Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Φεβ 2017


Δεν καλύπτουν με μαύρες κουκούλες το πρόσωπο και το κεφάλι τους. Με μαύρη κουκούλα έχουν καλύψει την καρδιά τους. Είναι το σμήνος από τα μαύρα κοράκια που προσπαθούν να πιούν και την τελευταία σταγόνα αίμα ενός εξουθενωμένου λαού. Και που για να το καταφέρουν, πρέπει να τον κρατάνε κάτω στο χώμα, φοβισμένο, σε σύγχυση, σε απόγνωση, σε παράλυση. Τον θέλουν ανήμπορο ακόμα και να κατανοήσει ότι μέσω του ευρώ και ενός “ανύπαρκτου” χρέους ρουφάνε το αίμα το δικό του, των παιδιών του και των... τρισέγγονών του -αν υπάρξουν.

Είναι οι τρομοκράτες της “διπλανής” εφημερίδας, του “διπλανού” καναλιού, του “διπλανού” ΣΕΒ* (όχι λάθος, αυτός δεν είναι διπλανός, αυτός είναι των “επάνω ορόφων”). Είναι οι 14 “κορυφαίοι οικονομολόγοι” του κύριου άρθρου της Κυριακάτικης Καθημερινής της 17ης/2/2017 που ξέθαψαν, από το “χρυσοπληρωμένο” εγκεφαλικό τους σεντούκι, επιχειρήματα που τα ακούγαμε από τους διαπλεκόμενους “της διπλανής πόρτας” το 2010, το '12, το '14, το '15...

Αλλά όλα τα επιχειρήματά τους αποπνέουν οσμή μούχλας και ναφθαλίνης. Οσμή συναλλαγής... Όλα τα οικονομικά μισθοφοράκια των “αγορών”, του “αγοραίου” παγκοσμιοποιημένου κεφαλαίου, έχουν εξαπολυθεί για πολλοστή φορά σε έναν πόλεμο τρομοκρατίας κατά του ελληνικού λαού.

Είναι οι οικονομικοί τρομοκράτες, που ο θάνατος των θυμάτων τους είναι λιγάκι πιο “εκλεπτυσμένος” από αυτόν που επιφέρουν οι ένοπλοι τρομοκράτες, αλλά πολύ πιο μεγάλος σε αριθμό. Θύματά τους είναι οι χιλιάδες Έλληνες που αυτοχειριάστηκαν... Είναι οι χιλιάδες που πέθαναν από εγκεφαλικά και εμφράγματα. Είναι οι χιλιάδες που πέθαναν γιατί έφαγαν μολυσμένο φαγητό από τα σκουπίδια.

Είναι οι χιλιάδες που πέθαναν γιατί δεν τους δόθηκε έγκαιρα διαγνωστικό ραντεβού, γιατί δε λειτουργούν σε επάρκεια οι εντατικές ή γιατί το ένα νοσοκομείο λόγω υπερπληρότητας τους στέλνει σε ένα άλλο σε άλλη πόλη και πεθαίνουν καθ' οδόν. Είναι οι χιλιάδες που πέθαναν γιατί δεν είχαν χρήματα να ακολουθήσουν την πανάκριβη αντικαρκινική αγωγή. Είναι τα χιλιάδες παιδιά που αύριο θα είναι άρρωστοι ενήλικες, επειδή σήμερα δεν έχουν να φάνε παρά μόνον μακαρόνια και ρύζι.

Χωρίς αιδώ, χωρίς τσίπα, χωρίς καρδιά, χωρίς έλεος, έρχονται οι κύριοι αυτοί όλοι να μας πλασάρουν μουχλιασμένα επιχειρήματα που “όζουν” από τη σάπια σκοπιμότητά τους. Υπηρετούν το “αγοραίο” Κεφάλαιο, το ελληνικό, το γερμανικό, το παγκόσμιο... Και τα πτυχία τους, όσοι είναι “επιστήμονες” οικονομολόγοι, τα έχουν μεταβάλλει σε εκδιδόμενες πόρνες για χάρη του.

Προσπαθούν να πείσουν ένα λαό που παραμιλάει από τη φτώχεια που του προκάλεσε το ευρώ, σε συνδυασμό με τη φαρμακερή απληστία των γερμανο-διεθνών αγορών και τον δωσιλογισμό των εδώ πολιτικών “ιθυνόντων”, από τον πρώτο ως τον τελευταίο (γιατί έστω και ένας αν είχε τσίπα, θα είχε παραιτηθεί από αυτήν τη δωσιλογική Βουλή, που νομοθετώντας γενοκτονεί απροκάλυπτα τον Ελληνικό λαό) ότι πρέπει να παραμείνει “πάσει θυσία” -και της ζωής του και της φυλής του- στο ευρώ και στην ευρωζώνη, γιατί αλλιώς θα καταστραφεί! Έλεος πια ανελέητα καθάρματα!

Συμπολίτες Έλληνες ας απομονώσουμε τους αρχιτρομοκράτες του ευρώ... Ας κατανοήσουμε βαθιά ότι υπηρετούν τα συμφέροντα που τους ταΐζουν και μόνον αυτά, προβάλλοντας ψευδή επιχειρήματα και αντιστρέφοντας πλήρως την πραγματικότητα, ώστε το κατάμαυρο να το εμφανίζουν ως πάλλευκο.

Κι όπως μας έχουν κολλήσει τη ρετσινιά “δραχμιστές”, έτσι κι εμείς σε όλες τις αναφορές μας από δω και πέρα θα πρέπει να τους το ανταποδώσουμε με τη ρετσινιά που τους αξίζει και που είναι εντελώς πραγματική: οι αρχιτρομοκράτες του ευρώ.
Ας κλείνουμε όλοι την τηλεόραση όταν εμφανίζονται αυτά τα μαύρα κοράκια , οι νεκροθάφτες όλων των φτωχών και των αδύναμων Ελλήνων. Ας μην αγοράζουμε εφημερίδες που προπαγανδίζουν υπέρ του ευρώ και “της διαπλοκής του”, σκάβοντας το λάκκο μας. Ας μην επισκεπτόμαστε site που γράφουν “κορακίστικες” οικονομικές αναλύσεις, στο “πτώμα” μας στοχεύουν.

Κι όποιος γνωστός ή φίλος μας πιπιλίζει το μυαλό υπέρ του ευρώ και εναντίον του εθνικού μας νομίσματος, ας ρίχνουμε μια προσεχτική ματιά στην οικονομική του κατάσταση. Σίγουρα είναι καλοπληρωμένος μονιμοθεσίτης του Δημοσίου ή ιδιωτικής Εταιρίας, κάποιο λαμόγιο που τ' αρπάζει από τις ΜΚΟ του Soros και όχι μόνον, ή είναι μεγαλοδικηγόρος , μεγαλογιατρός, μεγαλοβιομήχανος και δε συμμαζεύεται.

Ποιος φτωχός Έλληνας θα μας πιπιλίσει σήμερα το μυαλό υπέρ του ευρώ; Μπορεί να έχασε ο φτωχός λαός κάθε δυνατότητα για μια αξιοπρεπή ζωή, αλλά δεν έχασε και “τας φρένας του”! Και αργά ή γρήγορα θα δώσει την απάντηση στους τρομοκράτες του ευρώ, σε αυτά τα μαύρα κοράκια. Αυτή που τους πρέπει: το πέταγμά τους στο σκουπιδοντενεκέ της Ιστορίας του Ελληνικού γένους και έθνους. Εκεί που πετάμε ό,τι έχει σαπίσει!

Κλείνοντας, ωστόσο, έχω να πω ότι υπάρχει σε όλο αυτό ένας μεγάλος κίνδυνος . Μέγιστος. Ο κίνδυνος εμείς οι ίδιοι, εμείς, ο ταλαιπωρημένος και εξουθενωμένος λαός να δικαιώσουμε τους αρχιτρομοκράτες του ευρώ στις καταστροφικές προβλέψεις τους, αν εξακολουθήσουμε να ψηφίζουμε, να υποστηρίζουμε και να εμπιστευόμαστε, στο παραμικρό, το υπάρχον πολιτικό προσωπικό. Αν δεν “εγερθούμε” ενάντια στο σύνολο του πολιτικού συστήματος.

Αν νομίζουμε ότι με προδότες για κυβερνήτες μπορούμε, υιοθετώντας εθνικό νόμισμα, να διασωθούμε εθνικά και οικονομικά κάνουμε μέγα λάθος. Το εθνικό νόμισμα προϋποθέτει “εθνική” ηγεσία, αλλιώς θα είναι τόσο καταστροφικό όσο και το ευρώ. Αν δεν μπορέσουμε να ανακαλύψουμε και να αναδείξουμε (μέσα από τις στάχτες μας) πραγματικούς εθνικούς ηγέτες, σωτηρία δεν υπάρχει.

Και θα είμαστε απολύτως “άξιοι της μοίρας μας”, αν ακολουθήσουμε την ίδια πορεία που ακολουθούμε σχεδόν 200 χρόνια τώρα: την υποταγή στους ντόπιους κατακτητές. Κάποιοι ήρωες έχυσαν το αίμα τους και ελευθέρωσαν την πατρίδα μας, γιατί το δικό τους αίμα υποκίνησε και την όποια ξένη “βοήθεια” και κυρίως το φιλελληνικό κίνημα στην Ευρώπη. Και κάποια πουλημένα τέρατα την ξανακατέκτησαν για λογαριασμό τους.

Και την παρέδωσαν να την εξουσιάσουν οι Γερμανο-βαυαροί (και λοιποί), ένας λαός τόσο διαφορετικός από τον Ελληνικό, με άλλη νοοτροπία, άλλη κουλτούρα, άλλη θρησκεία, άλλο ιστορικό παρελθόν, άλλα ήθη και έθιμα, άλλο εθιμικό δίκαιο από το νομικό που αυτοί επέβαλαν. Τον εξουσίασαν με “ασφυκτικά” καλούπια νόμων, ενώ ο Έλληνας είχε μάθει να αυτοκυβερνάται (δημογεροντίες κ.τ.λ.), να αυτοσχεδιάζει και έτσι να προκόβει.

Έτσι, και μόνον έτσι, μπορεί να προκόψει και σήμερα, γιατί αυτή είναι η εσώτατη φύση της ελληνικού γένους: “το Ελεύθερον”. Η Γερμανική πειθαρχία (όπως αυτή π.χ. του έχει επιβληθεί διά του ευρώ), τον “πνίγει”, τον στραγγαλίζει και, αν δεν αντιδράσει με όλες του τις δυνάμεις, θα τον πεθάνει...

Αυτή η κατάσταση, επιβολής και κατάκτησης του Έλληνα μέσω των ντόπιων προδοτών από άλλους δήθεν “προστάτες” (στην ουσία δυνάστες) λαούς, συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Και πρέπει να σπάσει. Εδώ και τώρα.

Ας ακουστεί απ' άκρου εις άκρον της Ελλάδος ένα νέο “Ελευθερία ή Θάνατος”, αν θέλουμε την πραγματική, την ουσιαστική λευτεριά της πατρίδος μας και τη δική μας. Αφού ούτως ή άλλως μας σκοτώνουν, ας κάνουμε ένα γερό γιουρούσι εξόδου από αυτήν την κατάσταση, όχι απαραίτητα αιματηρό. Με πολιτικά όπλα μας σκοτώνουν, με πολιτικά πρέπει να απαντήσουμε. Αλλά πρέπει να είναι πιο δυνατά από τα δικά τους-η στέρεη απόφασή μας να τους νικήσουμε!

“Όταν θέλεις κάτι πολύ, όλο το Σύμπαν συνωμοτεί ώστε να το καταφέρεις”-αυτό είναι μια πολύ μεγάλη αλήθεια. Θέλουμε, άραγε, πολύ την πραγματική λευτεριά μας; Είμαστε αποφασισμένοι μέχρι θανάτου για χάρη της; Αν ναι, τότε είναι σίγουρο ότι , όταν φτάσουμε στα όρια της προσπάθειας, το Σύμπαν θα μας τη δώσει και δε θα την ξαναπάρει πίσω ποτέ.

Ώστε επιτέλους να δικαιωθούν εκείνα τα αλησμόνητα λόγια του μεγάλου πρωτεργάτη: “Ο Θεός υπέγραψε την ελευθερία της Ελλάδος και δε θα πάρει ποτέ πίσω την υπογραφή του”! Εύχομαι και προσεύχομαι το 2021 να είμαστε σε θέση να γιορτάσουμε τη διπλή λευτεριά μας, “από τους έξω και από τους μέσα” κατακτητές.

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου

Υ.Γ. Εξαιρετική απάντηση στην έκθεση του ΣΕΒ: “Έξοδος από το ευρώ, Αναποτελεσματική, Ανεπιθύμητη, Ανέφικτη!” (αυτό έλειπε οι κύριοι του ΣΕΒ να έχουν τις ίδιες επιθυμίες με τον πάμφτωχο ελληνικό λαό!) έδωσε ο εμπειρότατος οικονομολόγος, και κυρίως "Έλληνας με τα όλα του", κ. Σπύρος Λαβδιώτης. Το σχετικό άρθρο του αξίζει να διαβαστεί (και να διαδοθεί) από όλους μας: “Αλήθειες και Μύθοι για την Έξοδο από το Ευρώ”. Θα το βρείτε στο link https://spiros26.wordpress.com.
Επίσης ιδιαίτερα διαφωτιστικό είναι το άρθρο του κ. Νίκου Ιγγλέση "Grexit: 3+1 Σενάρια" στο https://greekattack.wordpress.
Και όλα τα άρθρα της κυρίας Μαρίας Δελιβάνη - Νεγρεπόντη στο https://delivanis.wordpress.com


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η κυβέρνηση σκοπεύει να παραβιάσει το Σύνταγμα και να μετατρέψει την Ελλάδα σε... χαλιφάτο!

Η είδηση που δημοσίευσε η εφημερίδα «δημοκρατία» είναι σοκαριστική: «Ψήφο στις δημοτικές και τις περιφερειακές εκλογές σε όλους τους μετανάστες και λοιπούς αλλοδαπούς που μένουν στη χώρα μας σχεδιάζει να δώσει η κυβέρνηση, παρά τη δεδομένη απόφαση της Ολομέλειας του ΣτΕ (60/2013), που έκρινε αντισυνταγματικό τον νόμο Ραγκούση για την ιθαγένεια […] που έδινε το δικαίωμα σε πολίτες ξένων κρατών να ψηφίσουν στις δημοτικές εκλογές. Το ΣτΕ απεφάνθη ότι το δικαίωμα του εκλέγειν και εκλέγεσθαι έχουν μόνο οι Ελληνες και ότι απαιτείται συνταγματική αναθεώρηση για να μπορεί να επεκταθεί και στους αλλοδαπούς.

Τώρα, η πρόταση της επιτροπής εμπειρογνωμόνων που συνέστησε ο υπουργός Εσωτερικών Πάνος Σκουρλέτης φέρεται ότι περιλαμβάνει και το δικαίωμα του εκλέγειν στις εκλογές της Τοπικής Αυτοδιοίκησης σε όσους αλλοδαπούς μένουν νόμιμα στην Ελλάδα, που εκτιμώνται σε περίπου 580.000».

Αν συμβεί αυτό, θα πρόκειται περί ευθείας παραβιάσεως και του πνεύματος και του γράμματος του Συντάγματος των Ελλήνων.

Το να δοθεί το δικαίωμα σε αλλοδαπούς, που απλά θα διαμένουν νόμιμα στην Ελλάδα, να επηρεάσουν την έκβαση των δημοτικών (στην αρχή) και των βουλευτικών (στη συνέχεια) εκλογών θα είναι το αποφασιστικότερο βήμα στη σκοτεινή οδό που θα τερματίζει τη μετατροπή της πατρίδας μας σε χαλιφάτο, όπου το Σύνταγμα και οι νόμοι του κράτους θα αντικατασταθούν από τη σαρία, το ισλαμικό δίκαιο.

Για να ψηφίζει κάποιος σε εκλογές δεν αρκεί να βρίσκεται κάπου νόμιμα, αλλά να νιώθει αναπόσπαστο κομμάτι του εθνικού συνόλου και να είναι πρόθυμος να θυσιάσει τη ζωή του σε ενδεχόμενη πολεμική αναμέτρηση του κράτους που του δίνει το δικαίωμα ψήφου εναντίον οποιουδήποτε αντιπάλου.

Οσοι σκοπεύουν να χαρίσουν το δικαίωμα ψήφου σε περίπου 580.000 αλλοδαπούς (ενώ ταυτόχρονα δεν λένε λέξη για χορήγηση του ίδιου δικαιώματος στους ομογενείς μας) έχουν στον νου τους τις εθνικές εκλογές και αδιαφορούν για τις συνέπειες σε περιοχές, όπως π.χ. η Θράκη, και στη συνέχεια για ό,τι συμβεί στο σύνολο της επικράτειας. Ψήφος στην Ελλάδα μόνο στους Ελληνες.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Το τέλος της λιτότητας βέβαια.
Μας το είπε ο πιό εκατομμυριούχος υπουργός της κυβέρνησης.

Ο πολιτικός απατεώνας με το ειρωνικό χαμόγελο, που ξέχασε να δηλώσει κάτι εκατομμύρια στην δήλωσή του και κάτι λίγα ακίνητα στο "πόθεν έσχες" του.

Εκατομμύρια που στις δηλώσεις του στην εφορία πότε εμφανίζονται και πότε χάνονται, σαν αυτά των κοινών απατεώνων που κάνουν ξέπλυμα βρωμικου χρήματος, ή άλλες παρανομίες.

Μας τό 'πε κι ο ταβερνιάρης της Βουλής, το ανθρωπάριο που κοροϊδεύει ακόμη και μόνο με την παρουσία του.

Θα μας το πούνε κι άλλοι. Όλα αυτά τα θλιβερά μνημονιακά ρεντίκολα της "πρώτη φορά φασιστερά" κυβέρνησης.

Και θα εννοούν βέβαια πως ήρθε το τέλος της δικής τους λιτότητας.
Πήραν παράταση στα κυβερνητικά έδρανα.
Θα πάρουν φωτιά οι κουτάλες.

Το τέλος που θα έπρεπε να έχει έρθει, είναι το δικό τους.
Και απ' την κυβέρνηση, και από προσώπου Ελλάδας.
Τώρα έρχεται το δικό μας τέλος.
Συνεχώς και "κατά ριπάς".

Μην ξεχάσουμε να τους ευχηθούμε καλό μασκαράδικο τριήμερο, και καλή σαρακοστή.
Η δική μας όμως η σαρακοστή, άρχισε πριν επτά χρόνια και θα κρατήσει μέχρι το τέλος μας!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ήταν ένα τσίρκο που το έλεγαν Μαξίμου. Ωραίο τσίρκο, με ακροβάτες, άγρια θηρία και κυρίως εξαιρετικούς κλόουν που θεωρούν μάλιστα εαυτόν υπουργό και ξαφνικά με τη (μη) συμφωνία στο Eurogroup είδαν το φως, τη θεραπεία δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν (με τη βιβλική έννοια βεβαίως-βεβαίως).

«Ήρθε το τέλος των δεινών του ελληνικού λαού», για τα οποία σφοδρώς κόπτεται, διακηρύσσει εις εξ αυτών. «Λιτότητα τέλος», ανακράζει άλλος. Το μόνο που αυτές οι αναφορές όμως φέρνουν στο μυαλό όποιου διαθέτει στοιχειώδη μνήμη είναι το μοιραίο 2015 και οι αντίστοιχες αναφορές του κ. πρωθυπουργού μας ότι μνημόνιο πλέον δεν υπάρχει, ότι η τρόικα δεν υπάρχει επίσης πια – την πάτησε το τραίνο; Ναι, και αναγεννήθηκε εκ της τέφρας της ως «θεσμοί».

Κι όμως η «φιλτάτη» τρόικα την Τρίτη 28 Φεβρουαρίου θα είναι εδώ. Θα χτυπήσει την πόρτα και θα ζητήσει αυτά που ζητούσε και πριν την «εξαιρετική συμφωνία» που επετεύχθη στο Eurogroup, ως σα να μην υπήρξε ποτέ.

Διότι οι «κουτόφραγκοι» δεν υποχώρησαν και σε πολλά. Η κυβέρνηση των ξεθωριασμένων κόκκινων γραμμών συμφώνησε σε όλα, απλώς και μόνο για να επιστρέψει η βαπτισμένη σε «θεσμούς», τρόικα και να ξαναρχίσει το γαϊτανάκι της… σκληρής διαπραγμάτευσης από την πτωχή πλην τίμια κόρη Κυβέρνηση.

Τo Eurogroup ήταν επιτυχία μόνο κατά το γεγονός ότι η υπόθεση δεν τινάχθηκε από τώρα στον αέρα. Τίποτα όμως δεν προδιαθέτει ότι θα έχει τελικά ευτυχή για τη χώρα κατάληξη.

Ο επικεφαλής του Γραφείου Προϋπολογισμού της Βουλής ήδη ψαλίδισε τα φτερά των ανόητων που τολμούν και μιλούν για πολιτική διαπραγμάτευση και τέλος της λιτότητας, δηλώνοντας πως τα δύσκολα είναι μπροστά και το κλείσιμο της αξιολόγησης είναι ακόμα αβέβαιο.

Ακόμα χειρότερα θα είναι δε τα πράγματα στην γ’ αξιολόγηση, αν φυσικά φτάσουμε ποτέ εκεί. Η τρόικα έρχεται, το ΔΝΤ εμμένει στις θέσεις του, και εδώ κάποιοι ονειρεύονται ξεσκέπαστοι πλάι στη γαλάζια θάλασσα σα να βρίσκονται σε σχολική εκδρομή μετά από επιτυχή σχολική κατάληψη.

Η χώρα όμως δεν είναι σχολείο και ο ηγέτης δεν θα πρέπει, τουλάχιστον, να νιώθει ως πρόεδρος δεκαπενταμελούς που μπορεί να εκβιάζει τους καθηγητές κρατώντας τα κλειδιά. Διότι, αρέσει δεν αρέσει, στην προκειμένη, τα κλειδιά τα κρατούν άλλοι, οι οποίοι μπορούν να είναι όσο καλοί ή κακοί θέλουν, εφόσον αυτοί πληρώνουν.

Και ούτε έχει λογική να αναμένουμε τα θαύματα εξ ουρανού να συμβούν και να βγει ο Μάρτιν στη Γερμανία. Γιατί ακόμα κι αν ο συμπαθής – σε ορισμένους, μέχρι να εκλεγεί, ως είθισται – Σουλτς βγει πρώτος δεν θα είναι αυτοδύναμος και μάλλον δεν θα είναι σε θέση να ρισκάρει πολλά για τα μαύρα μάτια του Αλέξη μας.

Εκτός αν η κυβέρνηση ποντάρει σε νίκη της ακροδεξιάς στην Ολλανδία και ενδεχομένως και στη Γαλλία. Αν είναι έτσι καλό θα ήταν να το πει και να μη μιλά αόριστα περί αλλαγών συσχετισμών στην Ευρώπη. Διότι αν βγει ο μουρλός Βίλντερς στην Ολλανδία η πρώτη που θα χάσει θα είναι η Ελλάδα. Το ίδιο και αν βγει η εκλεκτή Πούτιν στη Γαλλία, η ακροδεξιά Μαρίν Λε Πεν.

Βέβαια υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο η λαοπρόβλητος κυβέρνηση να καταφύγει σε ένα νέο καραγκιοζιλίκι τύπου δημοψηφίσματος όπου πλέον, ακόμα και συγκαλυμμένα, το ερώτημα θα είναι ευρώ ή δραχμή με ό,τι η κάθε επιλογή συνεπάγεται. Αν και κάποιοι λένε «δεν σας παίρνει» για λόγους άλλους, πέραν της επιβίωσης. Τι να εννοούν άραγε;

Το κατενάτσιο που από το 2015 εφαρμόζει η κυβέρνηση διαπραγματευόμενη «σκληρά», είτε με Γιάνη, είτε με Ευκλείδη, απλά δεν ωφελεί τη χώρα. Της δίνει μόνο παρατάσεις χρόνου ανάπαυσης των τρυφερών τους – μεγαλωμένων όχι στο πηλοφόρι και το μυστρί που θα νόμιζε κανείς – οπισθίων επί του πρωθυπουργικού και των υπουργικών θρόνων.

Η χώρα όμως την ίδια ώρα καταστρέφεται και οι εχθροί της καραδοκούν, ενώ αν κρίνει κανείς από τον ανεγκέφαλο Νίκο Φίλη που δεν ξέρει να ξεχωρίσει τις εξοπλσιτικές από τις αμυντικές δαπάνες (πίστεψε γνήσια το κορόιδο ότι θα δοθούν τα ποσά που λέει για τα F-35… αν τα δει να μας σφυρίξει) και πετάει τη μία μπούρδα πίσω από την άλλη, οι προβλέψεις δεν μπορούν παρά να είναι αρνητικές.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μερικές φορές έχεις την αίσθηση ότι η προπαγάνδα αγγίζει επίπεδα σοβιετικού τύπου

Μια σοβιετικού τύπου κυβερνητική προπαγάνδα κάνει θραύση. Οι ψεύτες υπουργοί έχουν βγει στο μεϊντάνι και κάνουν το άσπρο μαύρο. Και από την άλλη όμως οι της αντιπολίτευσης μοιάζουν με ζαλισμένα κοτόπουλα

Γράφει ο Χρήστος Καρελιάς

Από το απόγευμα της Δευτέρας, όταν ανακοινώθηκε η συμφωνία στις Βρυξέλλες, η εικόνα είναι κάπως έτσι: η κυβερνητική προπαγάνδα κάνει ήδη θραύση. Οι ψεύτες υπουργοί έχουν βγει στο μεϊντάνι και κάνουν το άσπρο μαύρο, με τη βοήθεια και των αβανταδόρων τους στα μέσα ενημέρωσης. Και από την άλλη, οι της αντιπολίτευσης μοιάζουν με ζαλισμένα κοτόπουλα, ψελλίζοντας πότε ανούσιες κοινοτοπίες και πότε ασυναρτησίες.

Πρώτα ας ξεκαθαρίσουμε τι συμφωνήθηκε στις Βρυξέλλες, δηλαδή τι αποδέχθηκε η κυβέρνηση Τσίπρα-Καμμένου. Σε αδρές γραμμές τρία πράγματα:

1. Θα προ-νομοθετηθούν συγκεκριμένα μέτρα, ενώ μέχρι τώρα όλοι διαβεβαίωναν κατηγορηματικά για το αντίθετο (εδώ και εδώ). Και τι να λέει, άραγε, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο οποίος ήταν εξίσου κατηγορηματικός ότι δεν πρέπει να προ-νομοθετήσουμε, όπως ζητούσαν οι δανειστές; (εδώ).

2. Ποια είναι αυτά τα μέτρα; (μιλάμε για τα σίγουρα). Πρώτον, θα μειωθεί το αφορολόγητο και αυτό σημαίνει ότι θα πληρώσουν περισσότερο φόρο οι, κατά τεκμήριο, φτωχότεροι φορολογούμενοι.

3. Θα μειωθούν κι άλλο οι συντάξεις, με την κατάργηση της «προσωπικής διαφοράς», αυτής της εφεύρεσης του ανεκδιήγητου Κατρούγκαλου, ο οποίος έχει πάει τώρα σε άλλα χωράφια. Ποιος θυμάται την ξετσίπωτη διαβεβαίωσή του ότι οι συντάξεις όχι μόνο δεν θα μειωθούν άλλο, αλλά θα αυξηθούν κιόλας; (εδώ).

Αυτά τα τρία είναι σίγουρα. Για την έναρξη της εφαρμογής τους θα δούμε στην πορεία. Η μείωση των συντάξεων θα γίνει από την 1η Ιανουαρίου 2019, αν αντέχει μέχρι τότε ο ΕΦΚΑ. Για το αφορολόγητο θα δούμε, γιατί υπάρχει και το ενδεχόμενο να γίνει νωρίτερα, αν το απαιτήσει το ΔΝΤ.

Ερχόμαστε τώρα στην κυβερνητική προπαγάνδα, όπως την εξέφρασαν οι υπουργοί Παππάς, Τζανακόπουλος και Σταθάκης. Αυτή η προπαγάνδα συνοψίζεται στο σύνθημα «τέλος η λιτότητα», που υιοθέτησαν οι ξετσίπωτοι προπαγανδιστές της ΕΡΤ. Και αυτό σημαίνει ότι «για κάθε ευρώ νέων μέτρων θα ληφθούν και ισοδύναμα αντίμετρα», όπως είπε ο μετρ της προπαγάνδας Νίκος Παππάς δυο φορές, πρωί και βράδυ, από την ίδια συχνότητα (εδώ).

Πρόκειται, φυσικά, για απύθμενο ψέμα. Ποια είναι η αλήθεια; Πρώτον, ότι τα νέα μέτρα για το αφορολόγητο και τις συντάξεις είναι σίγουρα, συμφωνήθηκαν και θα ψηφιστούν τώρα. Τα άλλα, τα «αντίμετρα», είναι στη θεωρία: το 2019 και αν τότε έχει επιτευχθεί περίσσευμα πάνω από αυτό που έχει υπολογιστεί. Δεύτερον, μια μέση μείωση στις συντάξεις 20% σημαίνει ότι μια σύνταξη των 1.000 ευρώ θα χάσει 200 ευρώ το μήνα (2.400 το χρόνο). Ποιο «αντίμετρο» μπορεί να το «ισοφαρίσει» αυτό; Κανένα. Για παράδειγμα, μια μέση μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 20%, θα ωφελήσει τον ίδιο άνθρωπο κατά 100-200 ευρώ (για ένα σπίτι που πληρώνει 500-1.000 ευρώ) το χρόνο. Χωρίς να υπολογίσουμε καθόλου τις απώλειες από το αφορολόγητο, είναι ολοφάνερα τα ψέματα των Παππάδων προπαγανδιστών. Αφήνουμε, επίσης, στην άκρη το γεγονός ότι ο υπερήφανος διαπραγματευτής Ευκλείδης, ο οποίος τις προηγούμενες μέρες είχε κατατροπώσει τον Τόμσεν, αποδέχθηκε να συμμετάσχει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα χωρίς κανένα άμεσο μέτρο για χρέος. Ολα μεταφέρονται στο 2019, όπως θέλει ο Σόιμπλε, ο οποίος πήρε μαζί του το ΔΝΤ, το οποίο, δήθεν, ήταν ανένδοτο στο θέμα του ελληνικού χρέους. Τρίχες.

Πάμε τώρα στην άλλη πλευρά. Οι της αντιπολίτευσης έχουν χάσει τη μπάλα. Οι της ΝΔ ήταν μπερδεμένοι και πριν από τη συμφωνία. Μόνο ο φωνακλάς Αδωνις έλεγε «φύγετε τώρα, κάντε εκλογές» (σιγά που θα του έκαναν τη χάρη οι ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ), οι άλλοι ήταν διχασμένοι μεταξύ του «κλείστε αμέσως την αξιολόγηση» και του «εκλογές εδώ και τώρα». Ασε που η ηγεσία της ΝΔ είχε πιστέψει ότι ο Τσίπρας θα κάνει ηρωική έξοδο με πρόωρες εκλογές (εδώ). Και, εντέλει, είναι αστείο το θέαμα και το ακρόαμα: οι της ΝΔ να κατηγορούν τον Τσίπρα επειδή έκανε αυτό που του ζητούσαν, δηλαδή έκλεισε την αξιολόγηση. Τρικυμία στα γαλάζια κρανία.

Η αμηχανία των άλλων της αντιπολίτευσης είναι, επίσης, εμφανής. Αλλωστε, οι του ΠΑΣΟΚ σπαταλούν όλη τη φαιά ουσία τους για να εξηγήσουν αν και πώς θα συμμετάσχουν στην… επόμενη κυβέρνηση, αν θα είναι «τρίδυμη» ή «δίδυμη» και τα λοιπά «σοβαρά» θέματα (εδώ). Ακόμη και ο, συνήθως εύστοχος στην ανάλυσή του, Βενιζέλος έχει παγιδευτεί στη θεωρία ότι ο Τσίπρας θα κάνει μαγκιές με τους δανειστές, ώστε να φτάσει σε αδιέξοδο και να κάνει δημοψήφισμα για έξοδο από το ευρώ (εδώ). Ενώ όλα δείχνουν ότι ο Τσίπρας θα συμφωνήσει σε όλα, για να μείνει στην καρέκλα του για δύο (ή και τρία) χρόνια ακόμα. Εννοείται μαζί με τον σύντροφό του Καμμένο κι ας φαντάζεται ο Φίλης συμμαχίες με το «βρώμικο» ΠΑΣΟΚ.

Συμπέρασμα: ο Τσίπρας και οι συν αυτώ δουλεύουν συστηματικά για να διασφαλίσουν την εξουσία τους έως το τέλος του 2018 (ή και το 2019). Και αυτό το κάνουν δουλεύοντας (από το «δούλεμα») τους πάντες. Και όσοι τσιμπήσουν. Οι της αντιπολίτευσης καλά θα κάνουν να το συνειδητοποιήσουν αυτό. Ο Τσίπρας και ο Καμμένος δεν θα τους παραδώσουν έτσι εύκολα την εξουσία και, πάντως, αυτό δεν θα γίνει τώρα. Ας προετοιμάζονται, λοιπόν, για το τέλος του 2018 ή και για το 2019. Κι αν τότε νικήσουν στις εκλογές, να έχουν κατά νου ότι αυτοί θα κληθούν να εφαρμόσουν τα μέτρα που θα ψηφίσουν τώρα ο Τσίπρας και ο Καμμένος, οι οποίοι θα γελάνε πονηρά. Ηττημένοι μεν, αλλά περιμένοντας να καταστραφεί η νέα κυβέρνηση, ώστε να επανέλθουν.

Πηγή Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Φεβ 2017


Ομολογώ πως δεν υιοθετώ την οργή την οποία προκαλεί η υποψία ότι ο πρωθυπουργός μας και η παρέα του χρησιμοποιούν ένα μικρό μέρος των λαφύρων της διακυβέρνησής τους προκειμένου να διευρύνουν τους –φανερά περιορισμένους– ορίζοντές τους στο εξωτερικό. Δεν με νοιάζει και τόσο αν ο Αλέκσης θέλει να πηγαίνει ταξιδάκια στην υγειά των κορόιδων, ούτε με νοιάζει αν θέλει να φτιάχνει και τους κολλητούς του. Αυτό που πραγματικά με ενοχλεί είναι το ότι από τα ταξιδάκια αυτά γυρίζει.

Αλλά αυτός είμαι εγώ. Άλλοι συμπολίτες μου, κάπως πιο αυστηροί, ενοχλούνται στη σκέψη ότι μπορεί ηγέτης της ελληνικής Αριστεράς να χρησιμοποιεί το πρωθυπουργικό αεροσκάφος για δουλειές που καμία σχεση δεν έχουν να κάνουν με την πρωθυπουργία. Και είναι μια σκέψη η οποία χάρη στη στάση του Αλέκση και των παρατρεχάμενών του γίνεται βεβαιότητα. Και τόσο οι αυστηροί όσο και οι χαλαροί συμπολίτες μου, όλος ο κόσμος στην πραγματικότητα, διαπιστώνει πως ο πρωθυπουργός νιώθει ένοχος για κάτι και το μόνο που μένει είναι να μάθουμε τι είναι αυτό.

Όταν σε ρωτούν με ποιους ήσουν χτες το βράδυ κι εσύ το μόνο που απαντάς είναι το πού πήγες, τότε σίγουρα θέλεις να κρύψεις τις παρέες σου και πιθανότατα και να μην πήγες καθόλου εκεί που ισχυρίζεσαι ότι πήγες. Αν μάλιστα, όταν σου ξανακάνουν την ερώτηση, εσύ, αντί να απαντήσεις, αμφισβητήσεις το δικαίωμα αυτού που κάνει την ερώτηση να ρωτάει, τότε η φωλιά σου είναι πιο χεσμένη και από πάνα καλοταϊσμένου μωρού.

Με λίγα λόγια ο Αλέκσης έχει κάτι να κρύψει. Δεν ξέρω τι είναι αυτό και ούτε ξέρω αν είναι απλώς ηθικά ή και νομικά επιλήψιμο. Ξέρω όμως ότι ο πρωθυπουργός μας ντρέπεται για κάτι: Ξέρω ότι ντρέπεται να μας πει ποιων ήταν τα οπίσθια που ζέσταναν τα καθίσματα του πρωθυπουργικού αεροσκάφους, όταν αυτό προσγειώθηκε στο Παρίσι την Κυριακή στις 29 του Ιανουαρίου και όταν απογειώθηκε. Το μόνο το οποίο μπορώ να συμπεράνω με ασφάλεια είναι ότι θα πρέπει να πρόκειται για άτομα εξαιρετικά κακής φήμης. Διαφορετικά ο πρωθυπουργός δεν θα είχε κανένα πρόβλημα να μας δώσει –πέρα από τα έξοδα της μετακίνησης του– και την πληροφορία για το ποιους άλλους μετακινούν αυτά τα έξοδα.

Ντρέπεται τόσο πολύ ο προϊστάμενος του Νίκου του Καρανίκα να πει με ποιους ήταν στο πρωθυπουργικό αεροπλάνο που προτιμά να πει πως συναντήθηκε με στελέχη της Ρόθτσιλντ ή Ροθτσάιλντ ή Γοσίλντ. Της τράπεζας την οποία ο Καμμένος συνέταιρος του Αλέκση τοποθετεί στο κέντρο της συνωμοσίας της Νέας Τάξης Πραγμάτων εναντίον του πιο ικανού, γενναίου, σοφού και φιλόξενου λαού του κόσμου. (Το ότι ως Νέα Τάξη Πραγμάτων ορίζεται μια παμπάλαια οικογένεια τραπεζιτών είναι μια αντίφαση της οποίας η γελοιότητα δεν μοιάζει να απασχολεί καθόλου τους οπαδούς των καμένων θεωριών του Πάνου.)

Ο πρωθυπουργός φοβάται τόσο πολύ την πιθανότητα να μάθουμε τους συνταξιδιώτες του που αναγκάζει τους παρατρεχάμενούς του να προσπαθήσουν να πείσουν ότι: Ένας ανθρωπος του οποίου τα αγγλικά είναι χειρότερα από τα κινέζικα των περισσότερων Ελλήνων και που είναι μάλλον ανίκανος να καταλάβει ακόμα και τις πιο απλές λειτουργίες της οικονομίας, πήγε να συζητήσει, κυριακάτικα, με τους επικεφαλής μιας τεράστιας επενδυτικής τράπεζας ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ! Χωρίς τη συνοδεία κάποιου αρμόδιου υπουργού. Και μετά –πάλι μόνος του– πέρασε μια βόλτα και από τη Λορεάλ να συζητήσει για επενδύσεις. Ο Τσίπρας. Μόνος του. Να συζητήσει. Για επενδύσεις. Με εταιρεία καλλυντικών. Να διαπραγματευτεί. Μόνος του. Με τραπεζίτες. Κυριακάτικα. Ο Τσίπρας.

Η αλήθεια είναι πως η ιδέα ενός πρωθυπουργού που πάει ο ίδιος στα γραφεία των εταιρειών σαν να είναι ντελιβεράς και δεν απαιτεί να τους δει στο Μαξίμου, μου φαίνεται αρκετά ρηξικέλευθη και αντάξια των αγώνων της Αριστεράς για αλλαγή (των παλιών αγώνων της Αριστεράς εννοώ, καθώς οι νέοι αγώνες της στόχο έχουν να μην αλλάξει τίποτα). Επίσης μου φαίνεται αρκετά καλή ιδέα να πηγαίνω στο Λονδίνο και όταν γυρίζω να λέω ότι συζήτησα την πιθανή μου μεταγραφή με τους υπεύθυνους της Τσέλσι. Από την άλλη, αντίθετα από τον πρωθυπουργό, δεν θεωρώ αυτούς στους οποίους απευθύνομαι ηλίθιους. Οπότε θα αναγκαστώ να παραδεχτώ πως κάτι βρωμάει και αυτό το κάτι δεν είναι οι πορδίτσες του γενναίου Πολάκη στην πιθανότητα να αρθεί η βουλευτική του ασυλία. Και η μυρωδιά γίνεται όλο και πιο δυσάρεστη όσο οι μέρες περνούν χωρίς να περνά και η άρνηση να δοθούν τα ονόματα των επιβατών του αεροσκάφους που πληρώνουμε όσοι πληρώνουμε φόρους (στην πραγματικότητα, ακόμα κι αν υπάρξει απάντηση, η καθυστέρηση είναι πια τόσο μεγάλη που κάνει την όποια απάντηση αναξιόπιστη). Κι έτσι ένα βελάκι με τη λέξη «ΕΝΟΧΟΣ» αναβοσβήνει πάνω από το κεφαλάκι του Αλέκση μας.

Ευτυχώς, όμως, ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν ενοχλείται ιδιαίτερα. ‘Η, για να το πω πιο σωστά, προτιμά το βελάκι «ΕΝΟΧΟΣ» από την αποκάλυψη των ονομάτων των συνεπιβατών του. Γιατί μπορεί ένα βελάκι με τη λέξη «ΕΝΟΧΟΣ» πάνω από ένα πρωθυπουργικό κεφάλι να είναι, από μόνο του, ένα μεγάλο πρόβλημα. Ανάμεσα, όμως, σε άλλα βελάκια που γράφουν «ΑΝΙΚΑΝΟΣ», «ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ», «ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ», «ΚΟΥΡΑΔΟΜΑΓΚΑΣ», «ΨΕΥΤΗΣ», «ΑΜΟΡΦΩΤΟΣ», «ΑΠΑΤΕΩΝΑΣ (με την πολιτική έννοια του όρου)», «ΦΙΛΟΣ ΤΟΥ ΠΟΛΑΚΗ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΑΡΑΝΙΚΑ», «ΣΥΝΕΤΑΙΡΟΣ ΤΟΥ ΚΑΜΜΕΝΟΥ» δεν είναι και τόσο. Είναι απλώς άλλο ένα βελάκι πάνω από έναν άνθρωπο που ξέρει πως πια δεν έχει τίποτα να χάσει και πως το δικό του YOLO είναι τα αρχικά του You Only Lead Once. Άλλο ένα βελάκι πάνω από αυτόν που, αφού κορόιδεψε τους αφελείς και τους πονηρούς με την ελπίδα που έρχεται, αποφάσισε να αλλάξει σύνθημα και να βροντοφωνάξει «Ό,τι φάμε, ό,τι πιούμε και ό,τι αρπάξει το πρωθυπουργικό αεροσκάφος μας». Και μπράβο του.

Αναδημοσίευση από την AthensVoice



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Αναρωτιέται» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

«Μετέφερα» εδώ στο Blog ένα ενδιαφέρον άρθρο του CNBC δημοσιευμένο λίγες μόνο ώρες πριν το επίμαχο Eurogroup της περασμένη Δευτέρας 20ης Φεβρουαρίου δίνοντάς του τον τίτλο:
«Θα κλωτσήσουν ξανά τον ελληνικό… ντενεκέ!...»

Μετά την συνάντηση των «Δανειστών» δεν είδαμε μεγάλες χαρές ούτε πανηγύρια ακόμη και από εκείνους και εκείνες στην Κυβέρνηση αλλά ούτε και στην «συμπαγή –μπετόν αρμέ» Κοινοβουλευτική ομάδα των 153 Βουλευτών ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ που, άγνωστο πως τα καταφέρνουν, αλλά επί δύο (2) χρόνια τα βλέπουν σχεδόν ΟΛΑ «ρόδινα…»

Κάποια χαμόγελα στους 153 και κάποιες συγκρατημένες ερμηνείες ότι τα πράγματα πήγαν καλύτερα από ότι αναμενόταν και από ότι έλεγε η Αντιπολίτευση ότι θα γίνει καθώς ανακοινώθηκε ότι ΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΝ στην Αθήνα οι «θεσμοί»…

Περιμένουμε αυτούς που κάποτε χαρακτηριζόταν, εάν δεν με απατά φοβερά η μνήμη μου, από κάποιους, ονόματα δεν θυμάμαι, ως ΔΗΜΙΟΙ της Ελλάδας, ως ΔΡΑΚΟΥΛΕΣ που πίνουν το αίμα των Ελλήνων…

Τελικά τι ακριβώς «κερδίσαμε» στο Eurogroup της περασμένης Δευτέρας;

Το twit του κ Βαρουφάκη δεν ήταν «καρφί» αλλά μάλλον «πρόκα» και… χοντρή!..

(20/2/17 Eurogroup: Athens, again, insincerely accepted impossible fiscal targets. More pension cuts & higher taxes presented as 'reforms'...)
Σε ελεύθερη μετάφραση:
(20/2/17 Eurogroup: Η Αθήνα, πάλι, με ανειλικρίνεια αποδέχτηκε απίθανους δημοσιονομικούς στόχους. Περισσότερες περικοπές στις συντάξεις και υψηλότεροι φόροι παρουσιάζονται ως «μεταρρυθμίσεις»).

Οι «Δανειστές» (και μαζί ένα περιέργως ‘μουδιασμένο’ ΔΝΤ) ζητούν και πάλι περικοπές σε συντάξεις, επίπεδα αφορολόγητου και αυξημένα ποσοστά ομαδικών απολύσεων κλπ., που θέλουν να εφαρμοστούν από την 1η Ιανουαρίου 2018…

Η Αθήνα θα ήθελε αυτές οι περικοπές κλπ., (με άλλα λόγια το νέο πρόγραμμα που κάποιοι το θεωρούν εισαγωγή σε 4ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ) να εφαρμοστεί από την 1η Ιανουαρίου 2019…

Υπάρχει «ειδοποιός» διαφορά ανάμεσα στις δύο κλωτσιές στον «ντενεκέ»;

Εάν δέχεστε ότι «η πολιτική είναι η Τέχνη του εφικτού» τότε:
Η επιθυμία των «δανειστών» περιορίζει την παραμονή στην Εξουσία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στους 10 μήνες που απομένουν μέχρι την 1η Ιανουαρίου 2018 (γιατί μετά την εφαρμογή των μέτρων άντε να δούμε πως κρατιέται η Εξουσία…)

Η επιθυμία της Αθήνας για εφαρμογή μέτρων από την 1η Ιανουαρίου 2019 επεκτείνει την πιθανή παραμονή στην Εξουσία των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ σε 22 μήνες!…

Πώς το λέει ο λαός μας;
«Όταν στο βάλτο τσακώνονται τα βουβάλια την πληρώνουν τα βατράχια…»

Εάν μπει κανείς στον κόπο να δει, αντικειμενικά αν και μας «τσούζει» πολύ εμάς τους Έλληνες καθώς μας αφορά, συγκρούονται για λογαριασμό της Ελλάδος και των Ελλήνων Θεσμοί και ΔΝΤ, Μέρκελ και ο Σόιμπλε, Σουλτς και Σόιμπλε…

Θα ζητήσω συγνώμη από τις παραπάνω «δυάδες» καθώς δεν θέλω να προσβληθούν και από τους φίλους αναγνώστες του blog, αλλά μετά τις παλινωδίες, ψεύτικες υποσχέσεις, περικοπές, capital controls, ανεργία που ΔΕΝ μειώνεται παρά μόνο στα χαρτιά, καθώς τους βλέπω δύο-δύο να…συγκρούονται μου έρχεται στο νου μια άλλη, σχετική παροιμία του Λαού μας:
«Δυο γάιδαροι μαλώνανε σε ξένο…αχυρώνα…»

Περιμένω φίλους του blog και μαζί παλιούς λαμπρούς μου φοιτητές που πάρα πολλοί ζούνε και εργάζονται ήδη ΕΚΤΟΣ ΕΛΛΑΔΟΣ να μου γράψουν:
Για του «Δανειστές» η Πατρίδα Ελλάδα ήταν «ξένος» αχυρώνας αλλά τώρα «συμφωνημένα» τους… ανήκει!...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Νίκου Φιλιππίδη

Όγδοο θέμα στις ανακοινώσεις που έκανε, από το βήμα της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης, ανήμερα της εορτής της υψώσεως του Σταυρού το 2014, ο τότε αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας ήταν η κατάργηση του ΕΝΦΙΑ. Το μεγαλύτερο στοίχημα – ανέκδοτο κατά τους πολιτικούς του αντιπάλους - κατά τη διάρκεια της κυβερνητικής θητείας του ΣΥΡΙΖΑ.

Στην εμβληματική ομιλία του, γνωστή ως πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης, ο κ. Τσίπρας είχε προαναγγείλει, κάτω από την αναφορά για την κατάργηση του ΕΝΦΙΑ, την θέσπιση φόρου μεγάλης ακίνητης περιουσίας (ΦΜΑΠ) με αναπροσαρμογή άμεσα των αντικειμενικών αξιών τουλάχιστον κατά 30-35%, προοδευτική κλιμάκωση και υψηλό αφορολόγητο όριο. Όπως τόνιζε το 2014 ο σημερινός πρωθυπουργός ο φόρος που ετοίμαζε δεν θα αφορούσε την πρώτη κατοικία εκτός από περιπτώσεις υπερπολυτελών κατοικιών, ούτε και τη μικρομεσαία ιδιοκτησία.

Χτες το βράδυ, το Μέγαρο Μαξίμου θυμήθηκε με χαρακτηριστικά copy paste την τότε εξαγγελία. Την στιγμή που έχει πει ήδη το μεγάλο ναι, για το κλείσιμο μιας σκληρής συμφωνίας, η κυβέρνηση φαίνεται να συνειδητοποιεί το βάρος των μέτρων και τα μηδενικά ανταλλάγματα που έλαβε. Γνωρίζει ότι τίποτα από αυτά που διαρρέει τα τελευταία 24ωρα, ως αντισταθμιστικά ωφελήματα της συμφωνίας, δεν πρόκειται να γίνει πράξη. Σε αυτή την προσπάθεια, επικοινωνιακής πειθούς, δεν βρίσκει αρωγό ούτε καν τον υπουργό επί των Οικονομικών Ευ. Τσακαλώτο. Το παιχνίδι θέλει άλλωστε το «δυνατό άλογο» της κυβέρνησης, τον ίδιο τον πρόεδρό της. Την αφορμή την έδωσε με την ερώτησή του ο Β. Λεβέντης και ο Α. Τσίπρας θα έχει την ευκαιρία να «κηρύξει την επανάσταση του» από την Βουλή αύριο, κατά την προσφάτως αναβιώσασα ώρα του πρωθυπουργού.

Το κόλπο είναι γνωστό. Αφού συμφωνείς ένα πακέτο με σκληρά μέτρα στη συνέχεια φτιάχνεις ένα κεντρικό αφήγημα που είτε κάνει λόγο για παράλληλο πρόγραμμα, είτε για κοινωνικά αντίμετρα. Παράλληλα, ανεβάζεις τους τόνους τόσο προς τους πολιτικούς αντιπάλους (για τα μάτια του κόσμου) όσο και προς το εσωτερικό του κόμματος προκειμένου να σφίξουν τα λουριά, λίγο πριν την άφιξη της τρόικας στην Αθήνα.

Το πρόβλημα για τον Αλέξη Τσίπρα είναι ότι το 9ο θέμα του ίδιου προγράμματος ήταν η αύξηση του αφορολόγητου στα 12.000 ευρώ, όταν ήδη το έχει μειώσει στα 8.600 και σχεδιάζει να το κατεβάσει τα 6.000-6.500 ευρώ...

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Φεβ 2017


Ριζική (και ιστορικού χαρακτήρα) ανατροπή βασικών δομών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, με άμεσο αντίκτυπο στην Ελλάδα και σε άλλους «αδύναμους» εταίρους, προγραμματίζει το Βερολίνο, με αφετηρία την πανηγυρική Σύνοδο της Ρώμης στις 25 Μαρτίου και με άγνωστο χρόνο και τρόπο ολοκλήρωσης.

Οι σχεδιαζόμενες ανατροπές οδηγούν, αργά ή γρήγορα, σε μια Ευρώπη «διαφορετικών ταχυτήτων» (όχι μόνο «δύο ταχυτήτων», όπως εκφραζόταν η ανησυχία παλαιότερα) στους τομείς της εξωτερικής πολιτικής, της ασφάλειας και του κοινού νομίσματος.

Σύμφωνα με ελληνικές και ξένες διπλωματικές πηγές, η προ μηνών -αρχική- πρόθεση της καγκελαρίου Ανγκελα Μέρκελ και του υπουργού Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ ήταν να δώσουν στη σύνοδο για τα 60 χρόνια από την υπογραφή των ιδρυτικών συνθηκών της Ε.Ε. συμβολικό χαρακτήρα επιστροφής στις ρίζες της, με επίκεντρο το κοινωνικό πρόσωπο της Ενωσης. Η Διακήρυξη της Ρώμης θα έδινε έμφαση στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης των πολιτών και στη δρομολόγηση αλλαγών σε τομείς της οικονομικής, της κοινωνικής ή της εκπαιδευτικής πολιτικής, ώστε να μη μονοπωλείται η εικόνα της Ε.Ε. από τους στατιστικούς δείκτες.

Ωστόσο, λαμβάνοντας υπόψη τη μεταναστευτική - προσφυγική κρίση, τα εντεινόμενα προβλήματα της ευρωζώνης, το επικείμενο «σκληρό» Brexit και τη νέα υπερατλαντική σχέση επί προεδρίας Τραμπ, η γερμανική ηγεσία επιλέγει πλέον μια οδό ταχύτερων αλλαγών. Οπως έχουν ήδη ενημερωθεί η Αθήνα και οι άλλες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις, το Βερολίνο πιστεύει πως η Σύνοδος της Ρώμης θα πρέπει να καταλήξει σε περισσότερα και σαφέστερα συμπεράσματα για τους μελλοντικούς στόχους της Ενωσης και, ενδεχομένως, για τις μεθόδους επίτευξής τους.

Κατά τις ίδιες διπλωματικές πηγές, η (σχεδόν απαρατήρητη στην Ελλάδα) δήλωση της καγκελαρίου Μέρκελ στην πρόσφατη Σύνοδο της Μάλτας υπέρ μιας Ε.Ε. «διαφορετικών ταχυτήτων, στην οποία δεν θα συμμετέχουν όλοι, κάθε φορά, σε όλα τα βήματα της ενοποίησης» και το (υποβαθμισμένο στα ελληνικά μέσα ενημέρωσης) σχόλιό της, το περασμένο Σάββατο, ότι «τη στιγμή αυτή έχουμε, φυσικά, πρόβλημα με την αξία του ευρώ» αποτελούν τις πρώτες μόνο δημόσιες εκφράσεις της συνειδητής στροφής του Βερολίνου.

Η αλλαγή στρατηγικής και τακτικής, την οποία συμμερίζονται το σοσιαλδημοκρατικό SPD και ο υποψήφιος καγκελάριος Μ. Σουλτς, επιτρέπεται, σύμφωνα με τη γερμανική ερμηνεία, από τις συνθήκες της Ε.Ε., οπότε δεν θα χρειαστεί επίσημη διαδικασία αναθεώρησης, ενώ το Βερολίνο έχει εξασφαλίσει τη στήριξη του Βελγίου, της Ολλανδίας και του Λουξεμβούργου. Παρόμοια, επί της αρχής, στήριξη ίσως προκύψει και από τη σύνοδο που συγκαλεί στις Βερσαλίες, στις 6 Μαρτίου, ο απερχόμενος πρόεδρος Φρ. Ολάντ με τη συμμετοχή της Γαλλίας, της Γερμανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας.

Αν και, προς το παρόν, η ελληνική κυβέρνηση δεν γνωρίζει λεπτομέρειες για τη «νέα» Ε.Ε. και οι οικονομικές δομές θα μεταλλαχθούν μάλλον σε μεταγενέστερο στάδιο, είναι φυσικό τα πρώτα ερωτήματα να αφορούν το μέλλον της ευρωζώνης, στη σκιά των νέων ανησυχιών περί Grexit.

Το γερμανικό σχέδιο, υπό τα σημερινά δεδομένα, δεν προκρίνει έξοδο της Ελλάδας ή άλλου μέλους από την ευρωζώνη, αλλά ξεκάθαρα υπονοεί τη συμμετοχή σε κατώτερη βαθμίδα (άγνωστο αν και με άλλη αξία του ευρώ) όσο καιρό υπάρχουν προβλήματα που δεν επιτρέπουν τη συμπόρευση με τις ισχυρότερες χώρες.

Εξίσου σημαντικά είναι τα ερωτήματα για τις αλλαγές σε θέματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας, συμπεριλαμβανομένων των επιπτώσεων του Μεταναστευτικού, της ισλαμικής τρομοκρατίας και των ένοπλων κρίσεων στην ευρύτερη γεωγραφική περιοχή. Ως απώτατο ανατολικό σύνορο της Ε.Ε., η Ελλάδα μπορεί να έχει πρωτεύοντα λόγο στους νέους σχεδιασμούς, αν φυσικά δεν συμπεριλαμβάνουν επικίνδυνες αλλαγές στα Βαλκάνια.

Αλέξανδρος Τάρκας
* Εκδότης του περιοδικού «Άμυνα και Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη
Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Αντώνη Πανούτσου

Η μάχη του Chosin Reservoir το 1950 στην Κορέα δόθηκε σε θερμοκρασίες που έφτασαν τους -35. Η 1η αμερικανική μεραρχία πεζοναυτών, γνωστή και σαν The Old Breed, έχοντας κερδίσει τις δάφνες της στην μάχη του Γκουανταλκανάλ, αντιμετώπισε οκτώ κινεζικές μεραρχίες της 9η στρατιάς. Ο διοικητής της μεραρχίας Oliver P. Smith έδωσε διαταγή να υποχωρήσει. Όταν ερωτήθηκε από τον Τύπο αν η θρυλική μεραρχία υποχωρεί, είχε απαντήσει «Να υποχωρήσει; Ούτε στην κόλαση. Δεν υποχωρούμε αλλά προελαύνουμε σε διαφορετική κατεύθυνση». Στην λογική Oliver P. Smith ο ΣΥΡΙΖΑ πράγματι πέτυχε μια μεγαλειώδη διαπραγματευτική επιτυχία. Υποχωρώντας σε όλα. Με στρατηγό που είχε την χαρά να ανακοινώσει την επέλαση προς τα πίσω, τον Χρήστο Σπίρτζη.


Η ομιλία Σπίρτζη περισσότερο και από τους Έλληνες θα έπρεπε να συγκλονίσει όλους τους Ευρωπαίους. Με τη φράση «Όπως στον Πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο το ηθικό φρόνημα των Ελλήνων είχε ανέβει και με την απελευθέρωση της πόλης άνοιξε ο δρόμος για την απελευθέρωση της υπόλοιπης Ελλάδας», ο ευρυμαθής Σπίρτζης ανέτρεψε ότι μέχρι σήμερα θεωρείτο σαν γεγονός στην ιστορία. Ότι ο Α’ Παγκόσμιος Πολέμος έγινε μετά την δολοφονία του πρίγκιπα Φερδινάνδου στο Σεράγεβο στις 28 Ιουνίου του 1914, ενώ τα Ιωάννινα απελευθερώθηκαν από τον ελληνικό στρατό στους Βαλκανικούς Πολέμους στις 21 Φεβρουαρίου του 1913. Κανένας φυσικά δεν θα περίμενε σε ιστορική ακρίβεια κάτι λιγότερο από τον Χρήστο Σπίρτζη, που διακόσμησε το γραφείο του με πίνακα που δείχνει τον Βελουχιώτη σαν τον 5ο Beatle. Ούτε κανένας αμφέβαλλε ότι θα γινόταν ο πολιτικός Φειδιππίδης που θα ανακοίνωνε το τέλος των μνημονίων «γιορτάζουμε σήμερα και την έξοδο από την κρίση με τις προσπάθειες που έχουν γίνει και τελεσφορούν να βγει επιτέλους ο ελληνικός λαός από το χάλι που μπήκε τα τελευταία χρόνια». Με την έμφαση υποθέτω για το χάλι στο «τα τελευταία χρόνια».


Επειδή όπως φαίνεται λόγω των ημερών ήταν η μέρα των μεταμφιέσεων, ο Δημήτρης Τζανακόπουλος επέλεξε τον Γκράουτσο Μαρξ και το αξίωμα για το απόλυτα έντιμο εμπόριο «Θα σου δώσω μια μπανάνα, αν μου δώσεις μια μπανάνα». Με τη φράση «οποιοδήποτε μέτρο παρθεί, θα αντισταθμιστεί από κάποιο άλλο μέτρο αντίστοιχου ποσού». Το οποίο πρέπει να σημαίνει ότι εάν οι θεσμοί ζητήσουν και η κυβέρνηση συμφωνήσει να πέσει το αφορολόγητο στα πέντε χιλιάρικα, η κυβέρνηση θα ζητήσει και οι θεσμοί θα είναι υποχρεωμένοι να συμφωνήσουν να καταργηθεί ο ΕΝΦΙΑ σε αξίες κάτω από τα 50 χιλιάρικα. Αφήνοντας περιθώρια ατελείωτης δημιουργίας. Οι θεσμοί να λένε ότι η φορολογία των αλιέων πρέπει να ανέβει. «Μόνο όμως εάν η φορολογία των κυνηγών κατέβει» θα απαντάει η κυβέρνηση. «Ανεβάζουμε τον ΦΠΑ στην Ρόδο» θα αντεπιτίθενται οι θεσμοί. «Τον ρίχνουμε στην Κω και την Κάλυμνο» θα απαντάει η κυβέρνηση.


Μια θριαμβευτική προέλαση προς τα πίσω «χωρίς ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα» όπως ορθά είπε ο Τζανακόπουλος, αφού άλλο να πληρώνεις φόρους και άλλη χάρη έχει να τα δίνει για μέτρα. Με μία επιφύλαξη. Αυτό το «Για κάθε ένα ευρώ φόρου θα υπάρχει και ένα ευρώ φοροαπαλλαγής, από το 2019» ήταν δύσκολο να γίνει αντίστροφο και οι φορολογούμενοι να έχουν το ευρώ φοροαπαλλαγής τώρα και να το δώσουν πίσω το '19; Όχι για τίποτα άλλο, αλλά γιατί από τρελό και από μικρό μαθαίνεις την αλήθεια. Και ο Κώστας Ζουράρις που είναι το ένα από τα δύο πριν δυόμιση εβδομάδες το είχε πει ανάποδα «Να δούμε πώς θα είναι το πακέτο μέτρων που μας προτείνουν. Εάν δεν επιβαρύνουμε καθόλου ούτε τη φορολογία ούτε τις συντάξεις για το 2017 και το 2018 και πούμε για μέτρα που θα αφορούν για μετά το 2019 βλέπουμε. Ποιος ζει, ποιος πεθαίνει μετά το 2019».

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιάννης Μακρυγιάννης

Η διαφαινόμενη συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές είναι μία αναπόφευκτη εξέλιξη. Οι ευρωπαίοι εταίροι (κυρίως το Βερολίνο, αλλά και οι Βρυξέλλες) δεν θέλουν εκλογές στην Ελλάδα αυτή την περίοδο. Γι’ αυτό και δίνουν τη δυνατότητα μίας συμφωνίας, που θα μπορεί να την υπογράψει η Αθήνα. Η δε κυβέρνηση επίσης δεν θέλει εκλογές – γιατί να τις θέλει άλλωστε; - και γι’ αυτό προσπαθεί αφενός να πάρει μία συμφωνία, που θα της προκαλέσει όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος και την οποία θα μπορεί αν «ντύσει» πολιτικά και επικοινωνιακά.

Είναι μία κυνική προσέγγιση των δύο μερών, που γίνεται βέβαια με όρους επιβολής από τους δανειστές – δεν πρόκειται για έναν έντιμο συμβιβασμό ασφαλώς. Παρά τα λεκτικά εφευρήματα της κυβέρνησης και τις διαβεβαιώσεις του τύπου «δεν είναι αυτό που νομίζεις αγάπη μου», ο νέος λογαριασμός θα είναι βαρύς και θα αφορά πρωτίστως αδύναμα κοινωνικά στρώματα.

Ωστόσο, πρώτος στόχος της κυβέρνησης είναι να κερδίσει χρόνο παραμονής στην εξουσία. Αναμενόμενη επιδίωξη για οποιοδήποτε κόμμα εξουσίας, έστω και με την ταμπέλα της αριστεράς. Ιδίως όταν η προσφυγή σε εκλογές μόνο νίκη δεν υπόσχεται. Η κυβέρνηση αξιοποιεί την απουσία ισχυρής και πραγματικής αντιπολίτευσης, καθώς και την αξιοπρόσεκτη εσωτερική της συνοχή για να πετύχει αυτό τον στόχο.

Αγοράζει λοιπόν χρόνο, έστω κι αν τον αγοράζει πανάκριβα (κυρίως για όσους πληρώσουν το μάρμαρο των νέων μέτρων).

Στην πολιτική ο χρόνος έχει αυτοτελή σημασία. Ακόμη κι αν δεν ξέρεις τι να τον κάνεις – όπως συχνά πυκνά αποδεικνύεται και με την παρούσα κυβέρνηση – μπορεί να λειτουργήσει ως ξεχωριστή παράμετρος εξελίξεων. Πολλές είναι οι κυβερνήσεις, που επαφίενται στη μοίρα και ελπίζουν ότι κάτι θα συμβεί που θα αλλάξει τα πράγματα προς το καλύτερα (γι’ αυτές). Υπό αυτή την έννοια και η σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ, κινείται με γνώμονα αυτή την προοπτική. Να κερδίσει χρόνο, κι ας είναι με νέα μέτρα. Ελπίζει έτσι ότι η εξάλειψη τους επόμενους μήνες από τη δημόσια συζήτηση των εκλογικών σεναρίων και του προκαλούμενου από αυτά κλίματος πολιτικής αστάθειας, θα βοηθήσει την οικονομία. Δεν είναι απίθανο, αλλά δεν είναι και δεδομένο. Δεδομένο είναι ότι θα φουντώσει η κοινωνική δυσαρέσκεια και θα αυξηθεί το πολιτικό κόστος. Διότι υπάρχει πάντα σε αυτές τις περιπτώσεις, ο κίνδυνος να μετράει ο χρόνος ανάποδα. Ενώ νομίζεις ότι κερδίζεις χρόνο, να χάνεις όλα τα υπόλοιπα.

Πρακτικά και στην καλύτερη περίπτωση, οι κυβερνώντες με το κλείσιμο της συζητούμενης συμφωνίας μπορεί να κερδίσουν ένα με ενάμιση χρόνο, χωρίς να σκιάζει τον πολιτικό ορίζοντα το ενδεχόμενο της κάλπης – έως ότου αρχίσουν να εφαρμόζονται τα νέα μέτρα. Στη χειρότερη βέβαια όλα θα επανέλθουν στο προσκήνιο σε έξι μήνες, εάν τα οφέλη για την οικονομία δεν είναι τα αναμενόμενα. Εκτός κι αν υπάρξουν τέτοια αντίδραση στην παρούσα φάση για τα νέα μέτρα, που προκύψει κάτι απρόοπτο. Αλλά όταν κανείς έχει καταπιεί μία φορά την κάμηλο, δεν τον απασχολεί αν πρέπει να διυλίσει τον κώνωπα. Καταπίνει άλλη μία κάμηλο και κάνει τη δουλειά του…

Πηγή "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιάννη Βλαστάρη

Εδώ και μερικά 24ωρα, η Ελλάδα επισήμως ζει στον αστερισμό της «ισορροπημένης εξισορρόπησης». Αυτό σημαίνει ότι θα υπάρχει «ένας καθρέφτης για κάθε μέτρο που θα αντανακλά ένα αντίμετρο». Και αν δεν καταλάβατε, υπάρχει η ΕΡΤ που το γράφει σαφώς κάτω από την εικόνα του Ντάισελμπλουμ καθώς αυτός μιλούσε για διαρθρωτικές αλλαγές που θα φέρουν δημοσιονομικό αποτέλεσμα: «Λιτότητα τέλος!»

Τα παράξενα ελληνικά που επιστρατεύτηκαν απ’ τους υπουργούς Γ. Σταθάκη και Ν. Παππά για να ερμηνεύσουν το αποτέλεσμα του τελευταίου Γιούρογκρουπ δεν είναι τυχαία. Όπως τυχαίο δεν είναι και το θράσος να αλλάζεις τη δήλωση ενός ευρωπαίου αξιωματούχου από την κρατική ραδιοτηλεοπτική συχνότητα. Πρόκειται, απλώς, για δύο μόνο βήματα ενός οργανωμένου προπαγανδιστικού «μαρς». Θα ακολουθούσε, άλλωστε, το κυβερνητικό non paper το οποίο -παραδόξως- είχε συνταχθεί στην Αθήνα αρκετά λεπτά πριν τελειώσει η συνεδρίαση των Βρυξελλών. Εκεί δινόταν η ερμηνεία του Μαξίμου σχετικά με την «πολιτική συμφωνία» που, βεβαίως, ουδείς πλην των κατοίκων του Μεγάρου διαπίστωσε. Αλλά αυτό μικρή σημασία έχει. Σημασία έχουν η «ισορροπημένη εξισορρόπηση», ο «καθρέφτης» και το non paper. Με άλλα λόγια, ο λεκτικός αντιπερισπασμός, η δημαγωγική σύγχυση και -κυρίως- η αποφασιστικότητα να επιμένεις σε μίαν άποψη ακόμη κι αν αυτή προσκρούει προφανώς στην αλήθεια.

Το επικοινωνιακό περιβάλλον που έχει διαμορφωθεί ξεπερνά κατά πολύ το γνωστό «πες-πες, κάτι θα μείνει στο τέλος». Και η πρακτική των κυβερνώντων δεν μπορεί να ερμηνευτεί με το παλαιό επιχείρημα περί εξουσίας που σταδιακά απομονώνεται και, χάνοντας την επαφή της με την πραγματικότητα, αρχίζει «να ζει στον κόσμο της». Όχι, ο Φλαμπουράρης κι ο Πετρόπουλος δεν τρελάθηκαν, αίφνης, και δεν βλέπουν φτωχούς, αλλά ελεύθερους επαγγελματίες που ζητούν μεγαλύτερες εισφορές. Ούτε ο Σταθάκης με τον Παππά αποφάσισαν να γίνουν ακροβάτης ο ένας και μακιγιέρ ο δεύτερος. Στην ΕΡΤ ξέρουν τη διαφορά μετάφρασης και παράφρασης. Και οι κειμενογράφοι των non papers (τα μοναδικά δελτία που ενώ έχουν τον χαρακτηρισμό του μη δημοσιεύσιμου… μοιράζονται επισήμως σε εκατοντάδες αποδέκτες) έχουν από καιρό ασκηθεί στην παρουσίαση του μαύρου ως άσπρου. Τί συμβαίνει, λοιπόν; Γιατί αυτή η επιμονή να εμφανίζεται -επιμόνως και από ποικίλες πηγές- μια πραγματικότητα διαφορετική από την ισχύουσα; Τρελάθηκαν και αυτοκτονούν οι κυβερνώντες;

Την απάντηση νομίζω ότι την δίνει μια είδηση, σχεδόν ταυτόχρονη με αυτήν που σχολιάζουμε: Παρά τα όσα κωμικοτραγικά αποκαλύφθηκαν για τον Αρτέμη Σώρρα, παρά τις ποινικές του διώξεις, παρά τις αλλεπάλληλες αρλούμπες και παρά το προφανές της κομπίνας του, 300 οπαδοί του συγκεντρώθηκαν στο Ηρώδειο. Και ενώ οι άλλοι γελούσαν ή έκλαιγαν με το φαινόμενο, εκείνοι ορκίζονταν στον Δία για να τους σβήσει τα χρέη. Έχετε απάντηση;

Oι γλωσσολόγοι ισχυρίζονται ότι όταν η Διπλή Γλώσσα επικρατεί στον δημόσιο διάλογο, τότε οδηγεί και στη Διπλή Σκέψη. Με άλλα λόγια, όταν επί μακρόν οι λέξεις χάνουν το νόημά τους, επειδή ακριβώς το μυαλό λειτουργεί με σημασίες, αλλοιώνονται τα κριτήρια με βάση τα οποία κάνουμε επιλογές. Και όταν, μάλιστα, οι όροι με τους οποίους επικοινωνούμε απευθύνονται κυρίως στο θυμικό μας, μπορούν να ανατινάξουν -κυριολεκτικά- τον ορθολογισμό. Είναι η κατάσταση την οποία η σύγχρονη Ψυχολογία αποκαλεί «Αγνωσία» και σηματοδοτεί την απόλυτη πίστη του υποκειμένου όχι σε αυτό που πραγματικά συμβαίνει, αλλά σε κάτι που εκείνο θέλει να συμβαίνει. Είτε γιατί το έχει ανάγκη, είτε γιατί θα αυτο-αμφισβητηθεί δραματικά αν παραδεχθεί ότι έκανε μια λάθος επιλογή.

Συμπέρασμα: Ούτε η κυβέρνηση, ούτε ο Αρτέμης τρελάθηκαν και ζουν στο δικό τους κόσμο. Απλώς, αξιοποιούν μία πολύχρονη λαϊκιστική τοξίνωση την οποία έχει υποστεί η κοινή γνώμη, μέρος της οποίας βιώνει την Αγνωσία του. Αυτό ακριβώς το ποσοστό θέλει να κρατήσει με κάθε τρόπο γύρω της η Εξουσία, ταυτίζοντας τη δική της παρουσία με, τάχα, τη δική του ύπαρξη. Σχέδιο αμυντικό, αλλά αδίστακτο, το οποίο ωστόσο, μόνο από τη δύναμη και την αυτογνωσία των ίδιων των «θυμάτων» μπορεί να αντιμετωπιστεί. Καμιά αντιπολίτευση και κανένας ρήτορας δεν θα πείσει ανθρώπους που επιμένουν να χτυπούν το κεφάλι τους στον τοίχο της πραγματικότητας επειδή μόνο και μόνο… είναι δικό τους το κεφάλι.

Υ.Γ. Ένας φίλος όταν είμασταν μικροί και τα κορίτσια αδιαφορούσαν για μας, δεν σκεφτόταν καν ότι δεν τους αρέσαμε και είχε πρόχειρο (και ανακουφιστικό) το επιχείρημα: «Λεσβίες θα είναι…». Έπρεπε να περάσει καιρός για να γνωρίσει μια γυναίκα που του είπε «αν και ασχημούτσικος, εμένα μου αρέσεις τρελά». Έκτοτε τα πάει μια χαρά και με τους στρέιτ, και με τους γκέι και με όλους τους ανθρώπους. Το πέρασμα από την Αγνωσία είναι ίσως υπόθεση του διπλανού μας…

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στο χείλος του Grexit και πάλι η Ελλάδα
Αυξάνεται το ποσοστό των Ελλήνων
που υποστηρίζουν την επιστροφή στη δραχμή

Για προκλητική διάθεση από την πλευρά του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα απέναντι στους δανειστές κάνει λόγο η Wall Street Journal.

«Κάποιοι λένε ότι πρόκειται για τέχνασμα, άλλοι πιστεύουν ότι είναι μια ειλικρινής στάση.
Είτε έτσι είτε αλλιώς ο πρωθυπουργός θα μπορούσε να σπρώχνει την Ελλάδα και πάλι στο χείλος του Grexit», αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα.

Κατά την ομιλία του στην κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ πριν από λίγες ημέρες, ο πρωθυπουργός χρησιμοποίησε σκληρή γλώσσα για τον υπουργό Οικονομικών της Γερμανίας, Wolfang Schaeuble.
Στην ίδια συνεδρίαση ο Αλέξης Τσίπρας κατηγόρησε τον ΔΝΤ ότι δεν λέει την αλήθεια στην Ευρωζώνη σχετικά με την ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Τον περασμένο μήνα, στη δεύτερη επέτειο για την άνοδο του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία, ο πρωθυπουργός ισχυρίστηκε ότι η κυβέρνησή του θα κλείσει τη δεύτερη αξιολόγηση, χωρίς να νομοθετήσει «ούτε ένα ευρώ μέτρα λιτότητας».

Ωστόσο η ολοκλήρωση της β΄αξιολόγησης θα απαιτήσει τη νομοθέτηση μέτρων, όπως έγινε σαφές από τη συνεδρίαση του Eurogroup της Δευτέρας 20/02.
Όπως τονίζει ο Γ. Παλαιολόγος, η τακτική του Αλέξη Τσίπρα αποτελεί τον βασικό λόγο για την αποτυχία του τρίτου προγράμματος.

Στην Ευρωζώνη επικρατεί η πεποίθηση ότι ο Αλέξης Τσίπρας, παρά τις καθυστερήσεις, είναι προσηλωμένος στο πρόγραμμα και υα κάνει ότι απαιτείται, από τη στιγμή που θα εξταντλήσει τα όρια.

Η μόνη ελπίδα του πρωθυπουργού για να ανακάμψει πολιτικά, όπως πιστεύουν οι περισσότεροι παρατηρητές, είναι η ταχεία ολοκλήρωσης της αξιολόγησης.
Αυτό θα επιτρέψει τη συμμετοχή στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της ΕΚΤ, την άρση των capital controls και την αποκατάσταση της οικονομίας.

Ωστόσο κάποιοι ψιθυρίζουν στο αυτί του πρωθυπουργού ένα άλλο έργο. Κάποιοι υποστηρίζουν ότι εάν κλείσει τώρα την αξιολόγηση, τα ποσοστά τυ ΣΥΡΙΖΑ θα συρρικνωθούν περαιτέρω, κάτι που μπορεί να απειλήσει την προοπτική του ως κυβερνών κόμμα. Γι αυτό εισηγούνται στον Τσίπρα πρόωρες εκλογές.
Αν χάσει, τότε κάποιος άλλος θα βγάλει το φίδι από τις τρύπα.
Αν δεν προκύψει κάποιο κόμμα με αυτοδυναμία, τότε ενδεχομένως να προκηρυχθούν επαναληπτικές εκλογές με το νέο εκλογικό σύστημα.
Σε αυτό το σενάριο, δεν αποκλείεται ο ΣΥΡΙΖΑ να επιστρέψει στην εξουσία, σε μια κυβέρνηση συνεργασίας.

Όσον αφορά τη Νέα Δημοκρατία, η WSJ σημειώνει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αντισταθεί στην προσφιλή τακτική των προεκλογικών υποσχέσεων.
Ωστόσο οι φιλελεύθερες απόψεις τους αποτελούν μειοψηφία στο κόμμα του.

Υπό αυτό το πρίσμα επικρατεί ανησυχία ότι δεν έχει κάνει πολλά για να ξεφορτωθεί τις πελατειακές πρακτικές και να σπάσει τους δεσμούς του παρελθόντος με τη διαφθορά.

Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, η απελπισία μεταξύ των πολιτών αυξάνεται, ενώ παράλληλα αυξάνεται και το ποσοστό όσων υποστηρίζουν μια επιστροφή στη δραχμή, τονίζει το άρθρο της WSJ.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

"Να μη ρίχνουμε πια το βάρος μας στη λιτότητα, αλλά στις βαθιές μεταρρυθμίσεις", είπε ο Ντάϊσελκάπως με το μαλλί το δαχτυλίδι (Γερούν, τσίμπα ένα μύδι).
Δηλαδή χρυσή μου οι βαθιές (πονηρούλα, πονηρούλα) μεταρρυθμίσεις δεν συνεπάγονται κι άλλη λιτότητα;

Δηλαδή θα πέσει το αφορολόγητο και θα τρέχουμε σύστριγγλοι έξω να μαζεύουμε κατοστάρικα;
Θα κοπούν κι άλλο οι συντάξεις, κι οι γιαγιάδες θα ντυθούν μαινάδες, θα το κολλήσουν στο κούτελο και θα φύγουν για Μύκονο;
Θα καταργηθεί κάθε εργασιακό δικαίωμα και οι "ευέλικτοι" εργαζόμενοι θα κάνουν κουνήματα στην εργοδοσία "σήμερα θέλω, αύριο δε θέλω να έρθω για δουλειά";

Ακούς τί λες μωρή ξεφωνημένη;
Ούτε το πινόκιο τέτοιες μ@λακίες.
Εκείνος λέει "για κάθε ευρώ που θα σου παίρνω από τη μία τσέπη, θα σου βάζω ένα στην άλλη τσέπη"!
Τότε χρυσέ μου γιατί να μου το πάρεις;  Άστο εκεί που είναι στη μία τσέπη.
Θες να κρυώσει μπες-βγες από τσέπη σε τσέπη και νά 'χουμε τραβήγματα με νοσοκομεία και τέτοια (@αμώ τον βοσκό που έβαλες για υφυπουργό);

Πανούλη δε μιλάς; Μας ψεκάζουν μ@λακίες.
Πες κάτι. Απόκριες είναι. Τί θα ντυθείς;
Άνθρωπος έχεις ντυθεί ποτέ; Θα σου πηγαίνει!

Ρε σεις μαλάκηδες μέσα-έξω, δεξιά-αριστερά, πάνω-κάτω, περιστροφικά, διαγώνια κι αντίθετα, εδώ κι επτά χρόνια όλο κόβετε μισθούς, κόβετε συντάξεις, κόβετε αφορολόγητο, κι όλο αυξάνετε φόρους, αυξάνετε ΦΠΑ, αυξάνετε την ανεργία, καίτε το "λίπος" του κοσμάκη κι αυτό το ρημάδι το χρέος αντί να μειωθεί, ΑΥΞΑΝΕΤΑΙ!
Πότε θα το ξοφλήσουμε δηλαδή; Τώρα που φτωχύναμε;  Με τί; Με κλ@νιές;
Και καλά, όσοι έχουν να φάνε μιά φασουλάδα ακόμη, θα το παλέψουν.
Οι άλλοι που τρώνε όλο μακαρόνι και ρύζι; Στουμποκώλιασαν πιά.

Συνέλθετε πιά.
Κόψτε τα ψέματα και την κοροϊδία, γιατί το μάτι του κοσμάκη θα γυρίσει απότομα. Σαν του δαιμονισμένου.
Και θα σας τρέχουν τα ζουμιά απ' τα μπατζάκια σα νά 'χετε φάει δέκα φασουλάδες.
Και θα σας κάνει ο λαός μιά βαθιά μεταρρύθμιση, να σας βγει απ' τη μύτη.

Αμήν, Παναγία μου!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Φεβ 2017


Μετά από μηνών αγωνιστική παπαρολογία, κόκκινες γραμμές και π@π@ρια μάντολες, η μεγάλη νίκη θα είναι το πότε θα έλθει η Ντέλια στην Αθήνα.
Μπράβο ρε​ σεις Αλέκση και​ Ευκλείδη, είμαστε και σε brunette period.

Τα ρεπορτάζ μας ενημερώνουν πως συζήτηση για το χρέος μόνο μετά τις γερμανικές εκλογές.
Να το μεταφράσω;
Ξεχάστε την ποσοτική χαλάρωση μέχρι το τέλος του χρόνου, ξεχάστε το waiver των τραπεζών.
Να το πάω και λίγο παρακάτω;
Ξεχάστε και την έξοδο στις αγορές, εκτός, το πολύ πολύ, δοκιμαστικών εκδόσεων.

Ε ας πάω και λίγο παρακάτω.
Ή διασφαλίζεται η χρηματοδότηση της χώρας από τους εταίρους για μετά το καλοκαίρι 2018 ή τελειώσαμε.
Ε, ας μεταφράσω κι αυτό.
Ή τέταρτο ​Μ​νημόνιο (ή παράταση διετής/τριετής του τρέχοντος αλλά με κάπου €20 δισ ακόμη) ή χαιρέτα μου τον πλάτανο με τα πλατειά πλατανόφυλλα.

Κατόρθωμα των ανικάνων ιδεοληπτικών ​ψευτο​περονιστών τα ​Μ​νημόνια μέχρι να παγώσει η κόλαση.
Ας το πούμε κι ας τελειώσουμε μ' αυτούς.

Η αντιπολίτευση έχει να πει κάτι;

​Φαύλος ο Κρης​


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ειλικρινά δεν μπορώ να καταλάβω τι είδους σκοπιμότητα εξυπηρετούν οι ανεγκέφαλοι που σπάνε με βαριοπούλες τα ακυρωτικά μηχανήματα των λεωφορείων και κάνουν τα τρόλεϊ να λαμπαδιάζουν κάθε Σάββατο βράδυ εις… ένδειξιν διαμαρτυρίας κατά του καπιταλιστικού κράτους.

Επαναστατικό αγώνα δεν κάνουν στα σίγουρα. Για απλή «νεανική εκτόνωση» επίσης δεν το κόβω. Περισσότερο μοιάζουν με τους αλήτες που ξηλώνουν τα καθίσματα των γηπέδων στο πρώτο φαλτσοσφύριγμα. Μόνο που οι χούλιγκαν γίνονται βάνδαλοι, χωρίς να χρειάζονται δικαιολογίες. Τούτοι εδώ περιβάλλουν την καταστροφική μανία τους και με υποτιθέμενο ιδεολογικό μανδύα. Αντιεξουσιαστικού (και καλά…) χαρακτήρα.

Λοιπόν ακούστε, για να μην υπάρχουν παρεξηγήσεις: Πόλεμος κατά της εξουσίας δεν γίνεται καταστρέφοντας την περιουσία του λαού. Γιατί περί αυτού πρόκειται. Οι υποδομές στα μέσα μαζικής μεταφοράς πληρώνονται από τον Ελληνα φορολογούμενο. Κι αν σταματήσουν να υπάρχουν, θα την πληρώσει η φτωχολογιά. Οι πλούσιοι μετακινούνται αλλιώς.

Τα μέσα μαζικής μεταφοράς επιπλέον σε μια μεγάλη πρωτεύουσα συνιστούν δείκτη κοινωνικού πολιτισμού. Οσο πιο οργανωμένα και σύγχρονα είναι τόσο πιο καλή υπηρεσία προσφέρουν στους απλούς εργαζομένους, στους φοιτητές και τους συνταξιούχους που τα χρησιμοποιούν. Αφήστε και τη συμβολή τους στην κυκλοφοριακή αποσυμφόρηση. Ομως για να λειτουργούν ικανοποιητικά χρειάζονται χρήματα. Και αυτά, στον βαθμό που οι συγκοινωνίες διατηρούν τον δημόσιο χαρακτήρα τους, παρέχονται από τους φόρους του κοσμάκη και από τα εισιτήρια των επιβατών.

«Λαϊκή αυτοδιαχείριση» στα λεωφορεία και δωρεάν μετακινήσεις δεν είναι σενάριο που παίζει, παρά μόνο στο μυαλό κάποιων εντελώς διαταραγμένων. Επομένως το να καταστρέφεις τα μηχανήματα των εισιτηρίων και να πυρπολείς τα τρόλεϊ δεν είναι πράξη αντίδρασης στο σύστημα. Ούτε έχει σχέση με το «δεν πληρώνω» στα διόδια των μεγαλοεργολάβων. Για να εξηγούμαστε.

Δυστυχώς όμως το φαινόμενο των βανδαλισμών στις δημόσιες συγκοινωνίες έχει πάρει διαστάσεις επιδημίας. Η κυβέρνηση δείχνει να μην μπορεί να το αντιμετωπίσει. Η αξιωματική αντιπολίτευση κάτι κλαψουρίζει, αλλά δεν βγαίνει μπροστά να πει τι ακριβώς πρέπει να γίνει.

Ε, λοιπόν, ημίμετρα δεν υπάρχουν. Θα πρέπει πλέον οι δολιοφθορές στα μέσα μαζικής μεταφοράς να λάβουν κάποια μορφή ιδιώνυμου αδικήματος. Οχι ασφαλώς με την πολιτική σημειολογία του όρου, αλλά με την αυστηρά νομική έννοια περί «ιδιαίτερης εκδοχής εγκλήματος», που θα επισύρει αυστηρότατες ποινές φυλάκισης χωρίς ανασταλτικό χαρακτήρα. Γιατί, κακά τα ψέματα, η ατιμωρησία είναι αυτή που μετατρέπει μια εγκληματική συμπεριφορά σε…μόδα.

Γιώργος Χαρβαλιάς
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Φεβ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Για να δούμε τώρα τί έχουμε εδώ;
Πρώτα απ' όλα έχουμε μία κυβέρνηση που δεν ξέρει τί θέλει.
Λάθος. Ξέρει τί θέλει. Συνεχόμενη εξουσία. 
Αλλά δεν ξέρει πώς θα το πετύχει αυτό.

Αν υπογράψει όσα της ζητούν οι τοκογλύφοι "εταίροι" φοβάται πως θα βρεθεί στην καλύτερη περίπτωση γι αυτήν είτε αντιμέτωπη με κοινωνικές αντιδράσεις, ή, στην χειρότερη, με την πλήρη αδυναμία των πολιτών να ανταπεξέλθουν οικονομικά σε όσα άλλοι υπογράφουν για λογαριασμό τους, με αποτέλεσμα το οποιοδήποτε νέο "πρόγραμμα" να πάει κατά διαόλου, παίρνοντας μαζί του πινόκια, μπούληδες και υπόλοιπους τυχαίους και τυχάρπαστους.

Αν δεν υπογράψει, τότε θα αναγκαστεί να προχωρήσει είτε σε εκλογές, είτε σε δημοψήφισμα.
Αλλά ούτε εκλογές θέλει κανείς από κυβέρνηση και αντιπολίτευση και το δημοψήφισμα είναι μιά λέξη που αν την προφέρουν τα πρωθυπουργικά χείλη θα καούν όπως ο ήλιος καίει τον βρυκόλακα.

Δεύτερον, έχουμε ένα eurogroup όπου τα πάντα είναι ανοιχτά.
Απ΄ την πολιτική συμφωνία μέχρι το  "ρε δεν πάτε στον διάολο, λέω εγώ!", με ελαφρό προβάδισμα του δεύτερου.

Με αυτά τα δύο στοιχεία το blog θα επιχειρήσει μία πρόβλεψη: οι εκλογές είναι μάλλον κοντά.
Γιατί; Διότι ενώ στο εσωτερικό δε τις θέλει κανείς, θα τις θελήσουν μάλλον τα αφεντικά του εξωτερικού.
Και πάλι γιατί; Διότι αυτό που μόνο συμφέρει τους τοκογλύφους είναι μιά σχετική ηρεμία στο εσωτερικό της χώρας μας. Μόνο αυτό συμφέρει τα εισπρακτικά και ληστρικά τους σχέδια.
Αν πιέσουν την κυβέρνηση με εκβιασμούς να υπογράψει απίθανα πράγματα ή κοινωνική ηρεμία μάλλον θα χαθεί.
Το ίδιο θα χαθεί η ηρεμία παντού, και μέσα, αλλά και στην Ευρώπη αυτή τη φορά, αν πιέσουν για grexit.  Σου λέει: "για τέτοια είμαστε τώρα που καίγεται ο κ@λος μας με τις δικές μας εκλογές σε Γαλλία, Ολλανδία, Γερμανία και αλλού;"

Οπότε τί μένει
Να σπρώξουν πέρα τον "αριστερούλη" πρωθυπουργό, και να τον αναγκάσουν να κάνει εκλογές, στηριζόμενοι στην εγνωσμένη ηλιθιότητα του ελληνικού λαού που θα τρέξει να ψηφίσει Κούλη, ο οποίος, όπως ελπίζουν(!) οι τοκογλύφοι, θα τους προσφέρει την σχετική ηρεμία στο εσωτερικό για το υπόλοιπο 2017, ή τουλάχιστον μέχρι τις γερμανικές εκλογές του φθινοπώρου. 

Μετά, γαία πυρί μιχθήτω.
Ένα καλό grexit, κι όξω π@ύστη απ΄την παράγκα!

Όλες αυτές οι εκτιμήσεις του blog μπορεί να είναι εντελώς λάθος.
Κρατάμε όμως σαν σίγουρο πως τα πάντα είναι ανοιχτά. 
Κι όταν είναι όλα ανοιχτά, ανοιχτή είναι και η πιθανότητα σωτηρίας μας.

Έστω και από σπόντα. Κατά λάθος.
Παράπλευρη απώλεια στις κινήσεις του συστήματος.
Ας είμαστε σε επιφυλακή!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

19 Φεβ 2017


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Α​​πό καιρό σε καιρό αναδύεται απρόσμενα στη δημοσιότητα κάποιο από τα παρωχημένα πρόσωπα, τα «πάλαι ποτέ διαλάμψαντα» στο πολιτικό προσκήνιο. Mε άρθρο σε εφημερίδα ή με συμμετοχή σε τηλεοπτική συζήτηση, εμφανίζεται για να μας συμβουλέψει σχετικά με το παρόν, να υποδείξει το δέον.

Mερικά από τα παρωχημένα αυτά πρόσωπα έχουν αφήσει αγαθή μνήμη προσπαθειών ή και επιτυχιών σε συγκεκριμένο υπούργημα. Kανένα όμως, μα απολύτως κανένα, δεν είχε διανοηθεί, όταν υπουργούσε, να παρέμβει κριτικά ή να τολμήσει πρωτοβουλία αντίστασης σε εγκληματικές παραλείψεις ή σε κοινωνικά κακουργήματα (οι όροι κυριολεκτούν) της κυβέρνησης στην οποία μετείχε με υπουργικές ευθύνες. Aντίστασης στον εξωφρενικό υπερδανεισμό της χώρας ή στο όργιο του πελατειακού κράτους ή στον γκανγκεστερικής λογικής συνδικαλισμό ή σε μύρια όσα ανάλογα.

Σήμερα, έξω πια από το παιχνίδι, φιλοδοξούν να συμβουλεύσουν. Aξιοποιώντας την «αγαθή εντύπωση» της κάποτε υπουργίας τους, να «παρέμβουν» στο εφιαλτικό παρόν. Kαι «παρέμβαση» θεωρούν να αραδιάζουν μια σειρά από «πρέπει», χωρίς να διερωτώνται ποιος και με ποια εξουσία ή αυθεντία θα τα επιβάλει. Ποιος θα μετασκευάσει σε ρεαλιστική πολιτική πρακτική τα δικά τους ρητορικά ευχολόγια.

«Πρέπει» να προσηλωθούμε στην Eυρώπη, που είναι «αταλάντευτα» ο χώρος μας. Aλλά γιατί «αταλάντευτα»; Eστω και ναζιστική θα παραμένει «χώρος μας» η Eυρώπη; O παρανοϊκός ηγεμονισμός του κ. Σόιμπλε, ο εργασιακός μεσαίωνας ο χωρίς ωράρια δουλειάς, με αυθαίρετες απολύσεις και αμοιβές λιμοκτονίας, είναι το ευρωπαϊκό μας όραμα; Δυο αιώνες τώρα αναπαράγουμε τυφλά την ξιπασμένη αρνησιπατρία του Kοραή – γιατί πεισματική η εμμονή μας στην ξιπασιά; Nα προσηλωθούμε «αταλάντευτα» στην Eυρώπη, ενώ μας παγιδεύει προγραμματισμένα σε ρόλο δήμιου της βασανισμένης προσφυγιάς; Στην Eυρώπη που εκβιαστικά μας μεταβάλλει σε ανδράποδα των τραπεζών, δεσμώτες - δούλους της διεθνούς τοκογλυφίας;

«Πρέπει να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια»! Aλλά πώς; Mε την τερατώδη υποκρισία όσων περιβάλλονται λεοντή «σοσιαλισμού» ή «πρώτη φορά Aριστεράς»,· για να ασκήσουν τυραννία του πλέον αχαλίνωτου καπιταλισμού; Nα καταπολεμήσουμε τη φτώχεια χωρίς ούτε μία κατάσχεση κλεμμένου κοινωνικού χρήματος, ούτε μία προσαγωγή σε δίκη όσων απάλλαξαν τα κόμματα από τα υπέρογκα, αναιδέστατα χρέη τους; Eχουν το θράσος να μιλάνε για «καταπολέμηση της φτώχειας» πρώην υπουργοί κυβερνήσεων που καταλήστεψαν ασφαλιστικά ταμεία, πακτωλούς κοινοτικών επιδοτήσεων, τον αποταμιευμένο μόχθο των πολιτών, για να «μπουκώνουν» τον πελατειακό τους υπόκοσμο;

«Πρέπει» να αποκαταστήσουμε, τόσο στο εσωτερικό όσο και στο εξωτερικό, «την εμπιστοσύνη στη χώρα μας και στην πολιτική της τάξη». Aλήθεια, σε ποιον πλανήτη ζουν οι μακάριοι παρωχημένοι; Ποια περιθώρια εμπιστοσύνης και αξιοπιστίας άφησε το δικό τους ολετήριο πέρασμα από την εξουσία; Zητάνε τώρα «πολιτικές κοινωνικής συνοχής», την ίδια ώρα που οι αρχηγοί τους, δασκαλεμένοι από στυγνούς διαφημιστές, συναγωνίζονται ποιος θα επιδείξει την επιθετικότερη δυνατή αδιαλλαξία. Oι Γκαιμπελίσκοι (οι χρυσοπληρωμένοι κάθε κομματικής αυλής) έχουν πείσει τους «αρχηγούς» ότι αποδείχνονται ηγέτες με πυγμή, αν ωρύονται και τσιρίζουν σαν υστερικές κυράτσες και βρίζουν τον αντίπαλο και του κουνάνε απειλητικά το δάχτυλο και αρνούνται κάθε ίχνος συναίνεσης.

Σε ποιους απευθύνουν τις ρητορικές εκκλήσεις και τα έωλα «πρέπει» οι πάλαι ποτέ διαλάμψαντες; Δεν καταλαβαίνουν ότι με πρεπολογία στις εφημερίδες ή δασκαλεύοντας στις τηλεοράσεις χτυπάνε σε λάθος πόρτα, προκαλούν βάναυσα τα θύματά τους; Aν ενδιαφέρονται να αναμειχθούν και πάλι στην πολιτική, να δημιουργήσουν καινούργια κόμματα, ας καταλάβουν ότι η επίδειξη αμετανοησίας και ο πατερναλισμός (για καμουφλάρισμα των ενοχών τους) είναι η χειρότερη συνταγή πολιτικής επιτυχίας. Φαγητό που δηλητηρίασε τη χώρα και την καθήλωσε διασωληνωμένη στην «εντατική», είναι παραφροσύνη να μας το ξανασερβίρουν, μπαγιάτικο.

Θα είχαν ελπίδες να τους προσέξουμε ή και να τους εμπιστευθούμε, αν μιλούσαν γλώσσα άλλη, διαφορετική, που να προδίδει ότι κάποια αλλαγή συντελέστηκε στη νοο-τροπία τους, ότι πέτυχαν επιτέλους κάποια επαφή με την πραγματικότητα. Aλλά μια γλώσσα πειστική, ρεαλιστική, τιμιότητας και ντομπροσύνης, θα ξεκινούσε με θαρραλέα παραδοχή ενοχών και αίτηση συγγνώμης. Aν η κ. Γεννηματά και ο κ. Kυριάκος M. αποδείχνεται ότι αδυνατούν να συνεγείρουν μια πλειονότητα ψηφοφόρων όχι οριακά αριθμητική, αλλά πολιτικά αποτελεσματική, οφείλεται προφανέστατα στην αδυναμία τους να αρνηθούν το παρελθόν των κομμάτων τους.

Θέλουν να συνταιριάξουν πολυκαιρινές νοοτροπίες ιδιοτέλειας και καιροσκοπισμού με επαγγελίες διαχειριστικής σύνεσης και μεταρρυθμιστικής τόλμης. Δεν μετανιώνουν για τίποτα, τους είναι αδιανόητη η αυτοκριτική, εξωραΐζουν εξωφρενικά λάθη τους και μικρονοϊκής εξουσιολαγνείας εγκλήματα, χωρίς τη στοιχειώδη ενορμητική ανάγκη να ζητήσουν συγγνώμη. Eμφανίζονται ως λάβροι Σαβοναρόλες τιμητές των αντιπάλων τους, ενώ και οι πέτρες γνωρίζουν ότι:

– Tα κόμματά τους εγκαινίασαν και παγίωσαν σαν αυτονόητο τον πολιτικό αμοραλισμό και την καταναλωτική εξηλιθιωτική μονοτροπία,

– ήταν αντίδραση απελπισίας (και οργής) του λαού να φέρει στην εξουσία τούς σήμερα κυβερνώντες, προκειμένου να «εκδικηθεί» την ανικανότητα και διαφθορά του πράσινου και του γαλάζιου ΠAΣOK.

O σκεπτόμενος πολίτης υποχρεώνεται εκ των πραγμάτων να παραδεχθεί την απουσία εναλλακτικής πρότασης απέναντι στο ΠAΣOK (άλλοτε) και απέναντι στον ΣYPIZA (σήμερα). H N.Δ. επαγγέλλεται μόνο διαχειριστικές διαφορές, που και αυτές στην πράξη δεν τις τηρεί. Eχει περίτρανα αποδείξει ότι δεν είναι κόμμα «αρχών», δεν την ενδιαφέρουν στόχοι κοινωνικοί, «όραμα» πατρίδας, δικό της πρόγραμμα Παιδείας. Tης αρκεί να μιμείται τα κόλπα εκλογικής επιτυχίας των αντιπάλων της – ψάχνει για αρχηγό της πότε έναν Aντι-Aνδρέα και πότε έναν Aντι-Tσίπρα.

O Aντι-Tσίπρας Kυριάκος σήμερα έχει συνείδηση μόνο «παίκτη». Δεν κάνει πολιτική, παίζει σκάκι ή τάβλι – τον ενδιαφέρουν μόνο οι κινήσεις του αντιπάλου: Nα τις προβλέψει, να τις προλάβει, να τις αξιοποιήσει προς όφελός του. Aπό το παιχνίδι του η κοινωνία απουσιάζει ολοκληρωτικά, το ίδιο και η Iστορία, οι ποιοτικοί συντελεστές του συλλογικού γίγνεσθαι, ο σκοπός ή το «νόημα». Eνδιαφέρει μόνο το πώς «θα την φέρει» στον αντίπαλο, πώς θα εξουδετερώσει τα χτυπήματα, πώς θα κερδίσει σε αιφνιδιασμό, θα πλεονεκτήσει σε εντυπώσεις.

Λείπει από τη χώρα το πραγματικά «Λαϊκό» κόμμα. Πατριωτικό αλλά όχι εθνικιστικό. Iκανό να μετάσχει στο ευρωπαϊκό γίγνεσθαι ενεργητικά, δηλαδή κομίζοντας διαφορά, ετερότητα. Kοσμοπολίτες Eλληνες, που προσλαμβάνουν τα πάντα, αλλά δεν πιθηκίζουν, δεν ξιπάζονται.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εκμεταλλευόμενος τη συγκυρία αλλά και τη διαφαινόμενη αλλαγή συσχετισμών στην Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν βιάζεται να κλείσει την αξιολόγηση αν δεν συμφέρει τον ίδιο και τον ΣΥΡΙΖΑ, και αναλαμβάνει τεράστιο ρίσκο για τη χώρα

Από τον Ανδρέα Καψαμπέλη

Σε νέα τακτική έναντι των δανειστών οδηγείται, από τα ίδια τα γεγονότα, η κυβέρνηση. Παρά τις ελπίδες για «λευκό καπνό» από τη νέα συνεδρίαση του Eurogroup τη Δευτέρα, η δεύτερη αξιολόγηση, ακόμη και αν ειπωθεί ότι σημειώθηκε κάποια «πρόοδος», δεν πρόκειται να κλείσει. Η εκκρεμότητα έτσι παρατείνεται και τα ερωτήματα, εν μέσω μιας γενικευμένης σύγχυσης και αβεβαιότητας, για το τι μέλλει γενέσθαι πολλαπλασιάζονται.

Οπως αποκάλυψε την περασμένη εβδομάδα η «κυριακάτικη δημοκρατία», η κυβέρνηση προσπάθησε να κερδίσει χρόνο εκμεταλλευόμενη τις διαφωνίες μεταξύ Ε.Ε. και ΔΝΤ εν όψει και των αλλεπάλληλων εκλογικών αναμετρήσεων σε ευρωπαϊκές χώρες. Σε αυτήν την προσπάθεια συνάντησε την ανασύνταξη των δυνάμεων των δανειστών οι οποίοι -αφού γεφύρωσαν έστω και προσωρινά τις διαφορές τους- επανήλθαν, εκτιμώντας ότι η χώρα μας βρίσκεται προ αδιεξόδου. Σε αντίθεση, μάλιστα, με την επικρατούσα εικόνα στο εσωτερικό, στα ευρωπαϊκά κέντρα αποφάσεων υπήρχε η βεβαιότητα ότι η Ελλάδα θα συμφωνήσει αποδεχόμενη τα νέα μέτρα πριν από τα τέλη Φεβρουαρίου και την είσοδο στην τελική ευθεία για τις εκλογές στην Ολλανδία, στις 15 Μαρτίου.

Δήλωση

Αυτό που σήμανε συναγερμό και επανέφερε -ύστερα από πολύ καιρό- την Ελλάδα στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος και των ευρωπαϊκών μέσων ενημέρωσης ήταν η δήλωση του κ. Τσίπρα προς την «Εφημερίδα των Συντακτών», ανήμερα της συμπλήρωσης δύο ετών από την πρώτη εκλογική νίκη του 2015, ότι «δεν υπάρχει περίπτωση να νομοθετήσουμε ούτε ένα ευρώ επιπλέον μέτρα». Αν και στη συνέχεια ο υπουργός Οικονομικών Ευκλ. Τσακαλώτος απέδωσε διαπραγματευτικό χαρακτήρα στη δήλωση αυτή, η πραγματικότητα είναι ότι σηματοδότησε την άρνηση της κυβέρνησης να δεχθεί όλες τις αξιώσεις των δανειστών προκαλώντας -όπως βεβαιώνουν αξιόπιστες πηγές- έκπληξη στις τάξεις τους.

Η μεγαλύτερη ίσως έκπληξη έχει να κάνει με το γεγονός ότι ενώ και ο κ. Τσίπρας προσωπικά εκδήλωνε επισήμως την επιθυμία του να κλείσει η αξιολόγηση, δεν δίστασε να πατήσει πάλι φρένο από τη στιγμή που η συγκυρία προσέλαβε άλλα χαρακτηριστικά. Καταρχάς ήταν ήδη φανερό ότι η ελληνική κοινωνία δεν θα μπορούσε να αποδεχθεί ένα τέτοιο νέο βαρύ πακέτο μέτρων. Και, δεύτερον, οι τάσεις που διαμορφώνονται στη Γαλλία και τη Γερμανία τις τελευταίες εβδομάδες δημιουργούν εντελώς νέα δεδομένα.

Πέραν αυτών, πληροφορίες αναφέρουν ότι κ. Τσίπρας νιώθει -έστω και αν δεν το εκφράζει- «προδομένος» από τους Ευρωπαίους συνομιλητές του, διότι με τις νέες απαιτήσεις τους παραβίασαν την τακτική των «εμπροσθοβαρών» προγραμμάτων ώστε τα δυσάρεστα για τους πολίτες μέτρα (φόροι, περικοπές συντάξεων κ.λπ.) να λαμβάνονται στην αρχή του εκλογικού κύκλου κάθε κυβέρνησης. Αυτό πάντως ήταν, όπως αντιτείνεται, αναπόφευκτο, αφού το αρχικό λάθος να συμμετάσχει το ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα δίχως να προηγηθεί αναδιάρθρωση, δηλαδή «κούρεμα», του χρέους συνεχίζει να έχει πολύ υψηλό αντίτιμο. Το λάθος αυτό έγινε εσκεμμένα το 2010 -και κατ' εξαίρεση για την Ελλάδα- κατόπιν ουσιαστικής απαίτησης της Γερμανίας, η οποία δεν ήθελε να πληγούν οι τράπεζές της έως ότου πραγματοποιηθεί η μεταφορά του χρέους στα κράτη-μέλη της ευρωζώνης μέσω του ESM.

Σήμερα το Βερολίνο φέρεται ότι είναι αιφνιδιασμένο από τις εξελίξεις και από την ελληνική στάση. Αποκλείει μεν κάθε συζήτηση περί «κουρέματος», αλλά προσπαθεί να βρει ένα modus vinendi με το ΔΝΤ και την κυρία Λαγκάρντ για να δρομολογήσει έγκαιρα μια συμφωνία με την Ελλάδα. Ο κ. Τσίπρας, έχοντας «βραχεί» τόσο πολύ, δεν είναι αυτός πλέον που βιάζεται. Και, όπως αναφέρουν οι πληροφορίες, αν η συμφωνία δεν είναι τέτοια ώστε να γίνεται ανεκτή από το κόμμα του αλλά και το εκλογικό του ακροατήριο, θα προτιμήσει να περιμένει και άλλο. Αλλωστε, όπως λέγεται χαρακτηριστικά, «το 2017 δεν είναι 2015». Αυτό εν πρώτοις σημαίνει ότι η απειλή του Grexit, που χρησιμοποιήθηκε τότε για να μετατραπεί το «όχι» του δημοψηφίσματος σε «ναι» και να υπογραφεί το τρίτο Μνημόνιο, είναι τουλάχιστον στην παρούσα φάση εξουδετερωμένη.

Οι απειλές

Ολοι οι ενδιαφερόμενοι γνωρίζουν καλά ότι οι φραστικές απειλές μπορεί να προκαλούν πιέσεις και εντυπώσεις, αλλά δεν έχουν πρακτικό αντίκρισμα με βάση τις ίδιες τις ευρωπαϊκές συνθήκες. Το σημαντικότερο, όμως, είναι ότι σε αντίθεση με την προηγούμενη διετία, η Ευρώπη έχει μπει σε περίοδο μεγάλης αστάθειας και το οικοδόμημα της «κραταιάς» Γερμανίας δέχεται ήδη σημαντικές ρωγμές.

Η πρώτη γεύση αναμένεται να δοθεί σε περίπου τρεις εβδομάδες στην Ολλανδία, όπου όλα τα προγνωστικά δίνουν την πρώτη θέση στο Κόμμα για την Ελευθερία (PVV) του Γκέερτ Βίλντερς, ο οποίος έχει υποσχεθεί να αποσύρει τη χώρα του από την Ε.Ε. Την ίδια ώρα στη Γαλλία, όπου ο Φρανσουά Φιγιόν «κάηκε», ακόμη και αν δεν κερδίσει η Μαρίν Λεπέν, η εκλογή του Εμανουέλ Μακρόν σημαίνει ότι το Βερολίνο δεν μπορεί να υπολογίζει πια σε έναν πειθήνιο σύμμαχο, όπως συνέβαινε έως τώρα. Αν, μάλιστα, επικρατήσει η υποψήφια του Εθνικού Μετώπου, η περιδίνηση της Ευρωπαϊκής Ενωσης θα είναι τέτοια που θα δικαιώσει όποιον έχει ακολουθήσει τακτική αναμονής, όπως φέρεται ότι υποστηρίζουν ορισμένοι συνομιλητές του κυβερνητικού ιερατείου.

Η ενδεχόμενη αποχώρηση Σόιμπλε και οι κίνδυνοι

Εύκολα αντιλαμβάνεται, πάντως, κανείς ποια θα είναι η πλήρης εικόνα αν συνεχιστεί και η ανατροπή των συσχετισμών στη Γερμανία εις βάρος των Χριστιανοδημοκρατών. Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι αυτό θα φανεί πολύ νωρίτερα από τον Σεπτέμβριο.
Τον Μάιο πρόκειται να διεξαχθούν εκλογές-βαρόμετρο στο πληθυσμιακά μεγαλύτερο ομόσπονδο κρατίδιο της Γερμανίας, τη Βόρεια Ρηνανία-Βεστφαλία, από την οποία κατάγεται και ο υποψήφιος καγκελάριος των Σοσιαλδημοκρατών Μάρτιν Σουλτς.

Υπό το πρίσμα όλων αυτών των δεδομένων, καθώς και των εκτιμήσεων ότι σε κάθε περίπτωση η αντίστροφη μέτρηση για την αποχώρηση του Β. Σόιμπλε από το υπουργείο Οικονομικών -όπως είχε γράψει πρώτη η «κυριακάτικη δημοκρατία»- ξεκίνησε, για την ελληνική κυβέρνηση το παιχνίδι με τη φωτιά μπορεί να συνεχιστεί έως τις αρχές του καλοκαιριού. Τι μπορεί να σημαίνει αυτή η αναμονή -εάν δεν υπάρξει νωρίτερα κάποιος από μηχανής θεός- για την ελληνική κοινωνία και την οικονομία αποτελεί ένα πραγματικό στοίχημα και ένα μεγάλο ρίσκο. Οι μεγάλες αποπληρωμές ομολόγων, σχεδόν 7 δισ. ευρώ, πάντως, είναι προγραμματισμένες για τον Ιούλιο. Εως τότε το ελληνικό δράμα θα πρέπει να έχει βρει τη λύση του είτε μέσω μιας νέας συμφωνίας είτε μέσω εκλογών ή και δημοψηφίσματος!

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Σάκη Μουμτζή

Είναι διάχυτη η εντύπωση πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν θα προχωρήσει σε εξωθεσμικές λύσεις γιατί είναι αποδυναμωμένος πολιτικά. Κατακρημνίζεται στις δημοσκοπήσεις, δεν διαθέτει κομματικές οργανώσεις, οι υπουργοί του όπου εμφανίζονται αποδοκιμάζονται, στις συγκεντρώσεις του μαζεύονται 20-25 άτομα. Άρα τι μηχανισμούς θα ενεργοποιήσει, τι κόσμο θα κινητοποιήσει για να επιτύχει τον στόχο του;

Εύλογα ερωτήματα, που δεν λαμβάνουν όμως υπ΄όψη δύο στοιχεία. Πρώτον, για τους κομμουνιστές, δηλαδή τον σκληρό πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ που παίρνει τις αποφάσεις, δεν υπάρχει στόχος που οι κομμουνιστές να μην μπορούν να τον πραγματώσουν, εφ΄όσον το θέλουν. Και δεύτερον, το πληγωμένο θηρίο είναι και το πιο επικίνδυνο.

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει πως αν ακολουθήσει την φυσιολογική –νόμιμη οδό που χαρακτηρίζει την φιλελεύθερη αντιπροσωπευτική δημοκρατία, μετά βεβαιότητος, οδηγείται το κόμμα τους όχι στην ήττα, αλλά στην συντριβή. Συνεπώς, ο δρόμος των ομαλών εξελίξεων δεν τους συμφέρει.

Είναι κοινός τόπος, πως η μαρξιστική Αριστερά επιθυμεί την ανατροπή του πολιτεύματος της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, προκρίνοντας τις μορφές της «άμεσης δημοκρατίας» (ριζοσπαστική Αριστερά) ή έχει ως πρότυπο τις, σοβιετικού τύπου, « λαϊκές δημοκρατίες» (ορθόδοξη, σταλινική αριστερά). Όλες οι εκδοχές της μαρξιστικής Αριστεράς χρησιμοποιούν και επικαλούνται τα πολιτικά δικαιώματα που τους παρέχει απλόχερα η φιλελεύθερη δημοκρατία, για να την ανατρέψουν.

Συνεπώς, όταν διαπιστώνουν πως η συνταγματική ομαλότητα και οι νόμιμες εξελίξεις δεν ανταποκρίνονται στους σχεδιασμούς τους, έχουν κάθε λόγο για να τις παρακάμψουν. Και ο λαός; Η θέληση του; Είναι δυνατόν να παρακαμφθεί και αυτή; Μα φυσικά! Πότε και σε ποιο μέρος του πλανήτη η μαρξιστική Αριστερά σεβάστηκε την λαϊκή βούληση, ενώ βρισκόταν στην εξουσία;Τι έγινε με το δημοψήφισμα του 2015 στην πατρίδα μας; Και αν παγκοσμίως υπάρχουν μια ή δύο εξαιρέσεις, αυτές απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Τι πιο δημοκρατικό από ένα δημοψήφισμα, θα αντιτείνει ο αναγνώστης. Και σε άλλες χώρες διενεργούνται δημοψηφίσματα, κι όμως ουδείς αμφισβήτησε την δημοκρατική δομή του πολιτεύματος τους.

Το πρόβλημα στην Ελλάδα έγκειται πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν επιθυμεί την προσφυγή στον λαό για να σεβαστεί την θέληση του, αλλά για να επιρρίψει σε αυτόν τις βαρύτατες δικές του ευθύνες για την σημερινή κατάσταση. Γιατί αυτή ακριβώς είναι η ουσία του προβλήματος. Απαιτούνται πρόσθετα μέτρα εξαιτίας της διακυβέρνησης 2015-2017, κάτι που, επιμελώς, προσπαθούν να κρύψουν οι κυβερνώντες. Είναι αποδεδειγμένο πως η κατάσταση που παρέλαβαν από τους «δωσίλογους», ουδεμία σχέση με την σημερινή κατάντια.

Τα τρία αυτά στοιχεία, δηλαδή, η κατάρρευση του ΣΥΡΙΖΑ, η περιφρόνηση της λαϊκής θέλησης και η απόπειρα μετάθεσης των ευθυνών, αποκλείουν μετά βεβαιότητος, τις ομαλές πολιτικές εξελίξεις. Η απώλεια της εξουσίας θα είναι το νέο μεγάλο τραύμα της Ελληνικής Αριστεράς, που δύσκολα θα το ξεπεράσει.

Γι΄αυτό με κάθε τρόπο θα προσπαθήσει να την αποτρέψει. Έτσι, ο εφησυχασμός και η μακαριότητα είναι κακοί σύμβουλοι για τα αστικά πολιτικά κόμματα. Ας είμαστε προετοιμασμένοι για όλα.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου