Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Μαΐ 2017


Πρόκειται για το υπέρογκο δημόσιο χρέος, αφού από αυτό εξαρτάται η ασφάλεια της πατρίδας μας, η εδαφική της ακεραιότητα, η άμυνα, η παιδεία, η υγεία, η επιβίωση και το μέλλον των παιδιών μας – ενώ σε αυτό οφείλονται όλα τα δεινά μας, κυρίως η σχεδιαζόμενη ληστεία της δημόσιας και ιδιωτικής μας περιουσίας
«Οι Γερμανοί είναι κακοί, πολύ κακοί»
(The Germans are bad, very bad – D. Trump, πηγή)
Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος 

Το δημόσιο χρέος της Ελλάδας, έτσι όπως έχει εκτοξευθεί στα ύψη από την πολιτική των μνημονίων που μας επιβλήθηκε, είναι το νούμερο ένα πρόβλημα μας – αφού σε αυτό οφείλεται η απώλεια της εθνικής μας κυριαρχίας, η εποπτεία των πιστωτών με την εγκατάσταση κατοχικών κυβερνήσεων, ο διεθνής εξευτελισμός μας, η καταρράκωση της αξιοπρέπειας και ο εκμηδενισμός της εθνικής μας υπερηφάνειας.

Εκτός αυτού, από το δημόσιο χρέος εξαρτάται η εσωτερική ασφάλεια της πατρίδας μας, η εδαφική της ακεραιότητα, η άμυνα, η παιδεία, η υγεία, η επιβίωση μας και το μέλλον των παιδιών μας – ενώ σε αυτό οφείλεται η εξαθλίωση μεγάλων μερίδων του πληθυσμού, η κλιμακούμενη πορνεία, η θανατηφόρα επέλαση των ναρκωτικών στα κέντρα των πόλεων, οι τρομοκρατικές επιθέσεις, η άνοδος των αυτοκτονιών, η μαζική μετανάστευση των νέων Ελλήνων, η μείωση των γεννήσεων, η αύξηση των θανάτων, η ανεργία, οι χρεοκοπίες χιλιάδων επιχειρήσεων, το ασφαλιστικό, η πτώση των τιμών των ακινήτων πάνω από 500 δις €, του χρηματιστηρίου πάνω από 100 δις € κοκ.

Περαιτέρω, στο βωμό του χρέους θα θυσιαστούν τα δημόσια και ιδιωτικά μας περιουσιακά στοιχεία, αφού εμείς εγγυούμαστε για την εξυπηρέτηση του και όχι κάποιο απρόσωπο κράτος – με όλα όσα έχουμε με κόπο δημιουργήσει κατά τη διάρκεια της ζωής μας. Επομένως η ελευθερία και η αξιοπρέπεια μας, με τη μετατροπή μας σε σκλάβους χρέους στο διηνεκές –  καθώς επίσης σε φθηνούς εργάτες της γερμανικής βιομηχανίας.

Ειδικότερα, όλα όσα διαθέτουμε θα καταλήξουν σταδιακά στους νέους ιδιοκτήτες της χώρας: η δημόσια περιουσία με την εκποίηση της αφού προηγουμένως απαξιωθεί, χωρίς να μειωθεί καθόλου το χρέος, ενώ η ιδιωτική μέσω της ραγδαίας μείωσης των εισοδημάτων, της αύξησης των φόρων, των κατασχέσεων, των πλειστηριασμών σε εξευτελιστικές τιμές κοκ. – με τους περισσότερους Έλληνες να παραμένουν χρεωμένοι.

Ακόμη χειρότερα, επειδή η ολοκληρωτική κατοχή της Ελλάδας δεν θα είναι το αποτέλεσμα μίας στρατιωτικής εισβολής, αλλά της εξαγοράς της, δεν πρόκειται να απελευθερωθεί ποτέ – αφού πάντοτε εκδιώκει κανείς έναν κατακτητή, αλλά ποτέ ένα νόμιμο ιδιοκτήτη της χώρας του, ο οποίος έχει πληρώσει για να την αγοράσει.

Με δεδομένο τώρα το ότι οι πιστωτές, η γερμανική κυβέρνηση δηλαδή, έχουν καταλάβει την εθνική στατιστική υπηρεσία, τη γενική γραμματεία εσόδων, το υπουργείο οικονομικών και τις εφορίες του, έχοντας καταστήσει την κυβέρνηση και τη βουλή υποχείρια τους (άρα την εκτελεστική και νομοθετική εξουσία που ουσιαστικά διορίζει τη δικαστική), σύντομα θα μπαίνουν νύχτα στα σπίτια μας και θα μας παίρνουν ότι έχουμε και δεν έχουμε – ενώ ήδη «χτενίζουν» τα νησιά μας, καταγράφοντας την ιδιοκτησία και τις πηγές εσόδων μας.

Συνεχίζοντας, οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε ότι, η καταστροφή που έχει υποστεί η Ελλάδα μετά την επιβολή των μνημονίων είναι χειρότερη από το βομβαρδισμό της – αφού η πτώση του ΑΕΠ μας είναι μεγαλύτερη από της Γερμανίας μεταξύ των ετών 1938 και 1948. Επί πλέον πως δεν έχουμε δει ακόμη τίποτα, με την έννοια πως η λεηλασία μόλις ξεκίνησε – παρά το όσα έχουμε υποστεί μέχρι σήμερα.

Όσον αφορά τώρα τις διαπραγματεύσεις για το χρέος, όπου ακούγεται ότι θα ελαφρυνθεί με την επιμήκυνση της «ωρίμανσης» του, με χαμηλά επιτόκια κοκ., πρόκειται για πολύ μεγάλες ανοησίες – αφού όλες αυτές οι «μεσοβέζικες» λύσεις κυκλοφορούν για να παραπλανούν τους Πολίτες, όπως συνέβη με το PSI. Αναλυτικότερα, για να είναι επωφελής για τους Έλληνες η μείωση του χρέους, θα πρέπει να είναι ονομαστική – για παράδειγμα, όταν αποφασιστεί θα πρέπει το χρέος από 325 δις € σήμερα να διαμορφωθεί στα 160 δις € την άλλη ημέρα το πρωί.

Εάν δεν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε η χώρα δεν ανακτά την πιστοληπτική της ικανότητα, δεν μπορεί να σταθεί μόνη της στα πόδια της ως οφείλει και δεν έχουν οι Πολίτες της καμία ελπίδα να ευημερήσουν (ανάλυση) – ενώ προφανώς δεν καθίσταται δυνατή μία ανάλογη διαγραφή του ιδιωτικού χρέους, οπότε είναι καταδικασμένα και τα ιδιωτικά περιουσιακά στοιχεία των Ελλήνων. Ως εκ τούτου δεν πρέπει να χειραγωγείται κανείς με τέτοιες δηλώσεις, οι οποίες εξυπηρετούν απλά και μόνο τις σκοπιμότητες των πιστωτών – καθώς επίσης των πολιτικών που ενδιαφέρονται μόνο για τη θέση τους και τον εαυτό τους.

Για να γίνει περισσότερο κατανοητό πως το δημόσιο χρέος είναι τα δεσμά μας, αυτά που μας κρατούν αιχμάλωτους και όμηρους των πιστωτών στο διηνεκές, χωρίς η ευθύνη να είναι δική μας τουλάχιστον μετά το 2010, το εξής:
Εάν κανείς χρωστάει 100.000 € σε μία τράπεζα και αυτή, αντί να του διαγράψει τα 50.000 € του μειώνει μόνο τις δόσεις ή/και τα επιτόκια για να το ξεπληρώσει σε 50 χρόνια αντί σε 20, οπότε να πληρώνουν τα παιδιά και τα εγγόνια του, δεν σημαίνει ότι απελευθερώνεται ή πως θα τα καταφέρει τελικά – ενώ φυσικά καμία άλλη τράπεζα δεν θα τον δανείζει, αφού δεν θα είναι μόνο υπερχρεωμένος αλλά και κακοπληρωτής, επειδή καθυστερεί όσον αφορά την εξυπηρέτηση των υποχρεώσεων του.
Όταν τον υποχρεώνει δε να πουλήσει παράλληλα το σπίτι ή την επιχείρηση του σε μία εξευτελιστική τιμή, για να εξοφλήσει ένα μέρος του δανείου του (αποκρατικοποιήσεις), οπότε να χάσει την πηγή των εσόδων του, αργά ή γρήγορα θα καταλήξει να χρωστάει ακόμη περισσότερα – χωρίς καμία δυνατότητα να τα εξοφλήσει. Τέλος, επειδή αρκετοί δεν έχουν συναίσθηση των αριθμών, το 1 δις € ισοδυναμεί με τους ετήσιους μισθούς 83.000 εργαζομένων, με μηνιαίο μισθό 1.000 € – οπότε μόνο για τους ετήσιους τόκους σήμερα δαπανώνται οι μισθοί για ένα χρόνο 500.000 ατόμων!

Η διαπραγμάτευση του χρέους

Περαιτέρω έχουμε αναφέρει ότι, η Ελλάδα θα πρέπει να συστήσει μία διακομματική επιτροπή διαπραγμάτευσης του χρέους – έτσι ώστε να είναι σύσσωμοι οι Έλληνες απέναντι στους πιστωτές, ως οφείλουν για ένα τόσο σοβαρό εθνικό ζήτημα (άρθρο). Κατά την άποψη μας δε είναι σοβαρότερο από την κήρυξη ενός στρατιωτικού πολέμου – ενώ όταν κηρύσσεται ένας πόλεμος, όπου ο οικονομικός δεν είναι λιγότερο καταστροφικός από το στρατιωτικό, δεν κοιτάζει κανείς ποιος κυβερνάει ή εάν μπορούν να συνεννοηθούν τα κόμματα, αλλά αμύνεται με όποιον και με ότι διαθέτει.

Η επιτροπή αυτή πρέπει να αποτελείται από τους καλύτερους Έλληνες διαπραγματευτές, από έμπειρους επιστήμονες δηλαδή και όχι από ανεπαρκείς πολιτικούς – καθώς επίσης να πλαισιώνεται από διεθνείς οργανισμούς και εξειδικευμένες εταιρείες, όπως θα ήταν για παράδειγμα κάποια μεγάλη αμερικανική νομική εταιρεία, μία άλλη οικονομικών συμβούλων με παγκόσμια εμβέλεια κοκ.

Η αιτία είναι πως οι Έλληνες πολιτικοί, ανεξαρτήτως κομμάτων, εκτός του ότι είναι οι ίδιοι υπεύθυνοι για τις ενέργειες που κατέστρεψαν τη χώρα μας, με ορισμένους από αυτούς να θεωρούνται διεφθαρμένοι, διαπλεκόμενοι ή εκβιάσιμοι από τους πιστωτές, δεν είναι σε θέση να διαπραγματευθούν επιτυχώς με τόσο έμπειρους αποικιοκράτες, όπως είναι για παράδειγμα η γερμανική ηγεσία – πόσο μάλλον όταν κατέχει όλες τις θέσεις-κλειδιά σε μία Ευρώπη που έχει πλέον μετατραπεί σε γερμανική (ανάλυση).

Ως εκ τούτου η διαπραγμάτευση με συγκεκριμένο και σαφή στόχο (ονομαστική διαγραφή μέρους του χρέους, κατάργηση των μνημονίων, άμεση εκδίωξη της Τρόικα) πρέπει να γίνει από τρίτους – όπου, εάν δεν συμφωνήσουν τα κόμματα μεταξύ τους, κάτι που θεωρείται πολύ πιθανό αφού η διχόνοια είναι μία από τις αρχαιότερες πληγές της Ελλάδας, τότε θα πρέπει να πιεσθεί η κυβέρνηση να το κάνει. Η πίεση αυτή μπορεί να ασκηθεί από τους Πολίτες, όπου αρκεί να πλημμυρίσουν τους δρόμους μόνο με αυτό το αίτημα, να σταματήσουν τις συναλλαγές ή οτιδήποτε άλλο – φυσικά ειρηνικά και εντός των πλαισίων της νομιμότητας.

Άλλη λύση για την Ελλάδα δεν υπάρχει, ενώ οι εκλογές δεν πρόκειται να βοηθήσουν – αφού, εάν εκλεγεί η σημερινή αξιωματική αντιπολίτευση, έχει εκ των προτέρων δηλώσει πως θα εφαρμόσει πιστά την πολιτική των μνημονίων, με την ελπίδα και αυτή πως θα υπάρξει κάποια διευκόλυνση στο χρέος, η οποία όμως δεν βοηθάει πουθενά.

Το μόνο που πετυχαίνεται με αυτές τις «ελαφρύνσεις» είναι να παρέχεται επαρκής χρόνος στους πιστωτές, για να μπορέσουν να λεηλατήσουν με την ησυχία τους την Ελλάδα, χωρίς να αντιδράσουν οι Έλληνες – ενώ όπως πολύ σωστά τόνισε ο πρόεδρος Trump, «οι Γερμανοί είναι κακοί, πολύ κακοί», χωρίς κανέναν ηθικό ενδοιασμό, ανελέητοι, αμείλικτοι και αχόρταγοι. Με απλά λόγια η χώρα θα πτωχεύσει εν λειτουργία, γεγονός που σημαίνει ότι θα έχει όλα τα μειονεκτήματα της χρεοκοπίας, χωρίς κανένα πλεονέκτημα – κάτι που δεν θα είναι καθόλου κολακευτικό για το IQ των Ελλήνων.

Οι υποχρεώσεις του 2017

Περαιτέρω, για να καταλάβει κανείς πού βρίσκεται σήμερα η Ελλάδα, πώς διενεργείται δηλαδή η μεγάλη ληστεία της, οφείλει να γνωρίζει πως αυτό το έτος πρέπει να πληρώσει ακόμη 21 δις € στους πιστωτές της (ετήσιους μισθούς σχεδόν 2.000.000 Ελλήνων) – εκ των οποίων τα 15 δις € είναι έντοκα γραμμάτια (T-Bills), δηλαδή ομόλογα διαρκείας το ανώτερο 26 εβδομάδων, με ένα τοκογλυφικό επιτόκιο της τάξης του 2-3% (πηγή).

Φυσικά οι βασικοί αγοραστές τους είναι οι αφελληνισμένες τράπεζες που κερδίζουν τεράστια ποσά (στα 15 δις € τόκους 450.000.000 €) εις βάρος των φορολογουμένων – οι οποίοι αναρωτιούνται ανόητα γιατί αυξάνεται το χρέος, παρά το ότι η χώρα έχει πλεονάσματα και πουλάει τη δημόσια περιουσία της (αεροδρόμια κλπ.). Στο γράφημα που ακολουθεί φαίνονται οι υποχρεώσεις της χώρας αναλυτικά  – από αριστερά προς τα δεξιά στο κάτω μέρος: τα έντοκα γραμμάτια, τα ομόλογα αγγλικού δικαίου, το ΔΝΤ, η ΕΚΤ και η ΕΙΒ (ευρωπαϊκή τράπεζα επενδύσεων).


Πηγή: Wall Street Journal, PDMA

Εν προκειμένω το μεγαλύτερο πρόβλημα θα παρουσιαστεί στα μέσα Ιουλίου, όπου λήγουν ομόλογα αγγλικού δικαίου ύψους 2,1 δις € (17/7), καθώς επίσης ομόλογα της ΕΚΤ ύψους 3,87 δις € (20/7) – τα οποία αγόρασε η κεντρική τράπεζα πολύ φθηνότερα και θέλει να της τα πληρώσουμε στο 100% συν τα κουπόνια τους, κερδίζοντας πάνω από 1 δις €!
Λογικά λοιπόν θα πρέπει να κλείσει πριν τον Ιούλιο η αξιολόγηση έτσι ώστε να μας εγκριθεί η δόση, αφού με τα χρήματα αυτά οι πιστωτές θα πληρώσουν τον εαυτό τους, εξασφαλίζοντας τα κέρδη τους – εκτός εάν το ΔΝΤ επιμείνει στον εκβιασμό του να αναλάβει το ESM την πληρωμή των χρεών της Ελλάδας απέναντι του ώστε να αποδεσμευθεί και η Γερμανία δεν υποχωρήσει.
Όσον αφορά τη συμμετοχή μας στο QE που διαφημίζεται από την κυβέρνηση, οι μόνοι ωφελημένοι θα είναι οι τράπεζες – οι οποίες θα χρησιμοποιήσουν τα πακέτα για να δανείζουν το κράτος, κερδοσκοπώντας εις βάρος μας (θα δανείζονται με 0% και θα δανείζουν το δημόσιο με 3%). Η δε προσφυγή μας στις αγορές που επίσης διαφημίζεται, απλά θα αυξήσει τα επιτόκια δανεισμού μας στο 4-5% από 2% σήμερα – με εξαίρεση τους υψηλότερους τόκους του ΔΝΤ και των επενδυτών που είναι ανάλογοι.

Επίλογος   

Ολοκληρώνοντας, προφανώς το ΔΝΤ δεν ενδιαφέρεται για το καλό μας, επιμένοντας στη μη βιωσιμότητα του χρέους εάν δεν διαγραφεί μέρος του, αλλά για το δικό του καλό – επειδή έτσι εκβιάζει τη Γερμανία, ενώ το ίδιο θέλει να αποχωρήσει ως χρηματοδότης της χώρας μας, για να μην αποκαλυφθούν οι παρανομίες του απέναντι μας.
Η Γερμανία δεν ενδιαφέρεται επίσης για το δικό μας καλό επιμένοντας να παραμείνει το ΔΝΤ στο πρόγραμμα, αλλά για το δικό της – αφού γνωρίζει πως χωρίς τη συμμετοχή του Ταμείου θα είναι αυτή ο κακός, οπότε θα έλθει στην επιφάνεια το ναζιστικό παρελθόν της.
Σε κάθε περίπτωση, εάν οι Έλληνες δεν αντιδράσουν αμέσως, αδιαφορώντας για τη ληστεία της χώρας τους που διενεργείται χωρίς κανένα πρόσχημα, «μέρα μεσημέρι» όπως λέγεται, το μέλλον τους θα είναι εξαιρετικά σκοτεινό – αν και ενός πολύ μικρού αριθμού μελών της εγχώριας ελίτ θα είναι ρόδινο, όπως επίσης της Ελλάδας ως αποικία, αλλά μόνο για τους νέους ιδιοκτήτες της.
Υστερόγραφο: Στέλεχος της κυβέρνησης, προσπαθώντας προφανώς να δικαιολογήσει την αποτυχία στις διαπραγματεύσεις για το χρέος, καθώς επίσης να προκαταλάβει μία επόμενη αποτυχία στο Euro Group της 15ης Ιουνίου, ισχυρίσθηκε ότι πιο ανόητο έχουμε ακούσει μέχρι σήμερα: το ότι το χρέος δεν επηρεάζει την τσέπη του Έλληνα!
Δηλαδή πως οι υπερβολικοί φόροι επιβάλλονται για κάποιον άλλο λόγο, ότι ο περιορισμός του κοινωνικού κράτους δεν αυξάνει τα έξοδα των Ελλήνων, πως η αδυναμία του δημοσίου να επενδύσει δεν έχει καταδικάσει τη χώρα στην ύφεση και δεκάδες χιλιάδες στην ανεργία, ότι η πιστοληπτική μας αξιολόγηση (σκουπίδια) δεν διώχνει τις επενδύσεις, πως η πτώση των εισοδημάτων δεν οφείλεται στο χρέος κοκ. Με απλά λόγια ότι, εάν χρωστάει κάποιος στην τράπεζα δεν επηρεάζεται καθόλου η τσέπη του! Πραγματικά λυπηρό.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μεσαίωνας επικρατεί στην αγορά εργασίας με μισό εκατομμύριο ανασφάλιστους εργαζόμενους με πλήρη ωράρια που δηλώνονται ως μερικώς απασχολούμενοι, αλλά και μισθούς πείνας που καταβάλλονται με καθυστέρηση έως και 15 μήνες.

Η αγορά φαντάζει με εφιάλτη γεμάτο φτωχούς και αποδέχονται δουλειές του ποδαριού με ένα μεροκάματο που δεν ξεπερνά τα 15 ευρώ.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης των Σάββα Ρομπόλη (ομότ. καθ. Παντείου Πανεπιστημίου) και Βασίλη Μπέτση (υποψ. διδάκτορος Παντείου Πανεπιστημίου) που δημοσιεύουν Τα Νέα:

⏩ Η μερική απασχόληση αποτελεί, κατά το 2016, το 50,3% των νέων προσλήψεων.
⏩ Η ανασφάλιστη εργασία αφορά 1 στους 5 εργαζομένους (500.000 άτομα).
⏩ Περίπου 300.000 εργαζόμενοι, ενώ στην πραγματικότητα απασχολούνται ως μισθωτοί, στην πράξη απασχολούνται ως αυτοαπασχολούμενοι αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου την υποχρέωση καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών.
⏩ Περίπου 200.000 άτομα, ενώ εργάζονται 8 ώρες την ημέρα, στην πράξη καταχωρίζονται ως μερικά απασχολούμενοι.
⏩ Περίπου 900.000 εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, ενώ εργάζονται καθημερινά και κανονικά, η καταβολή του μισθού τους γίνεται με καθυστέρηση από έναν μέχρι δεκαπέντε μήνες.
⏩ Το 38% των εργαζομένων έχουν αποδοχές χαμηλότερες από τον κατώτατο μισθό.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τα πέντε πιθανά πακέτα για ελαφρύνσεις που εξετάζει ο ευρωπαϊκός οργανισμός , δημοσιεύει η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt. Και σύμφωνα με τα σενάρια αυτά που έχουν στα χέρια τους οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης, η εκτίμηση του ESM για το ελληνικό χρέος είναι ότι ενδέχεται, μέχρι το 2060, να φθάσει στο 226% του ΑΕΠ ή να μειωθεί στο 49%.

Σε άρθρο με τίτλο «Η απρόβλεπτη Ελλάδα» η γερμανική οικονομική εφημερίδα Handelsblatt αναφέρεται στα σενάρια που εκπόνησε ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας γύρω από το μελλοντικό ύψος του ελληνικού χρέους. Το έγγραφο, που προορίζεται "μόνο για υπηρεσιακή χρήση" δόθηκε αρχές της εβδομάδας στους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης και βρίσκεται στη διάθεση της γερμανικής εφημερίδας. Αναφέρεται σε τρία σενάρια:

Σύμφωνα με το αισιόδοξο Σενάριο Α που βασίζεται σε στοιχεία των ευρωπαϊκών θεσμών, το ελληνικό χρέος ενδέχεται να μειωθεί μέχρι το 2060 στο 49,1%, ενώ οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες, που αποτελούνται από το πιθανό έλλειμμα συν το σύνολο των δαπανών εξυπηρέτησης του χρέους, θα βρίσκονται μόλις στο 11% του ΑΕΠ. Θα ήταν συνεπώς λιγότερο από το όριο 15%-20% που κρίνουν οι δανειστές ως βιώσιμο.

Το Σενάριο Β είναι απαισιόδοξο, θεωρείται ωστόσο πιθανότερο από το ΔΝΤ. Το έγγραφο κάνει λόγο για "έκρηξη" του χρέους τα επόμενα 40 χρόνια, φθάνοντας το 2060 στο 226% του ΑΕΠ, ενώ οι μικτές χρηματοδοτικές ανάγκες στο γιγαντιαίο 52,1%.

Οι διαφορές των σεναρίων οφείλονται στην μακρά περίοδο 40 ετών, όπου ακόμα και απειροελάχιστες διαφορές στην υπόθεση εργασίας, οδηγούν σε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα. Στο Σενάριο Α οι Ευρωπαίοι αναμένουν μέχρι το 2060 μια κατά μέσο όρο ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας κατά 1,3% και πρωτογενές πλεόνασμα 2,2%-2,6%. Το ΔΝΤ θεωρεί αυτό το στόχο μη ρεαλιστικό. Στο Σενάριο Β γίνεται λόγος για ανάπτυξη μόνο 1% και πρωτογενές πλεόνασμα 1,5%.

Παρά τις μεγάλες διαφορές των σεναρίων η συζήτηση για την ανάγκη ελαφρύνσεων για το ελληνικό χρέος θα διεξαχθεί στη βάση αυτών των υπολογισμών. Μόνο όμως στο Σενάριο Β και Γ (σσ. στο οποίο η Handelsblatt δεν αναφέρεται λεπτομερώς) υπάρχει ανάγκη ελαφρύνσεων.

Πέντε πιθανά πακέτα μέτρων για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους

Στο έγγραφο του ESM, που δημοσιεύει η οικονομική εφημερίδα του Ντίσελντορφ, αναφέρεται και η μορφή που θα μπορούσαν να έχουν οι ελαφρύνσεις για το ελληνικό χρέος. Γίνεται λόγος για πέντε διαφορετικά πακέτα μέτρων.

Το πρώτο προβλέπει επιμήκυνση αποπληρωμής των δανείων που έχει εκταμιεύσει ο προσωρινός μηχανισμός στήριξης EFSM κατά 5 χρόνια και πλαφόν στα επιτόκια 2%. Σε περίπτωση που το ξεπεράσουν, δεν θα καταβάλλονται μέχρι το 2050.
Τα επόμενα πακέτα περιλαμβάνουν περισσότερες ελαφρύνσεις.
Έτσι το τρίτο προβλέπει επιμήκυνση αποπληρωμής για 15 χρόνια. Κατά συνέπεια η Ελλάδα θα αποπληρώσει μέρος των πιστώσεων από το 2080 και πέρα, ενώ στα επιτόκια μπαίνει πλαφόν 1% μέχρι το 2050.

Σύμφωνα με διαπραγματευτικούς κύκλους Β. Σόιμπλε και ΔΝΤ σχεδιάζουν ένα συμβιβασμό. Έτσι το ΔΝΤ θα αποφασίσει τυπικά ένα πρόγραμμα στήριξης, αλλά δεν θα εκταμιεύσει χρήματα μέχρι να επιλυθεί η διένεξη. Στο μεταξύ ο ESM θα μπορέσει να εκταμιεύσει μια ακόμα δόση στην Ελλάδα», καταλήγει η οικονομική εφημερίδα.

Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

25 Μαΐ 2017


Γράφει η Αγγελική Παπαμιλτιάδου

Παρά τις περί του αντιθέτου διαβεβαιώσεις για το καλό κλίμα στο Eurogroup της Δευτέρας και για σημαντική πρόοδο, τα πρακτικά της συνεδρίασης που εξασφάλισε αποκλειστικά το Euro2day.gr αποκαλύπτουν ότι η συνεδρίαση ήταν θυελλώδης, ότι οι συζητήσεις για το χρέος κατέληξαν σε ναυάγιο, ότι ο κ. Τόμσεν αρνήθηκε όλες τις πιθανές λύσεις και έσπρωχνε τα πράγματα προς τον συνήθη αστερίσκο: ναι στην εκταμίευση αλλά όχι στη βιωσιμότητα του χρέους. Προκύπτει ότι ο κ. Σόιμπλε δεν θα κάνει υποχωρήσεις και δεν δέχεται τίποτα πέραν της απόφασης του 2016.

Η ένταση ήταν εμφανής σε όλη τη συζήτηση, με τον Ιταλό, τον Γάλλο και τον Ευκλείδη Τσακαλώτο να είναι χειμαρρώδεις για το ναυάγιο. Τελικά η Ελλάδα, μετά από συνεννόηση του υπουργού Οικονομικών με τον Αλέξη Τσίπρα, αποφάσισε να βάλει βέτο στο δεύτερο draft και έτσι έληξε η συνεδρίαση.

Ας πάρουμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ενώ ξεκίνησε το δεύτερο μέρος της συζήτησης, που ήταν το χρέος, όταν πήρε τον λόγο ο κ. Τόμσεν είπε τα εξής:

«Αντιλαμβάνομαι ότι θέλετε να προχωρήσετε με αυτό τον τρόπο, όμως έχουμε επίσης συμφωνήσει ότι το ΔΝΤ θα πρέπει να καταλήξει πως αυτή η δέσμη μέτρων θα μας φέρει on board, αλλά δεν είμαστε ακόμα εκεί. Δεν θα μπορέσουμε σήμερα να πούμε στο Διοικητικό Συμβούλιό μας ότι οι προδιαγραφές τηρούνται. Δεν συμφωνήσαμε στα πρωτογενή πλεονάσματα, ούτε στις προβλέψεις για την ανάπτυξη. Θα χρειαστούμε αρκετά πιο συγκεκριμένα μέτρα, διαφορετικά δεν θα μας πείσετε να συμφωνήσουμε μαζί σας».

Με αυτή την αρχική τοποθέτηση, ο κ. Τόμσεν ουσιαστικά τορπίλισε τη συνεδρίαση. Αμέσως έλαβε τον λόγο ο κ. Τσακαλώτος, ο οποίος υπογράμμισε ότι η λύση πρέπει να είναι καθαρή, αξιόπιστη, ώστε να δώσει το σήμα στις αγορές ότι η Ελλάδα γύρισε σελίδα.

«Νομίζω ότι εάν δημοσιεύσουμε αυτή την πρόταση όπως είναι, τα ελληνικά ομόλογα θα ανέβουν και η ελληνική οικονομία θα υποφέρει. Είχα πολύ δύσκολες διαπραγματεύσεις με το ΔΝΤ, με βέτο από τη Γερμανία και την Ολλανδία, έτσι ήμουν σε αδύναμη θέση. Δεχθήκαμε τους όρους του ΔΝΤ, έτσι έχουμε ένα πρόγραμμα με το ΔΝΤ. Η μπάλα είναι στο γήπεδό σας» είπε ο Έλληνας υπουργός Οικονομικών, που συμπλήρωσε ότι οι αγορές περιμένουν την ποσοτική χαλάρωση και ότι η ΕΕ δεν πρέπει να δείξει ότι απλά μεταθέτει τις αποφάσεις για αργότερα.

Η στήριξη της Γαλλίας

Ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών στήριξε πλήρως τις προσπάθειες της Ελλάδας, λέγοντας ότι η πρόταση που υπήρχε στο τραπέζι δεν φανερώνει «καθαρή λύση», ότι είχε δυσκολία να καταλάβει τις προβλέψεις του ΔΝΤ για την ανάπτυξη και ότι η Γαλλία προτιμούσε 17 έτη επιμήκυνσης και πρωτογενή πλεονάσματα 2% (σ.σ. μετά το 2022).

«Όμως δεν έχουμε ξεκάθαρη απάντηση, εάν το ΔΝΤ παραμένει ή όχι -δεν μπορεί να είναι μισό-μισό. Εάν δεν είναι μαζί μας το ΔΝΤ, η ΕΚΤ δεν μπορεί να δώσει την ποσοτική χαλάρωση» είπε ο Γάλλος υπουργός Οικονομικών.

… και η άρνηση του Σόιμπλε

Τον λόγο μετά πήρε ο κ. Σόιμπλε, που εξέπληξε τους πάντες γιατί άρχισε να διαβάζει την απόφαση του Μαΐου του 2016 και να δικαιολογείται λέγοντας ότι αυτό που συζητείτο στο Eurogroup ήταν ουσιαστικά μια νέα απόφαση, για την οποία δεν δικαιούται να διαπραγματευτεί χωρίς την εντολή από τη γερμανική Βουλή.

«Δεν μπορώ να διαπραγματευτώ μια καινούργια εντολή, άρα η βάση μας πρέπει να είναι αυτή (Μάιος 2016). Δεν δώσαμε βέτο στο ΔΝΤ, ούτε εμείς, ούτε η Ολλανδία. Να υπενθυμίσω ότι έχουμε ήδη εγκρίνει δύο προγράμματα από το Ταμείο».

Κάπου εδώ, με τον κ. Τόμσεν να λέει ότι δεν θέλει να εγκρίνει τη βιωσιμότητα του χρέους και τον κ. Σόιμπλε να λέει ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα πέραν της απόφασης του 2016, το Eurogroup πήρε φωτιά…

«Δεν είναι αποδεκτό ότι ο ένας συμβιβασμός (2016) οδηγεί σε έναν άλλο (το νέο προσχέδιο). Δεν έχω εξουσιοδότηση. Εάν είναι αυτός ο δρόμος, τότε καλή τύχη! Δεν θα βρούμε λύση», είπε ξεκάθαρα ο κ. Σόιμπλε.

Η παρέμβαση του Ιταλού

Ο Ιταλός υπουργός Οικονομικών κ. Πάντοαν, βλέποντας το επερχόμενο ναυάγιο, έλαβε τον λόγο λέγοντας ότι η Ελλάδα έκανε σημαντικά βήματα και ότι οι αγορές περιμένουν ένα σημάδι.

«Το έγγραφο που παρουσιάστηκε μπορεί να βελτιωθεί, όμως είναι μια καλή πλατφόρμα. Έχω μια ερώτηση για τους θεσμούς: Γιατί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε σε τεχνική βάση στα μέτρα; Ιδεολογία; Μετά από τόσους μήνες, όλοι ξέρουμε τι χρειάζεται. Σας παρακαλώ, εξηγήστε γιατί δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Θέλω επίσης να ακούσω από το ΔΝΤ την αντίδρασή τους για την παράγραφο ως προς τον ρόλο που θα παίξει», είπε ο κ. Πάντοαν, που υπογράμμισε ότι δεν αποδέχεται πως δεν υπάρχει χώρος για συζήτηση σε αυτό το σημαντικό θέμα.

Ο Σλοβάκος υπουργός Οικονομικών μάλιστα, κ. Καζιμίρ, παραδέχθηκε ότι «όλοι κάναμε λάθη, συμπεριλαμβανομένου και του ΔΝΤ, διαφορετικά δεν θα ήμαστε εδώ. Αυτό που έχει σημασία για εμάς είναι τα μέτρα να μην έχουν αρνητική επίπτωση στον EFSF και τον ESM. Για την ανάπτυξη, λέμε πραγματικά ότι η ελληνική οικονομία δεν θα αναπτυχθεί περισσότερο από 1% για τόσα χρόνια; Αυτό είναι αλχημεία, αλλά δεν είναι δική μας αλχημεία» (φωτογραφίζοντας το ΔΝΤ).

Τότε ο κ. Τόμσεν υπεραμύνθηκε της αρνητικής του στάσης λέγοντας ότι «πρέπει να πάμε πέρα από τη δέσμη μέτρων που έχει προβλεφθεί. Αυτό (η πρόταση) τα βάζει σε πιο συγκρατημένο πλαίσιο», αναγνωρίζοντας ότι δεν θα υπάρξει κούρεμα ή δημοσιονομικές μεταφορές (transfers) για το χρέος.

Η παρέμβαση Ντάισελμπλουμ

Ο κ. Ντάισελμπλουμ παρενέβη αναφέροντας ότι η απόφαση του 2016 λέει τι μπορεί να γίνει και όχι τι δεν μπορεί να γίνει και ότι υπάρχουν όρια. «Δεν μπορούμε να πάμε πίσω στα Κοινοβούλια και να ζητήσουμε επιπλέον εγγυήσεις από τον EFSF. Σας το λέω, η Ολλανδία θα πει όχι. Όσο για την ανάπτυξη, υπάρχουν διαφορετικές προβλέψεις. Το έχουμε ενσωματώσει εκεί που αναφέρεται ότι χρειάζεται νέα αξιολόγηση βάσει των προβλέψεων του ΔΝΤ».

Εκεί διέκοψε ο Αυστριακός υπουργός Οικονομικών λέγοντας: «Το ΔΝΤ μας είπε ότι το DSA δεν είναι αξιόπιστο. Τώρα λέει ότι ακόμα δεν είναι αξιόπιστο; 1% ανάπτυξη τα επόμενα 40 χρόνια; τότε ποιος ο λόγος να έχουμε πρόγραμμα; Το ΔΝΤ πρέπει να αποφασίσει: είναι μέσα ή όχι; Δεν μπορούμε να συζητάμε μέτρα κάθε τέσσερις εβδομάδες».

Γυρνώντας προς τον κ. Τόμσεν, ο Αυστριακός υπουργός τού είπε: «Πολ, θέλεις να βάλουμε ένα στοίχημα; Αν είναι σωστή η Κομισιόν (για τις προβλέψεις για την ανάπτυξη) να πληρώσετε διπλά από ό,τι πρέπει. Εάν είστε εσείς σωστοί, να μην πληρώσετε τίποτα. Μπορούμε να βάλουμε αυτό το στοίχημα. Θα χάσετε», είπε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Ρέγκλινγκ ανέφερε ότι εάν κάποιος πει ότι δεν είναι αρκετό το επιπρόσθετο (10+ έως 15) μέχρι το 2037, τότε υποτιμά την επίπτωση αυτού του μέτρου.

Ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών Ντε Γκίντος αναρωτήθηκε «πώς θα τετραγωνίσουμε τον κύκλο; Αντιλαμβάνομαι ότι η Ελλάδα και το ΔΝΤ έχουν ένσταση με την πρόταση. Μήπως να εξετάσουμε τον ρόλο του ΔΝΤ ως συμβούλου όπως στο ισπανικό μοντέλο;… Δεν μπορείς να είσαι 50% έγκυος, όπως φαίνεται να είναι το ΔΝΤ τώρα».

Η πρόταση για συμμετοχή του ΔΝΤ χωρίς χρήμα

Σε αυτό το σημείο και αφού δεν υπήρχε σύγκλιση, ο πρόεδρος του Eurogroup αποφάσισε να διακόψει τη συνεδρίαση για να έχει διαβουλεύσεις με τα εμπλεκόμενα μέρη. «Θα ζητήσω από το ΔΝΤ να μπει με πρόγραμμα ακόμα και εάν δεν δώσει χρήματα πριν κλείσει το θέμα με το χρέος».

«Αυτή είναι μια ενδιαφέρουσα πρόταση, που μπορούμε να συζητήσουμε. Να πάμε στο Διοικητικό Συμβούλιο με πρόγραμμα και να δώσουμε χρήματα αργότερα», είπε ο κ. Τόμσεν για να προσθέσει ότι θα έπρεπε το θέμα να κλείσει έτσι ώστε να καθοριστούν κάποιες παράμετροι και κάποιες άλλες όχι.

Η έκρηξη Τσακαλώτου

Ακολούθησε η «έκρηξη» του Ευκλείδη Τσακαλώτου, ο οποίος είπε ότι δεν αντιλαμβάνεται αυτή την επιλογή. «Εάν αυτή είναι μια επιλογή, τότε είναι η χειρότερη των χειροτέρων για την Ελλάδα! Έχουμε διαπραγματευτεί ένα σκληρό πρόγραμμα με το ΔΝΤ, με την προϋπόθεση ότι θα έρθει με πρόγραμμα και θα πει ότι το χρέος είναι βιώσιμο, ώστε να γυρίσουμε σελίδα. Η συμμετοχή του ΔΝΤ πρέπει να είναι βασισμένη στο ότι πρέπει να πει ότι το χρέος είναι βιώσιμο».

Ο κ. Τόμσεν ανταπάντησε ότι αντιλαμβάνεται την απογοήτευση του κ. Τσακαλώτου. Η πραγματικότητα, όμως, είναι ότι δεν υπάρχει σύγκλιση στο χρέος. Πρόσθεσε δε ότι και στο παρελθόν το ΔΝΤ ενέκρινε προγράμματα επί της αρχής και ότι η χρηματοδότηση ήρθε μετά υπό όρους. Στην περίπτωση της Ελλάδας, ο όρος είναι το χρέος.

Ο κ. Ντάισελμπλουμ δήλωσε ότι κάτι τέτοιο θα αφήσει αμφιβολίες στις αγορές, γιατί δεν είναι ξεκάθαρος ο ρόλος του ΔΝΤ. Ο Γάλλος υπουργός είπε ότι αυτό μετακυλύει το θέμα πιο κάτω. «Έχω εξουσιοδότηση από τον Γάλλο πρόεδρο για καθαρή λύση και όχι μετακύλιση» είπε ο κ. Λεμέρ.

Τετράωρη διακοπή

Σε αυτό το σημείο η συνεδρίαση διεκόπη για τέσσερις ώρες. Ο κ. Ντάισελμπλουμ είχε ξεχωριστές επαφές με ΔΝΤ, Γερμανία, Γαλλία και Ελλάδα. Όταν μπήκαν οι υπουργοί ξανά την αίθουσα, ο κ. Ντάισελμπλουμ είπε ότι η δήλωση (statement) δεν βρίσκει σύμφωνη την Ελλάδα και ότι αποσύρει τα δύο προσχέδια των ανακοινώσεων που ήταν στο τραπέζι.

Ο κ. Τσακαλώτος πήρε τον λόγο, λέγοντας ότι συνομίλησε με τον Έλληνα πρωθυπουργό πολλές φορές, ότι εκτιμά τις προσπάθειες που έγιναν, αλλά εξέφρασε την απογοήτευσή του. «Έχουμε κάνει τεράστιες προσπάθειες. Αυτό το έγγραφο έχει αρκετά στοιχεία που μπορούν να δουλέψουν για την Ελλάδα. Όμως εάν ένας από τους θεσμούς πει ότι το χρέος δεν είναι βιώσιμο, τότε δεν υπάρχει η ξεκάθαρη λύση που θέλουν οι αγορές».

Ο κ. Τσακαλώτος πρόσθεσε ότι προσωπικά δεσμεύεται να τελειώσει τα prior actions και ότι χρειάζεται περισσότερος χρόνος για το χρέος. «Εάν υπέγραφα αυτό τώρα, θα δημιουργούσα τεράστια πολιτική κρίση στην Ελλάδα και εάν γίνει αυτό, χρειάζομαι περισσότερο χρόνο για να σκεφτώ».

Τεράστια αποτυχία

Ο κ. Ντάισελμπλουμ προσπάθησε να λήξει τη συνεδρίαση λέγοντας ότι θα κάνει τα πάντα για να κλείσει το θέμα μέχρι το επόμενο Eurogroup. Πήρε απάντηση από τον κ. Σόιμπλε: «Ας μην έχουμε ψευδαισθήσεις. Αυτό ήταν μια τεράστια αποτυχία», είπε και επιτέθηκε στους συναδέλφους του, που μίλησαν στα μέσα ενημέρωσης και σήκωσαν ψηλά τον πήχη των προσδοκιών. Επέμεινε δε ότι η απόφαση του 2016 είναι πολύ ξεκάθαρη και δεν χρειάζεται κάτι άλλο.

«Δεν είμαι πολύ αισιόδοξος ότι τα πράγματα θα βελτιωθούν και θα βρούμε καλύτερη λύση από τη σημερινή. Να μάθετε το μάθημά σας, ότι πρέπει να παραμένουμε σε αυτά που έχουμε συμφωνήσει και να μην προσπαθούμε να αλλάξουμε τη ρητορική με δημόσιες δηλώσεις. Είμαι πραγματικά απογοητευμένος, γιατί μερικοί από μας μετακινήθηκαν περισσότερο από την εντολή (mandate) για να βρούμε λύση και τώρα αποτύχαμε. Λυπάμαι», είπε ο κ. Σόιμπλε.

«Να δουλέψουμε»

Οι υπουργοί της Γαλλίας και της Ιταλίας εξέφρασαν την κατανόησή τους στη θέση της Ελλάδας, με τον κ. Πάντοαν να προσθέτει ότι «μια πολιτική κρίση στην Ελλάδα θα πυροδοτούσε χρηματοπιστωτική κρίση. Οταν ξεκινά τέτοια κρίση, δεν ξέρουμε πώς να τη σταματήσουμε».

«Συμμερίζομαι την απογοήτευσή σας. Πρέπει να δουλέψουμε για να γεφυρώσουμε το κενό τις επόμενες εβδομάδες, με το να βρούμε επιλογές και όχι να παίζουμε με τις προσδοκίες» κατέληξε ο κ. Ντάισελμπλουμ.

Θέμα συλλογικών συμβάσεων

Όπως προκύπτει από το έγγραφο, η πορεία για την υλοποίηση των υπόλοιπων προαπαιτούμενων κάθε άλλο παρά «ανέφελη» είναι. Και αυτό γιατί ο Πολ Τόμσεν δηλώνει ότι χρειάζονται «κάποιες διορθώσεις» στη νομοθεσία, ενώ επισημαίνει ότι ζητείται «νομική γνώμη» για τη συνταγματικότητα των περικοπών στις συντάξεις.

Θέμα ανοίγει και για τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, επισημαίνοντας ότι στο νομοσχέδιο υπάρχει συγκεκριμένη ημερομηνία αντιστροφής των ρυθμίσεων, κάτι το οποίο δεν έχει συμφωνηθεί με το ΔΝΤ.

Παράλληλα ο Μάριο Ντράγκι έθεσε θέμα με την ΕΛΣΤΑΤ, ζητώντας ο υφιστάμενος και οι νυν πρόεδροι να αποζημιωθούν έναντι όλων των εξόδων από νομικές κινήσεις εναντίον τους, κάτι που θα πρέπει να καλύπτει και τα στελέχη.

Από την πλευρά του ο Ευκλείδης Τσακαλώτος δέχτηκε το θέμα της ΕΛΣΤΑΤ να είναι «βασικό παραδοτέο» πριν τον Ιούλιο και εκτίμησε ότι στα θέματα που τέθηκαν, όπως αυτό για τις συλλογικές συμβάσεις, μπορούν να βρεθούν έντιμοι συμβιβασμοί.

Πηγή euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Χρέος, διαπραγματεύσεις καὶ ἡ ἀλήθεια ποὺ δὲν μᾶς εἶπαν
Ἡ ἀλήθεια γιὰ τὶς «ἄκαρπες» διαπραγματεύσεις γιὰ τὸ χρέος

Η ΕΛΣΤΑΤ έχει ήδη ανακοινώσει πρωτογενές πλεόνασμα για το 2016 αξίας 6,9 δις ευρώ ή ως ποσοστό 3,9% του ΑΕΠ.
Παράλληλα στις 20 Ιουλίου 2017 πρέπει να καταβληθούν στους δανειστές κρατικά χρέη που λήγουν αξίας 6,3 δις ευρώ.
Από το ποσό αυτό 2,1 δις ευρώ οφείλονται σε ιδιώτες επενδυτές, οι οποίοι έχουν την επιλογή να μην εξοφληθούν, αλλά να ανανεώσουν τα ομόλογά τους.
Η ανανέωση των ομολόγων πρέπει να θεωρείται δεδομένη, καθώς έχει αναλάβει επίσημα η Rothschild την προώθησή τους στους «διεθνείς» επενδυτές με αμοιβή 3 εκατομμύρια ευρώ.

Με βάση όλα τα παραπάνω δεδομένα, ένας λογικός άνθρωπος θα πρέπει ήδη να έχει καταλήξει στο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση δεν θα έπρεπε να χρειάζεται κάποιο ποσό από τους δανειστές για να εξυπηρετήσει τις τρέχουσες ανάγκες δόσεων ως και τον Ιούλιο εφέτος.

Με τον ίδιο τρόπο, ένας λογικός δανειστής δεν θα απεφάσιζε να δώσει τον Ιούλιο κάποιο ποσό στην κυβέρνηση της Ελλάδας για να το «σπαταλήσει» μαζί με τα 2 δις ευρώ, που θα περισσεύσουν, αν ανανεωθούν τα ομόλογα, που κατέχουν οι «διεθνείς» επενδυτές.
Για ποιόν λόγο λοιπόν η κυβέρνηση «διαπραγματεύεται» με τους δανειστές για την λήψη δόσεων;
Γιατί η κυβέρνηση συζητάει μαζί τους για πρόσθετα μέτρα αξίας 4,5 δις ευρώ για το 2019 και το 2020;

Η απάντηση μπορεί να είναι μόνο η σχιζοφρένεια ή ο δόλος της Ελληνικής κυβερνήσεως.
Αν πρόκειται για σχιζοφρενείς, δεν έχουν καταλάβει ότι δεν χρειάζονται τα χρήματα τον Ιούλιο.
Αν πρόκειται για δολίους, θέλουν να πείσουν την Ελληνική κοινωνία να τους επιτρέψει να περικόψουν την προσωπική διαφορά από τους παλαιούς συνταξιούχους με το πρόσχημα ότι το ζητούν οι δανειστές.

Αν το καταφέρουν, θα έχουν κάθε χρόνο στην διάθεση τους επιπλέον 4,5 δις ευρώ για να συνεχίσουν τις σπατάλες τους και να συντηρούν τον κομματικό στρατό τους.
Η επίτευξη αυτού του στόχου ενδιαφέρει εξίσου και την αξιωματική αντιπολίτευση, καθώς ελπίζει ότι θα αναλάβει σύντομα την διαχείριση της «κουτάλας».

Για τον λόγο αυτό αντιδρά μόνο λεκτικά και δηλώνει ότι δεν ψηφίζει τα μέτρα, αλλά ενδέχεται να τα εφαρμόσει, όταν έρθει στην εξουσία.
Και οι δύο πολιτικές παρατάξεις είναι επικίνδυνα αφελείς στην ανάλυσή τους.

Η αγορά ήδη έχει κάτσει με την ανακοίνωση των μέτρων και σύντομα θα αρχίσει η μαζική στάση πληρωμών από τους πολίτες.
Το πρόβλημα, που θα αντιμετωπίσουν, είναι πολύ μεγαλύτερο από όσο φαντάζονται.
Οι «διεθνείς» επενδυτές αναμένεται ότι θα έχουν σημαντικά προβλήματα ρευστότητας και δεν θα τους επιτραπεί από τον ESM να βοηθήσουν την κυβέρνηση με την ανανέωση των ομολόγων.
Οι πραγματικοί διεθνείς επενδυτές προβληματίζονται εξίσου, όσο ακούν για ανάγκη διαγραφής κρατικού χρέους από το ΔΝΤ ή την κυβέρνηση ή όταν μαθαίνουν για τις συνεχείς φοροεπιδρομές για την επίτευξη ετησίιων πλεονασμάτων σε ποσοστό 3,5%.
Πολύ απλά, το δεύτερο δεν μπορεί να γίνει χωρίς παράλληλη αύξηση του πολιτικού κινδύνου στην Ελλάδα.

Οι εκλογές αναμένεται φυσιολογικά να διενεργηθούν το 2019, στο τέλος της τετραετίας.
Μέχρι τότε όμως, θα πρέπει να φροντίσουν οι κυβερνώντες τις τράπεζες για να μην ευρεθούν σε περιπέτειες από έλλειψη ρευστότητας…
Ο ευαίσθητος κρίκος για την χρεωκοπία είναι οι τράπεζες και οι ανεπαρκείς διοικήσεις τους.
Η μόνη δραστηριότητα των σημερινών διοικήσεων είναι να πωλούν περιουσιακά στοιχεία των τραπεζών για να αυξήσουν τον δείκτη κεφαλαιακής επαρκείας τους.
Συγχρόνως ενημερώνουν εγγράφως τους πελάτες τους ότι οι καταθέσεις τους είναι εγγυημένες από το Ταμείο Εγγυήσεως Καταθέσεων και Επενδύσεων.
Το Ταμείο αυτό το 2016 είχε δυνατότητες απορροφήσεως ζημιών 4,3 δις ευρώ.

«Συμπτωματικά» το ποσό είναι περίπου ίδιο με το ποσό, που θα χρειασθεί να καταβάλει στους δανειστές τον Ιούλιο το δημόσιο για δόσεις, εάν ανανεωθούν τα ομόλογα που κατέχουν οι ιδιώτες.

Οι τραπεζίτες όμως θα έπρεπε να κάνουν πρώτα διαγραφές επισφαλών χρεών, να εμφανίσουν στην συνέχεια τις πραγματικές ζημιές τους και μετά να υπολογίσουν τον πραγματικό δείκτη κεφαλαιακής επαρκείας τους.
Αν ενεργούσαν έτσι, θα διεπίστωναν ήδη με τρόμο ότι ενδέχεται να χρειασθούν νέα διάσωση με λεφτά των φορολογουμένων ή των καταθετών.
Το ποσό αυτό υπερβαίνει τις σημερινές δυνατότητες των δημοσίων ταμείων και δεν είναι δυνατόν να μαζευθεί με νέα υπερφορολόγηση των πολιτών.

Το ποτήρι της αγανακτήσεως των φορολογουμένων γέμισε ήδη και αρκεί μία τελευταία σταγόνα για να αρχίσει να ξεχειλίζει.
Η σταγόνα αυτή θα μπορούσε να είναι η κατάρρευση μίας μόνο Ελληνικής τραπέζης.
Από το σημείο αυτό και έπειτα χάνεται ο έλεγχος.

Θα χρειασθούν τότε επειγόντως τα 4,5 δις ευρώ, που ζητούν ως πρόσθετα μέτρα οι δανειστές για το 2018 και το 2019…
Οι εκλογές δεν θα αργήσουν, γιατί η πείνα και η αγανάκτηση έρχεται ολοταχώς για μεγάλα τμήματα του Ελληνικού πληθυσμού.
Η αλυσίδα των συναλλαγών θα σπάσει σε πολλά σημεία και η εμπορική πίστη θα καταρρεύσει.
Οι απολύσεις θα αυξηθούν, τα φέσια θα πληθύνουν και οι συνεπείς πληρωτές θα γίνουν αναξιόχρεοι, όταν τελειώσουν ή «μπλοκάρουν» οι αποταμιεύσεις τους.

Ευρισκόμαστε δύο μήνες πριν την κοινωνική εξέγερση.
Όταν αυτή ξεκινήσει, 300 ή 153 βουλευτές θα είναι πάρα πολύ λίγοι για να σταματήσουν το οικονομικό χάος.
Θα χρειασθεί νέο πρόγραμμα χαλαρώσεως φόρων και εκτεταμένη Σεισάχθεια, που τα παρόντα κόμματα δεν περιλαμβάνουν στα οικονομικά τους προγράμματα.
Θα χρειασθεί και ένας νέος ηγέτης, που να μην είναι όργανο των δανειστών και να μην έχει την οποιανδήποτε απολύτως σχέση με το τρέχον πολιτικό σύστημα.
Ένας ηγέτης, που θα πρέπει να επιδείξει την σοφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου μπροστά στον Γόρδιο δεσμό.

Όταν έχεις να διαλέξεις ανάμεσα στην επιβίωση ενός λαού και στην συνέχιση μίας παράλογης οικονομικής καταστάσεως είναι πολύ πιό εύκολο να κόψεις, παρά να λύσεις τον κόμπο.
Η αλεπού, όταν πιαστεί στην παγίδα, προτιμάει να κόψει το πόδι της και να διαφύγει παρά να πεθάνει από την πείνα.
Ο πεινασμένος άνθρωπος πάντως δεν θα χρειασθεί να κόψει το πόδι του.
Απλά θα εξεγερθεί.
Και τότε αλλοίμονο σ’ αυτούς, που θα ευρεθούν να ερμηνεύουν τον ρόλο του ντόπιου Τσαουσέσκου σε σήριαλ με σενάριο του Σόιμπλε ή του ΔΝΤ.

Ο Τσαουσέσκου εξόφλησε το 1989 το χρέος της Ρουμανίας προς το ΔΝΤ.
Δεν απέφυγε όμως την καταδίκη του για τα οικονομικά εγκλήματα του ενάντια στον ρουμανικό λαό.
Το ίδιο θα συμβεί και εδώ, όταν προκύψει το αναμενόμενο τραπεζικό «ατύχημα».

Οι μόνοι, που μπορούν να το αποτρέψουν είναι οι Ευρωπαίοι υπουργοί στο επόμενο Eurogroup.
Εάν βέβαια σταματήσουν τα πολιτικά παιχνίδια, απομονώσουν την Γερμανία και εγκρίνουν άμεσα την καταβολή της δόσεως του Ιουλίου, χωρίς πρόσθετες παράλογες απαιτήσεις από την Ελλάδα.
Τον Ιούλιο θα είναι πολύ αργά για όλους.
Οι μάσκες των πολιτικών θα έχουν πέσει, η αγανάκτηση των Ελλήνων πολιτών θα έχει κορυφωθεί και θα αρχίσουν να πέφτουν ντομάτες και ζαρζαβατικά σε όλο τον θίασο.
Και στον Ελληνικό και στον Ευρωπαϊκό εξ ίσου…

John Drake
Πηγή Φιλονόη


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δραματικές είναι οι εξελίξεις για την ελληνική κυβέρνηση, στον απόηχο των όσων συνέβησαν στο Eurogroup της Δευτέρας όπου συζητήθηκε το ελληνικό χρέος.

Εμπιστευτικό έγγραφο του Μηχανισμού Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ESM) αποκαλύπτει τις προθέσεις των δανειστών για την Ελλάδα και το υπέρογκο χρέος της.

Σύμφωνα με τη μελέτη που προετοιμάστηκε από τους υπουργούς Οικονομικών της Ευρωζώνης και το ΔΝΤ και έχει στα χέρια του το πρακτορείο Reuters, η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί ελάφρυνση χρέους, εάν διατηρήσει πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 3% για 20 χρόνια.

Το έγγραφο αποκαλύπτει πως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε και οι «δορυφόροι» της Γερμανίας επιμένουν ότι το εάν η Ελλάδα χρειάζεται ελάφρυνση χρέους, μπορεί να αποφασιστεί μόνο με τη λήξη του τρέχοντος προγράμματος, στα μέσα του 2018.

Σε αντίθεση με το γερμανικό μπλοκ, το ΔΝΤ υποστηρίζει ότι είναι ξεκάθαρη από τώρα η ανάγκη ελάφρυνσης.

Το πρώτο σενάριο

Πιο συγκεκριμένα, με βάση το πρώτο σενάριο, η μελέτη του ESM υποθέτει ότι δεν θα χρειαστεί ελάφρυνση χρέους, εάν η Αθήνα διατηρήσει πρωτογενή πλεονάσματα τουλάχιστον 3,5% ως το 2032 και πάνω από το 3% ως το 2038.

Η ΕΚΤ αναφέρει ότι τέτοιες μεγάλες περίοδοι υψηλών πλεονασμάτων δεν είναι πρωτοφανείς: Η Φινλανδία, για παράδειγμα, είχε πρωτογενές πλεόνασμα 5,7% επί 11 χρόνια την περίοδο 1998-2008 και η Δανία 5,3% για 26 χρόνια, από το 1983 ως το 2008.

Μια δεύτερη επιλογή στο σενάριο Α υποθέτει ότι η Ελλάδα διασφαλίζει την ανώτατη δυνατή ελάφρυνση χρέους με βάση τη συμφωνία του Μαΐου του 2016.

Η Ελλάδα θα έπρεπε σε αυτή την περίπτωση να διατηρήσει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% ως το 2022, αλλά μετά θα μπορούσε να το μειώσει περίπου στο 2% ως τα μέσα της δεκαετίας του 2030 και στο 1,5% ως το 2048, με μέσο πλεόνασμα της περιόδου 2023-2060 στο 2,2%.

Το έγγραφο αναφέρει ότι η ανώτατη δυνατή ελάφρυνση χρέους που εξετάζεται είναι μια επέκταση της μέσης σταθμισμένης ωρίμανσης των δανείων κατά 17,5 χρόνια από τα τρέχοντα 32,5 χρόνια, με τα τελευταία δάνεια να λήγουν το 2080.

Επίσης, ο ESM θα περιόριζε τις αποπληρωμές δανείων από την Ελλάδα στο 0,4% του ΑΕΠ ως το 2050, θέτοντας «ταβάνι» στο επιτόκιο των δανείων στο 1% ως το 2050.

Παράλληλα, ο ESM θα αγόραζε το 2019 τα 13 δισ. ευρώ που οφείλει η Ελλάδα στο ΔΝΤ, καθώς αυτά τα δάνεια είναι πολύ ακριβότερα από αυτά της ευρωζώνης.

Οι ανωτέρω παρεμβάσεις θα περιόριζαν τις ακαθάριστες ανάγκες χρηματοδότησης της Ελλάδας στο 13% ως το 2060, και θα μείωνε τον λόγο χρέους/ΑΕΠ στο 65,4% το 2060 από περίπου 180% στην παρούσα φάση.

Το σενάριο Α υποθέτει ότι η Ελλάδα θα εμφανίζει μέση ετήσια ανάπτυξη 1,3% στην περίοδο που επιχειρείται η πρόβλεψη.

Το ΔΝΤ θεωρεί ότι τέτοιες υποθέσεις ανάπτυξης και πρωτογενών πλεονασμάτων δεν είναι ρεαλιστικές στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου οι θεσμοί παραμένουν αδύναμοι και η παραγωγικότητα είναι χαμηλή.

Το δεύτερο σενάριο

To δεύτερο σενάριο, σύμφωνα με τον Real, βασίζεται στις προβλέψεις του ΔΝΤ για μια μέση ανάπτυξη 1% και μια επιστροφή σε πρωτογενή πλεονάσματα 1,5% από το 2023, μετά από πέντε χρόνια με πλεονάσματα 3,5%. Το σενάριο αυτό προβλέπει ότι το ελληνικό χρέος θα αυξάνεται από το 2022 και έπειτα, αγγίζοντας το 226% το 2060.

Οι ελληνικές τράπεζες θα έπρεπε να ανακεφαλαιοποιηθούν και οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της χώρας θα ανέρχονταν στα τέλη της δεκαετίας του 2020 πάνω από το «ταβάνι» του 15% του ΑΕΠ που έχουν υποσχεθεί οι υπουργοί Οικονομικών της ευρωζώνης, ξεπερνώντας το 50% το 2060.

Για να καταστεί το ελληνικό χρέος βιώσιμο, με βάση τις εκτιμήσεις αυτές, η ευρωζώνη θα έπρεπε να προχωρήσει σε μια βαθύτερη ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, από αυτήν που πρόσφερε το 2016, κάτι που δεν δέχεται το Eurogroup.

Toν Μάιο του 2016, η ευρωζώνη υποσχέθηκε να επεκτείνει τις ωριμάνσεις και την περίοδο χάριτος στα ελληνικά δάνεια, ώστε οι ακαθάριστες χρηματοδοτικές ανάγκες της Ελλάδας να μείνουν κάτω από το 15% του ΑΕΠ μετά το 2018 μεσοπρόθεσμα και κάτω από το 20% από εκεί και έπειτα.

Δεσμεύτηκε επίσης ότι θα εξέταζε μια αντικατάσταση των πιο ακριβών δανείων του ΔΝΤ προς την Ελλάδα με φθηνότερη ευρωπαϊκή πίστωση και θα επέστρεφε τα κέρδη που αποκόμισαν οι κεντρικές τράπεζες από τα ελληνικά ομόλογα.

Αλλά όλα αυτά θα μπορούσαν να συμβούν μόνο αν η Ελλάδα εφάρμοζε τις μεταρρυθμίσεις ως τα μέσα του 2018 και μόνο αν η ανάλυση χρέους έδειχνε πως είναι αναγκαία μια ελάφρυνση για να διασφαλιστεί η βιωσιμότητα.

Το τρίτο σενάριο

Ένα τρίτο σενάριο, είναι αυτό ενός συμβιβασμού ανάμεσα στο πρώτο και το δεύτερο, προβλέποντας έναν ρυθμό ανάπτυξης 1,25%, ένα πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% ως το 2022, το οποίο θα υποχωρήσει στη συνέχεια στο 1,8% αντί για 2,2% την περίοδο 2023-2060.

Στο σενάριο αυτό, το ελληνικό χρέος θα γινόταν βιώσιμο με μια επιμήκυνση των μέσων ωριμάνσεων των ευρωπαϊκών δανείων κατά 15 έτη, με τα τελευταία να λήγουν το 2018, με ταυτόχρονο «κλείδωμα» του επιτοκίου στο 1% ως το 2050 και ένα «ταβάνι» απόσβεσης στο 0,4% του ελληνικού ΑΕΠ.

Πηγή NewsBomb


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διαφαίνεται συμβιβασμός μεταξύ του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλγφκγανκ Σόιμπλε και του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ), σύμφωνα με πληροφορίες της Handelsblatt, που πάντως δεν έχουν επιβεβαιωθεί επισήμως.

Για το περιεχόμενο της ενδεχόμενης συμφωνίας έγινε ήδη συζήτηση κατά τη συνάντηση των Ευρωπαίων υπουργών Οικονομικών στο Eurogroup, όπως γράφει η γερμανική οικονομική εφημερίδα επικαλούμενη διάφορες πηγές τις οποίες όμως δεν κατονομάζει.

Σύμφωνα με την υπό συζήτηση λύση, το ΔΝΤ θα δηλώσει σύντομα ότι θα παραμείνει μεν στο τρέχον πρόγραμμα για την Ελλάδα, αλλά θα συμμετάσχει οικονομικά στο τέλος του, όταν θα υποβάλει την τελική του ανάλυση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους.

H λύση αυτή θα διασώσει το γόητρο τόσο του κ. Σόιμπλε όσο και του ΔΝΤ, αφού ο μεν υπουργός Οικονομικών θα μπορεί να παραπέμπει στην παραμονή του δεύτερου, ενώ το ΔΝΤ θα συμμετέχει χωρίς να καταβάλει χρήματα.

Στην περίπτωση αυτή o Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Στήριξης (ESM) θα κατέβαλε την τρίτη δόση στην Ελλάδα και τους επόμενους μήνες οι Ευρωπαίοι και το ΔΝΤ θα προσπαθήσουν να διευθετήσουν τη διαμάχη για την ελάφρυνση του χρέους, ώστε τελικά να συμμετάσχει και οικονομικά το ΔΝΤ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Μαΐ 2017


Ως στρατηγικό στόχο χαρακτήρισε την έξοδο στις αγορές ο πρωθυπουργός κατά τη διάρκεια συνέντευξης τύπου στο υπουργείο Περιβάλλοντος και Ενέργειας, όπου νωρίτερα παρουσίασε την ενεργειακή πολιτική της χώρας.

Ο Αλέξης Τσίπρας είπε «ο στρατηγικός στόχος είναι να μπορέσει η χώρα με το πέρας του 3ου μνημονίου δηλαδή τον Αύγουστο του 2018, να δανείζεται από τις αγορές και κάτι τέτοιο είναι κοντά».

«Αυτός ο στόχος μπορεί να επιτευχθεί είτε πάρουμε μια συμφωνία για το χρέος σαν αυτή που μας παρουσίασε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών είτε με μια ακόμα καλύτερη που παλεύουμε να πάρουμε» υπογράμμισε ο πρωθυπουργός.

Ο Αλέξης Τσίπρας σημείωσε πως οι επενδύσεις στην Ελλάδα δεν είναι πλέον υψηλού ρίσκου και τόνισε πως «παρά τις περιπέτειες που πέρασε -η χώρα- κρατήθηκε στον πυρήνα της ευρωζώνης, είναι μια χώρα που δεν έχει ελλείμματα, έχει εξυγιάνει τα οικονομικά της και δημιουργεί προϋποθέσεις για ένα πολύ καλό come back».

Ο πρωθυπουργός αναφέρθηκε και σε δημοσκόπηση του γερμανικού Τύπου, η οποία καταγράφει στροφή στην κοινή γνώμη της Γερμανίας, όπου οι Έλληνες δεν αποτελούν πλέον τους «τεμπέληδες» που τους πληρώνουν.

Ο πρωθυπουργός υπογράμμισε πως «μετά τις 15 Ιουνίου θα είμαστε εδώ και θα βλέπουμε επαναλαμβανόμενες καλές ειδήσεις για επενδύσεις στην Ελλάδα».

Το τραγικό για τον πρωθυπουργό της Ελλάδας (όχι κατ' ανάγκη Έλληνα πρωθυπουργό) είναι πως εναντίον του Σόιμπλε έχουν αρχίσει να τάσσονται ήδη και οι Γερμανοί...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μπράβο στους «αριστερούς» της Πορτογαλίας!...
Εδώ, λιτότητα και φόροι

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Εντός Ελλάδος το επεισόδιο με τους κκ Δένδια και Κασιδιάρη την περασμένη Τετάρτη, και η υπερψήφιση των «μέτρων» από τους 153 Βουλευτές την Πέμπτη 18 Μαΐου.
Διάβασα στα blogs τη δήλωση του Υπουργού Οικονομικών Dr Ευκλείδη Τσακαλώτου ότι την ώρα που οι Βουλευτές ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ συζητούσαν και ψήφιζαν το πακέτο η συντριπτική πλειοψηφία Ελλήνων παρακολουθούσε το SURVIVOR…
Θα πω ότι χαμογέλασα, όχι ειρωνικά, αλλά με κάποια αίσθηση πικρίας καθώς είχα γράψει πριν το πει ο κ. Τσακαλώτος:
«Με αφορμή το SURVIVOR πώς μας «καθοδηγεί» η TV»

Διάβασα όπως και εσείς ότι ο Πρωθυπουργός μας ετοιμαζόταν να φορέσει την περιώνυμη «γραβάτα» (που θα συνοδεύει τον κ Τσίπρα στην πολιτική του υστεροφημία), και ότι στη συνάντηση της Δευτέρας 22ας Μαΐου όλα θα έβαιναν για την Πατρίδα μας… καλώς!

ΔΙΑΨΕΥΣΤΗΚΑΝ από τα αποτελέσματα της συνεδρίας των Υπουργών οικονομικών της Ευρωζώνης και οι Κυβερνώντες για όσα εμμέσως πλην σαφώς έλεγαν ή υπονοούσαν και μαζί οι ΕΛΠΙΔΕΣ που συμπολίτες μας έτρεφαν με όσα έβλεπαν, διάβαζαν και άκουαν…
Κρίμα!…

Εκτός Ελλάδος με όσα διαβάζω, βλέπω, ακούω σε ΜΜΕ εκτός Ελλάδος διατηρώ σε πολύ ψηλά επίπεδα την «αυτονόητη» ΕΛΠΙΔΑ ότι τελικά θα μας τη δώσουν την περιβόητη δόση (στα χαρτιά) δηλαδή με το ένα χέρι και θα μας την πάρουν άμεσα πίσω με το άλλο γιατί αλλιώς μπορεί να βρεθούμε Ελλάδα και δανειστές αντιμέτωποι με ΧΡΕΩΚΟΠΙΑ τον Ιούλιο!

Διάβαζα χτες, 23 Μαΐου 2017, στο BLOOMBERG ένα πολύ επίκαιρο άρθρο-άποψη του κ Leonid Bershidsky με τίτλο:
«Η Ελλάδα έχει τους πόρους για να θεραπεύσει τον εαυτό της»
(Greece Has the Resources to Heal Itself)
Στο άρθρο ο συγγραφέας δηλώνει με αφορμή την άκαρπη λήξη της συνεδρίας της Δευτέρας 22 Μαΐου 2017:
«Οι υπουργοί οικονομικών της ζώνης του ευρώ δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε συμφωνία για την ελάφρυνση του χρέους για την Ελλάδα. Δεν υπάρχει έκπληξη εκεί. Ο προσδιορισμός των λεπτομερειών θα τους ανάγκαζε να δεχτούν μια άβολη πραγματικότητα: η Ελλάδα δεν θα είναι έτοιμη να αξιοποιήσει τις αγορές ιδιωτικού χρέους για τα επόμενα χρόνια…»
Εάν θέλετε περισσότερα νέα κατεβάστε από το διαδίκτυο και διαβάστε δύο ακόμη σχετικά άρθρα που ΔΕΝ αφορούν στην Ελλάδα αλλά στην Πορτογαλία και την διαφαινόμενη ΕΞΟΔΟ της από την οικονομική κρίση και τα προγράμματα «διάσωσης» που βίωσε όπως και εμείς…

Το πρώτο από τους Βρετανικούς TIMES: EU underlines Portugal’s recovery from debt crisis

Το δεύτερο από to NPR (http://www.npr.org/about/aboutnpr/#pg-1)

Ο τίτλος και το περιεχόμενό τους με… πλήγωσαν!...
«Η Πορτογαλία καυχιέται για την εποχή μετά το πρόγραμμα διάσωσης…»
«Οι μισθοί ανεβαίνουν, και τα ποσοστά ανεργίας στην Πορτογαλία έπεσαν στο 10% από τα υψηλά του 18% όπου κυμαίνονταν το 2013. Η Οικονομία της Πορτογαλίας έχει ανακάμψει δραματικά από την εποχή που της δόθηκε το πακέτο διάσωσης των 83 δισεκατομμυρίων δολαρίων το 2011.
Αυτό που εντυπωσιάζει είναι ότι η Πορτογαλική επιτυχία συντελέστηκε χωρίς την επιβολή των μέτρων λιτότητας – περικοπές δαπανών και φορολογικές επιβαρύνσεις - που οι δανειστές της Πορτογαλίας, η ΕΕ και το ΔΝΤ επέμεναν ότι ήταν ο μοναδικός τρόπος για να ξεπεραστεί η οικονομική κρίση. Πρόγραμμα λιτότητας και αύξησης φόρων είχε εφαρμόσει η τότε Κέντρο-Δεξιά Κυβέρνηση συμμορφούμενη με τις απαιτήσεις ΕΕ και ΔΝΤ.
Όταν μία αριστερή Συγκυβέρνηση με πρωταγωνιστές τους Σοσιαλιστές ανέλαβε την εξουσία τον Νοέμβριο του 2015 και άρχισε να μειώνει τα μέτρα λιτότητας – προχωρώντας σε μισθολογικές αυξήσεις και μειώσεις συντελεστών φορολογίας πολλοί οικονομολόγοι προειδοποίησαν ότι η Πορτογαλία θα χρειαστεί και δεύτερο μνημόνιο.
Αυτό, όμως, δεν έγινε. Αντίθετα η οικονομία της Πορτογαλίας κατέγραψε 13 συνεχή τρίμηνα οικονομικής ανάκαμψης που ξεκίνησαν στη θητεία της προηγούμενης Κυβέρνησης και συνεχίστηκαν με την παρούσα Κυβέρνηση.
Το έλλειμμα του προϋπολογισμού σημείωσε το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων 40 ετών ως 2.1% του ΑΕΠ που είναι η πρώτη φορά που το έλλειμμα του Πορτογαλικού προϋπολογισμού έπεσε κάτω από τα επίπεδα που έχει προσδιορίσει η Ευρωπαϊκή Ένωση…»
Αυτά για την Πορτογαλία…

Στην Πατρίδα μας τα τελευταία στατιστικά στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ δείχνουν μείωση του ΑΕΠ κατά 0.1% το πρώτο τρίμηνο του 2017 συνεχίζοντας την πτώση 1.2% που σημειώθηκε στο τελευταίο τρίμηνο του 2016 και φαίνεται να οδηγεί την Ελληνική Οικονομία σε επίπεδα της ύφεσης του 2012…

Μήπως η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πρέπει να μελετήσει προσεκτικά το Πορτογαλικό παράδειγμα πριν είναι πολύ αργά;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Μενέλαος Τασιόπουλος

Η αδυναμία των δανειστών να καταλήξουν σε συμφωνία στο προχθεσινό Eurogroup (22 Μαΐου) καταδεικνύει πως η προσπάθεια της Ελλάδας για έξοδο από τον μνημονιακό κύκλο δεν είναι αποναρκοθετημένη. Οι προϋποθέσεις για να αλλάξει προσεχώς τόσο η ατζέντα όσο και η κατεύθυνση της χώρας υπάρχουν.

Το πρόβλημα δεν θα είναι πλέον ο δανεισμός, η ρευστότητα και η δημοσιονομική σταθερότητα. Η ψήφιση των προαπαιτούμενων το βράδυ της περασμένης Πέμπτης δυνάμει κλείνει έναν κύκλο και ανοίγει έναν άλλο. Κλείνει τον κύκλο της χρεοκοπίας που άνοιξε το 2009 και υπό προϋποθέσεις ανοίγει τον κύκλο της ανασυγκρότησης, μέσω της διεθνοποίησης σημαντικού μέρους της δημόσιας και εν μέρει της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων.

Οι μνημονιακές κυβερνήσεις θα κριθούν από την Ιστορία όχι από το κατά πόσον η Ελλάδα παρέμεινε στην Ευρωζώνη, αλλά από από τη μαζική αλλαγή χεριών της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων, από το γεγονός ότι για να καταστεί δυνατή αυτή η μεταβίβαση, φρόντισαν με συγκεκριμένες πολιτικές να υποτιμήσουν δραστικά την αξία των περιουσιακών στοιχείων του Έλληνα.

Με συνευθύνη των εγχώριων τραπεζιτών, κυβερνήσεις απέτυχαν πλήρως στο να αποτρέψουν τον ευτελισμό της αξίας τόσο της δημόσιας όσο και της ιδιωτικής περιουσίας. Αυτό έγινε δυνατό μέσω του βίαιου αποπληθωρισμού που επιβλήθηκε από την Ευρωζώνη και το ΔΝΤ.

Μαζική αποεθνικοποίηση

Οι ιδιωτικές περιουσίες αλλάζουν μαζικά χέρια, λόγω των «κόκκινων δανείων» και της υπερφορολόγησης. Η δημόσια περιουσία δεν ιδιωτικοποιείται, όπως παραπλανητικά αναφέρεται.

Συχνά, είναι κρατικές δομές που αγοράζουν τις ελληνικές υποδομές, από τις τηλεπικοινωνίες και την ενέργεια μέχρι τα λιμάνια και τους φυσικούς πόρους. Με άλλα λόγια, η δημόσια περιουσία, συχνά κρίσιμες λειτουργίες για την κοινωνία, όχι μόνο απαξιώθηκαν αλλά και σε μεγάλο βαθμό αποεθνικοποιούνται.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ "Σύγκρουση οικονομίας και γεωπολιτικής στην Ελλάδα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Toυ Peter Koening
Global Research


O κ. Πήτερ Κένινγκ είναι οικονομολόγος, τέως στέλεχος της Διεθνούς Τραπέζης, συγγραφέας, γεωπολιτικός αναλυτής συχνά προσκεκλημένος για διαλέξεις σε αμερικανικά, ευρωπαϊκά και νοτιοαμερικανικά πανεπιστήμια και είναι επίσης από τους ξένους που αγαπούν και πονούν την Ελλάδα περισσότερο από πολλούς κορδακιζόμενους τής ιθαγενούς και ομογενούς «ελίτ» . Γράφει σε πολλά και πολυδιάβαστα μέσα της κοινωνικής ενημέρωσης της Αμερικής, της Ευρώπης και της Ασίας. Δυο από τα τελευταία άρθρα του αφορούν την Ελλάδα, το ένα εμμέσως, στο οποίο αποκαλύπτει ότι Γερμανία και ΝΑΤΟ ετοιμάζουν στρατιωτικό σώμα για την κατάπνιξη εξεγέρσεων, που προβλέπονται στις χώρες της Ε. Ε. Kαι το άλλο, που δημοσιεύθηκε χθες στην αγγλική γλώσσα, και που –συχνά με τη μορφή ανοιχτής επιστολής στον Αλέξη Τσίπρα και στον ελληνικό λαό- εκφράζει απόγνωση για την αυτοκτονική παράδοση των Ελλήνων στην καταλήστευση και στην εξόντωσή τους. Αυτό το άρθρο -μιας αναγνωρισμένης οικονομικής αυθεντίας, διεθνώς διάσημου δημοσιολόγου και φίλου της χώρας μας- ίσως δεν πρέπει να μείνει απρόσιτο σε όσους δεν διαβάζουν ή έχουν ατελή γνώση της αγγλικής. Ιδού, λοιπόν, τι γράφει (με τον τίτλο «Financial Suicide” σε ελεύθερη απόδοση)

Μετάφραση Μιχαήλ Στυλιανού

Tην Πέμπτη 18 Μαΐου 2017 τη νύχτα, η ελληνική βουλή ψήφισε να δεχτεί άλλη μια κατεδαφιστική μάζα όρων της Τρόικα ( Ε.Ε.- ΔΝΤ- ΕΚΤ) για ένα ακόμη πακέτο δανεισμού σχεδόν 5 δις ευρώ. Όλοι οι 153 βουλευτές του συνασπισμού Σύριζα-ΑΝΕΛ του Αλέξη Τσίπρα ψήφισαν «εν σώματι» το πακέτο αυτοκτονίας, όλοι οι 128 της αντιπολίτευσης ψήφισαν εναντίον. Δεκαεννέα απουσίασαν. ΄Ισως δεν τολμούσαν να καταψηφίσουν. ΄Ετσι για να θυμόμαστε, ο πρωθυπουργός Τσίπρας, σοσιαλιστής, είναι επικεφαλής του Σύριζα, του προεξάρχοντος αριστερού κόμματος στην Ελλάδα, που για να εξασφαλίσει πλειοψηφία συμμάχησε με τε δεξιό ΑΝΕΛ, το οποίο διαθέτει μόνο10 έδρες στη Βουλή.

Και άλλη μια υπόμνηση: Ο Αλέξης Τσίπρας, στα τελευταία δυόμιση χρόνια, από τις 26 Ιανουαρίου 2015 για την ακρίβεια, πουλάει την ψυχή του (εάν έχει ψυχή) και -το σημαντικότερο- την χώρα που τον εμπιστεύτηκε, στους δυτικούς ολιγάρχες του εγκλήματος, τουτέστιν το ΔΝΤ, την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ομόαιμη της Ευρωπαϊκής Μη-ένωσης , της υπό διεύθυνση Γκόλντμαν Σακς Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Γερμανίας. Ο Τζέϊμς Πετράς τον αποκαλεί «ο προδότης του έτους». Και αυτό μπορεί να είναι και λίγο.

Το νέο απεχθές και επονείδιστο χρέος - ο Τσίπρας και η φατρία του ξέρουν ότι είναι απάτη- αυτό το νέο χρέος θα στρώσει τον δρόμο για νέα «πακέτα διάσωσης» (νέο-φιλελεύθερος νεολογισμός για τη νόμιμη ληστεία) που θα συμβάλουν στις δόσεις εξόφλησης του απεχθούς χρέους, δηλαδή του χρέους που αποκτήθηκε και επιβλήθηκε παράνομα. Απεχθές χρέος σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο και τα διεθνώς καθιερωμένα κριτήρια είναι, χρέος παράνομο και μπορεί να υποβληθεί σε χρεωκοπία ή να ακυρωθεί οποτεδήποτε από την υπόχρεη χώρα.

Αυτό το νέο χρέος υποτίθεται πως θα ελαφρύνει το μνημειώδες και τερατώδες φορτίο χρέους, σχεδόν 200% του Εθνικού Προϊόντος. Η εξόφλησή του είναι αδύνατο να επιτευχθεί ποτέ, όπως παραδέχτηκε ακόμη και το ΔΝΤ. Ούτε δεκάρα από το νέο δάνειο δεν πρόκειται να ωφελήσει τους φτωχούς και τους απογυμνωμένους, αυτούς που έχουν χάσει τα πάντα –αυτούς του 30 και πλέον τοις εκατό που βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας, από τους οποίους το ενάμιση εκατομμύριο ζει σε άκρα δυστυχία, δηλαδή το 13% του ελληνικού πληθυσμού. Λιμνάζουν στο χρόνο, πολλοί σαν ζήτουλες στην έσχατη ανάγκη, χωρίς δουλειά, χωρίς εισόδημα, χωρίς σύνταξη –όλα χαμένα από την εγκληματική επιβολή χρέους και μέτρων λιτότητας της Τρόικας.

Το νέο χρέος των 5 δις ευρώ έρχεται με ακόμη σκληρότερους όρους λιτότητας, νέες περικοπές συντάξεων, μειώσεις μισθών και των ισχνών κοινωνικών υπηρεσιών που είχαν απομείνει, ιδιωτικοποίηση του εναπομένοντος κοινωνικού κεφαλαίου και της κρατικής υποδομής –συνολικά ψαλίδισμα περίπου 4,9 δις ευρώ μέχρι το 2020. Αυτές οι περικοπές θα αυξήσουν ακόμη περισσότερο τη φτώχεια, τη δυστυχία, την πείνα, την παιδική θνησιμότητα, τις αρρώστιες χωρίς θεραπεία, χωρίς φάρμακα, χωρίς νοσοκομεία, την απελπισία, τα ποσοστά των αυτοκτονιών. Και η οικονομία που κατέρρευσε κατά 25% από το 2011 θα συρρικνωθεί ακόμη περισσότερο –στο σημείο χωρίς επιστροφή.

Πως μπορεί κανείς με καθαρό μυαλό να σκεφτεί ή να υποκριθεί πως αυτό θα βοηθήσει την Ελλάδα να βγει από τον στραγγαλισμό; Είναι σε καθαρή αυτοκτονία που εσύ κ. Τσίπρα και οι ασπόνδυλοι συνεργάτες σου βουλευτές ωθείτε τη χώρα σας σε ένα αργό και οδυνηρό χαρακίρι. Όχι εσύ προσωπικά, κ. Τσίπρα. Εσύ συνεννοήσαι με την «ελίτ» που καταστρέφει τη χώρα σου. ΄Εχεις δώσει στον λαό σου μια λογική δικαιολογία γιατί θα πρέπει να συνεχίσει να υποφέρει; Γιατί είσαι πάντοτε απρόθυμος, αντίθετος μάλιστα να μιλήσεις για έξοδο από αυτό το φριχτά διεφθαρμένο κατασκεύασμα που λέγεται Ευρωπαϊκή ΄Ενωση, με το απατηλό και εντελώς ετοιμόρροπο νόμισμά της που βασίζεται στο δολάριο και ονομάζεται ευρώ;

Μπορείς να πάρεις αυτή την απόφαση οποτεδήποτε. Θα μπορούσες να την είχες προετοιμάσεις, ώστε η μετάβαση να είναι ομαλή. Και αν δεν το έχεις κάνει, ποτέ δεν είναι αργά. Δώσε μόνο στον λαό σου ελπίδα να μπορέσει να στηριχτεί. Μπορείς να ανακτήσεις την υπερηφάνεια και την κυριαρχία –μιας χώρας και ενός λαού που είναι το σύμβολο του δυτικού πολιτισμού και όχι από μια, αλλά από πολλές πλευρές.

Γιατί νομίζεις πως είσαι τόσο σημαντικός, ότι το εγώ σου αξίζει περισσότερο από την ανόρθωση και την ευημερία ενός λαού που αγαπά τη χώρα του και που σε εξέλεξε γιατί σε πίστεψε; Γιατί προδίδεις τον λαό σου, κύριε Τσίπρα;

Που είναι η αγάπη σου για τη χώρα σου, για τους συμπατριώτες σου που σου έδωσαν την εντολή να τους βγάλεις από το δεινό αδιέξοδο; Είναι μήπως αυτές οι σκοτεινές δυνάμεις πίσω από τα καρτέλ του χρήματος που σε απειλούν; Την οικογένειά σου; -Αν δεν υπακούσεις μπορεί να «σπαταληθείς», στο γλωσσικό ιδίωμα των μυστικών υπηρεσιών; Συνέβη στο παρελθόν και εξακολουθεί να συμβαίνει. Σαν άξιος του έθνους σήκω και πες το στον κόσμο, σώζοντας την Ελλάδα.

Και στον λαό της Ελλάδος;

Γιατί δέχεστε αυτή την ταπείνωση, αυτή την προδοσία, αυτόν τον σφετερισμό των πλουτοπαραγωγικών πηγών σας, την ληστεία του κοινωνικού κεφαλαίου σας –της όμορφης χώρας σας- την καταστροφή, και τον υποβιβασμό της πλούσιας πολιτιστικής σας κληρονομιάς, της φιλοσοφίας, των μαθηματικών που οι πρόγονοί σας δημιούργησαν και μοίρασαν σε όλο τον πλανήτη. Γιατί επιτρέπετε αυτό το έγκλημα να γίνεται εναντίον σας – των παιδιών σας και των παιδιών των παιδιών σας; Αυτό το κολοσσιαίο έγκλημα απειλεί και τις μέλλουσες γενεές.

Βγείτε από τον ζουρλομανδύα του χρέους και της μιζέριας, αποκηρύξτε το παράνομο χρέος, φέρτε πίσω το εθνικό σας νόμισμα, τη δραχμή και ξαναρχίστε από την αρχή σαν κυρίαρχη χώρα. Περισσότερος από τον μισό κόσμο είναι αλληλέγγυος μαζί σας. Πολλές χώρες θα ήθελαν να σε στηρίξουν, Ελλάδα. Η γροθιά της διαβολικής δυτικής Αδελφότητας στον σβέρκο τους τις εμποδίζει. Στην Ανατολή δεν υπάρχει φόβος. Θα σταθούν δίπλα σου. Πάρτε το είδηση. Η Ανατολή είναι το Μέλλον.

Η δαιμόνια σύλληψη του Προέδρου Ξι Ζι Πινγκ, η πρωτοβουλία «οικονομία για την ειρήνη», με το γιγαντιαίο πρόγραμμα Μια Ζώνη ΄Ενας Δρόμος, που μετονομάσθηκε σε Πρωτοβουλία «Ζώνη και Δρόμος» (BRI), αποτελεί την απάντηση της Κίνας στην οικονομική κατάρρευση του Δυτικού Κόσμου από την απληστία και την επιθετικότητα. Είναι η μεγαλύτερη οικονομική πλατφόρμα στον κόσμο, που αγκαλιάζει ήδη περισσότερες από δώδεκα χώρες, περισσότερο από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού και τουλάχιστον το ένα τρίτο του ακαθάριστου παγκόσμιου εισοδήματος. Το πρόγραμμα BRI προάγει την οικονομική ανάπτυξη, τις συγκοινωνίες, τις υποδομές, την ενέργεια, την εκπαίδευση και την έρευνα, σε διαστάσεις ανείδωτες στο παρελθόν.

Η ιδέα είναι να συνδεθούν όλα τα έθνη και οι λαοί από το Βλαδιβοστόκ ως τη Λισσαβώνα και από τη Σαγκάη μέχρι το Αμβούργο. ΄Ολοι είναι ευπρόσδεκτοι και κανένας δεν είναι αναγκασμένος να ενταχθεί. Ελλάδα- ανοίξτε τη σκέψη σας, τα μάτια σας και την καρδιά σας και θα δείτε ένα φωτεινό μέλλον, μια γοργή ανάρρωση από την σημερινή επιθανάτια κατάσταση. Πάρτε Κουράγιο. Φτάνει πια, αρκετά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα ακόμη χαράτσι θα κληθούν να αντιμετωπίσουν κυρίως οι αγρότες με μεγάλες καλλιέργειες. Ο λόγος για το περιβαλλοντικό τέλος στο νερό το οποίο θα επιβαρύνει και τα νοικοκυριά σε όλη τη χώρα αφού θα επιβληθεί από όλες τις εταιρείες ύδρευσης (ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ κ.λπ) και θα συνδέεται με την κατανάλωση του νερού.

Σύμφωνα με την Ημερησία, οι επιβαρύνσεις θα διαφέρουν από περιοχή σε περιοχή, ανάλογα με την εταιρεία ύδρευσης και ο τρόπος υπολογισμού του τέλους θα εξαρτάται ακόμη και από το κόστος συντήρησης του δικτύου.

Πάντως, οι αυξήσεις που θα μπαίνουν στους λογαριασμούς δεν θα μπορούν να υπερβαίνουν την αύξηση του ΑΕΠ του περασμένου χρόνου.

Οι αγρότες ωστόσο φαίνεται ότι θα έχουν ακόμη μεγαλύτερες επιβαρύνσεις καθώς εκτός από την αύξηση στο νερό θα πρέπει να υπολογίσουν και το κόστος για την τοποθέτηση μετρητή.

Για παράδειγμα εάν φέτος η αύξηση του ΑΕΠ προσδιοριστεί στο 2,1% όπως είναι αυτή τη στιγμή ο υπολογισμός, τότε οι αυξήσεις που είναι δυνατό να μπουν το 2018 στο νερό θα φτάνουν ως και αυτό το ποσοστό.

Για τους αγρότες ωστόσο ακόμη και μια αύξηση της τάξης του 2% σημαίνει επιβάρυνση ως και 600 ευρώ το χρόνο για μια καλλιέργεια με σημαντικές ανάγκες σε νερό, ενώ άγνωστο παραμένει το κόστος του μετρητή, αλλά και ο τρόπος αποπληρωμής του κόστους της τοποθέτησής τους.

Εκτιμάται ότι η επιβάρυνση μπορεί να είναι 1 λεπτό το κυβικό μέτρο.

Η ημερομηνία εφαρμογής του νέου τέλους που έχει περιβαλλοντικό χαρακτήρα δεν έχει ακόμα προσδιορισθεί.

Ωστόσο, δεδομένου ότι με την απόφαση υποχρεούνται οι πάροχοι ύδατος «να μεριμνήσουν για τη σταδιακή τοποθέτηση υδρομετρητών στο σύνολο των χρηστών του δικτύου εντός τριετίας», το μέτρο θεωρείται δύσκολο να ισχύσει πριν το 2020.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Βασίλη Γεώργα

Οι ευρωπαίοι δανειστές είναι αποφασισμένοι να φτάσουν την υπόθεση του ελληνικού χρέους στα άκρα. Ο όρος που θέτουν για να βγει η Ελλάδα στις αγορές και τα μνημόνια είναι να μπει πρώτα στον ζουρλομανδύα της λιτότητας και να παραμείνει εκεί τουλάχιστον για τις επόμενες δύο γενιές.

Το χαρτί της συμφωνίας που έχει ρίξει ο Wolfgang Schaeuble στο τραπέζι υποχρεώνει την ελληνική οικονομία να πετύχει το αδιανόητο: πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ ως το 2022 και 2,5% από εκεί και μετά για τα επόμενα σαράντα χρόνια. Είναι ένας στόχος που αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ και ο παραλογισμός του έγκειται στο ότι ζητούν να τον φέρει σε πέρας μια χρεοκοπημένη χώρα που έχει να παρουσιάσει θετικούς ρυθμούς ανάπτυξης εδώ και μια δεκαετία.

Είναι προφανές πως όποιος από την πλευρά των δανειστών και της ελληνικής κυβέρνησης, δεχτεί έναν τέτοιο όρο, θα το κάνει για να εξαπατήσει ή για να καταστρέψει. Είναι αδύνατο στο διάστημα αυτό των 40 χρόνων να προβλέψει κανείς οτιδήποτε και πολύ περισσότερο να διαβεβαιώσει ότι τέτοιοι στόχοι για την ανάπτυξη και τα πλεονάσματα μπορούν να επιτευχθούν. Αν ένας μέσος οικονομικός κύκλος διαρκεί 7 με 10 χρόνια, η Ελλάδα θα πρέπει να ξαναγράψει από την αρχή όλες τις οικονομικές θεωρίες για να αποφύγει τα τρία-τέσσερα βαριά υφεσιακά επεισόδια που λογικά θα μεσολαβήσουν, και να ελπίζει ότι θα τις εφαρμόσει επιτυχώς για να επιβιώσει ως έθνος.

Το σχέδιο Schaeuble για το ελληνικό χρέος είναι προφανές πως δεν επιφυλάσσει τίποτα καλό για την Ελλάδα. Ακόμη κι αν ανοίξει το δρόμο για επιμήκυνση ενός μέρους των δανείων κατά 15-20 χρόνια, ή για άλλα «παραμετρικά» μέτρα διευθέτησης, έχει έναν και μόνο στόχο: να δεσμεύσει νομικά την ελληνική κυβέρνηση ότι δεν πρέπει να προσδοκά ποτέ σε διαγραφή χρέους καθώς θα φορτώσει αποκλειστικά στις πλάτες των Ελλήνων φορολογούμενων το βαρύ κόστος της εξυπηρέτησης των τόκων.

Είναι ουσιαστικά ένα σχέδιο που οδηγεί σε de facto αποφάσεις «μη ρύθμισης» του χρέους το οποίο θα δεσμεύσει νομικά όλες τις μελλοντικές κυβερνήσεις.

Αν πράγματι η τελική συμφωνία βασίζεται στην υποχρέωση της Ελλάδας να παράγει πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 2,2% - 2,6% του ΑΕΠ για τα επόμενα 40 χρόνια, θα συμβούν δύο πράγματα: από τη μια η κυβέρνηση θα νομιμοποιήσει τον εγκλωβισμό της χώρας σε αέναη λιτότητα για τον επόμενο μισό αιώνα, και από την άλλη θα αποδεχτεί δια της κοινοβουλευτικής οδού πως η μείωση του ελληνικού χρέους την οποία σήμερα διεκδικεί, δεν είναι απαραίτητη εφόσον οι τόκοι εξυπηρετούνται μέσα από τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα. Αυτό θα επιτρέψει στους ευρωπαίους δανειστές να κλωτσούν το τενεκεδάκι μιας βιώσιμης λύσης όλο και πιο μακριά αποφεύγοντας οποιαδήποτε μείωση που θα έχει μελλοντικό κόστος έστω και σε όρους καθαρής παρούσας αξίας.

Ήδη το πρώτο σκέλος της συμφωνίας το οποίο σύμφωνα με το Eurogroup έχει πλέον κλειδώσει, δεσμεύει την Ελλάδα σε πρωτογενή πλεονάσματα 3,5% του ΑΕΠ από το 2018 μέχρι το 2023.

Αυτό στην πράξη σημαίνει πως η Ελλάδα έχει πλέον αποδεχτεί ότι θα καταβάλει σε τόκους το 17,5% του ΑΕΠ της (πάνω από 30 δισ. ευρώ) μέσα στο επόμενα πέντε χρόνια. Τα ποσά αυτά θα φτάσουν στο 100% του ΑΕΠ της τα επόμενα 40 χρόνια εφόσον τα πρωτογενή πλεονάσματα καθοριστούν στο 2,2% του ΑΕΠ μέχρι το 2060. Σε σημερινές αξίες, δηλαδή, η χώρα θα πρέπει να εξοικονομήσει 180 δισ. ευρώ και να τα βγάλει εκτός χώρας για την πληρωμή τόκων σε βάθος 40 ετών, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι θα μπορεί να επιτυγχάνει υψηλούς (άνω του 1,5% - 2%) ρυθμούς ανάπτυξης σε μόνιμη βάση ώστε όλοι στόχο να επιτευχθούν χωρίς περαιτέρω βαθιές περικοπές.

Σύμφωνα με τα σενάρια που έχουν επεξεργαστεί οι ευρωπαίοι δανειστές, η δική τους άσκηση διασφάλισης της βιωσιμότητας του χρέους χωρίς έμμεσο ή άμεσο «κούρεμα», βγαίνει όσο η Ελλάδα παρουσιάζει μακροπρόθεσμα πλεονάσματα πάνω από 2,2- 2,6%.

Οτιδήποτε κάτω από 2% καθιστά μη βιώσιμο το χρέος και απαιτεί πολύ μεγαλύτερες παρεμβάσεις απομείωσης-διαγραφής όπως ζητά να γίνουν το ΔΝΤ, το οποίο με τη σειρά του θεωρεί άπιαστα τα υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα και τη δυνατότητα της ελληνικής οικονομίας να αναπτύσσεται σταθερά με ρυθμούς άνω του 1,5%-2%.

Η διαφορά αυτής της λογιστικής άσκησης βιωσιμότητας του χρέους σε σχέση με όσες είχαν γίνει στο παρελθόν, είναι ότι οι προηγούμενες αποτελούσαν απλώς παραδοχές που συνόδευαν τις εκθέσεις που εκπονούσαν οι δανειστές. Η συμφωνία την οποία διεκδικεί να επιτύχει η ελληνική κυβέρνηση ως το 2018, είναι κάτι διαφορετικό. Θα πρέπει να επικυρωθεί από τη Βουλή όπως συνέβη με το PSΙ και συνεπώς οι στόχοι που θα προβλέπει, θα είναι δεσμευτικοί για τη χώρα και θα πρέπει να τηρούνται ευλαβικά.

Το πολιτικό ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι αν η κυβέρνηση έχει την πολιτική νομιμοποίηση να υπογράψει ρύθμιση και μάλιστα τέτοια που ενώ δεν θα οδηγεί σε ουσιαστική ελάφρυνση, ταυτόχρονα θα δεσμεύει τη χώρα σε πρωτογενή πλεονάσματα 2,2-2,6% για 40 χρόνια.

Ένα δεύτερο ερώτημα είναι ποια θα είναι η στάση της αντιπολίτευσης απέναντι σε αυτή τη διακύβευση, από την οποία εν πολλοίς εξαρτάται η επόμενη μέρα της χώρας.

Στο θετικό σενάριο που η Ελλάδα επιστρέψει στις αγορές, τα πλεονάσματα που θα προβλέπονται στη συμφωνία διευθέτησης του χρέους θα αποτελούν τη νομική βάση με την οποία θα μας αξιολογούν οι επενδυτές, ενώ στο αρνητικό σενάριο που οδεύσουμε σε νέο μνημόνιο μετά το 2018, θα είναι και πάλι μια επιπρόσθετη εγγύηση της Ελλάδας απέναντι στους επίσημους δανειστές της.

Σε κάθε περίπτωση με μια τέτοια συμφωνία όπως αυτή που βρίσκεται στο τραπέζι προς διαπραγμάτευση, το κυνήγι των υψηλών πλεονασμάτων και η ανακύκλωση της ύφεσης δεν θα σταματήσει ποτέ. Και αυτό ισοδυναμεί με καταδίκη της χώρας σε αιώνια λιτότητα επειδή όσο θα υπάρχει «κόφτης», οποιαδήποτε απόκλιση από τους στόχους των πρωτογενών πλεονασμάτων ακόμη και αν αυτά δημιουργούνται από την ύφεση, θα θεραπεύεται ες αεί με μειώσεις δαπανών και νέα εισπρακτικά μέτρα.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Μαΐ 2017


Θα πρέπει να πάψουν να υπογράφονται μνημόνια και να εφαρμόζονται νέα μέτρα, να σταματήσει αμέσως η πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων, καθώς επίσης να δοθεί οριστικό τέλος στη διεθνή ζητιανιά – ακόμη και αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει, εκβιαζόμενη στην έξοδο από την Ευρωζώνη.

Γράφει ο Ιάκωβος Ιωάννου
«Το ψυχικό τραύμα είναι το μαρτύριο των ανήμπορων. Το τραύμα αυτό δημιουργείται τη στιγμή που το θύμα καθίσταται ανίσχυρο από μία πανίσχυρη δύναμη. Αν αυτή η δύναμη είναι η δύναμη της φύσης, τότε μιλάμε για φυσικές καταστροφές. Εάν όμως άλλοι άνθρωποι ασκούν τη δύναμη αυτή, τότε μιλάμε για πράξεις βίας. Τα τραυματικά γεγονότα καταργούν το κοινωνικό δίκτυο, το οποίο προσφέρει συνήθως στους ανθρώπους το συναίσθημα του ελέγχου – της συμμετοχής σε ένα σύστημα σχέσεων και το νόημα της ζωής»

(J. Hermann, Οι ουλές της βίας).
Στην Ελλάδα, μετά από τις πρώτες αντιδράσεις που συνόδευσαν την ασφαλώς άδικη υπαγωγή της στην Τρόικα, επικράτησε μία εκκωφαντική σιωπή των αμνών – μία παθολογική κατάσταση που προσπαθήσαμε στο παρελθόν να ερμηνεύσουμε με τη βοήθεια της ψυχολογίας (άρθρο), αναφερόμενοι μεταξύ άλλων στη «συλλογική αποχαύνωση» της κοινωνίας.

Σήμερα η σιωπή αυτή έχει μετατραπεί σε μία τρομακτική απογοήτευση της συντριπτικής πλειοψηφίας των Ελλήνων, οι οποίοι θεωρούν τους εαυτούς τους ανήμπορους να αμυνθούν στα μαρτύρια που υποβάλλονται – ενοχοποιώντας το ευρώ χωρίς όμως να στηρίζουν την επιστροφή της χώρας στη δραχμή. Κατηγορούν επίσης την κυβέρνηση χωρίς να ζητούν εκλογές ή να επιδιώκουν την ανατροπή της – πλημμυρίζοντας τους δρόμους, αρνούμενοι να συμμορφωθούν, παύοντας να πληρώνουν κοκ.

Όσον αφορά το πρώτο είναι φανερό ότι, το πρόβλημα δεν είναι το ίδιο το νόμισμα, αλλά η Γερμανία και η πολιτική που υιοθέτησε από το ξεκίνημα της Ευρωζώνης – ενώ τα ελαττώματα της κατασκευής του θα μπορούσαν να διορθωθούν σχετικά εύκολα, εάν η πρωσική κυβέρνηση της χώρας δεν έφερνε συνεχώς εμπόδια, θέλοντας να το χρησιμοποιήσει σε συνδυασμό με το χρέος για την οικοδόμηση του 4ου Ράιχ.

Όσον αφορά το δεύτερο, μπορεί μεν η σημερινή κυβέρνηση να είναι ανεπαρκής, ανίκανη, δειλή, ενδοτική ίσως και βυθισμένη στο ψέμα, δεν είναι όμως εκείνη που έδεσε χειροπόδαρα τη χώρα – αλλά οι προηγούμενες, οι οποίες μετέτρεψαν τα ομόλογα εθνικού δικαίου που ήταν εφικτό να μην πληρώσει η Ελλάδα σε ομόλογα αγγλικού δικαίου, καθώς επίσης σε κρατικά ενυπόθηκα δάνεια (άρθρο).

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια ότι, ο κομματικός στρατός που προσπαθεί να δημιουργήσει ή το δικό της κράτος της διαπλοκής και διαφθοράς που δρομολογεί μιμούμενη τους προκατόχους της είναι αιτιολογημένα – αλλά πως πρέπει να αποδίδει κανείς «τα του Καίσαρος στον Καίσαρα», όσο πιο αντικειμενικά του επιτρέπει ο υποκειμενισμός του.

Με δεδομένο πάντως το ότι, η αξιωματική αντιπολίτευση πάσχει από το «σύνδρομο της Στοκχόλμης», αφού ως όμηρος της Γερμανίας την υπερασπίζεται και ταυτίζεται μαζί της, έχοντας την ψευδαίσθηση πως ένα άλλο μείγμα πολιτικής εντός των μνημονίων θα διέσωζε τη χώρα, ενώ σχεδόν όλα τα υπόλοιπα κόμματα εκμεταλλεύονται μόνο τα προνόμια των θέσεων τους χωρίς να προσφέρουν καμία λύση, οι Πολίτες δεν έχουν επιλογές – οπότε λογικά δεν αντιδρούν.

Το θέμα είναι όμως πολύ πιο σοβαρό, αφού εκτός από την έλλειψη επιλογών οι Έλληνες βιώνουν μία τραυματική εμπειρία, με τις συνέπειες που αναφέραμε στον πρόλογο του κειμένου – λειτουργώντας ως ανίσχυρα θύματα μίας πανίσχυρης δύναμης που τους έχει στερήσει κάθε μελλοντική προοπτική. Η χώρα τώρα που ασκεί επάνω τους τη δύναμη αυτή είναι η Γερμανία – όπου σε μία τέτοια περίπτωση αναφέρεται κανείς σε πράξεις στυγνής βίας που αφαιρούν από τους ανθρώπους το συναίσθημα του ελέγχου, οπότε δηλητηριάζουν τις σχέσεις μεταξύ τους και τους στερούν το ίδιο το νόημα της ζωής.

Εύλογα λοιπόν οι Έλληνες έχουν απογοητευθεί εντελώς, αρνούμενοι να αντιδράσουν σε ότι τους συμβαίνει – γεγονός που σημαίνει ότι, η βία που ασκεί επάνω τους η γερμανική κυβέρνηση έχει εξουδετερώσει όλες τις υγιείς αντιστάσεις τους. Στα πλαίσια αυτά, έχουμε την άποψη πως θα ήταν ωφέλιμο και απαραίτητο οτιδήποτε μπορεί να βοηθήσει τους Πολίτες να μη νοιώθουν ανίσχυρα και ανήμπορα θύματα της Γερμανίας – όσο και αν κοστίσει.

Ως εκ τούτου, πιστεύουμε πως θα πρέπει να πάψουν να υπογράφονται μνημόνια και να εφαρμόζονται νέα μέτρα, να σταματήσει αμέσως η πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων, καθώς επίσης να δοθεί τέλος στη διεθνή επαιτεία της χώρας – ακόμη και αν η Ελλάδα χρεοκοπήσει, εκβιαζόμενη στην έξοδο από την Ευρωζώνη.

Με απλά λόγια δεν πρέπει να επιτραπεί ούτε για μία ημέρα ακόμη η απάνθρωπη βία που ασκεί η Γερμανία στους Έλληνες, αφού διαφορετικά κινδυνεύουν να μετατραπούν σε ζωντανούς νεκρούς – κάτι που θεωρούμε κατά πολύ χειρότερο από τις οδυνηρές συνέπειες μίας πτώχευσης, η οποία όμως δεν είναι ασφαλώς συνώνυμη με το τέλος του κόσμου.

Για να επιτευχθεί βέβαια κάτι τέτοιο δεν αρκούν τα λόγια, αλλά απαιτούνται πράξεις – ενδεχομένως το να πλημμυρίσουν οι δρόμοι, με κύριο αίτημα την άμεση εκδίωξη της γερμανικής Τρόικας από την Ελλάδα, καθώς επίσης την άσκηση της εξουσίας από μία κυβέρνηση που θα είναι πρόθυμη να υπηρετήσει τους Έλληνες Πολίτες. Σεβόμενη προφανώς τη βούληση τους, όσον αφορά την ανάκτηση της εθνικής τους κυριαρχίας ανεξαρτήτως κόστους – αφού οτιδήποτε άλλο δεν οδηγεί πουθενά.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Μπορεί η σχέση της Ελλάδας με τους εταίρους της να έχει εδώ και καιρό αλλάξει, αλλά δεν έχει αλλάξει όσο χρειάζεται για να εξέλθει από την παγίδα «αργού θανάτου». Κι αυτό, παρότι έχει πληρώσει βαρύ τίμημα, που με την υπερψήφιση των πρόσθετων μέτρων την περασμένη εβδομάδα γίνεται βαρύτερο.

Το γεγονός ότι η Ελλάδα δεν είναι πλέον απομονωμένη, είναι αναγκαία, αλλά όχι και ικανή συνθήκη για να ξεφύγει από την παγίδα. Στην πραγματικότητα, το μίγμα οικονομικού εθνικισμού και πολιτικής αδιαλλαξίας που χαρακτηρίζει τη στάση του Βερολίνου μας υποχρεώνει να κρατάμε μικρό καλάθι. Η στάση του Σόιμπλε στο Eurogroup της 22ας Μαΐου επιβεβαιώνει αυτή τη θεώρηση.

Η γερμανική αδιαλλαξία τορπίλισε τις προσπάθειες να βρεθεί συμφωνία τη Δευτέρα. Η εξέλιξη αυτή έχει αρνητικές επιπτώσεις στην ήδη δραματική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Ταυτοχρόνως, όμως, υποσκάπτει και την πίστη των ευρωπαϊκών λαών στην ικανότητα της Ευρωζώνης να δίνει λύσεις σε ζωτικά προβλήματα των χωρών-μελών, αλλά και στο δικό της υπαρκτό πρόβλημα επιβίωσης.

Υπό το βάρος ταυτόχρονων κρίσεων-προκλήσεων το ευρωιερατείο πιέζεται να βάλει νερό στο κρασί του. Η διαδικασία αυτή έχει αρχίσει από το 2016, ειδικά μετά το Brexit. Είναι ενδεικτικό ότι τότε η Κομισιόν δεν είχε επιβάλει κυρώσεις εναντίον της Ισπανίας και της Πορτογαλίας για τα υψηλά δημοσιονομικά ελλείμματά τους. Η κίνηση εκείνη, όμως, δεν είχε συνέχεια.

Η ΕΕ παλινδρομεί, ανίκανη να χαράξει σαφή πορεία. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα το μέλλον της να παραμένει το κύριο θέμα στην ατζέντα. Παρά την απόφαση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για την Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων είναι αμφίβολο εάν μπορούν να ληφθούν δραστικές αποφάσεις, ικανές να προσδώσουν μία νέα δυναμική στο ενοποιητικό εγχείρημα. Οι συμφωνίες στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή το μόνο που εξασφαλίζουν είναι τη συνέχιση της χαμηλής πτήσης που συντηρεί την κρίση.

Η σαρωτική νίκη του Μακρόν και οι συχνές διακηρύξεις ότι η Ευρώπη παραμένει ενωμένη και δυνατή δεν λύνουν από μόνες τους τα προβλήματα. Οι επικείμενες βουλευτικές εκλογές στη Γαλλία και κυρίως οι εκλογές του Σεπτεμβρίου στη Γερμανία αποτρέπουν ουσιαστικές κινήσεις μέχρι το φθινόπωρο.

Πολύ περισσότερο που οι επί της ουσίας διαφορές στους κόλπους της ΕΕ μοιάζουν ολοένα και πιο αγεφύρωτες. Μπορεί στο Βερολίνο να ζητωκραύγασαν για την εκλογή του Μακρόν, αλλά είναι μπροστά η διαμόρφωση της νέας σχέσης στους κόλπους του γαλλογερμανικού άξονα.

Μέτωπο εναντίον της λιτότητας

Από πέρυσι, ο Τσίπρας είχε πρωτοστατήσει στην προσπάθεια να συγκροτηθεί ένα μέτωπο των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου εναντίον της λιτότητας. Ο Ολάντ είχε συμπράξει, αλλά η πρωτοβουλία, αν και είχε συνέχεια, προσγειώθηκε σε χαμηλότερο επίπεδο από τις αρχικές προσδοκίες.

Η έκβαση της μάχης εναντίον της λιτότητας στην Ευρώπη θα εξαρτηθεί αφενός από τη στάση του προέδρου Μακρόν, αφετέρου από τις εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Ιταλία. Οι πρόσφατες ενδείξεις στη γερμανική πολιτική σκηνή δείχνουν ότι οι αρχικές προσδοκίες για την εκλογική δυναμική των Σοσιαλδημοκρατών του Σουλτς δεν επιβεβαιώνονται.

Οι εκκλήσεις προς το Βερολίνο για χαλάρωση της λιτότητας δεν έβρισκαν και πιθανότατα θα συνεχίσουν να μη βρίσκουν ανταπόκριση. Το δίδυμο Μέρκελ-Σόιμπλε έδειξε κάποιες στιγμές σημάδια ευελιξίας, αλλά στην πορεία αποδείχθηκε ότι δεν είναι διατεθειμένο να αλλάξει γραμμή πλεύσης.

Θα το πράξει μόνο εάν υποχρεωθεί. Και θα υποχρεωθεί μόνο εάν συνασπισθούν απέναντι το Παρίσι και η Ρώμη, γεγονός που θα συσπειρώσει πίσω από αυτό τον άξονα και αρκετές μικρότερες χώρες-μέλη.

Προς το παρόν, όμως, αυτό είναι μεν ένα ενδεχόμενο, αλλά όχι πολύ πιθανό. Όσο, όμως, τα πράγματα παραμένουν στις ράγες του Σόιμπλε, μεταξύ των άλλων, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων του Γκρίλο θα εδραιώνει την πρώτη θέση στην ιταλική πολιτική σκηνή, με βάση τις δημοσκοπήσεις.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ "Παραμονή στη μέγγενη με σφραγίδα Σόιμπλε"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έληξε λίγο μετά τα μεσάνυχτα η μαραθώνια συνεδρίαση του Eurogroup, χωρίς όμως να υπάρξει συμφωνία για το ελληνικό χρέος, αλλά ούτε και για την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, που θα άνοιγε το δρόμο για την εκταμίευση της δόσης. Οι αποφάσεις παραπέμπονται στο επόμενο Eurogroup, της 15 Ιουνίου.

Ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ έκανε λόγο για «τεράστια πρόοδο» που έχει σημειώσει η Ελλάδα στο πακέτο πολιτικής και δήλωσε πεπεισμένος ότι «είμαστε πολύ κοντά στο να κλείσουμε την αξιολόγηση» και «μπορούμε να έχουμε την επόμενη εκταμίευση πριν από το καλοκαίρι».

Ως προς το ζήτημα του χρέους ο κ. Ντάισελμπλουμ είπε ότι «είχαμε τις πρώτες συζητήσεις σε βάθος» και μελετήθηκαν τα σχετικά σενάρια, «αλλά επί του παρόντος δεν μπορέσαμε, για πολύ λίγο, να καταλήξουμε σε συμφωνία». Οι συζητήσεις θα συνεχιστούν τις τρεις επόμενες εβδομάδες «και θα προσπαθήσουμε να καταλήξουμε στο επόμενο Eurogroup».

Το Eurogroup θα συγκεκριμενοποιήσει τα μέτρα για το ελληνικό χρέος, αλλά, όπως τονίστηκε, η τελική απόφαση θα ληφθεί το 2018.

Πρόσθεσε ότι οι δανειστές συμφώνησαν πως τα πρωτογενή πλεονάσματα θα πρέπει να παραμείνουν στο 3,5% του ΑΕΠ για πέντε χρόνια μετά το τέλος του προγράμματος, το 2018.

Σημείωσε ότι το ΔΝΤ ήταν έτοιμο να μπει στο πρόγραμμα αλλά χρειάζεται περισσότερη σαφήνεια σχετικά με τα μέτρα που προτίθεται να πάρει η ευρωζώνη για την ελάφρυνση του χρέους πριν λάβει την τελική του απόφαση.

«Είμαστε έτοιμοι να πούμε στο ΔΝΤ μέχρι πού μπορούμε να φτάσουμε αν χρειαστεί. Είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τη συζήτηση λεπτομερή» είπε ο Ντάισελμπλουμ, προσθέτοντας όμως ότι πρέπει να είναι εντός του πλαισίου που συμφωνήθηκε το Μάιο του 2016 και ότι η τελική απόφαση για το τι χρειάζεται θα ληφθεί στο τέλος του προγράμματος.

Ο ίδιος τόνισε ότι είναι πολύ σημαντική η συμμετοχή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου στο ελληνικό πρόγραμμα και ότι το ΔΝΤ είναι «εντυπωσιασμένο» από τις μεταρρυθμίσεις που έχουν κάνει οι Έλληνες.

Ο επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί τόνισε και αυτός ότι έχει γίνει «τεράστια πρόδοος» στο επίπεδο των προαπαιτούμενων και ότι 140 μέτρα μπορούν να θεωρηθούν εκπληρωμένα. «Οι ελληνικές αρχές αναλαμβάνουν πλήρως τις ευθύνες τους» τόνισε ο επίτροπος, συμπληρώνοντας ότι η Ελλάδα έχει σημειώσει πολύ σημαντική πρόοδο και αναλαμβάνει τις υποχρεώσεις της.

Ως προς το ζήτημα του χρέους ο κ.Μοσκοβισί δήλωσε ότι «όλοι μας δείξαμε εξαιρετική αποφασιστικότητα, δεν φτάσαμε σε συμπέρασμα. Προχωρήσαμε όμως σημαντικά και θέλουμε να συνομολογήσουμε συμφωνία στο επόμενο Eurogroup».

Σύντομα θα φτάσουμε στο συμπέρασμα ότι η Ελλάδα ανέλαβε το σύνολο των δεσμεύσεών της. Νομίζω ότι έχουμε γόνιμο έδαφος για την επόμενη συνάντησή μας» πρόσθεσε ο επίτροπος.

Από την πλευρά του ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ τόνισε και αυτός ότι έγινε πρόοδος και είναι καλό ότι υπάρχει συμφωνία με την Ελλάδα. Υπάρχει -πρόσθεσε- χρόνος να δουλέψουμε για το θέμα της δόσης αλλά όχι πολύς γιατί έρχονται οι λήξεις ομολόγων τον Ιούλιο.

Τι αναφέρει η επίσημη ανακοίνωση του Eurogroup

«Το Eurogroup καλωσορίζει την προκαταρκτική συμφωνία μεταξύ της Ελλάδας και των θεσμών στο νέο «πακέτο» μεταρρυθμίσεων που θα στηρίξουν την οικονομική ανάκαμψη της χώρας. Η συμφωνία είναι ένα σημαντικό βήμα ούτως ώστε να ολοκληρωθεί η δεύτερη αξιολόγηση του ελληνικού προγράμματος προσαρμογής.

Το Eurogroup παρατήρησε την πρόοδο που έχει επιτύχει η Ελλάδα, καθώς, ήδη, εφαρμόζει ένα σημαντικό μέρος των προαπαιτούμενων.

Οι μεταρρυθμίσεις, οι οποίες νομοθετήθηκαν από την Ελλάδα, καλύπτουν θέματα όπως συντάξεις, φόρος εισοδήματος, αγορά εργασίας και τον ενεργειακό τομέα. Θα πρέπει να στηρίξουν την φιλική προς την ανάπτυξη αναπροσαρμογή της οικονομίας και να καταστήσουν ισχυρή τη μεσοπρόθεσμη δημοσιονομική στρατηγική της Ελλάδας.

Το Eurogroup καλεί τόσο τους θεσμούς όσο και την Ελλάδα αλλά και τρίτα μέρη να στηρίξουν την ολιστική ανάπτυξης στρατηγική.

Το Eurogroup είχε μία σε βάθος συζήτηση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, αλλά δεν υπήρξε συνολική συμφωνία. Η εργασία θα συνεχιστεί εντός των επόμενων εβδομάδων, βάσει του σχεδίου που έχει συμφωνηθεί τον Μάιο του 2016 με στόχο να υπάρξει μία ξεκάθαρη κατάληξη στο επόμενο Eurogroup. Σε αυτά περιλαμβάνεται και η επίτευξη ενός οικονομικά βιώσιμου μεσοπρόθεσμου πρωτογενούς πλεονάσματος για την Ελλάδα».

Διακοπή τριών ωρών

H συνεδρίαση του Eurogroup διακόπηκε το βράδυ για περίπου τρεις ώρες για πολυμερείς διαβουλεύσεις, με στόχο να βρεθεί μια συμβιβαστική πρόταση για συμφωνία που θα ικανοποιεί όλες τις πλευρές.

Η συνεδρίαση άρχισε εκ νέου λίγο πριν από τα μεσάνυχτα. Σύμφωνα με πληροφορίες, στους υπουργούς θα παρουσιαστεί ένα νέο προσχέδιο συμπερασμάτων, προκειμένου να καταλήξουν σε κοινή ανακοίνωση.

Στη διάρκεια του τρίωρου διαλείμματος οι επαφές ξεκίνησαν με τετραμερή συνάντηση μεταξύ του προέδρου του Eurogroup, Γερούν Ντάισελμπλουμ, του γερμανού και του γάλλου υπουργού οικονομικών, Βόλφκανγκ Σόιμπλε και Μπρούνο Λεμέρ και του Πολ Τόμσεν από το ΔΝΤ.

Οι επαφές συνεχίστηκαν σε διάφορα επίπεδα και με διαφορετικές συνθέσεις.

«Περιμένω και εργάζομαι για μια συμφωνία σήμερα, αλλά δεν θα είναι η τελική», δήλωσε ο πρόεδρος του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, προσερχόμενος στη συνεδρίαση.

H τελική και συγκεκριμένη απόφαση για τα περαιτέρω μέτρα ελάφρυνσης του χρέους θα ληφθεί μετά τη λήξη του ελληνικού προγράμματος, δηλαδή του χρόνου, επανέλαβε ο Ντάισελμπλουμ.

Αμετακίνητος στην σκληρή γραμμή για το ελληνικό χρέος εμφανίστηκε εκ νέου ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, προσερχόμενος στο Εurogroup.

«Τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για την ελάφρυνση τους χρέους είναι ήδη εν ισχύ, τα μεσοπρόθεσμα και εφόσον είναι αναγκαία θα αποφασιστούν μετά το τέλος του προγράμματος. Και έχουμε εξειδικεύσει από τι θα αποτελούνται, είναι λ.χ. η επιμήκυνση του χρόνου αποπληρωμής, συγκεκριμένα μέτρα στο θέμα των επιτοκίων. Θα μπορεί ίσως κανείς να συγκεκριμενοποιήσει το ένα ή το άλλο σημείο λίγο περισσότερο, αλλά δεν μπορούν να αποφασισθούν πριν τη λήξη του προγράμματος και χωρίς εντολή του γερμανικού Κοινοβουλίου».

«Δεν μπορούμε να αποφασίσουμε για βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους πριν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα» τόνισε.

«Μετά από όσα έγιναν από την πλευρά των ελληνικών αρχών, του ελληνικού λαού και του ελληνικού κοινοβουλίου είναι ώρα και οι εταίροι της Ελλάδας να αναλάβουν την ευθύνη τους» δήλωσε από την πλευρά του ο επίτροπος Οικονομικών υποθέσεων, Πιέρ Μοσκοβισί.

Στο μεταξύ, το δίκτυο Bloomberg αποκαλύπτει ότι οι πιστωτές της Ελλάδας εργάζονται πάνω σε τρία σενάρια για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, ανάλογα με τις υποθέσεις που θα γίνουν για τον μακροπρόθεσμο ρυθμό ανάπτυξης και τα πρωτογενή πλεονάσματα της Ελλάδας.

Με βάση το πρώτο σενάριο, ο μακροπρόθεσμος ρυθμός ανάπτυξης της Ελλάδας θα είναι 1,3% και η χώρα θα έχει κατά μέσο όρο πρωτογενές πλεόνασμα 2,6% του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα τη μείωση του δημόσιου χρέους της κάτω από το 60% του ΑΕΠ το 2060.

Το δεύτερο, πιο απαισιόδοξο σενάριο, προβλέπει ότι το ελληνικό δημόσιο χρέος θα φθάσει στο 226% του ΑΕΠ το 2060, υποθέτοντας ρυθμό ανάπτυξης 1% και πρωτογενές πλεόνασμα 1,5% του ΑΕΠ.

Το τρίτο σενάριο προβλέπει μία ενδιάμεση λύση, που δεν έχει καθορισθεί ακόμη.

Με το πρώτο σενάριο προκύπτει μικρή ή καθόλου ανάγκη για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, ενώ το δεύτερο θα απαιτούσε μία γενναία αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους, αναφέρει το δημοσίευμα.

Δηλώσεις προσερχομένων αξιωματούχων

«Το ελληνικό κοινοβούλιο ψήφισε τα μέτρα και αυτό είναι σημαντικό βήμα» σημείωσε προσερχόμενος στη συνεδρίαση του Eurogroup ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε. «Θα πάρουμε την έκθεση από τους θεσμούς... ελπίζω ότι σήμερα θα φτάσουμε σε μια λύση... Δεν θα το ολοκληρώσουμε όμως σήμερα».

«Συνολικά έχουμε προχωρήσει, μπορούμε να προχωρήσουμ ώστε να πληρωθεί η β δόση. Την επόμενη εβδομάδα θα ολοκληρώσουμε τις τεχνικές εκθέσεις για να γίνει αυτό.... Το ΔΝΤ έχει κάνει μια ανάλυση που δεν ταυτίζεται με την Ευρωπαϊκή Ενωση.... Αναζητούμε τρόπο ωστε να συνεχιστεί η συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα...»

«Πιθανώς καμιά φορά ξεχνά κανείς ότι δεν μπορεί ο ΥΠΕΞ να κάνει διαβουλεύσεις χωρίς εντολή του κοινοβουλίου...» είπε σχολιάζοντας τις δηλώσεις του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών. «Αυτό που πρέπει να κάνουμε είναι αυτό που συμφωνήσαμε πέρυσι το καλοκαίρι...» σημείωσε.

«Οτι είχαμε συμφωνήσει να δώσουμε το δώσαμε... σημείωσε ο κ. Σόιμπλε. Υπενθύμισε ότι έχουν τεθεί σε ισχύ τα βραχυπρόθεσμα μέτρα. Τα μεσοπρόθεσμα θα μπορούν να περιλαμβάνουν επέκταση των λήξεων και κάτι με τα επιτόκια. Ισως μπορούμε να αποσαφηνίσουμε κάποια πράγματα, αλλά δεν μπορεί να αποφασιστεί τίποτα πριν το τέλος του προγράμματος και μια νέα εντολή του κοινοβουλίου», κατέληξε.

Προσπαθώ και δουλεύω για «μια συμφωνία» σήμερα που όμως δεν θα είναι «η συμφωνία», δήλωσε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ προσερχόμενος στο Eurogroup.

Οπως έχω πει η τελική ή συγκεκριμένη (concrete) συμφωνία θα έρθει στο τέλος του προγράμματος. Από την άλλη πλευρά το ΔΝΤ αναζητά περισσότερη σαφήνεια για το που μπορούμε να φτάσουμε. Αυτό είναι το θέμα σήμερα, αν μπορούμε να δώσουμε περισσότερες λεπτομέρειες. Η επίσημη απόφαση για τη συμμετοχή για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, αν χρειαστεί, θα ληφθεί στο τέλος του προγράμματος ξεκαθαρίζει ο Γερούν Ντάισελμπλουμ.

Από την πλευρά του ο βέλγος υπουργός Οικονομικών Γιόχαν Βαν Όβερτβελντ σημείωσε ότι «πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί με την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους... Η Ελλάδα δανείζεται ήδη με καλούς όρους».

«Στόχος μια συμφωνία για να κλείσει η β' αξιολόγηση. Πρέπει να υπάρξει συμφωνία και για το ελληνικό χρέος. Πρέπει να φτάσουμε ή να προσεγγίσουμε μια συμφωνία. Ο ελληνικός λαός χρειάζεται να δει ότι οι προσπάθειές του αναγνωρίζονται...» δήλωσε προσερχόμενος ο ευρωπαίος Επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί.

«Είναι σαφές ότι η ελληνική βουλή ψήφισε μέτρα αυτό αντικατοπρτρίζει την τεράστια προσπάθεια του ελληνικού λαού... Οι Ελληνες είναι έτοιμοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους... Η Ελλάδα ανέλαβε τις ευθύνες της, τώρα εναπόκειται σε εμάς να αναλάβουμε τις δικές μας» επανέλαβε.

Όπως είπε, η Κομισιόν θα παρουσιάσει την έκθεση συμμόρφωσης (Compliance report) στο Eurogroup και όπως φαίνεται και από τα προαπαιτούμενα (prior actions), είναι θετική.

«Ειμαι συγκρατημένα αισιόδοξος. Υπάρχει κοινή βούληση να φτάσουμε σε μια συμφωνία. Είμαστε εκεί... Είμαστε κοντά. Είμαι δεσμευμένος, είμαι αισιόδοξος. Την χρειαζόμαστε...» είπε ο κ. Μοσκοβισί.

Ελπίζω ότι θα φτάσουμε σε συμφωνία, σημείωσε ο γάλλος υπουργός Οικονομικών Μπρουνό Λε Μερ. «Μπορούμε να βρούμε λύσεις για το θέμα της Ελλάδας, αρκεί να έχουμε καλή διάθεση και φαντασία». Είναι δουλειά των υπουργών Οικονομικών να βρουν συγκλίσεις στις διαφορετικές θέσεις που υπάρχουν, είπε.

Πρέπει να ληφθούν δύσκολες αποφάσεις με πιο θετικό τρόπο, παραδέχθηκε ο κ. Λεμέρ, γιατί ο ελληνικός λαός έχει κάνει προσπάθειες και οι αποφάσεις ήταν δύσκολες κυρίως γι’ αυτόν.

«Το ζήτημα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους είναι περισσότερο πολιτικό πρόβλημα, γιατί από οικονομικής άποψης η Ελλάδα δεν το χρειάζεται τώρα, δήλωσε ο υπουργός Οικονομικών της Σλοβακίας Πίτερ Καζμίρ, σημειώνοντας ότι οποιαδήποτε ελάφρυνση του χρέους θα πρέπει να έχει αυστηρούς όρους.

Το Eurogroup αναμένεται να εγκρίνει την Δευτέρα την εκταμίευση της επόμενης δόσης για την Ελλάδα, αλλά ίσως αναβάλει το ζήτημα του ελληνικού χρέους, δήλωσε ο Ιρλανδός υπουργός Οικονομικών Μίχαελ Νόναν.

«Είναι δύσκολο να πούμε. Δεν νομίζω ότι θα έχουμε συνολική συμφωνία σήμερα, αλλά ίσως να έχουμε απόφαση για την εκταμίευση της δόσης με το ζήτημα της απομείωσης του χρέους να πηγαίνει για αργότερα», δήλωσε ο κ. Νόναν σε δημοσιογράφους προσερχόμενος στο Eurogroup.

Συνάντηση Σόιμπλε-Λε Μερ

Συνάντηση με τον Γερμανό ομόλογό του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε είχε το πρωί της Δευτέρας λίγες ώρες πριν το Eurogroup, ο νέος υπουργός Οικονομικών της Γαλλίας Μπρουνό Λε Μερ.

Σε δηλώσεις του μετά τη συνάντηση ο γάλλος υπουργός Οικονομικών σημείωσε ότι το Eurogroup θα συζητήσει τεχνικές λύσεις για το ελληνικό χρέος.

Την ίδια ώρα ο γερμανός υπουργός Οικονομικών Β. Σόιμπλε ανέφερε ότι είναι αξιοσημείωτες οι μεταρρυθμίσεις που έχουν συμφωνηθεί με την Ελλάδα, ωστόσο σημείωσε ότι δεν έχει επιτευχθεί ακόμη ο στόχος να γίνει η Ελλάδα ανταγωνιστική.

Ο κ. Σόιμπλε επεσήμανε ότι το ΔΝΤ είναι πιο επιφυλακτικό από την ευρωζώνη στις εκτιμήσεις του για την Ελλάδα και ότι παραμένουν οι διαφορές ΔΝΤ-ευρωζώνης για την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους, ωστόσο τόνισε ότι «θα προσπαθήσουμε να βρούμε λύση».

Ο γερμανός ΥΠΟΙΚ ανέφερε επίσης ότι είναι πολύ νωρίς να μιλήσουμε για ένα νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα και ξεκαθάρισε ότι «δεν θα διαπραγματευτούμε στις Βρυξέλλες νέα μέτρα για την Ελλάδα που θα απαιτούσαν νέο πρόγραμμα».

Στήριξη Μακρόν στην ελάφρυνση του ελληνικού χρέους

Ο γάλλος πρόεδρος Εμμανουέλ Μακρόν δήλωσε στον έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα σε τηλεφωνική συνομιλία ότι η Γαλλία επιθυμεί να υπάρξει ελάφρυνση του χρέους της Ελλάδας με την πάροδο του χρόνου, σύμφωνα με το Reuters που επικαλείται πηγή από το γραφείο του Γάλλου Προέδρου.

«Ο πρόεδρος δήλωσε ότι ελπίζει να επιτευχθεί σύντομα συμφωνία η οποία με την πάροδο του χρόνου θα ελαφρύνει το ελληνικό χρέος σε βάθος χρόνου», ανέφερε η πηγή, προσθέτοντας ότι αυτό θα υποστηρίξει ο υπουργός οικονομίας της Γαλλίας Μπρουνό Λε Μερ στη συνάντηση των υπουργών οικονομικών της ευρωζώνης στις Βρυξέλλες το απόγευμα της Δευτέρας.

Παράλληλα, ο Έλληνας πρωθυπουργός προσκάλεσε τον Γάλλο πρόεδρο στην Αθήνα και ο κ. Μακρόν φέρεται να απεδέχθη την πρόσκληση, σημειώνοντας ότι σκοπεύει να επισκεφθεί την Ελλάδα άμεσα.

Γερμανικό ΥΠΕΞ: Η Γερμανία δεν πρέπει να απομονωθεί λόγω της στάσης της για το ελληνικό ζήτημα

Το γερμανικό υπουργείο Εξωτερικών δήλωσε την Δευτέρα ότι συμφέρον του Βερολίνου είναι να μην απομονωθεί λόγω της στάσης του απέναντι στην Ελλάδα και στο ζήτημα της ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους.

Οι δηλώσεις αυτές έγιναν μετά την έκκληση του Γερμανού υπουργού Εξωτερικών Σίγκμαρ Γκάπριελ που ανήκει στους Σοσιαλδημοκράτες, για σαφή δέσμευση από την ευρωζώνη για ελάφρυνση του ελληνικού χρέους, επικρίνοντας στην ουσία την σκληρή στάση του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε.

Μιλώντας σε καθιερωμένη ενημέρωση των δημοσιογράφων, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών Μάρτιν Σέφερ δήλωσε ότι οι θεσμοί, όπως το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Κομισιόν δεν αποκλίνουν και πολύ στις εκτιμήσεις τους για την Ελλάδα.

«Συμφέρον της Γερμανίας είναι να μην απομονωθεί πολύ...», δήλωσε ο Σέφερ. Εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών πρόσθεσε ότι όλοι θέλουν μια λύση «προς το συμφέρον της Ελλάδας» και ότι είναι στα χέρια του Eurogroup να βρει λύση στη συνεδρίαση της Δευτέρας.

Sueddeutsche Zeitung: Τι θα κάνει το Εurogroup χωρίς την ελληνική κρίση;

«Τι θα κάνουν οι υπουργοί Οικονομικών της Ευρωζώνης, όταν δεν θα πρέπει πια να ασχολούνται διαρκώς με την Ελλάδα; Θα έχουν, τότε, επιτέλους χρόνο να ασχοληθούν με το πρόβλημα που υποκρύπτει η ελληνική κρίση, η οποία μαίνεται εδώ και επτά χρόνια: το μέλλον της Οικονομικής και Νομισματικής Ένωσης. Aλλά και να θέσουν το ερώτημα, πόσα είναι πρόθυμοι να δώσουν για την Ευρώπη, με την πραγματική έννοια της λέξης» σημειώνει σε άρθρο της η εφημερίδα του Μονάχου, Sueddeutsche Zeitung.

«Η μεγάλη δοκιμασία για κάτι τέτοιο θα έρθει με τις διαπραγματεύσεις για τον επόμενο προϋπολογισμό της ΕΕ (…). Με την αποχώρηση μιας χώρας που εισέφερε πολλά, όπως η Μ. Βρετανία, ανακύπτει το ερώτημα ποιος θα καλύψει το κενό. 'Η αλλιώς αν κάποιος είναι πρόθυμος για κάτι τέτοιο. Για τα δικά τους συμφέροντα, η Γερμανία, η Ολλανδία και άλλες χώρες, θα πρέπει να πληρώσουν περισσότερα για την Ευρώπη. Μόνο τότε θα επωφεληθούν από το μοναδικό ευρωπαϊκό εγχείρημα, το οποίο, παρά την ελληνική κρίση και το Brexit, ακόμη υπάρχει προς υποστήριξη ενός αγαθού που δεν αποτιμάται σε χρήμα: την ειρήνη» παρατηρεί η SZ.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου