πρωτοδικείο Ξάνθης είχε κάνει δεκτή την αίτηση ίδρυσης του σωματείου με την επωνυμία »Στέγη της Τουρκικής Νεολαίας Ξάνθης» και το 1936 το Πρωτοδικείο Ξάνθης έκανε δεκτή την αίτηση του ίδιου σωματείου για μετονομασία του σε »Τουρκική Ένωση Ξάνθης» (υπ’ αριθ. 122/1936 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου). Εκείνη τη χρονική περίοδο τα εθνικά δικαστήρια δεν θεώρησαν ότι υπήρχε κάποιο στοιχείο, που να προκύπτει είτε από τον τίτλο, είτε από το καταστατικό του, που θα μπορούσε να διασαλεύσει τη δημόσια τάξη. Το 1983 όμως, το Πρωτοδικείο Ξάνθης έκανε δεκτή την αίτηση του νομάρχη Ξάνθης (στις 29.11.1983) να απαγορευτεί στο σωματείο η χρήση του όρου «τουρκικός» σε κάθε έγγραφο και σφραγίδα του (απόφαση αρ. 561/1983).

Στις 30.1.1984, ο νομάρχης Ξάνθης έκανε εκ νέου αίτηση στο Πρωτοδικείο Ξάνθης για τη διάλυση του σωματείου, διότι όσα όριζε το καταστατικό του αποτελούσαν προσβολή στη δημόσια τάξη. Τα ελληνικά δικαστήρια έκριναν ότι η Τουρκική Ένωση Ξάνθης αποτελούσε κίνδυνο για τη δημόσια τάξη και ότι η λειτουργία της αντίκειται σε Συνθήκη της Λωζάννης επειδή προσπαθούσε να δημιουργήσει εθνική μειονοτική συνείδηση. Τα Ελληνικά δικαστήρια επικαλέστηκαν ότι η Συνθήκη της Λωζάννης αναγνωρίζει θρησκευτική και όχι εθνική μειονότητα και ότι το σωματείο επιδίωκε να διαδώσει την ιδέα της ύπαρξης μιας τουρκικής μειονότητας στα πλαίσια του ελληνικού κράτους και να εξυπηρετήσει έτσι συμφέροντα τρίτου κράτους (ήτοι της Τουρκίας).

Μετά την απόφαση διάλυσης του σωματείου αυτού, η υπόθεση έφθασε ενώπιον του ΕΔΔΑ μετά από την προσφυγή (no 26698/05) κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας και στις 27.3.2008 καταδικάστηκε η Ελλάδα για παραβίαση του άρθρου 11 και 14 της ΕΣΔΑ (Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου) που κατοχυρώνει την ελευθερία του συνέρχεσθαι και του συνεταιρίζεσθαι και επιτάσσει απόλαυση των δικαιωμάτων και ελευθεριών που αναγνωρίζονται στη Σύμβαση να διασφαλίζεται, χωρίς καμία διάκριση, ιδίως λόγω φύλου, φυλής, χρώματος, γλώσσας, θρησκείας, πολιτικών ή άλλων πεποιθήσεων, εθνικής ή κοινωνικής καταγωγής, λόγω της ένταξης σε μια εθνική μειονότητα, περιουσίας, γέννησης ή οποιασδήποτε άλλης κατάστασης αντίστοιχα..

Η διάλυση του ως άνω σωματείου συνιστούσε κατά το ΕΔΔΑ επέμβαση στην ελευθερία του συνεταιρίζεσθαι που είχε η αιτούσα «Τουρκική Ένωση Ξάνθης». Σύμφωνα με το ΕΔΔΑ : «Ακόμα και αν ο σκοπός του σωματείου ήταν η προώθηση της ιδέας ότι υπάρχει στην Ελλάδα μια εθνική μειονότητα, δεν θα μπορούσε τούτο να απειλήσει μια δημοκρατική κοινωνία, ιδιαίτερα επειδή ουδόλως γίνεται μνεία στο καταστατικό του περί προσφυγής των μελών του στη χρήση βίας ή αντιδημοκρατικών ή αντισυνταγματικών μέσων... Το να έχει κανείς την πρόθεση να συζητήσει δημόσια για την ταυτότητα ενός μέρους του πληθυσμού ενός κράτους δεν αρκεί κατά την άποψή του για να επιβάλει το κράτος αυτό ένα τόσο ριζοσπαστικό περιορισμό, όπως είναι η διάλυση ενός σωματείου. Καθένας έχει το δικαίωμα να εκφράζει τις πεποιθήσεις του σχετικά με την εθνική του ταυτότητα.»

Πρόσφατα μετά την καταδίκη της Ελλάδας, το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας μας ο Άρειος Πάγος με την νομολογία ότι οι αποφάσεις ΕΔΔΑ δεν είναι δεσμευτικές για την Ελλάδα απέρριψε το αίτημα της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης για την επανεγγραφή του στο βιβλίο σωματείων του οικείου Πρωτοδικείου.

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) γνωστοποίησε στις 5 Ιανουαρίου 2015 πως στις 18 Δεκεμβρίου 2014 κοινοποίησε στην Ελλάδα τρεις συσχετισμένες προσφυγές με τίτλο «Τουρκική Ένωση Ξάνθης και λοιποί κατά Ελλάδας». Με την κοινοποίηση αυτή, η Ελλάδα ξαναδικάζεται γιατί περιφρόνησε τις τρεις καταδικαστικές αποφάσεις από το ΕΔΔΑ για τη διάλυση της «Τουρκικής Ένωση Ξάνθης» (27 Μαρτίου 2008), του «Πολιτιστικού Συλλόγου Τούρκων Γυναικών Νομού Ροδόπης» (27 Μαρτίου 2008) και του «Συλλόγου Νεολαίας Μειονότητας Νομού Έβρου»(11 Οκτωβρίου 2007) και δεν τις εκτέλεσε.

Αυτή την κατάσταση επιχειρεί να διαχειρισθεί η κυβέρνηση με την τροπολογία Κοντονή προκειμένου να αποφύγει άμεσα νέες προσφυγές και καταδικαστικές αποφάσεις.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Σεπ 2017


Αιχμηρή επιστολή με αποδέκτη τον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής Γιάννη Μουζάλα, στον οποίο καταλογίζει ευθύνες για την «οριακά εκρηκτική» κατάσταση στο νησί, λόγω του Προσφυγικού, απέστειλε ο δήμαρχος Λέσβου.

Ο Σπύρος Γαληνός απευθύνει έκκληση για άμεση και ουσιαστική δράση με τη λήψη μέτρων για την αποσυμφόρηση της Λέσβου προς όφελος τόσο των αιτούντων άσυλο όσο και των συμπολιτών μας, ενώ παράλληλα κατηγορεί τον υπουργό για αδράνεια.

«Οι διαμένοντες σε δομές φιλοξενίας πρόσφυγες και μετανάστες στη Λέσβο έχουν ξεπεράσει τους 6.000, κάτι που σημαίνει ότι οι υπάρχουσες δομές έχουν ξεπεράσει κατά πολύ τον μέγιστο αριθμό ατόμων που μπορούν να φιλοξενήσουν. Η σταθερή αύξηση των αφίξεων, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι δεν γίνεται καμία ενέργεια αποσυμφόρησης, είτε επανεισδοχές είτε μεταφορά στην ηπειρωτική Ελλάδα, οδηγεί για μία ακόμα φορά στον εγκλωβισμό ενός μεγάλου πληθυσμού αιτούντων άσυλο στη Λέσβο» σημειώνει.

Ο κ. Γαληνός υπογραμμίζει ότι η δημιουργία νέων δομών δεν αποτελεί σε καμία περίπτωση βιώσιμη λύση και πως «η τακτική της αποφυγής λήψης μέτρων έως ότου οι συνθήκες χειροτερέψουν τόσο ώστε να έχουμε ξανά στα χέρια μας μία κρίση δεν μπορεί, σε καμία περίπτωση, να γίνει ανεκτή».

Σύμφωνα με τον δήμαρχο, «η κοινωνία της Λέσβου κρατείται όμηρος αυτής της τακτικής, που την εγκλωβίζει σε ένα φαύλο κύκλο κρίσεων με κίνδυνο να επιστρέφει στο σημείο μηδέν κάθε φορά που προσπαθεί να ανακάμψει. Εμείς κάτι τέτοιο δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να το επιτρέψουμε. Δεν έχει κανείς το δικαίωμα να εκβιάζει λύσεις με τέτοιο τρόπο και να υποθηκεύει το μέλλον μιας ολόκληρης κοινωνίας».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η οικονομία πάει τόσο καλά που το υπουργείο Οικονομικών, με έγγραφό του, ζήτησε από όλους τους φορείς γενικής κυβέρνησης και τους δήμους τα ταμειακά τους διαθέσιμα για να τα πάει στην Τράπεζα της Ελλάδος! Αυτή είναι η πρακτική, με την οποία η κυβέρνηση το 2015 και το 2016 εξασφάλιζε την πληρωμή των υποχρεώσεών της στους δανειστές και σε δάνεια, ελλείψει άλλων χρημάτων! Μαζεύοντας τα αποθεματικά ταμείων και οργανισμών!

Η πρακτική αυτή, εντελώς συμπτωματικά, θέριευε τις περιόδους της υποχρέωσης εφαρμογής και ψήφισης των προαπαιτούμενων. Η Τρίτη αξιολόγηση είναι ήδη προ των πυλών!

Ήδη, αποθεματικά και ταμειακά διαθέσιμα πολλών οργανισμών και ταμείων βρίσκονται στην Τράπεζα της Ελλάδος εδώ και δύο χρόνια, αντί για τη θέση που επιθυμούν οι ίδιοι! Με το πρόσχημα, αλλά και την απειλή της απιστίας (!) αφού η Τράπεζα Ελλάδος δίνει μεγαλύτερο επιτόκιο από τις εμπορικές! Με το έτσι θέλω! Επειδή η κυβέρνηση κάνει τον αντάρτη και τον αντιστασιακό με τα λεφτά των Ελλήνων εργαζόμενων. Αυτά που πληρώνουν στα ταμεία τους και στους δήμους!

Το πρόσχημα για να συγκεντρωθούν τα αποθεματικά είναι «για να καλύψουν ανάγκες αγοράς και πώλησης βραχυπρόθεσμων γραμματίων του δημοσίου» (repos).

Η πραγματικότητα είναι ότι το έλλειμμα των δημοσίων εσόδων πλησιάζει το ένα δις ευρώ μέχρι στιγμής, μια και οι φορολογούμενοι στηρίζουν πια εμπράκτως το κίνημα «δεν πληρώνω» που τους έμαθε ο ΣΥΡΙΖΑ. Άλλοι από αδυναμία, άλλοι για προστασία του μέλλοντος τους και άλλοι από γινάτι. Όλοι, υπερφορολογούμενοι με πολιτική απόφαση του ΣΥΡΙΖΑ!

Ήδη, είναι η δεύτερη και ηχηρότερη βεβαίωση του αντιπρόεδρου της Κομισιόν Βάλντις Ντομπρόβσκις η χτεσινή, ότι η υπερφορολόγηση ήταν απόλυτη επιλογή της συγκυβέρνησης, που δεν ήθελε ούτε να ακούσει την άλλη λύση, της περικοπής δαπανών στον δημόσιο τομέα. Και πώς να ήθελε, αφού από τα ψηφαλάκια του δημόσιου προσδοκά να ζήσει.

Αλλά, δεν ήταν μόνο η υπερφορολόγηση επιλογή της συγκυβέρνησης για να μην αγγίξει τη δεξαμενή των δημόσιων υπηρεσιών. Ήταν και η περικοπή των κοινωνικών επιδομάτων. Το αποκάλυψε χτες η Επίτροπος Απασχόλησης Μάριαν Τίσσεν, απαντώντας σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή της ΛΑΕ Νίκου Χουντή!

Σύμφωνα με τον ευρωβουλευτή, από την απάντηση της Επιτρόπου είναι φανερό ότι η κυβέρνηση θα καταργήσει οικογενειακά επιδόματα, αναπηρίας, φοιτητικά, παροχών στέγασης, στήριξης νεοεισερχόμενων εργαζόμενων στην αγορά εργασίας και θα μειώσει τους δικαιούχους, ενσωματώνοντας όσα μείνουν στο λεγόμενο εγγυημένο κοινωνικό εισόδημα, που θα είναι ελεημοσύνη!

Η κυβέρνηση καλείται να πληρώνει τις υποχρεώσεις της στους δανειστές, να πληρώνει το κόστος λειτουργίας των υπηρεσιών και να μαζεύει χρήματα γι αυτό. Τα μόνα χρήματα που δίνει η πολιτική της είναι οι φόροι και τα δάνεια της τρόικας μετά από τις αξιολογήσεις.

Αυτά δεν αρκούν για να καλύψουν τον φαντασιακό προϋπολογισμό και το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% που έχει συμφωνηθεί μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ- Τρόικας.

Οι φόροι δεν αποδίδουν γιατί το υποζύγιο καταρρέει. Τα δάνεια της τρόικας δίνονται μόνο μετά την εφαρμογή των προαπαιτούμενων. Τα προαπαιτούμενα καρκινοβατούν μονίμως από μια πολιτική δήθεν αντίστασης και στην πραγματικότητα θεάτρου και ανικανότητας. Τα οποία στοιχίζουν δισεκατομμύρια στο λαό. Ήδη, η κυβέρνηση καλείται μέχρι το τέλος του χρόνου- σε 3,5 μήνες! – να ψηφίσει και εφαρμόσει 95 προαπαιτούμενα, τα οποία, κατά τον υπουργό Κ. Γαβρόγλου είναι και τα πιο δύσκολα!

Το ταμείον που είναι μείον, στο μεταξύ, πρέπει να έχει λεφτά για να πληρώνονται οι υποχρεώσεις και να υπάρχει «καβάτζα». Τα τελευταία διαθέσιμα λεφτά είναι οι εισφορές των πολιτών. Από κάθε πηγή. Σ αυτές έχει βάλει το χέρι βαθειά η συγκυβέρνηση, όπως καταγγέλλει η Κεντρική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων.

Η κηλίδα είναι πολύ μεγαλύτερη απ’ όσο φαίνεται. Και το λάδωμα των πολιτών δεν είναι τζάμπα όπως όταν βουτάνε στο μαζούτ της «Αγίας Ζώνης». Κοστίζει δισεκατομμύρια. Όπως όταν βουτάς στο λαθρεμπόριο των ψήφων.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



19 Σεπ 2017


Πανικόβλητος ο πρ. υπουργός του ΠΑΣΟΚ για τη σκοτεινή υπόθεση της κατασκοπίας

Σε πανικό και σύγχυση δείχνει να βρίσκεται ο πρώην βουλευτής και υπουργός του ΠΑΣΟΚ και στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου, Μιχάλης Καρχιμάκης, μετά το αποκαλυπτικό δημοσίευμα της «κυριακάτικης δημοκρατίας» με τον τίτλο «Η CIA έριξε τον Καραμανλή». Η δημοσιοποίηση από την εφημερίδα του βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, που παραπέμπει σε δίκη ενώπιον του Μικτού Ορκωτού Εφετείου Αθηνών, ανάμεσα στους άλλους, και τον κ. Καρχιμάκη, ως φαίνεται δεν άρεσε στο πάλαι ποτέ πανίσχυρο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, που με δύο παρεμβάσεις του χθες, ενώ αναγνώρισε το γεγονός, επιχείρησε να επιτεθεί -με καθυστέρηση είναι η αλήθεια- στη «δημοκρατία».

Ετσι, ενώ αρχικά, με δηλώσεις του σε ιστοσελίδα, αρνήθηκε ότι έχει σχέση με την υπόθεση «Πυθία» και τα έβαλε με ορισμένους εκπροσώπους της ελληνικής Δικαιοσύνης, στη συνέχεια, με γραπτή ανακοίνωσή του, στοχοποίησε, με απαράδεκτους χαρακτηρισμούς, την «κυριακάτικη δημοκρατία» για το δημοσίευμά της.

Κάνει λόγο για «ψευδές, ανυπόστατο και συκοφαντικό δημοσίευμα της εφημερίδας, το οποίο με αβάσιμα στοιχεία επιχειρεί να δημιουργήσει ψευδείς εντυπώσεις στην κοινή γνώμη για την ποινική υπόθεση η οποία εκκρεμεί εις βάρος μου στη Δικαιοσύνη», ωστόσο η αλήθεια είναι μία: Ο κ. Καρχιμάκης, όπως αναφέρεται ξεκάθαρα στο βούλευμα που αποκάλυψε ο Μανώλης Κοττάκης στην «κυριακάτικη δημοκρατία», κατηγορείται ότι υπέκλεπτε έγγραφα μείζονος εθνικής ασφάλειας και προμηθευόταν από μέλη της ΕΥΠ «τα ωραία εκείνα χαρτιά», όπως τα αποκαλούσε.

Ο κ. Καρχιμάκης είχε καταθέσει προσφυγή στο δικαστικό συμβούλιο, με την οποία ζητούσε να κριθεί παράνομο αποδεικτικό μέσο ηχογραφημένο υλικό συνομιλίας του με στελέχη της ΕΥΠ στο ρεστοράν Πρυτανείο, αλλά και διάλογοι μεταξύ στελεχών της ΕΥΠ που πιστοποιούσαν, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι φορτικά τα παρακινούσε να του διοχετεύσουν έγγραφα εθνικής ασφαλείας, άκρως απόρρητα, που προορίζονταν για την ενημέρωση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή.

Έγγραφα, τα οποία -σύμφωνα πάντα με το βούλευμα- εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν από την Αστυνομία στην οικία Καρχιμάκη στα βόρεια προάστια. Κάτι που ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ αρνείται, όπως και τη συσχέτιση των υποθέσεων «Πυθία» και τηλεφωνικών υποκλοπών...

Στη συνέχεια της δήλωσής του αφήνει τη «δημοκρατία» και ασχολείται με τον «αρμόδιο δικαστικό λειτουργό που το έτος 2013, στην “αγωνία” του να με εμπλέξει με τις άσχετες υποθέσεις Πυθία και υποκλοπές, αυθαίρετα και βεβιασμένα συνένωσε την υπόθεσή μου με αυτές. Για να έρθει λίγους μήνες μετά να ζητήσει το διαχωρισμό τους, επιβεβαιώνοντας το λάθος του...

Είναι δυσοίωνο στις μέρες μας ο ανώτατος υπερασπιστής των δικαιωμάτων του ανθρώπου, της ευνομούμενης πολιτείας, της εφαρμογής των δημοκρατικών αξιών και θεσμών, ο οποίος δεν είναι άλλος από τη Δικαιοσύνη, να καταλείπει σκιές ως προς την αμεροληψία της, την ακεραιότητα και αντικειμενικότητά της, παρέχοντας έτσι σε κάθε οργανωμένο εγκληματία ευρύ πεδίο να διασύρει και να σπιλώνει τιμές και υπολήψεις» τονίζει ο κ. Καρχιμάκης, στον οποίο φταίνε όλοι, εκτός από τον ίδιο.

Παραλήρημα και ελληνική Δικαιοσύνη

Η εφημερίδα μας την Κυριακή αποκάλυψε το βούλευμα-σοκ με το οποίο η ελληνική Δικαιοσύνη τεκμηρίωσε τις αξιόποινες πράξεις των πρακτόρων των ΗΠΑ, που σχεδίαζαν τη δολοφονία του πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, έκαναν τις υποκλοπές σε βάρος πολλών υπουργών και επικεφαλής υπηρεσιών του κράτους και αποσταθεροποίησαν την Ελλάδα για να την τιμωρήσουν για τη συμφωνία που είχε συνάψει η κυβέρνηση Καραμανλή με τους Ρώσους για τον αγωγό South Stream.

Με βάση αυτό το πόρισμα θα καθίσουν στο σκαμνί για κατασκοπία και παραβίαση των μυστικών της Πολιτείας ο άνθρωπος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών William Basil και ο πρώην υπουργός και στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου Μιχάλης Καρχιμάκης.

Ο κ. Καρχιμάκης, ο οποίος έχει κάθε λόγο να νιώθει δυσφορία και ανασφάλεια για τη δικαστική διερεύνηση του θέματος που τον αφορά, εξέδωσε παραληρηματική ανακοίνωση με την οποία κατηγορεί την «κυριακάτικη δημοκρατία» ότι δημοσιοποίησε ένα «ψευδές, ανυπόστατο και συκοφαντικό δημοσίευμα, το οποίο με αβάσιμα στοιχεία επιχειρεί να δημιουργήσει ψευδείς εντυπώσεις στην κοινή γνώμη για την ποινική υπόθεση η οποία εκκρεμεί» εις βάρος του στη Δικαιοσύνη.

Αν ο άνθρωπος του Γιώργου Παπανδρέου, ο κ. Καρχιμάκης, δεν γνωρίζει ανάγνωση, καλό είναι να ενημερωθεί ότι η εφημερίδα μας δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να θέσει στην κρίση του κοινού το συνταρακτικό βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών (το υπ’ αριθμόν 3269/2017). Η σύνδεση του ονόματος του εξ απορρήτων του Γιώργου Παπανδρέου Μιχάλη Καρχιμάκη με τη δικογραφία που αφορά το σχέδιο «Πυθία» και τις υποκλοπές έγινε από την ελληνική Δικαιοσύνη, όχι από την εφημερίδα μας.

Οσα αναφέρονταν στο πόρισμα, που ξεμπροστιάζει την ανθελληνική συνωμοσία, ήταν καθήκον μας να τα δημοσιεύσουμε. Περιέργως, ενώ αυτή η υπόθεση είναι η πλέον σημαντική των τελευταίων δεκαετιών, τα υπόλοιπα ΜΜΕ δείχνουν μια... απροθυμία να αναφερθούν σε εκείνην - παρότι πλέον υπάρχει πληθώρα στοιχείων, μαρτυριών και ντοκουμέντων για να αποκαλύψουν. Φυσικά, είναι αυτονόητο ότι συνιστά συνενοχή η σιωπή για τα διαπραχθέντα εγκλήματα που έπληξαν το δημόσιο συμφέρον.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Μπορεί η κυβέρνηση να έχει διαφορά από την αντιπολίτευση 7% μέχρι 10% πριν τις πυρκαγιές και 3% μετά και σήμερα; Μπορεί! Αν τις πυρκαγιές τις έβαλε η αντιπολίτευση! Ή αν κυβερνάει η ΝΔ. Ή αν οι δημοσκοπήσεις είναι αυτό που ξέρουν οι Αμερικάνοι και ξέρουμε κι εμείς που τις έχουμε ζήσει «από μέσα»: Όργανο προπαγάνδας και εξυπηρέτησης των συμφερόντων του πελάτη. Αυτού που τις παραγγέλνει δηλαδή.

Χτες πανηγύριζε ξαφνικά ο ΣΥΡΙΖΑ για γκάλοπ που δείχνουν αντιστροφή του κλίματος υπέρ της κυβέρνησης από τις 7 ως τις 10 Σεπτεμβρίου, παραμονή του ναυαγίου στο Σαρωνικό! Ο ενθουσιασμός βασιζόταν σε μια δημοσκόπηση μιας εταιρίας που βγάζει τη διαφορά ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να κλείνει στο 3% υπέρ της αντιπολίτευσης (24% ΣΥΡΙΖΑ- 27% ΝΔ). Την προωθούν θριαμβευτικά από χτες το μεσημέρι μεγάλα συριζαίϊκα sites που επικαλούνται ότι έχει γίνει κατά παραγγελία του επίσης φιλοκυβερνητικού News 24/7.

Το συγκεκριμένο γκάλοπ που ενθουσίασε τα συριζέϊκα  ΜΜΕ έγινε λέει δια τηλεφώνου και διαδικτύου. Και τι βγάζει; Ότι από κει που όλες οι μεγάλες εταιρίες δίνουν διαφορά από 6,1% (KAPPA Research χτες) μέχρι 7% της ALCO  και 10,7% της MARC υπέρ της ΝΔ, η Common View που «ανατρέπει το κλίμα υπέρ της κυβέρνησης» δίνει κλείσιμο της ψαλίδας στο 3% υπέρ της ΝΔ «στα όρια του στατιστικού λάθους», όπως έλεγαν και οι αστοιχείωτοι του Μαξίμου που δεν ξέρουν ούτε ποια είναι αυτά τα όρια.

Το παιχνίδι είναι φανερό. Η κυβέρνηση έχει ανάγκη από ενέσεις νίκης για να παραμυθιάσει το λαό και τα γκάλοπ διατίθενται γι αυτό. Το αστείο είναι ότι ακόμα και αυτό το γκάλοπ που ενθουσίασε τον ΣΥΡΙΖΑ, στα πιο πολλά στοιχεία του τον κάνει κουρέλι! Αυτά τα στοιχεία, όμως, δεν τα φωτίζει κανένα από τα Μέσα που εξυπηρετούν ή υπηρετούν τον ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά, δεν τα έχει πάρει χαμπάρι ούτε το … επικοινωνιακό επιτελείο της ΝΔ!! Ας δούμε τις ερωτήσεις και τις πρωτεύουσες απαντήσεις όλου του γκάλοπ: 

«(Από κυβερνήσεις με κορμό ΣΥΡΙΖΑ ή ΝΔ)»:

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα την Υγεία; Πολυπληθέστερη απάντηση με 33,9%: Καμία κυβέρνηση!

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα την Ανεργία;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 34,3%: Καμία κυβέρνηση!

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί αν διαχειριστεί καλύτερα τις εργασιακές σχέσεις και τους μισθούς;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 35,1%: Καμία κυβέρνηση!

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί να διαχειριστεί με τον καλύτερο τρόπο το δημόσιο χρέος;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 40,9%: Καμία κυβέρνηση!

Ποιά κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί αν διαχειριστεί καλύτερα την αντιμετώπιση της διαφθοράς;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 45%: Καμία κυβέρνηση!

Μεταξύ των αρχηγών των δύο μεγαλύτερων κομμάτων, του Αλέξη Τσίπρα και του Κυριάκου Μητσοτάκη ποιόν θεωρείτε καταλληλότερο για πρωθυπουργό της χώρας;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 36,6%: Κανέναν από τους δύο!

Σε γενικές γραμμές πιστεύετε ότι τα πράγματα στην Ελλάδα πηγαίνουν σε σωστή ή σε λάθος κατεύθυνση;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 67,9%: Μάλλον λάθος!

Μετά απ αυτά τα λαϊκά χαστούκια έρχονται κι άλλα, πολύ χειρότερα για την κυβέρνηση:

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα την προσέλκυση των επενδύσεων;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 43%: Κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ.

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα την Ανάπτυξη;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 37,5%: Κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ.

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα το Μεταναστευτικό;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 32,9%: Κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ!

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα τα εθνικά θέματα;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 39,8%: Κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ.

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα την εγκληματικότητα;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 41,4%: Κυβέρνηση με κορμό τη ΝΔ.

Τι απέμεινε για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ; Η μια και μοναδική ερώτηση που συγκεντρώνει τις περισσότερες θετικές απαντήσεις. Μία και μοναδική!:

Ποια κυβέρνηση πιστεύετε ότι μπορεί να διαχειριστεί καλύτερα το Κοινωνικό Κράτος;
Πολυπληθέστερη απάντηση με 39,6%: Κυβέρνηση με κορμό τον ΣΥΡΙΖΑ.

Συμπέρασμα κατά το γκάλοπ: Η πλειονότητα του λαού αναγνωρίζει ότι η κυβέρνηση είναι ανίκανη σε σχεδόν όλα, αλλά κλείνει την ψαλίδα προτίμησής του υπέρ της! 

Δεύτερο συμπέρασμα: Αφού κλείνει την ψαλίδα υπέρ της κυβέρνησης, ο λαός δεν θέλει ανάπτυξη και επενδύσεις. Προτιμάει το κοινωνικό κράτος που για να υπάρχει θα βρίσκει  λεφτά από τη φοροεπιδρομή και φτωχοποίησή του ή από τα λεφτόδεντρα! 

Τρίτο συμπέρασμα: Ή ο λαός είναι ηλίθιος ή μας περνάνε για ηλίθιους. 

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Σεπ 2017


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Ο​​ι εντυπώσεις υποκαθιστούν την πραγματικότητα: Το πρόβλημα είναι γενικευμένο, αφορά στο παγκοσμιοποιημένο «παράδειγμα». Αλλά στην ελλαδική κοινωνία μοιάζει να παίρνει χαρακτήρα επιδημικής συμφοράς. Καταργεί ό,τι κάποτε ονομάζαμε κοινωνικό μας «ιστό».

Οι άνθρωποι χάνουμε την αίσθηση-επίγνωση του πραγματικού και υπαρκτού, λογαριάζουμε για πραγματικότητα τις εντυπώσεις. Οι εντυπώσεις υποκαθιστούν την πραγματικότητα, και αυτό γίνεται προσχεδιασμένα, σκόπιμα, μεθοδικά, σε πολύ μεγάλη κλίμακα. Υποβαθμίζεται εσκεμμένα (και προοδευτικά ατονεί ή και χάνεται) η γνώση ως εμπειρική αμεσότητα και κριτική αξιολόγηση. Οι εντυπώσεις υποκαθιστούν τη βιωματική πιστοποίηση και αποτίμηση, οικοδομούν ψευδαισθητικά υπαλλάγματα του πραγματικού.

Πρόκειται για ανθρωπολογική αλλοίωση, όχι κάτι λιγότερο. Αφετηρία της και αιτιώδης αρχή της, μάλλον η εμπορική διαφήμιση και η ιδεολογική προπαγάνδα. Και οι δυο, σήμερα πια, αποτελούν καταξιωμένη μεθοδική «επιστήμη»: το μάρκετινγκ – για πρώτη φορά συγκαταλέγεται στις επιστήμες: όχι ένα θησαύρισμα επισταμένων γνώσεων για κάποια πτυχή της πραγματικότητας, αλλά η σκόπιμη υποκατάσταση της πραγματικότητας από ψευδαισθητικές εντυπώσεις.

Ενας τεράστιος αριθμός καταναλωτικών αγαθών δεν επιλέγονται από τους καταναλωτές με άμεσο εμπειρικό έλεγχο και κριτική αξιολόγηση της ποιότητάς τους, αλλά μόνο από την εντύπωση που δημιουργεί η συσκευασία, η εύηχη ονομασία, η προβεβλημένη θέση στα ράφια του πολυκαταστήματος – και κυρίως η διαφήμισή τους από την τηλεόραση και στους δημόσιους χώρους. Ακριβώς, δέσμιοι στην ίδια αυτή αλογία των εντυπώσεων, οι πολλοί επιλέγουν και την ποδοσφαιρική ομάδα που τους παθιάζει, το κόμμα που σταθερά ψηφίζουν, τον κομματικό «αρχηγό» που τους γυαλίζει.

Αποτέλεσμα: η έκλειψη κάθε λογικής στις επιλογές του ανθρώπου – από τα τρόφιμα και τα ρούχα του ώς τους τοπικούς άρχοντες και ώς τον πλανητάρχη. Παράγοντες ανεξέλεγκτοι και ανεύθυνοι φαμπρικάρουν τις εντυπώσεις, που θα οδηγήσουν τυφλά τους ψηφοφόρους στην προτίμηση του τάδε και όχι του δείνα. Οι θεσμοί της δημοκρατίας ανέπαφοι, αλλά μόνο διακοσμητικοί, το χρήμα των ανεξέλεγκτων παραγόντων επιβάλλει, με ακαταμάχητη την αποτελεσματικότητα της διαφήμισης, τις εντυπώσεις που θα χαρίσουν τις υπερεξουσίες του πλανητάρχη, ίσως, και σε έναν διανοητικά μετριότατο ή σε έναν τυπικό τραμπούκο. Οι κορυφαίοι της εξουσίας εκλέγονται κυρίως με τις εντυπώσεις που θα προκαλέσουν, οι εντυπώσεις κατασκευάζονται, τελικά τα αξιώματα αγοράζονται.

Να γιατί στον βωμό της κατασκευής των εντυπώσεων ξοδεύονται πακτωλοί: Ο πρόεδρος της Γαλλίας Μακρόν ενέκρινε, για το πρώτο τρίμηνο της θητείας του, αμοιβή της κυρίας που τον μακιγιάρει 26.000 ευρώ (Nouvel Observateur, 24.8.2017). Kαι ο προηγούμενος Γάλλος πρόεδρος, Ολάντ, είχε, στα πέντε χρόνια της θητείας του, προσωπικό κουρέα, με μισθό 9.895 ευρώ τον μήνα – από τη θητεία του στην προεδρία ο κουρέας εισέπραξε συνολικά μισθούς ύψους 593.700 ευρώ (Le Monde, 12.7.2017).

Φτάσαμε στο σημείο, η καθολική ψηφοφορία να είναι η αποτελεσματικότερη μέθοδος για τη φαλκίδευση του λαϊκού αισθήματος, επομένως της λαϊκής κυριαρχίας. Διότι οι «παράγοντες» που κατευθύνουν τα κοινά (οικονομικοί και, φυσικά, αφανείς) έχουν τεκμηριωμένη τη βεβαιότητα ότι μπορούν να ελέγχουν εκ τους ασφαλούς το αποτέλεσμα της διευρυμένης ψηφοφορίας με διαφημιστική πλύση εγκεφάλου των μαζών. Γι’ αυτό και «καθιερώθηκε» στην πανεύκολα ξιπαζόμενη ελλαδική κοινωνία, να εκλέγονται οι αρχηγοί των μεγάλων κομμάτων με ανοιχτή στους πάντες ψηφοφορία – ώστε οι ηγήτορες να χρίονται σίγουρα από τη διαφήμιση, δηλαδή από τους αφανείς σπόνσορες (διαχειριστές) του πολιτικού μας βίου.

Το κουκλοθέατρο πάντως, το επονομαζόμενο «ελεύθερη έκφραση της λαϊκής βούλησης» συνεχίζεται μεθοδικά, με αφτιασίδωτη γελοιότητα: Η κοινή γνώμη έχει πια εκπαιδευτεί να ψηφίζει πολιτικούς αρχηγούς με τη «λογική» (δηλαδή τις εντυπώσεις) που ψηφίζει τους «survivors». Aπόλυτο κριτήριο οι εντυπώσεις, νικητές οι κολπαδόροι επιδειξίες της ναρκισσιστικής τους αδιαντροπιάς. Και η επίδειξη, με λεξιλόγιο τριακοσίων (το πολύ) λέξεων.

3 του Σεπτέμβρη του 2017, και το ΠΑΣΟΚ στο Ζάππειο: Η εικόνα θα μείνει στην Ιστορία, κορύφωμα του απόλυτου πολιτικού τίποτα, χιλιοστολισμένου με ορυμαγδό λεκτικού αποθεματικού εντυπώσεων – όλες από ένα παρελθόν αγυρτείας. Σαν κηδεία ντυμένη στα νυφιάτικα και το πτώμα οδωδός. Ηταν όλοι (ή σχεδόν) εκεί, φιγούρες και ονόματα ταυτισμένα πια στη συνείδηση και των πιο πεισματικά εθελότυφλων με τη λαμογιά, τον πρωτογονισμό της απληστίας, την αδίστακτη λωποδυσία του κοινωνικού (από δανεισμό) χρήματος.

Σε ρόλο παντομίμας ηγέτη, η θλιβερή θυγατέρα έγκαιρα ειδωλοποιημένου στελέχους. Στολισμένη σαν για γλεντοκόπημα που εκβιάζει συνοικέσιο. Αναμηρύκαζε από το βήμα όλα τα χιλιοφθαρμένα λεκτικά σύμβολα της πασοκικής λαϊκάντζας, προσθέτοντας επίθετο εξωραϊστικής επικαιροποίησης: «Νέα αλλαγή», «νέα κεντροαριστερά», «νέα συσπείρωση των προοδευτικών δυνάμεων». Και μνηστήρες κομιστές του καινούργιου, κάποιοι πασίγνωστοι για τον εγκλωβισμό τους στις συνταγές της ξαναζεσταμένης αποτυχίας: Ενας λυμφατικός, δραματικά ανύπαρκτος δήμαρχος. Η απόλυτη πολιτική κενολογία που αναζητάει κοίτη για να μοιάσει ποτάμι. Και δύο παλιά στελέχη της πασοκικής αγυρτείας, πιθανόν αδιάφθορα, αλλά χωρίς ίχνος ποτέ θαρραλέας μετάνοιας για το ρήμαγμα της χώρας από το κόμμα τους.

Το πολιτικό σύστημα δεν έχει άλλα περιθώρια επανατροφοδότησης της ανικανότητας και διαφθοράς του. Αν η δημοκρατία δεν είναι συνταγή, αλλά κοινωνικό κατόρθωμα, μοναδικός θεσμικός μοχλός ανάσχεσης του ιστορικού μας τέλους είναι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.

Πηγή "Καθημερινή"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Κυβερνητική τροπολογία δίνει την δυνατότητα στην παράνομη -πλην όμως λειτουργούσα- «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» να καταθέσει προσφυγή για αναγνώρισή της

Χωρίς να έχει προηγηθεί κάποιο γεγονός που να μας προϊδεάσει, η κυβέρνηση κατέθεσε τροπολογία σε νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, που αποτελεί την κερκόπορτα για αναγνώριση εθνικής τουρκικής μειονότητας στην Θράκη, με γνωστή φυσικά τη συνέχεια.

Φαίνεται, πως η ιδεοληψία κομματικών στελεχών που κατευθύνουν την κυβέρνηση, δεν περιορίζεται μόνον στην εσωτερική μεταβολή του αστικού δημοκρατικού πολιτεύματος, αλλά επεκτείνεται και σε εθνικά θέματα. Εκτός, δηλαδή, από τον φόβο που έχουμε ως προς το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων (όπου υπουργοί, Γαβρόγλου, Αχτσιόγλου, κ.π.ά., έχουν ταχθεί υπέρ της ονομασίας "Μακεδονία", χωρίς κάποιο παραθετικό), κάτι περίεργο συμβαίνει παρασκηνιακά και στην Θράκη.

Η επίμαχη τροπολογία δίνει την δυνατότητα στην παράνομη -πλην όμως λειτουργούσα- «Τουρκική Ένωση Ξάνθης» (ΤΕΞ), να καταθέσει εκ νέου προσφυγή, παρά τις δύο απορριπτικές αποφάσεις του Αρείου Πάγου για αναγνώρισή της, λόγω του ανθελληνικού σκοπού ίδρυσής της, συμφώνως και προς το καταστατικό της. Το παράνομο σωματείο είχε προσφύγει στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, από όπου εκδόθηκε απόφαση για την οριστική αναγνώριση του εν λόγω συλλόγου, παρακάμπτοντας τις αποφάσεις της ελληνικής δικαιοσύνης.

Έκτοτε, η μεν Ελλάδα, φυσικώ τω λόγω, δεν επιτρέπει τη νόμιμη λειτουργία, αλλά ανέχεται την παράνομη. Και είναι ικανοποιημένες και οι δύο πλευρές (μου θυμίζει εκείνο το ανέκδοτο που λέγαμε για τις κομμουνιστικές χώρες, «εμείς κάνουμε πως δουλεύουμε, κι αυτοί κάνουν πως μας πληρώνουν»). Πόσο ακριβώς είναι «παράνομη» η ΤΕΞ, καταδεικνύεται και από το γεγονός ότι ο γραμματέας του ΣΥΡΙΖΑ της Ξάνθης, φωτογραφίζεται περιχαρής στα γραφεία της, τα οποία επισκέπτονται σε εκδηλώσεις της πολλοί τοπικοί «προοδευτικοί» παράγοντες, χριστιανοί και μουσουλμάνοι.

Εάν δεν αποσυρθεί οριστικά και περάσει αυτή η τροπολογία από την Βουλή, ανοίγει ουσιαστικά τον δρόμο για την νομική αναγνώριση όλων των παράνομων μέχρι σήμερα μειονοτικών συλλόγων στην Θράκη που φέρουν την επωνυμία "τουρκική - τουρκικός", παρακάμπτοντας τα εμπόδια που εγείρονται από τις αποφάσεις των ελληνικών δικαστηρίων.

Στην παρ. 1 του άρθρου 758 ΚΠολΔ, προστίθενται εδάφια ως εξής: «Η αίτηση ανάκλησης ή μεταρρύθμισης του πρώτου εδαφίου επιτρέπεται, εφόσον δεν ορίζεται διαφορετικά, και μετά την έκδοση οριστικής απόφασης του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου με την οποία κρίνεται ότι η δικαστική απόφαση που δέχθηκε ή απέρριψε την αρχική αίτηση εκδόθηκε κατά παράβαση δικαιώματος που αφορά στον δίκαιο χαρακτήρα της διαδικασίας που τηρήθηκε ή διάταξης ουσιαστικού δικαίου της Ευρωπαϊκής Σύμβασης Δικαιωμάτων του Ανθρώπου».

Το ερώτημα είναι, τι μεσολάβησε και ενώ το θέμα παρέμενε σε στασιμότητα, η κυβέρνηση αποφάσισε να ανοίξει παράθυρο αναγνώρισης εθνικής τουρκικής μειονότητας στην Θράκη. Ακόμη, και αν τελικά δεν ψηφιστεί η τροπολογία, σε περίπτωση που αποφασίσουν επί τέλους οι ΑΝΕΛ να θυμηθούν ότι είναι κόμμα του πατριωτικού χώρου -όπως τους αποκάλεσε στην ΔΕΘ και ο πρωθυπουργός- και όχι μαρξιστικό δεκανίκι, πάλι η κατατεθείσα τροπολογία-κερκόπορτα του υπουργείου Δικαιοσύνης θα παραβιάζει και την συνθήκη της Λοζάνης που αναγνωρίζει θρησκευτική μειονότητα στην Δ. Θράκη.

Βεβαίως, αν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο υποστήριζε στα σοβαρά τα εθνικά δίκαια το ελληνικό κράτος, και όχι με την υπαλληλική οκνηρία που συνηθίζει -όπως και στην περίπτωση του Δικαστηρίου της Χάγης με τα Σκόπια- δεν θα φτάναμε σ’ αυτό το αποτέλεσμα.

Από τους ΑΝΕΛ, εξεγέρθη μόνον ο βουλευτής Δημήτρης Καμμένος, ο οποίος χαρακτήρισε ουσιαστικώς ανθελληνική την τροπολογία, χαρακτηρίζοντάς την ως "επιπόλαιη" και "εθνικά επιζήμια" και προαναγγέλλει πως ο ίδιος θα την καταψηφίσει: «Eίναι μία επιπόλαιη τροπολογία. Πώς αλλιώς να εξηγήσω ότι παρ’ ολίγον να αναγνωρίσουμε δια νόμου "Τούρκους" στην Θράκη Μας; Αποδεχόμαστε μήπως ότι καταστρατηγούμε τα Ανθρώπινα Δικαιώματα όσων αυτοπροσδιορίζονται ώς "Τούρκοι Δυτικής Θράκης" με δική τους σημαία";
Αναμένω την απόσυρση αυτής της Εθνικά Επικίνδυνης «πρωτοβουλίας». Προσωπικά θα την καταψηφίσω, εάν τελικά κατατεθεί ως «έχει», αναφέρει σε δήλωση του.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Όπως κάθε λογικός άνθρωπος έτσι και το blog δεν θα είχε πρόβλημα να συμφωνήσει με μιά σωστή άποψη, έστω κι αν αυτή εκφέρονταν από έναν ηλίθιο.

Εκεί όμως στην κυβέρνηση και πέριξ αυτής δεν πρόκειται απλώς για ηλίθιους. Όχι. Αυτό θα ήταν
πολύ αθώο, και ενδεχομένως ανθρώπινο και κατανοητό.
Πρόκειται για μιά συμμορία τυχαίων τυχοδιωκτών, με ήθος θάρρος και θράσος κότας λειράτης, είτε πρόκειται για κάποιον υφυπουργό, είτε για σύμβουλο στρατηγικού σχεδιασμού (πςςςςς!) του πρωθυπουργού.

Έτσι η περίφημη ανάρτηση μιάς απ' αυτές τις κότες:  
"Η el dorado έκανε αυτό που μπορεί. Μόλυνση , καταστροφή του δάσους , διάλυση ανθρώπινων σχέσεων, εξαγορά συνειδήσεων.
Η τοπική κοινωνία σήμερα πρέπει να βγει στον δρόμο. ..της αποχώρησης αυτής της εταιρίας και αυτου του "εργου" και να στηριξει της έξοδο της απο την χωρα μας, ώστε να γίνει πραγματικότητα η απειλή της.
Στα τσακιδια el dorado και να μην στεριώσεις πουθενά
"
πολύ σωστή, πολύ σωστά διατυπωμένη, και απολύτως ξεκάθαρη σαν θέση, κατέβηκε σχεδόν άμεσα, όταν στο πανικόβλητο κοτέτσι κατάλαβαν πως βρίσκονται μεταξύ σφύρας και άκμονος, αφού οι "επενδύσεις" τις οποίες οι ίδιοι έφεραν, ή προμοτάρισαν (τύπου Fraport, Eldorado κλπ) ανακαλύπτουν τώρα (δηλαδή το ήξεραν, αλλά τώρα ξεκίνησε να τσούζει) πως όχι μόνον δεν είναι επενδύσεις, αλλά ληστρικές συμβάσεις που έχουν τεράστιο δημοσιονομικό, κοινωνικό, περιβαλλοντικό κόστος, αλλά και κόστος πολιτικό για το κοτέτσι, αφού οι "επενδυτές"-ληστές δεν θα μπορούσαν να είναι άλλο παρά ευνοούμενοι της άλλης συμμορίας απατεώνων: Ε.Ε-τοκογλύφων-τραπεζών.

Και άρα συνέπεια της λειράτης πολιτικής της κυβέρνησης είναι πως όποια απόφαση και να πάρουν, με το μέρος οποιουδήποτε κι αν ταχθούν θα βρεθούν κατηγορούμενοι απ' την κοινωνία, απ' τα αφεντικά τους τους τοκογλύφους, απ' την ίδια την Ιστορία.
Εξ ού και ο πανικός, οι παρορμήσεις, οι παλινωδίες.

Στα μέσα της "δεύτερης φοράς αριστερά", στο κοτέτσι ξεπουπουλιάζονται οι κότες από μόνες τους.
Προς το τέλος της θα είναι για λύπηση, μία λύπηση που δεν θα τους δείξει κανείς.

Και θα έχει πράγματι εφαρμογή η ευχή του σύμβουλου -να δεις πώς το είπε;
Α, ναί: "Στα τσακίδια και να μην στεριώσεις πουθενά"!...

Υ.Γ.  Για το τεράστιο κοινωνικό και ανθρώπινο κόστος των εργαζόμενων που πιθανόν να μείνουν άνεργοι, ας μην χύνουν -όσοι χύνουν- φαρισαϊκά δάκρυα. Όταν γινόταν ο διαγωνισμός για την παραχώρηση σύμβασης εξόρυξης χρυσού, ας φρόντιζαν να βάλλουν σκληρούς όρους, ή ας φρόντιζαν να υπογράψουν με την σωστή εταιρεία.
Για όσους πήραν τότε μίζες είτε σε χρήμα είτε σε πολιτικά οφέλη, υπάρχουν και τα Ειδικά Δικαστήρια και οι φυλακές.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου