Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

17 Ιαν 2017


Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε σήμερα ότι διαθέτει πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες κάποιες ευρωπαϊκές χώρες εξετάζουν το ενδεχόμενο να σαμποτάρουν τις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις για τη Συρία επειδή αισθάνονται παραγκωνισμένες.

Ο Λαβρόφ υπογράμμισε ότι ελπίζει πως οι ευρωπαϊκές χώρες δεν θα αποπειραθούν να καταστρέψουν τις ειρηνευτικές συνομιλίες για τη Συρία, που θα πραγματοποιηθούν στις 23 Ιανουάριου στην Αστάνα.

Παράλληλα ο Ρώσος υπουργός εκτίμησε ότι ο πόλεμος στη Συρία και σε άλλες χώρες της περιφέρειας μπορεί να τερματιστεί πρωτίστως με τη βία.

«Ο πόλεμος μπορεί να τερματιστεί και τα δικαιώματα των χριστιανών, των μουσουλμάνων και των άλλων ανθρώπου που έχουν ζήσει όλη τους τη ζωή στη Συρία, σε άλλες περιφερειακές χώρες, μπορεί να διασφαλιστεί πρωτίστως μέσω της χρήσης βίας. Διότι είναι απαραίτητο να καταπολεμηθεί η τρομοκρατία και να καταπολεμηθεί εντελώς. Αυτό κάνουμε. Βοηθάμε τον συριακό στρατό και τις πολιτοφυλακές, που μαζί (…) πολεμούν κατά της τρομοκρατίας», εξήγησε ο Λαβρόφ.

Μάλιστα ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας τόνισε ότι προτού η Μόσχα επέμβει στον συριακό πόλεμο υπέρ του Σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Άσαντ, η Δαμασκός κινδύνευε να πέσει σε δύο με τρεις εβδομάδες.

Εκρηκτική συνέντευξη του ρώσου υπουργού Εξωτερικών

Κάθε απάντηση ήταν και μία «βόμβα», από τις προσπάθειες στρατολόγησης Ρώσων διπλωματών από Αμερικανούς πράκτορες και την πρόθεση να συμπεριλάβουν τα υπό ανάπτυξη υπέρ-υπερηχητικά όπλα που βρίσκονται στην επικαιρότητα και διακινδυνεύουν να τινάξουν στον αέρα τις παγκόσμιες ισορροπίες, έως τα σχόλια για τις δυτικές υπηρεσίες πληροφοριών λόγω των τελευταίων επεισοδίων και την ανάπτυξη των αμερικανικών στρατευμάτων, στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ στη Βαλτική, στα σύνορα με τη Ρωσία…

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών έδωσε πριν λίγη ώρα την ετήσια συνέντευξή του στην οποία απάντησε επί παντός του επιστητού, αναλόγως των ερωτήσεων που του έθεταν οι συμμετέχοντες δημοσιογράφοι. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι τέτοιες συνεντεύξεις αποτελούν πρώτης τάξεως ευκαιρία για να περάσουν θέσεις τις ρωσικής διπλωματίας αλλά και μηνύματα προς κάθε πλευρά, οπότε αρκετές ερωτήσεις, Ρώσων προφανώς δημοσιογράφων, θα ήταν «στημένες» με στόχο να βγει η κατάλληλη είδηση. Όπως άλλωστε θα έκανε κάθε υπουργείο Εξωτερικών που σέβεται τον εαυτό του…

Ας τα άρουμε όμως με τη σειρά. Ο Λαβρόφ εμφανίστηκε απόλυτα θετικός στην προοπτική έναρξης διαλόγου για τα πυρηνικά ανάμεσα στις ΗΠΑ και στη Ρωσία, εκμεταλλευόμενος τη δήλωση σε συνέντευξη του νέου Αμερικανού προέδρου, Ντόναλντ Τραμπ, ότι εάν η Μόσχα δεχθεί την υπογραφή τέτοιας συμφωνίας, τότε μέρος τουλάχιστον των κυρώσεων θα μπορούσαν να αρθούν. Κατά συνέπεια, η ρωσική πλευρά έστειλε το κατάλληλο μήνυμα στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού, εν όψει της ανάληψης καθηκόντων την ερχόμενη Παρασκευή…

Το ενδιαφέρον είναι η συμπερίληψη και των υπέρ-υπερηχητικών όπλων (hypersonic) στην προτεινόμενη από τη Μόσχα ατζέντα, κάτι το οποίο έχει εξ ορισμού ενδιαφέρον, αφού είναι λογικό όλες οι πλευρές μπορούν να φοβούνται ένα οπλικό σύστημα το οποίο θα μπορούσε να αποσταθεροποιήσει την υφήλιο. Οπότε, θεωρητικά τουλάχιστον, υπό την προϋπόθεση ότι δεν έχει προχωρήσει πολύ μια πλευρά ώστε να μην επιθυμεί συνδιαλλαγή, είναι εξ αντικειμένου ένα ενδιαφέρον θέμα προς συζήτηση.

Σε κάθε περίπτωση, η ανησυχία ότι κάποιος θα μπορούσε να μείνει πίσω στην ανάπτυξη των όπλων με αποτέλεσμα να ανοίξει ένα επικίνδυνο «παράθυρο τρωτότητας» (window of vulnerability), θυμίζει έντονα τη συζήτηση στα πρώτα βήματα της ανάπτυξης της βιβλιογραφίας της πυρηνικής αποτροπής, μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο…

Ρώσος υπουργός Εξωτερικών όμως προκάλεσε αίσθηση με την απάντησή του σε σχετική ερώτηση για τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις, λέγοντας ότι το ρωσικό διπλωματικό σώμα έχει καταστεί στόχος των αμερικανικών υπηρεσιών πληροφοριών που επιχειρούν να στρατολογήσουν διπλωμάτες.

Αυτό δεν είναι καινούργιο, αλλά η επισήμανση ότι ο περασμένος Απρίλιος αποτέλεσε ορόσημο στις προσπάθειες στρατολόγησης Ρώσων διπλωματών και μάλιστα με την προσφορά μεγάλων χρηματικών ποσών, πάντα σύμφωνα με τους ισχυρισμούς του έμπειρου Ρώσου υπουργού Εξωτερικών.

«Δεν έχουμε δημοσιοποιήσει τα πλήρη στατιστικά στοιχεία για το θέμα αυτό. Όμως πρόσφατα, τα τελευταία χρόνια και κυρίως στη διάρκεια της δεύτερης θητείας του Μπαράκ Ομπάμα, ο αριθμός αυτών των μη φιλικών ενεργειών εναντίον των διπλωματών μας έχει αυξηθεί», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του λόγου του, σύμφωνα με τα ειδησεογραφικά πρακτορεία.

Την ίδια στιγμή, ο Λαβρόφ δεν έκρυψε την ενόχλησή του για το ότι διπλωμάτες της αμερικανικής πρεσβείας στη Μόσχα, μη τηρώντας «τα διπλωματικά προσχήματα», συμμετέχουν σε διαδηλώσεις της αντιπολίτευσης και αντικυβερνητικές διαδηλώσεις σε όλη τη ρωσική επικράτεια.

Στο θέμα των κυβερνοεπιθέσεων στην ηλεκτρονική αλληλογραφία του Δημοκρατικού Κόμματος στις ΗΠΑ, Ο Σεργκέι Λαβρόφ αποκάλεσε τις κατηγορίες «κατασκευασμένες» και ζήτησε να αποδειχθούν, διαφορετικά θα συνεχίσουν να δηλητηριάζουν τις σχέσεις της Μόσχας με τη Δύση.

Επεκτείνοντας τον συλλογισμό του για να συμπεριλάβει την κοινότητα πληροφοριών τουλάχιστον των ΗΠΑ και της Βρετανίας, ο Ρώσος ΥΠΕΞ εξαπέλυσε επίθεση για συκοφαντικούς ισχυρισμούς που αφορούν υποτιθέμενες σχέσεις του Ντόναλντ Τραμπ με τους Ρώσους, ζητώντας απόλυση των υπευθύνων για τις σχετικές εκθέσεις!

Στο ίδιο μήκος κύματος, αποκάλεσε «τσαρλατάνο» τον Κρίστοφερ Στιλ, πρώην πράκτορα της βρετανικής κατασκοπείας MI6, ο οποίος φέρεται να είναι ο συντάκτης της επίμαχης έκθεσης που συμπεριλαμβάνει φερόμενες ως «περιπέτειες» του Ντόναλντ Τραμπ στη νυχτερινή Μόσχα…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


9 Ιαν 2017


Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε επισήμως ότι η Ρωσία αποσύρει δυνάμεις από την Συρία, καθώς και το μοναδικό της αεροπλανοφόρο, μετά την απελευθέρωση του Χαλεπίου και των συντριπτικών κτυπημάτων κατά των τζιχαντιστών.

Φαίνεται, πως τηρείται η συμφωνία με Τουρκία και Ιράν, που οδήγησε προ καιρού την Ρωσία να αποφύγει επιχειρήσεις στις κουρδικές περιοχές εναντίον τζιχαντιστών, εκεί που τώρα επιχειρούν ΗΠΑ και Κούρδοι με την βοήθεια αραβικών φυλών. Το μέλλον των Κούρδων της Συρίας είναι άδηλον, ως προς το αν τους επιτραπεί να συνενώσουν τις δύο περιοχές τους, και τούτο διότι τόσο η Τουρκία, όσο και το Ιράν (παρά τις τεράστιες διαφορές μεταξύ τους) αντιμετωπίζουν σοβαρό κουρδικό ζήτημα.

Όταν ενεπλάκη η Ρωσία στις συγκρούσεις της Συρίας, κοινή ήταν η πεποίθηση πως θα υποστεί οικονομικό πλήγμα, δεδομένων των κυρώσεων εναντίον της από ΗΠΑ και ΕΕ. Παρά ταύτα, η εμπλοκή της Ρωσίας τής έδωσε την ευκαιρία να παρουσιάσει τα εξελιγμένα όπλα της και προκάλεσε μεγάλο ενδιαφέρον στις παγκόσμιες αγορές. Φαίνεται όμως πως, τόσο η δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρίσκεται, όσο και η αποφυγή δημιουργίας τριβών με τις άλλες εμπλεκόμενες χώρες, και με δεδομένο ότι ο συριακός στρατός ανέκτησε τις δυνάμεις του, η Ρωσία περιορίζει την παρουσία της την κατάλληλη στιγμή.

Τα κίνητρα της Ρωσίας να βρεθεί στη Μ. Ανατολή είναι πολλά. Σε ένα παλαιό του άρθρο ο Φιόντορ Λουκιάνοφ, διευθυντής σύνταξης του περιοδικού «Russia in Global Affairs» και επισκέπτης καθηγητής στην Ανώτατη Σχολή Οικονομία, έγραψε ότι τα κίνητρα ήταν πολυεπίπεδα, με την απειλή της ανεξέλεγκτης εξάπλωσης της τρομοκρατίας, φυσικά, να είναι το βασικό.

Έγραψε:
«Η Μόσχα έχει "καταπατήσει" ένα δικαίωμα, το οποίο, μονοπωλιακά εδώ και 25 χρόνια (από την επιχείρηση «Καταιγίδα της Ερήμου» το 1991), κατέχουν στην περιοχή οι ΗΠΑ: Αυτό της χρήσης στρατιωτικής ισχύος. Δηλαδή, της δράσης τους ως "παγκόσμιου χωροφύλακα".
Η Ρωσία, εισέβαλε σε ένα πεδίο, στο οποίο αποφασίζονται θέματα ιεραρχίας στην κορυφή του παγκόσμιου γεωπολιτικού Ολύμπου. Ο "μονοπολικός κόσμος" θεωρούσε ότι πόλεμοι δήθεν "στο όνομα της ειρήνης", έχουν μόνο Ηνωμένες Πολιτείες με τους συμμάχους τους.
Η Μόσχα, λοιπόν, ξεκινώντας τη στρατιωτική επιχείρηση στη Συρία, άλλαξε την ισορροπία δυνάμεων και τις προοπτικές για τη διευθέτηση μιας σημαντικής διεθνούς σύγκρουσης, χωρίς μάλιστα να έχει κάποιο πρακτικό όφελος. Αυτό είναι προνόμιο της ανώτερης "στρατιωτικο-πολιτικής κατηγορίας", η οποία είναι σε θέση να υπαγορεύει την ατζέντα της ημέρας».
Αν αφαιρέσουμε την φράση «χωρίς μάλιστα να έχει κάποιο πρακτικό όφελος», που μάλλον παρεισέφρησε αστόχως, εκείνο που λέει ο Λουκιάνοφ είναι στην ουσία πως η Ρωσία αποφάσισε να "δείξει το ανάστημά της", μεταφέροντας και το κέντρο ενδιαφέροντος από την Ουκρανία και Κριμαία, σε άλλο "γήπεδο".

Η Ρωσία δεν έχει ούτε τη βούληση, ούτε τους πόρους για να διεξάγει μια μεγάλη εκστρατεία στη Συρία. Και η Μόσχα χρειάζεται μια πολιτική λύση, όσο τη χρειάζονται και οι άλλοι. Τώρα, είναι αλήθεια, ότι η οποιαδήποτε διευθέτηση θα πρέπει να συμπεριλάβει στο σκεπτικό της και τη σημαντική στρατιωτική παρουσία της Ρωσίας στην Συρία. Είναι δύσκολο να φανταστεί κανείς ότι το Κρεμλίνο θα εγκαταλείψει γρήγορα τη στρατιωτική υποδομή που δημιούργησε εκεί, όπως άλλωστε και οι ΗΠΑ δεν έφυγαν εντελώς από το Αφγανιστάν μετά το τέλος της στρατιωτικής τους αποστολής στη χώρα.

Οι ταχύτατες εξελίξεις κατά τις τελευταίες εβδομάδες, οδηγούν όμως στην εξαγωγή ενός απογοητευτικού συμπεράσματος. Ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο τη Συρία. Αφορά το μέλλον ολόκληρης της περιοχής, και η διευθέτηση του Συριακού είναι αδύνατη χωρίς την αναδιάρθρωση της Μέσης Ανατολής. Και αυτό το πρόβλημα είναι κατά πολύ μεγαλύτερο σε μέγεθος και με πολλαπλώς υψηλότερους κινδύνους. Η σημερινή Ρωσία, ωστόσο, φαίνεται ότι δεν πτοείται προ των κινδύνων.
Η δε μέλλουσα να συμβεί επαναπροσέγγιση των σχέσεων Ρωσίας - ΗΠΑ, είναι προφανές ότι θα συντελέσει σε ανακατατάξεις, χωρίς να κάνει τον κόπο καμία χώρα και από τις άλλες εμπλεκόμενες να ρωτήσουν και τους λαούς, για το μέλλον των οποίων αποφασίζουν.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



27 Δεκ 2016


Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε σήμερα ότι θεωρεί "εχθρική ενέργεια", η οποία απειλεί την ασφάλεια των ρωσικών μαχητικών αεροσκαφών και του στρατιωτικού προσωπικού, την απόφαση των ΗΠΑ να χαλαρώσουν τους περιορισμούς στην προμήθεια όπλων στους σύρους αντάρτες, μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων RIA.

Το πρακτορείο επικαλείται το υπουργείο, σύμφωνα με το οποίο η κυβέρνηση του Barack Obama επιχειρεί να περιπλέξει την κατάσταση στον κόσμο προτού αναλάβει την προεδρία των ΗΠΑ ο Donald Trump τον Ιανουάριο.

Ο Obama ήρε ορισμένους περιορισμούς στην προμήθεια όπλων προς τους σύρους αντάρτες νωρίτερα μέσα στο μήνα.

Το Κρεμλίνο, οι αεροπορικές δυνάμεις του οποίου υποστηρίζουν την κυβέρνηση του προέδρου Bashar al-Assad, υποστήριξε ότι η απόφαση αυτή είναι παρακινδυνευμένη και ότι τα όπλα μπορούν να καταλήξουν στα χέρια "τρομοκρατών".

Η Ρωσία συμφώνησε με την Τουρκία να πιέσουν για μία εκεχειρία στη Συρία

Οι υπουργοί Εξωτερικών της Ρωσίας και της Τουρκίας συμφώνησαν σήμερα σε τηλεφωνική επικοινωνία τους να ασκήσουν πιέσεις για μία συμφωνία εκεχειρίας στη Συρία και να προετοιμαστούν για την προγραμματισμένη διεξαγωγή ειρηνευτικών συνομιλιών στην πρωτεύουσα του Καζακστάν, την Αστάνα, αναφέρει σε ανακοίνωσή του το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Στη διάρκεια της συνομιλίας "τονίστηκε η σημασία μίας γρήγορης ολοκλήρωσης των συμφωνιών επί πρακτικών παραμέτρων για τον τερματισμό των στρατιωτικών ενεργειών (στη Συρία), ο διαχωρισμός της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης από τις τρομοκρατικές οργανώσεις και οι προετοιμασίες για τη συνάντηση στην Αστάνα", αναφέρεται στην ανακοίνωση.

Πιθανώς να είναι νεκρός ανώτερος διοικητής του ISIS στη Συρία

Ένας από τους ανώτερους διοικητές του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία πιθανώς να σκοτώθηκε στη μάχη την ώρα που οι τζιχαντιστές επιχειρούσαν να αναχαιτίσουν προέλαση των υποστηριζόμενων από τις ΗΠΑ συριακών δυνάμεων προς ένα φράγμα στρατηγικής σημασίας στη βόρεια Συρία, ανακοίνωσε σήμερα το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Ο διοικητής, γνωστός ως Αμπού Τζαντάλ αλ-Κουβέιτι, σκοτώθηκε ενώ οι τζιχαντιστές του ΙΚ προσπαθούσαν να απομακρύνουν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις από το χωριό Τζαμπάρ, το οποίο είχε καταληφθεί από τους τζιχαντιστές χθες Δευτέρα, δήλωσε ο επικεφαλής της οργάνωσης Ράμι Αμπντουλραχμάν.

Η αντεπίθεση του Ισλαμικού Κράτους που πραγματοποιήθηκε στη διάρκεια της νύχτας απέτυχε. Οι υποστηριζόμενες από τις ΗΠΑ Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), περιλαμβανομένης της ισχυρής κουρδικής πολιτοφυλακής YPG, έχουν προελάσει σε απόσταση πέντε χιλιομέτρων από το φράγμα, είπε ο ίδιος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



26 Δεκ 2016


Πόσα φέρετρα μπορεί ν΄ αντέξει η τουρκική κοινή γνώμη και κατ΄ επέκταση το καθεστώς Ερντογάν; Στη βόρεια Συρία Τούρκοι στρατιώτες πέφτουν νεκροί κάθε μέρα από όπλα που η Τουρκία προμήθευσε στους τζιχαντιστές. Άλλοι “εξαφανίζονται” και η τύχη τους αγνοείται.
Η λίστα νεκρών και αγνοουμένων μεγαλώνει όσο και η λίστα των αθώων νεκρών που έχουν χάσει τη ζωή τους στο εσωτερικό της Τουρκίας,από τις βομβιστικές επιθέσεις των τελευταίων μηνών.

Μπορεί οι Τούρκοι πολίτες να έχουν “εθιστεί” από τα φέρετρα τυλιγμένα με τη τουρκική σημαία,μετά από τόσα χρόνια μάταιου πολέμου εναντίον των Κούρδων. Όμως ποτέ άλλοτε οι αριθμοί των νεκρών, στρατιωτικών και πολιτών δεν αυξάνονταν με τους ρυθμούς της περιόδου Ερντογάν. Ο πρόεδρος που είχε υποσχεθεί “μηδενικά προβλήματα” με τους γείτονες έχει μετατρέψει τη χώρα του σε νεκροταφείο.

Η αντιπολίτευση ζητά ήδη εξηγήσεις, μετά από την αποτρόπαια εκτέλεση δύο Τούρκων στρατιωτών από τους τζιχαντιστές. Το καθεστώς Ερντογάν απάντησε ότι…εξετάζει την αυθεντικότητα του βίντεο που δείχνει τους Τούρκους στρατιώτες να καίγονται ζωντανοί!

Πριν συνέλθουν από το βίντεο σοκ, ήρθε η είδηση ότι ακόμη τρεις Τούρκοι στρατιώτες έχουν απαχθεί από τζιχαντιστές. Την είδηση επιβεβαίωση ο Τούρκος υπουργός Άμυνας!

Επισήμως από τον Αύγουστο έχουν σκοτωθεί 37 Τούρκοι στρατιώτες και 31 έχουν τραυματιστεί. Ουδείς εμπιστεύεται τα στατιστικά του καθεστώτος Ερντογάν, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι 31 νεκροί είναι λίγοι.

Η τουρκική κοινή γνώμη όσο σκληραγωγημένη κι αν είναι δεν μπορεί να συνεχίσει να ανέχεται τις απώλειες…

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




“Μπαστούνια” τα βρήκε στη βόρεια Συρία ο “ανίκητος” τουρκικός στρατός που μετρά απώλειες και “εξαφανίσεις” στρατιωτών του. Το καθεστώς Ερντογάν σε απόγνωση κάλεσε σήμερα τον διεθνή συνασπισμό που μάχεται τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους υπό την ηγεσία των ΗΠΑ να παράσχει αεροπορική υποστήριξη στους μαχητές που πολιορκούν τη συριακή πόλη Αλ Μπαμπ.

Όπως μεταδίδει το ΑΠΕ,ο Ιμπραχίμ Καλίν, ο εκπρόσωπος του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν,δήλωσε ότι “ο διεθνής συνασπισμός πρέπει να εκτελέσει το καθήκον του όσον αφορά την αεροπορική υποστήριξη στη μάχη που δίνουμε στην Αλ Μπαμπ. Το να μην παρέχει την αναγκαία υποστήριξη είναι απαράδεκτο”.

Οι Σύροι αντάρτες που υποστηρίζονται από την Τουρκία πολιορκούν την πόλη αυτή εδώ και πολλές εβδομάδες, στο πλαίσιο της επιχείρησης “Ασπίδα του Ευφράτη” που εξαπέλυσε η Άγκυρα πριν από σχεδόν τέσσερις μήνες προκειμένου να εκδιώξει τους σουνίτες τζιχαντιστές και τους Κούρδους μαχητές από τα σύνορά της με τη Συρία.

Ο Καλίν είπε ότι στις πρόσφατες επιχειρήσεις γύρω από την Αλ Μπαμπ έχουν “εξουδετερωθεί” συνολικά 226 μαχητές του Ισλαμικού Κράτους.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



23 Δεκ 2016


Γράφει ο Νίκος Στέλγιας

Ιδιαίτερα δύσκολες ώρες διανύει η γειτονική Τουρκία στο «αδιέξοδο» της Συρίας. Χθες, κατά τις βραδινές ώρες, το Ισλαμικό Κράτος έδωσε στην δημοσιότητα ένα βίντεο ντοκουμέντο που συμπεριλαμβάνει την εκτέλεση δυο Τούρκων στρατιωτών. Σήμερα, η οργάνωση δίνει στην δημοσιότητα νέο ντοκουμέντο που θέλει τον τουρκικό στρατό να έχει τραπεί σε άτακτη φυγή στα περίχωρα του Αλ Μπαπ και να έχει παρατήσει πίσω του τεθωρακισμένα άρματα μάχης και πολεμοφόδια.

Κατά τις βραδινές ώρες, βίντεο της οργάνωσης του Ισλαμικού Κράτους που δόθηκε στην δημοσιότητα έδειχνε δυο μέλη των ειδικών δυνάμεων του τουρκικού στρατού να διανύουν τις τελευταίες στιγμές της ζωής τους. Οι δυο στρατιωτικοί αδυνατούσαν να απαντήσουν στο ερώτημα «για πιο λόγο η τουρκική γνώμη δεν ενδιαφέρεται για την τύχη σας». Στην συνέχεια, διάβαζαν ένα μήνυμα, με το οποίο η οργάνωση απειλεί τον Πρόεδρο της Τουρκίας. Τέλος, οι μαχητές της οργάνωσης πυρπολούν ζωντανούς τους δυο Τούρκους στρατιωτικούς.


Σήμερα, η οργάνωση «ξαναχτυπά» με ένα νέο βίντεο-ντοκουμέντο. Το ντοκουμέντο απεικονίζει εγκαταλειμμένα άρματα μάχης και πολεμοφόδια του τουρκικού στρατού στα περίχωρα του Αλ Μπαπ. Το βίντεο έρχεται στην δημοσιότητα την στιγμή που στην Άγκυρα διαδίδεται η πληροφορία ότι ο τουρκικός στρατός έχει πλέον επιλέξει την τακτική της οπισθοχώρησης στην βόρεια Συρία. Αυτή η πληροφορία διαψεύδεται από κύκλους του τουρκικού στρατού.


Εν τω μεταξύ, πριν από λίγο, η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία εξαπέλυσε αεροπορική επιδρομή κατά των θέσεων του Ισλαμικού Κράτους στο Αλ Μπαπ. Η επίθεση αφήνει πίσω της τουλάχιστον 88 νεκρούς. Την ίδια ώρα, στην Κωνσταντινούπολη, οι διωκτικές αρχές προχωρούν στην σύλληψη 31 μελών της οργάνωσης του Ισλαμικού Κράτους.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι από χθες το βράδυ, οι πολίτες της Τουρκίας αντιμετωπίζουν διάφορες δυσκολίες σε ότι αφορά την πρόσβαση τους στο ίντερνετ. Την ίδια στιγμή, η τουρκική κυβέρνηση διατηρεί σιωπηλή στάση απέναντι στα όσα συμβαίνουν στο Αλ Μπαπ.

Πηγή "Καθημερινή"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



22 Δεκ 2016


Οι ρωσικές αεροπορικές επιδρομές στη Συρία έχουν σκοτώσει 35.000 μαχητές των ανταρτών και πέτυχαν να σταματήσουν μια αλυσίδα επαναστάσεων στη Μέση Ανατολή, δήλωσε σήμερα ο υπουργός Άμυνας Σεργκέι Σόιγκου.

Μιλώντας σε συγκέντρωση ανώτατων στρατιωτικών αξιωματούχων, ο Σόιγκου είπε πως η επέμβαση της Μόσχας εμπόδισε την κατάρρευση του συριακού κράτους.
“Είμαστε τώρα ισχυρότεροι από οποιονδήποτε ενδεχόμενο επιτιθέμενο”, δήλωσε ο πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν στην ίδια εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στο υπουργείο Άμυνας στη Μόσχα.

Ο Σόιγκου είπε πως ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη πραγματοποίησαν 18.000 εξόδους στη Συρία αφότου ξεκίνησε η επιχείρηση του Κρεμλίνου πέρυσι, καταστρέφοντας 725 στρατόπεδα εκπαίδευσης, 405 εγκαταστάσεις όπου κατασκευάζονταν όπλα και σκοτώνοντας 35.000 μαχητές.
“Η αλυσίδα των ‘χρωματιστών επαναστάσεων’ που επεκτείνονταν στη Μέση Ανατολή και την Αφρική έχει σπάσει”, είπε ο Σόιγκου.
Ο Σόιγκου είπε ακόμη πως οι πυρηνικές δυνάμεις της Ρωσίας θα ενισχυθούν το επόμενο έτος με τρεις επιπλέον μονάδες με σύγχρονο εξοπλισμό και πως η Πολεμική Αεροπορία θα παραλάβει πέντε αναβαθμισμένα στρατηγικά βομβαρδιστικά.

Εξάλλου, ο ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Ριαμπκόφ δήλωσε ότι η Ρωσία δεν συζητά το μέλλον του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ στις συνομιλίες που διεξάγει με το Ιράν και την Τουρκία.

Οι υπουργοί Εξωτερικών και Άμυνας της Ρωσίας, του Ιράν και της Τουρκίας συναντήθηκαν στη Μόσχα την Τρίτη και συμφώνησαν να συνδράμουν την επίτευξη μιας νέας ειρηνευτικής συμφωνίας στη Συρία.

Στο μεταξύ, ο υπουργός Άμυνας της Τουρκίας δήλωσε σήμερα ότι ο αριθμός των τούρκων στρατιωτών που σκοτώθηκαν σε πρόσφατες επιθέσεις μαχητών του Ισλαμικού Κράτους κοντά στη βόρεια συριακή πόλη αλ-Μπαμπ έχει φθάσει τους 16, ενώ άλλοι τρεις στρατιώτες τραυματίστηκαν σοβαρά.
Σε ομιλία του ενώπιον κοινοβουλευτικής επιτροπής στην Άγκυρα, ο Φικρί Ισίκ είπε πως συνολικά 35 τούρκοι στρατιώτες έχουν σκοτωθεί αφότου υποστηριζόμενοι από την Τουρκία αντάρτες εισέβαλαν στη βόρεια Συρία στις 24 Αυγούστου σηματοδοτώντας την έναρξη της επιχείρησης “Ασπίδα του Ευφράτη”.

Ο Ισίκ είπε πως συνολικά 1.005 μαχητές του Ισλαμικού Κράτους έχουν “εξουδετερωθεί” στη διάρκεια της ίδιας περιόδου. Πρόσθεσε πως το ΙΚ προβάλλει μανιώδη αντίσταση κοντά στην αλ-Μπαμπ.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




17 Δεκ 2016


Ένας από τους βασικότερους κανόνες οποιουδήποτε πολέμου είναι ότι πρέπει να πολεμάς τον εχθρό ώσπου να ηττηθεί, ή να παραδοθεί ή να είναι νεκρός. Αν αφεθείς και επαναπαυθείς τη στιγμή που έχεις το επάνω χέρι, τότε αυτό το σφάλμα σου θα γυρίσει εναντίον σου, όταν ο εχθρός θα σε χτυπήσει πισώπλατα, σε κάποια φάση αργότερα...

Ανάλυση: South Front
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Είναι γνωστό ότι οι τρομοκράτες του ISIS ανακατέλαβαν την αρχαία πόλη της Παλμύρας, την οποία είχαν εδώ και μήνες υπό τον έλεγχό τους οι δυνάμεις του Συριακού Στρατού. Η τρομοκρατική οργάνωση ανέλαβε επίσης τον έλεγχο των θέσεων Μπιγιαράτ και Ντάγουα, αλλά και τις εγκαταστάσεις εξόρυξης πετρελαίου στην Χαϊγιάν, δυτικά της Παλμύρας, μετά από μια σειρά από συγκρούσεις με τον Συριακό Στρατό και τις Εθνικές Δυνάμεις Αεράμυνας (NDF) της Ρωσίας. (Κλικ στον χάρτη για μεγέθυνση.)

Επίσης, οι τρομοκράτες επιτέθηκαν και λεηλάτησαν τα αγροκτήματα στην θέση Κουάντρι και εξαπέλυσαν σφοδρή επίθεση εναντίον των συριακών δυνάμεων στην περιοχή γύρω από την αεροπορική βάση Ταϊφόρ. Ιδιαίτερα σφοδρές ήταν οι συγκρούσεις στην στρατηγική θέση Τιγιάς, κοντά στην αεροπορική βάση Ταϊφόρ, αλλά ο Συριακός Στρατός απέκρουσε τις επιθέσεις του ISIS στην συγκεκριμένη θέση.

Το ISIS ήταν σε θέση να αποσπάσει όλα αυτά τα εδάφη, παρά τις μαζικές αεροπορικές επιδρομές από την Πολεμική Αεροπορία της Συρίας και τις δυνάμεις της Ρωσικής Αεράμυνας. Από το περασμένο Σάββατο μέχρι την Τρίτη, μόνο τα ρωσικά πολεμικά αεροσκάφη και ελικόπτερα οργάνωσαν πάνω από 150 αεροπορικές επιδρομές εναντίον των τρομοκρατών του ISIS κοντά στην Παλμύρα. Το Σάββατο, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανέφερε ότι 11 άρματα μάχης και οχήματα μάχης πεζικού, 31 αυτοκίνητα με βαριά πολυβόλα του ISIS καταστράφηκαν, ενώ σκοτώθηκαν πάνω από 300 τρομοκράτες.

Αυτή τη στιγμή, οι δυνάμεις του Συριακού Στρατού αναδιατάσσονται, ενώ παράλληλα αποστέλλονται ενισχύσεις στην περιοχή δυτικά της Παλμύρας, όπου διεξάγονται προληπτικοί βομβαρδισμοί εναντίον των μονάδων ISIS, πριν ξεκινήσει η αντεπίθεση.

Το ISIS έχει κατορθώσει να αναπτύξει μια ισχυρή δύναμη 4.000 τρομοκρατών στην περιοχή και ετοιμάζεται να συνεχίσει την προέλασή του. Στην Παλμύρα έχει κατασχεθεί από το ISIS ένας αρκετά μεγάλος όγκος στρατιωτικού εξοπλισμού των δυνάμεων του Συριακού Στρατού και των Ρώσων στρατιωτικών συμβούλων του. Μεταξύ αυτών των όπλων είναι και 30 τεθωρακισμένα του Συριακού Στρατού. Το δε ISIS ισχυρίζεται ότι έχει συλλάβει ως ομήρους δεκάδες Σύριους στρατιωτικούς.


Όλες αυτές οι απώλειες εις βάρος των συριακών και των ρωσικών δυνάμεων είναι γεγονός, όπως γεγονός παραμένει και το ότι η Παλμύρα τελεί ξανά υπό τον έλεγχο του ISIS και πολλοί διερωτώνται: Τι έφταιξε;

Η αναδιάταξη και ταχεία προέλαση του ISIS κατορθώθηκε λόγω βασικών σφαλμάτων από την πλευρά των διοικητών των μονάδων του Συριακού Στρατού και της Ρωσικής Αεράμυνας, οι οποίοι είχαν αναπτυχθεί στην περιοχή της Παλμύρας, αλλά κυριολεκτικά αφέθηκαν να τους καταλάβουν οι τρομοκράτες εξ απίνης. Δεν έδωσαν την δέουσα προσοχή, αφ’ ενός στις δραστηριότητες οχύρωσης και τις διαδικασίες ενίσχυσης των θέσεων με μηχανικό και άλλο εξοπλισμό, και αφ’ ετέρου στην τακτική αναγνώριση και εκτίμηση των δυνάμεων και μέσων των επιτιθέμενων. Ως αποτέλεσμα, οι διοικητές δεν ανέφεραν έγκαιρα όλες τις απαραίτητες πληροφορίες στην ανώτερη διοίκηση στη Δαμασκό, με αποτέλεσμα η τελευταία να μην έχει σαφή εικόνα του τι συνέβαινε στην Παλμύρα.

Φυσικά, το γεγονός αυτό δεν αίρει με κανέναν τρόπο τις ευθύνες που φέρουν η κεντρική διοίκηση των Συριακών Ενόπλων Δυνάμεων και η Ρωσική Αεράμυνα, η οποία επικουρεί και συμβουλεύει τον Συριακό Στρατό στις επιχειρήσεις του.

Υπάρχουν διάφοροι λόγοι που ίσως να ευθύνονται για την διάπραξη τόσο πολλών σφαλμάτων σε μία και μόνο συγκυρία:

1) Μια σειρά εσφαλμένων ενημερώσεων από απομακρυσμένες περιοχές.

2) Αμέλεια στο επίπεδο των αναγνωρίσεων.

3) Η εστίαση του μεγαλύτερου μέρους της προσοχής στην στρατιωτική επιχείρηση για την απελευθέρωση της πόλης του Χαλεπιού.

4) Η ταχεία αναδιάταξη των νέων μονάδων του ISIS από το Ιράκ στη Συρία, καθώς και η συμμετοχή των πιο έμπειρων διοικητών ανώτερου και μέσου επιπέδου του ISIS στην επιχείρηση.

5) Ο απροσδόκητα μεγάλος αριθμός βομβιστών αυτοκτονίας, που συμμετείχαν στην επιχείρηση.

Εν τω μεταξύ, οι συγκρούσεις συνεχίστηκαν στην πόλη του Χαλεπιού, όπου οι κυβερνητικές δυνάμεις του Συριακού Στρατού επανεκκίνησαν την στρατιωτική επιχείρηση ενώ κατέρρεαν οι νέες προσπάθειες από την πλευρά της Ρωσίας για κατάπαυση του πυρός. Ο Συριακός Στρατός και οι σύμμαχοί του απελευθέρωσαν την  Αλ-Ασίλα, το Μαάντι και το Μπαμπ αλ-Μακάμ. Σφοδρές συγκρούσεις έλαβαν επίσης χώρα στο Σεΐκ Σαΐντ. Τελικά, το πρωί της 12ης Δεκεμβρίου, οι συριακές δυνάμεις είχαν και πάλι τον έλεγχο της συγκεκριμένης περιοχής.

Είδαμε τον μεγάλο αριθμό εμπεριστατωμένων σχολίων που συνόδευσαν την πρώτη δημοσίευση αυτού του άρθρου (κάποιων μάλιστα με σημαντικές αναφορές, όπως του σχολιαστή που παρέθεσε την πληροφορία Σύριου δημοσιογράφου, που ανέβασε τελικά Ρώσος συνάδελφός του στο Twitter, σύμφωνα με την οποία Ρώσοι στρατιώτες σε θέσεις σκοπιάς στην Παλμύρα μεθοκοπούσαν σε καθημερινή βάση, την ώρα που έπρεπε να επαγρυπνούν).

'Ετσι, το South Front προχωρά σε νέα ανάρτηση και ανοίγει διάλογο με τους αναγνώστες του, πάντα βάσει του ιδίου ερωτήματος:

Ποιοι παράγοντες θεωρείτε ότι συνέβαλαν στην ανακατάληψη της Παλμύρας από τους τρομοκράτες του ISIS;




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι ειδικές δυνάμεις του Συριακού Στρατού συνέλαβαν αξιωματικούς του ΝΑΤΟ μέσα σε καταφύγιο τζιχαντιστών στο Ανατολικό Χαλέπι, σύμφωνα με το έγκυρο ειδησεογραφικό δίκτυο voltaire.net.

Όπως σημειώνει το voltaire.net, το Συμβούλιο Ασφαλείας συνεδριάζει εκτάκτως και κεκλεισμένων των θυρών αυτή την Παρασκευή 16 Δεκεμβρίου 2016 στην (17h διεθνής ώρα), καθώς συνελήφθησαν αξιωματικοί του ΝΑΤΟ σήμερα το πρωί από τις ειδικές συριακές δυνάμεις εντός ενός καταφυγίου στο Ανατολικό Χαλέπι.

Σύμφωνα με πληροφορίες που κυκλοφορούν στο Διαδίκτυο, πρόκειται για Γάλλους αξιωματικούς και στρατιώτες, γι' αυτό και παρατηρείται έντονη κινητικότητα της γαλλικής διπλωματίας στην περιοχή.

Παραθέτουμε στην συνέχεια την είδηση όπως την παρουσίασε το voltaire.net στην ιστοσελίδα του.
Le Conseil de sécurité se réunit à huis clos après l’arrestation d’officiers de l’Otan à Alep
Réseau Voltaire | 16 décembre 2016
Réseau Voltaire — Le Conseil de sécurité siège à huis clos, ce vendredi 16 décembre 2016 à 17h temps universel, alors que des officiers de l’Otan ont été arrêtés ce matin par les Forces spéciales syriennes dans un bunker à Alep-Est.
Voltairenet.org
Πηγή "Πύλη των Φίλων"

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


16 Δεκ 2016


Χερσαίες επιθέσεις εναντίον των προπυργίων του, μπαράζ αεροπορικών επιδρομών εναντίον των βάσεών του, αποδεκατισμός των μαχητών του: το «χαλιφάτο» του Ισλαμικού Κράτους υπέστη στη διάρκεια του 2016 τις σημαντικότερες ήττες του, όμως παραμένει παγκόσμια απειλή.
Οι τζιχαντιστές έχουν πλέον υπό τον έλεγχό τους το μισό έδαφος από αυτό που είχαν καταλάβει το 2014 στο Ιράκ και τη Συρία και έχουν υποστεί τις μεγαλύτερες ήττες τους φέτος απέναντι σε μια πληθώρα δυνάμεων και χωρών που συνασπίστηκαν εναντίον τους.

«Σχεδόν 3 εκατομμύρια άνθρωποι και περισσότερα από 44.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα έχουν απελευθερωθεί» από τον ζυγό του ΙΚ το 2016, ανακοίνωσε την Τετάρτη ο Αμερικανός στρατηγός Στιβ Τάουνσεντ, που ηγείται του διεθνούς συνασπισμού κατά των τζιχαντιστών.
Συγκεκριμένα οι τζιχαντιστές έχουν χάσει τη Φαλούτζα στο Ιράκ και την Ντάμπικ στη Συρία. Εκδιώχθηκαν επίσης από τη Ραμάντι, πρωτεύουσα της μεγάλης δυτικής επαρχίας αλ Άνμπαρ στο Ιράκ, και από τη Μίνμπεζ στη Συρία, δύο πόλεις που είναι στρατηγικής σημασίας για την εδαφική συνέχεια του «χαλιφάτου».

Το ΙΚ αναγκάστηκε επίσης να εγκαταλείψει στις αρχές Δεκεμβρίου τη Σύρτη, το προπύργιό της στη Λιβύη, μια χώρα που ήταν η βάση της οργάνωσης για την επέκτασή της εκτός Μέσης Ανατολής.
Πλέον προτεραιότητά της είναι η προάσπιση της Μοσούλης, της μεγάλης πόλης του βόρειου Ιράκ, απ’ όπου ο Αμπού Μπακρ αλ Μπαγκντάντι είχε ανακοινώσει το 2014 την ίδρυση του «χαλιφάτου» της οργάνωσης.

Τον Οκτώβριο ξεκίνησε μια ευρεία επιχείρηση των ιρακινών δυνάμεων ασφαλείας για την ανακατάληψη της πόλης αυτής, με την υποστήριξη από αέρος του διεθνούς συνασπισμού κατά του ΙΚ.

Στον παρακάτω χάρτη (μεταξύ άλλων) μπορείτε να δείτε: 
  • τις περιοχές που κέρδισε το Ισλαμικό Κράτος(ΙΚ) το 2016 με πράσινο
  • τις περιοχές που έχασε το ΙΚ το 2016 με κόκκινο
  • τις περιοχές που έχασε Το ΙΚ το 2015 με καφέ
  • τις περιοχές που εχει υπο τον έλεγχο του ακόμη το ΙΚ με μαύρο

Η προέλαση του ιρακινού στρατού είναι αργή εξαιτίας των βομβών, των παγιδευμένων αυτοκινήτων, των βομβιστών αυτοκτονίας και των ελεύθερων σκοπευτών του ΙΚ. Παρόλα αυτά αν και το χρονοδιάγραμμα για την ανακατάληψη της Μοσούλης δεν είναι σαφές, τελικά εκτός απροόπτου οι ιρακινές δυνάμεις αναμένεται να κερδίσουν τη μάχη.

Μόλις πέσει η Μοσούλη, η μόνη μεγάλη πόλη που θα παραμένει υπό τον έλεγχο του ΙΚ θα είναι η Ράκα στη Συρία.
Ήδη όμως έχει ξεκινήσει η μάχη για την ανακατάληψή της και ενδέχεται να είναι η τελευταία τόσο μεγάλη μάχη εναντίον του ΙΚ, σύμφωνα με τον Ματιέ Γκιντέρ ειδικό σε τζιχαντιστικές οργανώσεις.
«Η απώλεια της Ράκας θα σημάνει το τέλος του σχεδίου δημιουργίας ενός κράτους για το ΙΚ και θα αφήσει την οργάνωση χωρίς εδαφικό σύμβολο για να δικαιολογήσει το όνομά της, Ισλαμικό Κράτος», πρόσθεσε.

Το ΙΚ είναι πλέον περικυκλωμένο.


Σύμφωνα με το Πεντάγωνο, τουλάχιστον 50.000 από τους μαχητές του έχουν σκοτωθεί από το 2014, δηλαδή δύο φορές ο αριθμός των τζιχαντιστών που είχε η οργάνωση το 2014, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του συνασπισμού.
Παρά τα καλά αποτελέσματα, ο συντονισμός μεταξύ των διάφορων δυνάμεων που μάχονται κατά του ΙΚ, και οι οποίες είναι πολλές φορές αντίπαλες, παραμένει δύσκολος και οι τζιχαντιστές έχουν αποδείξει ότι δεν παραδίδονται εύκολα.

Οι τακτικές ανταρτοπόλεμου που χρησιμοποιεί και κυρίως η φαινομενικά ανεξάντλητη πηγή βομβιστών αυτοκτονίας που διαθέτει, βοηθά το ΙΚ να αντιμετωπίσει ακόμη και τις πιο καλά εκπαιδευμένες και εξοπλισμένες δυνάμεις.
Εξάλλου η σουνιτική οργάνωση χρησιμοποιεί και τον αντιπερισπασμό για να επιφέρει πλήγματα στους αντιπάλους της, αλλά και για να μπορεί να ισχυρίζεται ότι διατηρεί την πρωτοβουλία των ενεργειών.
«Το 2016 ήταν η χρονιά της παρακμής του ΙΚ», εκτιμά ο Γκιντέρ. Όμως ο ίδιος τονίζει ότι η οργάνωση «εξακολουθεί να έχει μεγάλη επιρροή διότι δεν διαφαίνεται καμία πολιτική λύση στον ορίζοντα (…) κυρίως για τους σουνίτες στο Ιράκ και τη Συρία».

Αν αναγκαστεί να υποχωρήσει και να περιοριστεί στον ανταρτοπόλεμο εξαπολύοντας επιθέσεις για να σπείρει τον τρόμο, το ΙΚ θα μπορούσε να γίνει μια απειλή που θα είναι ακόμη πιο δύσκολο να αντιμετωπιστεί.

Η επιστροφή στις πατρίδες τους των μαχητών είναι επίσης ένα θέμα που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στη Δύση, έπειτα από τις επιθέσεις που εμπνεύστηκαν από την οργάνωση ή εκτελέστηκαν από μέλη της στις ΗΠΑ, τη Γαλλία και το Βέλγιο.
«Η οργάνωση έχει προετομάσει το έδαφος, αναμένοντας τις ήττες της και παρουσιάζοντας την απώλεια εδαφών ως απλώς προσωρινή υποχώρηση στο Ιράκ και τη Συρία», σημειώνει σε έκθεσή του Soufan Group.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


15 Δεκ 2016


Του Κώστα Ράπτη

Όποιες και αν είναι οι εμπλοκές της τελευταίας στιγμής, η ανακατάληψη του ανατολικού Χαλεπίου από τον συριακό στρατό και τους συμμάχους του έχει ουσιαστικά συντελεσθεί. Πρόκειται για ορόσημο στην κρίση της Συρίας, με επιπτώσεις που εκτείνονται πέραν αυτής.

Διότι, αν και ασφαλώς δεν τερματίζει τον πόλεμο, η συγκεκριμένη εξέλιξη ακυρώνει την προοπτική "αλλαγής καθεστώτος” στη Δαμασκό, καθώς το σύνολο των κύριων πληθυσμιακών κέντρων της Συρίας, συμπεριλαμβανομένης της αλλοτινής οικονομικής της πρωτεύουσας, θα βρίσκονται πλέον υπό κυβερνητικό έλεγχο. Αντίθετα, οι ξένες δυνάμεις που ενθάρρυναν, εξόπλιζαν και χρηματοδοτούσαν τους "υπερασπιστές” του ανατολικού Χαλεπίου δεν έδειξαν την προθυμία ή την δυνατότητα να επιμείνουν μέχρι τέλους.

Ο επικοινωνιακός παροξυσμός σχετικά με το ανατολικό Χαλέπι, κινείται από διακηρυγμένο ενδιαφέρον για την τύχη των αμάχων του – ωστόσο είναι τόσο επιλεκτικός στην εστίασή του (όπως δείχνει λ.χ. η μέχρι τώρα αδιαφορία για την τύχη του 1,2 εκατ. κατοίκων του υπό κυβερνητικό έλεγχο δυτικού Χαλεπίου ή του 1,5 εκατ. κατοίκων της πολιορκούμενης από τον ιρακινό στρατό, τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους Μοσούλης) και τόσο εξαρτημένος από αλλεπάλληλα κύματα fake news, ώστε να εκτίθεται.

Αρκεί κανείς να σκεφτεί την ευκολία με την οποία αναπαράγονται από συμβατικά μέσα ενημέρωσης, χωρίς δυνατότητα να ελεγχθεί η αυθεντικότητά τους, τα πολυάριθμα tweets "ακτιβιστών του ανατολικού Χαλεπίου” που εμφανίσθηκαν τα τελευταία 24ωρα, σε μία πόλη όπου η διαδικτυακή σύνδεση είναι για προφανείς λόγους δυσχερής και αναξιόπιστη.

Ή το παιχνίδι εντυπώσεων που δημιουργεί η αναπαραγωγή (ως οιονεί "ετυμηγορίας” του ΟΗΕ) του δελτίου Τύπου που εξέδωσε το γραφείο του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, Ιορδανού πρίγκηπα Zeid Ra’ad Al Hussein, για "πληροφορίες” που έχει δεχθεί από μη κατονομαζόμενες "πηγές” περί εν ψυχρώ εκτέλεσης 87 αμάχων από κυβερνητικές δυνάμεις.

Κορυφαία περίπτωση, λόγω της συγκίνησης που έχουν προκαλέσει διεθνώς, αποτελούν τα "Λευκά Κράνη”, η υποτιθέμενη εθελοντική ομάδα διασωστών που δρούν στα ερείπια του ανατολικού Χαλεπίου. Πρόκειται για οργάνωση που ιδρύθηκε το 2013 από Βρετανό πρώην στρατιωτικό, έχει χρηματοδοτηθεί από δυτικές χώρες με τουλάχιστον 100 εκατ. δολάρια και είναι άγνωστη στο ανατολικό Χαλέπι κατά τις μαρτυρίες όσων διέφυγαν από εκεί. Τα βίντεό της διακρίνονται για την ανακύκλωση των ίδιων "τραυματισμένων παιδιών” σε διαφορετικές "διασώσεις”, αλλά και για την επανεμφάνιση των "εθελοντών” σε άλλες φωτογραφίες, με την ένοπλη ιδιότητά τους.

Σε κάθε περίπτωση, η απουσία ανεξάρτητων ανθρωπιστικών οργανώσεων και επιτόπιας δημοσιογραφικής κάλυψης από το ανατολικό Χαλέπι, επιτρέπει στον επικοινωνιακό πόλεμο να διεξάγεται ανεμπόδιστα. Πρόκειται όμως για μια "στιγμή αληθείας” στον βαθμό που οι αντικαθεστωτικοί αντάρτες δεν είναι εν προκειμένω παρά ένοπλοι ισλαμιστές, υπό την ηγεμονία του συριακού παρακλαδιού της αλ Κάιντα (Μέτωπο αλ Νούσρα)...

Όλα αυτά αποτελούν προϊόν μιας επιμονής ορισμένων πλευρών στη Δύση και τον αραβικό κόσμο στο σενάριο της "αλλαγής καθεστώτος” στη Δαμασκό, μολονότι αυτό το έχει ακυρώσει η πραγματικότητα, καθώς και στο αφήγημα που το υποστηρίζει, ήτοι της εμφύλιας σύγκρουσης ανάμεσα σε ένα τυραννικό καθεστώς και το εξεγερσιακό κύμα που τροφοδότησε η "Αραβική Άνοιξη” του 2011.

Όμως, τουλάχιστον από το 2012 η συριακή κρίση έχει αλλάξει χαρακτήρα και έχει μετατραπεί σε περιφερειακό και κατόπιν διεθνή πόλεμο δι' αντιπροσώπων. Η αμφισβήτηση του Άσαντ και η καταστολή της στρατιωτικοποιήθηκαν ταχύτατα, οι αρχικοί πρωταγωνιστές των διαδηλώσεων περιθωριοποιήθηκαν (αν δεν έχουν εγκαταλείψει κιόλας τη χώρα), οι κάτοικοι των πόλεων, με πρώτη την σουνιτική αστική τάξη, αναδιπλώθηκαν στην υπεράσπιση της νομιμότητας, αντιμετωπίζοντας αρνητικά την ανάδυση στρωμάτων της υπαίθρου με συνθήματα εξαρχής σεχταριστικά - ενώ το καθεστώς όχι μόνο επιβεβαίωσε την ενότητά του στην κορυφή, αλλά και αξιοποίησε επιδέξια τις διεθνείς συμμαχίες του, μέχρι και την καταλυτική ρωσική παρέμβαση.

Υπενθυμίζεται ότι, παρότι δέχεται τη συνδρομή και ποικίλων κακόφημων πολιτοφυλακών, ο ίδιος ο συριακός κυβερνητικός στρατός είναι ένας στρατός που βασίζεται στην υποχρεωτική θητεία των κληρωτών, δηλ. είναι σουνιτικός κατά 70%. Στην δε ύπαιθρο, η κατάσταση που επικρατεί σε μεγάλο μέρος παραπέμπει σε "απόσυρση” ή κατάλυση της κεντρικής εξουσίας και οι τοπικές κοινότητες διαπραγματεύονται δια των δημογεροντιών και των πολιτοφυλακών τους τις συμμαχίες που θα φανούν καταλληλότερες για την ασφάλεια της περιοχής τους.

Η "επόμενη μέρα” για τους νικητές του ανατολικού Χαλεπίου επιβάλλει την επιλογή νέου στόχου, καθώς άλλες δύο πρωτεύουσες συριακών περιφερειών παραμένουν εκτός κυβερνητικού ελέγχου: η Ίντλιμπ που κατέχεται από τις δυνάμεις περί την αλ Κάιντα και η Ράκκα, οιονεί πρωτεύουσα του Ισλαμικού Κράτους. Η επιλογή της Ίντλιμπ θα είχε μεγαλύτερη κρισιμότητα για την ασφάλεια του Χαλεπίου, της αλαουιτικής ενδοχώρας και της ρωσικής βάσης στην Λατάκια, αλλά θα συναντούσε μεγαλύτερες διεθνείς αντιστάσεις από την επιλογή της Ράκκα. Προϋποθέτει δε μια μορφή συνεννόησης με την Άγκυρα, η οποία ενδεχομένως έχει επιτευχθεί, με αντάλλαγμα την ρωσική ανοχή στην τουρκική επιχείρηση "Ασπίδα του Ευφράτη” κατά των Κούρδων της βόρειας Συρίας. Σε κάθε περίπτωση το καθεστώς Erdogan έχει περάσει στη φάση του "περιορισμού των ζημιών” της αποτυχίας της "αλλαγής καθεστώτος” στη Δαμασκό και στηρίζεται ολοένα και περισσότερο, αλλά από θέση εμφανώς υποτελή, στη σχέση του με τη Μόσχα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Erdogan έχει αναλάβει ρόλο μεσολαβητή ώστε το μη ελεγχόμενο από τις συριακές δυνάμεις τμήμα του ανατολικού Χαλεπίου (που σύμφωνα με το ρωσικό επιτελείο έχει περιοριστεί σε έκταση 2,5 εκατ. χιλιομέτρων) να εγκαταλειφθεί από τους τελευταίους 1500 υπερασπιστές του – μεταξύ των οποίων περίπου 500 μαχητές της αλ Νούσρα που επιμένουν να μάχονται. Η αδυναμία τήρησης των συμφωνηθέντων υποχρέωσε τον Erdogan να έχει άλλη μία τηλεφωνική επικοινωνία με τον Putin, ώστε να επιβεβαιώσει τον μεσολαβητικό του ρόλο.

Άμεσο επόμενο στόχο πάντως, αποτελεί (πολύ περισσότερο για τη Μόσχα που το θεωρεί ζήτημα γοήτρου της, παρά για τη Δαμασκό) η ανακατάληψη της Παλμύρας, που, σε αντίπραξη προς την κατάληψη του ανατολικού Χαλεπίου, έπεσε στα χέρια 5.000 τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους οι οποίοι μετακινήθηκαν από τη Μοσούλη και τη Ράκκα, χωρίς να συναντήσουν εμπόδια από τον υπό τις ΗΠΑ διεθνή συνασπισμό που επιχειρεί στην περιοχή. Υπενθυμίζεται ότι η προηγούμενη απελευθέρωση της πόλης από τους τζιχαντιστές είχε σημαδευτεί συμβολικά από συναυλία της ρωσικής ορχήστρας Μαρίινσκι στον αρχαιολογικό χώρο της Παλμύρας (μνημείο της παγκόσμιας κληρονομιάς κατά την UNESCO), που προλόγισε μέσω τηλεδιάσκεψης ο Vladimir Putin.

Στην εκ νέου απελευθέρωση της Παλμύρας αφιερώθηκε συνεδρίαση του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας της Ρωσίας, υπό τον Putin. Πάντως οι δημόσιες τοποθετήσεις τους ρωσικού Γενικού Επιτελείου αφήνουν να διαφανεί δυσαρέσκεια για το γεγονός ότι η ανακατάληψη του Χαλεπίου καθυστέρησε τόσο, ώστε να καταστεί εφικτός ο αντιπερισπασμός των τζιχαντιστών στην Παλμύρα, την οποία φύλασσε ένα όχι ιδιαίτερα αξιόμαχο σώμα περίπου χιλίων Σύρων στρατιωτών.

Στο διπλωματικό πεδίο, μεγάλο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αλλαγή στάσης της Μόσχας, καθώς ο Sergei Lavrov χαρακτηρίζει πλέον άσκοπες τις συναντήσεις με τον Αμερικανό ομόλογό του John Kerry και κατηγορεί ανοιχτά τη Ουάσιγκτον ότι δεν ενδιαφέρεται παρά για τη διάσωση των ένοπλων ισλαμιστών, ώστε να τους αξιοποιήσει σε μια μελλοντική προσπάθεια ανατροπής του Assad. Το ότι οι ΗΠΑ βρίσκονται, τουλάχιστον για τις λίγες εβδομάδες που θα διαρκέσει η προεδρία Obama, χωρίς ρόλο και συνομιλητές, ενώ η Μόσχα προτιμά τις απευθείας συνομιλίες με επιτόπιους παίκτες, όπως η Άγκυρα, είναι οπωσδήποτε στιγμή μεγάλης διπλωματικής αμηχανίας.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Οι παγκόσμιες διπλωματικές ισορροπίες έχουν ήδη επηρεαστεί πολύ περισσότερο σε σχέση με τον εμφύλιο του Λιβάνου

Του Christopher R. Hill

Η τραγική ιστορία δύο πόλεων της Μέσης Ανατολής - το Χαλέπι στη Συρία και η Μοσούλη στο Ιράκ - φανερώνει μια ουσιαστική έλλειψη ομοφωνίας στην περιοχή και εντός της ευρύτερης διεθνούς κοινότητας. Η έλλειψη τάξης στη διεθνή τάξη περιπλέκει εξαιρετικά την προσπάθεια να μπει ένα τέλος στις δύο αυτές συγκρούσεις.

Όταν η αιματηρή σύγκρουση στη Συρία τελειώσει, δεν θα πραγματοποιηθούν παρελάσεις για τη νίκη, ούτε εθνική συμφιλίωση. Το πιθανότερο είναι ότι θα υπάρξει μια πολιτική διευθέτηση που θα αφήσει ανέπαφα τα σύνορα της Συρίας αλλά με τοπική αυτονομία που θα αντικατοπτρίζει την ποικιλομορφία και την αμοιβαία δυσπιστία ανάμεσα στις διάφορες εθνοτικές και θρησκευτικές ομάδες. Κανείς δεν θα είναι ικανοποιημένος. Δεν υπάρχουν δομές γύρω από τις οποίες θα οικοδομηθεί κοινωνική συναίνεση ή έννομη τάξη.

Η διεθνής κοινότητα θα επηρεαστεί περισσότερο από τον εμφύλιο στη Συρία απ' όσο είχε επηρεαστεί από τον εμφύλιο στον Λίβανο (1975 - 1990). Το κύμα σύρων προσφύγων συγκρατήθηκε αρχικά στη γύρω περιοχή αλλά σύντομα οι πρόσφυγες άρχισαν να πηγαίνουν στην Ευρώπη και αλλού, προκαλώντας πολιτικές εντάσεις. Η έλλειψη διεθνούς συναίνεσης για τη Συρία επιδείνωσε την κατάσταση εντός της χώρας. Η κρίση εντάθηκε τροφοδοτούμενη από τη συνεχιζόμενη υποστήριξη των αντιμαχόμενων πλευρών από κράτη της Μέσης Ανατολής και από την άμεση εμπλοκή της Ρωσίας στις μάχες.

Πολυσυλλεκτικό κράτος ή θύλακοι;

Η ρωσική επέμβαση για λογαριασμό του σύρου προέδρου Μπασάρ αλ Ασαντ έπληξε τις σχέσεις ΗΠΑ - Ρωσίας, γεγονός το οποίο μπορεί να αποδειχθεί επικίνδυνο σε άλλες περιοχές του κόσμου. Αναμένουμε την ημέρα που οι υπουργοί Εξωτερικών των δύο χωρών θα ανακοινώσουν στον κόσμο ότι ήρθαν σε συμφωνία για τις αρχές που θα καθορίσουν το μέλλον της Συρίας και ότι θα εργαστούν για να πετύχουν τη συναίνεση και άλλων μελών της διεθνούς κοινότητας καθώς και των αντιμαχόμενων πλευρών. Μόνο τότε θα λειτουργήσει η εκεχειρία.

Στη Μοσούλη δεν διεξάγεται εμφύλιος, αλλά ένας πόλεμος για τον αφανισμό του Ισλαμικού Κράτους (ISIS). Όμως είναι ήδη σαφές ότι διακυβεύονται πολύ περισσότερα στη Μοσούλη. Ανάλογα με το πώς θα τελειώσει η μάχη της Μοσούλης θα μάθουμε αν το Ιράκ θα γίνει ένα πολυσυλλεκτικό κράτος ή μια δέσμη από θρησκευτικούς και εθνοτικούς θυλάκους. Οι σουνίτες δεν φαίνεται να επιθυμούν συμμετοχή σε μια σιιτική κυβέρνηση στη Βαγδάτη, αν και ο ιρακινός στρατός (μαζί με τους Κούρδους) παίζει τον μεγαλύτερο ρόλο στον πόλεμο κατά του ISIS.

Προσκλητήριο βίας από τον Ερντογάν

Σαν το χάσμα μεταξύ σουνιτών και σιιτών στο Ιράκ να μην ήταν αρκετά δύσκολο, ένα βαθύτερο και ακόμη πιο προβληματικό χάσμα εμφανίστηκε - οι αγώνες της Τουρκίας για την ταυτότητά της και τα εξωτερικά επιβεβλημένα σύνορά της. Η εξαιρετικά επιβλαβής δήλωση του τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι η χώρα του δεν έχει συμφιλιωθεί με τα 100 ετών παλαιά της σύνορα με την επαρχία Νινευή του Ιράκ περιέπλεξε εξαιρετικά την ικανότητα της Τουρκίας να παίξει ρόλο στο μεταπολεμικό Ιράκ. Οι Άραβες υποπτεύονται εδώ και καιρό τους Τούρκους ότι επιθυμούν να αποσπάσουν πολλά περισσότερα από την απλή προστασία της τουρκμενικής μειονότητας και των σουνιτών Αράβων στο Ιράκ. Ο Ερντογάν επιβεβαίωσε τις υποψίες τους και, παράλληλα, δημιούργησε τις προϋποθέσεις για περισσότερη βία στο Ιράκ.

Το πώς θα τελειώσουν οι μάχες στο Χαλέπι και στη Μοσούλη θα βοηθήσει στο να αποσαφηνιστεί ο δρόμος προς τα εμπρός. Αλλά ώσπου η Ρωσία, οι ΗΠΑ, η Τουρκία, η Σαουδική Αραβία και άλλοι (- Ευρώπη, είναι κανείς εκεί;) μπορέσουν να συμφωνήσουν σε μια σειρά αρχών που θα οδηγήσουν την περιοχή προς την ειρήνη, το μακελειό θα συνεχίζεται.

* Ο κ. Christopher R. Hill, πρώην υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ για την Ανατολική Ασία, διετέλεσε πρέσβης των ΗΠΑ στο Ιράκ, στη Νότια Κορέα, στην πΓΔΜ και στην Πολωνία, ειδικός απεσταλμένος των ΗΠΑ για το Κόσοβο, διαπραγματευτής της Ειρηνευτικής Συνθήκης του Ντέιτον και επικεφαλής διαπραγματευτής με τη Βόρεια Κορέα (2005-9).
Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


13 Δεκ 2016


Την κατάσταση στην Παλμύρα ανέλυσε στην εφημερίδα «VZGLIAD», ο Ρώσος στρατιωτικός εμπειρογνώμων, αντιπτέραρχος, Aytech Bizhev. Στο παρελθόν είχε εργασθεί ως στρατιωτικός σύμβουλος στη Συρία και στη συνέντευξή του απαριθμεί τους λόγους της κατάληψης της Παλμύρας από το Ισλαμικό Κράτος και κάνει προβλέψεις για την πορεία των γεγονότων που θα ακολουθήσουν.

Μετάφραση Σωτήρης Δημόπουλος
VZ.ru

Vzgliad: Γιατί κατά τη γνώμη σας δεν έγινε κατορθωτό να αντέξει η Παλμύρα;

Aytech Bizhev: Πρώτον, γιατί τώρα εκεί επικρατεί το «χαμσίν», φυσά ο άνεμος από το βορρά, προκαλεί αμμοθύελλα, και τα πάντα τριγύρω είναι τυλιγμένα στη σκόνη. Έτσι οι καιρικές συνθήκες στην Παλμύρα δεν επιτρέπουν την ευρεία χρήση της αεροπορίας. Ο μαχητές του Ισλαμικού Κράτους εκμεταλλεύθηκαν τη συγκυρία, καθώς η πολεμική αεροπορία απλά δεν μπορεί να πετάξει σε χαμηλά ύψη.

Δεύτερον, η μεγάλη συγκέντρωση των μαχητών δείχνει αναμφίβολα το έλλειμμα της υπηρεσίας πληροφοριών. Είναι πολύ δύσκολο να μη γίνει αντιληπτό ένας πλήθος 4 χιλιάδων ανθρώπων, που κινούνται με αυτοκίνητα, που έχουν ξεκινήσει και από την ίδια τη Μοσούλη. Πολύ περισσότερο που στις σύγχρονες συνθήκες υπάρχουν τα drones, τα οποία μπορούν να διανύουν μεγάλες αποστάσεις.

Κατά την γνώμη σας, τι μέτρα έπρεπε να παρθούν;

Αναλύοντας τις πληροφορίες που διαθέτουμε, μας δημιουργείται η εντύπωση ότι ο αμυντικός μηχανισμός της Παλμύρας δεν κινήθηκε αρκετά δραστήρια. Αν διοικούσα εγώ την άμυνα της πόλης, αρχικώς θα διεξήγαγα ελέγχους στα προάστια της πόλης, χρησιμοποιώντας και σύγχρονα μέσα ραδιοηλεκτρονικής παρακολούθησης.

Εκτός αυτού, τις ομάδες των επιτιθεμένων μαχητών του Ισλαμικού Κράτους έπρεπε να τις αντιμετωπίσουν εκτός της πόλης, κατά της διάρκεια της μετάβασής τους. Αυτοί κάπου θα ξεκουράστηκαν, από κάπου έτρεχαν αυτοκίνητα και θωρακισμένα.

Επιπλέον, ο αριθμός των υπερασπιστών της Παλμύρας ήταν αμελητέος. Κανείς δεν περίμενε την επίθεση. Η άμυνα ήταν οργανωμένη πολύ άσχημα, και έτσι οι μαχητές του Ισλαμικού Κράτους στην αρχή κατέλαβαν τα στρατηγικά υψώματα, και έπειτα μπήκαν στην Παλμύρα, κυριολεκτικά με τέτοια ευκολία όσο το μαχαίρι στο βούτυρο.

Αποδεικνύεται επομένως ότι οι μαχητές ήταν καλά προετοιμασμένοι...

Οι ισλαμιστές δεν ακολουθούν κάποια καθορισμένη παραδοσιακή τακτική, γραμμένη στα πολεμικά εγχειρίδια. Κινούνται με τζιπ, εξοπλισμένα με βαριά πολυβόλα, σε κινούμενες ομάδες των 10-15 ατόμων. Μπορείς να τους αντιμετωπίσεις με τη βοήθεια της πολεμικής αεροπορίας, των ελικοπτέρων. Αλλά, όπως ανέφερα, τώρα οι καιρικές συνθήκες είναι αντίξοες. Εκτός αυτού, είναι καλά εξοπλισμένοι, διαθέτουν μεταξύ άλλων και σύγχρονα μέσα επικοινωνίας.

Στο Ισλαμικό Κράτος πολεμούν πολλοί πρώην αξιωματικοί του ιρακινού στρατού, οι οποίοι μπορεί να έχουν λάβει εκπαίδευση στη Ρωσία –τους είναι λοιπόν γνωστή η τακτική μας στις μάχες. Μπορούμε να πούμε ότι τα στελέχη της στρατιωτικής διοίκησης του Ισλαμικού Κράτους εκπαιδεύτηκαν στις δικές μας στρατιωτικές σχολές.

Να αναμένουμε αντεπίθεση του συριακού στρατού στην περιοχή της Παλμύρας;

Πρώτα απ’ όλα πρέπει να καταλάβουμε ότι ο συριακός στρατός τώρα είναι πολύ κουρασμένος, διεξάγει έναν συνεχή πόλεμο εναντίον διαφόρων τρομοκρατικών ομάδων εδώ και τέσσερα χρόνια. Η Παλμύρα βρίσκεται στην έρημο ανάμεσα σε λόφους – για να την υπερασπιστείς χρειάζονται σημαντικές δυνάμεις και μέσα. Το έργο αυτό των δυνάμεων του συριακού στρατού το περιπλέκει και ο μεγάλος αριθμός των μετώπων και οι τεράστιες αποστάσεις.

Παρ’ όλα αυτά, η τακτική επιτυχία του Ισλαμικού Κράτους στην Παλμύρα δεν μπορεί να του δώσει τίποτε σε στρατηγικό επίπεδο. Η Δαμασκός απέχει από την Παλμύρα 300 χλμ. Τριγύρω δεν υπάρχουν μεγάλες πόλεις, εκτός από τη Χομς, που, όμως, η μετάβαση και προς αυτήν είναι επίσης προβληματική.

Τώρα ο συριακός στρατός και οι ρωσικές αεροπορικές δυνάμεις θα επιχειρήσουν να την πολιορκήσουν. Όταν ο καιρός γίνει φυσιολογικός, αργά ή γρήγορα θα απωθηθούν οι μαχητές. Αυτήν τη στιγμή, όπως φαίνεται, ο συριακός στρατός ανασυγκροτείται. Ωστόσο η απελευθέρωση του Χαλεπιού είναι τώρα σημαντικότερη από την ανακατάληψη της Παλμύρας.

Πολύ περισσότερο που η διεξαγωγή των μαχών σε αστικό περιβάλλον είναι ένα πολύ σύνθετο έργο. Στο Χαλέπι δίνεται μάχη για το κάθε σπίτι, και, εκτός αυτού, είναι απαραίτητο να αποναρκοθετηθεί το έδαφος, να απολυμανθούν οι πηγές του νερού, να αποκατασταθεί η υποδομή. Θεωρώ ότι δεν πρέπει τώρα να αναλωθούν οι έτσι κι αλλιώς περιορισμένοι πόροι. Όλα τα μέσα και όλες οι δυνάμεις πρέπει να επικεντρωθούν στο Χαλέπι.

H μαχητική ικανότητα των υποστηρικτών του Άσαντ απέχει λοιπόν από το επιθυμητό;

Στη Συρία, κατά τον πόλεμο, εγώ ο ίδιος ήμουν επτά φορές, αλλά ήμουν ακόμη και στην ειρηνική περίοδο. Τους εκπαίδευσα στη διοίκηση και χρήση της αντιαεροπορικής άμυνας, ήμουν υπεύθυνος για την στρατιωτικο-τεχνική συνεργασία με αυτήν τη χώρα. Γνωρίζω καλά το λαό της Συρίας.

Έχω πολλούς φίλους στην ηγεσία του συριακού στρατού. Είναι άνθρωποι εκπαιδευμένοι, μορφωμένοι και μάλιστα συνεργάζονταν και πριν τον εμφύλιο πόλεμο με Ρώσους στρατιωτικούς συμβούλους. Αλλά η Συρία είναι μια μικρή χώρα, ο πληθυσμός της είναι 15-16 εκατομμύρια. Κρατούν για 4 χρόνια, πολεμούν εναντίον πολυάριθμων και διαφορετικών ομάδων του συνασπισμού των τρομοκρατών. Δεν πρέπει να υποτιμάμε τις δυνατότητες του συριακού στρατού. Απλά κουράστηκαν.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


12 Δεκ 2016


Οι αντάρτες αποσύρθηκαν σήμερα από άλλες έξι σημαντικές συνοικίες του Χαλεπίου έναντι της προέλασης του στρατού και διατηρούν τον έλεγχο μόνο σε έναν μικρό θύλακο της δεύτερης μεγαλύτερης πόλης της Συρίας, ανέφερε το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

"Υπάρχει μια πλήρης κατάρρευση των ανταρτών (...) η μάχη του Χαλεπίου φθάνει στο τέλος", δήλωσε στο Γαλλικό Πρακτορείο ο Ράμι Αμπντέλ Ραχμάν, διευθυντής του Παρατηρητηρίου, ο οποίος διευκρίνισε πως οι αντάρτες έχουν αποσυρθεί από τη συνοικία Μπουστάνε αλ-Κασρ, μία από τις πιο οχυρωμένες, καθώς και από τη Φερντούς και την Καλασέ.

"Είναι πλέον ζήτημα χρόνου" το Χαλέπι να τεθεί πλήρως υπό τον έλεγχο του καθεστώτος του Μπασάρ αλ-Άσαντ, είπε.

Σύμφωνα με τον διευθυντή του Παρατηρητηρίου, υπό τον έλεγχο των ανταρτών παραμένουν μόνο δύο σημαντικές συνοικίες, η Σουκάρι και η αλ-Μασάντ μαζί με μια χούφτα μικρών συνοικιών.

Στην αλ-Μασάντ μάρτυρες δήλωσαν στο Γαλλικό Πρακτορείο πως οι εκτοπισμένοι που διέφυγαν από τις περιοχές που έπεσαν στα χέρια του στρατού, ανάμεσά τους πολλές γυναίκες και παιδιά, κοιμούνται στα πεζοδρόμια ή σε στεγασμένους πάγκους μικρών μαγαζιών. Πολλοί πεινούν και δεν μπόρεσαν να φέρουν τίποτα μαζί τους.

Στις συνοικίες από τις οποίες αποσύρθηκαν οι αντάρτες "υπάρχουν πτώματα στους δρόμους", δήλωσε ο Αμπντέλ Ραχμάν.

Η υποχώρηση των ανταρτών από τις συνοικίες αυτές σημειώνεται λίγες ώρες μετά την πτώση των συνοικιών Σέιχ Σαΐντ και Σαλχίν στη διάρκεια του πρωινού.

Η ανακατάληψη του Χαλεπίου, που είναι διαιρεμένο από το 2012, θα έδινε στο καθεστώς τη μεγαλύτερη νίκη του απέναντι στους αντάρτες αφότου ξεκίνησε ο πόλεμος στη Συρία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


6 Δεκ 2016


Αμέσως μετά την έναρξη της εξέγερσης στη Συρία, ο Ερντογάν για πρώτη φορά αποκάλυψε τις ευαισθησίες του για το Χαλέπι. Γύρω στα μεσάνυχτα της 29ης Μαρτίου 2011, βρισκόμασταν στο αεροσκάφος του, που επέστρεφε στη Τουρκία μετά την επίσκεψή που πραγματοποίησε στο Ιράκ. Ο Ερντογάν είχε γράψει ιστορία ως ο πρώτος Τούρκος πρωθυπουργός που έκανε επίσημη επίσκεψη στη Κουρδική Περιφερειακή Κυβέρνηση, (ΚΠΚ).

Του Cengiz Çandar

Πετούσαμε από τα Άρβυλα (Ερμπίλ) στην Άγκυρα, μετά από ένα δείπνο που παρέθεσε προς τιμήν του ο προηγούμενα αλλά και κατοπινός πρωθυπουργός της ΚΠΚ Νετσιρβάν Μπαρζανί. Ήμασταν τρεις δημοσιογράφοι που ακούγαμε τον Ερντογάν. Ο ένας είναι τώρα σύμβουλος του Ερντογάν, που έγινε πρόεδρος το 2014, και ο άλλος είναι καταζητούμενος Γκιουλενιστής, μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου.

Το 2011 η αποκαλούμενη Αραβική Άνοιξη είχε μόλις κτυπήσει την πόρτα της Συρίας, με τις ταραχές της 15ης Μαρτίου στα νότια στην πόλη της Νταραά και κάποιες μικρές διαδηλώσεις στη Δαμασκό. Ήταν ακόμη πολύ νωρίς για να αποκληθεί όλο αυτό σαν εξέγερση. Αλλά αναρωτήθηκα τι θα συνέβαινε εάν η κατάσταση στη Συρία μετατρέπετο σε επαναστατική, όπως εκείνες στη Τυνησία και στην Αίγυπτο.

Εκείνη την περίοδο, ο Ερντογάν ήταν στενός φίλος του Μπασάρ Άσαντ, ενός Αλαουίτη, και η σουνιτική πλειοψηφία της Συρίας είχε εναποθέσει τις ελπίδες της στον Ερντογάν, ως τον ευσεβή ηγέτη ενός ισχυρού γείτονα, της Τουρκίας. Η εξέλιξη των γεγονότων δεν θα προκαλούσε πρόβλημα στον Ερντογάν; Πώς θα αντιμετώπιζε μια τέτοια περίπτωση; Ο Ερντογάν μας εξέφρασε τη γεωπολιτική σπουδαιότητα που έχει η Συρία για την Τουρκία και ιδιαίτερα το Χαλέπι.

Το 2012, μεγάλα τμήματα του Χαλεπιού ήλθαν στον έλεγχο της αντιπολίτευσης ή των ανταρτικών ομάδων που υποστηρίζονταν με διαφορετική ένταση από τις ΗΠΑ και, παντελώς, από την Τουρκία. Αλλά τώρα πια το Χαλέπι, το διαμάντι στην συριακή κορώνα, με τους όρους της τουρκικής πολιτικής στη Συρία, πρόκειται να καταληφθεί εκ νέου από τις δυνάμεις του Άσσαντ.

Στις αρχές της εβδομάδας, το ένα τρίτο της πόλης, που ήταν υπό τον έλεγχο των αντικαθεστωτικών ανακαταλήφθηκε από την κυβέρνηση. Οι γειτονιές του ανατολικού Χαλεπιού περιήλθαν στον έλεγχό της. Αυτές ήσαν και οι πρώτες περιοχές που έπεσαν στα χέρια των ανταρτών οι 2012, όταν οι αντάρτες κατέλαβαν πάνω από το μισό της πόλης.

Εάν το συριακό καθεστώς καταφέρει να ανακαταλάβει όλο το Χαλέπι από τους αντάρτες –και αυτήν την εβδομάδα αυτό φαίνεται πλέον πιθανό- μια τέτοια εξέλιξη θα συνιστούσε ένα πολύ βαρύ πλήγμα για την πολιτική του Ερντογάν στη Συρία.

Όταν ξέσπασε η εξέγερση στη Συρία το 2011, ο Ερντογάν έγινε φανατικός αντίπαλος του πρώην φίλου του, λέγοντας ότι ο Άσαντ πρέπει να εκδιωχθεί. Αλλά ο Ερντογάν υπαναχώρησε από αυτήν τη θέση μετά από την υποστήριξη του Άσαντ από τη Ρωσία, που μπήκε στο κάδρο το 2015.

Όπως εξήγησε ο Ερντογάν, η Τουρκία εισήλθε στη συριακή επικράτεια τον Αύγουστο του 2016 κυρίως για να πολεμήσει τις κουρδικές δυνάμεις του «Κόμματος της Δημοκρατικής Ένωσης» (PYD) και τις «Μονάδες Λαϊκής Προστασίας» (YPG), μαζί με τους συμμάχους στο Συριακό Δημοκρατικό Μέτωπο (SDF) που πολεμούσαν εναντίον του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ) σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, και σε κάποιες περιοχές, με τη σιωπηρή υποστήριξη της Ρωσίας.

Νωρίτερα αυτήν την εβδομάδα, ωστόσο, ο Ερντογάν επανέκαμψε, μόνον για μια δυο ημέρες. Όπως έγραψε ο συντάκτης του «Αλ Μόνιτορ» Αμπερίν Ζαμάν ο Ερντογάν είπε στη Διακοινοβουλευτική Πλατφόρμα Ιερουσαλήμ, στις 29 Νοεμβρίου: «Μπηκαμε [στη Συρία] για να βάλουμε ένα τέλος στην εξουσία του τυράννου αλ Άσσαντ. [Δεν μπήκαμε] για καμιά άλλη αιτία». Αφού η Ρωσία απαίτησε εξηγήσεις από τον Ερντογάν αυτός άλλαξε αμέσως ρητορική, λέγοντας δημοσίως ότι «η Τουρκία δεν έχει στόχο κάποια ιδιαίτερη χώρα ή πρόσωπο αλλά τρομοκρατικές οργανώσεις».

Αλλά η πτώση του Χαλεπιού από τις δυνάμεις του Άσσαντ φαίνεται να σημαίνει πως η μακροχρόνια πολιτική του Ερντογάν ενάντια στον Άσαντ ηττάται στο πεδίο της μάχης. Ο Ερντογάν σε δήλωσή του στις 28 Οκτωβρίου είχε πει ότι οι δυνάμεις της Τουρκίας και οι σύμμαχοί της του «Ελεύθερου Συριακού Στρατού» θα καταλάμβαναν την Αλ-Μπαμπ, η θεωρείται ως η ανατολική πύλη του Χαλεπιού, και στη συνέχεια θα βαδίσουν εναντίον της Μανμπίτζ, και ύστερα, αφού εξεδίωκαν το PYD/YPG, θα κινούντα ανατολικότερα και τελικώς θα έπαιρναν τη Ράκκα από το ΙΚ.

Ωστόσο, με την επικείμενη πτώση του Χαλεπιού, η κατάληψη της Αλ-Μπαμπ φαίνεται πιο δύσκολη από ποτέ. Επιπλέον, ο τουρκικός στρατός υπέστη πλήγματα, για πρώτη φορά, κοντά στην Αλ-Μπαμπ, από αεροπορική επιδρομή, πιθανόν από συριακές αεροπορικές δυνάμεις. Μερικοί ισχυρίζονται ότι μπορεί να προήλθαν από ιρανικά drones.

Κάποιοι παρατηρητές σημείωσαν ότι η επίθεση συνέπεσε με την πρώτη επέτειο από την κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους, δίνοντας έτσι έδαφος στην φημολογία ότι οι Ρώσοι ήταν πίσω από τις τουρκικές απώλειες έξω από την Αλ Μπαμπ. Όποια κι αν είναι η αλήθεια, η τουρκική στρατιωτική δραστηριότητα φαίνεται να περιορίζεται σε μια περιοχή που εκτείνεται από τις ανατολικές περιοχές του Χαλεπιού μέχρι την Αλ-Μπαμπ, και από εκεί ανατολικότερα στην Μανμπίτζ και τη Ράκκα.

Ένας οξυδερκής παρατηρητής των εξελίξεων στα πεδία των μαχών του βορρά, ο Fabrice Balanche, είχε πει τον Οκτώβριο «Φαίνεται απίθανο ο Πούτιν να ήταν ευχαριστημένος από την τουρκική παρουσία εντός της Αλ-Μπαμπ και τόσο κοντά στο Χαλέπι, το οποίο οι ρωσικές δυνάμεις είναι απόλυτα προσηλωμένες στην ανακατάληψή του. Η Αλ-Μπαμπ είναι επίσης ο καλύτερος μοχλός πίεσης προς την Τουρκία και τις SDF».

Η πτώση του Χαλεπιού θα προκαλέσει περαιτέρω ανησυχία στη Τουρκία γιατί μπορεί να σημάνει το τέλος των ελπίδων για τους αντάρτες που υποστηρίζονται από την Τουρκία. Δηλαδή για την «Τζαμπχάτ Φατάχ αλ Σαμ» (πρώην «αλ Νούσρα»), «Αχράρ αλ Σαμ» (σαλαφιστικη ομάδα, που είναι ο κύριος συνεργάτης της Τουρκίας στη Συρία) και της «Ταξιαρχίας Νουρεντίν Τζενγκί».

Αυτές οι ομάδες, και με αυτές και ο Ερντογάν, δεν θα τους επιτραπεί να παίξουν έναν ρόλο για το μέλλον της Συρίας. Η μοίρα του Χαλεπιού είναι πιθανόν να αλλάξει την πορεία του πολέμου στη Συρία. Το Ιντλίμπ, η τελευταία επαρχιακή πρωτεύουσα που βρίσκεται στα χέρια ανταρτών που υποστηρίζονται από την Τουρκία, μπορεί να ακολουθήσει την τύχη του Χαλεπιού. Πιεζόμενο από τη Λαττάκεια στα δυτικά και από το Χαλέπι στα ανατολικά, το Ιντλίμπ δεν μπορεί να αντέξει για πολύ.

Συνεπώς, η μοίρα του Χαλεπιού έχει τη δυνατότητα να σφραγίσει τη μοίρα του καθεστώτος του Ερντογάν στη Τουρκία. Είναι πολλά τα αυγά του Ερντογάν που έχουν μπει στο καλάθι της γεωπολιτικής της βόρειας Συρίας, και τα περισσότερα από αυτά είναι πολύ πιθανόν να σπάσουν. Όταν τα πράγματα θα έλθουν στο αύριο της Συρίας, ο Ερντογάν μπορεί περισσότερο από ποτέ να βρίσκεται στο έλεος της Ρωσίας.

Ο φιλόδοξος στόχος της Τουρκίας να αποστερήσει από τους Κούρδους της Συρίας την αυτονομία μπορεί να εξαρτάται εξίσου από το πώς ο Πούτιν θα διαμορφώσει τις νέες σχέσεις του με τον Ερντογάν και τους Αμερικανούς. Η ανακατάληψη του Χαλεπιού από τον Άσσαντ δεν αφήνει καμία αμφιβολία ότι μια νέα μοιραία σελίδα θα γραφεί για τον Ερντογάν στην Τουρκία.

Πηγή "Σωτήρης Δημόπουλος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


24 Νοε 2016


Συναγερμός στην Άγκυρα

Της Λιάνας Μυστακίδου

Το Γενικό Επιτελείο εξέδωσε ανακοίνωσε ότι ο Στρατός της Συρίας επιτέθηκε στις τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις που μετέχουν στην επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη γύρω, στην περιοχή El Bab στις 03.30 το πρωί. Από την επίθεση σκοτώθηκαν τρεις στρατιώτες και τραυματίστηκαν δέκα, εκ των οποίων ο ένας πολύ βαριά.
Σύμφωνα με μια καταμέτρηση του Γαλλικού Πρακτορείου, από την έναρξη της τουρκικής επιχείρησης "Ασπίδα του Ευφράτη" στη Συρία έχουν σκοτωθεί 15 Τούρκοι στρατιώτες.
Η ιστοσελίδα odatv υπενθυμίζει ότι ακριβώς πριν ένα χρόνο η Τουρκία κατέρριψε το ρωσικό αεροσκάφος με τις γνωστές συνέπειες και αναρωτιέται:

➥ Η επίθεση που συμπίπτει με την επέτειο αυτή είναι τυχαία, συμπτωματική ή αντίποινα για την πτώση του ρωσικού αεροσκάφους;

➥ Την επίθεση την έκανε ο συριακός στρατός ή ο ρωσικός;

➥ Μήπως αυτή είναι μια απάντηση στον Ερντογάν για τις δηλώσεις του περί Λοζάννης;

Σίγουρα η Άγκυρα ανησυχεί. Ο πρωθυπουργός, το Γενικό Επιτελείο, οι υπουργοί άμυνας και εσωτερικών συσκέπτονται και η αξιωματική αντιπολίτευση συνιστά ψυχραιμία και νηφαλιότητα…

Η Τουρκία θα εκδικηθεί για την επίθεση στη Συρία στην οποία σκοτώθηκαν τρεις Τούρκοι στρατιώτες, προειδοποίησε σήμερα ο Τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ μιλώντας σε δημοσιογράφους στην Άγκυρα.
"Τρεις στρατιώτες έχασαν τη ζωή τους στη χθεσινή επίθεση. Είναι σαφές ότι ορισμένοι δεν χαίρονται με αυτήν τη μάχη που δίνει η Τουρκία εναντίον του Νταές (σ.σ. Ισλαμικό Κράτος). Για την επίθεση αυτή ασφαλώς θα υπάρξει ανταπόδοση" είπε.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


22 Νοε 2016


Προχθές, χερσαία στρατεύματα του Assad αναπτύχθηκαν στη στρατιωτική βάση Kuweires νοτίως της al-Bab, με αποστολή να επιτεθούν στη διαφιλονικούμενη πόλη εντός ημερών. Συν τις άλλοις, Ρώσοι στρατιωτικοί παρατηρητές μετέβησαν στον θύλακα του Afrin για να συντονίσουν τις δράσεις τους με τους Κούρδους. Παρ’ όλο που ουκ ολίγοι «επαΐοντες» (εντός και εκτός Ελλάδας) ισχυρίστηκαν πως οι Putin και Obama θα προδώσουν τους Κούρδους χάριν του Erdoğan, μάλλον συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Εν ολίγοις, οι Putin και Obama διατίθενται να χρησιμοποιήσουν τους Κούρδους της Συρίας (στο πλαίσιο της realpolitik) για να «συνετίσουν» τον Erdoğan και να τον μετατρέψουν σε ένα «προβλέψιμο παίκτη» στην αρένα της Συρίας

Του Δρ. Σπυρίδωνος Πλακούδα

Αl Bab: Η Πολύφερνη Νύφη

Ενώ οι προβολείς της δημοσιότητας έχουν την τελευταία περίοδο στραφεί σχεδόν εξ ολοκλήρου προς το φωτογενές πρόσωπο του νικητή των προεδρικών εκλογών στις ΗΠΑ, κρίσιμες εξελίξεις συμβαίνουν τα τελευταία 24ωρα στη Συρία. Γιατί τώρα; Μα φυσικά επειδή οι αντιμαχόμενες παρατάξεις επιχειρούν να δημιουργήσουν τετελεσμένα γεγονότα (faits accomplis) που δύσκολα (αν όχι εντελώς απίθανα) θα ανατρέψει ο νέος ένοικος του Λευκού Οίκου από τον Ιανουάριο 2017. Πόσο μάλλον που ο Τραμπ έχει εξαγγείλει μια εκ βάθρων αναθεώρηση της υφιστάμενης στρατηγικής των ΗΠΑ στη Συρία και τη Μέση Ανατολή εν γένει –αρχής γενομένης από την «εγκάρδια συνεννόηση» με τη Ρωσία.

Η al-Bab, μια κωμόπολη της επαρχίας Χαλεπίου, αποτελεί το μήλον της έριδος μεταξύ του Εθνικού Αραβικού Στρατού (SAA) του Προέδρου της Συρίας, Bashar al-Assad, των Σουνιτών Αράβων και Τουρκμένων του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA), και των Αράβων και Κούρδων των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF). Γιατί όμως η al-Bab; Γιατί όχι η παραπλήσια και απείρως επιφανέστερη al-Raqqah –η πρωτεύουσα του οιονεί χαλιφάτου του ISIS; Γιατί η al-Bab, εν αντιθέσει με την al-Raqqah, αποτελεί ένα πολλαπλασιαστή ισχύος για τις τρεις παρατάξεις. Οι Κούρδοι ουδέποτε θα πραγματώσουν τα όνειρά τους για ένωση των θυλάκων του Kobani και του Afrin χωρίς την κατοχή της· ούτε, βεβαίως, η Τουρκία και ο FSA θα παγιώσουν την εξουσία τους στη βόρεια Συρία χωρίς το κρίσιμο «στρατηγικό βάθος» που προσφέρει η al-Bab· ούτε η στενή πολιορκία του Χαλεπίου από τον Assad θα ευοδωθεί εάν ο FSA αποκτήσει χερσαία σύνορα με τον SAA βορείως της «Γκουέρνικα» της Μέσης Ανατολής.

Ο αγώνας για το Βερολίνο... της Συρίας

Οι δύο κύριοι μνηστήρες της al-Bab, οι Κούρδοι και οι υποστηριζόμενοι εκ Τουρκίας Τουρκμένοι και Άραβες, έχουν αποδυθεί τις τελευταίες ημέρες σε έναν αγώνα δρόμου για την κατάληψη της al-Bab που ομοιάζει με τον «αγώνα δρόμου προς το Βερολίνο» (race for Berlin) το 1945 μεταξύ των (Δυτικών) Συμμάχων και των Σοβιετικών –με τη μόνη διαφορά ότι οι δύο «δρομείς» εν έτη 2016 ανήκουν σε δύο αντιμαχόμενα στρατόπεδα. Έως τις αρχές Νοεμβρίου, οι υποστηριζόμενοι εκ Τουρκίας Τουρκμένοι και Άραβες προηγούνταν μακράν των Κούρδων, έχοντας προελάσει έως τα βόρεια προάστια της al-Bab. Οι Κούρδοι του Afrin εκδήλωσαν στις αρχές Νοεμβρίου μια ασθενή επίθεση κατά του ISIS εξ ανατολών με πενιχρά (όπως αναμενόταν) εδαφικά οφέλη ένεκα των ισχνών στρατιωτικών δυνατοτήτων τους και της ισχυρής αντίθεσης της Τουρκίας.

Ενώ αναμενόταν από ώρα σε ώρα η εκδήλωση της επίθεσης για την κατάληψη της πόλης, οι Κούρδοι του Kobani επιτέθηκαν αιφνιδιαστικά εκ δυσμάς εναντίον του ISIS και των Τουρκμένων και Αράβων του FSA και ανέκοψαν την (ύποπτα) ομαλή προέλασή τους προς την al-Bab. Γιατί όμως επιτέθηκαν τώρα και όχι νωρίτερα; Επειδή οι Κούρδοι ανησύχησαν για μια αβρόχοις ποσίν άλωση της al-Bab όπως ακριβώς στην Jarablus τον Αύγουστο και, κατ’ επέκταση, αποκοπή του εν δυνάμει «Κουρδικού Διαδρόμου» από το Afrin έως το Kobani μέσω της al-Bab. Η ανωτέρα βία, δηλαδή, ώθησε τους Κούρδους να παραβούν τις οδηγίες των ΗΠΑ και να προελάσουν εκ δυσμάς. Πώς, όμως, προωθήθηκαν οι Κούρδοι εις βάρος των ISIS και FSA; Υποτίθεται πως το YPG, πρώτον, είχε αποσυρθεί από την Manbij κατ’ απαίτηση των ΗΠΑ προς εξευμενισμό του «μαινόμενου ταύρου» Τούρκου Προέδρου, Recep Tayyip Erdoğan τον Σεπτέμβριο και, δεύτερον, έχει απορροφηθεί εξ ολοκλήρου στην Επιχείρηση «Οργή του Ευφράτη» εναντίον της al-Raqqah από τις αρχές Νοεμβρίου και είχε απογυμνώσει τη Manbij και το Kabani από χερσαία στρατεύματα. Τι ισχύει εν τέλει;

Οι Κούρδοι δεν ήταν διατεθειμένοι να αποχωρήσουν κακήν κακώς από την αρχαία Ιεράπολη ύστερα από ένα βαρύτατο φόρο αίματος για την άλωσή της· οι ΗΠΑ ήταν εξίσου απρόθυμες να υποκύψουν στον ωμό εκβιασμό της Άγκυρας και να εκθέσουν τους πιστούς συμμάχους τους στη Συρία πριν την οριστική συντριβή του ISIS. Η Ουάσινγκτον, παρά ταύτα, δεν υποστηρίζει την προέλαση των Κούρδων του Kobani προς την al-Bab· ούτε όμως την τουρκική. Προς τι αυτή η πολιτική ίσων αποστάσεων;

Το Πρόσωπο του Ιανού

Η Ουάσινγκτον ακροβατεί σε ένα τεντωμένο σχοινί από την αρχή της Επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη». Επιδοκιμάζει μεν την (ύποπτα αργοπορημένη) είσοδο της Άγκυρας στον αγώνα εναντίον του ISIS, αποδοκιμάζει δε τους τυχοδιωκτισμούς του Erdoğan με τους Κούρδους. Ούτως η άλλως, οι ΗΠΑ χρειάζονται αμφότερους στον παρατεταμένο αγώνα κατά του ISIS. Ως εκ τούτου, ακολουθούν το εξής παίγνιο θετικού αθροίσματος. Υποστηρίζουν τους Κούρδους παντοιοτρόπως στον αγώνα τους εναντίον του ISIS –δυτικά όμως του ποταμού Ευφράτη. Παρομοίως, ανέχονται την προέλαση της Τουρκίας και των συμμάχων της στη βόρεια Συρία –δυτικά όμως της Manbij. Ως εκ τούτου, αποσοβείται (ή μάλλον ακριβέστερα αναβάλλεται προς το παρόν) το ενδεχόμενο απευθείας σύγκρουσης μεταξύ των συμμάχων των ΗΠΑ. Πώς αντιδρά η Ουάσινγκτον που οι δύο σύμμαχοι συγκρούονται σφοδρά για το έπαθλο της al-Bab; Όπως ο Πόντιος Πιλάτος: νίπτεις τας χείρας της. Δηλαδή, η Ουάσινγκτον συνιστά αυτοσυγκράτηση εκατέρωθεν δίχως να τάσσεται υπέρ μιας παράταξης.

Η πολιτική των ίσων αποστάσεων ενοχλεί αφόρητα την Τουρκία, που είχε αναχθεί στο παρελθόν στην κατ’ εξοχήν «εντολοδόχο» δύναμη των ΗΠΑ στη Συρία. Η Επιχείρηση «Οργή του Ευφράτη» αιφνιδίασε και εξόργισε έτι περαιτέρω την Άγκυρα. Όχι μόνο εκδηλώθηκε νωρίτερα απ’ ό,τι αρχικά υπολόγιζαν οι Τούρκοι, αλλά αποκλείστηκε επιπλέον από την επιχείρηση, παρά τις συνεχείς διαβουλεύσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας τους προηγούμενους μήνες για τη δομή των δυνάμεων, τους άξονες της επίθεσης και το μεταπολεμικό καθεστώς. Οι Τούρκοι απείλησαν (και απειλούν) πως θα επιτεθούν κατά της Manbij και του Tell Abyad δήθεν για να ανοίξουν «στρατιωτικό διάδρομο» για την ετσιθελική συμμετοχή τους στην επίθεση εναντίον της al-Raqqah. Επί της ουσίας, η Άγκυρα εκβιάζει ωμά τις ΗΠΑ ώστε να ενταχθεί (έστω αργοπορημένα) στο στρατόπεδο (και κατ’ επέκταση το τραπέζι) των νικητών κατά του ISIS και να αποσπάσει εδαφικά οφέλη. Η προ εβδομάδων επίσκεψη των Danford και McGurk, του Α/ΓΕΕΘΑ και του Ειδικού Προεδρικού Απεσταλμένου των ΗΠΑ προς τον διεθνή αντι- ISIS συνασπισμό, στην Άγκυρα στόχευε να χαλιναγωγήσει την Άγκυρα, διαβεβαιώνοντας την τελευταία πως οι Κούρδοι θα αποσυρθούν από τη Manbij μετά το πέρας της εκπαίδευσης των αραβικών στρατιωτικών δυνάμεων της πόλης και πως δεν θα εισέλθουν στην al-Raqqah. Οι Τούρκοι, βέβαια, ανησυχούν μήπως οι ΗΠΑ παραβιάσουν εκ νέου τις «κόκκινες γραμμές» τους στη Συρία. Άλλωστε ο απερχόμενος Πρόεδρος Barack Obama θα ήθελε να ολοκληρώσει τη δεύτερη προεδρική θητεία του με έναν θρίαμβο εναντίον του ISIS και δεν θα επιτρέψει στην Τουρκία να δημιουργεί συνεχώς προβλήματα.

Πώς αντιδρούν όμως ο Vladimir Putin και ο Assad στους τυχοδιωκτισμούς του Erdoğan; Μέχρι πρότινος, ο Ρώσος Πρόεδρος ανεχόταν την προώθηση της Τουρκίας εις βάρος του ISIS με αντάλλαγμα την παύση της στήριξης των ανταρτών στο Χαλέπι εκ μέρους του Erdoğan. Όμως ούτε ο Putin, ούτε ο Assad θα ανεχόταν την κατάληψη της al-Bab από την Τουρκία και την κάθοδο των υποστηριζόμενων από την Τουρκία ανταρτών του FSA πλησίον του Χαλεπίου στην κρισιμότερη μάχη ίσως του πολέμου. Ως εκ τούτου, ο Assad και ο Putin ενεργοποίησαν εκ νέου τους διαύλους επικοινωνίας με τους Κούρδους του Afrin. Άλλωστε τον Σεπτέμβριο οι Ρώσοι μεσολάβησαν μεταξύ Assad και Κούρδων για την επίτευξη ιστορικής συμφωνίας επί τη βάση ομοσπονδίας· οι διαπραγματεύσεις, όμως, κατέληξαν σε αδιέξοδο εξαιτίας της αδιαλλαξίας του Assad. Προχθές, χερσαία στρατεύματα του Assad αναπτύχθηκαν στη στρατιωτική βάση Kuweires νοτίως της al-Bab, με αποστολή να επιτεθούν στη διαφιλονικούμενη πόλη εντός ημερών. Συν τις άλλοις, Ρώσοι στρατιωτικοί παρατηρητές μετέβησαν στον θύλακα του Afrin για να συντονίσουν τις δράσεις τους με τους Κούρδους.

Παρ’ όλο που ουκ ολίγοι «επαΐοντες» (εντός και εκτός Ελλάδας) ισχυρίστηκαν πως οι Putin και Obama θα προδώσουν τους Κούρδους χάριν του Erdoğan, μάλλον συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Εν ολίγοις, οι Putin και Obama διατίθενται να χρησιμοποιήσουν τους Κούρδους της Συρίας (στο πλαίσιο της realpolitik) για να «συνετίσουν» τον Erdoğan και να τον μετατρέψουν σε ένα «προβλέψιμο παίκτη» στην αρένα της Συρίας. Η Τουρκία θα επιχειρήσει να δημιουργήσει «τετελεσμένα γεγονότα», αλλά κατά πάσα πιθανότητα θα αποτύχει λόγω της αντίθεσης της Ρωσίας και των ΗΠΑ. Εάν, μάλιστα, εφαρμόσει εν τέλει ο Donald Trump την πολιτική ύφεσης (détente) με τον Putin, η Τουρκία θα υποβαθμιστεί γεωπολιτικά έτι περαιτέρω και τα περιθώρια τυχοδιωκτισμών θα ελαττωθούν δραματικά.

* Ο Δρ. Σπυρίδων Πλακούδας είναι μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο Μακεδονίας και ερευνητής στο ΚΕΔΙΣΑ. Λέκτορας μερικού χρόνου στη ΣΕΘΑ και το Πάντειο Πανεπιστήμιο.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


17 Νοε 2016


Η θέση του «Ισλαμικού Κράτους» και των συμμαχικών του ομάδων στη Συρία είναι πλέον απογοητευτική. Ο στρατός του Άσαντ επιδεικνύει ηρωισμό και υψηλή κατάρτιση, οι αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις της Ρωσίας πραγματοποιούν νέα μεγάλης κλίμακας επίθεση, ενώ στρατιωτικές επιτυχίες καταγάγουν και οι Κούρδοι και οι Τούρκοι. Αλλά τις στρατιωτικές επιτυχίες της Τουρκίας είναι πιθανό να τις πληρώσουν όλοι ακριβά. Η Άγκυρα είναι προφανές ότι σκοπεύει να δημιουργήσει στη Συρία ένα νέο μη αναγνωρισμένο οιονεί κράτος.

Του Γιεβγιένι Κρούτικωφ

Μετάφραση - Απόδοση Σωτήρης Δημόπουλος

Την Τρίτη οι ρωσικές δυνάμεις εξαπέλυσαν μια νέα επιχείρηση μεγάλης κλίμακας εναντίον των τρομοκρατικών ομάδων στη Συρία. Αλλά, παρά τις προβλέψεις, οι στόχοι αυτής της επιχείρησης δεν επιλέχθηκαν στο ανατολικό Χαλέπι ή στα προάστιά του, αλλά στις επαρχίες Ιντλίμπ και Χομς. Εκπρόσωποι της στρατιωτικής διοίκησης υπογραμμίζουν ότι η παύση, έπειτα από την κατάπλευση τμήματος του στόλου της Βόρειας θάλασσας στις ακτές της Συρίας, χρειάστηκε ακριβώς για την προετοιμασία της αλλαγής στόχων.

Γιατί επιλέχθηκαν η Ιντλίμπ και η Χομς; Η σωστή απάντηση είναι για μια σειρά από λόγους. Έπειτα από την κατάληψη από τα κυβερνητικά στρατεύματα του σχολικού συγκροτήματος Χίκμα σε όλη την περιοχή του Χαλεπιού, όπου οι μαχητές προσπάθησαν να οργανώσουν ένα ρήγμα και όπου ήδη για 3 μήνες διεξάγονται λυσσαλέες μάχες, δεν παρατηρήθηκε αυξημένη δραστηριότητα στην πόλη. Οι τζιχαντιστές δεν έχουν πλέον τη δυνατότητα για να απεγκλωβιστούν, ούτε ακόμη και κατά τη διάρκεια της παύσης των εχθροπραξιών, όπου συνήθως ανασυγκροτούνται και αντεπιτίθενται.

Την ίδια ώρα, στο βορρά, στρατιωτικά τμήματα του ΙΚ βρίσκονται σε αντιπαράθεση με ομάδες της «μετριοπαθούς αντιπολίτευσης», τις οποίες ανοιχτά υποστηρίζει η Τουρκία. Εδώ, ο λεγόμενος «Ελεύθερος Συριακός Στρατός», με την ενίσχυση τουρκικών στρατευμάτων, κινείται γοργά προς την πολίχνη της Αλ-Μπαμπ.

Κρίνοντας από τη δραστηριότητα των Τούρκων, η Άγκυρα σκοπεύει να την καταλάβει, ακόμη κι αν αυτό δεν εντάσσεται στην «αντιτρομοκρατική επιχείρηση», αλλά μπορεί κάλλιστα να χαρακτηριστεί ως πλήρους κλίμακας εισβολή στο έδαφος της Συρίας. Οι Τούρκοι επιμένουν ότι πολεμούν όχι μόνον με το ΙΚ αλλά και με το ΠΚΚ, κάτι που σύμφωνα με τη λογική τους, δικαιολογεί οποιαδήποτε διείσδυση σε ξένο έδαφος.

Τώρα οι «μετριοπαθείς» ελέγχουν περίπου το 5% του Αλ-Μπαμπ αλλά η αντίσταση του ΙΚ γίνεται όλο και πιο αδύναμη. Οι τρομοκράτες χάνουν μαχητές καθώς είναι αναγκασμένοι να στείλουν ενισχύσεις στην μάταιη πλέον αντίστασή τους στο Χαλέπι και για την άμυνα της Ράκκα. Από την ανατολική πλευρά της Αλ-Μπαμπ κινούνται οι Κούρδοι από τις «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις».

Στα αραβικά αλ-Μπαμπ σημαίνει πύλες, πόρτα, και η συγκεκριμένη πολίχνη με την μικρή έκταση στα κράσπεδα της βόρειας Συρίας έχει στρατηγική αξία, αν και όχι όσο το Χαλέπι. Οι Κούρδοι θεωρούν την Αλ-Μπαμπ ως τμήμα των εθνικών τους εδαφών, αν και είναι αυτό είναι μάλλον μια αρκετά διευρυμένη ερμηνεία των συνόρων του «Μεγάλου Κουρδιστάν». Και γι’ αυτό είναι πολύ πιθανό να εμπλακούν σε μάχη για την πόλη, ακόμη και υπό την απειλή μιας ευθείας σύγκρουσης με τους Τούρκους, που είναι βέβαιο ότι θα ξεπεράσει κατά πολύ την ενδοσυριακή αντιπαράθεση.

Τα προπαγανδιστικά μέσα, που στηρίζουν την «μετριοπαθή αντιπολίτευση» στις αμερικανοποιημένες εκδόσεις τους, εμφανίζουν τα γεγονότα στη βόρεια Συρία ως «ασυμβίβαστο πόλεμο εναντίον του ΙΚ», κατά τη διάρκεια του οποίου «ο ΕΣΣ και τα τουρκικά στρατεύματα απελευθέρωσαν από τους τρομοκράτες μεγάλες εκτάσεις». Για το έδαφος είναι αλήθεια.

Το αποτέλεσμα, όμως, της επίθεσης του τουρκικού στρατού στη βόρεια Συρία μπορεί να είναι ο σχηματισμός κάποιας «ανεξάρτητης επαρχίας», όπου θα συσταθεί ένα είδος «εναλλακτικής συριακής κυβέρνησης» υπό την προστασία των τουρκικών ξιφολογχών.

Νωρίτερα, η συριακή αντιπολίτευση, όλων των αποχρώσεων, δεν είχε τη δυνατότητα να σχηματίσει ένα ενιαίο σύστημα εξουσίας στις περιοχές που ήλεγχαν οι δυνάμεις της, γεγονός που μείωνε στο ελάχιστο και τις δυνατότητες της στην σφαίρα της εξωτερικής πολιτικής.

Βεβαίως, είναι ελάχιστα πιθανό όταν καταληφθεί η Αλ Μπαμπ από τους Τούρκους να μετακομίσουν εκεί οι παράγοντες της αντιπολίτευσης που βρίσκονται στο Λονδίνο ή στο Κατάρ. Εκεί δεν είναι τόσο άνετα, και αυτοί οι άνθρωποι δεν ρέπουν προς την αυτοθυσία. Αλλά το να δημιουργηθεί μια κατ’ όνομα κυβέρνηση, η οποία και θα καλέσει την Άγκυρα για προστασία είναι τεχνικώς δυνατό.

Αυτό θα είναι το πρώτο βήμα προς την ουσιαστική διαίρεση της χώρας. Μια διαίρεση που δεν βασίζεται σε θρησκευτικές ή εθνικές διαφορές, αλλά αποκλειστικά σε πολιτικούς λόγους. Η εξέλιξη αυτή είναι λογικό ότι θα υποστηριχθεί από την Τουρκία, ωστόσο η θέση των ΗΠΑ δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι θα είναι θετική. Ακόμη και η κυβέρνηση Ομπάμα έχει δηλώσει ότι είναι υπέρ της διατήρησης της συριακής ακεραιότητας, αν και κατά καιρούς διέρρεαν στον τύπο χάρτες της Μέσης Ανατολής, στους οποίους είναι σχεδιασμένα νέα σύνορα.

Τα περισσότερα απ’ αυτά τα σχέδια προέβλεπαν την δημιουργία ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, ο χειρότερος εφιάλτης της Άγκυρας. Είναι πιθανό ότι οι διαρροές αυτές ήταν μόνον ένας τρόπος προσέγγισης των Κούρδων από τους Αμερικανούς, αλλά οι Τούρκοι, λαός με μεσογειακό παρορμητισμό, μπορούν κάλλιστα να ρισκάρουν για να προλάβουν, εγκαθιστώντας στην Αλ Μπαμπ κυβέρνηση-μαριονέτα.

Ο περαιτέρω κατατεμαχισμός του Μεγάλης Μέσης Ανατολής είναι ένα εξαιρετικά ρεαλιστικό σενάριο, όμως δεν είναι προς όφελος κανενός, μεταξύ αυτών και των ΗΠΑ, ανεξάρτητα από το ποια στρατηγική γραμμή θα επιλέξει για τον πόλεμο της Συρίας η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ.

Στο πλαίσιο αυτό, η επίθεση των συριακών κυβερνητικών στρατευμάτων στην Ιντλίμπ, εξαγγελθείσα κατ’ επανάληψιν, μπορεί επιτέλους να πραγματοποιηθεί. Έμμεση επιβεβαίωσή της αποτελεί η σοβαρή μείωση της έντασης των στρατιωτικών δραστηριοτήτων σε όλα τα μέτωπα.

Στη Δαμασκό, τα κυβερνητικά στρατεύματα εκδίωξαν τα υπολείμματα της Αλ Νούσρα στην δυτική Γκούτα, στο δακτύλιο Χαν ας Σέιχ, και τώρα διεξάγονται συνομιλίες με τους τζιχαντιστές για την παράδοσή τους, αν και προηγουμένως δεν προβλεπόταν κανένα έλεος για την Αλ Νούσρα.

Στη Χομς, ο στρατός ξεκίνησε μαζικά κτυπήματα με το πυροβολικό εναντίον του εχθρού, αντί της έως τώρα τακτικής του hit & run. Και η Χεζμπολλάχ ξεκίνησε στρατιωτικές παρελάσεις και εορτές στις πρόσφατα ελευθερωμένες πόλεις, σαν να μην είχε άλλη δουλειά.

Επιπλέον, υπάρχουν στοιχεία ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις διενεργούν χειρουργικές επιχειρήσεις εναντίον τμημάτων των τζιχαντιστών, τα οποία θα μπορούσαν να συνιστούν απειλή στην περίπτωση που στα χέρια τους εμφανίζονταν αμερικανικά όπλα.

Έτσι ο συνταγματάρχης Σουχείλ αλ Χασάν, ο ουσιαστικός διοικητής των δυνάμεων στο Χαλέπι, κατεύθυνε τη «Ταξιαρχία των Τίγρεων» στο σημείο όπου τις τελευταίες ημέρες διενεργήθηκαν επιθέσεις με αμερικανικά αντιαρματικά συστήματα TOW. Δεν προέκυψαν σοβαρά προβλήματα αλλά υπήρξαν δεκάδες τραυματίες, κι αυτό είναι κάτι πολύ ενοχλητικό.

Είναι πιθανό ότι η επίθεση στο Χαλέπι, αν πραγματοποιηθεί να μην έχει γενικευμένο χαρακτήρα αλλά να επικεντρωθεί στα νότια σημεία της πόλης. Παρεμπιπτόντως, εκεί παρατηρηθήκαν και ρωσικά BRDM-2, αλλά δεν υπάρχουν στοιχεία για τη σύνθεση των πληρωμάτων τους.

Ταυτοχρόνως, παρατηρείται και κατακόρυφη αύξηση του αριθμού των ενόπλων συγκρούσεων στη Ντειρ εζ Ζορ και στη Λαττάκεια. Σ’ αυτές παίρνει ενεργό μέρος η συριακή αεροπορία, κάτι που συνεπάγεται την ποιοτική αναβάθμιση των Σύρων πιλότων, μετά την εκπαίδευσή τους από Ρώσους συνάδελφους τους.

Στην Ντέιρ Εζ Ζορ μετά από αεροπορική επιδρομή καταστράφηκε το κέντρο κατασκοπείας του ΙΚ, ενώ στη Χομς σκοτώθηκαν τέσσερις ανώτατοι διοικητές της «Αχράρ ας Σαμ». Οι κυβερνητικές δυνάμεις είχαν και μια απροσδόκητη επιτυχία στο νότιο μέτωπο, στην επαρχία Κουνέιτρα, στη πόλη Αλ Σουβέιντ, όπου εξολοθρεύθηκε ένα κομβόι τεθωρακισμένων.

Εάν η επιχείρηση στο Χαλέπι ξεκινήσει πραγματικά στο εγγύς μέλλον, αυτό σημαίνει ότι ο κυβερνητικός στρατός δύσκολα θα μπορέσει να διεξάγει μια επίθεση προς βορράν, κάτι που είναι και πάλι ζήτημα επιλογής. Η πολιτική κατάσταση αλλάζει πολύ γρήγορα, αυτό εμποδίζει να εκτιμηθούν οι στρατιωτικοί κίνδυνοι.

Από την άλλη πλευρά, ακόμη κι αν οι Τούρκοι συνεχίσουν να προωθούνται στο εσωτερικό της Συρίας, η απελευθέρωση του Χαλεπιού σε τακτικό επίπεδο είναι πιο σημαντική από τον κατατεμαχισμό της χώρας και την διολίσθηση σε μια σύγκρουση που θα συμμετέχουν και νέες δυνάμεις.

Πηγή "Σωτήρης Δημόπουλος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου