Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Νοε 2017


Ένα από τα προσφιλή αποφθέγματα του Ουίνστον Τσόρτσιλ ήταν «ο διάβολος κρύβεται στις λεπτομέρειες». Αυτή η φράση μάλλον πρέπει να έχει «γεννηθεί» στα γραφεία ή στους διαδρόμους του Φόρεϊν Οφις, μια και το υπουργείο Εξωτερικών της Βρετανίας ξέρει πολλά και για τον διάβολο και για τις λεπτομέρειες εντός των οποίων μπορεί να κρυφτεί.

Τις ίδιες κρυψώνες του διαβόλου χρησιμοποιεί και το ελληνικό κράτος όποτε θέλει να ταλαιπωρήσει τους πολίτες, στους οποίους συμπεριφέρεται όπως κάθε σαδιστική εξουσιαστική μηχανή που επιδιώκει πάση θυσία να εξοντώσει τους φόρου υποτελείς σε αυτήν.

Τώρα οι «λεπτομέρειες» για τις οποίες έγινε λόγος προηγουμένως κατασκευάζονται για να αποκλείσουν πολλούς από το πολυδιαφημισμένο κοινωνικό μέρισμα. Ένα από τα κολπάκια του υπουργείου Οικονομικών για να μοιράσει χρήματα μόνο στα λόγια είναι, όπως συνήθως, μια φράση που ηχεί καλόβουλη ενώ στην πραγματικότητα κρύβει τις χειρότερες των προθέσεων: «Ευάλωτο νοικοκυριό».

Τα λίγα χρήματα που θα επιστρέψει ο κ. Τσίπρας σε εκείνους που ξεζούμισε και τους πήρε πολύ περισσότερα θα δοθούν στα «ευάλωτα νοικοκυριά». Πώς ορίζεται ένα νοικοκυριό τέτοιου είδους; «Το σύνολο των προσώπων που διαμένουν κάτω από την ίδια στέγη, συμπεριλαμβανομένων και των φιλοξενούμενων ατόμων».

Άρα, θα ληφθεί υπ' όψιν το εισόδημα του νοικοκυριού και όχι ενός εκάστου των μελών του, ανεξάρτητα αν ως μεμονωμένα πρόσωπα ανταποκρίνονται στα κριτήρια που έχουν τεθεί.

Αν η γιαγιά που παίρνει μια ισχνή σύνταξη του ΟΓΑ συγκατοικεί με την οικογένεια ενός εκ των τέκνων της, θα συνυπολογιστεί το εισόδημα του νοικοκυριού - και κατά πάσα πιθανότητα δεν θα πάρει τίποτα η χαμηλοσυνταξιούχος. Το ίδιο και οι άνεργοι φοιτητές που θα μένουν με τους γονείς τους κι ένα σωρό άλλοι πολίτες που θα διαπιστώσουν ότι ήταν φρούδες οι ελπίδες τους για το κοινωνικό μέρισμα.

Άλλες διαβολεμένες «λεπτομέρειες» θα είναι τα περιουσιακά και τα εισοδηματικά κριτήρια αλλά και ο σύνθετος, δαιδαλώδης τρόπος με τον οποίον θα γίνονται οι αιτήσεις.

Τόσα λόγια, τόση ταλαιπωρία και τόσες φανφάρες για το τίποτα...

"Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Οι δικαιούχοι του κοινωνικού μερίσματος του 2017 θα μπορέσουν να κάνουν αίτηση μέσω της ειδικής πλατφόρμας, προκειμένου να λάβουν το μέρισμα.

Τις επόμενες ημέρες αναμένεται να ανοίξει η ειδική πλατφόρμα για να υποβάλουν οι δικαιούχοι τις αιτήσεις τους για το κοινωνικό μέρισμα του 2017.

Τα νοικοκυριά - δικαιούχοι του κοινωνικού μερίσματος ανέρχονται σε 1.459.834.

Πώς υποβάλλεται η αίτηση

Στην ηλεκτρονική διεύθυνση www.koinonikomerisma.gr, η οποία θα ενεργοποιηθεί μέσα στις επόμενες ημέρες, οι ενδιαφερόμενοι πολίτες θα συμπληρώνουν ηλεκτρονικά την αίτησή τους.

Για την υποβολή αίτησης χρειάζονται ο ΑΜΚΑ, ο αριθμός του κινητού, το email και το ΙBAN.

Αφού συμπληρωθούν τα παραπάνω στοιχεία, όλα τα υπόλοιπα συμπληρώνονται αυτόματα από το σύστημα. Σημειώνεται ότι και το τεκμαρτό εισόδημα το οποίο λαμβάνεται υπόψη στα εισοδηματικά κριτήρια συμπληρώνεται αυτόματα από το σύστημα.

Οι φιλοξενούμενοι θα πρέπει να μπουν στην ίδια πλατφόρμα και να δηλώσουν το φορολογητέο εισόδημά τους ώστε να υπολογιστεί το σύνολο του εισοδήματος του νοικοκυριού.

Τα χρήματα του κοινωνικού μερίσματος για το 2017 αναμένεται να δοθούν μέχρι τα μέσα Δεκεμβρίου.

Οι δικαιούχοι πρέπει να είναι νόμιμοι μόνιμοι κάτοικοι της ελληνικής επικράτειας κατά την τελευταία πενταετία, να είναι τουλάχιστον μία φορά ασφαλισμένοι σε φορέα κύριας ασφάλισης για διάστημα μεγαλύτερο του ενός μηνός και να έχουν υποβάλει δήλωση για το φορολογικό έτος 2016.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Νοε 2017


Ο νέος προϋπολογισμός προβλέπει τόσο μεγάλες φορολογικές επιβαρύνσεις που ουσιαστικά βγάζει την πραγματική οικονομία από τη συζήτηση για την ανάπτυξη. Όλα είναι φόροι...

Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Στα ανέμελα χρόνια, τα κομμάτια των δημοσιογράφων για την κατάθεση του προϋπολογισμού ήταν γραμμένα από την περσινή χρονιά.

Ναι, δεν υπήρχε περίπτωση να γράψεις κάτι διαφορετικό. Τα χρήματα για την Άμυνα ήταν πάντα πολλά και για την Παιδεία ελάχιστα. Η δαπάνη για τις συντάξεις εθεωρείτο προκλητικά χαμηλή, ομοίως και η διάθεση κονδυλίων για έργα και πρόνοια. Στην πραγματικότητα ο προϋπολογισμός, δηλαδή εκείνοι οι τόμοι που κουβαλούσε περιχαρής ο υπουργός Οικονομικών, δεν σεβόταν ούτε το χαρτί πάνω στο οποίο τυπωνόταν. Ήταν εξ αρχής ελλειμματικός με ασύδοτες δαπάνες, ενώ η υστέρηση στα έσοδα, λόγω φοροδιαφυγής, καλύπτονταν με δανεισμό.
Ανέβαινε ο υπουργός στο βήμα και έλεγε ότι στόχος της κυβέρνησης είναι η μείωση του πληθωρισμού. Ευτυχία που, αν και δεν την εκτιμήσαμε στην ώρα της, την απολαύσαμε δεόντως. Την άλλη μέρα οι μισές εφημερίδες έγραφαν ότι ο προϋπολογισμός οδηγεί στην ανάπτυξη και οι άλλες μισές επισήμαιναν την απουσία αναπτυξιακού πρόσημου. Τα ίδια έγραφαν και μετά την ψήφιση. Γραφικότητες. Πάνε οκτώ χρόνια από τότε που κατατίθενται (σχεδόν) πραγματικοί προϋπολογισμοί.

Ο Ευκλείδης Τσακαλώτος καταθέτει τον προϋπολογισμό του 2018. Με νέους φόρους, νέες περικοπές και ανεδαφικές προσδοκίες για την πορεία των εσόδων. Το 2017 η υστέρηση εσόδων προσέγγισε το 1 δισ. ευρώ και οι περικοπές δαπανών (μαζί με την αθέτηση υποχρεώσεων) έφτασαν τα 3 δισ. ευρώ. Έτσι βγάζω και εγώ υπερπλεόνασμα. Αντιθέτως, όλα εκείνα που έλεγε η κυβέρνηση για έσοδα από την πάταξη της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου, μπήκαν στη λίστα με τα ανέκδοτα των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Το 2018 έρχεται με νέες φορολογικές επιβαρύνσεις, και πρόβλεψη για ανάπτυξη 1,6%, η οποία δεν αποκλείεται να καταγραφεί αν προχωρήσουν δυναμικά οι ιδιωτικοποιήσεις. Όμως υπάρχει ένα βασικό πρόβλημα: το μείγμα της οικονομικής πολιτικής.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, σε μεγαλύτερο βαθμό από τις προηγούμενες, στηρίζει την εκτέλεση του προϋπολογισμού πρωτίστως στη φορολόγηση και δευτερευόντως στην περικοπή δαπανών. Αν, ας πούμε, ο προϋπολογισμός Χαρδούβελη προέβλεπε ότι η βελτίωση των μεγεθών θα έρθει κατά 60% από την περικοπή δαπανών και κατά 40% από τη φορολόγηση, ο αντίστοιχος συσχετισμός στον προϋπολογισμό του Τσακαλώτου ανεβάζει τη φορολόγηση περίπου στο 90%.

Η κυβέρνηση φέρνει στη Βουλή έναν προϋπολογισμό που έχει απαντήσεις για τα έσοδα, αλλά δεν πείθει στο αναπτυξιακό του σκέλος. Όταν η μεσαία τάξη στραγγαλίζεται από τους φόρους, ποιος θα μείνει για να υπηρετήσει το σενάριο της ανάπτυξης; Ενδεχομένως, αν οι αποκρατικοποιήσεις προχωρήσουν όπως προβλέπει το σχέδιο, ο δείκτης της ανάπτυξης να κουνηθεί προς το σημείο-στόχο. Εκδηλώνεται άλλωστε και το φαινόμενο του ελατηρίου: όταν κάτι συμπιέζεται τόσο πολύ, η αντίδραση του είναι αντανακλαστική.

Αν δεν συμβεί κάποια σημαντική ανατροπή στην εξέλιξη των μεγεθών και αν δεν χρειαστεί να πέσει ο κόφτης στις δαπάνες, το 2018 θα είναι ακριβώς όπως η χρονιά που φεύγει. Με τους φόρους να βάζουν δόντια στον λαιμό όσων μπορούν, ακόμα, να πληρώσουν και την επιχειρηματικότητα να αναζητεί οδούς διαφυγής. Και σε ένα χρόνο από σήμερα θα βγει ο Αλέξης Τσίπρας μπροστά στο τζάκι να μοιράσει πλεόνασμα. Το σχέδιο εξελίσσεται μια χαρά.

Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η Ρωσία και η Κίνα προσβλέπουν στην ηγεμονία της Ευρασίας, όπου η Ευρώπη αποτελεί το μεγάλο ερωτηματικό – ενώ οι Η.Π.Α. της ηπείρου τους, καθώς επίσης ενός μεγάλου μέρους της Αφρικής, με συμμάχους την Ιαπωνία, την Αυστραλία, την Ινδία και τη Μ. Βρετανία.

Η οικονομία έχει αναδειχθεί σε έναν πολύ σημαντικό γεωπολιτικό παράγοντα, γεγονός που σημαίνει ότι, πρέπει να λαμβάνεται πολύ σοβαρά υπ’ όψιν – ενώ ο στρατιωτικός εξοπλισμός και οι πόλεμοι κοστίζουν πάρα πολύ. Στα πλαίσια αυτά, ξεκινώντας από τις Η.Π.Α., οι στατιστικές τεκμηριώνουν πως οκτώ χρόνια μετά την τελευταία ύφεση, το ΑΕΠ αυξάνεται με έναν μέσο ετήσιο ρυθμό της τάξης του 2% – ενώ η διάθεση των καταναλωτών είναι πολύ θετική. Εν τούτοις, η εικόνα του λιανικού εμπορίου είναι κάτι περισσότερο από απογοητευτική – παρά το ότι οι συνθήκες θα έπρεπε να είναι παραδεισένιες, με δεδομένο το ότι η κατανάλωση αφορά σχεδόν το 70% του αμερικανικού ΑΕΠ.
Ειδικότερα, διαπιστώνεται ένα μαζικό κλείσιμο καταστημάτων, το οποίο χαρακτηρίζεται ως «αποκάλυψη κάτω από έναν καταγάλανο ουρανό» – ενώ περιγράφεται με τους αριθμούς 6.800 και 3.000, σύμφωνα με τους οποίους στους πρώτους εννέα μήνες του 2017 έκλεισαν 6.800 καταστήματα, ενώ άνοιξαν 3.000 καινούργια (πηγή). Σε τελική ανάλυση λοιπόν χάθηκαν 3.800 καταστήματα, σε μία εποχή που το λιανικό εμπόριο θα έπρεπε να ανθεί – κάτι που συμβαίνει συνεχώς τα τελευταία τρία χρόνια.
Από τη μία πλευρά βέβαια υπάρχει εξήγηση, αφού αυξάνεται διαχρονικά το εμπόριο μέσω του διαδικτύου (on line πωλήσεις) – όπου κυριαρχεί η Amazon. Η δεύτερη ερμηνεία του φαινομένου είναι η υπερχρέωση των καταστημάτων λιανικής – τα οποία, μετά τη χρηματοπιστωτική κρίση, αποτέλεσαν τον αγαπημένο στόχο των μοχλευμένων εξαγορών (Leveraged Buyouts), όπου ο αγοραστής χρηματοδοτεί την εξαγορά με δάνεια που μετά επιβαρύνουν τον Ισολογισμό της επιχείρησης.
Ως εκ τούτου πολλές αλυσίδες λιανικής δυσκολεύονται να αναχρηματοδοτήσουν τα ληξιπρόθεσμα δάνεια τους, ενώ οι πιστωτές που δραστηριοποιούνται στην αγορά των ομολόγων «σκουπιδιών» (Junk Bonds) δεν είναι πρόθυμοι να αντικαταστήσουν τα ομόλογα που λήγουν –αφενός μεν λόγω της ανόδου της Amazon, αφετέρου επειδή ο τζίρος και τα κέρδη τους συρρικνώνονται. Επομένως όλο και περισσότερες αλυσίδες πτωχεύουν, προβλέποντας πως η τάση θα επιταχυνθεί όταν η Fed συνεχίσει να αυξάνει τα βασικά της επιτόκια – κάτι που θα προκαλέσει την αύξηση της ανεργίας, με επώδυνες συνέπειες για τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα, αφού ως πωλήτριες και πωλητές απασχολούνται 8.000.000 άτομα στις Η.Π.Α., με μέσο ετήσιο μισθό τα 21.500 $.
Το δεύτερο μεγάλο πρόβλημα είναι η συνεχιζόμενη αύξηση των χρεών των νοικοκυριών, μετά την υποχώρηση τους κατά την κρίση – αφού έχουν υπερβεί πλέον τα 12 τρις $ (γράφημα). Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το διπλασιασμό των δημοσίων χρεών της υπερδύναμης σε απόλυτο μέγεθος (από τα 10 τρις $ το 2008 στα 20 τρις $ σήμερα), με τον τετραπλασιασμό του Ισολογισμού της Fed, καθώς επίσης με το ότι σχεδόν 100 εκ. ενήλικα άτομα δεν εμφανίζονται στις στατιστικές ανεργίας (ανάλυση), δεν ταιριάζει με τις ανακοινώσεις περί οικονομικής ευρωστίας της – με τις οποίες οφείλει να είναι πολύ επιφυλακτικός κανείς.
Επόμενο πρόβλημα είναι το ότι γενικότερα στη Δύση, η οποία καθορίζεται αφενός μεν από τις Η.Π.Α., αφετέρου από την Ιαπωνία και τη Γερμανία ως ηγέτιδα της ΕΕ, ακολουθούμενες από τη Μ. Βρετανία, τη Γαλλία, τον Καναδά και την Αυστραλία, το οικονομικό σύστημα φαίνεται να ωφελεί μία συνεχώς μειούμενη αλλά ισχυροποιούμενη μειοψηφία – η οποία έχει ουσιαστικά τη διαχείριση και τον έλεγχο της πολιτικής.
Αναλυτικότερα οι τοπικές επιχειρήσεις και η πραγματική οικονομία αντικαταστάθηκαν από τις πολυεθνικές, καθώς επίσης από το χρηματοπιστωτικό σύστημα – όπου παρέχονται μεγάλες ελαφρύνσεις όσον αφορά την πληρωμή φόρων, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης των φορολογικών παραδείσων. Εν προκειμένω το σύστημα του χρέους, το δολάριο, η Fed και η στρατιωτική ηγεμονία (Η.Π.Α., ΝΑΤΟ), διαδραματίζουν έναν πολύ σημαντικό ρόλο – όπως επίσης το ΔΝΤ, η Παγκόσμια Τράπεζα κοκ.
Όσον αφορά τη μαζική εκτύπωση χρημάτων από τις κεντρικές τράπεζες, είχε στόχο τη διατήρηση αυτού του συστήματος των ελίτ, των μεγάλων τραπεζών και των πολυεθνικών γιγάντων στην κορυφή – επίσης των δολαρίων χωρίς αντίκρισμα (Fiat money), στη θέση τους ως παγκόσμιο αποθεματικό και συναλλακτικό νόμισμα. Με απλά λόγια, εάν μία χώρα θέλει να πουλήσει κάτι σε κάποια άλλη, οφείλει να χρησιμοποιεί δολάρια – όπου, σύμφωνα με τον αμερικανικό νόμο, κάθε δολάριο πρέπει να εκκαθαρίζεται από την τράπεζα της Νέας Υόρκης.
Το γεγονός αυτό σημαίνει πως αυτόματα η συγκεκριμένη συναλλαγή υπάγεται στο δίκαιο των Η.Π.Α. – ενώ, εάν παρακαμφθεί, όπως στην περίπτωση του Ιράν που δεν ήθελε να πουλάει πετρέλαιο σε δολάρια, τότε απομονώνεται από το σύστημα, οπότε από το παγκόσμιο Εμπόριο. Ο αποκλεισμός αυτός στοίχισε στο Ιράν την υποτίμηση του νομίσματος του κατά 50% (πηγή) – όπως στη Ρωσία, όταν της επιβλήθηκαν κυρώσεις. Το τι συνέβη πάντως με το Ιράκ και με τη Λιβύη, όταν ανακοίνωσαν την πρόθεση τους να διεξάγουν συναλλαγές με ευρώ, είναι σε όλους γνωστό.
Εν τούτοις όλα αυτά αλλάζουν σταδιακά, αφού από κοινού η Ρωσία, η Κίνα και το Ιράν επιθυμούν να ανεξαρτητοποιηθούν από το δυτικό σύστημα – έχοντας ανακοινώσει μεταξύ τους συναλλαγές στα δικά τους νομίσματα, ιδρύοντας εναλλακτικούς οργανισμούς στο ΔΝΤ και στην Παγκόσμια Τράπεζα, δημιουργώντας το δικό τους Swift κοκ.
Τέταρτο και τελευταίο πρόβλημα είναι η συνεχώς μειούμενη βιομηχανική παραγωγή της Δύσης, η οποία μεταφέρθηκε σταδιακά στην Ανατολική Ευρώπη και στην Ασία – λόγω του χαμηλού εργατικού κόστους, του τεχνητά υποτιμημένου κινεζικού νομίσματος, της παγκοσμιοποίησης κλπ. Η διαδικασία αυτή οδήγησε εν πρώτοις στην αύξηση του δυτικού πλούτου, με κριτήριο την αγοραστική δύναμη των ανθρώπων – επειδή οι εισαγωγές γίνονταν όλο και πιο φθηνές, με τον πληθωρισμό να διατηρείται χαμηλός παρά το αθρόο τύπωμα νέων χρημάτων. Η κατάσταση αυτή όμως έχει ημερομηνία λήξης – η οποία δεν θα αργήσει πολύ, ενώ θα δρομολογήσει μία επώδυνη μείωση του βιοτικού μας επιπέδου.
Η Κίνα
Από την άλλη πλευρά τώρα, η Κίνα πέτυχε μία κατακόρυφη αύξηση των εξαγωγών της, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την άνοδο των πλεονασμάτων και των συναλλαγματικών της αποθεμάτων σε δολάρια – κάτι που στήριξε μεν το αμερικανικό νόμισμα, αλλά αύξησε την εξάρτηση των Η.Π.Α., αφού με τα αποθέματα αυτά αγόραζε ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου, μετατρεπόμενη στο μεγαλύτερο δανειστή της υπερδύναμης μαζί με την Ιαπωνία.
Θυσιάστηκαν λοιπόν ορισμένες γενιές στην Κίνα για να μπορέσει να αναπτυχθεί, αλλά σήμερα ευρίσκεται σε μία πολύ πλεονεκτική θέση – έχοντας πλέον τη δυνατότητα να ανεξαρτητοποιηθεί από το δυτικό σύστημα του χρέους και το δολάριο. Ειδικότερα, το κατά κεφαλήν εισόδημα αυξήθηκε από 200 $ το 1990 στα 5.000 $ το 2010, δημιουργήθηκε μία μεγάλη μεσαία τάξη, το ποσοστό φτώχειας μειώθηκε από 88% στο 6,5%, πάνω από 500 εκ. άνθρωποι δεν αντιμετωπίζουν πια συνθήκες ακραίας φτώχειας κοκ.
Εάν δε η άνοδος της αγοραστικής δύναμης της Κίνας (ΡΡΡ) συνοδευτεί από την πτώση της στη Δύση, ως αποτέλεσμα του προβλεπόμενου πληθωρισμού λόγω των νέων χρημάτων που τυπώθηκαν, της ανόδου των τιμών των εισαγομένων προϊόντων, τυχόν αύξησης των τιμών της ενέργειας κοκ., τότε η σύγκριση μεταξύ των δυο αυτών περιοχών του πλανήτη θα διαφοροποιηθεί ξαφνικά και σε μεγάλο βαθμό – σημειώνοντας πως σε όρους αγοραστικής δύναμης το ΑΕΠ της Κίνας είναι ήδη υψηλότερο από αυτό των Η.Π.Α.
Οφείλει να σημειωθεί εδώ η διευκόλυνση των απ’ ευθείας αποστολών προϊόντων από την Κίνα στον υπόλοιπο πλανήτη μέσω του διαδικτύου εκ μέρους της κυβέρνησης της, η οποία τις επιδοτεί για να μην επιβαρύνονται οι επιχειρήσεις με τα ταχυδρομικά έξοδα – με αποτέλεσμα να υπολογίζεται πως έως το 2020 η χώρα θα αποκτήσει το 60% του παγκοσμίου ηλεκτρονικού εμπορίου (πηγή). Επίσης πως η κορυφαία της εταιρεία, η ALIBABA, επεξεργάσθηκε 812.000.000 παραγγελίες εντός μόλις 24 ωρών, ενώ η υπηρεσία πληρωμών ALIPAY διαχειρίσθηκε 1,5 δις συναλλαγές την ίδια ημέρα – άρα τον απίστευτα μεγάλο αριθμό των 256.000 συναλλαγών ανά δευτερόλεπτο!
Περαιτέρω, η Κίνα επιδιώκει να κατακτήσει την πρώτη θέση στην τρίτη βιομηχανική επανάσταση, επενδύοντας τεράστια ποσά στην αυτοματοποίηση, καθώς επίσης στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας – επειδή η άνοδος των μισθών των εργαζομένων της στην κλασική βιομηχανία ασκεί ήδη πιέσεις στην οικονομική της ανάπτυξη, την οποία σχεδιάζει να στηρίξει με την εσωτερική της κατανάλωση πλέον.
Ταυτόχρονα, με το «νέο δρόμο του μεταξιού» (φωτογραφία), ο οποίος αποτελεί τη μεγαλύτερη υλοποίηση υποδομών που συνέβη ποτέ στον πλανήτη, συνδέοντας την με την υπόλοιπη Ευρασία, σχεδιάζει την άνοδο των εξαγωγών της στη συγκεκριμένη περιοχή – πάντοτε με προσανατολισμό την παραγωγή και λιγότερο τις υπηρεσίες. Όσον αφορά τη συνεργασία της με τη Ρωσία, το μερίδιο των εθνικών νομισμάτων στις πληρωμές των εξαγωγών των ρωσικών προϊόντων το 2016 ανήλθε στο 13%, ενώ στις εισαγωγές στο 16%, παρακάμπτοντας το δολάριο – ενώ, παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Κίνα, όσον αφορά τη ραγδαία άνοδο των συνολικών χρεών της, φαίνεται να είναι σε θέση να τα ελέγξει.

Η Ρωσία
Όπως έχουμε ήδη αναλύσει η Ρωσία, μετά τις κυρώσεις που της επιβλήθηκαν από τη Δύση το 2014 στην ενέργεια, στον τραπεζικό κλάδο και στη στρατιωτική της βιομηχανία, συνοδευόμενες από τις επιθέσεις στο νόμισμα της, επέλεξε να απαντήσει με ανάλογο τρόπο – με κυρώσεις δηλαδή προς όφελος της πραγματικής της οικονομίας, όπως ήταν η απαγόρευση εισαγωγών αγροτικών προϊόντων.
Έτσι κατάφερε να αναπτύξει σημαντικά την πραγματική της οικονομία, ιδιαίτερα στον πρωτογενή τομέα (ανάλυση) – με αποτέλεσμα η συμμετοχή του πετρελαίου και του φυσικού αερίου στα έσοδα του προϋπολογισμού της να μειωθεί στο 39% από 51,3% το 2014(πηγή), ενώ αναμένεται να περιοριστεί κάτω από το 35% το 2010. Ειδικά σε σχέση με τη γεωργία, την οποία υποτιμούμε ανόητα στην Ελλάδα, η ρωσική κυβέρνηση δήλωσε τα εξής:
«Η Ρωσία είναι ηγετική δύναμη στον πλανήτη, όσον αφορά τις εξαγωγές σιτηρών, φυτικών ελαίων, ψαριών και ορισμένων άλλων τροφίμων. Περιμένουμε να εξελιχθεί στο μεγαλύτερο προμηθευτή της περιοχής Ασίας-Ειρηνικού, στα οργανικά καθαρά προϊόντα» (πηγή).
Αυτό που καθιστά όμως τη χώρα σημαντική σε παγκόσμιο επίπεδο είναι η στρατιωτική της ισχύ, σε συνδυασμό με την εμπνευσμένη γεωπολιτική της στρατηγική – όπως φάνηκε στον πόλεμο της Συρίας, μέσω του οποίου κατάφερε να συμμετέχει ευρύτερα στον έλεγχο της Μέσης Ανατολής, μαζί με την Κίνα και το Ιράν.
Το μεγάλο όπλο της βέβαια δεν είναι ο στρατός και η πυρηνική της δύναμη, κυρίως επειδή φαίνεται αποφασισμένη να τη χρησιμοποιήσει εάν υπάρξει ανάγκη (πιστεύουμε πως θα συνέβαινε κάτι τέτοιο εάν είχε εκλεγεί η κυρία Clinton, με πρόσχημα την ουκρανική κρίση), αλλά η ενέργεια – όπως των Η.Π.Α. το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε συνδυασμό με το δολάριο και της Κίνας η παραγωγική της μηχανή. Ο στρατός και τα πυρηνικά αποτελούν το μέσο προστασίας των βασικών οικονομικών όπλων της εκάστοτε ηγετικής δύναμης – τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.
Σε κάθε περίπτωση, η επιτυχημένη απελευθέρωση της Συρίας από την ISIS κατά σχεδόν 95% είναι το αποτέλεσμα των ειρηνευτικών συνομιλιών της Αστάνα, μεταξύ της Ρωσίας, της Συρίας, της Τουρκίας και του Ιράν – όχι αυτών στη Γενεύη, όπου οι Η.Π.Α. διατύπωσαν κάποιες υποσχέσεις, οι οποίες δεν πραγματοποιήθηκαν. Ακόμη καλύτερα, η συνεργασία της Χεζμπολάχ, του Ιράν, του Ιράκ και της Ρωσίας, παρά την αμερικανική βοήθεια προς τη Σαουδική Αραβία, ήταν αυτή που απελευθέρωσε τελικά τη Συρία και το Ιράκ από την ISIS – μεταξύ άλλων με την τοποθέτηση των S-400 που άλλαξαν τις συνθήκες στην περιοχή.
Είναι εμφανής δε η απροθυμία του προέδρου Trump να ξεκινήσει μία σύγκρουση στη Μέση Ανατολή – γεγονός που αφήνει ουσιαστικά ακάλυπτη τόσο τη Σαουδική Αραβία, όσο και το Ισραήλ, αυξάνοντας την επιρροή του Ιράν. Όσον αφορά τη Ρωσία, η επίσκεψη του βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας, καθώς επίσης οι τέσσερις συναντήσεις μεταξύ του Ρώσου προέδρου και του πρωθυπουργού του Ισραήλ (πηγή), τεκμηριώνουν τη σημασία της στη Μέση Ανατολή – ενώ όσο περισσότερο η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ πιέζουν για πόλεμο εναντίον του Ιράν, το οποίο επέλεξε από την αρχή τους σωστούς συμμάχους, τόσο πιο πολύ θα απομονώνονται.
Η Ιαπωνία
Στην τρίτη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, στην Ιαπωνία, ο πρωθυπουργός της μετά την επανεκλογή του θέλει να αλλάξει το μεταπολεμικό πασιφιστικό σύνταγμα της χώρας του, στηριζόμενος από το 80% των βουλευτών – κάτι που δεν σημαίνει βέβαια πως θα εξελιχθεί σε μία ισχυρή στρατιωτική δύναμη, αλλά ότι θα αρχίσει να επενδύει αρκετά χρήματα στην άμυνα της, εμπιστευόμενη λιγότερο την προστασία των Η.Π.Α. και θέλοντας να είναι καλύτερα οχυρωμένη απέναντι στην Κίνα. Οφείλουμε να σημειώσουμε εδώ πως παρά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ιαπωνία, συνεχίζει να είναι μία ισχυρότατη εξαγωγική και τεχνολογική δύναμη, σαν τη Γερμανία – έχοντας όμως τα ίδια προβλήματα με τη Γερμανία, όπως είναι η έλλειψη ενέργειας και η στρατιωτική αδυναμία.
Σύμφωνα με το σημερινό Σύνταγμα της τώρα, ο ιαπωνικός στρατός επιτρέπεται τότε μόνο να πολεμήσει, όταν αντιμετωπίσει την επίθεση μίας εχθρικής δύναμης στο εσωτερικό της χώρας. Για παράδειγμα, απαγορεύεται να καταστρέψει προληπτικά μία βάση πυραύλων στη Β. Κορέα – κάτι που ο νέος πρωθυπουργός, ο οποίος θεωρείται εθνικιστής, θέλει να αλλάξει, εκμεταλλευόμενος τη στάση της Β. Κορέας. Η αλλαγή αυτή φαίνεται να υποστηρίζεται από τις Η.Π.Α., οι οποίες θεωρούν τη χώρα απαραίτητη όσον αφορά την κινεζική απειλή – ενώ η Ιαπωνία αποτελεί το δεύτερο μεγαλύτερο δανειστή της υπερδύναμης, στο ίδιο σχεδόν επίπεδο με την Κίνα.
Ο πραγματικός στόχος βέβαια της εξωτερικής πολιτικής της Ιαπωνίας είναι ο περιορισμός της επιρροής της Κίνας στην Ασία – όπου οι φιλοδοξίες του προέδρου Xi μπορεί να αφήνουν αδιάφορους τους Ευρωπαίους, με εξαίρεση τη Γερμανία, αλλά όχι τη γειτονική της χώρα. Εκτός αυτού η Κίνα απαιτεί νησιά, τα οποία ανήκουν επίσημα στην Ιαπωνία – ενώ η Ιαπωνία χωρίς τη στήριξη των Η.Π.Α. δεν είναι σε θέση ούτε να προστατεύσει αυτά τα νησιά, ούτε να αντιμετωπίσει τις ηγεμονικές βλέψεις της Κίνας.
Γενικότερα πάντως το τέλος της εποχής του πασιφισμού της Ιαπωνίας έχει στόχο να την μετατρέψει σε έναν πλήρη στρατιωτικό σύμμαχο των Η.Π.Α. στην Ασία, ενδεχομένως μαζί με την Αυστραλία και την Ινδία – όπου όμως η Αυστραλία εκτός από τα μεγάλα οικονομικά προβλήματα που αντιμετωπίζει, τα οποία εντείνονται από τα αυξημένα εξοπλιστικά της προγράμματα, είναι άμεσα εξαρτημένη εξαγωγικά από την Κίνα.
Ο στρατηγικός διάλογος που προβλέπεται μεταξύ της Ιαπωνίας, των Η.Π.Α., της Ινδίας και της Αυστραλίας έχει στόχο την προστασία του θαλασσίου διαδρόμου από την Ασία μέσω της Μέσης Ανατολής στην Αφρική – με απώτερο σκοπό την προώθηση του ελευθέρου εμπορίου, κυρίως όμως τη δημιουργία ενός αντίπαλου δέους στο «νέο δρόμο του μεταξιού» της Κίνας. Ο πρωθυπουργός της Ιαπωνίας έχει δημοσιεύσει το γεωπολιτικό του όραμα ήδη πριν από πέντε χρόνια – όπου φαίνεται ο εθνικισμός του, καθώς επίσης το ότι στην εξωτερική πολιτική τάσσεται υπέρ της αντιπαράθεσης, της σύγκρουσης δηλαδή, αντί της συμφιλίωσης.
Η βασική του σκέψη δε είναι η δημιουργία ενός «δημοκρατικού διαμαντιού ασφαλείας» στην Ασία – το οποίο θα ενώνει την Αυστραλία, την Ιαπωνία, την Ινδία και την αμερικανική Πολιτεία της Χαβάης. Για παράδειγμα, η Ιαπωνία από κοινού με την Ινδία, θα παρακολουθούν την ελεύθερη κυκλοφορία μεταξύ του Ειρηνικοί και του Ινδικού ωκεανού – έτσι ώστε να περιορίζεται η στρατιωτική δράση της Κίνας. Μπορεί λοιπόν να μη δίνεται μεγάλη σημασία στην Ιαπωνία ή η Ινδία να ανήκει τυπικά στις BRICS, αλλά πρόκειται για δύο ισχυρότατες χώρες – τις οποίες δεν πρέπει να υποτιμάει κανείς, ούτε να τοποθετεί αυθαίρετα κάπου.

Επίλογος     

Η νέα τάξη πραγμάτων, το μοίρασμα του πλανήτη σε αποκλειστικές ζώνες επιρροής, ευρίσκεται ήδη σε μία πολύ προχωρημένη κατάσταση – όπου φαίνεται πως οι Η.Π.Α. ενδιαφέρονται κυρίως για την ηγεμονία τους στην ήπειρο τους (Λατινική Αμερική, Μεξικό, Καναδάς), καθώς επίσης για τη συμμαχία τους με την Ιαπωνία, την Αυστραλία, την Ινδία και τη Μ. Βρετανία, διατηρώντας ένα μεγάλο μέρος της Αφρικής.
Η Ρωσία και η Κίνα, με σύμμαχο το Ιράν προσβλέπουν στην ηγεμονία της Ευρασίας – η εξασφάλιση της οποίας θεωρείται πως θα δημιουργήσει την ισχυρότερη δύναμη στον πλανήτη. Η βοήθεια της Κίνας και της Ρωσίας στην αναδιάρθρωση των χρεών της Βενεζουέλας εξυπηρετεί μόνο ως διαπραγματευτικό χαρτί – για το οποίο θα ζητηθούν ανταλλάγματα κάπου αλλού.
Το βασικό θέμα εν προκειμένω είναι το τι θα συμβεί με την Ευρώπη, η οποία βιώνει μία κατάσταση αποσύνθεσης – με τη Γερμανία να επιθυμεί μεν την ηγεμονία της, αλλά χωρίς μεγάλες ελπίδες να τα καταφέρει αφού είναι αντιπαθής, δεν διαθέτει στρατιωτική δύναμη, ενώ είναι εξαρτημένη ενεργειακά σε μεγάλο βαθμό από τη Ρωσία. Η υπερχρέωση της ηπείρου μας πάντως, σε συνδυασμό με την πολιτική λιτότητας που της έχει επιβληθεί, έχει ανοίξει τον ασκό του Αιόλου – απελευθερώνοντας πολλές φυγόκεντρες δυνάμεις, ειδικά εντός της νομισματικής ένωσης, οι οποίες θα ενταθούν σημαντικά εάν υπάρξει πολιτική αστάθεια στη Γερμανία.
Τυχόν δε επανάληψη των γερμανικών εκλογών είναι πιθανόν να ενισχύσει κατά πολύ το εθνικιστικό κόμμα – ένα ενδεχόμενο που θα ολοκλήρωνε την καταστροφή που προκάλεσαν η καγκελάριος και ο υπουργός οικονομικών της, με αφετηρία την Ελλάδα. Σε αυτούς οφείλεται άλλωστε η σταδιακή αναβίωση του εγκληματικού ναζιστικού παρελθόντος της χώρας στις μνήμες των Ευρωπαίων – η οποία μπορεί μεν σήμερα να ευρίσκεται σε καλή οικονομική κατάσταση, αλλά αυτή θα κληθεί να πληρώσει τον πανάκριβο λογαριασμό τυχόν διάλυσης της Ευρωζώνης.
Τέλος, η Κίνα αυξάνει την επιρροή της στην Ευρώπη εξαγοράζοντας επιχειρήσεις και κατακτώντας ένα μεγάλο μέρος της ευρωπαϊκής καταναλωτικής αγοράς – ενώ η Ρωσία ισχυροποιείται στην ανατολική πλευρά, με επί πλέον δυνητικούς συμμάχους τόσο τη Γαλλία, όσο και την Ιταλία. Ως εκ τούτου φαίνεται πως η Ευρώπη εκτός Βρετανίας θα αποτελέσει το μεγάλο λάφυρο της διαμάχης των μεγάλων δυνάμεων – με πιθανότερη την «ανάρτηση» της στην υπόλοιπη Ευρασία. Στα πλαίσια αυτά ελπίζουμε πως η Ελλάδα γνωρίζει επακριβώς τι συμβαίνει, επιλέγοντας αυτό που θα τη συμφέρει καλύτερα μελλοντικά – ευχόμενοι να προβλέψει σωστά τις  παγκόσμιες εξελίξεις και την αλλαγή παραδείγματος.

AnalystTeam
Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ελπίζω για το καλό της χώρας, τις οικονομικές αρλούμπες που λέει στη Βουλή, να μην τις λέει ούτε στους ξένους παράγοντες ούτε σε φοιτητές της Αγγλίας, που συναντά ενίοτε. Έχουν που έχουν την εντύπωση ότι η χώρα είναι τριτοκοσμική και οι κάτοικοι υπεύθυνοι για τους άσχετους που τους κυβερνάνε. Ας μην τους δίνει τουλάχιστον πάτημα να λένε ότι ο υπουργός των Οικονομικών δεν περνάει ούτε τα προφορικά του πρώτου έτους.

Ο κ Τσακαλώτος χτες στη Βουλή, επιχειρώντας να διαψεύσει ότι το πλεόνασμα που έχει η κυβέρνηση και «μοιράζει» είναι αποτέλεσμα υπερφορολόγησης (όπως ειλικρινά τουλάχιστον ομολόγησε ο υφιστάμενός του κ Χουλιαράκης) υποστήριξε ότι προέρχεται από μια άλλη πολιτική!

Το δράμα για το λαό είναι ότι αυτή η άλλη πολιτική που διαφήμισε ο κ Τσακαλώτος οδηγεί κατ ευθείαν στα βράχια. Η πολιτική της επιδοματοποίησης της κοινωνίας. Για πολύ απλούς λόγους:

Για να έχεις πλεόνασμα να μοιράζεις, πρέπει να έχεις από κάπου να το εισπράττεις. Οι εισπράξεις του ταμείου γίνονται από δύο πλευρές. Από τη φορολόγηση και από την απόδοση των πλουτοπαραγωγικών πηγών.

Οι πηγές αυτές πάλι, είναι δύο ειδών: Οι δημόσιες επενδύσεις και οι ιδιωτικές.

Βάζοντας αυτά τα παγκόσμια δεδομένα μαθητών πρώτης λυκείου (ίσως και μικρότερης) στην ελληνική πραγματικότητα έχουμε τα εξής:

1. Οι δημόσιες επενδύσεις της Ελλάδας έχουν συρρικνωθεί στο ελάχιστο μετά από διαρκή απαίτηση της τρόικας και με τη σύμφωνη γνώμη των ελληνικών κυβερνήσεων εδώ και 7 χρόνια. Γιατί η τρόικα θέλει στην καλύτερη περίπτωση να σταματήσει η ρεμούλα μεσαζόντων- εργολάβων με το κράτος, που κάνει τα έργα να κοστίζουν το πενταπλάσιο. Και στη χειρότερη γιατί θέλει τα έργα να γίνονται από ιδιωτικές εταιρίες ή δικούς της κρατικούς φορείς, προσδοκώντας σ αυτό που κάνει κάθε κατακτητής σε κατεχόμενη χώρα: Άρμεγμα του πλούτου της.

Το παραγόμενο αποτέλεσμα τέτοιων επενδύσεων πάει κατά κύριο λόγο στις έδρες των εταιριών και λιγότερο στο κρατικό ταμείο εξ αιτίας των λεόντειων συμφωνιών που υπογράφουν οι κυβερνήσεις. Επιπλέον, οι παραγόμενες υπηρεσίες είναι συχνά πολύ ακριβές για τους ιθαγενείς.

Στη χώρα μένει το εισόδημα και οι φόροι των κατοίκων που βρίσκουν δουλειά σ αυτές. Μέχρι σήμερα εισόδημα ντροπής με υπέρογκους φόρους.

2. Οι ιδιωτικές επενδύσεις στη χώρα είναι σχεδόν σε μηδενικό επίπεδο εξ αιτίας του ελληνικού δημόσιου δαίδαλου, της αρνησιδικίας, της αφερεγγυότητας των κυβερνητών, της έλλειψης γνώσεων από τους αρμόδιους κυβερνητικούς παράγοντες, της υπερφορολόγησης, του ασταθούς φορολογικού νομικού πλαισίου.

Ακόμα και η συμμετοχή στο χρηματιστήριο είναι στο ναδίρ, με πλήρη αδιαφορία του ξένου κεφαλαίου για συμμετοχή στις ελληνικές επιχειρήσεις.

Από τα πιο πάνω γίνεται σαφές και στους πιο αδαείς ότι εισόδημα από επενδύσεις, δημόσιες ή ιδιωτικές, δεν υπάρχει στο ορατό μέλλον μιας κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, όπως θέλει να διατυμπανίζει ο άλλος οικονομικός υπουργικός αστέρας εξ Αμερικής κ Παπαδημητρίου. Γιατί, απλούστατα, οι άνθρωποι δεν ξέρουν τίποτε από οικονομία. Ξέρουν αυτό που ξέρουν και τα παιδάκια. Δηλαδή:

Έχεις 3,5 εκ. εργαζόμενους και 2,5 εκ. συνταξιούχους. Χρειάζεται να βγάλεις έσοδα 11 δις ευρώ για τις ανάγκες του κράτους. Θέλεις να αγοράσεις και κάμποσες ψήφους για το άμεσα μέλλον, που θα στοιχίσουν άλλα 2 δις. Σύνολο 13 δις. Φορολογείς τα 6 εκ. πολίτες με τόσο τον καθένα ώστε να εισπράττεις 18 δις για να’ χεις και σεντούκι προεκλογικό!
Αυτός είναι ο απλός πρωτόγονος τρόπος που λειτουργεί αυτή η κυβέρνηση. Και σαν γενικό κράτος, αλλά και στους επί μέρους τομείς. Έτσι… παράγει πλούτο!! Το βλέπουμε κάθε μέρα και το ζούμε.

Το πρόβλημα αυτής της πολιτικής δημοτικού σχολείου είναι ότι χωρίς έσοδα από πλουτοπαραγωγικές πηγές κάνεις τους κατοίκους φτωχότερους. Έχουν όλο και λιγότερο μισθό και μικρότερη σύνταξη. Επομένως, περιορίζεται διαρκώς και το ταμείο από όπου αντλείς έσοδα. Μέχρι που δεν θα έχεις από πού να πάρεις για τις ανάγκες του κράτους. Ακόμα κι αν κερδίσεις και τις επόμενες εκλογές.

Φυσικά, γι αυτό το πρωτόγονο σύστημα, που η κυβέρνηση θέλει να το βαφτίζει κι όλας ταξικό, αναδιανεμητικό, κοινωνικό και ό,τι άλλη αρλούμπα της περνάει από το κεφάλι, δεν χρειάζεται καμιά κυβέρνηση και κανένας υπουργός. Εκατό μαθητές λυκείου να βάλεις να κάνουν διαιρέσεις για να βγάλουν τα έσοδα, θα το κάνουν και μάλιστα καλύτερα.

Γιατί οι νέοι είναι άδολοι και γι αυτό δίκαιοι. Ούτε θα κοροϊδέψουν τους συνταξιούχους ότι τους χαρίζουν τα λεφτά που τους χρωστάνε, ούτε θα φτωχαίνουν τους πάντες, λέγοντάς τους ότι τους πλουτίζουν. Και θα ντρέπονται κι όλας γι αυτό που θα κάνουν. Δεν θα κομπάζουν, πουλώντας τη ληστεία για κοινωνική πολιτική και την ασχετοσύνη για ευρυμάθεια. Από την οποία διδάσκονται οι Ευρωπαίοι, όπως είπε, ο υπουργός της σαρανταποδαρούσας.

Να αποδομείς τις αρλούμπες των κυβερνητικών στελεχών είναι σαν να κλέβεις εκκλησία. Αλλά, είσαι υποχρεωμένος να το κάνεις γιατί αυτοί ανοίγουν και κλέβουν όλες τις εκκλησίες. Όλων.

Γ. Παπαδόπουλος- Τετράδης
Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



19 Νοε 2017


Γιατί τα περίπου 105 δισ. ευρώ «κόκκινα δάνεια» που υπάρχουν σήμερα στα τραπεζικά χαρτοφυλάκια, μπορούν να ανατινάξουν ολόκληρο το σύστημα

Λίγοι έχουν μετρήσει σωστά τον πολύ μεγάλο κίνδυνο που διατρέχει η ελληνική οικονομία και μαζί η ελληνική κοινωνία από την βόμβα των «κόκκινων δανείων».

Βρυξέλλες, Φρανκφούρτη και Ουάσιγκτον έχουν προειδοποιήσει, εδώ και καιρό, ότι αν δεν λυθεί το ταχύτερο δυνατό το συγκεκριμένο πρόβλημα, τότε είναι πολύ πιθανό ό,τι προσπάθεια έγινε τα τελευταία χρόνια για να επιστρέψει η χώρα σε μια μερική έστω κανονικότητα, να τιναχθεί στον αέρα. Κι αυτό γιατί τα περίπου 105 δις ευρώ «κόκκινα δάνεια» που υπάρχουν σήμερα στα τραπεζικά χαρτοφυλάκια, μπορούν να ανατινάξουν ολόκληρο το σύστημα. Κυριολεκτικά.

Προσέξτε: Για τα 105 δις ευρώ, η κάλυψη που υπάρχει είναι περίπου της τάξης των 50 δις ευρώ. Αν τα δάνεια αυτά ξεκινήσουν να πουληθούν αύριο στην καλύτερη των περιπτώσεων υπολογίζεται ότι δεν θα πιάσουν πάνω από 20 με 25 δις ευρώ. Και το κρίσιμο ερώτημα που προκύπτει είναι: Τι θα γίνει σε αυτή την περίπτωση με τα υπόλοιπα 25 δις ευρώ; Θα οδεύσει το χρηματοπιστωτικό σύστημα σε νέα κεφαλαιοποίηση; Θα την αντέξει; Κι αν δεν το κάνει, τι εναλλακτική λύση έχει; Πιθανότατα, να καλυφθεί μέσω πόρων που θα δοθούν από τους δανειστές της χώρας. Όμως...

Οι τελευταίοι, για να βάλουν το χέρι στην τσέπη, θα ζητήσουν μέτρα και μάλιστα άμεσα. Με πρώτο απ΄ όλα, την πώληση όσων περισσότερων από αυτά τα «κόκκινα δάνεια». Γιατί ακόμα κι αυτοί δεν θα μπορέσουν να καλύψουν το σύνολο των 50 δις. ευρώ ακάλυπτων «κόκκινων δανείων».

Αλλά πρώτα απ' όλα θα ζητήσουν να γίνει προσπάθεια ρευστοποίησης τους. Το συντομότερο δυνατό. Κι αυτό ακριβώς κάνουν. Γι' αυτό και πιέζουν προς αυτή την κατεύθυνση. Και θα πιέσουν ακόμα περισσότερο στις μέρες που έρχονται. Το θέμα είναι καταλάβει και η Αθήνα το επείγον του πράγματος. Πριν να είναι πολύ αργά. Το θετικό της ιστορίας είναι ότι το Μέγαρο Μαξίμου το έχει αντιληφθεί. Θα επιμείνει όμως και στην επιτάχυνση των πλειστηριασμών που είναι το κλειδί για τη λύση του προβλήματος.

Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Έκθεση «βόμβα» από το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ε.Ε.: Θεατής η Κομισιόν στη συνταγή που άφησε την Ελλάδα στην ίδια κατάσταση με πριν

Aπειρία, λανθασμένη ιεράρχηση προτεραιοτήτων, άστοχες προβλέψεις και πρακτικές αλλά και απουσία στρατηγικής καταλογίζει το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αναφορικά με τους χειρισμούς της για την ελληνική κρίση.

Σε πολυσέλιδη έκθεσή του, που δημοσιεύεται σε 23 ευρωπαϊκές γλώσσες, το Ευρωπαϊκό Ελεγκτικό Συνέδριο «φωτογραφίζει» την πλήρη αποτυχία των Μνημονίων λέγοντας ότι μόνο οριακά βοήθησαν την Ελλάδα, η οποία βρίσκεται στην ίδια δεινή θέση που ήταν πριν από τα προγράμματα σταθερότητας!

Στην έκθεση υπογραμμίζεται ότι οι μακροοικονομικές παραδοχές των προγραμμάτων δεν αιτιολογούνταν καταλλήλως, ενώ η συνεργασία με τους άλλους θεσμούς ήταν μεν αποτελεσματική, αλλά άτυπη.

Επιπλέον, σύμφωνα με την έκθεση, η Επιτροπή δεν προέβη σε διεξοδική αξιολόγηση των δύο πρώτων προγραμμάτων, μολονότι μια τέτοια ανάλυση θα ήταν σκόπιμη για την αναπροσαρμογή της μεταρρυθμιστικής διαδικασίας.

«Στα μέσα του 2017 η Ελλάδα εξακολουθεί να χρειάζεται εξωτερική χρηματοδοτική στήριξη, γεγονός που σημαίνει ότι τα προηγούμενα προγράμματα δεν μπόρεσαν να αποκαταστήσουν την ικανότητα της χώρας να χρηματοδοτεί τις ανάγκες της από τις αγορές, μεταξύ άλλων και λόγω αδυναμιών σε επίπεδο υλοποίησης» αναφέρει η έκθεση.

Χαρακτηριστική είναι η αναφορά της έκθεσης ότι «τα προγράμματα δεν υποστηρίζονταν από συνολική αναπτυξιακή στρατηγική με πρωτοβουλία της ίδιας της χώρας, η οποία θα μπορούσε να καλύπτει και τη μετά τη λήξη των προγραμμάτων περίοδο. Σύμφωνα εξάλλου με την έκθεση, οι τρεις βασικοί στόχοι των προγραμμάτων επιτεύχθηκαν μόνο σε περιορισμένο βαθμό.

Συγκεκριμένα, σε ό,τι αφορά την επάνοδο στην ανάπτυξη, οι ελεγκτές διαπίστωσαν ότι κατά τη διάρκεια των προγραμμάτων, το ΑΕΠ συρρικνώθηκε κατά περισσότερο από ένα τέταρτο και η Ελλάδα δεν επανήλθε σε τροχιά ανάπτυξης το 2012, όπως προβλεπόταν αρχικά.
Σε ό,τι αφορά τη χρηματοπιστωτική σταθερότητα, αναφέρεται ότι «τα προγράμματα εξασφάλισαν τη βραχυπρόθεσμη σταθερότητα του χρηματοπιστωτικού τομέα, δεν κατάφεραν, ωστόσο, να αποτρέψουν τη ραγδαία επιδείνωση των ισολογισμών των τραπεζών, πρωτίστως λόγω των δυσμενών μακροοικονομικών και πολιτικών εξελίξεων, με συνέπεια να περιοριστεί η ικανότητα των τραπεζών να χρηματοδοτούν την πραγματική οικονομία».

Συγκεκριμένα, ως τον Δεκέμβριο του 2016 το Ελληνικό Δημόσιο είχε διαθέσει για τις τράπεζες κεφάλαια που άγγιζαν τα 45,4 δισ. ευρώ. Από αυτά το Ελεγκτικό Συνέδριο της Ε.Ε. εκτιμά ότι στην καλύτερη περίπτωση θα μπορέσει να ανακτήσει τα 8,9 δισ. ευρώ, επομένως η ζημιά που έχει υποστεί αγγίζει τα 36,4 δισ. ευρώ.

Ρέγκλινγκ: Αδιανόητες στη Γερμανία αυτές οι μειώσεις μισθών - συντάξεων

Απίστευτος ο Κλάους Ρέγκλινγκ! Επειτα από οκτώ χρόνια κατά τα οποία το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες λένε μονότονα ότι τα μέτρα και η λιτότητα είναι μονόδρομος και η Ελλάδα πρέπει να τα εφαρμόσει αδιαμαρτύρητα, χθες ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) είπε ότι οι περικοπές των μισθών και των συντάξεων που υπέστησαν οι Ελληνες θα ήταν αδιανόητες στη Γερμανία! Παράλληλα, απέκλεισε ουσιαστικά τη ρύθμιση του χρέους.

«Οι πρώτες πρόσφατες προσπάθειες επιστροφής (της Ελλάδας) στην αγορά είναι ενθαρρυντικές. Οι εξαιρετικά ευνοϊκοί όροι δανεισμού μας με επιτόκια 1% και διάρκεια πάνω από 30 χρόνια επιτρέπουν στην Ελλάδα να ξεπεράσει τη σημερινή βαθιά κρίση και να ανακτήσει τη βιωσιμότητα του χρέους της, χωρίς να γίνει αυτό με κόστος των φορολογουμένων των άλλων χωρών της ευρωζώνης» δήλωσε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



17 Νοε 2017


Ολοκληρώθηκε από τη Eurobank η πώληση χαρτοφυλακίου «κόκκινων» δανείων χωρίς εξασφαλίσεις, συνολικού οφειλόμενου κεφαλαίου ύψους 1,5 δισ. ευρώ προς την Intrum Hellas DAC, εταιρία που ελέγχεται από τη σουηδική Intrum Group.

Πρόκειται για την κορυφαία εταιρία διαχείρισης προβληματικών δανείων στην Ευρώπη, με περισσότερους από 90.000 πελάτες. Το fund εισέρχεται στην ελληνική αγορά μέσω της Eurobank, που «σκότωσε» μη εξυπηρετούμενα δάνεια ονομαστικής αξίας 1,5 δισ. ευρώ μόλις στο 3% της αξίας τους. Δηλαδή, για κάθε ευρώ δανείου η τράπεζα πήρε 3 σεντ του ευρώ. Συνολικά, η Eurobank θα εισπράξει για καταναλωτικά δάνεια 1,5 δισ. ευρώ μόλις 45.000.000 ευρώ, παρέχοντας στον αγοραστή μια έκπτωση 97%!

Οπως ανακοίνωσε η τράπεζα, οι υπογραφές ήρθαν να επικυρώσουν τη συμφωνία που είχε επιτευχθεί ανάμεσα στις δύο πλευρές από τις 5 Οκτωβρίου. Τη διαχείριση του χαρτοφυλακίου ανέλαβε η 100% θυγατρική της Eurobank, Financial Services S.A, η οποία έχει λάβει άδεια διαχείρισης απαιτήσεων από δάνεια και πιστώσεις.

Από τα συγκεκριμένα deals κερδισμένες θα βγουν και οι τράπεζες, καθώς θα περιοριστούν οι συνολικές κεφαλαιακές απαιτήσεις του ισολογισμού. Σύμφωνα με τραπεζικές πηγές, για τα «κόκκινα» δάνεια που εμπίπτουν στην κατηγορία της καταναλωτικής πίστης και αφορούν χρέη από πιστωτικές κάρτες, υπεραναλήψεις μετρητών αλλά και μικρά καταναλωτικά δεν έχει σημασία η τιμή πώλησής τους, αλλά το γεγονός ότι βγαίνουν από τον ισολογισμό της τράπεζας και συμβάλλουν στην εκπλήρωση των στόχων μείωσης των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Οι τράπεζες τρέχουν τις διαδικασίες για να ξεφορτωθούν από τους ισολογισμούς τους χιλιάδες μη εξυπηρετούμενα δάνεια, προκειμένου να ανταποκριθούν στα stress tests και στις πιέσεις που ασκούν διεθνείς φορείς.

Το γιατί το Ελληνικό Κοινοβούλιο, τα κόμματα και οι βουλευτές ως εκπρόσωποι των ελλήνων πολιτών αρνήθηκαν να νομοθετήσουν το δικαίωμα εξαγοράς των δανείων (για τα οποία καμία σημασία δεν είχε για τις τράπεζες η τιμή πώλησής τους) από τους Έλληνες πολίτες στο ύψος πώλησής τους στα funds (βλ. κερδοσκόπους), είναι ένα ερώτημα που δεν θα κληθεί να το απαντήσει ο ιστορικός του μέλλοντος, αφού θα έχουν προλάβει να απαντήσουν θεσμικά όργανα όπως η Δικαιοσύνη, αλλά και οι ίδιοι οι πολίτες που σήμερα διαπιστώνουν πως οι περιουσίες τους έχουν εκτεθεί πολλαπλώς εξαιτίας πολιτικής σκοπιμότητας, ανικανότητας ή... μήπως και υστεροβουλίας;...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Πρόστιμο ίσον αδιέξοδο και κλείσιμο για την καπνοβιομηχανία
Στον πάγο το επενδυτικό πλάνο της εταιρείας λόγω της εκκρεμότητας με το πρόστιμο
Μεγάλη ανησυχία στην Ξάνθη για την επόμενη μέρα της εταιρείας

Από μία κλωστή κρέμεται η επόμενη μέρα της ακριτικής καπνοβιομηχανίας ΣΕΚΑΠ, καθώς, παρά τα περί το αντιθέτου θρυλούμενα, η υπόθεση του δυσβάσταχτου προστίμου των 38 εκατ. ευρώ παραμένει ανοιχτή και θα κριθεί στις αίθουσες των δικαστηρίων.

Υπενθυμίζεται ότι η ΣΕΚΑΠ, τρία χρόνια μετά την εξαγορά της, τον Φεβρουάριο του 2016, κλήθηκε να πληρώσει το υπέρογκο αυτό πρόστιμο για τελωνειακές παραβάσεις σε εξαγωγές του 2008, δηλαδή για μια υπόθεση που χρονολογείται πέντε χρόνια πριν την εξαγορά της από τον όμιλο Σαββίδη.

Και είναι πραγματικά παράδοξο στην Ελλάδα της βαθιάς κρίσης να επενδύονται σε μία επιχείρηση, εν προκειμένω στη ΣΕΚΑΠ, περίπου 35 εκατ. ευρώ σε μόλις 3-4 χρόνια, αυτή να οδηγείται στον δρόμο της εξωστρέφειας και της ανάκαμψης και ξαφνικά να αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο βιωσιμότητας.

Άλλωστε, τα στοιχεία της βιομηχανίας της Ξάνθης αυτά τα τελευταία χρόνια, υπό το νέο ιδιοκτησιακό καθεστώς, είναι πολύ θετικά: Η ΣΕΚΑΠ επέστρεψε σε καθαρά κερδοφορία μετά από πέντε ολόκληρα χρόνια, έφθασε να έχει λειτουργικά κέρδη άνω των 4 εκατ. ευρώ, ενώ η παραγωγικότητά της διπλασιάστηκε και ο τζίρος της αυξήθηκε κατά 15%.

Κι όμως όλη αυτή η σταθερά ανοδική πορεία κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα για το πρόστιμο των 38 εκατ. ευρώ (τα 20 εκατ. ευρώ είναι προσαυξήσεις) που δεν έχει καμία σχέση με τη νέα κατάσταση πραγμάτων στην εταιρεία. Εδώ θα πρέπει να σημειωθεί, μάλιστα, ότι τα φυσικά πρόσωπα που διοικούσαν το 2008 την εταιρεία έχουν αθωωθεί οριστικά και αμετάκλητα από το Ποινικό Δικαστήριο, δηλαδή σε ποινικό επίπεδο έχει απορριφθεί η εναντίον τους κατηγορία για λαθρεμπορία, αλλά το δημόσιο επιμένει να ζητεί την καταβολή του τεράστιου αυτού προστίμου.

«Δυστυχώς, εκεί που πιστέψαμε ότι με τη νέα ιδιοκτησία οι περιπέτειες της ΣΕΚΑΠ ανήκουν οριστικά στο παρελθόν, ήρθε η υπόθεση του προστίμου να μας γεμίσει ξανά ανασφάλεια», αναφέρει στη Voria.gr έμπειρο στέλεχος της ΣΕΚΑΠ, με σχεδόν 20ετή παρουσία στην εταιρεία, και προσθέτει: «Όλοι μαζί, διοίκηση και εργαζόμενοι, καταφέραμε να αντιστρέψουμε την αρνητική πορεία, πετυχαίνοντας με σκληρή δουλειά, αυτό που είναι το πιο σημαντικό: Να αποκαταστήσουμε την εμπιστοσύνη των διεθνών συνεργατών μας και να ξαναδώσουμε δυναμική στα σήματα της ΣΕΚΑΠ. Θα είναι πραγματικά κρίμα όλη αυτή η προσπάθεια να πάει χαμένη για ένα άδικο πρόστιμο».

Ως αποτέλεσμα αυτής της παρατεταμένης αβεβαιότητας, που πλησιάζει πια τα δύο χρόνια, το επιχειρηματικό πλάνο της εταιρείας έχει μπει στον «πάγο» μέχρι να τελεσιδικήσει η απόφαση του δικαστηρίου για το πρόστιμο. Μάλιστα, όπως αναφέρουν πηγές της διοίκησης της καπνοβομηχανίας, «οι κακόβουλες φήμες που διακινήθηκαν το περασμένο καλοκαίρι, εμπλέκοντας τη ΣΕΚΑΠ σε κατασκευασμένες ιστορίες περί λαθρεμπορίου, προκάλεσαν επιφυλακτικότητα σε υπάρχοντες και νέους πελάτες και προμηθευτές, επηρεάζοντας καταλυτικά την ομαλή λειτουργία της εταιρείας και τα σχέδια για το μέλλον της».
Όπως είναι λογικό, τα αρνητικά αυτά μηνύματα έχουν προκαλέσει μεγάλη ανησυχία στους 170 περίπου εργαζόμενους της εταιρείας και τις οικογένειές τους, αλλά και στους πολλούς περισσότερους εργαζόμενους και επαγγελματίες που εμπλέκονται άμεσα και έμμεσα στη δραστηριότητά της, καθώς όλα δείχνουν ότι, σε περίπτωση που το πρόστιμο ισχύσει και η προσφυγή απορριφθεί, η ΣΕΚΑΠ θα κινδυνεύσει με λουκέτο. Μία τέτοια αρνητική εξέλιξη θα επιτείνει τον κύκλο της αποβιομηχάνισης σε μία ευαίσθητη εθνικά περιοχή, όπως είναι Θράκη, σε μία περίοδο που το ζητούμενο είναι ακριβώς το αντίθετο: Επενδύσεις, επενδύσεις, επενδύσεις...

Γιώργος Χατζηλίδης
Πηγή Voria




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



15 Νοε 2017


Σύμφωνα με τη θεωρία «Ice Nine», όταν ένα μέρος του συστήματος κλείνει, τότε η «ρευστότητα» μετακινείται πανικοβλημένη σε ένα άλλο, το οποίο «στεγνώνει» με τη σειρά του και κλείνει – έως ότου κλείσει και το τελευταίο, αφού το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι διασυνδεδεμένο σε μεγάλο βαθμό.

Γράφει ο Άρης Οικονόμου

Το τραπεζικό πρόβλημα της Ευρωζώνης, λόγω του οποίου ουσιαστικά απομονώθηκε η Ελλάδα από τις αγορές και καταδικάστηκε στην κυλιόμενη χρεοκοπία, στον αργό θάνατο που βιώνει από το 2010 και μετά, συνεχίζει να υπάρχει – ενώ δεν αφορά μόνο τις ιταλικές τράπεζες, τις ελληνικές ή τη Deutsche Bank, τη βόμβα μεγατόνων στα θεμέλια του παγκόσμιου χρηματοπιστωτικού συστήματος, αλλά πολλές άλλες.

Το γεγονός αυτό συμπεραίνεται από την πρόταση της επικεφαλής της ευρωπαϊκής αρχής διακανονισμού των τραπεζών, της γερμανίδας κυρίας E. Koenig (όλες οι ευρωπαϊκές θέσεις κλειδιά έχουν στελεχωθεί από Γερμανούς, οπότε λογικά αναφερόμαστε σε μία γερμανική Ευρώπη), σύμφωνα με την οποία οι προβληματικές τράπεζες θα πρέπει να προστατεύονται από τις μαζικές αναλήψεις των καταθετών τους, καθώς επίσης από τους πιστωτές τους – μεταξύ άλλων με το πάγωμα των καταθέσεων και των λοιπών υποχρεώσεων τους, για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα (πηγή).

Με απλά λόγια η γερμανίδα προτείνει το ολοκληρωτικό πάγωμα των απαιτήσεων και των υποχρεώσεων των προβληματικών τραπεζών – κάτι που ο εξειδικευμένος σε χρηματοπιστωτικά θέματα κ. J. Rickard έχει περιγράψει στη θεωρία του με την ονομασία «Πάγος Εννέα» (Ice Nine).

Σε γενικές γραμμές ο Αμερικανός θεωρεί πως ένα σημαντικό συμβάν στο χρηματοπιστωτικό σύστημα δεν μπορεί να είναι μεμονωμένο – πως μεταδίδεται, εξαπλώνεται καλύτερα νομοτελειακά, σε ολόκληρο το σύστημα (πηγή). Αυτό συμβαίνει επειδή, όταν κλείσει ξαφνικά ένα μέρος του συστήματος, τότε όλοι αναζητούν πανικόβλητοι ένα άλλο μέρος – στην προσπάθεια τους να εισπράξουν τα χρήματα τους, για να μην τα χάσουν.

Στη συνέχεια όλοι πουλούν μετοχές, χρήματα, ομόλογα, τα πάντα – πιστεύοντας πως πράγματι μπορούν να πάρουν τα χρήματα τους πίσω. Στην πραγματικότητα όμως δεν είναι σε θέση να το κάνουν – αφού τα επενδυτικά κεφάλαια κλείνουν, οι τράπεζες επίσης, τα χρηματιστήρια κοκ. Απλούστερα, όταν ένα μέρος του συστήματος κλείνει, τότε η ρευστότητα μετακινείται σε ένα άλλο που «στεγνώνει» με τη σειρά του και κλείνει – έως ότου κλείσει και το τελευταίο, αφού το χρηματοπιστωτικό σύστημα είναι διασυνδεδεμένο σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Ως εκ τούτου ο συγγραφέας, ο οποίος περιγράφει όλες τις λεπτομέρειες στο βιβλίο του «Ο δρόμος προς την καταστροφή» (πηγή), θεωρεί πως το ασφαλέστερο μέρος για να τοποθετήσει κανείς τα χρήματα του είναι οι τράπεζες, για ποσά όμως που εγγυάται το κράτος (100.000 € στην ΕΕ) – εάν βέβαια υποθέσει κανείς πως θα τιμήσει τις υποσχέσεις του, αφού πολλές χώρες δεν έχουν εγγυητικά χρήματα, αντίστοιχου ύψους.

Προτείνει λοιπόν για μεγαλύτερα ποσά τις χωριστές καταθέσεις σε περισσότερες τράπεζες, το μοίρασμα τους σε άλλα μέλη της οικογενείας κοκ. – ενώ αναφέρει το παράδειγμα της Κύπρου, στην οποία τα ποσά άνω των 100.000 € κατασχέθηκαν. Οφείλουμε δε να σημειώσουμε εδώ πως ένας από τους βασικότερους λόγους, για τους οποίους η Κύπρος ανέκαμψε γρηγορότερα από την Ελλάδα, είναι αυτός ακριβώς – ενώ οι Ρώσοι καταθέτες πλήρωσαν το μεγαλύτερο μέρος του κόστους διάσωσης.

Ολοκληρώνοντας, η κυρία Koenig θέλει να κλείνουν από τις Αρχές οι προβληματικές τράπεζες για δύο έως επτά ημέρες, έτσι ώστε να προστατεύονται από τους πιστωτές τους – σημειώνοντας πως οι καταθέτες είναι στην ουσία πιστωτές των τραπεζών. Εντός αυτού του χρονικού διαστήματος, το οποίο ονομάζεται «Μορατόριουμ» (χρεοστάσιο, δικαιοστάσιο) θα μπορούν, για παράδειγμα, οι επιτηρητές ή οι σύνδικοι να αποφασίζουν τη διάσπαση της τράπεζας σε μία βιώσιμη και σε μία «κακή» – εναλλακτικά να οργανώνουν την πώληση της σε μία άλλη.

Με βάση τώρα το υφιστάμενο σχέδιο της Ευρωζώνης, οι αναλήψεις μπορούν να απαγορευθούν για πέντε εργάσιμες ημέρες – ενώ σε εξαιρετικές περιπτώσεις η απαγόρευση επιτρέπεται να διαρκέσει έως είκοσι ημέρες.

Με δεδομένα πάντως τα βουνά των κόκκινων δανείων των τραπεζών (γράφημα), τα οποία υπολογίζονται επίσημα στα 800 δις € (κατά την άποψη μας πλησιάζουν στα 3 τρις €), οι επιτηρητές πιέζουν τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα να ενεργήσουν γρήγορα – αφού οι κίνδυνοι για τη σταθερότητα του συστήματος είναι μεγάλοι. Πιέζει επίσης η ΕΚΤ, η οποία τα τελευταία τρία χρόνια ελέγχει τις 120 μεγαλύτερες τράπεζες της Ευρωζώνης – γνωρίζοντας πως εάν συμβεί κάτι σε κάποια από αυτές, θα ακολουθήσει ένα ντόμινο εξελίξεων, πολύ δύσκολο να ελεγχθεί. Εκτός αυτού εμποδίζεται η ανάπτυξη της οικονομίας – επειδή το τραπεζικό σύστημα δεν είναι σε θέση να δανείζει επιχειρήσεις και νοικοκυριά, λόγω των προβλημάτων που αντιμετωπίζει.

Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Συναγωνιζόμενος τον πρωθυπουργό σε ψέματα, ο υπουργός Οικονομικών κ Τσακαλώτος ήρθε χτες να δηλώσει ότι το πλεόνασμα που μοιράζει απλόχερα στους πολίτες δεν είναι από τη φορολογία τους, αλλά από τη σύλληψη της φοροδιαφυγής! Καλό είναι να εξηγήσουν στο λαό και οι δύο πώς γίνεται να δίνουν 1,4 δισ. ευρώ, τη στιγμή που τα έσοδα από τη φοροδιαφυγή είναι μόλις 132 εκ. ευρώ. Με φετεινά στοιχεία της υφυπουργού κ. Παπανάτσιου!

Για να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους, το κυνήγι της φοροδιαφυγής, συμπεριλαμβανόμενου τού μεγάλου πλούτου, έχει αποδώσει στο ελληνικό δημόσιο 132 εκατομμύρια ευρώ όχι φέτος! Από την 1η Ιανουαρίου του 2013 μέχρι τις 14 Μαϊου 2017!!

Συγκεκριμένα:

Από το λαθρεμπόριο καπνού, τα τελευταία 4,5 χρόνια έχουν καταλογιστεί φόροι και πρόστιμα 856 εκ. ευρώ και έχουν εισπραχτεί μόνο 25 εκατομμύρια!!

Από το λαθρεμπόριο των καυσίμων έχουν βεβαιωθεί μόνο 72 εκ. ευρώ πρόστιμα και έχουν εισπραχτεί 36,13 εκατομμύρια!

Από τη λίστα Λαγκάρντ των 2.062 Ελλήνων έχουν εισπραχθεί 43,477 εκ. ευρώ, ενώ έχουν βεβαιωθεί 263 εκ. ευρώ φόροι και πρόστιμα!

Από τις 2.062 υποθέσεις έχουν  ελεγχθεί από το 2014 μέχρι σήμερα μόνο οι 531 και ολοκληρώθηκαν οι έλεγχοι σε 210!

Από τη λίστα Μπόργιανς, με άλλους 10.588 Έλληνες καταθέτες σε ελβετική τράπεζα, έχουν εισπραχθεί 137.188 ευρώ!!

Από τους 10.588 έχουν ελεγχθεί από τις αρχές του 2016 ως τώρα… 242 και έχουν ολοκληρωθεί… 14 υποθέσεις!!

Από τα εμβάσματα εξωτερικού, δηλαδή από 25.000 Έλληνες που έστειλαν έξω πάνω από 100.000 ευρώ ο καθένας από το 2009 ως το 2011, έχουν βεβαιωθεί φόροι και πρόστιμα 420 εκ. ευρώ, από τα οποία δεν έχει εισπραχθεί φράγκο!

Από τις πάνω από 25.000 περιπτώσεις έχουν ελεγχθεί ολοκληρωτικά 1.443 από το 2014!!

ΣΥΜΠΈΡΑΣΜΑ: Έχουν ελεγχθεί λιγότερες από το 5% συνολικά των υποθέσεων φοροδιαφυγής και από το 1,091 δις ευρώ που έχει καταλογιστεί έχουν εισπραχθεί μόνο 132 εκατομμύρια, συμπεριλαμβανομένων και εκείνων άλλων φοροφυγάδων εκτός των παραπάνω!

Ταυτόχρονα, την περίοδο από το 2015 που κυβερνάει ο ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ οι φόροι που εισέπραξε το κράτος από τους πολίτες ξεπέρασαν τα 140 δισεκατομμύρια ευρώ!!!

Για να το πούμε μπακάλικα, για κάθε ένα (1) ευρώ που εισέπραξε το κράτος από τη φοροδιαφυγή, οι πολίτες πλήρωσαν φόρους 1.400 ευρώ!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 2: Ο πρωθυπουργός και ο υπουργός του των Οικονομικών δίνουν «μέρισμα» 1,4 δις από τις εισπράξεις της φοροδιαφυγής, που είναι 132 εκατομμύρια ευρώ σε διάστημα 3 ετών!

Όλα τα παραπάνω είναι επίσημα, από τα στοιχεία που κατέθεσε στη Βουλή η υφυπουργός Οικονομικών κ Παπανάτσιου και ανώτατα στελέχη της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων στις 28 Ιουνίου του 2017 για να απαντήσουν σε ερώτηση βουλευτών για την πορεία των συγκεκριμένων ελέγχων!

Αυτά, για να ξέρουμε από πού έχει ληστέψει η κυβέρνηση τα 700 εκατομμύρια που δίνει σ αυτούς από τους οποίους έχει κλέψει τα υπερδεκαπλάσια!

700 εκατομ. (και θα τα πάρουν και οι φοροφυγάδες που δηλώνουν το τίποτα ανεξέλεγκτοι) και όχι 1,4 δις, μια και τα άλλα 700 είναι ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ του κράτους απέναντι σε δικαστικά δικαιωμένους συνταξιούχους και στη ΔΕΗ!!

Δεν είναι η πρώτη φορά που η κυβέρνηση πιάνεται με τη γίδα στην πλάτη. Μένει να δούμε πότε θα την κυνηγήσουν οι τσοπάνηδες.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



14 Νοε 2017


Με ένα εσπευσμένο διάγγελμα, που απευθύνεται σε ηλίθιους ή αδαείς, και περιέχει περισσότερα ψέματα από τα 1,4 δις ευρώ που «μοιράζει» ως κοινωνικό μέρισμα, ο πρωθυπουργός χτες το βράδυ απέδειξε πόσο πολύ τον πόνεσε η προσέλευση των πασόκων να ψηφίσουν. Αλλά, απέδειξε και πόσο αποφασιστικός είναι να κοροϊδεύει το λαό μπροστά στα μούτρα του, ακολουθώντας προφανώς την Γκεμπελική τακτική: Όσο πιο μεγάλο είναι το ψέμα, τόσο πιο πιστευτό γίνεται.

Πάμε στα χοντρά: 

Το «μέρισμα» των 1,4 δις που είπε ο πρωθυπουργός δεν είναι 1,4 δις, είναι ακριβώς τα μισά! 700 δις! Το είπε ο ίδιος στο διάγγελμά του! Και δεν είναι μέρισμα. Είναι οικονομικά καταστροφική εξαγορά ψήφων. 

Τα υπόλοιπα 700 δις που… μοιράζει ως μέρισμα είναι:
  1. 315 εκ. οι υποχρεώσεις του κράτους στους συνταξιούχους, που τους έκλεβε εδώ και 5 χρόνια από τις κρατήσεις (και αυτή η κυβέρνηση) και που δικαιώθηκαν με δικαστικές αποφάσεις. Αυτά τα λεφτά είναι υποχρεωμένη να τα επιστρέψει η κυβέρνηση! Δεν τα χαρίζει ούτε κάνει χάρη σε κανέναν! Είναι κερδισμένα δικαστικά!!
  2. 360 εκ. δίνονται στη ΔΕΗ ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΑ για το κόστος των υπηρεσιών κοινωνικής ωφέλειας, που δινόταν από όλες τις κυβερνήσεις!! Μόνο που αυτή η κυβέρνηση πετάει πλέον έξω από το κοινωνικό τιμολόγιο τα τρία τέταρτα των δικαιούχων!
Επομένως, από τα 4 εκατομμύρια των πολιτών που είπε με στόμφο ο κ Τσίπρας ότι θα ωφεληθούν από το «μέρισμα» πρέπει να αφαιρέσουμε 1,5 εκατομμύριο συνταξιούχους που δεν παίρνουν μέρισμα αλλά ΥΠΟΧΡΕΩΤΙΚΩΣ τα χρωστούμενα του κλεφτοδημοσίου, και άλλα 2 εκατομμύρια πολίτες που είναι οι καταναλωτές της ΔΕΗ που ωφελούνταν μέχρι φέτος από το κοινωνικό τιμολόγιο και που τους μέτρησε ο καθ έξιν ψεύτης πρωθυπουργός και το γραφείο προπαγάνδας του, ως ωφελημένους από την κρατική επιχορήγησε στη ΔΕΗ, που βαφτίστηκε «μέρισμα»! 

Κρυμμένα κριτήρια

Τα υπόλοιπα 700 εκ. που «μοίρασε» χτες ο πρωθυπουργός σε άνεργους, σε νέους και στη …μεσαία τάξη θα τα δουν με τα κυάλια οι μισοί «δικαιούχοι» που νομίζουν ότι θα τα πάρουν! Γιατί, ο πρωθυπουργός φρόντισε να απαριθμήσει οικογενειακές κατηγορίες, παιδιά, γονιούς και εργένηδες με εισοδήματα ΠΟΥ ΔΗΛΩΝΟΥΝ και όχι που ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΕΧΟΥΝ, αλλά δεν είπε το κερασάκι: Ότι τα εισοδηματικά κριτήρια δεν είναι μόνο τι δηλώνουν, συν τα 180 χιλιάρικα ακίνητης περιουσίας με ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΕΣ  και όχι εμπορικές αξίες (!). Αλλά είναι και οποιεσδήποτε καταθέσεις σε λογαριασμούς τραπεζών! 

Θυμίζουμε ότι πέρυσι, με ακόμα πιο χύμα κριτήρια, ένα μεγάλο μέρος του «μερίσματος» έμεινε αδιάθετο γιατί δικαιούχοι που οι κατηγορίες τους διατυμπανίστηκαν από την προπαγάνδα, δεν συμπλήρωναν τα κριτήρια και δεν πήραν φράγκο! 

Επίσης, θυμίζουμε ότι το «μέρισμα» που μοίρασε υπό άλλες συνθήκες η κυβέρνηση Σαμαρά- Βενιζέλου ήταν 450 εκατομμύρια ευρώ, το 2014! Πριν από 3 χρόνια! 

Ψεύτικα οικονομικά στοιχεία

Πριν ανακοινώσει τους «δικαιούχους των μερισμάτων» ο πρωθυπουργός αναλώθηκε σε μια περιγραφή της οικονομικής κατάστασης της χώρας, που θα τη ζήλευε και ο Μινχάουζεν. 

Μίλησε για ρυθμούς ανάπτυξης κοντά στο 2% την ώρα που η ΕΕ διόρθωσε επί τα χείρω την πρόβλεψη 2,1% σε 1,6%, ενώ το ΔΝΤ («που πέφτει πάντα έξω» σύμφωνα με την κυβέρνηση) την έριξε στο 1,8% με ευνοϊκή διάθεση, μια και θέλει να μείνει εδώ ως τοποτηρητής, όπως δήλωσε προχτές. 

Αυτοί οι ρυθμοί ανάπτυξης δεν απέχουν πολύ από τους αντίστοιχους του 2014 (1,4%) επί της «επάρατης» κυβέρνησης Σαμαρά- Βενιζέλου! 

Ο πρωθυπουργός υπερηφανεύτηκε στη συνέχεια και για τη φορολογική ληστεία των φτωχών και της μεσαίας τάξης, κομπάζοντας ότι ο προϋπολογισμός θα ξεπερνά σε πρωτογενές πλεόνασμα το στόχο του 1,75%. Είχε μάλιστα το θράσος να υποστηρίξει, σε αντίθεση με τον κ Χουλιαράκη, ότι το πλεόνασμα είναι αποτέλεσμα «εντατικής προσπάθειας εξορθολογισμού των δαπανών χωρίς περικοπές στους μισθούς και το κοινωνικό κράτος»!! 

Ξέχασε να πει στο λαό ότι οι δημόσιες δαπάνες έχουν τσεκουρωθεί ως προαπαιτούμενο από τις συμφωνίες που έχει υπογράψει με τους δανειστές, ότι εξ αιτίας τους δεν έχει μείνει ίχνος κοινωνικού κράτους σε Υγεία, Παιδεία και κοινωνική ασφάλιση, και ότι ενώ σκορπάει εκατομμύρια σε επιδόματα δια της πλαγίας σε όλο το δημόσιο, έχει γονατίσει μισθολογικά τον ιδιωτικό τομέα. 

Επίσης, είχε το θράσος να υποστηρίξει ότι «το πλεόνασμα είναι αποτέλεσμα του αποφασιστικού περιορισμού της διαφθοράς, της διασπάθισης του δημόσιου χρήματος και της φοροδιαφυγής», την ώρα που η διαφθορά οργιάζει σε όλο το δημόσιο από ρεμούλες των κυκλωμάτων που δρούν ανεξέλεγκτα αφού δεν λειτουργούν ελεγκτικοί μηχανισμοί (Κώστα, φρόντισε να πληρούν τις προδιαγραφές οι προμηθευτές μας) ενώ η φοροδιαφυγή οργιάζει σε εισοδήματα, κέρδη και ΦΠΑ,Μ όπως ομολογούν τα στοιχεία και οι ίδιοι οι αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες. 

Φυσικά, με φρασεολογία επταετίας, όλα αυτά έχουν επιτευχθεί «παρά την υπονόμευση που υφίσταται η κυβέρνηση και η ελληνική οικονομία από τους εσωτερικούς και εξωτερικούς εχθρούς»! 

Στο απυρόβλητο ο Καραμανλής…

Σε ένα… αντικαπιταλιστικό κρεσέντο μαθητή γυμνασίου, ο πρωθυπουργός κατηγόρησε τους πλούσιους ότι επειδή φοροδιέφευγαν και έβγαλαν τα λεφτά τους έξω οδήγησαν τη χώρα στη χρεωκοπία! Αυτοί φταίνε, είπε. Ούτε η εγκληματική διαχείριση του δημόσιου χρήματος από την κυβέρνηση Καραμανλή, ούτε η παντελής απουσία οικονομικού ελέγχου και φοροκυνηγητού από τις ελληνικές κυβερνήσεις, ούτε η διαπλοκή τους, ούτε το διεθνές οικονομικό σύστημα που επέλεξε να πληρώσουν οι Ευρωπαίοι πολίτες την αλητεία των αμερικανικών τραπεζών, που πήρε ντόμινο και τις ευρωπαϊκές, όπως ομολόγησε και ο κ Ντάισενμπλουμ. 

Παρεμπιπτόντως, χτες έγινε «σε πολύ καλό κλίμα» στο μέγαρο Μαξίμου η συνάντηση των υπουργών Ν Παππά και Α Φλαμπουράρη με τους ιδιοκτήτες των ιδιωτικών καναλιών (πρώην βοθροκάναλα της διαπλοκής) Γ Βαρδινογιάννη, Θ. Κυριακού, Δ Κοντομηνά, και Γ Αλαφούζου, με θέμα τις τηλεοπτικές άδειες και την υλοποίηση του αιτήματος των καναλαρχών για μείωση του φόρου της διαφήμισης από το 20% στο 5%. Που έγινε…

Τέλος, ο πρωθυπουργός είχε το θράσος να διαφημίσει τις θέσεις κωπηλατών στην εργασιακή γαλέρα ως 300.000 νέες θέσεις εργασίας, την ώρα που με όλα τα στοιχεία της ΕΡΓΑΝΗΣ ο Οκτώβριος ήταν ο χειρότερος μήνας από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα για τη μισθωτή εργασία! 

Συγκεκριμένα, οι θέσεις εργασίας μειώθηκαν κατά 53.164 σε σχέση με τον Σεπτέμβριο, η μερική απασχόληση εκτοξεύτηκε τον ίδιο μήνα στο 63% της συνολικής απασχόλησης, από το 60% του Σεπτεμβρίου και με εκ περιτροπής απασχόληση είναι το 55% των εργαζόμενων! 

Και δεν είπε λέξη για τους μισθούς ντροπής των 300 ευρώ και κάτω, που έχει υπογράψει με την πολιτική του. 

Το κράτος ζητάει τα σπίτια τους!

Ο πρωθυπουργός δεν είπε λέξη φυσικά για τους πάνω από 20.000 πολίτες που απειλούνται να χάσουν τα σπίτια τους από τη γραφειοκρατία του Κτηματολογίου κυρίως σε Γαλάτσι, Νέα Ιωνία, Νέο Ηράκλειο, Ψυχικό, Βάρκιζα και Περιστέρι, που τα διεκδικεί ως δασικά του 1900!! 

Και, φυσικά, δεν είπε κουβέντα για τα χιλιάδες ακίνητα που βγαίνουν σε πλειστηριασμό αμέσως, μετά από ένα ακόμα δουλικό yes του αντιστασιακού μαρξιστή υπουργού Ε Τσακαλώτου στην τρόικα, που του τράβηξε το αυτί για την καθυστέρηση της διαδικασίας.

Κανένα σπίτι σε χέρια τραπεζίτη. Όλα σε χέρια κυνόδοντα. Όχι του Λάνθιμου. Του ελληνικού δημόσιου και των ξένων κορακιών. Για να τονώσουμε τις τράπεζες. Οι οποίες δεν τονώθηκαν αρκετά με τα εισοδήματα και τις οικονομίες μας που σφαγιάστηκαν για να σωθούν αυτές, όπως ομολόγησε κυνικά και ο κ Ντάισενμπλουμ. 

Αφού, μετά τους δανειστές ήρθε και μαζεύει με τη φορολογία και τη φτωχοποίηση ό,τι έχει απομείνει από πένητες και μικροαστούς σε οικονομίες και ακίνητα, ο πρωθυπουργός, ήρθε χτες με θράσος να πει στο λαό ότι του μοιράζει και λεφτά! Το ένα δέκατο απ αυτά που του κλέβει! Ότι του μοιράζει αυτά που του αρπάζει! 

Προφανώς δεν ξέρει καν την κινέζικη θέση, που ήταν αγαπημένη του Μαό: «Αν θέλεις να ταΐσεις το λαό μάθε του να ψαρεύει αντί να του δίνεις ψάρια». 

Δε φταίει αυτός. Οι κακομοιριασμένοι που παίρνουν με ικανοποίηση ό,τι ψίχουλα τους πετάει και λένε κι ευχαριστώ φταίνε. Που καταπίνουν αμάσητα ό,τι ψέματα ξεφουρνίζει. Αντί να τον πάρουν στο κυνήγι. 

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου