Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Ιουλ 2017


Την είδηση τη μεταφέρει ο ιστοχώρος της «Χουριέτ» και δεδομένης της πολύ σκληρής στάσης που τηρούμε εμείς απέναντι στον Ερντογάν, προσφέρεται για να αναδειχθεί πόσο χειρότεροι είμαστε – ή μάλλον είναι κάποιοι – στην Ελλάδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Η τουρκική Rönesans Health Investment και η γιαπωνέζικη Sojitz, συνήψαν χρηματοοικονομική συμφωνία ύψους 1,5 δισεκατομμυρίου δολαρίων (163 δισεκατομμυρίων γιεν) με οκτώ διεθνείς επενδυτές για την επένδυση σε πρότυπη γιγαντιαία νοσοκομειακή μονάδα στην κεντρική Κωνσταντινούπολη, η οποία ευελπιστούν να μετατρέψει την τουρκική μεγαλούπολη σε παγκόσμιο κέντρο «ιατρικού τουρισμού».

Περίπου το 80% της συνολικής επένδυσης του έργου καλύφθηκε με τη συμφωνία που υπογράφηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 21 Ιουλίου με τους επενδυτές JBIC, NEXI, SMBC, BTMU, Nippon Life Insurance Company, Dai-ichi Life Insurance Company, Iyo Bank και τέλος την Standard Chartered.

Πρόκειται για νοσοκομειακή μονάδα δυναμικότητας 2.700 κλινών, που θα λάβει την ονομασία İkitelli City Hospital της Κωνσταντινούπολης, θα δημιουργήσει 10.000 θέσεις εργασίας όταν τεθεί σε λειτουργία, σύμφωνα με δελτίο Τύπου που θα εκδόθηκε από τη Rönesans.

Το νοσοκομείο θα παρέχει υπηρεσίες σε 23.600 ασθενείς σε καθημερινή βάση. Η κατασκευή του σχεδιάζεται να ξεκινήσει την 1η Οκτωβρίου και να ολοκληρωθεί εντός 36 μηνών. Θα είναι πλήρως αντισεισμική κατασκευή με τις πιο σύγχρονες προδιαγραφές, ώστε ακόμα και σε περιπτώσεις μεγάλων σεισμών να συνεχίζει ακώλυτα τη λειτουργία του.

Ο Ερμάν Ιλιτσάκ, πρόεδρος της Rönesans Holding, δήλωσε ότι το νοσοκομείο θα κατασκευαστεί σε μια τεράστια έκταση, ενώ στην κατασκευή του θα εργαστούν περισσότεροι από 5.000 εργαζόμενοι για περίοδο τριών ετών. Η εταιρεία σχεδιάζει επίσης να κατασκευάσει εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης σε τριπλάσια δυναμικότητας 9.500 κλινών, σε μια επένδυση ύψους 4,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων στο πλαίσιο του μοντέλου σύμπραξης δημόσιου και ιδιωτικού τομέα (ΣΔΙΤ) μέχρι το 2020, σύμφωνα με την ίδια ανακοίνωση.

Έχουν κάθε δικαίωμα να κομπάζουν για την ανθεκτικότητα της τουρκικής οικονομίας και για την επίδειξη εμπιστοσύνης μετά από μια τέτοια συμφωνία! Υπενθυμίζεται, ότι στο μοντέλο ΣΔΙΤ, οι δημόσιες επενδύσεις πραγματοποιούνται από τον ιδιωτικό τομέα και εκμισθώνονται στο κράτος για μια προκαθορισμένη χρονική περίοδο, ενώ ο ιδιωτικός τομέας είναι υποχρεωμένος να παρέχει ορισμένες υπηρεσίες καθ’ όλη τη διάρκεια της μίσθωσης.

Η ίδια τουρκική εταιρία υπέγραψε προκαταρκτική σύμβαση ΣΔΙΤ για ένα νοσοκομειακό συγκρότημα αξίας 500 εκατομμυρίων δολαρίων στο Καζακστάν, ενώ αναφέρουν ότι είναι πολύ κοντά σε συμφωνία και με τη ρωσική κυβέρνηση για παρόμοια επενδυτικά προγράμματα στον χώρο της υγείας.

Μετά από αυτή την είδηση, κάντε τις συγκρίσεις και τους παραλληλισμούς! Από ποιον περιμένετε να καταλάβει και να ασχοληθεί με έργα που πραγματικά θα ανατάξουν την εθνική μας οικονομία; Από τον εκδοροσφαγέα που ασχολείται όλη μέρα γράφοντας τη μια ηλιθιότητα πίσω από την άλλη και εξαπολύοντας παρατεταμένη μετωπική επίθεση στη Δικαιοσύνη;

Ή μήπως από τον αγράμματο που νόμισε ότι θα μπορούσε να σύρει με φωνές και κλοτσιές τον κεντρικό τραπεζίτη της χώρας – άσχετο ποιος είναι και αν μας αρέσει ή όχι – πετώντας τον έξω από το κτίριο και απομακρύνοντάς τον με αυτόν το «αντρίκιο» τρόπο από το πόστο του; Ούτε ο Μαδούρο στη Βενεζουέλα δεν τα κάνει έτσι…

Ίσως από τον άλλον αστέρα που «ανέκτησε» όπως είπε -ο φελλός- την «εθνική κυριαρχία» με την κρατικοποίηση εκ νέου ιδιωτικού οργανισμού, ο οποίος εν πολλοίς χρεοκόπησε επειδή ο γελοίος αυτός τύπος και το κωλοκράτος που εκπροσωπεί, φέσωσε μερικές εκατοντάδες εκατομμύρια την εταιρία επειδή ως γνήσιο οικονομικό φασιστοειδές δεν πλήρωνε; Από αυτούς τους κοπρίτες περιμένετε;

Από αυτούς του ιδεοληπτικούς που τα ίδια κάνουν σε οτιδήποτε ιδιωτικό; Από τον «εγκέφαλο» της παιδείας που θέλει για δικούς του λόγους να τερματίσει ένα από τα πιο σημαντικά μεταπτυχιακά για το μέλλον του τόπου, αν σκοπεύουμε ποτέ να αξιοποιήσουμε τους υδρογονάνθρακες όπως κάνει πλέον ολόκληρη η γειτονιά μας;

Αυτούς που ακούνε για ιδιωτικά πανεπιστήμια και βγάζουν φλύκταινες, ενώ κάποιοι ιδιαίτερα καλοζωισμένοι από αυτούς – δηλαδή οι περισσότεροι – με παχυλές καταθέσεις στο εξωτερικό και σπουδές σε σημαντικά πανεπιστήμια, στέλνουν φυσικά στον ιδιωτικό τομέα και τα παιδιά τους;

Αυτούς που στερούν πολύτιμο συνάλλαγμα από τη χώρα που θα μπορούσε να προσελκύσει ξένους φοιτητές, ή τουλάχιστον να δώσει διέξοδο σε τόσο κόσμο που κάνει το σκ… του παξιμάδι για να στείλει τα παιδιά του για ένα σοβαρό μεταπτυχιακό στο εξωτερικό, για να γυρίσει πίσω στην Ελλάδα τους και να πιάσει δουλειά με 500 ευρώ τον μήνα;

Αυτοί, αν συνεχίσουν έτσι, όλα δείχνουν ότι θα καταλήξουν στη φυλακή και να μου το θυμάστε. Έχει αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση, η τρομάρα τους για τις αποκαλύψεις δεν κρύβεται και τους ήρθε από εκεί που δεν το περίμεναν, ενώ με ευφυολογήματα προσπαθούν να καλυφθούν.

Διότι ο Γιάνης με τα ένα «ν» τους είπε ένα τρελό σχέδιο το οποίο τα έπαιζε όλα για όλα, αρκεί να ήσουν διατεθειμένος να ακολουθήσεις μέχρι το τέλος. Αυτά που σκέπτονταν άλλοι συνιστούσαν πολιτειακή εκτροπή. Κι ας πουλάει ο Γιάνης βιβλία. Καλά κάνει. Αυτός τουλάχιστον δεν είναι ανίκανος να βγάλει το ψωμί του, αυτοί δεν ξέρουν άλλον τρόπο από το να ληστεύουν τον κρατικό κορβανά.

Ο cool Αλέξης όμως, φοβήθηκε νέο Γουδή… ίσως και να είχε δίκιο, διότι τέτοια εντολή δεν είχε λάβει. Δεν έλαβε όμως ποτέ εντολή να καταστρέψει τη χώρα και να υποθηκεύσει το μέλλον της τόσο άγρια. Αυτοί είναι ανίκανοι να κάνουν τα αυτονόητα και δεν δικαιούνται να μιλούν για τον Ερντογάν…

Διότι φαίνεται πως οι επενδυτές ενδιαφέρονται πολύ λιγότερο γι’ αυτό που έχουν κάποιοι στο αρρωστημένο τους μυαλό ως «δημοκρατία» και «ελευθερία» και περισσότερο για την κρατική υπογραφή, αρκεί να πιστεύουν ότι θα τηρηθεί. Με ποιους να συζητήσουν εδώ; Με αυτούς που αφήνουν ελεύθερα ένα μάτσο κωλόπαιδα να σπάνε την Ερμού και να ξυλοκοπούν τουρίστα επειδή τόλμησε να βγει για ψώνια την Κυριακή;

Καλύτερα να μην τους πούμε τι ακριβώς θα πάρουν… χρήμα πάντως δεν πρόκειται να τους δώσει κανείς, διότι δεν είναι στοιχειωδώς σοβαροί. Ένα τσούρμο τυχάρπαστοι είναι, πλην ελαχίστων εξαιρέσεων που όμως ευθύνονται πλέον διότι δεν αποχωρούν παρότι βλέπουν τη χώρα να βυθίζεται. Και το επιχείρημα ότι θα έρθουν «οι μπήξε και οι δείξε» προηγούμενοι, ξέφτισε. Εμείς τους είπαμε που θα καταλήξουν.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Ιουλ 2017


«Η προστασία του… μάστερ σεφ του ελληνικού ελλείμματος αποτελεί, δυστυχώς, κομβικό σημείο του αφηγήματος που οδήγησε την Ελλάδα στη χρεοκοπία και στα Μνημόνια»

Ο κλεφτοπόλεμος της κυβέρνησης, αλλά και της ανώτατης Δικαιοσύνης με τους δανειστές για την ποινική μεταχείριση του Ανδρέα Γεωργίου αποδεικνύει την κατάντια της Ελλάδας των Μνημονίων. Που όχι μόνο είναι υποχρεωμένη να ανέχεται τις αξιώσεις των ξένων επιτηρητών, να εφαρμόζει πιστά όσα ζητούν, αλλά και να προστατεύει με πέπλο ατιμωρησίας τους «εκλεκτούς» τους, ανεξάρτητα αν αυτοί έβλαψαν τα συμφέροντα της πατρίδας.

Είναι προς τιμήν της ανώτατης εισαγγελικής λειτουργού Ξένης Δημητρίου ότι δεν το βάζει κάτω. Προς τιμήν και του αρμόδιου πολιτικού προϊσταμένου της Δημήτρη Παπαγγελόπουλου ότι δεν της κλείνει το μάτι για να τα παρατήσει. Γιατί, κακά τα ψέματα, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης έχει συμβιβαστεί προ πολλού με τις απαιτήσεις της Κομισιόν και του Βερολίνου προς «ηθική και οικονομική αποκατάσταση» του… εντιμότατου διπλοθεσίτη κυρίου Γεωργίου.

Η απαίτηση αυτή των δανειστών δεν είναι μια απλή πινελιά στο κάδρο του συνολικότερου εξευτελισμού της χώρας, όπως, για παράδειγμα, η ακύρωση της παραπομπής στο ακροατήριο των τεχνοκρατών του ΤΑΙΠΕΔ για μια υπόθεση ομολογουμένως αστεία μπροστά στο ζήτημα Γεωργίου.

Η προστασία του τελευταίου αποτελεί, δυστυχώς, κομβικό σημείο του αφηγήματος της ελληνικής χρεοκοπίας. Και οι δανειστές θα την επιβάλουν με νύχια και με δόντια. Αδίστακτα, αμείλικτα και κυνικά. Γιατί χωρίς αυτήν καταρρέει ολόκληρο το οικοδόμημα του υποτιθέμενου οικονομικού εκτροχιασμού που οδήγησε στην υπαγωγή της Ελλάδας στα Μνημόνια και στον διακρατικό δανεισμό.

Ολόκληρη η σημερινή εξάρτηση της χώρας βασίζεται σε έναν και μόνο υπολογισμό: της διόγκωσης του κρατικού ελλείμματος για το 2009. Και αν αυτός αποδειχθεί λανθασμένος, οι ευθύνες δεν θα περιοριστούν μόνο στον Γεωργίου, αλλά και σε αυτούς τους αξιωματούχους της… Εσπερίας που αποδέχτηκαν τον «πέτσινο» υπολογισμό και τον «μετέφεραν» ασμένως στις αγορές, με αποτέλεσμα οι τελευταίες να πάψουν να δανείζουν την Ελλάδα. Ευθύνες επιπλέον θα έχουν και όλοι οι πολιτικοί συντελεστές που μπροστά στο τεχνητό «αδιέξοδο» αποφάσισαν να επιβάλουν στην ανήμπορη (ή… πρόθυμη) κυβέρνηση του Γιωργάκη Παπανδρέου την υπαγωγή στο πρώτο Μνημόνιο.

Είναι ακριβές (και εκεί στηρίζεται η υπερασπιστική του άμυνα) ότι ο κ. Γεωργίου ήρθε στην Ελλάδα μετά την πρώτη «αποτίμηση» του διογκωμένου κρατικού ελλείμματος. Και ήρθε με ειδική διατεταγμένη αποστολή: να την πιστοποιήσει και να την «τεκμηριώσει» κάτω από τις λεπτομερείς οδηγίες του Γερμανού επικεφαλής της Eurostat Βάλτερ Ραντερμάχερ. Να νομιμοποιήσει, δηλαδή, με ελληνική «τεχνοκρατική» υπογραφή την υπαγωγή στο Μνημόνιο. Για τον σκοπό αυτό ενέταξε, ως μη όφειλε, πολλών ειδών… αχρείαστες προσθήκες στο ελληνικό χρέος. Οπως τις οφειλές των ΔΕΚΟ στα έξοδα γενικής διακυβέρνησης και το περίφημο swap του Σημίτη και της Goldman Sachs.

Στη διακριτική του ευχέρεια ήταν το «φούσκωμα» του ελλείμματος γιατί, χωρίς αμφιβολία, η λογιστική συγκράτηση θα ήταν εξ αντικειμένου μαχητή ακόμη και με τους κανόνες της ίδιας της Eurostat. Eνήργησε με υπερβάλλοντα ζήλο, πασιφανώς κατά των ελληνικών συμφερόντων και υπέρ των επιδιώξεων των δανειστών που ήθελαν να προστατέψουν τις φορτωμένες με ελληνικά ομόλογα τράπεζές τους.

Ευρωπαίος υπάλληλος ήταν και πρώην στέλεχος του ΔΝΤ, τι έπρεπε να κάνει, θα ισχυριστούν κάποιοι πονηροί. Λάθος! Διορισμένος από ελληνική κυβέρνηση και μισθοδοτούμενος από τα λεφτά του Ελληνα φορολογουμένου ήταν, τον οποίο και καλείτο να προστατέψει. Και ο διορισμός του εγκρίθηκε από την ελληνική Βουλή. Οχι από το Γιούρογκρουπ, τον Ντάισελμπλουμ και τον Σόιμπλε, ασχέτως αν τελικά αποδείχτηκε ότι σε αυτούς αναφερόταν.

Δεν θα επιτρέψουν οι δανειστές να τιμωρηθεί ο Γεωργίου, έστω και για απλή παράβαση καθήκοντος. Αυτό είναι βέβαιον. Οπως σίγουρο είναι ότι θα «τσαλακωθεί» για ακόμη μία φορά η κυβέρνηση Τσίπρα και θα διασυρθεί η ελληνική Δικαιοσύνη. Τουλάχιστον θα μπορούν, όμως, κάποιοι να ισχυρίζονται ότι έδωσαν τη μάχη, σε αντίθεση με άλλους, ντόπιους δωσίλογους, που εκ προοιμίου κόπτονται για την «αθωότητα» του μοιραίου για την εξαθλίωση της Ελλάδας αυτού κυρίου…

Γιώργος Χαρβαλιάς
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Ιουλ 2017


Γράφει η Μαρία Νεγρεπόντη - Δελιβάνη

Αργά ή γρήγορα, και σε πείσμα των τόσο μα τόσο αποκαλυπτικών στοιχείων, σχετικά με την "απεχθή" αυτή υπόθεση παρεμβάσεων, έξωθεν όσο και έσωθεν, προκειμένου να κουκουλωθεί τον τεραστίων διαστάσεων αυτό σκάνδαλο, η αλήθεια θα ΑΠΟΚΑΛΥΦΘΕΙ.

Έχω γράψει, σχετικά, άπειρες φορές για το σκάνδαλο αυτό του αιώνα, το οποίο φαίνεται να βρίσκεται στη ρίζα της καταστροφής του Έθνους μας, και απορώ πως δεν ξεσηκώθηκε ακόμη σύσσωμος ο ελληνικός λαός για να απαιτήσει διαλεύκανση - κάθαρση - δικαίωση.

Γιατί, ναι, όσο και αν ίσως φαίνεται υπερβολική η πίστη, ωστόσο είναι πολύ πιθανόν η αποκάλυψη ότι ΕΣΚΕΜΜΕΝΑ - ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΕΝΑ - ΜΕΘΟΔΕΥΜΕΝΑ οδηγήθηκε η χώρα μας στο ικρίωμα, θα είναι και η σωτηρία μας.

Μετά και την πρόσφατη, ξέφρενη πια, μανιώδη και απροκάλυπτη στήριξη του κ. Γεωργίου από τους... εταίρους μας, διαλύθηκαν και οι τελευταίες αμφιβολίες (αν, βέβαια, εξακολουθούσαν να υπάρχουν σε κάποιους), για το πόσο αβυσσαλέα είναι η υπόθεση παραποίησης στατιστικών δεδομένων, για το πόσο πολλοί πολιτικοί και ίσως όχι μόνον πολιτικοί εμπλέκονται με αυτήν, για το πόσο τρέμουν εντός και εκτός της Ελλάδας με αποκαλύψεις...

Αλλά, ακριβώς, αυτές οι αποκαλύψεις θα μπορούσαν να σώσουν την Ελλάδα, έστω και την ύστατη ώρα. Γιατί, αν έρθουν σε άπλετο φως οι διαπλοκές και συνωμοσίες, που χαλκεύτηκαν για να χαθεί η χώρα στην εξαθλίωση των μνημονίων, ποιοι θα είχαν ακόμη το θράσος να μας σέρνουν σε... διαπραγματεύσεις, και να μας υποβάλλουν σε μαρτύρια, για όλους εκείνους τους λόγους που εξηγούν την αλλοίωση των πραγματικών στατιστικών δεδομένων, για όλους εκείνους τους λόγους που μας επέβαλαν τραγικά εσφαλμένα προγράμματα, για όλους εκείνους τους λόγους που το περίφημο πρόγραμμα της δήθεν εξυγίανσης αύξησε το χρέος κατά 60% από την αρχή της κρίσης;

Και, βέβαια, με την υπόθεση αυτή Γεωργίου η σύγχυση που επικρατεί στη χώρα μας είναι πλήρης, είναι απαράδεκτη, είναι καταδικαστέα, και αποτελεί ΝΤΡΟΠΗ.

Η αντιπολίτευση, αν και ορθά κατηγορεί την Κυβέρνηση ότι στρέφεται εναντίον της Δικαιοσύνης, στην υπόθεση Γεωργίου ωστόσο σύσσωμη στρέφεται η ίδια εναντίον της, εφόσον, σε πείσμα της σωρείας κραυγαλέων ενδείξεων, πολλές από τις οποίες μπορούν κάλλιστα να εκληφθούν και ως αποδείξεις (σχετικά με το έγκλημα που διαπράχθηκε με τα στατιστικά δεδομένα, έτσι ώστε η Ελλάδα να είναι ΑΠΟΔΕΚΤΗ στις αγκάλες του ΔΝΤ)... αυτή λοιπόν η αντιπολίτευση σύσσωμη "κρίνει" εμμέσως μεν διαφανώς δε, ότι κακώς ο Άρειος Πάγος αναπέμπει την υπόθεση παραχάραξης να δικαστεί και πάλι... προσπαθώντας να εφεύρει επιχειρήματα υπέρ του κ.Γεωργίου (που πως και που να τα βρει;), ισοπεδώνεται με τους δανειστές.
Εμφανώς αυτοί οι τελευταίοι δεν διστάζουν να εκτίθενται, όπως ανεπανόρθωτα εκτίθενται, προκειμένου να "σώσουν τον κ. Γεωργίου", όχι βέβαια επειδή τον αγαπούν! αλλά για να μην ανοίξει προς Θεού το στόμα του και... αποκαλύψει και ΕΠΙΣΗΜΑ ό,τι κάνει "νιάου στα κεραμίδια" ΑΝΕΠΙΣΗΜΑ! και από την πρώτη στιγμή (χάρη και στις αποκαλύψεις της ομ. καθηγήτριας Στατιστικής, κ. Ζωής Γεωργαντά). Ότι δηλαδή ο άνθρωπος, ο κ. Γεωργίου, δεν αποφάσισε μόνος να προβεί στην εγκληματική αυτή παραχάραξη των στατιστικών δεδομένων, αλλά ΔΙΑΤΑΧΘΗΚΕ από τους εταίρους/δανειστές, που τώρα ΤΡΕΜΟΥΝ, και που δεν είναι υπερβολική η υπόθεση ότι σε πείσμα αυτής της λυσσώδους προστασίας του κ. Γεωργίου, ενδεχομένως κινδυνεύει και η ζωή του (κάτι, που θα έπρεπε να αποφευχθεί με κάθε τρόπο, και ο μόνος θα ήταν η ΑΠΟΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ).

Εντύπωση προκαλεί η πλήρης αποσιώπηση, από την πλευρά των υποστηρικτών του κ. Γεωργίου, εντός της ελληνικής επικράτειας, της απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, που εκτός του ότι απέρριψε την αγωγή του πρώην Πρωθυπουργού Γεωργίου Παπανδρέου εναντίον του Ερβέ Φαλτσιανί (πρώην στελέχους της HSBC), το συνταρακτικό γεγονός είναι ότι ταυτόχρονα με την απόρριψη, η περί ης απόφαση ΣΥΝΕΔΕΣΕ τη ΛΙΣΤΑ Lagarde ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΙΤΡΟΠΕΙΑ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ (όπως καταγράφεται στο κύριο άρθρο της έγκριτης εφημερίδας "Εστία" της 17.07.2017).
ΟΥΤΕ ΛΕΞΗ, όμως από τους πολιτικούς μας, παρότι πρόκειται αναμφίβολα για στοιχείο καταλυτικής σημασίας για την άμυνα της μαρτυρικής Ελλάδας και για την πιθανή έναρξη αντίστροφης πορείας για τη σωτηρία της. ΟΥΔΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΞΙΩΜΑΤΟΥΧΟΥΣ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΤΑΙ ΓΙΑ ΑΥΤΑ:

ΜΑ ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ ΛΟΙΠΟΝ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΙΣ ΕΥΚΑΙΡΙΕΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΝΑ ΠΕΡΝΟΥΝ ΑΝΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ, ΚΑΙ ΜΑΛΙΣΤΑ ΜΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΜΠΝΟΙΑ ΑΝΑΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥΣ;
ΤΙ ΣΥΜΒΑΙΝΕΙ;

Πηγή Delivanis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Ιουλ 2017


Μην ακούτε τις σειρήνες της καταστροφολογίας. Αξίζει να καταστραφείτε από το κράτος που μισείτε

Από τον Παναγιώτη Λιάκο

Νισάφι πια! Εδώ και μερικά χρόνια, επειδή σημειώθηκε ένα τόσο δα ατυχηματάκι (το Μνημόνιο), ένα αξιντάν, που λένε κι οι γαλλοτραφείς οι μορφωμένοι (αυτοί που αντιστέκονταν στη χούντα παθαίνοντας διαβήτη από τα κρουασάν που έτρωγαν εγγύς του ποταμού Σηκουάνα), οι λαϊκιστές καλλιεργούν περίεργες, αντιπαραγωγικές ιδέες στον λαό. Μία από αυτές είναι να μην πληρώνουμε φόρους διότι ο κόπος μας πάει χαμένος και οικειοποιούνται τον ιδρώτα μας ένα σωρό τεμπελόσκυλα και ρεμάλια.

Αυτές οι ιδέες αν ο μη γένοιτο εφαρμοστούν, μπορεί να καταστρέψουν το σύστημα. Το σύστημα είναι ένα πράγμα που μοιάζει με σκεπτομορφή. Το πολεμούν ελάχιστοι. Το καταγγέλλουν όλοι. Το αγαπούν κάμποσοι και το χειρίζονται οι επιτήδειοι αμέσως μόλις πείσουν μια κρίσιμη μάζα ότι οι ίδιοι πρέπει να γίνουν σύστημα!

Για να μην πολυλογούμε, είναι χρήσιμο να πληρώνεις φόρους. Αν δεν πληρώνεις και -κούφια η ώρα- χρειαστείς το κράτος για να σε προστατεύσει από έναν κίνδυνο, τι θα κάνεις; Μπορεί να έχεις μαγαζί στην Ερμού και να έρθουν ορδές επιδρομέων για να δηλώσουν το μαγαζί, την Ερμού, την Αθήνα ολόκληρη. Αν πληρώνεις μαλλιοκέφαλα, θα σε προστατεύσουν. Έτσι δεν είναι;

Μπορεί να έχεις κατάστημα και να απλώνουν στο κατώφλι του το παραεμπόριό τους διάφοροι συγγενείς του βασιλέως Σάκα Ζούλου. Αν πληρώνεις ΕΦΚΑ και φουσκωμένα ΕΝΦΙΑ και εκκαθαριστικά, το κράτος θα είναι εκεί και θα τους αναχαιτίσει. Έτσι δεν είναι; Μπορεί να σου πάρουν το σπίτι οι τράπεζες.

Αν πληρώνεις τακτικά την Εφορία σου, το κράτος θα σε στεγάσει. Έτσι δεν είναι;

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το υπουργείο Οικονομικών ανακοίνωσε ότι το χρέος της γενικής κυβέρνησης στο τέλος του α΄ τριμήνου του 2017 έφτασε τα 310,6 δισ. ευρώ. Επειτα από τόσα χρόνια φοροκαταιγίδας, μειώσεων μισθών και συντάξεων, ύφεσης, εκρηκτικής ανόδου των δεικτών της ανεργίας και εξολόθρευσης των προοπτικών ανάπτυξης της χώρας, το χρέος βρίσκεται «καρφιτσωμένο» πάνω από τα 300 δισ. ευρώ.

Ολοι όσοι διαθέτουν κοινή λογική καταλαβαίνουν ότι αυτός ο αριθμός λέει τα πάντα. Αποκαλύπτει όλα όσα οι ξένοι και οι ντόπιοι συνεργάτες τους θέλουν να μείνουν εσαεί κρυμμένα στο σκοτάδι.

Τα 310,6 δισ. ευρώ του χρέους της γενικής κυβέρνησης αποδεικνύουν ότι τα επτά χρόνια που πλήττουν το εθνικό σώμα οι θεομηνίες των Μνημονίων δεν απέφεραν τίποτε καλό για την πατρίδα. Οι Ελληνες υπεβλήθησαν σε θυσίες επειδή η ηγέτιδα τάξη της χώρας δεν ήθελε και δεν μπόρεσε να αντισταθεί στην εκδικητική μανία των Γερμανών και στην αρπακτική διάθεση των λοιπών πιστωτών.

Το 2010 το χρέος έφτανε περίπου τα 330 δισ. ευρώ και το δάνειο του πρώτου Μνημονίου ήταν 110 δισ ευρώ. Και η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων έχει περάσει μέσα από τη δίνη του κυκλώνα, πολλοί έχουν χάσει τη ζωή τους, σε άλλους κλονίστηκε η υγεία, εκατοντάδες χιλιάδες μετανάστευσαν και εκατομμύρια έχουν απολέσει το χαμόγελό τους για να βρισκόμαστε έπειτα από τόσα χρόνια σχεδόν στο σημείο της εκκίνησης!

Είναι ηλίου φαεινότερον ότι σε βάρος του ελληνικού λαού παίχτηκε ένα παιχνίδι εντυπώσεων. Με ψέματα, απειλές και μισές αλήθειες η χώρα υποθηκεύτηκε, η κοινωνία επλήγη σφοδρά, η πολιτική σκηνή απαξιώθηκε και κάθε βήμα που γίνεται προς τα εμπρός ακολουθείται από ένα άλλο που οδηγεί προς τα πίσω.

Μέχρι σήμερα αυτό το έγκλημα έχει μείνει ατιμώρητο και οι ηθικοί αυτουργοί προστατεύουν τους ελληνόφωνους συνεργάτες τους από οτιδήποτε θα μπορούσε να τους δυσκολέψει τον βίο, ακόμα και από τυχόν δικαστικές περιπέτειες. Οι πολίτες συνεχίζουν να αγωνίζονται και να ελπίζουν για την ημέρα που θα λάμψει η αλήθεια και θα απονεμηθεί δικαιοσύνη.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δυσάρεστα δεδομένα για την Ελλάδα δημιουργεί η επιμονή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου να χαρακτηρίζει ως «εξαιρετικά μη βιώσιμο» το ελληνικό χρέος παρά τα πρόσθετα δημοσιονομικά μέτρα που ελήφθησαν για να υποστηριχθούν τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και τα βραχυπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους που ήδη εφαρμόζονται.

Από την νεότερη έκθεση του Ταμείου προκύπτει ότι το ΔΝΤ συνεχίζει να αντιμετωπίζει τις προοπτικές της ελληνικής οικονομίας με όρους stress σεναρίου καθώς δεν θεωρεί αξιόπιστους ούτε τους υψηλούς ρυθμούς ανάπτυξης ούτε τους στόχους για μεγάλα πλεονάσματα.

Η ταχύτητα γήρανσης του πληθυσμού στην Ελλάδα αποτελεί τον κυριότερο παράγοντα για τον οποίο το ΔΝΤ παραμένει τόσο απαισιόδοξο και είναι ενδεικτικό πως εξακολουθεί να θεωρεί ότι η οικονομία δεν μπορεί να επιτύχει υψηλότερους ρυθμούς ανάπτυξης από το 1% μακροπρόθεσμα. Και ενώ οι υπολογισμοί του εντάσσονται στο πλαίσιο της θέσης του ότι απαιτείται γενναία ελάφρυνση χρέους για να καταστούν διαχειρίσιμες οι πληρωμές στο μέλλον και ειδικά μετά το 2030, εντούτοις αφήνουν ανοιχτά περιθώρια, αν δεν φωτογραφίζουν, νέα δημοσιονομικά μέτρα λιτότητας με το κύριο βάρος να πέφτει και πάλι στο κόστος του συνταξιοδοτικού-ασφαλιστικού, δεδομένης της αρνητικής θέσης των ευρωπαίων δανειστών να προχωρήσουν σε μεγάλη μείωση του χρέους. Εντούτοις το ΔΝΤ εξακολουθεί να θεωρεί «ανοιχτό» το θέμα του ύψους των πρωτογενών πλεονασμάτων για την περίοδο μετά το 2022 και σημειώνει ότι η μείωσή τους στο 1,5% μακροπρόθεσμα (από το 2%-2,2%) θα αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης με τους ευρωπαίους δανειστές στο πλαίσιο της συμφωνίας για τα μεσοπρόθεσμα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους.

Σύμφωνα με το βασικό σενάριο του ΔΝΤ, το οποίο απέχει παρασάγγας από τις πολύ πιο αισιόδοξες εκτιμήσεις του ESM και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, το δημόσιο χρέος της Ελλάδας θα υποχωρήσει αισθητά ως ποσοστό του ΑΕΠ, από το 176% που είναι σήμερα, στο 160% το 2022 και μέχρι το 150% το 2030, αλλά από εκεί και μετά θα εκραγεί εκ νέου ανοδικά και θα φτάσει στο 195% του ΑΕΠ ως το 2060.

Αντίστοιχα, οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας ενώ θα παραμείνουν κάτω από το όριο του 15% του ΑΕΠ για την επόμενη δεκαετία, θα κινηθούν πάνω από το 15% μέχρι το 2028, θα αυξηθούν στο 20% ως το 2033 και θα φτάσουν στο 45% του ΑΕΠ ως το 2060.

Στην πράξη, δηλαδή, σύμφωνα με το ΔΝΤ η Ελλάδα έχει μπροστά της λιγότερο από μια «ανέφελη» δεκαετία στη διάρκεια της οποίας οι μεταρρυθμίσεις που έχουν εφαρμοστεί και τα δημοσιονομικά μέτρα που έχουν ληφθεί, θα οδηγούν σε σταθερή μείωση του χρέους, χωρίς ωστόσο να το καθιστούν βιώσιμο μελλοντικά.

Από την έκθεση προκύπτει παράλληλα ότι η Ελλάδα δεν θα έχει μεγάλες δυνατότητες να αυξήσει το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης μέσα από νέο δανεισμό. Στην έκθεση προβλέπει «πλαφόν» στο χρέος στα 325 δισ. ευρώ για το 2017-2018, γεγονός που περιορίζει εκ των πραγμάτων τους λόγους πρόσβασης στις αγορές μόνο για την άντληση κεφαλαίων με σκοπό την αναχρηματοδότηση – εξόφληση υφιστάμενου χρέους και μάλιστα με επιτόκια πολύ χαμηλότερα των σημερινών ώστε να μην επηρεάζεται αρνητικά το συνολικό χρέος.

Βασίλης Γεώργας
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Ιουλ 2017


Η εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit βάζει στο μικροσκόπιο τη θέση που υποστήριξε την περασμένη εβδομάδα βάσει στοιχείων η SZ του Μονάχου ότι η Γερμανία κερδίζει δισεκατομμύρια μέσω της βοήθειας προς την Ελλάδα. Μήπως λοιπόν η Γερμανία αντί να βοηθά την Αθήνα επωφελείται από την ελληνική κρίση;

Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, η Zeit παραδέχεται ότι ο λογαριασμός της SZ είναι σωστός, η Γερμανία κερδίζει από τα επιτόκια της βοήθειας, μέχρι στιγμής γύρω στο ένα δις ευρώ. Το ποσό αυτό προκύπτει από τους τόκους στην άμεση βοήθεια που δόθηκε στην Ελλάδα το 2010, αλλά και από τα υψηλά επιτόκια της ΕΚΤ επί των ελληνικών ομολόγων που αγόρασε μαζικά τη διετία 2010-2012. Ένα μέρος των κερδών της ΕΚΤ διοχετεύεται στη Γερμανική Κεντρική Τράπεζα.

Για την Zeit ωστόσο τα φαινόμενα απατούν. Ο ισχυρισμός ότι η Γερμανία κερδίζει από την Ελλάδα δεν ισχύει για δύο λόγους, ο ένας αφορά το παρελθόν και ο άλλος το μέλλον. Η Γερμανία και οι άλλες χώρες έδωσαν δάνεια στην Ελλάδα σε μια εποχή που η Αθήνα βρισκόταν ενώπιον της χρεωκοπίας και δεν μπορούσε πια να αντλήσει χρήματα από τις αγορές. Οι πιστώτριες χώρες έδωσαν τα δάνεια αυτά με ευνοϊκούς όρους, το επιτόκιο μάλιστα μειώθηκε έκτοτε τρεις φορές και το περιθώριο αποπληρωμής επεκτάθηκε από τα 5 στα 30 χρόνια.

Κατά πάσαν πιθανότητα όχι

Το ίδιο ισχύει και για τα ελληνικά ομόλογα, η ΕΚΤ δεν τα αγόρασε για να κάνει κέρδη, αλλά επειδή δεν έβρισκαν πλέον αγοραστές. Με δυο λόγια κερδισμένη είναι πρωτίστως η Ελλάδα και το κέρδος της είναι τουλάχιστον η μεγάλη διαφορά των επιτοκίων δανεισμού που ζητούσαν οι αγορές και που ζήτησε η Γερμανία. Αυτό που κέρδισε όντως το Βερολίνο είναι πιο αφηρημένο, είναι η ασφάλεια και η σταθερότητα του ευρώ.

Ας μην ξεχάσουμε και το μέλλον. Σύμφωνα με την Zeit κέρδος θα έχει όντως η Γερμανία, εάν οι πιστώσεις αποπληρωθούν πλήρως. Κι αυτό είναι όχι μόνο αβέβαιο, αλλά μάλλον απίθανο. Το χρέος της Ελλάδας φθάνει το 170% περίπου του ΑΕΠ και για τους περισσότερους οικονομολόγους, αλλά και για το ΔΝΤ, δεν είναι βιώσιμο. Ναι μεν η Γερμανία ανθίσταται μέχρι στιγμής σε ένα κούρεμα χρέους, ωστόσο η σχετική συζήτηση θα γίνει το 2018. Ποιος θα είναι ο κύριος χαμένος από ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους; Η Γερμανία. Επωφελείται λοιπόν το Βερολίνο από την ελληνική δυστυχία; Δεν το ξέρουμε με ακρίβεια. Αλλά κατά πάσαν πιθανότητα όχι.

Στο υπόγειο για προσευχή

Σε ανταπόκρισή της με τίτλο "Στο υπόγειο για προσευχή" η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου υπενθυμίζει ότι η Αθήνα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που δεν διαθέτει ένα κανονικό τζαμί, παρά το ότι στην Αττική ζουν 200 έως 300.000 μουσουλμάνοι.

"Εδώ και σχεδόν 200 χρόνια, από τότε δηλαδή που οι Έλληνες απελευθερώθηκαν από τον οθωμανικό ζυγό, στην Αθήνα δεν χτίστηκε πλέον κανένα τζαμί. Όλες οι προσπάθειες για την ανέγερση ενός τεμένους αποτύγχαναν. Οι ιστορικές ευαισθησίες ήταν έντονες. Η δυσπιστία έναντι των Τούρκων, και κατ' επέκταση έναντι όλων των μουσουλμάνων, ήταν βαθιά. Την πιο λυσσαλέα αντίσταση προέβαλλε η ορθόδοξη εκκλησία. Η καμπή ήρθε το 2006, μετά και από πιέσεις της ΕΕ. Το κοινοβούλιο πήρε την απόφαση. Οι μουσουλμάνοι της Αθήνας θα αποκτούσαν το τζαμί τους."

Αυτά το 2006. Το τζαμί στον Βοτανικό όμως έχει μόνο θεμελιωθεί. Η ανέγερση καθυστερεί για χίλιους δυο λόγους. Η κρίση και οι αλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, οι εναλλασσόμενοι αρμόδιοι υπουργοί, οι ενστάσεις της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, οι προσφυγές στη δικαιοσύνη, οι αντιδράσεις ακραίων μειοψηφιών. Ακόμα και σήμερα λειτουργούν στην Αθήνα πάνω από 100 ανεπίσημα τζαμιά σε υπόγεια και πίσω αυλές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Ιουλ 2017


Δημοσιεύθηκε ΦΕΚ και τίθεται σε ισχύ από την ερχόμενη Παρασκευή η απόφαση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (Α.Α.Δ.Ε). η οποία προβλέπει ότι για την εξόφληση των φόρων στο γκισέ των τραπεζών η προμήθεια θα καταβάλλεται από τους ίδιους τους φορολογούμενους.

Στην ίδια απόφαση προσδιορίζονται οι χρεώσεις που θα καταβάλλει η Α.Α.Δ.Ε. ανά συναλλαγή στις τράπεζες για την είσπραξη των φόρων και των οφειλών των φορολογούμενων.

Με την απόφαση, όπως ορίζεται σ αυτήν, η Α.Α.Δ.Ε. αναθέτει την είσπραξη δημοσίων εσόδων στους κάτωθι φορείς είσπραξης που έχουν αποδεχθεί γραπτώς τους οικονομικούς όρους και τις προϋποθέσεις

1. ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.
2. ALPHA BANK Α.Ε.
3. ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ Α.Τ.Ε. BANK
4. ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK – ERGASIAS Α.Ε.
5. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΙΕΡΙΑΣ
6. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΣΕΡΡΩΝ
7. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΧΑΝΙΩΝ
8. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΡΑΜΑΣ
9. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΒΡΟΥ
10. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΗΠΕΙΡΟΥ
11. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΘΕΣΣΑΛΙΑΣ
12. ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΑΡΔΙΤΣΑΣ
13. ΠΑΓΚΡΗΤΙΑ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ
14. ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΤΑΧΥΔΡΟΜΕΙΑ Α.Ε. (ΕΛΤΑ)
15. ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ
16. ATTICA BANK ΑΝΩΝΥΜΗ ΤΡΑΠΕΖΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ
17. HSBC BANK PLC

18. ΤΑΜΕΙΟ ΠΑΡΑΚΑΤΑΘΗΚΩΝ ΚΑΙ ΔΑΝΕΙΩΝ
Τα δημόσια έσοδα που θα εισπράττουν για λογαριασμό της ΑΑΔΕ είναι:

α. Βεβαιωμένες οφειλές σε Δ.Ο.Υ. Η είσπραξη διενεργείται μέσω του κωδικού πληρωμής με ονομασία «Ταυτότητα Οφειλής» ο οποίος εκδίδεται για κάθε βεβαιωμένη οφειλή.

β. Τέλη Κυκλοφορίας Οχημάτων. Η είσπραξη διενεργείται μέσω του κωδικού πληρωμής με ονομασία «Κωδικός Πληρωμής» ο οποίος εκδίδεται από την αντίστοιχη διαδικτυακή εφαρμογή.

γ. e-Παράβολο. Η είσπραξη διενεργείται μέσω του κωδικού πληρωμής με ονομασία «e-Παράβολο» ο οποίος εκδίδεται από την αντίστοιχη διαδικτυακή εφαρμογή.

δ. Δασμοί, φόροι και λοιπές επιβαρύνσεις καθώς και ρυθμισμένες ή μη οφειλές που βεβαιώνονται στα τελωνεία. Η υποβολή παραστατικών όπου η καταβολή του χρηματικού ποσού είναι απαραίτητη για την έκδοση της άδειας παράδοσης των εμπορευμάτων, γίνεται με ηλεκτρονικό τρόπο μέσω διαδικτύου. Η είσπραξη διενεργείται μέσω του κωδικού πληρωμής με ονομασία «Ταυτότητα Πληρωμής».

Καθώς και κάθε μελλοντικό έσοδο προς είσπραξη από τη φορολογική διοίκηση που θα εντάσσεται σε κάποια από τις ανωτέρω τέσσερις (4) κατηγορίες.

ΑΜΟΙΒΕΣ ΦΟΡΕΩΝ ΕΙΣΠΡΑΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑ.Σ. Α.Ε.

1. Η αμοιβή των Φορέων Είσπραξης, συμπεριλαμβανομένων και των πάσης φύσεως αμοιβών τρίτων μέχρι την απόδοση των εισπραχθέντων ποσών στο Ελληνικό Δημόσιο (ενδεικτικά ΔΙΑ.Σ. ΑΕ, χρήση συστημάτων πληρωμών), ορίζεται στο ποσό των:

α) 0,075 ευρώ ανά έγκυρη συναλλαγή, πλέον αναλογούντος Φ.Π.Α., για πληρωμή μέσω εναλλακτικών δικτύων (Internet Banking, Phone Banking, ATM, APS και πληρωμές μέσω ηλεκτρονικού αρχείου).

β) 0,145 ευρώ ανά έγκυρη συναλλαγή, πλέον αναλογούντος Φ.Π.Α., για πληρωμή ΕΝΦΙΑ και ΦΕΦΠ (Φόρος Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων) μη ρυθμισμένων, μέσω καταστήματος με χρέωση τραπεζικού λογαριασμού, των φυσικών προσώπων που τη στιγμή της συναλλαγής ανήκουν σε κάποια από τις κάτωθι συγκεκριμένες ομάδες:
i) άνω των 70 ετών
ii) σε δικαστική συμπαράσταση
iii) παρουσιάζουν βαριές αναπηρίες σε ποσοστό 80% και άνω
iv) κάτοικοι μη τουριστικών περιοχών με πληθυσμό κάτω των 500 κατοίκων ή κάτοικοι μη τουριστικών νησιών με πληθυσμό κάτω των 3.100 κατοίκων, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την τελευταία διαθέσιμη απογραφή ή από την τελευταία διαθέσιμη απογραφή
Η πιστοποίηση του υπόχρεου φορολογούμενου ως φυσικού προσώπου ανήκον σε κάποια από τις ανωτέρω συγκεκριμένες ομάδες θα πραγματοποιείται μέσω ειδικής ηλεκτρονικής διαδικτυακής εφαρμογής (web service) της ΑΑΔΕ τη στιγμή της συναλλαγής.

γ) 0,145 ευρώ ανά έγκυρη συναλλαγή, πλέον αναλογούντος Φ.Π.Α., για πληρωμή μέσω καταστήματος κατά την απόδοση παρακρατηθέντων ποσών στο Ελληνικό δημόσιο βάσει ενημερότητας ή βεβαίωσης οφειλής.

δ) 0,29 ευρώ ανά έγκυρη συναλλαγή, πλέον αναλογούντος Φ.Π.Α, σε ότι αφορά τις συναλλαγές με χρήση πιστωτικών, προπληρωμένων ή/και χρεωστικών καρτών, μέσω TAXISNET ή μέσω της λειτουργίας του δικτύου συσκευών EFT/POS στις Δ.Ο.Υ. και στα τελωνεία.

Για όλες τις ανωτέρω συναλλαγές οι φορείς είσπραξης δεν θα επιβάλλουν για κανένα λόγο καμία επιβάρυνση στον υπόχρεο φορολογούμενο.
Η αμοιβή της ΔΙΑ.Σ. Α.Ε. ορίζεται σε 0,04 ευρώ ανά έγκυρη συναλλαγή, πλέον αναλογούντος ΦΠΑ, σε ότι αφορά συναλλαγές που παραλαμβάνει η ΔΙΑ.Σ. από Παρόχους Υπηρεσιών Πληρωμών οι οποίοι δεν είναι μέλη της και τις οποίες επεξεργάζεται, εκκαθαρίζει, δρομολογεί και διακανονίζει.
Για τις λοιπές συναλλαγές, σημειώνεται στην απόφαση, που αφορούν την είσπραξη δημοσίων εσόδων, η ΑΑΔΕ δεν θα καταβάλει καμία αμοιβή.

Ετσι χρέωση στα γκισέ των τραπεζών θα υπάρχει ενδεικτικά μεταξύ άλλων για τις παρακάτω συναλλαγές:

- Πληρωμή ΕΝΦΙΑ και ΦΕΦΠ (Φόρος Εισοδήματος Φυσικών Προσώπων) μη ρυθμισμένων, μέσω καταστήματος με χρέωση τραπεζικού λογαριασμού, των φυσικών προσώπων που τη στιγμή της συναλλαγής δεν ανήκουν σε κάποια από τις κάτωθι συγκεκριμένες ομάδες:
i) άνω των 70 ετών
ii) σε δικαστική συμπαράσταση
iii) παρουσιάζουν βαριές αναπηρίες σε ποσοστό 80% και άνω
iv) κάτοικοι μη τουριστικών περιοχών με πληθυσμό κάτω των 500 κατοίκων ή κάτοικοι μη τουριστικών νησιών με πληθυσμό κάτω των 3.100 κατοίκων, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ από την τελευταία διαθέσιμη απογραφή ή από την τελευταία διαθέσιμη απογραφή

- Πληρωμή τελών κυκλοφορίας μέσω καταστήματος από φορολογούμενους που δεν έχουν τραπεζικό λογαριασμό στην τράπεζα εξόφλησης.

- Ολες τις άλλες πληρωμές που αφορούν οφειλές (βεβαιωμένες ή μη) προς την ΑΑΔΕ (εκτός αυτών που αναφέρονται στο άρθρο 4 της απόφασης)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Ιουλ 2017


Μη βιώσιμο βγάζουν το ελληνικό χρέος όλα τα σενάρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου που θα δημοσιοποιηθούν την ερχόμενη Πέμπτη.

Σύμφωνα με την "Καθημερινή της Κυριακής", οι πληροφορίες από την Ουάσινγκτον αναφέρουν ότι οι τεχνοκράτες του Ταμείου έχουν περιλάβει στην ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους (DSA) και σενάριο που ενσωματώνει τις δεσμεύσεις των Ευρωπαίων, δηλαδή τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος και τη διατήρηση πρωτογενούς πλεονάσματος 3,5% του ΑΕΠ έως το 2022 και 2% του ΑΕΠ μετά.

Ούτε με αυτές οι παραδοχές θεωρούν ότι το χρέος είναι βιώσιμο. "Εάν οι πιστωτές δεν προσφέρουν περισσότερα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, το ΔΝΤ δεν θα μπορούσε να συμμετάσχει χρηματοδοτικά στο ελληνικό πρόγραμμα", αναμένεται να διαμηνύσει, σύμφωνα με πηγές στην Ουάσινγκτον, το Εκτελεστικό Συμβούλιο του Ταμείου.

Το βασικό σενάριο του ΔΝΤ δεν διαφέρει από εκείνο που είχε παρουσιαστεί τον Φεβρουάριο, μετά την εξέταση της ελληνικής οικονομίας με βάση το "άρθρο IV", αναφέρουν οι πηγές. Οι απαισιόδοξες παραδοχές του για τον ρυθμό ανάπτυξης και το επιτόκιο δανεισμού καθιστούν το χρέος μη βιώσιμο, μετά το 2030, καθώς οι ανάγκες εξυπηρέτησης του θα ξεπερνούν το 20% του ΑΕΠ.

Δεν είναι όμως μόνο η ανάλυση βιωσιμότητας χρέους του ΔΝΤ που θα στείλει αρνητικά σήματα για την ελληνική οικονομία την ερχόμενη Πέμπτη. Όπως αναφέρει η "Καθημερινή", σύμφωνα με πληροφορίες, το ΔΝΤ θα επισημάνει μια σειρά από αδυναμίες, μεταξύ άλλων, στο χρηματοπιστωτικό σύστημα. Κατά το ΔΝΤ, οι ελληνικές τράπεζες θα χρειαστούν περαιτέρω κεφαλαιακή ενίσχυση 10 δισ. ευρώ.

Βεβαίως, δεδομένου ότι η Ελλάδα έχει πάρει τα μέτρα τα οποία είχε ζητήσει το Ταμείο (περικοπές συντάξεων και αφορολόγητου) και κυρίως επειδή η Κριστίν Λαγκάρντ έχει αναλάβει σχετική δέσμευση έναντι της Άγκελα Μέρκελ, το ΔΝΤ, θα προχωρήσει σε μια "συμφωνία έγκρισης επί της αρχής" του ελληνικού προγράμματος. Η συμφωνία όμως αυτή θα ενεργοποιηθεί μόνο εάν η ευρωζώνη προχωρήσει σε περαιτέρω συγκεκριμενοποίηση των μέτρων για την ελάφρυνση του χρέους.

Σύμφωνα με πηγή του ΔΝΤ, οι πιθανότητες να οδηγηθεί το τελικά το Ταμείο σε εκταμίευση του 1,6 δισ. ευρώ που αιτήθηκε η ελληνική κυβέρνηση με την επιστολή προθέσεων του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα και του υπουργού Οικονομικών Ευκλείδη Τσακαλώτου "είναι περιορισμένες".

Στην πραγματικότητα, στηρίζονται σχεδόν αποκλειστικά στην προοπτική να προκύψει από τις γερμανικές εκλογές κυβερνητικό σχήμα, που θα ευνοεί την περαιτέρω συγκεκριμενοποίηση των μέτρων για το ελληνικό χρέος. Κάτι που δεν είναι καθόλου βέβαιο αυτή τη στιγμή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

14 Ιουλ 2017


Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Η Ελλάδα το 2008 είχε μεν δημόσιο χρέος στο 112% του ΑΕΠ της, αλλά το συνολικό χρέος της, το ιδιωτικό και το δημόσιο δηλαδή, ήταν στα επίπεδα της Γερμανίας – ενώ το επόμενο έτος, παρά την (τεχνητή) διόγκωση των ελλειμμάτων, το συνολικό χρέος της παρέμενε χαμηλότερο από πολλές χώρες (γράφημα).


Ο ιδιωτικός της τομέας λοιπόν ήταν απολύτως υγιής, με ελάχιστα κόκκινα δάνεια, οι τράπεζες επίσης, δεν υπήρχε καμία φούσκα ακινήτων όπως στην Ιρλανδία και στην Ισπανία, ενώ το χρηματοπιστωτικό της σύστημα δεν ήταν εκτεθειμένο στα ανυπόθηκα δάνεια χαμηλής εξασφάλισης των Η.Π.Α. – τα οποία κόστισαν μόνο στη Γερμανία διασώσεις της τάξης των 500 δις €.

Από την άλλη πλευρά μόνο η ακίνητη περιουσία του κράτους, χωρίς τα ενεργειακά αποθέματα, είχε υπολογιστεί από το ΔΝΤ στα 300 δις € (πηγή) – όταν άλλες χώρες όπως η Γερμανία, είχαν ήδη ιδιωτικοποιήσει τα πάντα. Ακόμη και μερικά χρόνια αργότερα δε, παρά το έγκλημα των μνημονίων, το συνολικό καθαρό χρέος της ήταν στα επίπεδα των Η.Π.Α., τα οποία φαίνονται στον πίνακα που ακολουθεί (πηγή) – ενώ τα ιδιωτικά ακίνητα ήταν κατά 500 δις € περίπου ακριβότερα από ότι σήμερα (στα 678 δις $ το 2014 έναντι 1,2 τρις $ το 2007), σύμφωνα με την έκθεση της Credit Suisse (πηγή).

Κράτος Δημόσιο Επιχειρήσεις Νοικοκυριά Τράπεζες Σύνολο
Ολλανδία 83 127 115 362 687
Ιρλανδία 115 189 85 291 680
Δανία 60 114 129 235 538
Ιαπωνία 234 101 65 117 517
Μ. Βρετανία 92 74 86 183 435
Ισπανία 132 108 73 89 402
Γαλλία 104 121 56 93 374
Ιταλία 139 77 43 76 335
Κίνα 55 125 38 65 283
Η.Π.Α. 89 67 77 36 269
Γερμανία 80 54 54 70 258
.
Παράλληλα οι καταθέσεις των Ελλήνων είχαν εκτοξευθεί στα 260 δις € περίπου, σε σχέση με τα 47 δις € που ήταν λίγο πριν το 2000 και τα 120 δις € σήμερα – ενώ το 2007 η χώρα μας συγκαταλεγόταν στις πλουσιότερες παγκοσμίως, με μέσο πλούτο ανά κάτοικο στα 136.800 $ έναντι 81.300 $ του 2015. Η αποτίμηση του χρηματιστηρίου της ήταν 196,39 δις € το 2007 (56,96 δις € σήμερα), όπου έχουν χαθεί περί τα 140 δις € – ενώ τα εισοδήματα των Ελλήνων ήταν σχεδόν κατά 50% υψηλότερα.
Την ίδια στιγμή το 90% περίπου των ομολόγων της χώρας ήταν σε εθνικό δίκαιο, οπότε μπορούσε το χρέος να μετατραπεί σε δραχμές και να εξυπηρετηθεί πληθωριστικά – ενώ ασφαλώς η Ελλάδα ήταν σε θέση να χρηματοδοτηθεί εσωτερικά, εκδίδοντας εθνικά ομόλογα (ανάλυση από το 2009) ή απ’ ευθείας από τις τράπεζες της.
Συμπερασματικά λοιπόν είναι αδύνατον να κατανοήσει κανείς πως μία τέτοια χώρα οδηγήθηκε στο ΔΝΤ το 2010 και καταστράφηκε εντελώς – ενώ αυτοί που ισχυρίζονται ότι δεν υπήρχε άλλη λύση, αφού είχαν (δήθεν) αυξηθεί στο 15,6% τα ελλείμματα της, προφανώς θέλουν να δικαιολογήσουν την προδοσία ή/και ανοησία τους, αφού οι σπατάλες του δημοσίου της ήταν τέτοιες που ήταν πολύ εύκολο να περιοριστούν.
Εύλογα επομένως θεωρούν αρκετοί πως επρόκειτο για την αποθέωση της ηλιθιότητας -ενώ φυσικά δεν μπορεί να αποκλειστεί η πολιτική προδοσία, αφού δεν ήταν δυνατόν να κατηγορεί τους συμπολίτες του ένας πρωθυπουργός ως διεφθαρμένους και φοροφυγάδες εν μέσω παγκόσμιας κρίσης ή να δηλώνει ένας υπουργός οικονομικών στην Κομισιόν πως οι στατιστικές της χώρας ήταν παραποιημένες (ο δεύτερος μετά τον αντίστοιχο της ΝΔ), «εισπράττοντας» το γνωστό «The game is over».
Απαιτεί δε ιδιαίτερο «ταλέντο ανοησίας» να μετατρέπεις μία κρίση ρευστότητας που ο ίδιος προκάλεσες με τις δηλώσεις σου σε μία κρίση φερεγγυότητας – χωρίς καν να παίρνεις ανάλογα μέτρα, όπως θα ήταν η διαπραγμάτευση με τις τράπεζες-πιστωτές, αλλά να την καταδικάζεις μη νομιμοποιούμενος από τους Πολίτες ή τη Βουλή στο ΔΝΤ.
Το γεγονός πάντως ότι, οι δύο πρωτεργάτες των ανυπολόγιστων ζημιών που υπέστη η Ελλάδα παραμένουν ελεύθεροι, είναι αδύνατον να το καταλάβει κανείς – ενώ μπορεί μεν να επιδεινώθηκε κατά πολύ η τραγωδία από τις επόμενες κυβερνήσεις, αλλά ο μεγαλύτερος ένοχος ήταν ασφαλώς το «δίδυμο της καταστροφής» που εξέλεξαν οι Έλληνες «δημοκρατικά» το 2009.
Στα πλαίσια αυτά όταν ρωτούν ορισμένοι ποιά λύση έχουμε να προτείνουμε τώρα, δεν μπορούμε παρά να απαντήσουμε «καμία» – αφού υπήρχαν δεκάδες μέχρι σήμερα που τις κάψαμε αυτοκτονικά μια προς μία, ενώ όταν μία χώρα δεν τιμωρεί καν αυτούς που την οδήγησαν στο γκρεμό, δεν δικαιούται να ελπίζει.
Ολοκληρώνοντας, το πρόβλημα της Ελλάδας δεν ήταν ποτέ οικονομικό, αλλά πολιτικό και δυστυχώς επίσης κοινωνικό – ενώ δεν μπορούμε να εκλέγουμε κόμματα που, έχοντας πλήρη άγνοια της διακυβέρνησης μίας χώρας, δεν ενδιαφέρονται παρά μόνο για την εξουσία και τα προνόμια της, περιμένοντας να λύσουν τα προβλήματα μας.
Πόσο μάλλον όταν δεν μας δίνει το Σύνταγμα τη δυνατότητα να τα ελέγχουμε, να τα ανακαλούμε όταν κρίνουμε πως είναι ανάξια της θέσης τους, καθώς επίσης να τα τιμωρούμε όταν δεν τηρούν τις βασικές προεκλογικές τους δεσμεύσεις – προκαλώντας ανεπανόρθωτες ζημίες στην πατρίδα μας.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι Έλληνες, από το 2010 και μετά, παρακολουθούν με απόλυτη ψυχραιμία την κηδεία τους, χωρίς να αντιδρούν καθόλου σαν να μην πρόκειται για τους ίδιους, αλλά για κάποιους άλλους – έχοντας αλλοτριωθεί από τις ανόητες ενοχές και τους αδικαιολόγητους φόβους τους.

Γράφει ο Ιάκωβος Ιωάννου
«Η κυλιόμενη χρεοκοπία θα συνεχίζεται, η χώρα θα λεηλατείται, οι συντάξεις και οι μισθοί θα μειώνονται, οι φόροι θα αυξάνονται, οι γάζες στα νοσοκομεία θα είναι είδος πολυτελείας, η ινσουλίνη, η βενζίνη και το χαρτί υγείας επίσης, ενώ οι Έλληνες θα φοβούνται όλο και περισσότερο τη σύγκρουσησκύβοντας κάθε φορά το κεφάλι« (πηγή).
«Η Ελλάδα δανείζεται από τους εταίρους της, χωρίς τα χρήματα να φτάνουν ποτέ στη χώρα», σύμφωνα με μεγάλη γερμανική εφημερίδα (SZ). Για παράδειγμα, κάτω από την εγγραφή «πληρωμές προς την ελληνική Δημοκρατία» του προϋπολογισμού του 2015 της Γερμανίας, εμφανίζονται 412 εκ. € – τα οποία δεν κατέληξαν στα ταμεία της Ελλάδας κατά την εφημερίδα.

Το ποσόν αυτό αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτερου, η ύπαρξη του οποίου στη Γερμανία σπάνια λαμβάνεται υπ’ όψιν – ενώ πρόκειται για τα κέρδη από δάνεια και αγορές ομολόγων της Ελλάδας. Συνολικά δε το κέρδος της Γερμανίας τοποθετείται στα 1,34 δις €, σύμφωνα με το υπουργείο οικονομικών της χώρας – εκτός φυσικά από τα τεράστια οφέλη που έχει η Γερμανία από τα μειωμένα επιτόκια δανεισμού της, από τα πλεονάσματα της κοκ. λόγω της κρίσης των άλλων.

Για παράδειγμα, ένα δάνειο της γερμανικής τράπεζας ανοικοδόμησης (KfW) από το 2010, το οποίο είναι εγγυημένο από το γερμανικό δημόσιο, αποδίδει έκτοτε έσοδα από τόκους με τους οποίους επιβαρύνεται η Ελλάδα – συνολικού ύψους 393 εκ. € έως σήμερα. Τα 393 εκ. € είναι τα καθαρά κέρδη της Γερμανίας – έχουν δηλαδή αφαιρεθεί τα έξοδα και οι τόκοι, με τους οποίους η KfW δανείσθηκε για να μας δανείσει.

Παραδόξως δε η τράπεζα τότε είχε υποσχεθεί στη χώρα μας 22,3 δις €, ενώ της έδωσε μόλις 15,2 δις € – χωρίς κανένας να γνωρίζει την αιτία. Υποθέτω βέβαια πως καμία ελληνική κυβέρνηση δεν ελέγχει τα οικονομικά της χώρας, ειδικά η άσχετη τελευταία – οπότε οι δανειστές κάνουν ότι θέλουν και εμφανίζουν όποια χρέη τους βολεύουν.

Κέρδη εις βάρος της Ελλάδας αποκομίζουν πολλοί άλλοι οργανισμοί. Υπενθυμίζω εδώ πως η ΕΚΤ είχε δρομολογήσει το 2010 ένα πρόγραμμα αγοράς ομολόγων (SMP), το οποίο τελείωσε το 2012, για να βοηθήσει χώρες όπως η Ελλάδα. Αυτά τα ομόλογα που αγόρασε τότε αποδίδουν κάθε χρόνο κέρδη – τα οποία η ΕΚΤ εμβάζει στις κεντρικές τράπεζες των άλλων κρατών της Ευρωζώνης. Τα κέρδη αυτά μόνο το 2016 υπολογίσθηκαν στα 1,147 δις € – ενώ για το 2017 προβλέπονται στα 901 εκ. €. Από το 2015 τα κέρδη μόνο της Γερμανίας από το παλαιό πρόγραμμα SMP της ΕΚΤ έφτασαν στα 952 εκ. € – τα οποία φυσικά επιβάρυναν την Ελλάδα.

Περαιτέρω, το Νοέμβριο του 2012 οι χώρες της Ευρωζώνης αποφάσισαν πως από το 2013 και μετά, τα κέρδη της ΕΚΤ από την αγορά των ελληνικών ομολόγων θα αποδίδονταν κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις στην Ελλάδα. Επειδή όμως το δεύτερο πρόγραμμα στήριξης της χώρας μας δεν ολοκληρώθηκε σωστά το 2015, λόγω της νέας κυβέρνησης, τα κέρδη του 2014 από το πρόγραμμα SMP της ΕΚΤ παρέμειναν δεσμευμένα σε έναν ειδικό λογαριασμό. Τα κέρδη δε των επομένων ετών δεν κατατέθηκαν καθόλου σε κάποιο λογαριασμό – ενώ όταν τελειώσει το τρίτο πρόγραμμα το 2018, τότε ίσως αποδοθούν στη χώρα μας μόνο τα κέρδη του 2017!

Εκτός από τη Γερμανία, τους υπολοίπους εταίρους μας και την ΕΚΤ, τεράστια ποσά κερδίζει επίσης το ΔΝΤ από την Ελλάδα – τα οποία υπολογίσθηκαν έως τα τέλη του 2016 στα 4 δις €! Η χώρα μας έχει ως εκ τούτου μετατραπεί σε μία αγελάδα που φροντίζουν να αρμέξουν όλοι όσοι την εκμεταλλεύονται, αδιαφορώντας εάν κάποια στιγμή πεθάνει από ασιτία – κάτι που δεν ισχυρίζομαι μόνο εγώ αλλά, επίσης, ορισμένα γερμανικά κόμματα και ΜΜΕ, τα οποία θεωρούν πως η συμπεριφορά της γερμανικής κυβέρνησης δεν είναι θεμιτή με την ηθική έννοια της αλληλεγγύης, αλλά άκρως κερδοσκοπική.

Το μεγάλο πάρτι

Συνεχίζοντας, όπως συμπεραίνεται από τα παραπάνω, λαμβάνει χώρα κυριολεκτικά ένα πάρτι εις βάρος των κορόιδων – των Ελλήνων δηλαδή που, θεωρώντας τους εαυτούς τους θύτες, τρομοκρατήθηκαν και έπαψαν να αντιλαμβάνονται την πραγματικότητα. Το πάρτι αυτό ξεκίνησε το 2009, όπου κατηγορήθηκαν ως διεφθαρμένοι και μανιακοί φοροφυγάδες από την κυβέρνηση τους – ενώ κανένας δεν αναρωτήθηκε πώς είναι δυνατόν να εκτοξευθούν τα ελλείμματα στα 36 δις € ή στο 15,6% του ΑΕΠ σε ένα μόλις έτος, το 2009, από ένα πολύ μικρότερο ποσόν προηγουμένως που όμως στην ουσία δεν μπορεί κανείς να βρει, αφού η ιστορία (στατιστικές) έχει ξαναγραφτεί (παραποιηθεί) από το ΔΝΤ.

Με απλά λόγια, αφού η Ελλάδα δεν επηρεάσθηκε καθόλου από την αμερικανική τραπεζική κρίση, λόγω του ότι δεν ήταν εκτεθειμένες οι τράπεζες της, πώς είναι δυνατόν να αύξησε σε τέτοιο βαθμό τα ελλείμματα της; Με χρέος στο 112% περίπου του ΑΕΠ της το 2008 ή στο 129% το 2009 με τη διόγκωση των ελλειμμάτων της, γιατί χρεοκόπησε έχοντας ένα από τα μικρότερα ιδιωτικά χρέη στον πλανήτη και κανένα πρόβλημα ακινήτων ή τραπεζών; Γιατί το χρέος της Ιταλίας που πλησιάζει το 135% του ΑΕΠ, με τρομακτικά προβλήματα στις τράπεζες της, δεν την οδήγησε σε αντίστοιχες καταστάσεις;

Γιατί το δημόσιο χρέος στις 31.12.2016 ήταν 326,35 δις € (πηγή), ενώ τις 31.12.2015 ήταν 321,33 δις € αφού η Ελλάδα είχε πρωτογενές πλεόνασμα 3,9% που κάλυπτε τους ετήσιους τόκους των 6 δις € περίπου; Πώς δηλαδή αυξήθηκε το χρέος περί τα 5 δις € αφού είχαμε πλεόνασμα; Μαγικά; Πού πήγαν τα έσοδα των αποκρατικοποιήσεων;

Λογικά λοιπόν ορισμένοι αναφέρουν πως οι Έλληνες παρακολουθούν με απόλυτη ψυχραιμία την κηδεία τους, χωρίς να αντιδρούν καθόλου, σαν να μην πρόκειται για τους ίδιους αλλά για κάποιους άλλους – έχοντας αλλοτριωθεί από τις ανόητες ενοχές και τους αδικαιολόγητους φόβους τους. Πώς είναι δυνατόν όμως να μην αντιλαμβάνονται ότι θα ξεπουληθεί στο τέλος ολόκληρη η δημόσια και ιδιωτική τους περιουσία, ενώ στο τέλος θα χρωστούν τόσο σαν άτομα, όσο και σαν χώρα περισσότερα από ότι χρωστούσαν προηγουμένως;

Αυτό δεν έχει ολοκάθαρα διαπιστωθεί μέχρι σήμερα; Δεν εκποιούνται οι δημόσιες επιχειρήσεις, όπως τα κερδοφόρα αεροδρόμια, όπου αντί η χώρα να εισπράττει πληρώνει; Δεν γνωρίζουμε το σκάνδαλο με τα ακίνητα του ΤΑΙΠΕΔ, όπου εκβιάσθηκε η δικαστική εξουσία να δώσει «άφεση αμαρτιών» στους ξένους που δρομολόγησαν τη διαδικασία, με αντάλλαγμα τη δόση των 7,7 δις €; Πόσα εισέπραξαν (μίζες) αυτοί οι ξένοι; Δεν μας φτάνουν αυτά που εισπράττουν οι διεφθαρμένοι δικοί μας;

Δεν αφελληνίσθηκαν οι τράπεζες χωρίς να έχουμε το παραμικρό όφελος αλλά, αντίθετα, χάσαμε πάνω από 40 δις €; Δεν κατάσχονται και δεν πλειστηριάζονται καθημερινά ακίνητα και οι ιδιοκτήτες τους αφενός μεν χάνουν το σπίτι τους, αφετέρου μένουν χρεωμένοι με το υπόλοιπο του δανείου τους στην τράπεζα ή με τα χρέη τους στο δημόσιο;

Κανένας δεν ακούει για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς ή μήπως ακούει και δεν καταλαβαίνει τι σημαίνουν; Δεν κατανοεί πως κάποιος Γερμανός θα μπαίνει στον υπολογιστή του από το Βερολίνο και θα αγοράζει ένα σπίτι που πλειστηριάζεται στη Σαντορίνη, χωρίς να χρειαστεί καν να πάει εκεί; Πόσο θα πέσουν οι τιμές τους;

Από την άλλη πλευρά, γιατί εφαρμόσθηκαν τα θηριώδη μνημόνια μόνο στην Ελλάδα και όχι στις υπόλοιπες χώρες; Γιατί αφαιρέθηκε από το κράτος μας η τριπλάσια ζήτηση, από ότι στην Πορτογαλία; Γιατί η Ιρλανδία και η Κύπρος διατήρησαν τους εξαιρετικά χαμηλούς φορολογικούς τους συντελεστές, ενώ η Ελλάδα υποχρεώθηκε να τους αυξήσει; Γιατί οι τράπεζες της Ισπανίας στηρίχθηκαν απ’ ευθείας από την ΕΚΤ και οι ελληνικές όχι;

Γιατί μόνο η χώρα μας δεν συμμετέχει στο πρόγραμμα της ΕΚΤ (QE) και ποιός είναι ο λόγος που η κεντρική τράπεζα δεν μας αποδίδει τα κέρδη από τα ομόλογα μας; Γιατί κερδοσκοπεί εις βάρος μας, αγοράζοντας ομόλογα μας στο 60% της αξίας τους και αναγκάζοντας μας να τα πληρώνουμε στο 100% συν τους τόκους; Γιατί όλες οι χώρες επιτρέπεται να έχουν ελλείμματα, εκτός από την Ελλάδα; Γιατί ισχύει μόνο στη χώρα μας το αγγλικό δίκαιο στον ιδιωτικό τομέα, το δίκαιο του δανειστή δηλαδή; Γιατί τα ένδικα μέσα έχουν γίνει πολύ λιγότερα και σημαντικά πιο ακριβά;

Η εύκολη απάντηση βέβαια που δίνεται για όλα αυτά είναι το ότι, δεν εφαρμόσαμε τις μεταρρυθμίσεις που απαιτήθηκαν από την Τρόικα! Εν τούτοις, με βάση όλες τις έρευνες διεθνών οργανισμών, η Ελλάδα δρομολόγησε τις περισσότερες μεταρρυθμίσεις συγκριτικά με όλες τις άλλες χώρες – ενώ ο ΟΟΣΑ μας έχει συγχαρεί ειδικά για τις φορολογικές (πηγή), οι οποίες όμως έδωσαν τη χαριστική βολή στην οικονομία μας.

Επίλογος

Πολλά τα γιατί λοιπόν και καμία αξιόπιστη απάντηση, κυρίως στο βασικό ερώτημα που με βασανίζει: γιατί αυτή η συμπεριφορά ειδικά στην Ελλάδα; Φυσικά δεν πιστεύω σε θεωρίες συνομωσίας, στους κακούς ξένους ή στον «επάρατο καπιταλισμό», του οποίου αποτελούμε ένα ακόμη θύμα.

Εν τούτοις, δεν μπορώ να βρω καμία ικανοποιητική απάντηση, σωστά τεκμηριωμένη – εκτός από το ότι όταν σκύβει κανείς το κεφάλι του, όπως ασφαλώς εμείς οι Έλληνες, τότε υποφέρει πολύ περισσότερο, ενώ δεν μπορεί μεν να αγνοήσει κανένας έναν αποφασισμένο λαό, αλλά όλοι ποδοπατούν ένα τρομοκρατημένο, μη συνεκτικό, ανόητο και ανοργάνωτο πλήθος ιθαγενών.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν είναι μόνον η Γερμανία που κέρδισε μεγάλα ποσά (1,3 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung) από τα προγράμματα βοήθειας προς την Ελλάδα, αλλά και η Αυστρία, όπως αναφέρει σε σημερινά δημοσιεύματά του μερίδα του αυστριακού Τύπου.

Όπως γράφει η εφημερίδα Der Standard σε σημερινό πρωτοσέλιδο άρθρο της, αλλά και σε δημοσίευμά της σε εσωτερική σελίδα, η Αυστρία κέρδισε με τη βοήθεια προς την Ελλάδα, 240 εκατομμύρια ευρώ συνολικά, από τα οποία τα 111,44 εκατομμύρια ευρώ μόνον από τόκους για το διμερές δάνειο που είχε παραχωρήσει το 2010 στην Ελλάδα, ύψους 1,56 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Στην κορύφωση της κρίσης χρέους, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα άρχισε να αγοράζει κρατικά ομόλογα από τις χώρες που αντιμετώπιζαν προβλήματα και το πρόγραμμα αυτό διεκπεραίωναν οι κεντρικές τράπεζες των επί μέρους χωρών, μεταξύ των οποίων και η Αυστριακή Κεντρική Τράπεζα (ΑΚΤ), η οποία είχε αγοράσει ελληνικά ομόλογα.

Σύμφωνα με την ΑΚΤ, οι εισπράξεις της Αυστρίας σε τόκους από τα ελληνικά ομόλογα, ανήλθαν μέχρι το 2016 σε 190 εκατομμύρια ευρώ - ποσόν το οποίο θα έπρεπε να είχε επιστραφεί στην Ελλάδα στη βάση της συμφωνίας των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης το 2013.

Η συμφωνία προβλέπει ότι οι εθνικές κεντρικές τράπεζες θα έπρεπε να μεταφέρουν τα ποσά αυτά από τόκους των ομολόγων στα υπουργεία Οικονομικών των χωρών τους, και αυτά να καταβληθούν στη συνέχεια στην Αθήνα μέσω του ευρωπαϊκού μηχανισμού διάσωσης.

Στην Αυστρία ψηφίστηκε ένας σχετικός νόμος, η ΑΚΤ μετέφερε τα χρήματα στο αυστριακό υπουργείο Οικονομικών, ωστόσο τα χρήματα αυτά, ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος τους, δεν έφθασαν ποτέ στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρει η Der Standard, για το 2013 είχε καταβληθεί μία δόση ύψους 60 εκατομμυρίων ευρώ, "όμως μετά την εκλογική νίκη του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015 χειροτέρεψε η σχέση της χώρας προς τους πιστωτές. Τα χρήματα για το 2014 πάγωσαν σε έναν λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Διάσωσης στο Λουξεμβούργο και από τότε δεν υπήρξαν περαιτέρω ροές πληρωμών προς την Ελλάδα και παρόμοια στάση έχουν κρατήσει και οι υπόλοιπες χώρες του ευρώ".

Στο δημοσίευμα σημειώνεται ότι ως εκ τούτου η Αυστρία έχει εισπράξει συνολικά 240 εκατομμύρια ευρώ από το πρόγραμμα, από τα οποία τα 55 εκατομμύρια ευρώ παραμένουν παγωμένα στο Λουξεμβούργο, και το υπόλοιπο ποσό κατέληξε στον αυστριακό Προϋπολογισμό, ενώ και μέσα στα επόμενα χρόνια η ΑΚΤ θα εξακολουθήσει να κερδίζει με τα ελληνικά ομόλογα.

Οι υπουργοί Οικονομικών έχουν αφήσει ανοικτό το τι θα συμβεί με αυτά τα ομόλογα: Αν η ελληνική κυβέρνηση τηρήσει έως το 2018 όλα όσα έχουν συμφωνηθεί, θα μπορούσε η Ελλάδα να λάβει τις δόσεις για το 2017 και το 2018 - και κάτω από προϋποθέσεις τη παγωμένη δόση του 2014, αναφέρει το δημοσίευμα.

Γεγονός είναι, σύμφωνα με την αυστριακή εφημερίδα, πως η Ελλάδα έλαβε χρήματα από τις άλλες χώρες του ευρώ με πολύ ευνοϊκούς όρους, και ενώ κατά την κορύφωση της κρίσης θα έπρεπε να καταβάλει για δάνεια από τις χρηματαγορές επιτόκια της τάξης του 30% και πλέον, της διατέθηκαν και της διατίθενται από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης χρήματα με πολύ μικρό επιτόκιο, όπως μηδαμινό είναι και το επιτόκιο που η χώρα καταβάλει και για τα δάνεια από τον ESM (180 δισεκατομμύρια).

Θα πρέπει να τονιστεί ότι το γεγονός της καταβολής τόκων ύψους 111,44 εκατομμυρίων ευρώ από την Ελλάδα στην Αυστρία για τα διμερή δάνεια, αλλά και οι εισπράξεις της ΑΚΤ άλλων 190 εκατομμυρίων ευρώ σε τόκους από τα ελληνικά ομόλογα, ανατρέπει τελείως την καταστροφολογία που χρησιμοποίησε, στο πλαίσιο της ανθελληνικής προπαγάνδας του κατά τα προηγούμενα χρόνια, το ακροδεξιό εθνικιστικό Κόμμα των Ελευθέρων, το μεγαλύτερο της αυστριακής αντιπολίτευσης, για δήθεν "τεράστια μειονεκτήματα για τους Αυστριακούς φορολογούμενους από τις ενέργειες διάσωσης της Ελλάδας".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

13 Ιουλ 2017


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Πυκνώνουν τις τελευταίες ημέρες τα γερμανικά αλλά και τα γαλλικά δημοσιεύματα για το πόσα χρήματα κέρδισε η Γερμανία από την ελληνική κρίση. Η αρχή έγινε από την γερμανική εφημερίδα SüddeutscheZeitung και στη συνέχεια τη σκυτάλη πήρε η γαλλική Figaro.

Η SüddeutscheZeitung έκανε λόγο για καθαρό όφελος 1,34 δισ. ευρώ από δάνεια προς την Ελλάδα και αγορές ελληνικών ομολόγων εξετάζοντας συγκεκριμένους λογαριασμούς και αναφερόμενη σε αντίστοιχες πράξεις. Αλλά αναφέρεται και σε άλλα καθαρά κέρδη εκατοντάδων εκατομμυρίων, τα οποία σαφώς κατέληξαν, ως μη όφειλαν, στο γερμανικό ομοσπονδιακό δημόσιο ταμείο καθώς και σε κονδύλια που ενώ έπρεπε να αποδοθούν στην Ελλάδα αυτό ουδέποτε συνέβη.

Ο Figaroπάλι κάνει λόγο για περίπου 100 δις ευρώ – και η αναφορά δεν αποτελεί δική του μέτρηση αλλά εκτίμηση έγκυρων γερμανικών οικονομικών ινστιτούτων στην οποία η παρούσα στήλη έχει αναφερθεί ουκ ολίγες φορές στο παρελθόν. Αναφέρεται επίσης σε συμβάσεις που έγιναν προς όφελος γερμανικών εταιριών, όπως αυτή για τα δεκατέσσερα περιφερειακά αεροδρόμια – συμβάσεις που, αν δεν θέλουμε να κοροιδευόμαστε, στην ουσία επιβλήθηκαν πολιτικά από το Βερολίνο στην Ελλάδα στα πλαίσια της «διάσωσής» της.

Είναι κάτι το γεγονός ότι ο ευρωπαϊκός Τύπος αρχίζει πλέον, έστω και τόσο καθυστερημένα, να βλέπει πια αυτή τη σκοτεινή πλευρά της κρίσης, στην οποία όποιος αναφερόταν στο παρελθόν ήταν για το πυρ το εξώτερον…

Και αυτό συμβαίνει την ίδια στιγμή που το Βερολίνο έχει πλέον ανοικτά εκφράσει την επιθυμία του να ελέγξει, προς το εθνικό και μόνον συμφέρον του, το τι συμβαίνει στη θάλασσα, στην ποντοπόρο ναυτιλία. Και που για να το πετύχει χρησιμοποιεί το γνωστό τέχνασμα με το οποίο λειτουργεί όλη την τελευταία δεκαετία: βάζει μπροστά το ανδρείκελο που λέγεται Ε.Ε.

Σε αυτά τα πλαίσια, η Γερμανική /ευρωπαϊκή επίθεση στον ελληνικό στόλο, ο οποίος αντιπροσωπεύει περίπου το 50% του συνόλου του ευρωπαϊκού, είναι ήδη γεγονός. Οι πρώτες βολές είχαν έρθει εδώ και καιρό από τον υπουργό Σόιμπλε, ο οποίος επανειλημμένα έχει επιτεθεί ανοιχτά στην Ελλάδα για ζητήματα σχετικά με τη φορολογία του εφοπλισμού – επιθέσεις που διόλου τυχαίες είναι. Και, τώρα, μετά τη ρητορική, έχουμε πλέον εισέλθει στη φάση της θεσμικής επιθετικότητας.

Ενώ λοιπόν το Βερολίνο δεν έχει θάλασσα, η Γερμανία έχει και θάλασσα και εφοπλιστές και, σε αντίθεση με τους Ελληνες που είναι κυρίαρχοι στην Ευρώπη και στον κόσμο, το Βερολίνο τα έχει κάνει… θάλασσα στη θάλασσα με τους «εφοπλιστές» του. Ειδικά δε με τα δάνεια που τα έχουν αφειδώς και χωρίς περίσκεψη χορηγήσει οι γερμανικές τράπεζες οι οποίες επίσης έχουν σε αυτόν τον τομέα πολύ μεγάλες επισφάλειες.

Με τον κλάδο να καρκινοβατεί επικίνδυνα στη Γερμανία ενώ μεγαλουργεί στα ελληνικά χέρια, η επίθεση, που ουσιαστικά αφορά τον ελληνικό εφοπλισμό, είναι η «απάντηση» των… φίλων και εταίρων μας που, κατά τα λοιπά, μας… διασώζουν.

Επί της ουσίας, οδηγούν την ποντοπόρο ελληνική ναυτιλία προς έξοδο από την Ε.Ε.Όπως δήλωσε προ ημερών ο αρμόδιος θεσμικός παράγοντας πρόεδρος της Ε.Ε.Ε. Θεόδωρος Βενιάμης, «η Ε.Ε. προβαίνει σε ενέργειες που κλονίζουν την ασφάλεια δικαίου της ναυτιλιακής δραστηριότητας στην Ευρώπη», για να συμπληρώσει ότι «το ενδεχόμενο μετεγκατάστασης εκτός Ευρώπης, ή ίσως και εντός Ευρώπης αλλά εκτός Ε.Ε., φαίνεται να μην αποτελεί πια υποθετικό σενάριο».

Ο κεντρικός στόχος της υπό διαμόρφωση ευρωπαϊκής ναυτιλιακής πολιτικής δεν είναι άλλος από τον ελληνόκτητο στόλο. Και αυτό την ώρα που Βρυξέλλες και Βερολίνο… βοηθούν την Ελλάδα να ανακάμψει.

Αλλά εν προκειμένω δεν θα τους είναι εύκολο. Τα πλοία, ως γνωστόν, έχουν μηχανές και φεύγουν. Και το Λονδίνο είναι τόσο, μα τόσο κοντά…

Τουλάχιστον, αυτή τη «ναυμαχία» θα τη χάσουν.

Τη ζημιά που κάνουν όμως στην Ελλάδα, φυσικά, ούτε καν την σκέπτονται.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

11 Ιουλ 2017


Γράφει ο Δημήτρης Τσιμούρας

Κι ενώ η αδικία ξεχειλίζει από παντού, κι ενώ η φτώχεια και η εξαθλίωση έχουν εισχωρήσει βαθιά στην ελληνική κοινωνία, προκειμένου οι κυβερνώντες να εξασφαλίσουν κάποιους μήνες παράτασης, ως εντολοδόχοι και διαχειριστές των δανειστών, δεν διστάζουν μπροστά σε τίποτα.

Είναι προφανές ότι το νέο μνημόνιο που ψήφισαν θα λειτουργήσει ως καταλύτης επιτάχυνσης της πορείας κινεζοποίησης της ελληνικής κοινωνίας. Η αρπαγή των μικρών και μεσαίων περιουσιών -γιατί περί αρπαγής πρόκειται- είναι ο καθοριστικός παράγοντας για την ολοκλήρωση αυτής της πορείας.

Κι όμως, το θράσος και το ψέμα των αυτοαποκαλούμενων «αριστερών», να επιμένουν ότι τάχα στοχεύουν στα μεγάλα εισοδήματα, όχι μόνο ξεπερνά κάθε όριο κοινής λογικής, αλλά αποτελεί και μεγάλη πρόκληση και κοροϊδία για τα εκατομμύρια των Ελλήνων που στην κυριολεξία δεινοπαθούν.

Από την άλλη, το μαύρο δάκρυ που χύνουν οι μνημονιακοί που δεν είναι στην κυβέρνηση είναι ψεύτικο και επιχειρούν να εξαπατήσουν για μια ακόμη φορά τους ψηφοφόρους –όταν οι «προστάτες» ορίσουν εκλογές στο προτεκτοράτο- για την υφαρπαγή και πάλι της ψήφου. Εξ άλλου οι ίδιοι δήλωσαν ότι θα εφαρμόσουν ως κυβέρνηση και ό,τι δεν ψήφισαν ως… αντιπολίτευση!

Είναι γεγονός ότι με όλους τους παράγοντες που δημιουργούν χρέη προς το Δημόσιο –χωρίς προϋπόθεση εσόδων, όπως ο ΕΝΦΙΑ, τα λεγόμενα τεκμαρτά εισοδήματα κλπ- όλοι οι μνημονιακοί είναι σύμφωνοι, όπως επίσης και με τις κατασχέσεις και έχουν αναλάβει φυσικά όλες τις ανάλογες δεσμεύσεις με τα μνημόνια και τους νόμους που ψήφισαν!

Τώρα, και για τον πιο δύσπιστο –εάν θέλει να δει- είναι ορατή η άλλη άκρη του τούνελ. Αυτοί θα μας αφήσουν «ήσυχους», μόνο όταν καταφέρουν να αρπάξουν και το τελευταίο περιουσιακό μας στοιχείο, όταν καταφέρουν δηλαδή να κινεζοποιήσουν την ελληνική κοινωνία.

Τα στατιστικά στοιχεία, που δημοσιοποίησε για τη «δράση» της η λεγόμενη «Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων», όχι μόνο απλά τους διαψεύδουν σε σχέση με το κλίμα ευφορίας και προσδοκίας που καλλιεργούν, αλλά προκαλούν σοκ σ’ όλους εκείνους που προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα στη δίνη της μνημονιακής λαίλαπας.

Συγκεκριμένα
Πάνω από 4 εκατομμύρια οι οφειλέτες του Δημοσίου με το χρέος να ξεπερνά τα 93 δις ευρώ
Το 80% των οφειλετών χρωστά μόλις το 2% του συνολικού ποσού
Ενώ το 0,1% των φορολογούμενων ή 7296 οφειλέτες χρωστούν το 70% του συνολικού χρέους

Ενδεικτικά
Σελίδα 38 του απολογισμού του 2016 της «Ανεξάρτητης Αρχής». Πίνακας 2.1.7. Σύμφωνα με τον πίνακα, με την είσοδο του 2017, για τους οφειλέτες του δημοσίου προκύπτουν τα εξής:

α) Την 1/1/17 χρωστούσαν στο ελληνικό δημόσιο πάνω από 4 εκατ. 300 χιλ. φορολογούμενοι, ένα ποσό που αγγίζει τα 93 δις ευρώ.

β) Σχεδόν το 80% εξ αυτών, δηλαδή περίπου τα 3,5 εκατομμύρια, χρωστά μέχρι 2000 ευρώ, ένα συνολικό ποσό γύρω στο 1,8 δις ευρώ. Δηλαδή το 80% των φορολογουμένων χρωστά σχεδόν μόνο το 2% του συνολικού ποσού των ληξιπροθέσμων οφειλών προς το δημόσιο!

γ) Απ’ την άλλη άκρη του πίνακα προκύπτει ότι μόλις το 0,1% των φορολογούμενων ήτοι 7296 φορολογούμενοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο, που ξεπερνάει τα 72 δις ευρώ(!) και σε ποσοστό που πλησιάζει το 70% του συνολικού χρέους!

δ) Στους ενδιάμεσους του πίνακα που αντιπροσωπεύουν το 20% και που δεν ξεπερνούν τις 800 χιλ αναλογούν ληξιπρόθεσμες οφειλές περίπου 18 δις ευρώ.

Πίνακας 2.1.9 Σελίδα 40

Σελίδα 40 του απολογισμού του 2016 της «Ανεξάρτητης Αρχής». Πίνακας 2.1.9. Με απλή ανάγνωση προκύπτει ότι για τη χρονιά που μας πέρασε πάρθηκαν μέτρα αναγκαστικής είσπραξης για 1.602.835 φορολογούμενους, αριθμός υπερδιπλάσιος σε σχέση με τα αναγκαστικά μέτρα που πάρθηκαν για το 2015 που ήταν μόνο για… 746.707 φορολογούμενους που είχαν ληξιπρόθεσμα χρέη.

Τα χρέη αυξάνουν με ρυθμό 1,1 δις ευρώ το μήνα

Είναι ολοφάνερο λοιπόν προς τα πού κατευθύνεται η στόχευση και, για να μην υπάρχει η αμφιβολία, έρχεται η εγκύκλιος – εντολή της «Ανεξάρτητης αρχής» προς τις εφορίες και πολίτες που διευκρινίζει ότι στο στόχαστρο των κατασχέσεων μπαίνουν όλοι όσοι έχουν ληξιπρόθεσμα χρέη προς το δημόσιο από 500 ευρώ και πάνω, δηλαδή σίγουρα τα εκατομμύρια των μικροοφειλετών.

Ήδη, με το νέο μνημόνιο αυξάνουν οι φόροι, ενώ παράλληλα μειώνονται τα εισοδήματα. Αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να αυξηθεί δραματικά ήδη μεγάλος αριθμός των «οφειλετών» προς το δημόσιο, αφού όλο και λιγότεροι θα μπορούν να ανταποκριθούν στη φοροκαταιγίδα που μας έχουν επιβάλει.


Και ηλεκτρονικοί πλειστηριασμοί

Το όλο σκηνικό συμπληρώνεται με την δημοσίευση στην «Εφημερίδα της Κυβερνήσεως» του νόμου για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς που θα επιταχύνει ακόμη περισσότερο τις διαδικασίες και θα περιορίσει στο ελάχιστο τις δυνατότητες αντίδρασης των πολιτών για το συγκεκριμένο μείζον θέμα, ενώ προηγουμένως υπήρχε η δυνατότητα τέτοιων αντιδράσεων και μάλιστα έντονων.

Από την όλη κατάσταση, όπως περιγράφεται με βάση τα στοιχεία που οι ίδιοι δημοσιοποιούν, από πού λοιπόν προκύπτει ότι η στόχευση είναι στα μεγάλα εισοδήματα, όπως κατά κόρον ισχυρίζεται η κυβέρνηση και αναμασούν οι… «αριστεροί» που είναι στοιχημένοι πίσω της; Βέβαια, ένα ψέμα ακόμα! Τι κοστίζει μπροστά στα όσα μέχρι τώρα έχουν ειπωθεί;

Πίνακας 2.1.9 Σελίδα 40
Δημιουργούν ψεύτικες προσδοκίες

Κι ενώ όλοι τους, όσοι πίνουν νερό στο όνομα των δανειστών, αποσιωπούν το θέμα ουσιαστικά της αρπαγής των μικρών και μεσαίων περιουσιών, μεταφέρουν το «παιχνίδι» στο γήπεδο του χρέους προς τους δανειστές και στην αναμενόμενη πολυσυζητημένη ανάπτυξη... γαλέρας δημιουργώντας ψεύτικες προσδοκίες σ’ εκείνους που καθημερινά διευρύνουν τη φτώχεια τους και τους αρπάζουν τις περιουσίες.

Είναι αυτονόητο λοιπόν ότι πλέον η λύση είναι στα χέρια του λαού. Το δίλημμα που αντιμετωπίζει είναι σαφές: ή μένει παρατηρητής σε μια προδιαγραμμένη πορεία που τον οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε καθεστώς σύγχρονης δουλείας ή παίρνει τις τύχες στα χέρια του.

ΥΓ. Δεν έχει γίνει αναφορά στα χρέη προς τις τράπεζες. Από εκεί έχουμε ένα δεύτερο μέτωπο. Οι τράπεζες πουλούν τα χρέη των πολιτών στα funds ακόμη και στο 15% της αξίας τους και εκείνα παράλληλα με τους μηχανισμούς του δημοσίου έχουν αναλάβει δράση.


Πηγή Faretra


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

10 Ιουλ 2017


Μία ήπειρος των 500 εκ. ανθρώπων ομοσπονδιακά οργανωμένη και κυριαρχούμενη από τη Γερμανία: με ένα ισχυρό παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα και με πολλά αδύναμα εθνικά, με ένα δικό της ΔΝΤ και μία Παγκόσμια Τράπεζα, καθώς επίσης με αυστηρούς οργανισμούς και προδιαγραφές που θα θυμίζουν την Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.
"Η κατά τα λοιπά «δημοσιονομικά ενάρετη Γερμανία», η οποία υποτίθεται ότι μπήκε πριν από την Ελλάδα το 1999 στην Ευρωζώνη με δημόσιο χρέος στο όριο του 60% του ΑΕΠ, παραποίησε επίσης το πραγματικό δημόσιο χρέος της – αφού ποτέ δεν συμπεριέλαβε σε αυτό, όπως όφειλε μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών, το δημόσιο χρέος της τέως Ανατολικής Γερμανίας.
Ειδικότερα, μετά την επανένωση των δύο Γερμανιών στις 03.10.1990, η πρώην δυτική Γερμανία ανέλαβε τη διαχείριση ενός αντίστοιχου Υπερταμείου με αυτό της Ελλάδας, κάτω από την ονομασία «Treuhandanstalt» (καταπιστευματικό ίδρυμα) – το οποίο είχε στην ιδιοκτησία του τα περιουσιακά στοιχεία της πρώην Ανατολικής Γερμανίας (DDR).
Ο σκοπός του συγκεκριμένου ταμείου που ξεκίνησε η προτελευταία κυβέρνηση της DDR λίγο πριν την επανένωση, ήταν η αξιοποίηση των περιουσιακών στοιχείων της «περιοχής» – κάτι που δρομολογήθηκε από τον τότε υπουργό οικονομικών της Δυτικής Γερμανίας κ. T. Waigel, σε συνεργασία με τον τότε υπουργό εσωτερικών και σχεδιαστή της γερμανικής επανένωσης κ. Σόιμπλε. Αντί όμως να αξιοποιηθεί η δημόσια περιουσία, εκποιήθηκε σε εξευτελιστικές τιμές – με στόχο αφενός μεν να εξοφληθεί το κρατικό χρέος της Ανατολικής Γερμανίας, αφετέρου να προκληθεί ανάπτυξη με τη δημιουργία υποδομών που θα χρηματοδοτούνταν με τα υπόλοιπα έσοδα του ξεπουλήματος.
Η δημόσια περιουσία της DDR εκποιήθηκε κυρίως σε ιδιώτες και επιχειρηματίες της Δυτικής Γερμανίας, συχνά με τη καλυμμένη συμμετοχή πολιτικών που συμμετείχαν σε ένα όργιο διαφθοράς – ενώ συνολικά έκλεισαν ή ξεπουλήθηκαν πάνω από 12.000 κρατικές βιομηχανίες, αρκετές από τις οποίες ήταν κολοσσοί ακόμη και για τα γερμανικά δεδομένα.
Η ίδια διαδικασία ακολουθήθηκε με περίπου 25.000 μικρομεσαίες επιχειρήσεις (εμπορικά καταστήματα, εστιατόρια, ξενοδοχεία, φαρμακεία, κινηματογράφοι κλπ.), οι οποίες άλλαξαν χέρια σε απίστευτα χαμηλές τιμές – χωρίς ίχνος αλληλεγγύης ή οίκτου εκ μέρους του εμπνευστή της ληστείας κ. Σόιμπλε, παρά το ότι επρόκειτο ουσιαστικά για συμπολίτες του.           
Περαιτέρω, η κεντρική τράπεζα της πρώην Δυτικής Γερμανίας είχε υπολογίσει το  δημόσιο χρέος της DDR στα 344 δις μάρκα ή στα 172 δις € – ένα ποσόν που ισοδυναμούσε με το 83% του ΑΕΠ της. Από την άλλη πλευρά, η τελευταία υπουργός οικονομικών της DDR κυρία C. Luft το Φεβρουάριο του 1990, είχε υπολογίσει τη δημόσια περιουσία στα 600 δις μάρκα ή περί τα 300 δις €.
Μετά την ολοκλήρωση όμως του ξεπουλήματος εκ μέρους του «Υπερταμείου» του κ. Σόιμπλε, στα τέλη του 1994, σε λιγότερο δηλαδή από πέντε χρόνια μετά την επανένωση, δεν περίσσεψε ούτε ένα μάρκο για τη διεξαγωγή επενδύσεων στην περιοχή – αντίθετα, δημιουργήθηκε χρέος της τάξης των 200 δις μάρκων ή 100 δις €, πέραν αυτού της πρώην Ανατολικής Γερμανίας! Ως εκ τούτου η κατασκευή των υποδομών επιβάρυνε τους απλούς Πολίτες της Γερμανίας – οι οποίοι χρηματοδότησαν το πάρτι των ελίτ της χώρας τους με τους ειδικούς «φόρους αλληλεγγύης» που τους επιβλήθηκαν για πάρα πολλά χρόνια.
Ακολούθησαν βέβαια αμέτρητες δίκες στα γερμανικά δικαστήρια, εναντίον της προέδρου του Υπερταμείου κυρίας B. Breuel και των στελεχών του – για υπεξαίρεση χρημάτων, καθώς επίσης για κατάχρηση δημόσιας περιουσίας και δημοσίου χρήματος. Όλες αυτές οι δίκες όμως δεν οδήγησαν πουθενά – αφού η κυβέρνηση της ενωμένης πλέον Γερμανίας είχε φροντίσει προηγουμένως να ψηφίσει την ασυλία ολόκληρου του προσωπικού του Υπερταμείου.
Την ίδια περίπου εποχή ξεκίνησε η παραποίηση των στοιχείων του συνολικού γερμανικού χρέους με διάφορα τεχνάσματα, μπροστά στα οποία τα swaps της Ελλάδας ωχριούν – αρχικά μέσω ενός ειδικού ταμείου που διαδέχθηκε το προηγούμενο, με την ευρηματική ονομασία «Ταμείο εξόφλησης κληρονομικών βαρών» (Erblastentilgungsfond)!
Σε τελική ανάλυση πάντως η εξυγίανση της πρώην Ανατολικής Γερμανίας, από την οποία πλούτισαν οι δυτικές ελίτ όπως η ρωσική και λοιπή Ολιγαρχία από την πρώην Σοβιετική Ένωση,  κόστιζε περί τα 150 δις € για πάνω από δέκα χρόνια – ένα τεράστιο ποσόν που χρηματοδοτήθηκε αφενός μεν από τους απλούς Γερμανούς Πολίτες μέσω της αύξησης των φόρων και του περιορισμού του κοινωνικού κράτους, αφετέρου από τους εταίρους της Γερμανίας στην Ευρωζώνη και στην ΕΕ, μέσω των εξαγωγών της.
Εκτός αυτού η χώρα απέφυγε την πληρωμή των πολεμικών επανορθώσεων, όπως είχε συμφωνηθεί για την περίπτωση της επανένωσης της (άρθρο) – ζημιώνοντας μεταξύ άλλων την Ελλάδα με πάνω από 200 δις € που της οφείλει, ενώ η ελληνική απαίτηση είναι ένας από τους λόγους που τοποθετήθηκε η πατρίδα μας στο στόχαστρο της καγκελαρίου (Μ.Τ. με παρεμβάσεις)".
Η παραπάνω περιληπτική περιγραφή του τρόπου, με τον οποίο συμπεριφέρθηκε η δυτική Γερμανία του κ. Σόιμπλε στην ανατολική, δεν πρέπει να αφήνει καμία αμφιβολία στους Έλληνες, ακόμη και στους πλέον αισιόδοξους, σχετικά με το τι θα ακολουθήσει – αφού μία κυβέρνηση που λήστεψε με τέτοιον απαίσιο τρόπο τους δικούς της συμπατριώτες, ασφαλώς δεν θα έχει κανέναν ηθικό φραγμό, οίκτο, έλεος, δισταγμό, αλληλεγγύη ή οτιδήποτε άλλο με ξένους.

Πόσο μάλλον με τους Πολίτες μίας χώρας που υπενθύμισε στον πλανήτη το ναζιστικό και όχι μόνο παρελθόν της Γερμανίας – ότι πρόκειται δηλαδή για ένα αδίστακτο κράτος που είναι υπεύθυνο για δύο αιματηρούς παγκοσμίους πολέμους, κυρίως όμως για το μοναδικό στην ανθρώπινη ιστορία Ολοκαύτωμα.

Ανεξάρτητα λοιπόν με τις αναμφίβολα μεγάλες ευθύνες μας, όσον αφορά το κατάντημα της πατρίδας μας, οι οποίες είναι πρωτίστως πολιτικές και κοινωνικές, δευτερευόντως δε οικονομικές, απέναντι σε έναν κοινό για όλους μας και άκρως επικίνδυνο εχθρό πρέπει να είμαστε πάντοτε ενωμένοι – παύοντας να έχουμε ουτοπικές ελπίδες και ψευδαισθήσεις για το τι μας περιμένει.

Ακόμη περισσότερο, πρέπει να εξασφαλίσουμε συμμάχους – χωρίς τους οποίους δεν θα μπορέσουμε ποτέ να αντιμετωπίσουμε το «πρωσικό τέρας» που δυστυχώς εξέθρεψαν οι Η.Π.Α. (ανάλυση), για να οχυρωθούν απέναντι στη Σοβιετική Ένωση.

Όσο για τη δήθεν προτεσταντική εντιμότητα της Γερμανίας, το γεγονός ότι είναι η πρωταθλήτρια του μαύρου χρήματος, της απάτης και της φοροδιαφυγής, καθώς επίσης η πατρίδα των μεγαλύτερων διαφθορέων παγκοσμίως (ανάλυση), είναι αρκετό για να σβήσει κάθε αμφιβολία για τις πραγματικές προθέσεις της – εννοώντας πάντοτε την πρωσική της κυβέρνηση που εκτελεί με απόλυτη συνέπεια και πειθαρχία τις εντολές της βιομηχανικής ελίτ της χώρας, του βαθέως κράτους δηλαδή που την κυβερνάει απολυταρχικά από το παρασκήνιο.

Περαιτέρω, τονίζοντας ακόμη μία φορά πως τώρα θα ξεκινήσουν τα δύσκολα για την Ελλάδα, το γερμανικό όραμα για την Ευρώπη του μέλλοντος, κατακτημένη οικονομικά, είναι σαφέστατο – μία ήπειρος των 500 εκ. ανθρώπων που, έχοντας ανεξαρτητοποιηθεί από τις Η.Π.Α., θα κυριαρχείται από τη Γερμανία, ενώ θα διαθέτει μεγαλύτερη έκταση από αυτήν που διέθετε κάποτε η Αγία Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία του γερμανικού έθνους, με τις εξής ιδιαιτερότητες:

)  Ένα ισχυρό νόμισμα, το ευρώ, το οποίο όμως θα έχει στην αποκλειστική ιδιοκτησία του κυρίως το πρώην μπλοκ του μάρκου – ενώ τα υπόλοιπα κράτη που δεν θα μπορούν να εφαρμόσουν τις «γερμανικές νομισματικές προδιαγραφές» και την πολιτική λιτότητας, θα υιοθετούν σταδιακά τα δικά τους εθνικά νομίσματα, συνδεδεμένα όμως με το ευρώ με προκαθορισμένη ισοτιμία και διακυμάνσεις (άρθρο).

)  Μία πανίσχυρη κεντρική τράπεζα της νομισματικής ένωσης, εγκατεστημένη στη Φρανκφούρτη με Γερμανό φυσικά διοικητή – την ΕΚΤ δηλαδή, η οποία θα ανεξαρτητοποιηθεί από τη Fed και θα χαράσσει μία αυστηρή νομισματική πολιτική κατά τα γερμανικά πρότυπα, έτσι ώστε να στηρίζει το ευρώ ως παγκόσμιο αποθεματικό νόμισμα, στη θέση του δολαρίου.

(γ)  Ένα ευρωπαϊκό ΔΝΤ, τον ESM με το σημερινό Γερμανό διοικητή του, το οποίο θα εκδιώξει το αμερικανικό Ταμείο από την Ευρώπη (ανάλυση) – κάτι που προωθείται ήδη από την καγκελάριο, αφού βεβαιώθηκε πως κέρδισε τη μάχη της Γαλλίας. Το ευρωπαϊκό αυτό ΔΝΤ αφενός μεν θα λειτουργεί με κριτήριο τη ληστεία των χωρών της ΕΕ που θα υπερχρεώνονται, ως σύνδικός πτώχευσης δηλαδή όπως άλλωστε το ΔΝΤ, αφετέρου θα δραστηριοποιείται και στον υπόλοιπο πλανήτη – ανταγωνιζόμενο τις Η.Π.Α.

)  Μία πτωχευτική διαδικασία για τις χώρες της Ευρώπης, όπως αυτή που εφαρμόσθηκε στην DDR, την οποία θα δοκιμάσει πρώτα με το σύνηθες πειραματόζωο, με την Ελλάδα – έτσι ώστε να συμμετέχουν στη διαγραφή χρεών οι επενδυτές ομολόγων, η οποία (διαγραφή) φυσικά θα απαγορεύεται για τις χώρες που θα έχουν το ευρώ ως νόμισμα, επειδή διαφορετικά δεν θα μπορούσε να είναι ισχυρό και παγκόσμιο αποθεματικό.

(ε)  Όσον αφορά τη διάσωση τραπεζικών συστημάτων σε εποχές κρίσεων, για τις χώρες του ευρώ θα ισχύει το «Bailin» (διάσωση από τους μετόχους, ομολογιούχους και καταθέτες) ή/και η εξαγορά από άλλες τράπεζες όπως στην Ισπανία – ενώ για τις υπόλοιπες θα επιτρέπεται κατά περίπτωση το «Bail-out», κατά το πρόσφατο παράδειγμα της Ιταλίας που προορίζεται για τη δεύτερη ταχύτητα του ευρώ, με τη σαθρή αιτιολογία ότι οι δύο τράπεζες που χρεοκόπησαν δεν ήταν συστημικές!

(στ) Η γερμανική Ευρώπη θα χρειαστεί ασφαλώς μία Παγκόσμια Τράπεζα – όπου είναι πιθανόν να χρησιμοποιηθεί η ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων, ενδεχομένως σε συνεργασία με τη γερμανική KfW.

Επίλογος    

Ολοκληρώνοντας, φυσικά η Ευρώπη θα έχει τη δική της αμυντική πολιτική, με το δικό της στρατό, καθώς επίσης τα δικά της σύνορα – ενώ για την επίλυση του ενεργειακού της προβλήματος, το οποίο αποτελεί την Αχίλλειο πτέρνα της Γερμανίας, θα χρειαστεί ασφαλώς η Ελλάδα ως αποικία τόσο για τα δικά της ενεργειακά αποθέματα, όσο και για τη σημαντικότατη γεωπολιτική της θέση κοντά στη Μέση Ανατολή.

Σε αντίθεση τώρα με τις Η.Π.Α., η Ευρώπη σχεδιάζεται μεν να είναι ενωμένη, αλλά με την ομοσπονδιακή μορφή των δύο ταχυτήτων που αναφέραμε παραπάνω – έτσι ώστε αφενός μεν να είναι πιο ευέλικτη, αφετέρου να κυριαρχείται από μία φυλή, την Άρια. Μπορεί φυσικά να κάνουμε λάθος, επιτρέποντας στη φαντασία μας να καλπάζει και στους φόβους μας να υπερισχύουν, αλλά αυτά συμπεραίνουμε από την ιστορία και τις σύγχρονες εξελίξεις – χωρίς βέβαια να διεκδικούμε το αλάθητο.

Παρεξηγούμε ή/και κακολογούμε τη Γερμανία αναφέροντας όλα αυτά; Όχι, ασφαλώς όχι. Η κυβέρνηση της χώρας, εάν δεν κάνουμε λάθος, έχει τουλάχιστον ένα όραμα εθνικό, ευρωπαϊκό και παγκόσμιο, λειτουργώντας ενωμένη – ενώ εμείς δεν έχουμε καν κάποιο αντίστοιχο εθνικό, παραμένοντας διαιρεμένοι, ενδοτικοί και κινδυνεύοντας από πολλαπλούς εμφυλίους πολέμους: των κομμάτων μεταξύ τους, του ιδιωτικού τομέα εναντίον του δημοσίου, της μίας κοινωνικής ομάδας εναντίον της άλλης κοκ.

Επομένως είμαστε οι τελευταίοι που θα κατακρίναμε ένα κράτος που, μόλις 70 χρόνια μετά την ολοκληρωτική του καταστροφή, διεκδικεί ξανά την ηγεμονία του πλανήτη – έχοντας ίσως συνειδητοποιήσει πως οι Η.Π.Α. ευρίσκονται σε πορεία παρακμής και χωρίς να θέλει να επιτρέψει στην Κίνα να αναλάβει τα ηνία. Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι επικροτούμε τις προσπάθειες αυτές, μη γνωρίζοντας τους κινδύνους για την πατρίδα μας, αλλά το ότι προσπαθούμε να έχουμε μία όσο το δυνατόν περισσότερο αντικειμενική οπτική γωνία – είτε μας συμφέρει, είτε όχι.

Μοναδικός ίσως κίνδυνος για τη Γερμανία, εάν δεν συνειδητοποιήσουν οι Η.Π.Α. τις προθέσεις της, είναι αναμφίβολα η Ρωσία – η οποία αποτελούσε ανέκαθεν το αντίπαλο δέος της χώρας, καθώς επίσης τη βασική αιτία των παγκοσμίων πολέμων που διεξήγαγε.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου