Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Μαρ 2017


Συνελήφθησαν σε παρέβρια περιοχή των Φερών Έβρου, από αστυνομικούς του Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Φερών, δύο (2) ημεδαποί, ηλικίας 41 και 37 ετών, και ένας 50χρονος αλλοδαπός, υπήκοος Τουρκίας, διότι επιβαίνοντες σε Ι.Χ.Φ. αυτοκίνητο, κινούνταν σε απαγορευμένη περιοχή (ΖΑΠ – Ζώνη Αμυντικής Περιοχής), χωρίς να κατέχουν σχετική άδεια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεκαέξι αλλοδαποί συνελήφθησαν και ακόμη έξι προσήχθησαν σε στοχευμένες αστυνομικές επιχειρήσεις που πραγματοποιήθηκαν το τελευταίο διήμερο σε δομές προσφύγων στη Μόρια της Λέσβου, στη Σούδα της Χίου και στο Βαθύ της Σάμου.

Ειδικότερα συνελήφθησαν:

8 άτομα για παράβαση της νομοθεσίας για τα όπλα,
5 άτομα για παράβαση της νομοθεσίας για τα ναρκωτικά,
1 άτομο για παραβίαση των περιοριστικών όρων διαμονής,
1 άτομο για ψευδή δήλωση στοιχείων και
1 άτομο για κατοχή πλαστών ταξιδιωτικών εγγράφων.

Στο πλαίσιο των ερευνών βρέθηκαν και κατασχέθηκαν ναρκωτικά δισκία, μικροποσότητες ακατέργαστης κάνναβης (χασίς), 13 μαχαίρια και ένα πριόνι χειρός, 14 μεταλλικές και 5 ξύλινες ράβδοι, 7 κατσαβίδια και πλαστά ταξιδιωτικά έγγραφα.

Οι συλληφθέντες θα οδηγηθούν στις αρμόδιες εισαγγελικές αρχές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

28 Μαρ 2017


Η Κρατική Ασφάλεια, Τμήμα Ξάνθης, σε χθεσινή της επιχείρηση στο μουσουλμανικό χωριό Ηλιόπετρα που βρίσκεται στα πεδινά του νομού Ξάνθης (Δήμος Τοπείρου) και σε έρευνα που έκανε στο τέμενος (σε εγκατάσταση του προαύλιου χώρου και του μιναρέ) του χωριού βρήκε μη κυνηγετικό οπλισμό (πιστόλια και σιγαστήρα), καθώς και μεγάλο αριθμό φυσιγγίων, διαφόρων διαμετρημάτων (μεταξύ των οποίων και πολεμικού τυφεκίου), τον οποίο κατέσχεσε.

Ο ιμάμης του συγκεκριμένου τεμένους κρατείται από τις αρχές, ενώ οι γενικότερες δραστηριότητές του έχουν απασχολήσει και στο παρελθόν τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Αυτή τη στιγμή στην Αστυνομική Διεύθυνση Ξάνθης και στα γραφεία της Κρατικής Ασφάλειας συντάσσεται η σχετική δικογραφία.

Αξίζει να σημειωθεί πως το τελευταίο διάστημα έχει υπάρξει σημαντική κινητικότητα αυτοκινήτων με τουρκικές πινακίδες, που επισκέπτονται την περιοχή και έχουν ιδιαίτερα χαρακτηριστικά (φορτηγά βαν, με φιμέ τζάμια), μετακινούνται με συνοδεία αυτοκινήτων (με πινακίδες Κωνσταντινούπολης) υψηλού κυβισμού.

Σημειώνεται, δε, ότι μόλις χθες, ο αυτοεξόριστος πρώην διευθυντής της Τουρκικής εφημερίδας Ζαμάν (της αγγλόφωνης έκδοσης) είχε αναρτήσει στο twitter μήνυμα, σύμφωνα με το οποίο οι πληροφορίες του από τις τουρκικές υπηρεσίες ασφαλείας ανέφεραν ότι έχουν αυξηθεί οι μυστικές επιχειρήσεις της Τουρκίας στην Ελλάδα.

Επειδή έχουμε αναφερθεί στο θέμα, δηλαδή στην περίπτωση ύπαρξης οπλισμού σε τεμένη της Θράκης (τα οποία –είτε καινούργια είτε σε ανακατασκευές τους- αποκτούν ημιυπόγεια!), θεωρούμε πως θα υπάρξουν εκτενέστερες έρευνες από τις αρμόδιες αρχές.

Σε κάθε περίπτωση, το συγκεκριμένο περιστατικό είναι αποτέλεσμα της καλής εργασίας που γίνεται στην Κρατική Ασφάλεια Ξάνθης και δεν αποτελεί προϊόν πληροφοριών με ξένες υπηρεσίες, ούτε ο ιμάμης φαίνεται να σχετίζεται με το περίφημο δίκτυο Γκιουλέν, που έχουν στοχοποιήσει οι μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας και ο ίδιος ο τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στην σύγχρονη κοινωνία, στον χριστιανικό κυρίως κόσμο, αλλά και μη, μιλούμε συχνά για πνευματικούς ανθρώπους και ανθρώπους που πιστεύουν στο Θεό. Ο Απόστολος Παύλος μας περιγράφει και λέει: «Οσοι γὰρ Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Θεοῦ» (Ρωμ. η’ 14) Όσοι οδηγούνται από το Πνεύμα του Θεού, αυτοί είναι υιοί Θεού. Αυτό είναι και το καθήκον που έχουμε όλοι ως χριστιανοί, αλλά ιδιαιτέρως καθήκον για τους καθοδηγητές του πληρώματος της εκκλησίας.

Αν ανατρέξει κανείς και στα παλαιότερα χρόνια του χριστιανισμού θα διαπιστώσει την πνευματική «εξουσία» που είχαν οι ιερείς, οι προφήτες, οι Κριτές οι οποίοι θεωρούνταν ως οι μόνοι ικανοί να καθοδηγούν σωστά το λαό του Θεού. Στις ημέρες μας, η κοινωνία μας που όλο και καταρρέουν τα ήθη, οι θεσμοί και οι αξίες, χρήζει από σωστούς καθοδηγητές σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αποστόλου Παύλου, όπου με ασφάλεια θα οδηγήσουν τον λαό του Θεού στην Βασιλεία των Ουρανών.

Το έργο του ιερέα ήταν και είναι μεγάλο. Δεν είναι απλό και εύκολο. Δεν είναι ένας Εσπερινός και μια Θεία Λειτουργία. Είναι η προς τον Θεό ευσέβεια, ο ζήλος για το θέλημα του Θεού, η ακούραστη πηγή ενέργειας στο να διδάξει, να κατηχήσει, να οδηγήσει, να στηρίξει, να θυσιαστεί για το λαό του Θεού. Είναι το καθαρό και αγιασμένο σκεύος της Χάριτος του Θεού. Γι’ αυτό ο Θεός ζητά από το λαό υπακοή και σεβασμό σ’ αυτούς, «μὴ ἅπτεσθε τῶν χριστῶν μου καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε» (Ψαλμ. 104,15). Μην αγγίζετε με κακούς λογισμούς αυτούς που έχουν το χρίσμα μου και μην σκέπτεστε πονηρά εναντίον των προφητών μου που οδηγούνται και εμπνέονται από το πνεύμα μου. Εάν ο ιερέας ζει και εφαρμόζει πιστά τις εντολές του Θεού και των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας, τότε γίνεται το πιο αξιόπιστο πρόσωπο για να αποκαλύψει ο Θεός τις βουλές του και να μεταδώσει τη θεία Χάρη του στον άνθρωπο και την κτίση.

Γι’ αυτό και η εκλογή – κλήση του Θεού στον ιερέα δεν είναι κάτι το οποίο είναι τυχαίο ή μηχανικό που θα υποχρέωνε τον ιερέα σε μια καταναγκαστική διακονία – αγγαρεία. Η ιερωσύνη δεν είναι μια απλή υπηρεσία, δεν είναι δημόσιος υπάλληλος που θα εμφανιστεί στο Ναό ελάχιστες φορές και κάποιες φορές ανάλογα την εκκλησιαστική περίοδο περισσότερες φορές μόνο και μόνο να δείξει το παρόν, αλλά είναι το μέγιστο αξίωμα που δόθηκε ποτέ στον άνθρωπο, η υψίστη τιμή και αξία που δόθηκε ποτέ σε κτιστά όντα από τον Θεό.

Απευθυνόμενος ο Απόστολος Παύλος προς τον μαθητή του Τίτο λέει τα εξής: «δεῖ γὰρ τὸν ἐπίσκοπον - ἱερέαν ἀνέγκλητον εἶναι ὡς Θεοῦ οἰκονόμον, μὴ αὐθάδη, μὴ ὀργίλον, μὴ πάροινον, μὴ πλήκτην, μὴ αἰσχροκερδῆ, ἀλλὰ φιλόξενον, φιλάγαθον, σώφρονα, δίκαιον, ὅσιον, ἐγκρατῆ, ἀντεχόμενον τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου, ἵνα δυνατὸς ᾖ καὶ παρακαλεῖν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τῇ ὑγιαινούσῃ καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν.» (Τίτ. Α’ 7-9) Γιατί πρέπει ο επίσκοπος - ιερέας να είναι ακατηγόρητος ως οικονόμος του Θεού, να μην είναι αυθάδης, μήτε οργίλος, μήτε φιλόκρασος, μήτε να δέρνει, μήτε αισχροκερδής. Αλλά φιλόξενος, φιλάγαθος, σώφρονας, δίκαιος, όσιος, εγκρατής, προσκολλημένος στον πιστό λόγο σύμφωνα με τη διδαχή, για να είναι δυνατός επίσης να προτρέπει στη διδασκαλία την υγιή, και αυτούς που αντιλέγουν να ελέγχει.


Κάτω από αυτό το πνεύμα της αληθινής - θεληματικής διακονίας - αγάπης και της ολοκληρωτικής αφέσεως του εαυτού του προς το λαό του Θεού είναι και ο ιερέας μας πατήρ Γρηγόριος Σαμάς στο Καστράκι Φωκίδος, της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος. Πιστός τηρητής των όσων αναφέρθηκαν παραπάνω αλλά και των εντολών του Θεού. Από την πρώτη ημέρα που ο μακαριστός μας Ποιμενάρχης κυρός Αθηναγόρας τον διόρισε στην ενορία του χωριού μας, έθεσε τον εαυτό του θυσιαζόμενος νύχτα μέρα, για να δώσει νέα πνοή και να αλλάξει τους κατοίκους του χωριού μας, να μας βοηθήσει να ανέβουμε πνευματικά μεταμορφώνοντας τον εαυτό μας. Αν μας επιτραπεί η έκφραση ο Φεβρουάριος του 2009 θα μείνει ιστορικός για την ολόκληρη ιστορία του χωριού μας. Είναι ο μήνας που διορίστηκε ο π. Γρηγόριος ως ιερέας μας στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καστρακίου Φωκίδος. Με τον ίδιο ζήλο οι κινήσεις του, οι ενέργειές του, οι δράσεις του εφαρμόζονται κάτω από το πνεύμα, τα σχέδια και τους στόχους του σεβαστού νέου μας Ποιμενάρχου και Πατέρα μας κ. Θεοκτίστου, ο οποίος είναι ο πρώτος που έδωσε τον εαυτό του για την νέα ανοιξιάτικη πνευματική πνοή και αλλαγή του τόπου της Ρούμελης. Κάτω από το πνεύμα του Επισκόπου μας, ο ιερέας των 350 περίπου κατοίκων του χωριού μας, από την πρώτη στιγμή ξεκίνησε την πνευματική αναδιοργάνωση της ενορίας.


Αρχικά ξεκίνησε με εσωτερική «ανακαίνιση» του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου, ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων όλης της περιοχής είναι ένα υπέρλαμπρο στολίδι. Με την βοήθεια και συνεργασία του Δήμου Δωρίδος, ο ιερέας ζήτησε την παραχώρηση του κλειστού σχολείου που βρίσκεται δίπλα από το Ναό και μετέτρεψε τις δύο παλαιές αίθουσες του σχολείου σε εξαίσιες αίθουσες κατηχητικών. Ένα περικαλλή Πνευματικό Κέντρο με δύο αίθουσες που θα ζήλευαν και μεγάλες ενορίες των πόλεων των χιλιάδων ενοριτών. Συγκρότησε τα κατηχητικά σχολεία, τα οποία δεν είχαμε δει ποτέ άλλοτε στο χωριό μας. Εβδομαδιαίως στις αίθουσες κατηχητικών γίνονται κατηχητικά όλων των βαθμίδων, προσχολική, κατώτερο, μέσο, ανώτερο, φοιτητών – εργαζομένων, ζευγαριών. Κυκλοφόρησε το εβδομαδιαίο φυλλάδιο με τίτλο: «Τα νέα της ενορίας μας», ένα φυλλάδιο πνευματικού περιεχομένου με διάφορα ψυχωφελή κείμενα και ενημερωτικού περιεχομένου για τα νέα της ενορίας και του χωριού μας. Δημιούργησε στο Πνευματικό Κέντρο δανειστική βιβλιοθήκη προς ωφέλεια του χωριού μας, με βιβλία πνευματικού, ιστορικού, παιδαγωγικού, ψυχολογικού, επιστημονικού περιεχομένου κ.α.

Διοργανώνει προσκυνηματικές εκδρομές και μηνιαίες απογευματινές εξορμήσεις σε διάφορα Μοναστήρια και ναούς της χώρας μας, με σκοπό να την ψυχική ανάταση, την πνευματική οικοδομή, αλλά και την ενίσχυση και ενδυνάμωση της πίστης μας μέσω των προσκυνημάτων αυτών. Μηνιαίως στον Ιερό Ναό μας γίνονται παρακλήσεις μετά Θείου κηρύγματος καθώς και άλλες εκκλησιαστικές εκδηλώσεις. Ενώ στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού μας μηνιαίως γίνεται κύκλος μελέτης Αγίας Γραφής και βιντεοπροβολές πνευματικού ενδιαφέροντος. Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τις διάφορες εκδηλώσεις της ενορίας μας, που στόχο έχουν την πνευματική ωφέλεια και συγχρόνως κάτι πολύ σημαντικό την συνεύρεση όλων των κατοίκων του χωριού μαζί.

Το έργο του πολύτεκνου ιερέα μας δεν σταματά εδώ. Παρόλο που το χωριό μας δεν διαθέτει χιλιάδες κατοίκους, εντούτοις ο ιερέας δεν σταματά να αγωνίζεται για το καλό των ενοριτών. Δεν κάμπτεται από τους λίγους κατοίκους, συνεχίζει να εφαρμόζει πιστά αυτά που έχει διδαχθεί με επιμονή και υπομονή. Μέσα από το παράδειγμά του, τη ζωή του, τα κηρύγματά του μας προτρέπει εκτός από το να αλλάζουμε ως άνθρωποι, να κοιτάμε και τον συνάνθρωπό μας. Δεν είναι λίγες οι φορές όπου η ενορία μας διοργανώνει επισκέψεις σε φυλακές, σε ιδρύματα, φτωχές οικογένειες, στο Λύρειο ίδρυμα, στο Χαμόγελο του Παιδιού κ.α. Επισκέψεις που γίνονται για ηθική, ψυχολογική, οικονομική συμπαράσταση και προσφορά τροφίμων. Σύμφωνα με τα στοιχεία του απολογισμού της ενορίας μας για το έτος 2016, η ενορία μας πρόσφερε σε ιδρύματα, φυλακές και φτωχές οικογένειες πάνω από 1 τόνο τρόφιμα.

Ευχαριστούμε το Θεό για την τιμή που έκανε στο χωριό μας και μας έστειλε τον καλό Σαμαρείτη για να μας βοηθήσει να μεταμορφωθούμε ως άνθρωποι. Είναι πολύ σημαντικό για ένα χωριό, μια ενορία, ο ιερέας να είναι το πρόσωπο που θα ενδιαφέρεται για όλα τα δρώμενα του χωριού, αλλά πάνω απ’ όλα για τους κατοίκους του χωριού. Έναν τέτοιο ιερέα της Χάριτος του Θεού, μας αξίωσε ο Θεός να έχουμε εδώ στο χωριό μας.

Με την ευκαιρία της τελευταίας συνάντησής μας – συνάξεως του χωριού που έγινε έπειτα από πρόσκληση για άλλη μια φορά του ιερέα και της ενορίας μας, σε εκδήλωση που διοργανώθηκε με απόλυτη επιτυχία για την Εθνική μας Επέτειο της 25ης Μαρτίου, μιας και στην εκδήλωση παρευρέθηκαν όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του χωριού μας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον σεβαστό μας Πατέρα Μητροπολίτη Φωκίδος κ. Θεόκτιστο, για την χαρά και ευλογία που έχει δώσει στο χωριό μας, να έχουμε έναν ιερέα που ανταποκρίνεται και τηρεί πιστά τα λόγια του Ευαγγελίου, καθώς και του Επισκόπου του, ώστε το Καστράκι να μεταμορφώνεται σιγά σιγά σε κάστρο και φάρο Ορθοδοξίας.

Ομάδα Σύναξης
Χριστιανών Φοιτητών και Εργαζομένων Καστρακίου Φωκίδος

 
 
 
 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

26 Μαρ 2017


Σε αμέλεια του συνεργείου εργασιών συντήρησης οφείλεται, σύμφωνα με τα πρώτα συμπεράσματα των αρμοδίων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, όπως αναφέρθηκε στην ΕΡΤ, η καταστροφική πυρκαγιά στο τέμενος Βαγιαζήτ του δήμου Διδυμοτείχου.

Από τις έρευνες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας έχει αποκλεισθεί το ενδεχόμενο της δολιοφθοράς – εμπρησμού.

Από την μέχρι τώρα εικόνα προκύπτει ότι η μεγάλη φωτιά προκλήθηκε από σπινθήρες ηλεκτροσυγκόλλησης που είχαν πέσει στα ξύλινα δοκάρια στήριξης της στέγης κατά τη διάρκεια εργασιών του συνεργείου.

Η φωτιά στα ξύλινα δοκάρια ήταν υποβόσκουσα όπως προκύπτει από μαρτυρίες περιοίκων που ένοιωθαν για ώρα έντονη μυρωδιά καπνού μέχρι να ξεσπάσει η πυρκαγιά που λόγω των υλικών πήρε αμέσως μεγάλες διαστάσεις.

Οι έρευνες συνεχίζονται για την ολοκλήρωση της δικογραφίας ενώ για την πορεία τους ενημερώνεται ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Ορεστιάδας.

«Εμείς εδώ ζούμε μαζί και δίπλα από το Βαγιαζήτ»

Γράφει ο Κώστας Τζίμας

Οι εργασίες για την αποκατάσταση των ζημιών από την καταστροφική πυρκαγιά της Τετάρτης στο τέμενος Βαγιαζήτ στο Διδυμότειχο αναμένεται να αρχίσουν το επόμενο διάστημα, υπό την πίεση της τοπικής κοινωνίας, που οραματίζεται, πλην ελαχίστων μελών της, το σπουδαίο αυτό οθωμανικό μνημείο ως πόλο τουριστικής έλξης.

Υπάρχει, πάντως, ατμόσφαιρα γενικευμένης ανακούφισης για το ότι το «θλιβερό γεγονός», όπως το χαρακτήρισε μιλώντας στην «Κ» ο τοποτηρητής μουφτής Χαμζί Οσμάν, δεν άναψε, προσώρας τουλάχιστον, πολιτικές και διπλωματικές φωτιές στη γείτονα. Η αλήθεια είναι ότι ανακλαστικά στο άκουσμα της είδησης για την πυρκαγιά στο εμβληματικό για τους μουσουλμάνους τζαμί η σκέψη του καθενός πήγε αμέσως στον Ερντογάν και πώς μπορεί να το εκμεταλλευθεί προεκλογικά, βάζοντας «φωτιά» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Η τουρκική αντίδραση ήρθε με μια ήπια ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, στην οποία, αφού δηλώνει πως η Αγκυρα τελεί εν αναμονή του πορίσματος των ελληνικών αρχών για τα αίτια της πυρκαγιάς, χαρακτηρίζει το οθωμανικό τέμενος «ένα από τα πιο ξεχωριστά δείγματα της κοινής μας πολιτιστικής κληρονομιάς με την Ελλάδα» και υπενθυμίζει ότι «η κοινή μας πρόθεση να διατηρήσουμε αμοιβαία τα πολιτιστικά μνημεία στην Τουρκία και την Ελλάδα αποτυπώνεται στις συμφωνίες που υπεγράφησαν κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου Συνεργασίας των δύο χωρών».

Από πλευράς μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, οι τόνοι κρατήθηκαν επίσης χαμηλά, τόσο από τη θρησκευτική της ηγεσία όσο και από το κόμμα της, το DEB. Ο αντιπρόεδρός του Οσμάν Αχτίογλου τόνισε στην «Κ» την ιστορική και θρησκευτική σημασία του μνημείου και εξέφρασε την ελπίδα ότι θα αποκατασταθούν γρήγορα οι ζημιές.

Υπήρχαν, ωστόσο, και εκείνοι που είχαν διατυπώσει εγκαίρως τις ανησυχίες και τις ενστάσεις τους για τη διαδικασία ανακαίνισης του τζαμιού, που είχε ξεκινήσει, υπό την ευθύνη του υπουργείου Πολιτισμού, από χρόνια αλλά εντατικοποιήθηκε μετά το 2011, όταν το έργο εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ και οι εργασίες εντάθηκαν. Με κοινή ανακοίνωσή τους στις 23 Μαΐου του 2016, προς τον τότε υπουργό Πολιτισμού Αρ. Μπαλτά και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών ICOMOS, με κοινοποίηση στον δήμαρχο Διδυμότειχου, την οποία έχει η «Κ», πέντε φορείς, πολιτιστικοί, επιστημονικοί κ.ά. της μειονότητας προειδοποιούσαν ότι «οι εργασίες συντήρησης δεν πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις διαδικασίες που περιγράφονται στους κανόνες Προστασίας Φυσικής και Ιστορικής Κληρονομιάς της UNESCO».

Από το 1420

Το τζαμί του σουλτάνου Τσελεμπή Μεχμέτ χτίστηκε το 1420 σε ένα χώρο 900 τ.μ. και φέρει χαρακτηριστικά που το καθιστούν το μεγαλύτερο και παλαιότερο τζαμί στην Ευρώπη. Εκτός από την παραδοσιακή οθωμανική αρχιτεκτονική, το τζαμί φέρει επίσης διαφορετικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά. Αποτελεί μοναδικό τζαμί ανά τον κόσμο.

Οι τρεις επιγραφές που υφίστανται και οι οποίες μπορούν να εντοπιστούν στις εισόδους του τζαμιού αντικατοπτρίζουν χαρακτηριστικά της ισλαμικής καλλιγραφίας πριν από την κύρια μεταμόρφωσή της το 1500. Αυτές οι επιγραφές έχουν μεγάλη σημασία στο πλαίσιο της ιστορίας της καλλιγραφίας και οφείλουν να προστατευθούν με μεγάλη φροντίδα.

Το εσωτερικό της οροφής του τζαμιού έχει κατασκευαστεί με την τεχνική του «ντυσίματος» από ξύλο. Δεν υφίσταται κανένα άλλο τζαμί/ιστορικό μνημείο με παρόμοια τεχνοτροπία από την Οθωμανική περίοδο και την περίοδο των Σελτζούκων Τούρκων. Ομοίως, όπως στην τέχνη των επιγραφών της, η ξυλουργία του αντικατοπτρίζει τη μοναδικότητα του χαρακτηριστικού αυτού. Ως εκ τούτου, υπάρχει ανησυχία εάν το ξύλο που αποτελεί υλικό οικοδόμησης του τζαμιού με την καλλιγραφία που φέρει και από την άλλη, καθώς και οι χαρακτικοί στολισμοί του θα επιδιορθωθούν με το κατάλληλο υλικό και την απαιτούμενη γνώση.

Ειδικοί με γνώση των διαδικασιών αναστηλώσεων επισήμαναν στην «Κ» την απουσία επιβλέποντος μηχανικού στο όλο έργο, γεγονός ωστόσο που η γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού κ. Αναγνωστάκη-Βλαζάκη διέψευσε όταν ρωτήθηκε από την «Κ», όπως επίσης είπε ότι ουδέποτε υπήρχε φύλακας στο μνημείο, ενώ περίοικοι μιλούσαν για «ξέφραγο αμπέλι παρότι στο εσωτερικό γίνονταν εργασίες». Εν αναμονή της έκδοσης του πορίσματος της Πυροσβεστικής, η τοπική κοινωνία κατέθεσε στην «Κ» την αγωνία της για το μέλλον του μνημείου, ενώ ουδείς εξέφρασε έστω κάποια υπόνοια περί δολιοφθοράς.

«Περιμέναμε πώς και πώς να ανοίξει για να έρθει τουρισμός, είμαστε απογοητευμένοι. Πρέπει τώρα να επισπευσθούν οι εργασίες επισκευής του», λέει ο Κώστας, ιδιοκτήτης ταχυφαγείου στον πεζόδρομο. Στην πλειονότητά τους, οι κάτοικοι του Διδυμότειχου θεωρούν το τέμενος συστατικό στοιχείο της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης μαζί με τα βυζαντινά τείχη και ως τέτοιο θέλουν να αναδειχθεί για να τους αποφέρει πλούτο. Δεν σκέφτονται όλοι έτσι. Μερικοί θεωρούν ότι η ανάδειξή του θα καταστεί σημείο αναφοράς των πιστών μουσουλμάνων ανά την υφήλιο και αυτό δεν το επιθυμούν.

Οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι του νομού –υπολογίζονται γύρω στις 5.000 και ζουν διάσπαρτοι στα χωριά με την πλειονότητά τους να είναι Ρομά– δεν έχουν ιδιαίτερη επιθυμία να ολοκληρωθούν οι εργασίες στο τέμενος για να το λειτουργήσουν ως λατρευτικό χώρο, κάτι που δεν έγινε ποτέ εξάλλου, αφού ασκούν τα θρησκευτικά του καθήκοντα σε άλλο γειτονικό τζαμί. «Δεν πάμε εμείς σε αυτό το τζαμί, αυτό είναι για την Ιστορία, έχουμε το δικό μας μικρό που κάνουμε την προσευχή», μας λέει ο Ιμπραήμ Ομεργλού. Πλησιάζοντας το Διδυμότειχο, από μακριά αντικρίσαμε δύο επιβλητικά κτίρια. Το ένα ήταν το τζαμί του Βαγιαζήτ, που τώρα μετά την πυρκαγιά στέκει όρθιο μαύρο κουφάρι με τον μιναρέ έτοιμο να πέσει. Στον άλλο λόφο, ο ορθόδοξος χριστιανικός καθεδρικός ναός, ολοκαίνουργιος περιποιημένος, με την ελληνική σημαία.

Τα σύμβολα των μνημείων των δύο θρησκευτικών κοινοτήτων διακρίνονται από μακριά στον κάμπο και δίνουν την εντύπωση ότι «ψηλώνουν» σε μια μάχη συμβολισμών, όπως και σε άλλες περιοχές της Θράκης. Χριστιανοί και μουσουλμάνοι στο Διδυμότειχο, πάντως, συμβιώνουν αρμονικότατα και η τοπική μητρόπολη, με αφορμή την πυρκαγιά στο τζαμί, εξέδωσε ανακοίνωση συμπαράστασης στη μουσουλμανική κοινότητα.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

25 Μαρ 2017


Σήμερα κάνουμε μια αποκάλυψη-σοκ. Ανοίγουμε τον «ιατρικό φάκελο» του Ταγίπ Ερντογάν που δημιουργήθηκε από ειδικούς επιστήμονες και ψυχιάτρους έπειτα από... παραγγελία μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες θέλησαν να ερμηνεύσουν τη συμπεριφορά που επιδεικνύει τον τελευταίο καιρό ο «σουλτάνος».

Προχωρήσαμε στη δημοσιοποίηση της έκθεσης αυτής όχι γιατί έχουμε σε προσωπικό επίπεδο κάτι με τον Ερντογάν, αλλά για να γνωρίσουμε καλύτερα τον απέναντί μας και να κατανοήσουμε το έως πού μπορεί να το πάει. Δεν υιοθετούμε το πόρισμα που παρέλαβαν μέσω «αρμόδιων υπηρεσιών» και πρεσβείες και δεξαμενές σκέψη, αλλά μπορούμε, διαβάζοντας συγκεκριμένα στοιχεία, να καταλάβουμε γιατί από ένα σημείο και έπειτα ο πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστής πολιτικός μεταμορφώθηκε σε έναν άνθρωπο που κανείς πλέον δεν μπορεί να αναγνωρίσει.

Η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του και οι εκρήξεις του μπορούν πλέον να ερμηνευθούν και από ιατρική σκοπιά, και σίγουρα κάτι τέτοιο δεν μπορεί κανείς να το αγνοήσει. Ο Τούρκος... ασθενής αποτελεί πλέον μια κινούμενη βόμβα που απειλεί εχθρούς και φίλους, εγκλωβισμένος μέσα σε ένα υπερφίαλο Εγώ που τον έχει φτάσει στο σημείο λίγες ώρες πριν από το τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο να απειλεί την Ευρώπη ότι κανείς πολίτης της δεν θα μπορεί να αισθάνεται ασφαλής σε κανένα σημείο του πλανήτη!

Ο ίδιος άνθρωπος απειλεί να εισβάλει στην Αγία Σοφία την ημέρα της κορύφωσης του Θείου Δράματος, να καταργήσει τη Συνθήκη της Λωζάννης, να αναστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και εκφράζει μια σειρά από άλλες θέσεις που δείχνουν ένα θολωμένο μυαλό, έτοιμο για όλα. Καταλυτικό σημείο για την ενεργοποίηση αυτής της πλευράς του Ερντογάν έπαιξε και η απόπειρα πραξικοπήματος, που είχε ως στόχο όχι μόνο το πολιτικό αλλά και το φυσικό τέλος του.

Οι διαπιστώσεις των αναλυτών που αποκρυπτογράφησαν, έπειτα από ατελείωτες ώρες δουλειάς, υλικό από φωτογραφίες και βίντεο του Ταγίπ Ερντογάν προκαλούν ανατριχίλα, καθώς περιγράφουν την προσωπικότητα του Τούρκου ηγέτη ως ιδιάζουσα περίπτωση συμπεριφορικού μοντέλου, με έντονα τα στοιχεία της ηθοποιίας και του δράματος, υψηλή αυτοεκτίμηση, την οποία επ’ ουδενί λόγω θα διακινδυνεύσει να θιχθεί, και με έντονο το αντιδραστικό στοιχείο της παρανοειδούς προσωπικότητας. Το τελευταίο, όπως υπογραμμίζουν, είναι και το πλέον επίφοβο, τόσο για τον ίδιο, όσον αφορά το ανεξέλεγκτο των αντιδράσεων, όσο και για τους δυνάμει αντιπάλους του.

Οσα αποκαλύπτουμε σήμερα αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο και για όσους στη χώρα μας παρακολουθούν με κομμένη ανάσα, σε πολλές περιπτώσεις, τη συμπεριφορά του Τούρκου ηγέτη. Και αν η ιστορία με το αποτυχημένο πραξικόπημα άναψε... «πορτοκαλί» συναγερμό στην Αθήνα, μια αποτυχία του στο δημοψήφισμα δεν αποκλείεται να χτυπήσει «κόκκινο» συναγερμό όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά στην Ευρώπη ολόκληρη. Γι’ αυτό καλό θα είναι να έχουν γνώση οι φύλακες.

Πηγή Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η 25η Μαρτίου και το επίκαιρο των γραπτών και των άρθρων του Συντάγματος του Ρήγα Φερραίου, τον οποίο τελικά περιφρονούμε

Υποτίθεται ότι κάθε εθνική επέτειος πρέπει να μας θυμίζει καταστάσεις, από τις οποίες να προκύπτουν μηνύματα που αξίζει να προσεχθούν. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι ήσαν άλλες εποχές και δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για τη σημερινή, ας αναλογισθούν τι εννοούσε ο Ελύτης όταν μίλησε για την «επικαιρότητα του παρελθόντος».

Αλλά και ο Πολύβιος είχε πει τα ίδια παλαιότερα, ότι «τίποτε δεν διορθώνει ευκολότερα τα πράγματα, όσο η γνώση του παρελθόντος» («Μηδεμίαν ετοιμοτέραν είναι τοις ανθρώποις διόρθωσιν της των προγεγενημένων πράξεων επιστήμης»). Το αύριο επομένως, πλάθεται πάντοτε με τα υλικά του χθες.

Αντ’ αυτών των προβληματισμών, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τον αριθμό των αστυνομικών που φυλάσσουν τις εξέδρες και τις προσπάθειες που καταβάλλονται για να αποφευχθούν επεισόδια.

Είναι αλήθεια, ότι στα λόγια παριστάνουμε όλοι τον δημοκράτη, αλλά οι πράξεις μας πολλές φορές έρχονται σε σύγκρουση με τις δημοκρατικές επιταγές. Και είναι εντυπωσιακό, ότι κάποιοι ομνύουν στον Ρήγα Φεραίο (που διαστρέβλωσαν τις ιδέες του, διότι δυσκολεύονταν να βρουν πρότυπο), τον οποίο όμως φαίνεται ότι περιφρονούν.

Έγραψε ο Ρήγας: «Η ατομική ελευθερία -χωρίς την παραβίαση της ελευθερίας του γείτονα- θεωρείται φυσικό δικαίωμα, δηλαδή δικαίωμα δωρισμένο από την ίδια τη φύση και αναφαίρετο». Ας μου πει κάποιος, αν εφαρμόζεται αυτός ο Κανόνας του Ρήγα, από όσους αυτοβούλως χρήσθηκαν υπερασπιστές των δικαιωμάτων του λαού. Κι αν επιτρέπουν οι δυναμικές μειοψηφίες να ακουστεί άλλη φωνή εκτός από τη δική τους.

Ας μου πει κάποιος, ένθερμος θιασώτης της δήθεν «ελληνοτουρκικής» φιλίας, αν διάβασε το άρθρο 121 από το Σύνταγμα του Ρήγα, που γράφει: «Δεν κάνουν ποτέ ειρήνην με ένα εχθρόν, οπού κατακρατεί τον ελληνικόν τόπον».

Και ας μου πει κάποιος άλλος, αν διαφωνεί με τον Ρήγα, που γράφει στο άρθρο 5 του Συντάγματός του, ότι Έλληνας πολίτης είναι αυτός που αγαπά την Πατρίδα. Αν όχι «Χάνει τα δίκαια του πολίτου εκείνος οπού έγινεν εντόπιος εις ξένον βασίλειον και δεν βοηθεί την Πατρίδα του και απ' εκεί, με όποιον τρόπον ημπορεί, αλλ' αδιαφορεί εις τας προσταγάς της».

Δεν αρκεί να παπαγαλίζουμε ό,τι μαθαίνουμε σε κομματικά γραφεία ή διαβάζοντας τους τίτλους των εφημερίδων που είναι αναρτημένες στα περίπτερα, για να θεωρήσουμε εαυτόν κατάλληλο να υπερασπιστεί το σύνολο, με βάση ευγενείς ιδέες.

Ο Ρήγας Φερραίος (που τον κακομεταχειρίζονται όσοι τον παριστάνουν ως διεθνιστή) στην επαναστατική του προκήρυξη καλεί σε εξέγερση τον «λαόν απόγονον των Ελλήνων» (σε αντίθεση με τον Φίλη και τους ομοίους που δεν μας θεωρούν συνέχεια, αλλά σύμφυρμα διαφόρων φυλών) και σε χιλιάδες αντίτυπα είχε διανείμει την προσωπογραφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως συμβόλου δόξας και ενότητας των Ελλήνων. Σήμερα όμως, δεν είναι καθόλου προοδευτικό να μιλάς για Μ. Αλέξανδρο. Για τον Τσε Γκουεβάρα, ελεύθερα, μπορεί να γίνεις και πρωθυπουργός.

Αυτά και άλλα έπρεπε να συζητούμε σήμερα. Αλλά και πιο πρακτικά. Ο Ρήγας φαίνεται ότι γνώριζε τι θα συμβεί με τα δάνειά μας, και έγραψε: «Τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη, πάνω από 5 χρόνια παραγράφονται, εφ’ όσον οι τόκοι καθ’ ολόκληρη την πενταετία έχουν καταβληθεί εις το ακέραιον. Η τοκογλυφία αποτελεί ποινικό αδίκημα».

Το κακό σ’ αυτόν τον τόπο είναι ότι επιτρέψαμε σε απαίδευτους να παριστάνουν τον πολιτικό, τον εργατοπατέρα, τον εκπρόσωπο φορέα, οι οποίοι και φυσικά δεν επιτρέπουν να αναδειχθούν υγιείς δυνάμεις να υπηρετήσουν τον λαό. Κι αν βρεθεί κάποιος με καλές προθέσεις, σύντομα θα τεθεί στο περιθώριο από τους επαγγελματίες, πάσης μορφής εκπροσώπους μας.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στο στόχαστρο αγνώστων δραστών μπήκαν σήμερα τα ξημερώματα οι ελληνικές σημαίες που βρίσκονταν δίπλα από το Mνημείο Πεσόντων στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης στην Πάτρα.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την Αστυνομία, άγνωστοι δράστες πήγαν περίπου στις 03:00 τα ξημερώματα στην πλατεία, κατέβασαν από τους ιστούς τρεις ελληνικές σημαίες, στις οποίες έβαλαν φωτιά και ακολούθως εξαφανίστηκαν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Μαρ 2017


Στην Ελλάδα καταφεύγουν όλο και περισσότεροι Τούρκοι πολίτες μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην πατρίδα τους. Σε διάστημα οκτώ μηνών, από τον περασμένο Ιούλιο –μετά την ταραχώδη νύχτα στη γειτονική χώρα– μέχρι και το τέλος Φεβρουαρίου, 236 Τούρκοι έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο σε ελληνικό έδαφος. Το 2013 τα αντίστοιχα αιτήματα ήταν μόλις 17.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Υπηρεσίας Ασύλου που παρουσιάζει σήμερα η «Κ», ήδη από τους πρώτους μήνες του 2016 φαινόταν μια αυξητική τάση. Από τις αρχές εκείνου του έτους μέχρι και την παραμονή του πραξικοπήματος του Ιουλίου, 51 Τούρκοι είχαν ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα, ενώ το 2015 έφταναν τους 43 και το 2014 τους 41.

Η μεγάλη ροή καταγράφηκε από τις 15 Ιουλίου μέχρι και το τέλος του 2016 με 138 αιτήματα και έγινε ακόμη πιο έντονη τους δύο πρώτους μήνες του 2017 με 98 αιτήματα.

Δεν αποκλείεται ο πραγματικός αριθμός να είναι ακόμη μεγαλύτερος, καθώς σε αυτά τα στοιχεία δεν περιλαμβάνονται όσοι μπορεί να έχουν εκφράσει τη βούλησή τους σε αστυνομικές αρχές, αλλά δεν έχουν προχωρήσει ακόμη σε επίσημη δήλωση στην Υπηρεσία Ασύλου.

Δεν έγινε γνωστό σε ποια φάση βρίσκονται τα αιτήματα των τελευταίων οκτώ μηνών: πόσα έχουν γίνει αποδεκτά και πόσα εκκρεμούν σε δεύτερο βαθμό. Πιθανολογείται, πάντως, ότι τα περισσότερα βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της εξέτασης. Άλλωστε, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», για τρεις Τούρκους πολίτες (δύο καθηγητές πανεπιστημίου και έναν πολιτικό μηχανικό) που έφθασαν στη Ρόδο στις 22 Αυγούστου δεν έχει εκδοθεί ακόμη απάντηση. Οι συγκεκριμένοι υποστήριξαν ότι σχετίζονται με εκπαιδευτικά ιδρύματα του Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο οι τουρκικές αρχές κατηγορούν ως διοργανωτή του πραξικοπήματος. Αρνήθηκαν όμως οποιαδήποτε σχέση ή εμπλοκή με τα βίαια γεγονότα της 15ης Ιουλίου στην Τουρκία. Πέρασαν στην Ελλάδα ακολουθώντας τις προσφυγικές ροές, όπως είχαν ήδη πράξει και άλλοι συμπατριώτες τους.

Σε εκκρεμότητα σε πρώτο και δεύτερο βαθμό βρίσκονται και τα αιτήματα ασύλου των 8 Τούρκων στρατιωτικών, για τους οποίους ο Άρειος Πάγος αποφάσισε ότι δεν πρέπει να εκδοθούν στην πατρίδα τους. Παραμένουν υπό διοικητική κράτηση στο Αστυνομικό Τμήμα του Ολυμπιακού Χωριού μέχρι να λάβουν οριστική απάντηση.

Αυτοί που τα κατάφεραν

Στη Νορβηγία, πάντως, τέσσερις Τούρκοι στρατιωτικοί νιώθουν πλέον ανακουφισμένοι. Η αρμόδια αρχή της χώρας τούς χορήγησε πολιτικό άσυλο. «Εργάζονταν στο ΝΑΤΟ και ζούσαν στη Νορβηγία εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια», λέει σε επικοινωνία μέσω Skype με την «Κ» ο δικηγόρος τους Kjell Brygfjeld. «Τους ζητήθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα να γυρίσουν στην Τουρκία, αλλά αρνήθηκαν και τον Σεπτέμβριο ζήτησαν άσυλο. Υπήρχαν στοιχεία ότι στρατιώτες που επέστρεφαν συλλαμβάνονταν στο αεροδρόμιο και φυλακίζονταν. Δεν θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν εύκολα με τις οικογένειές τους ή να έχουν πρόσβαση σε νομική συνδρομή. Υπήρχαν βάσιμοι φόβοι ότι αν επέστρεφαν θα διώκονταν».

Και οι τέσσερις στρατιώτες ζουν στη Νορβηγία με τις οικογένειές τους, αλλά ο δικηγόρος τους για λόγους ασφαλείας δεν ανέφερε τις ηλικίες τους ή τον τόπο διαμονής τους. Όλοι υποστηρίζουν ότι δεν είχαν καμία σχέση με τον Γκιουλέν ή την απόπειρα πραξικοπήματος.

Όπως εξηγεί η εκπρόσωπος της νορβηγικής Υπηρεσίας Ασύλου Marte Stenslet Grondahl, η εξέταση ενός αιτήματος διαρκεί συνήθως από έξι έως 12 μήνες. Το τελευταίο οκτάμηνο η Νορβηγία έχει δεχθεί 126 αιτήματα Τούρκων πολιτών εκδίδοντας μέχρι στιγμής 7 θετικές και 25 αρνητικές αποφάσεις.

Την Τετάρτη επεστράφησαν στην πατρίδα τους από τον συνοριακό σταθμό Κήπων στον Έβρο τρεις Τούρκοι πολίτες. Σύμφωνα με πληροφορίες, είχαν φτάσει στη Λέσβο τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο, αλλά στην πορεία παραιτήθηκαν του δικαιώματός τους για διεθνή προστασία.

Γιάννης Παπαδόπουλος
Πηγή "Καθημερινή"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν

Η συζήτηση της σύνδεσης του προσφυγικού/μεταναστευτικού με την ισλαμική τρομοκρατία είναι θέμα που βασανίζει αρκετούς ειδικούς επί των θεμάτων αυτών. Η έστω και παραμικρή αναφορά μιας τέτοιας θεωρίας αποφεύγεται μετά βδελυγμίας από τα ΜΜΕ αλλά και πολιτικούς κύκλους της Δύσης έτσι ώστε να μην υπάρξει άμεση δαιμονοποίηση των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη. Μια τακτική που, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί μια λογική στρουθοκαμήλου, καθώς το πρόβλημα δεν θα σταματήσει να υφίσταται αν δεν αντιμετωπιστεί στην ωμή του κατάσταση.

Τα τελευταία 7 περίπου χρόνια υπάρχει μια ροή μετακίνησης ανθρώπων για διάφορους λόγους από τις περιοχές της Ασίας, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Η ροή έχει κύριο στόχο μετακίνησης την Βορειοδυτική Ευρώπη και λιγότερο χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και οι ΗΠΑ. Ακόμα πιο μικρό είναι το ποσοστό προς την ήπειρο της Αυστραλίας. Η σύνθεση της ροής έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία και την διαμορφώνουν. Αποτελείται, στη συντριπτική πλειοψηφία της, από άντρες ενεργής ηλικίας (15 - 55 ετών) και λιγότερο από ηλικιωμένους, γυναίκες και παιδιά. Ακόμη μεγαλύτερα είναι τα ποσοστά που αφορούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους που δείχνουν ως κεντρική θρησκεία το Ισλάμ, ενώ είναι σχεδόν δεδομένο πώς οι κοινωνικές τους τάξεις αφορούν τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα που δεν έχουν την δυνατότητα να ξοδέψουν χρήματα για την μετανάστευση τους με άλλο τρόπο πλην αυτόν της παράνομης εισόδους σε τρίτες χώρες μέσα από μακρά σε διάρκεια ταξίδια.

Οι περισσότεροι, επίσης, προέρχονται από χώρες όπου το Ισλάμ δεν είναι απλά μια θρησκευτική πεποίθηση, καθώς αποτελεί το πρότυπο της καθημερινής ζωής, αλλά και ένα πλαίσιο εφαρμογής νομοθεσιών σε πολιτικό επίπεδο (βλ. Σαρία). Είναι δηλαδή κάτοικοι και πολίτες χωρών όπου το Ισλάμ με την απόλυτη και δογματική του μορφή έχει αποτελέσει τη βασική μαγιά κουλτούρας των ανθρώπων εκεί για την αντιμετώπιση κάθε πτυχής της ζωής τους.

Μέσα, λοιπόν, από αυτή τη δογματική μορφή κατήχησης και δημιουργίας κουλτούρας, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι αντιμετώπισαν και τις όποιες κακουχίες, δυσκολίες, προτροπές ακόμα και πολέμους ώστε να επιβιώσουν. Η νομαδική, επίσης, μετακίνηση ειδικά σε αραβικά και αφρικανικά φύλα δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ας μην ξεχνάμε πως μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ελάχιστα τυπικά κράτη υπήρχαν, ενώ οι πιο πολλές περιοχές δεν είχαν χαρακτηρισμένα σύνορα. Μαζί με όλα αυτά υπήρχαν και οι διδαχές ειδικών νομικών σχολών του Ισλάμ, αλλά και οι «παραινέσεις πολέμαρχων» για την μεταφορά του λόγου του Αλλάχ, συνδυαστικά φυσικά με την τρομερή ανάπτυξη της τεχνολογίας που μέσα από την τηλεόραση και το διαδίκτυο ενημέρωσαν τους πληθυσμούς των περιοχών αυτών για ηπείρους και χώρες που η ζωή του ανθρώπου έχει αξία, όπως και για τις ανέσεις που έχει ο κάθε πολίτης σε οργανωμένα κράτη.

Το σύνολο των παραπάνω, είναι ικανό να δώσει μια καλή εικόνα γιατί οι περισσότεροι κάτοικοι των ηπείρων αυτών θέλουν να έρθουν στην δυτική «Γη Επαγγελίας», προσπαθώντας να βρουν τη δική τους τύχη. Ας μην ξεχνάμε πως όπως επισημαίνω, το συντριπτικό ποσοστό των μετακινούμενων πληθυσμών αφορά οικονομικούς μετανάστες και πολύ λιγότερο πρόσφυγες υπό διωγμό. Είναι δηλαδή εκατομμύρια άνθρωποι που ψάχνουν την ευδαιμονία και την καλύτερη ευκαιρία για να ζήσουν, βασιζόμενοι όμως σε απαρχαιωμένες αντιλήψεις, κουλτούρα και φυσικά με ελάχιστα εφόδια να επιβιώσουν σε ένα Δυτικό κόσμο με αστραπιαίες εξελίξεις όπου απαιτούνται εξειδικεύσεις και γνώσεις για να αποκτήσει ο πολίτης, πλέον, ένα ικανό βιοτικό επίπεδο.

Ξεκινώντας το ταξίδι τους όλοι αυτοί οι άνθρωποι ρευστοποιούν ή/και δανείζονται ποσά της τάξης των χιλιάδων δολαρίων (τεράστια ποσά για αυτούς) προκειμένου να φτάσουν στη Δύση. Αυτό από μόνο του δημιουργεί ένα απελπιστικό αδιέξοδο, καθώς η μόνη επιλογή είναι να ολοκληρώσουν τη διαδρομή τους με την ελπίδα να καταλήξουν στον πολυπόθητο προορισμό τους. Αυτή ακριβώς λοιπόν η ελπίδα, συνδυαστικά όλων των υπολοίπων, είναι και η «αχίλλειος πτέρνα» που δένει ως δεσμός με την τρομοκρατία.

Η τρομοκρατία, όπως γνωρίζουμε, έχει μερικά χαρακτηριστικά που την περιγράφουν (διότι δεν υπάρχει απόλυτος ορισμός). Αυτά είναι η ιδεολογία της κάθε ομάδας και πώς την αντιπροσωπεύει, οι τρόποι προσπάθειας επιβολής της ιδεολογίας της και τελευταίο, ο τρόπος προσέγγισης και στρατολόγησης μελών της για να συνεχίσει να υπάρχει ως οργάνωση.

Οι ομάδες που βρίσκουν αυτές τις ιδεολογίες ως μια διέξοδο των προβλημάτων ή/και της έκφρασής τους με έδρα τις χώρες τους, έχουν ήδη στη διάθεσή τους, έναν «ανθρώπινο διάδρομο» που ξεκινάει έξω από το σπίτι τους και καταλήγει εκεί που θέλουν εκείνοι να εκτελέσουν τις τακτικές τους για μέγιστο αποτέλεσμα. Δηλαδή ένας φανατικός τρομοκράτης, θα κάνει χρήση όλων αυτών, μεταναστών και προσφύγων, ως «διάδρομο μεταφοράς» , κρυμμένος σε ανοιχτή θέα για να επιτύχει τον στόχο του. Αυτό σημαίνει πως θα κοιμάται, θα τρώει και θα συνυπάρχει με πολλούς από τους ταξιδιώτες σε όλη την διάρκεια της πορείας αυτής. Θα κάνει επαφές και δεσμούς, ενώ συνάμα θα έχει μια πλήρη εικόνα του ποιος πάει που από το κοντινό περιβάλλον του. Αυτό θα χρησιμεύσει αργότερα, όταν πλέον θα είναι στην χώρα προορισμού για υποψήφιους προς στρατολόγηση.
Παράλληλα θα είναι σε θέση να εντοπίσει και διάφορες άλλες ομάδες που ίσως να είναι «συγγενικές» προς την ιδεολογία του και να βρίσκονται ήδη σε άλλες χώρες.
Η ερώτηση φυσικά είναι λογικά επακόλουθη:« Μα κανείς από τους συνταξιδιώτες του δεν καταγγέλλει πώς είναι πιθανώς φανατικός τρομοκράτης;» Δεν θα το κάνει κανείς, διότι οι περισσότεροι είτε φοβούνται γνωρίζοντας τι ζούσαν παλαιότερα στις περιοχές τους, ενώ υπάρχουν και κάποιοι ελάχιστοι που θεωρούν δίκαιη την αντίδρασή τους αυτή, αλλά δεν θέλουν να συμπράξουν. Όμως δεν θα τους προδώσουν κιόλας.

Στο τελικό στάδιο της άφιξης όλων αυτών των μεταναστών και προσφύγων και με την ελπίδα τους σε πλήρη έκταση καθώς μπαίνουν στην χώρα προορισμού, έρχεται η πρώτη απογοήτευση. Κανένα σοβαρό και οργανωμένο κράτος δεν θα δεχτεί φυσικά με ανοιχτές αγκάλες πρόσφυγες και μετανάστες που ήρθαν παράνομα, ούτε θα τους εντάξει αυτόματα στην καθημερινότητά του.
Αρχίζουν οι έλεγχοι που όλοι περνάμε όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό και γνωρίζουμε επειδή ζούμε δεκαετίες σε αυτές τις περιοχές του πλανήτη, αλλά δεν έχουν τις ίδιες εμπειρίες και εκείνοι. Αρχίζει η απομόνωση, ο διαχωρισμός που είναι αναγκαία και απαιτητά στοιχεία για την πιθανή ένταξη κάποιων ανθρώπων μέχρι να εξακριβωθεί το ποιος και τι είναι αυτός που ήρθε. Αρχίζει η δυσκολία παραμονής σε μια ξένη χώρα, όπου δεν γνωρίζει κάποιος τη γλώσσα, δεν έχει ουδεμία εργασιακή τύχη και φυσικά καμία δυνατότητα κίνησης, ακριβώς επειδή για τη χώρα φιλοξενίας μπορεί να είναι τρομοκράτης, εγκληματίας ή ακόμα και φορέας μεταδοτικής ασθένειας.

Η απογοήτευση μεγαλώνει όταν διαπιστώνεται πως υπάρχει και μια σχετική εχθρότητα από τον ιθαγενή πληθυσμό και φυσικά δεν βοηθάει και η κουλτούρα της καθημερινότητας των μεταναστών, η οποία δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτή που συναντούν στην Δύση. Οι δυσκολίες προφανείς και ακριβώς επειδή το δογματικό όταν έχει γίνει αντικείμενο κατήχησης από μικρή ηλικία δεν αποτινάσσεται, πόσο μάλλον από ανθρώπους χαμηλής παιδείας και μορφωτικού επιπέδου, η κατάσταση γίνεται προβληματική. Ενδεικτικά αναφέρω την αντίληψη περί θέσης της γυναίκας στην κοινωνία για τους περισσότερους μετανάστες, για το πώς θεωρούν κάποιες ηθικές αξίες ως δεδομένο και μη κατακριτέο καθώς έχουν «Θεϊκή προέλευση» σε σχέση με όσα βλέπουν, κτλ. Η όλη αντιπαράθεση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν η επιβολή θεωρείται επίσης δεδομένη από τους ιδίους για να μπορέσουν να ζήσουν εκεί που ήρθαν, μεταφέροντας έτσι ένα πολιτισμικό μεσαίωνα στη Δύση που φυσικά και δεν γίνεται αποδεκτός. Οπότε, στην περίπτωση αυτή ο βαθμός απομόνωσης γίνεται μεγαλύτερος και η ελπίδα μετατρέπεται σε απελπισία. Απελπισία που γιγαντώνεται όταν ο μετανάστης διαπιστώνει πώς δεν έχει τρόπο διαφυγής προς τα πίσω όταν χρωστάει χιλιάδες δολάρια ενώ δεν μπορεί να παραμείνει και εκεί που είναι καθώς θεωρείται ήδη «ξένο σώμα».

Η επιβίωση του γίνεται προβληματική και οδηγεί σε μικροπαραβατικές συμπεριφορές τις οποίες και «ευλογεί» με το «Θείο κήρυγμα» ο κάθε φανατικός που ήδη έχει έρθει μέσα σε αυτό τον ξένο όχλο και βρίσκει έδαφος πλέον, αλλά και μια τεράστια δεξαμενή ανθρώπων για να περάσει την ιδεολογία του και να προσδιορίσει και τον στόχο εκτόνωσης της οργής. Η Δύση φταίει και οι πολίτες της. Είναι ανήθικοι και προσβάλλουν τον Αλλάχ. Ευκολότερος στόχος φυσικά οι νεαρότεροι, οι οποίοι αν και σε πολλές περιπτώσεις γεννημένοι στις χώρες της Δύσης, βρίσκονται σε μεγαλύτερο αδιέξοδο μην έχοντας στην ουσία καμία πατρίδα, ούτε εκεί που ζουν, ούτε στη χώρα καταγωγής τους. Μάλιστα πολλοί σπεύδουν να γυρίσουν στις χώρες των γονιών τους για να τις απελευθερώσουν, αλλά και για να νιώσουν την προσωπική τους αξία να ανεβαίνει, καθώς αισθάνονται αδύναμοι και ανενεργοί στις δυτικές κοινωνίες.
Με απλά λόγια μιλάμε για μια δεξαμενή ανθρώπων που λόγω πολλών αιτιών (κοινωνικές, ιδεολογικές, οικονομικές) και ακόμα περισσότερων παραμέτρων στη συνέχεια εκεί που φτάνουν, αποτελούν την πρώτη και κύρια δεξαμενή στρατολόγησης τρομοκρατών, είτε στις χώρες καταγωγής τους, είτε στις χώρες μετανάστευσής τους, όπου οι φανατικοί θα βρουν τους «καλύτερους στρατιώτες», απελπισμένους λόγω αδιεξόδων και εύκολους προς κατήχηση, καθώς μέσα από το «Θείο κήρυγμα» θα τους δοθεί διέξοδος.
Ποια είναι όμως αυτή η διέξοδος που δίνεται από τον εκάστοτε στρατολόγο τρομοκράτη για να προσελκύσει; Οι τακτικές και οι μέθοδοι στρατολόγησης τους χτυπάνε σε δύο κυρίως σημεία. Στην ανάδειξη της προσωπικότητας του ατόμου ως ξεχωριστή και με «Θεϊκή ευλογία», ενώ παράλληλα δίνεται και η υπόσχεση πώς η οικογένεια του θα θεωρηθεί προστατευμένη από τους υπόλοιπους της εκάστοτε οργάνωσης και τον Αλλάχ.

Ο κάθε υποψήφιος «ιερός μαχητής» προσελκύεται δια προσέγγισης κάποιων Ιμάμηδων ή κάποιων προσώπων που γνωρίζουν (π.χ. από το ταξίδι τους όπως προειπώθηκε ) και με διάφορες τακτικές αξιολογούν την ετοιμότητα του στο να δεχτεί να περάσει στη δεύτερη κλίμακα που αφορά την ένταξη του σε μια «λειτουργική ομάδα» που αρχικά θα θεωρηθεί ως πιθανή ομάδα μελέτης του Θεού ή κάποιας άλλης παρόμοιας ανώτερης σε φύση δικαιολογίας. Η όλη διαδικασία κατήχησης περιγράφεται άριστα στο Staircase model για την τρομοκρατία. Απαριθμεί τα 5 επίπεδα (μια μελέτη που δεν είναι αντικείμενο του άρθρου) και πώς φτάνει στην τελική κλιμάκωση του χτυπήματος ο κάθε «ιερός μαχητής».

Συμπερασματικά έχουμε μια ροή αλλογενούς, αλλόφυλου και διαφορετικής νοοτροπίας και πολιτισμικού επιπέδου πληθυσμού σε μια περιοχή του πλανήτη που έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ αυτά τα στάδια. Είναι επόμενο, λοιπόν, πως θα υπάρξουν τριβές και διαφορές που πολύ σύντομα θα οδηγήσουν και σε συγκρούσεις. Τι μπορεί να γίνει όμως;

Η μελέτη μιας CONTEST (αντιτρομοκρατικής στρατηγικής) καθώς και η μελέτη για μεταρρυθμίσεις σε μεταναστευτικό είναι αντικείμενα που θα χρειαστούν διατριβή για να παρουσιαστούν, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρξει μια καλή αποτύπωση στο σχεδιασμό και στα πιθανά αποτελέσματα τους. Οπότε επιγραμματικά και μόνο προτείνονται τα εξής:
- Αυστηρός έλεγχος συνόρων
- Εξέταση στην διαδικασία αφομοίωσης του ξένου πληθυσμού. Ιδανικό πρότυπο είναι οι ΗΠΑ όσον αφορά την διαδικασία απόδοσης εγγράφων παραμονής και απόδοσης υπηκοότητας
- Διαχωρισμός ιθαγένειας/υπηκοότητας. Ο διαχωρισμός γίνεται για να διαχωριστεί ποιος είναι ο γηγενής κάτοικος και ποιος ο πολιτογραφημένος. Αυτό διευκολύνει και το παρακάτω:
- Αφαίρεση υπηκοότητας σε περίπτωση πράξης ενάντια στην Εθνική Ασφάλεια.
- Αλλαγή διαδικασίας ασύλου υποχρεώνοντας να ξεκινάει από τις κατά τόπους πρεσβείες. Σε περιπτώσεις πολέμου και μόνον σε αυτές θα επιτρέπεται η είσοδος των προσφύγων σε έδαφος τρίτης χώρας (μόνο από ορισμένες πύλες ειδόσου).
- Δημιουργία σχεδίου που θα απορροφά μέρος αιτήσεων οικονομικών μεταναστών από τις κατά τόπους πρεσβείες βάσει δεξιοτήτων και σχετικής αξιολόγησης για την πιθανή προσαρμογή ενός ανθρώπου στην χώρα προορισμού του. Ιδανικό πλαίσιο τέτοιας αξιολόγησης έχει για παράδειγμα η Αυστραλία.
- Χρήση του εργατικού δυναμικού αυτών των χωρών από επιχειρήσεις της Δύσης με δυνατότητες teleworking για όσους έχουν δεξιότητες ενώ εξέταση κάποιου business case σε συνεργασία με κράτη για την ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στην χώρα κατοικίας τους. Ο σκοπός είναι να δημιουργηθούν κίνητρα παραμονής τους εκεί αλλά και πιθανή ανάπτυξη αγοράς. Παρόμοιο έργο είναι αυτό που έγινε στην Ινδία και πολλές πλέον εταιρίες έχουν στείλει υπηρεσίες υποστήριξης τους από τον τομέα πληροφορικής εκεί.
Η λογική των παραπάνω καταδεικνύει εν ολίγοις, όπως είναι εμφανές, πώς το μεταναστευτικό και η τρομοκρατία βρίσκουν πηγή τροφής σε προβλήματα που είναι κοινά, εξού και η σύνδεση των δύο φαινομένων δεν είναι κάτι που πρέπει να περνάει χωρίς ιδιαίτερο βάσανο. Φυσικά δεν ταυτίζονται, αλλά η σύνδεσή τους είναι εμφανής και σε σημεία επίσης είναι ορατό πώς τα δύο φαινόμενα, όπως είναι διαμορφωμένες οι σημερινές συνθήκες στις συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Αν μπορέσει και μειωθεί η πίεση και η φόρτιση στο ένα εξ αυτών, θα αποτελέσει και απαρχή αποκλιμάκωσης της έντασης και στο δεύτερο.

Πηγή HufPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου