Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Φεβ 2017


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο τουρκικός στρατός έχει πάρει υπό τον έλεγχό του και έχει προχωρήσει στο κλείσιμο δύο υδάτινων φραγμάτων του ποταμού Ευφράτη, δημιουργώντας συνθήκες για την έναρξη ενός πολέμου που θα έχει ως τρόπαιο το ακριβότερο αγαθό, το νερό.

Η συγκεκριμένη ενέργεια της Τουρκίας αποσκοπεί στην άσκηση πίεσης προς τους Κούρδους της Συρίας, τους οποίους απειλεί ευθέως με απώλεια νερού αλλά και ηλεκτρικού ρεύματος στις περιοχές που έχουν ήδη απελευθερωθεί από τους τζιχαντιστές του Daesh (Ισλαμικό Κράτος), με αποτέλεσμα να μην μπορούν είτε να κατοικηθούν είτε να καλλιεργηθούν από τους κατοίκους που επιστρέφουν στα σπίτια και στα χωράφια τους.

Μπορεί μεν η Άγκυρα να επιχειρεί να δημιουργήσει μια «νεκρή ζώνη» (κυριολεκτικά) μέσα στη Rojava, αλλά ταυτόχρονα προκαλεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό τους Κούρδους, οι οποίοι θα αντιδράσουν εάν δεν παρέμβουν ΗΠΑ και Ρωσία απαιτώντας από την Τουρκία να προχωρήσει στην επαναλειτουργία των φραγμάτων.

Η συγκεκριμένη τουρκική κλιμάκωση θεωρείται από ειδικούς αναλυτές ως «αιτία πολέμου», αλλά και ως απόδειξη των προθέσεων του Ερντογάν να επιβάλει τους δικούς του όρους στους Κούρδους της Συρίας και να τους εξαναγκάσει να διακόψουν τις πολύ καλές σχέσεις τους με τους Κούρδους της Τουρκίας (ΡΚΚ), στους οποίους έχει εξαπολύσει ολοκληρωτικό πόλεμο από τον Σεπτέμβριο του 2015.

Μετά την τελευταία αυτή εξέλιξη, κανένας δεν μπορεί να υπολογίσει τις αντιδράσεις των Κούρδων, αλλά –κυρίως- των ΗΠΑ και της Ρωσίας, που φέρονται να έχουν συμφωνήσει (άτυπα) στην στήριξη των Κούρδων, οι οποίοι έχουν αποδειχθεί ως οι αποτελεσματικότερη δύναμη αντιμετώπισης των τζιχαντιστών. Ειδικό ενδιαφέρον θα έχει και η τοποθέτηση της Συριακής κυβέρνησης, η οποία -σύμφωνα πάντα με πληροφορίες- μέχρι στιγμής δεν έχει προβεί σε καμία ανακοίνωση προς την Τουρκία.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Εδώ και αρκετές εβδομάδες και ιδιαίτερα μετά την ανάληψη καθηκόντων από το νέο Αμερικανό Πρόεδρο, Donald Trump, η Τουρκία και ο Tayyip Erdogan, έχουν αυξήσει κατακόρυφα τη δραστηριότητά τους στο Αιγαίο, δημιουργώντας ένα σκηνικό έντασης το οποίο δείχνει ξεκάθαρα ότι η Άγκυρα ξετυλίγει αργά, αλλά σταθερά μια αναθεωρητική στρατηγική που ανά πάσα στιγμή μπορεί να οδηγήσει σε ένα θερμό επεισόδιο, με απρόβλεπτες συνέπειες. Είναι επίσης σαφές ότι όλη αυτή η ατμόσφαιρα είναι άρρηκτα συνδεδεμένη και με το επερχόμενο δημοψήφισμα του Απριλίου στη γειτονική χώρα, το οποίο έχει ως στόχο την ενίσχυση του Erdogan με πέρασμα σε ένα Προεδρικό σύστημα διακυβέρνησης.

Την ίδια στιγμή, στο Κυπριακό, μετά το φιάσκο της Γενεύης, η Τουρκία αφού δεν κατάφερε να περάσει το συμφωνημένο με την κυβέρνηση Obama, σχέδιο διευθέτησης το οποίο ήταν κομμένο και ραμμένο στα μετρά της, έχει οδηγήσει τη διαδικασία σε ένα ουσιαστικό τέλμα, με αποτέλεσμα να μην πρόκειται να προχωρήσει τίποτα, ειδικά μέχρι να ξεκαθαρίσει τις προθέσεις της η νέα Αμερικανική κυβέρνηση.

Κλειδί στη στάση της Ουάσιγκτον τόσο στο Αιγαίο, όσο και στο Κυπριακό, είναι η κατάσταση που θα διαμορφωθεί στις σχέσεις της κυβέρνησης Trump, με την Τουρκία και το καθεστώς Erdogan, με τον παράγοντα Ρωσία να εμπλέκεται στην εξίσωση.

Σε αυτό το μέτωπο οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών δεν είναι ιδιαίτερα θετικές και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η χώρα σε οικονομικό επίπεδο βρίσκεται στην κυριολεξία στο βάραθρο, έρχονται πολύ δύσκολες και επικίνδυνες ημέρες.

Το συνέδριο του Μονάχου για την ασφάλεια ήταν εξαιρετικά ενδιαφέρον και αποκάλυψε πολλά σχετικά με το που οδηγούνται τα πράγματα στο διεθνές σύστημα. Ήταν επίσης πολύ αποκαλυπτικό αναφορικά με το τι έρχεται στο μέτωπο Ουάσιγκτον, Άγκυρα, και τι αυτό σημαίνει για το εφήμερο φλερτ, μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας.

Στο Μόναχο έγινε σαφές ότι βρίσκεται σε εξέλιξη μια αλλαγή στη σχέση του καθεστώτος Erdogan με τις Ηνωμένες Πολιτείες, υπό την Προεδρία Trump. Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, ένα πρόσωπο το οποίο θα έχει καθοριστική επιρροή στη διαμόρφωση της εξωτερικής πολιτικής της Ουάσιγκτον ο Στρατηγός, James Mattis, συναντήθηκε στις Βρυξέλλες με τον Τούρκο ομόλογό του, στο περιθώριο του συνεδρίου των υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ, και τον διαβεβαίωσε για την υποστήριξη των ΗΠΑ ως στρατηγικού εταίρου, στην εκστρατεία εναντίον του Ισλαμικού Κράτους. Ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος, Mike Pence, συναντήθηκε με τον Τούρκο Πρωθυπουργό, Binali Yıldırım, και τον επικεφαλής της Τουρκικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, Hakan Fidan, και μια ημέρα μετά τη συνάντηση ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Mevlut Cavusoglu, δήλωσε στο Μόναχο ότι η Τουρκία ζήτησε την αποστολή περισσότερων αμερικανικών ειδικών δυνάμεων στη Συρία.

Οι σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας, ειδικά μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα, πέρασαν μια πολύ δύσκολη εποχή, με αιχμή την έκδοση του Fethullah Gulen που η κυβέρνηση Erdogan έχει στοχοποιήσει ως υπεύθυνο για το πραξικόπημα.

Η Τουρκία ειδικά μετά το πραξικόπημα, έχει εμπλακεί σε ένα τριγωνικό παιχνίδι στην ευρύτερη περιοχή. Αυτό το ριψοκίνδυνο πόκερ περιλαμβάνει τις ΗΠΑ, παραδοσιακό σύμμαχο των Τούρκων. Στο κέντρο αυτής της σχέσης βρίσκεται η στρατηγικής για την Ουάσιγκτον, σημασίας βάση στο Ιντσιρλίκ. Για τις ΗΠΑ το Ιντσιρλίκ είναι κρίσιμο για τις αεροπορικές επιχειρήσεις πάνω από το Ιράκ και τη Συρία, την παρακολούθηση του Ιράν, καθώς και επιχειρήσεις στη Μαύρη Θάλασσα και τον Καύκασο, σε απάντηση πιθανών Ρωσικών επιχειρήσεων.

Ο άλλος παίκτης στο τριγωνικό πόκερ της Άγκυρας είναι η Ρωσία. Παραδοσιακά μιλάμε για μια χώρα αντίπαλο της Τουρκίας. Από την εποχή του Τσάρου και κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, η Μόσχα έχει αυξημένο ενδιαφέρον για την Τουρκία. Τα στενά του Βοσπόρου είναι ιδιαίτερης στρατηγικής σημασίας για τη Μόσχα. Στην περίπτωση που τα ελέγξει, θα έχει ανεμπόδιστη πρόσβαση στη Μεσόγειο, κάτι που αποτελεί εξαιρετικής σημασίας στρατηγικό στόχο των Ράσων.

Με δεδομένο ότι η Μόσχα δεν έχει τη δυνατότητα, σήμερα, να ελέγξει τα στενά του Βοσπόρου, έχει άλλους τρόπους να κοντράρει την Τουρκία. Η αποστολή δυνάμεων στη Συρία και η στήριξη του Assad, βρίσκεται στην κορυφή. Το περιστατικό με την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού από τους Τούρκους, οδήγησε τις σχέσεις των δυο χωρών σε πολύ υψηλή ένταση. Ακολούθησε το πραξικόπημα και ο Erdogan κατηγόρησε των Gulen και κατ’ επέκταση την Ουάσιγκτον για στήριξή του. Αυτά τα γεγονότα έδωσαν τη δυνατότητα να βρεθεί σε μια πλεονεκτική διπλωματικά θέση έναντι των δυο δυνάμεων. Στην ουσία είναι χρήσιμη και στους δυο. Οι Αμερικανοί χρειάζονται το Ιντσιρλίκ, αλλά και την Τουρκία στην εφαρμογή πολιτικής έναντι του Αραβικού Κόσμου. Οι Ρώσσοι θέλουν να ενισχύσουν τη δύναμή τους για την αντιμετώπιση της κρίσης στην Ουκρανία και την ένταση με το ΝΑΤΟ στα σύνορά της. Στην περίπτωση που καταφέρουν να προσεταιριστούν την Τουρκία, θα δημιουργήσουν μεγάλο πρόβλημα στις ΗΠΑ.

Οι τελευταίες ενδείξεις, ειδικά μετά την επιτυχία της στήριξης του Assad στη Συρία από την Μόσχα, δείχνουν ότι ο Erdogan και η Άγκυρα κλείνουν και πάλι προς την Ουάσιγκτον. Οι πληροφορίες από την αμερικανική πρωτεύουσα αναφέρουν ότι η κυβέρνηση Trump εξετάζει σοβαρά το ενδεχόμενο αποστολής δυνάμεων στη Συρία και στο παρασκήνιο γίνεται σοβαρή συζήτηση γύρω από την υποστήριξη των Αμερικανών έναντι των Κούρδων στη Συρία.

Δεν είναι, επίσης, καθόλου τυχαίο ότι εν γνώση του Αμερικανικού Πενταγώνου, ο Πρόεδρος της πανίσχυρης Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας, γερουσιαστής John McCain, επισκέφθηκε μυστικά τη Βόρεια Συρία και στην πόλη Κομπάνι μίλησε με Αμερικανούς στρατιωτικούς και Κούρδους μαχητές, γύρω από την εκστρατεία κατά του Ισλαμικού Κράτους. Πριν από αυτή την επίσκεψη είχε μεταβεί στην Σαουδική Αραβία και την Τουρκία, για να συζητήσει τη στρατηγική γύρω από αυτό το στόχο.

Ο Erdogan, έπαιξε με τους Ρώσους, και έχει πλέον κατανοήσει την περιορισμένη αξία την οποία έχουν ως σύμμαχος της Τουρκίας. Τα προβλήματα που έχει η Μόσχα είναι πολλά και σοβαρά για να είναι μακροπρόθεσμα χρήσιμη στην Άγκυρα. Την ίδια στιγμή τα προβλήματα που έχει η Τουρκία στα νότια είναι πολύ σοβαρά και ταυτόχρονα ανησυχεί έντονα για το Ιράν. Τα συμφέροντά της είναι πολύ πιο κοντά με αυτά της Ουάσιγκτον και γνωρίζει ότι οι Αμερικανοί μπορούν να τηρήσουν τις υποσχέσεις τους.

Από την πλευρά τους οι ΗΠΑ και η κυβέρνηση Trump, γνωρίζουν ότι για να εμπλακούν σοβαρά και να έχουν πιθανότητες επιτυχίας στην καταστροφή του Ισλαμικού Κράτους, είναι απαραίτητο να έχουν την Τουρκία στο πλευρό τους.

Στο Μόναχο, αλλά και στη συνάντηση των Υπουργών άμυνας του ΝΑΤΟ, η Ελλάδα ήταν ανύπαρκτη. Ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας, Στρατηγός Mattis, δεν μπήκε καν στον κόπο να συναντηθεί με τον Πάνο Καμένο, ενώ συναντήθηκε με αρκετούς από τους ομολόγους του.

Δυστυχώς, για την Ουάσιγκτον και την κυβέρνηση Trump, η Ελλάδα αυτή τη στιγμή δεν προσφέρει τίποτα το αξιόλογο για να ασχοληθεί σοβαρά μαζί της. Η χώρα λόγω των μνημονίων είναι προσδεδεμένη στο άρμα της Γερμανίας και η κρίση είναι τόσο βαθιά που την έχει καταστήσει στρατηγικά ανενεργή και αδιάφορη για την άλλη πλευρά του Ατλαντικού.

Αυτό την καθιστά ακόμη πιο ευάλωτη στην τουρκική προκλητικότητα και εγκυμονεί κινδύνους για τα εθνικά της συμφέροντα. Είναι, μάλιστα, μεγάλο λάθος να αντιμετωπίζει κανείς την τουρκική προκλητικότητα και την αναθεωρητική στρατηγική του Erdogan, ως ελεγχόμενο γεγονός που απλά συμβαίνει για εσωτερική κατανάλωση.

Στο μέτωπο του Κυπριακού, παρά το γεγονός ότι η Λευκωσία έχει ένα καλό χαρτί που ακούει στο όνομα υδρογονάνθρακες, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα αποδειχθεί ικανό αντίβαρο στην στρατηγική επαναπροσέγγιση Ηνωμένων Πολιτειών και Τουρκίας.

Συμπερασματικά, το σκηνικό το οποίο διαμορφώνεται δεν είναι καθόλου ευοίωνο για τα εθνικά συμφέροντα σε όλο το φάσμα. Το δυστύχημα είναι ότι μέσα στην τραγωδία της αξιολόγησης και στο βάραθρο που έχει οδηγηθεί η χώρα κανείς δεν δίνει την απαιτούμενη σημασία σε έναν κίνδυνο ο οποίος μπορεί να προκαλέσει ζημιά η οποία θα είναι ανεπανόρθωτη.

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Διεθνολόγος Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Δημοσιογράφος
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το ΝΑΤΟ πρέπει να τερματίσει άμεσα τις εργασίες του στο Αιγαίο. Αυτό ζητά σε νέα δήλωση του ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας της Τουρκίας, Fikri Isik.

Σύμφωνα με τη Καθημερινή, μιλώντας από το βήμα της σύσκεψης των Υπουργών Άμυνας του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλες, ο Isik έθεσε το επίσημο αίτημα της χώρας του για τον τερματισμό των δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Η τουρκική πλευρά, καταθέτοντας την συγκεκριμένη πρόταση, ισχυρίζεται ότι μέχρι σήμερα, το ΝΑΤΟ συνέβαλλε στην καταπολέμηση της λαθρομετανάστευσης σε ποσοστό της τάξης του 3%.

Η τουρκική εφημερίδα Γιενί Σαφάκ αναφέρει ότι παρά την επιμονή της Τουρκίας, η Γερμανία δεν προσεγγίζει θετικά στην προοπτική του άμεσου τερματισμού των δραστηριοτήτων του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο.

Η εφημερίδα αφήνει να εννοηθεί ότι σήμερα η Τουρκία υποχρεώνεται να «ανεχθεί» ξένους στρατιωτικούς παράγοντες στα χωρικά ύδατα της εξαιτίας της υπόθεσης της λαθρομετανάστευσης και της δράσης του ΝΑΤΟ.

Μαζί με την Γερμανία και η Βρετανία τάσσεται υπέρ της συνέχισης της δράσης του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο. Αυτό υπογραμμίζει η Γιενί Σαφάκ.

«Tο Αιγαίο είναι θάλασσα ηρεμίας και ασφάλειας» λέει στέλεχος της κυβέρνησης

Να πέσουν οι τόνοι επιχειρεί η κυβέρνηση με αφορμή τα συνεχιζόμενα σκηνικά τεχνητής έντασης που στήνει η Τουρκία καθημερινά στο Αιγαίο.

Στέλεχος της κυβέρνησης μιλώντας στο «Βήμα» στο περιθώριο εκδήλωσης στο λιμάνι του Πειραιά σημείωσε «παρακολουθούμε και αντιμετωπίζουμε το κάθε περιστατικό με ψυχραιμία. Στέλνουμε το μήνυμα, ειδικά εν όψει της φετινής τουριστικής περιόδου, ότι το Αιγαίο είναι θάλασσα ηρεμίας, ασφάλειας και ιδανικό για κρουαζιέρες».

Σημειώνεται ότι την Τετάρτη το απόγευμα αξιωματικοί του Λιμενικού Σώματος διέψευδαν το περιστατικό ότι σκάφη του ελληνικού λιμενικού και της τουρκικής ακτοφυλακής έφθασαν σε απόσταση αναπνοής κοντά στα Ίμια, το οποίο παρουσίασε το τουρκικό δίκτυο Cnn Türk.

Επίσης στελέχη εταιρείας κρουαζιέρας που έχει στο πρόγραμμα της νησιά του Αιγαίου και τουρκικά λιμάνια έλεγαν ότι δεν έχει υπάρξει καμία ακύρωση ή δεν τους έχει μεταφερθεί προβληματισμός από τουρίστες που είτε έχουν κλείσει είτε προγραμματίζουν κρουαζιέρα ενώ για τους αμερικανούς πελάτες, που συνήθως εκφράζουν ανησυχίες, τους δίνεται η εναλλακτική λύση αντί να πάνε στο Κουσάντασι να αποβιβαστούν και να κάνουν πρόγραμμα εκδρομών στη Σάμο.

Εντύπωση έχει προκαλέσει ακόμη, ότι πέρυσι αλλά και φέτος παρά τα όσα έχουν συμβεί στην γειτονική χώρα οι τούρκοι που έχουν προγραμματίσει κρουαζιέρα με προορισμό ελληνικά νησιά και την Αθήνα δεν την ακυρώνουν αλλά συμμετέχουν κανονικά.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε ευθεία αμφισβήτηση της αρμοδιότητας των Ελληνικών Αρχών να εκδίδουν Αγγελίες προς Ναυτιλομένους (NAVTEX) σε όλο το Αιγαίο προχώρησε χθες το βραδύ η Άγκυρα, κλιμακώνοντας ακόμη περισσότερο την ένταση.

Με αφορμή τις ελληνικές NAVTEX που καλούσαν τα πλοία που πλέουν στο Αιγαίο να μην λαμβάνουν υπόψη τους τις τουρκικές NAVTEX, σε περιοχές που παράνομα είχε αναγγείλει η Τουρκία την διεξαγωγή ερευνών από το ωκεανογραφικό σκάφος CESME, στις 23:19 το βράδυ της Πέμπτης η Τουρκία εξέδωσε την NAVTEX 248/17 με την οποία δηλώνει ότι δεν υπάρχουν εγκεκριμένες και συμφωνημένες οριοθετήσεις περιοχών αρμοδιότητας στην θαλάσσια περιοχή του Αιγαίου.

Με την NAVTEX η Τουρκία ουσιαστικά δηλώνει ότι πέραν των χωρικών υδάτων της, η Ελλάδα δεν έχει καμία άλλη αρμοδιότητα στο Αιγαίο είτε αυτό αφορά την Έρευνα και Διάσωση, είτε την έκδοση αδείας, είτε την απλή αναγγελία Επιστημονικών η και Σεισμογραφικών ερευνών. Μια κίνηση η οποία αμφισβητεί όχι μόνο κυριαρχικές αρμοδιότητες της Ελλάδας αλλά και την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Η τουρκική NAVTEX αναφέρει συγκεκριμένα τα εξής:

«Προσοχή προς όλους τους ναυτιλομένους. Στο Αιγαίο και στην Μεσόγειο δεν υπάρχουν συμφωνημένες συγκεκριμένες περιοχές για την έκδοση NAVTEX, που να έχουν την έγκριση του του ΙΜΟ (International Maritime Organization) και του ΙΗΟ (International Hydrographic Organization). Αγνοείστε όλες τις ανυπόστατες NAVTEX που επικαλούνται δημοσιεύσεις αναρμόδιων σταθμών. Οι σταθμοί «Ιστανμπούλ», Σμύρνης και Αττάλειας θα συνεχίσουν να εκδίδουν NAVTEX με σκοπό την Ασφάλεια της Ναυσιπλοΐας.

Οι Ελληνικές Αρχές και ο Σταθμός Λήμνου είχαν εκδώσει δυο NAVTEX (32/17 και 40/17) με αφορμή την αναγγελία ερευνών υδρογραφικών και ωκεανογραφικών από το τουρκικό σκάφος TCG CESME στο κέντρο του Αιγαίου και στο Βόρειο Αιγαίο έξω από τα χωρικά ύδατα της Θάσου, της Λήμνου και του Άθω:

«Εφίσταται η προσοχή των ναυτιλομένων που πλέουν στο Αιγαίο πέλαγος. Το Μήνυμα ΝΑVTEX (181/17 το πρώτο και 244/17 το δεύτερο) που αφορά επιστημονική (Υδρογραφική και Ωκεανογραφική) Έρευνα σε περιοχές που εμπίπτουν στην Ελληνική Περιοχή Ευθύνης NAVTEX μεταδίδονται από μη εξουσιοδοτημένο Σταθμό. Οι μόνοι εξουσιοδοτημένοι σταθμοί NAVTEX σε εφαρμογή του GMDSS για εκπομπές πληροφοριών Ναυτιλιακής Ασφάλειας και Πληροφοριών Έρευνας και Διάσωσης για ολόκληρη την ελληνική περιοχή αρμοδιότητας NAVTEX είναι οι ελληνικοί σταθμοί NAVTEX Λήμνος, Ηράκλειο και Κέρκυρα, εγκεκριμένοι από τον ΙΜΟ και ΙΗΟ.

Για περισσότερες πληροφορίες επικοινωνείτε με το ΕΚΣΕΔ ΠΕΙΡΑΙΑ(Ενιαίο Κέντρο Συντονισμού Έρευνας και Διάσωσης)».

Η Τουρκική NAVTEX:

TURNHOS N/W: 248/17

AEGEAN SEA

ATTENTION TO ALL MARINERS. NO AGREED SPECIFIC NAVTEX SERVICE AREA EXISTS IN THE AEGEAN SEA AND MEDITERRANEAN APPROVED BY IMO AND IHO. DISREGARD ALL BASELESS NAVTEX MESSAGES THAT CLAIM PROMULGATIONS OF UNAUTHORIZED STATIONS. ISTANBUL, IZMIR AND ANTALYA NAVTEX STATIONS WILL CONTINUE TO PROMULGATE NAVTEX MESSAGES FOR THE SAKE OF NAVIGATION SAFETY.

Οι δυο ελληνικές NAVTEX:

ZCZC RA82
082300 UTC FEB 17
STATHMOS LIMNOS AR. MIN 32/17
EFISTATAI I PROSOXH TON NAYTILLOMENON
POU PLEOUN STO AIGAIO PELAGOS.
TO MYNIMA NAVTEX ME ARITHMO 181/17
POU AFORA EPISTIMONIKI (YDROGRAFIKI
KAI OKEANOGRAFIKI) EREVNA
SE PERIOXES POU EMPIPTOUN STIN
ELLHNIKH PERIOXI EYTHINIS NAVTEX
METADIDONTAI APO MH EKSOUSIODOTIMENO
STATHMO.OI MONOI EKSOUSIODOTIMENOI
STATHMOI NAVTEX SE EFARMOGI TOU GMDSS
GIA EKPOMPES PLIROFORION NAYTILIAKIS
ASFALEIAS KAI PLIROFORION EREYNAS KAI
DIASOSIS GIA OLOKLIRI THN ELLHNIKH
PERIOXH ARMODIOTITAS NAVTEX EINAI OI
ELLHNIKOI STATHMOI NAVTEX LHMNOS(L),
IRAKLEIO(H) KAI KERKYRA(K) EGKEKRIMENOI
APO TON IMO KAI TON IHO.
GIA PERISOTERES PLIROFORIES PARAKALEISTE
NA EPIKINONEITE ME TO EKSED PEIREA.
NNNN

ZCZC RA90
221210 UTC FEB 17
STATHMOS LIMNOS AR. MIN 40/17
EFISTATAI I PROSOXH TON NAYTILLOMENON
POU PLEOUN STO AIGAIO PELAGOS.
TO MYNIMA NAVTEX ME ARITHMO 244/17
POU AFORA EPISTIMONIKI (YDROGRAFIKI
KAI OKEANOGRAFIKI) EREVNA
SE PERIOXES POU EMPIPTOUN STIN
ELLHNIKH PERIOXI EYTHINIS NAVTEX
METADIDONTAI APO MH EKSOUSIODOTIMENO
STATHMO.OI MONOI EKSOUSIODOTIMENOI
STATHMOI NAVTEX SE EFARMOGI TOU GMDSS
GIA EKPOMPES PLIROFORION NAYTILIAKIS
ASFALEIAS KAI PLIROFORION EREYNAS KAI
DIASOSIS GIA OLOKLIRI THN ELLHNIKH
PERIOXH ARMODIOTITAS NAVTEX EINAI OI
ELLHNIKOI STATHMOI NAVTEX LHMNOS(L),
IRAKLEIO(H) KAI KERKYRA(K) EGKEKRIMENOI
APO TON IMO KAI TON IHO.
GIA PERISOTERES PLIROFORIES
PARAKALEISTE NA EPIKINONEITE
ME TO EKSED PEIREA.
NNNN

Ν.Μ.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Φεβ 2017


Πέρασαν τον Έβρο και παραδόθηκαν στην Ορεστιάδα...

Ενώ στην Τουρκία διεξάγεται ήδη η δίκη με κατηγορούμενους τους 45 από τους 47 στρατιωτικούς οι οποίοι αποπειράθηκαν να δολοφονήσουν τον Τούρκο πρόεδρο, Ταγίπ Ερντογάν, τη νύχτα του αποτυχημένου πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016, σύμφωνα με πληροφορίες του «Εθνους», οι δύο στρατιωτικοί που διαφεύγουν τη σύλληψη βρίσκονται εδώ και μερικές ημέρες στη χώρα μας.

Όπως αναφέρει το «Εθνος» σε αποκλειστικό του ρεπορτάζ επικολλώντας έγκυρες πηγές πρόκειται για τους Χαλίτ Τσετίν και Φατίχ Αρίκ, μέλη της διαβόητης «Διμοιρίας Θανάτου», η οποία αποτελεί ειδική ομάδα βατραχανθρώπων εκπαιδευμένων να κάνουν δολοφονίες.

Οι δύο στρατιωτικοί πέρασαν μέσω του Εβρου στην Ελλάδα στις 15 Φεβρουαρίου. Σύμφωνα με τις ίδιες πηγές δύο ημέρες αργότερα, στις 17 Φεβρουαρίου, παραδόθηκαν στο ΑΤ Ορεστιάδας αναφέροντας ότι εισήλθαν παράνομα στη χώρα ώστε να συλληφθούν. Στις 20 του μήνα, μάλιστα, υπέβαλαν αίτημα για άσυλο στην αρμόδια υπηρεσία της Αλεξανδρούπολης, ενώ δικηγόρος τους είναι ένας 35χρονος νομικός ο οποίος έχει αναλάβει κατά το παρελθόν υποθέσεις χορήγησης ασύλου.

Κυβερνητικός αξιωματούχος σχολιάζοντας τη συγκεκριμένη υπόθεση επισήμανε ότι οι γκιουλενιστές προσπαθούν να καταστήσουν την Ελλάδα ως πεδίο επίλυσης των διαφορών τους με τον Ερντογάν. Όπως τόνισε, η ελληνική κυβέρνηση παρακολουθεί στενά τις ενέργειες αυτές και είναι αυτονόητο ότι δεν θα επιτρέψει να «μεταφερθούν» στη χώρα οι εσωτερικές έριδες της Τουρκίας.

Όλα αυτά, μέχρι στιγμής είναι σε επίπεδο πληροφοριών, οι κινήσεις των ελληνικών αρχών είναι προσεκτικές καθώς η υπόθεση απαιτεί λεπτούς χειρισμούς στο ήδη τεταμένο κλίμα και όλα αναμένεται να ξεκαθαρίσουν πολύ σύντομα. Σε κάθε περίπτωση, όμως, οι δύο αυτοί τούρκοι στρατιωτικοί (καταδρομείς) δεν πρέπει επ' ουδενί λόγο να βρεθούν με τους άλλους οκτώ που κρατούνται από την Αστυνομία, εάν θέλουμε να  απομακρύνουμε το χειρότερο ενδεχόμενο για την Ελλάδα...

Ποια είναι η "διμοιρία θανάτου"

Το όνομα «Διμοιρία Θανάτου» είναι ενδεικτικό της εκπαίδευσης και της θέσης αυτών των ανθρώπων στο Πολεμικό Ναυτικό της Τουρκίας. Συγκεκριμένα, οι δύο στρατιωτικοί ανήκουν στην ειδική μονάδα «Υποβρύχια Επίθεση» (τουρκικά: Su Alti Taarruz) ή αλλιώς «SAT» που εδρεύει στη ναυτική βάση της Φώκαιας πλησίον της Σμύρνης.

Στις αποστολές της «SAT» περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, συλλογή πληροφοριών, αμφίβια κρούση, προστασία επισήμων προσώπων και επιχειρήσεις κατά της τρομοκρατίας. Η εκπαίδευσή και η οργάνωσή των μελών της «Υποβρύχιας Επίθεσης», μάλιστα, είναι παρόμοια με αυτές των «SEALs» του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ.

Ο κύκλος εκπαίδευσης των εκπαιδευομένων στις Ειδικές Δυνάμεις του Πολεμικού Ναυτικού της Τουρκίας έχει διάρκεια 50 εβδομάδων και χωρίζεται σε τρεις φάσεις. Η πρώτη διαρκεί οκτώ εβδομάδες και σχετίζεται με τη σωματική δραστηριότητα και ανάπτυξη, η δεύτερη αφορά τη βασική εκπαίδευση και κρατά 27 εβδομάδες, ενώ η τρίτη είναι η τακτική εκπαίδευση η οποία ολοκληρώνεται έπειτα από 15 εβδομάδες.

Η αρχική μονάδα «SAT» ιδρύθηκε το 1963 στην πόλη της Αλεξανδρέττας με αρχικό όνομα το «Su Alti Komando / SAK» στα τουρκικά. Το 1974 προσωπικό της «SAT» συμμετείχε στην τουρκική εισβολή στην Κύπρο, αλλά και στο θερμό επεισόδιο των Ιμίων το 1996.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι αναλυτές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο ο Ερντογάν να προκαλέσει κάποια ρήξη με την Ελλάδα, παραμονές του δημοψηφίσματος

Επαναλαμβάνεται, εδώ και δεκαετίες, το ίδιο κατ’ ουσίαν σενάριο από τους Τούρκους, με παραλλαγές συμβατές προς τις εκάστοτε συνθήκες. Έτσι και τώρα, με αβέβαια την έκβαση του δημοψηφίσματος στην Τουρκία, με σκοπό την απόκτηση υπερεξουσιών στον Πρόεδρο, και εκμηδένιση του ρόλου του πρωθυπουργού, ο Ερντογάν προφανώς και σχεδιάζει κάποια ενέργεια που θα του δώσει υπεροχή.

Στην πολιτική κοινωνιολογία είναι γνωστός ο όρος «συσπείρωση γύρω από τη σημαία», που σημαίνει ότι ο λαός σε έκρυθμες καταστάσεις, που τείνουν να καταστούν άκρως επικίνδυνες, συσπειρώνεται γύρω από τον υπάρχοντα ηγέτη, ακόμη και αν δεν τον συμπαθεί, προκειμένου να αποφύγει τα χειρότερα, τα οποία μπορεί να προέλθουν από ενδεχόμενη αλλαγή ηγεσίας.
(Αυτό συμβαίνει και μ’ εμάς, όπου ο λαός στην μεν ερώτηση αν είναι ικανοποιημένος με την κυβερνητική πολιτική, απαντά πως όχι, αλλά και δεν θέλει εκλογές. Όπως δεν θέλουν εκλογές και οι παραγωγικές τάξεις, που σαφώς είναι δυσαρεστημένες, αλλά γνωρίζουν πως μια προεκλογική αναταραχή θα επέφερε δυσμενέστερα αποτελέσματα).

Κατά σύμπτωση, στην Τουρκία παραμονές εκλογών ή λήψης κρίσιμων αποφάσεων, κάποιο δραματικό γεγονός θα συμβεί, και ο Ερντογάν καταγγέλλει τους άγνωστους συνήθως τρομοκράτες (για μεγάλο αριθμό τρομοκρατικών ενεργειών στην Τουρκία δεν έχει γίνει καμιά ανάληψη ευθύνης από τους δράστες) και καλεί τον τουρκικό λαό σε επαγρύπνηση για να προστατεύσει την επιβουλή κατά του τουρκικού έθνους.

Με βάση αυτήν την τακτική οι αναλυτές δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο να προκαλέσει κάποια ρήξη με την Ελλάδα, παραμονές του δημοψηφίσματος, για να συνεγείρει τα ανθελληνικά αντανακλαστικά του τουρκικού λαού, τον οποίο εδώ και τρεις μήνες εκπαιδεύει εντατικά, για να του εμπεδώσει την πεποίθηση ότι οι Έλληνες του καταπατούν τα δικαιώματα, τα οποία αυτός θα υπερασπίσει.

Πώς και εάν, και πότε θα εκδηλώσει επιθετική ενέργεια είναι άγνωστο, όπως φυσικά είναι άγνωστο και αν θα την εκδηλώσει, με δεδομένες τις αδυναμίες του τουρκικού στρατού, όχι μόνο από τις πολλές απουσίες παλαιών στελεχών. Είναι ενδεικτικό το γεγονός, ότι τα τουρκικά αεροπλάνα, κατά το τελευταίο διάστημα, αποφεύγουν οποιαδήποτε εμπλοκή, και με την εμφάνιση των ελληνικών μαχητικών επιστρέφουν πάραυτα στην βάση τους. Όμως, ο παρανοϊκός δικτάτορας της Τουρκίας δεν είναι καθόλου προβλέψιμος, γι’ αυτό και οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις επαγρυπνούν.

Μίλησε στην «Καθημερινή», ο πρόεδρος του Eurasia Group, Ιαν Μπρέμερ: «Είναι σαφές ότι η εθνικιστική ρητορική του Ερντογάν, καθώς πλησιάζει το δημοψήφισμα για την αναθεώρηση του Συντάγματος, θα ενισχυθεί, οι τόνοι θα ανεβούν και η ένταση θα αυξηθεί ακόμα περισσότερο. Η πραγματική ανησυχία αφορά την περίπτωση, όπου εάν ο Ερντογάν αισθανθεί ότι χάνει τη δυναμική στην προεκλογική εκστρατεία προς το δημοψήφισμα, θα μπορούσε να προκαλέσει μια στρατιωτική κρίση στο Αιγαίο για να ενισχύσει το εθνικιστικό αίσθημα».

Φαίνεται δε, ότι ανησυχεί πολύ για το δημοψήφισμα ο Ερντογάν. Δε είναι τυχαίο που βουλευτής του κυβερνώντος κόμματος προειδοποιούσε ότι σε περίπτωση απόρριψης του ερωτήματος από τον τουρκικό λαό, τις αλλαγές στο Σύνταγμα δηλαδή που επιθυμεί ο Ερντογάν για να καταστεί παντοδύναμος, το αποτέλεσμα θα είναι εμφύλιος. Ο δε εκφοβισμός του τουρκικού λαού δεν έχει όρια. Τόσο ο Ερντογάν, όσο και οι συν αυτώ, απειλούν όσους προπαγανδίζουν το «όχι» ότι θα θεωρηθούν τρομοκράτες. Και όλοι γνωρίζουν τι σημαίνει αυτό.

Παραλλήλως, ο πρωθυπουργός Μπινάλι Γιλντιρίμ, μετατράπηκε ξαφνικά σε ισλαμοεθνικιστή και άρχισε να κάνει δημοσίως το σήμα των γκρίζων λύκων… Και τούτο, επειδή ο μεγαλύτερος σύμμαχος του Ερντογάν σε αυτή την πορεία είναι ο Ντεβλέτ Μπαχτσελί με το κόμμα της Εθνικιστικής Δράσης, των Γκρίζων Λύκων, στους οποίους ο Ερντογάν έχει υποσχεθεί ακόμα και υπουργεία στην νέα κυβέρνηση. Όμως, απαιτούν να μη γίνει καμία διαπραγμάτευση για το Κυπριακο, επειδή θεωρούν, όπως το έχουν τονίσει επανειλημμένα, ότι το Κυπριακό έχει λυθεί οριστικά το 1974 με την τουρκική εισβολή και κατοχή του βορείου τμήματος της νήσου. Ίσως, η εξέλιξη αυτή δικαιολογεί εν μέρει την τουρκική αδιαλλαξία η οποία θα αυξάνεται όσο θα πλησιάζουμε στην ημερομηνία του δημοψηφίσματος.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η κυβέρνηση βιάζεται να το παραδώσει εν μέσω Πάσχα(!), ενώ η Αγκυρα ζητά άδεια λειτουργίας για 70 παράνομους χώρους

Ρεπορτάζ Αντώνης Τριανταφύλλου

Τη στιγμή που οι δομές της χώρας καταρρέουν, η κατασκευή του επίσημου μουσουλμανικού τεμένους δείχνει πως αποτελεί προτεραιότητα, καθώς θα ολοκληρωθεί σε χρόνο-ρεκόρ και θα παραδοθεί, εν μέσω Πάσχα, τον Απρίλιο!

Η Ελλάδα, χωρίς να ακολουθεί το στρεβλό παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών (που δεν ελέγχουν τη λειτουργία αντίστοιχων χώρων προσευχής) και χωρίς να υποκύπτει σε εξ... Ανατολών πιέσεις, ολοκληρώνει τη δημιουργία ενός ευπρεπούς χώρου προσευχής για τους μουσουλμάνους κατοίκους της πρωτεύουσας.

Το τζαμί θα λειτουργεί στην περιοχή του Βοτανικού, θα είναι ιδιοκτησία του Ελληνικού Δημοσίου και θα εποπτεύεται από το υπουργείο Παιδείας, όπως ορίζει ο σχετικός νόμος που ψηφίστηκε από τη Βουλή επί υπουργίας Μαριέττας Γιαννάκου το 2006, και θα παραχωρείται προς χρήση -έπειτα από σχετική αίτηση- σε όσους το ζητήσουν. Ο ιμάμης, δε, θα είναι διορισμένος από το Ελληνικό Δημόσιο. Η κατασκευή θα είναι «βιομηχανικού τύπου», χωρίς μιναρέ, η έκτασή του περίπου 850 τ.μ. και η χωρητικότητά του περίπου 350 ατόμων (300 άνδρες και 50 γυναίκες).

Την είδηση προανήγγειλε (πανηγυρικά!) το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu σε χθεσινό δημοσίευμά του, σημειώνοντας: «Μετά το άνοιγμά του οι 70 άτυποι χώροι προσευχής θα πρέπει να λάβουν άδεια προκειμένου να συνεχίσουν να λειτουργούν». Το ενδιαφέρον του τουρκικού Τύπου για το τέμενος της Αθήνας έχει τη δική του συμβολική αλλά και βαθύτερη σημασία, καθώς η Αγκυρα επιθυμούσε αντί της κατασκευής ενός νέου τζαμιού να δινόταν προς χρήση, έπειτα από ανακαίνιση, ένα από τα δύο οθωμανικά τεμένη που στέκουν όρθια (Τζαμί Τζιδσταράκη στο Μοναστηράκι ή Φατίχ Τζαμί στη Ρωμαϊκή Αγορά).

Ο γενικός γραμματέας Θρησκευμάτων Γιώργος Καλαντζής σχολίασε το δημοσίευμα του τουρκικού πρακτορείου ειδήσεων σημειώνοντας: «Η κατασκευή του μουσουλμανικού τεμένους και ο τρόπος λειτουργίας του είναι αρμοδιότητα της ελληνικής Πολιτείας. Το μουσουλμανικό τέμενος της Αθήνας ανήκει στο ελληνικό κράτος, αυτό το διοικεί και θα δίδεται προς χρήση σε όσους το ζητήσουν. Είμαστε νοικοκύρηδες στον τόπο μας και δεν παραδίδουμε σε κανέναν τα κλειδιά».

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Φεβ 2017


Μόνο τρελός δεν ήταν όπως φαίνεται ο βουλευτής του κυβερνώντος ισλαμιστικού κόμματος από το οποίο προέρχεται ο Ερντογάν, το AKP, όταν προειδοποιούσε ότι σε περίπτωση απόρριψης του ερωτήματος από τον τουρκικό λαό, τις αλλαγές στο Σύνταγμα δηλαδή που επιθυμεί ο Ερντογάν για να καταστεί παντοδύναμος, το αποτέλεσμα θα είναι εμφύλιος…

Εκ πρώτης όψεως αυτό φάνηκε σαν μια στρατηγική τρομοκράτησης των Τούρκων, σε μια δεύτερη όμως ανάγνωση, λαμβάνοντας υπόψη και κάποιες αρνητικές δημοσκοπήσεις και μάλιστα σε μια χώρα που τα μέσα ενημέρωσης ελέγχονται, δηλαδή τα πραγματικά αποτελέσματα θα μπορούσαν να είναι πολύ χειρότερα, ίσως ο βουλευτής να αποτύπωνε μια δυσμενή πραγματικότητα, τα εφιαλτικά σενάρια για το μέλλον της «δημοκρατίας» που κατασκεύασε ο Ερντογάν…

Με αυτό ως αφορμή και μη λησμονώντας ότι η Τουρκία έχει στρατηγική που αντέχει στο χρόνο τείνουμε να δώσουμε ολοένα και περισσότερο «εσωτερική ερμηνεία» στις συνεχείς προκλήσεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στο Αιγαίο. Κάπου δε βγάζουν νόημα, ήρθε όμως ο πρωθυπουργός υπό κατάργηση, Μπινάλι Γιλντιρίμ, να μας λύσει τις απορίες, καθώς ο απίστευτος τύπος αυτός, μετατράπηκε ξαφνικά σε ισλαμοεθνικιστή και άρχισε να κάνει δημοσίως το σήμα των γκρίζων λύκων…

Με απλά λόγια, οι ισλαμιστές έχουν βγάλει μια γλώσσα σα… γραβάτα και γλύφουν το εθνικιστικό ακροατήριο της Τουρκίας μπας και συνταχθούν με τον Ερντογάν και περάσουν τις συνταγματικές αλλαγές, ενώ σε αντάλλαγμα προσφέρουν συνδιαχείριση του κρατικού μηχανισμού ο οποίος δεν είναι εύκολο να ελεγχθεί, όπως άλλωστε αποδεικνύει και η συστηματική άλωσή του από το κίνημα του Γκιουλέν.

Η όλη κατάσταση, με μια προσεκτική παρατήρηση, δίνει την αίσθηση ενός Ερντογάν που εμμέσως παρακαλάει την Ελλάδα να στηθεί ένα επεισόδιο στο Αιγαίο, να ενισχύσει αυτός τα εθνικιστικά του διαπιστευτήρια και να περάσει τις συνταγματικές αλλαγές.

Κατά συνέπεια και με βάση αυτή την παρατήρηση η Ελλάδα θα πρέπει να αναρωτηθεί τι είναι αυτό που τη συμφέρει, καθότι γενική είναι η άποψη ότι στον καλό αυτόν άνθρωπο, τον Ερντογάν, θα πρέπει όλοι μας να ανάψουμε μια μεγάλη λαμπάδα, «υπέρ υγείας», διότι η τρέλα του ίσως και να συνεισέφερες τα μέγιστα για να κρατηθεί η χώρα μας στην επιφάνεια σε μια τόσο δύσκολη συγκυρία.

Από την άλλη πλευρά όμως, η παρουσία των εθνικιστών που θεωρείται δεδομένο ότι έχουν βάλει στο μάτι σχεδόν τα πάντα, από τη Θράκη και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου μέχρι την Κύπρο, ενώ ας μην ξεχνούμε τον Γκρίζο Λύκο που ενεπλάκη στην κατάρριψη του Ρώσου πιλότου στη Συρία και όλως τυχαίως συνελήφθη μόλις προσέγγισαν οι Τούρκοι με τους Ρώσους. Αλήθεια, είναι ακόμα κρατούμενος;

Εν ολίγοις, τέτοιες «συμφωνίες» με σκοπό να επηρεαστεί η διαδικασία του δημοψηφίσματος δεν μπορούν να υπάρξουν. Σε καμία περίπτωση. Πρόκειται για αναξιόπιστους ανθρώπους, χωρίς «μπέσα». Η Ελλάδα πρέπει να παρακολουθεί τις εξελίξεις με προσήλωση ώστε να μη διαφύγει η οποιαδήποτε εξέλιξη που θα μπορούσε να έχει σημασία για την ελληνική ασφάλεια.

Η απειλή είναι πάντως το να δει ο Ερντογάν ότι το στοίχημα δεν του βγαίνει και να αναζητήσει τη διέξοδό του εκδηλώνοντας επίθεση σε βάρος του Ελληνισμού. Ίσως αυτή η εκτίμηση ήταν που έκανε τον Νίκο Κοτζιά να τον προειδοποιήσει, ότι αν διανοηθεί να ποντάρει το μέλλον του σε τέτοιο σενάριο, ανοίγει την πόρτα της καταστροφής του.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Ερντογάν ενεπλάκη σε μια αιματηρή και κυνική κουρδική πολιτική. Πολιόρκησε τους Κούρδους πριν από τις εκλογές, αλλά ξέχασε τις υποσχέσεις του από τη στιγμή που δεν χρειαζόταν πια την κουρδική ψήφο. Το αγκάλιασμα της ειρηνευτικής διαδικασίας ήταν ανειλικρινές.

Του Μάικλ Ρούμπιν

Από τη στιγμή που κατάλαβε ότι οι Κούρδοι θα ψηφίσουν το φιλοκουρδικό κόμμα HDP, ξεκίνησε μια πολιτική καμένης γης που μετέτρεψε πόλεις όπως το Σίζρε, τη Σιλώπη και το Νουσαϊμπίν κατά τρόπον που θυμίζει το Χαλέπι στη Συρία.

Μετά από την προσπάθεια για ειρήνη που κατέληξε να βιώσουν βία παρόμοια με αυτή των μέσων της δεκαετίας του 1980, οι περισσότεροι Κούρδοι της Τουρκίας έχουν παραιτηθεί από τη φιλοδοξία για ένα κοινό μέλλον με τους Τούρκους συμπατριώτες τους.

Αλλά, δεν είναι μόνο οι Κούρδοι των οποίων η νοοτροπία έχει αλλάξει. Καθώς ο Ερντογάν έχει να ελέγχει εκπομπές [σ.σ. ραδιόφωνα και τηλεοράσεις] και εφημερίδες, οι Τούρκοι είναι εκτεθειμένοι σε ένα διαρκώς συρρικνούμενο εύρος φωνών που επιτρέπεται να ακουστούν.

Οι Τούρκοι θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε την πραγματικότητα: Η Τουρκία έχει επί της ουσίας διαιρεθεί. Ως αποτέλεσμα, μια νέα γενιά Τούρκων βλέπει τώρα τους Κούρδους ως «το άλλο», αν όχι τον εχθρό.

Προσθέστε το πρόβλημα ότι οι περισσότεροι δυτικόστροφα προσανατολισμένοι Τούρκοι δεν έχουν επισκεφθεί ποτέ τη νοτιοανατολική Τουρκία, και οι περισσότεροι Κούρδοι από τα νοτιοανατολικά της χώρας δεν μπορούν πλέον να επισκεφθούν την Αττάλεια, την Προύσα και τη Σμύρνη.

Η Τουρκία υφίσταται ήδη ψυχολογική διαίρεση. Πράγματι, ακόμη κι ο Ερντογάν καταλαβαίνει σε κάποιο επίπεδο, ότι η διχοτόμηση είναι αναπόφευκτη, και οικονομικές πολιτικές του φαίνεται να δείχνουν ότι έχει ήδη ξεγράψει τις κουρδικές κατά πλειοψηφία περιοχές.

Ο ψυχολογικός διαχωρισμός είναι αδύνατο να αντιστραφεί απουσία συνολικής εθνοκάθαρσης. Αυτό θα είναι σχεδόν αδύνατο να τραβήξει σε μάκρος, καθώς οι Κούρδοι είναι οπλισμένοι και έμπειροι. Οι Τούρκοι θα πρέπει να αντιμετωπίσουν την πραγματικότητα: Η Τουρκία έχει επί της ουσίας διαιρεθεί.

Τα σύνορά της θα αλλάξουν το μόνο ερώτημα είναι αν οι νέες γραμμές θα είναι διεθνή σύνορα ή εσωτερικές, ομοσπονδιακές διαιρέσεις. Ο Ερντογάν μπορεί να βλέπει τον εαυτό του ως ένα μεγάλο ηγέτη, έναν νέο Ατατούρκ. Αλλά ενώ ο Ατατούρκ έχτισε τη σύγχρονη Τουρκία, ο Ερντογάν την έχει σκοτώσει. Θα μείνει στην Ιστορία όχι ως ήρωας, αλλά ως ένας διεφθαρμένος κακοποιός ο οποίος κατέστρεψε την Τουρκία για τη ματαιοδοξία του.

Πηγή Defence-Point




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Φεβ 2017


Δυστυχώς τα όσα ζούμε τις τελευταίες ημέρες, που η Τουρκία και η υποτελής διοίκηση της στην Κύπρο τορπιλίζουν τις συνομιλίες για το Κυπριακό, με προσχηματική αφορμή την απόφαση για αναφορά στα σχολεία της Κυπριακής Δημοκρατίας του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950, αποδεικνύουν πόσο δύσκολη είναι πια η λύση του Κυπριακού.

Το Κυπριακό δεν είναι μια μαθηματική αδιάφορη και ψυχρή εξίσωση, που κάποιοι σοβαροί τεχνοκράτες θα στρωθούν στην δουλειά και «τρεις το λάδι τρεις το ξύδι» θα βρουν μια λύση που θα επανενώσει έναν ομοιογενη λαό και θα του ανοίξει τις πόρτες στο μέλλον.

Υπάρχει μια βαθιά καχυποψία η οποία καλλιεργείται και τροφοδοτείται καθημερινά εδώ και χρόνια, με μοναδικό σκοπό να διατηρεί η Τουρκία υπό τον έλεγχο της μια φοβισμένη και άβουλη τουρκοκυπριακή κοινότητα. Και ο έλεγχος αυτός της Τουρκίας εντείνεται με κάθε μέσο, προκειμένου οι Τουρκοκύπριοι να μην αντιληφθούν ότι η δική τους ασφάλεια και πρόοδος δεν εξασφαλίζεται με το να ζουν σε ένα καθεστώς υποτελές στην Άγκυρα και με την καταπιεστική παρουσία 35.000 τούρκων στρατιωτών, αλλά εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που θα τους εξασφάλιζε η επίλυση του Κυπριακού προς όφελος των Κυπρίων και όχι για την εξυπηρέτηση των στρατηγικών συμφερόντων της Τουρκίας.

Ο Μουσταφά Ακιντζί καθ’ υπόδειξη της Άγκυρας αντέδρασε με πρωτοφανή ένταση σε μια απόφαση της Κυπριακής Βουλής, για την οποία θα αρκουσε μια απλη δηλωση δυσαρεσκειας και ένα τηλεφώνημα διαμαρτυριας στον Νικο Αναστασιαδη…

Με την σταση του, όμως, ηρθε πολύ απλά να τινάξει στον αέρα κάθε ίχνος εμπιστοσύνης που είχε απομείνει στην ελληνοκυπριακή κοινότητα στο σύστημα της εκ περιτροπής προεδρίας, των βέτο στην λήψη αποφάσεων. Και να δυσκολεψει ετσι κάθε δυνατότητα ελιγμών που θα ειχε ο Κύπριος Προεδρος στις συνομιλιες.

Γιατί πριν ακόμη λυθεί το Κυπριακό, πριν ακόμη δημιουργηθεί ο νέος συνεταιρισμός, πριν ακόμη αναδειχθεί σε αντιπρόεδρο της ενωμένης Κύπρου, ο κ. Ακιντζι και η Άγκυρα απαίτησαν να έχουν βέτο σε αποφάσεις της Κυπριακής Βουλής, αυτής που προσβλητικά αποκαλούν «ελληνοκυπριακή Διοίκηση».

Το θράσος είναι περισσό: Θύμωσε ο ηγέτης μιας κοινότητας ο οποίος αποδέχεται τον εορτασμό της επετείου της εισβολής μιας τρίτης χώρας, έστω και θεωρουμένης Μητέρας Πατρίδας, στην δική του πατρίδα και στην επιβολή έκτοτε ενός καθεστώτος υποτελούς σε αυτή, ο «προοδευτικός» ηγέτης που στήνεται διπλά στον τούρκο στρατηγό για να επιθεωρήσει τα στρατεύματα μιας τρίτης χώρας, της Τουρκίας να παρελαύνουν στην επέτειο της τουρκικής εισβολής στο νησι, ο άνθρωπος που εορτάζει την κορυφαία πράξη διχοτόμησης του νησιού, αυτή της ανακήρυξης του ψευδοκράτους, αυτός που δεν εξεγείρεται όταν ακούει το μεγάλο αφεντικό, τον Ταγίπ Ερντογαν να ομιλεί περί προσάρτησης των Κατεχομένων…

Θύμωσε γιατί θεωρεί ότι η απόφαση την οποία έλαβε η κυπριακή Βουλή για αναφορά στα σχολεία στην επέτειο του Ενωτικού Δημοψηφίσματος του 1950, ενός ιστορικού γεγονότος ,συνιστά… υπονόμευση της διαπραγμάτευσης και υποκρύπτει απειλή εις βάρος της τουρκοκυπριακής μειονότητας.

Και ετσι έσπευδε από την μια να απαιτήσει από τον Νίκο Αναστασιάδη να καταργήσει την απόφαση και συγχρόνως επιχειρηματολογούσε υπερ της διατήρησης των Εγγυήσεων και της παρουσίας του τουρκικού στρατού, για να … προστατεύει την τουρκοκυπριακή κοινότητα, από τις «ορέξεις» των Ελληνοκυπρίων που όπως υποστήριζε ο κ. Ακιντζι θέλουν την Ένωση με την Ελλάδα.

Το τραγικό είναι ότι έσπευσαν να δώσουν δίκιο στον κ. Ακιντζι όχι μόνο οι γνωστοί οπαδοί της θλιβερής λογικής του πρώην Προέδρου Δημήτρη Χριστόφια, ο οποίος επανειλημμένα υποστήριζε ότι «κάναμε και εμείς πολλά στους Τουρκοκύπριους» και λίγο πολύ επέρριπτε αν όχι μεγαλύτερή τουλάχιστον ίση ευθύνη σε Ελλάδα και Τουρκία για την εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή του νησιού. Στήριξη στον κ. Ακιντζι προσφέρθηκε και από την εκπρόσωπο της Κυπριακής Δημοκρατίας στην διαπραγμάτευση κ. Ερατώ Μαρκουλη, κάτι που δεν αποτελεί μια απλή έκφραση γνώμης για το συγκεκριμένο περιστατικό, αλλά συναίνεση σε μια ολόκληρη αντίληψη, η οποία κάθε άλλο παρά μπορεί να εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των Ελληνοκυπρίων..

Η αλήθεια είναι ότι η απόφαση για να γίνεται μνεία του Ενωτικού Δημοψηφίσματος έπρεπε να είχε ληφθεί χρόνια πριν.

Πολίτες που δεν γνωρίζουν και δεν τιμούν την ιστορία τους, με τα λάθη και τα σωστά της, δεν μπορούν να είναι καλοί πολίτες. Σε ότι αφορά το συγκεκριμένο εξάλλου, δεν νομίζω ότι είναι και πολλοί πια Ελληνοκύπριοι που επιθυμούν την Ένωση με την Ελλάδα… Ίσως πια να είναι πολύ περισσότεροι Έλληνες που θα επιθυμούσαν την Ένωση της Ελλάδας με την …Κύπρο!

Η τωρινή απόφαση της Βουλής ελήφθη μετα από πρόταση του ακροδεξιού ΕΛΑΜ και αυτό ενοχοποιεί την όλη προσπάθεια, αλλά δεν μπορεί να ακυρώσει την αξία της διδασκαλίας του ιστορικού αυτού γεγονότος στους κυπρίους μαθητές. Με την ίδια λογική ο κ. Ακιντζι θα ζητήσει αύριο την κατάργηση της Ημέρας για την Γενοκτονία των Ποντίων, μεθαύριο της Ημέρας για την Αρμενική Γενοκτονία, πιθανόν επικαλούμενος κίνδυνους ….εντάσεων μεταξύ της αρμενικής κοινότητας με τους Τουρκοκύπριους ή τους τούρκους εποίκους που θα γίνουν πολίτες του νέου κράτους..

Όσο για την 25η Μαρτίου, που τον εορτάζει και ο εκάστοτε Αμερικανός Πρόεδρος στον Λευκό Οίκο, δεν φαντάζομαι να εχει κανείς αμφιβολίες… Ας κρατήσουν κανένα κάδρο με τον Κολοκοτρώνη και την Μπουμπουλίνα ενθύμιο από τις σχολικές αίθουσες στην Κύπρο…

Σιγά μην επιτρέψει ο Ερντογάν να παρελαύνουν τσολιαδακια στην Κύπρο και να γιορτάζουν την… ήττα των Οθωμανών.

Εκεί να δείτε ποσό θα θυμώσει ο Μουσταφά…

Πηγή "Απόψεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Καταπληκτικό. Στην αρχή κάποιος πολύ δυνατός είπε της (Αμερικανίδας πρώην υφυπουργού Εξωτερικών Βικτώριας) Νούλαντ να λύσει αμέσως το κυπριακό. Πολύ σημαντικό αυτό το πρόβλημα. Με τη Συρία ή με την Ουκρανία θα ασχολούμαστε τώρα; ‘Οχι βέβαια. Δεν υπάρχει τίποτα πιο σημαντικό διεθνώς σήμερα από την ειρήνη στην Κύπρο. (Αυτό ακριβώς σκέφτηκαν και οι Σταυροφόροι, πάει πολύ πίσω η προσπάθεια “επίλυσης του κυπριακού” κι ας μην της φαίνεται. Κάτι ήξερε επ’ αυτού ο Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος και οι Ναϊτες, που μάλλον αγνοούν οι κάτοικοι στη νήσο των Μακάρων).

Είδε ότι δυσκολεύονταν να λύσουν το κυπριακό ο Αναστασιάδης με τον Ακιντζί, τα παράτησε όλα η Νούλαντ και είπε ελάτε στη Γενεύη να σας τραβήξω μια λύση επειγόντως, μην καταστραφεί ο κόσμος.

Φαίνεται μάλιστα ότι ο ίδιος κύριος που σφύριξε της Νούλαντ να λύσει το κυπριακό, τόπε και στον αξιότιμο πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, τον Γιούνκερ, που αφιέρωσε ξαφνικά το ένα τρίτο της ομιλίας του στο ευρωκοινοβούλιο στην ανάγκη επίλυσης του κυπριακού.

Νάναι καλά ο άνθρωπος. Με τόσο ενδιαφέρον για το κυπριακό, νόμισα προς στιγμή νόμισα ότι δεν έχουμε 2017 αλλά 1974 και ξανάγινα πιτσιρίκι. Θυμήθηκα μια μέρα, εκείνη τη χρονιά, πούβλεπα τις ειδήσεις σε ένα φίλο με τηλεόραση. Η εκφωνήτρια έλεγε ότι μίλησαν πάνω από δέκα φορές Κίσσινγκερ και Ετσεβίτ. Κάτι θα γίνει, γύρισα και είπα στον φίλο μου. Την άλλη μέρα η τηλεόραση έδειχνε αλεξιπτωτιστές. ‘Ετσι είναι η σειρά, πρώτα ασχολείται η διεθνής κοινότης με το κυπριακό, μετά πέφτουν οι αλεξιπτωτιστές. Ο Κίσσινγκερ ξέρετε είναι ζωντανός και πολύ δυνατός. Από την πλευρά μου δεν θάβαζα το χέρι μου στη φωτιά, αν με ρωτούσατε, για το ποιός θα κλείσει πρώτος τα μάτια, ο Χένρυ ή η Κυπριακή Δημοκρατία;

Με τούτα και με κείνα εγεννήθη Γενεύη!

Μετά, έφυγε η Νούλαντ από τη δουλειά της. Ο κύριος όμως, που δεν ξέρω που μένει, το ρετιρέ του είναι μονίμως στα σύννεφα, είπε στην Κυρία Τερέζα να ασχοληθεί τώρα αυτή με την Κύπρο. Σηκώθηκε αυτή και πήγε στην ‘Αγκυρα, βαριότανε φαίνεται στο Λονδίνο, άλλη δουλειά δεν είχε να κάνει και είπε, να πάω κι εγώ να λύσω το κυπριακό. Η βρετανική διπλωματία είναι η καλύτερη στον κόσμο. Ξέρει ότι πρέπει να πει τι κάνει, για να μη την κατηγορήσουνε ότι λέει ψέμματα άμα την τσακώσουνε, αλλά πρέπει να το κρύψει ταυτόχρονα όσο καλύτερα μπορεί. Τόγραψε ότι πάει για το κυπριακό στο τέλος ενός μακρού καταλόγου.

Που τέτοια φινέτσα στις τραγικές σκιές που ξέφυγαν από τη ζωή βρίσκοντας δουλειά στη γραφειοκρατία του ΟΗΕ. Αυτοί βγάλανε κοτζάμ ανακοίνωση και τόπανε, ότι πάει κοτζάμ Γενικός Γραμματέας δώδεκα ώρες με το αεροπλάνο στην ‘Αγκυρα να λύσει το κυπριακό (τρέχανε μετά οι Εγγλέζοι στη Γραμματεία ΟΗΕ να διορθώσουνε τα πράματα και να χώσουν κι άλλα αντικείμενα συζήτησης στις επόμενες ανακοινώσεις, αλλά η ζημιά είχε γίνει). ‘Οχι, θα καθήσει ο κ. Γκουτιέρες να ασχολείται με το παγκόσμιο κλίμα, την πείνα στην Αφρική ή τον κίνδυνο να αρχίσει παγκόσμιος πόλεμος στη Νότια Σινική Θάλασσα! Τι έχει προτεραιότητα παγκοσμίως; Να λυθεί το κυπριακό, μπας και ξαναρχίσει κάνας πόλεμος μετά από 43 χρόνια ειρήνης!

Δε γίνεται να αφήσει ο ΓΓ μόνες τους τις ΜΚΟ να πασχίζουν να το λύσουν το κυπριακό, με μερικές εκατοντάδες δράσεις συμφιλίωσης στο ίδιο το νησί, που στοιχίζουν λέγεται περί τα 100 εκατομμύρια ευρώ. “Θα ήταν απάνθρωπο να κάνω κάτι τέτοιο”, σκέφτηκε ο Γκουτιέρες και πήρε αμέσως το αεροπλάνο για την Τουρκία.

Πριν από το πραξικόπημα του 1974, ο Κίσσινγκερ πήγε στην Κύπρο, να επιθεωρήσει το μέρος, να καταλαβαίνει τις αναφορές που επρόκειτο να του στείλουν και με βιωματικό τρόπο ει δυνατόν, με το μέσα μυαλό. Δεν ξέρουμε αν φίλησε τον Μακάριο, όπως ο Ιούδας, τούπε πάντως προτού φύγει: “Μακαριώτατε είσαι πολύ μεγάλος για ένα τόσο μικρό μέρος!”. Ευχαριστήθηκε και αναθάρρησε εκείνος. Δεν φανταζόταν ποιόν τρόπο είχαν σκεφτεί να λύσουν την … αντίφαση που διαπίστωσαν. (Φαντάσου τώρα, αν μπόρεσαν να πλανέψουνε τέτοιας γενιάς άνθρωπο, τι μπορεί να κάνανε στα καλοζωϊσμένα εγγονάκια του).

Τώρα δεν πήγε ο Κίσσινγκερ στην Κύπρο, πήγε όμως ο Βρετανός Υπουργός ‘Αμυνας. Και τι είπε παρακαλώ; Οι βρετανικές βάσεις στην Κύπρο είναι πιο σημαντικές από ποτέ άλλοτε στην ιστορία.

Τώρα εγώ έχω ένα κουσούρι. Ρωτάω διαρκώς “γιατί;”, όπως οι Αρχαίοι. “Με αυτά τα γιατί έχεις χαλάσει τις σχέσεις σου”, μούπε μια μέρα ένας φίλος. “Μικρός δεν είσαι, τρελλός θα είσαι” μούπε ένας άλλος και μετράει παραπάνω γιατί δεν είναι φίλος.

Γιατί οι βάσεις στην Κύπρο είναι τώρα πιο σημαντικές από ότι στον πόλεμο του Γιομ Κιπούρ ή στην κρίση του Σουέζ, ή το 1974;

‘Η, για να πούμε το ίδιο πράγμα διαφορετικά. Πόσο μεγάλο είναι αυτό που πρόκειται να γίνει στη Μέση Ανατολή και τι πρέπει να γίνει στην Κύπρο πριν, για να γίνει αυτό που θα γίνει στη Μέση Ανατολή;

Μήπως όλα αυτά σχετίζονται επίσης κάπως και με τις μεγάλες μανούβρες που άρχισαν κιόλας, ποιός θα την πάρει τη μαμά Ελλάδα;

‘Ολα σύμπτωση. ‘Ισως να μη γίνει τίποτα. ‘Ισως η δυτική ηγεσία αποτελείται από ανοήτους. Δεν ρώτησαν τους κατοίκους της νήσου των Μακάρων, απόλυτα ήρεμους και σίγουρους στο κέντρο της Τέλειας Καταιγίδας. Δεν ρώτησαν τους πολιτικούς του νησιού, περισσότερο σίγουρους για τον εαυτό τους κι από τη θεία ακόμα, όταν άνοιγε παρόλα αυτά την πόρτα στον Ρασκόλνικωφ, όχι στη Γενεύη, στην Αγία Πετρούπολη εκείνη.

Μπορεί νάχουν δίκηο. Μπορεί να μη γίνεται τίποτα στη Γενεύη. Μπορεί καλώς η αντιπολίτευση να μην ασχολείται με τη Γενεύη κάνοντας σχεδιασμούς για το πολιτικό της μέλλον, ισχυριζόμενη βολικά ότι θα αφήσουν τους ‘Ελληνες να αποφασίσουν την τύχη αυτού του νησιού με δημοψήφισμα! Βέβαια, μόνο με δημοκρατία αποφασίζονται τέτοια ζητήματα. Πλήθος τα παραδείγματα ανά τον κόσμο.

‘Ισως να μην είναι αυτή η χρονιά του Δράκου για τους ‘Ελληνες. Η ελπίδα άλλωστε πεθαίνει τελευταία.

ΥΓ. Ο Αλλάχ να δίνει χρόνια στον Σουλτάνο, τον πιο νούσικο στην περιοχή ή, να το πούμε ακριβέστερα, η Τουρκία είναι το μόνο των τριών κρατών με στοιχειωδώς ανεξάρτητη ηγεσία. Θα αποφύγει όμως μέχρι τέλους τα ταξίματα του Βελζεβούλ;. Θα μπορέσει η καχυποψία του να τον μεταμορφώσει σε Οδυσσέα, να βουλώσει τα αυτιά του. Θα μας σώσει άλλη μια φορά ο Θεός μας μέσω των Εχθρών μας; ‘Η μας βαρέθηκε πια και θα εξαπολύσει κάποια από εκείνες τις φοβερές επί δικαίων και αδίκων τιμωρίες που μονάχα αυτός ξέρει να κάνει, για τη φιλαργυρία, τη μικροψυχία και την ξετσιπωσιά μας;

Πηγή Απόψεις


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Θεαματική είναι η επιδείνωση των σχέσεων ανάμεσα στο Ιράν και την Τουρκία τα τελευταία 24ωρα, καθώς ο πόλεμος των δηλώσεων που ακολούθησαν τις αναφορές του Τούρκου υπουργού Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, από το βήμα της Διεθνούς Διάσκεψης Ασφαλείας του Μονάχου, πυροδοτεί επικίνδυνη κρίση ανάμεσα σε Άγκυρα και Τεχεράνη, τερματίζοντας επί της ουσίας την υποτιθέμενη κοινή προσπάθεια, με την προσθήκη της Μόσχας, για την τήρηση εκεχειρίας στο έδαφος της Συρίας.

Το Ιράν, διά του εκπροσώπου του ιρανικού υπουργείου Εξωτερικών, κατηγόρησε την Τουρκία για φιλοδοξίες ανασύστασης της οθωμανικής αυτοκρατορίας, στο πλαίσιο των οποίων δε διστάζει ούτε καν να χρησιμοποιήσει ως όπλο τη χρηματοδότηση ισλαμικών τρομοκρατικών ομάδων.

Η Τουρκία αντέδρασε απορρίπτοντας κι’ αυτή διά του εκπροσώπου του ΥΠΕΞ, Χουσεΐν Μουφτόουγλου τις ιρανικές κατηγορίες ότι προκαλεί περιφερειακές εντάσεις και αστάθεια. Ωστόσο, το ιρανικό υπουργείο Εξωτερικών είχε καλέσει τον Τούρκο πρεσβευτή και φέρεται να διαμαρτυρήθηκε εντονότατα.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Φεβ 2017


Οτιδήποτε συμβαίνει στην γειτονική μας Τουρκία, αναπόφευκτα παρουσιάζει ενδιαφέρον για την Ελλάδα, ιδιαίτερα όταν αυτός ο δύστροπος και αναθεωρητικός γείτονας μας δημιουργεί κλίμα έντασης με αποτέλεσμα να δημιουργείται ανησυχία τόσο στις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες όσο και στην ελληνική κοινή γνώμη. Μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα το βασανιστικό ερώτημα που τίθεται όλο και πιο επιτακτικά είναι πως είναι και «που και πως το πάει η Τουρκία του Ερντογάν».

Ο γνωστός αναλυτής - συγγραφέας κ. Χρήστος Μηνάγιας ο οποίος παρακολουθεί σε επαγγελματικό επίπεδο την Τουρκία για πολλά χρόνια και συνεπώς γνωρίζει όσο λίγοι την γειτονική χώρα αποδέχτηκε για ακόμα μία φορά την πρόσκληση του liberal.gr να απαντήσει στις ερωτήσεις μας σχετικά με την πορεία της Τουρκίας μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου σε ιδεολογικό, πολιτικοκοινωνικό και στρατιωτικό επίπεδο. Τον ευχαριστούμε για μία ακόμα φορά από καρδιάς.

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Λουκόπουλο

Κύριε Μηνάγια, ποια είναι η ιδεολογική ταυτότητα που το ερντογανικό καθεστώς προσπαθεί να προβάλει ενόψει και του επερχομένου δημοψηφίσματος της 16ης Απριλίου 2017;

Η κεντρική ιδεολογία του κυβερνόντος κόμματος ΑΚΡ είναι ο συντηρητισμός, ο οποίος αναφέρεται στη συνέχιση του δυτικού τρόπου ζωής, διαφυλάττοντας παράλληλα τις εθνικές και ηθικές αξίες, καθώς επίσης τα έθιμα και τις παραδόσεις. Επίσης, τα δομικά στοιχεία του συντηρητισμού τον κάνουν να εμφανίζεται με πέντε διαφορετικά πρόσωπα (το πολιτιστικό, το ισλαμικό, το εθνικιστικό, το φιλελεύθερο και το μεταρρυθμιστικό), με αποτέλεσμα αυτό να συντελεί στη μετακίνηση ψηφοφόρων από όλες τις πολιτικές παρατάξεις προς το κόμμα του Ερντογάν.

Αναφορικά με τη ρητορική του Τούρκου προέδρου Δημοκρατίας τους τελευταίους μήνες, αυτή συνιστά στρατηγική επιλογή της Τουρκίας του Ερντογάν, η οποία αφενός είναι διαχρονική, αφετέρου αποκαλύπτει εμφανώς για ακόμη μια φορά ότι ο τρόπος σκέψης των Τούρκων εστιάζεται σε τρεις παράγοντες: στη θρησκεία (Ισλάμ), στον εθνικισμό και στην ιστορία. Με δεδομένο λοιπόν ότι, οι παράγοντες αυτοί έχουν ως κοινή συνισταμένη τη γεωγραφία, το νέο όραμα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, που προβάλει ο Ερντογάν και οι κύκλοι που τον στηρίζουν, δεν εστιάζεται μόνο στον περίγυρό της αλλά επεκτείνεται ανατολικότερα προσδίδοντας σε αυτήν έναν ευρασιατικό προσανατολισμό.

Με την ίδια διαδικασία σκέψης, συνήθως στην Τουρκία, ο ισλαμισμός συμβαδίζει με τον εθνικισμό με αποτέλεσμα αυτό να επιδρά σημαντικά στη διαμόρφωση του συστήματος αξιών της τουρκικής κοινωνίας. Μάλιστα, άλλοτε ο εθνικισμός είχε πρωταγωνιστικό ρόλο επικουρούμενος από τον ισλαμισμό, άλλοτε πρωταγωνιστούσε ο ισλαμισμός με τη στήριξη του εθνικισμού και σε μερικές περιόδους ενεργούσαν και οι δύο ισότιμα.
Συνεπώς, την παρούσα περίοδο παρατηρούμε μια συμπόρευση του ερντογανικού καθεστώτος με τους εθνικιστές.

Η «συγκεκαλυμμένη» συμπόρευση του Ερντογάν με το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ του Ντεβλέτ Μπαχτσελί είναι απλά συγκυριακή λόγω και των συνταγματικών αλλαγών που θα καταστήσουν τον Πρόεδρο Ερντογάν και τυπικά-πολιτειακά πανίσχυρο ή έχει κάποια βαθύτερα αίτια;

Στην Τουρκία, ο εθνικισμός είναι κοινά αποδεκτός από όλα τα συστημικά κόμματα και επικεντρώνεται στην αποκλειστική προσήλωση στο έθνος προκειμένου να εξασφαλισθεί η ακεραιότητα της πατρίδας και η εθνική ανεξαρτησία. Σύμφωνα με την αρχή του εθνικισμού, όσοι ζουν ως Τούρκοι και όσοι απογράφονται ως Τούρκοι, ανεξαρτήτου θρησκείας, θρησκευτικού δόγματος και γλώσσας είναι Τούρκοι. Αυτό όμως που οδηγεί τον Ερντογάν σε μια συμπόρευση με το κόμμα του Μπαχτσελί είναι ο συντηρητισμός. Το αναφέρουμε αυτό διότι ο συντηρητισμός διαθέτει δύο πολιτικές πτέρυγες: τον ισλαμικό συντηρητισμό και τον εθνικιστικό συντηρητισμό. Ο ισλαμικός συντηρητισμός περιλαμβάνει 13 κόμματα, με κυρίαρχο το κυβερνόν κόμμα ΑΚΡ, ενώ ο εθνικιστικός συντηρητισμός περιλαμβάνει 14 κόμματα με κυρίαρχο το εθνικιστικό κόμμα ΜΗΡ.

Συνεπώς, η στήριξη που παρέχει το ΜΗΡ στον Ταγίπ Ερντογάν για την αλλαγή του πολιτεύματος της χώρας από προεδρευόμενη σε προεδρική δημοκρατία στηρίζεται σε ιδεολογική βάση και δεν είναι ευκαιριακή. Τούτο αποκτά ιδιάζουσα σημασία, δεδομένου ότι, το κενό που δημιουργήθηκε στο κρατικό μηχανισμό της χώρας από την εκδίωξη των οπαδών του Φετουλάχ Γκιουλέν προφανώς θα το καλύψουν οι εθνικιστές του ΜΗΡ και συγκεκριμένα στη δικαιοσύνη, στις ένοπλες δυνάμεις, στην εκπαίδευση, στην υγεία και κυρίως στην αστυνομία. Πρόκειται δηλαδή για τη δημιουργία ενός μεγάλου συνασπισμού μεταξύ του ΑΚΡ και του ΜΗΡ που εκτιμάται ότι πιθανόν θα λάβει επίσημη μορφή στις προεδρικές εκλογές του 2019.

Που και πως βαδίζει η τουρκική κοινωνία μέσα στα πλαίσια που έχει βάλει η διακυβέρνηση Ερντογάν; Πόσο ασφαλής αισθάνεται μετά από τον καταιγισμό τρομοκρατικών επιθέσεων από το ISIS και τις ακραίες αποσχιστικές κινήσεις;

Η έννοια της δημοκρατίας στην Τουρκία θεωρείται αντικείμενο φόβου και ούτε οι ιδεολογίες, ούτε τα σύμβολα, ούτε οι ηγετικές παρουσίες έφεραν τη δημοκρατία στη χώρα και ούτε διαφαίνεται ότι θα τη φέρουν στο μέλλον. Άλλωστε, η δημοκρατία δεν αποτελούσε και δεν αποτελεί σκοπό καμίας τουρκικής πολιτικής ηγεσίας. Απλώς οι ηγεσίες αυτές, συμπεριλαμβανομένου και του προέδρου Ερντογάν, χρησιμοποιούν τη δημοκρατία ως ένα μέσο για να πετύχουν τους στόχους τους. Στο πλαίσιο αυτό, αναλύοντας ιδεολογικά, πολιτικά, οικονομικά και κοινωνιολογικά την τουρκική κοινωνία, την παρούσα περίοδο, διαπιστώνονται τα εξής:

α. Παρατηρείται αύξηση της συσπείρωσης των Τούρκων κάτω από τη σκέπη της τουρκικής ταυτότητας, του συντηρητισμού, του Ισλάμ και του εθνικισμού.

β. Ως σημαντικότερα προβλήματα θεωρούνται η τρομοκρατία, το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν, η πόλωση, η ανεργία και το κόστος ζωής.

γ. Οι εξελίξεις των τελευταίων ετών στη Μέση Ανατολή είχαν ως αποτέλεσμα η τουρκική κοινωνία να αρχίζει πλέον να αναθεωρεί τις απόψεις της αναφορικά με την ιδέα της ανεξάρτητης εξωτερικής πολιτικής.

δ. Υπάρχει μεγάλη ανασφάλεια δεδομένου ότι, από το Μάιο του 2013 μέχρι και σήμερα πραγματοποιήθηκαν 24 κύριες βομβιστικές και ένοπλες επιθέσεις με 541 νεκρούς και 1.883 τραυματίες. Για το λόγο αυτό τα στρατιωτικά μέτρα τυγχάνουν μεγαλύτερης αποδοχής και κατόπιν ακολουθούν οι πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικο-πολιτιστικές διαδικασίες. Εν τω μεταξύ, η δράση των ανατρεπτικών, διασπαστικών και τρομοκρατικών ομάδων αποτελεί ένα βασικό τρωτό σημείο, το οποίο καλείται να διαχειρισθεί η τουρκική κυβέρνηση δεσμεύοντας σημαντικές στρατιωτικές δυνάμεις, καθώς επίσης δυνάμεις της στρατοχωροφυλακής και της αστυνομίας στις περιοχές των μετόπισθεν.

ε. Αναφορικά με το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου 2017 για αλλαγή του Συντάγματος, υπάρχει προβληματισμός για την ανάληψη της εξουσίας της χώρας από μια μονοπρόσωπη εξουσία από τη μια πλευρά και ανησυχία για την έτι περαιτέρω κλιμάκωση της πόλωσης από την άλλη. Παρόλα αυτά οι μέχρι τώρα δημοσκοπήσεις δείχνουν υπερίσχυση του ΝΑΙ σε ποσοστά που κυμαίνονται από 51%-55%.

Ωστόσο, είναι νωρίς ακόμη για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα. Πάντως το μόνο σίγουρο είναι ότι, ο Ταγίπ Ερντογάν θα εστιασθεί στη στρατηγική της δημιουργίας του αισθήματος φόβου και ψυχολογικής βίας, κάτι το οποίο τον δικαίωσε στις εκλογικές αναμετρήσεις του παρελθόντος.

Μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, σε ποια κατάσταση βρίσκονται οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις, αναφορικά με την αποτελεσματικότητα τους στην επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» στη Συρία, καθώς επίσης με τις δυνατότητες τους για ανάληψη στρατιωτικών δράσεων προς την Ελλάδα;

Ως επί το πλείστον, η συγκρότηση, η διάταξη, ο επιχειρησιακός σχεδιασμός και τα εξοπλιστικά προγράμματα των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων που βρίσκονται σε εξέλιξη δεν έχουν επηρεασθεί από το πραξικόπημα. Αυτό που υπέστη πλήγμα είναι η βούληση και ο δυναμισμός τους, τα οποία σταδιακά αποκαθίστανται. Επίσης, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις μπορεί να αδυνατούν να εφαρμόσουν, στο σύνολο του, το Δόγμα της Εθνικής Στρατιωτικής Στρατηγικής τους και συγκεκριμένα το δόγμα των 2,5 πολέμων (Συρία, Ελλάδα και ΡΚΚ), ωστόσο θα ήταν λάθος αν θεωρηθεί ότι ο τουρκικός επιχειρησιακός σχεδιασμός στο Θέατρο Επιχειρήσεων του Αιγαίου και της Ανατολικής Μεσογείου έχει επηρεασθεί από το πραξικόπημα. Εκτός τούτου, ένας άλλος παράγοντας που θα πρέπει να ληφθεί υπόψη, αφορά στην αλυσίδα διοικήσεως των ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας, η οποία τείνει προς μια σύνθεση αποτελούμενη από ευρασιατιστές και ακραίους εθνικιστές. Εάν σε αυτό, συνυπολογισθεί ότι οι Τούρκοι στρατιωτικοί χαρακτηρίζονται για την προσήλωση τους πρώτα στην πατρίδα και μετά στη δημοκρατία, τότε η κατάσταση αυτή αποκτά πιο ανησυχητικές διαστάσεις.

Αναφορικά με την επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» στη Συρία κρίνεται σκόπιμο να εστιασθούμε στα εξής:

Πρώτον, αυτή εντάσσεται από τους Τούρκους στις επιχειρήσεις υβριδικού πολέμου.

Δεύτερον, σε σύντομο χρονικό διάστημα (μετά τις 24-08-2016), με ελάχιστες δυνάμεις (περίπου 1.500 στελέχη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων) και μικρές απώλειες (65 στρατιωτικοί) για το εύρος της εν λόγω επιχείρησης, καθώς επίσης με την κατάλληλη εκπαίδευση-χρησιμοποίηση αντικαθεστωτικών-μισθοφορικών δυνάμεων, οι Τούρκοι πέτυχαν τη δημιουργία μιας Ασφαλούς Περιοχής (Güvenli Βölgesi) 1.910τετραγωνικών χιλιομέτρων εντός του συριακού εδάφους αποκτώντας τον πλήρη έλεγχο 229 κατοικημένων τόπων κατά μήκος των τουρκο-συριακών συνόρων.

Και τρίτον, η Τουρκία κατέδειξε ότι, έχει τη δυνατότητα να πραγματοποιεί στρατιωτικές επιχειρήσεις πέραν των συνόρων και για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Όλα αυτά είχαν ως αποτέλεσμα, η Τουρκία να υλοποιήσει το δόγμα Ερντογάν, δηλαδή «και στο πεδίο των επιχειρήσεων και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων». Στο πεδίο των επιχειρήσεων διότι ελέγχει στρατιωτικά την περιοχή, η οποία αποκόπτει τη συνένωση των κουρδικών καντονιών ανατολικά του Ευφράτη ποτ. με το αντίστοιχο που βρίσκεται δυτικά του Ευφράτη. Και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων διότι αποτελεί τον κύριο συνομιλητή με τη Ρωσία και το Ιράν για τη Συρία, ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη σχετικές διαδικασίες με τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Σε ό,τι έχει να κάνει με τις τουρκικές στρατιωτικές δυνατότητες εναντίον της ελληνικής πλευράς, οι παράγοντες που προσδίδουν σημαντική πολλαπλασιαστική ισχύ στους τουρκικούς σχεδιασμούς εστιάζονται στα εξής:

Πρώτον, στην απόκτηση της πολεμικής εμπειρίας από τις συνεχείς μετασταθμεύσεις στρατιωτικών μονάδων στη νοτιοανατολική Τουρκία και τα τουρκο-συριακά σύνορα για συμμετοχή σε επιχειρήσεις.

Δεύτερον, στην επαγγελματοποίηση, ολικώς ή μερικώς, των ενόπλων δυνάμεων. Υπόψη ότι, η απόπειρα πραξικοπήματος, επέφερε μείωση του εν λόγω ποσοστού από το 45,22% που ήταν πριν το πραξικόπημα, στο 42,44% σύμφωνα με τα στοιχεία του Φεβρουαρίου 2017. Ειδικότερα, οι ανώτατοι αξιωματικοί μειώθηκαν κατά 124, οι ανώτεροι και κατώτεροι αξιωματικοί κατά 6.461, οι μόνιμοι υπαξιωματικοί κατά 4.323 και οι επαγγελματίες οπλίτες κατά 1.687, ενώ οι συμβασιούχοι οπλίτες αυξήθηκαν κατά 2.930. Από την άλλη πλευρά, η μεγάλη αριθμητική δύναμη της Διοίκησης Ειδικών Δυνάμεων του τουρκικού Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων (BordoBereli), της Διοίκησης Βατραχανθρώπων Επιθετικών και Αμυντικών Αποστολών (SAT και SAS), των σχηματισμών ειδικών δυνάμεων του στρατού ξηράς, της στρατοχωροφυλακής και της αστυνομίας αποτελούν μια σημαντικότατη απειλή για την Ελλάδα με ιδιαίτερα μεγάλη πολλαπλασιαστική ισχύ. Συγκεκριμένα αναφερόμαστε σε μια δύναμη 80.000 περίπου ατόμων, με ποσοστό επαγγελματοποίησης περίπου 70%.

Τρίτον, στην επαύξηση των χερσαίων, ναυτικών και αεροπορικών επιχειρησιακών δυνατοτήτων με την απόκτηση αντίστοιχων μέσων και οπλικών συστημάτων μεγάλου βεληνεκούς.

Τέταρτον, στην αναβάθμιση της παραγωγής στρατιωτικών πληροφοριών μεγάλου βάθους, αναγνώρισης και επιτήρησης του πεδίου μάχης.

Πέμπτον, στην αναβάθμιση των δυνατοτήτων ταχείας μεταφοράς δυνάμεων και στρατηγικών ενισχύσεων σε περιοχές κρίσεως.

Έκτον, στη χρησιμοποίηση του διαστημικού περιβάλλοντος ως παράγοντα στρατιωτικής ισχύος, καθώς επίσης στην επαύξηση των δυνατοτήτων σε ό,τι έχει να κάνει με τις επικοινωνίες, τον ηλεκτρονικό πόλεμο και τον κυβερνοπόλεμο.

Έβδομον, στην απόκτηση δυνατοτήτων διεξαγωγής επιχειρήσεων ημέρα και νύκτα, ολοκλήρωσης μιας στρατιωτικής επιχείρησης σε σύντομο χρονικό διάστημα και εφόσον απαιτηθεί, εξασφάλιση της συνέχισης αυτής και υποστήριξή της για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Όγδοο, στην αποδέσμευση των εξοπλιστικών προγραμμάτων από την εκάστοτε οικονομική κατάσταση (σ.σ. συμβαίνουν μετακυλήσεις, όχι όμως ακυρώσεις).

Και ένατο, στην απεξάρτηση των εξοπλιστικών αναγκών της χώρας από το εξωτερικό. Σημειωτέον ότι, η εν λόγω εξάρτηση πριν από 15 χρόνια ανερχόταν στο 80%, το 2016 αυτή μειώθηκε στο 40% και ως επόμενος στόχος ετέθη η περαιτέρω μείωση της στο 20%.

Εν τω μεταξύ, η διαδικασία εξέλιξης και αναβάθμισης των οπλικών συστημάτων και των υπολοίπων στρατιωτικών μέσων με νέες τεχνολογίες γαλουχεί το στρατιωτικό προσωπικό με μια σύγχρονη αντίληψη για το πεδίο της μάχης και τον εκ νέου σχεδιασμό των στρατιωτικών επιχειρήσεων. Φυσικά, ένας από τους λόγους που γίνεται αυτή η επισήμανση έχει να κάνει με την τουρκική Διοίκηση Ασφαλείας Ακτών, η οποία σε μια ενδεχόμενη ελληνοτουρκική κρίση θα αποτελέσει ένα σημαντικό «εργαλείο» των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, δεδομένου ότι ο τομέας των αρμοδιοτήτων της επικεντρώνεται σε δύο πολύ κρίσιμους τομείς: την έρευνα-διάσωση και την παράνομη μετανάστευση, όπου υπάρχει σοβαρός κίνδυνος για δημιουργία θερμού επεισοδίου και γενίκευσης της κρίσης. Μάλιστα, βάσει του στρατηγικού της σχεδιασμού 2015-2019, το 2019 η εν λόγω διοίκηση προβλέπεται να διαθέτει 4 πλοία 1.700 τόνων τύπου κορβέτας, 4 πλοία 600 τόνων πολλαπλών ρόλων, 215 σκάφη διαφόρων τύπων, 20 ελικόπτερα, 3 αεροσκάφη, 6 μη επανδρωμένα αεροσκάφη και 20 κινητά ραντάρ.

Εκτιμάτε ότι θα μπορούσαμε να οδηγηθούμε σε μια νέα κρίση «Ιμίων» που θα δημιουργούσε και μια σοβαρή θερμή εμπλοκή;

Αξιολογώντας διαχρονικά τη συμπεριφορά της Τουρκίας διαπιστώνεται ότι, η εγρήγορση είναι επιβεβλημένη διότι μια κρίση μπορεί να εκδηλωθεί είτε μετά από ένα προσχεδιασμένο επεισόδιο, είτε μετά από κάποιο «ατύχημα». Με δεδομένο λοιπόν ότι, ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά της κρίσης είναι ο αιφνιδιασμός, η λήψη προληπτικών μέτρων χωρίς υπερβολές και κινδυνολογία θα αποτρέψει τους γείτονες μας από οποιαδήποτε κακόβουλη ενέργεια. Πάντως, ποτέ δεν θα πρέπει να διαφεύγει από τη σκέψη μας το δόγμα Ερντογάν, δηλαδή «και στο πεδίο των επιχειρήσεων και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Φεβ 2017


Ο επικεφαλής της Διεύθυνσης Θρησκευτικών Υποθέσεων της Τουρκίας (Diyanet) αποπειράθηκε να υπερασπίσει του ιμάμηδες της Γερμανίας που κατηγορούνται από τις γερμανικές υπηρεσίες ότι εξελίχθηκαν σε ρουφιάνοι – καταδότες και πληροφοριοδότες, για Τούρκους που βρίσκονται στη Γερμανία και δεν διάκεινται φιλικά στον Ερντογάν, δηλαδή, με πιο απλά λόγια, είναι οπαδοί του Φετουλάχ Γκιουλέν.

Πρόκειται για τον πολύ Μεχμέτ Γκορμέζ, ο οποίος έκανε λόγο για αστήριχτες δηλώσεις, ιστορίες και ισχυρισμούς… που θα προκαλέσουν μη αποκαταστάσιμο τραύμα στις αθώες και θρησκευόμενες μάζες», μιλώντας για τα 3 εκατομμύρια Τούρκους και συνολικά 5 εκατομμύρια των μουσουλμάνων της Γερμανίας! Τώρα μας… κατεδάφισε από λύπη.

Η παρέμβασή του κρίθηκε απαραίτητη, καθώς μόλις προχθές οι γερμανικές αρχές εξέδωσαν εισαγγελική εντολή και προχώρησαν στη διενέργεια έρευνας στα σπίτια τεσσάρων Τούρκων μουφτήδων, παρά το γεγονός της ανάκλησης άλλων έξι, προφανώς διότι κατάλαβαν οι Τούρκοι ότι το μέλλον τους πρόβαλλε χλωμό, κάτι για το οποίο προειδοποίησε η Μέρκελ τον Ερντογάν σε συνάντησή τους…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τα προβλήματα στις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό προέρχονται από την ελληνοκυπριακή πλευρά, υποστήριξε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, σε δηλώσεις του μετά τη συνάντησή του με τον Αμερικανό ομόλογό του, Ρεξ Τίλερσον, στο περιθώριο της συνόδου των υπουργών Εξωτερικών των G20, στη Βόννη.

Όπως μεταδίδουν τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, απαντώντας σε σχετική ερώτηση ο κ. Τσαβούσογλου αναφέρθηκε στην απόφαση για την επέτειο της ψηφοφορίας για την Ένωση.

«Αυτή (η απόφαση) επί της ουσίας δείχνει την προσέγγιση της ελλληνοκυπριακής πλευράς στις διαπραγματεύσεις. Επιπλέον η απόφαση της ελληνοκυπριακής Βουλής για την Ένωση, είναι απαράδεκτη για την Τουρκία και τους Τουρκοκυπρίους», ανέφερε ο Τούρκος υπουργός και προσέθεσε:

«Αυτή η κρίση δεν ξεκίνησε με την σημερινή αποχώρηση του Αναστασιάδη από το τραπέζι, αλλά με την απόφαση αυτή της Βουλής. Ακόμη συζητάνε την Ένωση της Κύπρου με την Ελλάδα, και παίρνουν αποφάσεις. Δεν έχουν δηλαδή εγκαταλείψει τις φιλοδοξίες τους. Από την μία ζητάτε Ένωση κι από την άλλη ζητάτε την άρση των εγγυήσεων από την Τουρκία. Με αυτή την προσέγγιση έχουν αποκαλυφθεί οι πραγματικές τους προθέσεις».

Ο κ. Τσαβούσογλου συνέχισε λέγοντας: «Αν επιθυμούν διαπραγματεύσεις θα γυρίσουν στο τραπέζι αυτό (των διαπραγματεύσεων). Αν δεν επιθυμούν, εκείνοι ξέρουν. Πλέον δεν θα υπάρξει για ακόμη μια φορά τέτοια διαπραγμάτευση. Θα πράξουμε τα δέοντα».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Φεβ 2017


Ένα απίστευτο γεωστρατηγικό πόκερ βρίσκεται σε εξέλιξη στο μέτωπο της Συρίας, με τη ρωσική διπλωματία να έχει στριμώξει άγρια της Τουρκία η οποία αφενός δεν έχει το παραμικρό περιθώριο να παρουσιαστεί ότι «τα σπάει» με τη Μόσχα, τουλάχιστον μέχρι να ξεκαθαρίσει το τοπίο στην Ουάσιγκτον, ενώ ακόμα και τότε, οι σχέσεις των ΗΠΑ με τους Κούρδους της Συρίας ορθώνουν πανομοιότυπα τείχη, με αποτέλεσμα οι Τούρκοι να έχουν κάθε λόγο να βρίσκονται σε απόγνωση, αφού το «παιχνίδι» να προσπαθήσουν να παίξουν τη Ρωσία απέναντι στις ΗΠΑ και τούμπαλιν, τελικά έχει ως αποτέλεσμα τη συντριβή της Άγκυρας ανάμεσα στους δυο κολοσσούς της διεθνούς πολιτικής…

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Οι εξελίξεις είναι λογικό να προκαλούν τρομερό εκνευρισμό στην Άγκυρα, αφού είναι αντιμέτωποι ουσιαστικά με την ευθυγράμμιση της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ και της Συρία που ακολουθούν όπως όλοι οι λογικοί άνθρωποι τη μέση οδό στην προσπάθεια αποκλιμάκωσης της έντασης και έναρξης μιας διαδικασίας που θα οδηγήσει σε κάποιου είδους κρατική μορφή στη Συρία, αφού φαίνεται πως προς το παρόν προκρίνεται η μη αλλαγή των συνόρων της Συρίας.

Η μέση οδός έχει στο επίκεντρο τους Κούρδους, στους οποίους ναι μεν δεν δίνουν κρατική υπόσταση, άρα πραγματοποιώντας μια υποχώρηση στους τουρκικούς όρους, αλλά σε αντάλλαγμα πηγαίνουν στο αμέσως επόμενο στάδιο, εξετάζοντας τη μετατροπή της Συρίας σε Ομοσπονδία ή Συνομοσπονδία, στο πλαίσιο της οποίας οι Κούρδοι της Συρίας τουλάχιστον θα αυτοκυβερνηθούν. Μόνο που και αυτή η εξέλιξη είναι δυσμενέστατη για την Τουρκία, παρότι λιγότερο από τη δημιουργία κουρδικού κράτους στα σύνορά της.

Σήμερα ξεκινούν εκ νέου οι συνομιλίες στην πρωτεύουσα του Καζακστάν, την Άστανα, με την Τουρκία να είναι παγιδευμένη εκεί, θύμα της ανάγκης της να παραστήσει ο Ερντογάν τον διεθνή παράγοντα, δίπλα στον Πούτιν, για να προειδοποιήσει τους Αμερικανούς, μόνο που οι Ρώσοι τον άφησαν «να κάνει το κομμάτι του» με στόχο να τον παγιδεύσουν και το κατάφεραν!

Οι απόψεις των δυο πλευρών απέχουν πολύ, με τους Ρώσους να εκπροσωπούνται από τον ορισμένο από τον Βλαντιμίρ Πούτιν «προεδρικό αντιπρόσωπο» για το θέμα, Αλεξάντερ Λαβρέντιεφ, ενώ οι Τούρκοι προσπαθώντας να τις υποβαθμίσουν για να απεμπλακούν, έστειλαν από επικεφαλής διεύθυνσης του υπουργείου Εξωτερικών!

Παράλληλα, οι Τούρκοι διαμηνύουν ότι δεν θα πρέπει να υποκατασταθούν οι επίσημες συνομιλίες στη Γενεύη υπό την αιγίδα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) που αρχίζουν ξανά στις 23 Φεβρουαρίου και επιμένουν ότι μοναδικό θέμα συζήτησης δεν μπορεί να είναι άλλο από τους στρατιωτικούς κανόνες που θα πρέπει να εφαρμοστούν ώστε να διατηρηθεί η κατάπαυση του πυρός! Διακρίνουμε μια συγκεκαλυμμένη απειλή ανάφλεξης ή λανθάνουμε;

Η Ρωσία βέβαια αναγκάζεται να συνεχίσει αν τηρεί διπλωματική στάση, καθώς ενοχλούμενο φέρεται να είναι και το Ιράν, καθότι ας μην ξεχνούμε, ότι οι γειτνιάζουσες σε συνοριακές περιοχές κουρδικές μειονότητες είναι το πρόβλημα που ένωναν παραδοσιακά Τουρκία, Συρία, Ιράκ και Ιράν, αν και καθεμιά χώρα υπέκυπτε από καιρού εις καιρόν στον πειρασμό να χρησιμοποιήσει την κουρδική μειονότητα του αντιπάλου για να τον αποσταθεροποιήσει, εάν τα πράγματα δεν έβαιναν καλώς στις διμερείς σχέσεις.

Σε αυτό το πλαίσιο, δεν θα μπορούσε να περάσει απαρατήρητη μια εξέλιξη που καταγράφεται από χθες στη Μόσχα, καθώς ξεκίνησε συνέδριο στο οποίο συμμετέχουν Κούρδοι προερχόμενοι και από τις τέσσερις χώρες που φιλοξενούν τους προαναφερθέντες γειτνιάζοντες κουρδικούς πληθυσμούς, την Τουρκία, τη Συρία, το Ιράκ και το Ιράν, προκαλώντας σύγκρυο κυρίως σε Άγκυρα και Τεχεράνη.

Παρότι οι Ρώσοι τηρούν χαμηλό προφίλ, τα κουρδικά μέσα ενημέρωσης αποκαλούν τη διοργάνωση ως «Κουρδικό Εθνικό Συνέδριο»! Μοναδική απουσία το Κουρδικό Δημοκρατικό Κόμμα (KDP) του βορείου Ιράκ, γνωστός σύμμαχος της Άγκυρας, ενώ η παρουσία των Κούρδων της Συρίας και του PYD, αποτελεί άδειασμα στην Τουρκία που είχε μπλοκάρει τη συμμετοχή τους στις συνομιλίες της Άστανα στις 23-24 Ιανουαρίου.

Η Τουρκία πλέον περιμένει με αγωνία για το αποτέλεσμα της μελέτης του αμερικανικού Πενταγώνου για τη στρατηγική στο Ιράκ και τη Συρία, όπου χθες διέρρευσε πως είναι ενδεχόμενη εισήγηση στον Λευκό Οίκο να διατάξει την αποστολή τακτικών στρατευμάτων στο έδαφος!

Ωστόσο, το καθυστερημένο τηλέφωνο Τραμπ-Ερντογάν που έστειλε τα κατάλληλα μηνύματα, καθώς επίσης και η αποχώρηση του αντιστράτηγου και πρώην διευθυντή της στρατιωτικής υπηρεσίας πληροφοριών DIA, από το πόστο του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, ένα πρόσωπο με το οποίο είχαν καλλιεργηθεί εγκαίρως σχέσεις, οδηγούν στο μάλλον ασφαλές συμπέρασμα, ότι οι όροι επιστροφής στην «αγκαλιά» των ΗΠΑ θα είναι δυσμενείς, ενώ αν αυτό προχωρήσει, η Τουρκία θα έχει μετατραπεί σε έρμαιο στη βούληση της Μόσχας.

Να υπογραμμίσουμε καταληκτικά, ότι αυτή η αναταραχή και οι ζυμώσεις που αφορούν το κουρδικό ζήτημα, συμπίπτουν με την 18η επέτειο του δράματος που οδήγησε στην απαγωγή του Αμπντουλάχ Οτζαλάν από την Κένυα, μετά από συνδυασμένη επιχείρηση ανάμεσα στην αμερικανική CIA και την τουρκική MIT, ενώ βρισκόταν στα χέρια των ελληνικών αρχών.

Δυο δεκαετίες σχεδόν αργότερα, η Άγκυρα αρνείται να κατανοήσει ότι το εν λόγω ζήτημα δε χωρά στρατιωτικά αλλά πολιτική λύση, αφού δεν πρόκειται για μια μικρή πληθυσμιακή ομάδα, αλλά ένα ολόκληρο έθνος. Τις διαπραγματεύσεις αυτές τίναξε στον αέρα ο Ερντογάν όταν αντελήφθη ότι οι συνομιλίες δεν τον βοηθούσαν εκλογικά… κι ας βάζει τώρα τον ελεγχόμενο τουρκικό Τύπο να γράφει ότι οι συνομιλίες της περιόδου 2012-2015 κατέρρευσαν επειδή το PKK άρχισε εκ νέου επιθέσεις.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης
Δημοσιογράφος - Συγγραφέας - Τουρκολόγος


Την αναπόφευκτη έκρηξη ενός άγριου εμφυλίου πολέμου προανήγγειλε το υψηλόβαθμο στέλεχος του κυβερνώντος ισλαμικού κόμματος του Ερντογάν, Ozan Erdeme, στην περίπτωση που δεν περάσει η συνταγματική μεταρρύθμιση στο δημοψήφισμα και η είδηση αυτή φιγουράρει στα πρωτοσέλιδα των τούρκικων εφημερίδων προκαλώντας μεγάλη αίσθηση.

Όπως αναφέρεται, ο Ozan Edreme, υψηλόβαθμο στέλεχος του ισλαμικού κόμματος και υπεύθυνος αντιπρόεδρος των οργανώσεων της περιοχής Μαγνησίας της ευρύτερη περιοχής της Σμύρνης, ανήγγειλε ότι αν δεν περάσει το "ναι" στο επικείμενο δημοψήφισμα στις 16 Απριλίου το ποσοστό του 50%, τότε είναι αναπόφευκτη η έκρηξη ενός εμφυλίου πολέμου με όλες τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης.

Για τον λόγο αυτό κάλεσε τις οργανώσεις του ισλαμικού κόμματος, ιδιαίτερα στις περιοχές Άγκυρα, Κωνσταντινούπολη και Τραπεζούντα, να είναι έτοιμες για κάθε ενδεχόμενο και να εντείνουν την προεκλογική τους εκστρατεία υπέρ του "ναι" στο δημοψήφισμα.

Εντωμεταξύ άκρως αντιφατικές είναι οι πρώτες δημοσκοπήσεις για το δημοψήφισμα καθώς άλλες εφημερίδες, όπως οι αντιπολιτευόμενες Aydınlık, Sçzçü και Cumhurriyet, δίνουν στο "όχι" ποσοστό 53%, ενώ οι φιλοκυβερνητικές όπως η Sabak, Akşam και Vatan προβλέπουν θρίαμβο το "ναι" με πάνω από 55%.

Γεγονός πάντως είναι ότι από εδώ και πέρα, μέχρι την ημερομηνία του δημοψηφίσματος, η κατάσταση αναμένεται να πολωθεί επικίνδυνα, με όλα τα ενδεχόμενα πιθανά, ακόμα και με…

Πηγή ΝikosΧeiladakis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Tους κυνηγάνε οι τζιχαντιστές και οι Τούρκοι τρέχουν

Όπως μεταδίδει το Al Masdar News, το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) νικά τους Τούρκους στην Αλ Μπαμπ και τους διώχνει μέσα από την πολιορκημένη πόλη.Οι τουρκικές δυνάμεις και οι μισθοφόροι τους από τον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (FSA) εισήλθαν σε συνοικίες της Αλ Μπαμπ από τα δυτικά και βόρεια της πόλης εδώ και μια εβδομάδα.

Μάλιστα τόσο ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όσο και ο Μπιναλί Γιλντιρίμ δήλωναν τη Δευτέρα και την Τρίτη ότι επίκειται η κατάληψη της Αλ Μπαμπ από τον τουρκικό στρατό.

Όμως, μετά τις αποτυχημένες επιθέσεις των Τούρκων στα ανατολικά της Αλ Μπαμπ τη Δευτέρα, το Ισλαμικό Κράτος συγκέντρωσε τις δυνάμεις του και αντεπιτέθηκε στα δυτικά και βόρεια της πόλης.

Το Ισλαμικό Κράτος όχι μόνο ανακατέλαβε πολλές θέσεις από τους Τούρκους και τους μισθοφόρους τους, που τράπηκαν σε φυγή, αλλά ανάγκασε την τουρκική ηγεσία να στείλει ενισχύσεις στα μέτωπα για να κρατήσει όσες θέσεις μπορεί και να μην βρεθούν εντελώς εκτός πόλης.

Σε περίπτωση που ο τουρκικός στρατός υποστεί ολοκληρωτική ήττα μέσα στην Αλ Μπαμπ και αναγκαστεί να αποτραβηχτεί, θεωρείται πιθανό να εξαπολύσει επίθεση στην Αλ Μπαμπ ο συριακός στρατός που βρίσκεται στο 1 χλμ νότια της πόλης.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


15 Φεβ 2017


Η γερμανική αστυνομία πραγματοποίησε σήμερα εφόδους στα διαμερίσματα τεσσάρων ιμάμηδων που είναι ύποπτοι ότι διενεργούσαν κατασκοπεία για λογαριασμό της τουρκικής κυβέρνησης σε βάρος υποστηρικτών του ιερωμένου Fethullah Gulen, ο οποίος έχει την έδρα του στις ΗΠΑ και κατηγορείται από την Άγκυρα ότι οργάνωσε την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του περασμένου Ιουλίου.

Οι έφοδοι, οι οποίες πραγματοποιήθηκαν στα κρατίδια της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας και της Ρηνανίας-Παλατινάτου, πιθανολογείται ότι θα επιφέρουν περαιτέρω ένταση στις σχέσεις ανάμεσα στους δύο συμμάχους στο ΝΑΤΟ.

Το Γραφείο του Ομοσπονδιακού Εισαγγελέα (GBA) ανέφερε σε ανακοίνωση που εξέδωσε ότι οι ιμάμηδες ενήργησαν βάσει μια διαταγής που εκδόθηκε πέρυσι στις 20 Σεπτεμβρίου από την θρησκευτική αρχή Ντιγιανέτ, η οποία έχει την έδρα της στην Τουρκία και υποστήριξε πως το κίνημα του Gulen βρισκόταν πίσω από την απόπειρα πραξικοπήματος.

Ο γερμανός υπουργός Δικαιοσύνης Χάικο Μάας δήλωσε πως οι τέσσερις ιμάμηδες ήταν μέλη της Ditib, της μεγαλύτερης ένωσης τεμενών της Γερμανίας η οποία φέρνει ιμάμηδες από την Τουρκία για να υπηρετήσουν την κοινότητα των περίπου τριών εκατομμυρίων τουρκικής καταγωγής ανθρώπων που ζουν εκεί.

«Είναι πολύ σαφές ότι η επιρροή του τουρκικού κράτους στην Ditib είναι μεγάλη. Η ένωση πρέπει να αποδεσμευτεί από την Άγκυρα», αναφέρει ο Μάας στη δήλωση που εξέδωσε.

Τον περασμένο μήνα το GBA είχε αρχίσει έρευνα για τις επιχειρήσεις των τουρκικών υπηρεσιών πληροφοριών στο γερμανικό έδαφος μετά την κατάθεση μήνυσης από έναν βουλευτή. Η Αυστρία ερευνά επίσης αν η Τουρκία έχει θέσει σε λειτουργία στο αυστριακό έδαφος, μέσω της πρεσβείας της στη Βιέννη, ένα ανεπίσημο δίκτυο που έχει στόχο τους οπαδούς του Γκιουλέν.

Η Τουρκία έχει κατηγορήσει τη Γερμανία ότι προσφέρει καταφύγιο σε μέλη του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK) και σε ακροαριστερούς της οργάνωσης DHKP-C, που έχουν πραγματοποιήσει επιθέσεις στην Τουρκία. Οι γερμανοί αξιωματούχοι απορρίπτουν την κατηγορία.

Το GBA ανακοίνωσε πως οι σημερινές έρευνες είχαν στόχο να βρέθουν περισσότερα στοιχεία για να συνδεθούν οι ύποπτοι με κατασκοπευτικές δραστηριότητες.

«Είναι ύποπτοι ότι συγκέντρωσαν πληροφορίες για μέλη της αποκαλούμενης κίνησης Gulen και τις διαβίβασαν στο γενικό προξενείο στην Κολωνία», ανέφερε η GBA.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Του Δρ.Ζήνωνα Τζιάρρα

Η μάχη της Al Bab είναι σε αυτή τη φάση του συριακού πολέμου κρίσιμης σημασίας για διάφορους λόγους σε τακτικό αλλά και υψηλό-διπλωματικό επίπεδο. Αυτή τη στιγμή, η Al Bab που βρίσκεται στη βόρεια Συρία αποτελεί ένα πεδίο μάχης στο οποίο συγκρούονται οι τουρκικές δυνάμεις και οι αντιπρόσωποί τους (ισλαμιστικές και άλλες ομάδες υπό την ομπρέλα του Ελεύθερου Συριακού Στρατού – FSA), το λεγόμενο Ισλαμικό Κράτος, και ο Συριακός Αραβικός Στρατός (ΣΑΑ) του καθεστώτος Μπασάρ αλ Άσαντ (βλ. χάρτη υπ’ αρ. 1).

(Φωτ: Με σκούρο πράσινο οι τουρκικές δυνάμεις («Ασπίδα του Ευφράτη»), με γκρίζο το «Ισλαμικό Κράτος» και με κόκκινο οι δυνάμεις του συριακού καθεστώτος.)

Το Τακτικό Επίπεδο

H προέλαση των τουρκικών δυνάμεων στην Al Bab έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό ενώ παράλληλα τις ίδιες προσπάθειες καταβάλλει ο ΣΑΣ. Για τον ΣΑΣ η κατάληψη της Al Bab σημαίνει πρωτίστως ανακατάληψη εδαφών, αποδυνάμωση του Ισλαμικού Κράτους και βελτίωση της θέση του καθεστώτος στο ισοζύγιο δυνάμεων τόσο στο πεδίο της μάχης όσο και σε διαπραγματευτικό επίπεδο. Ταυτόχρονα μια νίκη θα είχε θετικό αντίκτυπο στη δυναμική που έχει αποκτήσει η αντεπίθεση του καθεστώτος εδώ και αρκετό καιρό – με την υποστήριξη της Ρωσίας, του Ιράν, της Χεζμπολλάχ και άλλων σιιτικών ομάδων – τονώνοντας έτσι και το ηθικό των επιχειρήσεων.

Οι προθέσεις της Τουρκίας είναι γνωστές και επιβεβαιώνονται από τον ίδιο τον Τούρκο πρόεδρο, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν: η κατάληψη της Al Bab αποτελεί μόνο ένα ακόμη βήμα στον δρόμο για το «αρχηγείο» του Ισλαμικού Κράτους στη Raqqah. Και βεβαίως αυτό που «καίει» περισσότερο τον Ερντογάν δεν είναι τόσο η κατάληψη της Raqqah ή η καταστροφή του Ισλαμικού Κράτους όσο η μη συμμετοχή των κουρδικών δυνάμεων σε αυτές τις επιχειρήσεις και κατ’ επέκταση ο περιορισμός του εδαφικού τους επεκτατισμού.

Το σενάριο κατάληψης της Raqqah από τις Τουρκικές δυνάμεις κρίνεται σε αυτή τη φάση τουλάχιστον εξαιρετικά δύσκολο. Πρόκειται για μια απόσταση που από την Al Bab μετρά περισσότερο από 180 χιλιόμετρα μέσω κύριων οδών νοτίως του Ευφράτη, ενώ βρίσκεται περί τα 135 χιλιόμετρα (διαμέσου και βορείως του Ευφράτη) από την υπό κουρδικό έλεγχο Manbij – την οποία επίσης εποφθαλμιά ο Τούρκος πρόεδρος. Η συντομότερη απόσταση προς την Raqqah, η οποία ίσως για τακτικούς λόγους να ακολουθηθεί παράλληλα με μια εκ των προαναφερθεισών, έχει σημείο εκκίνησης το Akçakale στη νότια Τουρκία με κάθετη νότια κατεύθυνση και είναι γύρω στα 90 χιλιόμετρα.[i]

Σε κάθε περίπτωση οι τουρκικές δυνάμεις θα χρειαστεί να αντιμετωπίσουν είτε τους Κούρδους (βόρεια και ανατολικά του Ευφράτη) είτε το Ισλαμικό Κράτος στα νότια (βλ. χάρτη υπ’ αρ 2). Γι’ αυτούς και άλλους λόγους, όπως το αξιόμαχο και η αξιοπιστία των Κούρδων αλλά και η στάση του συριακού καθεστώτος και του Ιράν (βλ. παλαιότερο άρθρο στο Liberal.gr), οι επιχειρήσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στη Raqqah δεν θα είναι μια απλή υπόθεση. Αντιθέτως οι δυνάμεις των Κούρδων (SDF/YPG) βρίσκονται με την υποστήριξη του αμερικανικού Πενταγώνου μερικά χιλιόμετρα από τη Raqqah.

(Φωτ: Με κίτρινο οι περιοχές που ελέγχονται από τους Κούρδους από την Al Bab στη βορειο-ανατολική Συρία.)

Πάντως, οι δυνάμεις της «Ασπίδας του Ευφράτη» υπό την ηγεσία της Τουρκίας φαίνεται να σημειώνουν επιτυχίες στο μέτωπο της Al Bab τουλάχιστον στα δυτικά καταρρίπτοντας – προς το παρόν – τις διάφορες προβλέψεις περί τουρκικού ολέθρου. Ομολογουμένως, στα ανατολικά τα πράγματα αποδεικνύονται πιο δύσκολα καθώς απέτυχαν μέχρι στιγμής να καταλάβουν τις στρατηγικής σημασίας πόλεις Bzaah και Qabasin, κάτι το οποίο θα δυσκολέψει και την πτώση της Al Bab (βλ. χάρτη υπ’ αρ. 3α και 3β). Υπό αυτό το πρίσμα, η μάχη της Al Bab (που κατά τα άλλα αποτελεί μόνο μια από τις σημαντικές μάχες που λαμβάνουν χώρα στη Συρία) θα αποδειχτεί σκληρή με πολλές ενδεχομένως απώλειες για όλες τις πλευρές.


Επιπλέον, το γεγονός ότι η Τουρκία έχει απομακρυνθεί αρκετά από την τουρκοσυριακή μεθόριο και οι πληροφορίες ότι συριακά αλλά και κουρδικά στρατεύματα έχουν εμπλακεί σε περιορισμένες συγκρούσεις με τις τουρκικές δυνάμεις αναδεικνύουν το βαθμό δυσκολίας και την περιπλοκότητα της κατάστασης. H πτώση της Al Bab μπορεί να είναι θέμα χρόνου, το μέλλον όμως του θεάτρου της βόρειας Συρίας δεν είναι καθόλου ξεκάθαρο. Ενώ είναι πιθανόν να δούμε τον ΣΑΣ να συνεργάζεται εμμέσως με την Τουρκία για την εκδίωξη του Ισλαμικού Κράτους από την Al Bab, η κατάληψή της θα δημιουργήσει νέα προβλήματα μεταξύ Συρίας και Τουρκίας και κατ’ επέκταση μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας ίσως και ΗΠΑ.

Το Υψηλό Στρατηγικό Επίπεδο

Η Ρωσία και οι ΗΠΑ, φαίνεται να διατηρούν σταθερά μια στρατηγική μεταξύ καρότου και μαστιγίου έναντι της Τουρκίας καθότι αφενός την χρειάζονται αλλά αφετέρου δεν θέλουν να επιτρέψουν την περαιτέρω αποθράσυνση της. Η Τουρκία το γνωρίζει αλλά, μέσω της χρήσης σκληρής στρατιωτικής ισχύος, κατάφερε να βρίσκεται σε θέση διαπραγμάτευσης και παζαρέματος με τη Ρωσία και τις ΗΠΑ κρατώντας σημαντικά «χαρτιά» για την διασφάλιση των δικών της συμφερόντων παρά το μεγάλο ρίσκο αποτυχίας των τουρκικών επιχειρήσεων.

Αναμένεται ότι το αποτέλεσμα, ιδιαίτερα αναφορικά με το Κουρδικό, δεν θα ικανοποιεί πλήρως την Άγκυρα. Από την άλλη, η Τουρκία κατάφερε επιτυχώς να ανακόψει την προς δυσμάς επέκταση των Κούρδων και να τους κρατήσει εν ολίγοις μακριά από τη Μεσόγειο. Το επόμενο της στοίχημα εντοπίζεται στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη μείωση των κουρδικών εδαφών και την εγκαθίδρυση μιας ζώνης στη βόρεια Συρία η οποία θα βρίσκεται υπό την πολιτική της επιρροή και θα αποτρέπει την οποιαδήποτε σύνδεση μεμονωμένων κουρδικών περιοχών. Αυτό συμβαίνει μεταξύ άλλων διότι φαίνεται να δρομολογείται σταδιακά η ομοσπονδοποίηση της Συρίας: η αύξηση των τετελεσμένων επί του εδάφους για τον κάθε δρώντα σε αυτή τη συγκυρία θα μεταφραστούν πιθανότατα σε οφέλη και δικαιώματα στα πλαίσια μιας ομοσπονδιακής Συρίας.

Παρόλο που η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ υπό τον Ντόλαντ Τράμπ δεν έχει ξεκαθαρίσει πλήρως, είναι τουλάχιστον εμφανές ότι η Ουάσιγκτον επιδιώκει τη διατήρηση και ενίσχυση του «φιλο-κουρδικού» της προσανατολισμού. Το ίδιο πράττει και ο Ρώσος πρόεδρος Βλαδίμηρος Πούτιν. Άλλωστε το Κουρδικό αποτελεί τουλάχιστον από το 2015 ένα πεδίο του συριακού πολέμου όπου ΗΠΑ και Ρωσία συγκλίνουν. Εντούτοις, και οι δύο δυνάμεις είναι πιθανότερο να ισορροπήσουν στην τελική ευθεία μεταξύ Τουρκίας και Κούρδων παρά να στηρίξουν το ένα μέρος εις βάρος του άλλου καθώς και τα δύο έχουν τη δική τους στρατηγική αξία.

Επίλογος

Εν κατακλείδι, η πτώση της Al Bab όταν και εφόσον συμβεί δεν θα σημάνει το οποιοδήποτε τέλος στον συριακό πόλεμο αλλά μάλλον την αρχή μιας περίπλοκης και πολυεπίπεδης διαδικασίας ανταγωνισμού που δεν θα οδηγήσει απαραίτητα στην αποκλιμάκωση αλλά μάλλον σε τάσεις ακριβώς αντίθετες. Η ιστορία έχει δείξει πως πριν από κάθε συμφωνία (ή ανακωχή) που έπεται μιας θερμής σύγκρουσης οι εχθροπραξίες εντείνονται με κίνδυνο την επιστροφή στο σημείο του «πλήρους πολέμου», σύμφωνα με το μοντέλο κλιμάκωσης-αποκλιμάκωσης στην επίλυση συγκρούσεων. Ο μεγάλος αριθμός των κρατικών και μη κρατικών δρώντων που εμπλέκονται στον συριακό πόλεμο καθιστούν αυτή την προοπτική ακόμα πιο ρεαλιστική. Μεταξύ άλλων, παράγοντες όπως οι εσωτερικές πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία, οι κινήσεις Τράμπ στις αμερικανο-ρωσικές σχέσεις και στο Συριακό αλλά και η στάση του Ιράν έναντι των ΗΠΑ, του Κουρδικού και της Τουρκίας θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό την έκβαση αυτής της σύρραξης.

*Ο Δρ. Ζήνωνας Τζιάρρας είναι Συνεργάτης Λέκτορας Σπουδών Ασφάλειας & Διπλωματίας, UCLan Cyprus
[i] Όλες οι αποστάσεις έχουν υπολογιστεί με εργαλεία του Google Maps.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου