Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Νοε 2017


Οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν εντάλματα σύλληψης σε βάρος 99 υπόπτων, στους οποίους περιλαμβάνονται γιατροί και δικηγόροι, και έχουν μέχρι τώρα συλλάβει 78 από αυτούς, μετέδωσε το κρατικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή, στο πλαίσιο της διευρυνόμενης καταστολής που ακολούθησε την αποτυχημένη απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος του περασμένου χρόνου.

Οι ύποπτοι φέρεται να ήταν χρήστες του ByLock, μιας κρυπτογραφημένης εφαρμογής για κινητά τηλέφωνα την οποία, σύμφωνα με την κυβέρνηση, χρησιμοποιούσε το δίκτυο του κληρικού Fethullah Gulen, που κατηγορείται από την Άγκυρα ότι ενορχήστρωσε το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016.

Ο Gulen, που ζει αυτοεξόριστος στην Πενσιλβάνια των ΗΠΑ από το 1999, αρνείται κάθε ανάμιξη.

Το Ανατολή μετέδωσε πως οι δυνάμεις ασφαλείας αναζητούν τους υπόλοιπους υπόπτους στη νότια τουρκική επαρχία Αττάλεια (Αντάλια).

Η Τουρκία έχει ταυτοποιήσει 215.092 χρήστες του ByLock και έχει ξεκινήσει έρευνες για 23.171 από αυτούς, ανακοίνωσε νωρίτερα αυτή την εβδομάδα το υπουργείο Εσωτερικών.

Περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι, στρατιωτών, δασκάλων και δημοσιογράφων συμπεριλαμβανομένων, έχουν προφυλακιστεί εν αναμονή της δίκης τους στη σαρωτική καταστολή που ακολούθησε την απόπειρα πραξικοπήματος.

Μόνο στο δικαστικό σύστημα, 5.920 άνθρωποι έχουν απολυθεί από τις δουλειές τους λόγω φερόμενων δεσμών με την απόπειρα πραξικοπήματος του 2016, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Δικαιοσύνης Abdulhamit Gul.

Ομάδες προάσπισης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δυτικοί σύμμαχοι της Τουρκίας έχουν εκφράσει τις ανησυχίες τους για την καταστολή, φοβούμενοι πως η κυβέρνηση χρησιμοποιεί την απόπειρα πραξικοπήματος ως πρόσχημα για να συντρίψει τους διαφωνούντες.

Η κυβέρνηση υποστηρίζει πως μόνο οι διώξεις αυτού του μεγέθους θα εξουδετερώσουν την απειλή που αντιπροσωπεύει το δίκτυο του Gulen, το οποίο, όπως υποστηρίζει, έχει εισδύσει βαθιά σε θεσμούς όπως ο στρατός, τα σχολεία και τα δικαστήρια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δια στόματος του ίδιου του τούρκου προέδρου οριστικοποιήθηκε και τυπικά η άφιξή του στην Ελλάδα μέσα στις προσεχείς ημέρες

Την επίσκεψή του στην Αθήνα επιβεβαίωσε σε δηλώσεις του το πρωί της Πέμπτης ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, χωρίς ωστόσο να προσδιορίσει την ακριβή ημερομηνία άφιξής του.

Άγνωστο επίσης παραμένει αν ο τούρκος πρόεδρος θα μεταβεί κατά τη διάρκεια της επίσκεψής του, στη Θράκη (όπως έκανε προ εβδομάδων ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Χακάν Τσαβούσογλου).

Όπως είπε ο κ. Ερντογάν, η επίσκεψη θα αποτελέσει μία καλή ευκαιρία για να συζητηθούν -και να ενδυναμωθούν- οι εμπορικές σχέσεις των δύο χωρών.

Στην ατζέντα της επίσκεψης θα είναι σίγουρα των θέμα των οκτώ τούρκων στρατιωτικών (την έκδοση των οποίων εξακολουθεί να ζητεί η Άγκυρα) και των υπόλοιπων υποστηρικτών του πραξικοπήματος που ζητούν άσυλο στην Ελλάδα, καθώς όπως έχει επισημάνει ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών από την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου μέχρι σήμερα, έχουν ζητήσει άσυλο στην Ελλάδα 995 άτομα και πρέπει να ξεκαθαρίσει ποιοι από αυτούς είναι γκιουλενιστές και ποιοι έχουν επωφεληθεί της κατάστασης.

Ένα ακόμη φλέγον θέμα είναι αυτό των προσφυγικών ροών, με την κατάσταση στα ελληνικά νησιά να θυμίζει ημέρες του 2015 και την ΕΕ να εξετάζει την ίδια ώρα το «πάγωμα» της οικονομικής βοήθειας προς την Τουρκία εξαιτίας της απολυταρχικής πολιτικής που ακολουθεί ο Ερντογάν. Στην τελευταία συνάντηση με τον Νίκο Κότζια, ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου έφτασε στο σημείο να αμφισβητεί τα στοιχεία για την αύξηση του αριθμού των προσφύγων-μεταναστών που φθάνουν στα νησιά του ΒΑ Αιγαίου (αλλά και την ίδια την πραγματικότητα).

Αξίζει τέλος να σημειωθεί ότι λίγους μήνες μετά την επίσκεψη Ερντογάν, τον Φεβρουάριο του 2018, συγκαλείται επίσης το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας μεταξύ των δύο χωρών στη Θεσσαλονίκη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



22 Νοε 2017


Οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν εντάλματα σύλληψης εις βάρος 216 ανθρώπων, περιλαμβανομένων πρώην υπαλλήλων του υπουργείου Οικονομικών, οι οποίοι θεωρούνται ύποπτοι για διασυνδέσεις με το περυσινό αποτυχημένο πραξικόπημα και το δίκτυο του ιμάμη Gülen, μετέδωσε σήμερα το πρακτορείο ειδήσεων Anadolu.

Το πρακτορείο ανέφερε ότι 17 πρώην υπάλληλοι του συγκεκριμένου υπουργείου τέθηκαν ήδη υπό κράτηση και άλλοι 65 αναζητούνται.

Σε μια άλλη εξέλιξη, οι αρχές πραγματοποίησαν επιχειρήσεις σε 40 επαρχίες με στόχο ιμάμηδες, που κατηγορούνται ότι στρατολογούσαν μέλη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων για το δίκτυο του Fethullah Gülen, του αυτοεξόριστου στις ΗΠΑ ιμάμη.

Η Άγκυρα κατηγορεί τον Γκιουλέν ότι βρίσκεται πίσω από την απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου του περασμένου χρόνου και έχει επανειλημμένως ζητήσει την έκδοσή του, μέχρι στιγμής χωρίς αποτέλεσμα. Ο Gülen αρνείται κάθε ανάμειξη.

Μετά το πραξικόπημα, περισσότεροι από 50.000 άνθρωποι έχουν προφυλακιστεί και περίπου 150.000 έχουν απολυθεί ή τεθεί σε διαθεσιμότητα στον στρατό, στον δημόσιο ή στον ιδιωτικό τομέα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Οτιδήποτε συμβαίνει στην γειτονική μας Τουρκία, αναπόφευκτα παρουσιάζει ενδιαφέρον για την Ελλάδα, ιδιαίτερα όταν αυτός ο δύστροπος και αναθεωρητικός γείτονας μας δημιουργεί κλίμα έντασης, με αποτέλεσμα να προκαλείται ανησυχία τόσο στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες όσο και στην ελληνική κοινή γνώμη. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, το βασανιστικό ερώτημα που τίθεται όλο και πιο επιτακτικά αφορά το πως είναι και «προς τα πού πάει η Τουρκία του Erdogan».

Ο γνωστός αναλυτής –συγγραφέας κ. Χρήστος Μηνάγιας, ο οποίος  παρακολουθεί σε επαγγελματικό επίπεδο την Τουρκία για πολλά χρόνια και συνεπώς γνωρίζει όσο λίγοι τη γειτονική χώρα, αποδέχτηκε για ακόμα μία φορά την πρόσκληση να απαντήσει στις ερωτήσεις μας σχετικά με την πορεία της Τουρκίας μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου σε ιδεολογικό, πολιτικοκοινωνικό και στρατιωτικό επίπεδο. Τον ευχαριστούμε για μία ακόμα φορά από καρδιάς.

Συνέντευξη στον Βασίλη Κοψαχείλη

Κύριε Μηνάγια, ποια είναι η γενική εικόνα που παρουσιάζει σήμερα η Τουρκία;

Την τελευταία δεκαετία, η Τουρκία βρίσκεται σε μια πορεία ευρείας πολιτειακής, πολιτικής και διοικητικής μεταρρύθμισης στη βάση νέων ιδεολογικοπολιτικών στερεοτύπων με ολιγαρχικά χαρακτηριστικά. Εν τω μεταξύ, σύμφωνα με εκτιμήσεις κύκλων που στηρίζουν τον Tayyip Erdoğan, η μεταρρύθμιση αυτή θα περάσει στην πολιτική επιστήμη και την βιβλιογραφία της πολιτικής ιστορίας ως «ερντογανισμός».

Από την άλλη πλευρά, τουρκικοί κύκλοι που διακρίνονται για την ελεύθερη σκέψη τους θεωρούν ότι, τα τελευταία χρόνια και ειδικά μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 2016, η Τουρκία βιώνει μια πολύ σοβαρή θεσμική κατάρρευση, η οποία εστιάζεται σε δύο θεωρίες που η μια επικαλύπτει την άλλη: τη θεωρία της «Μεγάλης Αθλιότητας» και τη θεωρία της «Πολιορκίας του Κράτους».

Σύμφωνα με τη θεωρία της «Μεγάλης Αθλιότητας», η κατάσταση εκτάκτου ανάγκης που επιβλήθηκε κατά των γκιουλενιστών, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα και η οποία παρατείνεται κάθε τρίμηνο, επεκτάθηκε ενσυνείδητα και σε άλλους αντιπάλους του Erdoğan. Αυτό έχει ως στόχο την επιβολή από τον κρατικό μηχανισμό μιας κατάστασης, όπου όλες οι ανεξάρτητες σκέψεις θα ασφυκτιούν από τα νέα ιδεολογικοπολιτικά στερεότυπα που επιβάλει ο Τούρκος πρόεδρος. Η δεύτερη θεωρία  της «Πολιορκίας του Κράτους» αναφέρει ότι, μετά την αποπομπή των γκιουλενιστών από τις θέσεις που αυτοί κατείχαν στον κρατικό μηχανισμό, πραγματοποιήθηκε μια ταχεία και ευρεία «ανακατάληψη» της δικαιοσύνης, καθώς επίσης των φορέων άμυνας, ασφάλειας και πληροφοριών. Μάλιστα, τα άτομα που τοποθετήθηκαν στις θέσεις αυτές εντάσσονται σε μια σύνθεση που περιλαμβάνει ευρασιατιστές, ακραίους εθνικιστές και ομάδες του παλαιού βαθέως κράτους. Εκτός τούτου, στις περισσότερες περιπτώσεις μεσαίων και χαμηλόβαθμων στελεχών δεν τέθηκε ως βασικό κριτήριο η αξιολόγηση βάσει προσόντων, αλλά οι συστατικές επιστολές από τον κομματικό μηχανισμό, πρωτίστως του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ και δευτερευόντως του εθνικιστικού κόμματος ΜΗΡ που στηρίζει τις επιλογές Erdoğan.

Συνεπώς, η κατάσταση που έχει διαμορφωθεί εν όψει όλων των παραπάνω έχει ως εξής: Αφενός ο νέος κρατικός μηχανισμός θεωρεί ότι, η Τουρκία τελεί υπό πολιορκία και ότι συνεχώς αυτός καλείται να αντιμετωπίσει τα νέα σχέδια που συντάσσονται για τον διαμελισμό της χώρας. Αφετέρου, στην κατάσταση του «πολέμου χωρίς τέλος» που έχει περιέλθει η Τουρκία, γίνεται ευρεία χρησιμοποίηση του όρου «εσωτερικός εχθρός», στοχοποιώντας με αυτόν τον τρόπο τις αντιπολιτευόμενες εφημερίδες, δημοσιογράφους και ακαδημαϊκούς, την κοινωνία των πολιτών, καθώς επίσης πολιτικές και πολιτιστικές πρωτοβουλίες, όπως συνέδρια, ημερίδες και συζητήσεις με τη συμμετοχή Τούρκων και αλλοδαπών επιστημόνων-ερευνητών.

Στην κατάσταση αυτή που μας περιγράψατε, τι θα πρέπει να προσέξει η Ελλάδα;

Η ελληνική πλευρά κρίνεται σκόπιμο να λάβει υπόψη δύο θέματα για την ενάσκηση της εξωτερικής της πολιτικής: την ευρωπαϊκή προοπτική της Τουρκίας και τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις.

Αναφορικά με την ευρωπαϊκή προοπτική, αυτή για την Τουρκία πιθανόν έλαβε τέλος και η νέα στρατηγική που θα εφαρμόσει η Άγκυρα θα εστιασθεί στις διμερείς σχέσεις με κάθε ευρωπαϊκό κράτος ξεχωριστά, στο πλαίσιο τριών παραγόντων: φιλικές σχέσεις, εταιρικές σχέσεις και εχθρικές σχέσεις. Μάλιστα, οι πρόσφατες συμφωνίες αμυντικής συνεργασίας σε εξοπλισμούς μεταξύ Τουρκίας, Γαλλίας και Ιταλίας εντάσσονται στο πλαίσιο των εταιρικών σχέσεων. Συνεπώς, μια απομάκρυνση της Τουρκίας από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς και προσέγγιση ευρωπαϊκών κρατών ξεχωριστά, με αντάλλαγμα οικονομικές συνεργασίες, δεν νομίζω ότι θα είναι προς όφελος της χώρας μας, ειδικά το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.

Σε ό,τι έχει να κάνει με μια ασφαλή εκτίμηση για τις αμερικανοτουρκικές σχέσεις, θεωρώ ότι θα πρέπει να δούμε όλη την εικόνα της Μέσης Ανατολής. Εν προκειμένω, η Τουρκία, μέσα στην «ανεμοθύελλα» που έχει πλήξει τη Μέση Ανατολή «χορεύει» με το Ιράν, διαπληκτίζεται με τις Ηνωμένες Πολιτείες και είναι συγκρατημένη με τη Ρωσία. Σημειωτέον ότι, αυτά υποκρύπτουν, εν δυνάμει, μεγάλες παγίδες και μεγάλες κρίσεις που δεν μπορεί να προβλεφθούν. Και τούτο, διότι η εν λόγω περιοχή βρίσκεται σε μια περίοδο όπου, ο φίλος γίνεται εχθρός και ο εχθρός γίνεται φίλος.

Αναφορικά, με την απόκλιση συμφερόντων μεταξύ Τουρκίας και Ηνωμένων Πολιτειών στη Συρία και το βόρειο Ιράκ, η τουρκική στρατηγική δεν αποσκοπεί σε άμεσα και μεγαλεπήβολα αποτελέσματα. Οι Τούρκοι ξέρουν να περιμένουν και προβαίνουν σε μικρά βήματα κάθε φορά, είτε μέσω εκβιασμών είτε μέσω παραχωρήσεων. Ενδεικτικό παράδειγμα της στρατηγικής της Άγκυρας μέσω εκβιασμών είναι το εξής: Μετά τις πληροφορίες που κυκλοφόρησαν το τελευταίο χρονικό διάστημα για το ενδεχόμενο καθυστέρησης ή ακόμη και ακύρωσης της παράδοσης των αεροσκαφών F-35 στην Τουρκία εξαιτίας της τουρκο-ρωσικής συμφωνίας για τους S-400 που βρίσκεται σε εξέλιξη, ερντογανικοί κύκλοι (εφημερίδα Yeni Safak) ανέφεραν ότι, η Άγκυρα εξετάζει την περίπτωση να ζητήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποσύρει το ραντάρ ΑΝ-ΤΡΥ-2 που βρίσκεται από το 2012 στην περιοχή Kürecik της Malatya στη νοτιοανατολική Τουρκία επισημαίνοντας το εξής:

«H Τουρκία που προέταξε το στήθος της για την ασφάλεια της Ατλαντικής Συμμαχίας, με αποτέλεσμα να κλιμακωθούν οι αντιδράσεις της Μόσχας και της Τεχεράνης, δεν θα σκύψει το κεφάλι της στον εκβιασμό που επιχειρείται για τα F-35 από τις Ηνωμένες Πολιτείες με πρόσχημα τους S-400. Εάν δεν έρθουν τα F-35 στην Τουρκία, το ραντάρ στο Kürecik θα γίνει μια φούσκα (μπαλόνι) και τότε το Ισραήλ θα αποστερηθεί της δυνατότητας έγκαιρης προειδοποίησης σε περίπτωση εκτόξευσης βαλλιστικού πυραύλου από το ανατολικό και βόρειο Ιράν.». Όμως πέραν των F-35, ο τουρκικός εκβιασμός πιθανόν να επεκταθεί και στα F-16. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τον Τούρκο υποπτέραρχο ε.α. Beyazıt Karataş, η Άγκυρα θα ζητήσει από τις Ηνωμένες Πολιτείες την αναβάθμιση των αεροσκαφών αυτών σε F-16 Block 70. Επιπλέον, ο Karataş γνωστοποιεί ότι, η τουρκική πολεμική αεροπορία εκσυγχρόνισε τα F-16 Block 40 και Block 50 σε Block 50+, ενώ ο εκσυγχρονισμός των F-16 Block 30 βρίσκεται στο στάδιο της ολοκλήρωσης.     
   
Ποία είναι η άποψη σας για την Meral Akşener, την οποία μερικοί δημοσιογραφικοί κύκλοι εδώ στην Ελλάδα την αποκαλούν ως τη «Σιδηρά Κυρία» που απειλεί την κυριαρχίαTayyip Erdoğan;

Θεωρώ ότι, στην Τουρκία δεν υπάρχει κάποια άλλη ηγετική προσωπικότητα ικανή να συσπειρώσει όλες τις ανομοιογενείς κοινωνικο-πολιτικές δυνάμεις που τάσσονται κατά του Erdoğan και στη συνέχεια αυτή να αντιπαρατεθεί πολιτικά εναντίον του.

Ο Tayyip Erdoğan δεν ανησυχεί μήπως και δεν εκλεγεί πρόεδρος Δημοκρατίας κατά τις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2019. Αυτό που τον ανησυχεί είναι μήπως δεν εξασφαλίσει το 50%+1 στον πρώτο γύρο των εκλογών. Η ανησυχία του αυτή έχει να κάνει με το γεγονός ότι, το ποσοστό του πρώτου γύρου μπορεί να μην εκλέξει πρόεδρο, ωστόσο αυτό θα κρίνει την κατανομή των βουλευτικών εδρών. Δηλαδή εάν στον πρώτο γύρο ο Ερντογάν λάβει λιγότερο από 51%  θα αντιμετωπίζει πρόβλημα με την ψήφιση των νόμων που θα επιθυμεί να περάσει όταν αυτός θα εκλεγεί πρόεδρος στο δεύτερο γύρο. Τούτο μας οδηγεί στην εκτίμηση ότι, είναι δεδομένη η συνεργασία του Erdoğan με το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Σύμφωνα με τις πρόσφατες δημοσκοπήσεις στην Τουρκία, παρατηρείται μια πτώση των ποσοστών του κυβερνόντος κόμματος ΑΚΡ, η οποία κατά βάσει εστιάζεται στα εξής: Πρώτον, η απώλεια ψηφοφόρων νεαρής ηλικίας είναι σημαντική και ειδικά στους φοιτητές. Μάλιστα, για έναν Τούρκο φοιτητή δεν θεωρείται πολιτική τοποθέτηση με πρεστίζ να λέει κάποιος ότι είναι ερντογανικός, όπως συνέβαινε στο παρελθόν. Ας σημειωθεί ακόμη ότι, ενώ το 2003 στην Τουρκία υπήρχαν 70 πανεπιστήμια, επί διακυβέρνησης Erdoğan αυτά αυξήθηκαν στα 186 με 7.198.987 φοιτητές. Δεύτερον, στα 15 χρόνια που το ΑΚΡ κυβερνά την Τουρκία, για πρώτη φορά εμφανίζεται μια νέα δεξιά εναλλακτική πρόταση εξουσίας. Δηλαδή το İyi Parti (Καλό Κόμμα) που ιδρύθηκε στις 27-10-2017, έχει αρχηγό την Meral Ακşener και αποτελεί το 87ο κόμμα  της τουρκικής πολιτικής σκηνής. Και τρίτον, παρατηρείται διαρροή ψηφοφόρων επειδή ο Erdoğan ζήτησε τις παραιτήσεις πολλών δημάρχων που ανήκουν στο κόμμα του, όπως της Άγκυρας, της Κωνσταντινούπολης κ.λπ. χωρίς να διευκρινισθεί η αιτία (είτε κακοδιαχείριση, είτε σχέση με τους γκιουλενιστές κ.λπ.).

Σε ό,τι έχει να κάνει με την Akşener, αυτή αποσκοπεί στο να γίνει μια ανακατανομή της τράπουλας της κοινοβουλευτικής δομής της Τουρκίας, να θέσει εκτός κοινοβουλίου το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ το οποίο στηρίζει τον Erdoğan, να αποκόψει της αυτοδυναμία του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ, και να ανοίξει το δρόμο για μια εναλλακτική πρόταση διοίκησης της χώρας μαζί με το ρεπουμπλικανικό κόμμα CHP της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Επιπρόσθετα, τα δυτικά κέντρα ισχύος εκλαμβάνουν το İyi Parti της Ακşener ως ένα μέσο αποδυνάμωσης του Erdoğan και στη συνέχεια απομάκρυνσης του από την εξουσία. Για το λόγο αυτό βλέπουμε δημοσιεύματα για την Ακşener όπως, η «Σιδηρά Κυρία», τα οποία αναδημοσιεύονται στη χώρα μας. Ωστόσο, γεννώνται τα εξής ερωτήματα διότι δημοκρατικοί κύκλοι στην Τουρκία την αποκαλούν ως «πριγκίπισσα τους σκότους»: «Η Meral Ακşener θα αποποιηθεί των σκοτεινών σχέσεων που είχε με το βαθύ κράτος;». «Η Meral Ακşener θα απαρνηθεί την παραδοσιακή πολιτική και ιδεολογική γραμμή του εθνικιστικού κόμματος MHP από το οποίο προέρχεται;». Μάλιστα, για να γίνουν κατανοητά τα εν λόγω ερωτήματα, παρατίθεται ακολούθως η πολιτική διαδρομή της Ακşener.

Το 1995 ήταν μια από τις πιο στενές συνεργάτιδες της Tansu Çiller (σ.σ. πρωθυπουργός που προκάλεσε την κρίση στα Ίμια) στο κόμμα Ορθού Δρόμου DYP  και κατόπιν ανέλαβε υπουργός Εσωτερικών εποφθαλμιώντας τη θέση της Çiller. Ως υπουργός Εσωτερικών κατηγορήθηκε για σκάνδαλο υποκλοπών που είχε στόχο το τουρκικό πολεμικό ναυτικό. Ήταν, ενεργό μέλος των Γκρίζων Λύκων και είχε πολιτικό δεσμό με τον Alaatin Çakıcı, ο οποίος αποκαλείται ως αρχηγός της εθνικιστικής μαφίας στην Τουρκία. Όταν ιδρύθηκε το κόμμα AKP, η Ακşener προσέγγισε τον Tayyip Erdoğan για να την εντάξει στο κόμμα του, αλλά ο Erdoğan κράτησε αποστάσεις από αυτήν. Για το λόγο αυτό, στις 02-11-2001 εντάχθηκε στο εθνικιστικό κόμμα MHP και κατόπιν ο αρχηγός του κόμματος την όρισε ως κύρια σύμβουλό του. Στη συνέχεια αφού έγινε βουλευτής, άρχισε να διεκδικεί την αρχηγία του ΜΗΡ, με αποτέλεσμα στις 08-09-2016 να αποπεμφθεί από το κόμμα. Κατόπιν, στο δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου 2017 ήταν μια από τους σημαντικότερους πρωταγωνιστές του ΟΧΙ για την αλλαγή του πολιτεύματος της χώρας. Ας σημειωθεί ακόμη ότι, στα ιδρυτικά μέλη του κόμματος της περιλαμβάνεται ο πλοίαρχος ε.α. Ali Türkşen γνωστός ως διοικητής ομάδος Τούρκων βατραχανθρώπων κατά την κρίση στα Ίμια το 1996 και στη συνέχεια κατηγορούμενος στην υπόθεση Βαριοπούλα.

Θεωρητικά το κόμμα της Ακşener αυτοπροσδιορίζεται ως ένα φιλελεύθερο κόμμα με άνοιγμα προς την κεντροαριστερά (σ.σ. πρόκειται για πολιτικά ρεύματα που στήριξαν στο παρελθόν το στρατιωτικό κατεστημένο) προσδοκώντας στη στήριξη των αγανακτισμένων ψηφοφόρων από όλα τα κοινοβουλευτικά κόμματα, πρωτίστως από το ΜΗΡ και κατόπιν από το ΑΚΡ και στη συνέχεια από CHP και το κουρδικό HDP.

Όπως γίνεται κατανοητό, η υποψηφιότητα της Ακşener για ευθεία αντιπαράθεση στον Erdoğan παρουσιάζει πολλά τρωτά σημεία με αβέβαια αποτελέσματα. Το επισημαίνουμε αυτό, διότι στις προεδρικές εκλογές του Νοεμβρίου 2019 οι Τούρκοι ψηφοφόροι δεν θα κληθούν να ψηφίσουν κόμμα, αλλά κατά πόσο εμπιστεύονται τον Tayyip Erdoğan να διαχειρισθεί τα προβλήματα ασφάλειας που αντιμετωπίζει η χώρα λόγω των ευρύτερων γεωπολιτικών εξελίξεων.  

Φυσικά, σε ό,τι έχει να κάνει με την ελληνική πλευρά, μια πολιτικός με τη διαδρομή της Ακşener όχι μόνο δεν θα πρέπει να δημιουργεί ελπίδες για επίλυση των ελληνοτουρκικών προβλημάτων, αλλά ανησυχία για περαιτέρω όξυνση των σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Προς επιβεβαίωση της εκτίμησης αυτής παρατίθεται η δήλωση της Ακşener 10 ημέρες μετά την επίσκεψη του προέδρου της Δημοκρατίας στην Ψέριμο στις 07-03-2017: «Η κυβέρνηση έμεινε θεατής στη μετάβαση του Έλληνα προέδρου στην Ψέριμο (σ.σ. την αποκάλεσε Keçi Adası) που ανήκει στην Τουρκία. Πρέπει επειγόντως να γίνουν τα δέοντα.».




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Οι τουρκικές αρχές πιστεύουν ότι το «νούμερο 2» του αποτυχημένου πραξικοπήματος του περασμένου χρόνου βρίσκεται στη Γερμανία και συνέταξαν σήμερα ένα αίτημα έκδοσης που θα διαβιβάσουν στο Βερολίνο, μετέδωσε το τουρκικό πρακτορείο ειδήσεων Ανατολή.

Το αίτημα έκδοσης αφορά τον Αντίλ Εκσιούζ, τον οποίο η Άγκυρα θεωρεί επιχειρησιακό αρχηγό των πραξικοπηματιών. Συνελήφθη στην Τουρκία λίγες ώρες μετά την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου του 2016, κατόπιν αφέθηκε ελεύθερος προτού εξαφανιστεί.

Τον περασμένο Αύγουστο, αφού τουρκικές εφημερίδες έγραψαν ότι φημολογείτο πως ο Εκσιούζ ενδεχομένως βρισκόταν στη Γερμανία, η Άγκυρα επέδωσε διπλωματική νότα στο Βερολίνο ζητώντας από τις γερμανικές αρχές να επιβεβαιώσουν ή όχι αυτό το σενάριο.

Η παρουσία του Εκσιούζ στη Γερμανία δεν επιβεβαιώθηκε δημοσίως από επίσημα χείλη, ούτε στη Γερμανία ούτε στην Τουρκία.

Σύμφωνα με το πρακτορείο ειδήσεων Anadolu, το αίτημα έκδοσης συντάχθηκε έπειτα από εντολή ενός δικαστηρίου στην Άγκυρα όπου ο Εκσιούζ δικάστηκε ερήμην μαζί με άλλους 485 κατηγορούμενους, στο πλαίσιο μιας από τις πολλές δίκες που διεξήχθησαν σε σχέση με την απόπειρα πραξικοπήματος.

Το έγγραφο διαβιβάστηκε στο υπουργείο Δικαιοσύνης της Τουρκίας, το οποίο θα διαβιβάσει με τη σειρά του στη Γερμανία, σύμφωνα με το Ανατολή.

Σύμφωνα με την τουρκική κυβέρνηση, ο Αντίλ Εκσιούζ, ένας καθηγητής θεολογίας, είχε αναλάβει τον συντονισμό από την Τουρκία μεταξύ του Φετουλάχ Γκιουλέν, του πρώην ιεροκήρυκα που ζει αυτοεξόριστος στις ΗΠΑ και η Άγκυρα θεωρεί "εγκέφαλο" της απόπειρας πραξικοπήματος, και των υποστηρικτών του στις τάξεις των ενόπλων δυνάμεων με στόχο την ανατροπή του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Νοε 2017


Θα αποδεχθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες τον νέο εκβιασμό του Ερντογάν προς την Ατλαντική Συμμαχία βάζοντας «την ουρά στα σκέλια» ή θα επιλέξουν να απαντήσουν με δυναμικό τρόπο στον διεφθαρμένο ηγέτη της Τουρκίας που όλα δείχνουν ότι δε διστάζει να επιχειρήσει να πλήξει καίρια την Ατλαντική Συμμαχία για να διασώσει το τομάρι του, καθώς τα αποδεικτικά στοιχεία για τον πραγματικό ρόλο του συσσωρεύονται;

Δεν έχει προηγούμενο η απειλή που εκτόξευσε με το γνωστό λαϊκιστικό ύφος και ενώπιον των οπαδών του που είναι πλέον φανερό ότι δεν ασχολούνται με το ότι ο ηγέτης τον οποίο προσκυνούν, κυριολεκτικά, έχει κατακλέψει τη χώρα, επί της ουσίας δηλαδή τους ίδιους που ήδη αισθάνονται στην καθημερινότητά τους την κρίση που αργά και βασανιστικά δείχνει να ενσκήπτει στην Τουρκία.

Ο Ερντογάν, απαντώντας στις απειλές του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ εξαιτίας της απόφασης να προμηθευτεί το ρωσικό σύστημα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας S-400 Triumf, οι οποίες έφθασαν στο σημείο να θέτουν θέμα για την παραλαβή από την τουρκική Αεροπορία του μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς F-35 Lightning II της Lockheed Martin, απειλεί ευθέως με κατάργηση – απομάκρυνση κρίσιμης εγκατάστασης ραντάρ που είναι εγκατεστημένο στη Μαλάτεια (ελληνική ονομασία: Μελιτηνή)!

Πρόκειται για ένα σύστημα ραντάρ τύπου AN/TPY-2, εξαιρετικής σημασίας για την άμυνα της Ατλαντικής Συμμαχίας που εγκαταστάθηκε στην Τουρκία μόλις το 2012, με το οποίο το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ συλλέγουν πληροφορίες βαθιά μέσα στα ιρανικά σύνορα και όχι μόνο. Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα συνεχίζει να συντονίζει τις κινήσεις της με το Ιράν και τη Ρωσία με τρόπο απροκάλυπτο, σε ένα ακόμα πλήγμα στην Ατλαντική Συμμαχία.

Η ρητορική του Ερντογάν απέναντι στο ΝΑΤΟ έχει κλιμακωθεί επικίνδυνα, με τον Τούρκο ηγέτη να κάνει λόγο για «αναξιοπιστία» του ΝΑΤΟ, ενώ την ίδια στιγμή ο αρχηγός του γενικού επιτελείου τω τουρκικών ενόπλων δυνάμεων αποκαλεί τη Συμμαχία ως την πλέον επιτυχημένη στην ιστορία, καλώντας για την προστασία του δεσμού ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την Τουρκία.

Αφορμή της νέας επίθεσης του Ερντογάν κατά του ΝΑΤΟ ήταν η άσκηση στη Νορβηγία, όπου άγνωστο πως, εμφανίστηκε ο Ερντογάν και ο Ατατούρκ να αποτελούν εχθρούς για το ΝΑΤΟ. Είναι τόσο «κραχτή» αυτή η ενέργεια, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο Νορβηγός γενικός γραμματέας της Συμμαχίας να καλεί τον Ερντογάν και να απολογείται, που μας κάνει να δηλώνουμε ότι δεν θα μας εξέπληττε να μαθαινόταν κάποια στιγμή ότι αποτέλεσε τουρκική προβοκάτσια!

Αλλιώς πώς να εξηγήσει κανείς την εμμονή Ερντογάν; Ασφαλώς και υπάρχει εξήγηση και αφορά την εξαφάνιση του κρατούμενου στις ΗΠΑ, Τουρκοϊρανού επιχειρηματία Ρεζά Ζαράμπ, ο οποίος εμπλέκεται στην οργανωμένη από το τουρκικό κράτος και την τουρκική ηγεσία συνωμοσία καταπάτησης των κυρώσεων των ΗΠΑ κατά του Ιράν.

Η εξαφάνιση του Ζαράμπ από τα φώτα της δημοσιότητας, παραπέμπει σε συμφωνία με την ανεξάρτητη αμερικανική Δικαιοσύνη να ανοίξει το στόμα του… και «γαία πυρί μειχθήτω». Το πιθανότερο θύμα μιας τέτοιας εξέλιξης, εάν επιβεβαιωθεί, είναι ο ίδιος ο Ερντογάν.

Οπότε, ο Τούρκος ηγέτης, αντιλαμβανόμενος την «καταιγίδα» να πλησιάζει, δημιουργεί τις συνθήκες ώστε να τα ρίξει όλα σε «συνωμοσία» των ΗΠΑ εναντίον της Τουρκίας. Ήδη, έβαλε την τουρκική «Δικαιοσύνη» να ανακηρύξει τα έγγραφα επί των οποίων στηρίχθηκαν οι διώξεις κατά των Τούρκων υπηκόων ως «πλαστά», ενώ κλιμακώνει την «εθνικά υπερήφανη» ρητορική, ότι κανείς δεν υπαγορεύει στην Τουρκία ποια όπλα θα αγοράσει, κι άλλα συναφή…

Οι απειλές του Τούρκου προέδρου δεν αφήνουν εκτός και το θέμα των Κούρδων, με τις αναφορές του να απειλούν ευθέως τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή και την εικόνα τους απέναντι στους Κούρδους, τους οποίους στήριξαν στο πλαίσιο των προσπαθειών εξουδετέρωσης του ISIS και τώρα το τελευταίο θέμα που θα επιθυμούσαν, θα ήταν να εμφανιστούν να τους αφήνουν παντελώς ακάλυπτους…

Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Νοε 2017


Ο κύριος σύμβουλος του Τούρκου πρωθυπουργού Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, Τοπτσού Γιαλτσίν πιστεύει ότι η Τουρκία πρέπει να επανεξετάσει την παραμονή της στο ΝΑΤΟ, επειδή η πολιτική της Συμμαχίας είναι εχθρική προς την Άγκυρα.

Συγκεκριμένα ο Τοπτσού Γιαλτσίν δήλωσε ότι από την πλευρά του οργανισμού "ακούγεται ένα προδοτικά εχθρικό ύφος" επισημαίνοντας ότι πρόκειται "για ατιμία, παλιανθρωπιά και ντροπή, που φάνηκε κατά την διάρκεια των γυμνασίων του ΝΑΤΟ".

Στα γυμνάσια της Συμμαχίας με την επωνυμία Trident Javelin που πραγματοποιήθηκαν στο διάστημα 8-17 Νοεμβρίου στην Νορβηγία, υπήρχε ένα σταντ με τα πορτρέτα των "εχθρών". Ένα από αυτά τα πορτρέτα, ήταν του ιδρυτή της Τουρκικής Δημοκρατίας Μουσταφά Κεμάλ Ατατούρκ. Στους "εχθρούς" συμπεριέλαβαν επίσης τον σημερινό πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Ως απάντηση η Άγκυρα αποφάσισε να ανακαλέσει 40 τούρκους στρατιωτικούς που συμμετείχαν στα γυμνάσια. Ο Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ Γιένς Στολτεμπεργκ ζήτησε δύο φορές συγνώμη για τις προσκληθείσες προσβολές και ο υπουργός Άμυνας της Νορβηγίας Φρανκ Μπάκκε Γιένσεν, εξέφρασε την λύπη του για το συμβάν.

Σύμφωνα με τις δηλώσεις Γιαλτσίν, τις οποίες επικαλείται το τηλεοπτικό δίκτυο Haberturk "οι φωτογραφίες του Ατατούρκ και του Ερντογάν" χρησιμοποιήθηκαν "με εχθρικές διαθέσεις". Ο κύριος σύμβουλός μάλιστα του Τούρκου προέδρου πρότεινε ότι το ζήτημα παραμονής της Τουρκίας στο ΝΑΤΟ πρέπει να συζητηθεί εκτάκτως στην βουλή.

Ο Τοπτσού Γιαλτσίν προσέθεσε ότι η Τουρκία εξαιτίας της γεωπολιτικής της θέσης, υφίσταται πιέσεις και επιθέσεις από εκείνη την πλευρά " απ’ όπου ήταν αδύνατον να το αναμένουμε".

"Μια τέτοια μικροπρεπής και ανέντιμη συμπεριφορά επιβεβαιώνει την πρόθεση του ΝΑΤΟ να σκληρύνει ακόμη περισσότερο την στάση της έναντι της χώρας μας<…>Πίσω από όλα τα πραξικοπήματα και την εξάρτηση στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας βρίσκεται το ΝΑΤΟ" δήλωσε ο σύμβουλος του Ερντογάν.

Ο Γιαλτσίν υπογράμμισε ότι η Συμμαχία δεν συνιστά στρατιωτικό συνασπισμό αλλά " νέα μορφή αποικιοκρατίας , πολιτικής και οικονομικής εξάρτησης". Εξέφρασε επίσης την ελπίδα ότι το τουρκικό έθνος θα μπορέσει να αποτινάξει "τον αποικιοκρατικό μανδύα, τον οποίο προσπαθεί να της φορέσει το ΝΑΤΟ".

Η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ από το 1952.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Καθώς πλησιάζει η ημέρα της έναρξης της εκδίκασης της Υπόθεσης Διαφθοράς σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης, στην οποία εμπλέκονται Τούρκοι αξιωματούχοι, πολιτικοί και επιχειρηματίες, η Άγκυρα ανεβάζει τους τόνους στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Σημερινό άρθρο γνώμης της φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας «βλέπει» σύγκρουση ΗΠΑ-Τουρκίας στο άμεσο μέλλον.

Πριν από λίγη ώρα, ο εκπρόσωπος της τουρκικής κυβέρνησης, Μπεκίρ Μπόζνταγ πρόβαλλε την άποψη ότι η Υπόθεση Διαφθοράς που εκδικάζεται στις ΗΠΑ είναι ένα σχέδιο που στρέφεται κατά της Τουρκίας. Με άλλα λόγια, «σκοτεινοί κύκλοι» εμπλέκουν στην όλη υπόθεση σημαντικές προσωπικότητες της Τουρκίας για να βλάψουν τα τουρκικά συμφέροντα.

Την ίδια ώρα, η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Σταρ δημοσιεύει ένα επίμαχο άρθρο γνώμης, με το οποίο η Άγκυρα εξαπολύει νέα, μετωπική επίθεση κατά των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, άρθρο γνώμης που φέρει την υπογραφή του Αρντάν Ζέντουρκ προβάλλει την άποψη ότι η Τουρκία ενδέχεται να μην έχει άλλη επιλογή παρά την σύγκρουση με τις ΗΠΑ.

«Θα πολεμήσουμε μια ημέρα»

Το άρθρο γνώμης ισχυρίζεται ότι στο πρόσφατο αποτυχημένο πραξικόπημα εμπλέκεται το ΝΑΤΟ. Από 462 Τούρκους αξιωματικούς που υπηρετούσαν στο ΝΑΤΟ, οι 237 βρήκαν καταφύγιο σε νατοϊκές χώρες. Οι σύμμαχοι της Τουρκίας δεν επιστρέφουν αυτούς τους στρατιωτικούς στην Τουρκία. Όπως άλλωστε και οι ΗΠΑ δεν επιστρέφουν τον Φετχουλάχ Γκιουλέν στην χώρα του.

Η Σταρ προειδοποιεί όσους επιχειρήσουν να επωφεληθούν από την Υπόθεση Διαφθοράς ότι κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν ως προδότες. Σύμφωνα με την εφημερίδα, η όλη υπόθεση δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προσπάθεια για την εισβολή του ΝΑΤΟ στην Τουρκία.

Η εφημερίδα υπενθυμίζει ότι στα νότια σύνορα της Τουρκίας, η Άγκυρα έχει έρθει σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της που υποστηρίζουν τα συμφέροντα των Κούρδων και του Ισραήλ. Ακόμη, οι ΗΠΑ προειδοποιούν ότι ενδέχεται να εμποδιστεί η παράδοση των F35 στην Τουρκία και ζητούν τον τερματισμό της φυλάκισης των αξιωματικών του τουρκικού στρατού. «Το σενάριο είναι ξεκάθαρο. Θα συγκρουστούμε», καταλήγει το επίμαχο άρθρο γνώμης, το οποίο τονίζει ότι τις ΗΠΑ διοικεί μια κλίκα, η οποία έχει μετατρέψει σε «κούκλα» τον Ντόναλντ Τραμπ. Τέλος, τονίζει το εξής: «Είναι ξεκάθαρο ότι μια ημέρα θα πολεμήσουμε. Προτείνω το εξής σε όσους λένε ότι «δεν συμμετάσχω σε αυτή την υπόθεση, έχω περιουσία, ακίνητα, η άνεση μου προηγείται από την πατρίδα»: Να αποχωρήσουν από την χώρα από σήμερα».

Νίκος Στέλγιας
"Καθημερινή"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η Τουρκία και ο Τουρκικός λαός βρίσκονται, εδώ και πολλά χρόνια, κάτω από τον απόλυτο έλεγχο μιας σύγχρονης «οικογένειας Κορλεόνε» που ακούει στο όνομα Ερντογάν. Όποιος Τούρκος πολίτης, δημοσιογράφος, πολιτικός, ακτιβιστής, δικαστής, αστυνομικός ή στρατιωτικός τολμήσει να αρθρώσει «ενοχλητική» φωνή διαμαρτυρίας ή αντίδρασης, βρίσκεται αυτόματα στο σκοτάδι των Τουρκικών φυλακών που χτίζονται συνεχώς, η μία μετά την άλλη, για να «φιλοξενήσουν» νέους κρατούμενους.

Ο αρχηγός της «φαμίλιας», ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, γεννημένος το 1954 στις φτωχογειτονιές του Κασίμπασα της Κωνσταντινούπολης, ασχολήθηκε με την πολιτική ακολουθώντας μια κάθετη πορεία προς την κορυφή, ανάλογη με πολλούς διάσημους της ίδιας «κατηγορίας» οι οποίοι ξεκίνησαν από το απόλυτο μηδέν.

Μέλη της «φαμίλιας», η γυναίκα του Εμινέ, οι γιοί του Μπιλάλ και Μπουράκ, οι κόρες του Έσρα και Σουμεϊγέ, καθώς και οι γαμπροί του Μπεράτ Αλμπαϊράκ και Σελτσούκ Μπαιρακτάρ πλαισιωμένοι από τον δοτό πρωθυπουργό – εφοπλιστή Μπιναλί Γιλντιρίμ και τον μυστηριώδη αρχηγό της ΜΙΤ Δρα Φιντάν Χακάν. Μια σύγχρονη «οικογένεια Κορλεόνε» με διαφορετικό όνομα.

Οι «δραστηριότητες» του αρχηγού της «οικογένειας» είναι διάσημες σε ολόκληρο τον κόσμο. Ακόρεστη δίψα συγκέντρωσης πλούτου (ο καλύτερα «αμειβόμενος» πολιτικός του κόσμου, σύμφωνα με το Forbes), απολυταρχισμός, μεγαλομανία, φαντασιώσεις και ψευδαισθήσεις πολιτικής ή θρησκευτικής κυριαρχίας, αίσχιστα συμπτώματα νεοπλουτισμού, άριστη δημαγωγική ικανότητα για ταχυδακτυλουργική παραμόρφωση  δεδομένων, περιφρόνηση σε κάθε νομική ή ηθική υποχρέωση προκειμένου να πετύχει ή να διατηρήσει τον απόλυτο έλεγχο της εξουσίας.

Η σύζυγος του αρχηγού της «οικογένειας» Εμινέ (γεννήθηκε το 1955 και παντρεύτηκε τον αρχηγό της «φαμίλιας» επίσημα μεν το 1974, ανεπίσημα όμως το 1978) οικοδομεί  μέσα στην Τουρκία την εικόνα μιας πιστής μουσουλμάνας η οποία ακολουθεί σεμνή και ταπεινή ζωή, πλήρως ανταποκρινόμενη στην πίστη της. Η πραγματικότητα βέβαια είναι εντελώς διαφορετική. Από τα νιάτα της λάτρευε τα πανάκριβα ρούχα, τα ακριβά αυτοκίνητα και κόντεψε να αυτοκτονήσει, όπως δήλωσε η ίδια, όταν ο αδελφός της την υποχρέωσε να φορέσει μαντίλα στα 15 χρόνια της. Σήμερα όχι μόνο φοράει μαντίλα αλλά κινεί δυναμικά τα νήματα της «φαμίλιας», είτε συμβουλεύοντας τον αρχηγό, είτε συντονίζοντας διάφορες συγκεντρώσεις και ομιλίες. Δηλώνει ότι θεωρεί τα χαρέμια «σχολεία που προετοίμαζαν τις γυναίκες για την ζωή», ενώ δεν ξεχνάει καθόλου τις «νεανικές της αδυναμίες», ακόμα και αν έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την δημόσια εικόνα που καλλιεργεί: Τον Οκτώβριο του 2015 παρέλυσε το κέντρο των Βρυξελλών όταν ήθελε να κάνει τα ψώνια της ανενόχλητη και τον Ιούλιο του 2016 χαρακτηρίστηκε «μανιακή για ψώνια» όταν επισκέφτηκε παζάρι αντίκας στην Βαρσοβίας ξοδεύοντας 44.000 ευρώ! Είναι φανερό ότι η μεγαλομανία του «αρχηγού» για μεγαλοπρεπή παλάτια ανείπωτης χλιδής είναι η μεταδοτική ασθένεια που «κόλλησε» από την γυναίκα του!

Ο πρωτότοκος γιός του αρχηγού της «φαμίλιας»  Μπουράκ Ερντογάν, γεννημένος το 1979, μοιάζει περισσότερο με την μητέρα του: Προσπαθεί να παραμείνει μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, χωρίς βέβαια να παραλείπει να αξιοποιεί πλήρως τα αγαθά της «φαμίλιας»: Απαλλαγή από τον στρατό, θανατηφόρο αυτοκινητιστικό δυστύχημα οδηγώντας χωρίς δίπλωμα –φυσικά χωρίς καμιά συνέπεια, «ξαφνική» ενασχόληση με εφοπλιστικές δραστηριότητες, εξαίρεση πλοίων ιδιοκτησίας του από το εμπάργκο της Τουρκίας προς το Ισραήλ μετά το επεισόδιο στο «Μαβί Μαρμαρά» (31 Μαΐου 2010), γάμος και διαζύγιο μέσα στην απόλυτη ομίχλη, όπως ακριβώς και οι «επιχειρηματικές» δραστηριότητες του οι οποίες, ως δια μαγείας, τον μετέτρεψαν σε εφοπλιστή!

Ο μικρότερος όμως γιός της «φαμίλιας», ο Μπιλάλ Ερντογάν, εκφράζει αυθεντικά την παροιμία το μήλο κάτω απ' τη μηλιά θα πέσει. Γεννήθηκε το 1981, έκανε μάστερ στο Χάρβαρντ των ΗΠΑ, δούλεψε ένα διάστημα για την Παγκόσμια Τράπεζα, παντρεύτηκε το 2003 και έχει δύο γιούς. Λίγα χρόνια αργότερα, το 2006, όταν ο πατέρας του είχε ήδη γίνει πρωθυπουργός, επέστρεψε στην Τουρκία για να συντονίζει τις υποθέσεις της «φαμίλιας». Μερικές μόνο από τις κατηγορίες που του έχουν αποδοθεί μέχρι σήμερα περιλαμβάνουν ξέπλυμα μαύρου χρήματος, μεταβιβάσεις κρατικής γης ανάλογα με το «τίμημα» που θα καταβληθεί στον αρχηγό της «φαμίλιας» (το καταγεγραμμένο τηλεφώνημα με τον πατέρα του, που μιλούσε για μία πληρωμή ύψους 10 εκατομμυρίων δολαρίων δημιούργησε το 2014 ένα τεράστιο σκάνδαλο που αποδόθηκε σε «εχθρούς της Τουρκίας» και κουκουλώθηκε αμέσως), οικονομική διαφθορά, απροκάλυπτες παρεμβάσεις στην λειτουργία των ΜΜΕ, σε διώξεις «αντιφρονούντων» (δημοσιογράφων, στρατιωτικών, δικαστών, εισαγγελέων, αστυνομικών κ.ο.κ.ε). Όλες οι δικαστικές υποθέσεις που ξεκίνησαν στην Τουρκία και στην Ιταλία (όπου κατέφυγε το 2015 μέχρι η κατάσταση να τεθεί «υπό απόλυτο έλεγχο» μέσα στην Τουρκία), έχουν κυριολεκτικά θαφτεί. Ρώσοι και Σύριοι έχουν καταγγείλει δημόσια τον Μπιλάλ Ερντογάν, μικρότερο γιό του αρχηγού της «φαμίλιας», για ισχυρούς δεσμούς με δίκτυα τρομοκρατίας και λαθρεμπόριο πετρελαίου από τους τζιχαντιστές, γεγονός που του έχει «χαρίσει» τον τίτλο «Υπουργός Πετρελαίου του Ισλαμικού Κράτους». Για την απρόσκοπτη μάλιστα διεξαγωγή του λαθρεμπορίου πετρελαίου ο Μπιλάλ Ερντογάν έγινε ξαφνικά και αυτός εφοπλιστής -  είναι ένας από τους τρεις μετόχους της BMZ, μιας πολυεθνικής εταιρείας θαλάσσιων μεταφορών!

Τον Μάιο του 2016 η Γερμανική Bild σε δημοσίευμα της αναφέρει ότι η μεγαλύτερη κόρη του Ερντογάν Εσρα, είχε εμπλακεί το 2013 σε σκάνδαλο διαφθοράς μαζί με τον αδελφό της Μπιλάλ. Το 2007 παντρεύτηκε τον Μπεράτ Αλμπαιράκ ο οποίος είναι σήμερα Υπουργός Ενέργειας της Τουρκίας και προορίζεται για πρωθυπουργός. Ο Μπεράτ Αλμπαιράκ, σύμφωνα με Γερμανικά δημοσιεύματα που είδαν το φως της δημοσιότητας την άνοιξη του 2017, είναι μπλεγμένος μέχρι τον λαιμό στους φακέλους διαφθοράς γνωστούς σαν «Malta Files».

Η μικρότερη κόρη του «αρχηγού» Σουμεγιέ Ερντογάν, σπούδασε στο Indiana University και έχει μεταπτυχιακό τίτλο από το London School of Economics. Εργάστηκε σαν σύμβουλος του αντιπροέδρου του κόμματος ΑΚΡ όταν ο πατέρας της ήταν πρωθυπουργός ενώ θεωρείται από τον Τουρκικό τύπο πως έχει πολιτικές φιλοδοξίες. Στις 22 Ιουλίου 2015, σύμφωνα με ανάρτηση του Global Research, η Σουμεγιέ Ερντογάν διεύθυνε ένα μυστικό νοσοκομείο στην πόλη Σανλιούρφα, το οποίο παρείχε ιατρική περίθαλψη (προφανώς με εξαιρετικά υψηλό «τίμημα») σε βαριά τραυματισμένους τζιχαντιστές οι οποίοι κατέφθαναν καθημερινά με φορτηγά του τουρκικού στρατού. Στις 14 Μάιου 2016 παντρεύτηκε  τον Σελτσούκ Μπαιρακτάρ ο οποίος είναι σήμερα ένας από τους επικεφαλής της ομάδας που κατασκευάζουν για τον τουρκικό στρατό τα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (drones), στο εργοστάσιο του πατέρα του.

Άλλα σημαίνοντα μέλη της «φαμίλιας» είναι ο δοτός εφοπλιστής και πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλνιρίμ (ο ίδιος εμπλέκεται στο σκάνδαλο Malta Files και οι γιοί του στο σκάνδαλο Paradise Papers), ο οποίος δημιούργησε μια αμύθητη περιουσία –άγνωστο ακόμα αν ολόκληρη ή ένα μέρος της αποτελεί «βιτρίνα» του αρχηγού της «φαμίλιας» και ο Δρ Φιντάν Χακάν, ο δεύτερος ισχυρότερος άνθρωπος μέσα στην Τουρκία, ο μυστηριώδης και «αόρατος» αρχηγός της ΜΙΤ, ο οποίος αποτελεί ταυτόχρονα και το μακρύ χέρι του αρχηγού της «φαμίλιας» για όλες τις βρώμικες δουλειές.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Είναι ιστορικά αποδεδειγμένο πως κοινή μοίρα όλων ανεξαιρέτως των διεφθαρμένων πολιτικών είναι η απαξίωση, η φυλακή ή ο βίαιος θάνατος. Κάτι ανάλογο είναι φυσικό να συμβεί και στο σημερινό αρχηγό της «φαμίλιας Ερντογάν», ο οποίος συσσωρεύει αμύθητο πλούτο, έχοντας μετατρέψει ολόκληρη την Τουρκία σε γωνιακό κατάστημα της «φαμίλιας» του και τον μισό πληθυσμό της Τουρκίας σε πιστούς υποτακτικούς.

Όπως είναι φυσικό, όλο αυτό το σκηνικό, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εξασφαλίσει μακροημέρευση στην «φαμίλια» Ερντογάν. Η κάθαρση, αργά η γρήγορα, είναι αναπόφευκτη…


ΥΓ: Από τον Ιανουάριο του 2018, στο πλαίσιο του προγράμματος ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ του ιστορικού Συλλόγου Κωνσταντινουπολιτών, θα προβάλλεται, με ελεύθερη είσοδο, στο νεοκλασικό μέγαρο του Συλλόγου, ένα ντοκιμαντέρ που αφορά την πορεία του Πολίτικου Ελληνισμού στην σύγχρονη Ελλάδα, με τίτλο «Σύλλογος Κωνσταντινουπολιτών, 90 χρόνια 1928-2018». Περισσότερες πληροφορίες για το πρόγραμμα ΑΝΟΙΧΤΕΣ ΠΟΡΤΕΣ εδώ.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Νίκος Μιχαηλίδης 

Τι ακριβώς συμβαίνει στη γειτονική Τουρκία και ποια είναι η αληθινή φυσιογνωμία του καθεστώτος, πέρα από την προπαγάνδα και τις επιφανειακές προσεγγίσεις; Μια ματιά στα αριθμητικά δεδομένα και τις σχετικές στατιστικές μπορεί να μας βοηθήσει να κατανοήσουμε καλύτερα την κατάσταση στη γειτονική χώρα. Δεν πρόκειται για αριθμούς που μιλούν για παραγωγή, επενδύσεις και κατανάλωση.
Οι δείκτες της οικονομίας μπορεί να ευημερούν, αλλά η κοινωνία να υποφέρει, όπως άλλωστε γνωρίζουμε πολύ καλά ότι μπορεί να συμβεί και από τη δική μας εμπειρία, στην Ελλάδα. Επομένως, στην προσπάθειά μας να κατανοήσουμε την πολιτική κατάσταση μιας χώρας, πρέπει να στρέψουμε την αναλυτική μας ματιά και σε «πολιτικού τύπου» αριθμούς και στατιστικές. Σε ειδικές περιπτώσεις, όπως αυτή της Τουρκίας, οι οικονομικοί δείκτες μπορεί να είναι παραπλανητικοί.

Ομοιότητες Εβρέν-Ερντογάν

Αξίζει λοιπόν να εξετάσουμε κάποιους αριθμούς συγκριτικά. Έχουμε, λοιπόν, τα εξής ενδιαφέροντα δεδομένα: Με το πραξικόπημα του στρατηγού Κενάν Εβρέν της 12ης Σεπτεμβρίου του 1980, εκδιώχθηκαν από την τουρκική δημόσια διοίκηση 35.000 υπάλληλοι. Με την κήρυξη κατάστασης εκτάκτου ανάγκης από τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από το καλοκαίρι του 2016 μέχρι και σήμερα, απολύθηκαν από το τουρκικό Δημόσιο 124.000 υπάλληλοι.

Η δικτατορία του Εβρέν απομάκρυνε από το στράτευμα 2.000 αξιωματικούς και υπαξιωματικούς. Το καθεστώς Ερντογάν μέχρι σήμερα έχει αποστρατεύσει 7.200. Ο δικτάτορας Εβρέν απέλυσε και οδήγησε σε δίκη 3.854 δασκάλους της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Το καθεστώς Ερντογάν μέσα σε ένα χρόνο απέλυσε 60.532 δασκάλους. Η δικτατορία του Εβρέν απέλυσε και οδήγησε σε δίκη 120 καθηγητές πανεπιστημίου. Ο Ερντογάν απέλυσε από τα πανεπιστήμια 4.093 καθηγητές. Επί δικτατορίας Εβρέν, διώχθηκαν 47 δικαστές και εισαγγελείς, ενώ τον τελευταίο χρόνο ο Ερντογάν απέλυσε 4.238 δικαστές και εισαγγελείς.

Επιπλέον τα τελευταία δύο χρόνια έχουν συλληφθεί περισσότερα από 11.000 στελέχη του Δημοκρατικού Κόμματος των Λαών (HDP), περιλαμβανομένων των ηγετικών του στελεχών. Από τους συλληφθέντες, οι 4.500 βρίσκονται ακόμα κρατούμενοι στις φυλακές. Αυτές οι συλλήψεις και φυλακίσεις έχουν αποδιαρθρώσει σημαντικά τον διοικητικό μηχανισμό του κόμματος, αφού επηρέασαν 750 τοπικές επιτροπές και οργανώσεις.

Κυκλοφορούν κι οπλοφορούν

Μια ματιά στο θέμα της διακίνησης όπλων είναι επίσης αποκαλυπτική. Με βάση επίσημα στατιστικά στοιχεία, μέχρι το 2012 στην Τουρκία κυκλοφορούσαν 17 εκατομμύρια όπλα, εκ των οποίων το 85% παράνομα. Υπολογίζεται πως το 2016 ο αριθμός των όπλων που έχουν στην κατοχή τους οι πολίτες έφτασε τα 22 εκατομμύρια!

Σύμφωνα με στοιχεία του τουρκικού ιδρύματος Ουμούτ (Ελπίδα), που κάνει εκστρατεία κατά της οπλοφορίας, στην Τουρκία κάθε χρόνο δολοφονούνται κατά μέσο όρο περίπου πέντε χιλιάδες άνθρωποι με τη χρήση αυτών των παράνομων όπλων. Ένα στα δύο σπίτια και ένας στους τέσσερις πολίτες διαθέτουν κάποιου τύπου όπλο. Πρόκειται για μια κοινωνία πλήρως εξοπλισμένη!

Αν λάβουμε υπόψη μας και την έντονη ιδεολογική και πολιτική πόλωση καθώς και τα εντεινόμενα ρήγματα στον κρατικό μηχανισμό, οι προσδοκίες για σταθεροποίηση είναι εξαιρετικά περιορισμένες.

Πηγή SLPRESS.GR


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Σταύρου Λυγερού

Η επίσκεψη του Ερντογάν στις αρχές Δεκεμβρίου επαναφέρει εκ των πραγμάτων το χρόνιο και κρίσιμο ερώτημα του τρόπου που η Ελλάδα πρέπει να αντιμετωπίσει την τουρκική επεκτατική πίεση. Και μάλιστα σε μία τόσο δύσκολη περίοδο, λόγω της οξύτατης και παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, η οποία έχει -μεταξύ των άλλων- ως συνέπεια και την ολοένα και μεγαλύτερη επιδείνωση στο επίπεδο των εξοπλισμών.

Αν και η Τουρκία φροντίζει να προβάλει τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της και να συντηρεί το κλίμα έντασης και στο Αιγαίο και στη Θράκη (τελευταία πρόκληση ήταν η επίσκεψη του αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης Χακάν Τσαβούσογλου), αποφεύγει τις επικίνδυνες έμπρακτες προκλήσεις. Τρεις είναι οι αιτίες:

Πρώτον, το γεγονός ότι ο Ερντογάν «έχει απλώσει πολύ τραχανά» στα ανατολικά του. Έχει ανοικτό στρατιωτικό μέτωπο στη Συρία και η προσπάθειά του να απομονώσει τους εκεί Κούρδους έχει πέσει στο κενό.
Δεύτερον, το γεγονός ότι το αμερικανοτουρκικό ρήγμα εκ των πραγμάτων λειτουργεί αποτρεπτικά για την Άγκυρα, ενισχύοντας κατ’ αντιδιαστολή τη θέση της Αθήνας στο πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο. Το κλίμα για τη νεοοθωμανική Τουρκία είναι πιο αρνητικό παρά ποτέ και στην Ευρώπη και στην Ουάσιγκτον. 
Τρίτον, το γεγονός ότι ο Ερντογάν έχει ανοικτό εσωτερικό μέτωπο και κυρίως ότι ακόμα δεν εμπιστεύεται τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, οι οποίες είναι σε μεγάλο βαθμό αποδυναμωμένες και με πεσμένο ηθικό, λόγω των εκτεταμένων εκκαθαρίσεων και του εμφυλιοπολεμικού κλίματος.
 
Ως αποτέλεσμα των τριών παραπάνω, ο Ερντογάν δείχνει να έχει συνειδητοποιήσει πως ένα είδος θερμού επεισοδίου στο Αιγαίο με σκοπό την εξασφάλιση μίας εύκολης συμβολικής νίκης, μπορεί να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου. Φοβάται πως εάν τα πράγματα οδηγηθούν σε ελληνοτουρκική σύγκρουση, οι στρατηγοί εκ των πραγμάτων θα αποκτήσουν μεγάλη αυτονομία κινήσεων, την οποία ενδεχομένως να εκμεταλλευθούν για να τον ανατρέψουν.

Πολιτικό όπλο η απειλή χρήσης βίας

Για όλους αυτούς τους λόγους, το σενάριο πρόκλησης ελληνοτουρκικής σύρραξης δεν είναι στην ατζέντα του Τούρκου προέδρου. Εάν παρόλα αυτά, ο Ερντογάν αποφασίσει να κάνει κάποια επιθετική κίνηση στο ελληνοτουρκικό μέτωπο, κατά πάσα πιθανότητα θα επιχειρήσει να δημιουργήσει κάποιου είδους τετελεσμένο με έρευνες στην ελληνική υφαλοκρηπίδα στην περιοχή του Καστελορίζου.

Προς το παρόν, πάντως, οι νεοοθωμανοί χρησιμοποιούν την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας ως πολιτικό όπλο, όπως και οι κεμαλιστές προκάτοχοί τους. Η Άγκυρα θα συνεχίσει με συστηματικότητα να προωθεί τις μονομερείς επεκτατικές διεκδικήσεις της, αλλά σε γενικές γραμμές είναι ικανοποιημένη από το γεγονός ότι αφενός έχει καταστήσει αμφίβολο το νομικό καθεστώς του Αιγαίου, αφετέρου έχει ενισχύσει τα ερείσματά της στη Θράκη παρά τον εμφύλιο μεταξύ ερντογανικών και γκιουλενιστών.

Πρόκειται για στρατηγική, την οποία δρομολόγησε το μετακεμαλικό καθεστώς το 1973 και συνεχίζουν να την εφαρμόζουν οι νεοοθωμανοί. Στο επίπεδο αυτό, άλλωστε, είχε εξαρχής δημιουργηθεί μία όσμωση μεταξύ των δύο μεγάλων ιδεολογικοπολιτικών ρευμάτων της Τουρκίας. Αυτή δεν ήταν εκ πρώτης όψεως ορατή, επειδή τα προηγούμενα χρόνια οι νεοοθωμανοί απέφευγαν να υψώνουν πολύ τους τόνους στο ελληνοτουρκικό μέτωπο. Η συγκρατημένη εκείνη στάση τους είχε ανοήτως δημιουργήσει στην Αθήνα τον μύθο για τον «καλό Ερντογάν» και τους «κακούς στρατηγούς».

Χωρίς ρίσκο και μεγάλο κόστος

Στην πραγματικότητα, η συγκρατημένη στάση του νεοοθωμανού ηγέτη οφειλόταν στο γεγονός ότι βρισκόταν σε εμφύλιο πόλεμο με το βαθύ κράτος των κεμαλιστών από το 2002. Πιο συγκεκριμένα φρόντιζε να κρατάει χαμηλά τη θερμοκρασία στο Αιγαίο, επειδή φοβόταν μήπως οι στρατηγοί προκαλέσουν κάποιο θερμό επεισόδιο, με σκοπό να τον ανατρέψουν.

Το κρίσιμο ζήτημα σ’ αυτή τη φάση είναι ο Ερντογάν να μη θεωρήσει πως μπορεί να δημιουργήσει θετικό για την Τουρκία τετελεσμένο με κάποιου είδους θερμό επεισόδιο, αλλά χωρίς ρίσκο και μεγάλο κόστος. Για τους λόγους που προαναφέραμε, το σημείο-κλειδί είναι το «χωρίς μεγάλο κόστος». Μετά τα Ίμια έχει δημιουργηθεί η εντύπωση στην Άγκυρα πως το ελληνικό πολιτικό σύστημα, αν και έχει ακόμα τη δυνατότητα στο στρατιωτικό επίπεδο, δεν έχει τη βούληση να απαντήσει δυναμικά κατά τρόπο που να προκαλέσει ισοδύναμο κόστος στην Τουρκία. Η εντύπωση αυτή έχει διαβρώσει την αξιοπιστία της ελληνικής αποτρεπτικής στρατηγικής.

Πρόκειται για εξαιρετικά επικίνδυνο γεγονός, επειδή ωθεί την Άγκυρα να προχωρήσει παραπέρα στον δρόμο του τυχοδιωκτισμού. Ένα θερμό επεισόδιο, όμως, έχει την τάση να κλιμακωθεί σε σύρραξη. Με άλλα λόγια, εάν ο Ερντογάν υπερβεί ένα όριο κινδυνεύει να προκαλέσει αυτό που στην πραγματικότητα δεν επιθυμεί.  Γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο η Αθήνα πρέπει να είναι εξαιρετικά σαφής σ’ αυτό το ζήτημα. Μόνο έτσι θα αποτρέψει μία τέτοια επικίνδυνη εξέλιξη.

SLPress


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



19 Νοε 2017


Η εικόνα της Τουρκικής απειλής και τα F-16 viper
Πλήρης ΑΝΑΛΥΣΗ από πτέραρχο
Τι επιλογές έχει η Ελλάδα
Τι προκύπτει από τις δηλώσεις του Αρχηγού ΓΕΑ

Γράφει ο Θεόδωρος Γιαννιτσόπουλος
Αντιπτέραρχος (Μ) ε.α. , Επίτιμος Διευθυντής Γ’ Κλάδου ΓΕΑ

Ακούσαμε με προσοχή την ενημέρωση που έκανε ο κ. Α/ΓΕΑ στις 30 Οκτωβρίου 2017, εφ' όλης της ύλης, για τα πεπραγμένα του έτους 2017, ενόψει του εορτασμού του Προστάτη της Πολεμικής Αεροπορίας και σχετικά με τα επόμενα βήματα της ΠΑ (1) .Πληροφορηθήκαμε για τις εξελίξεις στα μαχητικά, μεταγωγικά και εκπαιδευτικά Α/Φ της ΠΑ, καθώς και για την αναδιοργάνωση Μονάδων της ΠΑ.

Επικεντρώνοντας στο πρόσφατα εξαγγελθέν πρόγραμμα αναβάθμισης των Α/Φ F-16, ο κ. Α/ΓΕΑ διευκρίνισε ότι τα F-16 Block52+ και Adv. θα αναβαθμιστούν στο επίπεδο Viper, ενώ τα Block50 σε επίπεδο Block52+ Adv., αξιοποιώντας εξαρτήματα - συστήματα, που θα προκύψουν από την αναβάθμιση των Block52+/Adv.

Όσον αφορά στα Block30, ορισμένα πρόκειται να πωληθούν ενώ τα υπόλοιπα θα αξιοποιηθούν για την εκπαίδευση των νέων πιλότων.

Επί του θέματος της σύγκρισης του F-16 Viper με το F-35, ο κ. Α/ΓΕΑ είπε: «Πολύ φιλολογία γύρω από τη σύγκριση του F-35 της Τουρκίας με το ελληνικό F-16 VIPER. Δεν με προβληματίζουν τα 20 F35 που θα τα έχει, αν τα έχει, μετά από 10 χρόνια η Τουρκία.

Η διαφορά είναι ανάμεσα στα VIPER και τα 230 τουρκικά F-16 και σας το υπογράφω η διαφορά θα είναι γεωμετρική».

Από πρώτη ανάγνωση, οι κινήσεις που έγιναν και πρόκειται να γίνουν στην ΠΑ χαρακτηρίζονται επί της αρχής ως θετικές καθώς δείχνουν ότι επιτέλους κάτι κινείται μετά από χρόνια απραξίας ένεκα της οικονομικής κρίσης.

Επίσης, ορθώς ο Αρχηγός διέκοψε την “F-35ολογία”, θέτοντας το θέμα ΝΜΑ σε πιο ορθολογιστικό αλλά και μέσο/μακροπρόθεσμο πλαίσιο (2). Τέλος, καλώς έδωσε μία αίσθηση αισιοδοξίας και υπεροχής, που θα επιτευχθεί έναντι των F–16 της Τουρκίας.

Επιπλέον στα θετικά σημειώνονται η επικείμενη υπογραφή της σύμβασης εν συνεχεία υποστήριξης (Follow On Support – FOS) των Μ2000/-5 (επιτέλους!), η εξέλιξη του ανάλογου προγράμματος για τα C-27, καθώς και οι κινήσεις για την αξιοποίηση του (πολύ μεγάλου) στόλου των Τ-6Α Texan II, που θα συμβάλλουν τόσο στην αύξηση της επιχειρησιακής διαθεσιμότητας των υπόψη αεροσκαφών, από τα πολύ χαμηλά επίπεδα που βρίσκονται σήμερα, όσο και στην αύξηση των εσόδων του προϋπολογισμού της ΠΑ.

Από μία όμως πιο προσεκτική ανάγνωση, διαπιστώνεται ότι στον σχεδιασμό της ΠΑ υπάρχουν σοβαρότατες ελλείψεις, οι οποίες υπάρχει κίνδυνος να ακυρώσουν τις όποιες επενδύσεις ή στην καλύτερη περίπτωση να μην επιτρέψουν τη βέλτιστη αξιοποίηση των πόρων, που θα διατεθούν από το υστέρημα του Ελληνικού Λαού, μεταξύ των οποίων επισημαίνω τις ακόλουθες:

- Την αρνητική απάντηση που έδωσε ο κ. ΑΓΕΑ σε σχετική ερώτηση όσον αφορά στο αν υπάρχει κάποιος σχεδιασμός για την αναβάθμιση του ΣΑΕ, επισημαίνοντας ότι δεν σχεδιάζεται καμία αναβάθμιση με τους απαιτούμενους αισθητήρες για αποκάλυψη της απειλής όπως αυτή βελτιώνεται δραματικά, πέρα από κάποια αναδιοργάνωση, στοιχεία της οποίας παρουσίασε κατά την ενημέρωση.

- Τη δήλωση, που επιβεβαιώνουν και υψηλόβαθμες πηγές του ΓΕΑ , σε ό,τι αφορά στην χρηματοδότηση του προγράμματος, πως μπορεί να καλυφθεί από τις εγγεγραμμένες πιστώσεις της ΠΑ στο Τριετές Κυλιόμενο Πρόγραμμα Προμηθειών Αμυντικού Υλικού, που ουσιαστικά έχουν προϋπολογισθεί για την κάλυψη απαιτήσεων προμήθειας υλικών και υπηρεσιών για την συντήρηση του στόλου των F–16, χωρίς περαιτέρω επιβάρυνση του προϋπολογισμού, επισημαίνοντας επιπλέον ότι θα αξιοποιηθούν και αδιάθετα κονδύλια από παλαιές συμβάσεις «Δεν θα πάρουμε ούτε ευρώ παραπάνω από το Υπουργείο Οικονομικών», τονίζουν εμφατικά.
Αντιλαμβάνεσθε απόλυτα τι σημαίνει αυτό για κάλυψη των τρεχουσών ετησίων αναγκών συντήρησης του στόλου των F-16 και ιδιαίτερα ποιες σοβαρές επιπτώσεις θα επιφέρει, στις ήδη πολύ χαμηλές επιχειρησιακές διαθεσιμότητας που έχουμε τα τελευταία χρόνια, ένεκα των περικοπών και των χαμηλών πιστώσεων του ετήσιου λειτουργικού προϋπολογισμού της ΠΑ.

- Την απάντησή του σε σχετική ερώτηση ότι δεν θα ενταχθεί στο πακέτο των συστημάτων αναβάθμισης σύστημα Infra Red Search & Track ( IRST ) , για την ανίχνευση και εντοπισμό των F– 35, έστω και ως θερμή πηγή, όπως επεσήμανα σε σχετική μου μελέτη, που δημοσιεύθηκε πρόσφατα (3) και ενημερώθηκε σχετικά η Ηγεσία του ΥΕΘΑ και ο κ. Α/ΓΕΑ.

Την ανακοίνωση – δήλωση, που αναφέρεται σε σχετική έκθεση της Αμερικανικής Κυβέρνησης και αφορά στα σοβαρότατα προβλήματα διαλειτουργικότητας - διασύνδεσης, που διαβλέπουν ότι θα υπάρξουν μεταξύ του συστήματος αυτοπροστασίας ASPIS II και του RADAR AESA.

Αξίζει να σημειώσουμε ότι για την ανάπτυξη των απαιτήσεων διαλειτουργικότητας μεταξύ των δύο αυτών συστημάτων κατά δήλωσή τους, το πρόγραμμα θα επιβαρυνθεί με το πολύ υψηλό κόστος των $100 εκ., ενώ ταυτόχρονα δεν αναλαμβάνουν την ευθύνη της επιτυχούς επίλυσής τους, αφήνοντας το όλο ρίσκο (τεχνικό και χρονικό) στην ΠΑ!

Σημειώνω ότι όλο το πρόγραμμα του ASPIS II κόστισε $250 εκ. και φαίνεται ότι θα απαιτηθεί από την LM περί το 40 % του όλου κόστους προμήθειας του ASPIS II, για ανάπτυξη του πακέτου διασύνδεσης – διαλειτουργικότητάς του με το RADAR AESA.

Προκειμένου να αντιληφθούμε τη σοβαρότητα της κατάστασης, θα επιχειρήσω να αποτυπώσω και προσδιορίσω την απειλή, όπως αυτή μετεξελίσσεται δραματικά βελτιούμενη.

Σαφώς ο πρώτος κίνδυνος είναι τα 200 F-16 Block 50+ και CCIP (4), τα οποία υποβοηθούνται από τα F-16 Block 30, τα F-4 Terminator 2020, αλλά και από Α/Φ εναέριας επιτήρησης και ελέγχου, υποκλοπών/ηλεκτρονικού πολέμου και εναέριου ανεφοδιασμού. Η αναβάθμιση των F-16 της ΠΑ αποσκοπεί κυρίως στην αντιμετώπιση των 200 F-16 Block 50+/CCIP. Να σημειωθεί βέβαια ότι, αν και το επίπεδο Viper θα είναι όντως ανώτερο των υφιστάμενων F-16 της Τ/ΠΑ, η τελευταία υπερτερεί αριθμητικά, ακόμα κι αν λάβουμε υπόψη τα Μ2000-5.

Όμως δυστυχώς η απειλή δεν περιορίζεται στα 200 F-16 Block 50+/CCIP. Επισημαίνω τις ακόλουθες επιθετικές δυνατότητες της γείτονα:

-Πύραυλοι cruise τύπου SOM, εγχώριας ανάπτυξης και κατασκευής, οι οποίοι φέρονται από F-4 και F-16, με εμβέλεια στην παρούσα φάση άνω των 180 χλμ και επισήμως εκπεφρασμένο στόχο αυτή να φτάσει τα 2.400 χλμ.

- Βαλλιστικοί πύραυλοι εγχώριας κατασκευής J-600Τ Yildirim II και BORA (πέραν των ATACMS και TR-300 Kasirga), με βεληνεκή της τάξης των 300 χλμ (5). Πιθανότατα το μέγιστο βεληνεκές τους είναι ήδη μεγαλύτερο, αν και υποεκτιμάται λόγω περιορισμών MTCR (Missile Technology Control Regime), ενώ θεωρείται σίγουρο ότι αναπτύσσουν εξελιγμένες εκδόσεις, με μεγαλύτερες εμβέλειες, έως και 2.500 χλμ (6).

- Πολύ μεγάλη οικογένεια Μη Επανδρωμένων Αεροχημάτων (UAV), πολλά εκ των οποίων είναι οπλισμένα (UCAV), με όπλα που συμπεριλαμβάνουν πυραύλους εγχώριας ανάπτυξης.
Τα UAV μπορούν να πετούν πολύ χαμηλά, εκμεταλλευόμενα το ανάγλυφο του εδάφους, δυσκολεύοντας την ανίχνευσή τους από το Σύστημα Αεροπορικού Ελέγχου (ΣΑΕ). Ειδικότερα με τα ισραηλινά Harpy που διαθέτει η Τουρκία μπορεί να πλήξει ραντάρ σε πολύ μεγάλη απόσταση. Επίσης, τα UAV μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως “δόλωμα” (decoy), δημιουργώντας σύγχυση και κορεσμό στην ελληνική αεράμυνα. Όποιος παρακολουθεί στοιχειωδώς τις εξελίξεις, γνωρίζει ότι η γείτων έχει ρίξει μεγάλο βάρος στα UAV/UCAV, αναπτύσσοντας νέα συστήματα και εξοπλίζοντας τα υπάρχοντα (7).
Αν και στην παρούσα φάση υπολείπονται των SCALP EG, που διαθέτει η ΠΑ (διαθέτοντας μικρότερη πολεμική κεφαλή και εμβέλεια), εκτιμώ ότι είναι θέμα χρόνου να τους ξεπεράσουν στο εγγύς μέλλον.

- Ως γνωστόν, η Τουρκία πρόκειται να παραλάβει Α/Φ stealth F-35A λίαν συντόμως, στο πλαίσιο ευρύτερου προγράμματος, που έχει ξεκινήσει προ δεκαπενταετίας.
Πιο συγκεκριμένα, έχει ήδη παραγγείλει 30 Α/Φ, τα πρώτα εκ των οποίων αναμένονται εντός του 2018, ενώ έχει εξαγγείλει την προμήθεια 100 Α/Φ (και έχει λάβει βιομηχανικές επιστροφές ανάλογου ύψους). Από πολλούς αναφέρεται το ενδεχόμενο οι ΗΠΑ να μην προχωρήσουν στην πώληση F-35 στην Τουρκία.
Πιστεύω όμως ότι, υπό το δόγμα Τραμπ, ο οποίος είναι αν μη τι άλλο πραγματιστής, είναι αδύνατο να μην ολοκληρωθεί το πρόγραμμα των Α/Φ F-35 της Τουρκίας, παρά τα προβλήματα στις σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ (και όχι μόνο) και της Τουρκίας.
Πρόσφατα μάλιστα, η Τουρκία υπέβαλε ερώτημα στις ΗΠΑ για προμήθεια F-35B STOVL (ταχείας απογείωσης – κάθετης προσγείωσης), τα οποία θέλει να αξιοποιήσει στο αεροπλανοφόρο TCG Anadolu (L-408), που πρόκειται να παραδοθεί στο Τουρκικό Ναυτικό τον Απρίλιο του 2022 (8). Κατά πάσα πιθανότητα, εκτιμώ ότι θα γίνει και αυτό.

- Το σενάριο τουρκικού αεροπλανοφόρου και F-35B STOVL αφήνει το ενδεχόμενο απειλής από δυτικά (λαμβάνοντας υπόψη και τη συμφωνία ελλιμενισμού τουρκικών πολεμικών πλοίων στην Αλβανία), όπου η κάλυψη του ΣΑΕ δεν είναι η βέλτιστη (9).
Πιο συγκεκριμένα, υπό τις παρούσες συνθήκες και λαμβάνοντας υπόψη το χαμηλό ίχνος ραντάρ του F-35, μία επίθεση από δυτικά – νοτιοδυτικά θα απειλούσε ευθέως ακόμα και την περιοχή των Αθηνών.

- Πέραν των ανωτέρω, η Τουρκία έχει προχωρήσει σε συμφωνία με τη Μεγάλη Βρετανία για την ανάπτυξη του επόμενου stealth μαχητικού της, του TF-X. Αν και πολλοί θεωρούν ότι η εν λόγω προσπάθεια αποτελεί μία κίνηση εντυπωσιασμού χωρίς βάση, διαπιστώνεται ότι το πρόγραμμα αυτό κινείται “πρόσω ολοταχώς”.

Επισημαίνεται η συνεργασία της Kale Group με την Rolls Royce για την εξέλιξη κινητήρα (10), καθώς και του πανεπιστημίου Μπιλκέντ με την Aselsan για την ανάπτυξη στοιχείων GaN για τη νέα γενιά ραντάρ AESA (11).

Και οι δύο χώρες έχουν επενδύσει δεόντως στο πρόγραμμα, η κάθε μία για τους δικούς της λόγους: η Τουρκία για να αποκτήσει μακροπρόθεσμα ένα δικό της μαχητικό υψηλών επιδόσεων, ενώ η Μ. Βρετανία για να επιστρέψει μετά από καιρό στην ανάπτυξη μαχητικών. Επίσης, και οι δύο χώρες επιθυμούν την εμπορική προώθηση του TF-X σε χώρες της επιρροής τους.

Τί μπορούν να κάνουν τα αναβαθμισμένα F-16 της ΠΑ από μόνα τους απέναντι στις ανωτέρω απειλές, πέραν των τουρκικών F-16;

Χωρίς να θέλω να σας απογοητεύσω, θα πω δυστυχώς όχι και πολλά...

Με άλλα λόγια, η μεγαλύτερη επένδυση της τελευταίας δεκαετίας, η οποία θα απορροφήσει ένα μεγάλο μέρος των κονδυλίων των ΕΔ, με ένα εξαιρετικά αισιόδοξο χρονοδιάγραμμα (λαμβάνοντας υπόψη τις συνήθεις καθυστερήσεις στην ανάπτυξη και πιστοποίηση νέων προτύπων καθώς επίσης και της ανάγκης επίλυσης του σοβαρού προβλήματος διαλειτουργικότητας του συστήματος ASPIS II με το RADAR AESA ), θα αποδώσει για επιχειρησιακή αξιοποίηση αναβαθμισμένα αεροσκάφη F – 16, που το 2025 θα είναι απλά λίγο καλύτερα από τα σημερινά F-16 Block 50+/CCIP της γείτονα, αγνοώντας όλες τις υπόλοιπες σημερινές απειλές και ιδίως τις αναμενόμενες ή μάλλον προδιαγεγραμμένες εξελίξεις. Ακόμα περισσότερο, η ΠΑ θα είναι εκτεθειμένη έναντι των υπολοίπων Κλάδων των ΕΔ, καθώς ούσα υπεύθυνη για την αεράμυνα της χώρας, δεν θα είναι σε θέση να παρέχει έγκαιρη προειδοποίηση στον ΣΞ και το ΠΝ.

Διαβλέποντας τις σχετικές εξελίξεις, δημοσίευσα προ μερικών μηνών μελέτη με θέμα “Η έγκαιρη προειδοποίηση ως βάση για την αμυντική αντίδραση έναντι απειλών stealth” (12), η οποία δημοσιεύθηκε σε αρκετές ιστοσελίδες του χώρου.

Στην εν λόγω μελέτη, επισήμαινα τη σημασία του Συστήματος Αεροπορικού Ελέγχου ( ΣΑΕ ) στην ανίχνευση απειλών stealth – βαλλιστικών – cruise – UAV, ενώ πρότεινα συγκεκριμένες κατευθύνσεις με σκοπό την αναβάθμισή του.

Πέραν του ΣΑΕ ως σύστημα αισθητήρων, είχα επισημάνει και τη σημασία των αντιαεροπορικών συστημάτων και ιδίως του συστήματος Patriot, το οποίο διασυνδέεται πλήρως με το ΣΑΕ, παρέχοντας προστασία ακόμα και σε περιοχές πέραν της κάλυψης του ραντάρ του.

Επίσης, είχα προτείνει συγκεκριμένες αναβαθμίσεις του ευρύτερου συστήματος αεράμυνας (SAMOC – Surface to Air Missile Operational Center, GBADOC – Ground Base Air Defense Operating Center), με σκοπό την αποτελεσματική αντιμετώπιση της απειλής.

Τέλος, η προαναφερθείσα μελέτη περιελάμβανε και προτάσεις σχετικά με τη διασύνδεση των Α/Φ με το ΣΑΕ, καθώς και τον εξοπλισμό των Α/Φ με συστήματα IRST – Infra Red Search & Track, συνδυασμός ο οποίος θα επιτρέψει την ανάπτυξη εξελιγμένων τακτικών εναντίον της απειλής.

Στο υπόψη πεδίο του ΣΑΕ είναι σημαντικό να αναφέρω σχετική παρέμβασή μου, που έκανα σε σχετικό άρθρο, στις 20 Οκτωβρίου 2015 με τίτλο "Εθνικά όπλα" σχεδιασμένα από Έλληνες!

Πόσο εφικτό είναι και τι είπε ο κ. ΥΕΘΑ (13), επισημαίνοντας τις τεράστιες δυνατότητες των νέων επιστημόνων μας, της πανεπιστημιακής κοινότητας, των ΑΣΕΙ και των στελεχών των ενόπλων δυνάμεων και των τριών Κλάδων αλλά και του συνόλου της Αμυντικής μας Βιομηχανίας, τόσο σε τεχνογνωσία και καινοτόμες ιδέες όσο και σε προτάσεις ανάπτυξης νέων συστημάτων.

Είναι βέβαιο ότι με τα συστήματα αυτά θα επιτευχθεί αποτελεσματικότερη αντιμετώπιση της απειλής, όπως αυτή ραγδαία μετεξελίσσεται βελτιούμενη, καλύτερης διαχείρισης των οπλικών μας συστημάτων προς μεγιστοποίηση της επιχειρησιακής τους αξιοποίησης και αποτελεσματικότερης υποστήριξής τους.

Είναι γνωστό ότι πολλές από τις προτάσεις αυτές έχουν κατατεθεί στη ΓΔΑΕΕ/ΔΑΕΤΕ για να εγκριθούν ως αναπτυξιακά προγράμματα προ πολλού και ακόμα περιμένουν τις αποφάσεις της Πολιτικής Ηγεσίας.

Τεράστιο τα οφέλη από όλες τις πλευρές, αν αυτά υλοποιηθούν, τόσο από επιχειρησιακής πλευράς, δρώντας με την εφαρμογή τους ως πολλαπλασιαστές ισχύος, όσο και από οικονομικής, συμβάλλοντας σημαντικά στη δύσκολη οικονομική κατάσταση που βιώνει τα τελευταία 8 χρόνια η Ελλάδα μας, ως χώρα και ως Λαός.

Καλώ λοιπόν για άλλη μία φορά τους ΥΕΘΑ – Α/ΓΕΑ και την Ηγεσία των Ενόπλων μας Δυνάμεων, να διερευνήσουν ΑΜΕΣΑ σε ποιά κατάσταση βρίσκονται πολύ σημαντικά αναπτυξιακά προγράμματα και μελέτες, που άρχισαν πολύ φιλόδοξα αλλά σταμάτησαν τόσο από την ΕΑΒ Α.Ε. όσο και από το Ερευνητικό Κέντρο της Πολεμικής μας Αεροπορίας (ΕΤΗΜ) καθώς επίσης και έτοιμων προτάσεων της Αμυντικής Βιομηχανίας μας ως προϊόν συνεργασίας με την αξιόλογη Πανεπιστημιακή μας κοινότητα, που έχουν κατατεθεί στη ΓΔΑΕΕ/ΔΑΕΤΕ, για να εγκριθούν ως αναπτυξιακά προγράμματα και εκκρεμούν επί μακρόν αραχνιάζοντας στο ράφι.

Είμαι βέβαιος ότι θα εκπλαγούν πολύ ΘΕΤΙΚΑ για τις δυνατότητες των συγκεκριμένων προγραμμάτων – μελετών, αλλά και ΑΡΝΗΤΙΚΑ με αυτά, που θα διαπιστώσου αλλά κυρίως για τους λόγους, για τους οποίους κάποιοι διέκοψαν ή και συνεχίζουν να αρνούνται την ολοκλήρωσή τους ή/και την έγκρισή τους. Κάποια από τα προγράμματα – μελέτες αυτές είναι και τα ακόλουθα:

α. Αναπτυξιακά Προγράμματα κατατεθειμένα στη ΓΔΑΕΕ/ΔΑΕΤΕ προ πολλού, σχετικά με την ανάπτυξη σύγχρονων οπλικών συστημάτων - RADAR αντιμετώπισης – αποκάλυψης της επερχόμενης απειλής, των αεροσκαφών F 35 και ευρύτερα απειλών “stealth” της Τουρκικής Αεροπορίας.
β. Μελέτη της Διοίκησης Αεροπορικής Υποστήριξης, εξέτασης της δυνατότητας ανάπτυξης επισκευαστικής δυνατότητας εργοστασιακού επιπέδου (Depot Level Maintenance) στην Αμυντική Βιομηχανία της Χώρας, για την συντήρηση όλων των Ηλεκτρονικών Συστημάτων των Αφών F-16 και λοιπών οπλικών συστημάτων της ΠΑ, μέρος της οποίας έχει αναπτυχθεί με επιτυχία στη ΕΑΒ Α.Ε..

Επιπρόσθετα θα ήθελα να επισημάνω, πέραν των προαναφερομένων πολύ σημαντικών επιχειρησιακών και οικονομικών οφελών, τις πολύ σημαντικές και θετικές επιπτώσεις στην εξύψωση του ηθικού του επιστημονικού προσωπικού τόσο των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων – ΑΣΕΙ και της Επιστημονικής κοινότητας, όσο και των στελεχών της Αμυντικής Βιομηχανίας της χώρας μας, που θα επιφέρει η έμπρακτη αναγνώριση εκ μέρους του ΥΕΘΑ και της Ηγεσίας των Κλάδων των Ενόπλων Δυνάμεων, με αποδοχή των προτάσεων - μελετών τους και θετικής απόφασης για την υλοποίησή τους

Τέλος σε επιστολή μου προς τη Βουλή των Ελλήνων (ΒτΕ), με αφορμή το εξαγγελθέν πρόγραμμα αναβάθμισης των F-16 της ΠΑ (14) πέραν της επισήμανσης της ανωτέρω μελέτης για την αναβάθμιση του ΣΑΕ και των συμπερασμάτων αυτής, σημείωνα τη σημασία που θα έχει η εμπλοκή της εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας, στην υλοποίηση του εν λόγω προγράμματος.

Η συμμετοχή της εγχώριας βιομηχανίας θα μεγιστοποιήσει τα οφέλη από την επένδυση, ενώ θα διασφαλίσει την εν συνεχεία υποστήριξη των αεροσκαφών. Πέραν τούτων, θα δημιουργήσει θέσεις εργασίας, ενώ η τεχνογνωσία που θα αποκτηθεί θα επιτρέψει την ανάπτυξη ανάλογων συστημάτων, πράγμα το οποίο θα μπορούσε να αποφέρει σημαντικά κέρδη για τη χώρα, εάν υπήρχε η ανάλογη βούληση και προώθηση.

Στο πλαίσιο αυτό και με δεδομένο ότι εντός ολίγων ημερών θα έχουμε την επίσημη απάντηση της Αμερικανικής Κυβέρνησης (Letter of Acceptance – LOA) στο Ελληνικό αίτημα για την αναβάθμιση των F-16 της ΠΑ, εκφράζονται τα ακόλουθα ερωτήματα:

- Μήπως οι κ. ΥΕΘΑ - ΑΓΕΑ μπορούν να μας πουν ποιές εταιρείες της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας θα εμπλακούν στην αναβάθμιση των F - 16 πέραν της ΕΑΒ Α.Ε και σε ποιά έκταση, προκειμένου να ενημερωθεί ο Ελληνικός Λαός;
- Θα παραχωρηθεί από την Lockheed Martin η άδεια και πιστοποίηση για παραγωγή των συστημάτων, έστω και ως μέρος αυτών από τις Ελληνικές εταιρείες;
- Θα αναπτυχθεί από τις Ελληνικές εταιρείες στη χώρα δυνατότητα εργοστασιακής υποστήριξης των συστημάτων αναβάθμισης, με ανάλογη δέσμευση από τη LM ότι η δυνατότητα αυτή θα αξιοποιείται τόσο για τη συντήρηση των F-16 της ΠΑ, για όλο το όριο ζωής τους, όσο και για αντίστοιχα συστήματα άλλων χωρών, που υπάρχουν ήδη ή θα υπάρξουν στο μέλλον;

Αξίζει να δούμε τι αναφέρει σχετική ανακοίνωση της κατασκευάστριας εταιρείας Lockheed Martin (LM), που αναρτήθηκε στην ιστοσελίδα της, με την οποία ενημερώνει την διεθνή κοινή γνώμη ότι στο πλαίσιο συμμετοχής της Τουρκίας στο πρόγραμμα F–35, η τουρκική βιομηχανία αναλαμβάνει:

- Το σύνολο της συντήρησης των κινητήρων του μαχητικών F-35, που θα παραδοθούν σε ευρωπαϊκά κράτη, δηλαδή στην Βρετανία, την Ιταλία, την Ολλανδία, τη Νορβηγία, την Δανία κλπ., επιπλέον βέβαια από αυτά της τουρκικής Αεροπορίας!

- Δεκάδες κατασκευαστικά υποπρογράμματα στο F-35, με αποτέλεσμα το συνολικό ύψος της βιομηχανικής συνεργασίας της Τουρκίας με την Lockheed Martin να ανέλθει στο ποσό των 12 δισ.$ ("In total for Lockheed Martin and Pratt & Whitney, F-35 Production Industrial Participation opportunities for Turkish companies are expected to reach more than $12 billion").
Υπάρχουν τουλάχιστον 10 τουρκικές εταιρείες, οι οποίες συμμετέχουν ή/και αναπτύσσουν το πρόγραμμα τόσο του αεροσκάφους (άτρακτος, ηλεκτρονικά) όσο και του κινητήρα του (F-135).
- Τέλος η Τουρκία έχει αποκτήσει την άδεια να κατασκευάζει μόνη της τους δικούς της κινητήρες F-135, ενώ σύντομα θα έχει στο έδαφός της το πρώτο ολοκληρωμένο κέντρο επιθεώρησης των κινητήρων για όλη την Ευρώπη. Τόσο η παραγωγή των κινητήρων όσο και η γενική επιθεώρησή τους θα πραγματοποιείται στο Εσκισεχίρ.

Είμαι βέβαιος ότι έχουμε εκπλαγεί όλοι, με όλες αυτές τις συμμετοχές της Τουρκικής Αμυντικής Βιομηχανίας στο πρόγραμμα ανάπτυξης – παραγωγής των αεροσκαφών F–35, με τη σύμφωνη γνώμη της Αμερικανικής Κυβέρνησης.

Έχοντας ως δεδομένο πλέον και ως πρόκριμα, αυτές τις σημαντικές παραχωρήσεις προς την Τουρκική Αμυντική Βιομηχανία, θεωρώ δεδομένο ότι το ΥΠΕΘΑ και η Ελληνική Κυβέρνηση οφείλει να το πράξει και συνολικά να απαιτήσει και να διεκδικήσει αντίστοιχες εμπλοκές της Ελληνικής Αμυντικής Βιομηχανίας και μεταφορά Τεχνογνωσίας, στο πλαίσιο των προβλέψεων της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανικής Στρατηγικής (ΕΑΒΣ) και του προγράμματος αναβάθμισης των αεροσκαφών F–16, ανάλογες των οικονομικών στοιχείων και της Τεχνολογίας του προγράμματος, όχι μόνο με συμμετοχή της στην υλοποίησή του, αλλά και στην συμπαραγωγή και συντήρηση των συστημάτων, για όλο το όριο ζωής τους, τόσο για την Πολεμική μας Αεροπορία όσο και για πιθανούς μελλοντικούς χρήστες άλλων Χωρών.

ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ – ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ - ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

Για την μεγιστοποίηση του οφέλους της σημαντικής επένδυσης που θα κάνει η χώρα με την αναβάθμιση των Α/Φ F-16, απαιτούνται και ορισμένες επιπρόσθετες ενέργειες σε συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Το κόστος των ενεργειών αυτών θα είναι ένα κλάσμα του κόστους της αναβάθμισης, αλλά στην ουσία θα αποτελέσουν πολλαπλασιαστές ισχύος.

Οι κατευθύνσεις, στις οποίες θα πρέπει να δοθεί επιπρόσθετο βάρος είναι συνοπτικά οι ακόλουθες, ενώ αναλυτικές εισηγήσεις παρατίθενται στις προαναφερθείσες μελέτες που έχω υποβάλει:

Αναβάθμιση του Συστήματος Αεροπορικού Ελέγχου με κατάλληλους αισθητήρες.
Ενσωμάτωση συστημάτων IRST (InfraRed Search & Track) στα F-16.
Δικτυοκεντρική προσέγγιση σε διακλαδικό επίπεδο, με διασύνδεση – συνδυασμό όλων των διατιθέμενων αισθητήρων (sensor fusion), με σκοπό την βέλτιστη παρακολούθηση του στόχου και την καθοδήγηση όπλων σε αυτόν.

Πέραν τούτων θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και τα ακόλουθα:

Θα πρέπει να αξιοποιηθούν οι σημαντικές και σοβαρές προτάσεις, που έχουν κατατεθεί στη ΓΔΑΕΕ / ΔΑΕΤΕ και να εγκριθούν ως αναπτυξιακά προγράμματα.

Τεράστια θα είναι τα οφέλη από όλες τις πλευρές, αν αυτά υλοποιηθούν, τόσο από επιχειρησιακής πλευράς, μια και η ανάπτυξή τους θα συμβάλλει τα μέγιστα στην αποκάλυψη της απειλής, δρώντας με την εφαρμογή τους ως πολλαπλασιαστές ισχύος, όσο και από οικονομικής, συμβάλλοντας σημαντικά στη δύσκολη οικονομική κατάσταση που βιώνει τα τελευταία 8 χρόνια η Ελλάδα μας, ως χώρα και ως Λαός.

Είναι σημαντικό στο πλαίσιο της Εθνικής Αμυντικής Βιομηχανικής Στρατηγικής, το ΥΠΕΘΑ να ΜΗΝ επαναλάβει τα λάθη του παρελθόντος και να διεκδικήσει και να επιτύχει την εμπλοκή στο μέγιστο βαθμό της Αμυντικής Βιομηχανίας της Χώρας μας στο επικείμενο πρόγραμμα αναβάθμισης των αεροσκαφών F-16 , τόσο στην υλοποίηση του προγράμματος όσο και στην παραγωγή των συστημάτων αναβάθμισης και της εξασφάλισης της υποστήριξής τους στη χώρα, για όλο το όριο ζωής τους, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα τη δυνατότητα κάλυψης αντίστοιχων προγραμμάτων άλλων Χωρών.

Τα σοβαρά προβλήματα διασύνδεσης – διαλειτουργικότητας του συστήματος ASPIS II με το RADAR AESA, που επεσήμανε εμφατικά η Αμερικανική Κυβέρνηση με την εταιρεία Lockheed Martin προς την ΠΑ, επιβάλλουν την πολύ σοβαρή αξιολόγηση όλων των δεδομένων της τελικής διαμόρφωσης του προγράμματος και την ρεαλιστική εκτίμηση ρίσκου όλων των στοιχείων του προγράμματος (Τεχνικών - επίλυσης των όποιων προβλημάτων, Χρονικών - επίτευξης του προδιαγεγραμμένου αποτελέσματος εντός του προβλεπόμενου χρόνου και Κόστους - εντός του τελικά αποδεκτού κόστους).

Ας εμπιστευτεί απόλυτα ο κ. ΑΓΕΑ τα πολύ αξιόλογα στελέχη της Πολεμικής Αεροπορίας όλων των ειδικοτήτων, και ας τα αφήσει να αξιολογήσουν σε βάθος και να εκφρασθούν ελεύθερα όλα τα στοιχεία του προγράμματος, χωρίς να επιτρέψει παρεμβάσεις κανενός από οποιοδήποτε επίπεδο, πριν την τελική τοποθέτησή του προς την Ηγεσία του ΥΠΕΘΑ.

Ελπίζω να ΜΗ παρασυρθεί σε μια ακόμη ΑΚΡΑΙΑ προτροπή του κ. ΥΕΘΑ να « πάρει το VIP αεροσκάφος GF και να τρέξουν με τον κ. ΓΔΑΕΕ να υπογράψουν εσπευσμένα τη σύμβαση σε άγνωστο τόπο και χρόνο», κάτι που συνηθίζει να απαιτεί και να προστάζει ο κ. ΥΕΘΑ, όπως τόλμησε να προστάξει και για τη σύμβαση Follow On Support (FOS) προς τον Διευθυντή Γ’ Κλάδου του ΓΕΑ προσφάτως, παρουσία του κ. ΑΓΕΑ.

Συμπερασματικά και αξιολογώντας όλα τα ανωτέρω, διαπιστώνεται ότι απαιτείται επανακαθορισμός της πολιτικής, που θα πρέπει να ακολουθήσει η χώρα μας για τις ανάγκες των Ενόπλων της Δυνάμεων σε εξοπλιστικά προγράμματα, με κύριο κριτήριο στην απόφαση για υλοποίησή τους, την ικανότητά τους να αντιμετωπίζουν την απειλή όπως αυτή μετεξελίσσεται, σε γενικότερη, ολιστική και μακροπρόθεσμη βάση, με ταυτόχρονη βελτιστοποίηση αξιοποίησης των επενδύσεων στα προγράμματα αυτά, τόσο από επιχειρησιακής όσο και από οικονομικής πλευράς, με την ενεργή συμμετοχή της Αμυντικής Βιομηχανίας της Χώρας μας.

Σημειώσεις:
e-amyna.com
ptisidiastima.com
ikaros.net.gr
www.f-16.net
e-amyna.com
thinknews.gr
viadiplomacy.gr
www.janes.com
viadiplomacy.gr
www.rolls-royce.com
belisarius21.wordpress.com
www.ikaros.net.gr
onalert.gr
www.ikaros.net.gr

Πηγή ArmyVoice



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Είναι πιθανό η Τουρκία να ζητήσει αποστρατιωτικοποίηση κατά την επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα, με αντάλλαγμα να αποσύρει την Στρατιά του Αιγαίου

Είναι πάγιο το αίτημα της Τουρκίας για αποστρατιωτικοποίηση των νησιών, επικαλούμενη υπογραφείσες συνθήκες, μη λαμβάνοντας υπόψη φυσικά, ότι η ίδρυση στρατοπέδων στα νησιά μας κατέστη αναγκαία μετά την ολοφάνερη διάθεση επεκτατικής πολιτικής της, που δεν εκδηλώθηκε μόνον στην περίπτωση των Ιμίων, αλλά είναι εμφανής καθημερινώς και με τις υπερπτήσεις ακόμη που πραγματοποιεί άνωθεν αυτών.

Άλλωστε, η Τουρκία ίδρυσε στα μικρασιατικά παράλια την Στρατιά του Αιγαίου, η οποία έχει σαφώς επιθετικό προσανατολισμό, και δεν θα μπορούσε η Ελλάδα να το παραβλέψει αυτό. Και δεν είναι τυχαίο, πως ποτέ το ΝΑΤΟ δεν ζήτησε αποστρατιωτικοποίηση των νησιών μας. Όμως, το επιχείρημα της Τουρκίας, που πιθανόν να το επικαλεστεί ο Ερντογάν κατά την επίσκεψή του στην Αθήνα, είναι ότι σε αντάλλαγμα η Τουρκία θα αποσύρει την Στρατιά του Αιγαίου, στα ενδότερα.

Πρόκειται για επικοινωνιακό παιχνίδι -ψυχολογικού πολέμου- της Τουρκίας, στην παγίδα του οποίου είναι αλήθεια, ότι πολλές φορές πέφτουν θύματα, πολιτικοί και δημοσιογράφοι. Προ καιρού, ο τότε αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Χουσεΐν Τσελίκ εμφανίστηκε να δηλώνει στην εφημερίδα "Ραντικάλ", ότι η Στρατιά του Αιγαίου, το Δ΄ Σώμα του τουρκικού Στρατού, που «δημιουργήθηκε το 1975 σε μία περίοδο τεταμένων σχέσεων με την Ελλάδα για το Αιγαίο, δεν χρειάζεται πλέον».

Με τον θόρυβο που δημιουργήθηκε, έσπευσε να ανασκευάσει τα δημοσιευθέντα. Είπε ότι πρόκειται για «σχόλιο της εφημερίδας, επί ενός σημείου της δέσμης που έχει επεξεργαστεί ο ίδιος, σχετικά με τις αλλαγές στις ένοπλες δυνάμεις». Και τούτο διότι, ενώ οι άλλες ΝΑΤΟϊκές χώρες έχουν πραγματοποιήσει αλλαγές, η Τουρκία δεν μπόρεσε να κάνει το ίδιο. «Δεν έχουν συζητηθεί θεσμικά στο κόμμα, ούτε καν έχουν προταθεί στην κυβέρνηση. Όλα αυτά είναι πάγια θέματα που συζητούνται στο πλαίσιο του εκδημοκρατισμού της Τουρκίας. Εγώ ως βουλευτής θέτω τα θέματα αυτά προς συζήτηση», είπε.

Αυτή η Στρατιά, πράγματι δημιουργήθηκε σε περίοδο μεγάλης έντασης, έναν ακριβώς χρόνο μετά τον Αττίλα (20.7.1975), με την ημερομηνία ίδρυσης να επιλέχθηκε ενδεχομένως σκόπιμα. Είναι Σώμα Στρατού, ανεξάρτητο του ΝΑΤΟ, και η προβαλλόμενη δικαιολογία ήταν «η Ελλάδα στρατιωτικοποίησε τα νησιά, ενώ κάτι τέτοιο δεν προβλέπεται από τη Συνθήκη της Λωζάνης», γι’ αυτό και η Στρατιά είναι πάντα προσανατολισμένη προς το Αιγαίο. Σε περιόδους έντασης, έφτασε να έχει μέχρι και 40.000 στρατιώτες.

Θέμα κατάργησης της Στρατιάς του Αιγαίου έχει τεθεί και από ελληνικής πλευράς, αλλά σε εντελώς λανθασμένη βάση. Ο Θ. Πάγκαλος είχε προτείνει για αμοιβαία ενέργεια: Οι Τούρκοι αποσύρουν τη Στρατιά Αιγαίου κι εμείς αποστρατιωτικοποιούμε τα νησιά.

Το εξόφθαλμο λάθος της πρότασης είναι ότι η Στρατιά των Τούρκων δεν είναι παρά ένα επιχειρησιακό Στρατηγείο, οι δυνάμεις του οποίου είναι διάσπαρτες στην Τουρκία, αλλά σε περίπτωση ενεργοποίησης οι δυνάμεις συγκεντρώνονται γρήγορα για να εκτελέσουν επιθετική ενέργεια. Στην ουσία, κατάργηση της Στρατιάς του Αιγαίου σημαίνει το κλείσιμο ενός στρατηγείου.

Ενώ αν αποσυρθούν οι ελληνικές δυνάμεις από τα νησιά, σε περίπτωση εμπλοκής, ο ελληνικός στρατός θα επιστρέψει αφού όμως ο τουρκικός θα έχει όλον τον χρόνο για απόβαση. Απορίας άξιον είναι, πώς έγινε τέτοια πρόταση από Έλληνα υπουργό (που ευτυχώς δεν επαναλήφθηκε).

Δεν πρόκειται λοιπόν για δείγμα καλής θέλησης από πλευράς των Τούρκων. Πλην του γεγονότος, ότι έχει ανάγκη ενίσχυσης των στρατιωτικών δυνάμεών της στο νότιο μέτωπο, όπου όχι μόνον οι Κούρδοι έχουν εντείνει -και μάλιστα με επιτυχία- τις επιθέσεις τους εναντίον των τουρκικών Δυνάμεων, αλλά ιδίως επειδή η Τουρκία μέσα σε λίγο διάστημα άνοιξε μέτωπο με τη Συρία και το Κουρδιστάν του Ιράκ.

Ανεξάρτητα από το τι θα γίνει με τη Στρατιά του Αιγαίου, αυτήν την περίοδο έχει πρόβλημα στελέχωσής της -και όχι μόνον αυτό το Σώμα- αφού μεγάλο μέρος των επιτελών της βρίσκεται στις φυλακές ή είναι υπό κατηγορία για τις διάφορες συνωμοτικές υποθέσεις. Πληροφορίες φέρουν και μεταφορά δυνάμεών της στα νότια σύνορα.
Αυτό δεν σημαίνει βεβαίως, ότι αν ο Ερντογάν αντιληφθεί ότι Ελλάδα θα παραμείνει μόνον στις ανακοινώσεις, να δημιουργήσει κάποιο δεδικασμένο σε βραχονησίδα, για να αποσπάσει την προσοχή από τις συνεχείς αποτυχίες του σε όλους τους τομείς. Πρόκειται άλλωστε για ένα προβληματικό συναισθηματικώς άτομο, του οποίου οι κινήσεις δεν είναι πάντα προβλέψιμες.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου