Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Μαρ 2017


Το ΓΕΣ, όπως όλα δείχνουν θα ενεργοποιήσει εκ νέου μέχρι 1-2 Απριλίου το στρατιωτικό φυλάκιο στην περιοχή του χωριού Πληκάτι, στον Γράμμο

Φαίνεται ότι ο νέος Αρχηγός ΓΕΣ, Αλκιβιάδης Στεφανής, αποφάσισε να υλοποιηθούν αποφάσεις που εκκρεμούν εδώ και καιρό. Μάλιστα, ο στρατηγός Κωσταράκος των επαίνεσε, επειδή η υπόθεση αναδιοργάνωσης των Ενόπλων Δυνάμεων, με αποκέντρωση, αποφασίστηκε να υλοποιηθεί μετά από… 17 χρόνια.

Ενδεχομένως, σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η μη πραγματοποιηθείσα μέχρι σήμερα υπόσχεση του Πάνου Καμμένου για ενίσχυση της μεθορίου προς τη Αλβανία, όπου αποφασίστηκε (με την ελπίδα ότι δεν θα παραμείνει πάλι απραγματοποίητη απόφαση) να ενισχυθούν σημαντικά οι στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή αυτή, ενώ παράλληλα ανοίγει εκ νέου αδρανοποιημένο φυλάκιο στον Γράμμο, σύμφωνα με τις πληροφορίες του ArmyNow.Net.

Μάλιστα, σύμφωνα με πληροφορίες του ηπειρωτικού Τύπου, ο Αρχηγός ΓΕΣ έχει δηλώσει στον δήμαρχο Κόνιτσας ότι θα γίνουν ενέργειες για να ενισχυθεί η μεθόριος, με ενέργειες που προβλέπουν ακόμα και πιο συχνή παρουσία κλιμακίου της Β’ Μοίρας Καταδρομών, πέραν της τυπικής 5νθήμερης άσκησης που συνήθως προγραμματιζόταν.

Να σημειώσω βεβαίως, πως αυτή η ενίσχυση των ενόπλων δυνάμεων στην μεθόριο, δεν υπονοεί αντιμετώπιση ενδεχομένου ένοπλης σύγκρουσης με τις αλβανικές ένοπλες δυνάμεις (των 8.000 στρατιωτών και πεπαλαιωμένου υλικού), αλλά τον αποκλεισμό των διόδων μέσω των οποίων εισέρχονται και εξέρχονται Αλβανοί ληστές, έμποροι ναρκωτικών, λαθροϋλοτόμοι (επειδή ενοχλεί ο όρος "λαθρο-", να τους αποκαλώ παράτυπους υλοτόμους;).

Το ΓΕΣ, όπως όλα δείχνουν, έρχεται να υλοποιήσει τώρα τις εξαγγελίες που είχε κάνει τον Δεκέμβριο ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος, ενεργοποιώντας εκ νέου το στρατιωτικό φυλάκιο στην περιοχή του χωριού Πληκάτι, στον Γράμμο. Το φυλάκιο είχε κλείσει το φθινόπωρο του 2012 και σύμφωνα με τις πληροφορίες έχει ήδη δοθεί εντολή στο 583 ΜΠ/ΤΠ στην Κόνιτσα να κάνει την απαραίτητη προετοιμασία για την ενεργοποίηση του στρατιωτικού φυλακίου, μέχρι 1-2 Απριλίου σύμφωνα με πληροφορίες.(Το θέμα συζήτησε και ο αναπλ. υπουργός Εθνικής Άμυνας Δημήτρης Βίτσας με τον δήμαρχο Κόνιτσας στην πρόσφατη επίσκεψή του στην περιοχή με αφορμή τις εορταστικές εκδηλώσεις για την απελευθέρωση).

Από την άλλη πλευρά των συνόρων, η Αλβανίδα υπουργός Άμυνας, δεν κρύβει τις προθέσεις της, ρίχνοντας συνεχώς βέλη κατά του Πάνου Καμμένου. Ίσως δεν την τίμησε με την παρουσία του, όταν η κα Μίμι Κοντέλι διέπρεπε ως χορεύτρια σε νυχτερινό κέντρο της λεωφόρου Συγγρού. Και η οποία καταγοήτευσε τον τέως υπουργό Εθνικής Άμυνας Δ. Αβραμόπουλο, όταν η Κοντέλι επισκέφτηκε επισήμως την Ελλάδα, και της υποσχέθηκε ότι «είναι έτοιμος να στηρίξει τις Ένοπλες Δυνάμεις της Αλβανίας πάντοτε και παντού».

Με αφορμή την επίσκεψη του Πάνου Καμμένου στην Κόνιτσα, κατά τον παρελθόντα Δεκέμβριο ο υπουργός είχε δηλώσει πως στέλνει «Από την Ήπειρο, το μήνυμα ενίσχυσης της παρουσίας των Ενόπλων Δυνάμεων. Αυτό έχει συντονιστεί με αξιολογήσεις, με ασκήσεις των Ειδικών Δυνάμεων και με τον εμπλουτισμό των Μονάδων στην περιοχή της Ηπείρου, που πράγματι βιώνει ένα μεγάλο πρόβλημα, περισσότερο ασφάλειας, όχι απειλής της εθνικής κυριαρχίας, διότι δεν απειλούμεθα».

Και απαντώντας στις προκλητικές δηλώσεις του Έντι Ράμα είχε τονίσει: «Οι τελευταίες ανιστόρητες δηλώσεις του κ. Ράμα, θα πρέπει να μας ξαναφέρουν στη μνήμη ότι αυτοί για τους οποίους μιλάει ήταν συνεργάτες των ναζί. Ήταν αυτοί που στον πόλεμο ήταν με την πλευρά των ηττημένων. Δεν θα δεχθούμε τέτοιου είδους προκλήσεις. Δεν θα δεχθούμε τέτοιου είδους αναφορές οι οποίες προσβάλουν και την ιστορία, αλλά και το διεθνές δίκαιο».

Επ’ αυτών, η Μίμι Κοντέλι απάντησε σε ερώτηση βουλευτή στο αλβανικό Κοινοβούλιο: «Δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί ο οποιοσδήποτε πολιτικός στα Βαλκάνια φορά στρατιωτική στολή και προσπαθεί να ξυπνήσει τα φαντάσματα του παρελθόντος. Έχουν παρέλθει οι εποχές των υπολοχαγών. Δώστε στην ειρήνη μία ευκαιρία», έγραψε στο Facebook.

Αλλά, και εξήγγειλε στρατιωτική ετοιμότητα στην Αλβανία, υπερασπίζοντας το νόμο σχετικά με την αναδιοργάνωση των ενόπλων δυνάμεων της Αλβανίας, απαντώντας σε ερωτήσεις βουλευτών σχετικές με πιθανές απειλές από γείτονες για την ασφάλεια της χώρας. Στην Εθνική Επιτροπή Ασφάλειας είπε: «Συχνά οι γείτονές μας (οι Έλληνες) φωνάζουν συνθήματα για εσωτερική πολιτική κατανάλωση. Αλλά ορισμένα από τα συνθήματα ή δηλώσεις με κάποιο τρόπο θίγουν την κυριαρχία και την αξιοπρέπεια των Αλβανών και της Αλβανίας».
Η ιστοσελίδα «albeu.com» αναφέρεται σε δηλώσεις της υπουργού για «στρατιωτικές ασκήσεις των Ελλήνων στα νότια σύνορά μας» μέσα από τις πολεμοχαρείς δηλώσεις του (Έλληνα) υπουργού Άμυνας, Πάνου Καμμένου, αλλά η παράγραφος αυτή δεν υπάρχει στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου Άμυνας της Αλβανίας, η οποία παρουσιάζει όλη τη συνεδρίαση της αλβανικής Επιτροπής.

Μακεδών
Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

28 Φεβ 2017


Γράφει ο Σεραφείμ Παπαποστόλου
Αντιστράτηγος ε.α. Επίτιμος Επιτελάρχης του Γ'ΣΣ/NRDC-GR

Η Αρματομαχία του McMaster στο Ιράκ ίσως και να διαμορφώσει τη Συμβουλή του προς το Πρόεδρο προς ένα νέο ρόλο για το Στράτευμα
MCMASTER'S TANK BATTLE IN IRAQ MAY SHAPE ADVICE IN NEW ROLE
Military.com | Feb 23, 2017 | by Matthew Cox (1)


Σε αυτή την φωτογραφία αρχείου της 20ης Φεβρουαρίου 2017, ο αντιστράτηγος H.R. McMaster παρακολουθεί την ανακοίνωση του Πρόεδρου των ΗΠΑ Donald Trump στο κτήμα του στο Mar-a-Lago οτι o McMaster θα είναι ο νέος Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας. (Φωτογραφία AP/Susan Walsh)

Αντί του Βιογραφικού του Στρατηγού Περιγραφή των Μαχών που ηγήθηκε

Ήταν αργά το απόγευμα στις 26ης Φεβρουαρίου 1991, κατά τη διάρκεια του Πολέμου του Κόλπου όταν τότε-ο ίλαρχος. H.R. McMaster επιτίθετο εναντίον μιας μεγάλης δύναμης ιρακινών τεθωρακισμένων που βρισκόταν σε αμυντικές θέσεις για να σταματήσουν την κύρια προέλαση των ΗΠΑ στο κατεχόμενο από το Ιράκ κράτος του Κουβέιτ μέσα από πυκνή αμμοθύελλα της ιρακινής ερήμου . Ο ίλαρχος McMaster διοικούσε τότε το συγκρότημα της 2ας ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ), της 2ης Επιλαρχίας του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού. Το 2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR) είχε αποστολή να καλύψει το μέτωπο στην επίθεση του VII Σώματος του Στρατού των ΗΠΑ.

Το απόγευμα της 26ης Φεβρουαρίου ηγήθηκε της Ίλης του επιτιθέμενος απευθείας προς ένα χωριό που ήταν σε μεγάλο βαθμό αμυντικά οργανωμένο από τους Ιρακινούς. Μετά από την εμπλοκή του εκεί με τους αμυνόμενους Ιρακινούς και παρακάμπτοντας το χωριό από τα βόρεια συνέχισε, ο Ίλαρχος McMaster και οι στρατιώτες του την κατά μέτωπο επίθεση εναντίον της οργανωμένης αμυντικά ιρακινής θέσης στην πλαγιά πίσω από μια κορυφογραμμή. Η Ίλη ΑΕΤΟΣ κινούμενη μέσα από τα ναρκοπέδια και εκκαθαρίζοντας τα ορύγματα κατευθύνθηκε προς τα απροστάτευτα πλευρά των ιρακινών αρμάτων μάχης και εξαφάνισε κάθε αντίσταση της ιρακινής αμυντικής θέσης. Οι ενέργειες αυτές που διήρκησαν περίπου 40’ λεπτά επέβαλαν την Ίλη ΑΕΤΟΣ να κινηθεί επιθετικά πέρα από το 70 Ανατολικά, που είχε ορισθεί ως το πέρας της προέλασης του για τότε και να φθάσει στο 73 Ανατολικά. Όταν ο αξιωματικός επιχειρήσεων του McMaster του υπενθύμισε στον ασύρματο ότι «η 70η Ανατολικά ήταν το όριο της προέλασης που είχε εκ των προτέρων ορισθεί για όλα τα τμήματα, ο McMaster του απάντησε, «δεν μπορώ να σταματήσω. Είμαστε ακόμα σε επαφή. Πες τους ότι λυπάμαι πολύ.» Το συγκρότημα «Αετός» κατέστρεψε περίπου 50 άρματα T72 και περίπου 25 άλλα τεθωρακισμένα οχήματα μέσα σε μόλις 23 λεπτά.

Η ενέργεια του αυτή θα γίνει γνωστή ως η Μάχη στα 73 Ανατολικά της επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου. (Λεπτομέρειες Μάχη των 73 Ανατολικά και την συμβολή του σε αυτή σε Ιδιαίτερο Παράρτημα ‘’Β’’ στο τέλος του σημειώματος). Στον ίλαρχο McMaster απονεμήθηκε το «Ασημένιο Αστέρι», που αποτελεί το τρίτο σε αξία μετάλλιο του Στρατού των ΗΠΑ για τις πράξεις του κατά τη διάρκεια πολεμικής σύγκρουσης.

Είκοσι έξι χρόνια αργότερα, ο αντιστράτηγος McMaster έχει επιλεγεί να χρησιμεύσει ως ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας στη διακυβέρνηση του Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ.

Ο αντιστράτηγος McMaster είναι ο πρώτος εν ενεργεία αξιωματικός που επιλέγει για το καθήκον του Συμβούλου του Προέδρου, μετά βέβαια από τον Στρατηγό Colin Powell, που ανέλαβε τα ίδια καθήκοντα στα τελευταία δύο έτη της θητείας του Πρόεδρου Ronald Reagan(2).

Ενός του Στρατού των ΗΠΑ είναι γνωστός ως ένας από τους σοβαρούς στοχαστές της στρατηγικής αντίληψης. Πρόσφατα διετέλεσε Διευθυντής του Κέντρου για την ενσωμάτωση στο Στρατό Ολοκληρωμένων Ικανοτήτων ( Army Capabilities Integration Center) και υποδιοικητής του Κέντρου για την Εκπαίδευση και τα Δόγματα (Army Training and Doctrine Command) του Στρατού των ΗΠΑ , στο Στρατόπεδο Langley-Eustis στη Βιρτζίνια(3).

Ο σήμερα 54 ετών McMaster είχε επίσης αποκτήσει καλή φήμη για ένα ακόμη λόγο, εκτός από την σημαντική του συμβολή στο Πόλεμο του Κόλπου το 1991, αυτή είναι η επιτυχία του ως διοικητού του 3ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού (3rd Armored Cavalry Regiment) το 2005 κατά την διάρκεια ενός άλλου πολέμου στο Ιράκ και μάλιστα την πόλη του Tal Afar. (Λεπτομέρειες για την δράση του στο Tal Afar σε Ιδιαίτερη Ιδιαίτερο Παράρτημα ‘’Α’’στο τέλος του σημειώματος).

Το Στράτευμα θεωρεί ότι αυτοί που αποτελούν την ομάδα των λαμπρότερων αξιωματικών του θα πρέπει να προσδιορίζονται τόσο από το πώς αυτοί με τις προσωπικές τους επιλογές αποδεικνύουν ότι το μυαλό τους είναι ενδεικτικό του καινοτόμου χαρακτήρα τους όσο και ταυτόχρονα της δέσμευση τους στο όραμα για τη βελτίωση του Στρατού (4). Για παράδειγμα, ο McMaster δεν χαρακτηρίστηκε ως ένας από τους λαμπρότερους αξιωματικούς του Στρατού αποκλειστικά επειδή απέκτησε το διδακτορικό του δίπλωμα (PhD). Η φήμη του McMaster ως ένας πεφωτισμένος αξιωματικός άρχισε όταν αυτός, (στην έρευνα που έκανε για την υποστήριξη της διδακτορική του διατριβής που αργότερα δημοσιεύτηκε σε βιβλίο), έδωσε την ευκαιρία τον αναγνώστη του να αμφισβητήσει και να επανεξετάσει το ρόλο της ηγεσίας του στρατού σε εθνική διαδικασία λήψης αποφάσεων. Όμως ακόμη και οι λαμπρότεροι εκ των αξιωματικών του Στρατού δεν τα βρίσκουν πάντα εύκολα στην διαδρομή τους στο Στρατό. Ωστόσο με τις προσωπικές τους προσπάθειές, όπως αυτές του McMaster, ενθαρρύνεται στο να εξυγιανθεί ο Στρατός ως Θεσμός της κοινωνίας που να μπορεί να καθοδηγήσει τους και τους καλύτερους αξιωματικούς «να επιτρέψουν, να διαμορφώσουν, και να κερδίσουν στο ηθικό πεδίο αυτής της προσπάθειας βελτίωσης»(5).

«Παρόλο που στις μελλοντικές μας μάχες θα αγωνιστούμε εναντίον των πιο ικανών εχθρών και σε συνθήκες πλέον προκλητικές και πολύπλοκες, εντούτοις υπάρχουν ικανά διδάγματα για την αξία της Ετοιμότητας για Μάχη που διδαχθήκαμε από τις νίκες μας στις μάχες πριν από είκοσι πέντε χρόνια, αξίες που παραμένουν σε ισχύ σήμερα και στο μέλλον.» έγραψε ο McMaster(6), σε ένα δοκίμιο του που δημοσιεύτηκε στο Strategybridge.org για την 25η επέτειο από την Επιχείρηση - Καταιγίδα της Ερήμου.

Μιλώντας επίσης σε επίσημη εκδήλωση τον Μάιο του 2016, ο McMasters είπε ό,τι «Η Εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανίας και η προσάρτηση της Κριμαίας το 2014 ήταν το Τέλος των ‘Διακοπών από την Ιστορία’, διακοπές που η Δύση απόλαυσε ήδη μετά το τέλος του Ψυχρού Πολέμου.» Υποστήριξε ότι « θα πρέπει να μας κρατά σε ετοιμότητα η απειλή από τη Ρωσία για την αναθεώρηση της μετά το Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο καθεστηκυίας τάξης πραγμάτων. Σίγουρα η Ρωσία επιθυμεί να αντικατασταθεί η μεταψυχροπολεμική ασφάλεια, οικονομική και πολιτική τάξη με κάτι που θα είναι πιο ευνοϊκό για τα ρωσικά συμφέροντα»(7).
Ο Πολιτικός αναλυτής Khrolenko έγραψε ότι «Θα περιμένουμε να δούμε τον ρόλο που θα παίξει ο νέος Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ. Να δούμε δηλαδή ένα θα πρέπει η Ρωσία και ο κόσμος να έχουν λόγους ανησυχίας από αυτόν. Επίσης να εξετάσουμε το πόσο χρήσιμος θα είναι για την χώρα του. Εκείνο όμως που θα πρέπει να υπογραμμισθεί είναι ότι η φήμη του, ως στρατιωτικού ηγέτη, είναι αποδεδειγμένη και αναμφισβήτητη» Alexander Khrolenko RIA Novosti(8).

«Ο Αντιστράτηγος H.R. McMaster έχει ξυρισμένο το κεφάλι, του αλλά Χο Τσι Μίνχ, πού μάλλον προσθέτει στη φήμη του ως ενός από τους κορυφαίους πολεμιστές-διανοουμένους του Στρατού των ΗΠΑ, που συχνά προσωπικά αναφέρεται στα αποσπάσματα του φημισμένου Πρώσου Στρατηγού και θεωρητικού του πολέμου Carl Von Clausewitz. Είναι αυτός ο ίδιος ο McMaster που επί για δεκαετία πολεμάει ένα πόλεμο χαρακωμάτων εντός του ΠΕΝΤΑΓΩΝΟΥ για την υιοθέτηση της νέας θεωρητικής αντίληψης για τον πόλεμο. Αντίληψης μέσω της οποίας θα αντιμετωπίσει την απειλή από τους ισλαμιστές τρομοκράτες και τους αντάρτες στο Αφγανιστάν και το Ιράκ καθώς και στα άλλα προβληματικά σημεία στον κόσμο Τώρα, η νέα αποστολή του είναι περισσότερο επικεντρωμένη. Στόχος: Μόσχα.» Bender Politico.

Αλλά και σήμερα καθώς ο Στρατός των ΗΠΑ επικεντρώνεται στην επανάκτηση της μαχητικής ισχύος για να αντιμετωπίσει επιτυχώς και σε ένα υψηλής έντασης πόλεμο τους πιθανούς εχθρούς του, όπως η Ρωσία, η προσωπική πολεμική εμπειρία του McMaster στο Πόλεμο των Τεθωρακισμένων μπορεί να τον βοηθήσει στα νέα του καθήκοντα ως Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας (NSA) των ΗΠΑ.

Παράρτημα ‘’Α’’

Η Επιχείρηση «Επαναφορά των Δικαιωμάτων» των Κατοίκων στη πόλη Tal Afar του Ιράκ(9)

Από τη στιγμή που 3ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού των ΗΠΑ επέστρεψε στο Ιράκ το 2005, η βόρεια πόλη του Tal Afar είχε πέσει εξ ολοκλήρου στον έλεγχο των ανταρτών.

Με επικεφαλής τον συνταγματάρχη H.R. McMaster, το 3ο Σύνταγμα επικεντρώθηκε πρώτα στην ειρήνευση στα μικρότερα χωριά και τις γύρω από πόλεις. Παράλληλα έκλεισε τα συριακά σύνορα για να αποκλείσει τις οδούς διαφυγής για τους αντάρτες που είχαν καταλάβει την πόλη.

Το επόμενο στάδιο ήταν να χτίσει ένα τεράστιο χωμάτινο ανάχωμα για να περικλείσει την πόλη. Το ανάχωμα κατασκευάσθηκε από ένα Λόχο Μηχανικού του 113 Τάγματος Μηχανικού. Ζήτησε από τους νομοταγείς κατοίκους να βγούνε έξω από την πόλη και να στεγαστούν σε προσωρινά στρατόπεδα εκκένωσης.

Κατόπιν άρχισε η επιχείρηση της σταδιακής εκκένωσης της πόλης από τους αντάρτες. Η Επιχείρηση πραγματοποιήθηκε χάρις της συμμετοχής σχηματισμών του ιρακινού στρατού που κινήθηκαν στην πόλη μαζικά και που αποτελούνταν από 7.000 στρατιώτες καθώς και με την συμμετοχή των ιρακινών ειδικών δυνάμεων καταδρομέων. Επιπλέον, μια Ιρακινή Ταξιαρχία Αστυνομίας της Μουσούλης και άλλες αστυνομικές μονάδες που είχαν μετακινηθεί για να παρέχουν περιμετρική ασφάλεια.

Ο McMaster ως συνταγματάρχης τότε που διοικούσε το 3ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού (3rd Armored Cavalry Regiment), υιοθέτησε την ευέλικτη τακτική αντιμετώπισης των εξεγέρσεων και όχι τη βαριά τακτική του σφυριού και αμονιού για να καταστείλει τη βία που επέβαλαν οι Σουνίτες μαχητές εναντίον της Σιϊτικής μειονότητάς της πόλης αυτής. Η πρωτοποριακή τακτική που υλοποιήθηκε από τους άνδρες του 3ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού οδήγησε και στην πρώτη επιτυχία στην αντιμετώπιση της ιρακινής εξέγερσης(10).

Πριν από το 2005, η ακολουθούμενη τακτική σύστηνε τα στρατεύματα να παραμένουν έξω από τις επικίνδυνες αστικές περιοχές, εκτός βέβαια από στις περιπόλους για την επιτήρησή τους. Έτσι οι στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ επέστεφαν στις βάσεις τους κάθε βράδυ. Οι περιπολίες τους αυτές βέβαια είχαν πολύ λίγη επιτυχία και το επίπεδο της έντασης αυξήθηκε επειδή τοπική Ιρακινή κοινωνία, που φοβόταν τα αντίποινα από τους επιστρέφοντες τρομοκράτες μετά από την καθημερινή απομάκρυνση των αμερικάνικων περιπόλων, πολύ σπάνια θα μπορούσε να βοηθήσει στον εντοπισμό τους από τις Αμερικανικές δυνάμεις.

Ο McMaster διέταξε την πλήρη ανάπτυξη των στρατιωτών εντός του Tal Afar και παραμονή εκεί σε μόνιμη βάση, και αφότου αυξήθηκε η εμπιστοσύνη προς αυτόν, επειδή τώρα ο τοπικός πληθυσμός ήταν βέβαιος ότι δεν επρόκειτο να αποσυρθεί κάποιο βράδυ, οι πολίτες άρχισαν την παροχή πληροφοριών σχετικά με τους στασιαστές, που επέτρεψε στις Αμερικανικές δυνάμεις να τους στοχοποιήσουν και να τους νικήσουν.

Μετά την επιστροφή του Συντάγματος στις ΗΠΑ από το Ιράκ, ο Δήμαρχος Najim Αμπντουλάχ Αλ Jubori απέστειλε επιστολή στο στρατηγό Geoge Casey, που ήταν ο ανώτερος διοικητής των ΗΠΑ στο Ιράκ, ευχαριστώντας το 3ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού για την απελευθέρωση της πόλης του. Επιστολή του Δημάρχου έγιναν αντικείμενο ευρείας δημοσιότητας επειδή ο πρόεδρος των ΗΠΑ George W. Bush Μπους το ανέφερε στη διάρκεια μιας ομιλίας του τον Μάρτιο του 2006. [34]

Παράρτημα ‘’Β’’

Η Μάχη του 73 Ανατολικά (11)

Εισαγωγή

Η Μάχη του 73 Ανατολικά διεξήχθη, κατά τη διάρκεια του Πολέμου στο Περσικό Κόλπο, μεταξύ των τεθωρακισμένων δυνάμεων του VII Σώματος Στρατού των Ηνωμένων Πολιτείων και εκείνων της Ιρακινής Ρεπουμπλικανικής Φρουράς και της Ιρακινής Μεραρχίας Tawakalna. Η μάχη αυτή, όπως περιγράφεται αργότερα σε ένα ντοκιμαντέρ των μεγάλων μαχών , ήταν η «τελευταία μάχη αρμάτων του 20ου Αιώνα.» Αυτή η μάχη έλαβε χώρα αρκετές ώρες μετά από επίσης μια μεγάλη αρματομαχία γνωστή ως η μάχη της Αλ Busayyah.

Γενική Κατάσταση

Το βράδυ της 23/24η Φεβρουαρίου, σύμφωνα με το Σχέδιο Επιχειρήσεων του στρατηγού Norman Schwarzkopf για την χερσαία επίθεση που ονομάζεται «Επιχείρηση Έρημος Sabre» (Operation Desert Sabre), το VII Σώμα Στρατού των ΗΠΑ επιτέθηκε στα ανατολικά από τη Σαουδική Αραβία προς στο Ιράκ με έναν ελιγμό που αργότερα πήρε το παρατσούκλι «Χαίρε Μαρία».

Το VII Σώμα Στρατού των ΗΠΑ αποτελούνταν από τέσσερεις (4) Μεραρχίες: 2 Τεθωρακισμένες Μεραρχίες ( Την 3η και την 1η ΤΘΜ) και μία Μηχανοκίνητη Μεραρχία (την 1η Πεζικού) και την Βρετανική Τεθωρακισμένη Μεραρχία ( 1η Βρ.ΤΘΜ). Επίσης είχε υπό διοίκηση το 2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού (2rd Armored Cavalry Regiment ACR) και στο οποίο και θα αναφερθούμε εκτενέστερα παρακάτω.

Το VII Σώμα είχε δύο Αντικειμενικούς Σκοπούς (ΑΝΣΚ): να αποκόψει την ιρακινή υποχώρηση από το Κουβέιτ, και να καταστρέψει τα πέντε τμήματα της ελίτ δύναμης του αποτελούσε η Ιρακινή Προεδρική Φρουρά που βρισκόταν κοντά στα σύνορα Ιράκ – Κουβέιτ που θα μπορούσε να επιτεθεί προς τα νότια και εναντίων των Αραβικών Δυνάμεων και των Μονάδων Πεζοναυτών των ΗΠΑ.

Η ονομασία της Μάχης

Ονομάστηκε έτσι γιατί στους στρατιωτικούς χάρτες που βασίζονται στη UTM Προβολή Βορρά-Νότου ακόμη και οι πλήρες συντεταγμένες δεν θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν το έδαφος της ερήμου όπου δεν υπάρχουν σημεία για αναγνώριση της κατεύθυνσης. Δεν υπήρχαν εξ άλλου λεπτομερείς χάρτες της περιοχής. Αυτό που υπήρχε ήταν ένας γενικός χάρης Κλίμακας 1:100.000 για την παρακολούθηση της εξέλιξης της επιχείρησης.


Έτσι χρησιμοποιήθηκαν ευρέως οι δέκτες GPS όπου η ένδειξη ΧΧ ανατολικά από την κεντρική γραμμή αναφοράς του χάρτη μετρούνται σε χιλιόμετρα και αυτή η ένδειξη είναι αναγνώσιμη στο καντράν του δέκτη. Χρησιμοποιήθηκαν λοιπόν οι γραμμές και τα χιλιόμετρα GPS ως γραμμές αναφοράς για τις φάσεις της επίθεσης και για την μέτρηση της προόδου της. Εκ των πραγμάτων η χρήση τους απετέλεσε και τακτικό αιφνιδιασμό, γιατί στη σκέψη των ιρακινών ή έρημος ήταν έδαφος που δεν υπάρχουν ίχνη για να ακολουθήσει κάποιος.

Αποφάσεις – Ασκήσεις

Η τήρηση της κατεύθυνσης ενός τόσο μεγάλου αριθμού δυνάμεων ήταν το πρόβλημα που θα έπρεπε να επιλυθεί από την αρχική σχεδίαση του Ελιγμού των Δυνάμεων. Ο ελιγμός απαιτούσε από τις Μονάδες που βρισκόταν κοντά στο στροφέα του ελιγμού (Κουβέιτ) να κινούνται αργά, ενώ οι άλλες στα άκρα να κινούνται πολύ γρήγορα (αεροκίνητες δυνάμεις) για να είναι συντονισμένες και να υπάρχει ικανός έλεγχος και να αποφευχθούν οι προσβολές από τα φίλια πυρά. Κάτι που τελικά δεν κατέστη δυνατό να αποφευχθεί τελείως.

Αποφασίσθηκε η κάθε μονάδα επιπέδου τάγματος να κινείται στη ζώνη μάχης σε σχηματισμό τετραγώνου με δύο λόχους στο πρώτο κλιμάκιο και δύο στο δεύτερο. Ο διοικητής του τάγματος μπορούσε να εναλλάσσει τους λόχους του ανάλογα με την τακτική κατάσταση. Αυτό έκανε την προχώρηση να μην εξαρτάται από την εχθρική αντίδραση αλλά από τα ταχύμετρα των οχημάτων και τους δέκτες GDS!


Ο σχηματισμός αυτού του τετραγώνου ήταν 10Χ10 Km. O κάθε λόχος είχε 5Km μέτωπο. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι ο μεγάλος αριθμός από τα τμήματα επιπέδου Λόχου στην πραγματικότητα ήταν Ίλες Αναγνωρίσεως, Ίλες Αρμάτων και τέλος Λόχοι Μηχανοκινήτου πεζικού. Η συγκρότηση τους αυτή τους έδινε την δυνατότητα να χρησιμοποιήσουν τα σύγχρονα άρματα μάχης (M1A1 Abrams) και τα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης (ΤΟΜΑ (M3 Bradley) όλα εφοδιασμένα με νυκτερινά όργανα παρατηρήσεως και σκοπεύσεως και σύγχρονα συστήματα πυρός για την εμπλοκή του εχθρού από μεγάλες αποστάσεις. Οι σχηματισμοί που χρησιμοποιούσαν ήταν της φάλαγγος για τον έλεγχο της κίνησης και μετά από την αναγνώριση της τακτικής κατάστασης ανάλογα με τη διαταγή του διοικητού του Λόχου-Ίλης.

Κάθε Αμερικάνικη Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία αποτελούνταν από τέσσερεις(4) Επιλαρχίες Μέσων Αρμάτων (ΕΜΑ) και ένα (1) Μηχανοκίνητο Τάγμα Πεζικού (ΜΤΠ). Η κάθε ΕΜΑ είχε 166 άρματα M1A2 και το ΜΤΠ είχε 54 Τεθωρακισμένα Οχήματα Μάχης (ΤΟΜΠ) Bradleys. Η Ταξιαρχία επίσης υποστηριζόταν από Α/Κ Πυροβόλα, όλμους και Α/Α όπλα και μεγάλο αριθμό βαρειών οχημάτων. Η Ταξιαρχία αυτή κάλυπτε ένα μέτωπο 24-45 χιλιόμετρα και 80-150 χιλιόμετρα σε βάθος.


Διεξαγωγή της Μάχης

Η ιρακινή αντίσταση από την έναρξη της επιχείρησης Ημέρα Η 24η Φεβρουαρίου και μέχρι την 25 Φεβρουαρίου ήταν ασθενής και διάσπαρτη και μετά την αρχική διάρρηξη του μετώπου από τις εμπρός δυνάμεις του VII Σώματος Στρατού.

Το 2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού (2rd Armored Cavalry Regiment ACR) προωθήθηκε ως κλιμάκιο μάχης, στην εμπροσθοφυλακή των επιτιθεμένων δυνάμεων, προκειμένου να εντοπίσει τον όγκο των εχθρικών δυνάμεων ενώ παράλληλα να λάβει μέτρα για να απαγορεύσει την ικανότητα αναγνώρισης των φιλίων του δυνάμεων.

Το 2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού περίπου με 4.500 στρατιώτες αποτελούνταν από τρεις Επιλαρχίες Αναγνωρίσεως (ΕΑΝ) (την 1η την 2α και την 3η ΕΑΝ) μία Επιλαρχία Αεροπορίας Στρατού - Επιθετικών Ελικοπτέρων (4η ΕΑΝ) και την Επιλαρχίας Υποστήριξης (ΕΥΠ). Κάθε Επιλαρχία αποτελούνταν από τρείς Ίλες Αναγνωρίσεως (ΙΛΑΝ) μία Ίλη Μέσων Αρμάτων (ΙΜΑ) μία Πυροβολαρχία Α/Κ Πυροβόλων και την Ίλη Διοικήσεως.

Η ΙΛΑΝ ήταν οργανωμένη σε 2 Ουλαμούς Αναγνωρίσεως [( με ονόματα 1ος και 3ος ΟΥΛΑΝΙΧ) με 6 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης (M3 Bradley) ο καθένας] και 2 Ουλαμούς Αρμάτων [( με ονόματα 2ος και 4ος ΟΥΛΑΝ) με 4 άρματα M1A1 Abrams) ο καθένας) και ένα άρμα για τον Δκτή της Ιλης και ένα ΤΟΜΑ για τον υποδιοικητή -αξιωματικό επιχειρήσεων της Ιλης. Κάθε Ίλη Αναγνωρίσεως (ΙΛΑΝ) αποτελούνταν από 120 στρατιώτες, εννέα (9) άρματα μάχης (M1A1 Abrams) και 12-13 τεθωρακισμένα οχήματα μάχης (M3 Bradley).


Κυρία Μάχη

H κύρια μάχη διεξήχθη την επόμενη ημέρα, δηλαδή την 26η Φεβρουαρίου 1991 και από 2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού που είχε τεθεί υποδιοίκηση του VII Σώματος Στρατού με αποστολή αναγνώρισης και ασφάλειας του μετώπου του Σώματος - μαζί με τις δύο προωθημένες ταξιαρχίες που ανήκαν στη 1η Μεραρχία Πεζικού. Οι δυνάμεις αυτές επιτέθηκαν και κατέστρεψαν την 18η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία της Ιρακινής Μεραρχίας Tawakalna και την 37η Τεθωρακισμένη Ταξιαρχία της 12ης Ιρακινής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας, η καθεμιά αποτελούμενη μεταξύ 2.500 και 3,000 άνδρες.

Η Εμπλοκή στη Μάχη της 2ας ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ)

Έβρεχε πολύ κατά τη διάρκεια της νύχτας της 25ης του Φεβρουαρίου. Το επόμενο πρωί υπήρχε πυκνή ομίχλη που περιόριζε την ορατότητα σε 200 μέτρα. Η ομίχλη σήκωσε αργά το πρωί αλλά μια εκτυφλωτική αμμοθύελλα ήρθε αμέσως μετά από αυτή. Η Επιλαρχία των Επιθετικών Ελικοπτέρων (4η ΕΑΝ) του του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR) ήταν καθηλωμένη στα έδαφος για το περισσότερο από το ήμισυ της ημέρας.

Το πρωί της 26ης Φεβρουαρίου 1991 ο Ίλαρχος Herbert McMaster, διοικητής της 2ας ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) της 2ας ΕΑΝ του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR), αφού από την προηγούμενη ημέρα προέλαυσε προς τα ανατολικά διασχίζοντας ολόκληρη την έρημο του Κουβέιτ κατά τη διάρκεια της επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου διατάχθηκε να συνεχίσει την προέλαση προς τον εχθρό.

Στις 08:30 η Ίλη (Φάντασμα) που ανήκε στην ίδια 2α ΕΑΝ ενεπλάκη και κατέστρεψε ένα ιρακινό όχημα μεταφοράς προσωπικού μάλλον της Μεραρχίας Tawakalna.

Στις 10:00 η 2ας ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) κινούταν εντός της ομίχλης που εμπόδιζε την ορατότητα. Οι δύο ΟΥΛΑΝΙΧ ήταν ανεπτυγμένοι εμπρός για να καλύπτουν όλο το μέτωπο των 5 χιλιομέτρων Ακολουθούσαν σε απόσταση 3 χιλιομέτρων οι άλλοι δύο Ουλαμοί Αρμάτων (ΟΥΜΑ) με ετοιμότητα επέμβασης υπέρ των πρώτων. Η ΙΛΑΝ ήταν σε επαφή με τις Ίλες που κινούνταν παράλληλα. Η την Ίλη Φάντασμα της 2ας ΕΑΝ στα βόρεια και η Ίλη Σίδερο της 3ης ΕΑΝ στα νότια.

Ήταν τότε που ο ουλαμαγός του 3ου ΟΥΝΑΝΙΧ που βρισκόταν στο νότιο μέρος του σχηματισμού της Ίλης ανέφερε ότι ήλθε δε επαφή με τρία εχθρικά ερπυστριοφόρα οχήματα (MTLBs) Την ίδια στιγμή με βολές από τα ΤΟΜΑ Bradley της Ίλης Φάντασμα καταστράφηκαν δύο εχθρικά ΤΟΜΑ (APCs) που εκτιμήθηκε ότι ανήκαν στη ιρακινή μεραρχία Tawakalna που την αναζητούσαν.

Ο διοικητής της 2ας ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) που επί του άρματός του (M1 A1) προσέτρεξε για την διευκρίνηση της κατάστασης πρόσβαλε το τρίτο από τα εχθρικά οχήματα ( MTLBs) που προσπαθούσε να διαφύγει. Ο πυροβολητής του άρματος αυτού πέτυχε την προσβολή με βλήμα ΗΕΑΤ σε απόσταση 2 χιλιομέτρων.

Στις 12:00 της 26ης Φεβ. 1991 η Ίλη βρισκόταν στο σημείο ελέγχου 60 Ανατολικά με την εκτίμηση της ΕΑΝ ότι η επαφή με τις κύριες δυνάμεις της ιρακινής Προεδρικής Φρουράς ήταν επικείμενη από στιγμή σε στιγμή.

Στις 13:00 διατάχθηκε να προετοιμάσει αμυντικές θέσεις και να φουλάρει τα οχήματα της. Τότε μια αμμοθύελλα περιόρισε την ορατότητα καθώς οι αμερικανικές δυνάμεις θα πλησίαζαν προς τις ιρακινές θέσεις.

Στις 15:00 η Ίλη κινήθηκε εκ νέου και κατέστρεψε 3 εχθρικά άρματα.
Μεταξύ 15:15 και 15:25 ο McMaster διατάχθηκε να προωθηθεί μέχρι την 70 Ανατολικά και να ανεύρει τη θέση των δυνάμεων τη Προεδρικής Φρουράς.

Στα επόμενα 15 λεπτά η Ίλη δέχθηκε πυρά από το εχθρικό πυροβολικό και το πεζικό που είχε καταλάβει θέσεις μάχης στο 69 Ανατολικά. Αυτά τα στρατεύματα μάλλον ανήκαν στην 18η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία. Τα άρματα και τα ΤΟΜΑ της Ίλης έκλεισαν τις θυρίδες τους και συνέχιζαν υπό τα έντονα πυρά του πυροβολικού ανταποδίδοντας τα πυρά και να συνεχίζουν την κίνηση τους προς τον εχθρό. του εχθρού.

Στις 15:56 ο 3ος ΟΥΛΑΝΙΧ (νότια της παράταξης) κατέλαβε μια οχηρή θέση και ένα ιρακινό καταφύγιο των οποίων οι τέσσερις επιβαίνοντες γρήγορα παραδόθηκαν και συνελήφθησαν από τους άνδρες.

Η 2α ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) της 2ας ΕΑΝ του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR) έκανε την πρώτη της επαφή με την κύριας γραμμής άμυνας του εχθρού λίγο μετά τις 16:07. H μονάδα άρχισε να δέχεται πυρά από βαριά πολυβόλα 23 χιλ και πυρά πολυβόλων και ελαφρών όπλων.

Αμυντική Οργάνωση Εχθρού

Κατά διάρκεια της μάχης του 73 Ανατολικά ο McMaster αντιμετώπισε ένα ικανό εχθρό στο πρόσωπο του ιρακινού διοικητή, γνωστό ως ο Ταγματάρχης Mohammed που ήταν απόφοιτος από το Σχολείο Προκεχωρημένης Εκπαίδευσης Αξιωματικών Πεζικού του Στρατού των ΗΠΑ στο Fort Benning, της Γεωργίας.

Ο Ταγματάρχης Mohammed και οι άνδρες του γνώριζαν το έδαφος πολύ καλά, αλλά αυτό που δεν γνώριζαν ήταν ότι οι αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις είχαν εφοδιασθεί με το ολοκαίνουργιο τότε παγκόσμιο σύστημα με ικανότητα εντοπισμού της θέσης (GPS). Ο McMaster έγραψε ότι ο Ταγματάρχης Mohammed οργάνωσε την άμυνά του, κατά μήκος του μόνο δρόμου που υπήρχε οχυρώνοντας το χωριό επί αυτού. Η αμυντική οργάνωση έγινε και με αντιαεροπορικά όπλα, που θα χρησιμοποιηθούν εναντίον στόχων στο έδαφος, μαζί με τα πολυβόλα και το πεζικό σε ορύγματα μάχης. «Η Άμυνα του Mohammed ήταν ουσιαστικά καλή», έγραψε ο McMaster.


Ο Ιρακινός διοικητής οργάνωσε δύο αμυντικές περιοχές για την εμπλοκή του με τον εχθρό. Και οι δύο κατά μήκος και στη ανατολική πλευρά της υπάρχουσας εκεί και μικρού ύψους κορυφογραμμής. Η μία προς τα βόρεια και άλλη στα νότια του χωριού. Επίσης τοποθετήθηκαν ναρκοπέδια να διαταράξουν την κίνηση προς την αμυντική περίβολο. Έθαψε σκάβοντας την άμμο τα περίπου 40 Τ72 άρματα και τα 16 BMPs ερπυστριοφόρα τεθωρακισμένα οχήματα μάχης (ΤΟΜΑ) και σε απόσταση περίπου 1.000 μέτρα πίσω από την κορυφογραμμή. Τοποθέτησε επίσης την εφεδρεία του, από τα 18 Τ72 άρματα, σε απόσταση 3000 μέτρα από την προηγούμενη αμυντική γραμμή και σε ένα ευρύ κύκλο όπου και ο Σταθμός Διοικήσεως του. Εκατοντάδες στρατιώτες του πεζικού κατέλαβαν ορύγματα και τάφρους μεταξύ των τεθωρακισμένων οχημάτων.

Κυρία Επιθετική Προσπάθεια της Ίλης

1600 Ώρα ελήφθη η Δγή του Τακτικού Συγκροτήματος της 2ας ΕΑΝ για προώθηση με 20-30 ΜΑΩ στο 70 Ανατολικά. Η 2α ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) της 2ας ΕΑΝ του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR) έκανε την πρώτη της επαφή με τον εχθρό λίγο μετά τις 4 μ.μ. H μονάδα ενώ κινούνταν μέσα σε ναρκοπέδιο άρχισε να δέχεται πυρά από βαριά πολυβόλα 23 χιλ και πυρά πολυβόλων και ελαφρών όπλων.

Ο Ίλαρχος Herbert McMaster, τέθηκε επικεφαλής των 9 αρμάτων που προχωρούσαν σε σχηματισμό βέλους προς τα οπίσω. Ενώ το άρμα μου βρισκόταν κινούμενο σε μια ανεπαίσθητη άνοδο προς τη κορυφογραμμή του στα βόρεια του χωριού, ο πυροβολητής του άρματος μου λοχίας Craig Koch, ανέφερε «άρματα κατευθείαν εμπρός.» Μέτρησα οκτώ [T-72s] σε προετοιμασμένες θέσεις μάχης, είπε αργότερα ο Ίλαρχος McMaster και έδωσα το παράγγελμα ΠΥΡ. Το πρώτο Τ-72 καταστράφηκε αμέσως. Η ώρα ήταν 16:18.

«Την ίδια στιγμή και τα εννέα άρματά μου ενέπλεξαν τους εχθρικούς στόχους ταυτόχρονα και καθώς ακόμη βρισκόμασταν εν κινήσει. Σε περίπου ένα λεπτό ότι βρίσκονταν εντός του βεληνεκούς μας είχε αρπάξει φωτιά. Τα καιόμενα άρματα, τα τεθωρακισμένα οχήματα και το προσωπικό που βρισκόταν στη πρώτη αμυντική γραμμή του εχθρού σχημάτιζε πλέον ένα παραπέτασμα καπνού που απέκρυπτε τον εχθρός προς τα ανατολικά. Τα άρματα μας συνέχισαν την επίθεση μέσα από τον καπνό.
Τα εχθρικά τεθωρακισμένα οχήματα και μεγάλος αριθμός του πεζικού έτρεχε για να καλυφθεί πίσω από τις γραμμές των χαρακωμάτων και τις θέσεις μάχης. Καταστρέψαμε τα τεθωρακισμένα οχήματα του εχθρού σας γρήγορα και συνεχίσαμε να πυροβολούμε το πεζικό με τα πολυβόλα καθώς βρισκόμασταν σε πολύ μικρή απόσταση από αυτούς» έγραψε McMaster. Η ώρα ήταν 16:22.

Καθώς η 2α ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) εκκαθάριζε τις αμυντικές θέσεις στα δυτικά της περιοχής, ο Ίλαρχος McMaster πήρε την απόφαση να προχωρήσει πέρα από το όριο της προέλασης που ήταν τα 70 Ανατολικά και που υπήρχε σημειωμένο ως το πέρας της ενέργειας του τη Βορρά-Νότου γραμμή στον χάρτη του. Όταν ο αξιωματικός επιχειρήσεων του McMaster του υπενθύμισε στον ασύρματο ότι «η 70η Ανατολικά ήταν το όριο της προέλασης που είχε εκ των προτέρων ορισθεί για όλα τα τμήματα, ο McMaster του απάντησε, «δεν μπορώ να σταματήσω. Είμαστε ακόμα σε επαφή. Πες τους ότι λυπάμαι πολύ». «Είχαμε αιφνιδιάσει και καταστρέψει τον εχθρό. Το σταμάτημά μας εκεί θα τους επέτρεπε να αναδιοργανωθούν» είπε αργότερα δικαιολογώντας την απόφαση του αυτή ο McMaster.

Η 2α ΙΛΑΝ (Ίλη ΑΕΤΟΣ) του McMaster συνέχισε την επίθεση προς τις θέσεις τις εφεδρείας του εχθρού. Η επίθεση έγινε εναντίον των 18 Τ72 αρμάτων που βρισκόταν πίσω από την προηγούμενη αμυντική γραμμή τοποθετημένα σε ένα ευρύ κύκλο και όπου ήταν και ο Σταθμός Διοικήσεως του εχθρού. Η ώρα ήταν 16:40.

Ο Ταγματάρχης Mohammed είπε αργότερα σε ένα από τους στρατιώτες μας ότι «δεν ήξερε δεχόταν επίθεση, έως ότου ένας στρατιώτης του έτρεξε στο καλά προστατευμένο καταφύγιό του φωνάζοντας, «Άρματα, Άρματα! Και τη στιγμή που βγήκε στο πρατήριό του διαπίστωσε ότι όλα τα οχήματα του που βρισκόταν σε αμυντικές θέσεις προς τα δυτικά βρισκόταν στις φλόγες. Διέταξε την εφεδρεία να δημιουργήσει μια δεύτερη αμυντική γραμμή. Ήταν όμως πολύ αργά. Τα άρματα του εχθρού είχαν ήδη καβαλήσει την περίμετρο του δικού του χώρου συγκέντρωσης των αρμάτων. Μερικά από αυτά άρχιζαν να κινούνται όταν πλέον βαλλόταν από μικρή απόσταση και καταστρεφόταν με δυνατές εκρήξεις.

Το Τακτικό Συγκρότημα «Αετός» κατέστρεψε περίπου 50 άρματα T72 και περίπου 25 άλλα τεθωρακισμένα οχήματα μέσα σε μόλις 23 λεπτά. Η ενέργεια του αυτή θα γίνει γνωστή ως η Μάχη των 73 Easting της επιχείρησης Καταιγίδα της Ερήμου.

Στον McMaster απονεμήθηκε το ‘Ασημένιο Αστέρ’, η τρίτη μεγαλύτερη επιβράβευση του Στρατού για την ανδρεία του, την πρωτοβουλία του και τις επιτυχίες της Ίλη του ΑΕΤΟΣ.

Την 16:43 ο Διοικητής της 2ας ΕΑΝ που βρισκόταν επιβιβασμένος επί του άρματος του Μ1 Α1 και προωθημένος με τα πρώτα τμήματα της Ίλης ΑΕΤΟΣ από όπου είχε την πλήρη γνώση της τακτικής κατάστασης διέταξε το πέρας της ενέργειας της Επιλαρχίας του. Το πέρας βρήκε τα νικηφόρα τμήματα του επί του 73 Ανατολικά.

Η Συνέχιση των Επιχειρήσεων

Το απόγευμα της 26ης Φεβρουαρίου τα τμήματα του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού (2α και 3η ΕΑΝ) που είχε τεθεί υποδιοίκηση του VII Σώματος Στρατού με αποστολή αναγνώρισης και ασφάλειας του μετώπου του Σώματος απέκτησαν την επαφή με τις κύριες δυνάμεις αμύνης των Ιρακινών που αποτελούνταν από τα τμήματα της Ιρακινής Μεραρχίας Tawakalna και της 12ης Ιρακινής Τεθωρακισμένης Μεραρχίας.

Στη συνέχεια τμήματα της 1ης Αμερικάνικης Μεραρχία Πεζικού προωθήθηκαν και ανέλαβαν την συνέχιση της επίθεσης σύμφωνα με το αρχικό σχέδιο της Ανώτερης Συμμαχικής Διοίκησης στο τομέα του VII Σώματος Στρατού και σε συντονισμό με την επίθεση της 1ης και 2ας Τεθωρακισμένης Μεραρχίας που ενεργούσαν βορειότερα. Η μάχη συνεχίσθηκε για τις επόμενες πέντε ώρες σε όλο το μέτωπο με μεγάλη ένταση ενώ οι ιρακινοί κατέβαλαν προσπάθειες με την μετακίνηση των εφεδρειών τους και τις τοπικές αντεπιθέσεις. Ο Δκτής του VII Σώματος Στρατού στις 22:00 διέταξε την διακοπή της επίθεσης για την επόμενη ημέρα στις 07:00. Κατά την διάρκεια της νύκτας συνεχίσθηκαν οι προσβολές των ιρακινών από πυρά πυροβολικού και αεροπορίας.

Την ασφάλεια και την κάλυψη του Σώματος κατά την διάρκεια της νύκτας 26/27 Φεβ. 1991 ανέλαβε και πάλι 2ο Σύνταγμα Τεθωρακισμένου Ιππικού που προώθησε τις δυνάμεις σε επαφή με τις ιρακινές δυνάμεις. Κατά την διάρκεια της νύκτας συνεχίσθηκε ο αγώνας με μεγάλη ένταση. Την νύκτα ανέλαβε επίσης δράση και η 11η Ταξιαρχία Ελικοπτέρων σε πολλές αποστολές υποστήριξης των εμπλεκόμενων δυνάμεων του VII Σώματος Στρατού. Αξιοσημείωτο γεγονός υπήρξε ο εντοπισμός, η προσβολή και σχεδόν καταστροφή τμημάτων της 10ης Ιρακινής Μεραρχίας από την Ταξιαρχία των Ελικοπτέρων.

Την επόμενη ημέρα 27η Φεβ, 1991 η επίθεση συνεχίσθηκε σε όλο το μέτωπο από όλες τις δυνάμεις του VII Σώματος Στρατού με εντολή να εισέλθουν από τα δυτικά στο Κουβέιτ. Στις 12:00 η 2α ΤΘΤ της 1ης Τεθωρακισμένης Μεραρχίας πρόσβαλε και κατέστρεψε την 2α Ιρακινή Ταξιαρχίας της Μεραρχίας MEDINAH της Προεδρικής Φρουράς. Η Μάχη αυτή επίσης έμεινε στην ιστορία γιατί σε μία και μοναδική εμπλοκή καταστράφηκε μία ολόκληρη ταξιαρχία χωρίς καμία απώλεια για τους επιτιθεμένους. Τελικά από τα 4.700 άρματα που αναπτύχθηκαν από το Ιράκ τα 3.700 καταστράφηκαν στις 50 ώρες των μαχών.

Ο Πρόεδρος Μπους διέκοψε τις μάχες την επομένη το πρωί επειδή οι στόχοι της επίθεσης είχαν επιτευχθεί και είχε σταματήσει κάθε οργανωμένη αντίσταση εκ μέρους του Ιράκ.

Συμπέρασμα

Η Νίκη στο Πόλεμο κερδίζεται από την επιτυχία στη μάχη(ες) των μικρών κλιμακίων (Λόχων-Ταγμάτων).
Η επιτυχία της Ίλης ΑΕΤΟΣ στο 73 Ανατολικά θα μπορούσε να προβληθεί ως το παράδειγμα για την σωστή υλοποίηση της πρόθεσης του προϊσταμένου διοικητή από τον ενεργούνται διοικητή που βρίσκεται δύο κλιμάκια πιο κάτω. Αν και ο Ίλαρχος McMaster είχε μια ρητή διαταγή να σταματήσει στο 70ο Ανατολικά, η Ίλη ΑΕΤΟΣ δεν σταμάτησε εκεί αλλά συνέχιζε να εμπλέκει τις αμυνόμενες ιρακινές δυνάμεις. Με τον τρόπο του αυτό εκείνη την ημέρα ήταν αυτός που είχε μεγαλύτερη συνεισφορά στην υλοποίηση της αποστολής, τόσο της 2ας ΕΑΝ στην οποία ανήκε αλλά του προϊσταμένου κλιμακίου αυτής δηλαδή του 2ου Συντάγματος Τεθωρακισμένου Ιππικού (ACR), από ό, τι εάν θα είχε παραμείνει στα 70ή Ανατολικά, όπως άλλοι.


Πηγές
  1. MCMASTER'S TANK BATTLE IN IRAQ MAY SHAPE ADVICE IN NEW ROLE Military.com | Feb 23, 2017 | by Matthew Cox
  2. Παραδοσιακά, η δημοσίευση της τοποθέτησης του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας δεν απαιτεί την επιβεβαίωση της από τη Γερουσία, αλλά δεν είναι ακόμη σαφές κατά πόσον αυτό θα πρέπει αλλάξει αφού ο McMaster είναι σήμερα εν ενεργεία στρατηγός (τριών αστέρων) που τοποθετείται σε μια νέα θέση, ανέφερε το Associated Press.
  3. [iii] “McMaster to Be Brigadier General.” BlackFive. July 16, 2008. Accessed March 24, 2016. http://www.blackfive.net/main/2008/07/mcmaster-to-be.html
  4. Robert P. Callahan, Jr. “The Problem with Personnel Reform: Who are the Army’s Best and Brightest? Small Wars Journal, 13July 2016.
  5. ADP 1: The Army. Washington, D.C.: Headquarters, Department of the Army, 2012. Accessed March 23, 2016. http://armypubs.army.mil/doctrine/DR_pubs/dr_a/pdf/adp1.pdf
  6. H.R. McMaster ‘Eagle Troop at the Battle of 73 Easting Lessons for Today's Small Unit Leaders’ Strategybridge.org, February 26, 2016.
  7. Damien Sharkov ‘Will McMaster And Trump Clash On Russia?’ February 22, 2017, Posted with permission from Newsweek.
  8. Alexander Khrolenko ‘Why New US National Security Adviser is a Worrying Signal to Russia’ World Sputnik International 14:44 22.02.2017.
  9. 3rd Cavalry Regiment (United States) From Wikipedia, the free encyclopedia
  10. MCMASTER'S TANK BATTLE IN IRAQ MAY SHAPE ADVICE IN NEW ROLE Military.com | Feb 23, 2017 | by Matthew Cox
  11. [i] McMaster, Herbert R. “Battle of 73 Easting.” February 26, 1991. Accessed March 24, 2016. http://www.benning.army.mil/Library/content/McMasterHR%20CPT_Battleof73Easting.pdf



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

27 Φεβ 2017


Του Απόλλωνα Λεονταρίτη

Μετά την ανέξοδη και "εκ του ασφαλούς" εκστρατεία παραπληροφόρησης, η Άγκυρα περνάει στο επόμενο επίπεδο απειλώντας ευθέως την Ελλάδα με πολεμική σύγκρουση με τον τούρκο ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου να αναφέρει την εξής φράση: "Οι Έλληνες ξέρουν καλά το τι μπορεί να κάνει ο τουρκικός στρατός, μη μας υποχρεώσει να το δείξουμε. Μη μας ζορίζει περισσότερο τα περιθώριά μας",

Οι δυνατότητες των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων αποτελούν φυσικά μεγάλο θέμα προς συζήτηση αναφορικά με το τι μπορούν να κάνουν και σε ποιο επίπεδο επιχειρησιακής ετοιμότητας βρίσκονται μετά το πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου.

Το ξήλωμα της ιεραρχίας και της δομής των τουρκικών Ε.Δ

Η αποτυχία της επίδοξης χούντας ήταν, όπως υπογράμμισε ο Έρντογαν τα ξημερώματα της 16ης Ιουλίου 2016, ένα «θέλημα Θεού» αφού δημιούργησε την απαραίτητη νομιμοποιητική βάση μιας ολοκληρωτικής αλλαγής του τουρκικού στρατού. Το κυβερνητικό διάταγμα 669 του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα του τουρκικού κράτους στις 31 Ιουλίου 2016.

Πρόκειται για το κυβερνητικό διάταγμα που περνά δικαιωματικά στη σύγχρονη ιστορία της χώρας ως το κείμενο εκείνο που άλλαξε ριζικά τη δομή του στρατού της Τουρκίας. Μέσα σε μερικές γραμμές, συμπυκνώθηκε η προσπάθεια πολλών και διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων που για ολόκληρες δεκαετίες «ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν» να μεταρρυθμίσουν τις ένοπλες δυνάμεις.

Η κεντρική φιλοσοφία πίσω από τη συνολική αναδιάρθρωση του τουρκικού στρατού είναι η όσο το δυνατό μεγαλύτερη επιτυχία στην αποκέντρωση της στρατιωτικής εξουσίας και αρμοδιότητας. Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, το τουρκικο επιτελείο δεν θα πρέπει πλέον να αποτελεί τη «μία και μοναδική» ιεραρχία.

Ο Αρχηγός των ΤΕΔ τίθεται υπό τον πολιτικό έλεγχο του Προέδρου του κράτους, ενώ τα σώματα του στρατού μπαίνουν στην πολιτική εποπτεία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Επομένως η παραδοσιακή «κεμαλική» θέση του ΓΕΕΘΑ ως του μοναδικού κέντρου στρατιωτικής ιεραρχίας αμφισβητείται και μετατρέπεται περισσότερο σε ένα «κέντρο συντονισμού» των ενόπλων δυνάμεων.Όλα τα παραπάνω φυσικά έχουν αποσυντονίσει τις τουρκικές Ε.Δ σε ένα νέο μοντέλο διοίκησης για το οποίο υπάρχουν έυλογα ερωτηματικά για το κατα πόσον είναι αποτελεσματικό σε σχέση με το προηγούμενο.

Στο ίδιο πλαίσιο οι μαζικές συλλήψεις χιλιάδων στελεχών από Στρατό, Αεροπορία και Ναυτικό έχουν πρακτικά αποψιλώσει μονάδες πρώτης γραμμής από έμπειρους αξιωματικούς και υπαξιωματικούς – ιδίως αυτούς που εκπαιδεύτηκαν με νατοϊκά πρότυπα και με εμπειρία σε διεθνείς ασκήσεις και σχολεία σε ΕΕ και ΗΠΑ.

Σε κατάσταση περιορισμένης ικανότητας η THK

Ο κλάδος που έχει υποστεί το μεγαλύτερο πλήγμα είναι η τουρκική Αεροπορία (THK) η οποία έχει χάσει δραματικά μεγάλο αριθμό χειριστών κυρίως σε μαχητικά αεροσκάφη παράλληλα με στελέχη με τεχνικές ειδικότητες που είναι καθοριστικές για την εύρυθμη διεξαγωγή των αεροπορικών επιχειρήσεων.

Απόδειξη της ζημιάς που έχει συντελεστεί στην μαχητική ισχύ της THK είναι η εξαιρετικά μειωμένη δραστηριότητα που παρατηρείται τους τελευταίους 6-7 μήνες στο Αιγαίο με παραβιάσεις που πραγματοποιούνται από 2-3 μαχητικά σε σχέση με πριν το πραξικόπημα όπου υπήρχαν περιπτώσεις παραβιάσεων από πολλαπλούς σχηματισμούς 12 έως και 16 μαχητικών σε μια δεδομένη ημέρα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι η κλιμάκωση των προκλήσεων από την Αεροπορία της Τουρκίας στο Αιγαίο γίνεται πλέον από τον πιο σκληρά αποδεκατισμένο από φυλακίσεις και αποτάξεις κλάδο των Ενόπλων Δυνάμεων – με ότι αυτό συνεπάγεται για το γενικότερο επίπεδο ηθικού και αποφασιστικότητας να πολεμήσει εάν αυτό απαιτηθεί. Σύμφωνα με πηγές από την έδρα του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες, οι πιλότοι που απέμειναν δεν αρκούν για να επανδρώσουν παρά τμήμα των σύγχρονων μαχητικών αεροσκαφών της THK.

Η παντελής έλλειψη αεροπορικής υποστήριξης στα τουρκικά στρατεύματα που εισέβαλαν σε συριακό έδαφος αποτελεί μια ακόμη ένδειξη πλήρους αδυναμίας της THK να ανταποκριθεί ακόμη και σε αποστολές εγγύς αεροπορικής υποστήριξης, με συνέπεια την εκδήλωση δραματικών απωλειών αρμάτων μάχης M-60A3/Sabra και Leo2 A4 από τον ISIS με χρήση ρωσικών αντιαρματικών πυραύλων.

Κατά συνέπεια κρίνεται ως κάτω του μέσου όρου η ικανότητα υποστήριξης παρατεταμένων επιχειρήσεων – πόσο μάλλον απέναντι σε έναν καλά εκπαιδευμένο και εξοπλισμένο αντίπαλο όπως η ΠΑ.

Οι Ειδικές Δυνάμεις του τουρκικού Στρατού

Πολύς ο λόγος και για τις τουρκικές Ειδικές Δυνάμεις αυτές τις μέρες έπειτα από τη σύλληψη δύο στελεχών των Bordo Bereli σε ελληνικό έδαφος. Ουσιαστικά οι εν λόγω μονάδες οι οποίες ούτε λίγο ούτε πολύ παρουσιάστηκαν από τη συνήθη άγνοια των ΜΜΕ στην Ελλάδα ως «υπεράνθρωποι» αποτελούν τμήματα Ειδικών Επιχειρήσεων με την ανάλογη εκπαίδευση που προβλέπεται με βάση τα νατοϊκά δεδομένα και με ισχυρές επιρροές από το δόγμα εκπαίδευσης αντίστοιχων μονάδων στις ΗΠΑ.

Η εμπλοκή τους στο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016 ως μονάδα που θα έφερνε εις πέρας την εξουδετέρωση του Ερντογάν στο ξενοδοχείο της Μαρμαρίδας, στάθηκε ως αφορμή να διαπιστωθεί η πλήρης αποτυχία όχι μόνο να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους, αλλά και να αντιμετωπίσουν –ως υποτίθεται επαγγελματίες- την ισχυρή φρουρά του τούρκου Προέδρου η οποία είχε μείνει πίσω προκειμένου να καλύψει τη φυγή του.

Οι εικόνες που παρουσίασαν τουρκικά ΜΜΕ αποκάλυψαν στα μάτια ειδικών , μια χαμηλού επιπέδου εκπαίδευση σε διαδικασίες εμπλοκής και μάχης με υποτονικές κινήσεις και μικρή επιθετική ικανότητα απέναντι σε αντιπάλους με ελαφρύ οπλισμό.

Ακολούθως μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος οι επίλεκτες αυτές ομάδες «ξηλώθηκαν» σε μεγάλο βαθμό ενώ μάλιστα υπήρχαν και εικόνες κυνηγημένων bordo bereli που εντοπίστηκαν από δυνάμεις της.. αστυνομίας αφού διέφευγαν επί 15 και πλέον μέρες τη σύλληψη.

Εκτιμάται ότι αντίστοιχο «τσεκούρι» έχει πέσει και στην Μονάδα Καταδρομών της τουρκικής Αεροπορίας η οποία είχε «επιμεληθεί» τη σύλληψη του τούρκου Α/ΓΕΑ σε ξενοδοχείο όπου ήταν προσκεκλημένος σε γάμο το βράδυ του πραξικοπήματος...

Από εκεί και πέρα όμως διατηρείται σε κάθε περίπτωση μια κρίσιμη μάζα επίλεκτων μονάδων Δυνάμεων Καταδρομών του τουρκικού Στρατού και Πεζοναυτών, οι οποίοι πάντοτε υπήρχαν διαθέσιμοι σε αφθονία,. Αυτοί κρίνεται ότι διατηρούν βελτιωμένο ηθικό και μαχητική ικανότητα από το μέσο όρο ηθικού κληρωτών του τουρκικού Στρατού που εκτιμάται ως μέσος προς χαμηλό.

Οι εκτιμήσεις του ΝΑΤΟ

Μειωμένες ελαφρώς είναι και οι δυνατότητες τεθωρακισμένων Ταξιαρχιών στην Ανατολική Θράκη αλλά όχι σε σημείο που θα πρέπει να υποτιμάται η απειλή της ικανότητας τους να διεξάγουν επιθετικές επιχειρήσεις, χωρίς όμως να υπολογίζουν στην ενεργή υποστήριξη της τουρκικής Αεροπορίας. Πάρα ταύτα οι τακτικές τεθωρακισμένων που εφαρμόστηκαν στη Συρία κρίνονται ως ιδιαίτερα φτωχές, με πλήρη έλλειψη επιθετικής πρωτοβουλίας και χαμηλή ικανότητα αντίδρασης έπειτα από επαφή με τον αντίπαλο – ιδίως έπειτα από την εκδήλωση απωλειών.

Πάντως είναι σαφές ότι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Τουρκίας μετά τις μαζικές εκκαθαρίσεις που ακολούθησαν το αποτυχόν πραξικόπημα του Ιουλίου τελούν σε κατάσταση αποδιοργάνωσης. Αυτό ήταν και το μήνυμα των δηλώσεων στις οποίες προέβη στις 7 Δεκεμβρίου 2016 ο Ανώτατος Διοικητής Συμμαχικών Δυνάμεων στην Ευρώπη (Saceur) Αμερικανός Στρατηγός Κέρτις Σκαπαρότι, ο οποίος επισήμανε ότι οι μισοί Τούρκοι αξιωματικοί, (150 στον αριθμό), που υπηρετούσαν σε συμμαχικές δομές έχουν συλληφθεί ή αποταχθεί, «ανησυχώ σοβαρά για το αξιόμαχο των Ενόπλων Δυνάμεων της Τουρκίας», είπε χαρακτηριστικά.

Τέλος οι ναυτικές δυνάμεις της Τουρκίας κρίνονται ως ικανοποιητικά αξιόμαχες χωρίς όμως να κατέχουν καθοριστικό πλεονέκτημα απέναντι στο Πολεμικό Ναυτικό που διαθέτει υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και αυξημένη μαχητική ικανότητα τόσο σε μονάδες επιφανείας (παρά τα γνωστά προβλήματα διαθεσιμοτήτων που αντιμετωπίζονται) όσο κυρίως σε υποβρύχια που προσφέρουν κύριο τακτικό πλεονέκτημα σε θαλάσσια σύγκρουση.

Δεν θα πρέπει όμως να παραβλέπεται η σύγκριση των ναυτικών δυνάμεων Ελλάδας και Τουρκίας, αφού προκύπτει τουρκική υπεροχή σε αριθμό φρεγατών 2 φορές, σε τορπιλοπυραυλάκατους 1,14 φορές, σε περιπολικά κάθε τύπου 2,38 φορές, σε σκάφη ναρκοπολέμου 1,87 φορές και σε τόνους πλοίων αμφιβίων επιχειρήσεων 1,16 φορές. Σαφέστατα η τουρκική υπεροχή σε φρεγάτες, αποτελεί απειλή για τις ναυτικές μας δυνάμεις.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

26 Φεβ 2017


Της Ιωάννας Ηλιάδη

Επίσκεψη στην Αλεξανδρούπολη πραγματοποίησε σήμερα ο αρχηγός των Αμερικανικών ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων στην Ευρώπη αντιστράτηγος Μπεν Χότζες, μαζί με τον Αρχηγό ΓΕΣ Αντιστράτηγο Αλκιβιάδη Στεφανή.

Όπως αναφέρει η ιστοσελίδα “Νέα της Θράκης”, οι δυο στρατηγοί επισκέφθηκαν το στρατόπεδο “Κανδηλάπτη” στην Αλεξανδρούπολη, προκειμένου να δουν τον εξομοιωτή αρμάτων μάχης.

Η επίσκεψη κράτησε λίγη ώρα με το επιτελείο των στρατιωτικών να επιστρέφει στη βάση του με ελικόπτερο.

Όπως είναι φυσικό η αιφνιδιαστική επίσκεψη συζητήθηκε ιδιαίτερα στην περιοχή. Το ερώτημα είναι η σκοπιμότητα της επίσκεψης, και εάν πρόκειται η χώρα μας να “πουλήσει” εκπαίδευση σε ΝΑΤΟϊκά στρατεύματα σε αυτόν τον υπερσύγχρονο εξομοιωτή.

Η χώρα μας θα ενδιαφερόταν για την παροχή εκπαίδευσης, με το αντίστοιχο οικονομικό όφελος.

Ο σχεδιασμός για να αξιοποιηθεί ο υπερσύγχρονος εξομοιωτής, είχε ξεκινήσει από την εποχή που ήταν αρχηγός ΓΕΕΘΑ ο Στρατηγός Κωσταράκος. Ο ίδιος μάλιστα, σε δηλώσεις του κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στον Έβρο, είχε δηλώσει:
«Κάνουμε μία προσπάθεια να προβάλλουμε το ΚΕΞ, να του δώσουμε διεθνή υπόσταση».

Δείτε τι είχε δηλώσει στις 5 Ιουνίου 2013 ο Στρατηγός Κωσταράκος, για τον εξομοιωτή.


Άλλωστε, ήδη το 2015 στο προκεχωρημένο Σχολείο Υπηρέτησης Αυτοκινούμενου Πυροβόλου PzR-2000, στο χώρο ασκήσεων της 156 Αυτοκινούμενης Μοίρας Μέσου Πυροβολικού, εκπαιδεύτηκαν 32 Αξιωματικοί από το Κατάρ σε θέματα τεχνικής και τακτικής εκπαίδευσης στα Α/Κ πυροβόλα και τα άρματα μάχης.

Η εκπαίδευση διήρκεσε περίπου δυο μήνες καθώς άρχισε στις 2 Σεπτεμβρίου και ολοκληρώθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2015.

Το Κέντρο Εξομοιωτών

Το Κέντρο Εξομοιωτών (ΚΕΞ), συγκροτήθηκε τον Οκτώβριο 2006 στην Αλεξανδρούπολη στο Στρατόπεδο «ΚΑΝΔΗΛΑΠΤΗ», με σκοπό την παροχή εκπαίδευσης σε θέματα χειρισμού και τακτικής στα πληρώματα των τεθωρακισμένων, συγκεντρωτικά και από έναν φορέα που θα είναι επιφορτισμένος αποκλειστικά με την εκπαίδευση.

Η αποστολή του ΚΕΞ, είναι η εκπαίδευση πληρωμάτων αρμάτων και η παροχή δεξιοτήτων στη γρήγορη και επιτυχή σκόπευση και βολή, στο συντονισμό του πληρώματος, στην ανάλυση και εφαρμογή των διαφόρων διαταγών στο πεδίο της μάχης, στο χειρισμό του άρματος από οποιαδήποτε θέση, δηλαδή Αρχηγού, Πυροβολητή, Γεμιστή (μόνο στο LEO2HEL) και Οδηγού καθώς και στην εφαρμογή των κανόνων τακτικής στο πεδίο της μάχης, σε όλα τα είδη των επιχειρήσεων.

Για την επίτευξη της παραπάνω αποστολής, το ΚΕΞ διαθέτει 2 εξομοιωτές οδήγησης άρματος LEO1A5, 3 εξομοιωτές βολής LEO1A5, 2 εξομοιωτές οδήγησης LEO2HEL, 4 εξομοιωτές βολής LEO2HEL 4 εξομοιωτές βολής LEO2A4 καθώς και το εκπαιδευτικό σύστημα ΗΝΙΟΧΟΣ με 13 σταθμούς εργασίας για την εκμάθηση του νέου Συστήματος Διοίκησης και Ελέγχου (ΣΔΕ) του άρματος LEO2HEL.

Το Κέντρο Εξομοιωτών αποτελείται από:
4 πύργους αρμάτων LEO2HEL.
2 καμπίνες οδήγησης LEO2HEL.
4 πύργους αρμάτων LEO2A4
3 καμπίνες βολής LEO1A5.
2 καμπίνες οδήγησης LEO1A5.
13 σταθμούς ΣΔΕ «ΗΝΙΟΧΟΣ»

Πηγή ArmyNow


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Φεβ 2017


«Θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν πραγματικά θα καθησυχαστούν οι γείτονες της Γερμανίας αν μετατραπούμε σε μεγάλη στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη» είπε ο Σοσιαλδημοκράτης πολιτικός μιλώντας σε δημοσιογράφους.

Η Γερμανία θα αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες της τα επόμενα χρόνια, όπως υποσχέθηκε στους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, όμως η κυβέρνηση θα πρέπει να έχει υπόψη της τη στρατιωτική ιστορία της χώρας και τους φόβους των Ευρωπαίων γειτόνων της, δήλωσε σήμερα ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ.

"Θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν πραγματικά θα καθησυχαστούν οι γείτονες της Γερμανίας αν μετατραπούμε σε μεγάλη στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη", είπε ο Σοσιαλδημοκράτης πολιτικός μιλώντας σε δημοσιογράφους.

Ο Γκάμπριελ κάλεσε επίσης τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και τους φιλορώσους αυτονομιστές της Ουκρανίας να εφαρμόσουν την εκεχειρία, προειδοποιώντας ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να επιλυθεί η κρίση αν οι δύο πλευρές δεν τηρούν τα συμπεφωνημένα.

Την Τρίτη ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) σημείωσε ότι η κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία δεν μοιάζει να εξελίσσεται "πολύ καλά" και ότι η επαλήθευση της απομάκρυνσης των βαρέων όπλων, όπως έχει συμφωνηθεί, δεν θα γίνει πριν από σήμερα, Τετάρτη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

31 Ιαν 2017


Η κρίση των Ιμίων ανέδειξε ιδιαίτερα το θέμα των Ειδικών Δυνάμεων. Η αναγκαιότητα τους μέσα στον επιχειρησιακό σχεδιασμό όλων των χωρών σε διεθνές επίπεδο έχει καθιερωθεί ως επιβεβλημένη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα όπου το γεωγραφικό περιβάλλον και ο νησιωτικός της χαρακτήρας υπαγορεύουν την ανάγκη άριστης ικανότητα διεξαγωγής ανορθόδοξου πολέμου τόσο στο ΣΞ όσο και στο ΠΝ και την ΠΑ.

Το Πολεμικό Ναυτικό διατηρεί μέχρι σήμερα ιδιαίτερη παράδοση στον ανορθόδοξο πόλεμο με προσεκτική επιλογή και εκπαίδευση των βατραχανθρώπων ώστε να έχουν αυξημένες πιθανότητες να φέρουν εις πέρας ιδιαίτερα δύσκολες αποστολές. Η Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών (τότε ακόμα Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών – ΜΥΚ) είχε αναπτύξει πολύ πριν την κρίση των Ιμίων, ιδιαίτερη ικανότητα σε επιχειρήσεις υποβρύχιας διείσδυσης με αποδεδειγμένη ικανότητα απόκρυψης από πάσης φύσεως μέτρα και μέσα εντοπισμού.

Το βάρος που σήκωσαν οι βατραχάνθρωποι

Στην περίοδο της κρίσης του ’96 όπου Ελλάδα και Τουρκία βρέθηκαν στο χείλος του πολέμου, οι βατραχάνθρωποι ήταν οι πρωταγωνιστές. Εστάλησαν σε μια αποστολή που εφόσον ξεκινούσαν εχθροπραξίες, το πιο πιθανό ήταν να μην υπήρχε γι αυτούς επιστροφή..

Έχοντας να αντιμετωπίσουν μόνο αντιξοότητες με σαφείς κανόνες εμπλοκής από την στρατιωτική ηγεσία, τις χειρότερες καιρικές συνθήκες πάνω σε ένα βράχο στα παγωμένα νερά του Αιγαίου, με ελλιπή εξοπλισμό (και όλα αυτά γνωρίζοντας ότι μπορεί να ρίξουν τις πρώτες σφαίρες ενός πολέμου που μπορούσε να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή), έκαναν αυτό που γνωρίζουν καλύτερα από κάθε άλλον.

Εκτέθηκαν στον κίνδυνο, έμειναν σχεδόν μόνοι και τελικά αναγκάστηκαν να φέρουν εις πέρας το αδιανόητο για κάθε Έλληνα.. Να υποστείλουν έπειτα από διαταγή την Ελληνική σημαία επί Εθνικού Εδάφους και να την πάρουν μαζί τους προτού αποχωρήσουν από τη δυτική Ίμια.

Έτσι διέσωσαν εκείνες τις κρίσιμες ώρες - έστω και με αυτόν τον τρόπο - ότι απέμεινε από την υπόληψη ενός ολόκληρου Έθνους. Μιας υπόληψης την οποία η τότε πολιτική ηγεσία δεν είχε το σθένος να υπερασπιστεί, αφού θα προτιμούσε η σημαία να αφεθεί να «παρασυρθεί» από τους ανέμους...

Η ψυχραιμία και η αυτοσυγκράτηση που επέδειξαν, διέκρινε τους βατραχανθρώπους, αφού επέλεξαν (παρά την κρισιμότητα της κατάστασης) να υπακούσουν σε άστοχες εντολές που λάμβαναν αυτοί που διεύθυναν την κρίση εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, δίχως όμως να έχουν άμεση αντίληψη της κατάστασης. Ακόμη όμως και εκείνες τις δύσκολες στιγμές, παρά τα λάθη της ηγεσίας, οι βατραχάνθρωποι επιβεβαίωσαν την απόλυτη εμπιστοσύνη που μπορεί και πρέπει να έχει η εκάστοτε πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδας, προς το πρόσωπό τους.

Οι άγνωστες πτυχές αναφορικά με την τακτική κατάσταση.

Αυτό που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι ο τότε ΑΓΕΕΘΑ είχε προϊδεάσει τα Γενικά Επιτελεία για προετοιμασία ανακατάληψης νήσου από τις 19 Ιανουαρίου 1996. Φυσικά θα επρόκειτο για μια δύσκολη επιχείρηση με κίνδυνο απώλειας προσωπικού με απαίτηση για άριστη προετοιμασία, αποφασιστικότητα και συντονισμό εμπλεκόμενων δυνάμεων.

Σημειώνεται ότι ήδη από τις 08:00 της 30ης Ιανουαρίου, το ΓΕΕΘΑ αποδέσμευσε Κανόνες Εμπλοκής προς τα πλοία και εν συνεχεία από τα αγήματα ξηρά αναφέροντας ότι: «Χρήση βίας επιτρέπεται σε περίπτωση αυτοάμυνας, και μη συμμορφώσεως για απομάκρυνση ατόμων επιχειρούντων αποβίβαση στις νησίδες. Εγκρίνεται η χρήση προειδοποιητικών βολών, προς αποτροπή προσγείωσης τουρκικών ελικοπτέρων».

Στη συνείδηση των τεσσάρων Αρχηγών Επιτελείων ήταν ξεκάθαρο ότι θα αντιταχθεί εκ μέρους των ελληνικών Ε.Δ στρατιωτική βία εναντίον ενδεχόμενης τουρκικής προσπάθειας για αποβίβαση προσωπικού στα Ίμια. Επιπλέον τόσο ο Α/ΓΕΝ όσο και ο ΥΦΕΘΑ, είχαν συμπεριλάβει και το Φαρμακονήσι ως πιθανό στόχο των Τούρκων. Τελικά η προστασία του Φαρμακονησίου ανατέθηκε σε μονάδα επιφανείας του ΠΝ. Ακολούθως για την προστασία της Καλόλιμνου διατέθηκε 12μελής Ομάδα του 5ου ΕΤΕΑ, τις απογευματινές ώρες της 30ης Ιανουαρίου.

Στο σημείο αυτό διαπιστώθηκε σύγχυση ως προς το συντονισμό του ΓΕΕΘΑ με την ΑΣΔΕΝ καθώς προέκυψε αδιευκρίνιστο (μέχρι σήμερα) ζήτημα σε ότι αφορά θέματα διάθεσης και τοποθέτησης διαθέσιμων δυνάμεων που αναπτύσσονται με συγκεκριμένους Κανόνες Εμπλοκής από τον Τακτικό Διοικητή (ΠΝ) και τον Τοπικό Διοικητή (ΑΣΔΕΝ). Συνέπεια τούτου ήταν να αφεθεί αφύλακτη η δυτική Ίμια, με αποτέλεσμα τούρκοι βατραχάνθρωποι εξορμώντας από τη φρεγάτα “Yavuz” και εκμεταλλευόμενοι τη χαμηλή ορατότητα λόγω κακοκαιρίας (σε συνδυασμό με την παραπλανητική διέλευση ζέυγους τουρκικών ε/π S-70 Blackhawk), να αποβιβαστούν αθέατοι και να την καταλάβουν.

Όταν ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ρώτησε τον τότε Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Χρ. Λυμπέρη (τα ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου) για το εφικτό της αναίμακτης ανακατάληψης εντός 45 λεπτών, έλαβε αρνητική απάντηση. Ως καταλληλότερη εναλλακτική προτάθηκε βομβαρδισμός από ναυτικά πυροβόλα ή αεροπορική προσβολή. Ο δισταγμός της πολιτικής ηγεσίας και ο μετέπειτα συμβιβασμός έκρινε τελικά την έκβαση των εξελίξεων με τα γνωστά αποτελέσματα..

Σε τι κατάσταση ήταν οι Ειδικές Δυνάμεις του ΕΣ;

Δυστυχώς από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 το ΓΕΕΘΑ κατά γενική ομολογία δεν είχε ασχοληθεί στο βαθμό που θα έπρεπε για την κάλυψη των αναγκών των βατραχανθρώπων μέσα και υλικά. Πάντως την επίμαχη περίοδο των Ιμίων προβλεπόταν η υπαγωγή Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο του ΓΕΕΘΑ, για εκτέλεση συγκεκριμένων αποστολών. Διαπιστώθηκαν όμως κενά και εκεί καθόσον είχε προηγηθεί η σταδιακή περιθωριοποίηση τους ήδη από το 1985 με την διάλυση της Μεραρχίας Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ με καθαρά πολιτικά κριτήρια.

Η εξέλιξη αυτή είχε οδηγήσει στην διαμόρφωση μονάδων με μορφή επίλεκτων τμημάτων Πεζικού, με τα ανάλογα κενά σε μέσα, υλικά και οπλισμό. Οι αδυναμίες που έπρεπε να αντιμετωπιστούν περιλάμβαναν χαμηλή επάνδρωση, κενά εκπαίδευσης, έλλειψη οργανικών μέσων μεταφοράς ελλείψεις επικοινωνιών, πεπαλαιωμένο οπλισμό.

Εξαίρεση στις Ειδικές Δυνάμεις του ΕΣ αποτελούσε το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών (ΕΤΑ) το οποίο είχε κατάλληλη σύνθεση και οργάνωση - όχι μονο για να φυλάξει - αλλά και να ανακαταλάβει εαν χρειαζόταν τμήμα Εθνικού Εδάφους. Μάλιστα είχε εκδοθεί πολεμική διαταγή και Επιχειρησιακές Ομάδες ηταν πανέτοιμες να επέμβουν αερομεταφερόμενες από ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού. Για ανεξήγητους λόγους όμως το "πράσινο φώς" για να σταλούν στα Ίμια δεν ήρθε ποτέ..

Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε αργότερα στη δημοσιότητα ο πρώην Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος Χρ. Λυμπέρης, οι προτάσεις που είχε θέσει το ΓΕΕΘΑ εκείνη την περίοδο για απόδοση προτεραιότητας στις Ειδικές Δυνάμεις, δεν είχαν γίνει δεκτές από πολιτική ηγεσία- Α/ΓΕΣ και Α/ΓΕΝ . Η κατάσταση αυτή συνέβαλε τότε στα γνωστά προβλήματα μεταφοράς Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ για φρούρηση της ανατολικής βραχονησίδας στα Ίμια. Λόγος που (εν μέρει) έδωσε την τέλεια ευκαιρία στους τούρκους βατραχανθρώπους να την καταλάβουν πριν ακριβώς από 21 χρόνια. Φυσικά πολλά έχουν ειπωθεί για το κατά πόσον η διαχείριση της κατάστασης και των διαθέσιμων δυνάμεων στην περιοχή από πλευράς της τότε στρατιωτικής ηγεσίας, ήταν η πλέον ενδεδειγμένη τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου...

Το ΓΕΕΘΑ στην κορύφωση της κρίσης κινητοποίησε όπως ήταν φυσικό τις μονάδες Ειδικών Δυνάμεων που είχε υπό τον έλεγχο του σε άμεση συνεννόηση με ΓΕΣ και ΑΣΔΕΝ. Επρόκειτο για το 13 ΣΑΚ, το ΕΤΑ, το ΚΕΑΠ, τα οποία υπάγονταν διοικητικά στο ΓΕΣ (θέματα διοικητικής μέριμνας , προσωπικού, εξοπλισμού. Επιπλέον το ΓΕΣ είχε την επιχειρησιακή διοίκηση της 32 Ταξιαρχίας Πεζοναυτών, του 1ου Συντάγματος Καταδρομών, του 2ου Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών, τα οποία προβλεπόταν να λαμβάνουν επιχειρησιακές αποστολές από το ΓΕΕΘΑ μόνο σε περίοδο πολέμου.

Έτσι λοιπόν συνεκτιμώντας όλους τους παραπάνω παράγοντες που διαμόρφωναν την μαχητική ισχύ των Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ τον Ιανουάριο του 1996, το συμπέρασμα ήταν ότι υπήρχαν σοβαρές ελλείψεις και αδυναμίες οι οποίες τελικά αντιμετωπίστηκαν κατά προτεραιότητα αμέσως μετά την κρίση των Ιμίων, με νέα φιλοσοφία που δρομολόγησε τις σωστές ενέργειες από πλευράς ΓΕΣ.

Σήμερα φυσικά το τοπίο στις Ειδικές Δυνάμεις και μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων (ΕΣ, ΠΝ, ΠΑ) είναι πολύ διαφορετικό σε ότι αφορά την οργανωτική τους δομή καθώς αυτές υπάγονται πλέον σε Διακλαδική Διοίκηση υπό το ΓΕΕΘΑ με σημαντικές βελτιώσεις σε μέσα και οπλισμό σε σχέση με την περίοδο του 96.

Δυστυχώς όμως πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη καθώς η προσπάθεια επανεξοπλισμού τους που ακολούθησε την κρίση των Ιμίων, έχασε τη δυναμική της στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ενώ φτάνοντας στις μέρες μας έχει ανασταλεί εντελώς με ότι αυτό συνεπάγεται για τη μαχητική τους ικανότητα..

Η απειλή όμως 21 χρόνια μετά τα Ίμια όχι μόνο υφίσταται αλλά γιγαντώνεται επιβάλλοντας προετοιμασία και άμεση ενίσχυση.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


29 Ιαν 2017


Με ποινή φυλάκισης 60 ημερών τιμωρήθηκαν οι επτά νεοσύλλεκτοι φαντάροι που φωτογραφήθηκαν στο Κέντρο Εκπαίδευσης Μεσολογγίου να σχηματίζουν τον αλβανικό αετό.

Συγκεκριμένα, ο αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, μετά την ολοκλήρωση της ΕΔΕ, αποφάσισε να επιβάλει ποινή φυλάκισης 50 ημερών σε καθέναν από τους επτά αλβανικής καταγωγής οπλίτες. Με βάση τον στρατιωτικό κανονισμό ΣΚ 20-1, η ανώτατη ποινή που μπορούσε να επιβληθεί στους επτά νεοσύλλεκτους από το Γενικό Επιτελείο Στρατού είναι οι πενήντα ημέρες φυλάκισης.

Στη συνέχεια παρενέβη ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Καμμένος και επαύξησε τις ποινές στις 60 ημέρες, όπως έχει δικαίωμα από τον νόμο. Πρακτικά, όπως αναφέρουν στρατιωτικές πηγές, αυτό σημαίνει ότι οι επτά νεοσύλλεκτοι θα υπηρετήσουν επιπλέον θητεία κατά 40 ημέρες. Η διερεύνηση της υπόθεσης συνεχίζεται από στρατιωτικό εισαγγελέα.

Η ανακοίνωση που εκδόθηκε από το Γενικό Επιτελείο Στρατού:
«O αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, λαμβάνοντας υπόψη το πόρισμα της ΕΔΕ που διενεργήθηκε αναφορικά με την εμφάνιση φωτογραφίας σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιστοσελίδες, που εμφανίζει Στρατιώτες να σχηματίζουν με τα χέρια τους χαρακτηριστική απεικόνιση της Αλβανικής σημαίας, επέβαλλε σε αυτούς πειθαρχικές ποινές, εξαντλώντας την πειθαρχική του δικαιοδοσία. Η απόφαση αυτή του Αρχηγού ΓΕΣ, έχει ήδη υποβληθεί στο ΓΕΕΘΑ και στο ΥΠΕΘΑ, όπου ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Καμμένος αποφάσισε να επαυξήσει τις ανωτέρω ποινές, στο ανώτατο όριο της πειθαρχικής του δικαιοδοσίας. Η πλήρης διερεύνηση της υποθέσεως συνεχίζεται».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


8 Δεκ 2016


Του Κωνστ. Φράγκου

Ένα κράτος για να είναι ελεύθερο, αξιοπρεπές και να ίσταται με υπερηφάνεια, πρέπει να είναι το ίδιο ισχυρό όσο οι γείτονές του.
Θουκυδίδης
Από 4μήνου έχω δημοσιεύσει από τον χώρο αυτό και την εφημερίδα Το Παρόν πέντε (5) αλλεπάλληλες μελέτες – αναλύσεις για το ορατό, ψηλαφιστό και προσεγγίζοντα κίνδυνο εξ Ανατολών, την εγκληματική εγκατάλειψη της Άμυνας και την τεράστια διαφορά δυναμικού – εξοπλισμών Ελλάδας – Τουρκίας Εξέπεμψα SOS. Κραύγασα: Hannibal Ante Portas. Το ίδιο κάνω, συνεχώς, από το 2008…
Μετά την Σημιτική λαίλαπα της λεηλασίας της Άμυνας και των εθνικών πόρων ακολούθησε η Καραμανλική εποχή της λήθης και συγκάλυψης. Αδελφάτο…
Από το 2006, όταν η Άμυνα ελεγχόταν από τον κ. Κων. Καραμανλή, τον επιλεγόμενο Ακάματο ή Σκανδαλοθάπτη, και τον κ. Ε. Μεϊμαράκη, παντελώς αδιάφορο και μοιραίο για την Άμυνα (το μόνο «καλό» που προσέφερε στο Στράτευμα είναι η ολέθρια μείωση της θητείας κατά τρεις μήνες, διαφωνούσης της Στρατιωτικής Ηγεσίας, λίγες ημέρες προ των εκλογών), η κατάρρευση της αποτροπής υπήρξε ραγδαία. Το εθνικό έργο Μεϊμαράκη – Καραμανλή συνέχισε το έτερο θλιβερό δίδυμο Παπανδρέου – Βενιζέλου. Την χαριστική βολή στο σύστημα έδωσε η Κυβέρνηση Αντωνομπενιμπαλτάκων. Είχαμε:
  • Βομβαρδισμό και απαξίωση του φρονήματος των στελεχών.
  • Κομματικοποίηση του Στρατεύματος.
  • Εγκατάλειψη υπάρχοντος υλικού.
  • Ουδεμία προοπτική ή ανησυχία για το μέλλον. Μάτια κι αυτιά ερμητικά κλειστά για όσα τεκταίνονται στην συνεχώς απειλούσα και ανησυχητικά εξοπλιζόμενη γειτονική χώρα.
Βασικά, υπεύθυνα τα κόμματα, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ενώ ο κυβερνών, σήμερα, ΣΥΡΙΖΑ, μειωμένο ενδιαφέρον ή άσκηση ελέγχου για τα’ αμυντικά επέδειξε αυτό το διάστημα.
Τα πέτρινα χρόνια της Αμυντικής Βιομηχανίας
Οι Ελληνικές Αμυντικές Βιομηχανίες αποτελούσες κομματικά παραρτήματα, ΝΔ- – ΠΑΣΟΚ φωλιές αρπακτικών, που τις διαχειρίζονταν σκώληκες τις κομματίλας και της συνδικαλαρίας: Ανεξέλεγκτη λεηλασία… Και πάλι ο τότε ΣΥΝ και μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφερόταν μόνο για τη στήριξη των συνδικαλιστών, χωρίς να ανησυχήσει που οι εργασίες λιγόστευαν και για τα ελλείμματα που πλήρωνε το κράτος, δηλαδή οι φορολογούμενοι.
Απέναντι, η Αμυντική Βιομηχανίας της Τουρκίας μεγαλουργούσε πλαισιωμένη με αυστηρά επιλεγμένα στελέχη και εκμεταλλευόμενη, πλήρως, τα ΑΩ. Εδώ οι αχρείοι διόριζαν μαιευτήρες, προϊσταμένους λαχαναγοράς και φροντιστηριάρχες ως επικεφαλής των Βιομηχανιών.
Τα αντισταθμιστικά Ωφελήματα (ΑΩ)
Είχαν παραδοθεί ως βορά σε κοράκια τα οποία διευκόλυναν και συνεργάζονταν αρμονικά εγκάθετοι των Υπουργών Άμυνας. Η λεηλασία συνεχιζόταν και επί κυβέρνησης Αντωνομπένηδων όταν η ΓΔΕΕ, αρμόδια υπηρεσία, αποτελούσε αποκλειστικό φέουδο του κ. Ε. Βενιζέλου.
Δυστυχώς μόνο ολίγες φωνές και έντιμα έντυπα επεσήμαιναν τον κίνδυνο, επί συνεχή χρόνια, προς δόξαν της κωφότητος της εξουσίας. Εγκληματικά αδιάφοροι, οδηγούσαν τη χώρα στην ευθανασία. Και ξαφνικά έπεσε κεραυνός εν αιθρία. Η επικείμενη παρουσία των πολυδιαφημισμένων F35 στο Αιγαίο και οι, ταυτόχρονες, απειλές του κ. Ερντογάν για νησιά και Λωζάννη. Εν αιθρία; Όχι, δα. Η παρουσία των F-35, που μεγαλοποιείται, ήταν γνωστή από το… 2000(!) και η απειλή είχε εκδηλωθεί με τα Ύμια!
Τα F-35
Όταν η Lockheed Martin κέρδιζε το πρόγραμμα μαχητικών stelth  5ης γενιάς, δηλαδή των F-35 η Αμερικανική κυβέρνηση, Γραφείο Διαχείρισης Προγράμματος (Joint Srike Fighter program office) απευθύνθηκε στους συμμάχους καλώντας τους να συμμετάσχουν, ως εταίροι, στο πρόγραμμα (θα ελάμβανε και η ΕΑΒ…. μερίδιο).
Οι προτάσεις υπεβλήθηκαν, διαδοχικά, στους Υπουργούς κ. Τσοχατζόπουλο, Παπαντωνίου και Μεϊμαράκη. Ουδεμία απάντηση έλαβαν. Η Τουρκία, όπως ο Καναδάς, Ιταλία, Αγγλία κ.λπ. δήλωσαν συμμετοχή.
Το πρόγραμμα έκλεισε και η USAF απευθύνθηκε στον κ. Βενιζέλο προτείνοντας τη συμμετοχή στο πρόγραμμα αγορών, πλέον, ώστε η Ελλάδα να εγγραφεί στον πίνακα προτεραιοτήτων. Και ο κ. ΕΒ εσιώπησε! Τώρα, εμείς γιατί φωνάζουμε ότι η Τουρκία παίρνει F-35 και εμείς όχι; Είναι στα καλά τους οι ανεπαρκείς ηγέτες μας; Μας φταίει ο Καμμένος; Όσον αφορά την Τουρκία, η γείτων και επιθετική χώρα μετέχει στην κατασκευή ως εταίρος και δήλωσε, από το 2010, ότι θα προμηθευτεί, τελικά, 100!
Η πρώτη παρτίδα αφορά σε 30 α/φ με χρόνους παράδοσης 2 (2018), 4 (2019), 8 (2020), 8 (2021), 8 (2022). Κοντολογίς, η Τουρκία το 2022 θα διαθέτει 30 F35 που θα τις επιτρέψουν να κυριαρχεί στο Αιγαίο. Να πούμε ότι αυτό είναι «του θανατά» για ‘μας; Θ’ απαντήσω, όχι, καίτοι δεν είμαι πιλότος μαχητικού. Απαιτούνται όμως ταχείες ενέργειες. Νυν υπέρ πάντων ο αγών. Εάν εφησυχάσουμε, χάσαμε, οδηγηθήκαμε, κατ’ ευθείαν, στην ευθανασία. Απλά, σημειώνω, για να προσγειώσω τους αιθεροβάμονες, ότι αν ακόμη και σήμερα εκδηλώναμε πρόθεση απόκτησης F-35 (κόστος εκάστου 100 εκ. $) το πρώτο θα το παραλαμβάναμε μετά το 2028. Για να είμαστε ρεαλιστές! Και τότε θα είχαμε απέναντι… 100 Τουρκικά! Είναι λύση αυτή του προβλήματος;
Τα F-16
Λαμβάνοντας υπόψη το επιχειρησιακό χώρο του Αιγαίου, είναι αντιληπτό και ομολογούμενο ότι σε μια πιθανή σύρραξη πρωταγωνιστικό ρόλο θα παίξει η Πολεμική Αεροπορία. Επομένως, αβίαστα καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι η διατήρηση μιας αποτρεπτικής δύναμης μαχητικών σε, όσον το δυνατόν, καλλίτερη αναλογία με την ισχύ του αντιπάλου είναι αναγκαία.
Σήμερα, οπωσδήποτε, η απόκτηση από την Τουρκία των F-35 δημιουργεί νέα δεδομένα.
Αυτά τα νέα δεδομένα καλείται η κυβέρνηση ν’ αντιμετωπίσει ΤΩΡΑ, πριν είναι αργά.
Η απάντησή μας θα είναι ο ταχύτατος εκσυγχρονισμός των F-16 που διαθέτουμε συνδυαζόμενος με αυτόν των τεσσάρων (4) φρεγατών ΜΕΚΟ, με τις οποίες θ΄ αντιμετωπιστεί επαρκώς η Τουρκική υπεροχή. Θα υπάρξει όμως αποτροπή. Τα F-16, δηλαδή τα εκσυγχρονισμένα, είναι τα μόνα που μπορεί ν’ αντιμετωπίσουν τα F-35, εκτός αν προμηθευθούμε καινούρια, άλλου τύπου. Αυτό το λέει η ΠΑ και όχι εγώ. Ας δούμε την σύνθεση του αεροπορικού μας στόλου των F-16.
PXI (Αγορά αιώνα – Παπανδρέου) 32
PXII (Μητσοτάκης – Βαρβιτσιώτης) 37
PXIII (Σημίτης – Τσοχατζόπουλος) 55
PXIV (Σπηλιωτόπουλος – Καραμανλής) 31
Σύνολον: 155
(Σημ. σημασία έχει πόσα απ’ αυτά είναι διαθέσιμα, μάχιμα δηλαδή γιατί, όπως πληροφορούμαι, μεγάλος αριθμός είναι καθηλωμένος λόγω έλλειψης ανταλλακτικών).
Ο εκσυγχρονισμός
Είναι παλαιά ιστορία. Μετά την απροθυμία του ΥΕΘΑ να συμμετάσχει στο κονσόρτσιουμ κατασκευής, η κατασκευάστρια εταιρεία L-M δέχθηκε αίτημα της ΠΑ για παροχή πληροφοριών εκσυγχρονισμού (2009). Η L-M υπέβαλε, σε μικρό χρόνο, ολοκληρωμένη πρόταση αναβάθμισης. Ο τότε Υπουργός κ. Ε. Μεϊμαράκης όχι μόνο ουδόλως ασχολήθηκε με το θέμα αλλά και περιέκοψε 10 μαχητικά OPTION της τελευταίας αγοράς ΡΧ4! Η L-B επανήλθε δις. Μία το 2010 και άλλη το 2011. Ουδεμία απόκριση. Φθάνουμε σήμερα, που «έσφιξαν, πλέον, τα γάλατα». Η  ΠΑ έχει συγγράψει LOR (αίτημα για πρόταση) για εκσυγχρονισμό αριθμού ή όλων των F-16 σε F16V. Ταυτόχρονα εκδήλωσαν ενδιαφέρον και οι εταιρείες BOEING και BAE. Ενημερώνεται ο Υπουργός, ο οποίος, όπως πληροφορούμαι, αντιλαμβάνεται το πρόβλημα και ερευνά για την εύρεση ικανοποιητικής  λύσης, δεδομένου ότι το αίτημα εγγίζει τα 2 δις $ (2,4 δις είναι το συνολικό κόστος F-16, φρεγατών). Η λήψη αποφάσεων, όμως, δεν παίρνει άλλες αναβολές και… βυζαντινολογίες. Η αδιαφορία, η αναβλητικότητα, η έλλειψη διορατικότητας των προκατόχων του, πνίγουν τώρα τον Καμμένο που βρίσκεται επί πυράς. Το θέμα των F-35 και του εκσυγχρονισμού δεν ήταν καθόλου άγνωστα στους ελληνικούς αμυντικούς κύκλους. Το να βγαίνουν σήμερα δημοσιογράφοι και να προκαλούν πανικό με πρωτοσέλιδα, εμπρηστικά δημοσιεύματα ήκιστα προσφέρουν στο συγκεκριμένο πρόβλημα.
Τα εκσυγχρονισμένα F-16 είναι τα μόνα που μπορούν να τ΄ αντιμετωπίσουν, ικανοποιητικά.
Πρέπει να γνωρίζουμε, όμως, ότι ακόμα και αν αύριο διαβιβαζόταν το σχετικό αίτημα εκσυγχρονισμού στην USAF, η απάντηση – πρόταση θα ληφθεί μετά από 6-8 μήνες και το πρώτο F16V θα παραδοθεί το 2020! Αν κανείς προτίθεται να σχολιάσει με την γνωστή φράση «καλά κρασιά», τότε θα πρέπει ν’ απευθυνθεί στους κ. Μεϊμαράκη – Βενιζέλο, βασικά.
Σε αρκετά ικανοποιητικό μέρος των εργασιών εκσυγχρονισμού θα συμμετέχει και η ΕΑΒ και άλλες μικρότερες εγχώριες εταιρείες. 
Ο Εκσυγχρονισμός
Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων
Δημοσθένης – Ολυνθιακοί
Τα κόστος εκσυγχρονισμού πλησιάζει τα 2δις $, ανάλογα του αριθμού των α/φ. Υπολογίζεται ότι με την καταβολή 200 εκ. $ κατ’ έτος, θ’ απαιτηθούν 10 χρόνια για την αποπληρωμή τους. Σκέψεις, αντίλογοι και προτάσεις υπάρχουν πολλές, οι οποίες, όμως πρέπει να καταλήξουν σύντομα. Οι πάντες βλέπουν ότι ο ελάχιστος αριθμός θα είναι το σύνολο των PXIΙ, III, IV δηλαδή 37+55+31 = 123. Πού θα βρεθούν αυτές οι πιστώσεις σήμερα;
Και ολίγο… γιουσουρούμ
Πληροφορούμαι, χωρίς να μπορέσω να το επιβεβαιώσω ότι:
  • Προ μηνών η Ρουμανία και η Πορτογαλία αναζητούσαν αγορά παλαιών F-16. Το γεγονός μας απασχόλησε ώστε να εξετάσουμε την πώληση των 32 της PXI;
  • Σήμερα, η Βουλγαρία αναζητεί, ομοίως, τέτοια α/φ αλλά πάλι εμείς δείχνουμε αδιάφοροι. Δεν εξετάζεται η περίπτωση πώλησης των παλαιότερων ώστε να βρεθεί «η μαγιά» ώστε να εκσυγχρονίσουμε τα υπόλοιπα;
Ποιοι μπορούν να…. προσφέρουν;
  • Η Εκκλησία της Ελλάδος
Εφόσον ο Μακαριώτατος και το Ιερατείο φρίττουν επί τω ακούσματι διαχωρισμού κράτους – Εκκλησίας και θεωρεί ότι οι δύο πόλοι αποτελούν συμπαγές – δίπολο, οφείλει να προσφέρει στο ΥΕΘΑ τουλάχιστον το ήμισυ της δαπάνης, δηλαδή περί το 1 δις €. Έχει, άνετα, τις δυνατότητες. ΑΝ το κράτος ανυπεράσπιστο καταλυθεί  από το Ισλάμ του κ. Ερντογάν η Εκκλησία θα υποστεί κι αυτή πλήγμα και προσβολή. Προχωρείστε, λοιπόν, Μακαριώτατε, και ιδού μια ευκαιρία εκδήλωσης στοργής της Εκκλησίας προς τις ΕΔ, την Άμυνα, την Αποτροπή. Υπενθυμίζω απλά ότι το κράτος μισθοδοτεί 10.000 ιερωμένους και μόνο 8.000 γιατρούς!
  • Ισχυρές, οικονομικά, τάξεις, όπως οι εφοπλιστές, πάμπλουτοι ομογενείς.
  • Σε προηγούμενο σημείωμά μου σ’ αυτό το χώρο, έδωσα μια τεκμηριωμένη εικόνα του κράτους – τέρατος που απομυζά την ικμάδα του Ελληνικού λαού. Ο Πρόεδρος Ομπάμα αναχωρώντας μας συνέστησε «Προχωρείστε σε μεταρρυθμίσεις». Εμείς συνεχίζουμε τις… απορρυθμίσεις: 300 βουλευτές αντί 180, διάθεση αυτοκινήτων τους βουλευτές και υπεράριθμων «συμβούλων» κ.λπ. Επανέρχομαι σήμερα με νεώτερα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το πελατειακό και κομματικό κράτος ανθεί και γιγαντώνεται όταν η άμυνα μαραίνεται:
  • Στο κανάλι της Βουλής, που έπρεπε να έχει καταργηθεί προ πολλού, συνεχίζονται οι διορισμοί!
  • Η εταιρεία ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ (κατασκευαστική Δημοσίου) διαθέτει 330 υπαλλήλους. Σήμερα που οι δραστηριότητες έχουν μειωθεί κάθετα, αρκούν 100. Ο κ. Σπίρτζης, γνήσιος εκφραστής της ΠΑΣΟΚΙΚΗΣ πελατειακής αντίληψης διορίζει ακόμη 220.
  • Οργανισμοί έχουν περισσότερους συμβούλους από εργαζομένους! Ο Λιμένας Κέρκυρας 9 μέλη ΔΣ, 8 εργαζόμενοι, Ελευσίνας 7-5, Λαυρίου 9-7. Το λιμάνι του Βόλου έχει μεγαλύτερο αριθμό συμβούλων απ’ αυτό του Αμβούργου!
  • Η Κυβέρνηση ΗΠΑ διαθέτει 16 μόνο Υπουργούς. Η του γραφικού κρατιδίου, η χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας που λέγεται Ελλάς 36!
  • Ο ΠτΔ της Ελλάδας λαμβάνει ετήσιο μισθό όσο πρόεδρος των ΗΠΑ! Από τις 373.000 ευρώ, οι 73.000 επαρκούν. Οι υπόλοιπες 300.000 ευρώ να οδεύσουν σε ενταλλακτικά ελικοπτέρων (Από τα ΙΙ ΝΗ – 90 ίπταται μόνο ένα!) Ο Πρόεδρος της Πορτογαλίας μείωσε στο 30% τις απολαβές του όταν η χώρα του μπήκε στο μνημόνιο!
  • Ο κ. Πρωθυπουργός μέσω πλήρους κατάρρευσης, ανοίγει Πρωθυπουργικό γραφείο και στη Θεσσαλονίκη, ένα μικρό Μέγαρο Μαξίμου, με επίπλωση κ.λπ. όπου θα διορίσει, ασφαλώς, πολυπληθές προσωπικό. Ήδη η διορισθείσα διευθύντρια λαμβάνει μηνιαίο μισθό μεγαλύτερο του Αρχηγού ΥΕΘΑ! Γιατί; Ποια η ανάγκη; Εντελώς απίστευτη ακούγεται η πληροφορία ότι εκεί απεσπάσθηκαν 16 αστυνομικοί. Να φυλάνε τι;
  • Οι μετακλητοί υπάλληλοι, αυτή η σύγχρονη λέπρα της Δημόσιας Διοίκησης, ξεπέρασαν τους 2.000 ενώ το κόστος μισθοδοσίας αυξήθηκε κατά 146 εκ (Καθημερινή 27 Νοεμβρίου). 48 εντοπίστηκαν στο γραφείο του κ. Σταθάκη και 25 στου κ. Κατρούγκαλου.
  • Ο αριθμός των Γενικών και πάσης φύσης Γραμματέων (έφθασαν να διορίζουν και… αναπληρωτές Γεν. Γραμματέων) έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Πέρυσι τον Νοέμβριο ήσαν 72, σήμερα ξεπέρασαν τους 150!
  • Και το θλιβερότερο απ’ όλα είναι ότι από την άλλη μεριά δεν ακούγεται συγκεκριμένο σχόλιο. Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να πέσει ο Τσίπρας και να τον αντικαταστήσουν πάνω στα σημερινά δεδομένα για να βολέψουν τα δικά τους παλικαράκια που αδημονούν. Υπάρχει ελπδα να σωθεί τούτος ο τόπος;
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Ποτέ δεν σ’ ακούνε αν δεν έχεις δόντια. Αν δεν μπορείς να δαγκώσεις, δεν υπάρχεις.
Ν. Πεντζίκης
  • Μετά τα τελευταία γεγονότα δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι Τούρκοι, κάτι μας ετοιμάζουν, αφού βλέπουν το αλαλούμ που κυριαρχεί στην Ελληνική Πολιτεία. Εξορκισμοί, λαθεμένες εκτιμήσεις ότι οι γείτονες κρώζουν προς τα εδώ για να αντιμετωπίσουν εσωτερικές αναταράξεις, είναι αυταπάτες. Οι γείτονες λειτουργούν βάσει προγράμματος και σχεδίων.
  • Η απαιτούμενη εσωτερική ενότητα δεν υπάρχει. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να σταθεί στην Εξουσία και η Αντιπολίτευση δεν την βοηθάει καθόλου. Βιάζεται να καταλάβει την εξουσία για να συνεχίζει το φαγοπότι που άφησε στη μέση. Η διχόνοια στο μεγαλείο της. Στρώνουν το δρόμο στον θρασύτατο Σουλτάνο.
  • Το τόσο αναγκαίο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας δεν συγκροτείται. Όλοι το υπόσχονται (όπως την κατάργηση του κατάπτυστου άρθρου 86 του Συντάγματος) αλλά κανείς δεν προχωρεί στην πράξη.
  • Απαιτείται  ΤΑΧΕΙΑ αξιοποίηση – ενεργοποίηση υπαρχόντων μέσων ΤΩΡΑ. Είναι γελοίο να κραυγάζουμε όταν ένας μεγάλος αριθμός οπλικών συστημάτων είναι ανενεργά λόγω έλλειψης ανταλλακτικών ή συμφωνιών συντήρησης (Fos) .
  • Απαιτείται εκδήλωση φροντίδας και στοργής στα στελέχη ΕΔ των οποίων άφρονες Κυβερνήσεις καταλήστευσαν τα πενιχρά εισοδήματά τους.
  • Όχι εμπρηστικές και χλευαστικές δηλώσεις προς Ανατολάς. Μας καθιστούν αστείους όταν οι άλλοι γνωρίζουν την κατάστασή μας. Αν δεν “πατάς” κάπου καλλίτερα να περιορίζεσαι σε απλές διαμαρτυρίες. Ποτέ δεν σ’ ακούνε αν δεν έχεις δόντια…
  • Εν τω μεταξύ σαβούρες, οικτρά αποτυχόντες πολιτικοί του παρελθόντος, υπεύθυνοι της σημερινής κατάντιας, επωφελούμενοι της ατιμωρησίας και ουδόλως ενδιαφερόμενοι για την δραματική κατάσταση της χώρας, οργανώνουν Ομίλους, κάνουν διαλέξεις, εκδίδουν βιβλία στοχεύοντας, ξανά, την εξουσία.
Σημειώσεις
1) Η εσφαλμένη θεωρία τίνων επισήμων και αρκετών ΜΜΕ ότι η Τουρκική προκλητικότητα οφείλεται σε λόγους εσωτερικής κατανάλωσης αποπροσανατολίζει και ρίχνει στάχτη στα μάτια στην κοινή γνώμη.
Η Τουρκία ανοίγει ανύπαρκτα θέματα, όπως η συνθήκη της Λωζάννης, τα νησιά, η Θράκη, λειτουργούσα καθόλου παρορμητικά αλλά προγραμματισμένα, ακολουθούσα στρατηγική 10ετιών. Έχει στόχο την αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας και του καθεστώτος όλου του Αιγαίου.
Μια ισχυρή, Ελληνική Κυβέρνηση, με συμπαραστάτη στα εθνικά θέματα όλον τον πολιτικό κόσμο θα λειτουργούσε, οιωνεί. ως ένας τρόπος αποτροπής. Εμείς είμαστε όλο λόγια, θεατρικές παραστάσεις και πλέον ου αλλά και μια εσωτερική διαμάχη άνευ τέλους. Τα Εθνικά θέματα έχουν παραμερισθεί και κυριαρχεί μια λυσσαλέα μάχη για την κατάληψη και νομή της Εξουσίας.
Μαζεύτηκαν πότε οι Πολιτικοί Αρχηγοί, ΟΛΟΙ, να συζητήσουν τα εθνικά θέματα;
Σήμερα, πέραν πάσης αμφιβολίας ένα θερμό επεισόδιο αποτελεί κάτι περισσότερο από πιθανότητα. Τούτο δεν αποτρέπεται ούτε με ευχέλαια, ούτε με φαμφάρες, ούτε με “παραστάσεις” τύπου Καστελόριζου. Χρειάζεται στιβαρή στάση εδραιουμένη στον ρεαλισμό.
Δεν θα ήσαν αυτοί λύκοι αν εμείς δεν είμαστε πρόβατα.
2) Υπάρχει όμως, και είναι αναγκαία, και μια εύθυμη νότα. Είναι ο σπουδαίος Αρχηγός, όψιμος «πατριώτης» κ. Β. Λεβέντης. Κραυγάζει κι αυτός ζητώντας να παρακρατηθούν από τους συνταξιούχους ακόμα 200 ευρώ, μηνιαίως, για ν’ αγορασθούν F-35. Έτσι απλά πάμε στο Super Market να τα πάρουμε. Γιατί ο λεβέντης κ. Λεβέντης δεν άρχιζε τις κρατήσεις, αναλογικά, από τον Π.τΔ, βουλευτές, υψηλόβαθμους, αργόμισθους, συμβούλους κ.λπ. Μακριά τα χέρια από το συνδικάτο.

3) Τούτο το κείμενο τράβηξε σε μάκρος αλλά, αφού μιλάμε για εκσυγχρονισμό, δεν μπορώ ν’ αποφύγω τον πειρασμό ν’ αναφερθώ στον εκσυγχρονισμό των APACHE. Τα ελικόπτερα αυτά είναι τα κορυφαία και ακριβότερα παγκοσμίως. Είναι ο μοναδικός τομέας που υπερέχουμε έναντι της Τουρκία στο οπλοστάσιο. Πολλαπλασίαστης ισχύος. Τα πρώτα είκοσι (20) αγοράσθηκαν το 1992 (Μητσοτάκης – Βατβιτσιώτης) και το 2010 ήρθε η ώρα τους να εκσυγχρονισθούν. Το ΓΕΣ ζήτησε προτάσεις από την BOEING, επέλεξε και προώθησε τον φάκελο στον τότε ΥΕΘΑ, απαθέστατο αλλά πολυλογούντα, κ. Ε. Βενιζέλο. Τα Ε/Π αν δεν εκσυγχρονίζονταν θα κατέληγαν στο χυτήριο. Ο τότε Α/ΓΕΣ παρακαλούσε καθημερινώς τον Υπουργό να πάρει απόφαση. Αυτός ανέβαλε και υποσχόταν. Τελικά, ο φάκελος ανυπόγραφος βρέθηκε στον ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΙΝΔΟΥ από τον Αβραμόπουλο. Ήταν, όμως, αργά. Σήμερα τα πολύτιμα αυτά πολεμικά μέσα πνέουν τα λοίσθια. Ο BENI μετέχει σε δείπνα, συζητήσεις κ.λπ. μετά άλλων «συντρόφων» πουλώντας πατριωτισμό και επιδεικνύοντας την σωτηρία της Ελλάδος. ουδείς τον έλεγξε. Όλοι είχαν ξεχάσει το βίο και πολιτεία του ως ΥΕΘΑ.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου