Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

28 Μαρ 2017


Στην σύγχρονη κοινωνία, στον χριστιανικό κυρίως κόσμο, αλλά και μη, μιλούμε συχνά για πνευματικούς ανθρώπους και ανθρώπους που πιστεύουν στο Θεό. Ο Απόστολος Παύλος μας περιγράφει και λέει: «Οσοι γὰρ Πνεύματι Θεοῦ ἄγονται, οὗτοί εἰσιν υἱοὶ Θεοῦ» (Ρωμ. η’ 14) Όσοι οδηγούνται από το Πνεύμα του Θεού, αυτοί είναι υιοί Θεού. Αυτό είναι και το καθήκον που έχουμε όλοι ως χριστιανοί, αλλά ιδιαιτέρως καθήκον για τους καθοδηγητές του πληρώματος της εκκλησίας.

Αν ανατρέξει κανείς και στα παλαιότερα χρόνια του χριστιανισμού θα διαπιστώσει την πνευματική «εξουσία» που είχαν οι ιερείς, οι προφήτες, οι Κριτές οι οποίοι θεωρούνταν ως οι μόνοι ικανοί να καθοδηγούν σωστά το λαό του Θεού. Στις ημέρες μας, η κοινωνία μας που όλο και καταρρέουν τα ήθη, οι θεσμοί και οι αξίες, χρήζει από σωστούς καθοδηγητές σύμφωνα με τα λεγόμενα του Αποστόλου Παύλου, όπου με ασφάλεια θα οδηγήσουν τον λαό του Θεού στην Βασιλεία των Ουρανών.

Το έργο του ιερέα ήταν και είναι μεγάλο. Δεν είναι απλό και εύκολο. Δεν είναι ένας Εσπερινός και μια Θεία Λειτουργία. Είναι η προς τον Θεό ευσέβεια, ο ζήλος για το θέλημα του Θεού, η ακούραστη πηγή ενέργειας στο να διδάξει, να κατηχήσει, να οδηγήσει, να στηρίξει, να θυσιαστεί για το λαό του Θεού. Είναι το καθαρό και αγιασμένο σκεύος της Χάριτος του Θεού. Γι’ αυτό ο Θεός ζητά από το λαό υπακοή και σεβασμό σ’ αυτούς, «μὴ ἅπτεσθε τῶν χριστῶν μου καὶ ἐν τοῖς προφήταις μου μὴ πονηρεύεσθε» (Ψαλμ. 104,15). Μην αγγίζετε με κακούς λογισμούς αυτούς που έχουν το χρίσμα μου και μην σκέπτεστε πονηρά εναντίον των προφητών μου που οδηγούνται και εμπνέονται από το πνεύμα μου. Εάν ο ιερέας ζει και εφαρμόζει πιστά τις εντολές του Θεού και των Αγίων Πατέρων της Εκκλησίας μας, τότε γίνεται το πιο αξιόπιστο πρόσωπο για να αποκαλύψει ο Θεός τις βουλές του και να μεταδώσει τη θεία Χάρη του στον άνθρωπο και την κτίση.

Γι’ αυτό και η εκλογή – κλήση του Θεού στον ιερέα δεν είναι κάτι το οποίο είναι τυχαίο ή μηχανικό που θα υποχρέωνε τον ιερέα σε μια καταναγκαστική διακονία – αγγαρεία. Η ιερωσύνη δεν είναι μια απλή υπηρεσία, δεν είναι δημόσιος υπάλληλος που θα εμφανιστεί στο Ναό ελάχιστες φορές και κάποιες φορές ανάλογα την εκκλησιαστική περίοδο περισσότερες φορές μόνο και μόνο να δείξει το παρόν, αλλά είναι το μέγιστο αξίωμα που δόθηκε ποτέ στον άνθρωπο, η υψίστη τιμή και αξία που δόθηκε ποτέ σε κτιστά όντα από τον Θεό.

Απευθυνόμενος ο Απόστολος Παύλος προς τον μαθητή του Τίτο λέει τα εξής: «δεῖ γὰρ τὸν ἐπίσκοπον - ἱερέαν ἀνέγκλητον εἶναι ὡς Θεοῦ οἰκονόμον, μὴ αὐθάδη, μὴ ὀργίλον, μὴ πάροινον, μὴ πλήκτην, μὴ αἰσχροκερδῆ, ἀλλὰ φιλόξενον, φιλάγαθον, σώφρονα, δίκαιον, ὅσιον, ἐγκρατῆ, ἀντεχόμενον τοῦ κατὰ τὴν διδαχὴν πιστοῦ λόγου, ἵνα δυνατὸς ᾖ καὶ παρακαλεῖν ἐν τῇ διδασκαλίᾳ τῇ ὑγιαινούσῃ καὶ τοὺς ἀντιλέγοντας ἐλέγχειν.» (Τίτ. Α’ 7-9) Γιατί πρέπει ο επίσκοπος - ιερέας να είναι ακατηγόρητος ως οικονόμος του Θεού, να μην είναι αυθάδης, μήτε οργίλος, μήτε φιλόκρασος, μήτε να δέρνει, μήτε αισχροκερδής. Αλλά φιλόξενος, φιλάγαθος, σώφρονας, δίκαιος, όσιος, εγκρατής, προσκολλημένος στον πιστό λόγο σύμφωνα με τη διδαχή, για να είναι δυνατός επίσης να προτρέπει στη διδασκαλία την υγιή, και αυτούς που αντιλέγουν να ελέγχει.


Κάτω από αυτό το πνεύμα της αληθινής - θεληματικής διακονίας - αγάπης και της ολοκληρωτικής αφέσεως του εαυτού του προς το λαό του Θεού είναι και ο ιερέας μας πατήρ Γρηγόριος Σαμάς στο Καστράκι Φωκίδος, της Ιεράς Μητροπόλεως Φωκίδος. Πιστός τηρητής των όσων αναφέρθηκαν παραπάνω αλλά και των εντολών του Θεού. Από την πρώτη ημέρα που ο μακαριστός μας Ποιμενάρχης κυρός Αθηναγόρας τον διόρισε στην ενορία του χωριού μας, έθεσε τον εαυτό του θυσιαζόμενος νύχτα μέρα, για να δώσει νέα πνοή και να αλλάξει τους κατοίκους του χωριού μας, να μας βοηθήσει να ανέβουμε πνευματικά μεταμορφώνοντας τον εαυτό μας. Αν μας επιτραπεί η έκφραση ο Φεβρουάριος του 2009 θα μείνει ιστορικός για την ολόκληρη ιστορία του χωριού μας. Είναι ο μήνας που διορίστηκε ο π. Γρηγόριος ως ιερέας μας στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Καστρακίου Φωκίδος. Με τον ίδιο ζήλο οι κινήσεις του, οι ενέργειές του, οι δράσεις του εφαρμόζονται κάτω από το πνεύμα, τα σχέδια και τους στόχους του σεβαστού νέου μας Ποιμενάρχου και Πατέρα μας κ. Θεοκτίστου, ο οποίος είναι ο πρώτος που έδωσε τον εαυτό του για την νέα ανοιξιάτικη πνευματική πνοή και αλλαγή του τόπου της Ρούμελης. Κάτω από το πνεύμα του Επισκόπου μας, ο ιερέας των 350 περίπου κατοίκων του χωριού μας, από την πρώτη στιγμή ξεκίνησε την πνευματική αναδιοργάνωση της ενορίας.


Αρχικά ξεκίνησε με εσωτερική «ανακαίνιση» του Ι. Ναού Αγίου Γεωργίου, ο οποίος σύμφωνα με τα λεγόμενα των κατοίκων όλης της περιοχής είναι ένα υπέρλαμπρο στολίδι. Με την βοήθεια και συνεργασία του Δήμου Δωρίδος, ο ιερέας ζήτησε την παραχώρηση του κλειστού σχολείου που βρίσκεται δίπλα από το Ναό και μετέτρεψε τις δύο παλαιές αίθουσες του σχολείου σε εξαίσιες αίθουσες κατηχητικών. Ένα περικαλλή Πνευματικό Κέντρο με δύο αίθουσες που θα ζήλευαν και μεγάλες ενορίες των πόλεων των χιλιάδων ενοριτών. Συγκρότησε τα κατηχητικά σχολεία, τα οποία δεν είχαμε δει ποτέ άλλοτε στο χωριό μας. Εβδομαδιαίως στις αίθουσες κατηχητικών γίνονται κατηχητικά όλων των βαθμίδων, προσχολική, κατώτερο, μέσο, ανώτερο, φοιτητών – εργαζομένων, ζευγαριών. Κυκλοφόρησε το εβδομαδιαίο φυλλάδιο με τίτλο: «Τα νέα της ενορίας μας», ένα φυλλάδιο πνευματικού περιεχομένου με διάφορα ψυχωφελή κείμενα και ενημερωτικού περιεχομένου για τα νέα της ενορίας και του χωριού μας. Δημιούργησε στο Πνευματικό Κέντρο δανειστική βιβλιοθήκη προς ωφέλεια του χωριού μας, με βιβλία πνευματικού, ιστορικού, παιδαγωγικού, ψυχολογικού, επιστημονικού περιεχομένου κ.α.

Διοργανώνει προσκυνηματικές εκδρομές και μηνιαίες απογευματινές εξορμήσεις σε διάφορα Μοναστήρια και ναούς της χώρας μας, με σκοπό να την ψυχική ανάταση, την πνευματική οικοδομή, αλλά και την ενίσχυση και ενδυνάμωση της πίστης μας μέσω των προσκυνημάτων αυτών. Μηνιαίως στον Ιερό Ναό μας γίνονται παρακλήσεις μετά Θείου κηρύγματος καθώς και άλλες εκκλησιαστικές εκδηλώσεις. Ενώ στο Πνευματικό Κέντρο του Ναού μας μηνιαίως γίνεται κύκλος μελέτης Αγίας Γραφής και βιντεοπροβολές πνευματικού ενδιαφέροντος. Δεν θα μπορούσαμε να παραλείψουμε τις διάφορες εκδηλώσεις της ενορίας μας, που στόχο έχουν την πνευματική ωφέλεια και συγχρόνως κάτι πολύ σημαντικό την συνεύρεση όλων των κατοίκων του χωριού μαζί.

Το έργο του πολύτεκνου ιερέα μας δεν σταματά εδώ. Παρόλο που το χωριό μας δεν διαθέτει χιλιάδες κατοίκους, εντούτοις ο ιερέας δεν σταματά να αγωνίζεται για το καλό των ενοριτών. Δεν κάμπτεται από τους λίγους κατοίκους, συνεχίζει να εφαρμόζει πιστά αυτά που έχει διδαχθεί με επιμονή και υπομονή. Μέσα από το παράδειγμά του, τη ζωή του, τα κηρύγματά του μας προτρέπει εκτός από το να αλλάζουμε ως άνθρωποι, να κοιτάμε και τον συνάνθρωπό μας. Δεν είναι λίγες οι φορές όπου η ενορία μας διοργανώνει επισκέψεις σε φυλακές, σε ιδρύματα, φτωχές οικογένειες, στο Λύρειο ίδρυμα, στο Χαμόγελο του Παιδιού κ.α. Επισκέψεις που γίνονται για ηθική, ψυχολογική, οικονομική συμπαράσταση και προσφορά τροφίμων. Σύμφωνα με τα στοιχεία του απολογισμού της ενορίας μας για το έτος 2016, η ενορία μας πρόσφερε σε ιδρύματα, φυλακές και φτωχές οικογένειες πάνω από 1 τόνο τρόφιμα.

Ευχαριστούμε το Θεό για την τιμή που έκανε στο χωριό μας και μας έστειλε τον καλό Σαμαρείτη για να μας βοηθήσει να μεταμορφωθούμε ως άνθρωποι. Είναι πολύ σημαντικό για ένα χωριό, μια ενορία, ο ιερέας να είναι το πρόσωπο που θα ενδιαφέρεται για όλα τα δρώμενα του χωριού, αλλά πάνω απ’ όλα για τους κατοίκους του χωριού. Έναν τέτοιο ιερέα της Χάριτος του Θεού, μας αξίωσε ο Θεός να έχουμε εδώ στο χωριό μας.

Με την ευκαιρία της τελευταίας συνάντησής μας – συνάξεως του χωριού που έγινε έπειτα από πρόσκληση για άλλη μια φορά του ιερέα και της ενορίας μας, σε εκδήλωση που διοργανώθηκε με απόλυτη επιτυχία για την Εθνική μας Επέτειο της 25ης Μαρτίου, μιας και στην εκδήλωση παρευρέθηκαν όλοι σχεδόν οι κάτοικοι του χωριού μας, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε τον σεβαστό μας Πατέρα Μητροπολίτη Φωκίδος κ. Θεόκτιστο, για την χαρά και ευλογία που έχει δώσει στο χωριό μας, να έχουμε έναν ιερέα που ανταποκρίνεται και τηρεί πιστά τα λόγια του Ευαγγελίου, καθώς και του Επισκόπου του, ώστε το Καστράκι να μεταμορφώνεται σιγά σιγά σε κάστρο και φάρο Ορθοδοξίας.

Ομάδα Σύναξης
Χριστιανών Φοιτητών και Εργαζομένων Καστρακίου Φωκίδος

 
 
 
 


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

26 Μαρ 2017


Σε αμέλεια του συνεργείου εργασιών συντήρησης οφείλεται, σύμφωνα με τα πρώτα συμπεράσματα των αρμοδίων της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας, όπως αναφέρθηκε στην ΕΡΤ, η καταστροφική πυρκαγιά στο τέμενος Βαγιαζήτ του δήμου Διδυμοτείχου.

Από τις έρευνες της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας έχει αποκλεισθεί το ενδεχόμενο της δολιοφθοράς – εμπρησμού.

Από την μέχρι τώρα εικόνα προκύπτει ότι η μεγάλη φωτιά προκλήθηκε από σπινθήρες ηλεκτροσυγκόλλησης που είχαν πέσει στα ξύλινα δοκάρια στήριξης της στέγης κατά τη διάρκεια εργασιών του συνεργείου.

Η φωτιά στα ξύλινα δοκάρια ήταν υποβόσκουσα όπως προκύπτει από μαρτυρίες περιοίκων που ένοιωθαν για ώρα έντονη μυρωδιά καπνού μέχρι να ξεσπάσει η πυρκαγιά που λόγω των υλικών πήρε αμέσως μεγάλες διαστάσεις.

Οι έρευνες συνεχίζονται για την ολοκλήρωση της δικογραφίας ενώ για την πορεία τους ενημερώνεται ο Εισαγγελέας Πρωτοδικών Ορεστιάδας.

«Εμείς εδώ ζούμε μαζί και δίπλα από το Βαγιαζήτ»

Γράφει ο Κώστας Τζίμας

Οι εργασίες για την αποκατάσταση των ζημιών από την καταστροφική πυρκαγιά της Τετάρτης στο τέμενος Βαγιαζήτ στο Διδυμότειχο αναμένεται να αρχίσουν το επόμενο διάστημα, υπό την πίεση της τοπικής κοινωνίας, που οραματίζεται, πλην ελαχίστων μελών της, το σπουδαίο αυτό οθωμανικό μνημείο ως πόλο τουριστικής έλξης.

Υπάρχει, πάντως, ατμόσφαιρα γενικευμένης ανακούφισης για το ότι το «θλιβερό γεγονός», όπως το χαρακτήρισε μιλώντας στην «Κ» ο τοποτηρητής μουφτής Χαμζί Οσμάν, δεν άναψε, προσώρας τουλάχιστον, πολιτικές και διπλωματικές φωτιές στη γείτονα. Η αλήθεια είναι ότι ανακλαστικά στο άκουσμα της είδησης για την πυρκαγιά στο εμβληματικό για τους μουσουλμάνους τζαμί η σκέψη του καθενός πήγε αμέσως στον Ερντογάν και πώς μπορεί να το εκμεταλλευθεί προεκλογικά, βάζοντας «φωτιά» στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Η τουρκική αντίδραση ήρθε με μια ήπια ανακοίνωση του ΥΠΕΞ, στην οποία, αφού δηλώνει πως η Αγκυρα τελεί εν αναμονή του πορίσματος των ελληνικών αρχών για τα αίτια της πυρκαγιάς, χαρακτηρίζει το οθωμανικό τέμενος «ένα από τα πιο ξεχωριστά δείγματα της κοινής μας πολιτιστικής κληρονομιάς με την Ελλάδα» και υπενθυμίζει ότι «η κοινή μας πρόθεση να διατηρήσουμε αμοιβαία τα πολιτιστικά μνημεία στην Τουρκία και την Ελλάδα αποτυπώνεται στις συμφωνίες που υπεγράφησαν κατά τη διάρκεια του Συμβουλίου Συνεργασίας των δύο χωρών».

Από πλευράς μουσουλμανικής μειονότητας της Θράκης, οι τόνοι κρατήθηκαν επίσης χαμηλά, τόσο από τη θρησκευτική της ηγεσία όσο και από το κόμμα της, το DEB. Ο αντιπρόεδρός του Οσμάν Αχτίογλου τόνισε στην «Κ» την ιστορική και θρησκευτική σημασία του μνημείου και εξέφρασε την ελπίδα ότι θα αποκατασταθούν γρήγορα οι ζημιές.

Υπήρχαν, ωστόσο, και εκείνοι που είχαν διατυπώσει εγκαίρως τις ανησυχίες και τις ενστάσεις τους για τη διαδικασία ανακαίνισης του τζαμιού, που είχε ξεκινήσει, υπό την ευθύνη του υπουργείου Πολιτισμού, από χρόνια αλλά εντατικοποιήθηκε μετά το 2011, όταν το έργο εντάχθηκε στο ΕΣΠΑ και οι εργασίες εντάθηκαν. Με κοινή ανακοίνωσή τους στις 23 Μαΐου του 2016, προς τον τότε υπουργό Πολιτισμού Αρ. Μπαλτά και το Διεθνές Συμβούλιο Μνημείων και Τοποθεσιών ICOMOS, με κοινοποίηση στον δήμαρχο Διδυμότειχου, την οποία έχει η «Κ», πέντε φορείς, πολιτιστικοί, επιστημονικοί κ.ά. της μειονότητας προειδοποιούσαν ότι «οι εργασίες συντήρησης δεν πραγματοποιούνται σύμφωνα με τις διαδικασίες που περιγράφονται στους κανόνες Προστασίας Φυσικής και Ιστορικής Κληρονομιάς της UNESCO».

Από το 1420

Το τζαμί του σουλτάνου Τσελεμπή Μεχμέτ χτίστηκε το 1420 σε ένα χώρο 900 τ.μ. και φέρει χαρακτηριστικά που το καθιστούν το μεγαλύτερο και παλαιότερο τζαμί στην Ευρώπη. Εκτός από την παραδοσιακή οθωμανική αρχιτεκτονική, το τζαμί φέρει επίσης διαφορετικά αρχιτεκτονικά χαρακτηριστικά. Αποτελεί μοναδικό τζαμί ανά τον κόσμο.

Οι τρεις επιγραφές που υφίστανται και οι οποίες μπορούν να εντοπιστούν στις εισόδους του τζαμιού αντικατοπτρίζουν χαρακτηριστικά της ισλαμικής καλλιγραφίας πριν από την κύρια μεταμόρφωσή της το 1500. Αυτές οι επιγραφές έχουν μεγάλη σημασία στο πλαίσιο της ιστορίας της καλλιγραφίας και οφείλουν να προστατευθούν με μεγάλη φροντίδα.

Το εσωτερικό της οροφής του τζαμιού έχει κατασκευαστεί με την τεχνική του «ντυσίματος» από ξύλο. Δεν υφίσταται κανένα άλλο τζαμί/ιστορικό μνημείο με παρόμοια τεχνοτροπία από την Οθωμανική περίοδο και την περίοδο των Σελτζούκων Τούρκων. Ομοίως, όπως στην τέχνη των επιγραφών της, η ξυλουργία του αντικατοπτρίζει τη μοναδικότητα του χαρακτηριστικού αυτού. Ως εκ τούτου, υπάρχει ανησυχία εάν το ξύλο που αποτελεί υλικό οικοδόμησης του τζαμιού με την καλλιγραφία που φέρει και από την άλλη, καθώς και οι χαρακτικοί στολισμοί του θα επιδιορθωθούν με το κατάλληλο υλικό και την απαιτούμενη γνώση.

Ειδικοί με γνώση των διαδικασιών αναστηλώσεων επισήμαναν στην «Κ» την απουσία επιβλέποντος μηχανικού στο όλο έργο, γεγονός ωστόσο που η γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού κ. Αναγνωστάκη-Βλαζάκη διέψευσε όταν ρωτήθηκε από την «Κ», όπως επίσης είπε ότι ουδέποτε υπήρχε φύλακας στο μνημείο, ενώ περίοικοι μιλούσαν για «ξέφραγο αμπέλι παρότι στο εσωτερικό γίνονταν εργασίες». Εν αναμονή της έκδοσης του πορίσματος της Πυροσβεστικής, η τοπική κοινωνία κατέθεσε στην «Κ» την αγωνία της για το μέλλον του μνημείου, ενώ ουδείς εξέφρασε έστω κάποια υπόνοια περί δολιοφθοράς.

«Περιμέναμε πώς και πώς να ανοίξει για να έρθει τουρισμός, είμαστε απογοητευμένοι. Πρέπει τώρα να επισπευσθούν οι εργασίες επισκευής του», λέει ο Κώστας, ιδιοκτήτης ταχυφαγείου στον πεζόδρομο. Στην πλειονότητά τους, οι κάτοικοι του Διδυμότειχου θεωρούν το τέμενος συστατικό στοιχείο της πολιτιστικής ταυτότητας της πόλης μαζί με τα βυζαντινά τείχη και ως τέτοιο θέλουν να αναδειχθεί για να τους αποφέρει πλούτο. Δεν σκέφτονται όλοι έτσι. Μερικοί θεωρούν ότι η ανάδειξή του θα καταστεί σημείο αναφοράς των πιστών μουσουλμάνων ανά την υφήλιο και αυτό δεν το επιθυμούν.

Οι ίδιοι οι μουσουλμάνοι του νομού –υπολογίζονται γύρω στις 5.000 και ζουν διάσπαρτοι στα χωριά με την πλειονότητά τους να είναι Ρομά– δεν έχουν ιδιαίτερη επιθυμία να ολοκληρωθούν οι εργασίες στο τέμενος για να το λειτουργήσουν ως λατρευτικό χώρο, κάτι που δεν έγινε ποτέ εξάλλου, αφού ασκούν τα θρησκευτικά του καθήκοντα σε άλλο γειτονικό τζαμί. «Δεν πάμε εμείς σε αυτό το τζαμί, αυτό είναι για την Ιστορία, έχουμε το δικό μας μικρό που κάνουμε την προσευχή», μας λέει ο Ιμπραήμ Ομεργλού. Πλησιάζοντας το Διδυμότειχο, από μακριά αντικρίσαμε δύο επιβλητικά κτίρια. Το ένα ήταν το τζαμί του Βαγιαζήτ, που τώρα μετά την πυρκαγιά στέκει όρθιο μαύρο κουφάρι με τον μιναρέ έτοιμο να πέσει. Στον άλλο λόφο, ο ορθόδοξος χριστιανικός καθεδρικός ναός, ολοκαίνουργιος περιποιημένος, με την ελληνική σημαία.

Τα σύμβολα των μνημείων των δύο θρησκευτικών κοινοτήτων διακρίνονται από μακριά στον κάμπο και δίνουν την εντύπωση ότι «ψηλώνουν» σε μια μάχη συμβολισμών, όπως και σε άλλες περιοχές της Θράκης. Χριστιανοί και μουσουλμάνοι στο Διδυμότειχο, πάντως, συμβιώνουν αρμονικότατα και η τοπική μητρόπολη, με αφορμή την πυρκαγιά στο τζαμί, εξέδωσε ανακοίνωση συμπαράστασης στη μουσουλμανική κοινότητα.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

25 Μαρ 2017


Σήμερα κάνουμε μια αποκάλυψη-σοκ. Ανοίγουμε τον «ιατρικό φάκελο» του Ταγίπ Ερντογάν που δημιουργήθηκε από ειδικούς επιστήμονες και ψυχιάτρους έπειτα από... παραγγελία μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες θέλησαν να ερμηνεύσουν τη συμπεριφορά που επιδεικνύει τον τελευταίο καιρό ο «σουλτάνος».

Προχωρήσαμε στη δημοσιοποίηση της έκθεσης αυτής όχι γιατί έχουμε σε προσωπικό επίπεδο κάτι με τον Ερντογάν, αλλά για να γνωρίσουμε καλύτερα τον απέναντί μας και να κατανοήσουμε το έως πού μπορεί να το πάει. Δεν υιοθετούμε το πόρισμα που παρέλαβαν μέσω «αρμόδιων υπηρεσιών» και πρεσβείες και δεξαμενές σκέψη, αλλά μπορούμε, διαβάζοντας συγκεκριμένα στοιχεία, να καταλάβουμε γιατί από ένα σημείο και έπειτα ο πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστής πολιτικός μεταμορφώθηκε σε έναν άνθρωπο που κανείς πλέον δεν μπορεί να αναγνωρίσει.

Η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του και οι εκρήξεις του μπορούν πλέον να ερμηνευθούν και από ιατρική σκοπιά, και σίγουρα κάτι τέτοιο δεν μπορεί κανείς να το αγνοήσει. Ο Τούρκος... ασθενής αποτελεί πλέον μια κινούμενη βόμβα που απειλεί εχθρούς και φίλους, εγκλωβισμένος μέσα σε ένα υπερφίαλο Εγώ που τον έχει φτάσει στο σημείο λίγες ώρες πριν από το τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο να απειλεί την Ευρώπη ότι κανείς πολίτης της δεν θα μπορεί να αισθάνεται ασφαλής σε κανένα σημείο του πλανήτη!

Ο ίδιος άνθρωπος απειλεί να εισβάλει στην Αγία Σοφία την ημέρα της κορύφωσης του Θείου Δράματος, να καταργήσει τη Συνθήκη της Λωζάννης, να αναστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και εκφράζει μια σειρά από άλλες θέσεις που δείχνουν ένα θολωμένο μυαλό, έτοιμο για όλα. Καταλυτικό σημείο για την ενεργοποίηση αυτής της πλευράς του Ερντογάν έπαιξε και η απόπειρα πραξικοπήματος, που είχε ως στόχο όχι μόνο το πολιτικό αλλά και το φυσικό τέλος του.

Οι διαπιστώσεις των αναλυτών που αποκρυπτογράφησαν, έπειτα από ατελείωτες ώρες δουλειάς, υλικό από φωτογραφίες και βίντεο του Ταγίπ Ερντογάν προκαλούν ανατριχίλα, καθώς περιγράφουν την προσωπικότητα του Τούρκου ηγέτη ως ιδιάζουσα περίπτωση συμπεριφορικού μοντέλου, με έντονα τα στοιχεία της ηθοποιίας και του δράματος, υψηλή αυτοεκτίμηση, την οποία επ’ ουδενί λόγω θα διακινδυνεύσει να θιχθεί, και με έντονο το αντιδραστικό στοιχείο της παρανοειδούς προσωπικότητας. Το τελευταίο, όπως υπογραμμίζουν, είναι και το πλέον επίφοβο, τόσο για τον ίδιο, όσον αφορά το ανεξέλεγκτο των αντιδράσεων, όσο και για τους δυνάμει αντιπάλους του.

Οσα αποκαλύπτουμε σήμερα αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο και για όσους στη χώρα μας παρακολουθούν με κομμένη ανάσα, σε πολλές περιπτώσεις, τη συμπεριφορά του Τούρκου ηγέτη. Και αν η ιστορία με το αποτυχημένο πραξικόπημα άναψε... «πορτοκαλί» συναγερμό στην Αθήνα, μια αποτυχία του στο δημοψήφισμα δεν αποκλείεται να χτυπήσει «κόκκινο» συναγερμό όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά στην Ευρώπη ολόκληρη. Γι’ αυτό καλό θα είναι να έχουν γνώση οι φύλακες.

Πηγή Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η 25η Μαρτίου και το επίκαιρο των γραπτών και των άρθρων του Συντάγματος του Ρήγα Φερραίου, τον οποίο τελικά περιφρονούμε

Υποτίθεται ότι κάθε εθνική επέτειος πρέπει να μας θυμίζει καταστάσεις, από τις οποίες να προκύπτουν μηνύματα που αξίζει να προσεχθούν. Αν κάποιοι πιστεύουν ότι ήσαν άλλες εποχές και δεν μπορούν να εξαχθούν συμπεράσματα για τη σημερινή, ας αναλογισθούν τι εννοούσε ο Ελύτης όταν μίλησε για την «επικαιρότητα του παρελθόντος».

Αλλά και ο Πολύβιος είχε πει τα ίδια παλαιότερα, ότι «τίποτε δεν διορθώνει ευκολότερα τα πράγματα, όσο η γνώση του παρελθόντος» («Μηδεμίαν ετοιμοτέραν είναι τοις ανθρώποις διόρθωσιν της των προγεγενημένων πράξεων επιστήμης»). Το αύριο επομένως, πλάθεται πάντοτε με τα υλικά του χθες.

Αντ’ αυτών των προβληματισμών, η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από τον αριθμό των αστυνομικών που φυλάσσουν τις εξέδρες και τις προσπάθειες που καταβάλλονται για να αποφευχθούν επεισόδια.

Είναι αλήθεια, ότι στα λόγια παριστάνουμε όλοι τον δημοκράτη, αλλά οι πράξεις μας πολλές φορές έρχονται σε σύγκρουση με τις δημοκρατικές επιταγές. Και είναι εντυπωσιακό, ότι κάποιοι ομνύουν στον Ρήγα Φεραίο (που διαστρέβλωσαν τις ιδέες του, διότι δυσκολεύονταν να βρουν πρότυπο), τον οποίο όμως φαίνεται ότι περιφρονούν.

Έγραψε ο Ρήγας: «Η ατομική ελευθερία -χωρίς την παραβίαση της ελευθερίας του γείτονα- θεωρείται φυσικό δικαίωμα, δηλαδή δικαίωμα δωρισμένο από την ίδια τη φύση και αναφαίρετο». Ας μου πει κάποιος, αν εφαρμόζεται αυτός ο Κανόνας του Ρήγα, από όσους αυτοβούλως χρήσθηκαν υπερασπιστές των δικαιωμάτων του λαού. Κι αν επιτρέπουν οι δυναμικές μειοψηφίες να ακουστεί άλλη φωνή εκτός από τη δική τους.

Ας μου πει κάποιος, ένθερμος θιασώτης της δήθεν «ελληνοτουρκικής» φιλίας, αν διάβασε το άρθρο 121 από το Σύνταγμα του Ρήγα, που γράφει: «Δεν κάνουν ποτέ ειρήνην με ένα εχθρόν, οπού κατακρατεί τον ελληνικόν τόπον».

Και ας μου πει κάποιος άλλος, αν διαφωνεί με τον Ρήγα, που γράφει στο άρθρο 5 του Συντάγματός του, ότι Έλληνας πολίτης είναι αυτός που αγαπά την Πατρίδα. Αν όχι «Χάνει τα δίκαια του πολίτου εκείνος οπού έγινεν εντόπιος εις ξένον βασίλειον και δεν βοηθεί την Πατρίδα του και απ' εκεί, με όποιον τρόπον ημπορεί, αλλ' αδιαφορεί εις τας προσταγάς της».

Δεν αρκεί να παπαγαλίζουμε ό,τι μαθαίνουμε σε κομματικά γραφεία ή διαβάζοντας τους τίτλους των εφημερίδων που είναι αναρτημένες στα περίπτερα, για να θεωρήσουμε εαυτόν κατάλληλο να υπερασπιστεί το σύνολο, με βάση ευγενείς ιδέες.

Ο Ρήγας Φερραίος (που τον κακομεταχειρίζονται όσοι τον παριστάνουν ως διεθνιστή) στην επαναστατική του προκήρυξη καλεί σε εξέγερση τον «λαόν απόγονον των Ελλήνων» (σε αντίθεση με τον Φίλη και τους ομοίους που δεν μας θεωρούν συνέχεια, αλλά σύμφυρμα διαφόρων φυλών) και σε χιλιάδες αντίτυπα είχε διανείμει την προσωπογραφία του Μεγάλου Αλεξάνδρου ως συμβόλου δόξας και ενότητας των Ελλήνων. Σήμερα όμως, δεν είναι καθόλου προοδευτικό να μιλάς για Μ. Αλέξανδρο. Για τον Τσε Γκουεβάρα, ελεύθερα, μπορεί να γίνεις και πρωθυπουργός.

Αυτά και άλλα έπρεπε να συζητούμε σήμερα. Αλλά και πιο πρακτικά. Ο Ρήγας φαίνεται ότι γνώριζε τι θα συμβεί με τα δάνειά μας, και έγραψε: «Τα δημόσια και ιδιωτικά χρέη, πάνω από 5 χρόνια παραγράφονται, εφ’ όσον οι τόκοι καθ’ ολόκληρη την πενταετία έχουν καταβληθεί εις το ακέραιον. Η τοκογλυφία αποτελεί ποινικό αδίκημα».

Το κακό σ’ αυτόν τον τόπο είναι ότι επιτρέψαμε σε απαίδευτους να παριστάνουν τον πολιτικό, τον εργατοπατέρα, τον εκπρόσωπο φορέα, οι οποίοι και φυσικά δεν επιτρέπουν να αναδειχθούν υγιείς δυνάμεις να υπηρετήσουν τον λαό. Κι αν βρεθεί κάποιος με καλές προθέσεις, σύντομα θα τεθεί στο περιθώριο από τους επαγγελματίες, πάσης μορφής εκπροσώπους μας.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στο στόχαστρο αγνώστων δραστών μπήκαν σήμερα τα ξημερώματα οι ελληνικές σημαίες που βρίσκονταν δίπλα από το Mνημείο Πεσόντων στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης στην Πάτρα.

Ειδικότερα, σύμφωνα με την Αστυνομία, άγνωστοι δράστες πήγαν περίπου στις 03:00 τα ξημερώματα στην πλατεία, κατέβασαν από τους ιστούς τρεις ελληνικές σημαίες, στις οποίες έβαλαν φωτιά και ακολούθως εξαφανίστηκαν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Μαρ 2017


Στην Ελλάδα καταφεύγουν όλο και περισσότεροι Τούρκοι πολίτες μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα στην πατρίδα τους. Σε διάστημα οκτώ μηνών, από τον περασμένο Ιούλιο –μετά την ταραχώδη νύχτα στη γειτονική χώρα– μέχρι και το τέλος Φεβρουαρίου, 236 Τούρκοι έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο σε ελληνικό έδαφος. Το 2013 τα αντίστοιχα αιτήματα ήταν μόλις 17.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Υπηρεσίας Ασύλου που παρουσιάζει σήμερα η «Κ», ήδη από τους πρώτους μήνες του 2016 φαινόταν μια αυξητική τάση. Από τις αρχές εκείνου του έτους μέχρι και την παραμονή του πραξικοπήματος του Ιουλίου, 51 Τούρκοι είχαν ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα, ενώ το 2015 έφταναν τους 43 και το 2014 τους 41.

Η μεγάλη ροή καταγράφηκε από τις 15 Ιουλίου μέχρι και το τέλος του 2016 με 138 αιτήματα και έγινε ακόμη πιο έντονη τους δύο πρώτους μήνες του 2017 με 98 αιτήματα.

Δεν αποκλείεται ο πραγματικός αριθμός να είναι ακόμη μεγαλύτερος, καθώς σε αυτά τα στοιχεία δεν περιλαμβάνονται όσοι μπορεί να έχουν εκφράσει τη βούλησή τους σε αστυνομικές αρχές, αλλά δεν έχουν προχωρήσει ακόμη σε επίσημη δήλωση στην Υπηρεσία Ασύλου.

Δεν έγινε γνωστό σε ποια φάση βρίσκονται τα αιτήματα των τελευταίων οκτώ μηνών: πόσα έχουν γίνει αποδεκτά και πόσα εκκρεμούν σε δεύτερο βαθμό. Πιθανολογείται, πάντως, ότι τα περισσότερα βρίσκονται ακόμη στο στάδιο της εξέτασης. Άλλωστε, σύμφωνα με πληροφορίες της «Κ», για τρεις Τούρκους πολίτες (δύο καθηγητές πανεπιστημίου και έναν πολιτικό μηχανικό) που έφθασαν στη Ρόδο στις 22 Αυγούστου δεν έχει εκδοθεί ακόμη απάντηση. Οι συγκεκριμένοι υποστήριξαν ότι σχετίζονται με εκπαιδευτικά ιδρύματα του Φετουλάχ Γκιουλέν, τον οποίο οι τουρκικές αρχές κατηγορούν ως διοργανωτή του πραξικοπήματος. Αρνήθηκαν όμως οποιαδήποτε σχέση ή εμπλοκή με τα βίαια γεγονότα της 15ης Ιουλίου στην Τουρκία. Πέρασαν στην Ελλάδα ακολουθώντας τις προσφυγικές ροές, όπως είχαν ήδη πράξει και άλλοι συμπατριώτες τους.

Σε εκκρεμότητα σε πρώτο και δεύτερο βαθμό βρίσκονται και τα αιτήματα ασύλου των 8 Τούρκων στρατιωτικών, για τους οποίους ο Άρειος Πάγος αποφάσισε ότι δεν πρέπει να εκδοθούν στην πατρίδα τους. Παραμένουν υπό διοικητική κράτηση στο Αστυνομικό Τμήμα του Ολυμπιακού Χωριού μέχρι να λάβουν οριστική απάντηση.

Αυτοί που τα κατάφεραν

Στη Νορβηγία, πάντως, τέσσερις Τούρκοι στρατιωτικοί νιώθουν πλέον ανακουφισμένοι. Η αρμόδια αρχή της χώρας τούς χορήγησε πολιτικό άσυλο. «Εργάζονταν στο ΝΑΤΟ και ζούσαν στη Νορβηγία εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια», λέει σε επικοινωνία μέσω Skype με την «Κ» ο δικηγόρος τους Kjell Brygfjeld. «Τους ζητήθηκε μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα να γυρίσουν στην Τουρκία, αλλά αρνήθηκαν και τον Σεπτέμβριο ζήτησαν άσυλο. Υπήρχαν στοιχεία ότι στρατιώτες που επέστρεφαν συλλαμβάνονταν στο αεροδρόμιο και φυλακίζονταν. Δεν θα μπορούσαν να επικοινωνήσουν εύκολα με τις οικογένειές τους ή να έχουν πρόσβαση σε νομική συνδρομή. Υπήρχαν βάσιμοι φόβοι ότι αν επέστρεφαν θα διώκονταν».

Και οι τέσσερις στρατιώτες ζουν στη Νορβηγία με τις οικογένειές τους, αλλά ο δικηγόρος τους για λόγους ασφαλείας δεν ανέφερε τις ηλικίες τους ή τον τόπο διαμονής τους. Όλοι υποστηρίζουν ότι δεν είχαν καμία σχέση με τον Γκιουλέν ή την απόπειρα πραξικοπήματος.

Όπως εξηγεί η εκπρόσωπος της νορβηγικής Υπηρεσίας Ασύλου Marte Stenslet Grondahl, η εξέταση ενός αιτήματος διαρκεί συνήθως από έξι έως 12 μήνες. Το τελευταίο οκτάμηνο η Νορβηγία έχει δεχθεί 126 αιτήματα Τούρκων πολιτών εκδίδοντας μέχρι στιγμής 7 θετικές και 25 αρνητικές αποφάσεις.

Την Τετάρτη επεστράφησαν στην πατρίδα τους από τον συνοριακό σταθμό Κήπων στον Έβρο τρεις Τούρκοι πολίτες. Σύμφωνα με πληροφορίες, είχαν φτάσει στη Λέσβο τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο, αλλά στην πορεία παραιτήθηκαν του δικαιώματός τους για διεθνή προστασία.

Γιάννης Παπαδόπουλος
Πηγή "Καθημερινή"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Αλέξανδρος Νίκλαν

Η συζήτηση της σύνδεσης του προσφυγικού/μεταναστευτικού με την ισλαμική τρομοκρατία είναι θέμα που βασανίζει αρκετούς ειδικούς επί των θεμάτων αυτών. Η έστω και παραμικρή αναφορά μιας τέτοιας θεωρίας αποφεύγεται μετά βδελυγμίας από τα ΜΜΕ αλλά και πολιτικούς κύκλους της Δύσης έτσι ώστε να μην υπάρξει άμεση δαιμονοποίηση των προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη. Μια τακτική που, κατά τη γνώμη μου, αποτελεί μια λογική στρουθοκαμήλου, καθώς το πρόβλημα δεν θα σταματήσει να υφίσταται αν δεν αντιμετωπιστεί στην ωμή του κατάσταση.

Τα τελευταία 7 περίπου χρόνια υπάρχει μια ροή μετακίνησης ανθρώπων για διάφορους λόγους από τις περιοχές της Ασίας, της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής. Η ροή έχει κύριο στόχο μετακίνησης την Βορειοδυτική Ευρώπη και λιγότερο χώρες όπως η Ρωσία, η Κίνα και οι ΗΠΑ. Ακόμα πιο μικρό είναι το ποσοστό προς την ήπειρο της Αυστραλίας. Η σύνθεση της ροής έχει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά τα οποία και την διαμορφώνουν. Αποτελείται, στη συντριπτική πλειοψηφία της, από άντρες ενεργής ηλικίας (15 - 55 ετών) και λιγότερο από ηλικιωμένους, γυναίκες και παιδιά. Ακόμη μεγαλύτερα είναι τα ποσοστά που αφορούν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά τους που δείχνουν ως κεντρική θρησκεία το Ισλάμ, ενώ είναι σχεδόν δεδομένο πώς οι κοινωνικές τους τάξεις αφορούν τα χαμηλότερα οικονομικά στρώματα που δεν έχουν την δυνατότητα να ξοδέψουν χρήματα για την μετανάστευση τους με άλλο τρόπο πλην αυτόν της παράνομης εισόδους σε τρίτες χώρες μέσα από μακρά σε διάρκεια ταξίδια.

Οι περισσότεροι, επίσης, προέρχονται από χώρες όπου το Ισλάμ δεν είναι απλά μια θρησκευτική πεποίθηση, καθώς αποτελεί το πρότυπο της καθημερινής ζωής, αλλά και ένα πλαίσιο εφαρμογής νομοθεσιών σε πολιτικό επίπεδο (βλ. Σαρία). Είναι δηλαδή κάτοικοι και πολίτες χωρών όπου το Ισλάμ με την απόλυτη και δογματική του μορφή έχει αποτελέσει τη βασική μαγιά κουλτούρας των ανθρώπων εκεί για την αντιμετώπιση κάθε πτυχής της ζωής τους.

Μέσα, λοιπόν, από αυτή τη δογματική μορφή κατήχησης και δημιουργίας κουλτούρας, οι συγκεκριμένοι άνθρωποι αντιμετώπισαν και τις όποιες κακουχίες, δυσκολίες, προτροπές ακόμα και πολέμους ώστε να επιβιώσουν. Η νομαδική, επίσης, μετακίνηση ειδικά σε αραβικά και αφρικανικά φύλα δεν είναι κάτι πρωτόγνωρο. Ας μην ξεχνάμε πως μέχρι και τις αρχές του 20ού αιώνα, ελάχιστα τυπικά κράτη υπήρχαν, ενώ οι πιο πολλές περιοχές δεν είχαν χαρακτηρισμένα σύνορα. Μαζί με όλα αυτά υπήρχαν και οι διδαχές ειδικών νομικών σχολών του Ισλάμ, αλλά και οι «παραινέσεις πολέμαρχων» για την μεταφορά του λόγου του Αλλάχ, συνδυαστικά φυσικά με την τρομερή ανάπτυξη της τεχνολογίας που μέσα από την τηλεόραση και το διαδίκτυο ενημέρωσαν τους πληθυσμούς των περιοχών αυτών για ηπείρους και χώρες που η ζωή του ανθρώπου έχει αξία, όπως και για τις ανέσεις που έχει ο κάθε πολίτης σε οργανωμένα κράτη.

Το σύνολο των παραπάνω, είναι ικανό να δώσει μια καλή εικόνα γιατί οι περισσότεροι κάτοικοι των ηπείρων αυτών θέλουν να έρθουν στην δυτική «Γη Επαγγελίας», προσπαθώντας να βρουν τη δική τους τύχη. Ας μην ξεχνάμε πως όπως επισημαίνω, το συντριπτικό ποσοστό των μετακινούμενων πληθυσμών αφορά οικονομικούς μετανάστες και πολύ λιγότερο πρόσφυγες υπό διωγμό. Είναι δηλαδή εκατομμύρια άνθρωποι που ψάχνουν την ευδαιμονία και την καλύτερη ευκαιρία για να ζήσουν, βασιζόμενοι όμως σε απαρχαιωμένες αντιλήψεις, κουλτούρα και φυσικά με ελάχιστα εφόδια να επιβιώσουν σε ένα Δυτικό κόσμο με αστραπιαίες εξελίξεις όπου απαιτούνται εξειδικεύσεις και γνώσεις για να αποκτήσει ο πολίτης, πλέον, ένα ικανό βιοτικό επίπεδο.

Ξεκινώντας το ταξίδι τους όλοι αυτοί οι άνθρωποι ρευστοποιούν ή/και δανείζονται ποσά της τάξης των χιλιάδων δολαρίων (τεράστια ποσά για αυτούς) προκειμένου να φτάσουν στη Δύση. Αυτό από μόνο του δημιουργεί ένα απελπιστικό αδιέξοδο, καθώς η μόνη επιλογή είναι να ολοκληρώσουν τη διαδρομή τους με την ελπίδα να καταλήξουν στον πολυπόθητο προορισμό τους. Αυτή ακριβώς λοιπόν η ελπίδα, συνδυαστικά όλων των υπολοίπων, είναι και η «αχίλλειος πτέρνα» που δένει ως δεσμός με την τρομοκρατία.

Η τρομοκρατία, όπως γνωρίζουμε, έχει μερικά χαρακτηριστικά που την περιγράφουν (διότι δεν υπάρχει απόλυτος ορισμός). Αυτά είναι η ιδεολογία της κάθε ομάδας και πώς την αντιπροσωπεύει, οι τρόποι προσπάθειας επιβολής της ιδεολογίας της και τελευταίο, ο τρόπος προσέγγισης και στρατολόγησης μελών της για να συνεχίσει να υπάρχει ως οργάνωση.

Οι ομάδες που βρίσκουν αυτές τις ιδεολογίες ως μια διέξοδο των προβλημάτων ή/και της έκφρασής τους με έδρα τις χώρες τους, έχουν ήδη στη διάθεσή τους, έναν «ανθρώπινο διάδρομο» που ξεκινάει έξω από το σπίτι τους και καταλήγει εκεί που θέλουν εκείνοι να εκτελέσουν τις τακτικές τους για μέγιστο αποτέλεσμα. Δηλαδή ένας φανατικός τρομοκράτης, θα κάνει χρήση όλων αυτών, μεταναστών και προσφύγων, ως «διάδρομο μεταφοράς» , κρυμμένος σε ανοιχτή θέα για να επιτύχει τον στόχο του. Αυτό σημαίνει πως θα κοιμάται, θα τρώει και θα συνυπάρχει με πολλούς από τους ταξιδιώτες σε όλη την διάρκεια της πορείας αυτής. Θα κάνει επαφές και δεσμούς, ενώ συνάμα θα έχει μια πλήρη εικόνα του ποιος πάει που από το κοντινό περιβάλλον του. Αυτό θα χρησιμεύσει αργότερα, όταν πλέον θα είναι στην χώρα προορισμού για υποψήφιους προς στρατολόγηση.
Παράλληλα θα είναι σε θέση να εντοπίσει και διάφορες άλλες ομάδες που ίσως να είναι «συγγενικές» προς την ιδεολογία του και να βρίσκονται ήδη σε άλλες χώρες.
Η ερώτηση φυσικά είναι λογικά επακόλουθη:« Μα κανείς από τους συνταξιδιώτες του δεν καταγγέλλει πώς είναι πιθανώς φανατικός τρομοκράτης;» Δεν θα το κάνει κανείς, διότι οι περισσότεροι είτε φοβούνται γνωρίζοντας τι ζούσαν παλαιότερα στις περιοχές τους, ενώ υπάρχουν και κάποιοι ελάχιστοι που θεωρούν δίκαιη την αντίδρασή τους αυτή, αλλά δεν θέλουν να συμπράξουν. Όμως δεν θα τους προδώσουν κιόλας.

Στο τελικό στάδιο της άφιξης όλων αυτών των μεταναστών και προσφύγων και με την ελπίδα τους σε πλήρη έκταση καθώς μπαίνουν στην χώρα προορισμού, έρχεται η πρώτη απογοήτευση. Κανένα σοβαρό και οργανωμένο κράτος δεν θα δεχτεί φυσικά με ανοιχτές αγκάλες πρόσφυγες και μετανάστες που ήρθαν παράνομα, ούτε θα τους εντάξει αυτόματα στην καθημερινότητά του.
Αρχίζουν οι έλεγχοι που όλοι περνάμε όταν ταξιδεύουμε στο εξωτερικό και γνωρίζουμε επειδή ζούμε δεκαετίες σε αυτές τις περιοχές του πλανήτη, αλλά δεν έχουν τις ίδιες εμπειρίες και εκείνοι. Αρχίζει η απομόνωση, ο διαχωρισμός που είναι αναγκαία και απαιτητά στοιχεία για την πιθανή ένταξη κάποιων ανθρώπων μέχρι να εξακριβωθεί το ποιος και τι είναι αυτός που ήρθε. Αρχίζει η δυσκολία παραμονής σε μια ξένη χώρα, όπου δεν γνωρίζει κάποιος τη γλώσσα, δεν έχει ουδεμία εργασιακή τύχη και φυσικά καμία δυνατότητα κίνησης, ακριβώς επειδή για τη χώρα φιλοξενίας μπορεί να είναι τρομοκράτης, εγκληματίας ή ακόμα και φορέας μεταδοτικής ασθένειας.

Η απογοήτευση μεγαλώνει όταν διαπιστώνεται πως υπάρχει και μια σχετική εχθρότητα από τον ιθαγενή πληθυσμό και φυσικά δεν βοηθάει και η κουλτούρα της καθημερινότητας των μεταναστών, η οποία δεν έχει ουδεμία σχέση με αυτή που συναντούν στην Δύση. Οι δυσκολίες προφανείς και ακριβώς επειδή το δογματικό όταν έχει γίνει αντικείμενο κατήχησης από μικρή ηλικία δεν αποτινάσσεται, πόσο μάλλον από ανθρώπους χαμηλής παιδείας και μορφωτικού επιπέδου, η κατάσταση γίνεται προβληματική. Ενδεικτικά αναφέρω την αντίληψη περί θέσης της γυναίκας στην κοινωνία για τους περισσότερους μετανάστες, για το πώς θεωρούν κάποιες ηθικές αξίες ως δεδομένο και μη κατακριτέο καθώς έχουν «Θεϊκή προέλευση» σε σχέση με όσα βλέπουν, κτλ. Η όλη αντιπαράθεση γίνεται ακόμη μεγαλύτερη όταν η επιβολή θεωρείται επίσης δεδομένη από τους ιδίους για να μπορέσουν να ζήσουν εκεί που ήρθαν, μεταφέροντας έτσι ένα πολιτισμικό μεσαίωνα στη Δύση που φυσικά και δεν γίνεται αποδεκτός. Οπότε, στην περίπτωση αυτή ο βαθμός απομόνωσης γίνεται μεγαλύτερος και η ελπίδα μετατρέπεται σε απελπισία. Απελπισία που γιγαντώνεται όταν ο μετανάστης διαπιστώνει πώς δεν έχει τρόπο διαφυγής προς τα πίσω όταν χρωστάει χιλιάδες δολάρια ενώ δεν μπορεί να παραμείνει και εκεί που είναι καθώς θεωρείται ήδη «ξένο σώμα».

Η επιβίωση του γίνεται προβληματική και οδηγεί σε μικροπαραβατικές συμπεριφορές τις οποίες και «ευλογεί» με το «Θείο κήρυγμα» ο κάθε φανατικός που ήδη έχει έρθει μέσα σε αυτό τον ξένο όχλο και βρίσκει έδαφος πλέον, αλλά και μια τεράστια δεξαμενή ανθρώπων για να περάσει την ιδεολογία του και να προσδιορίσει και τον στόχο εκτόνωσης της οργής. Η Δύση φταίει και οι πολίτες της. Είναι ανήθικοι και προσβάλλουν τον Αλλάχ. Ευκολότερος στόχος φυσικά οι νεαρότεροι, οι οποίοι αν και σε πολλές περιπτώσεις γεννημένοι στις χώρες της Δύσης, βρίσκονται σε μεγαλύτερο αδιέξοδο μην έχοντας στην ουσία καμία πατρίδα, ούτε εκεί που ζουν, ούτε στη χώρα καταγωγής τους. Μάλιστα πολλοί σπεύδουν να γυρίσουν στις χώρες των γονιών τους για να τις απελευθερώσουν, αλλά και για να νιώσουν την προσωπική τους αξία να ανεβαίνει, καθώς αισθάνονται αδύναμοι και ανενεργοί στις δυτικές κοινωνίες.
Με απλά λόγια μιλάμε για μια δεξαμενή ανθρώπων που λόγω πολλών αιτιών (κοινωνικές, ιδεολογικές, οικονομικές) και ακόμα περισσότερων παραμέτρων στη συνέχεια εκεί που φτάνουν, αποτελούν την πρώτη και κύρια δεξαμενή στρατολόγησης τρομοκρατών, είτε στις χώρες καταγωγής τους, είτε στις χώρες μετανάστευσής τους, όπου οι φανατικοί θα βρουν τους «καλύτερους στρατιώτες», απελπισμένους λόγω αδιεξόδων και εύκολους προς κατήχηση, καθώς μέσα από το «Θείο κήρυγμα» θα τους δοθεί διέξοδος.
Ποια είναι όμως αυτή η διέξοδος που δίνεται από τον εκάστοτε στρατολόγο τρομοκράτη για να προσελκύσει; Οι τακτικές και οι μέθοδοι στρατολόγησης τους χτυπάνε σε δύο κυρίως σημεία. Στην ανάδειξη της προσωπικότητας του ατόμου ως ξεχωριστή και με «Θεϊκή ευλογία», ενώ παράλληλα δίνεται και η υπόσχεση πώς η οικογένεια του θα θεωρηθεί προστατευμένη από τους υπόλοιπους της εκάστοτε οργάνωσης και τον Αλλάχ.

Ο κάθε υποψήφιος «ιερός μαχητής» προσελκύεται δια προσέγγισης κάποιων Ιμάμηδων ή κάποιων προσώπων που γνωρίζουν (π.χ. από το ταξίδι τους όπως προειπώθηκε ) και με διάφορες τακτικές αξιολογούν την ετοιμότητα του στο να δεχτεί να περάσει στη δεύτερη κλίμακα που αφορά την ένταξη του σε μια «λειτουργική ομάδα» που αρχικά θα θεωρηθεί ως πιθανή ομάδα μελέτης του Θεού ή κάποιας άλλης παρόμοιας ανώτερης σε φύση δικαιολογίας. Η όλη διαδικασία κατήχησης περιγράφεται άριστα στο Staircase model για την τρομοκρατία. Απαριθμεί τα 5 επίπεδα (μια μελέτη που δεν είναι αντικείμενο του άρθρου) και πώς φτάνει στην τελική κλιμάκωση του χτυπήματος ο κάθε «ιερός μαχητής».

Συμπερασματικά έχουμε μια ροή αλλογενούς, αλλόφυλου και διαφορετικής νοοτροπίας και πολιτισμικού επιπέδου πληθυσμού σε μια περιοχή του πλανήτη που έχει πλέον ξεπεράσει κατά πολύ αυτά τα στάδια. Είναι επόμενο, λοιπόν, πως θα υπάρξουν τριβές και διαφορές που πολύ σύντομα θα οδηγήσουν και σε συγκρούσεις. Τι μπορεί να γίνει όμως;

Η μελέτη μιας CONTEST (αντιτρομοκρατικής στρατηγικής) καθώς και η μελέτη για μεταρρυθμίσεις σε μεταναστευτικό είναι αντικείμενα που θα χρειαστούν διατριβή για να παρουσιαστούν, έτσι ώστε να μπορεί να υπάρξει μια καλή αποτύπωση στο σχεδιασμό και στα πιθανά αποτελέσματα τους. Οπότε επιγραμματικά και μόνο προτείνονται τα εξής:
- Αυστηρός έλεγχος συνόρων
- Εξέταση στην διαδικασία αφομοίωσης του ξένου πληθυσμού. Ιδανικό πρότυπο είναι οι ΗΠΑ όσον αφορά την διαδικασία απόδοσης εγγράφων παραμονής και απόδοσης υπηκοότητας
- Διαχωρισμός ιθαγένειας/υπηκοότητας. Ο διαχωρισμός γίνεται για να διαχωριστεί ποιος είναι ο γηγενής κάτοικος και ποιος ο πολιτογραφημένος. Αυτό διευκολύνει και το παρακάτω:
- Αφαίρεση υπηκοότητας σε περίπτωση πράξης ενάντια στην Εθνική Ασφάλεια.
- Αλλαγή διαδικασίας ασύλου υποχρεώνοντας να ξεκινάει από τις κατά τόπους πρεσβείες. Σε περιπτώσεις πολέμου και μόνον σε αυτές θα επιτρέπεται η είσοδος των προσφύγων σε έδαφος τρίτης χώρας (μόνο από ορισμένες πύλες ειδόσου).
- Δημιουργία σχεδίου που θα απορροφά μέρος αιτήσεων οικονομικών μεταναστών από τις κατά τόπους πρεσβείες βάσει δεξιοτήτων και σχετικής αξιολόγησης για την πιθανή προσαρμογή ενός ανθρώπου στην χώρα προορισμού του. Ιδανικό πλαίσιο τέτοιας αξιολόγησης έχει για παράδειγμα η Αυστραλία.
- Χρήση του εργατικού δυναμικού αυτών των χωρών από επιχειρήσεις της Δύσης με δυνατότητες teleworking για όσους έχουν δεξιότητες ενώ εξέταση κάποιου business case σε συνεργασία με κράτη για την ανάπτυξη επιχειρηματικών δραστηριοτήτων στην χώρα κατοικίας τους. Ο σκοπός είναι να δημιουργηθούν κίνητρα παραμονής τους εκεί αλλά και πιθανή ανάπτυξη αγοράς. Παρόμοιο έργο είναι αυτό που έγινε στην Ινδία και πολλές πλέον εταιρίες έχουν στείλει υπηρεσίες υποστήριξης τους από τον τομέα πληροφορικής εκεί.
Η λογική των παραπάνω καταδεικνύει εν ολίγοις, όπως είναι εμφανές, πώς το μεταναστευτικό και η τρομοκρατία βρίσκουν πηγή τροφής σε προβλήματα που είναι κοινά, εξού και η σύνδεση των δύο φαινομένων δεν είναι κάτι που πρέπει να περνάει χωρίς ιδιαίτερο βάσανο. Φυσικά δεν ταυτίζονται, αλλά η σύνδεσή τους είναι εμφανής και σε σημεία επίσης είναι ορατό πώς τα δύο φαινόμενα, όπως είναι διαμορφωμένες οι σημερινές συνθήκες στις συγκεκριμένες γεωγραφικές περιοχές, λειτουργούν σαν συγκοινωνούντα δοχεία. Αν μπορέσει και μειωθεί η πίεση και η φόρτιση στο ένα εξ αυτών, θα αποτελέσει και απαρχή αποκλιμάκωσης της έντασης και στο δεύτερο.

Πηγή HufPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Μαρ 2017


Του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Βυζαντινής Ιστορίας


Ειπώθηκε κάποτε προσφυώς ότι ο στόχος της Νέας Εποχής δεν είναι ν’ αδειάσει τις ορθόδοξες εκκλησίες, αλλά να τις γεμίσει με κόσμο που θα έχει αλλοιωμένο φρόνημα. Μετά από δεκαετίες μεθοδικής κι οργανωμένης δράσης των οργάνων που, ενορχηστρούμενα από τα κέντρα της Παγκοσμιοποίησης και του Σιωνισμού, εργάζονται για τον συστηματικό πνευματικό εκμαυλισμό του λαού μας και την αποδόμηση της γνήσιας ορθόδοξης πίστης, όσο βέβαια και της γλώσσας και της ιστορίας του, είναι φανερό πως ο εν λόγω στόχος έχει σε μεγάλο βαθμό ήδη επιτευχθεί. Σήμερα λοιπόν υπάρχουν πάρα πολλοί, ακόμη και μέσα στον λεγόμενο εκκλησιαστικό χώρο, που υποτιμούν συνειδητά όλη τη συζήτηση που έχει ανοίξει εδώ και αρκετά χρόνια σχετικά με τον Οικουμενισμό - και αναζωπυρώθηκε επ’ εσχάτων εξαιτίας της συνόδου της Κρήτης αλλά και των προσφάτων αποτειχίσεων κάποιων κληρικών μας έναντι των οικουμενιστών επισκόπων τους.

Υπάρχουν πολλοί που ακούγοντας περί Οικουμενισμού, Νέας Εποχής, θρησκευτικού συγκρητισμού, Πανθρησκείας κλπ. - εμφανώς επηρεασμένοι από τη χρόνια πλύση εγκεφάλου που εκπορεύεται από τους γνωστούς (κληρικούς τε και λαϊκούς) ψευδοθεολογούντες της «μεταπατερικότητας», της «θεωρίας των κλάδων» και των λοιπών νεοεποχίτικων τερατουργημάτων - χαρακτηρίζουν όλα τα προαναφερθέντα ως συνωμοσιολογικές υπερβολές ή και ως συζήτηση περί όνου σκιάς. Πολλοί θεωρούν ότι σε τελική ανάλυση τίποτε το ιδιαίτερο δεν μας χωρίζει από τους Παπικούς, οπότε καλό θα ήταν να τελειώνει επιτέλους αυτή η χιλιόχρονη διχαστική ιστορία. Αρκετοί μάλιστα μπορεί να ενστερνίζονται και όλα αυτά τα τεχνηέντως υποβολιμαία περί «αγάπης» και «προσέγγισης» όχι μόνο με αυτούς, αλλά και με τις άλλες θρησκείες. Επειδή όμως η πραγματική αγάπη απέχει από την «αγαπολογία» όσο ακριβώς και η άκρα ταπείνωση από τον απόλυτο φαρισαϊσμό, ας πούμε εφεξής μερικά πράγματα με το όνομά τους.

Κατ’ αρχάς οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι οι θεολογικές διαφορές με τη «χριστιανική» Δύση είναι στην πραγματικότητα χαώδεις και φυσικά δεν έχουν πάψει στο παραμικρό να υφίστανται. Όσο κι αν είναι βέβαιο ότι για εκείνη την τελική ρήξη του έτους 1054 έπαιξαν ρόλο και πολιτικά αίτια (τα οποία ασφαλώς υπερτονίζουν οι εγκάθετοι του συγκρητισμού), είναι ακόμη πιο σίγουρο ότι αυτό το γεγονός επιστέγασε απλώς τυπικά μία μακραίωνη διαφοροποιητική πορεία, που στα μέσα του 11ου αιώνα ήταν πλέον μη αναστρέψιμη. Επρόκειτο ουσιαστικά για δύο κόσμους σε πλήρη απόκλιση ήδη από την αρχαιότητα, τους οποίους η εξάπλωση του Χριστιανισμού όχι μόνο δεν μπόρεσε να ενοποιήσει, αλλά στην πραγματικότητα έκανε το μεταξύ τους χάσμα ακόμη πιο αγεφύρωτο, γιατί απλούστατα η (αρχικώς λατινικά απλοϊκή και ακολούθως και γερμανικά εκβαρβαρισμένη) Δύση - σε αντίθεση με τη βαθιά μυστική εμπειρία της Ανατολής - ποτέ δεν μπόρεσε να φτάσει μακρύτερα από μία κοντόφθαλμη, ορθολογιστική και μέσω απλοϊκών δικανικών προσεγγίσεων απόπειρα κατανόησης και ερμηνείας του Θεού. Η θεμελιώδης αυτή διαφοροποίηση, που τυγχάνει και η κύρια γενεσιουργός αιτία όλων των επιμέρους δυτικών δογματικών παρεκκλίσεων (οι οποίες φυσικά δεν αφορούν μόνο στο πρωτείο, αλλά είναι επίσης πάρα πολλές και ουσιαστικές, παρά τα όσα οι οικουμενιστές διαπρυσίως διακηρύττουν), κατά κανένα τρόπο δεν έχει έστω εξομαλυνθεί. Πολύ περισσότερο φυσικά ουδέν σημείον επαφής υφίσταται τόσο με όλο το θλιβερό εκείνο συνονθύλευμα που απαρτίζουν τα αναρίθμητα και θεολογικώς έωλα προτεστάντικα παραμάγαζα, όσο και με τις άλλες θρησκείες. Και βέβαια η υποβολιμαία βλακώδης «διαπίστωση» πως «όλοι στον ίδιο Χριστό πιστεύουμε» (βλακώδης, γιατί απλούστατα ΔΕΝ πιστεύουμε στον ίδιο Χριστό) ίσως να είχε κάποιο νόημα σε περιπτώσεις ιδεολογικοποίησης της πίστης, θρησκειοποίησης του εκκλησιαστικού γεγονότος ή θεώρησης της έννοιας της θέωσης ως ατομικής υπόθεσης του καθενός (οπότε θα μπορούσε πράγματι να υποτεθεί και η δυνητική της πραγμάτωση μέσα από πολλούς και διαφορετικούς δρόμους). Επειδή όμως εδώ ούτε περί ιδεολογίας πρόκειται, ούτε περί πράξεως περιχαρακωμένης ιδιωτείας, είναι προφανές ότι κάθε οργανωμένη απόπειρα σύγχυσης και συγκρητισμού, μόνο εκ του πονηρού αρύεται. Υπ’ αυτό το πρίσμα εννοείται ασφαλώς ότι την ακόμη ευρύτερη διαθρησκειακή «διαπίστωση» ότι «όλοι στον ίδιο Θεό πιστεύουμε» απαξιώ ακόμη και να τη σχολιάσω.


Και ως εκ τούτου φυσικά απαξιώ να σχολιάσω και την παλαιότερη τραγική ρήση του πατριάρχη Βαρθολομαίου ότι όλες οι θρησκείες μπορούν να οδηγήσουν στον Θεό. Μια ρήση που φροντίζουν να την επαναλαμβάνουν εδώ και πολύ καιρό και πάμπολλοι ακόμη πλανεμένοι οικουμενιστές επίσκοποι και λαϊκοί ψευδοθεολόγοι, με διάφορους τρόπους και σε διάφορες διατυπώσεις, αλλά πάντοτε με αυτή την ουσία. Την ουσία που γενικεύει διαθρησκειακά την ούτως ή άλλως εκτρωματική συγκρητιστική «θεωρία των κλάδων» και προετοιμάζει ξεκάθαρα το έδαφος για την παγκόσμια Πανθρησκεία, η τεχνητή κατασκευή της οποίας από τα χαμαιτυπεία της Νέας Εποχής τελεί εδώ και χρόνια εν πλήρει εξελίξει. Σε πλήρη συμπόρευση ασφαλώς με την πορεία της οικονομικής ενοποίησης του πλανήτη (δια της Παγκοσμιοποίησης), αλλά και της πολιτισμικής του ισοπέδωσης και ομογενοποίησης (μέσω της αποδόμησης των εθνικών γλωσσών και των εθνικών Ιστοριών, της συστηματικής διοχέτευσης κοινών νεοταξίτικων ηθών και αντιλήψεων και φυσικά της μαζικής και απολύτως ελεγχόμενης λαθρομετανάστευσης).

Ας επανέλθουμε όμως στις διαφορές έναντι της Δύσης και στη δήθεν προσπάθεια υπέρβασής τους με τους θεολογικούς διαλόγους μέσα στα πλαίσια του αυτοφερομένου ως «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών», αλλά και ευρύτερα. Οφείλουμε λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε expressis verbis και εν πλήρει συνειδότι ότι τόσο ο τίτλος του προαναφερθέντος νεοταξίτικου οργάνου, όσο και κάθε άλλη αναφορά σε όρους όπως «Διάλογος μεταξύ Εκκλησιών» ή «Ενωση Εκκλησιών» είναι εκφράσεις παντελώς ανυπόστατες και εξολοκλήρου βλάσφημες. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν Εκκλησίες, άρα πώς να…διαλεχθούν ή να προσπαθήσουν να ενωθούν; Η Εκκλησία απλούστατα είναι μία, η Αποστολική και Καθολική, ήτοι η Ορθόδοξη. Όλα τα άλλα, από τους Παπικούς ως τα απειράριθμα προτεστάντικα καρτούν (πώς αλλιώς δηλαδή να αποκαλέσει κανείς την εικόνα π.χ. Αγγλικανής επισκόπου να…ευλογεί γάμο μεταξύ ανδρών!), αποτελούν απλώς πλήρεις εκτροπές και καρικατουρίστικες αλλοιώσεις. Και αφού πρόκειται για εκτροπές και όχι για Εκκλησίες, δεν επενεργείται εκεί μέσα δια του Αγίου Πνεύματος απολύτως τίποτε! Από το 1054 και εξής οι Φραγκολατίνοι ούτε αγίους βγάζουν, ούτε ιερωσύνη έχουν, ούτε άλλα Μυστήρια. Ακόμη και αυτά που εκτιμούν πως έχουν, στην πραγματικότητα δεν ισχύουν! Αυτό είναι απολύτως ξεκάθαρο και ανέκαθεν εθεωρείτο για την Ορθόδοξη Εκκλησία εντελώς αυτονόητο (άσχετα βεβαίως αν μέσα στο κλίμα της οικουμενιστικής ψευδοπροσέγγισης έχουν αρχίσει εδώ και καιρό αρχικά να ψελλίζονται και ακολούθως να κυοφορούνται καινά - και άκρως ερμαφρόδιτα - «δόγματα», ακόμη και επ’ αυτού)!



Από την άλλη, όλη αυτή η ιστορία με τους δήθεν διαλόγους με τους ετεροδόξους έχει αποδειχθεί ως μία παντελώς ατελέσφορη παρωδία (μέχρι και ο περιώνυμος οικουμενιστής επίσκοπος Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας παραδέχθηκε προ ολίγων ετών το αδιέξοδο στο οποίο έχουν καταλήξει αυτοί οι «διάλογοι»), αφού κανείς εξ αυτών δεν έχει την παραμικρή επιθυμία ειλικρινούς προσέγγισης και αναγνώρισης των σφαλμάτων του, αλλά αντίθετα άπαντες εμμένουν πεισματικά στις πλάνες τους, στις οποίες είναι ξεκάθαρο ότι επιδιώκουν να σύρουν τους Ορθοδόξους.

Ποιοι επομένως φερόμενοι ως ορθόδοξοι πατριάρχες (και έτεροι ιεράρχες) τολμούν να μας κατηγορούν και να απειλούν με παύσεις και διώξεις τους ορθόφρονες ιερείς μας ή και εμάς (σε επόμενη φάση που σίγουρα θα έλθει) με επιτίμια, επειδή αντιστεκόμαστε στη χυδαία απαίτησή τους να ενωθούμε με τους αιρετικούς; Η μόνη επανένωση που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή (και βέβαια θα ήταν και ευκταία), είναι η επιστροφή των διαστρεβλωτών στην ενιαία Εκκλησία των πρώτων αιώνων, από την οποία οι ίδιοι παρεξέκλιναν. Επανένωση όμως με τους δικούς τους θεολογικούς όρους σημαίνει αυτομάτως και τη δική μας εκτροπή. Την ώρα δηλαδή που ο εκπεσών και εκμαυλισμένος (αυτοφερόμενος ως) «Χριστιανισμός» της Δύσης καταρρέει μέσα στις αμαρτίες και τα βαθιά του υπαρξιακά αδιέξοδα, την ώρα που πάμπολλοι Ευρωπαίοι διανοητές με ανησυχίες έχουν βαφτιστεί Ορθόδοξοι, εμείς θα πετάξουμε στα σκουπίδια τη Φιλοκαλία, τους Νηπτικούς, τους Ησυχαστές και θα πάμε εκουσίως να πέσουμε στην πλάνη; Είναι ολοφάνερο ότι μόνο ως ατυχέστατος αστεϊσμός θα μπορούσε να εκληφθεί μία τέτοια «πρόταση» (όσο βεβαίως και αν η οικουμενιστική σύναξη του Φαναρίου μάς την υποβάλλει ως μονόδρομο μέσα στη θλιβερή πνευματική της κατάντια).

Και ασφαλώς στο σημείο αυτό καλό θα ήταν να ξεκαθαριστεί και κάτι ακόμη. Εδώ το ζήτημα δεν είναι ποιος θα παρασύρει τον άλλον υπό τους όρους του. Δεν είναι ούτε πολιτικό παιχνίδι, ούτε μάχη εντυπώσεων, ούτε θέμα εγωισμών. Το πρόβλημα εδώ υψώνεται σε επίπεδο καθαρά σωτηριολογικό. Εκτός Εκκλησίας, δίχως τη σύναξη γύρω από το Άγιο Ποτήριο και δίχως μυστηριακή ζωή, δεν υπάρχει θέωση, άρα ούτε και σωτηρία. Να λοιπόν ποιο είναι στην πραγματικότητα το μέγα διακύβευμα. Είναι η ίδια η ψυχή μας. Είναι το ίδιο το σωτηριολογικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο μπορεί να πραγματωθεί ο πνευματικός αγώνας προς τη θέωση. Και αυτό το πλαίσιο πρέπει πάση θυσία να μείνει ανόθευτο.


Όλα αυτά επαναλαμβάνω και πάλι ότι μπορεί για πάρα πολλούς να είναι ψιλά γράμματα (όσο δεδομένη τυγχάνει άλλωστε και η κωμικοτραγική πλέον νεοελλαδική μιθριδατική άμβλυνση του «έλα μωρέ τώρα»), αλλά για κάθε συνειδητό ορθόδοξο είναι η κατεξοχήν ουσία. Πέραν όμως αυτού, θα ήταν χρήσιμο να επισημάνουμε και κάτι ακόμη: μία πιθανή υποχώρηση της ελλαδικής Εκκλησίας στα απροκάλυπτα πλέον «ενωτικά» σχέδια του Φαναρίου και των εδώ ακολούθων του θα είχε και άλλες συνέπειες, που πλέον δεν θα ήταν θεολογικές, αλλά κοινωνικές και εθνικές (και κάποιον που αδιαφορεί ίσως για τα θεολογικά, οπότε δεν τον πολυενδιαφέρουν όλα τα προαναφερθέντα, αυτό δεν μπορεί να τον αφήσει αδιάφορο). Γιατί εδώ είναι πια πολύ ορατή η προοπτική ενός σχίσματος εντός της χώρας μας, καθώς μεγάλο μέρος του κλήρου και του λαού είναι αποφασισμένο να μείνει πιστό στην πατρώα αυθεντική πίστη και να κηρύξει ακοινωνησία με τους πλανεμένους κληρικούς. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί οι μεγαλόσχημοι ρασοφόροι που θα τολμήσουν και θα επιχειρήσουν την πρόκληση ενός νέου και με ανυπολόγιστες συνέπειες εθνικού διχασμού, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν το αιρετικό τους μένος και φυσικά να εξευμενίσουν και τα νεοταξίτικα αφεντικά, που τους ανέβασαν στους εκκλησιαστικούς θρόνους τους;

Τα πράγματα λοιπόν είναι σαφή, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Τα ψέματα τελείωσαν: εδώ πλέον ζητούνται όλο και περισσότεροι επίσκοποι, όλο και περισσότεροι κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, που θα αφήσουν τα μισόλογα (και την αντίσταση απ’ το…υπόγειο) και θα προτάξουν αναφανδόν τα στήθη τους για να σταματήσουν την πορεία προς το σχίσμα και να αντισταθούν στην υλοποίηση ενός ακόμη βήματος στο νεοταξίτικο και νεοεποχίτικο σχέδιο της προόδου της ιδέας της Παγκόσμιας Θρησκείας (γιατί φυσικά υπενθυμίζουμε ότι το ευρύτερο παιχνίδι των αγαπολογικών εναγκαλισμών δεν αφορά μόνο σε καρδιναλίους ή σε πάστορες, αλλά και σε ιμάμηδες, γκουρού και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους του ανθρώπου), για την οποία η Ορθοδοξία είναι φυσικά το μεγάλο αγκάθι. Αυτή είναι ο μεγάλος στόχος του Σιωνισμού, που φυσικά δεν είναι πολιτικο-οικονομική «σέχτα», όπως νομίζουν ακόμη κάποιοι αφελείς, αλλά ξεκάθαρα αποτελεί θρησκεία, η οποία απλούστατα προετοιμάζει μεθοδικά το έδαφος για την έλευση του «Μεσσία» της, εξ ου και η οργανωμένη απόπειρα για την πνευματική, οικονομική και πολιτική ομογενοποίηση και ποδηγέτηση του πλανήτη.
Ο πόλεμος αυτός έχει ξεσπάσει και θα είναι ένας πόλεμος σκληρός και μακρύς.
Ας είμαστε έτοιμοι…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Της Ισμήνης Χαραλαμποπούλου και του Παναγιώτη Σαββίδη

Υπουλη διείσδυση με τη δημιουργία Παιδαγωγικού Τμήματoς στο ΑΠΘ όπου οι Τούρκοι θα εκπαιδεύουν τους δασκάλους για τα μειονοτικά σχολεία της Θράκης – Την ίδια ώρα το υπ. Παιδείας βάζει στα δημόσια νηπιαγωγεία της περιοχής την τουρκική γλώσσα με πιλοτικό πρόγραμμα.

Σε Τούρκους πανεπιστημιακούς που ελέγχονται απευθείας από την Άγκυρα, και προφανώς από το καθεστώς Ερντογάν, εκχωρεί η ελληνική κυβέρνηση την εκπαίδευση της μειονότητας στη Θράκη, προχωρώντας σε μια ακατανόητη ικανοποίηση ενός πάγιου αιτήματος της γείτονος, το οποίο επί σειρά ετών απορριπτόταν από την Αθήνα.

Οπως αποκαλύπτεται, το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης ιδρύει, με τις ευλογίες του υπουργείου Παιδείας, έδρες καθηγητών Τουρκικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας, καθώς και Μουσουλμανικής Θρησκείας στο Παιδαγωγικό Τμήμα του, σε συνεργασία με τουρκικά πανεπιστήμια! Έδρες τις οποίες θα καταλάβουν καθηγητές ερχόμενοι απευθείας από συνεργαζόμενα με το ΑΠΘ τουρκικά πανεπιστήμια και δεν θα ελέγχονται καν από το ελληνικό κράτος!

Η εξέλιξη αυτή, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι το υπουργείο Παιδείας αποφάσισε αιφνιδιαστικά να εισαγάγει την τουρκική γλώσσα στη δημόσια εκπαίδευση της μειονότητας -ξεκινώντας με ένα πιλοτικό πρόγραμμα σε νηπιαγωγεία περιοχών της Θράκης!-, προκαλεί εύλογα ερωτήματα για την πολιτική της κυβέρνησης στο πεδίο των εύθραυστων σχέσεων με την Τουρκία αυτή την περίοδο. Εκφράζεται δε έντονα η ανησυχία μήπως η κυβέρνηση, πιεζόμενη σε άλλα μέτωπα των διμερών σχέσεων, όπως η έκδοση των Τούρκων πραξικοπηματιών, το Προσφυγικό ή οι προκλήσεις στο Αιγαίο, επιχειρεί να κατευνάσει το καθεστώς Ερντογάν κάνοντας παραχωρήσεις σε έναν τομέα όπως η Παιδεία, όπου έτσι κι αλλιώς οι αντιλήψεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι «χαλαρές», υπό την έννοια ότι προτάσσει δήθεν ευαισθησίες περί δικαιωμάτων υποβαθμίζοντας τους εθνικούς κινδύνους από την επεκτατική πολιτική της Άγκυρας.

Ειδικά για το θέμα της τουρκικής γλώσσας στα νηπιαγωγεία -με σκοπό προφανώς να μπει στη συνέχεια στην Πρωτοβάθμια και τη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση- ανοίγει τον ασκό του Αιόλου και έχει προκαλέσει σάλο στην εκπαιδευτική κοινότητα, η οποία ζητά την απόσυρση του προγράμματος, πολύ περισσότερο που δεν έχει ξεκαθαριστεί ο τρόπος εφαρμογής, ούτε προηγήθηκε ο αναγκαίoς σε τέτοιες περιπτώσεις διάλογος.

Οι έδρες στο ΑΠΘ

Η απόφαση για την ίδρυση Τομέα Μουσουλμανικών Σπουδών στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο υπογράφηκε από τον υπουργό Παιδείας Κώστα Γαβρόγλου τον περασμένο Δεκέμβριο. Είχε προηγηθεί αίτημα από Συλλόγους Εκπαιδευτικών Μειονοτικών Σχολείων της Ξάνθης και του Εβρου που ζητούσαν «την άμεση ανάπτυξη και στελέχωση του Τομέα Μειονοτικής Δημοτικής Εκπαίδευσης του ΑΠΘ και τη δημιουργία εδρών καθηγητών Τουρκικής Γλώσσας, Λογοτεχνίας καθώς και Θρησκευτικών Μουσουλμανικής Θρησκείας», ενώ καθοριστική ήταν και η παρέμβαση του βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Χουσεΐν Ζεϊμπέκ.

Η ίδρυση του τομέα αποτελεί ουσιαστικά επέκταση της συνεργασίας του ΑΠΘ και με άλλα τουρκικά πανεπιστήμια πέραν του Τσανάκαλε, με το οποίο έχει ήδη στενή σχέση.

Ουσιαστικά, διαμορφώνεται μια επικίνδυνη ατραπός: Τούρκοι καθηγητές, χωρίς κανέναν έλεγχο, θα διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό τις σπουδές και το συνολικό «εκπαιδευτικό, πολιτιστικό και ιδιαίτερο θρησκευτικό φορτίο» που θα αποκτούν οι φοιτητές του Παιδαγωγικού Τμήματος, δηλαδή οι αυριανοί εκπαιδευτικοί της μουσουλμανικής μειονότητας στη Θράκη. 
Διαμορφώνεται δηλαδή μια κατάσταση όπου τα παιδιά της μειονότητας θα μορφώνονται κατά μεγάλο βαθμό σύμφωνα με τις οδηγίες της Αγκυρας, με ό,τι μπορεί να σημαίνει αυτό!

Μάλιστα τώρα αποκαλύπτεται ότι, σύμφωνα με τις ρυθμίσεις του υπουργείου Παιδείας, αυξάνεται ο αριθμός εισακτέων στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης της Παιδαγωγικής Σχολής του ΑΠΘ αποκλειστικά με μαθητές από τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης! Οπως λένε αρμόδιοι παράγοντες, θα… παράγουμε περισσότερους εκπαιδευτικούς μειονοτικών σχολείων από όσους έχουμε ανάγκη – σημειωτέον, ισχύει πάντα ότι μόνο οι προερχόμενοι από τη μειονότητα μπορούν να διδάξουν στα σχολεία της. Εκτός δηλαδή από εκείνους που όντως θα απασχοληθούν στα σχολεία, θα αυξηθούν και όσοι θα έχουν λάβει εκπαίδευση από Τούρκους πανεπιστημιακούς.

Η κίνηση αυτή αιφνιδίασε τους πάντες, αφού ανατρέπει τη σημερινή κατάσταση κατά την οποία τον κεντρικό ρόλο στην εκπαίδευση της μειονότητας είχε το Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης, με σχετική εμπειρία άνω των 15 ετών. Ο πρύτανης του ΔΠΘ Αθανάσιος Καραμπίνης, μιλώντας στο «ΘΕΜΑ», εκφράζει φόβους για υπόγειες διαδρομές υποστηρίζοντας ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κάνει το «χατίρι» κύκλων που θέλουν να απομακρύνουν την εκπαίδευση της μειονότητας από ανθρώπους που ξέρουν πώς να τη χειριστούν. Μάλιστα η Πρυτανεία έστειλε και επιστολή στον πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα θέτοντας ερωτήματα σχετικά με «την καταλληλότητα της προετοιμασίας των εν λόγω εκπαιδευτικών». Το σημαντικότερο από αυτά, σύμφωνα με τον κ. Καραμπίνη, είναι με ποιον τρόπο θα ασκείται ο έλεγχος στον τομέα Μειονοτικών Σπουδών του Παιδαγωγικού Τμήματος του ΑΠΘ.

Η Πρυτανεία του ΔΠΘ καταγγέλλει εμμέσως συστηματική προσπάθεια υποβάθμισης του ρόλου του πανεπιστημίου, εξ ου και εξέφρασε στον κ. Τσίπρα τον έντονο προβληματισμό της για τις επιδιώξεις ορισμένων κύκλων που έχουν ως πρωταρχικό διακύβευμα να βρεθεί η εκπαίδευση των μελλοντικών εκπαιδευτικών του μειονοτικού προγράμματος εκτός ΔΠΘ και εκτός Θράκης.

Ουσιαστικά η Πρυτανεία φωτογραφίζει έτσι τους Συλλόγους Εκπαιδευτικών Δασκάλων Μειονοτικών Σχολείων της Ξάνθης και του Εβρου, οι οποίοι πέραν του αιτήματος για τον Τομέα Μουσουλμανικών Σπουδών στο ΑΠΘ είχαν ζητήσει την άμεση κατάργηση του Διδασκαλείου Εκπαιδευτικών Μειονοτικού Προγράμματος (ΔΕΜΠ) στην Αλεξανδρούπολη.

Τουρκικά στο νηπιαγωγείο

Την ίδια ώρα η πιλοτική εφαρμογή του προγράμματος για την τουρκική γλώσσα σε νηπιαγωγεία της μειονότητας φουντώνει τις ανησυχίες και τις αντιδράσεις. Εκπαιδευτικοί εκφράζουν φόβους για δημιουργία ενός παράλληλου εκπαιδευτικού συστήματος που δημιουργείται, υποστηρίζοντας ότι μετά τα δίγλωσσα νηπιαγωγεία έρχονται και τα δίγλωσσα δημοτικά. Στελέχη του υπουργείου Παιδείας απαντούν εμμέσως ότι δεν πρόκειται για δίγλωσσα νηπιαγωγεία, αλλά για πρόγραμμα με στόχο την αρμονική κοινωνικοποίηση των νηπίων της μειονότητας στον εκπαιδευτικό θεσμό του νηπιαγωγείου. Ο πρόεδρος του Ινστιτούτου Εκπαιδευτικής Πολιτικής (ΙΕΠ) Γεράσιμος Κουζέλης δηλώνει πάντως στο «ΘΕΜΑ» ότι το πρόγραμμα θα επεκταθεί από την ερχόμενη χρονιά.

Σύμφωνα με το ΙΕΠ, «η πιλοτική παρέμβαση προβλέπει τη χρήση της μητρικής γλώσσας ως γλώσσας στήριξης με στόχο την αρμονική κοινωνικοποίηση των νηπίων της μειονότητας στον εκπαιδευτικό θεσμό του νηπιαγωγείου, την αποτελεσματικότερη εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας και την ισορροπημένη γλωσσική και κατά προέκταση γνωστική ανάπτυξη, καθώς και την καλύτερη προετοιμασία για επιτυχή επίδοση στις πρώτες τάξεις του δημοτικού».

Πάντως, εκπαιδευτικοί της Θράκης δηλώνουν αντίθετοι στα δίγλωσσα νηπιαγωγεία και ετοιμάζουν επιστολές προς το υπουργείο Παιδείας, ενώ ερωτήματα θέτουν ακόμα και εκπαιδευτικοί που δεν είναι κατ’ ανάγκην αντίθετοι. Ο Διδασκαλικός Σύλλογος Ξάνθης ζητεί την απόσυρση του προγράμματος, αναφέροντας ότι «η ελληνική πολιτεία στο πλαίσιο της υποχρεωτικότητας της προσχολικής αγωγής, αλλά και της ισονομίας και ισοπολιτείας, ίδρυσε σε όλους τους μειονοτικούς οικισμούς νέα νηπιαγωγεία στα οποία γράφτηκαν και φοιτούν τα νήπια των μουσουλμάνων συμπολιτών μας, όπου τα νήπια μιλάνε την ίδια γλώσσα και δεν υπάρχει πρόβλημα στη μεταξύ τους επικοινωνία».

Οι δάσκαλοι της Ροδόπης κατήγγειλαν ότι «η κυβέρνηση ικανοποίησε το αίτημα μουσουλμάνων βουλευτών οι οποίοι είναι σε ανοιχτή γραμμή με το Προξενείο για τη δημιουργία δίγλωσσων νηπιαγωγείων, πάγιο αίτημα της Αγκυρας».

Ο Σύλλογος Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης Ροδόπης «Οι Τρεις Ιεράρχες» εκφράζει επίσης τη διαφωνία του, ενώ η Αυτόνομη Παρέμβαση Εκπαιδευτικών Π.Ε. Ξάνθης, η οποία τάσσεται υπέρ της διγλωσσίας στην προσχολική εκπαίδευση, σημειώνει ότι το ΙΕΠ όφειλε να συζητήσει με την εκπαιδευτική κοινότητα σε σχέση με τα ερωτήματα που εγείρονται για τη φιλοσοφία, τη διαδικασία, τις εργασιακές συνθήκες, καθώς και να διευκρινίσει τον τρόπο εφαρμογής του ώστε να μην αφήσει πεδίο ανοιχτό σε λογικές ανησυχίες, αλλά και σε παρερμηνείες ή σκόπιμες στρεβλώσεις.

Μόνο τους «πιστούς» καθηγητές άφησαν στα πανεπιστήμα

Ακόμη και τους πρυτάνεις των τουρκικών πανεπιστημίων διορίζει πλέον ο «σουλτάνος» Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προκαλώντας ποικίλες αντιδράσεις εντός και εκτός Τουρκίας. Την ίδια ώρα ξεπερνούν τους 50.000 όσοι πανεπιστημιακοί και εκπαιδευτικοί έχουν απομακρυνθεί από τις θέσεις τους με τη ρετσινιά του Γκιουλενιστή και όχι μόνο.

Η κυβέρνηση Γιλντιρίμ έχει θέσει σε εφαρμογή μια εκστρατεία διώξεων και εκφοβισμού πανεπιστημιακών και εκπαιδευτικών της χώρας, με στόχο -όπως ευθέως καταγγέλλεται- η κατάλυση της ελευθερίας του λόγου και του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης στην Τουρκία. Ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν χαρακτήρισε μερίδα της ακαδημαϊκής κοινότητας «προδότες», δίνοντας το σύνθημα στην ελεγχόμενη δικαιοσύνη να ξεκινήσει ένα πογκρόμ εναντίον τους.

Οι διώξεις δεν αφορούν μονάχα τα δημόσια πανεπιστήμια και εκπαιδευτικά ιδρύματα, αλλά και τα ιδιωτικά. Καθημερινά πανεπιστημιακοί και εκπαιδευτικοί στοχοποιούνται με δημοσιοποίηση φωτογραφιών και στοιχείων τους στα social media και δέχονται απειλές από ισλαμιστές και Γκρίζους Λύκους.

Η υπερεξουσία για διορισμό των πρυτάνεων -αντί των εκλογών που ίσχυαν έως τώρα- δόθηκε στον Τούρκο πρόεδρο με την πρόσφατη απόφαση της απόλυτης πλειοψηφίας του Κοινοβουλίου. Ηδη η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι προχωρά στις αλλαγές, επικαλούμενη την ανάγκη να αποφευχθούν «διαμάχες μεταξύ διάφορων πολιτικών ομάδων εντός των ιδρυμάτων».

Οι εκλογές οργάνων στα 181 πανεπιστήμια της Τουρκίας ανεστάλησαν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου. Ηδη ο Ερντογάν διόρισε τον Μεχμέντ Εζκάν, βουλευτή του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), στην πρυτανεία του Πανεπιστημίου του Βοσπόρου, στη θέση της ιδιαίτερα δημοφιλούς Γκιουλάι Μπαρμπαρόσογλου, η οποία είχε εκλεγεί θριαμβευτικά με 86% πριν από το αποτυχημένο πραξικόπημα.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της «D.W.», από τον περασμένο Ιούλιο 4.811 μέλη Διδακτικού Ερευνητικού Προσωπικού απομακρύνθηκαν από τα τουρκικά πανεπιστήμια. Επιπλέον 2.800 συμβάσεις δεν ανανεώθηκαν ή καταγγέλθηκαν πρόωρα και απολύθηκαν 1.100 διοικητικοί υπάλληλοι. Η κατηγορία είναι ότι ήταν φίλα προσκείμενοι προς τους πραξικοπηματίες. Παράλληλα, έως τις αρχές του 2017 ξεπέρασαν τους 28.000 οι εκπαιδευτικοί που απομακρύνθηκαν από τις θέσεις τους, ενώ 10.000 επιπλέον τέθηκαν σε διαθεσιμότητα με την κατηγορία ότι διατηρούν διασυνδέσεις με την «τρομοκρατία».

Πηγή "Πρώτο Θέμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Μαρ 2017


Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Η διεθνής Ισλαμική οργάνωση, "Islamic Relief Worldwide" στενά συνδεόμενη με τη Μουσουλμανική Αδελφότητα (Μ.Α.), έχει παρουσία στην Ελλάδα
(Σχετικές παραπομπές εκ της επίσημης ιστοσελίδας τους)
- http://www.islamic-relief.org/aid-for-refugees-in-greece/
- http://www.islamic-relief.org/support-for-syrian-refugees-across-europe/
- http://www.islamic-relief.org/exhausted-refugees-now-face-a-three-day-walk/

Η οργάνωση αυτή το Νοέμβριο του 2014, κηρύχθηκε ως τρομοκρατική από το κράτος των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων και τον Ιούνιο του 2014 απαγορεύτηκε πλήρως η δράση της στο Ισραήλ και τη Δυτική όχθη λόγω χρηματοδότησης της Χαμάς.

Το 2016 η διεθνής τράπεζα HSBC, διέκοψε κάθε επαγγελματική συναλλαγή με την οργάνωση λόγω σοβαρών υποψιών ότι η ανθρωπιστικές δωρεές της οργάνωσης καταλήγουν σε τρομοκρατικά δίκτυα.

Τον Ιούλιο του 2016, η Αμερικανική Πολιτεία του Μιζούρι καταδίκασε τη τοπική θυγατρική λόγω παραβίασης συναλλαγών με το Ιράκ, αξίας 1.4 εκ. Δολαρίων και το Αφγανιστάν σε σχέση με εκεί ομάδες εξτρεμιστών.

Επίσης η θρησκευτική επίσημη ένωση της Αιγύπτου μεταφραζόμενη ως "International Islamic Council for Da’wah and Relief" εκδίωξε την Islamic Relief από μέλος της στο τέλος του 2014, ως εμπλεκόμενη σε υποστήριξη διεθνούς τρομοκρατίας. Επιπλέον το 2012 η Ελβετική τράπεζα UBS, διέκοψε συνεργασία με την οργάνωση λόγω πιθανών διασυνδέσεων με τρομοκρατία ενώ στο παρελθόν και συγκεκριμένα το 1999 το υπουργείου οικονομικών των ΗΠΑ είχε διαπιστώσει συναλλαγές της οργάνωσης με Καναδέζικη ΜΚΟ που είχε χαρακτηριστεί ως βιτρίνα της Αλ Κάιντα. Το 2005 οι Ρωσικές αρχές κατηγόρησαν την οργάνωση ως εμπλεκόμενη σε υποστήριξη Καυκάσιων τρομοκρατών.


Η οργάνωση αυτή έχει μεγάλο έργο στα Δυτικά Βαλκάνια ενώ διατηρεί παρουσία εκεί από τη δεκαετία του '90. Μάλιστα έκθεση της Αμερικανικής ΚΥΠ, το 1996, περιγράφει ότι τα γραφεία της οργάνωσης στη Βοσνία εν μέσω πολέμου έδιναν όπλα στους Βόσνιους ενώ λάμβαναν στήριξη από Ισλαμιστές με έδρα το Σουδάν και συγκεκριμένα το "National Islamic Front".

Προσέτι ένας εκ των ηγετών της οργάνωσης τη σήμερον ο "Tahir Salie" είναι και μέλος Δ.Σ της οργάνωσης "International Business Forum" που εδρεύει στη Κωνσταντινούπολη που συνδέεται στενότατα με το περιβάλλον του Ταγίπ Ερντογκάν και της επιχειρηματικής ένωσης MUSIAD, ενώ θα πρέπει να θεωρείται δεδομένη η "συμβίωση" σε αυτές τις δομές και της Τουρκική υπηρεσίας ΜΙΤ.

Πηγή RIMSE



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε μια νέα σοβαρή αμφισβήτηση ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων προχώρησε χθες η Τουρκία καθώς, με αφορμή επιχείρηση διάσωσης προσφύγων σε μικρή απόσταση από την ακτή της Αγίας Ερμιόνης της Χίου, εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν ΝΟΤΑΜ κάνοντας λόγο για περιοχή τουρκικής αρμοδιότητας για παροχή υπηρεσιών SAR.

Οι ελληνικές αρχές εξέδωσαν την ΝΟΤΑΜ Α0596/17 το βράδυ της Δευτέρας με ισχύ μέχρι και σήμερα Τέταρτη για την επιχείρηση Έρευνας και Διάσωσης SAR εντός του FIR Αθηνών, ζητώντας από όλα τα μέσα στην περιοχή να είναι σε επαφή με το Κέντρο του Πειραιά (PIRAEUS JRCC).

Η Τουρκία λίγες ώρες αργότερα, την Τρίτη το μεσημέρι, εξέδωσε την ΝΟΤΑΜ Α1367/17 με την οποία εκφράζει την αντίθεσή της με την ελληνική αναγγελία δηλώνοντας ότι η «Τουρκία δεν αποδέχεται τον καθορισμό της Περιοχής Έρευνας και Διασπώσης σε σχέση με το FIR Αθηνών» και συγχρόνως υποστηρίζει ότι η συγκεκριμένη περιοχή που αναφέρεται στην ελληνική ΝΟΤΑΜ εμπίπτει στην τουρκική θαλάσσια περιοχή SAR-SRR, όπως είχε κατατεθεί στον ΙΜΟ. Και η τουρκική ΝΟΤΑΜ επισημαίνει ότι ο κάθε είδους συντονισμός πρέπει να γίνεται με τις τουρκικές αρχές.

Ακολούθησε ένας «πόλεμος» ΝΟΤΑΜ με την Τουρκία να επιμένει ότι η Ελληνική ΝΟΤΑΜ είναι άκυρη και ότι τα όρια του FIR δεν αφορούν οποιαδήποτε αλλού είδους οριοθέτηση η μορφή συνόρων.

Η απάντηση από την Αθήνα ήρθε με τις ΝΟΤΑΜ Α0600/17 και Α0605/17 με τις οποίες απορρίπτεται η τουρκική επιχειρηματολογία και κηρύσσονται άκυρες οι τουρκικές ΝΟΤΑΜ.

Οι ελληνικές Αρχές επισημαίνουν ότι για τις δραστηριότητες Έρευνας και Διάσωσης εντός του FIR Αθηνών η μόνη αρμόδια Αρχή για την έκδοση ΝΟΤΑΜ βάσει των προβλέψεων του ICAO είναι η Ελληνική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας. Επισημαίνεται επίσης ότι η ταύτιση της ελληνικής περιοχής ευθύνης για Έρευνα και Διάσωσης, με το FIR Αθηνών αποφασίσθηκε στην διάρκεια των περιφερειακών συναντήσεων Αεροναυτιλίας της Κωνσταντινούπολης (1950), των Παρισινών (1952) και της Γενεύης (1958) την οποία είχαν αποδεχθεί τα συμμετέχοντα κράτη μεταξύ αυτών και η Τουρκία και εγκρίθηκε με ομοφωνία από το Συμβούλιο του ICAO. Αυτή η απόφαση καταχωρήθηκε και κυκλοφόρησε δια του ΙΜΟ και είναι σε συμφωνία με τις συστάσεις του ΙΜΟ και του ICAO για την ευθυγράμμιση των «συνόρων» των περιοχών Έρευνας και Διάσωσης με το αντίστοιχο FIR.

Η ελληνική ΝΟΤΑΜ επισημαίνει ότι το κέντρο του Πειραιά (JRCC PIRAEUS) είναι η μοναδική αρμόδια Αρχή για όλες τις περιπτώσεις Έρευνας και Διάσωσης στην περιοχή ευθύνης SAR.

Και βεβαίως εν κατακλείδι επισημαίνεται ότι η περιοχή που αφορούσε η συγκεκριμένη ΝΟΤΑΜ είναι εντός ελληνικής κυριαρχίας, ελληνικών χωρικών υδάτων και ελληνικού εναέριου χώρου, οπού η Ελλάδα ασκεί Κυριαρχία βάσει του Διεθνούς Δίκαιου.

Ν.Μ.

Η τουρκική ΝΟΤΑΜ:

A1367/17 - NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED: THIS NOTAM IS ISSUED TO CLARIFY THE A0596/17 LGGGYNYX NOTAM ISSUED BY GREEK CAA. AS REGARDS THE GREEK NOTAM A0596/17 LGGGYNYX, TURKEY DOES NOT ACCEPT THE DEFINITION OF THE SEARCH AND RESCUE(SAR) AREA WITH REFERENCE TO ATHENS FIR. THE AREA REFERRED TO IN THE SAID GREEK NOTAM FALLS WITHIN TURKEY'S MARITIME SEARCH AND RESCUE REGION(SRR) AS DECLARED TO THE IMO AND INCLUDED IN THE IMO'S GLOBAL SAR PLAN. THEREFORE, ALL SAR EFFORTS/ACTIVITIES WITHIN THE TURKISH SRR MUST BE COORDINATED WITH THE RELEVANT TURKISH AUTHORITIES. 21 MAR 12:38 2017 UNTIL 22 MAR 19:50 2017. CREATED: 21 MAR 12:46 2017

Οι ελληνικές ΝΟΤΑΜ:


A0596/17 - DUE TO PEOPLE IN WATER (PIW) SEARCH AND RESCUE OPERATION WILL TAKE PLACE WITHIN AREA RADIUS 3 NM CENTERED ON 381820N0260920E LIMITED WITHIN ATHINAI FIR. DUE TO POTENTIAL HIGH RISKS FOR AIR TRAFFIC, INDIVIDUAL UNITS ARE REQUESTED TO ESTABLISH COORDINATION WITH THE PIRAEUS JRCC BEFORE ENTERING THE ABOVE DESCRIBED AREA SITUATED WITHIN THE ATHINAI FIR WHICH FALLS WITHIN ITS COMPETENCE. 00000FT AMSL - 03000FT AMSL, 20 MAR 19:50 2017 UNTIL 22 MAR 19:50 2017. CREATED: 20 MAR 20:12 2017

A0605/17 - REF (A) GREEK NOTAM A0596/17 LGGGYNYX. REF (B) TURKISH NOTAM A1367/17 LTAAYNYX (211246 EUECYIYN MAR 2017). NAVIGATIONAL WARNING TO ALL CONCERNED: WITH REFERENCE TO THE REF (B) TURKISH NOTAM A1367/17 LTAAYNYX (211246 EUECYIYN MAR 2017) THE FOLLOWING SHOULD BE UNDERLINED: 1.- THE REF (B) TURKISH NOTAM A1367/17 LTAAYNYX (211246 EUECYIYN MAR 2017) IS NULL AND VOID SINCE IT REFERS TO SEARCH AND RESCUE ACTIVITIES WITHIN ATHINAI FIR WHERE THE ONLY COMPETENT AUTHORITY TO PROMULGATE NOTAMS, ACCORDING TO ICAO PROVISIONS, IS THE HELLENIC CIVIL AVIATION AUTHORITY THROUGH ITS APPROPRIATE AIS UNIT. 2.- IT SHOULD BE NOTED THAT THE SEARCH AND RESCUE REGION UNDER GREEK RESPONSIBILITY COINCIDES WITH THE ATHINAI FIR, AS DECIDED DURING THE ISTANBUL (1950), PARIS (1952) AND GENEVA (1958) REGIONAL AIR NAVIGATION MEETINGS ACCEPTED BY THE PARTICIPANT STATES INCLUDING PART 1 OF 2. 21 MAR 13:06 2017 UNTIL 22 MAR 19:50 2017. CREATED: 21 MAR 13:19 2017

A0605/17 - TURKEY AND APPROVED BY UNANIMOUS ICAO COUNCIL DECISIONS. THIS IS ALSOREGISTERED AND HAS BEEN CIRCULATED WITHIN IMO (SAR.8/CIRC.1/CORR.3, ANNEX 2) AND IS CONSISTENT WITH IMO AND ICAO RECOMMENDATIONS ON THE ALIGNMENT OF SEARCH AND RESCUE BOUNDARIES WITH THE CORRESPONDING FIR.FURTHERMORE THE JRCC PIRAEUS IS THE ONLY COMPETENT AUTHORITY THAT COORDINATES EFFECTIVELY AND EFFICIENTLY ALL SAR OPERATIONS WITHIN THE ENTIRE GREEK SAR REGION. 3.- FINALLY, WITHIN THE AREA AS DESCRIBED IN REF (A) GREEK NOTAM A0596/17 LGGGYNYX, LIES GREEK TERRITORY, GREEK TERRITORIAL WATERS AND GREEK NATIONAL AIRSPACE, WHERE GREECE EXERCISES SOVEREIGNTY ACCORDING TO INTERNATIONAL LAW. AS IN THE PAST, TURKISH AUTHORITIES' MISINTERPRETATION AND DISTORTION OF THE LETTER AND SPIRIT OF INTERNATIONAL DOCUMENTS, CONCERNING SEARCH AND RESCUE RESPONSIBILITIES, ARE REJECTED BY GREECE, AS THEY MAY LEAD TO SERIOUS INSTITUTIONAL AND PRACTICAL COMPLICATIONS IN THE CONDUCT OF SEARCH AND RESCUE OPERATIONS. MOREOVER IT IS REITERATED THAT GREECE EFFECTIVELY PROVIDES SEARCH AND RESCUE SERVICES WITHIN THE SEARCH AND RESCUE REGION UNDER ITS RESPONSIBILITY, SINCE ITS CREATION. FOR ALL THESE REASONS, THE REF (B) TURKISH NOTAM A1367/17 LTAAYNYX (211246 EUECYIYN MAR 2017) IS NULL AND VOID AND IS HEREBY REJECTED. THE REF (A) GREEK NOTAM A0596/17 LGGGYNYX IS THE ONLY VALID AND EFFECTIVE WITHIN ATHINAI FIR AND NO FURTHER EXPLANATION WILL BE GIVEN. PART 2 OF 2. 21 MAR 13:06 2017 UNTIL 22 MAR 19:50 2017. CREATED: 21 MAR 13:19 2017

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Υπό έλεγχο τέθηκε η μεγάλη φωτιά στο τέμενος Βαγιαζήτ (Μεχμέτ Α'), στο Διδυμότειχο, το οποίο θεωρείται από ειδικούς ως το σημαντικότερο ισλαμικό μνημείο της Ευρώπης.

Η πυρκαγιά ξέσπασε τα ξημερώματα στο Τέμενος Βαγιαζήτ στο Διδυμότειχο, με πληροφορίες να αναφέρουν για μεγάλη καταστροφή καθώς έχει καταρρεύσει η οροφή του Τεμένους αλλά και το μεταλλικό σκέπαστρο που είχε τοποθετηθεί το καλοκαίρι.

AdTech Ad
Στο σημείο βρέθηκαν μεγάλες δυνάμεις της Πυροσβεστικής με 10 πυροσβεστικά οχήματα ενώ συνέδραμαν και οχήματα της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας Αλεξανδρούπολης. Οι ζημιές μέχρι στιγμής δείχνουν να είναι εκτεταμένες. Η φωτιά τέθηκε υπό έλεγχο λίγο μετά τις 8:00 το πρωί.


Το τέμενος Βαγιαζήτ (Μεχμέτ Α’) δεν λειτουργεί ως λατρευτικός χώρος αλλά αποτελεί πολιτιστικό μνημείο, ενώ αυτήν την περίοδο γίνονταν εργασίες αναστήλωσης.
Τα αίτια της πυρκαγιάς είναι άγνωστα, μέχρι στιγμής. Τα αρχικά στοιχεία, πάντως, δεν δείχνουν εμπρησμό και οδηγούν προς την κατεύθυνση των εργασιών που γίνονταν στον χώρο.
Πληροφορίες αναφέρουν την πιθανότητα αναζωπύρωσης σε εστία φωτιάς που είχε ξεσπάσει το μεσημέρι της Τρίτης, κατά τη διάρκεια εργασιών ηλεκτροσυγκόλλησης.
Από τη φωτιά έχει καταρρεύσει η οροφή και το μεταλλικό σκέπαστρο, που τοποθετήθηκε πέρυσι το καλοκαίρι.

Στο Διδυμότειχο θα μεταβεί η γγ του ΥΠΠΟ Μ. Βλαζάκη

Στο Διδυμότειχο θα μεταβεί, σύμφωνα με πληροφορίες του ΑΠΕ-ΜΠΕ, η γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού Μαρία Ανδρεαδάκη-Βλαζάκη, προκειμένου να επιθεωρήσει τη ζημιά που έχει προκληθεί στο τέμενος Βαγιαζήτ, στο κέντρο της πόλης, μετά την πυρκαγιά που ξέσπασε στις 3 τα ξημερώματα.

Σύμφωνα πάντα με πληροφορίες, οι εργασίες αποκατάστασης στο τέμενος θα ξεκινήσουν άμεσα.





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Μαρ 2017


Σε νέες παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου προχώρησαν τουρκικά αεροσκάφη σήμερα, Τρίτη. Έξι μαχητικά εισήλθαν στον ελληνικό εναέριο χώρο, προκαλώντας την αντίδραση της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Ειδικότερα, όπως μετέδωσε το Protothema, τα έξι μαχητικά εκ των οποίων τα τέσσερα ήταν οπλισμένα, εισήλθαν στην ελληνική επικράτεια σε δύο σχηματισμούς, παραβιάζοντας σε 33 περιπτώσεις τον εναέριο χώρο, ενώ καταγράφηκαν και τέσσερις παραβάσεις του FIR Αθηνών.

Μία από τις παραβιάσεις εξελίχθηκε σε αερομαχία.
Τα παραπάνω αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίστηκαν σύμφωνα με τους διεθνείς κανόνες.

Τα μηνύματα της Άγκυρας είναι μεστά σαφήνειας. Η σιωπή της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μεστότατη φοβικότητας... και αδικαιολόγητης παραχώρησης ζωτικού χώρου στον ημιπαράφρονα Ερντογάν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απειλή σε οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό επίπεδο θεωρούν οι Έλληνες τους μετανάστες, όπως προκύπτει από έρευνα του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών (ΕΚΚΕ).

Συγκεκριμένα, το 65% των Ελλήνων που ρωτήθηκαν θεωρούν ότι οι μετανάστες κάνουν κακό στην ελληνική οικονομία, το 59% ότι τους παίρνουν τις δουλειές, ενώ το 59% ότι κάνουν μεγαλύτερη χρήση των υπηρεσιών υγείας και πρόνοιας από όσο συνεισφέρουν σε επίπεδο φόρων.

Η έρευνα καταδεικνύει, επίσης, τη σημασία που έχει για τους Έλληνες η πολιτισμική ομοιογένεια της χώρας. Για το 63% των Ελλήνων η χώρα τους έχει γίνει χειρότερο μέρος για να ζει κανείς, εξαιτίας της μετανάστευσης και για το 57% η πολιτιστική ζωή της Ελλάδας υποβαθμίζεται λόγω των μεταναστών, αντί να εμπλουτίζεται.

Για το ένα τρίτο των ερωτηθέντων, η κυβέρνηση δεν θα πρέπει να είναι γενναιόδωρη στην απόδοση του καθεστώτος του πρόσφυγα σε όσους το ζητάνε, ενώ το 44,4% πιστεύει ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τους μετανάστες που έφτασαν στη χώρα με το πρόσφατο κύμα λίγο ή πολύ καλύτερα σε σχέση με τους γηγενείς, το 29,2% ότι τους αντιμετωπίζει το ίδιο και το 26,5% λίγο ή πολύ χειρότερα.

Ιδιαίτερα αρνητική είναι η στάση των Ελλήνων απέναντι στους μουσουλμάνους, καθώς οι τέσσερις στους δέκα ερωτώμενους θεωρούν ότι δεν πρέπει να έχουμε καθόλου μουσουλμάνους μετανάστες στη χώρα, ενώ άλλοι τέσσερις στους δέκα ότι θα πρέπει να έχουμε πολύ λίγους. Εξάλλου, σε πανευρωπαϊκή έρευνα που δημοσίευσε τον προηγούμενο μήνα το Βρετανικό Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων «Chatham House», οι Έλληνες ερωτώμενοι απάντησαν σε ποσοστό 58% ότι η μετανάστευση από τις μουσουλμανικές χώρες θα έπρεπε να σταματήσει.

Όπως εξηγεί στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο ερευνητής του ΕΚΚΕ, Άγγελος Τραμουντάνης, «βλέπουμε ότι οι Έλληνες αντιμετωπίζουν τη μετανάστευση ως απειλή σε δύο επίπεδα: Στο σκέλος της οικονομικής και κοινωνικής κατάστασης της χώρας και σε επίπεδο ταυτότητας, ότι δηλαδή οι μετανάστες απειλούν την ταυτότητα του έθνους ή τη δική τους». Ο ίδιος επισημαίνει πως «περιμέναμε ότι θα βρούμε αυτά τα αποτελέσματα κυρίως λόγω της οικονομικής κρίσης, γιατί από τη βιβλιογραφία και από έρευνες έχει διαπιστωθεί πως όταν έχεις οικονομική κρίση, ανεργία και χαμηλούς μισθούς αυτό χτυπάει αντανακλαστικά, με αποτέλεσμα να αυξάνονται τα αρνητικά αισθήματα εναντίον των μεταναστών». Ωστόσο, τους ερευνητές εξέπληξε η ένταση των αποτελεσμάτων, «καθώς είδαμε ότι θεωρούν τους μετανάστες απειλή οριζόντια σε όλους τους τομείς, τον οικονομικό, τον κοινωνικό και την ταυτότητα».

Η έρευνα διεξήχθη στο πλαίσιο ενός ευρύτερου ερευνητικού προγράμματος με θέμα «Οι ανισότητες στον τομέα της υγείας στον μεταναστευτικό πληθυσμό», που παρουσιάστηκε τον περασμένο Φεβρουάριο σε διήμερο συνέδριο στην Αθήνα. Πρόκειται για το πρόγραμμα MIGHEAL, το οποίο χρηματοδοτείται από τον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο και υλοποιείται από το Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Επιστήμης και Τεχνολογίας της Νορβηγίας. Όλη η έρευνα έγινε με τη διαδικασία των συνεντεύξεων σε 505 μετανάστες και 827 Έλληνες, ηλικίας 15 ετών και άνω, που ζουν σε μεγάλα αστικά κέντρα της Ελλάδας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου