Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Ιαν 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ασφυξία είναι η αίσθηση που αποκόμισε το blog διαβάζοντας το εξαιρετικό άρθρο  "Προς μιά οργουελιανή "πλαστική" κοινωνία;", που μπορείτε να βρείτε εδώ.
Διαβάστε το και είναι σίγουρο πως θα νοιώσετε κι εσείς τόσο ανήμποροι και λυσσασμένοι που το μυαλό σας θα πάει στην άμεση εξέγερση.

Φαίνεται πως ο φασισμός της Παγκοσμιοποίησης έχει κάνει άλματα, έχει καλπάσει πολύ περισσότερο απ' ό,τι είχαμε αρχικά νομίσει.
Με αιχμή του δόρατος διάφορους ξεπουλημένους "επιστήμονες" οικονομολόγους, και την απαραίτητη βοήθεια από τα ανά τον κόσμο (και εδώ) πολιτικά καθάρματα, και οχήματα τις τράπεζες, η εγκαθίδρυση της παγκόσμιας δικτατορίας της Νέας Τάξης (οικονομικών στην αρχή, αλλά σύντομια πιό...γενικευμένων) πραγμάτων, είναι πολύ πιό κοντά από ποτέ άλλοτε.
Δεν αργεί η μέρα που ο εργαζόμενος, είτε μισθωτός, είτε αγρότης, είτε ελεύθερος επαγγελματίας, τεχνίτης κλπ, δεν θα έχει πρόσβαση στην αξία των κόπων του, δηλαδή στην αμοιβή του, στα ίδια του τα χρήματα, παρά κατά όσο θα ορίζει και θα επιτρέπει μιά αόρατη πλην υπαρκτή υπερκυβέρνηση του τεράστιου καεφαλαίου και των τραπεζών.

Ήδη τα τελευταία χρόνια οι πρόβες σε μικρότερη κλίμακα, και αλλού, αλλά προπαντός εδώ στην χώρα μας, βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.
Δεν αφορά όμως μόνον την χώρα μας, κι ας μας φαίνεται εμάς έτσι.
Απλώς εμείς είμαστε οι πρώτοι που θα καταστραφούμε ολοσχερώς, ως ακραίο πείραμα, του μέχρι πόσο μπορεί να τραβήξει στα άκρα ο φασισμός της Παγκοσμιοποίησης και μέχρι πού μπορεί να αντέξει ή πόσο να αποχαυνωθεί μία κοινωνία πολιτών οργανωμένου κράτους, μη τριτοκοσμικού, δυτικού τύπου.

Ακριβώς γι αυτή την παγκοσμιότητα του καλπάζοντος φασισμού, μιά οποιαδήποτε εξέγερση σε όποιοδήποτε μέρος του πλανήτη θα ήταν απολύτως χρήσιμη.
Θα σταματούσε για λίγο την επεκτατική ορμή της Νέας Τάξης, και θα έδινε μιά ανάσα, μιά ανάπαυλα και χρόνο στα έθνη και στους λαούς να σκεφτούν το πού οι "ηγέτες" τους, αυτά τα ιδιοτελή καθάρματα, τους οδηγούν.
Και θα ήταν ακόμη χρησιμότερη, απολύτως χρησιμότερη (ακούς χοντροφασίστα; εδώ ταιριάζει το "απολύτως") αν η ποθούμενη εξέγερση γινόταν εδώ, στον τόπο που έχει επιλεγεί για το ακραίο πείραμά τους.
Θα ήταν σημειολογικά τέλειο.
Άλλωστε δεν θα ήταν και η πρώτη φορά που η φυλή μας βάζει φρένο στα επεκτατικά σχέδια ενός φασιστικού παγκοσμιοποιημένου ιμπεριαλισμού.
Έχει ξανασυμβεί πριν 25 αιώνες με το σταμάτημα και την ταπείνωση των Περσών. 

Αν όμως η εξέγερση δεν έρθει ούτε εδώ ούτε αλλού, το μέλλον για την ανθρωπότητα θα είναι χειρότερο από ο,τιδήποτε έχει ζήσει ως τώρα στην καταγεγραμμένη ιστορία της.
Κι όσο νερό και αν πάρουμε μαζί μας αγαπητέ Μιχάλη Κατσαρέ, "το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία".
Τόση ώστε να μας σκοτώσει όλους!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Υποθέτω ότι όλοι έχετε ήδη κάνει τους πρώτους λογαριασμούς σας για το πώς θα καταφέρετε να χρησιμοποιήσετε σωστά τις πιστωτικές ή τις χρεωστικές σας κάρτες, προκειμένου να μη πληρώσετε πρόστιμο κατά την εκκαθάριση της μεθεπόμενης φορολογικής σας δήλωσης. Κι αφού ακόμη δεν έχουν κοινοποιηθεί λεπτομέρειες για την εφαρμογή τού μέτρου, κάνει ο καθένας μας ό,τι νομίζει σωστό. Αυτό, βεβαίως, δεν είναι πάντοτε εύκολο. Για παράδειγμα: έκανα σωστά που έβαλα βενζίνη παραμονή πρωτοχρονιάς ή μήπως έπρεπε να περιμένω ν' αλλάξει ο χρόνος, έστω κι αν την πλήρωνα κάπως ακριβότερη; Επίσης: να συνεχίσω να παίρνω τσιγάρα και εισιτήρια από τον περιπτερά της γωνίας ή να ψάξω για περίπτερο που να διαθέτει POS; Αυτά είναι διλήμματα.

Ας σοβαρευτούμε, όμως. Πριν λίγες μέρες μιλήσαμε σε τούτο το ιστολόγιο για τα όσα συμβαίνουν στην Ινδία με την κατάργηση των μεγάλων χαρτονομισμάτων ("Ινδία: Ζωή χωρίς μετρητά"). Εκείνο που δεν είπαμε τότε, είναι ότι στον χορό ετοιμάζεται να μπει και η Αυστραλία, όπου εντείνονται από πολλές πλευρές οι πιέσεις να καταργηθούν τα χαρτονομίσματα των 100 και των 50 δολαρίων, ώστε σιγά-σιγά να δρομολογηθούν οι διαδικασίες για την δημιουργία τής πρώτης χώρας του πλανήτη όπου δεν θα κυκλοφορεί χρήμα στην φυσική του μορφή.

Τον χορό άνοιξε η -γνωστή μας από τις βρομιές της αλλά και από τον ρόλο της στο ξέσπασμα της σοβούσας καπιταλιστικής κρίσης- Citibank, η οποία ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει τα μετρητά από τα περιφερειακά της υποκαταστήματα στην Αυστραλία. Λίγο αργότερα, ο ελβετικός τραπεζικός κολοσσός UBS δημοσιοποίησε την εκτίμησή του ότι η απόσυρση των μεγάλων χαρτονομισμάτων θα αποδειχτεί ωφέλιμη για την οικονομία της χώρας. Παράλληλα, επίσημες φωνές δεν χάνουν ευκαιρία να διατρανώσουν την πεποίθηση ότι η υλοποίηση της ιδέας περί πλήρους κατάργησης των μετρητών θα αποβεί ωφέλιμη για όλους.

Ασφαλώς, η κατάργηση της φυσικής μορφής τού χρήματος θα εξοικονομήσει πολύ χρήμα, αφού θα μηδενιστούν τα κόστη κοπής νομισμάτων, εκτύπωσης χαρτονομισμάτων, φύλαξης, μεταφοράς, ασφάλειας κλπ. Η μεγαλύτερη ωφέλεια θα είναι εκείνη που θα προκύψει για τις τράπεζες, αφού οι πάντες θα υποχρεωθούν να διατηρούν το σύνολο της ρευστότητάς τους σ' αυτές και έτσι θα ανοίξει λαμπρός δρόμος κερδοφορίας για το τραπεζικό σύστημα. Σοβαρή ωφέλεια, όμως, θα έχει και η κυβέρνηση, εφ' όσον θα αποκτήσει πλήρη και απόλυτο έλεγχο των αποταμιεύσεων των πολιτών, πράγμα που θα της επιτρέπει να επιβάλει πανεύκολα όποιο μέτρο θέλει, όπως ελέγχους κεφαλαίων, αρνητικά επιτόκια, έκτακτη φορολογία κλπ.

Στο σημείο αυτό αξίζει τον κόπο να σταθούμε λίγο για να αναλογιστούμε κάτι που έγινε στον τόπο μας το 2015. Αναφέρομαι στην πρακτική τής κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα των δημόσιων οργανισμών, της τοπικής αυτοδιοίκησης κλπ προκειμένου να πληρώσει τοκοχρεολύσια. Στην αρχή, απηύθυνε "κάλεσμα" για βοήθεια αλλά, όταν διαπίστωσε ότι δεν είχε την αναμενόμενη ανταπόκριση, δεν δίστασε να καταφύγει στην κατάπτυστη τακτική τής έκδοσης Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου. Φανταστείτε τώρα πόσο πιο εύκολη θα ήταν η ανεύρεση χρήματος σε ένα περιβάλλον όπου όλο το διαθέσιμο χρήμα θα βρισκόταν στις τράπεζες με παράλληλη ύπαρξη ελέγχου στην κίνηση των κεφαλαίων. Προφανώς, αυτός είναι ο λόγος που πολλοί αναλυτές σημειώνουν ότι η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους θα ήταν πολύ ευκολότερη σε έναν κόσμο χωρίς μετρητά.

Τελικά, μπορούμε να πούμε ότι η κατάργηση των μετρητών μπορεί να ωφελήσει πολλούς, εκτός από τους απλούς πολίτες. Αυτοί από την μια θα υπόκεινται σε πλήρη έλεγχο για το πού ή το πώς ξοδεύουν και την τελευταία τους δεκάρα κι από την άλλη θα καταντήσουν έρμαια τόσο του πολιτικού όσο και του χρηματοπιστωτικού συστήματος εφ' όσον δεν θα έχουν πλέον στα χέρια τους το βασικό αμυντικό τους όπλο: την ανάληψη των καταθέσεών τους. Λογικό επακόλουθο θα είναι η επέκταση της τραπεζικής ασυδοσίας εφ' όσον θα διευκολυνθεί η καθιέρωση της "διάσωσης από μέσα" (bail-in) με το κούρεμα καταθέσεων. Αυτή η προοπτική γίνεται ιδιαίτερα τραγική αν αναλογιστούμε ότι οι περισσότερες τράπεζες είναι υπερχρεωμένες και προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποφύγουν την χρεωκοπία.

Νομίζω ότι το μήνυμα δόθηκε και δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι, δίπλα στην Ινδία και την Αυστραλία, έσκασε μύτη και η Σουηδία, αν και εκεί η κατάσταση είναι κάπως διαφορετική μιας και υπερχρεωμένος δεν είναι ο δημόσιος αλλά ο ιδιωτικός τομέας (ναι! ναι! στην "σοσιαλιστική Σουηδία αυτό!). Φοβάμαι ότι βρισκόμαστε στις απαρχές μιας οργουελιανής "πλαστικής" κοινωνίας, όπου οι οικονομίες των πολλών απλών ανθρώπων θα χρησιμοποιούνται προς όφελος ολίγων, πλην εκλεκτών. Στην προσπάθεια να βρεθεί -επί τέλους!- διέξοδος από την πολυετή καπιταλιστική κρίση, τα όπου γης οικονομικά "φυντάνια" βρήκαν τον τρόπο να λύσουν το πρόβλημα χρησιμοποιώντας τις αποταμιεύσεις των πολιτών. Για να αποδειχτεί ακόμη μια φορά πως δεν είναι τα κράτη που χρεοκοπούν αλλά οι πολίτες τους, κάτι που έχουμε μάθει πολύ καλά εμείς εδώ στην Ελλάδα.

Πηγή Cogito ergo sum


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



27 Δεκ 2016


Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη 

Η δουλεία είναι η νέα ελευθερία. Μόνος του, ελεύθερος, ο άνθρωπος είναι πάντα νικημένος. Αλλά αν αποκηρύξει την προσωπικότητά του, αν υποταχθεί ολοκληρωτικά και απόλυτα, τότε μπαίνει μέσα στην συλλογική δύναμη... έχουμε κόψει τους δεσμούς μεταξύ παιδιού και γονέων, μεταξύ ανθρώπων, μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Αλλά αργότερα, δεν θα υπάρχει ούτε γυναίκα ούτε φίλος”. (Από το “1984” του Όργουελ).
Χριστούγεννα για μια ακόμη χρονιά και η συντονισμένη κατεδάφιση του πνεύματος της μεγάλης αυτής γιορτής συνεχίζεται υπό τις προσταγές της παγκοσμιοποίησης, παρά την βαθειά κρίση της. Γιατί η παγκοσμιοποίηση δεν είναι μόνο η επικράτηση σε όλες τις χώρες του πλανητικού ολοκληρωτισμού των τραπεζιτών. Είναι και οι εντολές των επικυρίαρχων ελίτ: “χτυπήστε τις παραδόσεις τους για να τους κάνετε να υποταχθούν”.
Όπως το ορίζει με σαφήνεια στο λεξικό του ο Μπαμπινιώτης, είναι “η μετατροπή της οικουμένης σε ενιαία οικονομική, πολιτική και πολιτιστική επικράτεια”! Γι' αυτό η λατρεία του Μαμμωνά και όχι του Χριστού, στην οποία σπρώχνουν τους ανθρώπους με την τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου, θέλει τα Χριστούγεννα ένα ατελείωτο σώου από “ρεβεγιόν”, βιτρίνες, καζίνο και εξωτικές εκδρομές.
Με λίγα λόγια, ο πνευματικός πόλεμος για τον έλεγχο του πολιτισμού γίνεται και εκδηλώνεται σαν υλικός γιατί “όπου γαρ εστίν ο θησαυρός υμών εκεί έσται και η καρδία υμών” (Κατά Ματθ. 6,21).
Έτσι, αντί για την μέθεξη με “τον Λόγο που έγινε σάρκα” του υμνωδού, βομβαρδιζόμαστε με τα νέα της Βαρβακείου αγοράς, από τα στημένα κανάλια, τις πληροφορίες για τους ταξιδιωτικούς προορισμούς, τις απαιτήσεις για το “γιορτινό τραπέζι” και τα ατελείωτα ρεπορτάζ για ...την “πατρίδα του Αη Βασίλη” της Coca-Cola, το Ροβανιέμι, μια Φινλανδική κωμόπολη παντελώς άγνωστη μέχρι το 1960!
Ο απόλυτος ευτελισμός και αποϊέρωση του δυτικού πολιτισμού, την ώρα που σε ιστορικές χώρες της Χριστιανοσύνης στην Εγγύς Ανατολή γίνεται ξανά πραγματικός διωγμός και σφαγή των πιστών υπό τα αδιάφορα -αν όχι συνένοχα- βλέμματα της Δύσης.
Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες ζούμε την αντιστροφή της ιστορίας. Σαν να είμαστε μέσα σε μια μηχανή του χρόνου, γυρίζουμε προς το παρελθόν, αλλά με τον γρήγορο ρυθμό που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Χρειαστήκαμε πολύ καιρό για να βγούμε από τον Μεσαίωνα, αλλά, αν συνεχίσουμε έτσι, θα χρειαστούμε πολύ λιγότερο για να ξαναγυρίσουμε σε αυτόν...
Η διαφορά με το παρελθόν είναι ότι αυτός ο νέος Μεσαίωνας θα διαθέτει την όψη και την δύναμη της τεχνολογίας. Μιας τεχνολογίας, την οποία θέλει να χρησιμοποιήσει μια αδίστακτη ελίτ για να υποδουλώσει, να ελέγξει, να αναστείλει, να βασανίσει, να καταστρέψει και να δολοφονήσει με πρωτοφανή βία και σκληρότητα.
Μέσα στα πλαίσια αυτά, η οικονομία έχει μεταβληθεί σε “κατευθυνόμενο πύραυλο” κατά στόχου: την ίδια την ανθρωπότητα. Έτσι επιβάλλεται η πτωχο-τραπεζοκρατία και οι χώρες μετατρέπονται σε αποικίες χρέους.
Υπήρξαν εποχές, όπως η δική μας, μονίμως ταραγμένες κι αναστατωμένες”, γράφει ο Έλληνας φιλόσοφος Κώστας Παπαϊωάννου σε ένα άγνωστο κείμενό του, γραμμένο το 1950, που εκδόθηκε το 2003 για πρώτη φορά (από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις).
Όμως, ανάμεσα στους ανθρώπους και την Τρομοκρατία της Ιστορίας, που βάσταζαν στους ώμους τους, μεσολαβούσε “ένα ουράνιο στερέωμα αστροποίκιλτο από Μύθους” που επέτρεπαν στους ανθρώπους να σκέπτονται με απέραντη σοβαρότητα τον εαυτό τους και να ΄χουν ανοιχτά και άγρυπνα τα μάτια στα παθήματά τους”.
Είναι ασύλληπτο για μας το αίσθημα δικαιοσύνης που βρίσκουμε τόσο στον Αισχύλο όσο και στην σοφία των Προφητών: “Ουαί ο οικοδομών πόλιν εν αίμασι και ετοιμάζων πόλιν εν αδικίαις”. Όταν το 458 π.Χ. Ανέβηκε η Ορέστεια του Αισχύλου στην Αθήνα, οι Αθηναίοι βρίσκονταν σε πόλεμο τόσο με τους Πέρσες όσο και με τους Πελοποννήσιους. Έναν πόλεμο που άρχιζε από τα Μέγαρα και την Αίγινα και έφτανε στην Κύπρο, στην Αίγυπτο και στην Φοινίκη.
Έτσι οι τραγικοί μύθοι θύμιζαν στους Έλληνες τις καταστροφικές δυνάμεις που έφεραν μέσα τους και τους μάθαιναν να βλέπουν με τέτοια σοβαρότητα τον κόσμο ώστε να γνωρίζουν ότι κάθε ανθρώπινη πράξη βάζει σε αμφιβολία και κίνδυνο αυτά τα ίδια τα θεμέλια του Σύμπαντος...
Σήμερα, ανίσχυροι μπροστά στην αλαζονική ύβρι των Επικυρίαρχων, κανένα παρόμοιο ανθρώπινο νόημα, κανέναν ανθρώπινο συμβολισμό δεν βρίσκουμε “μες στο οποίο ν' αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σαν ολότητα”...
Τα τελευταία πενήντα χρόνια, η εντυπωσιακή πρόοδος της τεχνολογίας έχει ανοίξει ένα σημαντικό χάσμα μεταξύ των γνώσεων του κοινού και των γνώσεων που αποκρύπτουν και χρησιμοποιούν οι ελίτ. Χάρη στην βιολογία, την νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το “σύστημα” διαθέτει μια βαθειά και προηγμένη γνώση των ανθρωπίνων όντων, τόσο από φυσικής όσο και από ψυχολογικής πλευράς. Το σύστημα έχει φθάσει να γνωρίζει το άτομο καλύτερα απ' όσο αυτό ξέρει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις ασκεί περισσότερο έλεγχο και μεγαλύτερη εξουσία στα άτομα απ' ό,τι τα άτομα στους εαυτούς τους.
Μια βασική στρατηγική χειραγώγησης που εφαρμόζει η Νέα Τάξη σήμερα είναι να παροτρύνει την νεολαία να είναι ευχαριστημένη με την ιδιωτεία. Να βρίσκει “cool” το γεγονός ότι είναι αποβλακωμένη, άξεστη και αστοιχείωτη... και να ενδιαφέρεται μόνο για τα χρήματα.
Στα πλαίσια μιας νέου τύπου, πνευματικής, “σφαγής των νηπίων”, τα παιδιά της παγκοσμιοποίησης προετοιμάζονται από μωρά για να γίνουν οι “γενίτσαροι” του αύριο. Να αποκοπούν γρήγορα από τον θηλασμό και την μάνα τους με τις τεχνικές και τις τροφές που συνιστούν τα καθοδηγούμενα μαιευτήρια· να απομακρυνθούν από την οικογένεια (που σε μεγάλο ποσοστό είναι ήδη διαλυμένη) και να παραδοθούν στην καθεστωτική προπαγάνδα του καταναλωτισμού. Ήδη εφαρμόζεται η υποχρεωτική εκπαίδευση των νηπίων και τα ολοήμερα σχολεία... ως προοδευτικά μέτρα. Ο διωγμός των νηπίων ολοκληρώνεται με την απουσία χώρου και χρόνου παραδοσιακού βιώματος και συναναστροφής και την αποκλειστική απασχόληση με την οθόνη της τηλεόρασης ή του υπολογιστή σε ρόλο γκουβερνάντας. Τέλος, με τα καινούργια “νεοταξικά” σχολικά αναλυτικά προγράμματα και κατευθύνσεις μαθαίνουν να μισούν τους προγόνους, την πατρίδα, την έννοια της ελευθερίας και της αντίστασης στο σύστημα και να ...“συνωστίζονται” ευτυχισμένα στα πόδια του Μεγάλου Αδελφού.
Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική του ψυχοδιανοητικού περισπασμού, που σημαίνει να αποσπάται η προσοχή από τα σημαντικά προβλήματα χάρη σε έναν συνεχή καταιγισμό άχρηστων πληροφοριών και ανούσιων θεμάτων, που είναι “της μόδας”.
Μέσω των Ιδρυμάτων των γκλομπαλιστών χρηματοδοτούνται σχέδια “διαπαιδαγώγησης στην δημοκρατία” και βιβλία “δημιουργίας μη εθνοκεντρικής ιστορίας” γιατί θέλουν να μας στήσουν ένα μεταμοντέρνο κουρέλι για σημαία, όπως πάνε να κάνουν στην Κύπρο.
Έτσι, για να λοβοτομηθεί η εθνική μνήμη και να ενσταλαχθεί στις νέες γενηές το δηλητήριο του ενδοτισμού και της υποταγής, πρέπει να υποβαθμισθούν μερικοί από τους ωραιότερους και βασικότερους ρομαντικούς μύθους, που έχουν μπει στο στόχαστρο των οπαδών της αφασικής ιστορίας. Το “πολιτικά ορθό” αφήγημα δεν χρειάζεται την μυθολογία, την αυτοθυσία, την πίστη, το μαρτύριο, τον ηρωϊσμό. Όλα αυτά αντικαθίστανται από την ξερή παράθεση “διαθεματικών” κοινωνικο-οικονομικών αναλύσεων.
Ιστορία και μύθος, όμως, βαδίζουν πάντα μαζί. Άλλωστε έχει δημιουργηθεί όλους αυτούς τους αιώνες ένα ολόκληρο ποτάμι λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής παραγωγής που συγκροτεί ντε φάκτο “ιστορία” και δεν πειθαρχεί, όπως όλα τα ποτάμια, στις εντολές της “λογικής”.
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος, στο έργο του “Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη”, βλέπει τα “Κρυφά Σχολειά” σαν νέες “Ακαδημίες του Πλάτωνα”, που μέσα τους “συναζόταν όλο το Έθνος” γύρω από “το κιτρινισμένο ράσο του παπά”. Και γράφει:
Κι όπως πάντοτε, όλοι τους, ήταν, πάλι, παρόντες: ο Σοφοκλής, ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας και ο Κυναίγειρος.
Ανασκούμπωσε ο Πλάτων το ράσο και τους έδειχνε με το δάχτυλο τη φωνή τους στο συναξάριο.
Κ' εκείνα την άκουγαν, καθώς εμουρμούριζαν όλα μαζί την πανάρχαιη Αλφαβήτα, που η αδρή της συρμή ήτανε το μακρύτερο ζων ύδωρ του κόσμου”.
Ποιο “νεοταξικό”, “μεταμοντέρνο” ιδεολόγημα έχει την δύναμη να ξερριζώσει από την ψυχή του Έλληνα αυτή την παράδοση;
Όσοι ακόμα αυταπατώνται ότι θα μπορέσουν να διαγράψουν “το παπαδαριό” και το ορθόδοξο φρόνημα, ας ανατρέξουν στους στίχους 88 έως 90 του Ύμνου στην Ελευθερία.
Ο Σολωμός έχει περικλείσει όλο το νόημα του '21 στον εθνικό ύμνο.
Όπως αναφέρει ο Ε. Μορέν, στο βιβλίο του “Πνεύμα των Καιρών”, πολύ εύστοχα: “Η ζωή δεν μπορεί να καταναλώσει τα πάντα και η καταναλωτική κοινωνία δεν μπορεί, ούτε και θα μπορέσει ποτέ να δώσει τα πάντα”!
Σε άψυχες γενικότητες και αφηρημένους κοσμοπολιτισμούς, όσο φανταχτερό και να είναι το περιτύλιγμα, δεν πιστεύει για καιρό κανείς. Το θρησκευτικό πνεύμα των εορτών επιβιώνει γιατί συναντιέται με το λαϊκό βίωμα, όπως έγινε και με την Ορθοδοξία για αιώνες. Η αντίστροφη μέτρηση για τον “Ηρωδισμό” της υπερεθνικής τοκογλυφικής ελίτ έχει αρχίσει.
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



26 Δεκ 2016


Οι κάλπες που στήνονται στην Ευρώπη θα καθορίσουν την πορεία της Ευρωπαϊκής Ενωσης
Γιατί ενώ δεν είναι βασικό σενάριο η επικράτηση των ακραίων τα δεδομένα μπορεί να ανατραπούν
Το χάσμα Βορρά - Νότου και το δίλημμα που καλείται να απαντήσει η Γερμανία

Του χρόνου τέτοια εποχή, η ευρωζώνη μπορεί να μας έχει… αφήσει χρόνους. Παρά τις μικρές πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο, το γεγονός πως η κατάρρευση της νομισματικής ένωσης αποτελεί πιθανότητα, λέει πολλά για το μέγεθος των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Ευρώπη. Από τότε που έπληξαν την Ευρώπη η χρηματοπιστωτική, η οικονομική και η πολιτική κρίση, πριν από σχεδόν μια δεκαετία, η Ευρώπη έχει περάσει πολλές δύσκολες στιγμές. Όμως το 2017 θα είναι η πιο σημαντική χρονιά για τη συνέχεια της ευρωζώνης, καθώς τα πολιτικά και οικονομικά ρίσκα φτάνουν στην «καρδιά» του μπλοκ, στη Γερμανία, τη Γαλλία και την Ιταλία.

Οι απειλές για την Ευρωπαϊκή Ενωση και την ευρωζώνη γίνονται εντονότερες καθώς εξαπλώνονται στα μεγαλύτερα μέλη του μπλοκ. Αν και οι υπερεθνικές δομές της Ευρώπης θα μπορούσαν πιθανότατα να επιβιώσουν μιας αποχώρησης της Ελλάδας από την ευρωζώνη, ή της Βρετανίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση, για παράδειγμα, ωστόσο πιθανότατα δεν θα μπορούσαν να ξεπεράσουν την αποχώρηση της Γερμανίας, της Γαλλίας ή της Ιταλίας. Οι χώρες αυτές όχι μόνο έχουν τις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρώπης, αλλά είναι και οι βασικές δυνάμεις που κινούν τη διαδικασία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Το επόμενο έτος, μια σειρά γεγονότων θα θέσει σε δοκιμασία τις θεμελιώδεις δομές της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Οι πιο σοβαρές προκλήσεις του μπλοκ θα έρθουν από τη Γαλλία και την Ιταλία, οι οποίες πλήττονται από χαμηλούς ρυθμούς οικονομικής ανάπτυξης και υψηλά επίπεδα ανεργίας.

Το αίσθημα κατά της παγκοσμιοποίησης είναι ισχυρό σε μεγάλα κομμάτια των πληθυσμών των δυο χωρών, που θέλουν να προστατεύσουν την οικονομία τους από τις αντιλαμβανόμενες απειλές της μετανάστευσης και του ελεύθερου εμπορίου. Εν τω μεταξύ, πολλοί Γάλλοι και Ιταλοί ψηφοφόροι είναι δύσπιστοι έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των πολιτικών κομμάτων του κατεστημένου που τη στηρίζουν. Ήδη, και οι δυο χώρες είναι «πρόσφορο έδαφος» για πολιτικές δυνάμεις που ορκίζονται να πολεμήσουν την παγκοσμιοποίηση και να αντιστρέψουν τη διαδικασία της Ευρωπαϊκής ενοποίησης.

Δυο σενάρια για τη Γαλλία και την Ιταλία

Η Γαλλία θα διενεργήσει προεδρικές εκλογές σε δυο γύρος τον Απρίλιο και τον Μάιο, ενώ η παραίτηση του Ιταλού πρωθυπουργού Ματέο Ρέντσι έχει ανοίξει τον δρόμο για γενικές εκλογές στην Ιταλία. Σε κάθε ψηφοφορία, τα εθνικιστικά κόμματα και τα κόμματα που τάσσονται κατά της παγκοσμιοποίησης θα έχουν ισχυρές επιδόσεις. Όμως το μεγαλύτερο ερώτημα είναι αν θα εξασφαλίσουν αρκετή στήριξη για να νικήσουν τα εκλογικά συστήματα που σχεδιάστηκαν για να τα κρατήσουν μακριά από την εξουσία.

Ακόμα και στην πιθανή περίπτωση που η ηγέτις του Εθνικού Μετώπου Μαρίν Λε Πεν λάβει αρκετές ψήφους για να φτάσει στον δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών της Γαλλίας, θα δυσκολευτεί να πιάσει το όριο του 50% που χρειάζεται για να κερδίσει, δεδομένου ότι οι μετριοπαθείς ψηφοφόροι πιθανότατα θα συμμαχήσουν εναντίον της.

Εν τω μεταξύ, η Ιταλία ουσιαστικά λειτουργεί χωρίς εκλογικό νόμο. Νόμος που πέρασε το 2015 με στόχο την μεταρρύθμιση της προηγούμενης νομοθεσίας, ποτέ δεν έχει εφαρμοστεί και επί του παρόντος βρίσκεται υπό εξέταση από το Συνταγματικό Δικαστήριο της  χώρας. Τις επόμενες εβδομάδες, το Ιταλικό Κοινοβούλιο πιθανότατα θα εισάγει ένα αναλογικό εκλογικό σύστημα που θα αναγκάζει τα κόμματα να σχηματίζουν συνασπισμούς για να μπουν στην κυβέρνηση. Αυτός ο νόμος πιθανότατα θα καταρτιστεί έτσι ώστε να μειωθούν οι πιθανότητες του Κινήματος των Πέντε Αστέρων να αποκτήσει πρόσβαση στην εξουσία, αφού το αντισυστημικό αυτό κόμμα αρνείται να σχηματίσει συμμαχία με άλλα πολιτικά κόμματα.

Έτσι, η Γαλλία και η Ιταλία θα δουν να εκτυλίσσεται ένα από τα δυο σενάρια. Στο πρώτο σενάριο, το Εθνικό Μέτωπο και/ή το Κίνημα των Πέντε Αστέρων έρχονται στην εξουσία, φέρνοντας τις χώρες τους ακόμα πιο κοντά στην αποχώρηση από την ευρωζώνη.

Για να αποχωρήσουν από την ευρωζώνη, οι νέες κυβερνήσεις θα πρέπει να οργανώσουν και να κερδίσουν σε δημοψήφισμα για τη συμμετοχή στη νομισματική ένωση. Όμως η ανακοίνωση και μόνο από τη Γαλλική ή την Ιταλική κυβέρνηση της πρόθεσης εξόδου από τη νομισματική ένωση, μπορεί να επισπεύσει την κατάρρευση της ευρωζώνης πριν καν διενεργηθεί δημοψήφισμα. Η αναγγελία ενός δημοψηφίσματος πιθανότατα θα ήταν αρκετή για να προκαλέσει μαζική φυγή καταθέσεων από τις τράπεζες της Νότιας Ευρώπης, καθώς οι καταθέτες θα μεταφέρουν τα χρήματά τους από τις αδύναμες οικονομίες του Νότου, σε «ασφαλή καταφύγια» του Βορρά.

Οι επιπτώσεις ενός τέτοιου bank run θα έφτανα πολύ πέρα από τις χώρες που εμπλέκονται άμεσα με τα δημοψηφίσματα. Πολλοί με χρήματα σε Ισπανικές ή Πορτογαλικές τράπεζες, για παράδειγμα, θα έσπευδαν να τα μεταφέρουν σε τράπεζες του Βορρά. Αν η ευρωζώνη εξαφανιστεί και οι τραπεζικές καταθέσεις μετατραπούν σε εθνικά νομίσματα, οι κάτοχοι τραπεζικών λογαριασμών θα προτιμούσαν τα ευρώ τους να μετατραπούν σε γερμανικά μάρκα, αντί για πεσέτες ή εσκούδα.

Στοιχεία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας δείχνουν πως το χρήμα στην Ευρώπη ήδη «μεταναστεύει» από τα Νότια στις τράπεζες του Βορρά εδώ και αρκετά χρόνια. Μια ανακοίνωση από μια χώρα του πυρήνα της ευρωζώνης για σχεδιασμό διενέργειας δημοψηφίσματος για τη συμμετοχή της στην ευρωζώνη, θα μπορούσε, ως εκ τούτου, να αναγκάσει την ΕΚΤ να επιβάλει capital controls για την αποτροπή της κίνησης χρημάτων προκειμένου να «αγοράσει χρόνο» στους ηγέτες της ΕΕ για να αποφασίσουν τι θέλουν να κάνουν με τη νομισματική ένωση.

Στο δεύτερο και πιθανότερο σενάριο, τα μετριοπαθή κόμματα σε Γαλλία και Ιταλία παραμένουν στην εξουσία. Αν και αυτό θα απομάκρυνε τον κίνδυνο μιας άμεσης κρίσης στην ευρωζώνη, ωστόσο μπορεί να αποδειχθεί προσωρινή αναβολή. Ακόμα και οι μετριοπαθείς της Γαλλίας και της Ιταλίας τάσσονται υπέρ της αναδιάρθρωσης της Ευρωπαϊκής Ένωσης προκειμένου να αποδυναμωθούν κεντρικοί θεσμοί στις Βρυξέλλες και να επιστρέψουν ορισμένες εξουσίες στα εθνικά κοινοβούλια.
 Δεδομένου ότι τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις φαίνεται απίθανο να πραγματοποιηθούν υπό τις παρούσες συνθήκες (οι κυβερνήσεις της ΕΕ θέλουν να αποφύγουν τον κίνδυνο να ανοίξει η διαδικασία αναθεώρησης Συνθηκών), η καλύτερη εναλλακτική θα ήταν να ενεργήσουν μονομερώς και να αλλάξουν επιλεκτικά –ή να αγνοήσουν- την εξουσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και άλλων θεσμών της ΕΕ.

Όμως το βασικό ζήτημα που θα πρέπει να λαμβάνεται υπ’ όψιν είναι πως, εκτός και αν οι οικονομίες αυτές βιώσουν μια ισχυρή ανάκαμψη –και μάλιστα γρήγορα- η άνοδος εθνικιστικών κομμάτων στην εξουσία απλώς θα αναβληθεί μέχρι τις επόμενες εκλογές. Στη Γαλλία, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει πέντε χρόνια, αν η μετριοπαθής κυβέρνηση που πιθανότατα θα προκύψει  το 2017 καταφέρει να ολοκληρώσει τη θητεία της.

Στην Ιταλία θα μπορούσε να σημαίνει μόλις λίγους μήνες, αφού οι κυβερνήσεις εκεί σπάνια αντέχουν μέχρι το τέλος της θητείας τους.

Μια πιο απομονωμένη Γερμανία

Εκλογές διενεργεί το 2017 και η Γερμανία, όμως αναλόγως του πώς θα εκτυλιχθεί το μέλλον, η ψηφοφορία εκεί θα μπορούσε να έχει την μικρότερη επίπτωση στην μοίρα της Ευρώπης. Μέχρι να φτάσουν οι Γερμανοί στις Κάλπες, τον Σεπτέμβριο ή Οκτώβριο, τα γεγονότα σε άλλες χώρες μπορεί να έχουν ήδη προκαλέσει κρίση στην ευρωζώνη. Η Γερμανία θα έχει ελάχιστη επιρροή στα εκλογικά αποτελέσματα στην Ιταλία ή στη Γαλλία, και η κυβέρνηση στο Βερολίνο πιθανότατα θα πρέπει να αντιδράσει στα γεγονότα, αντί να έχει την ευκαιρία να τα διαμορφώσει.

Αν οι μετριοπαθείς δυνάμεις κρατήσουν τον έλεγχο της Γαλλίας και της Ιταλίας, η προεκλογική περίοδος της Γερμανίας θα είναι σχετικά κανονική, και θα επικεντρώνεται σε θέματα όπως η μετανάστευση και η ασφάλεια. Οι ηγέτες της χώρας αντιλαμβάνονται πως οι Γάλλοι και Ιταλοί γείτονές τους αισθάνονται όλο και λιγότερο άνετα με την κατεύθυνση της ευρωζώνης, όμως θα αποφύγουν να κάνουν ουσιαστικές μεταρρυθμίσεις μέχρι να τελειώσουν με τις εκλογές τους.

Αν και τα βόρεια και νότια μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης συμφωνούν πως το μπλοκ πρέπει να μεταρρυθμιστεί, έχουν διαφορετικές απόψεις ως προς την προσέγγιση. Οι εκλογικές πιέσεις στη Γερμανία θα κάνουν το Βερολίνο απρόθυμο να συμβιβαστεί με τους νότιους εταίρους για μια σειρά ζητημάτων, περιλαμβανομένης της πιο «ευέλικτης» ερμηνείας των ευρωπαϊκών στόχων για τα ελλείμματα, την εισαγωγή μέτρων τόνωσης της οικονομίας σε όλη την ευρωζώνη, ή τη στήριξη των επεκτατικών πολιτικών της ΕΚΤ.

Αυτό δεν θα βοηθήσει στη γεφύρωση του χάσματος μεταξύ των βόρειων και νότιων μελών της ευρωζώνης. Για τη Γερμανία, το καλύτερο σενάριο θα ήταν να αναβληθούν οι όποιες πραγματικές μεταρρυθμίσεις της ΕΕ μέχρι το 2018, όμως ακόμα και αυτό απλώς θα καθυστερήσει τα προβλήματα του μπλοκ και δεν θα τα λύσει.

Από την άλλη πλευρά, μια νίκη των λαϊκιστών στη Γαλλία ή την Ιταλία θα άλλαζε δραματικά τους υπολογισμούς της Γερμανίας. Η πρώτη αντίδραση του Βερολίνου θα ήταν να προσπαθήσει να διευκολύνει μια νέα κυβέρνηση στο Παρίσι ή τη Ρώμη σε μια προσπάθεια να αποτρέψει την κατάρρευση της ευρωζώνης. Όμως η Γερμανία δεν μπορεί να θέσει το δικό της οικονομικό μέλλον στα χέρια της Γαλλίας ή της Ιταλίας, κάτι που σημαίνει ότι θα έπρεπε ταυτόχρονα να καταρτίσει έκτακτα εναλλακτικά σχέδια για έναν κόσμο μετά την ευρωζώνη.

Η αρχική αντίδραση της Γερμανίας σε μια αποσύνθεση της ευρωζώνης θα ήταν να βρει συμμάχους με τους οποίους να συνεργαστεί για μελλοντικά εμπορικά και συναλλαγματικά μπλοκ. Όμως και αυτό θα μπορούσε να αποδειχθεί δύσκολο. Η Αυστρία είναι ένας φυσικός εταίρος για τη Γερμανία, όμως η χώρα προσπαθεί να αντιμετωπίσει τις δικές της εθνικιστικές δυνάμεις, κάτι που θα περιόριζε τη διάθεση των ηγετών της να συμμετέχουν σε νέα υπερεθνικά εγχειρήματα.

Η Σκανδιναβική Ευρώπη είναι οικονομικά και ιδεολογικά κοντά στη Γερμανία, όμως στο πλαίσιο μιας ευρείας  πολιτικής κρίσης, η περιοχή θα μπορούσε να αποφασίσει να επικεντρωθεί στις δικές της προσπάθειες ενοποίησης. Συνεπώς, η Γερμανία θα μπορούσε να βρεθεί να διαπραγματεύεται τη δημιουργία μιας «βόρειας ευρωζώνης» με τη Benelux και τις χώρες της Βαλτικής.

Σε ένα τέτοιο περίπλοκο σενάριο, οι Γερμανοί ψηφοφόροι θα μπορούσαν να στραφούν μαζικά στην Άνγκελα Μέρκελ για προστασία, φέρνοντάς την για τέταρτη φορά στην εξουσία. Όμως αυτό δεν θα ανακούφιζε μια χώρα που αντιμετωπίζει μια υπαρξιακή κρίση. Η εξαρτώμενη από τις εξαγωγές οικονομία της Γερμανία βασίζεται στην πρόσβαση στις ξένες αγορές για να δημιουργεί θέσεις εργασίας εγχωρίως. Η διάλυση της ευρωζώνης θα δημιουργούσε αξιοσημείωτη αβεβαιότητα που θα αποδυνάμωνε την οικονομική δραστηριότητα στην Ευρώπη και θα επηρέαζε αρνητικά τις Γερμανικές εξαγωγές.

Η πραγματική απειλή για τη Γερμανία, όμως, δεν θα ήταν η διάλυση της ευρωζώνης, αλλά η επαναφορά των εμπορικών δασμών στην Ευρώπη. Θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι ασχέτως του τι θα συμβεί στην ευρωζώνη, ο κόσμος θα εξακολουθήσει να θέλει να αγοράζει γερμανικά αυτοκίνητα και θα είναι πρόθυμος να τα πληρώσει με γερμανικά μάρκα. Όμως τα μέτρα προστατευτισμού που θα θεσμοθετούνταν σε άλλες χώρες, θα έπληττα τις γερμανικές εξαγωγές και θα οδηγούσαν σε αύξηση της ανεργίας.

Ενώ οι εμπορικοί εταίροι εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης, όπως οι ΗΠΑ και η Κίνα, θα μπορούσαν να βοηθήσουν ώστε να μετριαστεί κάπως η ζημιά, ωστόσο δεν θα μπορούσαν να αντισταθμίσουν πλήρως τις χαμηλότερες πωλήσεις στην Ευρώπη. Έτσι, δεν εκπλήσσει το ότι το νέο κύμα του αισθήματος κατά της παγκοσμιοποίησης που σαρώνει την Ευρώπη και τις ΗΠΑ είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό για τη Γερμανία, μια χώρα η ευημερία της οποίας εξαρτάται από την παγκοσμιοποίηση.

Πολλές απειλές μαζί

Τα πιο δραστικά σενάρια –αυτά στα οποία οι ευρωσκεπτικιστικές δυνάμεις κερδίζουν στις εκλογές του 2017- είναι απίθανο να υλοποιηθούν. Όμως ακόμα και αν οι μετριοπαθείς της Γαλλίας και της Ιταλίας παραμείνουν στην εξουσία το 2017, η δυσαρέσκεια των δυο λαών με το ευρωπαϊκό κατεστημένο αυξάνεται όλο και περισσότερο.

Οι φωνές που ζητούν μεταρρύθμιση της ΕΕ γίνονται όλο και πιο δυνατές και για πρώτη φορά αυτοί οι διαφωνούντες θα απαιτήσουν τον επαναπατρισμό εξουσιών στις εθνικές κυβερνήσεις, αντί για μεγαλύτερη ευρωπαϊκή ενοποίηση. Οι κυβερνήσεις θα ενεργούν συχνότερα μονομερώς και οι κεντρικοί θεσμοί στις Βρυξέλλες θα αρχίσουν να χάνουν τη σημασία τους. Το σημαντικότερο, τα εκλογικά και πολιτικά συστήματα που πιθανότατα θα κρατήσουν τις αντισυστημικές δυνάμεις μακριά από την εξουσία το 2017, ίσως να μην συνεχίσουν να τις μπλοκάρουν για πολύ καιρό ακόμα, αν δεν βελτιωθούν οι οικονομικές συνθήκες στην Ευρώπη.

Όπως ένα κομμάτι κλασσικής μουσικής, όπου τα όργανα και οι μελωδίες μπαίνουν ένα-ένα, φτάνοντας σε ένα αρμονικό κρεσέντο, αρκετά από τα θέματα που έχουν προκύψει στην Ευρώπη τα τελευταία χρόνια θα μπορούσαν σύντομα να «παίζουν» όλα μαζί.

Το επόμενο έτος, ένας συνδυασμός εθνικιστικών και αντισυστημικών αισθημάτων, δυσεπίλυτων τριβών μεταξύ Βορρά και Νότου, μεταναστευτικής κρίσης, περιφερειοποίησης, εύθραυστων τραπεζικών κλάδων και ανεπάρκειας στη λήψη αποφάσεων, θα μπορούσαν να έρθουν στην επιφάνεια, ανοίγοντας ακόμα περισσότερο τις ρωγμές στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Θεωρητικά, κανένα από τα προβλήματα αυτά από μόνο του δεν θα ήταν τόσο σοβαρό ώστε να καταστρέψει την ευρωζώνη μέσα στους επόμενους 12 μήνες. Μαζί όμως θα μπορούσαν να αποδειχθούν υπερβολικά για να τα αντέξει η ευρωζώνη. Αν και η κατάρρευση της νομισματικής ένωσης τον επόμενο χρόνο δεν είναι πιθανή, ωστόσο είναι δυνατή, κάτι που δείχνει πως το 2017 θα είναι η πιο κρίσιμη χρονιά για την ευρωπαϊκή ενοποίηση από τότε που ξεκίνησαν οι πολλές κρίσης της Ευρώπης.

Άννα ΦαλτάιτςStratfor
Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



13 Δεκ 2016


Του Γιώργου Νούτσου

Είμαστε ταγμένοι στη Δύση. Τελεία και παύλα. Ό,τι και να μας κάνουν, όσα παιχνίδια και να μας παίξουν, όσο κι αν προτάξουν πρωτίστως το δικό τους συμφέρον, εμείς δεν χαμπαριάζουμε. Αυτό θα πει «αλληλεγγύη και προσήλωση σε αρχές και αξίες διαχρονικά απαρασάλευτες»!!!

Βιώνουμε ιστορικά τις πολιτικές των ισχυρών. Σαν χώρα μικρή το δέμας, αλλά τεράστια σε γεωπολιτική αξία, ποιότητα ανθρώπων και παγκόσμια προσφορά, καλούμαστε κάθε φορά να πάρουμε θέση σε όσα στη γειτονιά μας τεκταίνονται, με την αναγκαία «συνεπικουρία» πάντα, των προσφιλών «συμμάχων» μας! Από πάντα, έρμαιο των συμφερόντων τους, συγκυριακά, κερδίσαμε και χάσαμε. Μπορεί με τη βοήθειά τους να αποκτήσαμε την ανεξαρτησία μας με την Εθνικοαπελευθερωτική Επανάσταση του 1821, με την δική τους όμως πάλι συνδρομή, χάσαμε τις προαιώνιες εστίες μας στη Μικρά Ασία, στην Ανατολική Θράκη, στην Κωνσταντινούπολη, στην Ίμβρο και στην Τένεδο, όπως και το 1/3 της Κύπρου μας.

Μια σχέση λοιπόν μίσους και αγάπης, από την οποία έχουμε αποφασίσει ποτέ να μην απεγκλωβιστούμε… Ακόμα κι όταν αντιλαμβανόμαστε για μια ακόμα φορά, πως, σατανικά, παίζουν παιχνίδια στις πλάτες μας. Επίκαιρο όσο ποτέ το Μεταναστευτικό πρόβλημα, απειλεί να βάλει μπουρλότο στην ίδια μας την ύπαρξη.
Αυτό που πασχίζουμε να αποφύγουμε, με κόστος αιματηρό είναι η αλήθεια – και αναφέρομαι στην με τεράστιο κόστος ενίσχυση της αποτρεπτικής μας δύναμης μέσα από κατευθυνόμενα αλλά αναγκαία εξοπλιστικά προγράμματα - κινδυνεύουμε να το πάθουμε στην παρούσα συγκυρία, ακριβώς επειδή πειθήνια, ακολουθούμε «τοις των άλλων ρήμασι», κι αναφέρομαι στις υποχρεώσεις μας, όπως αυτές προκύπτουν από την συμμετοχή μας στη μεγάλη Ευρωπαϊκό οικογένεια και την Συνθήκη Σένγκεν που θεματικά την συνεπικουρεί!

Οι εταίροι μας, ξέρουν καλά τη δουλειά τους. Αδιαφορούν σε βαθμό εκστατικό, για εμάς, για την υπόστασή μας, για τα εξωτερικά σύνορα του κοινού μας σπιτιού, της Ευρώπης, για τα Εθνικά μας σύνορα και προετοιμάζονται να αντιμετωπίσουν τις ορδές των Ερντογανικών μεταναστευτικών ροών, κλείνοντας ερμητικά τα σύνορα τους στα βόρεια δικά μας σύνορα!
Τι αποδεικνύει αυτό καλοί μου φίλοι; Άκρατο καιροσκοπισμό και φιλοτομαρισμό. Απόλυτη ιδιοτέλεια που γράφει στα παλαιότερα των υποδημάτων τους συμμαχίες, κοινά οράματα, υπογραφές, ακόμα κι αυτή την ίδια την γεωγραφική και γεωπολιτική υπόσταση του δημιουργήματός τους για το οποίο εδώ και 70 χρόνια παλεύουν – στην Ε.Ε. αναφέρομαι και τις στοχεύσεις της – απλά, και μόνο γιατί νιώθουν πως αυτή τη φορά πραγματικά απειλούνται!

Είναι από τις ελάχιστες φορές ίσως από την δημιουργία του Ευρωπαϊκού οικοδομήματος, που αποδεικνύονται τόσο φοβισμένοι, ανασφαλείς, ανεπαρκείς και λίγοι. Δεν διστάζουν να ρίξουν μαύρο στο Ευρωπαϊκό κεκτημένο, να ακυρώσουν τις μεγαλόστομες διακηρύξεις τους για την μια, μεγάλη και ενιαία Ευρωπαϊκή οικογένεια, να δημιουργήσουν μια ακόμα – σύγχρονη τη φορά αυτή « Ιφιγένεια» - βορά, στην Ισλαμοφασιστική μανία του νέο-Σουλτάνου και κατευναστική των δόλιων και αντιφατικών - με τις μέχρι σήμερα δήθεν παγκοσμιοποιητικές τους πολιτικές – επιλογών, για προάσπιση των δικών τους Κρατών, Εθνικών συμφερόντων και στενών συμφερόντων των δικών τους και μόνο πολιτών…!

Και μπροστά σε όλα αυτά, στεκόμαστε εμείς. Ανίκανοι και ανήμποροι, όχι μόνο να αντιδράσουμε, αλλά, έστω και να υπονοήσουμε, πως και από την δική μας μεριά, δεν υπάρχουν πια θέσφατα!
Δεν υπάρχουν δεδομένες βεβαιότητες υποταγής!
Ούτε μονόπλευρης αφοσίωσης, την ώρα που τα πάντα γύρω μας καταρρέουν κι όλοι ανεξαίρετα προσβλέπουν στις κυοφορούμενες τεράστιας εμβέλειας συνοριακές και γεωστρατηγικές αλλαγές, που κυοφορούνται και οσονούπω θα αποκτήσουν χαρακτηριστικά πάγιων και εφαρμοσμένων πολιτικών!

Θα πρέπει επιτέλους να αποτινάξουμε από πάνω μας, την ιδιότητα «του δεδομένου»… του «υποτακτικού»… του «νέο-ραγιά». Γιατί τίποτα πια δεν είναι όπως πριν και γιατί τίποτα πια, δεν θεωρείται δεδομένο.
Η εκλογή Τραμπ στην Αμερική, δείχνει το δρόμο, την ώρα που ο ίδιος έρχεται και αμφισβητεί την ίδια την υπόσταση του μεταπολεμικού ΝΑΤΟ, εξετάζοντας την πιθανότητα οι Ηνωμένες Πολιτείες να αποχωρήσουν από αυτό, ή να αναζητήσει μια κοινή πλατφόρμα συνεννόησης με την Ρωσία του Πούτιν, ή να αναγνωρίσει την παραμονή του Άσαντ στη Συρία…
Πράγματα που σαφέστατα θα έπρεπε να μας παρακινήσουν και μας, να κινηθούμε διασταλτικά και εναλλακτικά!

Σ’ αυτή την ιστορική περίοδο των μεγάλων αλλαγών, είναι καλά, να αφήσουμε κατά μέρος τους παγκοσμιοποιητικούς μεγαλοϊδεατισμούς και να φροντίσουμε πρωτίστως το σπίτι μας και τους ανθρώπους του.
Έχουμε ανάγκη τους πάντες κι όχι μόνον τους εκ Δυσμών «φίλους» μας.
Αναγκαία όσο ποτέ η επαναχάραξη της Εξωτερικής μας πολιτικής.
Όπως επίσης αναγκαία όσο ποτέ η ισχυρή αποτρεπτική μας ισχύς και η εμμονή, συνάμα με την απόλυτη προσήλωση, στις Αρχές της αυθυπόστατης ιστορικής μακροημέρευσης του Ελληνισμού στο διάβα των αιώνων!
Τολμήστε «μειράκια» της πολιτικής μας ζωής, για το απονενοημένο και το απίθανο...!
Εξάλλου, πάντα με τέτοιες απιθανότητες, καταφέρναμε να μένουμε ζωντανοί και να κερδίζουμε την αναγνώριση και τον θαυμασμό - ενίοτε και την βοήθεια - των ισχυρών της γης…!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


29 Νοε 2016


Του Κωνσταντίνου Βέργου

Οι οικονομικές και πολιτικές αλλαγές σε Ευρώπη και ΗΠΑ δείχνουν ότι το παγκόσμιο τραίνο αλλάζει πορεία και κατευθύνεται από τα πηγάδια της παγκοσμιοποίησης στα λιβάδια των εθνικών αγορών. Αυτή η αλλαγή πορείας έχει όχι μόνο νέους οδηγούς, όπως τον Donald Trump, αλλά και νέους επιβάτες, νέους πρωταγωνιστές. Πού ακριβώς βαδίζουμε και ποιος κερδίζει;

Τα προηγούμενα 40 χρόνια οδήγησαν σε μια πρωτοφανή, σε τόσο σύντομο διάστημα, μεταβολή των χαρακτηριστικών των παγκόσμιων αγορών εμπορευμάτων και υπηρεσιών. Το διεθνές εμπόριο, που το 1963 αποτελούσε το 22% μόλις του παγκόσμιου ΑΕΠ, έφτασε να αποτελεί το 65% του Παγκόσμιου ΑΕΠ το 2008, τη χρονιά που ξέσπασε η πρόσφατη παγκόσμια οικονομική κρίση.

Όμως, παρότι υπήρξε κατά την περίοδο 1970 -1980 όφελος για όλους, τα τελευταία 30 χρόνια τα οφέλη από αυτή την εξάπλωση, από αυτή την απίστευτη οικονομική επανάσταση, δεν πέρασαν το κατώφλι των εγχώριων εταιριών της Ευρώπης και των ΗΠΑ, ούτε των εργαζομένων τους, κατευθύνθηκαν στις τσέπες μιας ομάδας πολυεθνικών εταιριών. Μέσα σε 25 χρόνια, από το 1982 ως το 2007, οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες, που από 5% των κερδών τώρα κάνουν περίπου 20% των παγκόσμιων κερδών, οδήγησαν σε πραγματικές μειώσεις τους μισθούς και τα κέρδη των εγχώριων εταιριών, ενώ κατεύθυναν την τεράστια υπεραξία σε εξωτικούς παραδείσους, ξεπλένονταν τα κέρδη σε περιοχές όπως Σιγκαπούρη (Πολυεθνικές από Ασία και Ωκεανία), Παρθένες Νήσους (Δυτικές Τράπεζες) και Λουξεμβούργο (Δυτικές πολυεθνικές με αντικείμενο της βιομηχανία), μέσα από τριγωνικές συναλλαγές, υπερτιμολογήσεις και εταιρίες-φαντάσματα.

Οι απώλειες εισοδημάτων για εργαζόμενους και εθνικές εταιρίες δεν έγιναν άμεσα αντιληπτές στο διάστημα αυτό λόγω της τεράστιας πτώσης των επιτοκίων από 20% το 1980 σε 2%, και καθώς το χαμένο εισόδημα των πολιτών, αντικαταστάθηκε από δάνεια (στεγαστικά και καταναλωτικά), ο δανεισμός πλέον των πολιτών, που ήταν λιγότερο από 20% του ΑΕΠ, έφτασε το 150% πλέον στις μεγάλες χώρες της δύσης, ενώ το προνομιακό φορολογικό καθεστώς και οι διαρκείς χρεοκοπίες των τραπεζών οδήγησαν σε οικονομικό αδιέξοδο ακόμη και τα κράτη, με χρέη που είναι στο πρωτοφανές επίπεδο του 100% κατά μέσο όρο, υψηλότερο από εκείνο που διαμορφώθηκε στον πόλεμο!

Στην Ευρωζώνη το πρόβλημα έγινε χειρότερο την τελευταία δεκαετία, σύμφωνα με σχετική πρόσφατη έκθεση αναλυτών της Deutsche Bank, λόγω του ενιαίου νομίσματος, που δεν επέτρεψε την προσαρμογή των εθνικών οικονομιών χωρών όπως Ιταλίας, Γαλλίας, Ισπανίας και Ελλάδος, μέσα από τη ανταγωνιστική νομισματική διολίσθηση, οδηγώντας σε ασύμμετρα εμπορικά κέρδη υπέρ της Γερμανίας. Από την άλλη, η υπερχείλιση των αγορών με 1 δις από φτηνό εργατικό δυναμικό, από Ανατολική Ευρώπη ως… Ινδία, ενίσχυσε περαιτέρω την ασύμμετρη ανάπτυξη, με τεράστιες απώλειες για την αστική και εργατική τάξη της δύσης εις όφελος 300 πολυεθνικών. Αυτή η τάση φαίνεται ότι φτάνει στο τέλος της για λόγους μακροοικονομικούς (δημογραφικό, χρεοκοπίες κρατών) και πολιτικούς (Αγγλία, ΗΠΑ, αγανάκτηση πολιτών).

Η επιστροφή στις εθνικές οικονομίες, που ξεκίνησε από την Αγγλία, και ακολουθείται από τον νέο Αμερικανό πρόεδρο αποτελεί τάση που θα οδηγήσει σε αναζωογόνηση την μεσαία τάξη της δύσης, οδηγώντας σε υψηλότερη απασχόληση, μισθολογικά δεδομένα, και υψηλότερα εταιρικά κέρδη για τις εθνικές εταιρίες οι οποίες επί χρόνια υπερφορολογούνταν την στιγμή που πολυεθνικές σαν την Amazon, Starbucks, Apple ενώ έκαναν αμύθητα κέρδη φαίνεται ότι δεν πλήρωναν φόρους περισσότερους, σε μερικές περιπτώσεις, από την αξία ενός… πιάτου φασολιών! Το γκρέμισμα, τέλος των τερατωδών συμφωνών τύπου TTIP, που επέτρεπαν σκανδαλώδες καθεστώς για τις πολυεθνικές, αν επιτευχθεί, αποτελεί σημείο-ορόσημο, όπως τη μάχη του Σταλιγκραντ στο Β Παγκόσμιο πόλεμο που γκρέμισε την επέλαση του Χίτλερ, επιτρέποντας στα έθνη να βρουν ξανά τον ρόλο τους στην ιστορία ξαναχτίζοντας τις οικονομίες με όφελος για όλους.

* Ο κ. Κωνσταντίνος Βέργος είναι Καθηγητής Χρηματοοικονομικών, Πανεπιστήμιο Πόρτσμουθ, Αγγλία
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


25 Νοε 2016


Η Ελλάδα στη συμμαχία των ηττημένων της παγκοσμιοποίησης

Του Νίκου Ιγγλέση

Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ, Μπαράκ Ομπάμα, δύο μήνες πριν παραδώσει τα κλειδιά του Λευκού Οίκου στο μεγάλο νικητή των αμερικανικών εκλογών της 8ης Νοεμβρίου, Ντόλαλντ Τραμπ, επισκέφθηκε για πρώτη φορά την Ελλάδα.

Κατά την άφιξή του στην Αθήνα, ο αμερικανός πρόεδρος δήλωσε ότι η επίσκεψή του στη χώρα μας ήταν μια πολύ παλιά επιθυμία του, αλλά φαίνεται ότι επί οκτώ χρόνια δεν είχε καταφέρει να την ικανοποιήσει!

Αντίθετα, στην πρώτη περιοδεία του εκτός αμερικανικού εδάφους, τον Απρίλιο του 2009, είχε ευτυχήσει να επισκεφθεί τη γειτονική Τουρκία. Θυμίζουμε ότι σ’ εκείνη την επίσκεψή του ο Μπαράκ Ομπάμα είχε αποκαλέσει την Τουρκία «ευρωπαϊκή χώρα», προκειμένου να ωθήσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις της με την Ευρωπαϊκή ‘Ενωση. Μιλώντας δε στην τουρκική Εθνοσυνέλευση χαρακτήρισε τη Μικρασιατική Εκστρατεία ως προσπάθεια κάποιων (σ.σ. των Ελλήνων) να αναστήσουν μια αρχαία αυτοκρατορία! Φαίνεται ότι κανείς από τους ανιστόρητους συμβούλους του δεν του είχε εξηγήσει ότι οι Έλληνες πολέμησαν στη Μικρά Ασία για να υπερασπιστούν τους ομοεθνείς τους και τους άλλους χριστιανικούς πληθυσμούς από την εθνοκάθαρση που εφάρμοζε ο στρατός του Μουσταφά Κεμάλ και οι άτακτοι Τσέτες του. Μια εθνοκάθαρση που είχε αρχίσει πριν αποβιβαστεί ο ελληνικός στρατός στη Σμύρνη με εντολή των συμμάχων – νικητών (συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ) του Α΄Παγκοσμίου Πολέμου.

Η τελευταία περιοδεία του αμερικανού προέδρου στην Ελλάδα, Γερμανία και Περού σχεδιάστηκε για να αποτελέσει ένα πανηγυρικό απολογισμό του έργου του πριν παραδόσει τη συνέχισή του στη Χίλαρι Κλίντον. Όταν όμως οι άνθρωποι κάνουν σχέδια, οι θεοί γελούν. Ο Μπαράκ Ομπάμα κοιμήθηκε με τη Χίλαρι και ξύπνησε με τον Ντόναλντ, κι έτσι η περιοδεία του αναγκαστικά άλλαξε στόχο. Πλέον καλούνταν να υπερασπιστεί την οκταετή θητεία του και αυτό επιχείρησε με την ομιλία του στην Αθήνα.

Η ατζέντα Τραμπ

Για να αντιληφθούμε τι προσπαθεί να υπερασπιστεί ο Μπαράκ Ομπάμα πρέπει να κατανοήσουμε αυτό που συνέβη στις ΗΠΑ τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Ένας πρωτοεμφανιζόμενος - στην πολιτική σκηνή - επιχειρηματίας, ο Ντόναλντ Τραμπ κατέθεσε μια ριζοσπαστική και αντισυστημική ατζέντα, τα βασικά σημεία της οποίας είναι:

1. Πλήρης αντίθεση στο ελεύθερο – χωρίς δασμούς – εμπόριο που στερεί θέσεις εργασίας από του Αμερικανούς και αυξάνει την ανεργία. Αναθεώρηση της Συμφωνίας Διεθνούς Εμπορίου NAFTA (ΗΠΑ – Καναδάς – Μεξικό). Μη επικύρωση της Συμφωνίας ΤΤΡ (ΗΠΑ με άλλες έντεκα χώρες της Αμερικής, της Ασίας, την Αυστραλία και τη Ν. Ζηλανδία). Μη υπογραφή της Συμφωνίας ΤΤΙΡ (ΗΠΑ – ΕΕ). Οι μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις ένιωσαν το εδαφος να χάνεται κάτω από τα πόδια τους. Η πρόθεση επιβολής δασμών προκάλεσε πανικό στις μεγάλες εξαγωγικές χώρες όπως η Γερμανία και η Κίνα.
2. Φραγμό την ανεξέλεγκτη μετανάστευση, που συμπιέζει την αμοιβή της εργασίας στο εσωτερικό των ΗΠΑ, με την κατασκευή ενός φράχτη στα σύνορα με το Μεξικό και την απέλαση όσων έχουν εισέλθει παράνομα στη χώρα.
3. Αναθεώρηση των τεράστιων αμερικανικών αμυντικών δαπανών για το ΝΑΤΟ. Οι σύμμαχοι θα πρέπει να αναλάβουν το οικονομικό βάρος που τους αναλογεί αν θέλουν, σε περίπτωση ανάγκης, να έχουν την υποστήριξη των ΗΠΑ. Μεγάλη αναταραχή προκλήθηκε ιδιαίτερα στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης που θεωρούν ότι απειλούνται από τη Ρωσία.
4. Διάλογος και όχι επιβολή κυρώσεων και αντιπαράθεση με τη Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν για τη διευθέτηση διεθνών ζητημάτων όπως αυτά της Συρίας και της Ουκρανίας.

Η επίθεση του συστήματος

Οι θέσεις αυτές προκάλεσαν διεθνή αναταραχή γιατί έθιγαν την «ιερή αγελάδα» του υπάρχοντος συστήματος, την παγκοσμιοποίηση (globalisation). Θυμίζουμε ότι οι τρείς βασικοί πυλώνες της παγκοσμιοποίησης, του ανώτατου σταδίου του καπιταλισμού, είναι: α) η ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων, β) η ελεύθερη διακίνηση αγαθών – υπηρεσιών και γ) η ελεύθερη διακίνηση των ανθρώπων (ανοιχτά σύνορα). Η Χίλαρι Κλίντον κατηγόρησε τον Ντόναλντ Τραμπ ότι διχάζει τον αμερικανικό λαό, αλλά αυτός μίλησε για ένα κίνημα ξεσηκωμνού (rebellion) ενάντια στη διεφθαρμένη γραφειοκρατία της Ουάσιγκτον και τα συμφέροντα των μεγάλων πολυεθνικών εταιρειών.

Από την αρχή της εκλογικής κούρσας ο Ντόναλντ Τραμπ δέχτηκε μια πρωτοφανή επικοινωνιακή επίθεση όχι μόνο στο εσωτερικό των ΗΠΑ αλλά και σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι χαρακτηρισμοί που του αποδόθηκαν ξεπερνούν κατά πολύ και αυτούς που αποδίδονται στον ηγέτη της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν. Ενδεικτικά καταγράφουμε μερικούς μόνο απ’ αυτούς: Ξενοφοβικός, ρατσιστής, εχθρός των μουσουλμάνων, ακροδεξιός, φασίστας, μισογύνης, σεξιστής, ναρκισσιστής, μισαλλόδοξος, υποκριτής, συγκρουσιακός, ανεξέλεγκτος, χαμαιλέων, άσχετος με την πολιτική, λαϊκιστής, λαοπλάνος, επικίνδυνος κλόουν και συνεργάτης των Ρώσων.

Globalists vs Local Societies

Απέναντι σ’ αυτόν τον «κίνδυνο» για την Αμερική και όλο τον πλανήτη, που ενσάρκωνε ένας άνθρωπος, πίσω από τη Χίλαρι Κλίντον συστρατεύτηκαν ο Μπαράκ Ομπάμα, που μετατράπηκε σε κομματάρχη - πρωτοφανές για εν ενεργεία Πρόεδρο να μιλάει στις συγκεντρώσεις υποψηφίου -, η συντηρητική ηγεσία του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, το σύνολο σχεδόν των μεγάλων έντυπων και ηλεκτρονικών μέσων ενημέρωσης, οι σταρ του Χόλιγουντ, οι φίρμες της μουσικής σκηνής και του αθλητισμού καθώς και ξένοι ηγέτες όπως ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, ο πρωθυπουργός της Ιταλίας Ματέο Ρέντσι, ο πρόεδρος της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Μάρτιν Σουλτς κ.ά. Οι χορηγοί (μεγάλες εταιρείες, funds, ιδρύματα) έδιναν εκατομμύρια δολάρια για να ενισχύσουν τη Χίλαρι Κλίντον αλλά μόνο μερικές χιλιάδες για τον Ντόναλντ Τραμπ. Θα πρέπει το διακύβευμα να είναι πολύ μεγάλο για να δημιουργηθεί τέτοια πανστρατιά.

Η πραγματικότητα είναι ότι, όπως στο βρετανικό δημοψήφισμα, έτσι και στις αμερικανικές εκλογές, η σύγκρουση δεν ήταν μεταξύ Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς ή μεταξύ συντηρητικών και προοδευτικών. Η σύγκρουση ήταν ανάμεσα στους «globalists» (τους οπαδούς της παγκοσμιοποίησης) και τις «local societies» (τις τοπικές κοινωνίες - τους λαούς των κρατών). Η πανστρατιά της παγκοσμιοποίησης ηττήθηκε από τον Ντόναλντ Τραμπ, ενώ οι εταιρείες δημοσκοπήσεων, που έδιναν προβάδισμα, καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο, στην εκλεκτή του συστήματος Χίλαρι Κλίντον, εξευτελίστηκαν για ακόμη μία φορά.

Η ελληνική επιλογή

Μετά τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ οι επιθέσεις εναντίον του συνεχίστηκαν. Η ελληνική κυβέρνηση, τα κόμματα της μνημονιακής αντιπολίτευσης και τα συστημικά μέσα προπαγάνδας δεν έκρυψαν την απογοήτευση και τη δυσαρέσκειά τους για το εκλογικό αποτέλεσμα. Όλοι εξέφρασαν την εκτίμηση ότι η γραφειοκρατία και τα διάφορα ισχυρά κέντρα εξουσίας θα εμποδίσουν το νεοεκλεγέντα πρόεδρο να υλοποιήσει τις εξαγγελίες του. Αυτό είναι πιθανό να συμβεί, αλλά θα το διαπιστώσουμε στο μέλλον.

Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ και αντιπροέδρου στο Ευρωκοινοβούλιο Δημήτρη Παπαδημούλη την επομένη των αμερικανικών εκλογών: «Η νίκη Τραμπ αποτελεί ένα αρνητικό σοκ, μια σοβαρή αρνητική εξέλιξη για τη δημοκρατία και τη σταθερότητα σε όλο τον πλανήτη…Το οδυνηρό σοκ μπορεί να είναι κι ένα εγερτήριο μήνυμα για ένα ευρύ αντιφασιστικό - δημοκρατικό μέτωπο, παντού στον κόσμο, προκειμένου να αντιμετωπιστούν οι κίνδυνοι που σηματοδοτεί η νίκη Τραμπ». Αν καταλάβαμε καλά, ο κ. Παπαδημούλης ζητάει τη δημιουργία ενός αντιφασιστικού μετώπου ενάντια στο νέο αμερικανό πρόεδρο για να μπορούμε μετά να κατηγορούμε τις ΗΠΑ για ανθελληνική στάση. Για τον ολοκληρωτισμό της παγκοσμιοποίησης που καταδικάζει ολόκληρους λαούς στην εξαθλίωση και το θάνατο ο κ. Παπαδημούλης δεν είπε τίποτα.

Ο διορατικός Ερντογάν

Στην άλλη πλευρά του Αιγαίου ο νέο-οθωμανός Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ξέχασε πάραυτα την εξαγγελία του Ντόναλντ Τραμπ για προσωρινή απαγόρευση εισόδου των μουσουλμάνων στις ΗΠΑ και αμέσως μετά τις εκλογές του τηλεφώνησε για να τον συγχαρεί, να επιβεβαιώσει τη σταθερή συμπαράσταση της χώρας του στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους (ISIS) , να του ζητήσει την έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν και να προτείνει τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Συρία προκειμένου οι υποστηριζόμενοι από την Τουρκία αντάρτες να μην κινδυνεύουν από τη συριακή και ρωσική αεροπορία.

Δύο μέρες αργότερα, σύμφωνα με δημοσιεύματα τουρκικών εφημερίδων, ο Ταγίπ Ερντογάν επικοινώνησε ξανά με τον Ντόναλντ Τραμπ και του ζήτησε να επισκεφθεί την Τουρκία στην πρώτη περιοδεία που θα κάνει εκτός ΗΠΑ μετά την ορκομοσία του.

Παράλληλα το τουρκικό λόμπι στην Αμερική δραστηριοποιήθηκε προκειμένου να επηρεάζει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο αριθμό προσώπων που θα πάρουν θέσεις ευθύνης στη νέα κυβέρνηση. Μεταξύ αυτών είναι και ο απόστρατος υποστράτηγος Μάϊκλ Φλιν πρώην διευθυντής της υπηρεσίας Ασφαλείας των Ενόπλων δυνάμεων (DIA) που, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, προορίζεται για Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του νέου προέδρου. Εμείς θα απαντήσουμε με το αντιφασιστικό μέτωπο!

Το Μανιφέστο Ομπάμα

Μέσα σ’ αυτές τις κοσμοϊστορικές εξελίξεις ο Μπαράκ Ομπάμα ήρθε στην Ελλάδα. Στην ομιλία του στο Ίδρυμα «Σταύρος Νιάρχος» μίλησε για το όραμά του για τη δημοκρατία που το συνέδεσε αριστοτεχνικά με τη δημοκρατία της αρχαίας Αθήνας και τον Περικλή. Αναφέρθηκε στους κινδύνους από την ενισχυση της λαϊκίστικης ρητορικής της Δεξιάς και της Αριστεράς, στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Προειδοποίησε για την άνοδο του εθνικισμού, της εθνικής ταυτότητας που κτίζεται γύρω από ένα «εμείς» και ένα «αυτοί». Συνεχάρει τους Έλληνες για τη συμπόνια και τη γενναιοδωρία που δείχνουν στους πρόσφυγες και πρόσθεσε ότι η δημοκρατία τους ανοίγει την αγκαλιά της. Τέλος είπε ότι το μονοπάτι της παγκοσμιοποίησης πρέπει να καλυτερεύσει!

Ο απερχόμενος πρόεδρος των ΗΠΑ χρησιμοποίησε την Αθήνα για να παρουσιάσει ένα Μανιφέστο υπέρ της παγκοσμιοποίησης κάτω από το παγκόσμιο σύμβολο του Ιερού Βράχου της Ακρόπολης. Θα μπορούσε κανείς να πει στον επικοινωνιακό πλην ανιστόρητο Μπαράκ Ομπάμα ότι η εθνική ταυτότητα δε χτίζεται από την άνοδο του εθνικισμού, αλλά ενυπάρχει στην ανθρώπινη ιστορία περνώντας από τη φυλή στο γένος και στη συνέχεια στο έθνος. Εθνική ταυτότητα είναι, κατά τον Ηρόδοτο, το όμαιμον, το ομόγλωσσον, το ομόθρησκον. Επίσης θα μπορούσε να του πει ότι οι πρόσφυγες είναι τα θύματα των δικών του πολιτικών, την τελευταία οκταετία, που για γεωπολιτικούς και οικονομικούς λόγους ενθάρρυναν, χρηματοδότησαν και εξόπλισαν διάφορες οργανώσεις που εκπροσωπούν εθνικές ή θρησκευτικές μειονότητες, προκειμένου να ανατρέψουν μη αρεστές κυβερνήσεις, όπως π.χ. στη Λιβύη και στη Συρία.

Μετά την Αθήνα ο Μπαράκ Ομπάμα πήγε στο Βερολίνο όπου υπέγραψε από κοινού με την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ ένα άρθρο - δημοσιεύηκε στο γερμανικό οικονομικό περιοδικό Wirtschafts Woche - στο οποίο τονίζεται ότι δεν υπάρχει επιστροφή στον κόσμο που υπήρχε πριν την παγκοσμιοποίηση. Στη συνέχεια πραγματοποιήθηκε άτυπη Σύνοδος Κορυφής με τους ηγέτες της Αμερικής και των πέντε μεγαλύτερων χωρών της Ευρώπης προκειμένου να δημιουργηθεί μια Διεθνής υπέρ της παγκοσμιοποίησης και ενάντια σε όσους την αμφισβητούν. Στη Σύνοδο συζητήθηκε και η παράταση των κυρώσεων κατά της Ρωσίας για να δεσμευτεί προκαταβολικά ο Ντόναλντ Τραμπ. Η προσπάθεια συνεχίστηκε στο Περού.

Δυστυχώς στην Ελλάδα που καταστράφηκε οικονομικά και κοινωνικά από την παγκοσμιοποίηση και το ευρωπαϊκό υποσύνολό της, την ΕΕ και την Ευρωζώνη, επικρατεί πολιτικός αυτισμός. Δέσμιες ιδεοληψιών, οι ετεροπροσδιορισμένες ηγεσίες των μνημονιακών κομμάτων σύρουν τη χώρα σε συμμαχία με τους ηττημένους. Όπως είχε πει ο Ταλεϋράνδος «Είναι κάτι χειρότερο από έγκλημα, είναι λάθος».

Υ.Γ.: Ο Αστέρας της Βουλιαγμένης στον οποίο κατέλησε ο Μπαράκ Ομπάμα ανήκει κατά ποσοστό περίπου 33% στον τουρκικό όμιλο Dogus. Ο ίδιος όμιλος ελέγχει σε ποσοστό 90% τις μαρίνες Γουβιών Κέρκυρας και Λευκάδας, κατά 75% τη μαρίνα Ζέας και κατά 32,2% τη μαρίνα Φλοίσβου. Ο τουρκικός όμιλος Dogus αγόρασε πρόσφατα και το 50% του Χίλτον των Αθηνών. Όταν οι Τούρκοι παραβιάζουν κάθε μέρα τον εναέριο χώρο της πατρίδας μας και οι πιλότοι της πολεμικής αεροπορίας δίνουν ηρωϊκές μάχες για να τους αναχαιτίζουν, όταν κατεχουν επί 42 χρόνια το 38% της Κύπρου, οι πολιτικοί κατ’ εντολή των δανειστών ξεπουλάνε τα φιλέτα της Ελλάδας. Αυτό θα πει μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις γι’ αυτούς που δεν καταλαβαίνουν τι εστί παγκοσμιοποίηση.

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο περιοδικό ΕΠΙΚΑΙΡΑ στις 25-11-2016



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


22 Νοε 2016


Το χάρισμα να προβλέπεις αυτό που έρχεται και να εντοπίζεις τις ρίζες του κακού λείπει από τους περισσότερους “τεχνοκράτες” της ιστορίας και της οικονομίας ή τους περισπούδαστους οπαδούς της παγκοσμιοποίησης

Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη
“Την ώρα που αεροκοπάνε οι άρχοντες περί
δημοκρατικής τάξης,
ανάμεσά μας οι αμίλητοι ζούνε.
Κι όσο σαν δούλοι εμείς μένουμε σιωπηλοί,
οι ηγεμόνες δυναμώνουν,
ξεσκίζουν, βιάζουν, ληστεύουν,
των ανυπόταχτων τα μούτρα τσαλακώνουν”
Επίκαιροι Αμίλητοι, του Μαγιακόφσκυ, σε μετάφραση Γιάννη Ρίτσου
Το χάρισμα να προβλέπεις αυτό που έρχεται και να εντοπίζεις τις ρίζες του κακού λείπει από τους περισσότερους “τεχνοκράτες” της ιστορίας και της οικονομίας ή τους περισπούδαστους οπαδούς της παγκοσμιοποίησης. Όμως, οι μεγάλοι μυθιστοριογράφοι διαθέτουν αυτή την υπεροχή να πηγαίνουν κατ' ευθείαν στην αλήθεια, “πιάνοντας” το κλίμα της κοινωνίας ή την φύση ενός ιστορικού φαινομένου. Έτσι, τα βιβλία του Όργουελ ή του Ζαμιάτιν, όπως και πολλά έργα επιστημονικής φαντασίας (π.χ. Οι Επικυρίαρχοι: Το Τέλος της Παιδικής Ηλικίας του Άρθουρ Κλαρκ) μας δίδαξαν περισσότερα για την απειλή του τεχνολογικού Μεσαίωνα και του ολοκληρωτισμού της Παγκοσμιοποίησης απ' ό,τι η πολιτική οικονομία.

Το ίδιο συμβαίνει και με τα μεγάλα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης. Το φιλμ του Στάνλεϋ Κιούμπρικ Δρ Strangelove παίχθηκε το 1963 και είναι αξέχαστο κυρίως για την κωμική ευφυΐα του Πήτερ Σέλλερς. Το φιλμ αποτύπωσε με ακρίβεια την υψηλή παραφροσύνη ενός εξαιρετικού είδους ανθρώπων: του τύπου του Βέρνερ φον Μπράουν, του πυραυλικού επιστήμονα, σχεδιαστή των πυραύλων V2 που, πριν “πάνε” στο φεγγάρι, αιματοκύλισαν τελετουργικά το Λονδίνο κατά την διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Ή του Αμερικανού πτέραρχου Κέρτις ΛεΜάϊ, υπέρμαχου της χρήσης πυρηνικών όπλων κατά την διάρκεια του πολέμου του Βιετνάμ, ο οποίος επέμενε: “Στείλτε τους πίσω στη Λίθινη Εποχή”.

Πόσο αληθινά επικίνδυνη φαντάζει και σήμερα αυτή η προτροπή με τους μισότρελλους εγκληματίες “ηγέτες” της αποτυχημένης παγκοσμιοποίησης που έχουμε μπλέξει. Ο κόσμος διαφεντεύεται εν κρυπτώ, από ανθρώπους των παρασκηνίων και κάποιους “εκλεγμένους” και μη-εκλεγμένους (βλ. Ε.Ε.) γραφειοκράτες που δρουν ως μαριονέττες. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες δεν είναι παρά ενεργούμενα των τραπεζιτικών οικογενειών, των δυναστειών του πετρελαίου, πολλών ισχυρών καρτέλ κατασκευαστών όπλων και, πάνω απ' όλα, ορισμένων μυστικών εταιρειών.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση στην ουσία είναι γνήσιος έρπων ολοκληρωτισμός που επιβάλλεται περισσότερο αθόρυβα παρά με την χρήση ένοπλης βίας. Μην περιμένετε να σας το πουν αυτό τα καθεστωτικά ΜΜΕ...

Οι ελίτ έχουν κηρύξει ανοιχτά τον πόλεμο στην ανθρωπότητα, σύμφωνα με ένα άρθρο του Foreign Policy, επιθεώρησης του πανίσχυρου CFR, το οποίο προέτρεπε το καλοκαίρι “τις ελίτ να σηκωθούν ενάντια στις αμαθείς μάζες”, που εναντιώνονται στα σχέδια των τραπεζιτών και των αρχηγών κρατών της Δύσης...

Αυτοί οι αδίστακτοι τύποι είναι ικανοί να προκαλέσουν τον Απόλυτο Τρόμο προκειμένου να υποταχθεί η ανθρωπότητα στην Παγκόσμια Υπερκυβέρνηση. Ετοιμάζουν έναν υπέρ-στρατό για να έχουν τον έλεγχο και να εξαπολύουν πολέμους, λιμούς και επιδημίες πάνω στις μάζες.

Κατέχουν υπερτεχνολογία που δεν μπορούμε να φαντασθούμε, που περιλαμβάνει ραδιονικά (radionic weapon systems) και ψυχοτρονικά οπλικά συστήματα, καθώς και προχωρημένο εξοπλισμό για να “ελέγξουν” ή να χειραγωγήσουν το ανθρώπινο μυαλό.

Κι όμως, αυτοί οι πανίσχυροι Επικυρίαρχοι βρίσκονται σε πανικό. Τα πράγματα γίνονται όλο και πιο περίεργα και ασταθή κάθε μέρα καθώς η ανθρωπότητα φθάνει στην χρονική στιγμή όπου πρόκειται να αφυπνισθεί...

Η οικονομική κατάρρευση και η χρηματοπιστωτική κρίση μπορεί να συμβεί πλέον ανά πάσα στιγμή. Τα σημεία βοούν, όλοι καταλαβαίνουν ότι τα σύννεφα μαζεύονται και οι φύλακες έχουν γνώσιν...

Οι μετοχές των μεγάλων τραπεζών είναι σε πορεία πλήρους κατάρρευσης και τις διασώζουν με πρόσκαιρες ταχυδακτυλουργίες. Η Deutsche Bank, η σημαντικότερη τράπεζα στην Ε.Ε., αντιμετωπίζει ένα μεγάλο “πρόβλημα ρευστότητας”. Η γενική και αόριστη παγκοσμιοποίηση έχει εξωκείλει, η αμερικανοτραφής παγκόσμια τάξη τελειώνει, η παγκόσμια σκακιέρα έχει “σπάσει”, καθ' ομολογία των ίδιων των εμπνευστών της. Δεν υπήρξε ποτέ όραμα και ιδέα για τους πολλούς, ούτε πνευματική τροφή για το μέλλον. Μέσα σ' έναν χρόνο από σήμερα, έως το φθινόπωρο του 2017, θα συμβούν αιφνιδιαστικά, καταλυτικά και κοσμοϊστορικά γεγονότα. Όλοι οι αρμοί έχουν αρχίσει να τρίζουνε.

Η Δημοκρατία, όπως την γνωρίσαμε στην Δύση, έχει πεθάνει, είναι ένα φάντασμα, και σύντομα θα ανακοινωθεί κι επίσημα ο θάνατός της... Το ίδιο θα γίνει και με την έννοια της “παγκοσμιοποίησης” όπως την ξέραμε -ή μάλλον όπως μας την μάθανε υποχρεωτικά- τις τελευταίες πέντε δεκαετίες.

Η ελληνική φιλοσοφία μάς δίδαξε ότι την δημοκρατία την χωρίζει ένα βήμα από την τυραννία.

Αυτό συμβαίνει σήμερα όπου η δυτική κοινοβουλευτική “ρεπούμπλικα” διαστρεβλώνεται σε κάτι “δαιμονικό” κι αλλόκοτο.
Τώρα είναι η καθοριστική στιγμή που ή αυτή η πλαστή ελευθερία θα φθάσει σε ανοικτή σκλαβιά, ή θα τελειώσει το “πείραμα” από την αφύπνιση των λαών.

Όλα αυτά δεν θα γίνουν μονομιάς και εύκολα, ούτε η μισότρελλη ελίτ και οι δωσίλογοι θα κάτσουν στο σκαμνί αναίμακτα, δίχως να αντισταθούν.

Είναι το τέλος της εποχής της αθωότητας, δεδομένου ότι τέτοια επίπεδα οικονομικής ανισότητας, ηλεκτρονικού ελέγχου και αντιδημοκρατικής συμπεριφοράς δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά χωρίς μια καθολική έκρηξη βίας. Κανείς μας δεν μπορεί να μένει Αμίλητος μπροστά στο τελικό στάδιο της παγκοσμιοποίησης του φασισμού, την πλήρη άλωση της πολιτικής από την οικονομική σφαίρα.

Πηγή "Πύλη των Φίλων"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


18 Νοε 2016


Γράφει η Κατερίνα Χατζηθεοδώρου

Η αντίδρασή μου στο άκουσμα της νίκης του Τραμπ ήταν πολλαπλά “ουφ” ανακούφισης και ευχαρίστησα σιωπηρά τους αμερικανούς πολίτες για τον τρόπο -τρόπο πολλαπλών μηνυμάτων- που ψήφισαν.

Αποφύγαμε τον Γ΄ παγκόσμιο, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον. Η παγκοσμιοποίηση παρεμποδίζεται. Δεν ηττάται ακόμη, αλλά ένα μεγάλο “στοπ” ορθώνεται μπροστά της. Πόσο θα κρατήσει αυτό το στοπ και πόσο ικανό να την αναχαιτίσει ή και να την διαλύσει, είναι μια δύσκολη και πολυπαραγοντική συνάρτηση, μία μεταβλητή της οποίας είναι οι ίδιοι οι λαοί.

Εκλέχτηκε πρόεδρος των ΗΠΑ κάποιος που έχει τόσο ξεκάθαρη βούληση να τελειώνει η ανθρωπότητα με τον ISIS, ώστε είναι πρόθυμος να συνεργαστεί με τον “δαιμονοποιημένο” από τους παγκοσμιοποιητές πρόεδρο Πούτιν. Tελευταίο “ουφ” ανακούφισης: ένας πρόεδρος που αν και ακόμα δεν τον έχουμε δει να πράττει και πώς θα πράξει, τουλάχιστον εκθέτει (αυτό δεν είναι λίγο), την κατάντια και τη φτωχοποίηση μεγάλου μέρους του πληθυσμού της χώρας του, παρά τα απύθμενα κέρδη των πολυεθνικών και του τζογαδόρικου καπιταλισμού, που το παγκόσμιο κέντρο τους είναι οι ΗΠΑ.

Το παγκόσμιο μιντιακό κατεστημένο, που τόσο μεγάλο μερίδιο έχει για τον ηθικό, πολιτισμικό και οικονομικό ξεπεσμό μεγάλου μέρους της ανθρωπότητας, “χάνει τη γη κάτω από τα πόδια του” (όχι τόσο λόγο εκλογής Τραμπ, αλλά κυρίως από το γεγονός ότι οι λαοί άρχισαν να ακυρώνουν στην πράξη την προπαγάνδα του) και θα αντιδράσει όπως μια πληγωμένη ύαινα. Κανείς σώφρων πολίτης δεν θα πρέπει να αναμένει συμβιβασμό του παγκόσμιου μιντιακού κατεστημένου με την εκλογή Τραμπ, αλλά έναν ανελέητο πόλεμο εναντίον του, άλλοτε καμουφλαρισμένο και άλλοτε εντελώς ανοιχτό.

Συσπειρώθηκε σύσσωμο αυτό το κατεστημένο προεκλογικά εναντίον ενός υποψηφίου και υπέρ ενός άλλου, αλλά ο πρώτος στάθηκε ικανός να το νικήσει, στα όρια του εξευτελισμού, πιάνοντας τον παλμό των ξεχασμένων και εγκαταλειμμένων στη μοίρα τους ανθρώπων. Ίσως κάτι περισσότερο! Ήταν όλοι θύματα μιας προαναγγελθείσας “εκτέλεσης”, που προφητικά προέβλεψε και κατέγραψε ο Άρθουρ Μίλλερ στο έργο του “Ο θάνατος του εμποράκου”.

Σιωπηλά αργοπέθαιναν και κάποιος έπιασε το σφυγμό τους, διέγνωσε τον επικείμενο θάνατο και είπε: “ψηφίστε με να σας δώσω ανάσα και παλμό ζωής”. Και τον πίστεψαν και τον ψήφισαν, ενάντια στην μανιασμένη προπαγάνδα των μμε. Εξ' άλλου τι είχαν να χάσουν πέρα από τον επερχόμενο απόλυτο οικονομικό τους θάνατο, που συνήθως οδηγεί σύντομα και στον φυσικό.

Με 45 εκ. πολίτες της να ζουν σε συνθήκες εξαθλίωσης, πώς μπορεί μία χώρα να προσποιείται τον “παγκόσμιο ηγεμόνα”; Αν την κυβερνούν μέλη της παγκοσμιοποιητικής συμμορίας, μπορεί. Όσοι πολίτες και αν καταρρεύσουν στη δική τους ή σε οποιαδήποτε άλλη χώρα για τους νεοταξίτες ηγέτες είναι παντελώς αδιάφορο. Θα μπορούσε κάποιος να ισχυριστεί ακόμη και ότι το επιδιώκουν. Αυτοί στοχεύουν στον παγκόσμιο πολίτη, (απολύτως χειραγωγούμενο ή υπό παγκόσμια δικτατορία, ώστε να μην τους κλονίζει καμία εκλογική αναμέτρηση) και όχι στους πολίτες των χωρών, που ως τώρα τις λέγαμε πατρίδες. Τους αρκούν τα δικά τους πιόνια σε κάθε πρώην χώρα, σε κάθε “πρώην πατρίδα”, οι υπόλοιποι ας πεθάνουν. Θα μείνουν αρκετοί για να τους υπηρετούν. Έχουν ευθαρσώς δηλώσει ότι ο πληθυσμός του πλανήτη είναι πολύ μεγάλος και θα πρέπει να μειωθεί στο 1/10 του σημερινού. Τόσα ανθρώπινα ρομπότ έχουν υπολογίσει ότι τους χρειάζονται ως εξυπηρετητές των τελειοποιημένων μηχανικών ρομπότ.

Ορθώνεται όμως ένα μεγάλο ερώτημα. Θα μπορέσει ο Τραμπ να νικήσει την πανίσχυρη νεοταξική δομή, που σαν θανατηφόρα αράχνη έχει απλώσει τον ιστό της σε ολόκληρο τον πλανήτη; Ποιες είναι οι προϋποθέσεις για να τα καταφέρει, έχοντας στην ουσία κηρύξει πόλεμο ενάντια σε όλους τους “δαίμονες” της παγκοσμιοποίησης; Και αυτοί δεν αστειεύονται! Πάντα υπό την αίρεση ότι εννοεί αυτά που λέει, αλλά αυτό είναι κάτι που θα φανεί πολύ σύντομα.

Δύο είναι οι τρόποι να αντιδράσει η νεοταξική ελίτ. Ο πρώτος να τον εξοντώσει βιολογικά. Ο δεύτερος να τον κάνουν να αποτύχει σε κάθε επιδίωξή του. Για τον πρώτο δεν μπορεί κανείς να πει ούτε να κάνει κάτι, παρά μόνον να προσεύχεται αν πιστεύει στο Θεό για τη ζωή του Τραμπ, αλλιώς ας προσεύχεται στη θεά Τύχη!

Ο δεύτερος τρόπος αντίδρασης των νεοταξίτικων “δαιμόνων” είναι ο πιο ενδιαφέρων και εκεί μάλλον θα παιχτεί όλο το παιχνίδι. Είναι ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ τόσο έξυπνος και άξιος να επιλέξει σωστούς συμβούλους και υπουργούς, που δε θα υπονομεύουν υπόγεια ή φανερά το πρόγραμμά του (αν φανεί πάρα πολύ έξυπνος, θα πρέπει να υπουργοποιήσει τον Μπέρνυ Σάντερς!) και οι οποίοι θα μπορούν να αποφεύγουν τις παγίδες που θα στήνει η παγκόσμια νέα τάξη κατά τη γιγάντια αυτή πάλη; Την πάλη αυτή θα τη δούμε να εκτυλίσσεται πλανητικά τα αμέσως επόμενα χρόνια.

Ποια είναι τα όπλα που η καθεστηκυία ΝΤΠ θα ρίξει στη μάχη; Το πρώτο και ισχυρότερο (τα υπόλοιπα θα αναφερθούν σε τυχαία σειρά) είναι οι παγκοσμιοποιητικές ελίτ, στις ΗΠΑ την Ε.Ε., την ευρωζώνη και παντού στο Δυτικό κόσμο, όπως και τα “ανθρώπινα πλοκάμια” τους σε κάθε χώρα. Ας μην πιστέψει κάποιος ότι υποβόσκει ανταγωνισμός ανάμεσα σε αυτές τις ελίτ. Υπάρχει μόνον οικονομικός ανταγωνισμός. Στα νεοταξικά θέματα επικρατεί πλήρης ομοφωνία και αυτό φαίνεται καθαρά από το πώς αντιμετωπίζουν τη Ρωσία και πώς δημιούργησαν από κοινού το πρόβλημα της Ουκρανίας. Έτοιμοι ήσαν να υπογράψουν την CETA και ας ευγνωμονούμε τη μικρή Βελγική επαρχία της Βαλλονίας που τους καθυστέρησε και έτσι ίσως ματαιωθεί, τουλάχιστον προς το παρόν, η υπογραφή της TTIP.

Αποδόθηκαν διάφορα κίνητρα στο ταξίδι του Ομπάμα στην Ελλάδα και εν συνεχεία στη Γερμανία. Έχω την εντύπωση ότι ήταν ένα ταξίδι που είχε κριθεί απαραίτητο και είχε προγραμματιστεί με βάση την πιθανότητα να εκλεγεί ο Τραμπ πρόεδρος -just in case! Και προκάλυμμα καπνού ήταν η Ελλάδα. Ο αληθινός σκοπός ήταν η Γερμανία για να συζητήσουν από πρώτο χέρι και εκ του σύνεγγυς πώς θα οργανώσουν από δω και πέρα οι οι παγκοσμιοποιητές την άμυνά τους. Και προαλείφουν την Άγγελα Μέρκελ ως το νέο παγκόσμιο πόλο της ΝΤΠ, ελλείψει του αμερικανικού πόλου, η οποία (θα ακούμε κατά κόρον ότι) προασπίζει τις “αρχές” της δημοκρατίας, της ελευθερίας, της ισότητας, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων κ.τ.λ. Η δε Μέρκελ, στις κοινές δηλώσεις με τον Ομπάμα που όλες είχαν στόχο να προκαταλάβουν και να δεσμεύσουν στις δικές τους επιλογές την πολιτική του Τραμπ, ανέφερε ότι: “δεν είναι δυνατόν να ολισθήσουμε στην εποχή πριν από την παγκοσμιοποίηση”! Ο πόλεμος φθοράς του νέου Αμερικανού Προέδρου έχει ήδη αρχίσει.

Το μιντιακό κατεστημένο αναφέρθηκε ήδη. Έχουν τόσο πολύ τελειοποιήσει το όπλο της παραπλάνησης τα φερέφωνα της διεθνούς δημοσιογραφίας (όσο και τα “γνωστά” νεοταξίτικα φερέφωνα της εγχώριας δημοσιογραφίας) που κάθε μέτρο του Τραμπ ενάντιο προς την παγκοσμιοποίηση είναι ικανά να το εμφανίζουν σαν καταστροφικό, φοβικό, απάνθρωπο, ενάντιο στην ανθρώπινη αξιοπρέπεια και τα δικαιώματα, ενάντιο στη δημοκρατία... ό,τι ταιριάζει. Αναλογιστείτε τις “αξίες”, ως όρο συνεργασίας, που έθεσε η φράου Μέρκελ στον Τραμπ κατά τα συγχαρητήρια επί τη εκλογή του, αντιστρέψτε τες και θα διαπιστώσετε τι θα του προσάπτουν.

Το τρίτο όπλο που θα ρίξουν εναντίον του είναι το ίδιο του το κόμμα. Δεν γνωρίζω καθόλου τη διάρθρωσή του, για να μπορώ να προβλέψω το πώς. Το σίγουρο είναι ότι οι παλαιο-συντηρητικοί του κόμματός του (αυτoί είναι παλιοί και όχι νεόκοποι συντηρητικοί όπως οι neocons) και σίγουρα νεοταξίτες στην πλειονότητά τους, υπερέχοντας και στη Βουλή και στη Γερουσία, θα αποτελούν μεγάλη τροχοπέδη στις “ελεύθερες κινήσεις” του.

Ένα άλλο όπλο εναντίον του θα είναι η πιθανή -και ίσως σκόπιμη- έλλειψη συνεργασίας από το επενδυτικό κεφάλαιο των ΗΠΑ που έχει ήδη φύγει για Κίνα, Μεξικό ή αλλού. Αν βάλει 35% φόρο στα εισαγόμενα όπως έχει υποσχεθεί, ίσως το κεφάλαιο αυτό να επαναπατριστεί. Θα τα καταφέρει όμως να περάσει έναν τέτοιο φόρο, εκεί που ως τώρα υπήρχε πλήρης ελευθερία-ασυδοσία ελέω της παγκοσμιοποίησης;

Με τον πρόεδρο Πούτιν δε φαίνεται ότι θα έχει πρόβλημα. Έχει κατανοήσει ότι για να δώσει “φιλί ζωής” στον εξαθλιωμένο αμερικανό, πρέπει να αποφύγει τις γιγαντωμένες αμυντικές δαπάνες και να περιορίσει το ποσοστό που καταβάλλει η χώρα του για τη λειτουργία του ΝΑΤΟ. Και έχω τη βεβαιότητα ότι ο ρωσικός λαός, δια του Προέδρου του, θα έχει τη σοφία και την εντιμότητα να τηρήσει την όποια συμφωνία μεταξύ τους, γιατί τίποτα δε θα έχει να κερδίσει, τουλάχιστον με τα σημερινά δεδομένα, από ένα νέο ψυχρό πόλεμο ή ακόμα περισσότερο από έναν “θερμό” πόλεμο.

Πρόβλημα υπάρχει με την Κίνα. Είναι ένα από τα κυρίαρχα προβλήματα που θα αντιμετωπίσει ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος, εφ' όσον το δηλώνει ως πρόβλημα. Θα πρέπει να βρει έναν τρόπο αντιμετώπισής του τύπου win-win, κερδίζω-κερδίζεις, με δεδομένο ότι η Κίνα κατέχει το “όπλο” ενός μεγάλου μέρος του χρέους των ΗΠΑ. Δεν ξέρω αν μπορεί να επιτευχθεί αυτό που μοιάζει ακατόρθωτο, για τα πάντα όμως υπάρχει τρόπος. (Ρωτήστε τον Οδυσσέα!). Ίσως ένα ισοσκελισμένο ισοζύγιο εισαγωγών εξαγωγών προς και από την Κίνα, αν η Κίνα έχει ανάγκη από αμερικανικά προϊόντα. Αν όχι, τα πράγματα γίνονται κάπως πιο δύσκολα.

Τέλος, όχι κατά σειρά σπουδαιότητας, θα αντιδράσει το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο, που είναι “αδελφοποιημένο” με το επενδυτικό. Τα ίδια πρόσωπα, εταιρικά ή φυσικά, το συσσώρευσαν επενδυτικά και ακολούθως το γιγάντωσαν χρηματοπιστωτικά. Θα μπορέσει, άραγε, ο νέος πρόεδρος να πείσει τους κατέχοντες το τεράστιο χρέος των ΗΠΑ να επενδύσουν μέρος αυτού του χρέους μέσα στις ΗΠΑ, δίνοντάς τους τα κατάλληλα κίνητρα; Έτσι ώστε και το χρέος να μειωθεί και οι απαραίτητες επενδύσεις να πραγματοποιηθούν, ιδιωτικές αλλά και δημόσιες, των οποίων η εκμετάλλευση θα τους παραχωρηθεί έως ότου αποσβεστεί όλο το αναλογούν χρέος; Όλα είναι θέμα κινήτρων. Ο Τραμπ είναι επιχειρηματίας, γνωρίζει καλά το οικονομικό παιχνίδι και συνεπώς σε αυτόν τον τομέα, κατά πάσα πιθανότητα, θα αποδειχτεί καλός παίχτης.

Ας δούμε τώρα την περίπτωση που ο νέος πρόεδρος θα αποτύχει να πραγματοποιήσει τα προσδοκώμενα από τον αμερικανικό λαό, αλλά και από όλη την ανθρωπότητα ως ένα βαθμό. Είτε γιατί τον εξόντωσαν φυσικά είτε γιατί δεν θέλει να τα πετύχει (απλά είπε ψέμματα προς άγραν ψήφων) είτε επειδή θα εμποδιστεί από το σύστημα να τα επιτύχει.

Ίσως αυτή η πιθανότητα είναι ισόποση προς την πρώτη (50%-50%). Παρά ταύτα όμως το όφελος για την ανθρωπότητα από τη νίκη του Τραμπ είναι πολύ μεγάλο. Είναι όλες οι ανάσες ανακούφισης που πήραν όλοι οι άνθρωποι της γης, έστω και προσωρινές, που στέκονται όρθιοι μέσα στον παγκοσμιοποιητικό τυφώνα.

Όμως με τη νίκη αυτή και το χρόνο που τους παρέχει μέχρι τυχόν να αποτύχει τους δίνεται η μεγάλη ευκαιρία να οργανώσουν την αντεπίθεσή τους στη ΝΤΠ, που διαφορετικά κάλπαζε προς την ολοκλήρωσή της. Και στη συνέχεια προς εγκατάσταση τυραννίας για να διατηρήσει την παγκόσμια εξουσία της, μέχρι να αλλοιώσει τόσο πολύ την ψυχονοητική δομή των ανθρώπων, που να μην κατανοούν ούτε αυτήν τη δουλοποίησή τους.

Χρόνο “αγόρασε” η ανθρωπότητα με τη νίκη Τραμπ και θα ήταν πολύ λάθος να σκεφτεί ότι το θέμα της παγκοσμιοποίησης έληξε και ότι είναι πλέον ασφαλής. Πολύτιμος χρόνος της δόθηκε που, αν τον χάσει, ίσως δε θα της δοθεί ποτέ ξανά μια τέτοια ευκαιρία. Και που θα πρέπει άμεσα να τον “επενδύσει” σε αγώνα ενάντια σε όλες τις νεοταξικές συσπειρώσεις, που έχουν αναπτυχθεί και δρουν σε κάθε χώρα. Ενάντια στον διαστρεβλωμένο λόγο της ΝΤΠ, το κορυφαίο των κορυφαίων θέμα, γιατί δια μέσου αυτού αλλοιώνουν την ψυχονοητική συγκρότηση των ανθρώπων. Ενάντια στις “αντι-αρχές” και τις “απ-αξίες” της, που διαλύουν την ανθρώπινη συνείδηση και αξιοπρέπεια και κατεβάζουν τον άνθρωπο στο επίπεδο του ζώου, μερικές φορές ακόμα πιο κάτω, σε ένα επίπεδο που θα μπορούσαμε να το ονομάσουμε δαιμονικό, άλλο σκαλί πάρα κάτω δεν υπάρχει. Ενάντια στην εκμηδένιση κάθε πιθανότητας μιας στοιχειώδους ευημερίας για κάθε πολίτη της γης.

Ωστόσο, θα μπορούσε κάποιος να απαντήσει στην κυρία Μέρκελ ότι η ανθρωπότητα δεν μπορεί να γυρίσει στην εποχή πριν από τη νίκη του Τραμπ. Δε γίνεται. Κύλησε πολύ νερό στο ποτάμι της αντιστεκόμενης ανθρωπότητας και ο Ηράκλειτος είπε ότι δεν μπορείς να μπεις στο ίδιο ποτάμι δύο φορές. (Καθώς η πραγματικότητα-ποτάμι κυλάει, διαφοροποιείται!)

Όλοι θα πρέπει να μπούμε στις τάξεις της “αντίστασης” για να σώσουμε τις πατρίδες μας, ο καθένας τη δική του, (πατριωτικά θα το παλέψουμε, εφόσον θέλουμε να διατηρηθούν οι πατρίδες), αλλά σε στενή συνεργασία με όσες μπαίνουν σε αυτόν τον κοινό αγώνα. Η ευθύνη να αποφύγουμε τον εξανδραποδισμό μας ανήκει σε όλους μας, έκαστος στο μετερίζι που τάχτηκε και μπορεί να το υπερασπιστεί.

Τώρα που η συνθήκη είναι κάπως ευνοϊκή, πρέπει να παλέψουμε ειδικά εμείς οι ΕΛΛΗΝΕΣ με “νύχια και με δόντια”, με νου και καρδιά, με αρετή και τόλμη, με Αρχές και Όραμα, με πίστη στο Θεό και στον Άνθρωπο. Και όσοι αγνοούν το Θεό, ας πιστέψουν τουλάχιστον στον Άνθρωπο ως υπέρτερη της ύλης αξία και ας αγωνιστούν για την αξιοπρέπεια και την ελευθερία του και τη... δική τους.
Για όλα όμως αυτά ζητούνται Έλληνες ηγέτες! Και ελπίζω, αν φανούν, ο ελληνικός λαός να έχει ανεβάσει τόσο την επίγνωσή του, ώστε να τους αναγνωρίσει. Δεν έχει άλλη ελπίδα να ανταπεξέλθει στα ανελέητα χτυπήματα που δέχεται. Αυτή είναι η τελευταία του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


9 Νοε 2016


Γράφει ο Παναγιωτίδης Μάρκος

Στην αρχή ήρθε το Brexit. Μετά, ακολούθησε ο Τραμπ... Το μήνυμα που στέλνεται από τις κάλπες, το μήνυμα που στέλνουν οι λαοί (δύο πανίσχυρων χωρών) είναι σαφές: Δεν μας αρέσει ο τρόπος που κυβερνάτε, δεν μας αρέσει κόσμος που δημιουργείτε. Χωρίς να ξέρουμε τι θα συμβεί μετά την πανωλεθρία του αμερικανικού συστήματος και την εκλογή του Ντόναλντ Τραμπ στις αμερικανικές εκλογές, θεωρούμε σχεδόν βέβαιο πως ζούμε μια ακόμη (μετά το Brexit) ιστορική στιγμή, η οποία καταγράφεται έντονα, ενώ ταυτόχρονα δημιουργείται μια ισχυρή μορφή ανασφάλειας για την επόμενη ημέρα.

Ας κρατήσουμε, όμως, το σημαντικό μήνυμα των αμερικανικών εκλογών. Και αυτό είναι σαφές: Η ισχύς ανήκει στον λαό, ο οποίος μπορεί να επιβάλει την δική του θέληση απέναντι σε πανίσχυρα συστήματα, απέναντι σε αδίστακτα συμφέροντα. Μπορεί, φυσικά, μέχρι τις επόμενες αμερικανικές εκλογές ο λαός να μην συμμετάσχει (πάγια τακτική της σύγχρονης δημοκρατίας), όμως το ότι δεν επηρεάστηκε από τις απίστευτες ποσότητες της συστημικής προπαγάνδας και αποφάσισε πως πρώτιστο ενδιαφέρον ενός αρχηγού κράτους είναι η φροντίδα και η ευημερία των πολιτών και οι καλύτερες συνθήκες διαβίωσης, είναι ένα μήνυμα που κανείς δεν μπορεί να το αγνοήσει.

Αυτό ακριβώς το μήνυμα είναι που φοβούνται πως θα μεταδοθεί σαν «ιός», οι αρχηγοί άλλων ανεπτυγμένων «δημοκρατικών» χωρών. Το μήνυμα ισχύος των μικρών ανυπεράσπιστων πολιτών, που αγνοούνται ή και διώκονται από απρόσωπα συστήματα και δοτές εξουσίες, που προσαρμόζουν τους νόμους για να υπερασπίζονται τα ισχυρά συμφέροντα, αλλοιώνουν ή αντιστρέφουν τις υποσχέσεις τους προς τους πολίτες και στο όνομα των συνεχών κερδών του συστήματος δεν διστάζουν να αλλοιώνουν ακόμη και τα χαρακτηριστικά των κρατών που υποτίθεται πως κυβερνούν.

Στο όνομα της παγκοσμιοποίησης, στο όνομα του ελεύθερου εμπορίου που υπόσχεται λιγότερους φόρους για τις εταιρείες και λιγότερα δικαιώματα για τους πολίτες, περισσότερα κέρδη για όσους μετέχουν στο σύστημα και χειρότερη ποιότητα ζωής για τους απλούς ανθρώπους…, οι πολίτες μεταβάλλονται αργά αλλά μεθοδικά σε φθηνές μηχανές παραγωγής κέρδους. Η ρατσιστική – φασιστική αντιμετώπιση του συστήματος που θέλει τους μη πτυχιούχους και τους απλούς εργάτες να είναι οι πρωταίτιοι αυτής της αλλαγής, οι «υπεύθυνοι» για έναν κόσμο αβεβαιότητας και κινδύνων, είναι το διαχρονικό εργαλείο εκφοβισμού και ψυχολογικής άσκησης βίας, μέσω του οποίου το σύστημα θεωρεί (εμμέσως πλην σαφώς) πως «οι αμόρφωτοι δεν έχουν σωστή κρίση». Είναι το ίδιο σύστημα (το ζούμε και στην Ελλάδα) που θέλει να επιβάλλει τους προβεβλημένους από τα συστημικά ΜΜΕ, τους μορφωμένους θεωρητικούς ακαδημαϊκούς και πολλούς άλλους που ακολουθούν ως παρελκόμενα – εργαλεία του εκάστοτε «ισχυρού πολιτικού ρεύματος», ανθρώπους που δεν είχαν και δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα και καθημερινότητα που βιώνουν οι απλοί (αμόρφωτοι) πολίτες, ανθρώπους που δεν είναι ικανοί να υλοποιήσουν οτιδήποτε, πέρα από την κατασπατάληση των φόρων που πληρώνουν οι «αμόρφωτοι» πολίτες.

Αυτό το σύστημα μπορεί να δέχτηκε δύο σοβαρότατες ήττες, αλλά είναι βέβαιο πως δεν πρόκειται να «παραδοθεί». Είναι βέβαιο πως αυτό το σύστημα έχει πληγωθεί και γι αυτόν ακριβώς το λόγο γίνεται τώρα πολύ επικίνδυνο για όσους το αψήφησαν, στάθηκαν απέναντί του και με την ψήφο τους απέδειξαν πως είναι σάπιο και στηρίζεται σε γυάλινα πόδια. Είναι αυτό το σύστημα που μπορεί να εξαγοράζει «καλαμαράδες» ή «τηλεπερσόνες», που μπορεί να λειτουργεί ως κράτος αλλά και ως παρακράτος, που δεν διστάζει να σκοτώνει για να προστατεύσει τα συμφέροντά του ή να αυξήσει τα κέρδη του…
Αυτό ακριβώς το σύστημα θα αντιδράσει σύντομα και οργανωμένα. Το σύστημα δεν ανέχεται να ελέγχεται από τους πολίτες. Στην αρχή θα δοκιμάσει να "εγκολπώσει" τον Τραμπ. Αν δεν τα καταφέρει, τότε θα χρησιμοποιήσει όλα τα «ξόανα» (αρχηγούς κρατών, δικαστές, δημοσιογράφους κ.α.) που διαθέτει στον πλανήτη… Θα δείξει τα δόντια του και μέσα από τα σκοτεινά του γραφεία – διευθυντήρια θα επιχειρήσει αρχικά να παραχαράξει την βούληση των πολιτών και τελικά δεν θα διστάσει να επιβάλει τα χειρότερα, για να εμφανιστεί ως «η καλύτερη δυνατή λύση» (στα προβλήματα που το ίδιο δημιουργεί).
Καλό θα ήταν, λοιπόν, να προετοιμαζόμαστε για καταστάσεις που μέχρι σήμερα δεν έχουμε δει, ούτε έχουμε ζήσει. Τα «ορκ» του συστήματος βγήκαν από τις σκιές, εκτέθηκαν ως χρήσιμοι ηλίθιοι υπέρ του συστήματος που τα δημιούργησε και τα εκτρέφει και τώρα είναι έτοιμα να δώσουν μια μεγάλη μάχη για τα αφεντικά τους, αλλά και για τον εαυτό τους, χωρίς να έχουν κανέναν απολύτως ηθικό φραγμό. Και αυτή η μάχη θα είναι κατά των πολιτών, κατά της δημοκρατίας, κατά της ειρήνης...

ΥΓ1: Τα όσα συμβαίνουν αποδεικνύουν το γιατί η «δημοκρατική Ευρώπη» αποφεύγει την προσφυγή στις κάλπες σε θέματα μείζονος ενδιαφέροντος για τους λαούς της Ευρώπης…
ΥΓ2: Όσο για τις εταιρείες δημοσκοπήσεων, τελικά αποδεικνύεται πως ο ρόλος ύπαρξής τους δεν είναι η καταγραφή αλλά η διαχείριση της κοινής γνώμης και η "καθοδήγηση" των πολιτών στις "γραμμές" του συστήματος.

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


7 Νοε 2016


  • Κανένα δημόσιο ή ιδιωτικό ελληνικό σχολείο δεν πρέπει να δεχθεί στις τάξεις του προσφυγόπουλα!!!
  • Παραβαίνουν το Διεθνές Δίκαιο αυτοί, οι οποίοι "ανοίγουν" τα εθνικά τους σχολεία σε πρόσφυγες.
  • Ένοχη για έγκλημα κατά τής ανθρωπότητας είναι η Ελληνική Κυβέρνηση.
  • Ποινικές ευθύνες για όποιους - πολιτικούς ή εκπαιδευτικούς - συμπράττουν στο έγκλημα αυτό.
Γράφει ο Παναγιώτης Τραϊανού

Η Σχολή Χιλλ είναι ένα πανάκριβο ιδιωτικό σχολείο κάπου στην Πλάκα τής Αθήνας... Ένα σχολείο, το οποίο είναι απρόσιτο για τους κοινούς Έλληνες... Είναι πανάκριβο και η εισαγωγή σ' αυτό απαιτεί εκτός από το μεγάλο "πορτοφόλι" και κάποιες "συστατικές επιστολές"... Δηλαδή, ακόμα κι αν ξεπεραστεί το οικονομικό πρόβλημα, αυτό δεν φτάνει από μόνο του για την εισαγωγή ενός παιδιού στο σχολείο αυτό. Τα παιδιά εκεί πρέπει να έχουν το απαιτούμενο κοινωνικό pedigree, ώστε να γίνουν αποδεκτά... Δεν είναι "τυχαία" παιδιά "τυχαίων" γονιών. Εκεί στέλνονται τα παιδιά τής "άρχουσας" τάξης, για να "συγχρωτιστούν" μεταξύ τους και να δημιουργήσουν τις κοινωνικές σχέσεις-"επενδύσεις", οι οποίες θα τους εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον... Δεν δίνεις 16.000 τον χρόνο για πλάκα... "Επένδυση" είναι τα χρήματα αυτά... Οικογένειες, οι οποίες ζουν με τόσα χρήματα τον χρόνο, θεωρούνται πλέον προνομιούχες σε αυτήν τη χώρα.

Σε αυτό το "αποστειρωμένο" - κυριολεκτικά και μεταφορικά - σχολείο προβλήματα όπως η φυματίωση, η ηπατίτιδα, η δυσεντερία κλπ. δεν είναι απλά άγνωστες καταστάσεις, αλλά στην κυριολεξία άγνωστες λέξεις. Αυτό το σχολείο βρίσκεται στην τρίτη χιλιετία και λογικό είναι αυτά τα προβλήματα του Μεσαίωνα να μην το αφορούν.

Στο σχολείο αυτό έχει βάλει τα παιδιά του ο αγραβάτωτος "επαναστάτης", ο οποίος παριστάνει τον Πρωθυπουργό τής Ελλάδας... Ο κατά φαντασίαν "Τσε", που, όταν δεν "πολεμάει" τους ιμπεριαλιστές, "χορεύει" τις "Αγορές". Ο άνθρωπος, ο οποίος έκαιγε θρανία και μαυροπίνακες στα δημόσια σχολεία, προκειμένου να "μπει" από την πίσω "πόρτα" στον "χάρτη" τής πολιτικής, είναι ο ίδιος άνθρωπος, ο οποίος για τα δικά του παιδιά φρόντισε να μην τα αφορά η "κληρονομιά" του. Η "κληρονομιά" των αγώνων του, η οποία άφησε πίσω της μια κατεστραμμένη δημόσια παιδεία, αφορά μόνον τα παιδιά των φτωχών.

Σαν να μην έφτανε αυτή η υποβάθμιση των μέσων που παρέχονται σε αυτά τα Ελληνόπουλα, τώρα έρχονται κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι "ευαίσθητοι" και "ανθρωπιστές" να "σπρώξουν" όλα μαζί αυτά τα παιδιά στον Μεσαίωνα. Δεν έφτανε, δηλαδή, που οι "επαναστάτες" τού κώλου υποβάθμισαν κάθε έννοια δημόσιας παιδείας, έρχονται τώρα και με τις πράξεις τους απειλούν και τα ίδια τα παιδιά. Δεν έφτανε, δηλαδή, που γυρνάνε στα σπίτια τους αγράμματα, τώρα θα φοβόμαστε μήπως γυρίσουν κι άρρωστα. Μπορεί να μην μαθαίνουν τα φαινόμενα της φυσικής ή της χημείας, αλλά θα τους μείνει από το σχολείο η γνώση τού να αναγνωρίζουν τα συμπτώματα της ηπατίτιδας και της φυματίωσης.

Ωραιόκαστρο... Έλληνες και πρόσφυγες

Επειδή μέσα στα πλαίσια τής παραπληροφόρησης και της προπαγάνδας πολλά ακούγονται για την Ελλάδα, η οποία πρέπει να δείξει "κατανόηση" στο μεταναστευτικό πρόβλημα - γιατί κατά το παρελθόν γεύτηκε τόσο την προσφυγιά όσο και τη μετανάστευση - θα πρέπει να πούμε μερικά πράγματα, γιατί η κατάσταση δεν είναι έτσι όπως την παρουσιάζουν. Πρόσφατα οι προσφυγικής καταγωγής κάτοικοι του Ωραιοκάστρου δέχθηκαν μια άδικη και σκληρή επίθεση από όλους τους "αλληλέγγυους" και τους πλούσιους "ευαίσθητους", επειδή δεν ήθελαν - για υγειονομικούς λόγους - να στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο μαζί με προσφυγόπουλα, τα οποία δεν είχαν εμβολιαστεί και που κατά γενική παραδοχή αποτελούσαν μια μεγάλη "απειλή" για την υγεία των παιδιών τους.

Δικαίωμά τους είναι να μεριμνούν για την υγεία των παιδιών τους και βέβαια δεν θα δώσουν λογαριασμό σε κανέναν "ευαίσθητο", ο οποίος για λόγους πολιτικών, κομματικών και ιδιωτικών συμφερόντων δεν ενδιαφέρεται για τίποτε παραπάνω από μια επιφανειακή "τακτοποίηση" εκκρεμοτήτων... Γιατί "επιφανειακή";... Γιατί αυτό, το οποίο γίνεται σήμερα σε κάποια ελληνικά σχολεία στο όνομα του "πολιτισμού", είναι έγκλημα... Είναι έγκλημα, γιατί, εξαιτίας αυτής της άθλιας πολιτικής, θα υποβαθμιστεί όχι μόνον η υγεία των παιδιών αλλά και η μόρφωσή τους. Ακόμα λοιπόν και στο βασικό επίπεδο να το εξετάσει κάποιος, αυτοί οι άνθρωποι έχουν δίκιο και αυτό το δίκιο - όπως συνήθως - κωδικοποιείται και σε νόμους

Σ' ό,τι αφορά το πρώτο - και αφορά την υγεία των παιδιών—, συμβαίνει το εξής: Ο άνθρωπος - εκτός απ' όλα τ' άλλα - έχει και ζωική φύση... Έχει ζωική παθολογία... Δεν είναι μόνον πνεύμα... Δεν είναι μόνον Θεός... Είναι ταυτόχρονα και ζώο, το οποίο νοσεί και μεταφέρει ασθένειες ως φορέας. Κοινά ζώα, όταν περνάνε σύνορα, μπαίνουν σε ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΗ καραντίνα, για να προστατευτεί το ζωϊκό κεφάλαιο της χώρας στην οποία εισέρχονται... Καραντίνα υποχρεωτική, εφόσον δεν γίνονται δεκτά ούτε απλά έγγραφα πιστοποίησης της υγείας τους. Τον περασμένο Απρίλιο δικάστηκε στην Αυστραλία η γυναίκα τού Τζόνι Ντεπ, γιατί έβαλε στη χώρα τα σκυλιά της χωρίς να τα υποβάλει στη νόμιμη διαδικασία τής καραντίνας, την οποία επιβάλει ο αυστηρός νόμος τής χώρας... Μιλάμε για σκυλιά προσεγμένα και με καταγεγραμμένο ιατρικό ιστορικό και όχι για κάποια αδέσποτα.

Γιατί έμπλεξε με τα δικαστήρια της Αυστραλίας;... Γιατί αυτή η καραντίνα είναι μια πάγια και υποχρεωτική τακτική των πολιτισμένων κρατών... Γιατί μόνον έτσι προστατεύεται το ζωϊκό κεφάλαιο ενός τόπου από αρρώστιες, οι οποίες μπορούν να μεταφερθούν από ανεξέλεγκτους φορείς... Το ίδιο, δηλαδή, το οποίο αφορά και τον άνθρωπο ως ζωϊκό είδος. Το ερώτημα λοιπόν προκύπτει μέσα από τη λογική: Πώς είναι δυνατόν να προστατεύεται τόσο αυστηρά το ζωϊκό κεφάλαιο μιας χώρας και να μην προστατεύεται το υπέρτατο κεφάλαιο ενός λαού, που είναι τα παιδιά του;... Να αφήνεται το μέλλον του λαού χωρίς καμία προστασία; Σε καμία επαφή δεν θα έπρεπε να έρχονται τα παιδιά μεταξύ τους μέχρι να βεβαιωθεί αρμοδίως η υγεία τους μετά από νόμιμη και υποχρεωτική καραντίνα...

"Μα, τα εμβολιάζουν", λένε οι πονηροί και οι αφελείς. Μα, ο εμβολιασμός είναι ένα προληπτικό μέτρο, για να μην νοσήσει ένα παιδί... Ο εμβολιασμός δεν είναι θεραπεία... Ο εμβολιασμός δεν αποτελεί λύση όταν ένα παιδί ήδη νοσεί... Όταν ήδη είναι φορέας μιας τρομερής αρρώστιας, όπως είναι η ηπατίτιδα ή η φυματίωση. Άρα;... Άρα μιλάμε για πολύ μεγάλο "κενό ασφάλειας"... Μιλάμε για πολύ πιθανό κίνδυνο εμφάνισης τέτοιων κρουσμάτων, όταν γνωρίζουμε πως οι συνθήκες διαβίωσης στους προσφυγικούς καταυλισμούς είναι άθλιες.

Ποιος λοιπόν είναι αυτός, ο οποίος πήρε μια τόσο επικίνδυνη απόφαση και με ποια εγγύηση; Επειδή έβαλε τα παιδιά σε μια σειρά και τα εμβολίασε σαν τα πρόβατα, έλυσε όλα τα προβλήματα; Είναι ή δεν είναι εγκληματίες όλοι αυτοί στο Υπουργείο Παιδείας;... Πραγματικοί εγκληματίες, εφόσον, ακόμα κι ένα Ελληνόπουλο να νοσήσει και να πεθάνει από αρρώστια που "μπήκε" στο σχολείο του από ξένο παιδί, υπάρχουν ποινικές ευθύνες γι' αυτούς, οι οποίοι πήραν τις λάθος - και στην περίπτωση αυτή μοιραίες - αποφάσεις.

Σ' ό,τι αφορά το δεύτερο και αφορά την υποβάθμιση της ποιότητας εκπαίδευσης των παιδιών, συμβαίνει κάτι ανάλογο. Η "ανάμιξη" των παιδιών με διαφορετικές εκπαιδευτικές δυνατότητες πάντα επιβαρύνει αυτούς, οι οποίοι δεν αντιμετωπίζουν προβλήματα. Δίκιο έχουν οι γονείς, όταν ανησυχούν για την προσφερόμενη εκπαιδευτική υπηρεσία ενός δημόσιου σχολείου. Πώς μπορεί να γίνει αποδοτικό μάθημα σε μια σχολική αίθουσα, όταν τα παιδιά δεν μιλούν την ίδια γλώσσα; Τι μάθημα να γίνει, όταν δεν μπορείς να καταλάβεις αν το προσφυγόπουλο, που σηκώνει το χέρι, θέλει να απαντήσει σε μια ερώτηση ή αν το έπιασε "κόψιμο" και θέλει να πάει στην τουαλέτα; Τι μάθημα μπορεί να γίνει, όταν μέσα σε μια τάξη υπάρχει διαφορά "ταχύτητας" μεταξύ των εκπαιδευομένων;

Όμως, εκτός από εγκληματίες είναι και ρατσιστές... Αναρωτιόμαστε λοιπόν: Γιατί δεν έγινε καταμερισμός των προσφυγόπουλων και στα ιδιωτικά σχολεία;... Η "ευαισθησία" τους φτάνει μέχρι τις πόρτες των δημόσιων σχολείων των φτωχών; Έστειλαν κάποια από τα παιδιά των προσφύγων που βρίσκονται στην Αττική στο Κολέγιο Αθηνών των Μητσοτάκηδων, των Παπανδρέου ή των Καμίνηδων; Έστειλαν κάποια απ' αυτά στη Σχολή Χιλλ τής συντρόφισσας Περιστέρας; Έστειλαν στο Ανατόλια του υπερφίαλου Μπουτάρη;... Όχι βέβαια... Δεν περνάει παντού το καλαμπούρι τού "ανθρωπισμού"... Εκεί υπάρχουν "στεγανά" σε βαθμό συνωμοσίας.

Όλοι αυτοί οι πλούσιοι και εκ του ασφαλούς "ευαίσθητοι" παίρνουν εύκολα τέτοιες "προχωρημένες" αποφάσεις μόνον όταν τα ρίσκα αυτών των αποφάσεων δεν τους αφορούν... Κατά σύμπτωση όλοι όσοι "πουλάνε" ανθρωπισμό και πολιτισμό στις πλάτες των Ελλήνων στέλνουν τα παιδιά τους σε "κλειστά" και απρόσιτα για τους πρόσφυγες ιδιωτικά σχολεία... Αυτοί οι εκ του ασφαλούς "ευαίσθητοι" είναι εκείνοι που επιτέθηκαν σε γονείς, οι οποίοι απλά αγωνιούσαν για την υγεία των παιδιών τους... Υγεία φυσική και πνευματική, εφόσον υπάρχει συνολική υποβάθμιση της ζωής των παιδιών τους.

Τα μεγάλα συμφέροντα, τα οποία κρύβονται πίσω από τις μικρές "πλάτες" των μαθητών

Αυτούς τους τρομαγμένους γονείς - οι οποίοι με το δίκιο τους αντέδρασαν - στοχοποίησαν οι "ευαίσθητοι" και οι "αλληλέγγυοι". Τους επιτέθηκαν άσχημα, προφανώς προς γνώση και συμμόρφωση και των υπολοίπων. Τους επιτέθηκαν πρόστυχα, για να στείλουν τρομοκρατικά "μηνύματα" και σε όσους άλλους θα είχαν τη φαεινή ιδέα να αντιδράσουν. Γιατί τους επιτέθηκαν;... Γιατί τα πράγματα είναι πολύ πιο σοβαρά απ' ότι φαίνονται. Αν τα όσα προβλήματα περιγράψαμε κρίνονται σοβαρά, δυστυχώς - για όλους μας - δεν είναι τα σημαντικότερα... Τα σημαντικότερα είναι τα επικίνδυνα ιμπεριαλιστικά "παιχνίδια", τα οποία παίζονται πάνω στις μικρές πλάτες των προσφυγόπουλων και των μαθητών... Τα "παιχνίδια" αυτά, τα οποία απειλούν όλους τους εμπλεκόμενους λαούς και όχι μόνον τον ελληνικό. Αυτά τα "παιχνίδια" απειλούν οι γονείς τού Ωραιοκάστρου με τις αντιδράσεις τους.

Γι' αυτόν τον λόγο και τους επιτέθηκαν σφοδρά. Πώς τους επιτέθηκαν;... Με τον πιο ύπουλο και πιο πρόστυχο τρόπο... Τους "θύμισαν" πως οι ίδιοι είναι Έλληνες προσφυγικής καταγωγής -μιας Ελλάδας μάλιστα, η οποία κατά το παρελθόν έχει να επιδείξει πολλούς μετανάστες-... και νόμιζαν ότι τους έκαναν τα μούτρα "κρέας"... Νόμισαν ότι αυτό αρκεί, για να αποδείξει το άδικό τους. Δεν αρκούνταν δηλαδή να τους χαρακτηρίσουν φασίστες ή ρατσιστές, αλλά ήθελαν να τους χαρακτηρίσουν και υποκριτές κι αχάριστους... Οι τζάμπα "μάγκες", που σχίζουν τα Μνημόνια.

Όλα αυτά είναι ψεύδη σε βαθμό εγκληματικό. Όλα αυτά τα κτήνη βασίζονται στο γεγονός ότι εκτελούν υπηρεσίες για την Νέα Τάξη και ότι αυτό τους αρκεί για να είναι ασφαλείς. Έχοντας τις "πλάτες" των ισχυρών, λένε ό,τι θέλουν και δεν ελέγχονται από κανέναν. Σήμερα, δηλαδή, επειδή συμφέρει το σύστημα εξουσίας και τους τοκογλύφους, υπάρχει μια παρανόηση των εννοιών. Η πρώτη - και βασικότερη - έννοια, η οποία παραποιήθηκε, για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντά τους, ήταν αυτήν του "Πρόσφυγα". Στην πραγματικότητα ούτε οι Σύριοι, οι οποίοι έρχονται στην Ελλάδα δεν είναι πρόσφυγες. Πρόσφυγας, με βάση τον Διεθνή νόμο, είναι κάποιος μόνον για όσο διάστημα κινδυνεύει η ζωή του και "κινείται" για να σωθεί. Το πρώτο κράτος, το οποίο του παρέχει ασφάλεια, είναι και το τελευταίο μέσα στο οποίο αυτή η ιδιότητα έχει ισχύ.

Αυτό έλεγε πάντα ο Διεθνής Νόμος πριν ο νόμος αυτός γίνει "πατσαβούρα" των έμμισθων "αλληλέγγυων", οι οποίοι είναι πράκτορες και χαφιέδες... Πρόσφυγας, για παράδειγμα, είναι ο Σύριος "μέχρι" την Τουρκία ή την Ιορδανία και τον Λίβανο. Αν φύγει από τις χώρες αυτές, οι οποίες του προσφέρουν ασφάλεια και προστασία, μετατρέπεται αυτόματα σε Λαθρομετανάστη. Όταν, δηλαδή, ο ίδιος άνθρωπος, ο οποίος φτάνει στην Τουρκία ως πρόσφυγας, επιχειρεί να περάσει το Αιγαίο, για να πάει στη Γερμανία, παύει να είναι πρόσφυγας και γίνεται ένας κοινός ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ. Γιατί;... Γιατί έχει αλλάξει το "ελατήριο" που τον "κινεί"... Γιατί έχει πλέον σώσει τη ζωή του και απλά αγωνίζεται για την ποιότητα της ζωής του, όπως ένας κοινός ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ.

Το "ελατήριο" της κίνησης δηλαδή είναι αυτό, το οποίο δίνει σε κάποιον την ιδιότητά του. Αν κάποιος κινείται αναγκαστικά, δια της βίας και παρά τη θέλησή του μακριά από την εστία του με μόνο στόχο να σωθεί ο ίδιος και η οικογένειά του, είναι ΠΡΟΣΦΥΓΑΣ μέχρι να βρει τόπο να μην απειλείται η ζωή του. Τον πρόσφυγα - με βάση και το Διεθνές Δίκαιο - είναι υποχρεωμένο το κάθε κράτος να τον δεχθεί και να του παράσχει φιλοξενία και ασφάλεια... ΜΟΝΟΝ τον Πρόσφυγα όμως. Γιατί συμβαίνει αυτό και γιατί το δέχθηκαν ΟΛΑ ανεξαιρέτως τα κράτη;... Γιατί, κατά πρώτον αυτό είναι το ορθόν πολιτισμικά και ανθρωπιστικά, αλλά και γιατί κατά δεύτερον ο Πρόσφυγας είναι ακίνδυνος για το κράτος που τον υποδέχεται.

Ο Πρόσφυγας "ξηλώθηκε" δια της βίας από την εστία του και εκεί θέλει να επανέλθει. Ο Πρόσφυγας είναι μόνιμα "προσανατολισμένος" προς την πατρίδα του. Δεν θέλει να "στήσει" νέα ζωή σε μια νέα πατρίδα... Έχει πατρίδα και δεν αναζητά τέτοια. Θέλει πίσω τη δική του ζωή και δεν θέλει μια νέα ζωή. Ως εκ τούτου δεν τον πειράζει ακόμα και να περιμένει σε προσφυγικά στρατόπεδα, γιατί θεωρεί ότι αυτό είναι ένα δύσκολο μεταβατικό στάδιο προς την ομαλότητα, που γι' αυτόν είναι ταυτισμένη με την επιστροφή στην πατρίδα.

Όμως, αντίθετα με τον πρόσφυγα, όταν κάποιος κινείται οικειοθελώς, όχι με κίνητρο τη σωτηρία του, αλλά με κίνητρο την "πρόοδό" του, είναι ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗΣ. Ακόμα κι αν η αρχική κίνηση ήταν υποχρεωτική, που του έδινε την ιδιότητα του πρόσφυγα, αν αυτή συνεχιστεί, τον μετατρέπει σε ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗ. Γιατί Λαθρομετανάστης και όχι απλά μετανάστης;... Γιατί δεν τον ΚΑΛΕΣΕ κάποια χώρα με βάση τις δικές της ανάγκες, ώστε να του δώσει την ιδιότητα του ΜΕΤΑΝΑΣΤΗ... Αυτός από μόνος του κινείται προς κάποιες χώρες και αυτό τον καθιστά ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΗ... Γιατί ο Λαθρομετανάστης είναι ο ανεπιθύμητος μετανάστης... Είναι ο απρόσκλητος και αυθαίρετος μετανάστης.

Μετανάστης, δηλαδή, είναι αυτός, ο οποίος πηγαίνει σε μια χώρα, εξαιτίας τής ΔΙΚΗΣ ΤΗΣ θέλησης και των ΔΙΚΩΝ ΤΗΣ ΑΝΑΓΚΩΝ και τελεί υπό την προστασία της. Λαθρομετανάστης είναι αυτός, ο οποίος εισβάλει παρανόμως σε μια χώρα, εξαιτίας της ΔΙΚΗΣ ΤΟΥ θέλησης και των ΔΙΚΩΝ ΤΟΥ ΑΝΑΓΚΩΝ, αδιαφορώντας για τη θέληση και τις ανάγκες τής χώρας στην οποία στην κυριολεξία εισβάλει. Γνωρίζει δηλαδή εκ των δεδομένων ο Λαθρομετανάστης ότι είναι ανεπιθύμητος εκεί όπου επιδιώκει να πάει. Γνωρίζει ότι απλώνει τα χέρια του σε μια "πίτα" που ανήκει σε άλλους και την οποία δεν θέλουν - όπως είναι δικαίωμά τους - να τη μοιραστούν μαζί του. Γνωρίζει πως είναι παράνομος στις επιδιώξεις του... Τόσο παράνομος όσο παράνομος είναι κι ένας διαρρήκτης.

Γι' αυτόν τον λόγο ο Μετανάστης κινείται στο φως και μέσα από τις νόμιμες διαδικασίες. Έχει νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα και διεκπεραιώνεις τις υποθέσεις του μέσα από τις υπηρεσίες. Αντίθετα ο Λαθρομετανάστης κινείται στο σκότος και στην παρανομία. Έχει συναίσθηση της ταυτότητάς του. Αποφεύγει τις υπηρεσίες τής χώρας στην οποία εισβάλει. Κινείται νύχτα και με την συνοδεία παρανόμων διακινητών ανθρώπων.

Μέσα στην ηλιθιότητα της εποχής θίγονται μερικοί "ευαίσθητοι", όταν κάποιος τους αποκαλεί όλους Λαθρομετανάστες. Γιατί θίγονται;... Γιατί απλά δεν θέλουν να αποκαλύπτεται η μεθόδευση εκείνη, την οποία οι ίδιοι με πληρωμένη "ευαισθησία" δρομολογούν. Στόχος τους είναι να προκαλέσουν σύγχυση μεταξύ υπαρχόντων στο Διεθνές Δίκαιο όρων, προκειμένου να δρομολογήσουν τα εγκληματικά τους σχέδιά. Έχοντας αφεντικά αυτούς, οι οποίοι προκαλούν τις μαζικές μετακινήσεις των πληθυσμών - για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντά τους—, είναι βασικό γι' αυτούς να προκαλέσουν σύγχυση. Μια τέτοια βασική και επιδιωκόμενη γι' αυτούς "σύγχυση" είναι μεταξύ των βασικών αυτών όρων, οι οποίοι περιγράφουν ανθρώπινες "μάζες" σε "κίνηση"... "Σύγχυση" μεταξύ αυτών, οι οποίοι θίγονται από την "κίνηση" αυτήν και δεν πρέπει να αντιδράσουν.

Ο κανόνας στην περίπτωση αυτήν είναι ένας και μοναδικός: Η μετανάστευση θίγει αυτόν που "χάνει" ανθρώπινο δυναμικό, ενώ η λαθρομετανάστευση θίγει εκείνον που "δέχεται" ανθρώπινο δυναμικό. Ένα οργανωμένο κράτος και τον λαό του δεν το συμφέρει τίποτε από τα δύο... Δεν το συμφέρει ούτε η Μετανάστευση ούτε η Λαθρομετανάστευση... Δεν το συμφέρει ούτε να χάνει δικό του κορυφαίας ποιότητας ανθρώπινο δυναμικό –-εφόσον μόνον αυτό διεκδικείται από τους ξένους - ούτε να φορτώνεται ό,τι "περισσεύει" από τον περίγυρο... Απλά πράγματα. Με όρους αγοράς η περιγραφή τής κατάστασης είναι ακόμα χειρότερη. Με τη μετανάστευση κάποιοι ξένοι σου παίρνουν πάνω από τον "πάγκο" τα "φιλέτα", τα οποία τα έχεις πληρώσει πανάκριβα και περιμένεις από αυτά να βγάλεις κέρδος και με τη λαθρομετανάστευση κάποιοι ξένοι σου φορτώνουν "κατιμά", που όχι μόνον δεν θα βγάλει κέρδος, αλλά θα σου προσθέσει έξοδα για τη συντήρησή του.

Χάνεις υγιείς ανθρώπους, πάνω στους οποίους "επένδυσες" - εκπαιδεύοντάς τους ως γιατρούς, μηχανικούς κλπ. - πριν αυτοί σου αποδώσουν κέρδος και "φορτώνεσαι" ανεξέλεγκτα αγράμματους, ανειδίκευτους δουλοπάροικους, οι οποίοι μπορεί να είναι και άρρωστοι φορείς ηπατίτιδας, σύφιλης, ευλογιάς, χολέρας, φυματίωσης κλπ. και να απαιτούν άμεσα έξοδα για την ιατρική και φαρμακευτική τους περίθαλψη. Όταν συμβαίνουν καί τα δύο αυτά ταυτόχρονα, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, ο "πάγκος" σταδιακά παύει να είναι τέτοιος και γίνεται "σκουπιδοτενεκές"... Γίνεται μια ανθρώπινη "χωματερή", όπου παύει να έχει ισχύ ο νόμος και το δίκιο, και επικρατούν οι ανομίες των σωματεμπόρων και των κακοποιών... Παύει να είναι "οίκος" ανθρώπων και γίνεται "αποθήκη" δυστυχισμένων ψυχών. Αν αυτό συνδυαστεί και με μια επίσης ανεξέλεγκτη πώληση δημοσίου και ιδιωτικού κεφαλαίου, χάνεται και ο ίδιος ο "πάγκος" και η κοινωνία οδηγείται με μαθηματική ακρίβεια στον αφανισμό.

Καταλαβαίνει ο αναγνώστης τι βλέπουμε σήμερα να συμβαίνει στην πατρίδα μας; Πάνω στη δυστυχία και τη νομιμότητα των προσφύγων "σπρώχνουν" λαθρομετανάστες, τους οποίους αυθαίρετα τους αντιμετωπίζουν σαν μετανάστες ενώ είναι απρόσκλητοι εισβολείς. Καθημερινά η Ελλάδα δέχεται τα τεράστια "κύματα" των ανεξέλεγκτων λαθρομεταναστών και τα οποία η "μαύρη" προπαγάνδα προσπαθεί να τα ωραιοποιήσει με αυθαίρετες "πινελιές" πολιτισμού και ανθρωπισμού;... Μια "μαύρη" προπαγάνδα, η οποία έχει ως μοναδικό της στόχο να δημιουργήσει ενοχές στον ελληνικό λαό και ως εκ τούτου να "εισπράξει" την εις βάρος του ανοχή του. "Δουλεύουν" τον αφελή κόσμο με "ανθρωπιστικούς" και "πολιτισμικούς" επαίνους και συγχαρητήρια... Έτσι κι αλλιώς τζάμπα είναι... Τζάμπα είναι που πάνε κι έρχονται στο Αιγαίο όλα τα βαθύπλουτα σκουπίδια τού εβραιοκρατούμενου Χόλυγουντ της τοκογλυφίας και της προπαγάνδας... "Δουλεύουν" τον κόσμο... Τα αφεντικά τους υπερασπίζονται όλοι αυτοί και άρα και τα δικά τους συμφέροντα.

Ανθρωπισμός δεν είναι να βοηθάς ανθρώπους εις βάρος άλλων ανθρώπων, διευκολύνοντας τους ιμπεριαλιστές και τους δουλεμπόρους στις επιδιώξεις τους. Ανθρωπισμός είναι να καταγγέλλεις και να πολεμάς την αδικία όπου κι αν αυτή συμβαίνει, είτε αυτή σε αφορά άμεσα είτε όχι. Ανθρωπισμός είναι να "βλέπεις" πάντα "καθαρά" την κατάσταση και με την ορθή σου στάση να φέρνεις πάντα το Δίκιο "απέναντι" από τους εγκληματίες, ώστε να μην τους διευκολύνεις στους σχεδιασμούς τους. Λαθρομετανάστες είναι ακόμα κι αυτοί, οι οποίοι σήμερα "κατακλύζουν" την Ελλάδα και παριστάνουν τους Σύρους πρόσφυγες, εφόσον - ως γνωστόν - η Ελλάδα δεν συνορεύει με τη Συρία.

Όμως, για τον Λαθρομετανάστη τα δεδομένα είναι τελείως διαφορετικά από αυτά που περιγράψαμε λίγο πριν. Το γεγονός, δηλαδή, πως όλοι αυτοί είναι δυστυχείς και θύματα άσχημων καταστάσεων, δεν τους νομιμοποιεί κι ούτε τους αλλάζει τις ιδιότητες. Δυστυχείς και θύματα καταστάσεων είναι και οι άστεγοι, οι οποίοι περιφέρονται στους δρόμους, αλλά δεν υπάρχει νόμος που να τους δικαιολογεί σε περίπτωση που επιχειρήσουν να μπουν στα σπίτια των άλλων ούτε υπάρχουν δικαιολογίες για "αλληλέγγυους", οι οποίοι με "αντικλείδια" θα επιχειρούσαν να τους μπάσουν μέσα σ' αυτά. Η ιδιότητα του αναξιοπαθούντος, δηλαδή, δεν δικαιολογεί τα ΠΑΝΤΑ... Δεν σου φταίει κάποιος τρίτος, για να σε αποζημιώσει για τα εγκλήματα που έκαναν εις βάρος σου κάποιοι άλλοι. Η δυστυχία σου δεν σου επιτρέπει να καταπατάς το απολύτως θεμελιώδες και απολύτως κατοχυρωμένο ανθρώπινο δικαίωμα της ιδιοκτησίας.

Όλα όσα αφορούν αυτούς τους αναμφισβήτητα δυστυχείς ανθρώπους "αποτυπώνονται" πάνω σε ιδιότητες, τις οποίες αναγνωρίζει το Διεθνές Δίκαιο... Ιδιότητες, οι οποίες βασίζονται σε αντικειμενικά δεδομένα και όχι σε υποκειμενικούς συναισθηματισμούς. Όπως είπαμε και πιο πάνω, δυστυχείς πρόσφυγες είναι οι Σύριοι μόνον μέχρι την Τουρκία ή την Ιορδανία. Αν αυτοβούλως εγκαταλείψουν την Τουρκία ή την Ιορδανία - για ένα καλύτερο μέλλον—, οι ίδιοι άνθρωποι αλλάζουν ιδιότητες. Μετά εκ των πραγμάτων μπορούν να θεωρηθούν πονηροί και υστερόβουλοι, εφόσον συνεχίζουν να παριστάνουν τα θύματα και σε χώρους όπου δεν υπάρχουν πλέον θήτες. Μπορεί εγκληματίες να μην είναι οι άνθρωποι, αλλά παράνομοι είναι σε κάθε περίπτωση. Το δικό τους καλύτερο μέλλον είναι το χειρότερο μέλλον για κάποιους άλλους. Το δικό τους καλύτερο μέλλον δεν το "χτίζουν" μόνοι τους... το κλέβουν από κάποιους άλλους.

Εγκλήματα προς όλες τις κατευθύνσεις
Έλληνες και Σύριοι εξίσου θύματα


Αναλύουμε τις ιδιότητες των "κινούμενων" πληθυσμών για έναν πολύ απλό λόγο. Αν δεν γνωρίζουν οι αναγνώστες πώς λειτουργούν οι ιδιότητες αυτές και ποιες είναι οι νόμιμες δραστηριότητές τους, δεν μπορούν να καταλάβουν το "παιχνίδι" των ΜΚΟ και των ιμπεριαλιστών... Δεν μπορούν να καταλάβουν πώς αυτοί οι εγκληματίες τα εγκλήματά τους τα "ντύνουν" με "πολιτισμό" και ανθρωπισμό... Δεν μπορούν να καταλάβουν πώς με συμπεριφορές, οι οποίες εναλλάσσονται μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας, εγκληματούν στην κυριολεξία εις βάρος των λαών... Πώς καταφέρνουν και χρησιμοποιούν ανθρώπους εναντίον ανθρώπων σε μια ολέθρια κατάσταση, η οποία τους θίγει όλους μαζί και μετατρέπει τους θύτες σε θύματα και το αντίστροφο με μια συχνότητα που συμφέρει μόνον τους εγκληματίες. Μόνον με τη γνώση των ιδιοτήτων μπορεί κάποιος να παρακολουθήσει στην απόλυτη ανάλυση το έγκλημα που συντελείται εις βάρος των λαών.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό το οποίο λέμε; Η συμπεριφορά τού κάθε κράτους, όταν αυτό έρχεται αντιμέτωπο με "κινούμενους" πληθυσμούς, είναι απολύτως εξαρτώμενη από τη νόμιμη ιδιότητα που φέρουν οι πληθυσμοί αυτοί. Με το πρόσχημα του ανθρωπισμού ή της αγάπης δεν συμπεριφέρεσαι όπως σου "κατέβει" στην "κούτρα" κάθε φορά. Υπάρχουν Διεθνείς Νόμοι, οι οποίοι όλα αυτά τα έχουν ρυθμισμένα... Νόμοι, οι οποίοι απλά περιγράφουν και "κωδικοποιούν" την κοινή λογική που πάντα υπήρχε στις σχέσεις μεταξύ των λαών. Απλά πράγματα. Αν ένας φίλος σου ζητήσει να φιλοξενήσεις τη γυναίκα του, δεν της βάζεις "χέρι" επειδή είναι η μόνη γυναίκα μέσα στο ΔΙΚΟ σου σπίτι. Σου εμπιστεύεται κάποιος τα παιδιά του για ένα διάστημα που το έχει ανάγκη, αλλά δεν πας να τον υποκαταστήσεις στην καρδιά των παιδιών. Πάντα οι ρόλοι είναι διακριτοί, άσχετα με το πώς "φαίνονται" στον έξω κόσμο. Το ανάλογο συμβαίνει και στις σχέσεις μεταξύ των λαών... Συμβαίνει και με τους ξένους πληθυσμούς, οι οποίοι για τον οποιονδήποτε λόγο βρέθηκαν στη χώρα σου.

Τους ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ τους θεωρείς παρείσακτους ξένους και ως εκ τούτου τους συλλαμβάνεις και τους απελαύνεις. Ο ανθρωπισμός σου στην περίπτωση αυτήν είναι να μην τους φυλακίσεις με τους κοινούς ποινικούς και αφού τους προσφέρεις τις πρώτες και βασικές βοήθειες να τους επαναπροωθήσεις στην πατρίδα τους. Τους ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ τους αντιμετωπίζεις ως δικούς σου καλεσμένους, τους οποίους τους έχεις εντάξει στον δικό σου σχεδιασμό. Ως εκ τούτου τους φροντίζεις, τους βολεύεις σε σπίτια και τους δίνεις δικαιώματα... Τους δίνεις επιδόματα μέχρι να βολευτούν κλπ.. Τα παιδιά τους τα εντάσσεις κατ' ευθείαν στους εθνικούς μηχανισμούς εκπαίδευσης, εφόσον τους θεωρείς μελλοντικούς πολίτες σου και άρα όσο πιο γρήγορα ενσωματωθούν στην κοινωνία, τόσο καλύτερα. Τέλος, τους ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ, οι οποίοι δεν είναι ούτε Λαθρομετανάστες ούτε Μετανάστες, τους φέρεσαι με πολύ ειδικό τρόπο. Παρ' όλο που είναι ακάλεστοι ξένοι, δεν τους συλλαμβάνεις ούτε τους απελαύνεις. Κάνεις το καλύτερο δυνατό γι' αυτούς, αλλά τους διατηρείς στο επίπεδο του ΞΕΝΟΥ. Γιατί;... Γιατί αυτό συμφέρει πρωτίστως τους ίδιους. Βρίσκονται σε αδυναμία και εσύ πρέπει με τον τρόπο σου να τους υποβοηθήσεις να διατηρήσουν την "ταυτότητά" τους. Ως εκ τούτου, τα παιδιά των ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ δια ροπάλου να τα βάλεις στον δικό σου μηχανισμό εκπαίδευσης... Απαγορεύεται να προσπαθήσεις να τα ενσωματώσεις στην κοινωνία σου, γιατί απλούστατα δεν είναι ΔΙΚΑ σου... Δεν είναι μελλοντικοί πολίτες σου.

Ο αναγνώστης αντιλαμβάνεται ότι με την υποκριτική "ανθρωπιστικού" τύπου πολιτική, η οποία ακολουθείται σήμερα από τα σκουπίδια τού ιμπεριαλισμού, θίγονται οι πάντες. Όσο θίγεται ο ελληνικός λαός άλλο τόσο θίγεται και ο συριακός λαός, ο οποίος άθελά του γίνεται "ενεργούμενο" των εγκληματιών. Αυτά, δηλαδή, τα οποία συμβαίνουν, δεν είναι εύκολα αντιληπτά χωρίς τις παραπάνω γνώσεις. Αυτοί, οι οποίοι φαίνονται να διαμαρτύρονται είναι μόνον οι Έλληνες γιατί οι υπόλοιποι είναι είτε σε κατάσταση απόλυτης αδυναμίας - όπως οι Σύριοι πρώην Πρόσφυγες - είτε εξαιτίας της υποκρισίας - όπως οι Λαθρομετανάστες—. Οι Σύριοι πρώην Πρόσφυγες, δηλαδή, δεν διαμαρτύρονται, γιατί αισθάνονται αδύναμοι και είναι τρομοκρατημένοι, ενώ οι Λαθρομετανάστες δεν διαμαρτύρονται, γιατί δεν τους συμφέρει ούτε καν να εμφανίζονται... Τους συμφέρει να "ανακατεύονται" με τους πρώην Πρόσφυγες για να περνάνε απαρατήρητοι.

Οι μόνοι, οι οποίοι απομένουν να διαμαρτυρηθούν, είναι οι Έλληνες γονείς των μαθητών, γιατί βρίσκονται στην πατρίδα τους και έχουν προφανείς λόγους να διαμαρτύρονται... Διαμαρτύρονται για τα παιδιά τους, αλλά ταυτόχρονα εκφράζουν και τη γενικότερη δυσαρέσκεια που υπάρχει στον λαό για τη μεταναστευτική πολιτική... Μια δυσαρέσκεια, η οποία είναι ενστικτώδης. Δυστυχώς στη διαμαρτυρία τους δεν μπορούν να συνδράμουν οι Σύριοι, γιατί είναι αδύναμοι και φοβισμένοι... Φοβισμένοι από τους "μπράβους" των ιμπεριαλιστών, οι οποίοι είναι βίαιοι λαθρομετανάστες... Αυτοί, οι οποίοι αναλαμβάνουν και τους απειλούν ακόμα και με ωμή βία. Βολικό είναι για τους λαθρομετανάστες αυτούς να πουλάνε τέτοια "εξυπηρέτηση" στους ισχυρούς, εφόσον αυτοί είναι οι μόνοι που επωφελούνται της κατάστασης... Επωφελούνται, γιατί μέσα στον "χαμό" περνάνε απαρατήρητοι ανάμεσα στους πρόσφυγες και άρα χωρίς αντιδράσεις. Μη έχοντας μαζί τους τα παιδιά τους, δεν τους απασχολούν τέτοιου είδους παιδαγωγικές "λεπτομέρειες".

Το δίκιο των Ελλήνων γονέων και οι πονηροί "αλληλέγγυοι"

Όλα όσα περιγράψαμε θα τα δούμε πώς λειτουργούν στην πράξη... Να καταλάβει ο αναγνώστης και πόσο έμπειροι και κακοήθεις είναι αυτοί, οι οποίοι χειρίζονται την προπαγάνδα... Πόσο ύπουλα προσπάθησαν οι εγκληματίες να "χτυπήσουν" τους Έλληνες που αντιδρούν... Συγκεκριμένους Έλληνες, τους οποίους τους θεώρησαν πιο "εύκολους". Επέλεξαν δηλαδή τους αντιδρώντες τού Ωραιοκάστρου και όχι κάποιους άλλους, γιατί αυτοί ήταν βολικοί στην προπαγάνδα τους.

Θα ξεκινήσουμε λοιπόν την ανάλυση από την εύκολη περίπτωση, η οποία αφορά τους Έλληνες του Ωραιοκάστρου και μετά θα πάμε στους Σύριους. Θα ξεκινήσουμε από τους συγκεκριμένους Έλληνες που αντιδρούν και οι οποίοι ήταν αυτοί, οι οποίοι δέχθηκαν την ύπουλη επίθεση των "ευαίσθητων" και "αλληλέγγυων".

Γιατί κατηγόρησαν τους πολίτες τού Ωραιοκάστρου;... Γιατί θεώρησαν βολικό γι' αυτούς το χαρακτηριστικό τής προσφυγικής τους καταγωγής. Επικαλούμενοι λοιπόν το παρελθόν τους, μπορούσαν να ανοίξουν τη "γκάμα" των κατηγοριών τους. Δεν περιορίστηκαν στις κατηγορίες περί εθνικισμού ή ρατσισμού, αλλά τους κατηγόρησαν για υποκρισία, αχαριστία, αγνωμοσύνη κλπ.. Τους "θύμισαν" πως ήταν προσφυγικής καταγωγής και οι ίδιοι και άρα ότι δεν έπρεπε να αντιδρούν με τον τρόπο αυτόν και μάλιστα σε μια Ελλάδα με πολλούς μεταπολεμικούς μετανάστες στις τάξεις των προσφυγικής καταγωγής Ελλήνων.

Αυτό, το οποίο συμβαίνει στην περίπτωση αυτήν είναι το εξής: Οι Έλληνες πρόσφυγες της Μικράς Ασίας, όπως και να τους εξετάσεις, ποτέ δεν ξέφυγαν από καμία γραμμή νομιμότητας. Είτε ως Έλληνες είτε ως πρόσφυγες, ήταν κατά την "κίνησή" τους απολύτως εντός των πλαισίων τής διεθνούς νομιμότητας. Ως διωκόμενοι πρόσφυγες ήταν νόμιμοι, γιατί "στάθηκαν" στο πρώτο κράτος που τους παρείχε ασφάλεια και ήταν η Ελλάδα... Δεν συνέχισαν για Ιταλία, επειδή εκεί ήταν καλύτερα... Δεν δημιούργησαν πρόβλημα στην ιταλική κοινωνία, επειδή τους άρεσε περισσότερο να κατοικούν στη Ρώμη ή στη Φλωρεντία... "Στάθηκαν" στα νόμιμα σ' ό,τι αφορά την προσφυγική τους ιδιότητα.

Ως Έλληνες και άρα ως επιθυμητοί μετανάστες - λόγων των Διεθνών Συμφωνιών τού ελληνικού κράτους - εισήλθαν σε έναν χώρο, στον οποίο είχαν απολύτως κατοχυρωμένα δικαιώματα, εφόσον έγινε ανταλλαγή πληθυσμών και κεφαλαίων. Από εκεί και πέρα αντιμετωπίστηκαν ως επιθυμητοί "ξένοι", οι οποίοι έπρεπε να ενσωματωθούν τάχιστα στην ελληνική κοινωνία των γηγενών. Τα σχολεία ήταν ένα από τα μέσα αυτής της ενσωμάτωσης και άρα και η πολιτική που θα ακολουθούνταν ήταν εκ των προτέρων αποφασισμένη... Στα ελληνικά σχολεία εισάγονταν με τους γηγενείς συμμαθητές τους, γιατί απλούστατα εγκαθίσταντω ως Ελληνόπουλα στη νέα τους πατρίδα... Στην εξ' αρχής συμφωνημένη πατρίδα ΟΛΩΝ των Ελλήνων και άρα και των ιδίων. Επιπλέον, η κοινή γλώσσα δεν τους μετέτρεπε σε τροχοπέδη τού μηχανισμού εκπαίδευσης... Ελληνικά μιλούσαν, ελληνικά βιβλία είχαν ανάγκη για να εκπαιδευτούν και Έλληνες δάσκαλοι αναλάμβαναν να την φέρουν εις πέρας.

Σ' ό,τι αφορά το δεύτερο - και άρα την ελληνική μετανάστευση των μεταπολεμικών χρόνων - και πάλι η νομιμότητα ήταν το κύριο χαρακτηριστικό τής "κίνησης" των Ελλήνων. Οι Έλληνες, οι οποίοι πήγαν μεταπολεμικά στη Γερμανία, ήταν ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ και όχι λαθρομετανάστες... Επιλέχθηκαν με τα κριτήρια που εξυπηρετούσαν τη Γερμανία και όχι την Ελλάδα. Κανένας από εκείνους δεν πήγε εκεί χωρίς τα προαπαιτούμενα που η ίδια η Γερμανία έθετε, και τα οποία ήταν προς το δικό της συμφέρον. Όποιος πήγε εκεί με δική του πρωτοβουλία, αγνοώντας τις γερμανικές προδιαγραφές, απελάθηκε με συνοπτικές διαδικασίες. Στην εποχή δηλαδή της ελληνικής μετανάστευσης στη Γερμανία υπήρχαν Έλληνες Μετανάστες, οι οποίοι παρέμεναν σ' αυτήν και Έλληνες Λαθρομετανάστες, οι οποίοι απελαύνονταν πάραυτα. Μετανάστες ήταν μόνον εκείνοι, οι οποίοι ήταν χρήσιμοι για τη Γερμανία εξαιτίας των ικανοτήτων τους. Η μετανάστευση, δηλαδή, στην πραγματικότητα έθιγε την Ελλάδα και όχι τη Γερμανία.

Ως εκ τούτου όλοι αυτοί οι άνθρωποι, οι οποίοι δικαίως διαμαρτύρονται, αδίκως κατηγορούνται. Δεν έχουν τίποτε να "θυμηθούν", που να τους φέρνει σε δύσκολη θέση. Δεν έχουν τίποτε να "κρύψουν", ώστε να αισθάνονται υποκριτές κι αχάριστοι. Είτε ως παιδιά προσφύγων είτε ως συγγενείς μεταναστών, σεβάστηκαν νόμους και λαούς, όπως ακριβώς προβλέπει ο νόμος και το δίκαιο. Από εκεί και πέρα έχουν το δικαίωμα να δρουν και να αντιδρούν όπως αρμόζει στις υπόλοιπες ιδιότητές τους. Ως γονείς, λοιπόν, οι οποίοι είναι κατά τον νόμο υπεύθυνοι για την ασφάλεια των παιδιών τους και ως φορολογούμενοι πολίτες, οι οποίοι πληρώνουν φόρους για να απολαμβάνουν την υπηρεσία των μηχανισμών εκπαίδευσης, έχουν κάθε δικαίωμα να στραφούν προς τη Δικαιοσύνη για να βρουν το "δίκιο" τους.

Εφόσον δεν προστατεύουν το "δίκιο" τους οι πολιτικοί, μπορούν να ζητήσουν απόδοσή του από τους κατά τον νόμον αρμόδιους, που είναι οι Δικαστές... Μπορούν να ζητήσουν ασφαλιστικά μέτρα για τα παιδιά τους με κύριο και μοναδικό επιχείρημα τη διασφάλιση της υγείας τους και την εξασφάλιση της καλής εκπαιδευτικής διαδικασίας... Μπορούν να απειλήσουν με απευθείας μηνύσεις τους "καρεκλοκένταυρους" του Υπουργείου Παιδείας. Υπάρχουν ποινικές ευθύνες σε περίπτωση που κάποιο παιδί ασθενήσει εξαιτίας των προσφύγων... Μπορούν να τους "ταράξουν" στη νομιμότητα, όπως έλεγαν οι καραγκιόζηδες στα "καλά" τους... Να κάνουν μαζικές μηνύσεις εναντίον τού Υπουργείου Παιδείας - και του Υπουργού συγκεκριμένα - με την κατηγορία τής έκθεσης των μαθητών σε ΘΑΝΑΣΙΜΟ κίνδυνο.

"Πυρ και κίνηση" - Το έγκλημα εις βάρος των Σύριων

Αφού ερμηνεύσαμε τα εύκολα, θα πάμε στα πιο δύσκολα και περίπλοκα, τα οποία αφορούν τους Σύριους. Οι Σύριοι είναι θύματα επίσης... Μεγαλύτερα θύματα από τους Έλληνες. Γιατί;... Γιατί οι ιμπεριαλιστές κατέστρεψαν την πατρίδα τους και αφού τους έδιωξαν από αυτήν ως πρόσφυγες, στο τελικό στάδιο τους μετατρέπουν σε μετανάστες, οι οποίοι θα "χαθούν" για τη Συρία και άρα μονιμοποιούν τη εθνική ζημιά της. Χωρίς να τους ρωτήσουν ποτέ, κατέστρεψαν τις ζωές τους και αποφάσισαν μόνοι τους - χωρίς αυτούς - για τις νέες ζωές που θα τους "έδιναν"... Στην κυριολεξία "πυρ και κίνηση". Τα καθάρματα, τα οποία "πυροβόλησαν" τον λαό τής Συρίας, δεν τους άφησαν ήσυχους ούτε ως πρόσφυγες. Με την ίδια βία που τους έκαναν πρόσφυγες, τους έθεσαν σε "κίνηση", βάζοντάς τους σε μια περιπέτεια τεράστια. Όλα αυτά ήταν εύκολα για τους έμπειρους εγκληματίες, γιατί, γνωρίζοντας τους όρους τού "παιχνιδιού", μπορούν και παίζουν με τις ιδιότητες.

Τι σημαίνει πρακτικά αυτό;... Ότι τους εκμεταλλεύονται μέχρι Θανάτου... Τους εμφανίζουν ως πρόσφυγες, αλλά τους "σπρώχνουν" από χώρα σε χώρα ως λαθρομετανάστες. Τους εμφανίζουν ως πρόσφυγες, για να κερδίσουν τη συμπάθεια των ξενιστών τους, αλλά ταυτόχρονα τους "κατανέμουν" σαν μετανάστες σε προεπιλεγμένες πατρίδες, στις οποίες πρέπει να ενσωματωθούν. Όλα αυτά είναι εγκληματικά και άρα παράνομα για ανθρώπους, οι οποίοι είναι πραγματικά πρόσφυγες και εγκατέλειψαν την πατρίδα τους μόνο και μόνο για να σωθούν. Είναι εγκληματικό να τους "περιφέρεις" ανά τον κόσμο μετατρέποντάς τους σε λαθρομετανάστες. Είναι ακόμα πιο εγκληματικό να τους χειρίζεσαι ως μετανάστες και να τους "ενσωματώνεις" δια της βίας στις κοινωνίες εκείνες, οι οποίες, εξαιτίας των προδοτικών και εγκληματικών τους γηγενών ηγεσιών και φορέων, τούς αντιμετωπίζουν σαν τέτοιους, για να εξυπηρετήσουν τα δικά σου συμφέροντα.

Γι' αυτόν τον λόγο μιλάμε για πονηρές πολιτικές, οι οποίες έχουν ως στόχο να παρακάμψουν τον Διεθνή Νόμο. Γι' αυτόν τον λόγο προσπαθούν να σκορπίσουν τη σύγχυση γύρω από τους όρους και τις ιδιότητες. Τους ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ, οι οποίοι πρέπει να είναι "στατικοί" και "απομονωμένοι" για να διατηρούν την προστατευμένη ιδιότητά τους, τούς θέτουν σε "κίνηση" ως λαθρομετανάστες και τους "μοιράζουν" στις κοινωνίες σαν μετανάστες. Οι ιμπεριαλιστές, οι οποίοι κατέστρεψαν τις ζωές αυτών των ανθρώπων, μετατρέποντάς τους σε ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ, τώρα τους περιφέρουν στην Ευρώπη σαν "λεία" που μοιράζεται κατά το δοκούν. Οι δήμιοί τους, μόλις τους "ξήλωσαν" από την πατρίδα τους, τούς υποσχέθηκαν δικαιώματα ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ, ενώ στην πραγματικότητα τους μετατρέπουν σε ΛΑΘΡΟΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ. Τους βάζουν να "κρύβονται" πίσω από την ιδιότητα του ΠΡΟΣΦΥΓΑ - ακόμα κι όταν αυτή πλέον δεν ισχύει - και τους διακινούν μέσα από τα δίκτυα της λαθρομετανάστευσης.

Μέρος της πολιτικής τους είναι να ασκούν βία εις βάρος τους μέσω των πραγματικών λαθρομεταναστών. Καθημερινά οι κανονικοί λαθρομετανάστες ασκούν βία όλων των τύπων στους προσφυγικής "καταγωγής" Λαθρομετανάστες. Οι βιασμοί γυναικών και αντρών, οι κλοπές και οι ξυλοδαρμοί δεν είναι τυχαία και σποραδικά φαινόμενα... Είναι μέσα στα πλαίσια της πολιτικής τού οργανωμένου εκφοβισμού των προσφύγων. Γιατί συμβαίνει αυτό;... Γιατί οι ιμπεριαλιστές χρησιμοποιούν τους Πρόσφυγες όπως χρησιμοποιεί η ISIS τους άμαχους πληθυσμούς... "Κρύβουν" μέσα στα καραβάνια των "προσφύγων" τούς χρήσιμους γι' αυτούς λαθρομετανάστες. Όλοι αυτοί οι Σύριοι και καταχρηστικώς πλέον ΠΡΟΣΦΥΓΕΣ είναι ο "Δούρειος ΊΠΠΟΣ", για να μπουν τα εκατομμύρια των Λαθρομεταναστών στην Ευρώπη. Χωρίς τους Σύριους δεν θα μπορούσαν οι Πακιστανοί ή οι Αφγανοί να περάσουν στο Αιγαίο και από εκεί στην Ευρώπη... Οι Σύριοι είναι η "καρότσα" που τους "κουβαλάει" πάνω της και αυτοί απλά "μαστιγώνουν" τα "υποζύγια" όταν αυτά αντιδρούν. Γι' αυτόν τον λόγο χρειάζονται τη βία και τα ψέματα.

Αν αυτό το καταλάβει ο αναγνώστης, θα καταλάβει και όλο το "κόλπο" των ιμπεριαλιστών και των χαφιέδων τους. Εδώ μιλάμε για ένα τεράστιο έγκλημα της Νέας Τάξης, το οποίο κανένας δεν αγγίζει, γιατί φοβάται τους οργανωμένους και φονικούς μηχανισμούς προπαγάνδας και εκφοβισμού. Όποιος τολμήσει και πει το σωστό και το αυτονόητο, θα βρει τον μπελά του. Όποιος τολμήσει και πει ότι "πρέπει να ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ η εισαγωγή των προσφυγόπουλων στο ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης", θα γίνει μισητός εχθρός τους... Θα "πέσουν" όλοι πάνω του να τον "φάνε"... Θα τον εμφανίσουν σαν ναζιστή, ρατσιστή ή μισάνθρωπο, ενώ αυτό είναι απολύτως ψευδές...

Είναι απολύτως ψευδές, γιατί, εξαιτίας αυτής της εγκληματικής μεταναστευτικής πολιτικής, οι πάντες θίγονται και απειλούνται. Αποτελεί αναμφισβήτητο γεγονός ότι η "ενσωμάτωση" των προσφυγόπουλων στην ελληνική κοινωνία μέσω της εκπαίδευσης δεν είναι έγκλημα μόνον απέναντι στην φθίνουσα ελληνική κοινωνία, αλλά είναι ταυτόχρονα και έγκλημα απέναντι στη συριακή κοινωνία. Ο πληθυσμός αυτών των ανθρώπων είναι για την Ελλάδα Λαθρομετανάστες που τη θίγουν, αλλά ταυτόχρονα για τη Συρία είναι εξ' αναγκασμού Μετανάστες, που η απώλειά τους την θίγει επίσης. Αυτά τα κοινά συμφέροντα μεταξύ τού ελληνικού και του συριακού λαού πρέπει ν' αναζητήσουμε, γιατί εκεί θα εντοπίσουμε τους εγκληματίες... Τους πραγματικούς εγκληματίες, οι οποίοι κρύβονται πίσω από ανθρωπιστικές "βιτρίνες", celebrities φίλους και διάσημες ΜΚΟ.

Δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάμε ότι αυτά τα δυστυχή προσφυγόπουλα είναι "παιδιά" τής Συρίας... Πολύτιμα παιδιά τής Συρίας... Παιδιά, τα οποία οι πονηροί τα "μπλέκουν" σε ιμπεριαλιστικά συμφέροντα, αλλά για τη Συρία είναι μια τεράστια απώλεια χωρίς κανένα κέρδος... Είναι το "μέλλον" της, το οποίο κάποιοι με τη βία τής το στερούνε. Γι' αυτόν τον λόγο πρέπει ΟΛΟΙ ν' αντισταθούμε στην εισαγωγή των προσφυγόπουλων στα ελληνικά σχολεία. Αυτό δεν είναι μόνον το νόμιμο, αλλά είναι και το ηθικό και το δίκιο. Όταν, μέσω της εκπαίδευσης, πρόθεσή σου είναι να "ενσωματώσεις" αυτά τα παιδιά στην κοινωνία σου, στην πραγματικότητα προσπαθείς να τα "κλέψεις" από τη "μάνα" τους, που είναι η Συρία... Περί αυτού πρόκειται. Είναι φανερό πλέον ότι επιχειρείται μια ανομολόγητη προσπάθεια ενσωμάτωσης των προσφυγόπουλων στην ελληνική κοινωνία.

Το θέμα είναι να βρούμε ποιοι μεθοδεύουν αυτήν την ενσωμάτωση και τι επιδιώκουν. Είναι φανερό ότι αυτό δεν προέκυψε από κάποια φυσική ανάγκη των λαών, οι οποίοι εμπλέκονται στην υπόθεση αυτήν. Ποια ανάγκη τής Ελλάδας ή της Συρίας καλύπτει αυτήν η προσπάθεια; Ζήτησε ποτέ η Ελλάδα νέα παιδιά να "υιοθετήσει", γιατί δεν της έφταναν τα δικά της, όπως έκανε μεταπολεμικά η Γερμανία; Ζήτησε ποτέ η Συρία να "ξεφορτωθεί" παιδιά της, γιατί της "περίσσευαν", όπως έκανε κάποτε η Κίνα;... Απλά είναι τα πράγματα. Εφόσον μιλάμε για προσφυγιά, δεν χρειάζεται να μιλάμε για ανάγκη ενσωμάτωσης στην τοπική κοινωνία. Οι πρόσφυγες δεν χρειάζονται προετοιμασία ενσωμάτωσης, εφόσον θεωρούμε ότι είναι τέτοιοι και όχι Μετανάστες. Εκ των δεδομένων λοιπόν τα προσφυγόπουλα της Συρίας θα πρέπει πάση θυσία να παραμείνουν και εντός Ελλάδας Σύριοι... Να προστατευτούν, αλλά και να "απομονωθούν". Γιατί η Ελλάδα να τα "κλέψει" από τη Συρία;... Γιατί μια πονηρή "μητριά" να τα διεκδικήσει από την πονεμένη "μάνα" τους;

Ποια ακριβώς ανάγκη των προσφύγων εξυπηρετεί η "ενσωμάτωσή" τους στον ελληνικό μηχανισμό εκπαίδευσης;... Άρα;... Άρα, κάτι άλλο δρομολογείται, χωρίς αυτό να αποκαλύπτεται. Σε κανονικές δηλαδή συνθήκες θα έπρεπε η ίδια η Συρία να βλέπει αυτήν την ενέργεια ως εχθρική εις βάρος της και άρα να είχε διαμαρτυρηθεί με τα μέσα που προβλέπονται στη Διεθνή Κοινότητα. Γιατί εχθρική;... Γιατί κάποιοι πάνε να "εκμεταλλευτούν" το δράμα της και να της "κλέψουν" μια γενιά παιδιών... Γιατί με την ενσωμάτωση στο ελληνικό σύστημα εκπαίδευσης επιχειρείται εξελληνισμός και άρα απειλείται η συριακή τους "ταυτότητα". Όμως, αυτό δεν συμφέρει τη Συρία και άρα η τοπική πρεσβεία της θα έπρεπε αντιδράσει άμεσα κι αποφασιστικά. Θα έπρεπε να απαιτήσει από την ελληνική Κυβέρνηση να σεβαστεί το Διεθνές Δίκαιο και να τους επιτρέψει να διατηρήσουν τη συριακή εθνική τους ταυτότητα, ώστε να είναι έτοιμοι για τον επαναπατρισμό τους στην πατρίδα... Έναν επαναπατρισμό, τον οποίο μια αλλαγή συμπεριφοράς των παιδιών τους - λόγω του εξελληνισμού τους - θα τον καθιστούσε δύσκολο.

Δεν λέμε κάτι το περίεργο. Τα θρησκευτικά κατηχητήρια ή τα εθνικά σχολεία δεν είναι νοσοκομεία ή εστιατόρια, ώστε, παρέχοντας κάποιος σε ξένους τις ίδιες υπηρεσίες με αυτές που προσφέρει στα παιδιά του, να είναι απόδειξη του ανθρωπισμού ή του πολιτισμού του. Αυτά είναι μηχανισμοί, οι οποίοι διαμορφώνουν "ταυτότητες" εθνικές ή θρησκευτικές... "Πλάθονται" προσωπικότητες και διαμορφώνονται συνειδήσεις... Είναι "μηχανισμοί" οργανωμένοι, που "καλουπώνουν" πνευματικά τους ανθρώπους και το ανεπιθύμητο "καλούπωμα" για κάποιους μπορεί να είναι "παραμόρφωση" ή "ακρωτηριασμός"... και, όταν αυτό γίνεται οργανωμένα εις βάρος ξένων παιδιών, τότε αυτό είναι έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.

Αρκεί να προσπαθήσει κάποιος να μπει στη θέση των άλλων και θα το καταλάβει αμέσως. Όσο απειλεί τη θρησκευτική ταυτότητα ενός παιδιού να το στείλεις για το "καλό" του στο δικό σου "κατηχητικό", άλλο τόσο απειλεί την εθνική του ταυτότητα η εισαγωγή του για το "καλό" του σε ένα εθνικό σχολείο... Αυτό είναι παράνομο και απαγορεύεται από τον διεθνή νόμο. Δεν συμφέρει τη Συρία ο αυθαίρετος και παράνομος εξελληνισμός των παιδιών της, όπως δεν θα συνέφερε να υπήρχαν Έλληνες πρόσφυγες και να επιχειρούσαν Τούρκοι ή Ισραηλινοί, για παράδειγμα, να εκτουρκίσουν ή να εξιουδαϊσουν αυτούς, τους οποίους δήθεν είχαν αναλάβει απλά να προστατεύσουν... Θα ήταν ένα ανθελληνικό έγκλημα ή δεν θα ήταν αυτό; Υπ' αυτήν την έννοια δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουν και μειονοτικά σχολεία, τα οποία προστατεύουν τις εθνικές "ταυτότητες". Γιατί να υπάρχουν ελληνικά σχολεία στην Αλβανία; Γιατί να υπάρχουν παλαιστινιακά σχολεία στην Ιορδανία;... Να "ενσωματωθούν" τα Ελληνόπουλα ή τα παιδιά τής Παλαιστίνης στην κοινωνία αυτών που τους "φιλοξενούν"... για το "καλό" τους.

Φυσιολογικά θα έπρεπε να υπάρχει έντονη διαμαρτυρία από την πλευρά των Σύριων... Θα έπρεπε να γίνει διπλωματικό διάβημα για μια τέτοια εχθρική μεθόδευση... Μια αντισυριακή μεθόδευση, η οποία θα επέτρεπε υποτίθεται στην Ελλάδα να εκμεταλλευτεί την αδυναμία τής Συρίας, για να της αποσπάσει κάποια από τα "παιδιά" της. Τι θα ήταν το fair στην περίπτωση αυτήν; Ποιο θα ήταν το δίκιο και το σωστό από πλευράς συμπεριφοράς τής Ελλάδας; Στις συνθήκες αυτές θα έπρεπε απλά να παρασχεθούν κάποια υλικά μέσα, τα οποία θα διευκόλυναν τους πρόσφυγες στη διατήρηση μιας κανονικότητας στην καθημερινότητά τους... Να δημιουργηθούν και να τους παραχωρηθούν κάποιες νέες υποτυπώδεις αίθουσες διδασκαλίας μέσα σε όλους τους προσφυγικούς καταυλισμούς. Αυτή η υλικοτεχνική βοήθεια θα ήταν η μόνη βοήθεια που θα θεωρούνταν θεμιτή από την πλευρά του ελληνικού κράτους και μέσα στα πλαίσια του Διεθνούς Δικαίου.

Από εκεί και πέρα η ελληνική Κυβέρνηση σε άμεση συνεργασία με την πρεσβεία τής Συρίας θα έπρεπε από κοινού να εργάζονταν, για να εξασφαλιστούν όλα τα υλικά και άυλα εκείνα μέσα, τα οποία θα απαιτούνταν για την απρόσκοπτη εκπαίδευση των προσφυγόπουλων... Τα κατάλληλα συριακά βιβλία και τα απαραίτητα εκπαιδευτικά βοηθήματα κλπ.. Να βρεθούν Σύριοι δάσκαλοι, γνώστες τής γλώσσας των παιδιών, ώστε να μην τους επηρεάσει η εθνική τους περιπέτεια και μείνουν "πίσω" στην εκπαιδευτική τους "πορεία". Αυτά είναι τα καθήκοντα που προβλέπει το Διεθνές Δίκαιο γι' αυτόν που αναλαμβάνει την υψηλή αποστολή να σώσει πρόσφυγες και όχι να τους εκμεταλλευτεί ή να τους "οικειοποιηθεί".

Βλέπουμε να συμβαίνει τίποτε απ' όλα αυτά;... Όχι βέβαια. Αυτά, τα οποία βλέπουμε, είναι τα αντίθετα... Είναι τα παράνομα... Είναι τα παράλογα... Είναι τα εγκληματικά... Είναι αυτά, τα οποία δεν συμφέρουν ούτε τον ελληνικό λαό ούτε τον συριακό λαό. Οι μόνοι, οι οποίοι έχουν κέρδος από μια τέτοια προσπάθεια, είναι οι ΜΚΟ των διεθνών τοκογλύφων... Των τοκογλύφων, οι οποίοι είναι οι ιδιοκτήτες τής Νέας Τάξης... Των τοκογλύφων, οι οποίοι προσπαθούν να βάλουν πληθυσμούς εποίκων σε όλα τα κράτη που τους ενδιαφέρουν... Εποίκους, λειτουργικά "ενσωματωμένους" μέσα στις κοινωνίες, αλλά ως μειονότητες... Εθνικές μειονότητες, οι οποίες θα είναι για πάντα εξαρτώμενες από τους ξένους προστάτες τους... Θρησκευτικές μειονότητες, οι οποίες - με βάση την υπάρχουσα γνώση των όσων συνέβησαν επί δεκαετίες στη Βρετανία, τη Γαλλία κλπ.—, δεν ενσωματώνονται ΠΟΤΕ στις χριστιανικές "πατρίδες" τους, εφόσον δεν τις αντιλαμβάνονται ως τέτοιες.

Οι εγκληματίες μισθοφόροι τού Τζορτζ Σόρος

Από τη στιγμή λοιπόν που αυτοί οι δυστυχείς κι αναξιοπαθούντες Σύριοι δεν είναι εγκληματίες και ταυτόχρονα υπάρχει "έγκλημα" εις βάρος τόσο της Ελλάδας όσο και της Συρίας, κάποιοι είναι οι πραγματικοί εγκληματίες. Ποιοι είναι αυτοί;... Εκείνοι, οι οποίοι βρίσκονται "πίσω" απ' αυτούς... Εκείνοι, οι οποίοι εκμεταλλεύονται πολιτικά, οικονομικά και ιμπεριαλιστικά το πρόβλημά τους... Οι "ευαίσθητοι"... Οι "αλληλέγγυοι"... Αυτοί είναι οι εγκληματίες. Γιατί;... Γιατί αυτοί είναι υπάλληλοι εκείνων που μας έβαλαν στα Μνημόνια... Είναι υπάλληλοι αυτών, οι οποίοι "παράγουν" τα "κύματα" των μεταναστών, για να μην αντιδρούν οι λαοί στα Μνημόνια...Είναι καλοπληρωμένοι υπάλληλοι του ΟΜΠΑΜΑ και του Σόρος... Είναι οι γνωστοί-άγνωστοι, οι οποίοι επί πληρωμή προκαλούσαν τα βίαια επεισόδια, όταν ο λαός προσπαθούσε ν' αντισταθεί στα Μνημόνια... Είναι αυτοί, οι οποίοι έκαψαν ζωντανούς τους υπάλληλους της Μαρφίν.

Αυτά τα σκουπίδια είναι οι "αλληλέγγυοι", οι οποίοι είναι μονίμως οι γνωστοί-άγνωστοι της Μεταπολίτευσης των προδοτών και των γόνων... Είναι προδότες, οι οποίοι πληρώνονται για να δρομολογηθεί ένα έγκλημα εις βάρος των πατρίδων τους και άρα είναι πραγματικοί εγκληματίες... Είναι υπάλληλοι των ιμπεριαλιστών, οι οποίοι προκάλεσαν τον εμφύλιο στην πατρίδα των δύστυχων αυτών ανθρώπων... Είναι υπάλληλοι των τοκογλύφων, οι οποίοι θέλουν να χρησιμοποιήσουν μετακινούμενους πληθυσμούς παρανόμων, για να επιτύχουν τους στόχους τους... Είναι παιδιά των Κολεγίων, που σπούδασαν με τις υποτροφίες των εγκληματιών Κλίντον... "Χορτάτοι", οι οποίοι προσπαθούν να βολευτούν στη ζωή τους, πουλώντας εξυπηρετήσεις στους ισχυρούς εις βάρος των "ιθαγενών".

Όλοι αυτοί οι εγκληματίες εκμεταλλεύονται τη δυστυχία τής προσφυγιάς και την άγνοια του κόσμου και μέσω οργανωμένων ΜΚΟ, σκοτεινών πρακτόρων, χαφιέδων και προδοτών "αλώνουν" τα κράτη κατά βούληση. Τα εγκλήματά τους γίνονται εις βάρος ΟΛΩΝ των λαών και όχι μόνον εις βάρος των προφανών τους στόχων. Ο Σόρος και οι υπόλοιποι τοκογλύφοι είναι αυτοί, οι οποίοι πληρώνουν όλα αυτά τα ανθρώπινα σκουπίδια που παίζουν με τις ανθρώπινες ψυχές... Είναι αυτοί, οι οποίοι θα αποφασίσουν για το σύνολο των όσων αφορούν τη μαζική και άνευ προηγουμένου μετανάστευση... Αυτοί προκαλούν τη σύγχυση μεταξύ εννοιών, οι οποίες επί αιώνες ήταν σαφείς. Έχουν ανάγκη από μια τέτοια σύγχυση, γιατί ο στόχος τους είναι να εγκαταστήσουν ακόμα και με τη βία ξένους πληθυσμούς μέσα στα κράτη... Κράτη, τα οποία λεηλατούν και θέλουν - μέσω ελεγχόμενων και εκβιαζόμενων πληθυσμών - να τα διατηρούν σε κατάσταση αδυναμίας να διεκδικήσουν τα εθνικά τους συμφέροντα.

Μέσα στα πλαίσια αυτών των αναγκών προσπαθούν - και μέχρι στιγμής τα καταφέρνουν - να διαχειρίζονται τους κινούμενους "πληθυσμούς" όπως τους βολεύουν. Αυτοί είναι που εμποδίζουν κάθε προσπάθεια να "διαχωριστούν" μεταξύ τους οι Πρόσφυγες από τη Συρία με τους κοινούς Λαθρομετανάστες από το Αφγανιστάν ή το Πακιστάν. Γιατί το εμποδίζουν;... Για να δίνουν σε όλους αδιακρίτως κι ανεξαιρέτως τα προνόμια των προσφύγων. Αυτό είναι το βασικό ζητούμενο γι' αυτούς, προκειμένου να ξεκινήσουν το "παιχνίδι" με ελεγχόμενα "πιόνια". Οι ΜΚΟ και οι "αλληλέγγυοι" θέλουν να προσφέρουν παράνομα προσφυγικά προνόμια στους λαθρομετανάστες, για να τους εκβιάζουν και να τους εκμεταλλεύονται στο "νταβατζιλίκι" τους... Τους "ανακατεύουν" μαζί με τους πρόσφυγες, ώστε να απολαμβάνουν τα δικαιώματα των προσφύγων.

Τι είδους προνόμια είναι αυτά;... Αυτά, τα οποία περιγράψαμε πιο πάνω. Οι Πρόσφυγες δεν θεωρούνται παράνομοι και άρα ως ελεύθεροι άνθρωποι δεν τελούν υπό περιορισμό σε αντίθεση με τους λαθρομετανάστες, οι οποίοι από τη στιγμή που εντοπίζονται, θεωρούνται συλληφθέντες και άρα πρέπει να τίθενται υπό περιορισμό. Όταν αυτοί οι παράνομοι λαθρομετανάστες δεν διαχωρίζονται από τους πρόσφυγες, κυκλοφορούν ελεύθεροι και αυτό είναι που τους επιτρέπει να συνεχίζουν την "πορεία" τους. Αυτή η παράνομη προνομιακή μεταχείριση είναι το κόλπο, το οποίο εξασφαλίζει στις ΜΚΟ τζάμπα συμμάχους... Σκληρούς και βίαιους συμμάχους, οι οποίοι, έχοντας συναίσθηση της παρανομίας τους, είναι σε θέση να κάνουν "εξυπηρετήσεις" σ' αυτούς που τους προστατεύουν.

Παρέχοντας σε αυτούς τους παράνομους προνόμια εξόχως παράνομα, μπορούν και τους εκβιάζουν εύκολα και μόνιμα... Εκβιάζουν τους χειρότερους και πιο αδίστακτους απ' αυτούς, για να δημιουργούν "στρατούς" βίας... "Στρατούς", οι οποίοι τους επιτρέπουν να τρομοκρατούν και να ελέγχουν τους πρόσφυγες, αλλά και τους υπόλοιπους λαθρομετανάστες... "Στρατούς", οι οποίοι θα τους επιτρέψουν να τρομοκρατούν ακόμα και τον τοπικό πληθυσμό, αν παραστεί αυτή η ανάγκη. Περί αυτού πρόκειται. Μέσα από τους λαθρομετανάστες οι ΜΚΟ "στρατολογούν" πρόθυμους για τα πάντα. Μιλάμε για πραγματικό "μπαχτσέ" παρανομίας και αθλιότητας. Ανάμεσα στους λαθρομετανάστες "ξεβράζονται" στη χώρα πράκτορες, τρομοκράτες και όλων των ειδών οι ποινικοί εγκληματίες... Δολοφόνοι, μαστροποί, κλέφτες, βιαστές, ανώμαλοι, παιδεραστές, κίναιδοι και ό,τι μπορεί κάποιος να φανταστεί.

Αυτούς παραλαμβάνουν οι τοπικοί χαφιέδες των Σιωνιστών και τους χρησιμοποιούν κατά βούληση. Με αυτούς θα φτιάχνουν μηχανισμούς, ώστε να ελέγχουν κατ' αρχήν το trafficking και στη συνέχεια να πουλάνε τρομοκρατικού τύπου εξυπηρετήσεις στην τοπική προδοτική εξουσία, ελλείψει "προθύμων" Ελλήνων. Όλα τα "σκουπίδια", που έκαιγαν την Αθήνα, προκειμένου ο ελληνικός λαός να μην αντιδράσει στο Μνημόνιο, είναι τώρα διασκορπισμένα στα νησιά τού Αιγαίου, για να τρομοκρατούν τους νησιώτες, προκειμένου αυτοί να μην αντιδράσουν στη λαθρομετανάστευση. Εκεί οι προβοκάτορες υποδέχονται συναδέλφους τους, για να μπορούν να χειρίζονται τους δυστυχείς Σύριους, τους κοινούς λαθρομετανάστες και τους ντόπιους νησιώτες σαν ζώα.

Είναι προφανής λοιπόν ο λόγος που οι δολοφόνοι τού ανθρώπινου είδους επιδεικνύουν τόση "ευαισθησία" για τους "πρόσφυγες"; Είναι προφανής ο λόγος για τον οποίο οι χρηματοδότες των Κλίντον και των Ομπάμα, οι οποίοι προκάλεσαν το μακελειό στη Συρία, ενδιαφέρονται τόσο πολύ για τους πρόσφυγές της... Στην πραγματικότητα για να δημιουργηθεί αυτό το "χρήσιμο" προσφυγικό "κύμα" προκλήθηκε ο εμφύλιος στη Συρία. Μέσω της "πλατφόρμας" των καταχρηστικά - λόγω κίνησης - ονομαζόμενων "προσφύγων", μεταφέρουν εκατομμύρια λαθρομεταναστών στην Ευρώπη, προκειμένου να "αλώσουν" τα κράτη της. Μόνον την έννοια της "προσφυγιάς" μπορούν να εκμεταλλευτούν, για να "ανοίξουν" χωρίς αντιδράσεις τα κράτη... Να τα "ανοίξουν" για τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών που διαχειρίζονται και οι οποίοι έχουν γνώση των παράνομων επιδιώξεών τους... Τα εκατομμύρια των λαθρομεταναστών, οι οποίοι, για μια καλύτερη ζωή, επενδύουν στους ιμπεριαλιστές φονιάδες των λαών.

Με τον πονηρό αυτόν τρόπο οι δολοφόνοι των λαών εξυπηρετούν τα δικά τους ιδιωτικά συμφέροντα, παριστάνοντας τους "ανθρωπιστές", τους "αντιρατσιστές" και τους "πολιτισμένους". Με τον τρόπο αυτόν καταφέρνουν και αλλοιώνουν όχι μόνον τα πληθυσμιακά χαρακτηριστικά των εθνικών κοινωνιών, αλλά και τις "ιδιοσυχνότητές" τους... Αλλοιώνουν εθνικές και θρησκευτικές νοοτροπίες, οι οποίες διαμορφώθηκαν μέσα στους αιώνες. Όλα αυτά τα καταφέρνουν μόνον με την καταχρηστική και άρα παράνομη εκμετάλλευση της έννοιας της "προσφυγιάς"... Της "προσφυγιάς", η οποία είναι η μόνη ιδιότητα-"κλειδί" που ανοίγει νόμιμα τα σύνορα των κρατών. Αυτό είναι το ζητούμενο γι' αυτούς. Σταδιακά μετατρέπουν τους πολλούς λαθρομετανάστες και τους λίγους πρόσφυγες σε δυναμικούς και διεκδικητικούς εποίκους, οι οποίοι με τις απαιτήσεις τους επηρεάζουν τη συμπεριφορά των λαών αυτών, οι οποίοι εξαναγκάζονται να τους "φιλοξενήσουν". Ποντάρουν στα παιδιά των λαθρομεταναστών, τα οποία θα γεννηθούν με το σύνολο των δικαιωμάτων στις ξένες κοινωνίες και θα πρέπει να τις διαμορφώσουν εκ νέου σαν "πατρίδες" τους.

Με "άλλοθι" τον πολιτισμό και τον ανθρωπισμό, οι τοκογλύφοι αλώνουν τα κράτη το ένα μετά το άλλο. Αλλοιώνουν τα χαρακτηριστικά των χωρών που τους ενδιαφέρουν και αυτό το κάνουν με την εκμετάλλευση των δυστυχών προσφύγων. Στους λίγους πρόσφυγες, τους οποίους κατανέμουν οργανωμένα και επιλεκτικά στις υπό "πολιορκία" χώρες, "φορτώνουν" τους πολλούς λαθρομετανάστες και αλλοιώνουν τη λειτουργία των χωρών αυτών. Προχωρούν χωρίς αντιδράσεις στην αποθρησκευτικοποίηση και απεθνικοποίηση των κρατών, για να χαλαρώσουν τις "άμυνές" τους και να αποδυναμώσουν τις κοινωνίες τους.. Ό,τι δίνει στους λαούς των κρατών αυτών συλλογικά χαρακτηριστικά - και άρα και "αδράνεια" απέναντι στην ισοπεδωτική "κατολίσθηση" της Νέας Τάξης - το καταστρέφουν. Όλα αυτά τα καταφέρνουν με άλλοθι τον πολιτισμό και τον ανθρωπισμό. Γι' αυτόν τον λόγο έχουν τόση μεγάλη θέληση και ασκούν τόσο μεγάλη πίεση, προκειμένου να περάσουν τα προσφυγόπουλα στα ελληνικά σχολεία.

Τα προσφυγόπουλα με την ύπαρξή τους τούς δίνουν τη δικαιολογία να αλλάξουν τα χαρακτηριστικά των εθνικών "μηχανισμών" διαπαιδαγώγησης... Των "μηχανισμών" αυτών, που, όπως είπαμε πιο πάνω, δίνουν "ταυτότητες"... Των "μηχανισμών" αυτών, οι οποίοι διαμορφώνουν συνειδήσεις και πλάθουν προσωπικότητες... "Μηχανισμών", οι οποίοι υπηρετούν τη θέληση των λαών στους οποίους ανήκουν και οι οποίοι λαοί αποτελούν τον στόχο των τοκογλύφων. Αυτοί οι "μηχανισμοί" έχουν μπει στο στόχαστρό τους. Για να μην "προσβάλουν" τα παιδιά με το διαφορετικό θρήσκευμα, θα καταργήσουν τα θρησκευτικά σύμβολα στα σχολεία, το μάθημα των θρησκευτικών, τις πρωινές προσευχές, τις θρησκευτικές γιορτές κλπ.. Για να μην "προσβάλουν" τα παιδιά με τη διαφορετική εθνικότητα, θα καταργήσουν τα εθνικά σύμβολα στα σχολεία, θα "χαλαρώσουν" τη γνώση τής ιστορίας, τις εθνικές γιορτές και επετείους.

Στο όνομα της ειρηνικής "συνύπαρξης" - για την οποία δεν ρωτήθηκε κανένας—, θα δημιουργήσουν μια νέα διδακτέα ύλη, η οποία θα "παράγει" διαφορετικούς ανθρώπους... Ανθρώπους, οι οποίοι θα βολεύουν τους δανειστές και τους τοκογλύφους... Ανθρώπους χωρίς την αίσθηση της θρησκείας, της πατρίδας ή της οικογένειας... Ανθρώπους, οι οποίοι θα γνωρίζουν για τις θρησκείες, αλλά δεν θα είναι θρήσκοι... Ανθρώπους, οι οποίοι θα γνωρίζουν ιστορία, αλλά δεν θα είναι πατριώτες... Ανθρώπους, οι οποίοι ουσιαστικά θα είναι απάτριδες και έτοιμοι να μετακινηθούν προς όποια κατεύθυνση τους υποδειχθεί... Ανθρώπους, οι οποίοι θα υπηρετούν τον διεθνισμό και την πανθρησκεία, την οποία πρεσβεύουν αυτοί που "ανακατεύουν" λαούς και έθνη μόνο και μόνο για να τους εκμεταλλεύονται... Ανθρώπους ηδονιστές και YOLO, τους οποίους θα "σέρνουν" πίσω από τις καμπαλίστριες Μαντόνες, που, κάθε φορά που θα τους "ζητάνε" να υποστηρίξουν τους εκλεκτούς τους, θα τους υπόσχονται ηδονές.

Αντιλαμβανόμαστε πως όλη αυτή η "φάμπρικα" μπορεί να σταματήσει μόνον αν αποκαλυφθεί η μεθοδολογία που ακολουθείται... Μόνον αν αποκαλυφθεί το έγκλημα που συντελείται εις βάρος ανθρώπων, οι οποίοι "ξηλώθηκαν" από τις πατρίδες τους, ώστε να μπορέσουν οι ιμπεριαλιστές να βάλουν ανάμεσά τους εκατομμύρια λαθρομεταναστών, οι οποίοι θα τους επιτρέψουν να αλώσουν τα κράτη τής Ευρώπης. Γι' αυτό λοιπόν πρέπει άμεσα να διαχωριστούν οι πληθυσμοί των ξένων μεταξύ τους... Πρέπει να διαχωριστεί η ήρα από το σιτάρι... Πρέπει να διαχωριστούν οι πληθυσμοί των Σύριων από τους κοινούς Λαθρομετανάστες και να φερθούμε στον καθένα όπως ορίζει το Διεθνές Δίκαιο.

Σ' ότι αφορά τους Σύριους, θα πρέπει να τους παρασχεθούν όλα τα προβλεπόμενα από τον Διεθνή Νόμο, σαν να συνόρευε η Ελλάδα με τη Συρία... Να "απομονωθούν" σε φιλικούς προσφυγικούς καταυλισμούς και να διατηρηθούν Σύριοι, ώστε να είναι έτοιμοι για τον άμεσο επαναπατρισμό τους στη Συρία... ΚΑΝΕΝΑ προσφυγόπουλο δεν πρέπει να πάει ούτε για μία ημέρα σε ελληνικό σχολείο. Δεν πρέπει να υπάρχει το παραμικρό ίχνος διαφοροποίησής του από τα αδέρφια του στη Συρία. Μόλις τελειώσει ο πόλεμος στη Συρία όλοι αυτοί μπορούν να μεταφερθούν με ελληνικά πλοία κατ' ευθείαν στη Λατάκεια. Σε απολύτως εορταστικό και πανηγυρικό κλίμα να επαναπατριστούν οι Σύριοι στην πατρίδα τους. Η Ελλάδα να γίνει γι' αυτούς μια ευχάριστη ανάμνηση, η οποία ουδόλως "νόθευσε" τη θρησκευτική ή εθνική συνείδησή τους στη διάρκεια της περιπέτειάς τους.

Σ' ό,τι αφορά τους Λαθρομετανάστες - και στη δική τους περίπτωση—, θα πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος... Ο νόμος τής κοινωνίας των εθνών. Θα πρέπει να περιοριστούν σε κλειστά κέντρα κράτησης και μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα να απελαθούν στις πατρίδες τους. Δεν υπάρχει λόγος να "λιμνάζουν" στην Ελλάδα, τη στιγμή που κανένα κράτος δεν είναι διατεθειμένο να τους δεχθεί ως μετανάστες. Δεν είναι δυνατόν η μικρή Ελλάδα να επωμίζεται τόσο μεγάλο "βάρος" μόνη της. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα να εμφανίζεται ως μαύρο "πρόβατο" και να τιμωρείται από τους ετέρους της για ελλειπή φύλαξη των συνόρων της μόνο και μόνο για να διευκολύνει παρανόμους.

Τέλος, θα πρέπει το ελληνικό κράτος να στραφεί εναντίον τής συμμορίας αυτής, η οποία "κρύβεται" πίσω από το μεταναστευτικό πρόβλημα. Τα μέλη των ΜΚΟ πρέπει να εκδιωχθούν πάραυτα από τα νησιά και η ελληνική Πολιτεία να κάνει έρευνες για τον ρόλο αυτών και τις διασυνδέσεις τους με τα διεθνή κυκλώματα των τοκογλύφων, του trafficking, της παιδεραστίας και της εμπορίας οργάνων και ναρκωτικών. Ο "μπερντές" τής "ευαισθησίας" και του "ανθρωπισμού" πρέπει να "πέσει" και οι εγκληματίες, οι οποίοι κρύβονται πίσω απ' αυτόν, να πάνε φυλακή... Πρέπει - όπως έχει ζητήσει κι αυτή η Κυβέρνηση των δωσίλογων - να τους ταράξουμε στη νομιμότητα... Μιλάμε για πολύ νομιμότητα... Νομιμότητα μέχρι δακρύων.

Πηγή ΕΑΜ Β'



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου