Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Σεπ 2017


Μετά την κατάργηση του Οθωμανικού Χαλιφάτου στις 3 Μαρτίου 1924 από τον Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ, η Τουρκία δήλωσε ότι αποτελεί μια κοσμική δημοκρατία κι όρισε πρότυπό της τη δυτική Ευρώπη για να τη μιμηθεί.

Κατά τη διάρκεια αφομοίωσης αυτής της τάσης, με δυσκολίες και οπισθοδρομήσεις αρκετές φορές,, η νέα τουρκική δημοκρατία γνώρισε την αναγκαστική προσγείωσή της στον κοσμικό χαρακτήρα και τη λογοκρισία της έμφυτης ισλαμικής ταυτότητας και πολιτισμού της χώρας.

Το κεμαλικό καθεστώς απαγόρευσε το χιτζάμπ (hijab), απαγόρευσε τις δημόσιες εκκλήσεις στην προσευχή, έκλεισε τα θρησκευτικά σχολεία και κατάργησε τα αραβικά (παλαιοτουρκικά) από το εκπαιδευτικό πρόγραμμα σπουδών.

Αυτή η αυταρχική καταστολή σε οτιδήποτε αποτελούσε ισλαμική παράδοση κράτησε εδώ και δεκαετίες, με συχνές στρατιωτικές επεμβάσεις, που έλαβαν χώρα όταν απειλήθηκε η «ασφάλεια» και η «ενότητα» της κοσμικής δημοκρατίας. Τα ιστορικά υπολείμματα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ήταν το αποτέλεσμα του επαναστατικού παρελθόντος της Τουρκίας.

Η επιθυμία της Τουρκίας να γίνει αποδεκτή στην Ευρωπαϊκή Ένωση προοριζόταν να είναι προβληματική. Είναι, τελικά, μια χώρα με συντριπτική πλειοψηφία μουσουλμάνων, με πληθυσμό 80 εκατομμυρίων, από τις ισχυρότερες του κόσμου και με θρησκευτικά κοινωνικά πρότυπα που δεν είναι ευχάριστα για την κοσμική φιλελεύθερη Ευρώπη ή κόμη και απορριπτέα.

Τα μέλη της ΕΕ, όταν αντιτίθενται στην προσπάθεια ένταξης της Τουρκίας στο μπλοκ, συχνά κατηγορούν τη χώρα για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και λογοκρισία των ελευθεριών. Μπορεί να μην είναι πολιτικά ορθό, αλλά οι ιστορικές σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη κατά την οθωμανική εποχή καθιστούν την μουσουλμανική ταυτότητά της κάτι σαν ελέφαντα στην αίθουσα.

Επί του παρόντος, η Τουρκία, υπό την ηγεσία του ισλαμιστή Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και του Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP), κοιτά περισσότερο προς τη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική για οποιαδήποτε πολιτική επιρροή και οικονομική ευημερία, παρά προς δυσμάς.

Αναβίωση της οθωμανικής ιστορίας

Όταν ο Ερντογάν, ένας φαινομενικά καταπιεσμένος μουσουλμάνος ηγέτης, εμφανίστηκε 70 χρόνια μετά τη σταδιακή παρακμή του Κεμαλισμού, ήταν αναπόφευκτο ότι ορισμένοι θα τον θεωρούσαν τον ίδιο και το κόμμα του ως τους σύγχρονους Οθωμανούς.

Αυτές οι συγκρίσεις γίνονται συνήθως από δυτικούς δημοσιογράφους και από τούρκους κοσμικούς που συνδέουν τον «σουλτάνο Ερντογάν» με την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Αλλά ούτε ο Ερντογάν, ούτε η πολιτική ρητορική του ΑΚΡ, ούτε οι πολιτικές τους, είναι όμοιες με αυτές των Οθωμανών.
Παρά ταύτα, η οθωμανική νοσταλγία αυξάνεται στην Τουρκία. Τα τελευταία χρόνια ιδιαίτερα, με τα όσα συμβαίνουν εντός της χώρας και στον άμεσο περίγυρό της έχει αυξηθεί έντονα ο αριθμός εκείνων του Τούρκων που έχουν θετική εικόνα για την οθωμανική ιστορία, ακόμη και μεταξύ εκείνων που ήταν ένθερμοι επικριτές του Ερντογάν και το ΑΚΡ.

Αν και θα ήταν λάθος να υπάρξει σύγκριση Ερντογάν με τους Οθωμανούς σουλτάνους, δεν υπάρχει αμφιβολία πως το ΑΚΡ αποτέλεσε το κλειδί στην αναζωογόνηση της οθωμανικής ιστορίας της Τουρκίας. Τιμώντας ιστορικές μάχες, όπως την Καλλίπολη για να καλωσορίσει τους ηγέτες του κόσμου, με στρατιώτες ντυμένους οθωμανικά, η ρητορική ΑΚΡ του Ερντογάν και οι κοινωνικές πολιτικές του, θα κάνουν τον Ατατούρκ να σηκώνεται από τον τάφο του.

Ερντογάν και οι ΑΚΡ, έχουν υποστηρίξει ορισμένες κοινωνικές πολιτικές που είχαν προωθηθεί από τους Οθωμανούς, συμπεριλαμβανομένων των προσκλήσεων στη μουσουλμανική νεολαία της Τουρκίας να παντρεύεται σε νεαρή ηλικία, υποστήριξη στα παντρεμένα ζευγάρια να αποκτήσουν περισσότερα παιδιά. συνεπή υποστήριξη της κυβέρνησης για τους Παλαιστίνιους, Σύριους και την κοινότητα των Rohingya που θυμίζουν πως η Τουρκία έχει παρέμβει για να βοηθήσει τους καταπιεσμένους μουσουλμάνους αδελφούς.

Η Ανάσταση του Ερτογκρούλ (Dirilis Ertugrul)

Πρώτα προβλήθηκε το 2013,  Ντιριλίς Ερτουγρούλ, που αφηγείται την ιστορία του Γκάζι Ερτουγρούλ – πατέρας του Οσμάν Α, ο οποίος ίδρυσε την Οθωμανική Αυτοκρατορία και έζησε περίπου 800 χρόνια πριν – που αγωνίζεται να βρει μια μόνιμη πατρίδα για τη φυλή του, το Kayi, ενώ μάχες με Ιππότες Ναΐτες, τους Μογγόλους και Σελτζούκους ύπουλους στρατηγούς και κυβερνήτες και εσωτερικούς κατασκόπους είναι η καθημερινότητά του.

Ο συντηρητικός παραγωγός και σκηνοθέτης του σόου, Μεχμέτ Μποζντάγκ, είναι ένας διάσημος σκηνοθέτης για το AKP. Όταν προβλήθηκε στο TRT, ο εθνικός ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός της Τουρκίας, το φιλμ αποτέλεσε μεγάλη επιτυχία.
Κάποιοι έχουν ακόμη αποκαλέσει το «Τουρκικό Παιχνίδι των Θρόνων».
Η σειρά έχει ισχυρή θεματική, σχετικά με τη δημιουργία μιας επεκτατικής πολιτικής ενώ δηλώνουν ότι θα κυβερνήσει με δικαιοσύνη και τις ισλαμικές ιδέες της ενότητας, της τζιχάντ, το μαρτύριο, την υπομονή και ελπίδα, σε συνδυασμό με ένα ανόθευτο μίσος για τους Σταυροφόρους και τους κατασκόπους τους από το «εσωτερικό» της φυλής.

Η όλη αφήγηση χρησιμοποιήθηκε για να περάσει το μήνυμα ο Ερντογάν για τις ευθύνες των Σταυροφόρων και να τους υποδείξει σαν στόχο μέσω της αφήγησης του ΑΚΡ και του Ερντογάν ότι χρησιμοποιήθηκαν σαν πιόνια των Γκιουλενιστών σε ένα πραξικόπημα που οργανώθηκε από τον ιεροκήρυκα και τη Δύση. Ήταν η «τρίτη» χρονιά της σειράς και φημολογείται πως μια «τέταρτη» συνέχεια θα κυκλοφορήσει αργότερα φέτος.

Ο τελευταίος αυτοκράτορας (Payitaht Abdulhamid)

Ο τελευταίος σουλτάνος Αβδούλ Χαμίτ Β’, προβλήθηκε επίσης πρώτα στην κρατική TRT.  Η τηλεοπτική σειρά, ακολουθεί τα τελευταία χρόνια της εξουσίας του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμίτ Β ‘στις αρχές του 20ου αιώνα, που αμαυρώθηκε από αυτονομιστικές εξεγέρσεις, πραξικόπημα από τους Νεότουρκους και τις εξωτερικές απειλές από ευρωπαϊκές δυνάμεις,  σε ένα φιλμ αξιώσεων  που δεν παραβλέπει να υποδεικνύει ότι όλα αυτά ενορχηστρώθηκαν από τον Θεόδωρο Χέρτλ, τον ιδρυτή του Σιωνισμού.

Ο Αβδουλ Χαμίτ, που παίζει ο Τούρκος ηθοποιός Μπουλέντ Ινάλ, θεωρήθηκε ευρέως ως ο τελευταίος μεγάλος οθωμανιός χαλίφης, ο οποίος μεμονωμένα οδήγησε την αυτοκρατορία να επιβιώσει για άλλα 40 χρόνια.

Παραπληροφορώντας οι ευρωπαίοι σύγχρονοί του τον χαρακτήρισαν σαν ένα οπισθοδρομικό μοναρχικό, που εμπόδισε τον εκσυγχρονισμό της αυτοκρατορίας, ενώ (κατά το φιλμ) στην πραγματικότητα ο Αβδούλ Χαμίτ πραγματοποίησε σημαντικές εκπαιδευτικές, στρατιωτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Έτσι η αυτοκρατορία ξεπέρασε την αναμενόμενη διάσπασή της κατά μισό αιώνα μέχρι την απομάκρυνσή του το 1909.

Πάντως, σουλτάνος Αμπντούλ Χαμίτ προκάλεσε αναταραχή στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης Μεταξύ των μελών της εβραϊκής κοινότητας, που κατηγορούν τη σειρά για πολιτικά καθοδηγούμενο αντισημιτισμό. Κάποιοι μιλούν όμως καλά για όσους ξεπέρασαν τα λόμπι κι έδειξαν την «αντισημιτική και συνωμοτική άποψη του κόσμου».

Μεγάλος αιώνας (uhtesem Yuzyil)

Ο «Μεγαλοπρεπής Αιώνας» απεικονίζει τη ζωή του Σουλεϊμάν του Μεγαλοπρεπή – μία από τις μεγαλύτερες φυσιογνωμίες Οθωμανών Σουλτάνων, ο οποίος οδήγησε την αυτοκρατορία στο ζενίθ τον 16ο αιώνα.

Σε πλήρη αντίθεση με τον «Ερτουγρούλ» και τον «Αμπντούλ Χαμίτ», επικεντρώνεται κυρίως στις γυναίκες γύρω από τον Σουλτάνο, Συμπεριλαμβανομένων ζηλιάρηδων συζύγων του, ανταγωνιστικές παλλακίδες και τον έλεγχο της μητέρας του, όσων επιδιώκουν να αποκτήσουν επιρροή στο παλάτι
Ο Ερντογάν, μαζί με πολλά ΜΜΕ και τα πιο συντηρητικά τμήματα της τουρκικής κοινωνίας, επαίνεσε την παράσταση όπως και ο δισέγγονος πρίγκιπας Αμπντούλ Χαμίτ Καϊχάν Οσμάνογλου, του Σουλτάνου Αμπντούλ Χαμί, ο οποίος ενημέρωσε σχετικά με την παραγωγή του σόου.

Το δράμα απεικονίζει την άνοδο στην εξουσία της Χουρέμ, μια Ορθόδοξη Χριστιανική σλάβα από την Κριμαία η οποία έγινε σύζυγός του Σουλεϊμάν και μία από τις πιο ισχυρές γυναίκες στην οθωμανική ιστορία.

Ο Μεγαλοπρεπής Αιώνας, προβλήθηκε στην TRT τον Μάιο και προκάλεσε σεισμό στην Τουρκία, με την τουρκική ρυθμιστική αρχή ραδιοτηλεόρασης, RTUK, να δηλώνει ότι έλαβε περισσότερες από 70.000 καταγγελίες λόγω απεικόνισης της σεξουαλικής ζωής του σουλτάνου, τα τυχερά παιχνίδια του και άλλες υπερβολές του της σουλτανικής οικογένειας. Ο Ερντογάν ζύγισε το κοινό και υποστήριξε επίσης την κριτική, αποκαλώντας την «σαπουνόπερα» «ανυπόμονη» προς μια σεβαστή ιστορική φιγούρα.

Ο θαυμάσιος αιώνας απέχει πολύ από τον «Ερτουγρούλ» και τον «Αμπντούλ Χαμίτ»  αλλά κι αυτό έχει αρκετά  αποσπάσματα  σχετικά με  τη δόξα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και τον Σουλεϊμάν ως το μεγάλο χαλίφη του Ισλάμ.

Οι βασικοί διευθυντές και οι παραγωγοί πίσω από το Μεγάλο Αιώνα θεωρούνται ευρέως ως κοσμικοί. Η ενσωμάτωσή τους στις ισλαμικές έννοιες και μιας ιστορικής αντίληψης των Ευρωπαίων για το σεξ και χώρα ήταν υπερβολικές για τη δημόσια διάθεση στην Τουρκία.

Ο οθωμανισμός θα διαμορφώσει το μέλλον της Τουρκίας;

Είναι δύσκολο να κρίνουμε αν αυτή η αναβίωση της οθωμανικής κληρονομιάς αποτελεί μέρος μιας παθητικής πολιτικής «ισλαμοποίησης» του ΑΚΡ ή μιας γνήσιας στροφής της ιστορίας της Τουρκίας. Αλλά αν η κυβέρνηση στρέφει τις μάζες να θυμούνται συνεχώς την ιστορική δόξα και τα επιτεύγματά τους, τότε πολλοί μπορεί να μιλούν για μια κατευθυνόμενη πολιτική.

Αυτό συμβαίνει στον δυτικό κόσμο όλη την ώρα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, τη Βρετανία και τη Γαλλία, οι μάζες συχνά θυμίζουν στα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης. για το πόσο «μεγάλοι» οι αποικιοκράτες τους. είχαν διαμορφώσει τον σύγχρονο κόσμο, ενισχύοντας την αίσθηση παγκόσμιας σημασίας και παρεμβατισμού του πληθυσμού.

Αυτό μπορεί να οδηγήσει μόνο σε δύο πράγματα: την υποσυνείδητη επιθυμία να επιστρέψει σε μια τέτοια δόξα.

Μπορεί επίσης να διαπιστωθεί ότι το τουρκικό κοινό είναι πιο δεκτικό και υποστηρικτικό του στρατιωτικού παρεμβατισμού στην περιοχή, ακόμη και της επέκτασης των συνόρων του.

Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η τουρκική επανάσταση της επιστροφής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είναι το πιο σημαντικό από όλα. Κοσμική ομάδες, για παράδειγμα, έχουν χρησιμοποιηθεί για να ωθήσουν τις ημερήσιες διατάξεις τους, όπως και οι Τούρκοι εθνικιστές Γιατί είναι λοιπόν είναι αθέμιτη η άσκηση οθωμανισμού και του Παν-Τουρκισμού;

Όποια και αν είναι τρόπος που αναλύεται, η τρέχουσα Οθωμανική νοσταλγία θα μπορούσε επίσης να οδηγήσει σε εκτεταμένη αποδοχή και υποστήριξη για την Τουρκία να επεμβαίνει στις πολιτικές και οικονομικές υποθέσεις σε πρώην οθωμανικά εδάφη ως εκπρόσωπος του παν-τουρκισμού, σε αντίθεση με τη Μέση Ανατολή στην πολιτική παραδοχή του «παν-ισλαμισμού».

Ως μελετητής της οθωμανικής ιστορίας, αντιλαμβάνομαι την τρέχουσα αναζωπύρωση σε οθωμανισμού ως θετική και αναζωογονητική αλλαγή για τον λαό της Τουρκίας ,από τις σκοτεινές ημέρες της «κεμαλικής τυραννίας».

Θα ήταν ατυχές εάν μια τέτοια κληρονομιά εμποδιζόταν από τους κοσμικούς ή χειραγωγούνταν από οπορτουνιστικές «ισλαμιστές», όταν υπάρχει μια πληθώρα διδαγμάτων στην Τουρκία να μάθει από τους Οθωμανούς τους προκατόχους της για το πώς να προχωρήσει ως μια αναδυόμενη δύναμη στην περιοχή.

** Ο Dilly Hussain είναι ο αναπληρωτής συντάκτης της βρετανικής μουσουλμανικής ειδησεογραφικής ιστοσελίδας 5Pillars. Γράφει επίσης για το Huffington Post, Al Jazeera English, και συμβάλλει στην Εφημερίδα της Foreign Policy και στο περιοδικό Ceasefire.

Πηγή "Σημειώσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Βασίλη Κυρατζόπουλου 

Το 2002, όταν ο Σύλλογος Κωνσταντινοπολιτών (που εδρεύει στην Καλλιθέα Αττικής) σε συνεργασία με την HEC (Hellenic Electronic Center) "έτρεχαν" παγκοσμίως το ηλεκτρονικό αίτημα (petition) "Επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης", με σκοπό τη συνέχιση των δημοσιεύσεων που θα προέβαλαν τα πάθη των Ρωμιών της Κωνσταντινούπολης, μεταξύ των οργανωτών τέθηκε το ερώτημα:

"Πώς μπορούν να χαρακτηριστούν τα γεγονότα της 6ης - 7ης Σεπτεμβρίου 1955, ούτως ώστε να είναι κατανοητά από όλους τους παράγοντες των 190 και πλέον κρατών μελών του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών"(ΟΗΕ);

Το γεγονός συμπίπτει χρονικά με την περίοδο που συζητούνταν έντονα τα γεγονότα της Βοσνίας και κυρίως τα τεκταινόμενα στη Σρεμπρένιτσα κατά του γηγενή Μουσουλμανικού πληθυσμού. Παράλληλα την ίδια περίοδο εκδίδονται διευκρινιστικές εγκύκλιοι από το Συμβούλιο Ασφαλείας (ΣΑ του ΟΗΕ) περί του Καταστατικού Χάρτη της Ρώμης σ' ότι αφορά αδικήματα γενοκτονίας, εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας και εγκλήματα πολέμου (για Ελλάδα Ν.3003/2002 ΦΕΚ-75 Α').

Στους Κωνσταντινουπολίτικους κύκλους τα γεγονότα της 6ης - 7ης Σεπτεμβρίου χαρακτηρίζονται ως "Πογκρόμ"[1] ή "Νύχτα των Κρυστάλλων του Ελληνισμού της Πόλης", ενώ στις εκθέσεις των προξενείων Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής (ΗΠΑ) και Μεγάλης Βρετανίας (ΜΒρ) ως "riot" (στάσις, οχλαγωγία), χαρακτηρισμός που επίσης υιοθετήθηκε από το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Helsinki Watch[2]. Η από τις εγγυήτριες δυνάμεις της Συνθήκης Λοζάνης, Γαλλία, το Σεπτέμβριο του 1955 στην αλληλογραφία μεταξύ των θεσμών του Υπουργείου Εξωτερικών της θα τα χαρακτηρίσει ως "siege evenements" (γεγονότα πολιορκίας) ή vandalisme (βανδαλισμός), που συνεχίστηκε επί 30 ώρες[3].

Μετά από εντατική μελέτη των γεγονότων, ο γράφων θα καταλήξει στο συμπέρασμα ότι τα γεγονότα της 6ης -7ης Σεπτεμβρίου 1955 αποτελούν γενοκτόνο πράξη κατά της Ελληνικής Εθνότητας της Κωνσταντινούπολης, όπου παραβιάζονται τα άρθρα περί γενοκτονίας του Καταστατικού Χάρτη της Ρώμης. Έτσι θα συγγράψει το έργο "Άγραφη Γενοκτονία Κωνσταντινούπολη Σεπτέμβριος 1955"[4], στο οποίο θα συμπεριληφθούν όλα τα σχετικά αποδεικτικά στοιχεία που είχαν περιέλθει στην αντίληψή του. Το έργο κυκλοφορεί και στην Τουρκία μεταφρασμένο στην Τουρκική.
Οι κινήσεις του 1955

Μετά την έντονη αντιπαράθεση του Υπουργού Εξωτερικών (Υπ. Εξ.) πρώτα (26/10/1951–6/4/1955) και μετέπειτα Πρωθυπουργού (6/4/1955– 10/1/1957) της ΜΒρ, Robert Anthony Eden με τον Έλληνα Πρωθυπουργό Αλέξανδρο Παπάγο (19/11/1952–4/10/1955), σ' ότι αφορά την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, ο στρατάρχης δηλώνει ότι θα μεταφέρει το θέμα στον ΟΗΕ, όπου εκτός από ΗΠΑ και ΜΒρ είναι αντίθετο και το Παλάτι των Αθηνών. Είναι η περίοδος κορύφωσης του ψυχρού πολέμου, όπου το ΝΑΤΟ καλείται να αντιμετωπίσει τις Αραβοϊσραηλινές διενέξεις και την απώλεια της ασφαλούς διέλευσης από τη διώρυγα του Suez, γεγονός που θα επηρεάσει άμεσα τις μάχες της Άπω Ανατολής.

Ο τότε υπουργός Οικονομικών, Σπύρος Μαρκεζίνης, γνωρίζοντας ότι ο Eden ήταν ανθέλληνας, φροντίζει να μάθει τις αγγλικές προθέσεις. Ενημερώνεται από υψηλόβαθμο στέλεχος της ΜΒρ, ότι η κυβέρνηση της ΜΒρ σκέπτεται να "αναβιώσει το Μακεδονικό" ή να "βάλει στο παιχνίδι την Τουρκία".

Ο Μαρκεζίνης ενημερώνει άμεσα τον Παπάγο, ο οποίος όμως δεν υποχωρεί. Παραιτείται ο Μαρκεζίνης. Ο Παπάγος συνεχίζει τον αγώνα με τους δύο αντιπροέδρους της Κυβέρνησης, τον Υπ. Εξ. Στέφανο Στεφανόπουλο και τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο. Ξαφνικά η Τουρκική εφημερίδα Hürriyet (Χουριέτ) στον απόηχο των νέων Διαβαλκανικών Συμβάσεων από το φθινόπωρο του 1953 ξεκινά δημοσιεύσεις κατά της Ελληνικής Εθνότητας της Κωνσταντινούπολης.

Ο Παπάγος με την επιστροφή του από την Πορτογαλία (5/11/1954) αρρωσταίνει βαριά και από τον Μάιο του 1955 δεν είναι σε θέση να κυβερνήσει. Την περίοδο 6–7/9/1955 ο Υπ. Εξ. Στέφανος Στεφανόπουλος παρευρίσκεται στην τριμελή συνδιάσκεψη του Λονδίνου, η βασιλική οικογένεια για επίσκεψη στο Βελιγράδι και ο πρωθυπουργός βαριά άρρωστος στο κρεβάτι.

Μετά την τέλεση της γενοκτόνου πράξης στην Κωνσταντινούπολη, ο Έλληνας δικηγόρος Χριστόφορος Χρηστίδης θα ενημερώσει άμεσα την Αθήνα για το ύψος των ζημιών, στις οποίες θα αναφερθεί εκτενέστερα στο άρθρο του που δημοσιεύεται στις 28/9/1955. Παράλληλα θα συγγράψει αναλυτική αναφορά, η οποία μετά τον Απρίλιο του 1956 θα "ξεχαστεί" στα γραφεία του Υπ. Εξ. της Ελλάδας. Ο ίδιος θα τα συγκεντρώσει σε βιβλίο που θα δημοσιευτεί 18 χρόνια μετά τον θάνατό του[5].

Ο Υπ. Εξ. Στεφανόπουλος μεταβαίνει άμεσα στη Νέα Υόρκη. Παράλληλα με τις διασκέψεις στον ΟΗΕ, παρουσιάζει τη "Μαύρη Βίβλο των Σεπτεμβριανών" στις αρχές των ΗΠΑ και άπρακτος στις 30/9/1955 επιστρέφει στην Ελλάδα.

Όμως η τύχη του Υπ. Εξ. και του Ελληνισμού της Κωνσταντινούπολης είχε ήδη κριθεί νωρίτερα από τις 22/9/1955, όταν ο διοικητής της CIA, Allen Welsh Dulles (φημολογείται ότι στις 6-7/9/1955 βρίσκονταν στην Κωνσταντινούπολη) ενημερώνει με έγγραφο χαρακτηρισμένο ως "ύψιστο απόρρητο" τον αδελφό του και Γραμματέα του Κράτους των ΗΠΑ John Foster Dulles και το Υπ. Εξ. ΗΠΑ, ότι το Παλάτι των Αθηνών είναι διατεθειμένο να ορίσει Πρωθυπουργό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, που είναι "πιο αντικειμενικός και διαθέτει ορθή κρίση"[6]. Το 2007 όπως μας είχε εκμυστηρευτεί ο Σπύρος Βρυώνης, οι αρχές των ΗΠΑ μετά την επιστροφή του Στεφανόπουλου θα πολτοποιήσουν τη "Μαύρη Βίβλο των Σεπτεμβριανών".

Η εγγυήτρια δύναμη της Συνθήκης Λοζάνης, Γαλλία, στις 13/9/1955 ενημερώνει τις Προξενικές Αρχές της Τουρκίας να προετοιμαστούν για την παρουσίαση των γεγονότων στον ΟΗΕ, γεγονός που δεν υλοποιήθηκε ποτέ. Στην προσπάθεια προετοιμασιών, οι Γαλλικές Προξενικές Αρχές της Κωνσταντινούπολης ως πρώτη εκτίμηση στις 15/9/1955 ενημερώνουν για τις εκτεταμένες ζημιές σε ιδρύματα και θρησκευτικούς χώρους και εκτιμούν ότι η Ελληνική Εθνότητα της Κωνσταντινούπολης έχει υποστεί υλικές ζημιές πλέον του 1 Δις. ΤΛ.

Στην Αθήνα, Στεφανόπουλος και Κανελλόπουλος την 1/10/1955 μεταβαίνουν στην οικία του Παπάγου στην Εκάλη. Η βαριά κατάσταση της υγείας του στρατάρχη δεν τους αφήνει περιθώρια συζήτησης. Ο Παπάγος στις 4/10/1955 με την υπ. αριθ. 49370 απόφαση, ορίζει διάδοχό του στην πρωθυπουργία τον Στέφανο Στεφανόπουλο και το ίδιο βράδυ προς τα ξημερώματα της 5ης Οκτωβρίου πεθαίνει. Η απόφαση διαδοχής δυσαρεστεί τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο [7].

Στις 7/10/1955 ο Άγγλος πρεσβευτής Charls Pik σημειώνει προς Υπ Εξ ΜΒρ ότι ο Καραμανλής ήταν υποψήφιος του Βασιλέως και των Αμερικάνων [8]. Ο Καραμανλής ορκίζεται στις 6/10/1955.

Στην Κωνσταντινούπολη, ναι μεν οι Ελληνικές Προξενικές Αρχές καταβάλλουν ύστατη προσπάθεια στο να μην εγκαταλείψουν οι Ρωμιοί την γενέτειρά τους, αλλά τα θύματα δεν έχουν καμία βοήθεια εκτός του Ερυθρού Σταυρού μέσω της Ερυθράς Ημισελήνου. Η Τουρκική Δημοκρατία (ΤΔ) δηλώνει ότι άμεσα για να επουλωθούν τα τραύματα των παθόντων μέσω Ερυθράς Ημισελήνου χορηγήθηκαν 800.000 Τουρκικές Λίρες[9], ενώ ο πρόεδρος της Ερυθράς Ημισελήνου Τάκης Καρακάσης, στις 7/10/1955 στην Κωνσταντινούπολη ενημερώνει τα μέλη του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών (ΠΣΕ), ότι δόθηκαν άμεσα 200.000 ΤΛ στις οικογένειες των εργαζόμενων που είχαν μείνει άνεργοι και χωρίς κατοικία[10]. Παράλληλα μοιράστηκαν 680 κουβέρτες και δέματα με τροφή βάρους 5 κιλών σε πενταμελείς οικογένειες, που προμηθεύτηκαν από το ΠΣΕ.

Εδώ ειδικότερα πρέπει να τονιστεί ότι ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεώργιος Τσέτσης στις 5/9/2017 στην παρουσίασή του αναφέρει ότι είχαν αποσταλεί τρόφιμα που ζύγιζαν 90 τόνους. Άρα μ' ένα πρόχειρο υπολογισμό στις 8/9/1955 τουλάχιστον 90.000 μη Μουσουλμάνοι (περισσότεροι εξ αυτών μέλη της Ελληνικής Εθνότητας της Κωνσταντινούπολης) δεν είχαν τα απαραίτητα για να σιτιστούν!

Στην έκθεση του ΠΣΕ αναφέρεται δύο φορές ότι 2.000 οικίες είχαν μείνει εντελώς άδειες, χωρίς πόρτες και παράθυρα. Το ίδιο αναφέρει και ο Χ. Χρηστίδης τονίζοντας "2.000 ολοσχερώς κατεστραμμένες οικίες".

Δια μαγείας στις παρουσιάσεις του 21ου αιώνα το γεγονός παρουσιάζεται ως 2.000 κατεστραμμένες οικίες (εξαλείφοντας την λέξη ολοσχερώς), όπου οι αναγνώστες αντιλαμβάνονται ότι είχαν υποστεί ζημιές μόνο 2.000 οικίες.

Δυστυχώς η εν λόγω παράληψη σημειώνεται και στις παρουσιάσεις της Οικουμενικής Ομοσπονδίας Κωνσταντινουπολιτών (ΟΙΟΜΚΩ). Στην πραγματικότητα, όπως τονίζει ο Σ. Βρυώνης, το σύνολο των οικιών που υπέστησαν υλικές ζημιές δεν καταμετρήθηκαν ποτέ[11]. Λαμβάνοντας υπ' όψιν ότι στην Κωνσταντινούπολη το 1955 κατοικούσαν 180.200 μη Μουσουλμάνοι με Τουρκική υπηκοότητα[12], επίσης λαμβάνοντας υπ' όψιν τα στατιστικά στοιχεία ότι:

Κατά μέσο όρο κάθε οικογένεια απαρτίζονταν από 5 μέλη, όλες οι οικογένειες είχαν τουλάχιστον μία οικία, το 50% περίπου των οικιών υπέστησαν κάποια υλική ζημιά, βάσει του πληθυσμού που δέχτηκε επισιτιστική βοήθεια, συμπεραίνουμε ότι στην Κωνσταντινούπολη στις 6-7/9/1955 υπέστηκαν ζημιές τουλάχιστον 18.000 οικίες[13].

Ενώ σήμερα όλοι συμφωνούν ότι 73 εκκλησίες είχαν υποστεί διάφορες ζημιές, στις παρουσιάσεις παραλείπεται ότι οι 29 Ορθόδοξες Εκκλησίες είχαν καταστραφεί ολοσχερώς από πυρπόληση[14]. Για να επαναλειτουργήσουν τα 34 καταστραμμένα ελληνικά μειονοτικά σχολεία δαπανήθηκαν 450 εκ. Τ.Λ.[15].

Για να αποζημιωθούν τα θύματα καλούνται να απευθυνθούν στις Τουρκικές Αρχές. Οι διαδικασίες αποζημιώσεων θα ξεκινήσουν από το Νοέμβριο του 1955.

Όσοι είχαν απαιτήσεις πλέον των 10.000 ΤΛ, οι Αρχές ζητούσαν δικαστική απόφαση (δηλαδή επιβάλλονταν ο παθών να αποδείξει το ύψος των ζημιών, όταν τα σχετικά παραστατικά είχαν εξαφανιστεί κατά τη διάρκεια των βανδαλισμών)[16].

Τέλος μέχρι 1/1/1957 από τις απαιτητές αποζημιώσεις θα λάβουν 20% οι ξένοι υπήκοοι και 11,5%, οι Τούρκοι υπήκοοι[17].

Στην πραγματικότητα οι αποζημιώσεις ήταν μηδαμινές, όχι λόγω φορολόγησης όπως παρουσιάζεται το 2017, αλλά λόγω συναλλαγματικών διαφορών[18]. Το ερώτημα που πλανάται είναι γιατί οι τρίτες χώρες δεν προστάτευσαν τους πολίτες τους;

Όταν οι μη Μουσουλμανικές κοινότητες προσπαθούσαν να επιβιώσουν στην Κωνσταντινούπολη, οι ιθύνοντες των ΗΠΑ στην Άγκυρα σε δεξιώσεις με μέλη του Υπουργικού Συμβουλίου της ΤΔ, διαπραγματεύονταν σκληρά τα 300 εκ $ ΗΠΑ δάνειο που ζητούσε η ΤΔ.

Ένα από τα βασικά επιχειρήματα της αντιπροσωπίας των ΗΠΑ ήταν "Τα Σεπτεμβριανά"[19], ενώ ο αναλυτικός φάκελος της γενοκτόνου πράξης των Σεπτεμβριανών, μετά από 60 χρόνια παραμένει απόρρητος στους χώρους του Υπ. Εξ. των ΗΠΑ[20].

50 Χρόνια μετά
Το ΑΚΡ (Adalet ve Kalkınma Partisi, Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης), όταν αναλαμβάνει την εξουσία, προσπαθώντας από την μία να αμαυρώσει τον Δυτικό φιλελευθερισμό αλλά και τις Κεμαλικές αρχές, και από την άλλη να αποδείξει στην ΕΕ ότι η ΤΔ εκδημοκρατίζεται (περισσότερο για να αντλήσει πόρους), επιτρέπει να δημοσιευτούν συγγράμματα που αποδεικνύουν την πραγματικότητα των Σεπτεμβριανών[21].

Οι παράλληλες δημοσιεύσεις έρχονται ως χιονοστιβάδα. Έτσι ο γράφων αποκτά αρκετά πρωτογενή στοιχεία, που αποδεικνύουν την υφή των γεγονότων, δηλαδή ότι τα τεκταινόμενα στις 6-7/9/1955 αποτελούν γενοκτόνο πράξη.

Γνωρίζοντας ότι η Ελλάδα εξελέγη μη μόνιμο μέλος του ΣΑ του ΟΗΕ για την περίοδο 2005 - 2006, για να γίνει σχετική παρουσίαση στον ΟΗΕ, ο γράφων παρότι έρχεται σε επαφή:

Με στελέχη της ΝΔ, τα οποία με την δικαιολογία ότι ο Πέτρος Μολυβιάτης πρώτα και η Ντόρα Μπακογιάννη έπειτα, θα βρεθούν σε δύσκολη θέση στους θεσμούς του ΟΗΕ,
Με στελέχη του ΠΑΣΟΚ, που με την ίδια αιτιολογία, δηλαδή ο Πέτρος Ευθυμίου θα βρίσκονταν σε δύσκολη θέση στον ΟΑΣΕ,
το θέμα δεν προωθείται στους διεθνείς οργανισμούς.

Μεταγενέστερα αμφότεροι προβάλλουν ότι ήταν σημαντική η Συνδιάσκεψη της Κέρκυρας του ΟΑΣΕ (Ιούνιος 2009) και πρέπει να βοηθηθεί η Ελληνική αντιπροσωπία.

Έτσι η ανάδειξη των Σεπτεμβριανών ως γενοκτόνου πράξης θάβεται κανονικά στους κομματικούς μηχανισμούς. Ομολογουμένως ήταν λάθος που δεν καταβλήθηκαν προσπάθειες να έλθουμε σε άμεση επαφή με τους εν λόγω πολιτικούς. Έτσι η προεδρία της ΟΙΟΜΚΩ ξεκινά τον αποκλεισμό του γράφοντα από κάθε ομοσπονδιακή επιτροπή !

Οσμισμένοι το κακό που επέρχεται, στελέχη της ΤΔ προσπαθούν όσο το δυνατόν περισσότερο να "ελαχιστοποιήσουν" τα τεκταινόμενα. Στην εν λόγω προσπάθεια αρωγοί θα είναι και οι εν Ελλάδι Έλληνες (συμπεριλαμβανομένων και Κωνσταντινουπολιτών). Όπως:

Αν και οι νεκροί βάσει της μελέτης του Σ. Βρυώνη ανέρχονται στους 35[22], μέχρι και των ημερών μας πολλοί αρκούνται να προβάλουν την κατάσταση του Helsinki Watch που αναφέρει 11 νεκρούς [23].

Βέβαια παραλείποντας να τονιστεί ότι εάν πληρούνται κάποιες προϋποθέσεις (όπου στην περίπτωσή μας πληρούνται) έστω και να υπάρχει ένας νεκρός είναι αρκετό το έγκλημα να χαρακτηριστεί γενοκτονία. Άλλοι στην προσπάθεια να μειώσουν και τον αριθμό 11, εκμεταλλευόμενοι συνωνυμίες διαλαλούν ότι κάποιοι που έχουν δηλωθεί νεκροί βρέθηκαν στην Αθήνα.

Ενώ αρχικά αναφέρονται 300 βιασμοί, χωρίς αναφορά στο φύλο (όπου έστω και ένας αρκεί για να χαρακτηριστεί το γεγονός γενοκτονία), επί των ημερών μας στην παρουσίαση του αδικήματος αναφέρονται 300 βιασμοί γυναικών.

Επί των ημερών μας, για το ύψος των υλικών ζημιών χρησιμοποιούνται τα ποσά που αναφέρονται ως απαίτηση αποζημιώσεων (καλοθελητές) ή αυτά που χορηγήθηκαν από την ΤΔ (κακοπροαίρετοι), ενώ πολλά από τα θύματα δεν αποτάθηκαν ποτέ στις Αρχές της ΤΔ διεκδικώντας αποζημιώσεις. Δυστυχώς οι πληροφορίες αυτές αρχίζουν να υιοθετούνται και από εν Ελλάδι κύκλους.

Μετά τη δήλωση κομματικού στελέχους του ΑΚΡ "ασχολούμαστε πολύ για ένα πληθυσμό που δεν απαρτίζει ούτε καν ένα χωριό μας", αρχίζει μία ύποπτη καταγραφή Κωνσταντινουπολιτών ανά την υφήλιο, την περίοδο που η ΟΙΟΜΚΩ δεν ήταν σε θέση να οργανώσει τους εν Ελλάδι Κωνσταντινουπολίτες!

Τέλος με υπαιτιότητα των οργανωτών εξαφανίζονται οι ιστοσελίδες της HEC σ' ότι αφορά την προβολή των παθών των Κωνσταντινουπολιτών.
κ.ά.

60 Χρόνια μετά
Έτσι ερχόμαστε στη δεκαετία 2010, περίοδο μνημονίων και απώλειας της εθνικής κυριαρχίας.
Η Ελλάδα εκτός που συμπεριέλαβε όλα τα άρθρα του Καταστατικού Χάρτη της Ρώμης στη Νομοθεσία της, αποδέχεται "την γενοκτονία των Ελλήνων της Μικράς Ασίας από το Τουρκικό Κράτος" (Ν.2645 - 13/10/1998 ΦΕΚ 234-Α') συμπεριλαμβάνει και την ποινική δίωξη κάθε Έλληνα πολίτη που θα αρνηθεί την εν λόγω γενοκτονία (Ν.4285 - 10/9/2014 ΦΕΚ 191 -Α').

Παρόλα αυτά κάτω από αδιευκρίνιστες συνθήκες ο Υπ. Παιδείας του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Φίλης αρχές Νοεμβρίου του 2015 προβαίνει στην ανιστόρητη δήλωση, ότι το αδίκημα που υπέστησαν οι Πόντιοι δεν ήταν γενοκτονία αλλά εθνοκάθαρση (αν και από αρχές του 1993 η πολιτική "εθνικής κάθαρσης" χαρακτηρίζεται γενοκτονία και από τα όργανα του Ο.Η.Ε)[24].

Μετά την εν λόγω δήλωση, που μόνο ζημιά σε κάθε επίπεδο θα προκαλέσει στο Ελληνικό Κράτος και στο Ελληνικό Έθνος, εμφανίζονται πολλοί που την στηρίζουν.

Έτσι στις 5/9/2017 σε διοργάνωση της ΟΙΟΜΚΩ, ο Δήμαρχος Ν. Φιλαδέλφειας, ταυτιζόμενος με την επίσημη πολιτική της ΤΔ ανακοίνωνε ότι τα αίτια των παθών των Κωνσταντινουπολιτών οφείλονται στην λανθασμένη Ελλαδική πολιτική σ' ότι αφορά την Κύπρο, ψελλίζοντας τα γεγονότα της Κοφίνου. Με αφορμή την ανιστόρητη δήλωση του δημάρχου, απευθυνόμενοι και στους ομοϊδεάτες του, πρέπει να τονίσουμε:

Το "Ζήτημα της Κοφίνου" ή "Επιχειρήσεις της Κοφίνου" (Επιχείρηση Γρόνθος), υλοποιήθηκε το Νοέμβριο του 1967[25], όπου αποτελεί μεταγενέστερο γεγονός και των Σεπτεμβριανών και των Απελάσεων (1963 - 1964).

Οι παραβιάσεις κατά των μη Μουσουλμανικών Εθνοτήτων από την ΤΔ είχαν ξεκινήσει από την ημερομηνία υπογραφής της Συνθήκης Λοζάνης(1924) [26].

Σε ότι αφορά τη μοίρα των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης είχε δρομολογηθεί από το 1944.

Είναι η περίοδος που το 9ο γραφείο του CHP (Cumhuriyet Halk Partisi, Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα) αποφασίζει στην 500η επέτειο της Άλωσης της Κωνσταντινούπολης να έχει απορωμιοποιηθεί η Κωνσταντινούπολη. Η απόφαση αυτή γίνεται δεκτή στην Έκτακτη Γενική Συνέλευση του κόμματος το Μάιο του 1946[27].

Κλείνοντας
Το ζητούμενο είναι να βρεθεί το αίτιο και η πηγή που παρακινεί επίσημους φορείς να προβαίνουν σε αυτού του είδους δηλώσεις, που βλάπτουν ανεπανόρθωτα την Ελλάδα, και όχι η διαπόμπευση των εκφραστών.

Η παραχάραξη της ιστορίας σε βάρος της Ρωμιοσύνης και του Ελληνισμού συνεχίζεται σε ότι αφορά και την σύγχρονη ιστορία, χρησιμοποιώντας το επιχείρημα "να λειάνουμε τις αιχμηρές γωνίες που προκαλούν". Βέβαια είναι διαφορετικό να εξαλειφτεί το μίσος και το αίμα από τα ιστορικά βιβλία (όπου συμφωνούμε στο άρτιο) και διαφορετικό να παραχαράξουμε την ιστορία μας επ' ονόματι οποιασδήποτε συμμαχίας ή οργανισμού.

Αυτό που μας ενθαρρύνει είναι ότι 10 χρόνια μετά την έκδοση του βιβλίου, υπεύθυνα και αξιόλογα άτομα παραδέχονται ότι τα Σεπτεμβριανά ήταν γενοκτόνος πράξη, όμως η αναγνώρισή τους ως γενοκτονία, θα δεχθεί μεγάλη αντίσταση, που δεν οφείλεται στη διεθνή νομολογία και σε ανθρωπιστικά δεδομένα...

Ο αγώνας αναγνώρισης όσο σκληρός και δύσκολος και αν είναι, θα συνεχιστεί με την υποστήριξη των αναγνωστών, που πρωτίστως στηρίζουν το δικαίωμα στη ζωή κάθε ανθρώπου.

Σημειώσεις:

[1] Κοίτα Σπύρος Βρυώνης, The mechanism of catastrophe, εκδ. οικ. greekworks.com, New York 2005), Στα ελληνικά από το Νοέμβριο του 2006 εκδόσεις Εστία.

[2]Κοίτα Denying Human Rights & Ethnic Identity. The Greek of Turkey, Human Rights Watch 1992, USA. Όπως:
USA National Archives RG 59,782.009/9-1455
Αρχείο Υπ. Εξ. ΜΒρ. FO.371/117711/RG 1-344/50.

[3] Κοίτα τηλεγραφήματα και έκθεση (Bulletin Quotidien) Γαλλικού Προξενείου Κωνσταντινουπόλεως προς Υπ. εξ. Γαλλίας υπ. αριθ. 8/9/1955-1600/01 και 9/9/1955-1603/05

[4] Κοίτα Εκδόσεις Τσουκάτου, Αθήνα, 2006.
[5] Κοίτα, Χριστόφορος Χρηστίδης, Τα Σεπτεμβριανά, επιμελήθηκε ο Γιάννης Δ. 
Στεφανίδης, εκδ.. Κέντρο Μικρασιατικών Σπουδών, Αθήνα 2000.

[6] Κοίτα Memorandum from Director of Central Intelligence (Dullas) to the Secretary of State, Washington, September 22,1955.

[7] Κοίτα άρθ. Γιώργος Α. Λεονταρίτης, περιοδικό «Τότε» τεύχος 16, Αθήνα 2005.

[8] Κοίτα άρθ. Γιώργος Α. Λεονταρίτης, περιοδικό «Τότε» τεύχος 17, Αθήνα 2005.

[9] Κοίτα Αγγλική έκδοση Σπύρου Βρυώνη σελ. 276.

[10] Κοίτα έκθεση του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών κεφ.(c) , παρ.(1)

[11] Κοίτα Αγγλική έκδοση Σπύρου Βρυώνη σελ. 283.

[12] Κοίτα Β. Κυρατζόπουλου, Άγραφη Γενοκτονία Κωνσταντινούπολη Σεπτέμβριος 1955, πίνακες 2.4, 2.4.1. και επεξηγήσεις αυτών, σελ. 178 - 180.

[13] Το 1927 (πριν την Ελληνοτουρκική Σύμβαση Φιλίας της Άγκυρας του 1930), ο πληθυσμός της ΤΔ ανέρχεται σε 16.200.694 άτομα, εκ των οποίων τα 119.822 δηλώνουν ως μητρική γλώσσα την Ελληνική και τα 109.905 ως θρήσκευμα το Ελληνορθόδοξο. Την ίδια περίοδο το σύνολο των κατοίκων της Κωνσταντινούπολης ανέρχεται στους 883.414, που ζουν και λειτουργούν - εργάζονται σε 143.423 κτίρια, εκ των οποίων τα 11.000 περίπου ανήκουν στα Ρωμαίικα ιδρύματα:

1927
Όροφοι
Χώροι Κατοικιών
Επαγ. Χώροι
Δημ. Κτίρια
Σύνολο
1
22.803
23.203
1.360
47.366
2
49.607
5.930
659
56.196
3
22.307
1.702
304
24.313
4
4.358
502
97
4.957
5
1.276
145
23
1.444
6
568
52
5
625
Απρ/τοι
665
7.367
490
8.522
Σύνολο
101.584
38.901
2.938
143.423
Πηγή: Στατιστική Υπηρεσία ΤΔ.
Διαμόρφωση Πίνακα: Βασίλης Κυρατζόπουλος.

[14] Κοίτα προοίμιο έκθεσης του Παγκόσμιου Συμβουλίου Εκκλησιών.

[15] Κοίτα Χριστόφορος Χρηστίδης, Τα Σεπτεμβριανά, σελ.269.

[16] Κοίτα Αγγλική έκδοση Σπύρου Βρυώνη σελ. 283.

[17] Κοίτα παραρτήματα Αγγλικής έκδοσης Σπύρου Βρυώνη, The mechanism of catastrophe

[18] Το 1955 η επίσημη τιμή του $ ΗΠΑ ανέρχεται στις 2,80 ΤΛ. ενώ 1/1/1957 στις 5,75 ΤΛ. Από την άλλη στην ελεύθερη αγορά 1$ ΗΠΑ αρχές Σεπτεμβρίου του 1955 διαπραγματεύονταν στις 7,80 ΤΛ και αρχές Δεκεμβρίου του 1955 στις 10,00 ΤΛ. Κοίτα Αγγλική έκδοση Σπύρου Βρυώνη σελ. 282.

[19] Κοίτα Memorandum of a Conversation, Ankara September 14, Ankara September14/9/1955.

[20] Department of State, Central Files, 781.00/9–2255. Top Secret

[21] Κοίτα Dilek Guven, Nationalismus, Sozialer Wandel und Minderheiten: Die Ausschreitungen gegen die Nichtmuslime der Turkei 6/7 September 1955. Για την Ελλάδα εκδόσεις Εστία Νοέμβριος, Αθήνα 2006. Όπως εκδόσεις Tarih Vakfı (Ίδρυμα Ιστορίας), φωτογραφικό υλικό αρχείου Fahri Çoker, Κωνσταντινούπολη 2005.

[22] Κοίτα Αγγλική έκδοση Σπύρου Βρυώνη παράρτημα (Β) σελ. 581 - 582.

[23] Κοίτα Κοίτα Denying Human Rights & Ethnic Identity. The Greek of Turkey, παράρτημα (C), σελ. 50.

[24] Κοίτα άρθρο Β. Κυρατζόπουλου, Νοέμβριος 2016, Δηλώσεις Ν. Φίλη: Εθνομηδενισμός ή Ισοδύναμο;

[25] Κοίτα Πανουργιάς Πανουργιάς, Η Αποχώρηση της Ελληνικής Μεραρχίας 29η Νοεμβρίου 1967, εκδ. Καρδαμίτσα, Αθήνα 2004.

[27] Κοίτα Fikret Başkaya - Sait Çetinoğlu, Resmî tarih tartışmaları 8 - Türkiyede Azınlıklar Συζητήσεις περί επίσημης Τουρκικής Ιστορίας 8, Οι μειονότητες στην Τουρκία, εκδ.Özgür Üniversite , Άγκυρα 2009, σελ.23.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



24 Σεπ 2017


Προς την παγκόσμια διακυβέρνηση 
και η Ελλάδα των κόκκινων δανείων

Η προ ημερών ομιλία του Γιούνκερ στο ευρωκοινοβούλιο σκιαγράφησε σαφέστατα πλέον το οικονομικό και πολιτικό πλαίσιο με το οποίο η Υπερεθνική Ελίτ (Υ/Ε) σχεδιάζει να λειτουργούν οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ενωσης στο προσεχές μέλλον, καταδεικνύοντας την πρόθεση των ελίτ και για την τυπική πλέον απώλεια εθνικής κυριαρχίας στις χώρες του οικονομικού μπλοκ της ΕΕ.

Έτσι ο Ζαν Κλωντ Γιούνκερ ουσιαστικά περιέγραψε μια νέα δομή της ΕΕ, βάσει της οποίας θα είναι η πεμπτουσία της παγκοσμιοποίησης – οι 4 «ελευθερίες». Η νέα αυτή δομή θα μπορεί να λειτουργεί ακόμα πιο ανεμπόδιστα από την έντονη δυσαρέσκεια των λαϊκών στρωμάτων της ΕΕ, που πλέον σε πολλές περιπτώσεις ήδη διαμορφώνει και το πολιτικό σκηνικό αναδεικνύοντας αντί- ΕΕ και εν δυνάμει αντι-παγκοσμιοποιητικές πολιτικές δυνάμεις, με προεξάρχουσα τη Βρετανία του Μπρέξιτ, το οποίο η Υ/Ε προσπαθεί τη στιγμή αυτή με κάθε τρόπο ν’ ανατρέψει, τρέμοντας μήπως το παράδειγμα του Βρετανικού λαού το ακολουθήσουν και άλλοι λαοί, όπως ήδη διαφαίνονται καθαρά σημάδια στην Ιταλία, την Ουγγαρία, την Πολωνία και αργότερα πιθανότατα και στη Γαλλία, (αν ο λαός ξεπεράσει και εκεί τους φιλο-ΕΕ «αριστερούς» τύπου Μελανσόν που διέσπασαν το άτυπο λαϊκό μέτωπο από τα κάτω στις τελευταίες εκλογές).

Μέσα σε αυτό το κλίμα γενικής αμφισβήτησης της ΕΕ από τα θύματα της παγκοσμιοποίησης που συνήθως παίρνει χαρακτηριστικά αγώνα για την ανάκτηση της Οικονομικής και Εθνικής τους κυριαρχίας, η Υπερεθνική Ελίτ δια στόματος του πολιτικού της προσωπικού και συγκεκριμένα του προέδρου της Kομισιόν Γιούνκερ, προχωράει ένα βήμα παραπέρα για να εξασφαλίσει την απρόσκοπτη λειτουργία των ανοιχτών και απελευθερωμένων αγορών, με την αμέριστη βοήθεια των φιλο- παγκοσμιοποιητικών πολιτικών σχηματισμών και κυρίως της διεφθαρμένης παγκοσμιοποιητικής «αριστεράς», ιδιαίτερα στις μεσογειακές χώρες (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και Γαλλία).

Αντί των κυβερνήσεων ανά κράτος, οι οποίες έστω τυπικά ελεγχόντουσαν από τον λαό της κάθε χώρας, τώρα θα κοπεί ακόμη και αυτός ο τυπικός συνήθως δεσμός της λαϊκής εξουσίας με την κυβερνητική εξουσία και θα έχουμε – κατά τις επιθυμίες των παγκοσμιοποιητών – μια ευρωπαϊκή πολιτική ελίτ, όπου όλες οι χώρες μέλη της ΕΕ θα διοικούνται απευθείας από αυτή. Έτσι δεν θα χρειάζονται οι γελοίοι δήθεν τοπικοί κυβερνήτες τύπου Τσίπρα που απλά μεταφράζουν τις εντολές από τις Βρυξέλλες. Ο Γιούνκερ λοιπόν μίλησε για έναν πρόεδρο της ΕΕ, έναν Υπουργό Οικονομικών, έναν Εξωτερικών κλπ… Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα ότι καταργούνται τυπικά και άμεσα οι κυβερνήσεις των χωρών της ΕΕ που θα μπουν σε αυτό το θεσμικό πλαίσιο. Θα συνεχίσουν να υφίστανται κυβερνητικοί σχηματισμοί που θα έχουν προφανώς ένα διαχειριστικό χαρακτήρα για την εφαρμογή των εντολών της ευρωπαϊκής και Υπερεθνικής Eλίτ (ένα είδος Νομαρχών) και ένα Ευρω-κοινοβούλιο εντελώς διακοσμητικού χαρακτήρα, όπως το σημερινό. Δεν είναι περίεργο λοιπόν ότι ο Μακρόν, τον οποίο υποδέχθηκε ο Νομάρχης της Υ/Ε που παριστάνει τον πρωθυπουργό στην Ελλάδα βεβηλώνοντας ακόμη και την Πνύκα, δήλωσε προ ημερών ότι τελείωσε η εποχή της λαϊκής κυριαρχίας.

Γίνεται πλέον ξεκάθαρο ότι αυτό αποτελεί για την Υ/Ε ένα στάδιο προς την παγκόσμια διακυβέρνηση με την εξασφάλιση περισσότερου ζωτικού χώρου για τις ανοιχτές και απελευθερωμένες αγορές εις βάρος της οικονομικής κυριαρχίας και περαιτέρω συγκεντροποίηση των πολιτικών αποφάσεων σε «ένα» κέντρο, που θα τις παίρνει με γνώμονα τα συμφέροντα των Πολυεθνικών. Παράλληλα οι χώρες της ΕΕ θα «αλυσοδένονται» ακόμα πιο καθολικά στο στρατιωτικό μηχανισμό του ΝΑΤΟ – όπως χαρακτηριστικά τόνισε ο Γιούνκερ – αφού το ΝΑΤΟ αποτελεί τον μηχανισμό εκείνο που η Υ/Ε χρησιμοποιεί για την, με τη βία, ενσωμάτωση στη Νέα Διεθνή Τάξη, χωρών που αντιστέκονται στην απώλεια της εθνικής τους κυριαρχίας.

Όπως είπαμε παραπάνω, το σχέδιο της Υ/Ε στην ΕΕ, έρχεται στη δημοσιότητα σε μια χρονική συγκυρία έντονης αμφισβήτησης από τα θύματα της παγκοσμιοποίησης κυρίως σε χώρες που διατηρούν ακόμα ένα επίπεδο οικονομικής και εθνικής κυριαρχίας. Η περίπτωση της εξόδου της Αγγλίας από την ΕΕ και η εκλογική μάχη στη Γαλλία ήταν οι πιο χαρακτηριστικές αλλά όχι οι μόνες. Το «τσουνάμι» μαύρης προπαγάνδας που έχει εξαπολύσει η Υ/Ε ώστε να στιγματίσει την από τα κάτω αμφισβήτηση της ΕΕ και γενικότερα της παγκοσμιοποίησης ως «φασιστική» , «εθνικιστική», ρατσιστική κλπ. φαίνεται να μην είναι αρκετό ώστε να αντιμετωπιστούν τα «ρήγματα» στο «δημοκρατικό» προσωπείο του σφαγείου της ΕΕ.

Στις χώρες που έχουν πλήρως ενσωματωθεί στη Νέα Διεθνή Τάξη όπως η Ελλάδα, κάποιος μπορεί εύλογα να αναρωτηθεί «και τι θα αλλάξει για μας;» αφού όλες οι φίλο-παγκοσμιοποιητικές κυβερνήσεις δεν κάνουν τίποτε άλλο από το να εφαρμόζουν νομοθετήματα για την καταλήστευση και την εξαθλίωση του Ελληνικού λαού, οικονομικά και πολιτιστικά. Αυτό όμως είναι ένα ερώτημα που θα πρέπει να γίνει αφετηρία αγώνα για την θεμελίωση μιας Οικονομικής και Εθνικής κυριαρχίας απέναντι σε ένα πρωτόγνωρο στα ιστορικά χρονικά καθεστώς απόλυτης κυριαρχίας των ελίτ πάνω στα λαϊκά στρώματα. Και η κυριαρχία τους πλέον δεν είναι μόνο πολιτική ή στρατιωτική, όπως σε παλαιότερες εποχές, αλλά πρώτιστα οικονομική και κατά συνέπεια πολιτική, αλλά και πολιτισμική και στην ανάγκη ακόμη και στρατιωτική αν χρειαστεί. Είναι αυτονόητο ότι μια απόφαση του Ελληνικού λαού για έξοδο από την ΕΕ θα ήταν αδύνατη αν η Ελλάδα ήταν και τυπικά μια επαρχία της ΕΕ!

Μπορούμε ίσως τώρα να αντιληφθούμε πιο ξεκάθαρα, γιατί τόσο καιρό η Υ/Ε δια χειρός των κάθε είδους φίλο παγκοσμιοποιητών και ελληνικών «αριστερών» ανδρείκελων στη κυβέρνηση μαζί με άλλους μηχανισμούς, προσπαθούν να διαβάλουν και να διαστρεβλώσουν τα πολιτισμικά χαρακτηριστικά και την ιστορία του Ελληνικού λαού, επικεντρώνοντας κυρίως στη νεολαία, στρέφοντάς της προς την λατρεία της ιδεολογίας της παγκοσμιοποίησης: των «δικαιωμάτων» και την καλλιέργεια των διαιρέσεων ανάμεσα στον λαό, όχι βέβαια με ουσιαστικά κριτήρια (κοινωνικής τάξης και κοινωνικής θέσης) αλλά με βάση ανώδυνα για το σύστημα κριτήρια (φύλου, σεξουαλικής ταυτότητας κλπ), που στόχο έχουν την απόλυτη ιδιώτευση και τον ατομισμό, με αποτέλεσμα το πετσόκομμα κάθε συλλογικής διάθεσης κατά της παγκοσμιοποίησης, ιδίως της νεολαίας. Γιατί ένας λαός αλλοτριωμένος και αποξενωμένος από τις αγωνιστικές παρακαταθήκες, τις πολιτισμικές του καταβολές και κυρίως τη συνείδηση του καθενός για τη θέση του στη κοινωνική πυραμίδα είναι πολύ πιο εύκολο να δεχθεί την οποιαδήποτε μορφή εξουσίας που θα του φυτέψουν από πάνω, μετατρέποντάς τον σε ένα καταναλωτικό ον, που θα «αγωνίζεται» όχι για ελευθερία και αυτοκαθορισμό αλλά για τις κάθε είδους ελευθεριότητες μέσα στη Νέα Διεθνή Τάξη της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, ή το πολύ ν’ αγωνίζεται κατά των «φασιστών» και «ρατσιστών» που παλεύουν ενάντια στην ΕΕ και την ΝΔΤ.

Είναι ίσως φανερό πλέον ότι η ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης αποτελεί τη νέα «θρησκεία» της Υ/Ε, που επιχειρεί να ξεπλένει ηθικά τις παγκοσμιοποιητικές ελίτ αλλά και το τμήμα εκείνο του πληθυσμού που επωφελείται από την παγκοσμιοποίηση και τις συνέπειές της. Αν μάλιστα τα πολιτικά ανδρείκελα που τα προόριζε η Υ/Ε για να κυβερνήσουν στην Ελλάδα, είναι και «αριστεροί» τότε η «συνταγή» έχει σίγουρα αποτελέσματα.

Τι και αν οι αντιδράσεις για την δημιουργία μιας ευρωπαϊκής ελίτ για όλες τις χώρες της ΕΕ είναι μεγάλες και αρχικά φαίνεται να μην περνάει το «μακρόπνοο» σχέδιο Γιούνκερ – όπως το χαρακτήρισε μια ελληνική φυλλάδα ευρείας κυκλοφορίας. Είναι όμως χαρακτηριστικό ότι το πολιτικό «Διευθυντήριο» της ΕΕ και παράρτημα της Υπερεθνικής Ελίτ στην Ευρώπη, η Κομισιόν, παρόλες αυτές τις αντιδράσεις, σήμερα ανακοίνωσε ότι προχωρά ακάθεκτη στην οργάνωση διάσκεψης κορυφής τον Δεκέμβρη , ουσιαστικά για να πάρει μέτρα σχετικά με την πρόταση Γιούνκερ (βλ. FT). Τα «δημοκρατικά» διαπιστευτήρια των αδίστακτων χαρτογιακάδων της ΕΕ – πειθήνιων οργάνων των Πολυεθνικών– άλλωστε είναι γνωστά από τότε που απέρριπταν το ένα μετά το άλλο τα Δημοψηφίσματα των Ευρωπαϊκών λαών για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα. Ή πολύ πρόσφατα και ακόμα πιο εγκληματικά, όταν συμμετείχαν, μαζί με τους φιλο-ΕΕ πραξικοπηματίες και τα τάγματα θανάτου των πραγματικών (απόγονων των) Φασιστών, στο αιματηρό πραξικόπημα που ενορχήστρωσε η Υπερεθνική και η Σιωνιστική Ελίτ στην Ουκρανία και το οποίο συνεχίζεται σήμερα ενάντια στο μεγάλο τμήμα του λαού (κυρίως ρωσόφωνο) που παλεύει για την Εθνική του κυριαρχία έξω από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, έχοντας πάρει τη μορφή εθνοκάθαρσης...

μως για τα ελληνικά λαϊκά στρώματα είτε προχωρήσει είτε όχι το σχέδιο αυτό δεν έχει καμία σημασία αφού η προτεκταριοποίηση της χώρας είναι θεσμικά κατοχυρωμένη και καμία «μονομερής ενέργεια» δεν μπορεί να γίνει από την πλευρά της Ελληνικής «κυβέρνησης». Υπό το προσωπείο του «αριστερού» και του υπέρμαχου των «δικαιωμάτων», η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε ήδη ό,τι δεν είχε καταφέρει κανένας αντιδραστικός κυβερνητικός σχηματισμός ή στρατιωτική κατοχή ή Χούντα στην Ελλάδα: Ξεπούλησε με την υπογραφή της μια χώρα ολόκληρη απ άκρη σε άκρη, με όλους τους πλουτοπαραγωγικούς πόρους, τη δημόσια περιουσία, λιμάνια, τρένα και αεροδρόμια μέχρι τα νησιά της χώρας μέσω του «υπερ-ταμείου» που ελέγχεται από πλιατσικολόγους της Υ/Ε. Έβαλε χέρι αδειάζοντας τα ασφαλιστικά και δημοτικά ταμεία, ενώ καταστρέφοντας τη δημόσια υγεία και παιδεία, εξασφάλισε ότι το να έχει ένας άνθρωπος πρόσβαση στη μάθηση στην περίθαλψή και στη πρόνοια, είναι θέμα «τσέπης».

Όμως όπως λέει και ο «σοφός λαός», αυτό το «βαρέλι δεν έχει πάτο». Φαίνεται ότι ήρθε η ώρα οι πολίτες αυτής της χώρας να χάνουν και το σπίτι τους με βάση τις ορέξεις και τις εντολές των «δημοκρατών» της ΕΕ που εφαρμόζουν οι εδώ αριστεροί εντολοδόχοι τους και τοποτηρητές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η τελευταία απόφαση του άθλιου υπουργού οικονομίας (και –όχι τυχαία–διευθυντή του δήθεν «προοδευτικού» Ινστιτούτου Λεβί!), ο οποίος χωρίς τη παραμικρή τσίπα ανήγγειλε την εξαγορά των «κόκκινων δανείων» από ξένα funds, αρνούμενος ακόμα και την πρώτη κατοικία των πολιτών να προστατέψει, δηλώνοντας σαφέστατα ότι πλέον μόνο τα ξένα χαρτοφυλάκια – δηλ. τοκογλυφικές εταιρείες (funds) – θα έχουν το δικαίωμα εξαγοράς των «κόκκινων δανείων» και όχι οι ίδιοι οι οφειλέτες (!), ενώ η διαδικασία της παραγραφής των χρεών πρέπει να σταματήσει. Είναι πασιφανές – πέρα από τις δικαιολογίες με τις οποίες ντύνουν οι «αριστεροί» δωσίλογοι και αυτό το πολιτικό τους έγκλημα – ότι οι εταιρείες που θα αγοράσουν τα κόκκινα δάνεια, βασικά δεν αποσκοπούν στην έστω και μακροχρόνια αποπληρωμή τους. Αποσκοπούν κυρίως στη δήμευση της περιουσίας των οφειλετών και μάλιστα στη δήμευση της «πρώτης κατοικίας», που θα μπορούν να τη διαχειριστούν όπως αυτοί θέλουν.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης επομένως απλά στοχεύουν στη καθολίκευση του απόλυτα επιτυχημένου για τις ελίτ Ελληνικού «πειράματος», σε όλη την Ευρώπη με την πλήρη καθυπόταξη των Ευρωπαϊκών λαών στην Ευρωπαϊκή Ελίτ, σαν τμήμα της Υπερεθνικής Ελίτ…

Πηγή ΜΕΚΕΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Τι απαντά στο δημοσίευμα της «κυριακάτικης δημοκρατίας» για το βούλευμα που τον παραπέμπει στο εδώλιο ο στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου Μιχάλης Καρχιμάκης
Την κατηγορηματική διαβεβαίωση ότι δεν διώκεται για το σχέδιο «Πυθία» αλλά (σύμφωνα με το απόσπασμα του εναντίον του κατηγορητηρίου που μας διαβιβάζει) γιατί «προκάλεσε σε άλλους την άδικη πράξη της παραβίασης των μυστικών της Πολιτείας, ήτοι με πρόθεση και παράνομα να παραδώσουν ή να αφήσουν να περιέλθουν σε κατοχή ή σε γνώση άλλου έγγραφα ή ειδήσεις που τα συμφέροντα της Πολιτείας επιβάλλουν να τηρηθούν απόρρητα απέναντι σε ξένη κυβέρνηση» δίνει με εξώδικη δήλωση διαμαρτυρίας που απέστειλε στην «κυριακάτικη δημοκρατία» ο πρώην βουλευτής Μιχάλης Καρχιμάκης. Η δήλωσή του έχει ως εξής:

«Την Κυριακή 17/9/2017 στο φύλλο της ‟“κυριακάτικης δημοκρατίας” το κεντρικό θέμα της εφημερίδας σας έφερε τον τίτλο ‟Βούλευμα-σοκ - Πώς η ελληνική Δικαιοσύνη τεκμηρίωσε τις αξιόποινες πράξεις των πρακτόρων των Ηνωμένων Πολιτειών - Η CIA έριξε τον Καραμανλή για να μην κατασκευαστεί ο αγωγός SOUTH STREAM”. Ακριβώς κάτω από τον τίτλο αυτόν ως υπότιτλό του αναγράψατε επί λέξει το εξής: ‟Στο σκαμνί για κατασκοπία ο άνθρωπος των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών William Basil και ο πρώην υπουργός και στενός συνεργάτης του Γιώργου Παπανδρέου Μιχάλης Καρχιμάκης”.

Στη συνέχεια, στη σελίδα 15 του συγκεκριμένου φύλλου, που ήταν και η πρώτη σελίδα του ρεπορτάζ σας, στη δεξιά στήλη δημοσιεύσατε την πρώτη σελίδα του παρανόμως από εσάς κτηθέντος βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, με αριθμό 3269/2017, και στο κείμενο του ρεπορτάζ προβήκατε σε παράνομες και ανακριβείς διαδόσεις εις βάρος μου, οι οποίες είναι απολύτως ψευδείς, εν γνώσει σας και έχουν μοναδικό σκοπό τη συκοφάντησή μου και τη βλάβη της τιμής και της υπόληψής μου.

Συγκεκριμένα:
Επί λέξει στο αβάσιμο και συκοφαντικό δημοσίευμά σας αναφέρετε ότι:

‟Επειτα κατατέθηκε προσφυγή από τον κατηγορούμενο Μιχάλη Καρχιμάκη στο δικαστικό συμβούλιο, με την οποία ζητούσε να κριθεί παράνομο αποδεικτικό μέσο ηχογραφημένο υλικό συνομιλίας του με στελέχη της ΕΥΠ στο ρεστοράν Πρυτανείο, αλλά και διάλογοι μεταξύ στελεχών της ΕΥΠ που πιστοποιούσαν πέρα από κάθε αμφιβολία ότι τα παρακινούσε να του διοχετεύουν φορτικά έγγραφα εθνικής ασφαλείας, άκρως απόρρητα, που προορίζονταν για την ενημέρωση του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή. Εγγραφα τα οποία εντοπίστηκαν και κατασχέθηκαν από την Αστυνομία στην οικία Καρχιμάκη στα βόρεια προάστια”.
Ακόμα και με μια απλή ανάγνωση του βουλεύματος που παρανόμως είχατε στη διάθεσή σας θα ήταν δυνατό να διαπιστώσει κανείς την αναλήθεια και απόλυτη παραποίηση των διαλαμβανομένων σε αυτό. Πολύ δε περισσότερο εφικτή θα ήταν η ως άνω διαπίστωση, όταν η μελέτη του βουλεύματος γίνεται από έναν δημοσιογράφο και μάλιστα έμπειρο όπως ο κ. Κοττάκης.
Ειδικότερα: Στο φύλλο 25 του βουλεύματος αναφέρεται επακριβώς το εξής:
‟Ακολούθως, στα πλαίσια κυρίας ανάκρισης, κατασχέθηκε υλικό φορέα ήχου (κασέτα), τον οποίον παρέδωσε στον διενεργούντα την κυρία ανάκριση ανακριτή ο μάρτυρας Κωνσταντίνος Αγγελάκης του Γεωργίου, υπάλληλος ΕΥΠ, το περιεχόμενο του οποίου η εξέταση και απομαγνητοφώνηση διενεργήθησαν από το αρμόδιο εργαστήριο της Δ.Ε.Ε. της ΕΛ.ΑΣ., από την οποία και σε συνδυασμό με την ακρόαση της εγγραφής προκύπτει ότι α) πρόκειται για συνομιλία μεταξύ της Αγγελικής ΠΑΤΕΛΑΚΗ και του ανωτέρου μάρτυρα Κωνσταντίνου Αγγελάκη, παρουσία τρίτου προσώπου, β) η καταγραφή της συνομιλίας έγινε με τη συναίνεση αμφοτέρων των συνομιλούντων, γ) η Αγγελική ΠΑΤΕΛΑΚΗ φέρεται να ομολογεί την τέλεση της πράξης από κοινού με τον Θεόδωρο ΣΠΑΤΣΙΩΤΗ, την παράδοση των εγγράφων στον Μιχαήλ ΚΑΡΧΙΜΑΚΗ και τις περιστάσεις υπό τις οποίες διακόπηκαν στη συνέχεια αυτές οι ενέργειες. Περαιτέρω, διενεργήθηκε νομότυπη έρευνα στην κατοικία του Μιχαήλ ΚΑΡΧΙΜΑΚΗ, κατά την οποία δεν ανευρέθηκαν τα ανωτέρω έγγραφα.
Είναι επομένως ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΚΑΙ ΣΑΦΕΣ πως προβήκατε σε σκόπιμη παραποίηση του βουλεύματος, δημοσιεύοντας τις παραπάνω αναληθείς πληροφορίες, με μοναδικό σκοπό να βλάψετε την τιμή και την υπόληψή μου, καθώς προκύπτει με σαφήνεια πως επ' ουδενί το βούλευμα αναφέρει σε οποιοδήποτε σημείο ότι υπήρχε ηχογραφημένο υλικό συνομιλίας μου με υπαλλήλους της ΕΥΠ και επ' ουδενί αναφέρει ότι βρέθηκαν τα επίμαχα έγγραφα της ΕΥΠ στην οικία μου. Αντιθέτως, ευθέως και ρητώς αναφέρει ότι ΔΕΝ ΑΝΕΥΡΕΘΗΚΑΝ ΤΑ ΑΝΩΤΕΡΩ ΕΓΓΡΑΦΑ, γεγονός που όχι μόνο αποσιωπήσατε αλλά σκόπιμα παραποιήσατε. Επιπλέον, σκόπιμα και με δόλο επιχειρήσατε να ταυτίσετε τη δίωξή μου με τις διώξεις που έχουν ασκηθεί για το σχέδιο ‟“Πυθία”, προκειμένου να διαμορφώσετε διαστρεβλωμένη άποψη εις βάρος μου στην κοινή γνώμη, ότι δήθεν συμμετέχω σε σχέδια κατασκοπίας και στο σχέδιο δολοφονίας του Κώστα Καραμανλή. Τούτο μάλιστα το πράξατε εν γνώσει του αναληθούς χαρακτήρα της είδησης, καθώς, έχοντας στη διάθεσή σας το βούλευμα, θα μπορούσατε να διαβάσετε στο φύλλο 53 αυτού ότι η πρόταση παραπομπής μου έχει γίνει για τα κάτωθι αδικήματα:
δ) Ο τέταρτος κατηγορούμενος Μιχαήλ Καρχιμάκης του Ελευθερίου και της Παναγιώτας, στους κατωτέρω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου του εγκλήματος, με πρόθεση, προκάλεσε σε άλλους την απόφαση να εκτελέσουν την άδικη πράξη της παραβίασης μυστικών της Πολιτείας που διέπραξαν, ήτοι, με πρόθεση και παράνομα, να παραδώσουν ή να αφήσουν να περιέλθουν στην κατοχή ή σε γνώση άλλου έγγραφα και ειδήσεις που τα συμφέροντα της Πολιτείας επιβάλλουν να τηρηθούν απόρρητα απέναντι σε ξένη κυβέρνηση και συγκεκριμένα:
Επ' ουδενί το βούλευμα αλλά και το σύνολο της δικογραφίας αποδίδει σε εμένα οποιαδήποτε συμμετοχή στο σχέδιο ‟“Πυθία”. Εάν, δε, πραγματικά αποσκοπούσε στη μετάδοση της είδησης και όχι στη συκοφάντησή μου, θα διαπιστώνατε από τη μελέτη του βουλεύματος και από τη δημοσιογραφική έρευνα που θα οφείλατε να έχετε πράξει, προτού αυθαιρέτως προβείτε σε ανενδοίαστη διάδοση ψευδών ειδήσεων εις βάρος μου, βλάπτοντας κατάφωρα την τιμή και την υπόληψή μου, ότι η δικογραφία που με αφορά συνενώθηκε με τη δικογραφία για το σχέδιο ‟“Πυθία” και τη δικογραφία περί τηλεφωνικών υποκλοπών, εκ παραδρομής του ανακριτή κυρίου Φούκα. Στη συνέχεια ο ίδιος ο ανακριτής, διαπιστώνοντας το σφάλμα του, ζήτησε από το αρμόδιο δικαστικό συμβούλιο τον διαχωρισμό της υπόθεσής μου λόγω έλλειψης συνάφειας με το ‟“Πυθία” και τις υποκλοπές. Για διαδικαστικούς όμως λόγους και όχι ουσιαστικούς ΣΕ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΖΗΤΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΝΑΚΡΙΤΗ Ο ΔΙΑΧΩΡΙΣΜΟΣ ήταν αδύνατον να λάβει χώρα.
Κατωτέρω παρατίθεται σε ψηφιακή ομοιοτυπία ακριβές απόσπασμα του υπ. αριθμ 4532/2014 βουλεύματος του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών, το οποίο ενσωματώνει την Πρόταση της Εισαγγελέως κυρίας Μαυροπούλου, η οποία ζητά τον διαχωρισμό της υπόθεσής μου από το σχέδιο ‟“Πυθία” και τις υποκλοπές κατόπιν αιτήματος του κυρίου Φούκα, χαρακτηρίζοντας τις πράξεις που μου αποδίδονται ως απολύτως ανεξάρτητες σε σχέση με τις ως άνω δικογραφίες, ενώ διευκρινίζει ότι δεν συντρέχει κανένας ουσιαστικός ή δικονομικός λόγος που να επιβάλει την συνανάκρισή τους.
Η πρόθεσή σας για συκοφαντική δυσφήμηση εις βάρος μου προκύπτει από τη συνέχεια των δημοσιευμάτων σας. Ετσι, στο φύλλο της εφημερίδας σας με ημερομηνία 19/9/2017 αφενός μεν περιλαμβάνετε τις ψευδείς ως άνω δημοσιεύσεις της κυριακάτικης έκδοσής σας, αφετέρου δε, με πηχυαίους τίτλους διατείνεστε για τη, δήθεν, ‟ΛΑΣΠΗ ΚΑΡΧΙΜΑΚΗ ΣΤΟΝ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ”. Σε κανένα σημείο της δήλωσης-απάντησής μου στο ψευδές και συκοφαντικό δημοσίευμά σας δεν προέκυψε οποιαδήποτε αναφορά μου, πόσο μάλλον, δε, λάσπη εναντίον του Κώστα Καραμανλή. Σε κανένα σημείο δεν ανέφερα το όνομα, αλλά και δεν το υπονόησα, του πρώην πρωθυπουργού. Αλλωστε η όποια αντιπαράθεσή μου, διαχρονικά, με τον πρώην πρωθυπουργό κινούνταν και κινείται αυστηρά στο πλαίσιο της πολιτικής μας αντιπαράθεσης και κάθε αυστηρή κριτική εκ μέρους μου αφορά στην άσκηση πολιτικής του και όχι στον ίδιο.
Εντούτοις, άστοχα και με πρόθεση τη συνέχιση της συκοφαντικής μου δυσφήμησης, χρησιμοποιείτε όλως παραπλανητικό, αβάσιμο και άσχετο τίτλο με τη δήλωσή μου».

Εξι επισημάνσεις για τον πρώην «πράσινο» υπουργό

1 O πρώην υπουργός του ΠΑΣΟΚ Μιχάλης Καρχιμάκης παραπέμπεται σε δίκη με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας σε παραβίαση μυστικών της Πολιτείας. Πρόκειται για αδίκημα κακουργηματικού χαρακτήρα που, αν αποδειχθεί στο ακροατήριο, επισείει βαρύτατες ποινές. Ως εκ τούτου θα έπρεπε να αναλογιστεί καλύτερα τον τόνο με τον οποίο απευθύνεται στην εφημερίδα μας, η οποία δεν έκανε τίποτε άλλο παρά να δημοσιεύσει πληροφορίες για το βούλευμα που τον παραπέμπει σε δίκη για μια υπόθεση μείζονος πολιτικού ενδιαφέροντος.

2 Την τιμή του και την υπόληψή του δεν τις βλάπτει η «κυριακάτικη δημοκρατία». Θα αποδειχτεί ότι τις έχει βλάψει ανεπανόρθωτα ο ίδιος, αν αποδειχθούν στο ακροατήριο όσα βαρύτατα του καταλογίζουν ότι διέπραξε ο ανακριτής και το δικαστικό συμβούλιο.

3 Από κανένα σημείο του ρεπορτάζ μας στις σελίδες της εφημερίδας δεν προκύπτει ότι συνδέουμε τον κ. Καρχιμάκη με το σχέδιο «Πυθία» και την απόπειρα δολοφονίας του πρώην πρωθυπουργού. Η Δικαιοσύνη είναι αυτή που τον παραπέμπει σε δίκη στο Μικτό Ορκωτό Δικαστήριο, χωρίς να διαχωρίζει την υπόθεσή του από την υπόθεση Basil (αν και διαφορετικές). Τον λόγο έχει η Δικαιοσύνη. Λαμβάνουμε υπ' όψιν την πληροφορία σχετικά με την πρόταση της εισαγγελέως για τον διαχωρισμό της υπόθεσής του, ωστόσο παρατηρούμε ότι η πρόταση αυτή δεν έγινε δεκτή από το δικαστικό συμβούλιο.

4 Η «κυριακάτικη δημοκρατία» δεν έχει στη διάθεσή της όλο το πολυσέλιδο βούλευμα. Κατά συνέπεια οι κατηγορίες περί «παρανόμως κτηθέντος βουλεύματος» ελπίζουμε να μη διατυπώνονται, επειδή ο κ. Καρχιμάκης κρίνει εξ ιδίων τα αλλότρια. Η εφημερίδα μας έχει αξιόπιστες πληροφορίες για το περιεχόμενό του. Είχαμε στη διάθεσή μας πληροφορίες για το κατηγορητήριο για τον κ. Καρχιμάκη, αλλά πέραν των γενικών αναφορών που κάναμε για την κατηγορία που του αποδίδεται σεβαστήκαμε τα προσωπικά του δεδομένα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας, κατά το κατηγορητήριο ο κ. Καρχιμάκης δεν συνδέεται με το σχέδιο «Πυθία» (με βάση όσα γνωρίζουμε ως σήμερα γι' αυτό). Κατηγορείται ωστόσο, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, για παράνομη κατοχή εγγράφων εθνικής σημασίας που βρέθηκαν στην οικία του, αφορούν την άμυνα της χώρας και δεν μπόρεσε να δικαιολογήσει τον εντοπισμό τους εκεί· εγγράφων για τα οποία λαμβάνουν γνώση πάντοτε οι πρωθυπουργοί. Κατηγορείται επίσης, σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, ότι παρακινούσε υπαλλήλους της ΕΥΠ να του παραδίδουν τα απόρρητα ενημερωτικά δελτία που εξέδιδε η υπηρεσία με τελικό αποδέκτη τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή.

5 Οσον αφορά το θέμα του ηχογραφημένου υλικού που ο ίδιος ζήτησε να κριθεί παράνομο από το δικαστικό συμβούλιο αλλά το αίτημά του απερρίφθη, παρατηρούμε τα εξής: Πράγματι, αυτό αφορά συνομιλίες στελεχών της ΕΥΠ και όχι συνομιλίες του ιδίου με στελέχη της ΕΥΠ.

6 Οσον αφορά, τέλος, την αναφορά του κ. Καρχιμάκη στον πρώην πρωθυπουργό, κρατάμε τη διατύπωση ότι η αντιπαράθεση μαζί του ήταν «αυστηρά πολιτική» και όχι προσωπική. Φανταζόμαστε, στο πλαίσιο αυτό της ευπρεπούς αντιπαράθεσης αναζητούσε σύμφωνα με τη δικογραφία «εκείνα τα ωραία χαρτιά» που είχαν αποδέκτη και τον ίδιο τον Καραμανλή...

Αφαντος (και με «υψηλή προστασία») ο Ελληνοαμερικανός πράκτορας της CIA

Κενό εδώλιο για την υπόθεση των υποκλοπών σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και στελεχών της κυβέρνησής του. Παρά τα νομικά πυρά που εξαπέλυσε για την υπόθεση το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών, δημιουργώντας -πρώτη φορά- ένα επίσημο δικαστικό αφήγημα για προσπάθεια ανατροπής από εξωτερικούς παράγοντες της κυβέρνησης Καραμανλή, το εδώλιο στη δίκη που θα αρχίσει δεν θα «φιλοξενήσει» τον βασικό κατηγορούμενο, τον Ελληνοαμερικανό πράκτορα της CIA William Basil.

Ο πράκτορας καταζητείται επισήμως εδώ και χρόνια με διεθνές ένταλμα του ανακριτή Δημ. Φούκα, ενώ έχει εκδοθεί και ερυθρά αγγελία. Οι προσπάθειες για τον εντοπισμό του απέβησαν άκαρπες, παρότι κάποια στιγμή οι ελληνικές Αρχές έφτασαν κοντά στο να τον προσαγάγουν ενώπιόν τους. Οι «υψηλοί» φίλοι του όμως ήταν εκεί και πάλι γι' αυτόν. Το βούλευμα πάντως τον παραπέμπει σε δίκη για απόπειρα κατασκοπίας και παραβίαση μυστικών της Πολιτείας, που επισύρει ποινή κάθειρξης έως 10 χρόνια. Το αδίκημα θεωρείται «εν αποπείρα» και όχι «τετελεσμένο» διότι, όπως εξηγεί στην «κυριακάτικη δημοκρατία» δικαστική πηγή, «καταφέραμε και εντοπίσαμε τη διαρροή και δεν αποκαλύφθηκε κανένα μυστικό του κράτους, αφού τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου είχαν εγκαίρως ενημερωθεί».

Στο εδώλιο θα καθίσουν μόνον ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ Μιχ. Καρχιμάκης (για άλλο σκέλος της υπόθεσης), ο οποίος κατηγορείται ότι κατείχε διαβαθμισμένα έγγραφα εθνικής ασφάλειας, καθώς και δύο μέλη της ΕΥΠ, τα οποία φέρεται ότι του έδιναν τα εν λόγω έγγραφα.
Από την υπόθεση πάντως αναδεικνύεται το τεράστιο έργο του ανακριτή Δημ. Φούκα, το πόρισμα του οποίου για την υπόθεση αποτελεί τη βάση για την έκδοση του βουλεύματος που πιστοποιεί τους υπευθύνους. Δικαστική πηγή επισημαίνει δε ότι «εμείς καταφέραμε και ξεδιαλύναμε την υπόθεση των υποκλοπών εν αντιθέσει π.χ με τη Γερμανία, όπου υπέκλεπταν το κινητό της Μέρκελ και η υπόθεση τέθηκε στο αρχείο».

Αναφέρει επίσης πως «μάθαμε τον ρόλο των μυστικών υπηρεσιών άλλων κρατών σε μια ξεκάθαρη προσπάθεια υπονόμευσης της κυβέρνησης αλλά και το σχέδιο ‟“Πυθία” που στόχευε στον ίδιο τον τότε πρωθυπουργό». Υπενθυμίζεται πως τίθεται στο αρχείο λόγω αδυναμίας εντοπισμού των δραστών το σκέλος της δικογραφίας που αφορά την αξιόποινη πράξη των προπαρασκευαστικών πράξεων της εσχάτης προδοσίας, ήτοι «συνωμοσίας σε διατάραξη της ομαλής λειτουργίας του πολιτεύματος και σε αποστέρηση του πρωθυπουργού σε ενάσκηση εξουσίας από το Σύνταγμα».
Στο βούλευμα αναφέρεται ακόμα πως οι ενέργειες προκύπτει πως έγιναν, πλην δεν εντοπίστηκαν οι δράστες, οι οποίοι είχαν ως στόχο να υπονομευτεί το έργο κατασκευής του αγωγού South Stream, με στόχο να αποσταθεροποιηθεί η κυβέρνηση Καραμανλή.

Δικαίωση του πρώην πρωθυπουργού, λένε τέσσερις βουλευτές της Ν.Δ.

Την εμπιστοσύνη τους στην ελληνική Δικαιοσύνη και τη βεβαιότητα ότι θα τιμωρηθούν όποιοι εμπλέκονται με παράνομες πράξεις στην υπόθεση «Πυθία» εκφράζουν οι βουλευτές της Ν.Δ., οι οποίοι παρακολουθούν με ενδιαφέρον την υπόθεση. Ανάμεσά τους κάποιοι μιλούν για πολιτική δικαίωση του Κώστα Καραμανλή και άλλοι για στοχοποίηση του πρώην πρωθυπουργού επειδή ανέτρεψε τους σχεδιασμούς τρίτων. Η «κυριακάτικη δημοκρατία» φιλοξενεί τα σχόλια τεσσάρων μελών της «γαλάζιας» Κοινοβουλευτικής Ομάδας:

■ Σάββας Αναστασιάδης, βουλευτής Β΄ Θεσσαλονίκης:

«Δεν θα σχολίαζα αυτή την υπόθεση, αν το πόρισμά της δεν ήταν προϊόν εμπεριστατωμένης δεκαετούς έρευνας από την ελληνική Δικαιοσύνη, από την οποία θα κριθεί τελικά ποιοι ήταν ένοχοι. Ομως η δικαστική αυτή έρευνα αποτελεί πολιτική δικαίωση του Κώστα Καραμανλή και της Ν.Δ. και πλήρη επιβεβαίωση ότι, όντας αντιμέτωπος με έναν απίστευτο εσωτερικό πόλεμο, υπηρέτησε σταθερά και απαρέγκλιτα το εθνικό συμφέρον, με μια πατριωτική πολιτική που έχει ανάγκη πάντα ο τόπος μας. Μας διδάσκει δε ότι τα εθνικά συμφέροντα πρέπει να μας ενώνουν και όχι να γίνονται αντικείμενο κομματικής εκμετάλλευσης. Οτι η πατρίδα μας θα πρέπει να θωρακιστεί θεσμικά σε επίπεδο αρμόδιων υπηρεσιών για να μην ξαναζήσουμε ανάλογες καταστάσεις και ότι οι διακρατικές σχέσεις θα πρέπει να οριοθετούνται με συμφωνίες όπου ξεκάθαρα θα αναφέρονται οι υποχρεώσεις κάθε χώρας απέναντι στην άλλη».

■ Γιώργος Βλάχος, βουλευτής Περιφέρειας Αττικής:

«Παρακολουθούμε με την πρέπουσα προσοχή τη διαδικασία επικαιροποίησης και ανάδειξης μιας πολύχρονης και σημαντικής υπόθεσης. Είμαι σίγουρος ότι η ανεξάρτητη ελληνική Δικαιοσύνη θα αναδείξει το θέμα στις πραγματικές διαστάσεις του και θα καταλογίσει δίκαια τις ευθύνες».

■ Κατερίνα Παπακώστα, βουλευτής Β΄ Αθηνών:

«Η διαλεύκανση της υπόθεσης από τη Δικαιοσύνη θα ρίξει φως. Ο Κώστας Καραμανλής είναι δρων πολιτικός και προστιθέμενη αξία για τη Ν.Δ. και κυρίως για την Ελλάδα. Η πολιτική του να δρομολογήσει τη χώρα σε ενεργειακό κόμβο της ΝΑ Ευρώπης προφανώς αιφνιδίασε, ανέτρεψε σχεδιασμούς και εν τέλει στοχοποιήθηκε ο ίδιος. Αναμένω με μεγάλο ενδιαφέρον από τη Δικαιοσύνη να διατυπώσει με σαφήνεια τι ακριβώς συνέβη».

■ Αναστάσιος Δημοσχάκης, βουλευτής Εβρου:

«Εκείνη την περίοδο δεν ήμουν αρχηγός της Αστυνομίας, διότι ως γνωστόν παρέδωσα με την ολοκλήρωση της θητείας μου στον αντικαταστάτη μου στις 3/3/2008. Εχω απόλυτη εμπιστοσύνη στους εκπροσώπους της Δικαιοσύνης, οι οποίοι ερευνούν την όλη υπόθεση, και είμαι σίγουρος ότι το συμπέρασμα αυτών θα έχει πλήρη αντιστοίχιση με τα γεγονότα που συνέβησαν τότε».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου