Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

16 Σεπ 2017


Οι λόγοι που η Συρία τελειώνει για τη Δύση, οι ανακατατάξεις στην περιοχή και η δυναμική επάνοδος των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν

Έγινε κοινό μυστικό πλέον ότι οι δήθεν εξεγέρσεις κατά ηγετών αυταρχικών καθεστώτων είναι καθοδηγούμενες. Και είναι παντελώς παραπλανητική η εξήγηση, πως η Δύση επεμβαίνει προς υποβοήθηση της ανατροπής δικτατόρων και δημιουργία συνθηκών δημοκρατικής διακυβέρνησης.

Μου είναι αδύνατο να κατανοήσω, πώς αυτό δεν έγινε αντιληπτό από την στιγμή της εκστρατείας κατά του Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ, έστω αμέσως μετά από αυτήν όταν απεκαλύφθησαν όλα τα προπαγανδιστικά ψεύδη, από τον κορμολάνο που δήθεν καλύφθηκε με πετρέλαιο, έως τα χημικά που θα εκτόξευσε ο Σαντάμ (και αγόραζαν αντιασφυξιογόνες μάσκες στην Ελβετία, επειδή υπήρχε η "ενημέρωση" ότι η εμβέλεια των ιρακινών πυραύλων ήταν 3.000 χιλιόμετρα).

Ιδιαιτέρως μου προξένησε εντύπωση, όταν καθ’ ην στιγμή έγραφα στη Voria.gr, ότι σκοπός του συστήματος είναι η αποδυνάμωση και διάλυση κρατών ώστε να καταστούν αδύναμα προτεκτοράτα (τόχω γράψει πολλές φορές και δικαιώνομαι σε κάθε επεισόδιο), με βόμβες στον Τρίτο κόσμο και με κατάρρευση των οικονομιών στη Δύση, υπήρξε βουλευτής που συνεπαρμένος από τις επαναστατικές ιδεοληψίες του, ζητούσε επισήμως να εγκριθεί ψήφισμα υπέρ των Αδελφών Μουσουλμάνων, που ανέτρεψαν τον Μπουμάρακ στην Αίγυπτο.

Και δεν ήταν μόνον αυτός. "Επώνυμοι" δημοσιογράφοι και πολιτικοί αναλυτές υμνούσαν την "Αραβική Άνοιξη", όπως έπρατταν και με τις "πορτοκαλί επαναστάσεις" του Σόρος στις ανατολικοευρωπαϊκές χώρες. Το ερώτημα είναι, και πρέπει να το πούμε καθαρά για να αρχίσουν επί τέλους οι Έλληνες να υποψιάζονται, πόσοι από αυτούς είχαν αδυναμία αντιλήψεως και πόσοι ενεργούσαν καθ’ υπόδειξη; Χωρίς να αναιρείται η σοβαρότητα της παραπλάνησης, όποιο κι αν από τα δύο συμβαίνει.

Εδώ και καιρό υποστηρίζω σ’ αυτήν την στήλη ότι η Συρία τελειώνει για την Δύση, αυτό που ήθελε το πέτυχε, μια ισχυρή χώρα τριχοτομείται, όπως και η Λιβύη, ένα καινούργιο κράτος -το Κουρδιστάν- αναφύεται και οσονούπω θα υπάρξει κάπου εκεί, στα συροϊρακινά σύνορα και κάποια αυτόνομη περιοχή από τους εναπομείναντες σουνίτες, ως εμπόδιο, μαζί με τους Κούρδους, στις βλέψεις του σιιτικού Ιράκ να φτάσει στην Μεσόγειο.

Εκείνο, που φυσικά δεν μπορώ να γνωρίζω είναι ποιο θα είναι το επόμενο βήμα. Δεν λαμβάνω υπόψη τις διαλυτικές τάσεις στα Εμιράτα και την Σαουδική Αραβία, όπως και στην Υεμένη, επειδή αυτά έχουν ήδη δρομολογηθεί. Ο κύριος στόχος είναι το Ιράν, αλλά θα είναι άμεση η εκστρατεία "εκδημοκρατισμού" του ή θα προηγηθεί το Πακιστάν, ώστε να περικυκλωθεί, με δεδομένο ότι οι ΗΠΑ επανέρχονται δυναμικά στο Αφγανιστάν;

Εξετίμησα και εξακολουθώ να το υποστηρίζω, ότι η Δύση ακολουθεί τον αντίθετο δρόμο από αυτόν του "μεταξιού" που ακολουθεί η Κίνα, η οποία θέλει να έρθει στην Ευρώπη, ενώ η Δύση θέλει φτάσει στο Θιβέτ. Έχω γράψει πολλές φορές για τα πλεονεκτήματα που προσφέρει το Θιβέτ, στο κέντρο της Ασίας, ώστε θα κουράσω αν επανέλθω.

Η δυσκολία φυσικά του εγχειρήματος κατά του Ιράν είναι γνωστή. Έχει πολλαπλάσιες εξοπλιστικές δυνατότητες από την Συρία. Και μπορεί με αιφνιδιαστική επίθεση, όπως υποστηρίζει ο Νετανιάχου, να υποστεί μεγάλη καταστροφή, όμως εξίσου σημαντικά θα είναι και τα αποτρεπτικά πλήγματά του κατά δυτικών στόχων.

Αν επιλεγεί η εκ των έσω κατάρρευση, με τους Κούρδους, θα απαιτηθεί πολύς χρόνος. Το ΡΚΚ στην Τουρκία αγωνίζεται πάνω από 40 χρόνια χωρίς να φέρει ποθητά αποτελέσματα. Υπάρχει όμως στο Ιράν μια πολύ ισχυρή ομάδα, η οποία πραγματοποίησε μια εμφάνιση σαν πρόβα, προ ετών, επί πρωθυπουργίας Αχματινεζάντ, αρκετά δυναμική. Πρόκειται για τους οπαδούς της Δυναστείας Παχλεβί. Πάνω από 200.000 διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους, κι εκείνο που πρόσεξα ιδιαιτέρως είναι ότι έφεραν σημαίες του Σάχη, ολοκαίνουργιες. Δεν φαίνονταν βγαλμένες από σεντούκια.

Κοντά σ’ αυτά, έρχεται και το Russia Today με άρθρο του και τίτλο "Οι ΗΠΑ μεταφέρουν τζιχαντιστές σε άλλα μέρη", υποστηρίζοντας πως «Οι αναφορές ότι οι αμερικανικές δυνάμεις κάνουν αερομεταφορές ανταρτών εκτός των πεδίων των συγκρούσεων στη Συρία, υποδηλώνει πως η Ουάσιγκτον διασώζει τα "τρομοκρατικά" της στοιχεία, για να πολεμήσουν, ίσως, μια άλλη μέρα, σε κάποια άλλη δύστυχη χώρα, που θα έχει μπει στο στόχαστρο για την αλλαγή καθεστώτος.
"Ο εξαετής πόλεμος στη Συρία δεν αφορούσε, στην ουσία, μόνον την ίδια. Ήταν μόνον ένα από τα πεδία των μαχών σ’ έναν παγκόσμιο πόλεμο για την κυριαρχία των ΗΠΑ και των συμμάχων της".
Πόση αλήθεια εμπεριέχει η πληροφορία, είναι άγνωστο. Σημειώνω όμως ότι οι UCK επαγγελματίες εκτελεστές, που βρίσκονται σήμερα στην προεδρία και την κυβέρνηση του Κοσσυφοπεδίου, αλλού ήσαν πριν εμφανιστούν στην περιοχή τους, εμπειροπόλεμοι και εξοπλισμένοι.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Τι θα κάνει ο Άσαντ με Τούρκους και Κούρδους όταν περάσει τον Ευφράτη;

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Το κουρδικό κράτος στο βόρειο Ιράκ ετοιμάζεται να ανακηρύξει με δημοψήφισμα την ανεξαρτησία του, καθιστώντας de jure αυτό που εδώ και πολλά χρόνια ισχύει de facto. Στη δε Συρία, οι υπό αμερικανική καθοδήγηση Δημοκρατικές Δυνάμεις Συρίας (συνασπισμός τοπικών δυνάμεων με κορμό του Κούρδους) ελέγχουν περίπου το 25% της συριακής επικράτειας.

Είναι ζήτημα χρόνου αυτός ο συνασπισμός να ολοκληρώσει την κατάληψη της Ράκα και την εκδίωξη του Ισλαμικού Κράτους από την άτυπη πρωτεύουσά του. Μόλις πριν τέσσερα χρόνια πριν, ήταν οι τζιχαντιστές που πολιορκούσαν την παραμεθόριο κουρδική πόλη Κομπάνι, απειλώντας με στρατιωτική και πολιτική εξάλειψη τον κουρδικό παράγοντα στη Συρία.

Η προς το παρόν τουρκική στρατιωτική παρουσία στη βόρεια Συρία εκ των πραγμάτων περιπλέκει και καθιστά ακόμα πιο ασταθείς τις ισορροπίες στην περιοχή. Οι Τούρκοι αποκλείσθηκαν από την επιχείρηση κατάληψης της Ράκα, όπως και από την επιχείρηση κατάληψης της Μοσούλης στο Ιράκ. Για να εδραιώσει την παρουσία της και να αποκτήσει ρόλο, η Άγκυρα συμπλέει με τη Μόσχα και κατ’ επέκτασιν με το καθεστώς Άσαντ! Υπενθυμίζουμε πως ήταν ο Ερντογάν που πριν λίγα χρόνια είχε αναλάβει για λογαριασμό της Δύσης την εργολαβία να ανατρέψει το καθεστώς Άσαντ και στη θέση του να τοποθετήσει ένα σουνιτικό καθεστώς.

Στα μέτωπα της βόρειας Συρίας

Στον Βορρά κυριαρχεί ο υπό την αμερικανική καθοδήγηση συνασπισμός με κορμό τους Κούρδους. Σ’ αυτόν συμμετέχουν κάποιες αραβικές φυλές, Ασσύριοι, Γεζίντι Αρμένιοι και κάποιοι Τουρκομάνοι. Οι Κούρδοι ελέγχονται πολιτικά από το κόμμα PYD, το οποίο είναι το παρακλάδι του ΡΚΚ στη Συρία. Στρατιωτικός στόχος της συμμαχίας είναι η συντριβή των τζιχαντιστών και πολιτικός στόχος η ίδρυση του κράτους της Ροζάβα.

Στη βόρεια Συρία μία περιοχή (ξεκινάει από τα τουρκοσυριακά σύνορα και απλώνεται προς Νότο μέχρι την κωμόπολη Αλ Μπαμπ) ελέγχεται από τουρκικές δυνάμεις. Με τον τρόπο αυτό η Άγκυρα εμποδίζει την εδαφική ένωση του δυτικού κουρδικού καντονιού Αφρίν με τα δύο άλλα κουρδικά καντόνια που βρίσκονται ανατολικά της πόλης Μανμπίτζ. Στρατηγικός στόχος των Κούρδων ήταν και παραμένει η εδαφική αυτή ένωση, η οποία θα εγγράψει και υποθήκη για ενδεχόμενη μελλοντική έξοδό τους στη Μεσόγειο.

Οι Τούρκοι, που έχουν συμμαχήσει με τη Μόσχα, προσδοκούσαν να τους ανάψει το πράσινο φως για να εισβάλουν στο κουρδικό καντόνι του Αφρίν. Η Μόσχα, όμως, δεν τους το άναψε. Η Ουάσιγκτον, άλλωστε, δεν θα ήθελε να ανοίξει αυτό το μέτωπο, επειδή θα οδηγούσε σε μετωπική σύγκρουση Τούρκων-Κούρδων και θα αποδιοργάνωνε όλη τη στρατιωτική στρατηγική της στη Συρία.

Στα βορειοδυτικά η περιοχή γύρω από το Ιντλίμπ ελέγχεται από τζιχαντιστές της Αλ Νούσρα (τοπικό παρακλάδι της Αλ Κάιντα). Η περιοχή αυτή προσεχώς θα εκκαθαριστεί. Το ποιος θα την εκκαθαρίσει έχει κρίσιμη σημασία και θα μπορούσε να προκαλέσει συγκρούσεις ανάμεσα στις δυνάμεις του Άσαντ και στο συνασπισμό με κορμό τους Κούρδους, δηλαδή να φέρει αντιμέτωπες τη Μόσχα και την Ουάσιγκτον.

Οι δύο μεγάλες δυνάμεις, ωστόσο, φροντίζουν να μην περιέλθουν σε τέτοια θέση, παρά τον δεδομένο γεωπολιτικό ανταγωνισμό τους. Γι’ αυτό και για την εκκαθάριση της περιοχής του Ιντλίμπ συμφώνησαν από κοινού βομβαρδισμούς και στη συνέχεια επιχειρήσεις στο έδαφος από τις κουρδικές δυνάμεις που βρίσκονται στο Αφρίν (βορειότερα του Ιντλίμπ) και από ρωσική δύναμη που θα επικουρείται από τις δυνάμεις του Άσαντ. Γι’ αυτό και οι Ρώσοι αρνήθηκαν να συμφωνήσουν σε τουρκική εισβολή στο Αφρίν. Προφανώς η περιοχή του Ιντλίμπ θα μοιρασθεί όσον αφορά τον έλεγχο.

Τα μέτωπα στο Νότο και στην Ανατολή

Στα νοτιοδυτικά της χώρας υπάρχουν περιοχές που ελέγχονται από δυνάμεις της συριακής αντιπολίτευσης. Η ευρύτερη αυτή περιοχή ενδιαφέρει ιδιαιτέρως το Ισραήλ, το οποίο εποφθαλμιά τα υψίπεδα του Γκολάν. Σε κάθε περίπτωση δεν θέλει να δει κοντά στα σύνορά του τη Χεζμπολά και του Ιρανούς πολιτοφύλακες που πολεμούν στο πλευρά του συριακού στρατού. Στην πρόσφατη συνάντηση Πούτιν-Νετανιάχου η ισραηλινή πλευρά ζήτησε τη ρωσική συναίνεση και ενδεχομένως να έχει πάρει κάποια υπόσχεση, προσφέροντας κάποιου είδους αντάλλαγμα.

Το Ισλαμικό Κράτος έχει περιορισθεί στα ανατολικά της Συρίας. Η διάσπαση από τις δυνάμεις του Άσαντ της πολιορκίας της πόλης Ντέιρ Ελ Ζορ (νοτιοδυτικά της Ράκα) από τους τζιχαντιστές και η προέλαση αυτών των δυνάμεων, σε συνδυασμό με την επικείμενη απώλεια της Ράκα, ουσιαστικά σηματοδοτούν την αρχή του τέλους της άλλοτε κραταιάς στρατιωτικής παρουσίας του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία.

Σ’ αυτή την περιοχή το κρίσιμο είναι εάν ο συριακός στρατός θα γεφυρώσει τον Ευφράτη για να περάσει προς την Ανατολή και τον Βορρά ή θα αποδεχθεί ως άτυπο σύνορο τον ποταμό; Προς το παρόν ο συνασπισμός με κορμό τους Κούρδους δεν έχει φέρει εμπόδια στις δυνάμεις του Άσαντ κι αυτό φαίνεται να αντανακλά κάποιου είδους συνεννόηση. Ακόμα κι αν είναι έτσι, όμως, η συνεννόηση δεν φαίνεται να είναι τουλάχιστον προς το παρόν ευσταθής.

Στην άλλη πλευρά του Ευφράτη υπάρχουν τα μεγαλύτερα κοιτάσματα πετρελαίου της Συρίας. Αυτά θα βρεθούν υπό τον έλεγχο του καθεστώτος Άσαντ ή υπό τον έλεγχο του συνασπισμού με κορμό τους Κούρδους και των Αμερικανών, ώστε να στηρίξουν οικονομικά το κυοφορούμενο κράτος της Ροζάβα; Με εξαιρέσεις, οι Κούρδοι και το καθεστώς Άσαντ έχουν αποφύγει μέχρι τώρα να συγκρουσθούν μεταξύ τους. Θα ήταν, άλλωστε, απαγορευτική πολυτέλεια, δεδομένου ότι είχαν κοινό εχθρό το Ισλαμικό Κράτος, τις άλλες τζιχαντιστικές οργανώσεις και την Τουρκία που βοηθούσε πολλαπλώς τους αντικαθεστωτικούς αντάρτες.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ "Στα κρύα του λουτρού οι Τούρκοι στη Συρία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



11 Σεπ 2017


Οι γερμανικές αρχές υπολογίζουν ότι η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) έχει στη διάθεσή της πάνω από 11.000 κενά συριακά διαβατήρια τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν, αποκάλυψε χθες η εφημερίδα Bild am Sonntag.

Ερευνητές έχουν καταρτίσει έναν κατάλογο με τους σειριακούς αριθμούς αυτών των κενών διαβατηρίων και τις αρχές που τα εξέδωσαν, διευκρίνισε η κυριακάτικη έκδοση της γερμανικής εφημερίδας ευρείας κυκλοφορίας, επικαλούμενη εμπιστευτικά έγγραφα της ομοσπονδιακής αστυνομίας και του υπουργείου Εσωτερικών.

Τα κλεμμένα διαβατήρια είναι αυθεντικά έγγραφα στα οποία όμως δεν έχουν ακόμη προστεθεί ονόματα κατόχων, κάτι που τα καθιστά ιδιαίτερα ελκυστικά για τους παραχαράκτες.

Συνολικά, οι γερμανικές υπηρεσίες ασφαλείας υπολογίζουν ότι 18.002 κενά συριακά διαβατήρια έχουν κλαπεί από εγκαταστάσεις της συριακής κυβέρνησης, εκ των οποίων χιλιάδες έχουν περιέλθει στην κατοχή άλλων οργανώσεων, πέραν του ΙΚ.

«Οι εξελίξεις που συνδέονται με την κατάσταση των προσφύγων έχουν δείξει ότι οι τρομοκρατικές οργανώσεις εκμεταλλεύονται τις περιστάσεις ώστε να περνούν δυνητικοί δράστες επιθέσεων ή συμπαθούντες στην Ευρώπη και τη Γερμανία χωρίς να μπορούν να εντοπιστούν», δήλωσε μια εκπρόσωπος της ομοσπονδιακής υπηρεσίας εσωτερικής ασφαλείας (BKA) στην Μπιλτ αμ Ζόνταγκ.

Μέλη της ομάδας των τζιχαντιστών που διέπραξε τις επιθέσεις στο Παρίσι—130 νεκροί τον Νοέμβριο του 2015—αποδείχθηκε ότι ήταν κάτοχοι πλαστών συριακών διαβατηρίων.

Πάντως «τα πλαστά ή τροποποιημένα διαβατήρια χρησιμοποιούνται πιο συχνά για παράνομες εισόδους (μεταναστών στην Ευρώπη), χωρίς απώτερο κίνητρο να διαπραχθούν τρομοκρατικές ενέργειες», πρόσθεσε η εκπρόσωπος.

Σύμφωνα με έγγραφα που συμβουλεύθηκε η Bild, τα 8.625 από τα διαβατήρια που ελέγχθηκαν από τις γερμανικές υπηρεσίες μετανάστευσης το 2016 αποδείχθηκαν πλαστά.

Η Γερμανία υποδέχθηκε από το 2015 πάνω από ένα εκατομμύριο αιτούντες άσυλο, συμπεριλαμβανομένων δεκάδων χιλιάδων Σύρων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



4 Σεπ 2017


Ο συριακός στρατός και οι σύμμαχοί του έχουν φθάσει σε απόσταση τριών χιλιομέτρων από έναν υπό κυβερνητικό έλεγχο θύλακο που πολιορκείται από το Ισλαμικό Κράτος στην πόλη Ντέιρ αλ-Ζορ, σύμφωνα με τη συριακή δημόσια τηλεόραση.

Με μια απρόσμενη κίνηση μέσα από τις γραμμές των τζιχαντιστών, ο στρατός και οι σύμμαχοί του έφθασαν κοντά στην πόλη αυτή στον Ευφράτη, όπου το Ισλαμικό Κράτος έχει περικυκλώσει μια φρουρά του στρατού και 93.000 αμάχους εδώ και περισσότερα από δύο χρόνια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



29 Αυγ 2017


Ακριβώς πριν από ένα χρόνο αυτή την εβδομάδα, τα τουρκικά στρατεύματα διέσχισαν τα σύνορα στη Συρία και ξεκίνησαν την επιχείρηση «Ασπίδα της Ερήμου», μια στρατιωτική εκστρατεία που αρχικά προοριζόταν να φτάσει στο Χαλέπι και το Μανμπί, αλλά κατέληξε να περιορίζει τις δυνάμεις της σε μόλις 1.620 τετραγωνικά χιλιόμετρα κοντά στα σύνορά της.

Για τους τελευταίους έξι μήνες, υπήρξαν περιοδικές φήμες ότι η Άγκυρα σχεδιάζει μια δεύτερη επιχείρηση, η οποία μάλιστα έλαβε ένα όνομα, «Επιχείρηση Ξίφος του Ευφράτη.

Την εβδομάδα που πέρασε, ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν έφερε την προοπτική μιας δεύτερης παρέμβασης λίγο πιο κοντά, στην ενημέρωση των δημοσιογράφων κατά την επιστροφή του από την Ιορδανία. Ο πρόεδρος προειδοποίησε ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει τον έλεγχο της απομονωμένης βορειοδυτικής συριακής περιοχής Afrin από το Δημοκρατικό Κόμμα (PYD), μια συριακή κουρδική ομάδα που ελέγχει μια γραμμή αυτοανακηρυγμένων καντονιών κατά μήκος των συνόρων της χώρας με την Τουρκία.

» Αναδεικνύονται ως ο κυρίαρχος παράγοντας στην Αφρίν» και στη συνέχεια ίσως να προσπαθήσουν να σχηματίσουν ένα «κουρδικό διάδρομο» από το Ιράκ στη Μεσόγειο, υποστηρίζουν ορισμένοι στην Τουρκία.

Στην πραγματικότητα, το PYD έχει ήδη βάλει ισχυρές ρίζες στην Aφρίν. Ένας κουρδικός διάδρομος από την Αφρίν προς τη θάλασσα φαίνεται απίθανος, καθώς θα σήμαινε ότι πρέπει να περάσει είτε από το τουρκικό έδαφος. είτε να ταξιδέψει νότια πάνω από την περιοχή της Idlib που ελέγχεται από την αντιπολίτευση της Συρίας. Από τον Ιανουάριο του 2014, η πόλη κυβερνήθηκε από τον Χέβι Ιμπραχίμ Μουσταφά, μέλος του PYD που χαρακτηρίστηκε ως «πρωθυπουργός».

«Η Αφρίν ξεχωρίζει απλά, ως το χαμένο κομμάτι του παζλ, στο αίνιγμα της ασφάλειας της Τουρκίας σχετικά με τον αγώνα της συριακής αντιπολίτευσης», έγραφε η φιλοκυβερνητική τουρκική εφημερίδα Daily Sabah τον Ιούλιο.

Μαντέψτε ποιος έρχεται στην Άγκυρα

Περιορισμένες ενέργειες κατά της Αφρίν συμβαίνουν ήδη. Από τη νύχτα της 18ης Αυγούστου, έρχονται από την πόλη αναφορές για τουρκικό βομβαρδισμό.

Ο υπόλοιπος κόσμος μπορεί μόνο να μαντέψει τι χτυπήθηκε και αν η Τουρκία μπορεί να εκμεταλλευτεί τις αντιπαλότητες μεταξύ των ΗΠΑ, του Ιράν και της Ρωσίας

Για να γίνει κάτι περισσότερο από αυτό, η Τουρκία θα πρέπει να τετραπλασιάσει ό, τι κάνει με τις άλλες δυνάμεις που διαθέτει στο έδαφος στη Συρία. Αυτές είναι οι ΗΠΑ, η οποία είναι στενός στρατιωτικός σύμμαχος του PYD και αγωνίζεται δίπλα τους να πάρουν την Ράκα από την ομάδα του Ισλαμικού Κράτους (IS). Οι Ρώσοι, σύμμαχοι του Συριακού Προέδρου Μπασάρ αλ- Άσαντ, που θα ήθελαν να ξεκαθαρίσουν τη ριζοσπαστική Συριακή αντιπολίτευση από την Idlib. Και οι Ιρανοί, επίσης σύμμαχοι του Άσαντ.

Έτσι, μια σειρά στρατιωτικών επισκεπτών υψηλού επιπέδου περνάει από την Άγκυρα και μιλάει στον Ερντογάν. Ο Ιρανός αρχηγός του γενικού επιτελείου, Μοχάμαντ Μπαγέρι, ήταν στην Άγκυρα για τρεις ημέρες την περασμένη εβδομάδα. Στη συνέχεια, ήρθε ο Αμερικανός υπουργός άμυνας Τζέιμς Μάττις αύριο Τετάρτη. Τέλος, ο Ρώσος αρχηγός γενικού επιτελείου, Βαλερί Γερασίμοφ, αναμένεται επίσης στην τουρκική πρωτεύουσα αυτή την εβδομάδα.

Ο Αρχηγός των Ένοπλων Δυνάμεων του Ιράν, Μοχάμαντ Μπαγκερί και ο Αρχηγός του Γενικού Επιτελείου των Τούρκων Ενόπλων Δυνάμεων Χουλουσί Ακάρ, συναντήθηκαν την περασμένη εβδομάδα στην Άγκυρα (σχετική ανάλυση δημοσιεύσαμε στις 25/8)

Ο υπόλοιπος κόσμος μπορεί μόνο να μαντέψει τι συζητήθηκε και εάν η Τουρκία μπορεί να εκμεταλλευτεί τις αντιπαλότητες μεταξύ των τριών δυνάμεων που πολεμούν στη Συρία. Το πρόβλημα είναι ότι ζητάι και οι τρεις τους να κάνουν παραχωρήσεις, ενισχύοντας τη δική θέση στη Συρία, ενώ προφανώς δεν τους προσφέρει τίποτα σε αντάλλαγμα.

Η Ρωσία και οι ΗΠΑ είναι πιθανόν απρόθυμες να αποκόψουν εντελώς τη «κουρδική ​​κάρτα» στη Συρία ή να επιτρέψουν στην Τουρκία να λάβει μια ευρύτερη περιοχή της συριακής επικράτειας, αλλά οι σχέσεις με την Τουρκία, είναι εξαιρετικά σημαντικές, με διαφορετικούς τρόπους, και για τους τρεις.

Προσφορές στο τραπέζι

Ως εκ τούτου, είναι πιθανό να θέλουν να δώσουν στην Τουρκία κάτι – αλλά λιγότερο από ό, τι ζητά. Σχετικά με το βασικό ζήτημα της στρατιωτικής δράσης, φαίνεται πως κανείς δεν θέλει μια νέα Τουρκική εισβολή στη Συρία. Το Ιράν μπορεί να είναι διατεθειμένο να βοηθήσει την Τουρκία να πολεμήσει το ΡΚΚ, γεγονός που αποτελεί κοινή απειλή και για τους δύο, αλλά η ιδέα να αντιμετωπίσει τους Κούρδους στη Συρία τη φέρνει αντιμέτωπη με τους εκεί συμμάχους της.

Παρά το αυξανόμενο κλίμα εχθρότητας με τις τουρκικές εφημερίδες που κατηγορούν τις ΗΠΑ ότι σκοτώνουν αμάχους στην περιοχή της Ράκα, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να αποδίδουν πολύ υψηλή σημασία στη «δύσκολη αλλά αναγκαία» σχέση τους με την Τουρκία, η οποία θα μπορούσε να είναι αρκετά υψηλή, για να σημάνει την εγκατάλειψη της συριακής κουρδικής συμμαχίας, μόλις επιτευχθεί ο ρόλος τους στην καταστροφή του ΙΚ.

Ενώ στην Άγκυρα, ο Μάττις έκανε σαφές ότι οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να δώσουν στην Τουρκία περισσότερη βοήθεια ενάντια στο ΡΚΚ, πιθανώς με τη μορφή πληροφοριών και εξοπλισμού δεν βρίσκει θετική ανταπόκριση δεδομένου ότι η Τουρκία έχει ολόκληρο το νοτιοανατολικό τμήμα της χώρας σε κατάσταση πολιορκίας και η Αμερικανική προσφορά θεωρείται μικρότερη αυτής που επιθυμεί

Οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν επίσης να εξαναγκάσουν το PYD και το στρατιωτικό του σκέλος, τις YPG (Μονάδες Προστασίας του Λαού), να αποστασιοποιηθούν από το ΡΚΚ – αλλά δεδομένου ότι πολλοί μαχητές του YPG είναι στην πραγματικότητα Τούρκοι υπήκοοι της Τουρκίας, που είναι μέλη Το PKK, αυτό μάλλον δεν είναι ρεαλιστικό.

Καλώς ήρθατε στη Μέση Ανατολή

Όσον αφορά τη Ρωσία, η ανησυχία της Τουρκίας είναι ότι εάν οι δυνάμεις της μετακινηθούν στην Αφρίν, οι ρωσικές και ιρανικές δυνάμεις μπορούν να ανταποκριθούν καταλαμβάνοντας το Idlib και να αποβάλουν τις δυνάμεις Hayat Tahrir al-Sham (HTS) που ελέγχουν επί του παρόντος τη μαχητική ισλαμιστική αντιπολίτευση της Συρίας. Αυτό θα ήταν άλλο ένα εμπόδιο για την Συρία, καθώς πρόκειται για όσους υποστήριξε η Άγκυρα

Για να προλάβει κάτι παρόμοιο, η Άγκυρα απευθύνθηκε στους αντάρτες και φέρεται να πρότεινε στο HTS, πρώην θυγατρική της Αλ Κάιντα, όχι να διαλύσει – αλλά να καμουφλάρει την πολιτική της δημιουργώντας μια νέα περισσότερο ελαστικά πολιτική οντότητα Το HTS αντιμετωπίζει, σε κάθε περίπτωση, την τοπική αντιπολίτευση.

Όλα αυτά μοιάζουν με μια πολύ ασταθή βάση για οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ της Άγκυρας και του στρατηγού Γερασίμοφ, όταν φτάσει στην Άγκυρα.

«θα έρθουμε μια νύχτα»

Παρ’ όλα αυτά, όταν ο Ερντογάν λέει ότι η Τουρκία θα κάνει κάτι, συμβαίνει συνήθως. Μερικούς μήνες πριν, προειδοποίησε τους σύρους Κούρδους με τα λόγια ενός παλιού τραγουδιού ότι οι δυνάμεις της Τουρκίας «θα έρθουν ξαφνικά μια νύχτα».

Εάν μια εισβολή πλήρους κλίμακας δεν μπορεί να πάρει ένα πράσινο φως από τις άλλες δυνάμεις της Συρίας, τότε η εναλλακτική λύση είναι ίσως να επιταχύνουμε τη σταδιακή κλιμάκωση των διασυνοριακών επιθέσεων, διασφαλίζοντας παράλληλα ότι κανείς δεν θα μπορεί να έρθει να βοηθήσει τους Κούρδους στην Αφρίν.

Ωστόσο, αυτό είναι μόνο ένα μέρος ενός τεράστιου παζλ των κουρδικών συγκρούσεων που αντιμετωπίζει η Τουρκία, που εκτείνεται 1153 χιλιόμετρα (717 μίλια) κατά μήκος των συνόρων της Τουρκίας με τη Συρία και το Ιράκ.

Εκτός από τους άλλους θύλακες Rojava στη Συρία, στο Ιράκ, η Τουρκία αντιμετωπίζει μια πρόκληση από την κουρδική περιφερειακή κυβέρνηση του Μασούντ Μπαρζανί, η οποία σκοπεύει να διεξαγάγει δημοψήφισμα ανεξαρτησίας στις 25 Σεπτεμβρίου, που καταδικάζει τόσο η αντιπολίτευση της Τουρκίας όσο και η υπόλοιπη διεθνής κοινότητα. Παρόλα αυτά, ένας Τούρκος ηγέτης, ο εθνικιστής Ντεβλέτ Μπαχτσελί, προειδοποίησε για πιθανό πόλεμο.

Πιθανότατα, είναι η στενή οικονομική συνεργασία της Τουρκίας με την περιοχή KRG που θα μπορούσε να τεθεί σε κίνδυνο, που δημιουργεί κάποιες αντιστάσεις.

Το ένα μέρος που η Άγκυρα μπορεί να αποκομίσει λίγη άνεση στον αγώνα κατά του ΡΚΚ είναι στις δικές της προβληματικές νοτιοανατολικές επαρχίες. Με τεράστιες προσπάθειες και κόστος, μια σειρά σκληρών μαχών φαίνεται αργά αλλά σίγουρα, να φέρνει ολόκληρη την περιοχή υπό πλήρη έλεγχο, εξαλείφοντας τους μαχητές του PKK και τις αποθήκες όπλων σε μια σειρά μαζικών επιχειρήσεων.

Ο αριθμός των νεκρών εξακολουθεί να είναι υψηλός – περίπου 20 στρατιώτες , ή αστυνομικοί και άλλοι κάθε μήνα – και δεν υπάρχει πολιτική διευθέτηση αλλά, όπως έδειξε έκθεση της Διεθνούς Ομάδας Κρίσεων αυτή την εβδομάδα, η βία έχει μειωθεί από πέρυσι και η άμεση πρόκληση μειώνεται. Η Άγκυρα είναι πιθανό να πάρει αυτό ως ένδειξη ότι αν εμμένει σε μη πολιτικές λύσεις, θα πάρει αυτό που θέλει.

Πηγή "Σημειώσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Αυγ 2017


Τουρκική στρατιωτική δύναμη 25,000 ανδρών με οπλισμό και τεθωρακισμένα είναι έτοιμη στο Ελ Μπαμπ εντός της Συρίας παρακολουθώντας τις περιοχές Τελ Αμπιάντ, Μούμπιτς, Άφριν και Τελ Ριφάτ, οι οποίες είναι υπό τον έλεγχο του (PYD) Κούρδων της Συρίας.

Σύμφωνα με τη φιλοκυβερνητική Γενί Σαφάκ, “αξιολογούνται όλες οι πιθανότητες για την εκκαθάριση της περιοχής από το ΡΚΚ το οποίο έχει ενισχυθεί στην περιοχή από το 2014 με τη στήριξη των ΗΠΑ”.

Όπως αναφέρεται, οι τρεις από τις τέσσερις περιοχές, Τελ Ριφάτ, Μούνμπιτς και Τελ Αμπιάντ, είναι περιοχές που αποτελούνται από αραβικό πληθυσμό και Τουρκμένους.

Οι 25,000 Τούρκοι στρατιώτες περιμένουν τώρα στο Ελ Μπαμπ, εκεί όπου ο τουρκικός στρατός είχε κάνει εκκαθάριση με την Επιχείρηση Ασπίδα Ευφράτη. Χθες ο Τούρκος Πρόεδρος είχε δηλώσει ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη να διευρύνει την επιχείρηση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

3 Αυγ 2017


Η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Τουρκία διέψευσε πληροφορίες τουρκικών μέσων ενημέρωσης ότι οι ΗΠΑ έχουν στείλει άρματα μάχης και εκατοντάδες φορτηγά φορτωμένα με όπλα στη Συρία για να υποστηρίξουν την κουρδική πολιτοφυλακή YPG.

Σε δήλωση που δημοσιοποιήθηκε μέσω των ιστότοπων κοινωνικής δικτύωσης, η πρεσβεία αναφέρει πως οι ΗΠΑ δεν έχουν προμηθεύσει άρματα μάχης σε καμιά από τις οργανώσεις που πολεμούν εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία και πως η μεγάλη πλειονότητα των φορτηγών που διασχίζουν τα σύνορα Ιράκ-Συρίας δεν φέρουν στρατιωτικό εξοπλισμό ή εφόδια.

ΜΙgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

2 Αυγ 2017


Όλο και περισσότερα ξένα δημοσιεύματα σε αντιεξουσιαστικά φόρουμ αναφέρονται σε Έλληνες αντιεξουσιαστές που πολεμούν στο πλευρό των Κούρδων μαχητών για την απελευθέρωση της πόλης Ράκα στη Συρία από το Ισλαμικό Κράτος.

Η κουρδική εφημερίδα «Yeni Ozgur Politica» και ο δημοσιογράφος Erem Kansou δημοσίευσαν προ ημερών συνέντευξη με τον Έλληνα «Ιβάν», που όπως αναφέρεται, γεννήθηκε στην Αθήνα και μεγάλωσε σε οικογένεια σοσιαλιστών - κομμουνιστών, ακούγοντας για τους αγώνες της Αριστεράς: «Το να πυροβολώ κατά του φασισμού σε ένα πεδίο πολεμικής μάχη ήταν για μένα παιδικό όνειρο».

Στο μεταξύ, οι ελληνικές Υπηρεσίες Ασφαλείας υποστηρίζουν ότι έχουν σαφή εικόνα των προσώπων που έχουν φύγει από την Ελλάδα και έχουν μεταβεί σε εμπόλεμες ζώνες κατά των τζιχαντιστών.

«Ο Ιβάν αγαπά τους συντρόφους του. Έχει γίνει ειδήμων στη χρήση του Β7, συνδράμει στην παροχή ιατρικής βοήθειας σε τραυματίες και ανιχνεύει νάρκες που έχουν θάψει τα μέλη του Ισλαμικού Κράτους» αναφέρεται στο δημοσίευμα. Ο δημοσιογράφος τονίζει, μάλιστα, ότι «καθ’ όλη τη διάρκεια της συνέντευξης το δάχτυλο του Ιβάν είναι προσεκτικά “καρφωμένο” στη σκανδάλη του όπλου του».

Το προηγούμενο διάστημα είδαν το φως της δημοσιότητας φωτογραφίες με οπλισμένους κουκουλοφόρους μπροστά σε τοίχο με ελληνικά συνθήματα. Από την πλευρά του ο «Ελληνας Ιβάν» αναφέρει στη συνέντευξή του ότι, φεύγοντας από την Ελλάδα, είπε σε Κούρδους φίλους του πως δεν θα γυρίσει, εάν δεν απελευθερωθεί η Ράκα.

Όπως αποκαλύπτει, όταν έφυγε από την Ελλάδα, πριν από πέντε μήνες, με σκοπό να πάρει μέρος «στην επανάσταση στη Ροζάβα» και να πολεμήσει «κατά του φασισμού του ΑΚP και του Ισλαμικού Κράτους», η μεγαλύτερη στήριξη ήταν από την οικογένειά του.

Πηγή Ελευθερία του Τύπου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

31 Ιουλ 2017


Ένας δημοσιογράφος του τηλεοπτικού καναλιού Russia Today (RT) σκοτώθηκε χθες από μαχητές του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) ενώ κάλυπτε τις επιχειρήσεις του συριακού στρατού, ανακοίνωσαν τοπικά ΜΜΕ.

Ο Χαλέντ Αλ Χατίμπ, 25, σκοτώθηκε στο ανατολικό τμήμα της κεντρικής περιφέρειας Χομς όταν οι μαχητές του ΙΚ στόχευσαν την ομάδα ρεπορτάζ του ρωσικού σταθμού με ρουκέτα, σύμφωνα με τις αναφορές. Μαζί με τον ρεπόρτερ σκοτώθηκε και ένας αξιωματικός του συριακού στρατού ο οποίος δεν έχει ταυτοποιηθεί ακόμα, είπε το κανάλι RT στον ιστότοπό του.

Οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις είχαν φθασει με την υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας στα περίχωρα της κωμόπολης Σουχνέχ, το τελευταίο προπύργιο του ΙΚ στην Χομς, σύμφωνα με μια στρατιωτική πηγή που μίλησε στο πρακτορείο Xinhua (Σινγχουά) την Παρασκευή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

29 Ιουλ 2017


O στρατός της Συρίας και οι σύμμαχοί του έφτασαν σήμερα στις παρυφές της πόλης αλ-Σούκνα. Πρόκειται για την τελευταία πόλη που βρίσκεται υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους, στην επαρχία Χομς, ενώ είναι σημαντικό βήμα για την προέλαση των στρατιωτικών δυνάμεων κατά των τζιχαντιστών, σύμφωνα με στρατιωτικό ΜΜΕ που ελέγχεται από την οργάνωση Χεζμπολάχ.

Η Σούκνα βρίσκεται μεταξύ της Παλμύρα και της Ντέιρ αλ-Ζορ, ενώ ο σταθμός φυσικού αερίου της πόλης και τα υψώματα που την περιβάλλουν βρίσκονται εντός της ακτίνας πυρός των συριακών στρατιωτικών δυνάμεων.

Σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχει την έδρα του στην Βρετανία, ο στρατός της Συρίας έχει τον έλεγχο του πυρός σε ολόκληρη την πόλη, με τους περισσότερους από τους τζιχαντιστές να την έχουν εγκαταλείψει.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

27 Ιουλ 2017


Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν υπέγραψε σήμερα νόμο, ο οποίος επικυρώνει την συμφωνία που αφορά τη χρήση της στρατιωτικής βάσης που έχει στο Χμεϊμίμ η Ρωσία για τα επόμενα 50 χρόνια.

Η συμφωνία η οποία είχε υπογραφεί τον Ιανουάριο στη Δαμασκό, ορίζει τους όρους υπό τους οποίους η Ρωσία μπορεί να χρησιμοποιεί την αεροπορική της βάση του Χμεϊμίμ στην επαρχία τη Λαττάκειας.

Ο Πούτιν ενέκρινε σήμερα τη συμφωνία με την υπογραφή του αφότου τα δύο σώματα της ρωσικής Δούμας την επικύρωσαν κατά την διάρκεια του Ιουλίου.

Η συμφωνία ορίζει ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα κάνουν χρήση της βάσης Χμεϊμίμ για τα επόμενα 49 χρόνια, με την προοπτική να ανανεώνεται η παρουσία τους μετά την λήξη για τα επόμενα 25 χρόνια.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

25 Ιουλ 2017


Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έδωσε χθες Δευτέρα εξηγήσεις για την απόφασή του να σταματήσει το αμερικανικό πρόγραμμα παροχής βοήθειας προς κάποιες ομάδες των Σύρων ανταρτών, δηλώνοντας ότι ήταν "μαζικό, επικίνδυνο και αναποτελεσματικό".

Το σχόλιο αυτό του Τραμπ έγινε τρεις ημέρες μετά την ανακοίνωση από τον στρατηγό Τόνι Τόμας, επικεφαλής των ειδικών δυνάμεων του αμερικανικού στρατού, ότι η Ουάσινγκτον τερμάτισε το πρόγραμμα αυτό που λειτουργούσε τα τελευταία τέσσερα χρόνια.

Η εφημερίδα Washington Post είχε αποκαλύψει πρώτη την απόφαση του Τραμπ για αναστολή του προγράμματος.

Ανακοινώνοντας την απόφαση αυτή ο στρατηγός Τόμας διαβεβαίωσε ότι αυτή δεν ελήφθη για να ικανοποιηθεί η Ρωσία, βασικός σύμμαχος του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, ώστε οι ΗΠΑ να μπορέσουν να καταλήξουν μαζί της σε μια διευθέτηση της κρίσης στη Συρία.

Ωστόσο χθες η Washington Post δημοσίευσε ένα άρθρο για το θέμα στο οποίο επικαλείται αξιωματούχους που θέλησαν να διατηρήσουν την ανωνυμία τους και έχει τίτλο: "Η συνεργασία με τη Ρωσία αποκτά κεντρική θέση στην στρατηγική του Τραμπ στη Συρία".

Ο Αμερικανός πρόεδρος απάντησε μέσω ανάρτησής του στο Twitter: "Η Washington Post της Amazon κατασκεύασε γεγονότα για την απόφασή μου να αναστείλω τις μαζικές, επικίνδυνες και αναποτελεσματικές παραδόσεις (όπλων) στους Σύρους αντάρτες που πολεμούν τον Άσαντ".

Ο προκάτοχος του Τραμπ, ο Μπαράκ Ομπάμα, είχε εγκρίνει αυτό το πρόγραμμα βοήθειας το 2013, όταν διάφορες ομάδες των Σύρων ανταρτών ζητούσαν στήριξη από τη διεθνή κοινότητα στη μάχη τους εναντίον του Άσαντ.

Μέσω του προγράμματος αυτού εκπαιδεύτηκαν και εξοπλίστηκαν χιλιάδες αντάρτες. Ωστόσο οι ΗΠΑ εξακολουθούσαν να έχουν αμφιβολίες για την ικανότητα των ανταρτών να ανατρέψουν τον Σύρο πρόεδρο κι έτσι δόθηκε προτεραιότητα στην καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους.

Η πίστη στο πρόγραμμα αυτό κλονίστηκε ακόμη περισσότερο το 2016 μετά την απώλεια του Χαλεπιού από τους αντάρτες.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Ιουλ 2017


Η απόφαση της κυβέρνησης των ΗΠΑ να τερματιστεί το πρόγραμμα της CIA μέσω του οποίου εφοδιάζονταν με όπλα και δέχονταν εκπαίδευση τα μέλη ορισμένων οργανώσεων ανταρτών οι οποίες πολεμούν εναντίον της κυβέρνησης του προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ δεν αποτελούσε μια παραχώρηση προς τον βασικό σύμμαχο του Άσαντ, τη Ρωσία, δήλωσε χθες Παρασκευή ένας ανώτατος αξιωματικός του αμερικανικού στρατού.

Νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, ένας αμερικανός αξιωματούχος είχε αντιθέτως δηλώσει ότι η απόφαση αυτή εντασσόταν σε μια προσπάθεια της κυβέρνησης του ρεπουμπλικάνου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ για τη βελτίωση των σχέσεων με τη Ρωσία, η οποία μαζί με οργανώσεις που υποστηρίζονται από το Ιράν έχουν ουσιαστικά καταφέρει να κρατήσουν την κυβέρνηση του Άσαντ στην εξουσία έπειτα από έξι χρόνια πολέμου.

Η απόφαση «νομίζω βασίστηκε σε μια αποτίμηση της φύσης του προγράμματος, των στόχων που προσπαθούμε να επιτύχουμε, τη βιωσιμότητά του στο μέλλον», είπε ο στρατηγός Ρέιμοντ Τόμας, επικεφαλής της Διοίκησης Ειδικών Επιχειρήσεων (USSOCOM), απευθυνόμενος στο ακροατήριο του Aspen Security Forum στο Κολοράντο.

«Τουλάχιστον εξ όσων γνωρίζω για το πρόγραμμα αυτό και την απόφαση να τερματιστεί, είμαι απόλυτος στο ότι δεν επρόκειτο για μια συμβιβαστική χειρονομία προς τους Ρώσους», επέμεινε.

Ο Τόμας — ο πρώτος αμερικανός αξιωματούχος που σχολιάζει επίσημα την εξέλιξη αυτή — έκανε λόγο για μια πολύ «σκληρή απόφαση». Επισήμανε ότι σύμφωνα με κάποιους οι αντάρτες δεν έχουν καμιά πιθανότητα να ανατρέψουν τον Μπασάρ αλ Άσαντ.
Το πρόγραμμα της CIA άρχισε το 2013 κι εντασσόταν στις προσπάθειες της κυβέρνησης του τότε προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα για να αποπεμφθεί ο Άσαντ από την εξουσία. Ωστόσο, η επιτυχία του κρίθηκε πολύ περιορισμένη.

Ο σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Λευκού Οίκου στρατηγός Χέρμπερτ Ρέιμοντ ΜακΜάστερ και ο διευθυντής της Κεντρικής Υπηρεσίας Πληροφοριών Μάικ Πομπέο αποφάσισαν να τερματιστεί το πρόγραμμα αφού διαβουλεύθηκαν με αξιωματούχους και πάντως πριν από τη συνάντηση που είχε ο Τραμπ (7η Ιουλίου) με τον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν κατά τη σύνοδο της Ομάδας των Είκοσι (G20) στο Αμβούργο, δήλωσαν κυβερνητικοί αξιωματούχοι στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς υπό τον όρο να παραμείνουν ανώνυμοι.

Η απόφαση δεν εντασσόταν στις διαπραγματεύσεις των ΗΠΑ και της Ρωσίας για μια ανακωχή στη νοτιοανατολική Συρία, διευκρίνισαν οι αξωματούχοι.

Μια από τις ανεπιθύμητες συνέπειες του προγράμματος της CIA ήταν το γεγονός ότι πολλοί αντάρτες που είχαν εκπαιδευτεί και εξοπλιστεί αποσκίρτησαν κατόπιν και εντάχθηκαν στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) ή άλλων εξτρεμιστικών οργανώσεων, και ορισμένα μέλη της προηγούμενης αμερικανικής κυβέρνησης τάσσονταν υπέρ του τερματισμού του.

Ο στρατηγός Τόμας σημείωσε ακόμη τις επικρίσεις για το ότι το πρόγραμμα δεν ήταν αρκετά σθεναρό, αλλά απέφυγε να κάνει ο ίδιος κριτική.

Πριν αναλάβει την εξουσία τον Ιανουάριο, ο Τραμπ είχε εξαγγείλει ότι θα τερμάτιζε την υποστήριξη της Ουάσινγκτον προς τις οργανώσεις που ανήκουν στον Ελεύθερο Συριακό Στρατό (ΕΣΣ) και θα έδινε την προτεραιότητα στις επιχειρήσεις εναντίον του ΙΚ.

Ο στρατηγός Τόμας έχει σημαίνοντα ρόλο σε μια άλλη επιχείρηση, αυτή για την εκπαίδευση, τον εξοπλισμό και την υποστήριξη των σύρων ανταρτών που πολεμούν εναντίον του ΙΚ στη Συρία.

Ομάδες των Ειδικών Δυνάμεων και άλλοι αμερικανοί στρατιωτικοί συμβουλεύουν τους κούρδους μαχητές της οργάνωσης YPG και τους άλλους αντάρτες που πολεμούν για να αποσπάσουν την πόλη της Ράκας από το ΙΚ. Η Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ διεξάγει επιδρομές καθημερινά το τελευταίο διάστημα για να βοηθήσει την προέλασή τους.

ΑΠΕ-ΜΠΕ-Reuters
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Ιουλ 2017


Του Ιωάννη - Σωτηρίου Ιωάννου

Στο κατακερματισμένο σκηνικό στην ευρύτερη περιοχή της Συρίας (al Sham) η υποχώρηση του Ισλαμικού Κράτους (Daesh), όπως ιστορικά το γνωρίσαμε ως εν δυνάμει «κρατικό» μόρφωμα («χαλιφάτο») που κατέλαβε εδάφη σε Ιράκ και Συρία το καλοκαίρι του 2014, σηματοδοτεί μια σειρά αλλαγών το αποτέλεσμα των οποίων θα διαμορφώσει το μεταπολεμικό τοπίο της Συρίας, περιφερειακές και διεθνείς ανακατατάξεις και φυσικά θα επικαθορίσει το παίγνιο του ανταγωνισμού της ισχύος μεταξύ των μεγάλων δρώντων –ΗΠΑ, Ρωσίας, Ιράν, Σαουδικής Αραβίας κοκ. Ας δούμε ολόκληρο αυτό το μωσαϊκό υπό του πρίσματος μιας σύντομης και περιεκτικής ματιάς στα επιμέρους ζητήματα που δείχνουν να απασχολούν όσους ασχολούνται με τη Μέση Ανατολή:

Ισλαμικό Κράτος

Η εξάλειψη του Ισλαμικού Κράτους στο Ιράκ (απελευθέρωση Μοσούλης μετά από 260 ημέρες σχεδόν επιχειρήσεων) και η επερχόμενη συντριβή του στη Συρία θα ενεργοποιήσουν μια σειρά αλλαγών στο τρόπο λειτουργίας της ισλαμιστικής αυτής οργάνωσης.
Για όσους παρακολουθούμε το ISIS από την εποχή του ISI (σ.σ. της Αλ Κάιντα στο Ιράκ) καθίσταται σαφές πως η εν λόγω οργάνωση θα περάσει στην δεύτερη φάση της –όπως ακριβώς αυτό περιγράφεται αναλυτικά στο σύνολο των πολιτικών, θρησκευτικών και προπαγανδιστικών της κειμένων (σ.σ. η μελέτη των περιοδικών Dabiq και Rumiya είναι ενδεικτικές).
Το ISIS χωρίς να ελέγχει μεγάλο αριθμό εδαφών θα διατηρήσει βάσεις εξόρμησης σε Ιράκ και Συρία και σταδιακά θα μετεξελιχθεί σε ένα διεθνές και περιφερειακό τρομοκρατικό δίκτυο –αντίστοιχο της Αλ Κάιντα μετά το 2001 και την στρατιωτική επέμβαση των ΗΠΑ στο Αφγανιστάν.
Το ISIS θα διατηρήσει πόρους και πηγές χρηματοδοτήσεων. Θα εκμεταλλευτεί το σεκταριστικό κατάλοιπο των συγκρούσεων σιιτών-νομαδικών σουνιτικών φυλών στις περιοχές που έλεγχε στο Ιράκ και στη Συρία προκειμένου να στρατολογεί άνδρες και να νομιμοποιεί τα αφηγήματά του και φυσικά θα αναζητήσει την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο βάθρο της τζιχαντιστικής/σαλαφιστικής τρομοκρατίας. Φυσικά έναντι της Αλ Κάιντα. Επί τούτου, το προ μηνών χτύπημα στο εσωτερικό του Ιράν έστειλε αυτό ακριβώς το μήνυμα σχετικά με το ποιος κρατεί τα ηνία της τζιχαντιστικής πρωτοκαθεδρίας (σ.σ. η Αλ Κάιντα με δεκαετίες ύπαρξης δεν κατόρθωσε να δράσει επιτυχώς στο εσωτερικό του Ιράν).
Η μετατροπή του ISIS από «χαλιφάτο» σε δίκτυο θα οδηγήσει σε αποκέντρωση της δράσης του αλλά και σε απόπειρα εξάπλωσής του προς ασιατικά υποσυστήματα ιδίως σε περιοχές με ισλαμικούς μειονοτικούς πληθυσμούς όπως οι Φιλιππίνες και μέρος της Σρι Λάνκα.
Τέλος, το ISIS στην προσπάθειά του αυτή για επιβίωση μετά την απώλεια εδαφών του σε Ιράκ και Συρία θα αποπειραθεί να εντάξει την δεύτερη ως επιχειρησιακή του βάση για κάποιο θεαματικό χτύπημα εκτός Μέσης Ανατολής. Χτύπημα αντίστοιχο της 11ης Σεπτεμβρίου σε επικοινωνιακό αντίκτυπο (σ.σ. όχι απαραίτητα σε απώλειες) προκειμένου να «επαναλανσαριστεί» ως τρομοκρατικό δίκτυο με παγκόσμια επίδραση. Το μεταπολεμικό μέλλον της Συρίας θα προσφέρει την υποδομή για κάτι τέτοιο.

Ανατολική Συρία

Στην ανατολική Συρία, προεξεχούσης της επιχείρησης για την ανακατάληψη της Ράκα από τις SDF (Syrian Democratic Forces), επιχειρείται ένα γεωπολιτικό παίγνιο ανταγωνισμών μεταξύ των εμπλεκομένων δρώντων το οποίο αντικατοπτρίζει την μεγάλη εικόνα σε σχέση με το μέλλον της Συρίας.
Σημασία σε αυτό το παίγνιο παίζει το τριεθνές Ιράκ-Συρίας-Ιορδανίας εκεί που τα σύνορα δηλαδή των τριών χωρών συναντιούνται στον νοητό άξονα ανατολικού Χαλεπιού-Ράκας. Το Deir ez-Zor και η ευρύτερη περιοχή της al-Tanf αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μιας και ο κλοιός γύρω από την de facto πρωτεύουσα του ISIS, Ράκα, στενεύει.
Η ανατολική Συρία, αν δει κανείς πέραν του ISIS (η Ράκα είναι μικρότερη σημαντικά από την Μοσούλη και το ISIS θα συντριβεί σε λιγότερο πραγματικό χρόνο επιχειρήσεων από ότι στο Ιράκ) έχει ξεχωριστό ενδιαφέρον. Δεν είναι μόνο πλουτοπαραγωγική (τα 2/3 του συριακού πετρελαίου βρίσκονται εκεί) αλλά ουσιαστικά συνδέει την χώρα με ολόκληρη την περιοχή (Τουρκία, Ιράκ, Ιράν) μέσω του άξονα όρος Σιντζάρ-Ταλ Αφάρ, Χασάκα.
Επιπλέον η συμμετοχή των Κούρδων μαχητών στις τάξεις των SDF δημιουργεί μια νέα τάξη πραγμάτων δεδομένων των φιλοδοξιών τους για μελλοντική αυτονόμηση/απόσχιση.
Στη Ράκα συντελείται μια ταυτόχρονη προέλαση μεταξύ των SDF (αμερικανική στήριξη) και των κυβερνητικών τμημάτων (κυρίως ειδικές δυνάμεις της Χεζμπολάχ) η οποία αντικατοπτρίζει τον ανταγωνισμό Ιράν-Δύσης για την μετά-ISIS εποχή στη Συρία αλλά και για το μέλλον του καθεστώτος Assad.
Οι στόχοι δείχνουν να διαφαίνονται ξεκάθαρα πλέον: Η προέλαση των συριακών δυνάμεων και των συμμάχων τους στην Παλμύρα και δυτικά της στο στρατηγικής σημασίας φράγμα του al-Thawra στοχεύουν στην μείωση της επιρροής των Κούρδων οι οποίοι προελαύνουν στο εσωτερικό ουσιαστικά της Ράκα.
Στον αντίποδα οι στρατηγικές επιδιώξεις των ΗΠΑ στην περιοχή δείχνουν να μην έχουν στρατηγικό μπούσουλα αλλά τακτικό αναφορικά με την εξάλειψη του ISIS. Τεχεράνη και Δαμασκός είναι προφανές πως θα προσφέρουν κάποιας μορφής επιρροή προς τους Κούρδους μετά την εξάλειψη του ISIS προκειμένου να τους μετριάσουν βόρεια του Ευφράτη.
Την ίδια στιγμή και δεδομένου ότι καμιά φράξια δεν μπορεί να αποκτήσει τον πλήρη έλεγχο του Deir ez-Zor η Μόσχα θα αποδεχτεί –και θα υποβοηθήσει πιθανόν- έναν συμβιβασμό με τους Κούρδους προκειμένου να ασκήσει την δική της πίεση προς την Δαμασκό προκειμένου να υπάρξει πολιτική εκτόνωση και διπλωματική τροχοδρόμηση του Συριακού τους επόμενους μήνες. Εξού και η συναίνεση με την Ουάσινγκτον στο ζήτημα των ζωνών-αποκλιμάκωσης (συμφωνία Αστάνα στις 9 του Μάη).
Για την Τεχεράνη η σύνδεση Ιράκ (όπου κυριαρχεί σε επιρροή) με την ανατολική Συρία θα παραμείνει στρατηγικός στόχος. Μέχρι την ολοκλήρωση της κατάληψης της Ράκα φυσικά και θα υπάρξουν προστριβές, μικρής έκτασης συγκρούσεις κοκ.
Ο ρόλος της Τουρκίας επίσης θα περιπλέξει τα πράγματα –χωρίς ωστόσο η Άγκυρα να πετυχαίνει σημαντικές στρατιωτικές επιδιώξεις έναντι των ΗΠΑ-Ρωσίας. Η εφαρμογή των ζωνών-αποκλιμάκωσης (βλέπε συνέχεια) φυσικά θα λειτουργήσει αποτρεπτικά για την εισροή προσφύγων επί τουρκικού εδάφους και επί τούτου Άγκυρα-Ουάσινγκτον και Μόσχα θα επιδείξουν διάθεση συνεργασίας.

Δυτική Συρία

Ο μικρόκοσμος της δυτικής Συρίας αν και πιο στατικός ως προς τις συγκρούσεις που λαμβάνουν χώρα αποκτά ξεχωριστό ενδιαφέρον όχι μόνο ως σφαίρα επιρροής της Τουρκίας στη χώρα αλλά και ως περιπτωσιολογία ανταγωνισμού και συγκρούσεων ενδοτζιχαντιστικής φύσης.
Η πτώση του Ιντλίμπ το 2014 ήταν το καιριότερο, όπως αποδεικνύεται εκ των υστέρων, πλήγμα στο καθεστώς Assad κι από την πτώση του Χαλεπιού. Στην περιοχή δεσπόζουν οι οργανώσεις Ahrar al Sham και η φυσική συνέχεια της Αλ Κάιντα της Συρίας (πρώην Μέτωπο Αλ Νούσρα), Hayat Tahrir al Sham). H πρώτη ως τουρκικός proxie στην περιοχή και η δεύτερη ως η επίσημη Αλ Κάιντα –που ωστόσο έχει «αποκόψει» δεσμούς από την μητρική οργάνωση.
Αν και οι δύο οργανώσεις είναι συγγενείς ιδεολογικά (σαλαφιστικού/τζιχαντιστικού προσανατολισμού) οι μεταξύ τους ανταγωνισμοί όπως και οι επιμέρους τριβές τους με την Τουρκία αποκτούν πολύ ενδιαφέρον υπό το βάρος των εξελίξεων στην χώρα.
Η Ahrar al Sham από το καλοκαίρι δείχνει να έχει απογαλακτιστεί από την Τουρκία και να μην αισθάνεται άνετα με την ανάπτυξη στρατευμάτων στα τουρκοσυριακά σύνορα. Παράλληλα, αντιλήφθηκε ότι η εμπλοκή της Τουρκίας στο Συριακό ήταν ευκαιριακή όταν η στρατηγική της Άγκυρας δεν ενδιαφέρθηκε για την πτώση του Χαλεπιού στα χέρια του καθεστώτος Assad προ μηνών.
Στον αντίποδα η Ahrar al Sham δείχνει να φλερτάρει με άλλες φράξιες της πιο μετριοπαθούς συριακής ένοπλης αντιπολίτευσης προκειμένου να μειώσει την επιρροή της Tahrir al Sham που de facto ελέγχει την πόλη από το 2014. Η τελευταία φυσικά επιθυμεί να διατηρήσει τον έλεγχο επί άλλων οργανώσεων στην συριακή επικράτεια και δεν διατίθεται να παραδώσει το Ιντλίμπ στο καθεστώς Assad μιας κι αυτή την στιγμή είναι το μοναδικό πολύτιμο έδαφος που θα μπορούσε να καταστεί η επιχειρησιακή βάση της Αλ Κάιντα (σε παγκόσμιο πλέον επίπεδο) μετά την δραστική της αντιμετώπιση σε Αφγανιστάν και Πακιστάν.
Η Tahrir al Sham μάλιστα προσπαθεί, πριν το πράξει η Ahrar al Sham, να επαναπροσδιοριστεί ως οργανικό κομμάτι της συριακής αντιπολίτευσης εντασσόμενη στους κόλπους της. Και δεν το πράττει μόνο σε σχέση με το… αντάρτικο της βορειοδυτικής Συρίας αλλά και με πολιτικά παίγνια ισχύος ως προς τον διοικητικό έλεγχο της περιοχής.
Αν παρακολουθήσει κανείς τον ιδιότυπο πόλεμο του ηλεκτρισμού μεταξύ των δύο οργανώσεων θα το αντιληφθεί πλήρως. Για την Τουρκία η τύχη του Ιντλίμπ κρίνει και την επιρροή της στο Συριακό και στις ζώνες (ανατολικά και δυτικά) που θα προκύψουν από μια κατάσταση γενικευμένης ειρήνης και πολιτικής μετάβασης. Από την μια δεν θα επιτρέψει στο Ιντλίμπ να πέσει όπως το Χαλέπι.
Πέραν τούτου όμως οι κινήσεις της περιορίζονται από τις πραγματικότητες δύο οργανώσεων, στην οργάνωση κι εξάπλωση αμφότερων διαδραμάτισε η ίδια ρόλο. Ακόμη κι αν η Ahrar al Sham αποδυναμωθεί πλήρως η σύμπραξή της με την Tahrir al Sham έχει εξ’ ορισμού περιορισμούς δεδομένου ότι η οργάνωση εξακολουθεί να είναι η… Αλ Κάιντα. Και σύμπραξη με μια τέτοια οργάνωση θα είχε πολλαπλό διεθνές πολιτικό κόστος για την Άγκυρα.
Αν το καθεστώς Assad επιθυμήσει να κινηθεί μελλοντικά προς το Ιντλίμπ προκειμένου να επανακτήσει τον έλεγχό του μια τέτοια εξέλιξη θα περιέπλεκε τον πόλεμο στην Συρία. Δεδομένου μάλιστα ότι το Ιντλίμπ διαθέτει εκατοντάδες χιλιάδες κατοίκους πέριξ του θα δημιουργούσε και μια νέα ανθρωπιστική καταστροφή με συνέπειες και για την Ελλάδα και την Ευρώπη (περάτωση προσφυγικών ροών μέσω Τουρκίας). Η μοίρα του Ιντλίμπ πάντως εκτιμάται ότι θα αργήσει κάπως -στο δεύτερο εξάμηνο του 2018- και θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό από το ξεκαθάρισμα του τοπίου στην ανατολική Συρία.

Νότια Συρία

Στη Νότια Συρία τα όσα επισυμβαίνουν δείχνουν να αποτελούν ιδιαίτερη περιπτωσιολογία λόγω του υποσυστήματος των Υψιπέδων του Γκολάν και της εμπλοκής του Ισραήλ. Η επικράτηση του καθεστώτος Assad στις περιοχές πέριξ του τριεθνούς Ισραήλ-Συρίας-Λιβάνου και των περιχώρων της Δαμασκού δείχνει να αποτελεί καίρια στρατηγική ανησυχία για το Ισραήλ όπου από την απαρχή του συριακού εμφυλίου βιώνει ένα κομμάτι των συνόρων του που παραμένει ασφαλές από το 1973 να μετατρέπεται σταδιακά σε επιχειρησιακό έδαφος για την Χεζμπολάχ.
Η πρόσφατη δυσαρέσκεια του Τελ Αβίβ για την υιοθέτηση ζώνης-αποκλιμάκωσης στην περιοχή από την Ουάσινγκτον και την Μόσχα αποδεικνύει του λόγου το αληθές. Όπως φυσικά και οι πρόσφατες εντάσεις μεταξύ Ισραήλ και καθεστώτος Assad με τις καταρρίψεις ρουκετών που εκτοξεύτηκαν από συριακό έδαφος έναντι ισραηλινών στόχων αλλά και τις άμεσες απαντήσεις της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας.
Το Ισραήλ, φοβούμενο έναν πόλεμο τύπου 2006 με την Χεζμπολάχ που θα περιελάμβανε την περιοχή της Κουνέιτρα ως επιχειρησιακής βάσης της τελευταίας λαμβάνει δραστικά μέτρα.
Αναλύσαμε διεξοδικά παλιότερα εδώ πως θα μπορούσε να ξεσπάσει ένας τέτοιος πόλεμος. Ωστόσο το Ισραήλ δείχνει να λαμβάνει δραστικά μέτρα και στο εσωτερικό του κατακερματισμένου συριακού σκηνικού. Αρκεί κανείς να δει την σύσταση, οργάνωση και συντήρηση μιας νέας proxie του Ισραήλ militia στο εσωτερικό της Συρίας. Πρόκειται για την Liwa Forsan al Joulan («Ιππότες του Γκολάν») η οποία περιλαμβάνει απομεινάρια του FSA καθώς και Δρούζους ντόπιους και που ουσιαστικά έχει καθιερώσει μια ιδιότυπη «ζώνη ασφάλειας» στα σύνορα με το Γκολάν μήκους 10χλμ (12 περίπου χλμ από τα όρια της νεκρής ζώνης πέριξ της UNDOF). Η Liwa Forsan al Joulan θα αποτελούσε την πρώτη γραμμή άμυνας έναντι κινήσεων της Χεζμπολάχ στο Γκολάν σε περίπτωση επιδείνωσης των πραγμάτων.

Γενικά Συμπεράσματα

Ο γράφων βρέθηκε προ μηνός στην Μοσούλη ενώ το διάστημα 2011-2015 βρέθηκε εκτενώς στο Γκολάν και σε περιοχές της ανατολικής Συρίας. Αυτό που καθίσταται σαφές είναι πως η Συρία πλέον εισέρχεται σε μια πολύ ενδιαφέρουσα φάση συντήρησης των συγκρούσεων με την μορφή του frozen-conflict και της σταδιακής καθιέρωσης ζωνών-επιρροής στα πρότυπα του Ιράκ μετά το 2003. Μια υποχώρηση από την μορφή του proxy war σε αυτή των μικρών εντάσεων συγκρούσεων. Η υποχώρηση του ISIS όπως το γνωρίσαμε θα μεταλλάξει ολόκληρο τον χάρτη του Ιράκ και της Συρίας με τον κίνδυνο των σεκταριστικών αναζωπυρώσεων να παραμονεύει, σε αμφότερες τις περιπτώσεις.

Η απειλή του ISIS φυσικά και δεν θα εξαλειφθεί. Όπως και οι αιτίες του φαινομένου με κυριότερη αυτή που βιώνει η Δύση υπό την μορφή τρομοκρατικών χτυπημάτων που όταν δεν συνδέονται άμεσα με αυτό, τουλάχιστον εμπνέονται από τα αφηγήματά του. Παράλληλα οι εκλογές στην Βαγδάτη το 2018 και το δημοψήφισμα στο Ιρακινό Κουρδιστάν τον προσεχή Σεπτέμβριο θα αλλάξουν και το δυναμικό πολιτικό τοπίο στη χώρα. Την ίδια στιγμή η εξάλειψη του ISIS στη Ράκα θα οδηγήσει σε μια νέα πολιτική προσπάθεια για την πολιτική μετάβαση στη Συρία και την τύχη του καθεστώτος Assad. Σε αυτό το παίγνιο ο ρόλος της Τουρκίας και του Ιράν θα καθορίσουν σε μεγάλο βαθμό και τις σχέσεις των δύο χωρών με την κυβέρνηση Trump αλλά και το μέλλον των ρωσοτουρκικών σχέσεων. Το μόνο σίγουρο είναι πως –και αυτό είναι ενδεικτικό της ρευστότητας της Μέσης Ανατολής όπου ισχύς και συμφέροντα μεταλλάσσονται με τις ώρες ενός ρολογιού χειρός- τους επόμενους μήνες από την έκβαση των πραγμάτων σε Ιράκ και Συρία θα διαμορφωθούν δύο νέες τάσεις. Η μετά-ISIS εποχή και μια δυναμική διαδικασία που ή θα κατακερματίσει περισσότερο τα δύο κράτη –εμπεδώνοντας την αποτυχία τους (failed states) σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο ή θα τα οδηγήσει σε μια διαδικασία ομοσπονδιοποίησης τα εσωτερικά σύνορα των οποίων θα αλλάξουν και μια παράδοση status quo εκατό χρόνων (σ.σ. συνθήκη Sykes Picot 1917). Μάχες όπως την πτώση του Χαλεπιού και του Ιντλίμπ το 2013 και το 2014 δεν θα ξαναβιώσουμε πάντως στο συριακό θέρετρο. Ενδεικτικό ενός εμφύλιου πολέμου που βαίνει στο τέλος του.

* Ο κ. Ιωάννης-Σωτήριος Ιωάννου είναι αρχισυντάκτης στο τμήμα διεθνών ειδήσεων της εφημερίδας «Πολίτης» στην Κύπρο και αναλυτής στη Διπλωματική Ακαδημία του Πανεπιστημίου Λευκωσίας.
Follow on Twitter: @JohnPikpas
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Ιουλ 2017


Τον τερματισμό μυστικού προγράμματος της CIA για την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό Σύρων αντικαθεστωτικών ανταρτών που μάχονται την κυβέρνηση Άσαντ αποφάσισε ο Ντόναλντ Τραμπ, σύμφωνα με την Washington Post, που επικαλείται αξιωματούχους της Ουάσιγκτον.

Όπως τονίζεται, ο Αμερικανός πρόεδρος προέβη στη συγκεκριμένη απόφαση ύστερα από σύσκεψη στο Οβάλ Γραφείο του Λευκού Οίκου με τη συμμετοχή του διευθυντή της CIA Μάικ Πομπέιο και του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Χέρμπερτ Μακμάστερ, στο πλαίσιο της προετοιμασίας του ενόψει προγραμματισμένης συνάντησής του με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμίρ Πούτιν στο περιθώριο του G20, στο Αμβούργο.

Η κίνηση αυτή θεωρείται βέβαιο ότι θα ικανοποιήσει τη Μόσχα, ενώ καθιστά σαφή τη διάθεση του Αμερικανού προέδρου να συνεργαστεί με τη Ρωσία στο Συριακό, χωρίς να θέτει την απομάκρυνση Άσαντ ως προϋπόθεση για την επίλυση του προβλήματος.

Το εν λόγω πρόγραμμα είχε ξεκινήσει το 2013, επί προεδρίας Ομπάμα, αλλά η αποτελεσματικότητά του αμφισβητούνταν και από στελέχη της προηγούμενης διοίκησης ύστερα από τη ρωσική παρέμβαση στη Συρία, το 2015.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

19 Ιουλ 2017


Το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Anadolu, έδωσε στην δημοσιότητα στοιχεία, με τις τοποθεσίες στις οπoίες βρίσκονται αμερικανικές βάσεις και στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Συρία, μεταδίδει το ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο Ria Novosti.

Τα στοιχεία αυτά, τα οποία αναπαράγουν τουρκικά μέσα ενημέρωσης και τα οποία αποκαλύπτουν τις τοποθεσίες στις οποίες βρίσκονται οι αμερικανικές βάσεις επί συριακού εδάφους, δημοσιεύονται σε μια περίοδο που επιδεινώνονται οι σχέσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας, ιδιαίτερα μετά την απόφαση του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να εξοπλίσει τους Κούρδους της Συρίας.

Σύμφωνα με το τουρκικό ειδησεογραφικό πρακτορείο, δύο αεροπορικές βάσεις βρίσκονται στην περιοχή Ρμεϊλάν (Rmeilan) και στην επαρχία Ελ Χασάκα και λειτουργούν από το 2015. Τον Μάρτιο του 2016 άρχισε να λειτουργεί μια βάση ελικοπτέρων στην περιοχή Χαράμπ Ισκ (Harab Isk) στην πόλη Αΐν Ελ Αράμπ, η οποία λειτουργεί επίσης λειτουργεί ως βάση ανεφοδιασμού των Κούρδων της Συρίας.

Εκτός των άλλων αναφέρονται ακόμη τρεις βάσεις στην επαρχία Αλ-Χασάκα. Στη μία από αυτές βρίσκονται 100 αμερικανοί στρατιωτικοί και στην άλλη περίπου 150. Οι βάσεις αυτές προορίζονται για τον πόλεμο κατά του "Ισλαμικού Κράτους". Ακόμη υπάρχουν δύο στρατιωτικές εγκαταστάσεις στην πόλη Μαντζίμπ, από τις οποίες γίνονται εφορμήσεις εναντίον των δυνάμεων του Ελεύθερου Συριακού Στρατού. Επίσης αναφέρεται ότι υπάρχουν τρεις ακόμη βάσεις στο βόρειο τμήμα της επαρχίας Ράκα.

Στις δύο από αυτές βρίσκονται αμερικανοί και γάλλοι στρατιωτικοί. Η τρίτη χρησιμοποιείται για τον ανεφοδιασμό των κουρδικών δυνάμεων καθώς και ως κέντρο επικοινωνίας των δυνάμεων της συμμαχίας, αλλά και ως βάση για επιχειρήσεις δολιοφθοράς των τηλεπικοινωνιών του "ισλαμικού Κράτους", αναφέρεται στο άρθρο του πρακτορείου.

Το Anadolu επισημαίνει ότι τα σημεία υποστήριξης των αμερικανικών δυνάμεων χαρακτηρίζονται συνήθως ως "κλειστή ζώνη" και είναι μυστικά. Οι στρατιωτικοί που βρίσκονται στις βάσεις αυτές επικοινωνούν μεταξύ τους για τον συντονισμό των αεροπορικών επιδρομών, εκπαιδεύουν τις τοπικές δυνάμεις και σχεδιάζουν τις επιχειρήσεις. Στις βάσεις αυτές βρίσκονται τμήματα που συμμετέχουν στις στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Οι βάσεις είναι εξοπλισμένες με ευέλικτες συστοιχίες πυροβολικού, αντιαεροπορικά συστήματα, κινητό εξοπλισμό που χρησιμοποιείται για κατασκοπευτική δραστηριότητα και θωρακισμένα οχήματα τύπου Stryker.

Αναφέρεται επίσης ότι οι αμερικανοί στρατιώτες, εκτός από τις στρατιωτικές μονάδες μένουν σε χώρους που είναι δύσκολο να προκαλέσουν υποψίες: σε συνοικίες, στρατόπεδα της "Δημοκρατικής ένωσης", και σε εργοστάσια τα οποία μπορούν τάχιστα να μετατραπούν σε μονάδες επιχειρήσεων.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

9 Ιουλ 2017


Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε χθες ότι η Τουρκία δεν θα επιτρέψει ποτέ την δημιουργία ενός κουρδικού κράτους στην Συρία κοντά στα σύνορά της, προειδοποιώντας ότι αν η Άγκυρα απειληθεί δεν θα διστάσει να ασκήσει το δικαίωμά της στην αυτοάμυνα.

«Δεν θα παραμείνουμε ποτέ σιωπηλοί και απαθείς απέναντι στην στήριξη και τον εξοπλισμό τρομοκρατικών οργανώσεων και στον σχηματισμό τρομοκρατικών νησίδων δίπλα στα σύνορά μας», τόνισε ο Ερντογάν σε ομιλία του στο τέλος των εργασιών της συνόδου κορυφής της Ομάδας των Είκοσι (G20) στο Αμβούργο.

«Δεν θα διστάσουμε να ασκήσουμε το νόμιμο δικαίωμά μας στην αυτοάμυνα ενάντια σε σχηματισμούς που απειλούν την ασφάλεια της χώρας μας», είπε χαρακτηριστικά ο Τούρκος πρόεδρος, σημειώνοντας ότι το θέμα της πόλης Αφρίν στη βορειοδυτική Συρία εγείρει μια «απειλή» για την Τουρκία.

«Για όσο διάστημα αυτή η απειλή συνεχίζει, θα ενεργοποιούμε τους κανόνες εμπλοκής και θα συνεχίζουμε να δίνουμε την πρέπουσα απάντηση σε εκείνους στην Αφρίν», τόνισε.

Σύμφωνα με Σύρους αντάρτες, η Τουρκία έχει αναπτύξει ενισχύσεις στη συριακή πόλη Αζάζ, την τελευταία πόλη πριν από τα σύνορα, και κουρδικές ένοπλες οργανώσεις υποστηρίζουν ότι η Άγκυρα σχεδιάζει να εξαπολύσει επίθεση εναντίον των κουρδικών δυνάμεων στη βορειοδυτική Συρία.

Η Τουρκία υποστηρίζει ότι οι κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) συνδέεται με το Εργατικό Κόμμα Κουρδιστάν (PKK), που πολεμά εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων στη νοτιοανατολική Τουρκία, το οποίο η Άγκυρα χαρακτηρίζει τρομοκρατική οργάνωση.

Η απόφαση της Ουάσιγκτον να εξοπλίσει την YPG για την επιχείρηση ανακατάληψης της Ράκας από το Ισλαμικό Κράτος έχει εξοργίσει την Άγκυρα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

8 Ιουλ 2017


Μια ομάδα Σύρων ανταρτών ανέφερε σήμερα ότι τα μέλη της ετοιμάζονται να ενωθούν με τις τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις και να εξαπολύσουν μια νέα, μεγάλη επίθεση εναντίον των κουρδικών δυνάμεων στη βορειοδυτική Συρία, γεγονός που θα δημιουργήσει άλλο ένα μέτωπο στην ήδη περίπλοκη σύρραξη.

Ο στόχος της επιχείρησης αυτής είναι να ανακτηθούν τα αραβικά χωριά εντός του συριακού εδάφους, κοντά στα σύνορα με την Τουρκία, τα οποία κατέλαβαν πέρσι οι Κούρδοι μαχητές, είπαν οι αντάρτες που μίλησαν στο πρακτορείο ειδήσεων Reuters.

“Υπάρχει μια επερχόμενη, εκτεταμένη κοινή επιχείρηση που σχεδιάζουμε με τον τουρκικό στρατό για να εκδιώξουμε αυτούς τους εξτρεμιστές αυτονομιστές (τις κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού-YPG) από τη γη μας” είπε ο Μουστάφα Σετζάρι, υψηλόβαθμο στέλεχος της αντάρτικης οργάνωσης Λίουα αλ Μουτάσεμ, που υποστηρίζεται από τη Δύση και την Τουρκία.

Η Άγκυρα θεωρεί τις YPG τρομοκρατική οργάνωση, παρακλάδι του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν.

Η Τουρκία συγκεντρώνει άρματα, πυροβολικό και στρατιώτες στη συριακή πόλη Αζάζ, την τελευταία πόλη πριν από τα σύνορα, σύμφωνα με τους Σύρους αντάρτες. Αυτή είναι η μεγαλύτερη ανάπτυξη τουρκικών στρατευμάτων στη Συρία μετά την περσινή επιχείρηση των τουρκικών δυνάμεων στον βορρά της χώρας αυτής.

Ο επικεφαλής των YPG είχε δηλώσει στο πρακτορείο Reuters την Τετάρτη ότι η ανάπτυξη τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων κοντά σε περιοχές της βορειοδυτικής Συρίας που βρίσκονται υπό κουρδικό έλεγχο θα ισοδυναμούσε με “κήρυξη πολέμου”. Την ίδια ημέρα πάντως ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν δήλωνε ότι η χώρα του είναι έτοιμη να προχωρήσει σε χερσαίες επιχειρήσεις εναντίον των κουρδικών δυνάμεων στη βόρεια Συρία, μαζί με τις δυνάμεις των ανταρτών, εφόσον χρειαστεί.

Μια τέτοια ενέργεια θα μπορούσε να φέρει σε ευθεία αντιπαράθεση τους δύο συμμάχους των ΗΠΑ στην περιοχή: από τη μια τις YPG και από την άλλη την Τουρκία, η οποία είναι και μέλος του ΝΑΤΟ. Σε μια τέτοια περίπτωση ενδέχεται να εκτροχιαστούν οι επιχειρήσεις που διεξάγονται, με την υποστήριξη της Ουάσινγκτον, για την ανακατάληψη της Ράκας. Οι Κούρδοι μαχητές αποτελούν την αιχμή του δόρατος στην επιχείρηση αυτή.

Δύο διοικητές των ανταρτών είπαν ότι οι τουρκικές δυνάμεις σταθμεύουν σε πολλά σημεία στα περίχωρα της Αζάζ αλλά και προς τα νοτιοδυτικά, στην πόλη Μάραε, με τις δυνάμεις των YPG δυτικότερα. Βασικός στόχος της επιχείρησης είναι η ανακατάληψη του Τελ Ριφάατ, μιας πόλης στα νοτιοδυτικά της Αζάζ την οποία κατέλαβαν οι YPG τον Φεβρουάριο του 2016, εκδιώκοντας από εκεί τους αντάρτες.

Το Τελ Ριφάατ και οι γύρω περιοχές, συμπεριλαμβανομένης της αεροπορικής βάσης Μενίγ έπεσαν στις YPG την ώρα που οι Σύροι αντάρτες προσπαθούσαν να αποκρούσουν την επίθεση των κυβερνητικών δυνάμεων της Συρίας που στηρίζονταν από τη Ρωσία και το Ιράν. Η μάχη αυτή ήταν το πρελούδιο για την ήττα τους στο ανατολικό Χαλέπι — τη μεγαλύτερη αποτυχία τους μέχρι σήμερα στον πόλεμο.

Λόγω των μαχών, τουλάχιστον 150.000 κάτοικοι των χωριών αυτών έφυγαν αναζητώντας καταφύγιο στην Αζάζ. Σήμερα οι περισσότεροι φιλοξενούνται σε τουλάχιστον πέντε προσφυγικούς καταυλισμούς στα τουρκικά σύνορα και η επιστροφή τους στις εστίες τους είναι μια από τις βασικές προτεραιότητες για τους αντάρτες.

Ο Σετζάρι είπε ότι οι δυνάμεις των ανταρτών είχαν συνομιλίες με εκπροσώπους των YPG, παρουσία Αμερικανών στρατιωτικών διοικητών, ώστε να αποφευχθεί μια σύγκρουση για τα χωριά αυτά, όμως οι διαπραγματεύσεις απέτυχαν. “Έχουμε εξαντλήσει όλες τις ειρηνικές λύσεις και αναζητούσαμε μια ειρηνική έκβαση. Εκείνοι (οι YPG) δεν μας άφησαν άλλη επιλογή από τη στρατιωτική”, υποστήριξε.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

5 Ιουλ 2017


Πώς εμπλέκεται η ελληνική κυβέρνηση;

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Νέες συγκλονιστικές αποκαλύψεις βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας για το γεγονός ότι οι Τούρκοι κατέρριψαν πραγματικά παράνομα το ρωσικό βομβαρδιστικό!

Ποια θα ήταν αλήθεια, η αντίδραση της Ρωσίας και του Βλαδιμίρ Πούτιν, αν είχαν στη διάθεσή τους τις παρακάτω πληροφορίες και ποιες θα ήταν οι επιπτώσεις στη γεωπολιτική σκακιέρα της περιοχής;

Ιστορικό της κατάρριψης…

Όπως γνωρίζουμε, στις 24 Νοεμβρίου 2015 και ώρα 09:24 (τοπική) μαχητικό αεροσκάφος F-16 της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας κατέρριψε ένα ρωσικό βομβαρδιστικό τύπου Sukhoi Su-24M που επιχειρούσε δράση κατά Σύριων Τουρκμένων ανταρτών στη βόρεια Συρία. Η κατάρριψη συνέβη εντός του εναερίου χώρου της Συρίας με την αιτιολογία ότι το ρωσικό αεροσκάφος είχε παραβιάσει προηγουμένως τον εναέριο χώρο της Τουρκίας επί 17 δευτερόλεπτα!

Η τουρκική “επιλογή” της κατάρριψης ανέβασε δραματικά την ήδη υφιστάμενη διεθνή ένταση, αφού έγινε μετά το πολλαπλό τρομοκρατικό χτύπημα στο Παρίσι.
“Έπαιξε” πολύ στα διεθνή ΜΜΕ τόσο στον στρατιωτικό, όσο περισσότερο στον πολιτικό και διπλωματικό χώρο, με αποκάλυψη ακόμα και νέων συμμαχιών, στην εξέλιξη και διαμόρφωση της γεωστρατηγικής της Μέσης Ανατολής.

Από την πλευρά της, η Τουρκία υποστήριζε ότι η κατάρριψη έγινε σε τουρκικό έδαφος και η πτώση σε συριακό, ενώ η ρωσική πλευρά επέμενε ότι το περιστατικό έγινε εντός του εναερίου χώρου της Συρίας, χωρίς να έχει προηγηθεί καμιά παραβίαση.

Η αμερικανική εκδοχή στο πρακτορείο Reuters ήταν – σύμφωνα με αμερικανό αξιωματούχο – πως το ρωσικό αεροσκάφος καταρρίφθηκε στον εναέριο χώρο της Συρίας, ύστερα από μια πρόσκαιρη εισβολή δευτερολέπτων του τουρκικού εναέριου χώρου!

Ωστόσο, αυτή η κατάρριψη δημιούργησε μεγάλη ένταση μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας (σ.σ. πληροφορίες Βικιπαίδεια)!

Το δημοσίευμα του ιστολογίου “Intelaleak”…

Αλλά - αρκετούς μήνες μετά – έπεσε στην αντίληψή μας αυτό που διαβάσαμε στο ιστολόγιο “Intelaleak” και πιο συγκεκριμένα σε αυτόν τον σύνδεσμο (κάντε κλικ εδώ) και δεν πιστεύαμε στα μάτια μας...

Σύμφωνα λοιπόν, με αυτό το δημοσίευμα στο “Intelaleak” αλλά και με τις δικές μας πληροφορίες που φροντίσαμε και συλλέξαμε, τα γεγονότα έχουν ως εξής:

Η ΕΥΠ και η μονάδα της ΕΥΠ που ανήκε στην τότε Ε΄ διεύθυνση είχε εν τη γενέσει της τη συγκεκριμένη πληροφορία της κατάρριψης, δηλαδή, του ρωσικού αεροσκάφους από τουρκικά μαχητικά. Η πληροφορία του κλιμακίου της ΕΥΠ στέλνεται αμέσως στα κεντρικά γραφεία της ΕΥΠ στην Αθήνα…

Αλλά όπως μας ενημερώνουν, πέραν του αρχικού Σήματος με αριθμό (τον γνωρίζουμε, στις 24 Νοεμβρίου και ώρα 09:23) εστάλη μετά από λίγη ώρα σύμφωνα με τα προβλεπόμενα στην Ε΄ διεύθυνση και το ηχητικό ντοκουμέντο με τις συνομιλίες των Τούρκων πιλότων με τη βάση τους, για την κατάρριψη του ρωσικού αεροπλάνου! Αυτό το επίμαχο Σήμα, εστάλη από την 6η Μονάδα Ηλεκτρονικού Πολέμου της τότε Ε΄ διεύθυνσης της ΕΥΠ!

Ωστόσο αληθεύει, πώς και αυτό το ντοκουμέντο κατόπιν εντολής και εν μέσω μάλιστα απειλών προς το προσωπικό, ΚΑΤΕΣΤΡΑΦΗ;
Μία μεγάλη επιτυχία των στελεχών της ΕΥΠ που “έθαψαν” ο Διοικητής της και η Κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ…

Σύμφωνα με τις πληροφορίες μας λοιπόν, ο διευθυντής της Ε΄ διεύθυνσης κ. Ι. Γ. ενημέρωσε αμέσως τον Διοικητή της υπηρεσίας κ. Ιωάννη Ρουμπάτη. Προς έκπληξη όλων των εμπλεκομένων στελεχών της υπηρεσίας ο Διοικητής της ΕΥΠ μετά από λίγη ώρα, έδωσε εντολή (;;;) να καταστραφεί το συγκεκριμένο πληροφοριακό υλικό!
Και αν αυτή η πληροφορία αληθεύει, τίθεται το μέγα ερώτημα:
Με ποιον ήρθε σε συνεννόηση ο κ. Ρουμπάτης, ώστε να δώσει την εντολή να καταστραφεί το υλικό;
Γιατί, μόνος του ο κ. Ρουμπάτης αποκλείεται να πήρε μια τόσο σοβαρή απόφαση!
Με ποιον λοιπόν μίλησε;
Μίλησε με τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα;
Μήπως μίλησε με τον ατύπως πρωθυπουργεύοντα Νίκο Παππά;
Μήπως, με τον πολιτικό προϊστάμενο της ΕΥΠ Νίκο Τόσκα; Μήπως, με τον ΥΠΕΞ Νίκο Κοτζιά;
Ή μήπως ενημέρωσε τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας Πάνο Καμμένο;
Ωστόσο, οι πληροφορίες μας λένε, ότι ο Πάνος Καμμένος το έμαθε μετά από λίγες μέρες από στρατιωτικούς και διαμαρτυρήθηκε έντονα στον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος όπως λένε, προφανώς ήθελε να είναι αυτός ο μόνος ευνοούμενος των Αμερικάνων και των νατοϊκών γενικότερα.

Θυμίζουμε για την ιστορία ότι το ΝΑΤΟ σχετικά με την κατάρριψη του αεροσκάφους, αρχικά είχε καταφερθεί εναντίον της Ρωσίας ενώ μετά από λίγο χαμήλωσε ξαφνικά τους τόνους...

Και εδώ μπαίνουν τα εξής ερωτήματα:
1) όταν ο Τσίπρας έγινε κοινωνός της τόσο σημαντικής αυτής πληροφορίας από την ΕΥΠ, ποιους ενημέρωσε; Ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλο;
2) Ενημέρωσε τον Πρόεδρο της Βουλής τον κ. Βούτση;
3) Ενημέρωσε τον τότε Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης (κ. Πλακιωτάκη);
4) Αλήθεια όταν ο Καμμένος τελικά τα έμαθε όλα αυτά, γιατί συμφώνησε στο “κουκούλωμα” της πληροφορίας;

Ρωτάμε ευθέως τους αρμόδιους της Ελληνικής Κυβέρνησης…

Είναι αλήθεια όλα αυτά; Αληθεύουν αυτά που σήμερα αποκαλύπτουμε;

Γι΄ αυτό, ρωτάμε ευθέως τον κ. Αλέξη Τσίπρα και ιδίως τον συγκυβερνήτη του κ. Πάνο Καμμένο (ο οποίος θέλει να λέει πως ανήκει στον πατριωτικό χώρο και πως διαθέτει προσωπική σχέση με το Ρώσο Πρόεδρο Βλαδίμηρο Πούτιν): Γιατί απέκρυψαν την αλήθεια από τον ελληνικό λαό; Γιατί με αυτήν τους την ενέργεια βοήθησαν τον Τούρκο νέο-Οθωμανό Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, που τότε είχε περιέλθει σε πολύ δύσκολη θέση έναντι της Ρωσίας και του Βλαδιμίρ Πούτιν;

Γιατί, είναι πλέον δεδομένο ότι ήταν σε γνώση της Κυβέρνησης των Τσίπρα και Καμμένου, ότι το ρωσικό βομβαρδιστικό αεροσκάφος το κατέρριψαν οι Τούρκοι και όπως λένε οι πληροφορίες μας το απέκρυψαν από όλους, ακόμη και από υψηλόβαθμα στελέχη της κυβέρνησής τους!

Πολλά τα ερωτηματικά!!

Και γιατί αλήθεια ο Τσίπρας, ο Καμμένος και ο Ρουμπάτης επέλεξαν να χειριστούν έτσι αυτήν την τόσο σημαντική πληροφορία;
Μήπως, για να ευαρεστήσουν κάποιους πέραν του Ατλαντικού; Να δείξουν δηλαδή, ότι αυτοί είναι τα καλά και υπάκουα παιδιά στο δυτικό “σύστημα”;
Αυτό δεν αποτελεί ΕΣΧΑΤΗ ΠΡΟΔΟΣΙΑ για τον ελληνικό λαό μετά τα όσα έχει τραβήξει και συνεχίζει να τραβάει από αυτό το “σύστημα” που του έχει απομυζήσει ακόμη και το μεδούλι;
Γιατί, τουλάχιστον δεν χρησιμοποίησαν αυτό το μεγάλο χαρτί απέναντι στους Τούρκους, ώστε να μπορούν να διαπραγματευτούν από θέσεως ισχύος με τους συμμάχους μας στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. τα τεράστια προβλήματα της Ελλάδος μας;
Γιατί, εάν το είχαν χρησιμοποιήσει επ΄ ωφελεία της Ελλάδος ως όφειλαν, τότε πιθανόν να μην φτάναμε ούτε στα τρίτα και τέταρτα Μνημόνια!

Πιθανόν, να είχαμε ευρύτερες γεωπολιτικές ανακατατάξεις επ΄ ωφελεία της Πατρίδας μας, γιατί καθείς μας εύκολα μπορεί να προβλέψει την αντίδραση, σε αυτήν την περίπτωση, του Βλαδίμηρου Πούτιν και της Ρωσίας!

Εάν είχαν, μάλιστα από μια νατοϊκή χώρα αυτά τα ντοκουμέντα, πιθανόν ο ισλαμο-φασίστας Ερντογάν να είχε μαζευτεί και οι Τούρκοι να μην τολμούσαν να παραβιάζουν ασύστολα τα ελληνικά εναέρια και θαλάσσια σύνορά μας.

Έτσι, αναρωτιούνται κάποιοι, γιατί ο Πούτιν δεν βοηθάει την Ελλάδα...
Γιατί να το κάνει; Για να διευκολύνει τους Έλληνες κυβερνώντες που έχουν καταντήσει λακέδες των Αμερικάνων και των Ευρωπαίων “δανειστών” μας, που μας έχουν ρουφήξει το αίμα και οι οποίοι στηρίζουν ανεπιφύλακτα τα εμπάργκο που επιβάλλουν οι Αμερικανο-Ευρωπαίοι στη Ρωσία;

* Ο Παναγιώτης Αποστόλου είναι επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας”
egerssi@otenet.gr
www.egerssi.gr


Πηγή "Ελεύθερη Ώρα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια κίνηση που θα δυσχεράνει σημαντικά τις κινήσεις των αντιπάλων του καθεστώτος του Μπασάρ Αλ Άσαντ στη Συρία, αν και εμπεριέχει σημαντικό ρίσκο, η ρωσική διπλωματία επιχειρεί να ελέγξει πάλι τις εξελίξεις σε συνεργασία με την Τουρκία και το Ιράν. Η διαπραγμάτευση είναι για την ανάπτυξη ρωσικής στρατιωτικής αστυνομίας στα σύνορα των τεσσάρων «ζωνών αποκλιμάκωσης»…

Η διαπραγμάτευση ξεκινά σήμερα στην Άστανα του Καζακστάν, όπως ενημέρωσε ο Ρώσος διαπραγματευτής, Αλεξάντερ Λαβρέντιεφ, ο οποίος πρόσθεσε, ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα είναι σε θέση να αναπτυχθούν στα προαποφασισμένα σημεία δύο με τρεις εβδομάδες μετά την οριστικοποίηση της συμφωνίας.

Η πλευρά των αντικαθεστωτικών ανταρτών παραμένει εξαιρετικά επιφυλακτική στα ρωσικά σχέδια σε συνεργασία με το Ιράν και την Τουρκία, με ορισμένους να κάνουν λόγο για απόπειρα καθορισμού ζωών επιρροής που θα εξυπηρετούν τα συμφέροντα των τριών χωρών που είναι «νονοί» του σχεδίου, ενώ σημειώνουν την απουσία των ΗΠΑ και την «ύποπτη σιωπή» της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ωστόσο, οι Ρώσοι επιχειρούν να κρατούν ενήμερους τους Αμερικανούς, καθώς αντιλαμβάνονται ότι το διάστημα ανάμεσα στη συμφωνία και την ανάπτυξη των στρατευμάτων στο έδαφος, αποτελεί το «παράθυρο» για οποιονδήποτε θελήσει να ανατρέψει αυτά τα σχέδια, κάτι που όμως θα μπορούσε να οδηγήσει σε κλιμάκωση της αντιπαράθεσης, ενώ παρατηρείται ενίσχυση της διασποράς των αμερικανικών δυνάμεων της Βόρειας Συρίας…

Συγκεκριμένα, ο Λαβρέντιεφ συνάντησε χθες μόλις τον μεταβατικό (acting) βοηθό υπουργό Εξωτερικών για την Εγγύς Ανατολή, Στούαρτ Τζόουνς, ενώ αργότερα σήμερα, αναμένεται να ενημερώσει και τη συριακή αντιπολίτευση…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου