Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Μαρ 2017


Φοβούνται ένα γενοκτόνο;

Του Μάριου Ευρυβιάδη

Είναι ενδεικτικό της κατάντιας των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων ότι καμιά κυβέρνηση και ούτε βέβαια η Ευρωπαϊκή Ενωση, δεν απαντούν αποτελεσματικά στα όσα πολιτικά χυδαία τους καταλογίζει ο Ταγίπ Ερντογάν, και κυρίως στις κατηγορίες περί ναζισμού, τρομοκρατίας, και ρατσισμού.

Ποιός τα λέει αυτά; Ένας γενοκτόνος! Ένας ρατσιστής!
Ένας με τη βούλα τρομοκράτης! Ένας ισλαμοφασίστας!

Τα λέει ένας εκπρόσωπος ενός κράτους το οποίο διέπραξε την πρώτη γενοκτονία του 20ου αιώνα κατά των αυτόχθονων χριστιανικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας -Ελλήνων, Αρμενίων, Ασσυρίων, Ζοροαστρών και τώρα των Κούρδων. Τα λέει ο αρχηγός ενός κράτους που ξοδεύει εκατομμύρια δολλάρια σε μια παγκόσμια καμπάνια άρνησης της αιματοβαμμένης ιστορίας της χώρας του που περηφανεύεται πως δεν διέπραξε εκατομμύρια ατομικά και συλλογικά εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας αλλά και το οποίο περηφανεύεται, ταυτόχρονα, πως οι χριστιανικοί πληθυσμοί της Μικράς Ασίας καλώς σφαγιάστηκαν! (Δες κείμενο μου στον “Φ”, “Αρνητές αλλά και Περήφανοι Γενοκτόνοι, 5/4/2015.)

“Οι μουσουλμάνοι δεν διαπράττουν γενοκτονίες”, δήλωσε το 2009 ο Ερντογάν για να εξαγνίσει τον γενοκτόνο Πρόεδρο του Σουδάν Ομάρ αλ Μπασίρ για τα εγκλήματα που διέπραττε και που συνεχίζει μέχρι σήμερα να διαπράττει κατά των χριστιανικών πληθυσμών του Νοτίου Σουδάν. Αφού έτσι έχουν τα πράγματα, τότε πως και ποιοί εξαφάνισαν τους χριστιανικούς πληθυσμούς της Μικράς Ασίας;

Πέραν της ανεξήγητης φοβίας, δεν χρειάζεται πολύ ψάξιμο για να διαπιστώσουμε τους λόγους για αυτή την πολιτική κατάντια των ευρωπαίων και των δυτικών, συμπεριλαμβανομένων και των ΗΠΑ.

Το 1979, την Άνοιξη, σε άρθρο που δημοσιεύθηκε στην αμερικανική επιθεώρηση Foreign Affairs ένας Τούρκος πρωθυπουργός, που δεν κατονομάζεται αλλά που πρέπει να ήταν ο Σουλεΐμάν Ντεμιρέλ, δήλωνε χωρίς αιδώ στον συγγραφέα του κειμένου D. Rostow, πως οι ΗΠΑ θα πρέπει να πληρώνουν τους λογαριασμούς της Τουρκίας διότι την έχουν ανάγκη στο πλαίσιο του Ψυχρού Πολέμου. (“You must pay our bills because you need us”). Έτσι ξερά.

Ίσως πιο χαρακτηριστική και εξηγηματική είναι η θέση του βρεττανού διπλωμάτη Ρόμπερσον που το 1958, και με αναφορά στην Κύπρο, έγραφε: “Η Τουρκία είναι νευραλγική, η θέση μας είναι ανήθικη (“unethical”) αλλά οι στρατηγικές και εμπορικές πραγματικότητες δεν μας αφήνουν άλλες επιλογές. Η Τουρκία κάνει τρελά πράγματα, αλλά την χρειαζόμαστε, το ΝΑΤΟ χρειάζεται την Τουρκία, υπάρχουν βάσεις εκεί κλπ». Χαρακτήρισε δε τη θέση της Τουρκίας ως απατεωνίστικη (“deceitful”).

Αυτή είναι η εξήγηση διαχρονικά της χαμαίρπειας των ευρωπαίων προς την Άγκυρα. Και την είδαμε και πρόσφατα με τον τέως Σύμβουλο Ασφαλείας του νεοεκλεγέντος Τραμπ να σχίζει τα ρούχα του και τα οπίσθια του κάνοντας λόμπι υπέρ της ισλαμοφασιστικής Τουρκίας του Ερντογάν. Όσο δηλαδή αλλάζουν τα πράγματα, στις σχέσεις Τουρκίας και των ευρωατλαντιστών και του “δικού” μας Άιντα, τόσο παραμένουν τα ίδια. Εδώ, παραμπιπτόντος, εντοπίζεται και το κλειδί της συμπεριφοράς του ευρωατλανιστή Άιντα στην Κύπρο. Για τον υποχθόνιο ρόλου του τελευταίου ως νεροκουβαλητή της Άγκυρας θα επανέλθω στο άμεσο μέλλον.

Η Τουρκία μαζί με τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, υπήρξε ο νονός του ισλαμιστικού κράτους των αποκεφαλιστών- του ISIS.

H Tουρκία εκπαίδευσε τους ισλαμιστές και τους παρείχε όπλα, συστήματα επικοινωνίας και δεδομένα. Οι τουρκικές υπηρεσίες παρείχαν στους ισλαμιστές πληροφορίες για τους σχεδιασμούς και τις στρατιωτικές δυνατότες της Συρίας. Η Τουρκία παρείχε γραφεία για στους ισλαμιστές για την στρατολόγηση και για την ασφαλή μετάβαση των ισλαμιστών στην Συρία και την Ευρώπη. Τους παρείχε χρηματοδότηση αγοράζοντας πετρέλαιο από την ISIS. Τους παρείχε επίσης περίθαλψη σε νοσοκομεία καθώς και προπαγανδιστικά φόρα.

Μέσω Τουρκίας και με την ανοχή του κράτους, Τούρκοι πολίτες αγόραζαν και μετέφεραν αμύθητης αξίας αρχαιολογικούς θησαυρούς από Συρία και Ιράκ και τους πουλούσαν στην Ευρώπη. Και είναι στην Τουρκία που κατέληξαν δεκάδες συριακά εργοστάσια που οι τζινχαντιστές αποσυναρμολόγησαν και πούλησαν σε Τούρκους. Τέλος, και για να μην ξεχνάμε, το 2003 η Τουρκία πούλησε ανοικτά την σύμμαχο της ΗΠΑ στον πόλεμο κατά του Σαντάμ Χουσέιν.

Η Τουρκία βρίζει χυδαία, εκβιάζει ασύστολα και απειλεί ευθέως την ΕΕ με Ιερό Πόλεμο- Τζιχαντ, ενώ η τελευταία την επιβραβεύει με δις ευρώ για το προσφυγικό και χωρίς να παγώνει τις διμερείς διαπραγματεύσεις. Όμως ο πραγματικός εκβιασμός θα αρχίσει όταν η ΕΕ δεν θα μπορεί πλέον να δωροδοκεί τον Ταγίπ Ερντογάν. Τότε είναι που θα αρχίσουν να κτυπούν τα τύμπανα. Τότε είναι που η Ευρώπη θα αρχίσει να χορεύει ανατολίτικα.

Υ. Γ. Η τελευταία τζιχαντιστική επίθεση στο Λονδίνο που άφησε πέντε νεκρούς και αρκετούς τραυματίες θα πρέπει να χρεωθεί προσωπικά στον Τούρκο τζιχαντιστή ηγέτη o οποίος την προηγούμενη μόλις μέρα απειλούσε πως κανένας ευρωπαίος δεν θα ηταν πλέον ασφαλής στη χώρα του. Είχε και έχει και το θράσος ο αθεόφοβος να είναι, διαβάζουμε, ο πρώτος ηγέτης που πήρε την κυρία Μέϊ για να την συλλυπηθεί. Θα βρεθεί όμως κάποιος μη λαγόκαρδος Ευρωπαίος ηγέτης που θα τον δακτυλοδείχνει και να του χρεώνει τις δολοφονίες; Τέτοιοι ηγέτες έχουν, δυστυχώς, παύσει να υπάρχουν προ πολλού.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ποιος θα σώσει τη Δημοκρατία στην Τουρκία;

Tου Νεντίμ Γκιουρσέλ 

Βρίσκεται στην εξουσία εδώ και 15 χρόνια, πανταχού παρών και παντοδύναμος. Μπαίνει στα σπίτια όλη την ημέρα μέσα από τις τηλεοπτικές οθόνες. Άλλοτε, μας έλεγε τι έπρεπε να τρώμε και να πίνουμε, μας συμβούλευε να πίνουμε χυμό σταφυλιού αντί για κρασί, να κάνουμε τρία παιδιά και όχι δύο και να είμαστε υπερήφανοι για τους Οθωμανούς προγόνους μας που δεν κατέβαιναν ποτέ από το άλογο και είχαν πολιορκήσει δύο φορές τη Βιέννη.
Όπως, βέβαια, δεν δίσταζαν και να σκοτώσουν τον πατέρα τους ή τον γιο τους για να κρατήσουν την εξουσία.

Εξακολουθεί και τώρα να κάνει το ίδιο, γιατί έχει συνεχώς ανάγκη από έναν εχθρό. Εσωτερικό ή εξωτερικό εχθρό, μικρή σημασία έχει, έναν εχθρό πάντως για να εδραιώνει την εξουσία του. Μαζί με τη χορωδία των δημοσιογράφων που έχουν γίνει εκπρόσωποί του, αποκαλεί αυτόν τον εχθρό «υπέρτατη ευφυΐα». Μόλις χθες περπατούσε χέρι-χέρι με τον ιμάμη Γκιουλέν, του οποίου σήμερα ζητά το κεφάλι. Και είναι έτοιμος να επιβάλει εκ νέου την ποινή του θανάτου και να γυρίσει την ευρωπαϊκή σελίδα.

Κανείς δεν τολμά να του πει ότι καλά θα έκανε να αποκαταστήσει το κράτος δικαίου και να απελευθερώσει τους κρατούμενους συγγραφείς και δημοσιογράφους. Αντί γι αυτό, τους αποκαλεί «δολοφόνους», «διαρρήκτες», «παιδεραστές» και «απατεώνες». «Κατασκόπους», επίσης, όπως αποκάλεσε τον Τζαν Ντουντάρ, πρώην διευθυντή της Τζουμχουριέτ που ζει εξόριστος στο Βερολίνο, και τον Ντενίζ Γιουτζέλ, ανταποκριτή της Ντι Βελτ στην Τουρκία, που είναι κλεισμένος στην απομόνωση σε φυλακή υψίστης ασφαλείας. Το μίσος αυτό με εξοργίζει, γιατί ανάμεσα στους ανθρώπους που είναι κλεισμένοι στη φυλακή βρίσκονται οι φίλοι μου.

Ο εξωτερικός εχθρός είναι τον τελευταίο καιρό η Ευρωπαϊκή Ένωση, στην οποία επιτίθεται καθημερινά χαρακτηρίζοντας τους ηγέτες της «ναζί». Κι όμως, δεν έχει διαβάσει ούτε ένα βιβλίο για τον ναζισμό. Αγνοεί τι σημαίνει και πόσο μεγάλη προσβολή αποτελεί αυτός ο χαρακτηρισμός για την Αγγελα Μέρκελ. Ούτε το Ημερολόγιο της Αννα Φρανκ έχει διαβάσει, ώστε να καταλάβει τι σημαίνει αυτός ο χαρακτηρισμός για τους ηγέτες της Ολλανδίας. Τους κατηγορεί ότι απαγορεύουν τις συγκεντρώσεις του, αλλά δεν μιλά για τις απαγορεύσεις που επιβάλλει ο ίδιος στη χώρα του.

Εδώ και δεκαπέντε χρόνια βρίσκεται στην εξουσία και υποδύεται το θύμα. Ισχυρίζεται ότι τον καταδιώκουν (η «υπέρτατη ευφυΐα», η Ευρωπαϊκή Ένωση, οι διανοούμενοι, οι διπλωμάτες), ενώ είναι ο απόλυτος άρχων της χώρας.

Κι όμως, όλα αυτά δεν του φτάνουν, θέλει ακόμη περισσότερη εξουσία, ακόμη περισσότερες διώξεις και συλλήψεις. Θέλει να «καθαρίσει» μια για πάντα. Αντί να καθαρίσει μπροστά στην πόρτα του, τα βάζει με τους ηγέτες των δημοκρατικών χωρών, που σέβονται την ελευθερία της έκφρασης και τα ανθρώπινα δικαιώματα και δεν φυλακίζουν τους δημοσιογράφους.

Ο διωκόμενος διώκτης δεν έχει λόγους να παραπονείται. Ας τον αφήσουν να μιλήσει, να πει ό, τι θέλει, όπου θέλει. Στη Γαλλία, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας επέτρεψε στον Τούρκο υπουργό Εξωτερικών να μιλήσει στο Μετς, και καλά έκανε. Δεν αντέδρασε όμως σε μια ανοιχτή επιστολή που του έστειλα μέσω του Τύπου και του ζητούσα να σώσει τη δημοκρατία στην Τουρκία.
Το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου θα κρίνει την τύχη του καθεστώτος.
Μέχρι τώρα μιλούσαμε για μια αυταρχική παρέκκλιση.
Αν νικήσει το ΝΑΙ, θα πρέπει να μιλήσουμε για τον κίνδυνο του ολοκληρωτισμού.

Liberation
* Ο Νεντίμ Γκιουρσέλ είναι Τούρκος συγγραφέας που ζει στο Παρίσι.
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Τσαϊλά

Είναι πλέον σαφές ότι ο Ερντογάν προτίθεται να οικειοποιηθεί “δικτατορικές” εξουσίες για τον εαυτό του, που να έχουν επικυρωθεί από μια υποταγμένη πολιτική τάξη, και να παραμείνει στην εξουσία για τα επόμενα χρόνια. Αυτό δεν φαινόταν δυνατό μόλις το πριν από τρία περίπου χρόνια. Στα τέλη του 2013, ο Ερντογάν φάνηκε να στριμώχνεται για μια στιγμή στα σχοινιά του πολιτικού ρινγκ, καθώς είχε εμπλακεί σε ένα σκάνδαλο τόσο ο ίδιος όσο και ο γιος του ο Μπιλάλ. Κινούμενος πονηρά κατάφερε να αποφύγει τις κατηγορίες και μάλιστα να αντιστρέψει αυτές κατά των κατηγόρων του. Στη συνέχεια, τον περασμένο Ιούλιο, του ήρθε ως ένα πολιτικό θεόσταλτο δώρο από τον ουρανό, η προσπάθεια του τουρκικού στρατού να ανατρέψουν την κυβέρνησή του με πραξικόπημα. Ο Ερντογάν χωρίς κάποια στοιχεία, κατηγόρησε αμέσως για την απόπειρα πραξικοπήματος το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν, ενός μουσουλμάνου ιεροκήρυκα ο οποίος ζει εξόριστος στις Ηνωμένες Πολιτείες.

Μετά την επιτυχή καταστολή του πραξικοπήματος, ξεκίνησε μια σαρωτική εκστρατεία, που είναι ακόμη σε εξέλιξη, για την καταστροφή της δημοκρατικής αντιπολίτευσης της χώρας. Από τον Ιούλιο, περισσότεροι από σαράντα χιλιάδες άτομα έχουν συλληφθεί, και εκατό χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, συμπεριλαμβανομένων δικαστών, εισαγγελέων, στρατιωτικών και ακαδημαϊκών, έχουν διωχθεί. Δεκάδες χιλιάδες παραμένουν στη φυλακή, συμπεριλαμβανομένων και εκατοντάδων δημοσιογράφων. Η κυβέρνηση έχει κλείσει τις εφημερίδες, τηλεοπτικούς σταθμούς και ιστοσελίδες που πιστεύει ότι δεν συμπορεύονται. Είναι άκρως επικίνδυνο και ανθυγιεινό να έχεις αντίθετη άποψη στην Τουρκία του Ερντογάν.

Στις 16 Απριλίου οι Τούρκοι ψηφοφόροι θα κληθούν να εγκρίνουν μια σειρά αλλαγών στο σύνταγμα που σκοπό έχουν να οπλίσουν με έκτακτες εξουσίες τον Ερντογάν. Στα χαρτιά, η Τουρκία εξακολουθεί να έχει ένα κοινοβουλευτικό σύστημα, με σημαντικές αρμοδιότητες που απορρέουν από τον πρωθυπουργό, το κοινοβούλιο και το δικαστικό σώμα. Το δημοψήφισμα προτείνει να αλλάξει ριζικά αυτό το σύστημα, εξαλείφοντας τις αρμοδιότητες του πρωθυπουργού, περιορίζοντας δραστικά τις εξουσίες του κοινοβουλίου, ελαχιστοποιώντας την ανεξαρτησία της δικαστικής εξουσίας, και κατοχυρώνοντας σαρωτικές εξουσίες στην προεδρία. Επιπλέον, το νέο σύνταγμα θα δώσει στον Ερντογάν το δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα για δύο πενταετείς θητείες, ενδεχομένως δίνοντάς του μια ακόμη δεκαετία στην εξουσία.

Το δημοψήφισμα έρχεται, κατ’ ουσία, ως μια προσπάθεια να μετατρέψει την τουρκική δημοκρατία σε μια επικυρωμένη αυταρχική εξουσία με δημοκρατικό μανδύα που ο Ερντογάν έχει ήδη αναλάβει την τελευταία δεκαετία. Ωστόσο, και παρά των κινήσεων εκφοβισμού, δεν είναι καθόλου σαφές ότι οι Τούρκοι ψηφοφόροι θα δώσουν το ποθητό για τον πρόεδρό τους «ΝΑΙ» στο δημοψήφισμα. Ο Ερντογάν, αντιλαμβάνεται το υψηλό διακύβευμα, γι’ αυτό προσπαθεί να ισοπεδώσει κάθε αντίθεσή στη πορεία προς την ημέρα της ψηφοφορίας.

Εν τω μεταξύ οι Τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις που θα μπορούσαν με επιτυχίες να δώσουν έναν πολιτικό αέρα νίκης, είναι κολλημένες στα βορειο-ανατολικά της πόλης του Χαλεπίου και δεν έχουν δυνατότητα να κινηθούν πιο νότια, ανατολικά ή δυτικά. Έτσι το όνειρο του Ερντογάν να ελέγξει τη Ράκκα και το Χαλέπι φαίνεται να το έχουν αποκλείσει οι μεγάλοι δρώντες, ΗΠΑ και Ρωσία. Αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι η εισβολή των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων σε ένα κομμάτι της Συρίας που δίνει στον Ερντογάν μικρό ρόλο στις διαπραγματεύσεις, αλλά δυνητικά και ένα πολύ μεγάλο πονοκέφαλο.

Ένας ακόμη πονοκέφαλος του Ερντογάν είναι η όξυνση της κρίσης της Τουρκίας με την Ευρώπη και η επιθυμία του να ενισχύσει τη σύσφιξη των δεσμών με τη Ρωσία. Η Άγκυρα θέλει να δείξει σαφώς ότι διαθέτει ισχυρό σύμμαχο και ότι μπορεί να μειώσει την εξάρτησή της από τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Ευρώπη. Αυτό λειτουργεί επίσης προς όφελος της Μόσχας, δεδομένων των προβλημάτων της με τη Δύση και της κρυφής επιθυμίας να υπονομεύσει το ΝΑΤΟ. Προς το παρόν, η Άγκυρα και η Μόσχα φαίνεται να μην είναι διατεθειμένοι να παραμερίσουν τις διαφορές τους, χωρίς να έχει σημασία πόσο σοβαρές είναι αυτές, παρόλο που τα σύννεφα δεν επηρεάζουν τη θετική ατμόσφαιρα που προβάλλεται σχετικά με τους δεσμούς τους. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι τα αγκάθια στις σχέσεις τους δεν θα οδηγήσουν σε νέους μώλωπες που εκτιμάται ότι θα φουντώνουν προϊόντος του χρόνου.

Ο Ερντογάν είναι ο αδιαμφισβήτητος ισχυρός άνδρας της Τουρκίας. Αλλά δίνει την εικόνα ενός ισχυρού που ανησυχεί για το κεφάλι του, μια οξύμωρη κατάσταση. Η ανησυχία του τροφοδοτείται από τη μία πλευρά από ένα δυνητικά μη συμμορφούμενο και κουρασμένο στρατό και από την άλλη από ένα λαό που μπορεί να απορρίψει την προεδρική προσφορά του. Αναλύοντας όσο μπορούμε τον Τουρκικό τύπο αλλά και από επικοινωνία με συναδέλφους και φίλους Τούρκους, αντιλαμβάνομαι ότι οι μεν δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι το δημοψήφισμα θα έχει την οριακή υποστήριξη του πενήντα τοις εκατό των Τούρκων ψηφοφόρων, οι δε φιλοευρωπαίοι, αριστεροί, Κούρδοι και Κεμαλιστές υποστηρίζουν το όχι. Εάν επικρατήσει το «όχι» στη ψηφοφορία, που μάλλον είναι δύσκολο, θα είναι μια συντριβή για τον Τούρκο Πρόεδρο, και σε σύντομο χρονικό διάστημα θα μπορούσε να προκαλέσει μια βίαιη αντίδραση που πιθανό να έχει αντίκτυπο και προς την πλευρά μας. Οπότε πολύ καλώς πράττουν οι Ένοπλες Δυνάμεις μας και βρίσκονται σε εγρήγορση με σκοπό να αποφύγουμε οποιοδήποτε αιφνιδιασμό. Όσον αφορά το εσωτερικό της Τουρκίας, αν οι Τούρκοι είναι σοβαροί και θέλουν να αποτρέψουν τη "δικτατορία του Ερντογάν", αυτό το δημοψήφισμα μπορεί να είναι η τελευταία τους ευκαιρία.

* Ο κ. Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

28 Μαρ 2017


Ελλάδα και Τουρκία πρέπει να βρουν τρόπους για να αποκλιμακώσουν τη μεταξύ τους ένταση, δήλωσε αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, με αφορμή τη μονοήμερη επίσκεψη του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον στην Τουρκία.

Ενημερώνοντας τους δημοσιογράφους, ο αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ κλήθηκε να απαντήσει μεταξύ άλλων και για τις επιθέσεις του Ταγίπ Ερντογάν εναντίον των Ευρωπαίων και για τις εντάσεις που δημιουργεί εναντίον της Ελλάδας, και αν προτίθεται ο Ρεξ Τίλερσον να μεσολαβήσει.

Στην ερώτηση πως Ελληνες αξιωματούχοι λένε ότι οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις είναι έτοιμες να απαντήσουν σε οποιαδήποτε πρόκληση από την τουρκική πλευρά, ο αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ είπε: «Η θέση μας ήταν και παραμένει ότι οι σύμμαχοί μας στο ΝΑΤΟ πρέπει να βρουν τρόπους να εργαστούν από κοινού για να μειώσουν τις εντάσεις. Ο σκοπός αυτού του ταξιδιού δεν είναι ειδικά να αναμειχθεί ο υπουργός σ’ αυτό.

Αλλά προφανώς ό,τι μπορεί να κάνει για να βοηθήσει να κινηθούν τα πράγματα προς αυτή την κατεύθυνση, θα ήταν κάτι που θα μπορούσε να συμπεριληφθεί στην ημερήσια διάταξή του. Δεν είναι κάτι όμως που έχει πρόθεση να κάνει σε αυτό το ταξίδι».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η τουρκική μυστική υπηρεσία ΜΙΤ παρέδωσε τον Φεβρουάριο στην Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Πληροφοριών της Γερμανίας (ΒΝD) κατάλογο με τα ονόματα υποτιθέμενων υποστηρικτών του κινήματος Γκιουλέν, όπως μετέδωσαν δύο ραδιοφωνικά δικτυα (NDR, WDR) και έγραψε η «Süddeutsche Zeitung».

Ο κατάλογος αυτός περιέχει, εκτός από τα ονόματα, και διευθύνσεις 300 ατόμων και 200 σχολείων και ενώσεων τα οποία η τουρκική κυβέρνηση υποπτεύεται ότι υποστηρίζουν τον Γκιουλέν στην Γερμανία. Για πολλά άτομα τα οποία κατονομάζονται υπάρχουν αριθμοί κινητών τηλεφώνων, ακόμα και φωτογραφίες οι οποίες ελήφθησαν προφανώς κρυφά.

Εκπρόσωπος της Εγκληματολογικής Υπηρεσίας της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας δήλωσε στον Τύπο ότι ειδοποίησε τα πρόσωπα τα οποία αναφέρονται στον κατάλογο και τα προειδοποίησε να μην ταξιδεύουν την Τουρκία για να μην υποστούν συνέπειες και να αποφεύγουν να πηγαίνουν στα προξενεία της Τουρκίας.

Κύκλοι των γερμανικών υπηρεσιών ασφαλείας εκδήλωσαν εν τω μεταξύ την κατάπληξή τους που η Τουρκία παραδέχεται ανοικτά ότι κατασκοπεύει πολίτες της επί γερμανικού εδάφους.

Ήδη εδώ και καιρό η Γενική Εισαγγελία της Γερμανίας ερευνά κατά πόσον η τουρκική κοινότητα DITIB κατασκοπεύει μέσω των τζαμιών Τούρκους πολίτες και στέλνει πληροφορίες στην Άγκυρα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

27 Μαρ 2017


Σοβαρό ζήτημα εθνικής ασφάλειας εγείρει η καταγγελία του γνωστού τούρκου δημοσιογράφου και πρώην διευθυντή της της εφημερίδας ΖΑΜΑΝ, για αυξημένη δράση ανδρών των τουρκικών Μυστικών Υπηρεσιών στην Ελλάδα.

Με tweet στον προσωπικό λογαριασμό του ο Αμπντουλαχ Μποζκουρτ, ο οποίος πλέον βρίσκεται στο εξωτερικό και διατηρούσε πολύ καλές πηγές στην τουρκική αστυνομία και στο δικαστικό σώμα, αναφέρει τα εξής: «Οι πηγές μου αναφέρουν ότι οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες έχουν κλιμακώσει τις κεκαλυμμένες επιχειρήσεις στην Ελλάδα αυξάνοντας και τον αριθμό των επιχειρησιακών» και ο τούρκος δημοσιογράφος υποβάλλει και το ερώτημα εάν οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες απεργάζονται κάτι…

Η δημόσια αυτή καταγγελία του γνωστού και αντικαθεστωτικού δημοσιογράφου, προκαλεί αίσθηση καθώς είναι γνωστό ότι η Τουρκία μετά την απόπειρα του πραξικοπήματος του Ιουλίου και την διαφυγή στην Ελλάδα των 8 αξιωματικών έχει ξεκινήσει πραγματική επιχείρηση ώστε να αποτρέψει την διαφυγή και άλλων αξιωματικών (κάτι που δεν φαίνεται να έχει επιτύχει), ενώ στην Θράκη έχει ξεκινήσει επιχείρηση στοχοποίησης Ελλήνων μουσουλμάνων που δεν είναι «συνεργάσιμοι» με το Τουρκικό Προξενείο.

Την περασμένη εβδομάδα μάλιστα υπήρξαν και καταγγελίες για την «εξαφάνιση» τούρκου πολίτη ο οποίος είχε περάσει στο ελληνικό έδαφος και για τον οποίο οι τουρκικές αρχές είχαν εκδώσει ένταλμα σύλληψης. Οι καλυμμένες επιχειρήσεις της ΜΙΤ σε ξένο έδαφος δεν αποτελούν πάντως σπάνιο φαινόμενο.

Μόλις πριν λίγες ημέρες δημιουργήθηκε κρίση στις σχέσεις της Ελβετίας με την Τουρκία, καθώς η ελβετική κυβέρνηση δήλωσε ότι θα ερευνήσει τις καταγγελίες ότι η ΜΙΤ προβαίνει σε έκνομες δραστηριότητες στο ελβετικό έδαφος παρακολουθώντας τούρκους πολίτες που θα ψηφίσουν στο δημοψήφισμα.

Ο Ελβετός υπουργός εξωτερικών Ντιτιερ Μπουρκχαλτερ σε συνάντηση που είχε μάλιστα με τον τούρκο ομόλογο του Μ. Cavusoglu του μετέφερε όπως είπε « πως η ελευθερία έκφρασης είναι μία παγκόσμια αξία που αναγνωρίζεται από την Ελβετία και ότι Ελβετία ελπίζει πως οι ψήφοι αυτής της ελευθερίας των Τούρκων πολιτών που θα ψηφίσουν, θα θεωρηθούν έγκυρες και στην Ελβετία και στην Τουρκία». Και σε ένα ακόμη πιο ξεκάθαρο μήνυμα ο Ελβετός υπουργός επεσήμανε στον τούρκο συνομιλητή του ότι «η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης δεν εξαιρεί την Τουρκία από τις υποχρεώσεις της για τα ανθρώπινα δικαιώματα».

Toν Οκτώβριο υπήρξαν καταγγελίες ότι τούρκοι πολίτες που συνδέονται με την οργανωτής του Fethullah Gülen απήχθησαν από τζαμί στην Μαλαισία, από άνδρες της ΜΙΤ, ενώ πριν μερικές εβδομάδες είχαν υπάρξει δημοσιεύματα οτι οι τουρκικές Μυστικές Υπηρεσίες σχεδίαζαν την απαγωγή του ίδιου του Fethullah Gülen που ζει στην Πενσυλβάνια των ΗΠΑ και μεταφορά του στην Τουρκία.

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Η Τουρκία έχει διχαστεί, υπάρχει πολιτισμικό σχίσμα στη χώρα»
Ο καθηγητής Γιώργος Φίλης αναλύει την κατάσταση στο εσωτερικό της Τουρκίας και τις εύθραυστες ισορροπίες της στη διεθνή σκακιέρα, εξαιτίας της στάσης που τηρεί ο Ερντογάν
«Η Τουρκία θα περάσει όλο και πιο δύσκολες καταστάσεις, το θυμάστε, το έχουμε πει αρκετό καιρό πριν το πραξικόπημα ότι η Τουρκία αυτή τη στιγμή βαδίζει έναν Γολγοθά, στον οποίο δεν ξέρουμε αν υπάρχει Ανάσταση. Το σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει σταύρωση».
Με αυτά τα λόγια περιγράφει τα δύσκολα που θα έρθουν για την γείτονα, εξαιτίας του επικίνδυνου και απρόβλεπτου ηγέτη της, ο Διδάκτωρ Γεωπολιτικής και Καθηγητής της Σχολής Εθνικής Άμυνας Γιώργος Φίλης.

Στη συνέντευξη που παραχώρησε στον Alpha Radio 88,6 και το Νίκο Χαζαρίδη, προβαίνει στην εκτίμηση ότι είτε κερδίσει είτε χάσει το δημοψήφισμα του Απριλίου ο Ταγίπ Ερντογάν μπορεί να αποβεί εξίσου επικίνδυνος για τα εθνικά μας συμφέροντα, στην πρώτη περίπτωση θεωρώντας τον εαυτό του ως «εκπρόσωπο του Προφήτη» στον κόσμο, στη δεύτερη, ως λαβωμένο λιοντάρι που θα δαγκώσει ό,τι βρει δίπλα του.
Ο καθηγητής συνιστά ψύχραιμους χειρισμούς, αλλά και ετοιμότητα, τονίζοντας ότι είναι καλύτερο να είμαστε έτοιμοι για το χειρότερο σενάριο, για να μπορέσουμε να το αντιμετωπίσουμε αν χρειαστεί, ενώ ζώντας εκ των έσω την κατάσταση στις Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, υπογραμμίζει ότι διαθέτουν υψηλό ηθικό και αποφασιστικότητα για να υπερασπιστούν την τιμή της χώρας και του λαού, σε αντίθεση με τις Τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις που εμφανίζονται αποδεκατισμένες και με σοβαρά επιχειρησιακά προβλήματα στη Συρία…

Πόσο πιθανό είναι να έχουμε κάποιο θερμό επεισόδιο στην Θράκη, στο Αιγαίο ή ακόμη και στην Κύπρο, όπου θα ξεκινήσουν σε λίγο οι γεωτρήσεις για το πετρέλαιο και το φυσικό αέριο;

Αρχικά, θα ξεκινήσουνε σε λίγο, δεν υπάρχει κάτι που να μας οδηγεί στο αντίθετο συμπέρασμα. Η πιθανότητα είναι αρκετά μεγάλη, όμως, ακριβώς επειδή γιατί στην Τουρκία δεν είναι κυρίαρχο πρόβλημα η Ελλάδα, είναι για τον κ. Ερντογάν, η εσωτερική του κατάσταση, που όπως καταλαβαίνετε παίζει το κεφάλι του και την πολιτική του καριέρα σε αυτό το δημοψήφισμα. Άρα, αν βάλετε όλη την ιστορία που έχει συμβεί από το καλοκαίρι, το πόση ένταση και διχασμός υπάρχει στο εσωτερικό της Τουρκίας και η ανάγκη στην ουσία να επιβεβαιώσει το στάτους, ως μίας περιφερειακής δύναμης, έτσι ώστε να ακουστεί κυρίως από τους συμμάχους και τις δυνάμεις στο θέμα της Συρίας και το Κουρδικό, είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσουν τον Ερντογάν σε κάποια απονενοημένα διαβήματα τα οποία θα κοιτάνε προς τα δυτικά. Πρέπει να προσθέσουμε και την κατάσταση που δημιουργήθηκε στην Κύπρο, η οποία τους τελευταίους μήνες με πολύ συστηματική δουλειά, έχει προωθήσει τα ζητήματα της εξερεύνησης για υδρογονάνθρακες, ολοκληρώθηκε με απόλυτη επιτυχία ο τρίτος γύρος αδειοδοτήσεων και αδειοδοτήθηκαν εταιρείες όπως η ΕΧΧΟΝ Mobil. Να θυμίσουμε ότι ο πρώην γενικός διευθυντής της ΕΧΧΟΝ Mobile είναι ο σημερινός υπουργός των ΗΠΑ, είναι η μεγάλη γαλλική εταιρεία ΤΟΤΑL και όχι μόνο.
Αυτό σημαίνει ότι ο Ερντογάν βλέπει να χάνει το παιχνίδι και στην Κύπρο, διότι όπως γίνεται αντιληπτό, όταν όλες οι εκτιμήσεις αναφορικά με δυνητικά αποτελέσματα, πέραν αυτού που υπάρχει στο θαλάσσιο οικόπεδο Αφροδίτη, είναι ξεκάθαρο ότι η Κύπρος θα αλλάξει επίπεδο και δεν θα μπορεί κανένας να την αποσταθεροποιήσει.

Οι επιλογές της Κύπρου δείχνουν τον δρόμο και στην Ελλάδα;

Θα έπρεπε να δείχνουν τον δρόμο, δεν ξέρω αν γίνει, ευελπιστώ να οδηγηθούμε σε ομοίου τύπου πολιτικές και επιχειρηματικές πρωτοβουλίες. Αυτό έχει να κάνει με το επενδυτικό πλαίσιο στη χώρα, αλλά και με την πολιτική βούληση να εκμεταλλευτούμε τα δυνητικά κοιτάσματα υδρογονανθράκων που υπάρχουν στην Ελληνική ΑΟΖ ή στην Ελληνική υφαλοκρηπίδα, έτσι ώστε να ορθοποδήσουμε κι εμείς και να επιστρέψουμε ως ένα κανονικό κράτος σε μια πολύ δύσκολη περίοδο και σε μια πολύ απαιτητική περιοχή, όπως αυτή που ζούμε.

Πιστεύετε ότι αυτή είναι η κατάλληλη συγκυρία για να ανοίξουμε το θέμα της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ), εκμεταλλευόμενοι την γενικότερη κατάσταση;

Εδώ υπάρχουν πολλές ερμηνείες. Μια λέει ότι επειδή ο αντίπαλος –γιατί η Τουρκία έχει καταφέρει να είναι αντίπαλος πολύ επικίνδυνος για εμάς και μην ακούτε περί συναδέλφωσης και λοιπά, δεν έχουμε τίποτε να χωρίσουμε με τον τουρκικό λαό, έχουμε όμως μεγάλα ζητήματα με την πολιτική των ελίτ που τον κυβερνάνε- θα μπορούσε κάποιος να πει ότι με σωστή στρατηγική και συμμαχίες και την αποφασιστικότητα Ελλάδας και Κύπρου θα μπορέσουμε να ανακηρύξουμε ΑΟΖ. Αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό θέμα. Όντως, το τάιμινγκ στις διεθνείς συγκυρίες, σου λέει ότι βρίσκεται σε αδυναμία ο αντίπαλος. Επειδή όμως είναι σε αδυναμία και έχει τόσο μεγάλη ιδέα για τον εαυτό του είναι πολύ επικίνδυνος, οπότε πρέπει να σταθμιστούν όλες οι παράμετροι. Είναι μια πολύ μεγάλη συζήτηση αυτή, αλλά οπωσδήποτε πρέπει να είναι όλες οι επιλογές μας ανοιχτές από εδώ και πέρα.
Η Τουρκία θα περάσει όλο και πιο δύσκολες καταστάσεις, το θυμάστε, το έχουμε πει αρκετό καιρό πριν το πραξικόπημα, ότι η Τουρκία αυτή τη στιγμή βαδίζει έναν Γολγοθά, στον οποίο δεν ξέρουμε αν υπάρχει Ανάσταση. Το σίγουρο είναι ότι θα υπάρξει σταύρωση.

Γιατί, ενώ προκαλεί τη διεθνή κοινότητα, γιατί, ενώ γίνονται δηλώσεις ακόμη και πριν από κάποιο τρομοκρατικό χτύπημα, όπως στο Λονδίνο, δεν ελέγχεται η Άγκυρα, όπως άλλες χώρες για εμπλοκή σε τέτοιες ενέργειες;

Η Τουρκία και ειδικά η πολιτική των ελίτ, είτε μιλάμε για τους νεοθωμανούς είτε για τους Κεμαλιστές, θεωρούν ότι επειδή βρίσκονται στη συγκεκριμένη γεωγραφική περιοχή, και λόγω της γεωπολιτικής πραγματικότητας στον πλανήτη και την Ευρασία, μπορούν να κάνουν ότι θέλουν σε οποιονδήποτε, δηλαδή θεωρούν τους εαυτούς τους πολύ σημαντικούς. Αυτό είναι πολύ βασική παράμετρος για να αντιληφθούμε το πώς λειτουργεί η Τουρκία. Το δεύτερο είναι, ότι επειδή ακριβώς είναι πολύ μεγάλης στρατηγικής σημασίας η χώρα, τόσο οι δυτικοί όσο και οι Ρώσοι, δεν θα θέλανε ευθέως να συγκρουστούν με την Τουρκία, εκτός και αν δεν υπάρχει άλλη επιλογή. Η επιλογή αυτή τη στιγμή για τη Δύση είναι αν μπορεί να κρατήσει την Τουρκία στους κόλπους της, οπότε θα δείξει κάποιου τύπου ανοχή. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι πραγματικά σε στρατηγικές επιλογές η Δύση ακούει την Τουρκία. Δείτε πως οι αμερικανοί βοηθάνε τους Κούρδους της Συρίας που είναι παραμάγαζο του ΡΚΚ. Αυτό είναι το βασικότερο πρόβλημα της Τουρκίας, το υπαρξιακό της, από το οποίο πηγάζουν όλα τα άλλα προβλήματά της.

Πάντως η Δύση ήταν πιο σκληρή με άλλες χώρες, όταν υπήρχε ακόμη και υποψία συνεργασίας με τρομοκράτες…

Στους New York Times βγήκε ένα άρθρο και καταλαβαίνετε για τις ελίτ που ελέγχουνε τη μεγαλύτερη εφημερίδα του πλανήτη, ότι υπήρχε αναφορά σε άρθρο γνώμης, το οποίο συνέδεε την επίθεση στο Λονδίνο με τις δηλώσεις Ερντογάν. Αυτό λοιπόν πρέπει να καταλάβουμε σημειολογικά, ότι οδηγούμαστε ακριβώς στην περίπτωση που λέτε εσείς. Αυτό δεν γίνεται από τη μια στιγμή στην άλλη. Η Τουρκία δεν λειτουργεί στη Δύση όπως 50-60 χρόνια…

Τους συνδέουν πάντως τελικά…

Ακριβώς αυτό λέω. Αυτά τα πράγματα γίνονται σιγά-σιγά. Δεν θέλουν οι αμερικανοί να στείλουν την Τουρκία στα χέρια των Ρώσων. Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο γεωπολιτικό έπαθλο. Θα είναι 10 φορές μεγαλύτερο από τη Συρία. Γι αυτό τώρα η Ρωσία έχει κάνει αυτή την τακτικού τύπου συμμαχία με την Τουρκία, γιατί καταλαβαίνει ότι είναι πιο καλό ο Πούτιν για τον ίδιο και τη Ρωσία να έχει ένα mondus vivendi και ένα mondus operanti με την Τουρκία, ώστε να τους παίρνει τηλέφωνο για να τους τιθασεύσει από ό,τι να τους βομβαρδίζει στη Συρία. Και λέμε ότι σε περίπτωση που η Τουρκία τα βρει δύσκολα με τη Δύση, υπάρχει θέμα και υπάρχει πιθανότητα να την σπρώξει προς τη Ρωσική πλευρά. Αυτό θα καταστρέψει όλη την ισορροπία του ΝΑΤΟ στην περιοχή μας των τελευταίων 300 ετών, διότι μην ξεχνάμε ότι οι πολιτικές της Δύσης είναι να εμποδίσουν την Ρωσία να βγει προς τις θερμές θάλασσες. Αν δηλαδή καταφέρουν να σπρώξουν την Τουρκία προς τη Ρωσία, νομίζω ότι δεν επιτρέπεται στην γεωπολιτική τουλάχιστον κατά την Αγγλοσαξωνική σκέψη. Γι αυτό, λοιπόν, λέω ότι δεν θα κάνουν τα χατίρια του Ερντογάν, λέω ότι θα τον ροκανίσουν, έτσι ώστε να υπάρξει αλλαγή καθεστώτος στην χώρα.

Πότε πρέπει να ανησυχούμε περισσότερο; Εάν χάσει ή εάν κερδίσει το δημοψήφισμα ο Ερντογάν; Γιατί εδώ είναι διφορούμενες οι απόψεις…

Να σας πω και την τρίτη άποψη, την δική μου. Θα πρέπει να ανησυχούμε και στις δύο περιπτώσεις, διότι δεν υπάρχει άλλο σενάριο για την Τουρκία. Σε περίπτωση που ο Ερντογάν νικήσει, επειδή μετράει και η ψυχολογία και η ιδεολογική τοποθέτηση ενός ηγέτη σε τόσο προσωποπαγή καθεστώτα. Δεν είναι Ολλανδία ή Βέλγιο η Τουρκία; Έτσι;

Δηλαδή ως νικητής θα είναι υπερφίαλος, ως ηττημένος πληγωμένο θηρίο;

Ακριβώς. Και αν ηττηθεί και υπάρχει η περίπτωση αυτή, μην παίρνουμε δεδομένο ότι θα νικήσει στο δημοψήφισμα. Δηλαδή οι Γκρίζοι Λύκοι μπορεί να είναι με τον Ερντογάν, οι ψηφοφόροι τους όμως είναι καθαροί Κεμαλικοί. Αυτό σημαίνει ότι τουλάχιστον οι μισοί ψηφοφόροι του ΑΚΡ δεν θα ψηφίσουνε «ναι» στο δημοψήφισμα. Στην μια, λοιπόν, περίπτωση, θα θεωρήσει τον εαυτό του παντοδύναμο, επειδή θα έχει μια παγκόσμιο αποστολή να γίνει ο νέος προφήτης του Ισλάμ. Και μπορεί να το ακούει κάποιος και να γελάει, αλλά έτσι είναι η πραγματικότητα γι αυτόν τον άνθρωπο. Θα σας προέτρεπα απλά να διαβάσετε τα ποιήματα που έγραφε στο παρελθόν. Έγραφε και ποιήματα, ναι! Και να διαβάσετε τι λέει! Θα σας σηκωθεί η τρίχα! Δεύτερον, αν χάσει, δεν θα πει mea-culpa, δικό μου το λάθος, γυρνάω πίσω στο λευκό μου σαράι και κάθομαι. Είναι ρεβανσιστής, είναι εκδικητικός. Μπορείτε να το καταλάβετε αυτό από το τι κάνει στους υποτιθέμενους πραξικοπηματίες. Όποιος τον κοιτάει στραβά τον βάζει φυλακή. Καταλαβαίνετε ότι θα υπάρξει χάος στην Τουρκία, όποιο και να είναι το αποτέλεσμα, διότι η ηττημένη πλευρά θα έχει χάσει πάρα πολύ σε σχέση με το νικητή.

Το άλλο 50% της Τουρκίας είναι έτοιμο, μπορεί να αντιδράσει; Έχει τη δυνατότητα αυτή;

Θα πρέπει να το πάμε ιστορικά. Ο τουρκικός λαός, αν δείτε την ιστορία της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, οι Τούρκοι για κοινωνικούς λόγους, δεν έχουνε επαναστατήσει. Δεν είναι δυτικού τύπου κοινωνία, όπως οι Γάλλοι που επαναστάτησαν και ζητάγανε ψωμί – παιδεία – ελευθερία – ισότητα – αδελφότητα. Ο τουρκικός λαός επαναστατεί συνήθως όταν τίθεται θέμα ακεραιότητας της χώρας και εθνικά ζητήματα. Εδώ λοιπόν, είναι ένα πολύ μεγάλο ζήτημα για το τι θα κάνει η τουρκική κοινωνία. Αυτό που μπορώ να πω και γνωρίζω γιατί πηγαίνω και στην Κωνσταντινούπολη και μιλάω με κόσμο, υπάρχει τεράστιος φόβος μέσα στην κοινωνία για το τι μπορεί να συμβεί με την Τουρκία σε σχέση με άλλες χώρες και το ποιος είναι με ποιόν. Η Τουρκία έχει διχαστεί. Το ερώτημα δεν είναι δεξιά ή αριστερά ή ψηφίζω κόκκινο ή μπλε μαγαζί. Εδώ μιλάμε για χάος. Είναι πολιτισμικό το σχίσμα που υπάρχει.

Ένα χάος που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό και τις ένοπλες δυνάμεις; Γιατί το ακούμε από πάρα πολλές πλευρές…

Ναι, αυτό είναι ξεκάθαρο. Φαίνεται από τις επιχειρήσεις που κάνουν στη Συρία, ότι έχουμε τεράστια ζητήματα επιχειρησιακά. Αυτή τη στιγμή έχουνε τα πιο έμπειρα στελέχη τους, είτε στη φυλακή είτε διωκόμενα, είτε ζητάνε άσυλο εδώ κι εκεί. Υπάρχει όντως έλλειψη σε πιλότους και κανένας δεν εμπιστεύεται κανέναν πλέον. Όταν στην κοινωνία κοιτάει ο ένας τον άλλον με μισό μάτι, γιατί δεν ξέρει αν π.χ. τον δει να πίνει μπύρα και πάει να τον καταδώσει στους εχθρούς της Δημοκρατίας, γιατί αυτά συμβαίνουν, καταλαβαίνετε ότι δεν υπάρχει περίπτωση το ηθικό ενός τέτοιου στρατού να είναι υψηλό. Οδηγούμαστε σε μια γεωπολιτική κατάσταση, που είναι μια στα 200 χρόνια για την Ελλάδα. Παρ’ όλη την αδυναμία μας, την οικονομική, μια στα 200 χρόνια συμβαίνει αυτό! Θα πρέπει να είμαστε πάρα πολύ προσεκτικοί για το τι θα συμβεί. Πιθανότατα το πληγωμένο λιοντάρι να προσπαθήσει να δαγκώσει όποιον είναι κοντά του. Αλλά όντως, είναι τέτοιες οι συνθήκες που με μια λελογισμένη πολιτική στρατηγική, νομίζω ότι θα φέρουν καρπούς για τον Ελληνισμό και τον λαό μας.

Εμείς, όμως, ρωτώ επικαλούμενος την ιδιότητά σας ως καθηγητή της Σχολής Εθνικής Άμυνας, είμαστε έτοιμοι να απαντήσουμε;

Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις έχουνε τη δυνατότητα, την ετοιμότητα και κυρίως την αποφασιστικότητα να απαντήσουν σε οτιδήποτε υπάρξει σε όλο το μήκος των συνόρων μας, από τη Θράκη και το Αιγαίο μέχρι την Κύπρο μας. Δεν μπορώ να πω κάτι παραπάνω, αυτό νομίζω ότι αρκεί. Είμαστε όπως θα έπρεπε, με βάση τα προβλήματα τα οποία υπάρχουν, αλλά το ηθικό είναι το κυριότερο. Κι εμείς είμαστε έτοιμοι να αντιμετωπίσουμε κάθε πρόκληση. Το σημαντικό, σε τελική ανάλυση, δεν είναι αν εσύ ξεκινήσεις τον καβγά, αλλά αν εσύ θα τον τελειώσεις, που λένε οι Αμερικανοί. Και αυτή τη στιγμή η Ελλάδα και ο Ελληνισμός πρέπει να είναι έτοιμος για καβγά και αποφασισμένος να τον τελειώσει αυτός.

Η άλλη πλευρά γνωρίζει ότι είμαστε τόσο αποφασισμένοι; Γνωρίζει πως θα αντιδράσουμε; Το έχει πάρει το μήνυμα η Άγκυρα;

Οι στρατιωτικοί, που είναι επαγγελματίες, γνωρίζουνε. Από κει και πέρα είναι θέμα προτεραιοτήτων. Ο Ερντογάν στις προηγούμενες εκλογές, πέρυσι, όταν δεν πήρε το ποσοστό που ήθελε το ΑΚΡ, οδήγησε σε κατάρρευση τις συνομιλίες με τους Κούρδους, ξεκίνησε ξανά εσωτερικό πόλεμο στην Τουρκία για να συσπειρώσει το εσωτερικό του και να κάνει δεύτερες εκλογές πέρσι το καλοκαίρι που τις κέρδισε με πολύ μεγαλύτερο ποσοστό.
Τι εννοώ με αυτό; Ότι ο Ερντογάν και γενικά η τουρκική ελίτ δεν το έχει σε πολύ να δημιουργήσει μια κατάσταση, η οποία θα φέρει πόνο, αίμα και καταστροφή στον λαό της, μόνο και μόνο για να πετύχουν κάποιους σκοπούς στο εσωτερικό τους. Άρα λοιπόν, οι στρατηγοί μπορεί να γνωρίζουν τι συμβαίνει, αλλά δεν είμαι σίγουρος ότι λειτουργεί ο Ερντογάν με βάση ρεαλιστικά σενάρια στις διεθνείς σχέσεις ή αν λειτουργεί με βάση τον δικό του ρεαλισμό, ο οποίος είναι πολύ διαφορετικός…!
Εμείς δεν θέλουμε να φέρουμε ούτε τον πόλεμο, ούτε πανικό, ούτε κανέναν φόβο. Απλά πρέπει να είμαστε έτοιμοι, όπως κάθε κράτος αν θέλει να υπερασπιστεί την τιμή του και την ύπαρξή του και τον λαό του. Πρέπει να είμαστε έτοιμοι για το χειρότερο, ώστε να το αποφύγουμε.
Είναι απλά τα πράγματα. Και ειδικά σε μια τέτοια περιοχή και σε τέτοια περίοδο όπου τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα.

Πηγή εφημερίδα «Νέα Εγνατία Καβάλας»



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συνεχίζει να συντηρεί το κλίμα έντασης η Τουρκία και να στέλνει απειλητικά μηνύματα προς την Κύπρο, μετά και την ξεκάθαρη δήλωση του κυπριακού υπουργείου Εξωτερικών ότι δεν πρόκειται η Λευκωσία να υποχωρήσει στις πιέσεις για αναστολή ή και διακοπή των ερευνητικών προγραμμάτων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ.

Με τη NAVTEX345/17, την οποία εξέδωσε το πρωί η Τουρκία για τρίτη φορά το τελευταίο διάστημα, δεσμεύει παράνομα θαλασσιά περιοχή εντός του FIR Λευκωσίας και εντός της κυπριακής ΑΟΖ για διεξαγωγή ασκήσεων με πραγματικά πυρά.

Η άσκηση θα διεξαχθεί αύριο σε περιοχές νοτιοδυτικά της Πάφου και σε σημεία, τα οποία βρίσκονται εντός και στα όρια των οικοπέδων 1 και 6 της κυπριακής ΑΟΖ.

Με αυτές τις προκλητικές κινήσεις η Άγκυρα θέλει να στείλει απειλητικά μηνύματα και προς τις μεγάλες πετρελαϊκές εταιρίες, οι οποίες απέσπασαν τις άδειες ερευνών στον τελευταίο Τρίτο Γύρο Αδειοδοτήσεων της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγχρόνως να εκβιάσει την κυπριακή κυβέρνηση, απαιτώντας νέες υποχωρήσεις στο Κυπριακό, απειλώντας διαφορετικά με την ανάληψη «όλων των αναγκαίων μέτρων για την προστασία των συμφερόντων της», όπως ακριβώς ανέφερε στην ανακοίνωση του το τουρκικό ΥΠΕΞ την περασμένη Παρασκευή.

Η τουρκική NAVTEX:

TURNHOS N/W : 345/17
MEDITERRANEAN SEA
GUNNERY EXERCISE, ON 28 MAR 17 FROM 0500Z TO 0700Z IN AREA BOUNDED BY;
34 17.00 N - 031 07.00 E
34 17.00 N - 032 02.00 E
33 58.00 N - 032 02.00 E
33 58.00 N - 031 07.00 E
CAUTION ADVISED

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Ανδρέας Ματζάκος

Όπως είναι γνωστό, από τις 24 Αυγούστου του 2016, η Τουρκία συμμετέχει μαζί με δυνάμεις Σουνιτών αντιφρονούντων στο καθεστώς Άσαντ, στην επιχείρηση ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΑΤΗ, μέσα στο έδαφος της Συρίας.
Πολλοί σχολιαστές βλέποντας την επί τρίμηνο σχεδόν πολιορκία της πόλεως Al-Bab (Χάρτης 1) και τις απώλειες του τουρκικού στρατού, εξέφρασαν τη γνώμη ότι η επιχείρηση αποτελεί αποτυχία του τουρκικού στρατού. Είναι όμως έτσι;
Χάνει η Τουρκία από τη μέχρι τώρα εμπλοκή της στη Συρία;

Η Τουρκία οργάνωσε την επιχείρηση αυτή, πρώτα από όλα για να αποφύγει τη δημιουργία ανεξαρτήτου κουρδικού κράτους στα νώτα της. Με την επιχείρηση αυτή, απελευθερώθηκε κατ’ αρχάς η πόλη Jarabulus (Αντικειμενικός Σκοπός 1 στον Χάρτη 1), στη συνέχεια η Al-Bab (Αντικειμενικός Σκοπός 2), ενώ τώρα η Τουρκία σχεδιάζει να συμμετέχει και την απελευθέρωση της πρωτεύουσας του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), Raqqa (Αντικειμενικός Σκοπός 3).

Πλέον αυτού, ο στρατός της κατέχει συριακό έδαφος έχοντας δημιουργήσει μια Ζώνη Ασφαλείας μήκους 90 περίπου Χλμ. (Χάρτης 1). Έτσι απεφεύχθη ο κίνδυνος συνδέσεως του κουρδικού καντονιού Κομπάνι, στο κέντρο της κουρδικής περιοχής, με το καντόνι του Αφρίν στα ανατολικά. Βεβαίως παραμένει το πρόβλημα της πόλεως Manbij, η οποία ευρίσκεται δυτικά του Ευφράτη ποταμού και η οποία κατέχεται από κουρδικές δυνάμεις, για το οποίο όμως Αμερική – Ρωσία και Τουρκία προσπαθούν να βρουν λύση.
Πάντως η μη σύνδεση των κουρδικών καντονιών είναι ζωτικό συμφέρον για την Τουρκία. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Χωρίς στρατιωτική επέμβαση δεν θα το είχε επιτύχει.


Λόγω της παρουσίας της στη Συρία πλέον, η Ρωσία και το Ιράν, κάλεσαν την Τουρκία στις ειρηνευτικές συνομιλίες που έλαβαν χώρα στην Αστάνα του Καζακστάν από 24 έως 26 Ιανουαρίου τρέχοντος έτους, όπου συζητήθηκε το μέλλον της Συρίας. Στη συνέχεια η Τουρκία συμμετείχε και πάλι σε συνομιλίες με το ίδιο θέμα υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, στην Γενεύη από 23 Φεβρουαρίου μέχρι 7 Μαρτίου.
Χωρίς αυτήν την επέμβαση, η εκτίμηση είναι ότι η Τουρκία θα ήταν απούσα από τις συζητήσεις. Ενώ τώρα, είναι βασικός συνομιλητής.

Με την επιχείρηση αυτή επίσης, η Τουρκία απέδειξε τόσο στη διεθνή κοινότητα, όσο και στους Σουνίτες Μουσουλμάνους της Μέσης Ανατολής των οποίων ο πρόεδρος Ερντογκάν φιλοδοξεί να γίνει ο ηγέτης, ότι είναι μια μετριοπαθής δύναμη που πράγματι πολεμά το ΙΚ.

Η πρόσφατη συνάντηση των Αρχηγών ΓΕΕΘΑ, ΗΠΑ, Ρωσίας και Τουρκίας, στην Αττάλεια της Τουρκίας την 7η Μαρτίου, αποδεικνύει ότι η Τουρκία μπήκε ενεργά στη διαμόρφωση του μέλλοντος της εγγύς περιοχής της, ως περιφερειακή δύναμη.
Άρα ό,τι δεν είχε καταφέρει η πολιτική Νταβούτογλου των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες, φαίνεται να αρχίζει να επιτυγχάνει με τη νέα στρατηγική Ερντογκάν.

Βεβαίως τα κέρδη της Τουρκίας είναι προσωρινά, η δε στρατηγική της θα χρειαστεί έναν συνδυασμό παραγόντων για να χαρακτηριστεί τελικώς ως επιτυχημένη. Και πολλοί εξ’ αυτών των παραγόντων δεν εξαρτώνται από τις δυνατότητες της Τουρκίας, αλλά από την εξέλιξη των συμφερόντων και τη συνεννόηση των δυο μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη.

* Ο Ανδρέας Ματζάκος είναι Απόστρατος Αξιωματικός ΣΞ, MSc Διεθνείς Σχέσεις και Διπλωματικές Σπουδές
Πηγή ηλεκτρονική εφημερίδα "Κοινωνείν"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

26 Μαρ 2017


Τα κοιτάσματα φυσικού αερίου στην ανατολική Μεσόγειο και οι μεγάλοι «παίκτες» στο ενεργειακό πόκερ που εξελίσσεται - Ποιος ο ρόλος της Τουρκίας

Ούτε ένα, ούτε δύο, ούτε τρία, αλλά 340 τρισεκατομμύρια πόδια υπολογίζεται το φυσικό αέριο που είναι «κρυμμένο» στην ανατολική λεκάνη της Μεσογείου. Περισσότερο και από το συνολικό - και διαπιστωμένο - απόθεμα των ΗΠΑ. Ισως, το γεγονός αυτό να εξηγεί για ποιον λόγο γίνεται, τελικώς, ό,τι γίνεται στην ευρύτερη περιοχή και γιατί η Κύπρος δεν πρόκειται να αφεθεί ποτέ στην τύχη της και στην ησυχία της.

Το ίδιο εν πολλοίς ισχύει και για την Ελλάδα. Ηδη, στη χώρα μας έχει φτάσει και έχει εγκατασταθεί ο μεγαλύτερος, παγκοσμίως, ενεργειακός «παίκτης», η αμερικανική ExxonMobil. Την ίδια ώρα, στο νησί, η γαλλική Total, άλλος διεθνής «παίκτης», στήνει τα πρώτα γεωτρύπανα κι ετοιμάζεται να σκάψει. Οι Ισραηλινοί εξοπλίζουν τις φρεγάτες τους, για να παρέχουν ακόμα μεγαλύτερη προστασία στις δικές τους διυλήσεις και οι Αιγύπτιοι στήνουν τις δικές τους συμμαχίες.

Ποιος είναι έξω από αυτόν τον χορό; Ο τουρκικός παράγων. Που όπως έκανε και πριν από 10, 20 ή 30 χρόνια, στέλνει και τώρα «στα ανοικτά» το Πίρι Ρέις, για να κάνει τις δικές του έρευνες σε αυτά που η Αγκυρα αποκαλεί «διεθνή ύδατα», αλλά όλη η παγκόσμια ενεργειακή κοινότητα ξέρει ότι είναι κυπριακά. Και μπορεί στα μέσα της δεκαετίας του '80 ή του '90 μια τέτοια κίνηση να προκαλούσε αναταραχή και ενίοτε φόβο σε Λευκωσία και Αθήνα, όμως, σήμερα αντιμετωπίζεται στην πραγματική της διάσταση: «εντυπωσιασμού».

Ενδεχομένως, όλα τα παραπάνω, να ήταν διαφορετικά, αν δεν είχαν βρεθεί τα κοιτάσματα που βρέθηκαν και ενέπλεξαν τους μεγάλους «παίκτες» στο ενεργειακό πόκερ που εξελίσσεται.
Ενδεχομένως, επίσης να ήταν πιο ανησυχητικά, αν δεν είχει προηγηθεί η απόπειρα πραξικοπήματος του περασμένου καλοκαιριού και ό,τι επέφερε (σσ τη διάλυση των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων). Ενδεχομένως να ισχύουν και άλλα «αν», αλλά, ως γνωστόν, με τα «αν» δεν γράφεται ιστορία. Κι αυτό το ξέρει η Αγκυρα, που βλέπει τα γεωτρύπανα να πιάνουν πλέον δουλειά, παρά τις απειλές της.

Τειρεσίας
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέο ξέσπασμα του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατά των ηγετών της Ευρωπαϊκής Ένωσης με αφορμή την επετειακή Σύνοδο της Ρώμης που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο. Την Παρασκευή οι «27» είχαν συναντηθεί με τον Πάπα Φραγκίσκο στο Βατικανό.

«Τι δουλειά είχαν οι ευρωπαίοι ηγέτες με τον Πάπα;» διερωτήθηκε την Κυριακή ο Ερντογάν.
«Το Βατικανό δεν είναι κράτος – μέλος της ΕΕ» πρόσθεσε, χαρακτηρίζοντας τους ευρωπαίους ηγέτες «σταυροφόρους».

Ας σημειωθεί ότι προ δέκα ημερών είχε κάνει πάλι λόγο για «σταυροφορία», επικρίνοντας με δριμύτητα την απόφαση που εξέδωσε το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έκρινε ότι οι εργοδότες έχουν το δικαίωμα να απαγορεύσουν στις μουσουλμάνες να φορούν τη μαντίλα στην εργασία τους.

«Τι γίνεται με την θρησκευτική ελευθερία; Ποιος έλαβε αυτήν την απόφαση; Το Δικαστήριο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αγαπητοί αδελφοί, εξαπέλυσαν μια σταυροφορία εναντίον του ολοένα κι ισχυρότερου συμβόλου του Ισλάμ» σχολίασε ο Ερντογάν, αποκρύπτοντας ότι η απόφαση αφορούσε όλα τα πολιτικά, φιλοσοφικά και θρησκευτικά σύμβολα όπως τον σταυρό και το εβραϊκό κιπά.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Τουρκία καταγγέλλει ότι οι διαδηλωτές υποστηρίζουν την τρομοκρατία

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών γνωστοποίησε ότι κάλεσε το Σάββατο τον Ελβετό επιτετραμμένο στην Άγκυρα προκειμένου να δώσει εξηγήσεις για τη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Ελβετίας, τη Βέρνη, υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου, καταγγέλλοντας ότι οι διαδηλωτές υποστηρίζουν την τρομοκρατία, καθώς μεταξύ άλλων κρατούσαν ένα πλακάτ με συνθήματα υπέρ της δολοφονίας του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Σε μια ανακοίνωση, το υπουργείο κάλεσε τις ελβετικές αρχές να διεξάγουν ποινική έρευνα για τη διαδήλωση.

Όπως μετέδωσε νωρίτερα το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή, περίπου 250 άνθρωποι, μεταξύ αυτών υποστηρικτές του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), πραγματοποίησαν μια συγκέντρωση σήμερα στη Βέρνη υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα του Απριλίου, στην Τουρκία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Βεϊσί Καϊνάκ δήλωσε σήμερα πως δεν μπορεί να συνεχίζει να εφαρμόζεται ως έχει η συμφωνία Άγκυρας - Βρυξελλών για το προσφυγικό και ζήτησε την επαναδιαπραγμάτευσή της.

Είπε επίσης πως η τουρκική κυβέρνηση έχει πληροφορίες για 3 εκατομμύρια πρόσφυγες- κυρίως Αφγανούς - που αναμένεται να περάσουν στην Τουρκία από το Ιράν, με αποτέλεσμα να βρίσκονται συνολικά 6 εκατομμύρια πρόσφυγες στη γείτονα που θα θέλουν να περάσουν στην ΕΕ.

Υπενθυμίζεται ότι χθες ο πρόεδρος Ερντογάν είπε ότι η χώρα του θα εξετάσει το ενδεχόμενο δεύτερου δημοψηφίσματος για το αν θα συνεχίσει τις ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Όλα είναι έτοιμα για την «μάχη των μαχών» που όχι μόνο θα επιδιώξει να βάλει τέλος στο ISIS τουλάχιστον ως «κρατική οντότητα» αλλά θα σφραγίσει και τις ισορροπίες και τον νέο χάρτη στην κρίσιμη αυτή περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Τις επόμενες ημέρες ξεκινά η μεγάλη επιχείρηση για την ανακατάληψη της Ράκκα στην βόρειο Συρία που αποτελεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια την «πρωτεύουσα» του Ισλαμικού κράτους και των τζιχαντιστών που τροφοδοτούν από εκεί την παγκόσμια τρομοκρατία όχι μόνο με πληροφορίες τεχνογνωσία και εξοπλισμό, αλλά και με «ιδέες» στρατολογώντας μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μαχητές και «μοναχικούς λύκους» σε όλο τον κόσμο, μπολιάζοντας παντού αυτόν τον σπόρο του μίσους κατά της ανθρωπότητας.

Η μάχη της Ράκκα δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, καθώς πέραν των σημαντικών στρατιωτικής φύσης προκλήσεων, η επιχείρηση σχεδιάζεται σε ένα ιδιαίτερα περίπλοκο περιβάλλον και εμπλέκονται οι δυο μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, γειτονικές και περιφερειακές δυνάμεις, Τουρκία, Ιράκ, Ιράν, Ισραήλ και άλλες δυνάμεις όπως οι ουνιτικές χώρες του Κόλπου και η σιϊτική Χεζμπολάχ του Λιβάνου…

Όμως πλέον η μεγάλη σύγκρουση αφορά τον ρόλο που θα έχουν στην κρίσιμη αυτή επιχείρηση οι κούρδοι της Συρίας, που έχουν αποδειχθεί από τις πιο αξιόπιστες στρατιωτικά μονάδες έναντι των Τζιχαντιστών. Γιατί ο ενισχυμένος ρόλος των Κούρδων, τους βάζει στο παιγνίδι της διαμόρφωσης του νέου χάρτη της Μέσης Ανατολής, σε μια ιστορική «ρεβάνς» των Συνθηκών Σάικς-Πικό (1916), που άφησαν ανεκπλήρωτο το αίτημα για εθνική ολοκλήρωση του Κουρδικού Έθνους.

Η Τουρκία έτσι ξαφνικά βρίσκεται μπροστά σε ένα δραματικό αδιέξοδο: γνωρίζει ότι δεν μπορεί να έχει ενεργό ρόλο στην Συρία χωρίς την στήριξη αν όχι και των δυο, τουλάχιστον της μιας υπερδύναμης. Όμως είναι αδύνατον να διεκδικήσει ρόλο έχοντας έρθει σε αντίθεση και με την Μόσχα και την Ουάσιγκτον.

Για την Τουρκία ο μαξιμαλιστικός στόχος της γρήγορης εξόντωσης του ISIS,της εκπαραθύρωσης του Άσαντ, της επιβολής μιας νεκρής ζώνης μέχρι και 50 χιλιομέτρων στο έδαφος της Συρίας, από την οποία είναι προφανές ότι ποτέ δεν θα αποχωρούσε, αποτελεί πολύ μακρινό παρελθόν.

Τώρα πλέον η προσπάθεια της Τουρκίας περιορίζεται στην διαχείριση της ζημιάς που έχει προκληθεί με την αναβάθμιση των κουρδών του YPG.

Μια προσπάθεια όμως που με δεδομένο τον εκτροχιασμό του Τ. Ερντογάν οδηγεί σε διαρκή αντιπαράθεση και κίνδυνο ρήξης των σχέσεων με τις ΗΠΑ και σε σκληρές «αψιμαχίες» με την Ρωσία.

Η Μόσχα η οποία συνεργάσθηκε με τους Κούρδους, όταν αυτοί προκειμένου να αποφύγουν την επίθεση των τουρκικών δυνάμεων παρέδωσαν την στρατηγικής σημασίας πόλη Μανμπίζ στον έλεγχο των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων, δέχθηκε με οργή την ξαφνική απόφαση της Τουρκίας να επιβάλλει εμπάργκο στα ρωσικά σιτηρά, κίνηση που ερμηνεύθηκε ως αντίποινα για την συνεργασία των ρωσικών δυνάμεων με τους Κούρδους. Αυτά τα «αντίποινα» εξόργισαν ακόμη περισσότερο την Μόσχα η οποία απέρριψε (κατ αρχήν τουλάχιστον) την απαίτηση της Τουρκίας να κλείσει τα γραφεία που διατηρούν στην Ρωσία το ΡΚΚ, και το YPG.

Η Ρωσία έχοντας βάλει για τα καλά πόδι στην Συρία και έχοντας πετύχει την αποδοχή από όλους της διατήρησης του προέδρου Άσαντ τουλάχιστον για ένα σημαντικό διάστημα, έχει θέσει την Τουρκία σε σχέση εξάρτησης από τις ρωσικές επιλογές, ελέγχει τις παρεμβάσεις του Ιράν, έχει ανοικτό δίαυλο με το Ισραήλ και έχει αποκαταστήσει ένα modus vivendi με τους Αμερικάνους. Και φυσικά οι Ρώσοι έχουν άριστες σχέσεις με τους Κούρδους του YPG. Εξάλλου η διάψευση της Μόσχας στην είδηση που μετέδωσε το Ρόιτερ ότι ετοιμάζεται ρωσική βάση στην Βόρειο Συρία που θα εκπαιδεύονται και κούρδοι μαχητές, ήταν χλιαρή και σε συνδυασμό με την είδηση ότι οι Κούρδοι σε μια μεγάλη επιστράτευση θα κινητοποιήσουν συνολικά δύναμη 100.000 ανδρών και γυναικών, έχει σημάνει συναγερμό στην Άγκυρα.

Η μεγάλη εμπλοκή όμως αφορά τις ΗΠΑ. Όλο το αμερικανικό επιτελείο, από τον Αρχηγό Γενικού Επιτελείου, στρατηγό J. Dunford μέχρι τον διοικητή της CENTCOM στρατηγό J. Votel και τον στρατηγό S. Townsend, διοικητή της CJT-OIR (Combined Joint Task Force for Operation Inherent Resolve) υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει επιχείρηση για την κατάληψη της Ράκκα χωρίς την συμμετοχή των Κούρδων.

Και στην περίπτωση της Συρίας και της Ράκκα ισχύει το δόγμα ότι δεν αρκεί η αεροπορική ισχύς για μια στρατιωτική επιτυχία, εάν δεν υπάρξουν boots on the ground.

Η αμερικανική κυβέρνηση αλλά και το επιτελείο είναι εντελώς απρόθυμοι να προσφέρουν μεγάλο αριθμό στρατιωτών για μια τέτοια δύσκολη επικίνδυνη και χρονοβόρα επιχείρηση.

Ήδη οι Αμερικανοί έχουν αναπτύξει στην βόρειο Συρία μια δύναμη σχεδόν 1000 ανδρών, 400 Marines και 500 SEALs οι οποίοι επιχειρούν μαζί με τις δυνάμεις της SDF που αποτελείται κυρός από Κούρδους μαχητές. Υπάρχουν ήδη προτάσεις για ανάπτυξη ακόμη 2000 ανδρών, με τρόπο που η αμερικανική δύναμη θα παραμένει θεωρητικά δύναμη συνδρομής και τεχνικών συμβουλών.

Η επιδίωξη να μην εμφανισθούν οι ΗΠΑ ως δύναμη εισβολής, ενισχύει την επιλογή της υποστήριξης μιας καθαρά συριακής δύναμης όπως είναι το SDF (και οι Κούρδοι της Συρίας) η οποία δρα και έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων στον αγώνα εναντίον του ISIS. Συγχρόνως απαλλάσσει την Ουάσιγκτον από δεσμεύσεις για αποστολή και παραμονή για μεγάλο διάστημα σημαντικών αμερικανικών δυνάμεων υπό την μορφή του «στρατού κατοχής» όπως τον αντιλαμβάνονται ακόμη και μετριοπαθείς μουσουλμάνοι.

Την Τετάρτη οι δυνάμεις της SDF με την υποστήριξη των Αμερικάνων και με την κάλυψη αμερικανικών ελικοπτέρων, των πυρών του πυροβολικού 155mm των πεζοναυτών και πυκνών αεροπορικών βομβαρδισμών από τα αμερικανικά μαχητικά προσέγγισαν και κατέλαβαν σημαντικό μέρος του στρατηγικής σημασίας φράγματος Tabqa του Τίγρη. Το φράγμα βρίσκεται σε απόσταση 25 μιλίων από την Ράκκα και τροφοδοτεί με ρεύμα και νερό όλη την περιοχή.

Οι Κούρδοι μάλιστα εξέδωσαν χθες ανακοίνωση μέσω του εκπροσώπου τους στον Λίβανο, καλωσορίζοντας τις κυβερνητικές δυνάμεις του προέδρου Άσαντ στην μάχη για την ανακατάληψη και του φράγματος αλλά και της Ράκκα. Με την επισήμανση ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις είναι αυτές που έχουν δικαίωμα σε σχέση με άλλες δυνάμεις (σ.σ. της Τουρκίας) να εμπλακούν σε αυτού του είδους τις επιχειρήσεις.

Για την Τουρκία έτσι, το συριακό παιγνίδι παίρνει άσχημη τροπή.

Μέσω ανωτέρων αξιωματούχων, του υπουργού εξωτερικών και του αναπληρωτή πρωθυπουργού, διεμήνυσε ότι δεν πρόκειται να συμβάλουν οι τουρκικές δυνάμεις στην επιχείρηση της Ράκκα εάν κληθούν να συμμετάσχουν οι Κούρδοι. Αλλά αυτός ο εκβιασμός έχει ήδη ξεπερασθεί στην πράξη. Και έτσι αναζητά άλλους τρόπους παράβασης η Άγκυρα. Σιωπηρά και κυρίως μέσω διαρροών και δημοσιευμάτων η Τουρκία συνδέει την στάση των συμμάχων της στην Συρία με την λειτουργία της βάσης του Ιντσιρλίκ.

Όμως γνωρίζει ότι κάθε κίνηση που θα υπονόμευε την ομαλή λειτουργία του Ιντσιρλίκ θα σημάνει μια άνευ προηγουμένου σύγκρουση με την Ουάσιγκτον αλλά και το ΝΑΤΟ, την οποία ούτε και αυτός ο αχαλίνωτος Ερντογάν μπορεί να αντέξει.

Η Τουρκία έτσι κινδυνεύει να βρεθεί εκτός παιγνιδιού στην πιο κρίσιμη στιγμή της συριακής κρίσης. Γιατί πλέον είναι σαφές ότι κανείς δεν επιθυμεί και δεν είναι διατεθειμένος να επιτρέψει την επέκταση της επιρροής η της κυριαρχίας της Τουρκίας στο συριακό έδαφος. Αντιθέτως ο «περιζήτητος σύμμαχος» οι κούρδοι του YPG ισχυροποιούν την θέση τους διατηρούν άριστες σχέσεις με την Μόσχα, την Ουάσιγκτον, έχουν διαύλους με την Τεχεράνη και πλέον συζητούν με τον Άσαντ.

Και είναι δεδομένο ότι στην επόμενη ημέρα, όποτε αυτή έρθει για την Συρία, που πάντως δεν θα είναι μακριά μετά την κατάληψη της Ράκκα, οι Κούρδοι θα διεκδικήσουν μερίδιο εξουσίας. Και τότε η Τουρκία στην καλύτερη περίπτωση θα βρεθεί μπροστά σε ένα εξαιρετικά δυσάρεστο τετελεσμένο: ένα ενοποιημένο αυτόνομο κουρδικό καντόνι στο βόρειο τμήμα μιας ομόσπονδης Συρίας. Ένα καντόνι που θα ελέγχεται πλήρως από το YPD την κουρδική παράταξη που συνδέεται ευθέως με τον θανάσιμο εχθρό του Ερντογάν και του τουρκικού καθεστώτος, το ΡΚΚ.

Αυτό θα αποτελέσει μια σημαντική στρατηγικής σημασίας ήττα για την Άγκυρα και προσωπικά για τον Ταγίπ Ερντογάν, καθώς θα αποτελέσει, μετά την ενίσχυση της αυτονομίας του Ιρακινού Κουρδιστάν ένα ακόμη σημαντικό βήμα για την εθνική ολοκλήρωση του κουρδικού Έθνους πυροδοτώντας τον αλυτρωτισμό για το μεγάλο μέρος του κουρδικού Έθνους που παραμένει ακόμη εντός των συνόρων του τουρκικού κράτους.

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νίκος Στέλγιας

Μια σημαντική πρωτοβουλία λαμβάνει η τουρκική κυβέρνηση, η οποία επιφυλάσσει αντίκτυπο για το μέλλον της Άγκυρας με το Βερολίνο.

Όπως μεταδίδουν τα τουρκικά μέσα, η τουρκική Επιτροπή Ανταγωνιστικότητας ξεκινά έρευνα για την γερμανική εταιρία Mercedes.

Οι τουρκικές αρχές εκφράζουν υποψίες για το γεγονός ότι η γερμανική εταιρία προχωρώντας σε εκπτώσεις στην τιμή βιομηχανικών-εμπορικών οχημάτων που φέρουν μηχανισμούς για μπετόν, πλήττει την ανταγωνιστικότητα στην τουρκική αγορά.

Οι τουρκικές αρχές ξεκινούν επίσης, έρευνα για γερμανικές και ελβετικές εταιρίες που εξάγουν στην Τουρκία πρώτη ύλη που χρησιμοποιείται σε απορρυπαντικά είδη.

Η χρονική συγκυρία της κίνησης της Άγκυρας φέρει ιδιαίτερη σημασία καθώς συμπίπτει με την μεγάλη ένταση στις σχέσεις Τουρκίας-Ε.Ε.

Εν τω μεταξύ, ο Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν, στα πλαίσια μιας νέας τοποθέτησης επαναλαμβάνει ότι η χώρα του είναι αποφασισμένη να «κλείσει ανοιχτούς λογαριασμούς» με την Ευρώπη.

Πηγή Καθημερινή


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

25 Μαρ 2017


Σήμερα κάνουμε μια αποκάλυψη-σοκ. Ανοίγουμε τον «ιατρικό φάκελο» του Ταγίπ Ερντογάν που δημιουργήθηκε από ειδικούς επιστήμονες και ψυχιάτρους έπειτα από... παραγγελία μυστικών υπηρεσιών, οι οποίες θέλησαν να ερμηνεύσουν τη συμπεριφορά που επιδεικνύει τον τελευταίο καιρό ο «σουλτάνος».

Προχωρήσαμε στη δημοσιοποίηση της έκθεσης αυτής όχι γιατί έχουμε σε προσωπικό επίπεδο κάτι με τον Ερντογάν, αλλά για να γνωρίσουμε καλύτερα τον απέναντί μας και να κατανοήσουμε το έως πού μπορεί να το πάει. Δεν υιοθετούμε το πόρισμα που παρέλαβαν μέσω «αρμόδιων υπηρεσιών» και πρεσβείες και δεξαμενές σκέψη, αλλά μπορούμε, διαβάζοντας συγκεκριμένα στοιχεία, να καταλάβουμε γιατί από ένα σημείο και έπειτα ο πάλαι ποτέ εκσυγχρονιστής πολιτικός μεταμορφώθηκε σε έναν άνθρωπο που κανείς πλέον δεν μπορεί να αναγνωρίσει.

Η αλλοπρόσαλλη συμπεριφορά του και οι εκρήξεις του μπορούν πλέον να ερμηνευθούν και από ιατρική σκοπιά, και σίγουρα κάτι τέτοιο δεν μπορεί κανείς να το αγνοήσει. Ο Τούρκος... ασθενής αποτελεί πλέον μια κινούμενη βόμβα που απειλεί εχθρούς και φίλους, εγκλωβισμένος μέσα σε ένα υπερφίαλο Εγώ που τον έχει φτάσει στο σημείο λίγες ώρες πριν από το τρομοκρατικό χτύπημα στο Λονδίνο να απειλεί την Ευρώπη ότι κανείς πολίτης της δεν θα μπορεί να αισθάνεται ασφαλής σε κανένα σημείο του πλανήτη!

Ο ίδιος άνθρωπος απειλεί να εισβάλει στην Αγία Σοφία την ημέρα της κορύφωσης του Θείου Δράματος, να καταργήσει τη Συνθήκη της Λωζάννης, να αναστήσει την Οθωμανική Αυτοκρατορία και εκφράζει μια σειρά από άλλες θέσεις που δείχνουν ένα θολωμένο μυαλό, έτοιμο για όλα. Καταλυτικό σημείο για την ενεργοποίηση αυτής της πλευράς του Ερντογάν έπαιξε και η απόπειρα πραξικοπήματος, που είχε ως στόχο όχι μόνο το πολιτικό αλλά και το φυσικό τέλος του.

Οι διαπιστώσεις των αναλυτών που αποκρυπτογράφησαν, έπειτα από ατελείωτες ώρες δουλειάς, υλικό από φωτογραφίες και βίντεο του Ταγίπ Ερντογάν προκαλούν ανατριχίλα, καθώς περιγράφουν την προσωπικότητα του Τούρκου ηγέτη ως ιδιάζουσα περίπτωση συμπεριφορικού μοντέλου, με έντονα τα στοιχεία της ηθοποιίας και του δράματος, υψηλή αυτοεκτίμηση, την οποία επ’ ουδενί λόγω θα διακινδυνεύσει να θιχθεί, και με έντονο το αντιδραστικό στοιχείο της παρανοειδούς προσωπικότητας. Το τελευταίο, όπως υπογραμμίζουν, είναι και το πλέον επίφοβο, τόσο για τον ίδιο, όσον αφορά το ανεξέλεγκτο των αντιδράσεων, όσο και για τους δυνάμει αντιπάλους του.

Οσα αποκαλύπτουμε σήμερα αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο και για όσους στη χώρα μας παρακολουθούν με κομμένη ανάσα, σε πολλές περιπτώσεις, τη συμπεριφορά του Τούρκου ηγέτη. Και αν η ιστορία με το αποτυχημένο πραξικόπημα άναψε... «πορτοκαλί» συναγερμό στην Αθήνα, μια αποτυχία του στο δημοψήφισμα δεν αποκλείεται να χτυπήσει «κόκκινο» συναγερμό όχι μόνο στη χώρα μας, αλλά στην Ευρώπη ολόκληρη. Γι’ αυτό καλό θα είναι να έχουν γνώση οι φύλακες.

Πηγή Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών γνωστοποίησε ότι κάλεσε σήμερα τον Ελβετό επιτετραμμένο στην Άγκυρα προκειμένου να δώσει εξηγήσεις για τη διαδήλωση που πραγματοποιήθηκε στην πρωτεύουσα της Ελβετίας, τη Βέρνη, υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου, καταγγέλλοντας ότι οι διαδηλωτές υποστηρίζουν την τρομοκρατία, καθώς μεταξύ άλλων κρατούσαν ένα πανό με συνθήματα υπέρ της δολοφονίας του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Σε μια ανακοίνωση, το υπουργείο κάλεσε τις ελβετικές αρχές να διεξάγουν ποινική έρευνα για τη διαδήλωση.

Επιπλέον ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου τηλεφώνησε στον Ελβετό ομόλογό του Ντιντιέ Μπουρκχάντερ για του μεταφέρει την έντονη «αντίδραση της Τουρκίας σε αυτό το ποταπό περιστατικό» έγινε γνωστό από το τουρκικό ΥΠΕΞ.

Όπως μετέδωσε νωρίτερα το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή, περίπου 250 άνθρωποι, μεταξύ αυτών υποστηρικτές του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK), πραγματοποίησαν μια συγκέντρωση σήμερα στη Βέρνη υπέρ του «όχι» στο δημοψήφισμα του Απριλίου, στην Τουρκία.

Από την πλευρά του το ελβετικό πρακτορείο ειδήσεων ATS μετέδωσε ότι οι διαδηλωτές ήταν πολλοί περισσότεροι, ανέρχονταν σε χιλιάδες και κατέκλυσαν τους δρόμους της ελβετικής πρωτεύουσας ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα κουρδικών οργανώσεων και ελβετικών πολιτικών κομμάτων.

Σύμφωνα με την Άγκυρα αλλά και όπως δείχνουν τα πλάνα που μετέδωσαν τουρκικά τηλεοπτικά δίκτυα, σε ένα πανό που κρατούσαν διαδηλωτές στη συγκέντρωση απεικονιζόταν ο Ερντογάν με ένα πιστόλι στον κρόταφο και το σύνθημα «Σκοτώστε τον Ερντογάν».

Το ελβετικό πρακτορείο ειδήσεων δεν έκανε καμία αναφορά σε αυτό, ωστόσο ο Μίκαελ Σοργκ, εκπρόσωπος τύπου του κόμματος των Σοσιαλδημοκρατών της Ελβετίας, ενός εκ των διοργανωτών της συγκέντρωσης, επιβεβαίωσε την ύπαρξε του πανό.

«Υπήρξε ένα πανό που έπεσε κάτω από το όρια της ευπρέπειας. Όλα τα υπόλοιπα πανό ήταν ευπρεπή» τόνισε.

«Πήραν την φωτογραφία μου και πάνω στο κεφάλι μου είναι στραμμένο ένα περίστροφο. Μπορεί κανείς να το διανοηθεί; Μιλάμε για την Ελβετία!» είπε ο ίδιος ο Τούρκος πρόεδρος σήμερα σε μια ομιλία στην Αττάλεια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Μαρ 2017


Η κατάσταση με τις συνεχείς προκλήσεις του Ερντογάν έχει ξεφύγει. Ο «σουλτάνος» της Άγκυρας έδειξε πλέον και στην Ευρώπη το άγριο πρόσωπό του, αυτό που έχει δείξει κατά καιρούς στους Έλληνες.

Οι απειλές για κατάληψη νησιών του Αιγαίου, για επέκταση του Αττίλα στην Κύπρο και για «εισβολή» μουσουλμάνων στην Ελλάδα είναι συχνό φαινόμενο τα τελευταία χρόνια και μέχρι πρότινος απασχολούσαν μόνο εμάς. Ο υπόλοιπος δυτικός κόσμος έκλεινε τα μάτια, έκανε ότι δεν άκουγε και άφηνε τον Τούρκο πρόεδρο να συνεχίζει ακάθεκτος το παραλήρημά του. Παράλληλα οι μεγάλες ξένες δυνάμεις τού έκλειναν το μάτι και του συμπεριφέρονταν σαν εκπρόσωπο μίνι υπερδύναμης. Τώρα, όμως, που η υπόλοιπη Ευρώπη βρέθηκε στο στόχαστρο του επικίνδυνου Ερντογάν, οι φίλοι μας οι Ευρωπαίοι κάνουν ότι έπεσαν από τα σύννεφα. Έπρεπε οι απειλές να χτυπήσουν την πόρτα τους για να καταλάβουν ότι δεν μπορεί να υπάρξει συνεννόηση με τον μεγαλομανή «νεοσουλτάνο» που ονειρεύεται να στήσει ισλαμική αυτοκρατορία.


Χρόνια τώρα η Ελλάδα φωνάζει ότι η «άλλη πλευρά» προκαλεί συνεχώς (και χωρίς αιτία). Καλεί το ΝΑΤΟ, τις ΗΠΑ και την Ευρώπη να πάρουν θέση για τις παραβιάσεις σε αέρα και θάλασσα, όμως οι «ισχυροί» της Δύσης σφυρίζουν αδιάφορα. Παρότι έχουν όλα τα σύγχρονα μέσα και γνωρίζουν ποιος τραμπουκίζει στο Αιγαίο, παριστάνουν τους Πόντιους Πιλάτους.

Όταν, όμως, αφήνεις ένα «φίδι» να μεγαλώνει και να αποθρασύνεται κάποια στιγμή, μπορεί να σε δαγκώσει. Κάπως έτσι την πάτησαν οι Γερμανοί και οι υπόλοιποι της Ε.Ε. Πληρώνουν την ασυδοσία του Ερντογάν που οι ίδιοι εξέθρεψαν.

Ο «σουλτάνος», ο οποίος πλέον δεν κρατά ούτε τα προσχήματα με ρητορική τζιχαντιστή, τους απείλησε ότι δεν θα μπορούν να κυκλοφορούν στον δρόμο από φόβο. Κατά διαβολική σύμπτωση, την ίδια ημέρα που έκανε αυτή την απαράδεκτη δήλωση έγινε και το χτύπημα στο Λονδίνο. Χθες οι Βρυξέλλες αποφάσισαν να καλέσουν σε απολογία την τουρκική κυβέρνηση. Τώρα, όμως, είναι αργά... Ο «σουλτάνος» δεν μαζεύεται με τίποτα. Όλα αυτά αποδεικνύουν πόσο μόνη είναι η Ελλάδα στη διεθνή σκακιέρα. Όσο κι αν φωνάζει (στο παρασκήνιο ή δημοσίως), δεν βρίσκει συμμάχους. Ακόμα κι όλο το δίκαιο να είναι με το μέρος της, δύσκολα θα της το αναγνωρίσουν.

Όσο πιο γρήγορα αντιληφθούμε ότι βρισκόμαστε σε μοναχικό μονοπάτι τόσο πιο εύκολα θα αντιμετωπίσουμε τους κινδύνους, με δικά μας μέσα. Και, φυσικά, τις πολεμικές απειλές μόνο ένας τρόπος υπάρχει να τις αντιμετωπίσεις: με πολεμική επάρκεια και ετοιμότητα. Όσο κι αν αγαπάμε (οι Έλληνες) την ειρήνη, πρέπει να είμαστε σε ετοιμότητα ακόμα και για πόλεμο προκειμένου να τη διαφυλάξουμε. Ο φόβος φυλάει τα έρμα, άλλωστε.

Ο Ερντογάν μέσα στο παραλήρημά του προβαίνει και σε θρησκευτικές ακροβασίες υψηλής επικινδυνότητας.
Η πρόθεσή του να προσευχηθεί ανήμερα τη Μεγάλη Παρασκευή στην Αγια-Σοφιά είναι μια άνευ προηγουμένου επιθετική ενέργεια, που οξύνει τα πάθη και τροφοδοτεί τους ακραίους. Χρησιμοποιεί το Ισλάμ για να πάρει ψήφους και δεν διστάζει να προβεί σε κινήσεις που έχουν στόχο να ταπεινώσουν τον χριστιανισμό και τα σύμβολά του.

Αυτή είναι η πιο επικίνδυνη εξέλιξη από όλα. Από την άλλη πλευρά, μόνο θλίψη μπορεί να προκαλέσει η αφωνία των Ελλήνων πολιτικών για αυτή την ενέργεια. Ουδείς μίλησε! Παρόμοια στάση κράτησαν και οι θρησκευτικοί παράγοντες της πατρίδας μας.
Τελικά, έχασαν τη μιλιά τους οι πάντες σε αυτή τη χώρα; Τόσο πολύ ραγιάδες μας έκαναν τα Μνημόνια;

Δημήτρης Ριζούλης
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αυξημένους φόβους για εκτεταμένες προβοκάτσιες στην Τουρκία, αλλά και στη Δυτική Θράκη εναντίον Χριστιανών και Ελλήνων, εκφράζουν έμπειροι διπλωμάτες που παρακολουθούν άναυδοι και με τεράστια έκπληξη τη συνεχιζόμενη τουρκική εκτροπή με τις οξύτατες δηλώσεις, αλλά και τςι ανεύθυνες πρακτικές πρωτοβουλίες, που κλιμακώνουν την ένταση στις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση και ειδικότερα με την Ελλάδα.

Το περιστατικό με τη φωτιά στο τέμενος Βαγιαζίτ στο Διδυμότειχο παρότι έχει μόνο μουσειακή και όχι ενεργό λατρευτική μορφή, βρίσκεται από την πρώτη στιγμή στο μικροσκόπιο των ελληνικών διωκτικών αρχών. Όλων των διωκτικών αρχών, με αυτονόητη τη σημασία που αποδίδεται από την κυβέρνηση. Η Αθήνα ανησυχεί, καθώς για την πρακτική συνέχεια της φρασεολογίας τύπου ISIS που χρησιμοποιούν τα τελευταία 24ωρα ολοένα και περισσότερο τούρκοι κυβερνητικοί παράγοντες, με πρώτο και... χειρότερο τον ίδιο τον Ερντογάν και των απειλών παντός είδους που εκτοξεύονται κατά των Ευρωπαίων και ειδικά κατά των Χριστιανών και των Ελλήνων, έχουν σοκάρει την παγκόσμια κοινότητα.
Ο φόβος ότι θα πλαισιωθούν και από προβοκάτσιες είναι έντονος στην Αθήνα, ενώ οι πληροφορίες φέρουν και τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο εξίσου ανήσυχο και ότι ενημέρωσε γι αυτό σχετικά τον Αλ. Τσίπρα προχθές στα Ιεροσόλυμα, όπου τα είπαν για λίγο.

Η ελληνική πλευρά εκτιμά ότι ο τούρκος πρόεδρος γνωρίζει πως οι απειλές του στο Αιγαίο έχουν "ξεφουσκώσει" και εξαντλούνται μόνο στα επίπεδα των στημένων τηλεοπτικών υπερπαραγωγών. Τούτο, καθώς οι "ξεδοντιασμένες" μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα Ένοπλες Δυνάμεις του δεν μπορούν να υπηρετήσουν ούτε το σενάριο της ελεγχόμενης κρίσης, καθώς απειλούνται με πρωτοφανή διασυρμό αν αποτολμήσουν το "απονενοημένο διάβημα".
Παράλληλα, δεν μπορεί να αποτρέψει την επικείμενη ίδρυση Κουρδικού κράτους στα σύνορα της χώρας με Ιράκ και Συρία, καθώς του το ξεκαθάρισαν Τραμπ και Πούτιν. Άρα, η μόνη διέξοδος εκτόνωσης και τόνωσης ενόψει δημοψηφίσματος βρίσκεται στη σύγκρουση με την Ευρώπη και την Ελλάδα. Γι αυτό και ξεφεύγοντας από το πρόβλημα του Αιγαίου, ο Ερντογάν με παραλήρημα ανάδειξής του συγχρόνως σε... Ατατούρκ και... Προφήτη, μεταφέρει το επίπεδο της σύρραξης με τη Δύση, την Ελλάδα και την Ορθοδοξία, εκεί που νομίζει ότι ελέγχει πλήρως το σκηνικό. Σφίγγοντας δηλαδή, τον ήδη ασφυκτικό κλοιό γύρω από το Πατριαρχείο και ό,τι Ελληνικό και Ορθόδοξο ζει και κινείται εντός Τουρκίας, κραδαίνοντας αφενός νομικές και άλλες απειλές και έχοντας πάντα σε πρώτη προτεραιότητα τη χρησιμοποίηση του ισλαμιστικού όχλου, των πιό σκληρών, ακραίων και κοινωνικά καθυστερημένων στοιχείων που σωρεύονται κατά χιλιάδες στο κόμμα του, εκφράζοντας το πιό επικίνδυνο μείγμα αρρωστημένου (και πληγωμένου συνάμα από τις αλλεπάλληλες "σφαλιάρες") εθνικισμού και τυφλού θρησκευτικού φανατισμού.

Στο "κόκκινο" η ένταση και στο Αιγαίο

Το ότι οι τουρκικές προκλήσεις εστιάζονται αυτά τα 24ωρα στο στάδιο της σκληρής λεκτικής αναμέτρησης με την Ευρώπη δεν καθησυχάζει -τουναντίον μάλιστα- τους επιτελείς του ΥΠΕΞ και του Πενταγώνου, καθώς η ένταση στο Αιγαίο αυξομειώνεται συνεχώς "χτυπώντας κόκκινο" συχνά, με τους κινδύνους μιας εκτροπής, λόγω της τουρκικής απρονοησίας, να είναι πάντα παρόντες.
Οι Έλληνες αρμόδιοι εκτιμούν πως όσο πλησιάζει το δημοψήφισμα ο κίνδυνος να αυξάνεται, ειδικά μάλιστα τη Μεγάλη Εβδομάδα θα είναι περίοδος υψηλού κινδύνου με το θερμόμετρο να ανεβαίνει ξανά κατακόρυφα, όποιες και να είναι οι μέχρι τότε εξελίξεις στο υπόλοιπο ελληνοτουρκικό και ευρωτουρκικό σκηνικό.

Το ερώτημα είναι τι θα ακολουθήσει το δημοψήφισμα, καθώς στην περίπτωση ήττας του "ναι" ο Ερντογάν θα αναζητήσει πιθανότατα "πολιτικό (στην πραγματικότητα στρατιωτικό) σωσίβιο" στο Αιγαίο ή στην Κύπρο.

Σε κάθε περίπτωση, οι επιτελείς του Πενταγώνου είναι μεν ήσυχοι σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο "θερμού επεισοδίου" σε κάποια από τις εύφλεκτες περιοχές του Αιγαίου και ιδίως σε σχέση με τις συνέπειες που θα είχε, έχοντας πλήρη ετοιμότητα και σχέδια για όλα τα πιθανά σενάρια σε Ίμια, Οινούσσες, Ζουράφα και Καστελόριζο.
Ενώ με τη χρήση των νέων οπλικών συστημάτων που διαθέτουν οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ελέγχονται πλήρως και όλα τα μέχρι το πρόσφατο παρελθόν "τυφλά" σημεία του αρχιπελάγους.

Από έγκυρες πηγές δηλώνεται, εξάλλου, ότι η ελληνική ψυχραιμία, αλλά και επίδειξη αποφασιστικότητας απέτρεψε σχέδια των Τούρκων να προκαλέσουν κρίση ελεγχόμενης έντασης τρεις φορές μέχρι τώρα. Μια στα Ίμια και δύο στη νήσο Παναγιά, δίπλα στις Οινούσσες, δύο μέσα στο Φεβρουάριο.

Η μεγαλύτερη ανησυχία ωστόσο παραμένει όσον αφορά το τυχαίο γεγονός, δηλαδή το ατύχημα, που κάλλιστα μπορεί να εξελιχθεί σε θερμό επεισόδιο, που με τη σειρά του είναι αμφίβολο αν μπορεί να ελεγχθεί παρά την δεδηλωμένη πλέον αμερικανική πρόθεση για άμεση κατευναστική παρέμβαση.

Πηγή εφημ. “Press Time”


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα κεφάλαιο κλείνει για τον Ερντογάν με τον χειρότερο τρόπο στη χειρότερη χρονικά στιγμή

Το κεφάλαιο της εμπλοκής της Τουρκίας στη Συρία ξεκίνησε μετά το 2003 ως επίθεση φιλίας στον Ασαντ, για να γίνει μετά το 2011 τυχοδιωκτική εμπλοκή συμμαχίας με τον διάβολο, προκειμένου να υπάρξει καθεστωτική ανατροπή στη Δαμασκό.

Στη χειρότερη στιγμή, λιγότερο από έναν μήνα πριν από το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου για την έγκριση της συνταγματικής μεταρρύθμισης με την οποία υιοθετείται προεδρικό καθεστώς, μια ψηφοφορία που ήδη προδιαγράφεται να έχει οριακό αποτέλεσμα και σε καμιά περίπτωση εκλογικός περίπατος.

Εξελίξεις

Οι εξελίξεις είναι αμείλικτες και μη διαχειρίσιμες επικοινωνιακά, αλλά και επί της ουσίας, από τον Ερντογάν: Μέσα σε δύο βδομάδες πρώτες οι ΗΠΑ του διεμήνυσαν ότι την πολιορκία και την κατάληψη της πρωτεύουσας των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους Ράκα θα αναλάβουν ως υπεργολαβία οι Κούρδοι της Συρίας, η οργάνωση PYD και η πολιτοφυλακή YPG, με την Αγκυρα να μην μπορεί να έχει ούτε καν συμβολική συμμετοχή.

Το δεύτερο και ισχυρότερο ράπισμα ήλθε από τη Ρωσία, η οποία ανακοίνωσε τη δημιουργία στρατιωτικής βάσης στην κουρδοκρατούμενη περιοχή της Δυτικής Συρίας, μια εξέλιξη που ακυρώνει πλέον οποιαδήποτε δυνατότητα της Τουρκίας να περιορίσει εδαφικά τις περιοχές που ελέγχουν οι Κούρδοι και όχι μόνον: Στην ουσία ακυρώνεται, με άδοξο για τον Ερντογάν τρόπο, ο ελιγμός της προσέγγισης με τη Μόσχα που υλοποιήθηκε το 2016, λίγο πριν και λίγο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου.

Τότε ο Ερντογάν διαβεβαίωσε τη Μόσχα ότι δεν πρόκειται να ενοχλήσει την προέλαση του Ασαντ και της φιλοϊρανικής συμμαχίας που τον στηρίζει προς το Χαλέπι και σε αντάλλαγμα πήρε την ανοχή του Κρεμλίνου να προωθήσει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις πέριξ του Ευφράτη, ώστε να εμποδίσει τη συνένωση των Κούρδων της Βορειοανατολικής Συρίας με τον κουρδικό θύλακο της Βορειοδυτικής Συρίας που έχει τη δυναμική πρόσβασης στη Μεσόγειο.

Σύντομα θα έλθει η ώρα που ο Ερντογάν θα πάρει σαφές μήνυμα ότι πρέπει να αποσύρει τις δυνάμεις του από τον Ευφράτη και γύρω από τη Μοσούλη και να χωνέψει ότι δεν έχει ρόλο στην επόμενη μέρα στη Συρία

Με το «πράσινο φως» της Μόσχας ως πλεονέκτημα, ο Ερντογάν άρχισε να ενισχύει τις δυνάμεις του στο Βόρειο Ιράκ πέριξ της Μοσούλης, με στόχο να εμποδίσει την κατάληψη της άλλης πρωτεύουσας των τζιχαντιστών από τους Κούρδους Πεσμεργκά του Βόρειου Ιράκ.

Παρενόχληση

Σήμερα η περίπλοκη παραπάνω στρατηγική είναι σμπαράλια και θρύψαλα, καθώς γύρω από τον Ευφράτη όσο και γύρω από τη Μοσούλη η τουρκική παρουσία ανεδείχθη σε μείζονος σημασίας παρενόχληση τόσο για τη Μόσχα όσο και για την Ουάσιγκτον.

Οι Κούρδοι πρωταγωνιστούν στην ολοκλήρωση της κατάληψης της Μοσούλης, περιμένουν το σύνθημα να εφορμήσουν στη Ράκα, οι Ρώσοι με την εγκαθίδρυση βάσης στην κουρδική Βορειοδυτική Συρία δηλώνουν δυναμικό «παρών» στο Κουρδικό συνολικά.

Είναι προφανές ότι σύντομα θα έλθει η ώρα που ο Ερντογάν θα πάρει σαφές μήνυμα ότι πρέπει να αποσύρει τις δυνάμεις του από τον Ευφράτη και γύρω από τη Μοσούλη και να χωνέψει ότι δεν έχει ρόλο στην επόμενη μέρα στη Συρία και κυρίως ότι δεν μπορεί να αποτρέψει την εδαφική συνέχεια του κουρδικού Βόρειου Ιράκ, με την υπό κουρδικό έλεγχο περιοχή της Μοσούλης που συνορεύει με την κουρδική Βορειανατολική Συρία, η οποία θα αποκτήσει δυτικά του Ευφράτη πρόσβαση στη Μεσόγειο!

Την πολιορκία και την κατάληψη της πρωτεύουσας των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους Ράκα θα αναλάβουν ως υπεργολαβία οι Κούρδοι της Συρίας, η οργάνωση PYD και η πολιτοφυλακή YPG, με την Αγκυρα να μην μπορεί να έχει ούτε καν συμβολική συμμετοχή

ΗΠΑ και Ρωσία δείχνουν «κόκκινη κάρτα», οι σχέσεις με το Ισραήλ έχουν ραγίσει ανεπανόρθωτα, με την Αίγυπτο υπάρχει ψυχροπολεμική καχυποψία ενώ το μόνο πεδίο που συμφωνούν οι δυο μεγάλοι αντίπαλοι για την ηγεμονία στη Μέση Ανατολή, το Ιράν και η Σαουδική Αραβία, είναι ότι δεν θέλουν οποιονδήποτε ρόλο της Αγκυρας στο Ιράκ και στη Συρία.

Πέραν της συγκυρίας, στη Συρία και στο Ιράκ η χειραφέτηση των Κούρδων είναι στρατηγική επένδυση των ΗΠΑ. Ενα σταδιακά ενιαίο Κουρδιστάν αποδυναμώνει κάθε επανεμφάνιση του Αραβικού Ριζοσπαστικού Εθνικισμού στο Ιράκ και στη Συρία, ψαλιδίζει την ισχύ του Ιράν και επιταχύνει ως μη αντιστρέψιμη νομοτέλεια τη χειραφέτηση των Κούρδων στη Νοτιοανατολική Τουρκία.

Γιώργος Καπόπουλος
Πηγή "Έθνος"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου