Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιαν 2018


Αντιπροσωπεία του τουρκικού Υπουργείου Δικαιοσύνης έφτασε σήμερα το μεσημέρι στην Αθήνα, σε μια στιγμή που κρίνεται ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τις σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών δεδομένου πως εκκρεμεί η απόφαση της Επιτροπής Ασύλου για την τύχη των αξιωματικών που η τουρκική κυβέρνηση θεωρεί πως συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου, Επικεφαλής της αντιπροσωπείας είναι ο Yφυπουργός Δικαιοσύνης Μπιλάλ Ουτσάρ, ενώ σημειώνεται ότι την τουρκική αντιπροσωπεία υποδέχθηκε στο Αεροδρόμιο ο Γενικός Γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, Ευτύχης Φυτράκης.

Όπως ενημερώνει επισήμως το Υπουργείο Δικαιοσύνης, η συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί αύριο το μεσημέρι θα είναι μεταξύ ομάδας εργασίας του Υπουργείου με επικεφαλής τον Γενικό Γραμματέα Δημ. Παπασπύρου «για ζητήματα αρμοδιότητας του ΥΔΔΑΔ».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



12 Ιαν 2018


Ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών εκφράζει την έντονη ανησυχία του για την εξέλιξη της υπόθεσης της αίτησης παροχής διεθνούς προστασίας (αίτησης ασύλου) στους 8 Τούρκους στρατιωτικούς που κατέφυγαν στην Αλεξανδρούπολη τον Ιούλιο του 2016 μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην γείτονα χώρα.

Ειδικότερα, ο ΔΣΑ σε ανακοίνωσή του αναφέρει ότι η κυβέρνηση επέλεξε τον ρόλο διαδίκου στην υπόθεση, σε μια πρωτοφανή αλλαγή πλεύσης, καθώς μέχρι τώρα κατά πάγια πρακτική σεβόταν απαρέγκλιτα τις αποφάσεις των Επιτροπών Ασύλου.

Ακόμη, ο ΔΣΑ σημειώνει ότι «προκαλεί επίσης προβληματισμό ότι κατά τη διάρκεια της εκκρεμοδικίας υπουργοί της κυβέρνησης ισχυρίζονται πως υπάρχουν υπόνοιες ότι πρόκειται για πραξικοπηματίες και ότι μελετάται το ενδεχόμενο εκδίκασής τους στην Ελλάδα κατ' άρθρο 8 Ποινικού Κώδικα» και προσθέτει:

«Η Ελληνική κυβέρνηση δείχνει να αγνοεί τόσο τη θέση όλων των διεθνών οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων για την κατάσταση των ανθρώπινων δικαιωμάτων και του κράτους δικαίου στην Τουρκία, όσο και την κρίση του Αρείου Πάγου, που επ' αφορμή των αιτημάτων εκδόσεως της Τουρκικής κυβέρνησης, αποφάνθηκε ότι: "... στην Τουρκία έχουν δημιουργηθεί, για διάφορους λόγους, αντικειμενικές συνθήκες, εξαιτίας των οποίων αμφισβητείται πλέον η τήρηση στην εν λόγω χώρα της αρχής της δίκαιης δίκης, όταν, μάλιστα, κατά τρόπο προδήλως απαξιωτικό, καθαιρέθηκαν δικαστές του ανώτατου δικαστηρίου της Τουρκίας και οδηγήθηκαν κατ' ευθείαν στα κρατητήρια, γεγονός που υπονομεύει την αξιοπιστία του δικαστικού της συστήματος και θέτει υπό σοβαρή αμφισβήτηση την προσωπική και λειτουργική ανεξαρτησία, καθώς και την αμεροληψία των δικαστών" (ΑΠ 136/2017)».

Παράλληλα, αναφέρει ότι «η πρόσφατη σύλληψη του ενός στρατιωτικού, και μάλιστα εντός των εγκαταστάσεων της Υπηρεσίας Ασύλου, αντίκειται στο άρθρο 46 Ν. 4375/2016, καθώς δεν νοείται σύλληψη οιουδήποτε τελεί σε καθεστώς αιτούντος διεθνούς προστασίας και είναι ελεύθερος».

Τέλος, σημειώνει ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών, πιστός στις παραδόσεις και τους αγώνες του υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, θα εξακολουθήσει να παρακολουθεί στενά την υπόθεση με ιδιαίτερο ενδιαφέρον και αίσθημα ευθύνης, και θα παρεμβαίνει στο πλαίσιο της εκ του νόμου αρμοδιότητάς του για «την υπεράσπιση των αρχών και κανόνων του κράτους δικαίου σε μια δημοκρατική κοινωνία» (άρθρο 90 του Κώδικα Δικηγόρων).


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



8 Ιαν 2018


Νέα τροπή στην υπόθεση των οκτώ Τούρκων αξιωματικών σημειώνεται μετά την αναστολή της διαδικασίας χορήγησης ασύλου του ενός και τη σύλληψή του από τις ελληνικές Αρχές. Όπως μεταδίδει το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων της Τουρκίας, Anadolu, η Άγκυρα περιμένει την έκδοση των οκτώ στρατιωτικών που έχουν καταφύγει στην Ελλάδα «το συντομότερο δυνατό», σύμφωνα με όσα δήλωσε ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Bekir Bozdağ.

Η δήλωση Bozdağ ήλθε μετά από συνεδρίαση του υπουργικού συμβουλίου στην Άγκυρα, γεγονός που καταδεικνύει ότι δεν πρόκειται για προσωπική τοποθέτηση αλλά για κυβερνητική θέση.

Υπενθυμίζεται ότι το θέμα της έκδοσης τέθηκε σε επίπεδο κορυφής κατά την επίσκεψη του Τούρκου προέδρου Recep Tayyip Erdogan στην Αθήνα στα μέσα Δεκεμβρίου. Η ελληνική κυβέρνηση είχε παραπέμψει τον κ. Erdogan στην απόφαση του Άρειου Πάγου, διαμηνύοντας πως το ζήτημα εμπίπτει στην αρμοδιότητα της ανεξάρτητης Δικαιοσύνης.

Η δήλωση Bozdağ συνιστά επίσης έμμεση απόρριψη της ιδέας του υπουργού Δικαιοσύνης Σταύρου Κοντονή περί δίκης των οκτώ στην Ελλάδα, αν και ακόμα δεν είναι σαφές εάν είναι νομικά εφικτό.

Νωρίτερα σήμερα, το Διοικητικό Εφετείο της Αθήνας έκανε δεκτή την προσφυγή του ελληνικού Δημοσίου για προσωρινή αναστολή της διαδικασίας χορήγησης ασύλου για λόγους δημοσίου συμφέροντος. Στη συνέχεια, ο Τούρκος αξιωματικός συνελήφθη με εντολή του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννη Μουζάλα ενώ άντρες του Αστυνομικού Τμήματος του Ολυμπιακού Χωριού, τον μετέφεραν στη Διεύθυνση Αλλοδαπών Αττικής στην οδό Πέτρου Ράλλη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Συνελήφθη ο Τούρκος αξιωματικός μετά την απόφαση του Διοικητικού Εφετείου της Αθήνας, το οποίο έκανε δεκτή την προσφυγή του ελληνικού Δημοσίου για προσωρινή αναστολή της διαδικασίας χορήγησης ασύλου για λόγους δημοσίου συμφέροντος.

Ο Τούρκος αξιωματικός συνελήφθη από άντρες του Αστυνομικού Τμήματος του Ολυμπιακού Χωριού, με εντολή του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής, Γιάννη Μουζάλα και αυτή την ώρα κρατείται στο Τμήμα Αλλοδαπών στην Πέτρου Ράλλη.

Σημειώνεται ότι οι δικηγόροι του Τούρκου αξιωματικού υποστηρίζουν ότι ο πελάτης τους συνελήφθη παρανόμως.

Νωρίτερα, το Διοικητικό Εφετείο της Αθήνας έκανε δεκτό το αίτημα του Ελληνικού Δημοσίου, αναστέλλοντας προσωρινά τη χορήγηση ασύλου στον Τούρκο, Suleyman Ozkaynakci, συγκυβερνήτη του ελικοπτέρου με το οποίο 8 Τούρκοι στρατιωτικοί διέφυγαν στην Αλεξανδρούπολη τον Ιούλιο του 2016.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση της προέδρου, Ευγενία Μυλωνοπούλου, το αίτημα γίνεται δεκτό για λόγους δημοσίου συμφέροντος, αλλά και για το συμφέρον του ίδιου του αξιωματικού.

Παράλληλα, η προσωρινή διαταγή αναφέρει ότι η διοίκηση (κράτος) θα απέχει από κάθε ενέργεια που στοχεύει στην αναχώρηση του Τούρκου από την Ελλάδα. Μετά την εν λόγω εξέλιξη, ο Τούρκος στρατιωτικός θα οδηγηθεί και πάλι στο Αστυνομικό Τμήμα του Ολυμπιακού Χωρίου, ως διοικητικά κρατούμενος.

Σαφέστατα, ο τούρκος Suleyman Ozkaynakci μετά την αρχική απόφαση παροχής ασύλου αντιμετώπιζε σοβαρά προβλήματα που είχαν κοινό παρονομαστή τις τουρκικές μυστικές υπηρεσίες οι οποίες θα προχωρούσαν είτε στην απαγωγή και μεταφορά του στην Τουρκία είτε στην δολοφονία του (για να στείλουν τα "κατάλληλα" μηνύματα προς όλες τις κατευθύνσεις).
Η ελληνική πλευρά, μετά την χορήγηση ασύλου, αναγνωρίζοντας το πρόβλημα που Suleyman Ozkaynakci θα έπρεπε να του παράσχει μια ασφαλή κατοικία και αυστηρή 24ωρη φύλαξη, προκειμένου να παρεμποδίσει δυσάρεστες εξελίξεις εντός του ελληνικού εδάφους.
Η επιλογή, όμως, της σύλληψής του αντί της παροχής διευκολύνσεων να εγκαταλείψει την Ελλάδα προς άγνωστη κατεύθυνση, αλλά και τις διαβεβαιώσεις πως δεν θα του παρασχεθεί καμία διευκόλυνση φυγής του από την Ελλάδα, δημιουργούν σωρεία ερωτηματικών από τα οποία ξεχωρίζουν: μήπως η κυβέρνηση θέλει να κρατήσει τον τούρκο ως "άσο" για να παραπλανά την επικαιρότητα ή μήπως αυτή η κυβέρνηση έχει προχωρήσει σε άλλου είδους, υπόγειες συμφωνίες, με τον Ερντογάν, για μελλοντική παράδοση των οκτών αιτούντων άσυλο, οπότε και προχώρησε στην διαταγή σύλληψης και κράτησής του;

Με βάση την συγκεκριμένη εξέλιξη, μήπως θα έπρεπε να αναρωτηθούμε (ενδεχομένως πάρα πολύ σοβαρά) την σύλληψη (και κράτηση ως διοικητικών κρατουμένων) του συνόλου των συμμετεχόντων της σημερινής κυβέρνησης, για λόγου δημοσίου και εθνικού συμφέροντος;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Στέλιου Φενέκου 

Με αφορμή την αίτηση ακυρώσεως παροχής ασύλου στους «8», που υποβλήθηκε από τον κ. Μουζάλα, γιατί «…κινδυνεύουν να διαταραχθούν οι σχέσεις με την Τουρκία», (στο βωμό της πολιτικής σκοπιμότητας πάνε περίπατο τα ανθρώπινα δικαιώματα και το κράτος δικαίου), παρατίθενται όσο διεξοδικά επιτρέπει το μέσον δημοσίευσης τα παρακάτω.

Όταν κατέφυγαν οι 8 Τούρκοι φυγάδες με το Ε/Π στην Αλεξανδρούπολη, άμεσα επισημάνθηκαν με άρθρο μου, εκτός του νομικού πλαισίου για τα ανθρώπινα δικαιώματα, και τα παρακάτω ζητήματα, τα οποία θα ήταν κρίσιμα για τη συνολική διαχείριση της υπόθεσης από τις κρατικές αρχές.

– Προτάθηκε όπως πριν παραδοθεί το Ε/Π στους Τούρκους, να εξετασθεί από αρμόδια εγκληματολογική υπηρεσία, για να συλλέξει κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία για τις δικαστικές ενέργειες που θα ακολουθούσαν. Παρ’ όλα αυτά καμία εγκληματολογική έρευνα δεν έγινε στο Ε/Π (όπως αποδείχθηκε ήταν αναγκαίο), αλλά παραδόθηκε όπως - όπως στους Τούρκους.

– Δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στο εάν το πραξικόπημα ήταν πραγματικό ή εάν είχε γίνει γνωστό έγκαιρα και απλά αφέθηκε να εξελιχθεί, είτε εάν προκλήθηκε τεχνηέντως. Και μάλιστα τονίζαμε ότι η κάθε μία περίπτωση από αυτές, παρουσίαζε σημαντικές διαφορετικές νομικές προσεγγίσεις, ως προς τις κατηγορίες που θα μας έστελνε η Τουρκία για τους 8 φυγάδες, αιτούμενη την έκδοσή τους.

Ήταν πραξικόπημα ή όχι;

Το πρώτο πράγμα που πρέπει να απαντηθεί στην υπόθεση αυτή, πριν καταδικάσει κάποιος τους 8 φυγάδες, είναι εάν ήταν πραγματικό το πραξικόπημα ή εάν είχε γίνει γνωστό έγκαιρα και απλά αφέθηκε να εξελιχθεί ελεγχόμενα για να αποτύχει, είτε εάν προκλήθηκε τεχνηέντως για να βρει δικαιολογία και να επιβάλει ο Erdogan τις διώξεις που είχε προγραμματίσει. Ένα πρόσχημα δηλαδή για να ξηλώσει τον κεμαλικό στρατό, να χειραγωγήσει τη Δικαστική εξουσία, να απαλλαγεί από τους πολιτικούς του αντιπάλους, και να ελέγξει πλήρως το κράτος και την δημόσια διοίκηση. Και όπως διαπιστώσαμε στη συνέχεια, εκμεταλλεύθηκε απόλυτα το αποτυχημένο πραξικόπημα για να επιτύχει και τις συνταγματικές αλλαγές που του δίνουν υπερεξουσίες.

Για να γίνουν όλα αυτά, χρειαζόταν ένα πραξικόπημα-οπερέτα, γεγονός που καταδεικνύεται από την ανυπαρξία ηγεσίας κατά την εκδήλωση και εξέλιξή του, και από την παντελή έλλειψη συγκεκριμένων διαταγών προς τους στρατιώτες. Οι περισσότεροι χαμηλόβαθμοι στρατιωτικοί και στρατιώτες κινητοποιήθηκαν με αμφιλεγόμενες και αόριστες διαταγές, χωρίς να γνωρίζουν λεπτομέρειες, και κατηγορήθηκαν κατόπιν ως πραξικοπηματίες, υποστηρικτές του Gulen (χωρίς συγκεκριμένα στοιχεία), συνελήφθησαν μαζικά, λιντσαρίστηκαν, βασανίσθηκαν, ακρωτηριάσθηκαν και εξευτελίστηκαν.

Την προσχηματική αξιοποίηση του ψευδο-πραξικοπήματος, καταδεικνύει και η πρωτοφανής ετοιμότητα των υποστηρικτών του Erdogan, να έχουν έτοιμες τις λίστες προγραφών των αντιφρονούντων, ώστε να μπορέσουν να κάνουν μαζικές συλλήψεις χιλιάδων πολιτών, την πρώτη κιόλας ημέρα. Μέσα σε ελάχιστο χρονικό διάστημα συνέλαβαν και φυλάκισαν 50.000 πολίτες, στρατιωτικούς, αστυνομικούς, δημοσίους υπαλλήλους, δασκάλους και καθηγητές, καθώς και 3.000 δικαστικούς, χωρίς προανακρίσεις, δικαστικές διαδικασίες, έρευνες και στοιχεία.

Το να κατηγορεί ο Erdogan αόριστα και χωρίς στοιχεία τους 8 φυγάδες, οι οποίοι είναι παραδοσιακά γαλουχημένοι κεμαλιστές, ως τρομοκράτες μέλη του FETO και υποστηρικτές του Gulen (ο οποίος είναι ιμάμης, ισλαμιστής), είναι τουλάχιστον παράδοξο.

Οι χώρες της Ευρώπης φυσικά δεν αποδέχθηκαν τον χαρακτηρισμό των προσφύγων ως τρομοκρατών, (που τους απέδωσε ατεκμηρίωτα ο Erdogan, για να υπερβεί τεχνηέντως τις διεθνείς συμβάσεις και τις προβλέψεις της ΕΣΔΑ), και δεν εξέδωσαν τους εκατοντάδες στρατιωτικούς και κρατικούς λειτουργούς που κατέφυγαν εκεί και ζήτησαν άσυλο.
  • Εάν συνεπώς το πραξικόπημα αφέθηκε να εκδηλωθεί ενώ ήταν γνωστό ότι θα γίνει, για να εκμεταλλευθεί ο Erdogan την αποτυχία του, και να επιβληθεί αυταρχικά (υπάρχουν δημοσιευμένες πολλές μαρτυρίες τούρκων και ενδείξεις γι’ αυτό), τότε εγείρονται σοβαρά νομικά ζητήματα όπως π.χ. του συντρέχοντος πταίσματος: Συγκεκριμένα, όταν εκείνος που ζημιώθηκε, παρέλειψε να αποτρέψει ή να περιορίσει μία ζημιά ή δεν επέστησε την προσοχή σε αυτόν που προκαλεί τη ζημιά, και τον κίνδυνο μίας ασυνήθιστα μεγάλης ζημιάς, εντάσσεται στις προβλέψεις περί συντρέχοντος πταίσματος. Δηλαδή ο ζημιωθείς συνέβαλε στη ζημιά με την συμπεριφορά του.
  • Εάν το πραξικόπημα προκλήθηκε τεχνηέντως από τον Erdogan, τότε εγείρονται σοβαρά νομικά ζητήματα σε σχέση με τις πράξεις του ως «agent provocateur», όπως χαρακτηρίζεται όποιος με πρόθεση προκάλεσε σε άλλον την απόφαση να τελέσει κάποιο έγκλημα, με μοναδικό σκοπό να τον καταλάβει ενώ αποπειράται να τελέσει το έγκλημα ή ενώ επιχειρεί αξιόποινη προπαρασκευαστική πράξη. Οι πράξεις «agent provocateur» απαγορεύονται στην Ελληνική έννομη τάξη ποινικά. Αλλά και από πλευράς Συνταγματικού Δικαίου, η συμπεριφορά του «agent provocateur» αποτελεί προσβολή της αξίας του ανθρώπου (αρθ. 2 § 1, 5 § 2 και 25 § 1 Συντ).
Ο δημοκρατικός Erdogan;

Επειδή ακούγονται διάφορες αβασάνιστες απόψεις, ότι αφού ο Erdogan έχει εκλεγεί με εκλογές, άρα και η διακυβέρνηση του είναι Δημοκρατική, επισημαίνονται τα παρακάτω:
  • Τον δημοκρατικό χαρακτήρα μίας κυβέρνησης δεν τον δίνουν οι εκλογές, αλλά κυρίως ο τρόπος που ενασκεί τις εξουσίες. Εάν οι εξουσίες είναι ανεξάρτητες και λειτουργούν οι θεσμοί προς όφελος της ευημερίας του λαού (και όχι του αφέντη ή μίας νομενκλατούρας). Εάν προστατεύονται οι θεμελιώδεις ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα!
  • Ο Erdogan δεν σέβεται την Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, και έχει επεκτείνει την κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλη την Τουρκία. Αυτό του δίνει την δυνατότητα να μην δίνει στοιχεία, να συλλαμβάνει, να φυλακίζει και να βασανίζει χωρίς να λογοδοτεί. Απαγορεύεται η επαφή των συλληφθέντων με τους δικηγόρους τους, και τους εκπροσώπους των διεθνών οργανισμών για τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έχει συλλάβει μάλιστα αδικαιολόγητα και ξένους δημοσιογράφους.
  • Η δημοκρατική συμπεριφορά μίας χώρας αξιολογείται επίσης από τον σεβασμό στις διεθνείς υποχρεώσεις της και συναλλαγές και τον σεβασμό στο Διεθνές Δίκαιο.
Στην πραγματικότητα ο Erdogan είναι δικτάτορας, που οδηγεί τους πολίτες και την χώρα στην απομόνωση και στην θρησκοληψία. Κάνει δημόσιες διακηρύξεις για ανάκτηση των οθωμανικών εδαφών με όχημα τον μουσουλμανισμό, και ενισχύει την ισλαμοποίηση της δημόσιας ζωής. Έχει κτίσει 17.000 τζαμιά και πολλά ισλαμικά σχολεία “ιμάμ χατίπ”, όπου φοιτούν, πάνω από ένα εκατομμύριο μαθητές, μία "ευσεβής γενιά" υποστηρικτών του.

Οι ιστορικές αποφάσεις της Ελληνικής Δικαιοσύνης 

Με δεδομένη την αμετάκλητη απόφαση του Αρείου Πάγου για την μη έκδοσή των 8 προσφύγων στην Τουρκία, παραμένει σε εκκρεμότητα η χορήγηση ασύλου από τη χώρα μας.

Στο διεθνές δίκαιο και στις Συμβάσεις περί προστασίας των προσφύγων, ορίζεται ποιoς θεωρείται πρόσφυγας και μπορεί να αιτηθεί ασύλου, με τις εξής σωρευτικά προϋποθέσεις:
  • Να βρίσκεται εκτός του κράτους του οποίου έχει την υπηκοότητα.
  • Να βιώνει δικαιολογημένο φόβο δίωξης, θανάτου, βασανισμών και εξευτελισμών και μη δίκαιης δίκης, εξαιτίας περιοριστικά αριθμούμενων λόγων (φυλή, θρησκεία, εθνικότητα, κοινωνική τάξη, πολιτικές πεποιθήσεις).
  • Να μην μπορεί ή να μην επιθυμεί να ζητήσει προστασία από το κράτος του οποίου έχει την ιθαγένεια, επειδή υπάρχει το στοιχείο του δικαιολογημένου φόβου για τους συγκεκριμένους λόγους που προαναφέρθηκαν.
Όμως ακόμη και αν ένα πρόσωπο συγκεντρώνει όλες τις παραπάνω προϋποθέσεις, δεν μπορεί να επικαλείται την προστατευτική δύναμη των Συμβάσεων εάν:
  • Έχει διαπράξει έγκλημα κατά της ειρήνης, έγκλημα πολέμου ή έγκλημα κατά της ανθρωπότητας.
  • Έχει διαπράξει σοβαρό αδίκημα του κοινού ποινικού δικαίου (με ιδιαίτερη μνεία στη τρομοκρατία τελευταία).
  • Είναι ένοχος ενεργειών αντίθετων προς τους σκοπούς και τις αρχές του ΟΗΕ.
Και από κανένα στοιχείο που υποβλήθηκε από την τουρκική πλευρά δεν προκύπτει ότι διέπραξαν οιοδήποτε από αυτά τα αδικήματα οι 8 πρόσφυγες, ούτε η τουρκική πλευρά κατάφερε να αποδείξει, με τα στοιχεία που έστειλε δύο φορές επίσημα, την ενεργητική συμμετοχή τους στο πραξικόπημα. Μην ξεχνάμε ότι είναι χαμηλόβαθμοι στρατιωτικοί, και δεν είχαν οιαδήποτε διοικητική αποφασιστική αρμοδιότητα και ευθύνη.

Η ελληνική Δικαιοσύνη αποφάσισε ρητά ότι δεν μετείχαν κατ’ οιονδήποτε τρόπο στο πραξικόπημα. Αναγνώρισε επίσης ότι διώκονται πολιτικά, ότι δεν τηρούνται τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Τουρκία, ότι κινδυνεύουν να υποστούν βασανισμούς και ότι δεν θα τύχουν δίκαιης δίκης.

Έχοντας παραστεί στις 3 δίκες στον Άρειο Πάγο και στις 7 μέχρι τώρα Επιτροπές Προσφυγών ασύλου, μπορώ να διαβεβαιώσω ότι τα μέλη των Επιτροπών δεν άφησαν κανένα σημείο που να μην το διερευνήσουν με συνέπεια, σε εξαντλητικές ακροάσεις 5 και 6 ωρών για τον καθένα, και να μην αποσαφηνίσουν και τις μικρότερες λεπτομέρειες.

Επισημαίνεται ότι οι «Ανεξάρτητες Επιτροπές Προσφυγών» που εξέτασαν τις προσφυγές, είναι δευτεροβάθμια όργανα που λειτουργούν ανεξάρτητα στα πλαίσια της διοικητικής δικαιοσύνης. Ανήκουν στην αυτοτελή Αρχή Προσφυγών, η οποία υπάγεται απευθείας στον υπουργό Εσωτερικών (στον υπουργό Μεταναστευτικής Πολιτικής). Τα μέλη των Επιτροπών απολαμβάνουν προσωπικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας, εξετάζουν τις προσφυγές σύμφωνα με τις υποχρεώσεις μας έναντι του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των δικαιωμάτων του ανθρώπου και της ΕΣΔΑ, και δεν επιτρέπεται καμία παρέμβαση στο έργο τους. Αποτελούνται:
  • Από 2 Δικαστικούς των Τακτικών Διοικητικών Δικαστηρίων. Προεδρεύει της Επιτροπής ο αρχαιότερος.
  • Έναν νομικό από την Ύπατη Αρμοστεία του Ο.Η.Ε. για τους Πρόσφυγες.
Αυτοί που αξίζουν επίσης το σεβασμό μας, είναι οι ικανότατοι δικηγόροι του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ), οι οποίοι εργάζονται αποτελεσματικά για να υπερασπισθούν αφιλοκερδώς όλους τους αιτούμενους ασύλου πρόσφυγες.

Η υπόθεση των 8 Τούρκων φυγάδων δεν έχει τελειώσει ακόμη, λόγω κυρίως των μεθοδεύσεων και των επιχειρούμενων παρεμβάσεων στην λειτουργία της δικαιοσύνης εκ μέρους της κυβέρνησης . Έχει ακόμη πολύ δρόμο μέχρι να αποφασισθεί τελεσίδικα και αμετάκλητα η απονομή ασύλου σε όλους.

Εφόσον η κυβέρνηση συνεχίσει να μεθοδεύει κωλυσιεργίες και να μην δείχνει αποφασιστική στάση, σεβόμενη την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης, το θέμα θα συνεχίσει να αποτελεί κρίσιμο παράγοντα στις σχέσεις μας με την Τουρκία.

* Ο κ. Στέλιος Φενέκος είναι Υποναύαρχος ε.α. ΠΝ και πρόεδρος της «κοινωνίας αξιών»Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δεκτή έκανε το Διοικητικό Εφετείο της Αθήνας την προσφυγή του ελληνικού Δημοσίου με την οποία ζητείτο να ανασταλεί η χορήγηση ασύλου στον Τούρκο αξιωματικό Suleyman Ozkaynakci, συγκυβερνήτη του ελικοπτέρου με το οποίο 8 Τούρκοι στρατιωτικοί διέφυγαν στην Αλεξανδρούπολη τον Ιούλιο του 2016.

Όπως μεταδίδει το protothema.gr, η πρόεδρος του Θ΄ Τμήματος του Διοικητικού Εφετείου Αθηνών Ευγενία Μυλωνοπούλου επικαλέστηκε λόγους δημοσίου συμφέροντος και έκανε δεκτό αίτημα του ελληνικού Δημοσίου.

Με την προσωρινή διαταγή της, η κυρία Μανωλοπούλου αναστέλλει προσωρινά την απόφαση χορήγησης ασύλου στον Τούρκο στρατιωτικό συγκυβερνήτη του ελικοπτέρου.

Όπως αναφέρεται στην απόφαση το αίτημα γίνεται δεκτό για λόγους δημοσίου συμφέροντος αλλά και για το συμφέρον του ίδιου του αξιωματικού. Υπενθυμίζεται ότι η αίτηση ακύρωσης θα συζητηθεί στις 15 Φεβρουαρίου 2018.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Ιαν 2018


Σε απύθμενο βάθος κινδυνεύει να ενταφιαστεί η χώρα από τους ερασιτεχνισμούς Τσίπρα και αντιπολίτευσης στην πολύκροτη υπόθεση των 8 Τούρκων στρατιωτικών που 1,5 χρόνο τώρα αποτελεί εστία σύγκρουσης με την Άγκυρα. Ένα αμιγώς διαδικαστικό ζήτημα εξελίχθηκε σε μείζον θέμα στο οποίο ο ίδιος ο Ερντογάν επανέρχεται συχνά – πυκνά εξαπολύοντας απειλές εναντίον της Ελλάδας.

Του Δ. Γιαννακόπουλου

Η ανησυχία είναι εμφανής για την τύχη αυτών των ανθρώπων, εις βάρος των οποίων εκκρεμούν εντάλματα σύλληψης από τις τουρκικές αρχές, και για το δεδικασμένο που τροφοδοτείται διαρκώς με νέες αποφάσεις αναφορικά με τη χορήγηση ασύλου αφού μοιραία θα πολλαπλασιαστούν οι σχετικές αιτήσεις από χιλιάδες εγκλωβισμένους πρόσφυγες και μετανάστες.

Στο αμιγώς ενδιαφέρον μέρος, η κυβέρνηση απέκρυψε αρχικώς ότι στον 3ο και τελευταίο βαθμό η Ανεξάρτητη Δευτεροβάθμια Επιτροπή Ασύλου ικανοποίησε το αίτημα του αιτούντος και μάλιστα με μη επιδεχόμενου αμφισβήτησης σκεπτικό. Η απόφαση εκδόθηκε παραμονές Χριστουγέννων, επιδόθηκε στον υπαξιωματικό αμέσως και εκείνος αφέθηκε ελεύθερος στις αρχές της περασμένης εβδομάδας.

ΠΑΝΙΚΟΣ ΣΤΟ ΜΑΞΙΜΟΥ

Ο σάλος δημιουργήθηκε όταν δημοσιεύτηκε το σκεπτικό της επιτροπής στις 31/ 12 και αμέσως, μέσα στον πανικό του, το Μαξίμου διά του υπουργού Μεταναστευτικής Πολιτικής Γ. Μουζάλα έσπευσε να υποβάλλει αναίρεση στο Διοικητικό Εφετείο μπας και πετύχει την έκδοση προσωρινής διαταγής και γυρίσει πίσω στον ειδικό χώρο κράτησης του Ολυμπιακού Χωριού τον στρατιωτικό μέχρι να τελεσιδικήσει στο Συμβούλιο της Επικρατείας (σε 6-8 μήνες δηλαδή) η υπόθεσή του.

Ποιος όμως εφέτης θα βρεθεί να αντικρούσει το σκεπτικό της επιτροπής όταν τα δύο εκ των τριών μελών αυτής είναι ομόβαθμοί του διοικητικοί εφέτες σύμφωνα με το νομοθετικό πλαίσιο του 2016 (ν. 4375/2016); Και μάλιστα όταν το Ποινικό Τμήμα του Αρείου Πάγου, κινούμενο στο ίδιο μοτίβο τον Ιανουάριο του 2017, είχε αποφασίσει τη μη έκδοση των 8 στην Τουρκία;

Σημειώνεται ότι τον νόμο για τη συγκρότηση των Επιτροπών Εξέτασης Ασύλου τον είχαν αλλάξει ο Μουζάλας και οι λοιποί… αστέρες του Υπουργικού Συμβουλίου, αφαιρώντας από την Αστυνομία και το Συμβούλιο Προσφύγων τη σχετική αρμοδιότητα την οποία μετέφεραν στους δικαστές, ήτοι την πήραν από έμπειρους και τη μεταβίβασαν στη Δικαιοσύνη, θεωρώντας ότι οι δικαστές θα εφάρμοζαν το γράμμα του νόμου χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τους τις ιδιαιτερότητες όσων ζητούν προστασία κι έτσι θα κατάφερναν να αναχαιτίσουν τα κύματα μεταναστών προς την Ευρώπη.

ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΩΣ ΖΕΙ

Φυσικά έπεσαν μέσα στην παγίδα που προσπάθησαν να στήσουν και τώρα προσπαθούν με την ίδια προχειρότητα να διορθώσουν τα πράγματα. Οι αστυνομικοί επιτελείς αναφέρουν επισήμως ότι ο συγκυβερνήτης του ελικοπτέρου αποδεσμεύτηκε ωστόσο είναι γνωστός ο χώρος διαμονής του ενώ παρακολουθείται από την ΕΥΠ. Κι εδώ αναφύεται ένας δεύτερος κύκλος ερωτημάτων σχετικά με την οικονομική δυνατότητα του υπαξιωματικού ο οποίος μαζί με τους 7 συναδέλφους του εγκατέλειψε άρον άρον τα χαράματα της 16ης Ιουλίου 2016 την Κωνσταντινούπολη και όλοι μαζί προσγειώθηκαν στην Αλεξανδρούπολη χωρίς να έχουν μαζί τους ούτε ρούχα ούτε χρήματα.

Επομένως, πού και πώς διαβιεί αυτός ο άνθρωπος από τη στιγμή που η οικογένειά του στην Τουρκία ευρίσκεται σε καθεστώς αποκλεισμού; Πώς θα αντέξει οικονομικά τον πολύμηνο δικαστικό αγώνα που έχει μπροστά του; Έχει διασφαλιστεί η παραμονή του και, αν ναι, υπό ποιο θεσμικό καθεστώς λαμβάνονται περαιτέρω μέτρα για την προστασία του; Κι επειδή τα ερωτήματα είναι αμείλικτα και χρήζουν πρακτικών απαντήσεων, όσο αυτές δεν δίδονται, τόσο αυξάνεται ο φόβος των Αστυνομικών Αρχών για την τύχη του το επόμενο διάστημα.

Στις 26 Ιανουαρίου 2017, η εισαγγελέας Εκδόσεων Μαρία Μαλούχου είχε παραγγείλει την άρση της κράτησης και των 8 ύστερα από την απόφαση του Αρείου Πάγου, καθώς το Ανώτατο Δικαστήριο είχε κρίνει πως επ’ ουδενί πρέπει να εκδοθούν στην Τουρκία. Ωστόσο, την ίδια μέρα ο διευθυντής της Διεύθυνσης Αλλοδαπών Κων. Λουζιώτης απέρριψε την εισαγγελική παραγγελία αναφέροντας ότι πρέπει να παραμείνουν στις εγκαταστάσεις του Ολυμπιακού Χωριού έως την εξέταση των αιτήσεών τους από την Επιτροπή Ασύλου, τονίζοντας ότι «η συμπεριφορά τους αποτελεί πραγματική ενεστώσα και αρκούντως σοβαρή απειλή για τη δημόσια τάξη και εθνική ασφάλεια της χώρας».

Τότε, όπως και σήμερα, ο παροξυσμός της τουρκικής πλευράς ήταν ακραίος. Ο πρόεδρος της γείτονας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν τους χαρακτήριζε πραξικοπηματίες παρά το γεγονός ότι τα όσα έγγραφα είχαν διαβιβαστεί από την Εισαγγελία της Κωνσταντινούπολης στην ελληνική Δικαιοσύνη δεν στοιχειοθετούσαν τέτοιες κατηγορίες. Και, τέλος πάντων, αν τον Ιανουάριο του 2017 αποτελούσαν «πραγματική και αρκούντως σοβαρή απειλή» για τη δημόσια τάξη, τι μεσολάβησε και αποκαταστάθηκε η τάξη; Ενώ όλοι πίστευαν ότι η Άγκυρα θα ξεχάσει τους «8» καταφαίνεται πως η ρητορική της εναντίον της Ελλάδας γίνεται ολοένα και περισσότερο εχθρική.

ΟΤΣΑΛΑΝ ΚΑΙ ΥΠΟΚΟΣΜΟΣ

Η υπόθεση γεννά μνήμες από τα όσα τραγικά είχαν συμβεί με την περίπτωση του ηγέτη των Κούρδων Αμπντουλάχ Οτσαλάν στις αρχές του 1999, ο οποίος μετά την περιπέτειά του στην Ελλάδα με τους πράκτορες της ΕΥΠ, τους αστυνομικούς και τον εσμό των παρακρατικών να τον πηγαινοφέρνουν από «χωρίο εις χωρίο», τον έβγαλαν στην Κένυα και τον συνέλαβαν οι Τούρκοι της ΜΙΤ.

Το ίδιο δίκτυο έχει ενεργοποιηθεί και τώρα με άλλους πρωταγωνιστές που πάντως κουβαλούν τα ίδια μυαλά. Κι αυτή τη φορά δεν θα τον πάνε στην Κένυα, στην έδρα της CIA στην αφρικάνικη ήπειρο αλλά δίπλα στα Σκόπια, στους «σταθμάρχες» της γείτονας, γιατί τέτοιες πληροφορίες διακινούνται εσχάτως. Κι όπως επίσης λέγεται (σ.σ. συνέβη και με Οτσαλάν) από αυτή την ομάδα των ανευθυνο- υπεύθυνων έχει ζητηθεί η συνδρομή «κεφαλών» του οργανωμένου εγκλήματος. Όταν όμως ο υπόκοσμος τους ρώτησε αν απλώς θα έκρυβε τον στρατιωτικό σε «καβάντζες» ή αν θα τον μετέφεραν εκτός Ελλάδος, εκείνοι δεν απάντησαν. Κι έτσι η κουβέντα κατέληξε άδοξα αφού οι «παστρικές δουλειές» του «πεζοδρομίου» δεν έχουν καμία σχέση με τις περίεργες διαδρομές αλλοδαπών μυστικών υπηρεσιών.

ΟΙ ΚΟΥΡΔΟΙ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ

Τα όσα ψιθυρίζονται για το δίκτυο υποστήριξης των 8, δεν εξάπτουν μόνο τη συνωμοσιολογία αλλά εγείρουν το ενδιαφέρον των Τούρκων. Άλλοι λένε ότι προστατεύονται από παραδοσιακή οικογένεια των Αθηνών με… ευαισθησίες στους κατατρεγμένους και… παρελθόν στα λάθη και την απύθμενη βλακεία. Άλλοι ότι οι στρατιωτικοί προσεγγίστηκαν από την «αόρατη ομάδα» των Κούρδων μέλη της οποίας όμως συνελήφθησαν παραμονές της επίσκεψης Ερντογάν στην Αθήνα και προφυλακίστηκαν με κατηγορίες συμμετοχής σε τρομοκρατικές οργανώσεις.

Αν συμβαίνει το δεύτερο, τότε εξηγείται η άρνηση της Αστυνομίας να ενεργήσει πέραν των προβλεπόμενων για την προστασία των στρατιωτικών. Και τούτο διότι οι 9 Κούρδοι, που συνελήφθησαν στα τέλη Νοεμβρίου, ήταν ύποπτοι για την προετοιμασία δολοφονικής επίθεσης εναντίον του Ρ. Ερντογάν. Η Αντιτρομοκρατική έλεγε τότε ότι ήταν μέλη του DHKP-C (Επαναστατικό Λαϊκό Απελευθερωτικό Κόμμα – Μέτωπο).

Μάλιστα, το γεγονός ότι για έναν από τους εννέα συλληφθέντες εκκρεμούσε ένταλμα σύλληψης για την παλιά ιστορία των Οινουσσών, περιέπλεκε ακόμα περισσότερο την υπόθεση. Οι Αρχές σε συνεργασία με τους Τούρκους συναδέλφους τους εξέταζαν το πότε μπήκαν οι εν λόγω στη χώρα μας, από ποια σύνορα, ενώ μέσω των κινητών τηλεφώνων και των λαπ-τοπ προσπαθούν έως σήμερα να «ξεκλειδώσουν» διασυνδέσεις και επαφές στη χώρα μας. Σύμφωνα με την ΕΛ. ΑΣ., μέσα στα διαμερίσματα βρέθηκαν πυροκροτητές, ύλη που χρησιμοποιείται για κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών, ταξιδιωτικά έγραφα. Ένας τέτοιος συσχετισμός (σ.σ. επ’ ουδενί αποδεικνύεται ακόμη) θα διευκόλυνε αφάνταστα την κυβέρνηση για να στερήσει το άσυλο από τους υπαξιωματικούς.

ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΤΗΣ ΑΠΟΦΑΣΗΣ

Σύμφωνα με την απόφαση της επιτροπής έγινε δεκτό το αίτημα του προσφεύγοντα υπό το πρίσμα ότι οι αποδιδόμενες σε αυτόν πράξεις έχουν πολιτικό χαρακτήρα, ότι «η περιγραφή των σχετικών πράξεων, όπως αναφέρονται στην αίτηση έκδοσης της Εισαγγελίας της Κωνσταντινούπολης, είναι εντελώς αόριστη ενώ ούτε από άλλα έγγραφα του φακέλου της υπόθεσης, σε συνδυασμό με όσα εκτέθηκαν από τον προσφεύγοντα, προέκυψαν κρίσιμα στοιχεία και περιστατικά που να θεμελιώνουν “σοβαρούς λόγους”, οι οποίοι να οδηγούν στην κρίση ότι ο προσφεύγων συμμετείχε στη διάπραξη του πραξικοπήματος».

Κατά την κρίση της Επιτροπής, «δεν συντρέχει λόγος αποκλεισμού του προσφεύγοντος από το καθεστώς διεθνούς προστασίας, κατά τα άρθρα 1 ΣΤ της Σύμβασης της Γενεύης και 12 της Οδηγίας 2011/95/ ΕΕ, ενώ συντρέχει σοβαρός κίνδυνος σε περίπτωση επιστροφής του προσφεύγοντος στην Τουρκία, να κρατηθεί από τις αστυνομικές και σωφρονιστικές αρχές της Τουρκίας και να υποστεί βασανιστήρια και απάνθρωπη και εξευτελιστική μεταχείριση».

Επίσης, «συντρέχει εύλογος κίνδυνος ο προσφεύγων, σε περίπτωση επιστροφής του στην Τουρκία, να δικασθεί από δικαστήριο το οποίο δεν θα παρέχει τα αναγκαία εχέγγυα για ανεξάρτητη και αμερόληπτη δικαστική κρίση, δεδομένης της αθρόας αποπομπής μεγάλου αριθμού δικαστικών λειτουργών, καθώς και της ύπαρξης πλήθους ενδείξεων για ισχυρές πολιτικές πιέσεις και παρεμβάσεις της εκτελεστικής εξουσίας στο έργο των δικαστών μετά την απόπειρα του πραξικοπήματος στην Τουρκία».

Το Καρφί


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Μετά από τα Fake News έρχεται και η "Αστυνομία σκέψης" για να εισάγει τον απόλυτο έλεγχο και την απαγόρευση σε οποιονδήποτε στέκεται απέναντι στην "πολιτική ορθότητα" που εισήγαγε η παγκοσμιοποίηση και που χρηματοδοτεί -με τεράστιο αριθμό δισεκατομμυρίων- αφειδώς ο γνωστότατος Σόρος.

Δεν χρειάζονται μαντικές ικανότητες για να αντιληφθεί κανείς το πως θα εξελιχθεί το συγκεκριμένο θέμα (όπως καταγγέλει ο διευθυντής σύνταξης της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία γερμανικής εφημερίδας, της Bild), το οποίο εξυπηρετεί στην φίμωση και στην ποινικοποίηση ακόμη και της σκέψης εκείνων που συνεχίζουν να ανθίστανται, να τολμούν να στέκονται απέναντι και να αποδομούν τον τρόπο λειτουργίας και επιβολής ισχύος της νέας τάξης πραγμάτων που με καθεστωτικά χαρακτηριστικά -σε ανώτατο βαθμό πλέον- επιχειρούν να εγκαθιδρύσουν μια άτυπη, πλην όμως ουσιαστική- παγκόσμια δικτατορία.

Φυσικά, τα πολιτικά ανδρείκελα της Ελλάδας και οι "ευρωπαίοι πολιτικοί νάνοι" που ηγούνται (ή τοποθετούνται) στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, όχι μόνο δεν πρόκειται να αντιδράσουν στις απολυταρχικές τάσεις που επιβάλλονται -και απειλούν με βαρύτατες ποινές-, αλλά θα στηρίξουν και θα προωθήσουν στον μέγιστο βαθμό τα σχέδια εκείνων που τους τοποθέτησαν στις θέσεις εξουσίας που σήμερα καταλαμβάνουν. Ήδη υπάρχει σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία και συνεργασίες αρμοδίων υπηρεσιών προς την κατεύθυνση αναζήτησης, εύρεσης και αντιμετώπισης (πάταξης) εκείνων που χαρακτηρίζονται ως... "επικίνδυνοι" (για ποιούς ακριβώς;)

Η ποινικοποίηση της σκέψης με την μάσκα της αντιμετώπισης των κηρυγμάτων μίσους αποτελεί πλέον υπάρχουσα απειλή όχι μόνο για την τυπική μορφή των πολιτευμάτων, αλλά για την καθημερινότητα και τις ουσιαστικές πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών όλων των χωρών της Δύσης.

Όσον αφορά την Ελλάδα, υπάρχουν ήδη πληροφορίες για την ύπαρξη και λειτουργία παρακρατικών μηχανισμών και έμμισθων "εργαζομένων", που επιχειρούν σε πλαίσια και τακτικές μυστικών υπηρεσιών, στοχοποιώντας ιστοσελίδες και ιστολόγια με ψευδείς καταγγελίες (με την υποστήριξη ευρωπαϊκών -και όχι μόνο- οργανισμών και αποφάσεων) σε παροχείς διαδικτυακών υπηρεσιών ζητώντας είτε την φίμωση (διαγραφή από μηχανές αναζήτησης) ή και την ποινική δίωξή τους με ανώνυμες και ανυπόστατες διαδικτυακές καταγγελίες, τις οποίες παράνομα (υπάρχει σχετική νομοθεσία από το 2014) τρέχουν να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένοι εισαγγελείς οι οποίοι λειτουργούν ως εργαλεία ενός παρακράτους που έχει αναλάβει "εργολαβικά" την διαδυκτιακή εξόντωση, την νομική και ηθική τρομοκράτηση και (ενδεχομένως) την φυσική εξόντωση εκείνων που είτε αποδομούν τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, είτε αποκαλύπτουν παράνομες και αντεθνικές σχέσεις και δράσεις μεταξύ πολιτικών και κρατικών υπηρεσιών και λειτουργών (ήδη δεκάδες άνθρωποι έχουν οδηγηθεί στην Δικαιοσύνη, έχουν ταλαιπωρηθεί, έχουν οδηγηθεί στην οικονομική ένδεια, έχουν χλευαστεί από τους "δολοφόνους χαρακτήρων" που διαθέτει το παρακράτος, επειδή δεν έσκυψαν το κεφάλι και δεν συνεργάστηκαν με το "σύστημα" κατά των Ελληνικών συμφερόντων). Είναι οι σύγχρονοι κουκουλοφόροι των δυνάμεων κατοχής, είναι οι σύγχρονοι κρατικοί λειτουργοί που στην καλύτερη περίπτωση έχουν επιλέξει να "κάνουν την δουλειά τους"(sic) ή να "εκτελούν εντολές ανωτέρων", χωρίς να ελέγχουν καν τη νομιμότητά τους...!

Με αυτές τις τακτικές μειώνουν κατά 90% τη δυνατότητα ανάγνωσης των σκέψεων ή των καταγγελιών, ενώ (με την βοήθεια της ευλυγισίας στην ερμηνεία των νόμου από πλευράς εισαγγελικών λειτουργών) ευελπιστούν στην "υποχώρηση της δυναμικότητας" εκείνων που τολμούν να ανθίστανται σε ένα καθεστώς που αποκτά μεθοδικά τα χαρακτηριστικά της πολιτικής δικτατορίας, χαρακτηριστικά της νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων που επιχειρεί την επιβολή του απόλυτου ελέγχου και την (με κάθε μέσο και τρόπο) εξόντωση εκείνων που λειτουργούν εναντίον των τοποθετημένων αχυρανθρώπων της.

Οι ψευδοκυβερνήσεις (αχυρανθρώπων πολιτικών ή και πωλητικών) όχι μόνο στηρίζουν αλλά επί της ουσίας παράγουν νόμους που μεταμορφώνουν δικτατορίες και καθεστωτικές πολιτικές σε "σύγχρονες δημοκρατίες", οι οποίες ψευδέστατα "αγωνίζονται" υπέρ των συμφερόντων των πολιτών, τους οποίους αντιμετωπίζουν ως "μάζες" που πρέπει να ελεγχθούν, απαγορεύοντας και ποινικοποιώντας εκείνους (τους λίγους) που έχουν την ικανότητα γραφής, αλλά κυρίως την δύναμη της σκέψης, να αποκαλύψουν τα αποτελέσματα της εφαρμογής δοτών αχυρανθρώπων - πολιτικών. Και αυτές οι "αναγκαίες λύσεις" των κυβερνώντων αποτελούν πρακτικές ολικής καταπάτησης του λόγου ύπαρξης των ιδίων, οι οποίοι διοικούν χώρες και είναι επιφορτισμένοι με την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, την εξασφάλιση της ακεραιότητας των χωρών, αλλά κυρίως, με την προαγωγή αλλά και την εξασφάλιση των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των εκλεκτόρων τους, δηλαδή των πολιτών, οι οποίοι τους εξέλεξαν με βάση τις ιδέες που τους κατέθεσαν στο παρελθόν οι σημερινοί κυβερνώντες.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: Ποιός θα μας προστατεύσει από τους "προστάτες" μας;
Και τελικά, ποιούς και τι ακριβώς προστατεύουν οι "προστάτες" μας;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



4 Ιαν 2018


Γράφει ο Απόστολος Δοξιάδης

Χρονιάρες μέρες, ο πρωθυπουργός έγινε πάλι ρεζίλι στον Δυτικό κόσμο. Αντικείμενο για μια ακόμη φορά η υπόθεση των οκτώ τούρκων αξιωματικών. Την Παρασκευή 29 Δεκεμβρίου, η Δευτεροβάθμια Επιτροπή Ασύλου αναγνώρισε ως πρόσφυγα τον πρώτο από αυτούς, απονέμοντας πολιτικό άσυλο. Η είδηση αναφέρθηκε μόνο στην Ελλάδα και στην Τουρκία: ως τιμή για τη δημοκρατία μας στα ελληνικά μέσα, ως «σκάνδαλο», «προσβολή», και «αθέτηση υπόσχεσης», στα τουρκικά, που ελέγχει ο τρόμος του Ερντογάν. Αλλά η είδηση δεν γράφτηκε αλλού γιατί ανήκε, κατά τη γνωστή διατύπωση, στο είδος «σκύλος δάγκωσε άνθρωπο». Κοινώς, δεν αποτελούσε είδηση, γιατί στις πολιτισμένες χώρες θεωρείται απόλυτα φυσική η παραχώρηση ασύλου σε έναν άνθρωπο που διώκεται ως τάχα «τρομοκράτης» από ένα τύραννο που τρομοκρατεί, φυλακίζει, βασανίζει και ενίοτε δολοφονεί τους πολιτικούς αντιπάλους του.

Το Σάββατο όμως ο έλληνας πρωθυπουργός πρόσφερε το «άνθρωπος δαγκώνει σκύλο». Σε Ευρώπη, Αμερική, και αλλού, τα μεγάλα μέσα ενημέρωσης ανακοίνωσαν, πολλά σε πρωτοσέλιδα, ότι «ο Τσίπρας μπλόκαρε τη χορήγηση ασύλου στον τούρκο πιλότο». Το ότι σε μια χώρα που δηλώνει ότι σέβεται τη διάκριση εξουσιών και τις ανθρώπινες αξίες, ο ίδιος ο πρωθυπουργός ζήτησε να ακυρωθεί η απόφαση της αρμόδιας υπηρεσίας να σώσει έναν αθώο από τα αιματοβαμμένα μπουντρούμια του Ερντογάν-ναι, αυτό είναι είδηση.

Το ρεζιλίκι θα ήταν ακόμη μεγαλύτερο αν τα διεθνή μέσα ήξεραν περισσότερες λεπτομέρειες.

Η πρώτη είναι ότι η επονείδιστη πράξη του έλληνα πρωθυπουργού αποτελεί απλώς συνέχεια στη σειρά που άρχισε με την παράνομη υπόσχεση του στον Ερντογάν, Ιούλιο του 2016, να του παραδώσει τους οκτώ αξιωματικούς, σειρά που συνέχισε με πολλαπλές απόπειρες παρέμβασης στο έργο της ανεξάρτητης ελληνικής Δικαιοσύνης.

Η δεύτερη λεπτομέρεια είναι ότι η τελευταία δήλωση Τσίπρα για τους Οκτώ πριν προσπαθήσει να μπλοκάρει την απόφαση της Επιτροπής Ασύλου, που έγινε μάλιστα παρουσία του Ερντογάν, ήταν ότι «στην Ελλάδα το θέμα του ασύλου ανήκει στην ανεξάρτητη δικαιοσύνη».

Η τρίτη, και σημαντικότερη λεπτομέρεια είναι το περιεχόμενο της απόφασης της Επιτροπής, που διαλύει όλα τα ψέματα που είπε για τους Οκτώ η τουρκική κυβέρνηση και τα οποία υιοθετεί ακόμη πρόθυμα ο έλληνας πρωθυπουργός. Το μεγαλύτερο από όλα αυτά είναι ότι οι οκτώ ικέτες αξιωματικοί είναι πραξικοπηματίες.

Ο Άρειος Πάγος, στην ιστορική του απόφαση προ έτους, διέταξε να μην εκδοθούν οι Οκτώ γιατί στην Τουρκία δεν υπάρχει σεβασμός των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Ότι δηλαδή μια δημοκρατία δε στέλνει ανθρώπους, αθώους ή ενόχους, σε μια χώρα όπου το καθεστώς βασανίζει τους εχθρούς του, τους καταδικάζει με δίκες-παρωδία από πειθήνιους δικαστές που διατήρησαν τη θέση τους μετά το πογκρόμ του Ερντογάν στη Δικαιοσύνη, και όπου ακόμη και πολίτες μπορούν να δολοφονούν όποιους δεν αρέσουν στον δικτάτορά τους ατιμώρητα-αυτό και διά νόμου.
Όμως η Δευτεροβάθμια Επιτροπή Ασύλου μπήκε στην ουσία. Μελέτησε τις κατηγορίες, εξέτασε σε βάθος τα στοιχεία, άκουσε εμπειρογνώμονες, και έκρινε ότι ο αξιωματικός Σουλεϊμάν Οσκαϊνακτζί δεν συμμετείχε στο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου και δεν διέπραξε όχι μόνο δολοφονίες ή τρομοκρατικές ενέργειες αλλά ούτε καν άλλη αξιόποινη πράξη.

Συμπέρασμα: διώκεται απλώς και μόνο για πολιτικούς λόγους.

Είμαι σίγουρος ότι στο Μαξίμου δε μπήκαν στον κόπο να διαβάσουν την απόφαση της Επιτροπής, αλλά ούτε καν τον νόμο για το άσυλο, που ψήφισαν οι ίδιοι. Διαβάζοντας τον νόμο θα μάθαιναν ότι μόνος αρμόδιος να προσφύγει κατά της απόφασης της Επιτροπής είναι ο Υπουργός Εσωτερικών.
Διαβάζοντας την απόφαση θα μάθαιναν ότι με τέτοια θωράκιση στοιχείων και επιχειρημάτων, η αίτηση ακύρωσης της κυβέρνησης θα την κάνει να φάει ακόμη μια φορά τα μούτρα της, προσβάλλοντας την ανεξάρτητη δικαιοσύνη, και άρα τη δημοκρατία. Κι αυτό γιατί είναι εξαρτημένη από το ποταπότερο πάθος, και για άτομα και για κυβερνήσεις: τη δειλία.

Ενός κακού τεθέντος, μύρια έπονται. Ύστερα από το διεθνές ρεζιλίκι της αίτησης ακύρωσης, ανέλαβε να καλύψει τη ντροπή του πρωθυπουργού ο εντεταλμένος ψεύτης του, Δημήτρης Τζανακόπουλος. Υπάρχουν τριών τύπων ψεύτες: αυτοί που όταν το ψέμα αποκαλυφθεί το παραδέχονται, αυτοί που το αρνούνται, και αυτοί που λένε ότι αυτό που εννοούσαν ψευδόμενοι είναι το ακριβώς αντίθετο αυτού που είπαν.
Ας πούμε, έστω ότι κάποιος εν γνώσει της αναληθείας της δήλωσης λέει στη γυναίκα του «τα ροζ παπούτσια σου είναι στη ντουλάπα». Εάν η γυναίκα του ψάξει και δει ότι τα παπούτσια δε βρίσκονται εκεί, ο ψεύτης πρώτου τύπου το παραδέχεται και λέει την αλήθεια, φερ' ειπείν ότι δάνεισε τα παπούτσια στην ερωμένη του. Ο ψεύτης δεύτερου τύπου θα πει ότι την τελευταία φορά που είδε τα παπούτσια ήταν στη ντουλάπα, και δεν έχει ιδέα τι συνέβη. Ο ψεύτης τρίτου τύπου όμως θα ισχυρισθεί πως λέγοντας ότι τα παπούτσια είναι στην ντουλάπα εννοούσε ότι εκεί έπρεπε να είναι αν η γυναίκα του δεν ήταν αφηρημένη και τα άφηνε αλλού.

Ο Τζανακόπουλος είναι ψεύτης τρίτου τύπου, όπως μας ξαναθύμισε επανειλημμένα αυτές τις μέρες. Αρθρογράφοι και αντιπολίτευση είχαν επισημάνει την ανακολουθία του πρωθυπουργού: ενώ είχε πει ότι το θέμα του ασύλου ανήκει στην ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, μόλις αυτή αποφάσισε, ζήτησε να την ακυρώσει.

Ο Τζανακόπουλος, βιαστικούλης και νευρικούλης όπως πάντα, στην αρχή τουιτάρισε ότι οι Επιτροπές δεν εκφράζουν τη Δικαιοσύνη μαζί με κάτι φιλοσοφικά περί διάκρισης Μοντεσκιέ και Ρουσώ. (Τρέχα γύρευε). Μετά συμβουλεύτηκε κάποιον που ήξερε και πήγε να τα μπαλώσει λέγοντας ότι «οι αποφάσεις των Επιτροπών έχουν οιονεί δικαιοδοτικό χαρακτήρα, αλλά είναι ατομικές διοικητικές πράξεις που προσβάλλονται με αίτηση ακύρωσης».
Πάλι τα'κανε μαντάρα. Οι πράξεις των Επιτροπών δεν προσβάλλονται επειδή είναι «ατομικές διοικητικές», αλλά επειδή κάποιοι νόμοι προβλέπουν ότι κάποιες πράξεις, ακόμη και της Δικαιοσύνης, προσβάλλονται.

Και τότε ο Τζανακόπουλος αρίστευσε στο ψέμα τρίτου τύπου: θέλησε να μας πείσει ότι ο Τσίπρας έκανε την αίτηση ακύρωσης για να στείλει το θέμα στην πραγματικά ανεξάρτητη δικαιοσύνη, και όχι στην «οιονεί», της Επιτροπής. Με άλλα λόγια, κατά Τζανακόπουλο, η κυβέρνηση έφτυσε τη Δικαιοσύνη για να τη σώσει.

Όμως χαμένος στη μελέτη του Μοντεσκιέ και του Ρουσώ, ο Τζανακόπουλος δεν παρατήρησε το ουσιαστικότερο: όταν μιλάμε για ανεξάρτητη δικαιοσύνη, ή την «οιονεί» των Επιτροπών ή αυτή που αρέσει στον ίδιο, των Διοικητικών Εφετείων, εννοούμε ανεξάρτητη από την εκτελεστική εξουσία.
Όταν δηλαδή ο πρωθυπουργός είπε ότι το θέμα του ασύλου ανήκει στην ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, οι νοήμονες άνθρωποι απανταχού του πλανήτη κατάλαβαν ότι ο πρωθυπουργός δε θα κάνει καμία παρέμβαση στο έργο της.

Και μετά, μόλις η ανεξάρτητη Δευτεροβάθμια Επιτροπή απεφάνθη, ο Τσίπρας θέλει να ακυρώσει την απόφασή της, καταργώντας την ανεξαρτησία της.

Πράξη άξια του μετρ της κωλοτούμπας.

"Τα Νέα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ένα ομοσπονδιακό δικαστήριο του Μανχάταν έκρινε σήμερα ένοχο τον Τούρκο τραπεζίτη Μεχμέτ Χακάν Ατίλα για συμμετοχή σε συνωμοσία με στόχο να προσφερθεί βοήθεια στο Ιράν για να παρακάμψει τις αμερικανικές οικονομικές κυρώσεις, σε μια υπόθεση που έχει κλιμακώσει την ένταση στις σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ.

Ο Ατίλα, υψηλόβαθμο στέλεχος της τουρκικής κρατικής τράπεζας Halkbank, έπειτα από δίκη που διήρκεσε σχεδόν τέσσερις εβδομάδες, καταδικάστηκε σε πέντε από τις έξι κατηγορίες που του είχαν απαγγελθεί, ανάμεσά τους για τραπεζική απάτη και συνωμοσία. Κρίθηκε αθώος για την κατηγορία ξέπλυμα χρήματος.

Οι εισαγγελείς είχαν κατηγορήσει τον Ατίλα ότι συνωμότησε με τον Τουρκοϊρανό έμπορο χρυσού Ρεζά Ζαράμπ και άλλους για να βοηθήσουν το Ιράν να παρακάμψει τις κυρώσεις των ΗΠΑ.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, ο Ζαράμπ– μάρτυρας κατηγορίας εναντίον του Ατίλα, έπειτα από συμφωνία που σύναψε με τους Αμερικανούς εισαγγελείς– περιέγραψε ένα εκτεταμένο σχέδιο, που περιελάμβανε δωροδοκίες σε αξιωματούχους της τουρκικής κυβέρνησης, το οποίο διεξαγόταν εν γνώση του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Ερντογάν έχει απορρίψει τη δίωξη ως μια διαδικασία με πολιτικά κίνητρα που έχει σκοπό την υπονόμευση της κυβέρνησής του.

Οι αμερικανικές εισαγγελικές αρχές έχουν ασκήσει δίωξη σε βάρος εννέα ανθρώπων για συνωμοσία με σκοπό το Ιράν να μπορέσει να παρακάμψει τις αμερικανικές κυρώσεις. Εντούτοις μόνο ο Ζαράμπ, 34 ετών, και ο Ατίλα, 47, έχουν συλληφθεί από τις αρχές των ΗΠΑ.

Ηδη, στην πρώτη αντίδρασή της, η Αγκυρα, μέσω κυβερνητικού αξιωματούχου που επικαλείται το πρακτορείο Reuters, κάνει λόγο για παραβίαση του διεθνούς δικαίου, σημειώνοντας παράλληλα ότι η καταδίκη δεν πρόκειται να βλάψει την τουρκική οικονομία, ούτε το τραπεζικό σύστημα της χώρας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Πόσος καιρός πέρασε από την επίσκεψη Ερντογάν; Τότε που ο Πρωθυπουργός Τσίπρας του υπερτόνιζε ότι στη χώρα μας η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και η μόνη αρμόδια να αποφασίσει για την τύχη των Οκτώ; Και τώρα η κυβέρνηση λέει ότι «πάγια θέση» της είναι άλλη; Είναι να ντρέπεσαι...

Γράφει η Ρέα Βιτάλη

Τι έγινε ρε παιδιά; Είναι από τις ανακοινώσεις που διαβάζεις εκατό φορές και δεν καταλαβαίνεις. Ψάχνεσαι. Όχι δεν είναι πρωταπριλιά. 30.12.2017 το γράφει καθαρά, πεντακάθαρα. Πάνω πάνω. Αύριο αλλάζουμε χρόνο. Προς τα μπροστά αλλάζει ο χρόνος. Ετσι δεν είναι; Ξαναδιαβάζεις: «Ακολουθώντας την πάγια θέση σε σχέση με τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς, όπως έχει επανειλημμένως και δημοσίως εκφραστεί, υποβλήθηκε σήμερα εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης αίτηση ακύρωσης κατά της χθεσινής απόφασης παροχής ασύλου της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Προσφύγων».

Το πιάνεις λέξη-λέξη: «Ακολουθώντας την πάγια θέση…».

Ποια είναι ρε παιδιά η πάγια θέση; Ηταν «πάγια θέση» μας, να ακυρωθεί ό,τι αποφασίσει η Δικαιοσύνη;

«Oπως έχει επανειλημμένως και δημοσίως εκφραστεί…». Πείτε μου συμπατριώτες, πείτε μου παρακαλώ, πόσος καιρός πέρασε από την επίσκεψη του Ερντογάν στη χώρα μας; Στην επίσκεψή του, εδώ, δεν ήταν που ο Πρωθυπουργός Τσίπρας υπερτόνισε ότι στην χώρα μας η Δικαιοσύνη είναι ανεξάρτητη και η μόνη αρμόδια να αποφασίσει για την τύχη των Οκτώ; Δεν ήταν κάθετος επ΄αυτού; Οραμα το είδα; Πείτε μου συμπατριώτες!

Και καμαρώνανε τα πρωτοπαλίκαρά του, το τι ωραία και αγέρωχα τα είπε; Και καμαρώναμε όλοι μαζί, ότι σε τούτη τη χώρα αναπνέουμε δημοκρατία; Και επιβεβαιώναμε το αυτονόητο, ό,τι ήμαστε μέλος μιας ευρωπαϊκής παρέας που υποκλίνεται σε αξίες όπως για παράδειγμα τα ανθρώπινα δικαιώματα, η ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης κ.λ.π;

Σε ποιον ακριβώς υποδυόμασταν τον ξηγημένο μάγκα μέσα από τις δηλώσεις του Πρωθυπουργού μας; Πώς καμωνόμασταν το λιοντάρι, και μέρες μετά, μέρες ρε φίλε, ως ταχυδακτυλουργός, μας μασκαρεύει σε ποντικάκια!

Αν ήταν άλλες οι συνεννοήσεις, όπως εξ άλλου είχε δηλώσει ο Ερντογάν στη συνέντευξή του στον Αλέξη Παπαχελά και τον έβγαζαν τρελό, τι νόημα είχαν οι μαγκιές του Τσίπρα; Αν υπήρχαν δεύτερες σκέψεις των κυβερνώντων, για το τι είναι ή όχι «εθνικό συμφέρον», κάτι που αναμένουμε να επικαλεστούν, τότε τι νόημα είχε η διαδρομή ως εδώ;

Αφηναν τα «καλά» για το τέλος; Και η έννοια «κράτος δικαίου» άραγε, είναι πάνω, κάτω, πλαγίως, παραπλεύρως, πίσω, παραπίσω, καραπίσω του «εθνικού συμφέροντος»; Εχουν κοινά αυτές οι δυο έννοιες ή είναι ξέχωρες;

Και για να εμπεδώσω το όλον καλύτερα, εξυπακούεται, ότι σύμφωνα με την απόφαση της κυβέρνησής μας, αναλαμβάνουμε πλέον ενθέρμως, να διατυμπανίσουμε στους εταίρους μας, ότι η Τουρκία έχει δημοκρατικό πολίτευμα το οποίο ημείς, εν αντιθέσει προς την Ευρώπη, εμπιστευόμαστε.

Είναι αλήθεια αυτό που ζούμε ή κάτι δεν πάει καλά με μένα; Δυστυχώς, τόσο που συνηθίσανε την κολοτούμπα, φοβάμαι, ότι δεν μπορούν πια να περπατήσουν σαν άνθρωποι! Υπάρχει και χειρότερο όμως… Τόσο που μας βλέπουν απαθείς να τους επιτρέπουμε να μας εξευτελίζουν…
Τρέμω μέχρι πού μπορούν να φτάσουν.
Αν υπάρχει αρχή που να σέβονται.
Και ντρέπομαι. Πιο πολύ ντρέπομαι. Για λόγου τους και για λόγου μας.
Τσίπα ρε! Επιτέλους λίγη τσίπα!

Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Tου Ιωάννη Σαριδάκη

Κανένα, μα απολύτως κανένα, έρεισμα δεν προκύπτει ότι έχει η (νομότυπη κατά τα λοιπά, αλλά κατά τα φαινόμενα χωρίς προηγούμενο) «αίτηση ακύρωσης» κατά της τεκμηριωμένης απόφασης της Επιτροπής Προσφυγών για την χορήγηση ασύλου στους «οκτώ» Τούρκους αξιωματικούς εκ μέρους της κυβέρνησης. Σε έναν ρητορικό συλλογισμό, ωστόσο, ας προσπαθήσουμε να εικάσουμε κάποιες θετικές «παραδοχές» ή «στοχεύσεις» που ίσως έγιναν πίσω από τους τοίχους του Μαξίμου, πριν από την εσπευσμένη αντίδρασή του.

Ας εικάσουμε, λοιπόν, πως όλο αυτό είναι ένας πολιτικός τακτικισμός έναντι της Τουρκίας, με σκοπό η κυβέρνηση να κερδίσει κάποιον χρόνο και να επιδιώξει κάποιο άλλο όφελος, σε άλλο πεδίο. Ας εικάσουμε, ακόμη, ότι έχει ήδη έτοιμο το τελικό επιχείρημα: «εξαντλήσαμε κάθε δυνατό μέσο, επιδείξαμε όλη την καλή πολιτική διάθεση, αλλά η ανεξάρτητη ελληνική Δικαιοσύνη έτσι αποφάσισε». Με άλλα λόγια, ας υποθέσουμε ότι στο Μαξίμου προσφεύγουν κατά της απόφασης, συνειδητώς και εν γνώσει τους ότι η αίτηση ακύρωσης δεν θα έχει καμία τύχη.

Δεν γνωρίζω ποιο δικαστήριο είναι αρμόδιο να την κρίνει, αλλά θα ήταν τουλάχιστον ακραίο το δικαστήριο αυτό να αποφασίσει αντίθετα στο σκεπτικό της απόφασης του Αρείου Πάγου, του περασμένου Ιανουαρίου: «η πιθανότητα ακυρώσεως ή περιστολής του πλαισίου δικαιωμάτων όλων των εκζητουμένων, ανεξαρτήτως του βαθμού ενοχής ή βαρύτητας των αδικημάτων, δεν επιτρέπει την εφαρμογή διατάξεων που ρυθμίζουν την έκδοσή τους, αφού αυτές υποχωρούν έναντι των υπέρτερης σημασίας κανόνων που προστατεύουν τα δικαιώματα του ανθρώπου».

«Παραδεκτή», ίσως, και πάντοτε στο πλαίσιο ενός υποθετικώς υψηλού στρατηγικού σχεδιασμού, θα ήταν και η δημόσια αποσιώπηση των προσδοκώμενων οφελών από μια τέτοια ενέργεια. Με άλλα λόγια, στο πολύ εμπνευσμένο αυτό υποθετικό σενάριο, η ομάδα του Μαξίμου αναλαμβάνει a priori το πολιτικό κόστος μιας πολύ δύσκολης απόφασης, εν όψει άμεσου και συγκεκριμένου άλλου οφέλους.

Έστω και «εργαλειοποιώντας» προσωρινά τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς και τα αναγνωρισμένα ήδη δικαστικώς (από τον Άρειο Πάγο) δικαιώματά τους. Ποιο είναι, όμως, αυτό το (υποθετικό) όφελος; Κι αν αυτό δεν είναι αντικείμενο προς δημοσιοποίηση, γιατί δεν ενημερώνονται οι πολιτικοί αρχηγοί, σε συμβούλιο υπό τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας; Από πού αντλεί η κυβέρνηση το δικαίωμα να διασύρει την χώρα διεθνώς; Έχει -και πώς;- σταθμίσει την επίπτωση που θα έχει η δημόσια χλεύη σε βάρος του κύρους της χώρας;

Αμφιβάλλει κανείς ότι η χλεύη, και θα υπάρξει, και θα είναι ηχηρή, σε όλη την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη, παρά τις γνωστές ολιγωρίες των περισσοτέρων ευρωπαϊκών κυβερνήσεων έναντι του ισλαμοφασίστα Ερντογάν; Και, τέλος, εάν πρόκειται για μια τόσο λεπτή απόφαση, ποια είναι η επικοινωνιακή διαχείρισή της; Η ολιγόλογη διατύπωση περί πολιτικής «συνέπειας»(sic) και η «διαβεβαίωση» του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι η δευτεροβάθμια Αρχή Προσφυγών αποτελεί διοικητική αρχή, ό,τι κι αν είναι, οπωσδήποτε δεν είναι επικοινωνιακά αποτελεσματική.

Ποιο το σκεπτικό του Μαξίμου

Παρεμπιπτόντως, πέραν της θολής ανακοίνωσής του, η κυβέρνηση δεν μας είπε ακόμη λέξη για το νομικό σκεπτικό της αίτησης ακύρωσης. Μας είπε, όμως, (μέσω δηλώσεως «ανώτατης κυβερνητικής πηγής») ότι για τους «οκτώ» υπάρχουν «υπόνοιες» περί συμμετοχής τους σε απόπειρα πραξικοπήματος. Ανυπομονώ να δω πώς θα στοιχειοθετήσουν τις «υπόνοιες» και με ποια φραστικά τερτίπια θα προσπαθήσουν να ανατρέψουν το δεδικασμένο του Αρείου Πάγου!

Άκουσα και τούτο, από έναν καλό συνάδελφο, γι’ αυτό και το παραθέτω εδώ: Πως, αν η κυβέρνηση δεχθεί επισήμως ότι η Τουρκία είναι μια μη ασφαλής χώρα, υπό την έννοια ότι καταπατά τα δικαιώματα των πολιτών της στο έδαφός της, τότε ο Ερντογάν θα μας στείλει ορδές μεταναστών, τους οποίους δεν θα μπορούμε να επαναπροωθήσουμε στην «μη ασφαλή» Τουρκία. Κατά συνέπεια, καλόν είναι η κυβέρνηση να κάνει τα αδύνατα δυνατά, ώστε να αποφευχθεί αυτό το ενδεχόμενο.Δεν αποκλείεται, στο βάθος αυτής της «προσέγγισης», να υπήρξε και αυτό το σενάριο.

Στην υποθετική αυτή περίπτωση, όμως, πάλι η «πολιτική» της κυβέρνησης είναι υποτελής, κοντόφθαλμη και ανερμάτιστη: άλλο πράγμα η παραδοχή πως οι υποτιθέμενοι πραξικοπηματίες, Τούρκοι πολίτες, διώκονται για τα πολιτικά τους φρονήματα και δεν θα τύχουν δίκαιης δίκης στην πατρίδα τους, κι άλλο πράγμα η υπόθεση πως αυτό θα μπορούσε να ερμηνευθεί ότι εκτείνεται και σε πολίτες τρίτων χωρών που ζητούν καταφύγιο στην Τουρκία για να ξεφύγουν από τα δεινά του πολέμου.

Στο κάτω-κάτω της γραφής, εάν θέλουμε να λεγόμαστε σοβαρό και ισχυρό κράτος, πολλώ δε μάλλον σύγχρονο κράτος δικαίου, ας διαχωρίσουμε το μεν από το δε, ασκώντας κυριαρχική πολιτική κατά την δική μας και κατά την κοινή ερμηνεία του διεθνούς δικαίου – εν προκειμένω της συμφωνίας ΕΕ-Τουρκίας του 2016. Οπωσδήποτε, εν όψει ενός τέτοιου ενδεχομένου, έχουμε και το επιστημονικό δυναμικό να στηρίξει νομικά έναν τέτοιο διαχωρισμό και την αντίστοιχη διοικητική πρακτική, αλλά (υποτίθεται) και υπόσταση και λόγο στα διεθνή fora για την πολιτική στήριξή του.

Η Ευρώπη εθελοτυφλεί

Στο αντεπιχείρημα, που επίσης άκουσα από τον ίδιο συνάδελφο, πως η Ευρώπη εθελοτυφλεί μπροστά στις διώξεις δεκάδων χιλιάδων αντιφρονούντων στην Τουρκία, δεδομένων των οικονομικών συμφερόντων των ισχυρών κρατών, η απάντηση είναι η εξής: Η ευρωπαϊκή κοινή γνώμη (τουλάχιστον ο κύκλος των διανοουμένων, εντός κι εκτός εισαγωγικών) θεωρεί τον Ερντογάν τριτοκοσμικό δικτάτορα, έστω κι αν παραμένει ακόμη αμήχανη μπροστά στους τακτικισμούς των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων έναντί του.

Και η Ελλάδα θα είχε μόνον να κερδίσει, και στην κοινή γνώμη, και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και στο Συμβούλιο της Ευρώπης εάν στήριζε και προέβαλε uribi et orbi αυτή τη θέση. Τι κάνει η «προοδευτική» μας κυβέρνηση που κατά τα άλλα «σέβεται τις διεθνείς συνθήκες και προστατεύει τα ανθρώπινα δικαιώματα»; Με ποιους ακριβώς συντάσσεται; Με την «συντηρητική Ευρώπη» των «επιχειρηματικών συμφερόντων», την οποία κατά τα άλλα ο Τσίπρας στηλιτεύει εκ του ασφαλούς, στις ανελλήνιστες συνεντεύξεις του, ή με την «Ευρώπη των λαών και του ευρωπαϊκού ουμανισμού»; Με ποιους είναι; Μου θυμίζει το καβαφικό: «Είπε ο Μυρτίας (Σύρος σπουδαστής στην Aλεξάνδρεια• επί βασιλείας αυγούστου Κώνσταντος και αυγούστου Κωνσταντίου• εν μέρει εθνικός, κ’ εν μέρει χριστιανίζων)».

Σε τελευταία ανάλυση, ακόμα και τελείως κυνικά να αντιμετώπιζε κανείς το ζήτημα της προστασίας των «οκτώ», από πουθενά δεν προκύπτει ότι οι παραπάνω εικασίες/παραδοχές κατατείνουν σε κάποιο θετικό για την χώρα αποτέλεσμα. Δεν είναι το αντικείμενό μου η διεθνοπολιτική ανάλυση και ειλικρινά, θα χαιρόμουν πολύ να διάβαζα κάπου κάποια σοβαρά αντεπιχειρήματα στα όσα γράφω (και που δεν είναι μόνον δικές μου σκέψεις…).

Η αντιπολίτευση ρητορεύει

Παρεμπιπτόντως, το ερώτημα της αντιπολίτευσης «πού είναι το Υπουργείο Εξωτερικών σε όλο αυτό;», είναι μάλλον ρητορικό. Σε τελευταία ανάλυση, τα πράγματα φαίνεται ότι είναι πολύ απλά. Μας τα είπε ο σουλτάνος κατά την πρόσφατη επίσκεψή του (κι ας κάναμε πως δεν τα ακούσαμε): η ομάδα του Μαξίμου έχει τη δική της, στενά σπεκουλαδόρικη, στόχευση και έχει υποσχεθεί στον σουλτάνο την έκδοση των «οκτώ», από την πρώτη στιγμή. Εκ του αποτελέσματος κρίνοντας, δεν είχαν τα αντανακλαστικά που επιδεικνύουν σήμερα, δηλαδή να τους φορέσουν κουκούλες και να τους στείλουν με βάρκα απέναντι.

Δεν είναι πιστευτό, καν, ότι έχουν κάποια μυστική ατζέντα με τον Ερντογάν. Πρόκειται, απλώς, για πολιτικούς που φοβούνται για την καρέκλα τους. Βρυχάται το θηρίο, κι αυτοί βάζουν το κεφάλι μέσα στην άμμο (των επισήμων ανακοινώσεων και των non papers), μην τυχόν και το θηρίο αποφασίσει να ορμήσει. Προσπαθούν να κερδίσουν χρόνο, για να χειριστούν το θέμα οι επόμενοι, όταν θα τελεσιδικήσει η απόφαση της Δικαιοσύνης. Καταπατούν κι ευτελίζουν θεσμούς, αξίες, ανθρώπινα δικαιώματα.

* Ο Ιωάννης Σαριδάκης είναι Αναπληρωτής καθηγητής στο Τμήμα Τουρκικών Σπουδών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Πανεπιστημίου Αθηνών.
SLPress



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



3 Ιαν 2018


Γράφει ο Κώστας Γιαννακίδης

Τα ξημερώματα της 24ης Μαΐου 2017 τρεις άνδρες διέσχισαν πάνω σε βάρκα τον ποταμό Εβρο. Ο τούρκος δημοσιογράφος Μουράτ Τσαπάν δεν είχε και άλλη επιλογή. Ηταν ήδη καταδικασμένος σε φυλάκιση 22 ετών, για πράξεις που είχαν ως σκοπο την ανατροπή του πολιτεύματος. Πέρασε παράνομα στην Ελλάδα, μαζί με δύο φίλους του.

Εφτασαν στο Διδυμότειχο. Εντοπίστηκαν από αστυνομικούς και οδηγήθηκαν στο Τμήμα. Εκεί ζήτησαν να καταθέσουν αίτηση για την παροχή ασύλου. Στο Τμήμα συνάντησαν και ένα ζευγάρι Τούρκων, με τρία παιδιά. Ολοι μαζί επιβιβάστηκαν σε βαν, με προορισμό, όπως τους είπαν, την Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες. Πέντε αμίλητοι ένοπλοι μασκοφόφοι, με φόρμες παραλλαγής, τους έδεσαν τα χέρια και τους υποχρέωσαν να ανέβουν σε μία βάρκα. Μαζί τους επιβιβάστηκαν και δύο μασκοφόροι. Οδήγησαν τη βάρκα στην απέναντι όχθη. Αφησαν τους Τούρκους και επέστρεψαν σε ελληνικό έδαφος. Λίγο αργότερα οι φυγάδες βρέθηκαν στα χέρια των συμπατριωτών τους. Ο δημοσιογράφος Μουράτ Τσαπάν είναι στη φυλακή. Η Ελληνική Ενωση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου, από την οποία προέρχεται η καταγγελία, δεν έχει πληροφορίες για την τύχη των άλλων. Η Ενωση έχει καταθέσει μηνυτήρια αναφορά στην Εισαγγελία του Αρείου Πάγου. Στην ίδια Αρχή κατέθεσε φάκελο με σχετικά στοιχεία ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης. Γενικώς, όμως, η αντιπολίτευση, ειδικά η αξιωματική, δεν δείχνει να ιδρώνει για το θέμα.

Λίγες ημέρες αργότερα, στις 2 Ιουνίου 2017, ο Επίτροπος Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του Συμβουλίου της Ευρώπης, κάλεσε τις ελληνικές αρχές να σταματήσουν άμεσα τις απελάσεις προς την Τουρκία και παράλληλα να εξασφαλίσουν σε όλους τους πρόσφυγες τη δυνατότητα αίτησης ασύλου. «Ακόμη και σε ιδιαίτερα δύσκολες καταστάσεις, τα κράτη δεν μπορούν να καταφεύγουν σε πρακτικές – όπως οι ομαδικές απελάσεις – οι οποίες δεν συμμορφώνονται με την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και την αρχή της μη επαναπροώθησης που κατοχυρώνεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες» είπε ο Επίτροπος.

«Βαθιά ανησυχία της για τις συνεχιζόμενες αναφορές σχετικά με επιστροφές και επαναπροωθήσεις» που φέρονται να λαμβάνουν χώρα στα χερσαία σύνορα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, εξέφρασε η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. Σχετική έρευνα έχει ξεκινήσει και ο Συνήγορος του Πολίτη.

Οι οκτώ τούρκοι αξιωματικοί ήταν τυχεροί. Ηρθαν με ολόκληρο ελικόπτερο, σηκώθηκε θόρυβος για την περίπτωση τους και έτσι δεν διέσχισαν τον Εβρο δεμένοι χειροπόδαρα πάνω σε μία βάρκα. Αρκετοί άλλοι συμπατριώτες τους δεν έχουν την ίδια τύχη. Αδύναμοι, ανώνυμοι, μόνοι και απελπισμένοι, η τελευταία εικόνα που έχουν από την πατρίδα μας είναι το πρόσωπο ενός μασκοφόρου. Ισως τελικά η μάσκα να χρησιμοποιείται για να μαζέψει κάπως τη ντροπή από το πρόσωπο του ανθρώπου που τη φοράει…

Ο Ταγίπ Ερντογάν δεν πρέπει να αισθάνεται προδομένος από τη μπέσα του Αλέξη Τσίπρα. Οταν του υποσχέθηκε ότι θα στείλει πίσω τους αξιωματικούς σε 15 μέρες, πρέπει να το πίστευε, να το εννοούσε. Ο Πρωθυπουργός θα σκέφτηκε ότι αν τα απλά περιστατικά επιστρέφουν πίσω αυθημερόν, δύο εβδομάδες θα είναι αρκετές για τους αξιωματικούς. Ατύχησε. Επέσε πάνω σε αληθινά -και όχι γιαλαντζί- δημοκρατικούς πολίτες που δεν επέτρεψαν στη ντροπή να κηλιδώσει περισσότερο την εικόνα της χώρας.

Ολα δείχνουν ότι η κυβέρνηση της Αριστεράς επαναπροωθεί κυνικά και παρανόμως ανθρώπους που δεν θα έχουν δίκαιη δίκη. Και κανένας δεν μπορεί να υποσχεθεί ότι οι άνθρωποι αυτοί θα ζήσουν μέχρι να δικαστούν. Ακούγεται σαν ανέκδοτο που επαναλαμβάνεται, αλλά αν αυτά είχαν γίνει επί Σαμαρά, θα είχαμε απεργούς πείνας και αλυσοδεμένους έξω από την τουρκική πρεσβεία. Τώρα απλώς βγάζουμε τον σκασμό και κρατάμε τα τρολ μας στους στάβλους.

Καμία κυβέρνηση στο παρελθόν δεν έχει ασκήσει έφεση σε απόφαση χορήγησης ασύλου. Καμία. Το έκανε η κυβέρνηση Τσίπρα που, όπως αποδεικνύεται, δεν έχει κανέναν ενδοιασμό όταν πρόκειται να πετάξει από πάνω της ενοχλητικές περιπτώσεις όπως των Τούρκων που ζητούν άσυλο.

Ναι, ξέρω, θα βγουν και θα πουν ότι προέχουν τα εθνικά συμφέροντα. Ανοησίες. Το εθνικό συμφέρον εξυπηρετείται πρωτίστως από πράξεις που διασφαλίζουν και επιβεβαιώνουν τη λειτουργία του κράτους δικαίου. Και είναι εξοργιστικό να βλέπεις εκείνους που έλεγαν ότι θα αλλάξουν την Ευρώπη να μην εξυπηρετούν το αυτονόητο ανθρωπιστικό καθήκον των πολιτισμένων κρατών. Ντροπή!

Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Εκτενείς αναφορές στην αίτηση ακύρωσης που κατέθεσε η ελληνική κυβέρνηση κατά της απόφασης της 3ης Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου, με την οποία χορηγήθηκε άσυλο σε έναν εκ των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών που μετέβησαν στην Αλεξανδρούπολη με ελικόπτερο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016, κάνει ο γερμανικός Τύπος, σύμφωνα με την Deutsche Welle.

Η Frankfurter Allgemeine Zeitung γράφει «ο Τσίπρας αποτρέπει την παροχή ασύλου σε καταδιωκόμενο Τούρκο στρατιώτη», σημειώνοντας ότι «η πολύπλοκη σχέση Ελλάδας και Τουρκίας επιβαρύνεται από στρατιώτες που αναζήτησαν άσυλο μετά το πραξικόπημα του 2016. Ένας από αυτούς έλαβε τώρα άσυλο, για να το χάσει όμως αμέσως μετά».

Σύμφωνα με την εφημερίδα, «μετά την έντονη κριτική της Άγκυρας η ελληνική κυβέρνηση αιτήθηκε το βράδυ (του Σαββάτου) την ακύρωση χορήγησης ασύλου. […] Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών καταδίκασε την απόφαση ως πολιτικά υποκινούμενη» που σύμφωνα με την Άγκυρα δείχνει για άλλη μια φορά ότι «[…] η Ελλάδα είναι μια χώρα που στηρίζει πραξικοπηματίες. […] Λίγο αργότερα ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας επιχείρησε να περιορίσει τη ζημιά. Αργά το βράδυ του Σαββάτου το γραφείο του ανακοίνωσε ότι η κυβέρνηση αιτήθηκε την ακύρωση της απόφασης παροχής ασύλου».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



2 Ιαν 2018


Η αίτηση ακύρωσης της απόφασης της Επιτροπής για παραχώρηση ασύλου δεν επεξηγήθηκε τι ακριβώς σήμαινε. Δεν εκδίδονται, αλλά και δεν τους δίνεται άσυλο

Προβαίνοντας σε σχόλια και αναλύσεις επί των πεπραγμένων, έχω πάντα στο νου τη φράση του Κωνσταντίνου Καραμανλή «υπάρχουν πράγματα που λέγονται και δεν γίνονται και πράγματα που γίνονται και δεν λέγονται».

Απέφυγα κατά το προηγούμενο τριήμερο να δημοσιοποιήσω σκέψεις στα πρωτοφανή που συνέβησαν με την παροχή ασύλου σε έναν αξιωματικό και πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρις έσπευσε η κυβέρνηση να προδικάσει μελλοντική αντίθετη απόφαση της Δικαιοσύνης, στην οποία προσέφυγε, προς μεγάλη έκπληξη αλλά και δυσαρέσκεια του λαού, που εξέλαβε την πράξη ως αήθη υποχωρητικότητα σε εντολές του Ερντογάν.

Δεν μπόρεσα να αποκτήσω επί πλέον πληροφορίες, αλλά βγαίνουν και συμπεράσματα από τα δημοσιοποιηθέντα, και πρώτο είναι το γεγονός ότι η αίτηση ακύρωσης της απόφασης της Επιτροπής για παραχώρηση ασύλου δεν επεξηγήθηκε τι ακριβώς σήμαινε, η δε αντιπολίτευση θεώρησε ότι πρόκειται για επιχείρηση έκδοσης των 8 Τούρκων στην Τουρκία.

Μετά τον δημιουργηθέντα θόρυβο έγραψε ο Τζανακόπουλος στο Facebook, ότι η απόφαση του Αρείου Πάγου περί μη έκδοσης ισχύει, και οι 8 δεν θα εκδοθούν ανεξάρτητα από την έκβαση των αιτήσεων ασύλου τους. Αυτό σημαίνει δεν θα υπαχθούν σε καθεστώς προσφυγικής προστασίας. Ταυτοχρόνως, δήλωσε ότι η πολιτική θέση της ελληνικής κυβέρνησης είναι σαφής, άρα δεν είναι ευπρόσδεκτοι όσοι υπάρχει υπόνοια ότι εμπλέκονται με το πραξικόπημα στην Τουρκία.

Επομένως, δεν εκδίδονται μεν, αλλά και δεν τους δίνει άσυλο η κυβέρνηση - αν η Δικαιοσύνη υποκύψει στο κυβερνητικό αίτημα και δεν αποδεχθεί την απόφαση της Επιτροπής. Και τι θα συμβεί, τότε; Μάλλον, θα τους δοθεί κάποια προθεσμία, ώστε να βρουν χώρα η οποία θα τους παράσχει άσυλο. Αν δεν βρουν, τότε εξ ανάγκης θα υποχρεωθούν να επιστρέψουν στην Τουρκία.

Βεβαίως, το αφήγημα ότι δεν είναι ευπρόσδεκτοι, με την απλή υπόνοια, χωρίς κανένα αποδεικτικό στοιχείο, ότι εμπλέκονται στο αποτυχόν πραξικόπημα, δεν τιμά καθόλου την κυβέρνηση, γνωστού όντος ότι η αμφιβολία είναι υπέρ του κατηγορουμένου.

Για την κυβερνητική ενέργεια πολλοί είναι εκείνοι που θεωρούν ότι αφενός κατά το ταξίδι του Α. Τσίπρα στην Ουάσιγκτον δόθηκαν συγκεκριμένες κατευθύνσεις τις οποίες υλοποιεί η κυβέρνηση, επιπροσθέτως δε, το γεγονός ότι η κυβερνητική απόφαση ελήφθη μια ώρα μόλις μετά την οργισμένη αντίδραση της Αγκύρας δημιουργεί την υπόνοια ότι ο Α. Τσίπρας διαβεβαίωσε τον Ερντογάν ότι οι 8 θα εκδοθούν στην Τουρκία.

Σημειώνω, ότι η έκδοσή τους αποτελεί μεγίστη εκδούλευση στο Ερντογάν, αφενός επειδή αυτούς κυρίως θέλει από τους εκατοντάδες φυγάδες, ώστε η τιμωρία τους να αποτελέσει παράδειγμα προς αποφυγήν, αφετέρου πρόκειται για επίδειξη δύναμης του ισχυρού Ερντογάν έναντι του μονίμως υποχωρούντος στις πιέσεις Α. Τσίπρα, όπως άλλωστε το εξέλαβε και ο τουρκικός Τύπος, κάνοντας λόγο για άτακτη φυγή των Ελλήνων εμπρός στην αποφασιστικότητα των Τούρκων, οι οποίοι δεν δίστασαν να μας απειλήσουν και με καταστροφή της χώρας μας.

Όλα τα ανωτέρω έχουν βάση για να υποστηριχθούν. Γιατί όμως εγώ εξακολουθώ να είμαι επιφυλακτικός και να μη υιοθετώ πλήρως αυτές τις εκδοχές; Αφενός, επειδή δεν θέλω με κανένα τρόπο να πιστέψω ότι φτάσαμε σε τέτοιο σημείο ξεπεσμού, σε μια αναξιοπρεπή άσκηση εξωτερικής πολιτικής, αφενός εκτελώντας πειθήνια εντολές της Ουάσιγκτον [είτε της κυβέρνησης είτε κάποιου από πολλά παράκεντρα εξουσίας], αφετέρου ότι καταντήσαμε κάτι χειρότερο και από ραγιάδες.

Υπάρχει όμως και κάτι άλλο. Το οποίο είχα σημειώσει από την πρώτη στιγμή που κατέφθασαν στην Αλεξανδρούπολη οι 8 Τούρκοι, απομακρύνοντας τον συναισθηματισμό από την κρίση. Αν η Ελλάδα δώσει άσυλο στους 8 οφείλει να δώσει άσυλο και στους άλλους 88 ή 888 που θα έρθουν. Πώς θα το αρνηθεί, υπάρχοντος μάλιστα και δεδικασμένο. Το δίλλημα είναι μεγάλο. Από την μια, πώς μπορείς να στείλεις 8 ανθρώπους -έστω και χθεσινούς εχθρούς από αυτούς που παραβιάζουν καθημερινώς τον εναέριο χώρο μας- σε μία χώρα που περιφρονεί τα ανθρώπινα δικαιώματα, με δικαστές αχυρανθρώπους και με την βεβαιότητα ότι θα υποφέρουν αφάνταστα;

Από την άλλη, πώς μπορείς να ανοίξεις πόρτα ασύλου σε εκατοντάδες διωκόμενους [και δεν θέλω ούτε καν να διανοηθώ ότι ισχύουν οι φήμες πως έχουν έλθει πολλοί, αθορύβως όμως, και τους στέλνουμε πίσω αμέσως - τόση ξεφτίλα πια;].

Γι’ αυτούς τους λόγους κρατώ επιφυλάξεις, επειδή δεν γνωρίζω ποιο ακριβώς είναι το κίνητρο της κυβερνητικής απόφασης. Στην ειδησεογραφία έχουμε έναν κανόνα: Ψάξε την είδηση, πίσω από την είδηση.

Πάντως, σε ένα τόσο δύσκολο πρόβλημα, δεν θα έπρεπε μόνη της η κυβέρνηση να το λύσει. Σε σοβαρές χώρες υπάρχει συνεννόηση μεταξύ των κομμάτων σε ευαίσθητα ζητήματα, κι ας αλληλοκατηγορούνται δημοσίως.

Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το πρωθυπουργικό μέγαρο, συνηθισμένο να εξαπατά από το πρωί ως το βράδυ τους πολίτες της χώρας, θεωρώντας τους ιθαγενείς, αποπειράθηκε να παίξει το ίδιο παιχνίδι και με το άσυλο των Τούρκων αξιωματικών που βρίσκονται στην Ελλάδα. Αποπειράθηκε όχι να εκδώσει, αλλά να αφήσει απροστάτευτους από τους νόμους του ασύλου τους 8 αξιωματικούς, χωρίς τα απαραίτητα χαρτιά για να μπορούν να φύγουν από τη χώρα και έτσι εύκολα θύματα της ΜΙΤ στην Ελλάδα!

Αυτά, είτε σε συνεννόηση με τον Έρντοαν είτε φοβισμένη από τις τουρκικές απειλές. Και τα δύο εξ ίσου υποτιμητικά για την Ελλάδα.

Το αποτέλεσμα ήταν τραγικό σε τρία επίπεδα: Εξευτέλισε την υπερηφάνεια του ελληνικού λαού, έπαιξε ένα φτηνό παιχνίδι με τη Δικαιοσύνη και προκαλεί από χτες ακόμα μεγαλύτερη οργή στην Τουρκία! Γιατί ξεσκεπάστηκε. Σε ένα θέατρο απαράδεκτο για σοβαρή χώρα. Και επικίνδυνο.

Το ξεσκέπασμα όλης αυτής της ιλαροτραγωδίας έρχεται με τη χτεσινή αναλυτική ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου. Στην οποία υποχρεώθηκε η κυβέρνηση μετά τα διασταυρωμένα πυρά από δικαστικούς, δικηγόρους, κόμματα, αλλά, κυρίως από τη λαϊκή κατακραυγή!

Με μια κυνικά αποκαλυπτική παρέμβαση χτες ο κ. Τζανακόπουλος έβαλε τα πράγματα στη θέση τους για το κυβερνητικό αίτημα ακύρωσης του ασύλου, που αποφάσισε η Ανεξάρτητη Δευτεροβάθμια Επιτροπή Ασύλου για τον έναν από τους 8 Τούρκους αξιωματικούς. Και ομολόγησε ξεδιάντροπα αυτό που φώναζαν δικηγόροι, δικαστικοί και πολίτες από το Σάββατο: Ότι (στις 26 Ιανουαρίου του 2017) «ο Άρειος Πάγος έχει αποφασίσει να απαγορεύσει την έκδοση των 8 Τούρκων αξιωματικών, οι οποίοι δεν θα εκδοθούν, ανεξάρτητα από την έκβαση των αιτήσεων ασύλου τους»! Γιατί;

Γιατί, συνέχισε ο εκπρόσωπος, «η αίτηση ασύλου αφορά στην υπαγωγή τους σε καθεστώς προσφυγικής προστασίας, που είναι κάτι εντελώς διαφορετικό από τη μη έκδοση»!Και τότε, γιατί όλη αυτή η φασαρία; Γιατί αν δεν έχει κανείς καθεστώς προσφυγικής προστασίας, κυκλοφορεί στη χώρα με προσωρινά χαρτιά όπως οι μετανάστες και όχι οι πρόσφυγες, δεν μπορεί να φύγει, δεν έχει τις οικονομικές, στεγαστικές επιδοματικές παροχές του πρόσφυγα και κυρίως δεν προστατεύεται!

Αυτό είναι το καθεστώς που θέλει να επιφυλάξει η κυβέρνηση στους Τούρκους αξιωματικούς! Να είναι εγκλωβισμένοι εδώ, χωρίς δικαιώματα επανένωσης με τις οικογένειές τους και έρμαια των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας που δρουν στη χώρα και μπορούν ανά πάσα στιγμή να τους απαγάγουν ή να τους δολοφονήσουν. Ποιός θα τους εμποδίσει; Η «πρόθυμη» ελληνική κυβέρνηση;;;

Ο εκπρόσωπος αποκρύπτει ότι οι Ανεξάρτητες Δευτεροβάθμιες Επιτροπές Προσφυγών, που αποφάσισαν να χορηγήσουν άσυλο στον Τούρκο αξιωματικό την Παρασκευή, αποτελούνται από δύο διοικητικούς δικαστές και έναν δικαστικό της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους πρόσφυγες! Και υποβαθμίζει ότι το Συμβούλιο Επικρατείας έχει αποφασίσει, ως εκ τούτων, ότι έχουν οιονεί δικαιοδοτικό χαρακτήρα! Γι αυτό είναι και λέγονται Ανεξάρτητες!

Η δικαιολογίατου Μαξίμου, ότι οι Ανεξάρτητες Επιτροπές εκδίδουν διοικητικές πράξεις άρα προσβάλλονται με αίτημα ακύρωσης και μάλιστα σε αστυνομικό τμήμα, όπως έκανε ο κ. Μουζάλας, μαρτυράει ότι η κυβέρνηση έπαιξε και παίζει σε δύο ταμπλώ: Είτε θα γίνει δεκτό από δικαστήριο το αίτημα ακύρωσης οπότε ο Τούρκος αξιωματικός θα είναι ουσιαστικά απροστάτευτος στα χέρια της Άγκυρας επί ελληνικού εδάφους (!), είτε θα απορριφθεί από τη δικαιοσύνη το αίτημα, οπότε η ελληνική κυβέρνηση θα λέει ότι δεν φταίει αυτή, αλλά η δικαιοσύνη!

Και στις δύο περιπτώσεις έχουμε μια κυβέρνηση θρασύδειλη, κουτοπόνηρη, φοβισμένη. Χωρίς ανάστημα να υπερασπιστεί κράτος δικαίου στην Ελλάδα. Πολύ περισσότερο να υπερασπιστεί το ευρωπαϊκό κράτος δικαίου, για το οποίο σκίζει τα ρούχα της!! Φωτογραφίζοντας σαφώς στις ανακοινώσεις της τους 8 αξιωματικούς ως πραξικοπηματίες, χωρίς να έχει καμιά απόδειξη!

Θυμίζω, ότι στη Γερμανία έχουν καταφύγει δεκάδες Τούρκοι αξιωματικοί μετά το πραξικόπημα, για τους οποίους η Άγκυρα δεν τολμάει να απειλήσει, και το Βερολίνο δεν διανοείται να εκδώσει!

Αντίθετα, εδώ υπάρχει μια ανίσχυρη κυβέρνηση απέναντι σε ένα συνονθύλευμα στρατιωτικής, εξουσιαστικής και κομματικής αλητείας, όπως είναι η πολιτική σκέψη και έκφραση της Τουρκίας. Μιας αλητείας που αντιμετωπίζεται μόνο με σοβαρότητα, αποφασιστικότητα, θάρρος και διακομματική και παλλαϊκή ετοιμότητα.

Αντί γι αυτά, η κυβέρνηση καλλιεργεί λαϊκό και κομματικό διχασμό σε όλα τα επίπεδα και ακολουθεί την ίδια δειλή γραμμή που εφαρμόστηκε απέναντι στην Τουρκία στα Ίμια και στην υπόθεση Οτζαλάν. Προσβλητική για το λαό και τελικά επωφελή μόνο για τον τραμπούκο γείτονα. Ο οποίος, όπως όλοι οι τραμπούκοι, με την υποχωρητικότητα αποθρασύνεται επικίνδυνα.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Ανδρέα Ζαμπούκα

Οι ατομικές δυνάμεις δεν μπορούν να ενωθούν, αν δεν ενωθούν προηγουμένως, όλες οι θελήσεις. Και η ένωση αυτών των θελήσεων είναι αυτό που ονομάζουμε «πολιτικό καθεστώς». Άλλο όμως είναι το σύνολο των θελήσεων και άλλο το θεσμοθετημένο πλαίσιο που έχει συνομολογηθεί μεταξύ των ατομικοτήτων για να εξυπηρετεί τη νομική απεικόνιση των συμφερόντων τους. Με πιο απλά λόγια, άλλο τα «λαϊκά δικαστήρια» και άλλο το Σύνταγμα, οι νόμοι και οι δικαστές.

Αυτή η παραπάνω διάκριση είναι απαραίτητη προκειμένου να διαθέτει κανείς την απαραίτητη επιχειρηματολογία για να απαντήσει στο ντελίριο αμετροέπειας των Τούρκων. Είναι επίσης απαραίτητη η αίσθηση αστικού δικαίου και η προσήλωση στα ανθρώπινα δικαιώματα για να δικαιολογήσει πολιτικά, τη χορήγηση ασύλου στον έναν από τους 8 Τούρκους αντικαθεστωτικούς.

Η ακόλουθη ανακοίνωση που εξέδωσε η ελληνική κυβέρνηση φανερώνει ξεκάθαρα ότι η αντίληψή της περί δικαίου, περί δημοκρατίας και περί συνταγματικής δέσμευσης είναι εντελώς ασύμβατη με νομικό πολιτισμό δυτικής χώρας: «Ακολουθώντας την πάγια θέση σε σχέση με τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς, όπως έχει επανειλημμένως και δημοσίως εκφραστεί, υποβλήθηκε σήμερα εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης αίτηση ακύρωσης κατά της χθεσινής απόφασης παροχής ασύλου της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Προσφύγων».

Είναι σαφέστατη η ταπεινωτική φοβία που διακατέχει τους κυβερνώντες, εφόσον χρησιμοποιούν καταχρηστικά, τη φράση «πάγια θέση» εις βάρος των αποφάσεων της Δικαιοσύνης.

Αντί λοιπόν, να αδράξουν την ευκαιρία και να διατρανώσουν την ποιότητα της δημοκρατίας στην Ελλάδα, δια μέσου του σεβασμού στην ανεξάρτητη Δικαιοσύνη, αυτοί σπεύδουν να την υπονομεύσουν.

Το δίκαιο διαθέτει την αυτόνομη θετική του μηχανική. Στηρίζεται σε μια ιεραρχία πηγών όπου κάθε κανόνας έλκει την ισχύ του από έναν ιεραρχικό ανώτερο κανόνα. Η δε ερμηνεία μιας διάταξης, χωρίς βεβαίως να καθίσταται μηχανιστική, διέπεται από αρχές και μέθοδο που μπορεί να δοκιμαστεί με βάση τις επιταγές του ορθού λόγου και μόνο αυτού. Η απομάκρυνση από τη βασική λογική ενός σχετικά στεγανού συστήματος κανόνων μπορεί να φέρει μια διπλή παθολογία: Είτε εισάγει στο νομικό συλλογισμό ένα άυλο λαϊκό περί δικαίου αίσθημα – ούτε καν ελληνικού στην περίπτωσή μας- ή ανάγει την ερμηνεία του δικαίου σε ίδιες πολιτικές, κοινωνικές, οικονομικές ανθρωπολογικές ή άλλες προεπιλογές- αυθαίρετες δεσμεύσεις της κυβέρνησης στον Erdogan. Η κρίση του δικαστή εξ ορισμού ασκεί επίδραση στο πολιτικό γίγνεσθαι, δεν μπορεί, εντούτοις, να είναι αυθαίρετη ή έστω στηριζόμενη σε ιδεολογικές καταβολές, προσωπικές απόψεις και κοσμοθεωρίες αλλά θα πρέπει να είναι μεθοδολογικά άρτια και δογματικά συνεπής.

Η Ελλάδα είναι μια ευρωπαϊκή χώρα, μέλος του ΝΑΤΟ και φυσικός θεματοφύλακας της αστικής δημοκρατίας. Οι κυβερνήσεις της δεν πρέπει να φοβούνται αλλά να προασπίζουν το κράτος δικαίου. Να είναι επομένως έτοιμες να εξηγούν – πολιτικά και διπλωματικά- στον οιονδήποτε για τη διάκριση των εξουσιών, τα ανθρώπινα δικαιώματα και το νομικό πολιτισμό της Δύσης.

Αυτό όμως, προϋποθέτει προσωπική πίστη στις αξίες που υπηρετείς και στη θεσμική ισχύ των νόμων. Από τη στιγμή, που δεν χάνεις ευκαιρία να διαφημίζεις τις φαντασιώσεις σου για «λαϊκές δημοκρατίες», για «δίκιο του εργάτη» και για «επιβολή της πλειοψηφίας» είναι πολύ δύσκολο να τα επικαλεστείς σε κάθε αυταρχικό καθεστώς που σε απειλεί.

Υποθέτω ότι η Δικαιοσύνη θα συνεχίσει να κάνει σωστά τη δουλειά της, απερίσπαστη από τις λαϊκιστικές και ασυνάρτητες φοβίες της εκτελεστικής εξουσίας. Όσο για την κυβέρνηση, είναι απολύτως βέβαιο ότι θα επιμείνει στην αναξιοπρεπή της πολιτική τακτική, μέσα και έξω από τη χώρα. Εις βάρος βεβαίως, ολόκληρης της ελληνικής κοινωνίας...

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



31 Δεκ 2017


Ο Αλέξης Τσίπρας βρίσκεται σε δύσκολη θέση, έπειτα από την απόφαση χορήγησης ασύλου στον ένα από τους οχτώ Τούρκους αξιωματικούς που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, σχολιάζουν σε δημοσίευμά τους οι New York Times.

Η απόφαση της 3ης Ανεξάρτητης Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου προκάλεσε την οργή της Αγκυρας, αλλά η αντίδραση της κυβέρνησης, να καταθέσει μόλις λίγες ώρες μετά αίτηση ακύρωσής της, ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων στα πολιτικά δρώμενα της Ελλάδας.

Οι New York Times χαρακτηρίζουν την άμεση κίνηση της κυβέρνησης για ακύρωση ως μία προφανή προσπάθεια να αποφευχθεί περαιτέρω κόντρα με την Τουρκία.

«Η απόφαση της επιτροπής έφερε σε δύσκολη θέση τον κ. Τσίπρα. Ενώ ο πρωθυπουργός έχει πει ότι η Ελλάδα δεν στηρίζει εκείνους που ενεπλάκησαν στο πραξικόπημα, επίσης έχει εκφράσει την υποστήριξή του στην ανεξαρτησία του ελληνικού δικαστικού συστήματος», συνεχίζει το δημοσίευμα στο οποίο υπενθυμίζεται ότι κατά τη διάρκεια της πρόσφατης επίσκεψής του στην Ελλάδα, ο Ταγίπ Ερντογάν είπε ότι ο κ. Τσίπρας του είχε υποσχεθεί την έκδοση των 8 Τούρκων μόλις λίγες ημέρες μετά την άφιξή τους στην Ελλάδα.

«Προσφεύγοντας κατά της απόφασης, ο κ. Τσίπρας ίσως προσπαθεί να αποφύγει άλλη μία πολιτική κρίση ανάμεσα τους δύο γείτονες», αναφέρει η αμερικανική εφημερίδα. «Η επίσκεψη του Ερντογάν βελτίωσε ελάχιστα τις σχέσεις ανάμεσα στην Ελλάδα και την Τουρκία», καταλήγει.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Πολιτική θύελλα προκάλεσαν οι χειρισμοί της κυβέρνησης στην απόφαση για χορήγηση ασύλου στον έναν από τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς και ειδικά για την υποβολή του αιτήματος ακύρωσης λίγο μετά την οξεία αντίδραση και τις απειλές της Άγκυρας.

Νέα Δημοκρατία, ΔΗΣΥ και Ποτάμι ζήτησαν εξηγήσεις για την ενέργεια αυτή. Με καθυστέρηση πολλών ωρών αντέδρασε του Ελληνικό ΥΠΕΞ, υποστηρίζοντας ότι, "η πίστη μας στις δημοκρατικές αρχές και μεθόδους δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη". Ενώ ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δ. Τζανακόπουλος υποστήριξε ότι πρόκειται για απόφαση διοικητικών υπαλλήλων.

Εξηγήσεις ζήτησε η ΝΔ

Εξηγήσεις από τον πρωθυπουργό, γιατί η κυβέρνηση υπέβαλε αίτημα ακύρωσης της απόφασης για το πολιτικό άσυλο στον Τούρκο στρατιωτικό, ζητά η Νέα Δημοκρατία, με αφορμή την εξέλιξη που πήρε το ζήτημα της χορήγησης ασύλου από την Δευτεροβάθμια Επιτροπή Προσφυγών.

Σε ανακοίνωσή της η αξιωματική αντιπολίτευση υπενθυμίζει δηλώσεις του κ. Τσίπρα παρουσία μάλιστα του Ταγίπ Ερντογάν και υπογραμμίζει πως ο πρωθυπουργός οφείλει να απαντήσει στο αυτονόητο ερώτημα "για ποιο λόγο η κυβέρνηση υπέβαλε το αίτημα ακύρωσης".

H ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου της Νέας Δημοκρατίας:

«“Ως κράτος δικαίου η Ελλάδα σέβεται την διάκριση των εξουσιών” και “πράττει τα δέοντα για να έχουν δίκαιη δίκη” οι οκτώ Τούρκοι αξιωματικοί δήλωσε προσφάτως ο κ. Αλ. Τσίπρας και μάλιστα παρουσία του Τούρκου Προέδρου κ. Ταγίπ Ερντογάν. Κατόπιν τούτου το ερώτημα που έχουν οι πολίτες και οφείλει να απαντήσει ο πρωθυπουργός είναι αυτονόητο: Για ποιο λόγο η κυβέρνηση υπέβαλε σήμερα αίτηση ακύρωσης κατά της χορήγησης πολιτικού ασύλου που αποφάσισε η Δευτεροβάθμια Επιτροπή Προσφυγών για τον πρώτο από τους οκτώ Τούρκους αξιωματικούς;».

Ανακοίνωση ΥΠΕΞ

«Οι δημοκρατίες δεν απειλούν, ούτε απειλούνται. Αντιθέτως, εργάζονται με υπευθυνότητα και μεθοδικότητα για την προώθηση της συνεννόησης και την εδραίωση της σταθερότητας καθώς και της καλής γειτονίας στην περιοχή στην οποία ανήκουν.

Η Ελλάδα θα συνεχίσει την πορεία αυτή με υπευθυνότητα. Ελπίζουμε το αυτό να επιλέξουν να πράξουν και οι γείτονές μας. Η πίστη μας στις δημοκρατικές αρχές και μεθόδους δεν είναι αδυναμία, αλλά δύναμη».

Ποτάμι

«Στην Ελλάδα λειτουργεί ακόμη κράτος δικαίου. Ας το αντιληφθεί η κυβέρνησή της Τουρκίας και, φευ, η κυβέρνηση της Ελλάδας», τονίζει ο επικεφαλής του Ποταμιού Σταύρος Θεοδωράκης σε ανάρτηση του στο twitter, σχολιάζοντας την απόφαση της κυβέρνησης να υποβάλλει αίτημα για ακύρωση της απόφασης για πολιτικό άσυλο στον έναν από τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς.

Και συνεχίζει: «Τα αλισβερίσια και οι κρυφές δεσμεύσεις του κ.Τσίπρα απέναντι στον κ.Ερντογάν δεν αφορούν τους Έλληνες πολίτες, ούτε τους Έλληνες λειτουργούς της Δικαιοσύνης».

ΔΗΣΥ

Σφοδρή επίθεση κατά της κυβέρνησης εξαπέλυσε ο εκπρόσωπος της Δημοκρατικής Συμπαράταξης, Ανδρέας Λοβέρδος.

Ως απροκάλυπτους, κυνικούς, καταπατητές κάθε δημοκρατικής αρχής κι ευαισθησίας χαρακτήρισε τους κυβερνώντες ο κ. Λοβέρδος προσθέτοντας πως η τελευταία αποκάλυψη είναι και η πιο εξόφθαλμη: ο πρωθυπουργός που, παρότι αναρμόδιος, θα αποφάσιζε την έκδοση των οκτώ Τούρκων σε δεκαπέντε ημέρες, σήμερα έκανε το «καθήκον» του.

«Είναι πραγματικότητα: οι δεσμεύσεις της Κυβέρνησης στον Τούρκο Πρόεδρο αποκαλύπτονται συνεχώς. Η τελευταία αποκάλυψη όμως είναι και η πιο εξόφθαλμη: ο Πρωθυπουργός που, παρότι αναρμόδιος, θα αποφάσιζε την έκδοση των οκτώ Τούρκων σε δεκαπέντε ημέρες, σήμερα έκανε το "καθήκον" του. Η κυβέρνηση Τσίπρα, η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και των "κεντρώων πατριωτών", αποφάσισε να ζητήσει την ακύρωση της απόφασης της επιτροπής πολιτικού ασύλου, να δώσει άσυλο σε έναν από τους οκτώ Τούρκους.

Απροκάλυπτοι, κυνικοί, καταπατητές κάθε δημοκρατικής αρχής κι ευαισθησίας, αυτό απέδειξαν πως είναι οι κυβερνώντες με την απόφαση που πήραν σήμερα».

Αίτημα ακύρωσης από κυβέρνηση

Η ελληνική κυβέρνηση υπέβαλε αίτηση ακύρωσης κατά της απόφασης με την οποία χορηγήθηκε άσυλο από την Δευτεροβάθμια Επιτροπής Προσφυγών σε έναν από τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς.

Την απόφαση της κυβέρνησης ανακοίνωσε το γραφείο Τύπου του πρωθυπουργού, λίγη ώρα μετά την έντονη αντίδραση του τουρκικού υπουργείου Εξωτερικών και όπως αναφέρεται, η αίτηση υποβλήθηκε ακολουθώντας την πάγια θέση σε σχέση με τους 8 τούρκους στρατιωτικούς.

Αναλυτικά η ανακοίνωση: «Ακολουθώντας την πάγια θέση σε σχέση με τους 8 Τούρκους στρατιωτικούς, όπως έχει επανειλημμένως και δημοσίως εκφραστεί, υποβλήθηκε σήμερα εκ μέρους της Ελληνικής Κυβέρνησης αίτηση ακύρωσης κατά της χθεσινής απόφασης παροχής ασύλου της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Προσφυγών», επισημαίνεται στο σχετικό δελτίο Τύπου.

Οξεία αντίδραση του τουρκικού ΥΠΕΞ

Την έντονη αντίδραση της Άγκυρας είχε προκαλέσει νωρίτερα η χορήγηση ασύλου σε έναν από τους οχτώ τούρκους αξιωματικούς από την ελληνική δικαιοσύνη. «Αυτή η απόφαση, που θεωρούμε ότι έχει πολιτικά κίνητρα, αναμφισβήτητα θα έχει αναμφίβολα επιπτώσεις στις διμερείς μας σχέσεις με την Ελλάδα», αναφέρει το τουρκικό ΥΠΕΞ. Με κατάθεση αίτησης ακύρωσης της απόφασης αυτής αντέδρασε η Ελληνική κυβέρνηση, όπως έγινε γνωστό από το Μαξίμου.

Το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας με γραπτή ανακοίνωσή του αντέδρασε στην απόφαση της 3ης ανεξάρτητης δευτεροβάθμιας επιτροπής ασύλου να παρέχει άσυλο σε έναν από τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς που διέφυγαν στην Ελλάδα μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016.

Στην ανακοίνωση, η απόφαση χαρακτηρίζεται απόφαση που ελήφθη με πολιτικά κριτήρια. Αναλυτικά, αναφέρονται τα εξής:

«H Ελλάδα που έδωσε άσυλο σε έναν από τους οκτώ πραξικοπηματίες που συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, με αυτήν της την απόφαση έδειξε για μια ακόμη φορά ότι είναι μια χώρα που προστατεύει και υποθάλπει πραξικοπηματίες», ισχυρίζεται το Υπουργείο Εξωτερικών της Τουρκίας, που προσθέτει:

«Η Ελλάδα που εμπόδισε τους εγκληματίες, οι οποίοι είχαν στόχο την δημοκρατική τάξη και σκότωσαν εκατοντάδες πολίτες και μέλη των δυνάμεων ασφαλείας, να λογοδοτήσουν ενώπιον της δικαιοσύνης της χώρας μας, δεν επέδειξε τη συμπαράσταση και συνεργασία που περιμένουμε από σύμμαχο χώρα στην αντιμετώπιση της τρομοκρατίας και του εγκλήματος.

Η απόφαση αυτή που πιστεύουμε ότι έχει ληφθεί με πολιτικά κριτήρια, αναμφίβολα θα έχει επιπτώσεις στις διμερείς σχέσεις και τη συνεργασία σε περιφερειακά θέματα», καταλήγει η ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου