Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Μαρ 2017


Οι διαφορές μεταξύ ενός οικονομικού, καθώς επίσης ενός στρατιωτικού πολέμου, δεν είναι τόσο μεγάλες, όσο νομίζει κανείς. Σε γενικές γραμμές, κατά τη διάρκεια ενός στρατιωτικού πολέμου η ηττημένη χώρα έχει οικονομικές απώλειες, έμψυχες, καθώς επίσης υλικές – αφού το κόστος διεξαγωγής είναι μεγάλο, σκοτώνονται άνθρωποι, ενώ καταστρέφονται τα κτίρια και οι λοιπές υποδομές της. Στη συνέχεια εγκαθίστανται οι δυνάμεις κατοχής, ορίζεται μία κυβέρνηση δωσίλογων, λεηλατούνται οι πόροι της, φορολογείται από τους εισβολείς, βασανίζονται οι Πολίτες της, επικρατούν συνθήκες υπογεννητικότητας, μετανάστευσης κοκ.
Κατά τη διάρκεια ενός οικονομικού πολέμου τώρα, το κόστος είναι επίσης μεγάλο, οι άνθρωποι στην ηττημένη χώρα πεθαίνουν χωρίς να χρειαστεί να σκοτωθούν (μείωση του προσδόκιμου ζωής, ελλιπής ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, ανεργία, εξαθλίωση κλπ.), τα κτίρια ερημώνουν λόγω των μαζικών χρεοκοπιών, καθώς επίσης της οικονομικής αδυναμίας του πληθυσμού, ενώ οι υποδομές καταστρέφονται σταδιακά λόγω της μη συντήρησης τους. Επίσης, εγκαθίστανται οι δυνάμεις κατοχής στο εσωτερικό της, λιγότερες και με πολύ χαμηλότερο κόστος, η κυβέρνηση της «αναγκάζεται» να λειτουργεί ενδοτικά, λεηλατείται η ιδιωτική και η δημόσια περιουσία της, φορολογείται, βασανίζονται οικονομικά οι Πολίτες της, υπάρχει υπογεννητικότητα, κλιμακώνεται η μετανάστευση κοκ.
Σε αντίθεση όμως με την οικονομική ήττα και την κατοχή της, όταν η χώρα χάνει έναν στρατιωτικό πόλεμο, όλα συμβαίνουν χωρίς τη συμφωνία των Πολιτών της. Παράλληλα, δημιουργούνται ομάδες αντίστασης στο εσωτερικό της, με στόχο την ανάκτηση της ελευθερίας, καθώς επίσης της εθνικής τους κυριαρχίας.
Η οικονομικά ηττημένη χώρα όμως αναγκάζεται να συμφωνεί με την κατοχή της, ενώ όλα όσα υπογράφουν οι πολιτικοί της είναι δεσμευτικά και εντός των κανόνων του διεθνούς δικαίου – οπότε δεν θεωρείται κατακτημένη, αλλά ότι πληρώνει δίκαια τα λάθη και τις παραλείψεις της, αφού με δική της επιλογή χρεώθηκε.
Φυσικά ο δανειστής προστατεύεται από τους διεθνείς νόμους – ενώ τυπικά δεν λεηλατεί, αλλά είτε κατάσχει ότι είναι χρεωμένο για να εξοφληθεί, είτε εξαγοράζει άλλα περιουσιακά στοιχεία του ηττημένου, ελεύθερα χρεών, στις εξευτελιστικές τιμές βέβαια που έχει ως αποτέλεσμα ένας χαμένος πόλεμος.
Τα παραπάνω αποτελούν τις σημαντικότερες ίσως διαφορές μεταξύ των δύο διαφορετικών μορφών πολέμου – κυρίως το ότι, η συμπεριφορά του στρατιωτικού κατακτητή ευρίσκεται εκτός των κανόνων του διεθνούς Δικαίου. Όταν δε κάποια στιγμή χάνει τον πόλεμο από τις συμμαχικές δυνάμεις που δημιουργούνται και επιτίθενται εναντίον του, η ηττημένη χώρα ανακτά όλα όσα έχασε αυτόματα – απαιτώντας ταυτόχρονα αποζημιώσεις για τις ζημίες που της προκλήθηκαν (κάτι που προφανώς δεν συμβαίνει στην οικονομική μορφή του πολέμου).
Περαιτέρω, η Ελλάδα έχασε τον οικονομικό πόλεμο που κηρύχθηκε εναντίον της από το ΔΝΤ το 2009 (σενάριο), όχι επειδή είχε μεγάλα ελλείμματα και χρέη, αλλά λόγω του ότι αρνήθηκε να τα αντιμετωπίσει ρεαλιστικά και ως είχαν, με δικά της μέσα – με την έννοια πως οι Πολίτες της επέλεξαν μία ενδοτική κυβέρνηση που τους υποσχέθηκε ότι, υπήρχαν ακόμη χρήματα για σπατάλη.
Προφανώς δε οι Έλληνες δεν θα εξαπατούνταν, εάν δεν ήθελαν οι ίδιοι να εξαπατηθούν, αφού γνώριζαν τα προβλήματα της χώρας τους – όπως την πολιτική διαφθορά, το πελατειακό κράτος, την αχόρταγη διαπλοκή, τη σκόπιμη γραφειοκρατία, τις συνδικαλιστικές εκτροπές, την κατασπατάληση των ευρωπαϊκών κονδυλίων κοκ.
Περαιτέρω, ο οικονομικός πόλεμος εναντίον της Ελλάδας κηρύχθηκε μεν επίσημα από το ΔΝΤ, με τη συμμετοχή στη συνέχεια της Τρόικα, αλλά ξεκίνησε ουσιαστικά από τη Γερμανία το 2000, όταν δρομολογήθηκε το ευρώ, με την υιοθέτηση τότε της «ατζέντα 2010» – του μισθολογικού dumping δηλαδή, με στόχο την τεχνητή αύξηση της ανταγωνιστικότητας της, έτσι ώστε να καταφέρει να απομυζεί οικονομικά όλους τους εταίρους της.
Η συγκεκριμένη μορφή επεκτατισμού ονομάζεται «μερκαντιλισμός» – ενώ πρόκειται για μία πολεμική μέθοδο που την κατέχει πολύ καλά η Γερμανία, από πολλά χρόνια πριν. Στο θέμα αυτό έχουμε αναφερθεί αρκετές φορές στο παρελθόν (ανάλυση) – ενώ δεν είναι φυσικά μόνο η Ελλάδα στο στόχαστρο, αλλά ολόκληρη η Ευρώπη (η Πορτογαλία έχει ήδη μετατραπεί σε χώρα της Lidl).
Ήταν άλλωστε κάτι που το είχε επιχειρήσει ο Χίτλερ με στρατιωτικά όμως μέσα, επειδή τότε δεν υπήρχαν οι σημερινές συνθήκες – οι οποίες επιτρέπουν την ειρηνική διείσδυση ενός κράτους σε ένα άλλο, με τη βοήθεια της υπερχρέωσης, των δανειακών συμβάσεων και των μνημονίων, τα οποία τελικά το παραλύουν καθιστώντας το εύκολο θύμα.
Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα έχει σήμερα ηττηθεί κατά κράτος, ενώ είναι πια ασφυκτικά δεμένη με τα δεσμά του ευρώ, των δημοσίων και ιδιωτικών χρεών της, των μνημονίων, καθώς επίσης των δανειακών συμβάσεων. Αντίσταση δεν υπάρχει, η λεηλασία της έχει ήδη ξεκινήσει, η εδαφική της ακεραιότητα κινδυνεύει, η κοινωνική συνοχή επίσης, ενώ δεν απειλείται από μία μόνο συμμορία, αλλά από δύο – οι οποίες είναι εξίσου επικίνδυνες.
Εν τούτοις οι Έλληνες, αντί να ενωθούν απέναντι στον κοινό εχθρό, συγκρούονται μεταξύ τους. Προφανώς λοιπόν δεν κατανοούμε πως η χώρα μας είναι υπό κατοχή, ότι δεν υπάρχει καμία αντίσταση στο εσωτερικό της, καθώς επίσης πως κινδυνεύει να έχει την «τύχη» των Ινδιάνων της Αμερικής, εάν συνεχίσουμε να λειτουργούμε ατομικά. Επί πλέον ότι, οι όποιες λύσεις υπάρχουν δεν είναι καθόλου εύκολες – ενώ το εθνικό νόμισμα είναι μεν σημαντικό, αλλά σε καμία περίπτωση το μαγικό ραβδί που εξαφανίζει προβλήματα αυτού του μεγέθους.
Εάν ήταν άλλωστε τόσο απλό, δεν θα είχε καμία χώρα οικονομικά αδιέξοδα – αφού η συντριπτική πλειοψηφία των κρατών έχει το δικό της νόμισμα, ενώ η Αργεντινή, όπως πολλές άλλες χώρες, χρεοκόπησαν διαθέτοντας επίσης δικά τους νομίσματα.
Όσον αφορά τώρα το φυσικό πλούτο της πατρίδας μας, τον πολιτισμό, καθώς επίσης όλα τα υπόλοιπα με τα οποία προικίσθηκε από τη φύση, δυστυχώς δεν είναι ποτέ αρκετά για να καλύψουν πολιτικές, θεσμικές, επιχειρηματικές και κοινωνικές αδυναμίες – αφού διαφορετικά δεν θα κινδύνευε η πάμπλουτη σε πετρέλαιο Σαουδική Αραβία, η Βενεζουέλα κοκ., οι οποίες νόμιζαν πως έχουν αρκετό πλούτο, οπότε δεν χρειάζεται να δουλεύουν, να επενδύουν σε άλλα εγχειρήματα, να παράγουν δικά τους προϊόντα και να εξελίσσονται.
Αντίθετα χώρες με προβληματικό φυσικό περιβάλλον, όπως για παράδειγμα η Ολλανδία, η οποία βρίσκεται κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας σε μία εντελώς άγονη περιοχή του πλανήτη, κατορθώνουν από μία έκταση ανάλογη της Πελοποννήσου να εξάγουν κατά πολύ περισσότερα γεωργικά προϊόντα από την Ελλάδα – καθώς επίσης να διαθέτουν ένα βιοτικό επίπεδο, σημαντικά πιο υψηλό από το δικό μας.
Κλείνοντας, το ζητούμενο είναι οι ρεαλιστικές λύσεις για την ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, οι οποίες ασφαλώς υπάρχουν. Δεν θα πρέπει όμως να βρεθούν μόνο τα σωστά βήματα αλλά, κυρίως, ο τρόπος και αυτοί που θα έχουν πραγματικά τη δυνατότητα να τα εφαρμόσουν – στηριζόμενοι από το σύνολο της κοινωνίας. Όλα τα υπόλοιπα δεν είναι δυστυχώς λύσεις, αλλά όνειρα θερινής νύχτας ή/και ευχολόγια – τα οποία σχεδόν ποτέ δεν εκπληρώνονται.

Analyst Team
Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

"Μία ελληνική χρεοκοπία θα μπορούσε να πυροδοτήσει ένα ντόμινο εξελίξεων, τόσο στη μία πλευρά του Ατλαντικού, όσο και στην άλλη, με ενδεχόμενα πρώτα θύματα το ευρώ και το δολάριο"

Επικαιρότητα

Το μέγιστο επιτρεπόμενο ύψος του χρέους των Η.Π.Α. είναι κάπου στα 20 τρις $ (γράφημα), το οποίο έχει πλέον ξεπεραστεί – γεγονός που σημαίνει ότι, κάθε πολίτης χρωστάει περί τα 62.600 $, ενώ κάθε φορολογούμενος πάνω από 160.000 $. Για σύγκριση, η Ελλάδα χρωστάει «μόλις» 330 δις €, άρα ο κάθε πολίτης της περί τις 30.000 € – επομένως τα μισά περίπου από τους αμερικανούς.

Επεξήγηση γραφήματος: Εξέλιξη του δημοσίου χρέους των Η.Π.Α. (γαλάζια καμπύλη, αριστερή κάθετος), σε σχέση με την Ελλάδα (μαύρη, δεξιά κάθετος), σε απόλυτα μεγέθη.

Επίσημα τώρα οι Η.Π.Α. απαγορεύεται να δανειστούν περισσότερα χρήματα, οπότε δεν μπορούν να εκδώσουν νέα ομόλογα – εκτός εάν αποφασίσουν να αυξήσουν το ανώτατο όριο του δανεισμού τους, όπως συνέβη το 2011, το 2013 και το 2015. Με δεδομένο όμως το ότι, το έλλειμμα της υπερδύναμης στον προϋπολογισμό του προηγουμένου έτους ήταν της τάξης του 1 τρις $, ενώ το δημόσιο χρέος αυξήθηκε κατά 1,4 τρις $, σε ένα έτος που ήταν σχετικά σταθερό αφού δεν μεσολάβησε κάποια οικονομική κρίση ή ένας πόλεμος, είναι φανερό πως η χώρα δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς δανεισμό – οπότε θα αναγκασθεί να αυξήσει ξανά το όριο, όπως άλλωστε συμβαίνει κάθε δύο χρόνια μετά το 2011.
Έως τότε θα καταφύγει στα ονομαζόμενα «έκτακτα μέτρα» – δηλαδή, στη λεηλασία των συνταξιοδοτικών της ταμείων, προκειμένου να μην πάψει να λειτουργεί το δημόσιο. Όταν λοιπόν η πλουσιότερη χώρα στον πλανήτη και πατρίδα του ΔΝΤ καταφεύγει σε τέτοιου είδους τεχνάσματα για να μη χρεοκοπήσει, πώς είναι δυνατόν να κατηγορείται η Ελλάδα για ανάλογες μεθοδεύσεις;
Πώς μπορεί να τη συμβουλεύει το ΔΝΤ, όσον αφορά την καταπολέμηση της κρίσης, όταν η εξέλιξη της οικονομίας των Η.Π.Α., από την πλευρά των δίδυμων ελλειμμάτων και του χρέους, παρά την άκρως νεοφιλελεύθερη πολιτική τους, είναι απείρως χειρότερη; Όσο για το δημόσιο σύστημα υγείας, καθώς επίσης για το ασφαλιστικό, η κατάσταση των Η.Π.Α. είναι κάτι περισσότερο από απογοητευτική – ενώ είναι φανερό πλέον ότι, ο μεγαλύτερος οφειλέτης του κόσμου δεν μπορεί να παραμείνει η μεγαλύτερη δύναμη.
Από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού τώρα η Ελλάδα βιώνει για ένατο σχεδόν χρόνο μία σοβαρότατη κρίση χρέους – αλλάζοντας πολλές κυβερνήσεις από το 2009, υιοθετώντας δεκάδες φορές μέτρα λιτότητας, έχοντας «διασωθεί» επανειλημμένα, επιβάλλοντας ελέγχους κεφαλαίων κοκ., χωρίς κανένα απολύτως αποτέλεσμα. Όπως ακριβώς οι Η.Π.Α. λοιπόν, θα μείνει χωρίς χρήματα ακόμη μία φορά, σε λίγους μήνες – οπότε θα πρέπει να διασωθεί ξανά από το ΔΝΤ και την ΕΕ, όπου ΕΕ ίσον Γερμανία.
Εάν δεν διασωθεί, τότε θα χρεοκοπήσει, παρασύροντας ενδεχομένως κράτη όπως η Ιταλία, καθώς επίσης κάποιες τράπεζες – είτε άμεσα, όπως αυτές που την έχουν δανείσει, είτε έμμεσα, μέσω της Ιταλίας ή κάποιας άλλης χώρας που θα τοποθετηθεί στο στόχαστρο των αγορών, ως ο επόμενος αδύναμος κρίκος.
Σε κάθε περίπτωση, μία ελληνική χρεοκοπία θα μπορούσε να πυροδοτήσει ένα ντόμινο εξελίξεων, τόσο στη μία πλευρά του Ατλαντικού, όσο και στην άλλη, με ενδεχόμενα πρώτα θύματα το ευρώ και το δολάριο – αφού το οικονομικό σύστημα μοιάζει με τα συγκοινωνούντα δοχεία, με την έννοια πως εάν συμβεί ένα μεγάλο «πιστωτικό γεγονός» σε κάποιο από τα «μέλη» του, είναι αδύνατον να μείνουν ανέπαφα όλα τα υπόλοιπα.
Στην πραγματικότητα λοιπόν αυτός είναι ο λόγος που οι Ευρωπαίοι, καθώς επίσης το ΔΝΤ, προσπαθούν απεγνωσμένα τα τελευταία χρόνια να αποτρέψουν μία ελληνική χρεοκοπία – γεγονός που σημαίνει ότι, δεν έχει καμία σχέση με την αλληλεγγύη προς την Ελλάδα, όπως υποκριτικά δηλώνεται.
Όμως τα μέτρα που λαμβάνουν είναι εντελώς λανθασμένα, ενώ έχουν ασφαλώς όρια, όπως αναφέρει γνωστός επενδυτής – αφενός μεν επειδή κάποια στιγμή οι Έλληνες θα αντιδράσουναρνούμενοι να συνεχίσουν να είναι υποτελείς της Γερμανίας, υφιστάμενοι επί πλέον εξαντλητικά μέτρα λιτότητας και καταστροφικούς ελέγχους κεφαλαίων, αφετέρου λόγω του ότι οι Ευρωπαίοι Πολίτες δεν θα αποδεχτούν νέα πακέτα διάσωσης.
Πάντως όταν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε θα αποδειχθεί εάν πράγματι το οικονομικό μας σύστημα είναι παράλογο ή όχι, επικίνδυνα συνδεδεμένο ή μη – ενώ, με κριτήριο τις εξελίξεις τόσο στις Η.Π.Α., όσο και στην Ευρώπη, η ώρα της κρίσης δεν θα αργήσει πολύ ακόμη.

Άρης Οικονόμου
Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Δημήτρης Τσιμούρας

«Πιο γρήγορα, πιο δυνατά, πιο χαρούμενα να παίζουν οι ορχήστρες  του Τιτανικού!
Να κρατήσουν οι χοροί, περισσότερα  να γίνουν τα φεστιβάλ. Φτιάξτε τους και φεστιβάλ αχιβάδας και… αστροναύτες φτιάξτε τους! 
 Βραβεύστε τους, γλεντήστε τους,  παραμυθιάστε τους, αναπλάστε τους, θολώστε τους το μυαλό,  ΕΣΠΑ  υπάρχουν!  Να μην σκέφτονται!
Αερολογήστε όσο θέλετε! Υποσχεθείτε  τους για το… μέλλον τα πάντα!
Προσοχή!  Αυστηρά να τηρείται η νομιμότητα  από τους ιθαγενείς και προπαντός να μην καταλάβουν ότι αύριο δεν θα έχουν τίποτα στην κατοχή τους.»

Αύριο λοιπόν ποιοι θα έχουν σπίτια  και περιουσίες στην Ελλάδα; Ένα ερώτημα που σε καμιά περίπτωση  οι εκπρόσωποι των δανειστών στη χώρα μας, κυβέρνηση  και μνημονιακή αντιπολίτευση,  για ευνόητους λόγους όχι μόνο δεν θα ήθελαν να πάρει  διαστάσεις αλλά δεν θα ήθελαν καν να τεθεί.

Όμως, παρόλο που στην ουσία το ερώτημα δεν τίθεται είναι υπαρκτό και αμείλικτο.

Έτσι, κι ενώ ο κλοιός καθημερινά σφίγγει  γύρω απ’ τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων, αυτοί αλλού προσπαθούν να στρέψουν την προσοχή μας.  Στήνουν…   «καυγάδες», μεγεθύνουν θέματα που δεν μας αφορούν άμεσα, δίνουν υποσχέσεις για το… μέλλον!
Πότε με τα ψέματα,  πότε με τη μισή αλήθεια, πότε μ’ άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, σκιάζουν το δρόμο που μας υποχρεώνουν, ως… σωτήρες,  να βαδίζουμε, για να μην έχουμε την αίσθηση πού μας οδηγεί, για να μην μπορούμε να δούμε  την άλλη άκρη του τούνελ!

Μας λένε ψέματα ότι τάχα πέρασαν τα δύσκολα, ότι…  περάσαμε τον κάβο, για να μας κρατήσουν καθηλωμένους  σε αναμονή. Κατασκευασμένες ελπίδες και προσμονές, πάντα φυσικά στα πλαίσια της μνημονιακής  τους… «νομιμότητας»,  την οποία  όλοι αυτοί, ασχέτως με το τι έλεγαν πριν,  μας την  προβάλουν ως τη μοναδική «λύση»!

Είναι γεγονός ότι η πλεκτάνη που έχουν στήσει  στον ελληνικό λαό υφαίνεται με αριστοτεχνικό τρόπο, με τους… κατάλληλους  εξουσιολάγνους  οσφυοκάμπτες πολιτικούς να συνωστίζονται  γι αυτό!

Όμως, όσα εφευρήματα κι αν παραθέσουν, δημιουργώντας ψεύτικες προσμονές, η ίδια η πραγματικότητα  δεν αφήνει κανένα περιθώριο για το πού οδηγούμαστε. Αρκούν και μόνο τα δικά τους επίσημα στοιχεία για να το αποκαλύψουν.

Η ανεργία ξεπερνά το 23%, ενώ  το 40%  του πληθυσμού δεν έχει πρόσβαση σε τροφή και θέρμανση. (ΕΛΣΤΑΤ).

Πάνω από 4.100.000 φορολογούμενοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη στο Δημόσιο, τα οποία ξεπερνούν τα 95 δις ευρώ και αυξάνουν με ρυθμό που ξεπερνά κατά πολύ το 1δις ευρώ τον μήνα! (Γενική Γραμματεία Δημοσίων Εσόδων) [1]

Τα «κόκκινα» δάνεια ήδη έχουν ξεπεράσει τα108 δις ευρώ, ενώ το συνολικό πιστωμένο  χρέος  των πολιτών προς Δημόσιο, τράπεζες,  ασφαλιστικά ταμεία και ΔΕΚΟ ξεπερνά το αστρονομικό ποσό των 230 δις ευρώ! (ΕΛΣΤΑΤ) [ 2]

Παρ’ όλα αυτά συνεχίζουν  να τραβούν το χαλί κάτω απ’ τα πόδια μας αυξάνοντας κι άλλο τη φορολογία με νέους φόρους,  που ξεπερνούν τα 2,5 δις  για το 2017,μειώνουν  μισθούς και  συντάξεις  κατά 32,2%  -προϋπολογισμός  2017-  και αυξάνουν τις ασφαλιστικές εισφορές επαγγελματιών και αγροτών  επιταχύνοντας  έτσι το αδιέξοδο. Και βέβαια συμπλήρωμα σ' όλα αυτά ο "κόφτης" που τους εξασφαλίζει την επιτυχία των... στόχων τους! [ 3]

Κι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά,  απ’ την άλλη οι τράπεζες,  αφού αρχικά έδρασαν ως οικονομικοί δολοφόνοι με  την αλόγιστη χρήση των δανείων, επιβραβεύτηκαν με τις ανακεφαλαιοποιήσεις! Πάνω από 250 δις ευρώ, με αίολες  εγκληματικές αποφάσεις των μνημονιακών βουλευτών, εισέρευσαν στα ταμεία τους μεσούσης της λεγόμενης κρίσης. Χρήματα που άρπαξαν από τα ταμεία των ασφαλισμένων, απ’ την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας,  από μνημονιακά τοκογλυφικά  δάνεια που πιστώθηκαν στο όνομα του ελληνικού λαού, αλυσοδένοντας έτσι και τις επόμενες γενιές.

Ταυτόχρονα,  κι ενώ απομυζούν τον ελληνικό λαό κι ενώ εκποιούν  με ταχείς ρυθμούς τη Δημόσια Περιουσία, το «χρέος» προς τους δανειστές, Ευρωπαϊκή Ένωση και ΔΝΤ,  βαίνει συνεχώς αυξανόμενο! [4]
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, με τα διαρκή αδιέξοδα που καθημερινά ορθώνουν μπροστά μας, με το θέμα της επιβίωσης για  το μισό τουλάχιστον πληθυσμό  να μπαίνει άμεσα  επί τάπητος, αλλά και με τις συνεχείς  επισημάνσεις απ’ τη μεριά τους, ότι περάσαμε τα δύσκολα,  υψώνουν φράγμα στη σκέψη μας, ώστε να μην είναι εύκολο να αντιληφθούμε ότι οι εμπνευστές  αυτής της τραγωδίας δεν πρόκειται να  σταματήσουν εδώ! Λένε πολλοί «μα χειρότερα γίνεται;»  Κι όμως γίνεται!

Είναι απολύτως βέβαιο ότι τα τεχνητά στην πλειοψηφία τους για τους πολίτες  «χρέη» θα χρησιμοποιηθούν από τους σπιθαμιαίους πολιτικούς  ως πολιορκητικός κριός για την άλωση εκείνων των περιουσιών  που είναι αποτέλεσμα δουλειάς χρόνων.

Αν δεν είναι έτσι, ας μας πουν οι μνημονιακοί σωτήρες  πώς θα πληρώσει ο ελληνικός λαός αυτά τα πιστωμένα «χρέη». Μήπως εκτιμούν ότι η…  ανάπτυξη που προσδοκούν θα δώσει τέτοια άνεση στους πολίτες, οι οποίοι  όχι μόνο απλά θα επιβιώσουν αλλά  θα μπορέσουν να  ξεπληρώσουν  και αυτά τα δυσβάστακτα χρέη, τα οποία μάλιστα όχι μόνο δεν μένουν στάσιμα, αλλά συνεχώς μεγαλώνουν;

Και φυσικά, οι πάνω από  4.100.000  φορολογούμενοι που έχουν «χρέη» στο Δημόσιο δεν είναι κάτοικοι της Εκάλης…

Ας μας πουν λοιπόν  οι πρώην αντιμνημονιακοί,  όσοι σήμερα υπερασπίζονται  αυτήν τη  βαρβαρότητα, κι  εκείνοι  που λειαίνουν  τις γωνίες αυτής της απανθρωπιάς, ξέρουν κανέναν άλλο τρόπο πέραν των κατασχέσεων – ή του γενικού ξεσηκωμού-  για να αντιμετωπιστούν αυτά τα τεχνητά χρέη;  

Όταν λοιπόν οι δοτές κυβερνήσεις  φορολογούν τους  πολίτες από τα περιουσιακά τους στοιχεία, βλέπε ΕΝΦΙΑ, ενώ δεν έχουν έσοδα απ’ αυτά ή αν έχουν πληρώνουν φόρο,  όταν δεν φορολογούν  πραγματικά εισοδήματα αλλά τα λεγόμενα τεκμαρτά, έχεις δεν έχεις έσοδα,  όταν ανεβάζουν  στα ύψη τις ασφαλιστικές εισφορές των ταμείων  -αυτοί που με την ψήφο τους άνοιξαν τις πόρτες για την  ληστεία των αποθεματικών τους-  όταν πολύ καλά  γνωρίζουν ότι οι άνεργοι, οι συνταξιούχοι, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών  δεν μπορεί να πληρώσει άλλο –αφού δεν έχει ούτε να ζήσει- κι  αυτοί επιμένουν  όχι μόνο να διατηρούν  τους παλιούς αλλά να προσθέτουν και νέους φόρους, αν δεν στοχεύουν στην αρπαγή των περιουσιών τους, τότε πού στοχεύουν; 

Ήδη, έχουν έτοιμο το νομοσχέδιο για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς. Είναι ολοφάνερο ότι θέλουν να πολλαπλασιάσουν με συνοπτικές πλέον διαδικασίες τις κατασχέσεις, χωρίς μάλιστα  αυτό να γίνεται στην ουσία και πολύ αντιληπτό.  Τώρα από κοινού πλέον αναλαμβάνουν δράση οι ύαινες των τραπεζών, ο κέρβερος του Δημοσίου, τα funds και οι μαυραγορίτες.

Κι ενώ αυτήν τη στιγμή  έχουν το πάνω χέρι, δεν παύει να είναι  απόλυτα προσεκτικοί στις κινήσεις  τους, έχοντας το φόβο μιας γενικευμένης εξέγερσης.  Γνωρίζουν ότι από μια τέτοια εξέγερση όχι μόνο μπορούν να  διακοπούν τα σχέδιά τους αλλά ταυτόχρονα θα απαιτηθεί να δώσουν πειστικές εξηγήσεις  για το πότε και πώς ο ελληνικός λαός τούς όρισε  «σωτήρες» του. 

Γι αυτό θα επιδιώξουν,  στην αρχή τουλάχιστον, να πείσουν ότι οι πλειστηριασμοί αφορούν  κυρίως  αυτούς των βορείων προαστίων και  είναι προφανές  ότι για αποπροσανατολισμό θα προβάλουν τέτοιες περιπτώσεις, αρπάζοντας όμως ταυτόχρονα κατά χιλιάδες τις μικρές περιουσίες!

Αν καταφέρουν -κατά τη γνώμη του γράφοντος-  και προχωρήσουν, χωρίς να ανακοπεί η πορεία τους,  σε κατασχέσεις ικανού αριθμού περιουσιών, τότε θα είναι εύκολο γι αυτούς,  ως δεινοί επιστήμονες  σε θέματα κοινωνικού  αυτοματισμού, να στρέψουν αυτούς που ήδη θα έχουν αρπάξει τις  περιουσίες τους ενάντια σ’ εκείνους που  θα τις έχουν ακόμα. Από εκεί και πέρα η εξέλιξη  προμηνύεται  γνωστή και ο στόχος τους θα έχει φτάσει πολύ κοντά στην υλοποίησή του.

Αν το επιτύχουν αυτό, με την  συντριπτική πλειοψηφία  του ελληνικού  λαού   να μην  κατέχει  πλέον περιουσιακά  στοιχεία,  τότε, ποιες συντάξεις, ποιους μισθούς, ποια σύγχρονη υγεία και παιδεία θα μπορεί να διεκδικήσει;  Με ποιο κουράγιο και με ποια αποθέματα δύναμης; 

Τότε, όμως,  οι δυνάστες  με τον μηχανισμό των υποτακτικών  που αδιαλείπτως  χτίζουν θα έχουν πλέον τη δυνατότητα αλλά και την άνεση να φέρουν τα πάντα στα μέτρα τους.  
Εξαθλιωμένο, δούλο και επαίτη λαό για επιβίωση στους εγχώριους τοποτηρητές των υψηλών τους αφεντικών! 
Φθηνό εργατικό δυναμικό, ανταγωνίσιμο εκείνου των τριτοκοσμικών χωρών και ταυτόχρονα στρατιές ανέργων να εκλιπαρούν για απασχόληση επιβίωσης. 
Κι αυτό μπορεί να συμβεί μόνο, αν καταφέρουν ν’ αρπάξουν τις περιουσίες.

Ίσως σε κάποιους να κυριαρχεί η αντίληψη ότι αν φτάσουμε ως εκεί, στο παρά ένα,  ο λαός θα επαναστατήσει και θα τους ανατρέψει.  Αν όμως ήταν έτσι, τότε οι εξαθλιωμένοι λαοί των τριτοκοσμικών χωρών ήδη θα είχαν ξεσηκωθεί, θα είχαν διεκδικήσει όλα όσα τους ανήκουν και θα άλλαζαν τη μοίρα τους!

Αυτήν τη στιγμή, εφόσον ενημερωθεί σε βάθος ο ελληνικός λαός  -και επιβάλλεται  να γίνει αυτό από τις δυνάμεις που αντιστέκονται στην πολιτική της εξαθλίωσης-   ώστε να μπορέσει να δει  τα πράγματα  στην πραγματική τους διάσταση και να  κατανοήσει τι ακόμη τον περιμένει,  τότε είναι σε θέση να υπερασπιστεί  τα σπίτια και τις περιουσίες του. Αυτό είναι ένα σημαντικό σημείο που μπορεί να τον ενώσει ενάντια σ΄ αυτήν  τη λαίλαπα και  σ’ αυτούς που την προκάλεσαν.  Το ηθικό πλεονέκτημα  γι αυτό το έχει ο ίδιος ο λαός κι όχι αυτοί που πολλάκις τον εξαπάτησαν!

Το αίτημα για διαγραφή χρεών, που προήλθαν από χαράτσια και φόρους χωρίς λογική, πρέπει να μπει επιτακτικά και άμεσα,  όπως και αυτό για το σταμάτημα των χαρατσιών. Ένα τέτοιο αίτημα όχι μόνο μπορεί να ενώσει  αλλά και να κινητοποιήσει δυναμικά την συντριπτική πλειοψηφία του ελληνικού λαού,  δηλαδή όλους όσοι κινδυνεύουν να χάσουν σπίτια και περιουσίες. Σε μια τέτοια καθολική κινητοποίηση προφανώς και δεν μπορεί να βρει πρόσφορο έδαφος ο σπόρος του κοινωνικού αυτοματισμού. 

Κι ας μην ξεχνάμε  ότι στην πλειοψηφία τους  οι Έλληνες  -ό,τι και να ψήφισαν στις εκλογές-  είναι αντίθετοι με την ουσία αυτής της πολιτικής, που μας ενέπλεξε σ’ αυτήν την τραγωδία. Ποτέ οι εγχώριοι πολιτικοί υπάλληλοι των Ευρωπαίων -  «εταίρων» και του ΔΝΤ δεν αποκάλυψαν  προεκλογικά ότι πρόκειται  να ψηφίσουν μνημόνια. Κάθε φορά, μετά παρουσιάζονταν αυτή η… «ανάγκη»!  Στις εκλογές  λοιπόν που προηγήθηκαν  και των τριών μνημονίων έλεγαν ψέματα και είναι γνωστό τι έλεγε  κάθε φορά ο καθένας απ’ αυτούς!

Η απάντηση λοιπόν στο ερώτημα, «Αύριο ποιοι θα έχουν σπίτια και περιουσίες στην Ελλάδα;», είναι απλή.
Αν συνεχίσουμε έτσι, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ελάχιστοι θα είναι αυτοί που θα κατέχουν  όλα όσα θα αρπάξουν, μέσω κατασχέσεων λόγω των κατασκευασμένων χρεών. Είναι οι ίδιοι πού ήδη αύξησαν τις περιουσίες τους… λόγω «κρίσης»! Είναι οι αντίστοιχοι παρόμοιων καταστάσεων που έφτιαξαν ιλιγγιώδεις περιουσίες και είναι γνωστό πώς.

Αν όμως ο λαός, με τον πιο επίσημο και κατηγορηματικό τρόπο, κληθεί σε αντίσταση για να διαφυλάξει ό,τι απόκτησε με κόπο και ιδρώτα  απαιτώντας την διαγραφή των άδικων χρεών, το σταμάτημα της άδικης φορολογίας και των χαρατσιών, αιτήματα που ενώνουν τη συντριπτική του πλειοψηφία, ας μη θεωρείται βέβαιο ότι θα μείνει παρατηρητής του καναπέ! 

Κι ας μην ξεχνάμε, απ’ τη μια θα υπάρχουν αυτοί, η συντριπτική πλειοψηφία, που υπερασπίζονται το δίκιο τους, κι απ’ την άλλη μισθοφόροι με δέλεαρ τα λάφυρα!

Αν καταφέρει να πετύχει κάτι τέτοιο και τους σταματήσει, τότε θα αρχίσει να αισιοδοξεί και να ονειρεύεται  ότι μπορεί θα αλλάξει τη μοίρα του!

Κι αφού ζυγίσει το κόστος δουλείας στη συμμαχία των δανειστών να αποφασίσει την έξοδο χωρίς όρους και προϋποθέσεις  απ' αυτή απαιτώντας  ταυτόχρονα την επιστροφή των κλοπιμαίων  έχοντας την αίσθηση αέρα ελευθερίας.

Σήμερα κρίνονται οι πάντες, όχι μόνο γι αυτά που κάνουν, αλλά και για όσα δεν κάνουν και βέβαια αύριο θα είναι πολύ αργά για τις όποιες δικαιολογίες απ’ όπου κι αν προέρχονται!

[1] Ήδη το Δεκέμβριο του 2016 δημιουργήθηκαν νέες οφειλές πολιτών προς  το Δημόσιο ύψους 1,3 δις ευρώ, ενώ συνολικά το 2016, δημιουργήθηκαν νέα χρέη πολιτών ύψους 13,9 δις ευρώ. (Υπουργείο Οικονομικών)

[ 2] Τα κόκκινα δάνεια  που αφορούν κυρίως  μισθωτούς, συνταξιούχους, ή άνεργους  ξεπερνούν τα  108 δισ. ευρώ,  ενώ  μέσα στους στόχους του «προγράμματος»  που έχει υπογράψει η  ελληνική κυβέρνηση  προβλέπεται να γίνει… «διαχείριση»  ώστε μέχρι το τέλος του 2019 να έχουν μειωθεί κατά 40%, δηλαδή στα 65 δισ. ευρώ. Ήδη τα funds δηλώνουν μεγάλο ενδιαφέρον για την αγορά τους και φυσικά για να προβούν στα… περαιτέρω!

[ 3] Μειωμένες κατά 32,2% θα είναι οι δαπάνες του προϋπολογισμού του 2017 για μισθούς και συντάξεις σε σχέση με το 2016. Συγκεκριμένα, όπως αναφέρεται στο κείμενο του προϋπολογισμού του 2017, «οι δαπάνες αποδοχών και συντάξεων προβλέπεται να ανέλθουν στα 12.057 εκατ. ευρώ, μειωμένες κατά 5.740 εκατ. ευρώ σε σχέση με το 2016». Ήδη είναι έτοιμοι να πάρουν και νέα μέτρα στο όνομα της λεγόμενης 2ης αξιολόγησης για το 3ο μνημόνιο, αφού βέβαια έπαιξαν και πάλι το θέατρο της… διαπραγμάτευσης!

[4] Από  311,67 δισ. το 2015 και 315,4 δισ. το 2016 τον επόμενο χρόνο θα φτάσει, σύμφωνα με την πρόβλεψη του προϋπολογισμού τους τα 319,2 δισ. ευρώ!

Πηγή "Faretra"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Εθνική Τράπεζα εξηγεί αναλυτικά στους καταθέτες ποια ποσά είναι εγγυημένα και ποια όχι

Τα δύο έγγραφα που έχει ξεκινήσει να μοιράζει η Εθνική Τράπεζα μας πάγωσαν καθώς είναι ολοφάνερο πως το ΚΟΥΡΕΜΑ των ΚΑΤΑΘΕΣΕΩΝ είναι έτοιμο.
Τα έγγραφα που σας παρουσιάζουμε μοιράζονται σε όλους τους νέους πελάτες της Εθνικής Τράπεζας οι οποίοι επιθυμούν να ανοίξουν λογαριασμό.

Όπως θα δείτε στα έγγραφα η Εθνική Τράπεζα εξηγεί αναλυτικά στους Καταθέτες ποια ποσά είναι εγγυημένα και ποια όχι.
Δώστε προσοχή στο πρώτο έγγραφο που απαιτεί την υπογραφή του πελάτη και γράφει «ΕΛΑΒΑ ΓΝΩΣΗ». Η τράπεζα νίπτει τα χείρας της.


Τους εξηγεί με λίγα λόγια ποια χρήματα θα χάσουν.
Τονίζουμε πως τέτοιο έγγραφο δεν μοίρασαν οι Τράπεζες ούτε κατά τη διάρκεια της Άνοιξης του 2015, με τη διαπραγμάτευση Βαρουφάκη.

Επειδή κάποιοι μπορεί να σκεφτείτε πως «εγώ έχω μικροποσά στην τράπεζα» ή «είμαι παλιός καταθέτης» θέλουμε απλά να σκεφτείτε τα εξής.

Πρώτον οι εταιρικοί λογαριασμοί από τους οποίους γίνονται οι μισθοδοσίες πάντα έχουν υψηλό ποσό ευρώ. Μπορεί εσείς να έχετε χαμηλά ποσά όχι όμως η εταιρεία στην οποία εργάζεστε.

Δεύτερον δε γνωρίζουμε ακόμα αν αυτά τα έγγραφα θα ζητηθεί να υπογραφούν και από παλιούς καταθέτες.
Τρίτον είναι σαφές πως το σύστημά μας καταρρέει. Η οικονομία είναι στα ναδίρ και το μέλλον προβλέπεται σκοτεινό.
Μας προετοιμάζουν για κάτι. Καλή Δύναμη σε όλους…

Πηγή VoiceNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ελλάδα θα χρειαστεί τουλάχιστον 20 χρόνια για να επιστρέψει στα προ - κρίσης επίπεδα του Ακαθάριστου Εγχωρίου Προϊόντος της, επισήμανε ο Poul Thomsen μιλώντας σε ημερίδα στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Ο επικεφαλής του ΔΝΤ στην Ευρώπη τόνισε ότι η Ελλάδα θα χρειαστεί ακόμα πολλά χρόνια βοήθειας από τους ευρωπαίους εταίρους της.

Άσκησε σκληρή κριτική για τον τρόπο εφαρμογής των προγραμμάτων από τις ελληνικές κυβερνήσεις αναφέροντας χαρακτηριστικά «το βάρος του προγράμματος δόθηκε υπέρμετρα στη μείωση των μισθών και όχι στις μεταρρυθμίσεις στην αγορά προϊόντων».

Παράλληλα χαρακτήρισε φοβερή την αντίσταση που καταγράφεται στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων.

Επέμεινε στην άποψη ότι η Ελλάδα για χρόνια απολάμβανε συντάξεις Γερμανίας, αναγνωρίζοντας ωστόσο ότι οι Έλληνες συνταξιούχοι στηρίζουν ολόκληρες οικογένειες.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Μαρ 2017


Πτώση τζίρου της τάξης του 3,6% κατά μέσο όρο προβλέπει για τα σούπερ μάρκετ η εταιρεία έρευνας αγοράς, IRI το 2017.
Ειδικότερα, με βάση τα στοιχεία της IRI, η ανώτερη επίδοση σε επίπεδο τζίρου υπολογίζεται στο -2,9% και η κατώτερη επίδοση στο -4,4%.

Η πρόβλεψη αυτή ακολουθεί ένα επίσης πτωτικό σερί, καθώς το 2016 έκλεισε με πτώση 6,5%, μετά από πτώση 2,1% το 2015, 1,4% το 2014 και 3,5% το 2013.

Όσον αφορά τις επιδόσεις της αγοράς κατά τους πρώτους μήνες του έτους, ο Ιανουάριος εμφάνισε πτώση 10%, ο Φεβρουάριος κατέγραψε αύξηση 2,9% (λόγω Καθαράς Δευτέρας), ενώ στην πρώτη εβδομάδα του Μαρτίου η αγορά γύρισε και πάλι αρνητικά, με την πτώση να φθάνει το 15%.

Εξαίρεση αποτελούν τα καταστήματα discount, τα οποία αναμένεται να συνεχίσουν να παρουσιάζουν θετικό πρόσημο ανάπτυξης, όπως και το 2016, όπου οι πωλήσεις τους σημείωσαν αύξηση 10,4% έναντι του 2015.

Σύμφωνα με τις προβλέψεις για όλο το 2017, οι πωλήσεις των σούπερ-μάρκετ αναμένεται να υποχωρήσουν κατά 3,6% σε σύγκριση με το 2016.

Την αρνητική εικόνα στο λιανεμπόριο επιβεβαιώνουν και τα στοιχεία του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών, σύμφωνα με τα οποία 1.202 επιχειρήσεις διέκοψαν τη λειτουργία τους το 2016, ενώ δημιουργήθηκαν 1.135.

Αρνητικά μηνύματα στέλνει και η αγορά καυσίμων, καθώς το δίμηνο Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου η ζήτηση μειώθηκε κατά 4%.

Πάντως, κατά 24% αυξήθηκε το ίδιο διάστημα η ζήτηση για το πετρέλαιο θέρμανσης, λόγω των πολύ χαμηλών θερμοκρασιών που επικράτησαν στη χώρα.

Η κάμψη στην κατανάλωση – ως απόρροια της αβεβαιότητας που προκαλεί η καθυστέρηση στην ολοκλήρωση της αξιολόγησης – καθιστά αμφίβολη την επίτευξη της προσδοκώμενης ανάπτυξης 2,7% το 2017.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Μαρ 2017


Αυτό που πρέπει να σταματήσει με κάθε θυσία, είναι ο δρόμος προς την καταστροφή και το χάος, ο οποίος είναι στρωμένος με τα μνημόνια – τονίζοντας πως μόνο τα μνημόνια είναι αυτά που εγγυώνται την έξοδο από την Ευρωζώνη και όχι η οικονομική κατάσταση της πατρίδας μας
"Το χρέος, δημόσιο και ιδιωτικό, αφού προηγουμένως μας στέρησε την εθνική μας κυριαρχία, έχει αναχθεί πια σε εθνικό θέμα – αφού, εάν δεν ακολουθήσει η ονομαστική διαγραφή του άμεσα, θα βυθιστεί η Ελλάδα στο χάος. Επομένως θα μετατραπεί σε ένα αποτυχημένο κράτος, με κίνδυνο να χάσει ακόμη και την εδαφική της ακεραιότητα – συμπεριλαμβανομένης της Κύπρου.
Ως εκ τούτου, είναι υποχρεωμένες όλες οι πολιτικές δυνάμεις να συνεργαστούν μεταξύ τους στο συγκεκριμένο θέμα, όπως στην περίπτωση που η χώρα μας θα ήταν αντιμέτωπη με μία στρατιωτική απειλή – στηριζόμενες φυσικά από το σύνολο των Πολιτών ανεξαρτήτως πολιτικών πεποιθήσεων, για τον ίδιο λόγο".
Το πρόβλημα της Ελλάδας σήμερα είναι το δημόσιο χρέος – το οποίο μπορούσε  να εξυπηρετείται έως τα τέλη του 2014, αλλά όχι μετά, λόγω της πολιτικής των μνημονίων που βύθισε τη χώρα στην ύφεση. Δυστυχώς η κυβέρνηση που ανέλαβε την ηγεσία το 2015 με την υπόσχεση της ρήξης με τους δανειστές, μία θετική συμφωνία μαζί τους δηλαδή ή την άμεση στάση πληρωμών, συνθηκολόγησε προτού καν ξεκινήσει τη διαπραγμάτευση – με την αποδοχή του χρέους στις 20 Φεβρουαρίου του 2015, από τον τότε υπουργό οικονομικών της. Ως εκ τούτου, όλα όσα ακολούθησαν αμέσως μετά ήταν ανόητα και καταδικασμένα να αποτύχουν – αφού η Ελλάδα είχε ήδη παγιδευτεί στον εκβιασμό του τρίτου μνημονίου.

Το δεύτερο εξίσου μεγάλο πρόβλημα της Ελλάδας είναι πλέον το ιδιωτικό χρέος – το οποίο ναι μεν δεν έχει αυξηθεί απέναντι στις τράπεζες, αφού έχουν πάψει προ πολλού να δανείζουν τους Έλληνες, αλλά ένα μεγάλο μέρος του έχει καταστεί ληξιπρόθεσμο και δεν εξυπηρετείται, επίσης λόγω της πολιτικής των μνημονίων. Για την ίδια αιτία έχει αυξηθεί το ιδιωτικό χρέος απέναντι στο κράτος και στους δημόσιους οργανισμούς – εξαιτίας δηλαδή   των υπερβολικών φόρων, της ανεργίας, καθώς επίσης της κατάρρευσης των εισοδημάτων.

Εάν δεν επιλυθούν λοιπόν αυτά τα δύο μεγάλα προβλήματα, είναι αδύνατον να διενεργηθούν επενδύσεις τόσο εκ μέρους των Ελλήνων, όσο και των ξένων αφού έχει χαθεί εντελώς η πιστοληπτική ικανότητα του δημοσίου και του ιδιωτικού τομέα, ενώ κανένας δεν επενδύει σε μία χώρα που μειώνεται η ζήτηση, που οι μελλοντικές προοπτικές της είναι σκοτεινές, που όλο και περισσότεροι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν με τις υποχρεώσεις τους κοκ. Χωρίς επενδύσεις όμως δεν μπορεί να υπάρξει βιώσιμη ανάπτυξη, όπως άλλωστε φαίνεται από την εξέλιξη του ΑΕΠ (γράφημα) – οπότε η χώρα δεν είναι σε θέση να ξεφύγει από την ύφεση.


Επεξήγηση γραφήματος: Αναθεωρημένη εξέλιξη του ΑΕΠ της Ελλάδας ανά τρίμηνο

Περαιτέρω, για να λυθούν τα δύο αυτά μεγάλα προβλήματα θα πρέπει η Ελλάδα να ρισκάρει τη ρήξη με τους δανειστές της – έχοντας πλέον το ηθικό έρεισμα, αφού σε αυτούς οφείλονται πια και τα δύο. Όσον αφορά το πρώτο, το δημόσιο χρέος, δεν ήταν τόσο σοβαρό το 2010, όπου το κράτος είχε αντιμετωπίσει μεν προβλήματα ρευστότητας, αλλά όχι φερεγγυότητας –  κυρίως ως αποτέλεσμα της χρηματοπιστωτικής κρίσης του 2008, καθώς επίσης των λαθών της προηγούμενης κυβέρνησης που δεν φρόντισε να αντικαταστήσει έγκαιρα τα ομόλογα που έληγαν μαζικά το 2010.

Σε κάθε περίπτωση η Ελλάδα ήταν φερέγγυα, ενώ μπορούσε να το αποδείξει με την κατάρτιση ενός κρατικού ισολογισμού όπως είχαμε τότε προτείνει, κατά το παράδειγμα της Νέας Ζηλανδίας – όπου δεν θα φαίνονταν μόνο τα χρέη της αλλά, επίσης, τα περιουσιακά της στοιχεία, τα οποία είχαν υπολογιστεί από το ΔΝΤ επίσημα, στα 300 δις € χωρίς τα ενεργειακά αποθέματα (πηγή), οπότε κάλυπταν όλα της τα χρέη (σήμερα βέβαια η Ελλάδα δεν αντιμετωπίζει πρόβλημα ρευστότητας, αλλά ένα δίδυμο πρόβλημα φερεγυότητας – του δημοσίου και του ιδιωτικού της τομέα).

Όσον αφορά το δεύτερο, δεν υπήρχε καθόλου το 2010, αφού ο ιδιωτικός τομέας της χώρας ήταν υγιέστατος – συμπεριλαμβανομένων των τραπεζών, οι οποίες χρεοκόπησαν από τον υπουργό που έκανε το έγκλημα να υπογράψει το PSI. Επομένως, οι Έλληνες δεν θα μπορούσαν να χαρακτηρισθούν ως «κακοπληρωτές» απαιτώντας τη διαγραφή χρεών, αφού δεν είναι αυτοί υπεύθυνοι για τα προβλήματα που τους προκάλεσαν τα μνημόνια μετά το 2010 – τα οποία τελικά κόστισαν στην Ελλάδα πάνω από 1 τρις €, έναντι δανείων με αποικιοκρατικές συμβάσεις της τάξης των 300 δις €.

Είναι δε αστείο να κυκλοφορούν γραφήματα, όπως αυτό που ακολουθεί, σύμφωνα με τα οποία το ασφαλιστικό κόστος στη χώρα μας, ως προς το ΑΕΠ, είναι το υψηλότερο στην Ευρώπη – αφού οι «θεσμοί» έχουν συρρικνώσει με τα αποτυχημένα μνημόνια τους το ΑΕΠ μας κατά 28% σχεδόν, οπότε λογικά έχει αυξηθεί η σχέση ασφαλιστικό/ΑΕΠ, λόγω της μείωσης του παρανομαστή.

Επεξήγηση γραφήματος: Κόστος του ασφαλιστικού ως προς το ΑΕΠ

Φυσικά οι δανειστές, έχοντας πείσει αρκετούς Έλληνες πως είναι θύτες και όχι θύματα, μέσω της συνεχούς επισήμανσης των αδυναμιών του κράτους τους και των ίδιων σε υπερθετικό βαθμό (διαφθορά, διαπλοκή, φοροδιαφυγή κοκ.), αφού αυτό απαιτείται από τους κανόνες της χειραγώγησης των μαζών, δεν είναι καθόλου πρόθυμοι να δεχθούν τη διαγραφή – απειλώντας την Ελλάδα με την εκδίωξη της από την Ευρωζώνη, παρά το ότι η συμμετοχή της στο ευρώ είναι αμετάκλητη, ενώ ο μοναδικός τρόπος για να επιτευχθεί προϋποθέτει την προηγούμενη εκούσια έξοδο από την ΕΕ (ανάλυση).

Η τρομοκρατία που ασκούν σε μία χώρα που της επέβαλλαν τα τριπλά μέτρα ύφεσης από ότι στην επόμενη, στην Πορτογαλία, ενώ είναι η μοναδική που δεν στηρίζει η ΕΚΤ τα επιτόκια των ομολόγων της, καθώς επίσης που δεν της επιτρέπει να συμμετέχει στο πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, επικεντρώνεται στο, παράνομο φυσικά, κλείσιμο των τραπεζών της – έχοντας πείσει τους Έλληνες πως τότε θα υποχρεώνονταν de facto να εγκαταλείψουν εκούσια την Ευρωζώνη.

Πρόκειται φυσικά για μία «άσφαιρη απειλή», εάν η οποιαδήποτε κυβέρνηση της χώρας λάμβανε στοιχειωδώς τα μέτρα της – όπως θα ήταν η εθνικοποίηση των τραπεζών, ένα δεύτερο νόμισμα εγγυημένο από το κράτος για την είσπραξη φόρων κοκ. Άσφαιρος είναι εκτός αυτού ο ισχυρισμός, σύμφωνα με τον οποίο απαγορεύεται η Ελλάδα να δηλώσει στάση πληρωμών εντός της Ευρωζώνης, χρεοκοπώντας – αφού καμία ευρωπαϊκή σύμβαση δεν μπορεί να της το απαγορεύσει, ενώ η πτώχευση δεν αποτελεί επιλογή, αλλά αναγκαιότητα.

Η άλλη όψη του νομίσματος

Από την άλλη πλευρά η Ελλάδα έχει πετύχει ένα θαύμα, μοναδικό στην παγκόσμια ιστορία – κατορθώνοντας να επιβιώνει μετά από 8 χρόνια βαθιάς ύφεσης και επιβολής μέτρων βιβλικών διαστάσεων, έχοντας χάσει περισσότερο ΑΕΠ από ότι οι Η.Π.Α. το 1930 ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα. Ακόμη και σήμερα όμως συναντάει κανείς περισσότερους άστεγους στην Ισπανία ή στη Γερμανία, από ότι στη χώρα μας – ενώ οι ελληνικές εξαγωγές, συμπεριλαμβανομένου του τουρισμού, θα υπερβούν το 2017 το 30% του ΑΕΠ (ανάλυση), έναντι 45% περίπου της πρώτης εξαγωγικής χώρας του πλανήτη, της Γερμανίας.

Εάν λοιπόν η Ελλάδα, έχοντας ανακτήσει την ανταγωνιστικότητα της όσον αφορά το εργατικό κόστος ανά μονάδα προϊόντος (γράφημα), στηριχθεί επενδυτικά, έτσι ώστε να καλύψει την ανταγωνιστικότητα που της λείπει λόγω της μη διενέργειας επενδύσεων, θα αναπτυχθεί με εντυπωσιακά γρήγορο ρυθμό – αφού έχει τρεις ισχυρότατους οικονομικούς πυλώνες, την ποιοτική γεωργία, τον τουρισμό και τη ναυτιλία, στους οποίους διαθέτει εξαιρετικά μεγάλα ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα.

Ειδικά όσον αφορά τη ναυτιλία, το γεγονός ότι ένα μικρό κράτος των 10 εκ. κατέχει την πρώτη θέση στον πλανήτη, ξεπερνώντας δυτικές χώρες όπως τις Η.Π.Α. των 300 εκ., την Ιαπωνία των 130 εκ. και τη Γερμανία των 80 εκ., αρκεί για να κάνει τους Έλληνες υπερήφανους – σημειώνοντας πως το 2017 αναμένονται 30 εκ. τουρίστες, αφού καμία άλλη χώρα δεν διαθέτει τόσα πολλά και πανέμορφα νησιά, ενώ ούτε καν στο ελάχιστο την πολιτιστική παράδοση της Ελλάδας.

Εάν δε η γεωργία μας αναπτυχθεί μέσω της διενέργειας επενδύσεων σε βαθμό που να καλύπτει μόνο τις εσωτερικές ανάγκες της χώρας και των ξενοδοχείων της, δεν χρειάζεται τίποτα άλλο – αυξάνοντας σημαντικά το ΑΕΠ της Ελλάδας. Με δεδομένο τώρα το ότι, οι τιμές των παγίων περιουσιακών στοιχείων στην Ελλάδα ευρίσκονται στο ναδίρ, δεν υπάρχει καμία άλλη χώρα φθηνότερη, όσον αφορά τη διεξαγωγή επενδύσεων – κάτι που αργά ή γρήγορα θα συνειδητοποιηθεί, με θετικά αποτελέσματα για την οικονομία μας.

Επομένως οι Έλληνες δεν πρέπει να φοβούνται καθόλου για το μέλλον της χώρας τους, ενώ η πολιτική τους ηγεσία έχει πλέον το ηθικό έρεισμα να απαιτήσει τη διαγραφή του δημοσίου χρέους – χωρίς φυσικά να κάνει το λάθος να αποδεχθεί προτάσεις GREXIT τύπου Σόιμπλε, αφού δεν έχει κανένα λόγο, ενώ θα ήταν ανόητο και ανεύθυνο να εγκαταλείψει εκούσια την Ευρωζώνη.

Εάν βέβαια εξαναγκαστεί από τους δανειστές να το κάνει, με κάποιον τρόπο που δεν μπορούμε να φανταστούμε, δεν πρέπει επίσης να φοβηθούν οι Έλληνες – ενώ ασφαλώς θα μεσολαβούσαν διαπραγματεύσεις που θα διαρκούσαν τουλάχιστον όσο αυτές της Βρετανίας (δύο χρόνια μετά την εκούσια κατάθεση της αίτησης αποχώρησης).

Αυτό που όμως πρέπει να φοβούνται, οπότε οφείλει να σταματήσει με κάθε θυσία, είναι ο δρόμος προς την καταστροφή και το χάος, ο οποίος είναι στρωμένος με τα μνημόνια – τονίζοντας πως μόνο τα μνημόνια είναι αυτά που εγγυώνται την έξοδο από την Ευρωζώνη και όχι η οικονομική κατάσταση της πατρίδας μας.

Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα μπορεί να τα καταφέρει είτε εντός της θνησιγενούς Ευρωζώνης, είτε εκτός, εάν δημιουργηθούν οι κατάλληλες προϋποθέσεις  – αρκεί να έχει η ίδια την πρωτοβουλία των κινήσεων και όχι οι δανειστές της, καθώς επίσης σχέδιο τόσο για το ένα, όσο και για το άλλο ενδεχόμενο.

Επίλογος

Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ευρωζώνη δεν οφείλεται στη Γερμανία αυτού καθεαυτού, αλλά στην κυβέρνηση της – επειδή αυτή έχει υιοθετήσει την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα, μέσω της οποίας εκμεταλλεύεται τις υπόλοιπες χώρες παράγοντας πλεονάσματα εις βάρος τους (τα πλεονάσματα του ενός είναι τα ελλείμματα του άλλου). Εν τούτοις, για πρώτη φορά προηγείται στις δημοσκοπήσεις το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα στη χώρα, το οποίο φαίνεται πως έχει διαφορετικές αντιλήψεις.

Ως εκ τούτου, θεωρούμε πως το μέλλον της Ευρωζώνης θα κριθεί από τις γερμανικές εκλογές και όχι από τις γαλλικές όπου, εάν κερδίσει ο κ. Schulz, θα είναι μάλλον θετικό τόσο για τη νομισματική ένωση, όσο και για την Ελλάδα – «μάλλον», επειδή θα φανεί από τις πρώτες πράξεις του, αφού δεν πρέπει να στηρίζεται κανείς σε λόγια.

Έχουμε την άποψη λοιπόν ότι, η Ελλάδα οφείλει μεν να καθυστερήσει τη λήψη αποφάσεων έως τότε, παίρνοντας τα μέτρα της για την πληρωμή των οφειλών του Ιουλίου, αλλά να είναι πλήρως προετοιμασμένη για την επόμενη ημέρα – έτσι ώστε, εάν δεν ξεκινήσουν αμέσως οι συζητήσεις για την ονομαστική διαγραφή του 50% των χρεών της, να είναι έτοιμη να προβεί σε στάση πληρωμών, για να δρομολογηθούν οι διαπραγματεύσεις με τους πιστωτές της. Εκτός εάν βέβαια αλλάξει κάτι στο ενδιάμεσο χρονικό διάστημα, οπότε να αναγκασθεί να επιταχύνει τις διαδικασίες – γεγονός που σημαίνει ότι, πρέπει ανά πάσα στιγμή να είναι έτοιμη για τη σύγκρουση, εάν και εφόσον χρειαστεί.

Analyst Team
Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Tony Barber
Financial Times

Πριν από ένα τέταρτο του αιώνα, η Ιταλία αντιμετώπιζε μια καταιγίδα προβλημάτων που μπορεί να συγκριθεί με τις σημερινές φουρτούνες.

Το πολιτικό σύστημα διαλυόταν. Ένα γιγάντιο σκάνδαλο διαφθοράς άγγιζε τις υψηλότερες βαθμίδες του δημόσιου βίου. Το ταχύτατα αυξανόμενο δημόσιο χρέος συνέτριβε την οικονομία. Οι πολίτες είχαν εγκαταλείψει κάθε ελπίδα για την δυνατότητα του κράτους να επιβάλλει το νόμο και την τάξη.

Η Ιταλία κατάφερε με κάποιο τρόπο να περάσει αυτό τον σκόπελο, καθώς η μεταπολεμική κόντρα ανάμεσα στους Χριστιανοδημοκράτες και τους Κομμουνιστές έδωσε τη θέση της στη μάχη ανάμεσα στον δεξιό συνασπισμό του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και το αριστερό μπλοκ του Ρομάνο Πρόντι.

Οι ξένοι συχνά υποτιμούν τη δυνατότητα της Ιταλίας να υπερβαίνει τις δυσκολίες. Βεβαίως, η πρόκληση είναι μεγαλύτερη από ότι το 1992. Οι λύσεις είναι πιο δύσκολο να βρεθούν. Ο λόγος έχει να κάνει με το ριζικά διαφορετική κατάσταση στην Ε.Ε. και στην Μεσόγειο.

Ορισμένα από τα σύγχρονα προβλήματα της Ιταλίας φαίνονται παρόμοια με αυτά των αρχών της δεκαετίας του 1990. Το κομματικό σύστημα είναι για άλλη μια φορά κατακερματισμένο. Το κυβερνών κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα (PD) διασπάστηκε τον προηγούμενο μήνα. Η δεξιά είναι διχασμένη. Το πιο δημοφιλές κόμμα της αντιπολίτευσης είναι το αντισυστημικό Κίνημα των Πέντε Αστέρων.

Από τον Νοέμβριο του 2011, τέσσερις πρωθυπουργοί έχουν αναλάβει καθήκοντα όχι γιατί τους επέλεξαν οι ψηφοφόροι, αλλά εξαιτίας μιας έκτακτης οικονομικής κατάστασης, μιας φατριακής σύγκρουσης, ενός κομματικού πραξικοπήματος και μιας αποτυχημένης συνταγματικής μεταρρύθμισης.

Είναι αλήθεια πως τα προβλήματα της Ιταλίας με τη μαφία και τη διαφθορά δεν φαίνονται τόσο απειλητικά όσο το 1992. Ωστόσο, ο Ματέο Ρέντσι, ο πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος, δέχθηκε ένα ισχυρό πλήγμα αυτόν τον μήνα όταν αποκαλύφθηκε ότι ο Τιτσιάνο Ρέντσι, ο πατέρας του, και ο Λούκα Λότι, ένας στενός πολιτικός σύμμαχος, έχουν εμπλοκή στη δικαστική υπόθεση για κρατικές εργολαβίες.

Η πιο ανησυχητική σύγκριση με το 1992 αφορά τις ανησυχίες για την ιταλική οικονομία, η οποία προβλέπεται φέτος να έχει την χαμηλότερη ανάπτυξη στην ευρωζώνη. Το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί πάνω από το 132% του ΑΕΠ. Η ανεργία βρίσκεται σχεδόν στο 12%. Η ανεργία των νέων υπερβαίνει το 37%.

Το αποτέλεσμα είναι πως όλο και περισσότεροι Ιταλοί πολιτικοί αμφισβητούν τα οφέλη της συμμετοχής στην ευρωζώνη. Το ίδιο και οι Ιταλοί ψηφοφόροι. Σε δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε το Δεκέμβριο, το 47% αποκάλεσε το ευρώ «κάτι κακό» για τη χώρα και μόνο το 41% υποστήριξε ότι είναι «κάτι καλό».
Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά σε σχέση με 25 χρόνια πριν. Τότε, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση φαινόταν στους περισσότερους Ιταλούς ως η απάντηση στις αποτυχίες που ταλαιπωρούσαν την Ιταλία από την ενοποίηση της το 1861.

Ο βιομηχανικός Βορράς ευημερεί χάρη στις επιδόσεις στις εξαγωγές και στη σύνδεση με τις γερμανικές εφοδιαστικές αλυσίδες.

Οι ειδικοί στην κεντρική τράπεζα και στο υπουργείο Οικονομικών γνωρίζουν τους κινδύνους μιας εξόδου από την ευρωζώνη για την Ιταλία, την Ε.Ε. και το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα. Αλλά η μακροχρόνια στασιμότητα που έχει συμπέσει με τη συμμετοχή της Ιταλίας στην ευρωζώνη κάνει πολλούς Ιταλούς να βλέπουν το ευρώ ως ένα ζουρλομανδύα.

Δύο παράγοντες, ενισχύουν αυτή την απογοήτευση.

Πρώτον, οι δημοσιονομικοί κανόνες της ευρωζώνης φαίνεται να έχουν σχεδιαστεί στα μέτρα των Γερμανών, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις συνθήκες στην Ιταλία. Οι εκκλήσεις των ιταλικών κυβερνήσεων για λιγότερη ακαμψία δεν έχουν εισακουστεί από το Βερολίνο. Δεν είναι αυτό που οραματιζόταν η Ιταλία όταν υπέγραφε για την υιοθέτηση του ευρώ το 1999.

Δεύτερον, οι Ιταλοί αισθάνονται έλλειψη αλληλεγγύης στην προσφυγική και μεταναστευτική κρίση στη Μεσόγειο, μια κρίση που δεν υπήρχε το 1992. Τα τελευταία τρία χρόνια μισό εκατομμύριο άνθρωποι έφτασαν με βάρκες στην Ιταλία. Οι εισροές βρίσκονται σε επίπεδα ρεκόρ φέτος. Η έλλειψη στήριξης από την κεντρική και ανατολική Ευρώπη θυμώνει την Ιταλία.

Για όσο καιρό η μετριοπαθής αριστερά ή δεξιά κυβερνά την Ιταλία, μπορεί να είναι εφικτό να περιοριστεί αυτή η απογοήτευση με την Ε.Ε. και το ευρώ. Αλλά τα ρήγματα στο Δημοκρατικό Κόμμα αποτελούν το τελευταίο σημάδι πως το κομματικό σύστημα δεν αντέχει στην πίεση.

Το Κίνημα των Πέντε Αστέρων παραμονεύει στη γωνία.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Μαρ 2017


Τα σενάρια, σύμφωνα με τα οποία θα βιώναμε συνθήκες αποκάλυψης εάν μας ανάγκαζαν να βγούμε από το ευρώ, είναι αφενός μεν ευφάνταστα, αφετέρου υπερβολικά για μία πάμπλουτη χώρα, με εξαιρετικά ικανούς και δραστήριους Πολίτες, όπως είναι η Ελλάδα

Ο επίτροπος οικονομικών της ΕΕ δήλωσε πως υπάρχει σχέδιο για την περίπτωση της εξόδου της Ελλάδας από την Ευρωζώνη, αλλά είναι κλειδωμένο στα συρτάρια του προέδρου της Κομισιόν, παραμένοντας ένα επτασφράγιστο μυστικό – επειδή, εάν δημοσιοποιηθεί, θα θέσει σε κίνδυνο τη σταθερότητα της Ελλάδας, ενώ θα προκαλέσει τριγμούς στην Ευρωζώνη.

Προφανώς όσον αφορά τη σταθερότητα της Ελλάδας εννοεί τη σταθερή πορεία της προς το γκρεμό – την ολοκληρωτική λεηλασία των δημοσίων και ιδιωτικών της περιουσιακών στοιχείων, η οποία θα διακινδύνευε εάν γινόταν γνωστό το σχέδιο του GREXIT.

Σε σχέση δε με τους τριγμούς στην Ευρωζώνη, μάλλον αναφέρεται στο ιταλικό ηφαίστειο που θα κινδύνευε να εκραγεί, εάν η Ελλάδα αποχωρούσε από το κοινό νόμισμα. Σε μία χώρα δηλαδή αθεράπευτα υπερχρεωμένη, η οποία ευρίσκεται σε μία απείρως χειρότερη κατάσταση από ότι η Ελλάδα το 2010 – αφού το δημόσιο χρέος της ως ποσοστό επί του ΑΕΠ είναι υψηλότερο (σε απόλυτο μέγεθος  σχεδόν επταπλάσιο), ενώ ο τραπεζικός της τομέας χρεοκοπημένος, διατηρούμενος τεχνητά στη ζωή από την ΕΚΤ, όπως επίσης τα ιταλικά ομόλογα (όταν οι ελληνικές τράπεζες ήταν υγιέστατες το 2010).

Με δεδομένη δε την εμπειρία της Ελλάδας, η Ιταλία δεν πρόκειται να υπογράψει κανένα PSI αλλά, εφόσον η Ευρωζώνη δεν ενωθεί πολιτικά, θα υιοθετήσει το εθνικό της νόμισμα μετατρέποντας τα χρέη της σε λιρέτες – οπότε θα καταφέρει να εξυγιάνει την οικονομία της.

Σύμφωνα τώρα με τη διαφορετική ερμηνεία της «Καθημερινής», ο επίτροπος υπονοούσε πως οι συνέπειες ενός GREXIT θα ήταν τόσο τρομακτικές, ώστε δεν θα έπρεπε να γίνουν γνωστές στο ευρύ κοινό για λόγους δημοσίου συμφέροντος! Κατά την εφημερίδα, τυχόν έξοδος της Ελλάδας από το ευρώ θα προκαλούσε ανυπολόγιστες καταστροφές στην ίδια – ενώ μέρη του σχεδίου GREXIT που πιθανότατα σκιαγράφησε ο κ. Σόιμπλε και έδωσε στον πρόεδρο της Κομισιόν, προέβλεπαν την ασφάλεια των συνόρων με ειδικές δυνάμεις, ένα πακέτο ανθρωπιστικής βοήθειας για τους ιθαγενείς, καθώς επίσης ένα πλάνο εκκένωσης των Πολιτών της ΕΕ που θα εγκλωβίζονταν στη χώρα μας!

Πρόκειται προφανώς για εκείνο το σχέδιο, μέσω του οποίου θεωρείται πως εκβίασαν τον Έλληνα πρωθυπουργό τον Ιούλιο του 2015, τρομοκρατώντας τον για να προδώσει τη χώρα του – κάτι που δυστυχώς έκανε, παρά το ότι δεν ήταν καθόλου υποχρεωμένος, αφού είχε τη λύση της παραίτησης στη διάθεση του.

Πώς όμως θα μπορούσε να εκδιωχθεί από την Ευρωζώνη μία χώρα που είναι αμετάκλητο μέλος της; Ακόμη και αν η ΕΚΤ συμπεριφερόταν παράνομα, σταματώντας την παροχή ρευστότητας στις ελληνικές τράπεζες, δεν θα υπήρχε λύση, όπως η εθνικοποίηση τους κατά το παράδειγμα των Η.Π.Α. (Citibank), ο εφοδιασμός τους με ένα εγγυημένο από το κράτος για την πληρωμή φόρων  παράλληλο νόμισμα κοκ; Εκτός αυτού, δεν θα προηγούνταν διαπραγματεύσεις της εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ, οι οποίες θα διαρκούσαν περισσότερο από τις αντίστοιχες της Βρετανίας που αποχωρεί μόνο από την ΕΕ;

Σε κάθε περίπτωση τα σενάρια τρόμου που διασπείρει άθελά της η εφημερίδα ερμηνεύοντας τις δηλώσεις του επιτρόπου, σύμφωνα με τα οποία θα βιώναμε συνθήκες αποκάλυψης, είναι κάτι περισσότερο από υπερβολικά για μία πάμπλουτη, πολλαπλά προικισμένη χώρα, με εξαιρετικά ικανούς και δραστήριους Πολίτες, όπως είναι η Ελλάδα – ενώ θυμίζουν σε κάποιο βαθμό τις «προβλέψεις» για το BREXIT που μάλλον θα ζημιώσει τελικά περισσότερο την ΕΕ από τη Μ. Βρετανία.

Περαιτέρω αναφέρθηκε πως μία έξοδος της Ελλάδας θα είχε ανυπολόγιστες συνέπειες για το σύνολο του οικοδομήματος του κοινού νομίσματος. Πώς είναι δυνατόν λοιπόν να την αποφασίσει η Ευρώπη, θέτοντας σε κίνδυνο την ίδια της την υπόσταση; Γιατί να το θελήσει η Γερμανία, όταν το ευρώ είναι κυριολεκτικά «η κότα με τα χρυσά αυγά» για την οικονομία της, χαρίζοντας της ετήσια πλεονάσματα σχεδόν όσα ολόκληρο το ελληνικό χρέος (περί τα 300 δις € κάθε χρόνο); Γιατί να χάσουν όλες οι άλλες χώρες πιστωτές της τα χρήματα τους;

Είναι πολλά λοιπόν τα αναπάντητα ερωτηματικά και δεν υπάρχει κανένας απολύτως λόγος να τρομοκρατούνται οι Έλληνες. Είμαστε σίγουροι δε ότι, εάν μπορούσε να συνεννοηθεί η πολιτική ηγεσία της χώρας μας απέναντι στο εθνικό πλέον πρόβλημα του χρέους, το οποίο μετατράπηκε σε μη βιώσιμο στα τέλη του 2014 με ευθύνη της Τρόικα, ακολουθώντας μία κοινή γραμμή διαπραγμάτευσης με τη Γερμανία χωρίς «ήξεις αφήξεις», η Ελλάδα θα τα κατάφερνε – αφού η Ευρωζώνη έχει πολύ περισσότερα να χάσει, από ότι η ίδια, ενώ οι Έλληνες έχουν πληρώσει πια πανάκριβα εκείνα τα λάθη που τους οδήγησαν στην υπερχρέωση του 2010.

Εάν όμως η Ελλάδα συνεχίσει το δρόμο της ηττοπάθειας, της δειλίας και των αξιολογήσεων, υπογράφοντας διαδοχικά μνημόνια που είναι αδύνατον ποτέ να επιτύχουν τους στόχους που τοποθετούνται, με την ελπίδα πως κάποια στιγμή στο μέλλον θα αλλάξουν οι συνθήκες υπέρ της, θα βιώσουμε πολύ δύσκολες καταστάσεις.

Δυστυχώς η κυβέρνηση δεν τόλμησε τη ρήξη το 2015 (ανάλυση), κάνοντας επί πλέον το τεράστιο λάθος να εκφράσει μία απειλή χωρίς να είναι αποφασισμένη να την δρομολογήσει – με αποτέλεσμα να έχει κοστίσει στη χώρα μας ανυπολόγιστα ποσά, να μας καταδικάσει σε αργό θάνατο, καθώς επίσης να χαθεί πολύτιμος χρόνος που δεν είχαμε δυστυχώς στη διάθεση μας. Ακολουθεί η σημερινή συνομιλία του κ. Σαχίνη με τον κ. Βιλιάρδο.


Analyst Team
Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Μαρ 2017


Το χρήμα που "έκοψε" η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα στην προσπάθειά της να τονώσει την οικονομία της Ευρωζώνης και να τονώσει τον πληθωρισμό συσσωρεύεται τελικά στη Γερμανία, καθώς οι επενδυτές διστάζουν να εμπιστευτούν οποιαδήποτε άλλη χώρα πλην της ισχυρότερης οικονομίας στην ΕΕ, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που ανακοίνωσε η Bundesbank σήμερα.

Σύμφωνα με το Reuters, ένα μεγάλο ποσό των χρημάτων που εκτυπώνεται από την ΕΚΤ για την αγορά ομολόγων, καταλήγει σε γερμανικούς τραπεζικούς λογαριασμούς, κάτοχοι των οποίων είναι συχνά ξένοι επενδυτές.

Έτσι, οι καθαρές πιστώσεις της Bundesbank, σύμφωνα με το διευρωπαϊκό σύστημα πληρωμών TARGET2, αυξήθηκαν στο επίπεδα ρεκόρ των 814 δισ. ευρώ τον Φεβρουάριο.

Αντίστοιχα, τον ίδιο μήνα και πάντα σύμφωνα οι υποχρεώσεις της Ιταλίας στο πλαίσιο του TARGET2 ανήλθαν στο επίπεδο ρεκόρ των 386,1 δισ. ευρώ, ποσό το οποίο σύμφωνα με την Τράπεζα της Ιταλίας διαμορφώθηκε εν μέρει και στο γεγονός ότι οι Ιταλοί επενδύουν τις αποταμιεύσεις τους στο εξωτερικό.

Όλες οι χώρες συμμετέχουν στο TARGET2, το σύστημα πληρωμών του ευρωσυστήματος μέσω του οποίου διακανονίζονται οι πληρωμές σε ευρώ. Στο TARGET2 πραγματοποιούνται διατραπεζικές και πελατειακές εντολές, εντολές συμψηφισμού που προέρχονται από τα Επικουρικά Συστήματα και άμεσες χρεώσεις, οι οποίες λαμβάνουν χώρα στο πλαίσιο συγκεκριμένων λειτουργιών του ευρωσυστήματος, όπως πάγιες διευκολύνσεις και πράξεις αναχρηματοδότησης.

Στη μηνιαία έκθεσή της, η Bundesbank τονίζει ότι τα χρήματα που εισέρχονται στη Γερμανία δεν ρέουν στη συνέχεια σε άλλες χώρες της ζώνης του ευρώ, ακόμη και αν οι αποδόσεις των ομολόγων τους τείνουν να είναι υψηλότερες από ό, τι των γερμανικών.

Πρόκειται για σαφή απροθυμία των επενδυτών να τοποθετήσουν τα μετρητά τους σε πιο αδύναμες οικονομίες, η οποία ουσιαστικά εγείρει ερωτήματα σχετικά με την αποτελεσματικότητα του προγράμματος οικονομικής τόνωσης που εφαρμόζει η ΕΚΤ, όπως υποστηρίζει το Reuters.

Πριν από την κρίση χρέους της Ευρωζώνης, το χρήμα "έφευγε" από τη Γερμανία, προς αναζήτηση υψηλότερων αποδόσεων σε χώρες όπως η Ελλάδα, η Ισπανία ή η Ιταλία.

Η τάση αυτή αντιστράφηκε μετά το 2010 καθώς η κρίση κλιμακώθηκε, ενώ η εμπιστοσύνη στις υπερχρεωμένες χώρες δεν έχει ακόμη αποκατασταθεί παρά τις προσπάθειες της ΕΚΤ.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τα κίνητρα και οι υποκινητές

Υπάρχει ένας πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για τον πόλεμο κατά των μετρητών. Διεξάγεται σε όλο τον κόσμο, ενώ στην χώρα μας έχει λάβει μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή. Οι πολιτικοί μαζί με τους τραπεζίτες, υποστηρίζουν ότι αυτό θα κάνει πιο ασφαλή την κοινωνία μας. Όμως τίθεται το ερώτημα, μήπως πρόκειται για ακόμη μια προπαγάνδα; Μήπως αφορά στον απόλυτο έλεγχο των πολιτών και των χρημάτων τους από το κράτος και τις τράπεζες; Μπορεί η κατάργηση των μετρητών να σημαίνει κατάλυση της Δημοκρατίας και των προσωπικών μας ελευθεριών;

Όλο και περισσότεροι αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι η κατάργηση των μετρητών στη φυσική τους μορφή, μας οδηγεί σ΄έναν ολοκληρωτισμό όπου η ιδιωτικότητα και τα δικαιώματα των πολιτών θα περιοριστούν δραματικά και όλοι μας θα είμαστε ανυπεράσπιστοι, υπό τον έλεγχο και την παρακολούθηση του κράτους, των μυστικών υπηρεσιών, τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τους συλλογείς προσωπικών δεδομένων από τον κλάδο της πληροφορικής.

Αυτό υποστηρίζει μεταξύ άλλων ο Νόρμπερτ Χέρινγκ (Norbert Häring), αρθρογράφος στη μεγαλύτερη οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας, τη Handelsblatt, στο πιο πρόσφατο βιβλίο με τίτλο: «Η κατάργηση των μετρητών και οι συνέπειές της» που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα ακόμη βιβλίο του ιδίου, με τίτλο Okonomie 2.0 έγινε μπεστ σέλερ και βραβεύθηκε ως το καλύτερο οικονομικό βιβλίο για το 2007. Το 2014 ο κ. Χέρινγκ διακρίθηκε με το βραβείο Keynes-Gesellschaft για την οικονομική αρθρογραφία. Είναι συνιδρυτής του WorldEconomics Association του μεγαλύτερου συνδέσμου οικονομολόγων  παγκοσμίως που αριθμεί 12.000 μέλη, ενώ μεγάλη επισκεψιμότητα έχει το δίγλωσσο (γερμανικά και αγγλικά) μπλογκ Nobert haring Gelt und mehr.

Η HuffPost Greece, μίλησε μαζί του για το θέμα αυτό και οι απόψεις του προβληματίζουν.
Μόνο τα μετρητά είναι αληθινά.

«Μόνο τα μετρητά είναι αληθινά. Δεν πρόκειται για κάποιο απόφθεγμα των σοφών του παρελθόντος που αρνούνται να προσαρμοστούν στον σύγχρονο κόσμο καθώς τα μετρητά είναι χειροπιαστά και μετρήσιμα. Βοηθούν να κρατάμε κάθε έλεγχο στα έξοδά μας. Τα μετρητά είναι κανονικό χρήμα, υποστηριζόμενο από το κράτος. Αντίθετα από το λογιστικό χρήμα των τραπεζών κρύβεται μια υπόσχεση σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας. Από τη χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία ξέσπασε το 2008 και έπειτα έχουμε αρχίσει και πάλι να το αντιλαμβανόμαστε...Με το χρήμα που διακινούν οι τράπεζες κερδισμένοι βγαίνουν μόνο οι τραπεζίτες» έτσι ξεκινάει το βιβλίου του και μας εισάγει όλους σε ένα εφιαλτικό σενάριο στο οποίο συμμετέχουμε, άβουλα, όλοι μας.
Όπως ο ίδιος εξηγεί, ένας τραπεζικός λογαριασμός στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια υπόσχεση για χρήμα. Όμως οι τράπεζες δημιουργώντας λογιστικό χρήμα έχουν απόλυτο έλεγχο στις συναλλαγές μας και μάλιστα έχουν και το δικαίωμα να αρνηθούν την όποια συναλλαγή εάν αυτές κρίνουν σκόπιμο.
Όσον αφορά στα επιχειρήματα κατά των μετρητών, αυτά έχουν να κάνουν με την καταπολέμηση του εγκλήματος,  της τρομοκρατίας, της φοροδιαφυγής.

«Ο κίνδυνος της παράνομης χρηματοδότησης των κομμάτων δεν αναφέρεται τόσο συχνά, παρόλο που θα συνιστούσε ισχυρό επιχείρημα. Θα μπορούσε να εκληφθεί ότι παραπέμπει στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών» γράφει ο Χέρινγκ στο βιβλίο του και υπενθυμίζει ότι ο κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε το 2000 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τα αξιώματά του τόσο στο κόμμα όσο και στην κοινοβουλευτική ομάδα λόγω χρηματικής δωρεάς αξίας 100.000 μάρκων που έλαβε από έναν έμπορο όπλων και η οποία δεν καταχωρίστηκε σωστά στις οικονομικές καταστάσεις.

Ο κ. Χέρινγκ είναι «καταπέλτης». Υποστηρίζει πως το επιχείρημα ότι η παρακολούθηση των πληρωμών διευκολύνει την πάταξη της εγκληματικότητας είναι παρατραβηγμένο και παράλογο και δεν δικαιολογεί την κατάλυση του τελευταίου ψήγματος προσωπικού ελέγχουν των πληροφοριών και ατομικής ελευθερίας.

«Παραβλέπεται το γεγονός ότι οι μεγάλες πολυεθνικές “εξοικονομούν” δισεκατομμύρια σε φόρους νόμιμα, ημινόμιμα ή εντελώς παράνομα μέσω της μεταφοράς ηλεκτρονικού χρήματος. Οι εφοριακοί της δίωξης οικονομικού εγκλήματος που ερευνούν τέτοιου είδους πρακτικές κατηγορούνται ως τρελοί και απομακρύνονται από τις υπηρεσίες τους» γράφει στο βιβλίο «Η Κατάργηση των Μετρητών και οι συνέπειές της» και φέρνει ως παράδειγμα το περιστατικό ενός τέτοιου υπαλλήλου που κατηγόρησε μια τράπεζα για φοροδιαφυγή και τον έκλεισαν σε ψυχιατρείο.

Ο κ. Χέρινγκ δεν «μασάει» τα λόγια του και μιλά με στοιχεία για μεγάλες τράπεζες, συμπεριλαμβανομένων της Deutsche Bank και της Commerzabank οι οποίες αναγκάστηκαν να πληρώσουν υπέρογκα πρόστιμα για χειραγώγηση της αγοράς και ξέπλυμα χρήματος. Κάποια από αυτές θεωρείται ως η κατεξοχήν τράπεζα των μεγάλων εμπόρων ναρκωτικών και όσων επιδίδονται σε ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος.

Επίσης υπογραμμίζει πως «εάν εκλείψουν τα μετρητά αποφεύγονται οι μαζικές εκροές καταθέσεων σε περίπτωση που οι τράπεζες αντιμετωπίζουν δυσχέρειες, με αποτέλεσμα οι καταθέτες να παραιτούνται από τα χρήματά τους προκειμένου τα τραπεζικά ιδρύματα να διατηρήσουν τη ρευστότητά τους και τη φερεγγυότητά τους».

«Εάν λοιπόν είμαστε όλοι δέσμιοι είτε επειδή έχουν καταργηθεί τα μετρητά, είτε επειδή δεν μπορούμε πλέον να τα αποσύρουμε από την τράπεζα, η σταδιακή υφαρπαγή των μετρητών εξαιτίας των αρνητικών επιτοκίων γίνεται ανεμπόδιστα»
Κάνει αναφορά σε ένα από τους πρωτοστάτες της καταπολέμησης των μετρητών, τον πρώην επικεφαλής οικονομολόγο του ΔΝΤ, τον Κεν Ρόγκοφ (Ken Rogoff ). Ο Ρόγκοφ αλλά και η λογική πίσω από την κατάργηση των μετρητών βασίζεται στην πολιτική των αρνητικών επιτοκίων, το οποίο χαρακτηρίζεται ως ένα εργαλείο των κεντρικών τραπεζών για την αποκατάσταση της μακροοικονομικής σταθερότητας.

Εάν λοιπόν είμαστε όλοι δέσμιοι είτε επειδή έχουν καταργηθεί τα μετρητά, είτε επειδή δεν μπορούμε πλέον να τα αποσύρουμε από την τράπεζα, η σταδιακή υφαρπαγή των μετρητών εξαιτίας των αρνητικών επιτοκίων γίνεται ανεμπόδιστα, υποστηρίζει ο κ. Χέρινγκ επισημαίνοντας πως πρόκειται για μια νομισματική πολιτική υπέρ των πλουσίων, καθώς ωθεί προς τα άνω την αξία των μετοχών, των εταιρικών συμμετοχών και των ακινήτων που διακρατούν οι εύποροι.

Όσο υπάρχουν μετρητά σε φυσική μορφή και σε κυκλοφορία κανείς δεν πρόκειται να τα αφήσει σε τραπεζικούς λογαριασμούς με αρνητικά επιτόκια που χρόνο με τον χρόνο θα χάνουν την αρχική τους αξία. Ο εγκλωβισμός των αποταμιεύσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς με αρνητικά επιτόκια είναι καταλήστευση των αποταμιεύσεων των πολιτών από το κράτος και τις τράπεζες. Αυτό είναι γνωστό σε τράπεζες και κράτος και πρέπει οπωσδήποτε να αποτρέψουν την μόνη άμυνα που έχει ο κόσμος και δεν είναι άλλη από την μαζική απόσυρση των καταθέσεων (bank run).
Δεν είναι τυχαίο ότι οι πολέμιοι των μετρητών χρησιμοποιούν τον όρο «αποθησαυρισμός» (μια λέξη αρνητικά χρωματισμένη) όταν κάποιος φυλάει τα χρήματά του με τη μορφή μετρητών ή χρυσού. Ωστόσο, χρησιμοποιούν τον όρο «αποταμίευση» για όλους αυτούς που κάνουν μια εγγραφή στα ηλεκτρονικά βιβλία μιας εμπορικής τράπεζας.
Στην Ελλάδα πλέον δεν έχουμε αυτή την επιλογή. Δεν είναι τυχαίο ότι οι υποστηρικτές της κατάργησης των μετρητών, χρησιμοποιούν συγκεκριμένη φρασεολογία και κάθε μέσο πλύσης εγκεφάλου για να πείσουν τους πολίτες για τα «οφέλη» μια κοινωνίας χωρίς μετρητά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι πολέμιοι των μετρητών χρησιμοποιούν τον όρο «αποθησαυρισμός» (μια λέξη αρνητικά χρωματισμένη) όταν κάποιος φυλάει τα χρήματά του με τη μορφή μετρητών ή χρυσού. Ωστόσο, χρησιμοποιούν τον όρο «αποταμίευση» για όλους αυτούς που κάνουν μια εγγραφή στα ηλεκτρονικά βιβλία μιας εμπορικής τράπεζας.

Στη χώρα μας προσπαθούν να μας πείσουν για τα οφέλη των συναλλαγών χωρίς μετρητά, το αποδεικνύει άλλωστε ο βομβαρδισμός διαφημίσεων με τα χαρούμενα πρόσωπα που πλέουν σε πελάγη ευτυχίας γιατί πληρώνουν με κάρτα, καθώς χαρτονομίσματα και κέρματα τους είναι βάρος στην τσέπη και τους μπερδεύουν στην πληρωμή του λογαριασμού τους. Η ελληνική κυβέρνηση υπόσχεται μοριοδότηση με κλήρωση πλούσιων δώρων σε όσους κάνουν τις πληρωμές τους με κάρτες, ενώ παρανομεί με το να μη δέχεται «χτίσιμο» του αφορολόγητου με τις αποδείξεις που οι πολίτες συγκεντρώνουν από τις αγορές τους με πραγματικά χρήματα, τραπεζογραμμάτια με την υπογραφή του Μάριο Ντράγκι, του κεντρικού τραπεζίτη της ΕΕ.


«Το ανατριχιαστικό είναι πόσο φθηνά ξεπουλιούνται πολλοί άνθρωποι ως πρώτη ύλη, ενώ φροντίζουν και για τους υπόλοιπους να γίνεται όλο και πιο ακριβό, εάν όχι αδύνατον, αργά ή γρήγορα, να διατηρήσουν έστω και ένα ίχνος ιδιωτικότητας» γράφει ο Νόμπερτ Χέρινγκ στο βιβλίο «Η Κατάργηση των Μετρητών και οι Συνέπειες της. Οδεύοντας προς τον ολοκληρωτικό έλεγχο».
- Ρωτήσαμε τον κ. Χέρινγκ να μας πει με ποιο τρόπο οι πολίτες μπορούν να χάσουν τον έλεγχο των χρημάτων τους, των μετρητών τους.

- Εάν η χρήση των μετρητών, κοσμημάτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αποθηκευμένη αξία, περιορίζεται, δεν έχεις καμία άλλη επιλογή από το να αποθηκεύσεις τα χρήματά σου στην τράπεζα, το οποίο σημαίνει πως εξαρτάσαι από μια λογιστική εγγραφή στο σύστημα της τράπεζας. Οι τράπεζες συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα αναδιάρθρωσης, ειδικότερα στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία. Το παράδειγμα της Κύπρου είχε δείξει πόσο εύκολο είναι να αναδιαρθρώσεις μια τράπεζα απλά με το να μειωθούν ή να διαγραφούν αυτές οι λογιστικές εγγραφές στο σύστημα των τραπεζών. Σημειώνεται πως πλέον υπάρχει και ευρωπαϊκή νομοθεσία η οποία δίνει το δικαίωμα για κούρεμα των καταθέσεων των πολιτών».

- Ωστόσο οι πολίτες ακόμη μπορούν να έχουν χρήματα ή χρυσό, εκτός τραπεζικού συστήματος παρά τις προσπάθειες για το αντίθετο.

- Στην Ελλάδα πέρασαν νόμο που επιτρέπει σε επιθεωρητές να μπαίνουν στα σπίτια των πολιτών και να ψάχνουν για κρυμμένους «θησαυρούς», για χρήματα, ή άλλα αντικείμενα αξίας, που δεν έχουν δηλωθεί. Εάν βρουν κάτι, θα μπορούν βάσει νόμου να το κατάσχουν σε περίπτωση που δεν θα μπορεί ο πολίτης να αποδείξει πως το απέκτησε με νόμιμο τρόπο. Εννοείται πως το να αποδείξει κανείς το αντίθετο καθίσταται δύσκολο. Η κυβέρνηση της Ινδίας εξέδωσε μια παρόμοια νομοθεσία αμέσως μόλις απαγόρευσαν την κυκλοφορία δύο εκ των βασικών χαρτονομισμάτων τους. Αυτοί οι περιορισμοί φύλαξης περιουσιακών στοιχείων εκτός του τραπεζικού συστήματος είναι πολύ στενά συνδεδεμένοι με τους περιορισμούς στη χρήση μετρητών. Εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό.

- Δίνετε έμφαση στην υπόθεση ότι με την εξάλειψη των μετρητών ενθαρρύνεται η επιβολή αρνητικών επιτοκίων. Σε τι εξυπηρετεί αυτό και ποιον ωφελεί.

- Τα αρνητικά επιτόκια είναι μια ηπιότερη μορφή και πιο ομαλή μορφή απαλλοτρίωσης των χρημάτων των καταθετών εάν οι τράπεζες αντιμετωπίσουν θέμα αναδιάρθρωσης. Εάν, για παράδειγμα, κάθε χρόνο αφαιρείται το 5% των υποχρεώσεων προς τους αποταμιευτές - καταθέτες, τότε το εθνικό τραπεζικό σύστημα το οποίο αντιμετωπίζει πρόβλημα, θα μπορεί να γίνει και πάλι φερέγγυο και μάλιστα σε σύντονο χρονικό διάστημα.

- Επίσης υποστηρίζετε ότι σε μια κοινωνία χωρίς μετρητά όλοι οι πολίτες είναι εν δυνάμει θύματα ενός κουρέματος των καταθέσεων τους. Όσον αφορά την περίπτωση της Ελλάδας όπου ήδη τα χρήματά μας είναι δεσμευμένα τι μπορεί να συμβεί;

- Στην Ελλάδα έχετε τους περιορισμούς όσον αφορά στο ποσό ανάληψης χρημάτων, αλλά και στο ποσό των μετρητών που μπορεί να βγει εκτός συνόρων. Εάν η Ελλάδα παραμείνει στο ευρώ και χρειαστεί οι τράπεζες να ανακεφαλαιοποιηθούν, μεγάλο μέρος τα «λεφτά» των Ελλήνων πολιτών, που βρίσκονται στο λογιστικό σύστημα των τραπεζών, το πιο πιθανό είναι να ακυρωθούν. Εάν η Ελλάδα υποχρεωθεί να βγει από το ευρώ, η αξία αυτών των λογαριασμών με όρους αγοραστικής δύναμης θα μειωθεί δραματικά.

- Όμως βάσει ευρωπαϊκής νομοθεσίας οι καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ δεν προστατεύονται;

- Καθόλου. Η νομοθεσία κάνει λόγο για έναν υποθετικό μηχανισμό που θα απαγορεύει στις τράπεζες να εγγυώνται η μια τα χρέη της άλλης έως το ποσό που αναλογεί ανά πελάτη. Ωστόσο εάν χρεοκοπήσουν όλες τους τότε δεν θα έχουν τα χρήματα για να το κάνουν αυτό και οι κυβερνήσεις δεν έχουν την υποχρέωση να πληρώσουν τον λογαριασμό».

- Πώς ο πόλεμος κατά των μετρητών έχει συνέπειες όσον αφορά στην προστασία της ιδιωτικής μας ζωής, στην περιουσία μας; Επίσης κάνετε λόγο για την επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων (Big Data) που αφορούν προσωπικές πληροφορίες. Ποιοι είναι αυτοί που διαχειρίζονται με τέτοια ευκολία τη ζωή μας;

- Η αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (NSA) έχει πρόσβαση σε όλες τις διεθνείς τραπεζικές συναλλαγές (που εμπίπτουν στο Πρόγραμμα Παρακολούθησης της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας -TFTP) και οι οποίες γίνονται μέσω swift. Όλες οι πληροφορίες σχετικά με τις πληρωμές μέσω του τραπεζικού σας λογαριασμού ή των πιστωτικών σας καρτών καταγράφονται και αποθηκεύονται αυτόματα από τους «μηχανισμούς» ασφαλείας για να προβούν στην όποια διερεύνηση της συναλλαγής όποτε αυτό κριθεί σκόπιμο.

Επίσης online υπηρεσίες μεταφοράς χρημάτων, όπως το PayPal, μπορούν να πουλήσουν πληροφορίες σχετικές με εσάς βάσει των στοιχείων που έχουν στη διάθεσή τους, έπειτα από τη συμφωνία που έχετε συνάψει με την εταιρεία μέσω διαδικτύου. Το ίδιο ισχύει και με τις εταιρείες έκδοσης πιστωτικών καρτών. Εάν λοιπόν δεν έχετε πρόσβαση σε μετρητά, εάν δεν μπορείτε να κάνετε πληρωμές με μετρητά, τότε δεν έχετε και κανένα τρόπο για να διαφυλάξετε την ιδιωτικότητα σας και τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα σας, όπως για παράδειγμα την αγορά ενός περιοδικού που μπορεί να είναι ύποπτο πολιτικά, ή να αποκαλύπτονται πληροφορίες σχετικά με τις σεξουαλικές σας προτιμήσεις, τις οποίες σίγουρα δεν θέλετε να τις γνωρίζουν τρίτοι.

Όλα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να επιβληθεί η αμερικανική νομοθεσία σε όλο τον κόσμο, καθώς οι βασικές υπηρεσίες πληρωμών έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ. Όλες αυτές οι πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να εκβιάσουν άτομα για συγκεκριμένους σκοπούς, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία μιας κοινωνίας όπου οι άνθρωποι θα φοβούνται να σηκώσουν κεφάλι, αφού θα ξέρουν ότι θα μπορούν να καταστραφούν ή να πέσουν σε δυσμένεια απέναντι στους ισχυρούς. Εάν μια απολυταρχική κυβέρνηση, δείτε για παράδειγμα τον Ερντογάν ή τον Τραμπ, πάρουν τον έλεγχο ενός συστήματος που καταγράφει και αποθηκεύει όλες τις οικονομικές συναλλαγές των πολιτών, τότε θα μπορούμε να μιλάμε για μια καταστροφή.

- Ακούγονται εφιαλτικά όλα αυτά, αλλά πώς φτάσαμε εδώ, ποια είναι η κρυφή ατζέντα και ποιοι την προωθούν, ποια είναι τα κίνητρα; Γράφετε στο βιβλίο σας ότι η Αφρική ήταν και είναι ένα επιτυχές πεδίο πειραματισμού, ισχύει το ίδιο και για την Ελλάδα;


- Φοβάμαι πως δεν είναι και πολύ κρυφή η ατζέντα πλέον, όπως και τα κίνητρα πίσω από τις προσπάθειες για την κατάργηση των μετρητών. Όσον αφορά στα κίνητρα, το πρώτο έχει να κάνει με τη δυνατότητα απαλλοτρίωσης των κεφαλαίων που έχουν οι αποταμιευτές στις τράπεζες όταν αυτές βρεθούν σε κίνδυνο. Οι τρόποι για να επιτευχθεί αυτό είναι μέσω των αρνητικών επιτοκίων και ο άλλος, για τον οποίο δεν γίνεται ανοιχτά η κουβέντα, είναι το κούρεμα των καταθέσεων.

Το δεύτερο κίνητρο έχει να κάνει με τον ολοκληρωτικό έλεγχο και παρακολούθηση των πολιτών υπό το πρόσχημα της μάχης κατά του εγκλήματος. Η επίσημη δικαιολογία για τα μέτρα που αφορούν στην κατάργηση των μετρητών είναι η πάταξη του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, της φοροδιαφυγής και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.

Τρίτο κίνητρο είναι η μεγέθυνση των κερδών για τους διαχειριστές ηλεκτρονικών πληρωμών. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας και οι εταιρείες IT θέλουν βγάλουν χρήματα από κάθε συναλλαγή, απ΄όλες τις συναλλαγές, που κάνουν οι πολίτες.

Το πώς ξεκίνησε αυτό είναι μια μεγάλη και πολύπλοκη ιστορία. Το 1995 όταν η Παγκόσμια Τράπεζα και οι ενδιαφερόμενες ιδιωτικές εταιρείες μαζί με ιδρύματά τους, όπως οι Vias, Mastercard, Paypal και Microsoft, ίδρυσαν τη διεθνή οργάνωση κατά της φτώχειας, την CGAP, (Consultative Group to Assist the Poor) η οποία είναι ακόμη ενεργή, εργάστηκαν στην αξιοποίηση της ιδέας του Μοχάμεντ Γιουνούς (Μ. Γιουνούς: Οικονομολόγος και τραπεζίτης από το Μπανγκλαντές, καθώς και κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 2006 «για τη δημιουργία οικονομικών και κοινωνικών ευκαιριών για τους φτωχούς, και ιδίως για τις γυναίκες, μέσω της καινοτόμου εργασίας τους στη χορήγηση μικρών δανείων και εγγυήσεων». Επίσης ανέπτυξε τις έννοιες της μικροπίστωσης και της μικροχρηματοδότησης).

Στόχος τους ήταν να κάνουν δημοφιλή τη μικροπίστωση και να την μετατρέψουν από ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης προς όφελος των φτωχών επιχειρηματιών, σε μια μπονάτζα κερδών για τους μικροπιστωτές που εκμεταλλεύονταν τους φτωχούς.

Επίσης, το 2012 το πρώτο κίνητρο που σας περιέγραψα, έλαβε διαστάσεις επιδημίας έπειτα από τις επιπτώσεις με τη «φούσκα» ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου. Tότε ήταν που η Citi μαζί με την ίδια ομάδα ιδρυμάτων (από κοινού με το Ίδρυμα Gates, το Ίδρυμα Ford, Visa, και τη MasterCard / “Η κατάργηση των μετρητών και οι συνέπειες της. Οδεύοντας προς τον ολοκληρωτικό έλεγχο Nobert Haring” Εκδόσεις Λιβάνη) ίδρυσε την οργάνωση «Better Than Cash Alliance» σκοπός της οποίας είναι ο περιορισμός των μετρητών στις αναπτυσσόμενες χώρες και η προαγωγή του ηλεκτρονικού χρήματος και του χρήματος μέσων κινητών συσκευών. (Όπως γράφει ο Haring στο βιβλίο του, για να προσδώσουν σοβαρότητα στο όλο εγχείρημα ο Γκέιτς και η MasterCard είχαν προηγουμένως εξαγοράσεις μια μικρή οργάνωση του ΟΗΕ που αντιμετώπιζε οικονομικές δυσχέρειες, το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη Κεφαλαίου – United Nations Capital Development Fund – UNCDF). 

Σχετικά με το τρίτο κίνητρο, αυτό της παρακολούθησης, με επιτυχία χρησιμοποιήθηκε για να κάνουν τις κυβερνήσεις που συμμετέχουν στους G20 να ενδιαφερθούν και να προωθήσουν την ατζέντα των Paypal, Visa, Microsoft και των συναφών ιδρυμάτων. Μεγάλο μέρος όλων αυτών γίνεται μέσω των κεντρικών τραπεζών, το οποίο πρέπει να γίνει κατανοητό ότι εργάζονται με γνώμονα το συμφέρον του ιδιωτικού τραπεζικού τομέα και όχι των πολιτών. Επίσης πρέπει να υπογραμμίσω ότι όλα τα μεγάλα ιδρύματα, μαζί με τους επικεφαλής όλων των μεγάλων διεθνών τραπεζών, είναι μέλη του G30».

- Θέλετε να εξηγήσετε λίγα πράγματα στους αναγνώστες μας για το G30;

- To Group of Thirty, πιστεύω ότι είναι το κέντρο που συντονίζει τον πόλεμο κατά των μετρητών. Μεταξύ των μελών του και υπέρμαχοι της κατάργησης των μετρητών, είναι ο Λάρι Σάμερς, (Larry Summers, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και μετέπειτα υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Κλίντον, ήταν το πρώτο σημαίνον πρόσωπο που το 2013 εκφράστηκε ανοιχτά υπέρ της κατάργησης των μετρητών) και ο καθηγητής του Χάρβαρντ και ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, ο Κεν Ρόγκοφ (Ken Rogoff ). Επίσης μεταξύ των πολέμιων των μετρητών και μέλος του G30, πρώην καθηγητής στο Χάρβαρντ, είναι και ο πρόεδρος της ΕΚΤ, ο Μάριο Ντράγκι, όπου ως ως γνωστόν ενσωμάτωσε παράνομες νομοθεσίες, αφού με συγκεκριμένα νομικά επιχειρήματα διατύπωσε τη γνώμη ότι οι απαγορεύσεις μετρητών είναι σύμφωνες με τη συνθήκη της ΕΕ. Έτσι οι εθνικές κυβερνήσεις έθεσαν απαγορεύσεις στις πληρωμές με μετρητά, με τραπεζογραμμάτια δηλαδή, τα οποία εκδίδει η ΕΚΤ και υπογράφει ο Ντράγκι, ακόμη και εάν πρόκειται για το νόμιμο χρήμα – νόμισμα- της Ευρωζώνης».

- Όπως το αντιλαμβάνομαι οι ΗΠΑ και η ΕΕ έχουν κάνει μέτωπο για την επίτευξη μιας κοινωνίας χωρίς μετρητά.

- Δεν είναι μόνο οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία των ΗΠΑ που εξαπλώνεται παγκοσμίως.

Η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ είναι στον πυρήνα αυτής της καμπάνιας. Η ΕΕ και τη ΕΚΤ είναι συνεργοί. Συγκρότησαν την Τρόικα με αποτέλεσμα ΕΚΤ, ΔΝΤ και Κομισιόν να είναι τα εκτελεστικά όργανα που υπαγορεύουν και διασφαλίζουν, στην υπό τον έλεγχό τους ελληνική κυβέρνηση, την επιβολή πολλών νομοθεσιών που θέτουν περιορισμούς στη χρήση μετρητών, καθιστώντας τα παράνομα σε μεγάλα τμήματα της οικονομικής ζωής. Όπως το αντιλαμβάνομαι δεν ήταν και τόσο δύσκολο να επιτευχθεί, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα και ευεργετούνται από τους περιορισμούς ανάληψης και χρήσης μετρητών. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση απελπισμένα χρειάζεται φοροεισπρακτικά έσοδα και είναι ευκολότερο να τα εισπράξει από το ασθενέστερο τμήμα του πληθυσμού που μπορεί και ελέγχει ευκολότερα, αντί να κυνηγήσει αυτούς που τρώνε με χρυσά κουτάλια.

- Γιατί οι τράπεζες προτιμούν το λογιστικό χρήμα έναντι των μετρητών;


- Οι τράπεζες έχουν το ισχυρότερο συμφέρον να ξεφορτωθούν τα μετρητά. Είναι ανταγωνιστικά στο χρήμα που μπορούν να δημιουργήσουν μόνες τους (λογιστικό χρήμα) και από το οποίο μπορούν βγάλουν και κέρδος. Επίσης εάν δεν κυκλοφορούν μετρητά, οι πολίτες δεν θα μπορούν πλέον να πάρουν τα μετρητά τους από τις τράπεζες για να τα σώσουν.

Τα χαρτονομίσματα είναι ένας τίτλος που είτε τον έχεις, είτε δεν τον έχεις. Μόνο ασυνείδητες και απολυταρχικές κυβερνήσεις , όπως αυτή της Ινδίας, η οποία είναι διατεθειμένη να εξαπατήσει τους πολίτες της και να κηρύξει τα χαρτονομίσματά τους άκυρα, μπορεί να αφαιρέσει αυτούς τους τίτλους από τον κόσμο. Το λογιστικό χρήμα των τραπεζών είναι απλά μια εγγραφή στα συστήματα των τραπεζών και ο όποιος περιορισμός στη χρήση τους ή στην αξία τους μπορεί και έχει γίνει άλλωστε, με μεγάλη ευκολία».

- Υπάρχουν αρκετά χρήματα στις τράπεζες;


- Όχι, δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα στις τράπεζες για να πληρώσουν τον καθένα τα λεφτά που του έχουν υποσχεθεί εάν τα ζητήσουν όλοι μαζί ταυτόχρονα. Δεν είναι αρκετά τα χρήματα ακόμη και με συντελεστή το δέκα. Γι΄αυτό οι τράπεζες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα χρειάζονται ένα σύστημα που επιβάλλει απαγόρευση στην εκταμίευση μετρητών. Ο χρυσός από μόνος του θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική για κάποιο διάστημα. Όμως εάν αρχίσει και χρησιμοποιείται πολύ, τότε θα υπάρξει κάποια νομοθεσία που θα καθιστά παράνομη την κατοχή του.

- Έχετε προσφύγει νομικά επειδή δεν δέχεστε να εξοφλείται το ραδιοτηλεοπτικό τέλος που σας αναλογεί αυτόματα από τον τραπεζικό σας λογαριασμό και επιθυμείτε η εξόφληση να γίνεται τοις μετρητοίς. Τι προσπαθείτε να πετύχετε με αυτό και σε τι στάδιο βρίσκεται η προσφυγή σας;


- Θέλω να φέρω στο προσκήνιο το γεγονός ότι τα μετρητά είναι ένας νόμιμος τίτλος και η άρνηση αποδοχής τους από δημόσιους φορείς οι οποίοι το αναγνωρίζουν ως τέτοιο, γίνεται κατά παράβαση του νόμου. Θέλω να κάνω το κοινοβούλιο να σκεφτεί σχετικά με αυτό το ζήτημα, αντί να εγκαταλείπει όλες τις αποφάσεις στις ιδιωτικές και κεντρικές τράπεζες. Όσον αφορά στην εξέλιξη της υπόθεσης έχασα σε πρώτο βαθμό, όπως αναμενόταν άλλωστε και κάποια στιγμή η υπόθεση θα εκδικαστεί εκ νέου στο εφετείο.

- Η πράξη σας είναι μια μορφή αντίστασης και ενθαρρύνετε τον κόσμο προς αυτή την κατεύθυνση. Τι ακριβώς του προτείνετε να κάνει;

- Πρέπει οπωσδήποτε κάποιος στην Ελλάδα δημόσια να παραβεί τις αμφιλεγόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις που απαγορεύουν την πληρωμή μεγάλων ποσών με μετρητά. Επίσης, αυτός ή αυτοί που θα προβούν σε αυτή την ενέργεια, να αρνηθούν να πληρώσουν και το πρόστιμο που θα τους επιβληθεί και στη συνέχεια να βρεθούν ενώπιον του δικαστηρίου. Το άρθρο 128 της Συνθήκης της ΕΕ ορίζει κατηγορηματικά ότι τα χαρτονομίσματα του ευρώ είναι νόμιμοι τίτλοι και πρέπει να γίνονται δεκτοί. Μια εθνική κυβέρνηση δεν έχει την εξουσία να πράξει διαφορετικά και να απαγορεύσει στους πολίτες της τη χρήση αυτών των νόμιμων τίτλων. Ακόμη θα πρέπει όλοι να πληρώνουν όσο γίνεται πιο συχνά και περισσότερο τοις μετρητοίς έτσι ώστε να καταστήσουν δυσκολότερο να χαρακτηρίζονται ως ύποπτοι οι πολίτες που κάνουν χρήση μετρητών.

- Όμως μιλώντας για αντίσταση, όπως γνωρίζετε η χρήση μετρητών στη χώρα μου έχει περιοριστεί και καθίσταται σταδιακά απαγορευτική. Οι πολίτες εν πολλοίς έχουν χάσει τον έλεγχο της ζωής τους, η φτωχοποίηση είναι γενικευμένη, οι εκ των Βρυξελλών εντολές υπερβαίνουν το εθνικό δίκαιο σε βαθμό απολυταρχίας, κάνοντας τη χώρα να μοιάζει με αποικία. Πώς πιστεύετε ότι αντιμετωπίζονται όλα αυτά;


- Φοβάμαι πως είναι πολύ, πάρα πολύ δύσκολο. Η Ελλάδα είναι ανίσχυρη όσο χρησιμοποιείται ως αποτρεπτικός παράγοντας από αυτούς που θέλουν να περάσουν το μήνυμα που λέει “κοίτα τι θα συμβεί εάν δεν είσαι υπάκουος”. Ενδεχομένως η χώρα σας να καταφέρει να εξέλθει από αυτή τη δυσχερή θέση όταν όλο το οικοδόμημα καταρρεύσει και επικρατήσει ο σώζων εαυτόν σωθήτω.


Πηγή HufPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου