Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Φεβ 2017


«Θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν πραγματικά θα καθησυχαστούν οι γείτονες της Γερμανίας αν μετατραπούμε σε μεγάλη στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη» είπε ο Σοσιαλδημοκράτης πολιτικός μιλώντας σε δημοσιογράφους.

Η Γερμανία θα αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες της τα επόμενα χρόνια, όπως υποσχέθηκε στους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ, όμως η κυβέρνηση θα πρέπει να έχει υπόψη της τη στρατιωτική ιστορία της χώρας και τους φόβους των Ευρωπαίων γειτόνων της, δήλωσε σήμερα ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ.

"Θα πρέπει να αναρωτηθούμε αν πραγματικά θα καθησυχαστούν οι γείτονες της Γερμανίας αν μετατραπούμε σε μεγάλη στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη", είπε ο Σοσιαλδημοκράτης πολιτικός μιλώντας σε δημοσιογράφους.

Ο Γκάμπριελ κάλεσε επίσης τις ουκρανικές ένοπλες δυνάμεις και τους φιλορώσους αυτονομιστές της Ουκρανίας να εφαρμόσουν την εκεχειρία, προειδοποιώντας ότι θα ήταν πολύ δύσκολο να επιλυθεί η κρίση αν οι δύο πλευρές δεν τηρούν τα συμπεφωνημένα.

Την Τρίτη ο Οργανισμός για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) σημείωσε ότι η κατάπαυση του πυρός στην Ουκρανία δεν μοιάζει να εξελίσσεται "πολύ καλά" και ότι η επαλήθευση της απομάκρυνσης των βαρέων όπλων, όπως έχει συμφωνηθεί, δεν θα γίνει πριν από σήμερα, Τετάρτη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

31 Ιαν 2017


Η κρίση των Ιμίων ανέδειξε ιδιαίτερα το θέμα των Ειδικών Δυνάμεων. Η αναγκαιότητα τους μέσα στον επιχειρησιακό σχεδιασμό όλων των χωρών σε διεθνές επίπεδο έχει καθιερωθεί ως επιβεβλημένη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα όπου το γεωγραφικό περιβάλλον και ο νησιωτικός της χαρακτήρας υπαγορεύουν την ανάγκη άριστης ικανότητα διεξαγωγής ανορθόδοξου πολέμου τόσο στο ΣΞ όσο και στο ΠΝ και την ΠΑ.

Το Πολεμικό Ναυτικό διατηρεί μέχρι σήμερα ιδιαίτερη παράδοση στον ανορθόδοξο πόλεμο με προσεκτική επιλογή και εκπαίδευση των βατραχανθρώπων ώστε να έχουν αυξημένες πιθανότητες να φέρουν εις πέρας ιδιαίτερα δύσκολες αποστολές. Η Διοίκηση Υποβρυχίων Καταστροφών (τότε ακόμα Μονάδα Υποβρυχίων Καταστροφών – ΜΥΚ) είχε αναπτύξει πολύ πριν την κρίση των Ιμίων, ιδιαίτερη ικανότητα σε επιχειρήσεις υποβρύχιας διείσδυσης με αποδεδειγμένη ικανότητα απόκρυψης από πάσης φύσεως μέτρα και μέσα εντοπισμού.

Το βάρος που σήκωσαν οι βατραχάνθρωποι

Στην περίοδο της κρίσης του ’96 όπου Ελλάδα και Τουρκία βρέθηκαν στο χείλος του πολέμου, οι βατραχάνθρωποι ήταν οι πρωταγωνιστές. Εστάλησαν σε μια αποστολή που εφόσον ξεκινούσαν εχθροπραξίες, το πιο πιθανό ήταν να μην υπήρχε γι αυτούς επιστροφή..

Έχοντας να αντιμετωπίσουν μόνο αντιξοότητες με σαφείς κανόνες εμπλοκής από την στρατιωτική ηγεσία, τις χειρότερες καιρικές συνθήκες πάνω σε ένα βράχο στα παγωμένα νερά του Αιγαίου, με ελλιπή εξοπλισμό (και όλα αυτά γνωρίζοντας ότι μπορεί να ρίξουν τις πρώτες σφαίρες ενός πολέμου που μπορούσε να ξεσπάσει ανά πάσα στιγμή), έκαναν αυτό που γνωρίζουν καλύτερα από κάθε άλλον.

Εκτέθηκαν στον κίνδυνο, έμειναν σχεδόν μόνοι και τελικά αναγκάστηκαν να φέρουν εις πέρας το αδιανόητο για κάθε Έλληνα.. Να υποστείλουν έπειτα από διαταγή την Ελληνική σημαία επί Εθνικού Εδάφους και να την πάρουν μαζί τους προτού αποχωρήσουν από τη δυτική Ίμια.

Έτσι διέσωσαν εκείνες τις κρίσιμες ώρες - έστω και με αυτόν τον τρόπο - ότι απέμεινε από την υπόληψη ενός ολόκληρου Έθνους. Μιας υπόληψης την οποία η τότε πολιτική ηγεσία δεν είχε το σθένος να υπερασπιστεί, αφού θα προτιμούσε η σημαία να αφεθεί να «παρασυρθεί» από τους ανέμους...

Η ψυχραιμία και η αυτοσυγκράτηση που επέδειξαν, διέκρινε τους βατραχανθρώπους, αφού επέλεξαν (παρά την κρισιμότητα της κατάστασης) να υπακούσουν σε άστοχες εντολές που λάμβαναν αυτοί που διεύθυναν την κρίση εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά, δίχως όμως να έχουν άμεση αντίληψη της κατάστασης. Ακόμη όμως και εκείνες τις δύσκολες στιγμές, παρά τα λάθη της ηγεσίας, οι βατραχάνθρωποι επιβεβαίωσαν την απόλυτη εμπιστοσύνη που μπορεί και πρέπει να έχει η εκάστοτε πολιτική και στρατιωτική ηγεσία της Ελλάδας, προς το πρόσωπό τους.

Οι άγνωστες πτυχές αναφορικά με την τακτική κατάσταση.

Αυτό που λίγοι γνωρίζουν είναι ότι ο τότε ΑΓΕΕΘΑ είχε προϊδεάσει τα Γενικά Επιτελεία για προετοιμασία ανακατάληψης νήσου από τις 19 Ιανουαρίου 1996. Φυσικά θα επρόκειτο για μια δύσκολη επιχείρηση με κίνδυνο απώλειας προσωπικού με απαίτηση για άριστη προετοιμασία, αποφασιστικότητα και συντονισμό εμπλεκόμενων δυνάμεων.

Σημειώνεται ότι ήδη από τις 08:00 της 30ης Ιανουαρίου, το ΓΕΕΘΑ αποδέσμευσε Κανόνες Εμπλοκής προς τα πλοία και εν συνεχεία από τα αγήματα ξηρά αναφέροντας ότι: «Χρήση βίας επιτρέπεται σε περίπτωση αυτοάμυνας, και μη συμμορφώσεως για απομάκρυνση ατόμων επιχειρούντων αποβίβαση στις νησίδες. Εγκρίνεται η χρήση προειδοποιητικών βολών, προς αποτροπή προσγείωσης τουρκικών ελικοπτέρων».

Στη συνείδηση των τεσσάρων Αρχηγών Επιτελείων ήταν ξεκάθαρο ότι θα αντιταχθεί εκ μέρους των ελληνικών Ε.Δ στρατιωτική βία εναντίον ενδεχόμενης τουρκικής προσπάθειας για αποβίβαση προσωπικού στα Ίμια. Επιπλέον τόσο ο Α/ΓΕΝ όσο και ο ΥΦΕΘΑ, είχαν συμπεριλάβει και το Φαρμακονήσι ως πιθανό στόχο των Τούρκων. Τελικά η προστασία του Φαρμακονησίου ανατέθηκε σε μονάδα επιφανείας του ΠΝ. Ακολούθως για την προστασία της Καλόλιμνου διατέθηκε 12μελής Ομάδα του 5ου ΕΤΕΑ, τις απογευματινές ώρες της 30ης Ιανουαρίου.

Στο σημείο αυτό διαπιστώθηκε σύγχυση ως προς το συντονισμό του ΓΕΕΘΑ με την ΑΣΔΕΝ καθώς προέκυψε αδιευκρίνιστο (μέχρι σήμερα) ζήτημα σε ότι αφορά θέματα διάθεσης και τοποθέτησης διαθέσιμων δυνάμεων που αναπτύσσονται με συγκεκριμένους Κανόνες Εμπλοκής από τον Τακτικό Διοικητή (ΠΝ) και τον Τοπικό Διοικητή (ΑΣΔΕΝ). Συνέπεια τούτου ήταν να αφεθεί αφύλακτη η δυτική Ίμια, με αποτέλεσμα τούρκοι βατραχάνθρωποι εξορμώντας από τη φρεγάτα “Yavuz” και εκμεταλλευόμενοι τη χαμηλή ορατότητα λόγω κακοκαιρίας (σε συνδυασμό με την παραπλανητική διέλευση ζέυγους τουρκικών ε/π S-70 Blackhawk), να αποβιβαστούν αθέατοι και να την καταλάβουν.

Όταν ο πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης ρώτησε τον τότε Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Χρ. Λυμπέρη (τα ξημερώματα της 31ης Ιανουαρίου) για το εφικτό της αναίμακτης ανακατάληψης εντός 45 λεπτών, έλαβε αρνητική απάντηση. Ως καταλληλότερη εναλλακτική προτάθηκε βομβαρδισμός από ναυτικά πυροβόλα ή αεροπορική προσβολή. Ο δισταγμός της πολιτικής ηγεσίας και ο μετέπειτα συμβιβασμός έκρινε τελικά την έκβαση των εξελίξεων με τα γνωστά αποτελέσματα..

Σε τι κατάσταση ήταν οι Ειδικές Δυνάμεις του ΕΣ;

Δυστυχώς από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 το ΓΕΕΘΑ κατά γενική ομολογία δεν είχε ασχοληθεί στο βαθμό που θα έπρεπε για την κάλυψη των αναγκών των βατραχανθρώπων μέσα και υλικά. Πάντως την επίμαχη περίοδο των Ιμίων προβλεπόταν η υπαγωγή Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο του ΓΕΕΘΑ, για εκτέλεση συγκεκριμένων αποστολών. Διαπιστώθηκαν όμως κενά και εκεί καθόσον είχε προηγηθεί η σταδιακή περιθωριοποίηση τους ήδη από το 1985 με την διάλυση της Μεραρχίας Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ με καθαρά πολιτικά κριτήρια.

Η εξέλιξη αυτή είχε οδηγήσει στην διαμόρφωση μονάδων με μορφή επίλεκτων τμημάτων Πεζικού, με τα ανάλογα κενά σε μέσα, υλικά και οπλισμό. Οι αδυναμίες που έπρεπε να αντιμετωπιστούν περιλάμβαναν χαμηλή επάνδρωση, κενά εκπαίδευσης, έλλειψη οργανικών μέσων μεταφοράς ελλείψεις επικοινωνιών, πεπαλαιωμένο οπλισμό.

Εξαίρεση στις Ειδικές Δυνάμεις του ΕΣ αποτελούσε το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών (ΕΤΑ) το οποίο είχε κατάλληλη σύνθεση και οργάνωση - όχι μονο για να φυλάξει - αλλά και να ανακαταλάβει εαν χρειαζόταν τμήμα Εθνικού Εδάφους. Μάλιστα είχε εκδοθεί πολεμική διαταγή και Επιχειρησιακές Ομάδες ηταν πανέτοιμες να επέμβουν αερομεταφερόμενες από ελικόπτερα της Αεροπορίας Στρατού. Για ανεξήγητους λόγους όμως το "πράσινο φώς" για να σταλούν στα Ίμια δεν ήρθε ποτέ..

Σύμφωνα με στοιχεία που έδωσε αργότερα στη δημοσιότητα ο πρώην Α/ΓΕΕΘΑ Ναύαρχος Χρ. Λυμπέρης, οι προτάσεις που είχε θέσει το ΓΕΕΘΑ εκείνη την περίοδο για απόδοση προτεραιότητας στις Ειδικές Δυνάμεις, δεν είχαν γίνει δεκτές από πολιτική ηγεσία- Α/ΓΕΣ και Α/ΓΕΝ . Η κατάσταση αυτή συνέβαλε τότε στα γνωστά προβλήματα μεταφοράς Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ για φρούρηση της ανατολικής βραχονησίδας στα Ίμια. Λόγος που (εν μέρει) έδωσε την τέλεια ευκαιρία στους τούρκους βατραχανθρώπους να την καταλάβουν πριν ακριβώς από 21 χρόνια. Φυσικά πολλά έχουν ειπωθεί για το κατά πόσον η διαχείριση της κατάστασης και των διαθέσιμων δυνάμεων στην περιοχή από πλευράς της τότε στρατιωτικής ηγεσίας, ήταν η πλέον ενδεδειγμένη τις πρώτες πρωινές ώρες της 31ης Ιανουαρίου...

Το ΓΕΕΘΑ στην κορύφωση της κρίσης κινητοποίησε όπως ήταν φυσικό τις μονάδες Ειδικών Δυνάμεων που είχε υπό τον έλεγχο του σε άμεση συνεννόηση με ΓΕΣ και ΑΣΔΕΝ. Επρόκειτο για το 13 ΣΑΚ, το ΕΤΑ, το ΚΕΑΠ, τα οποία υπάγονταν διοικητικά στο ΓΕΣ (θέματα διοικητικής μέριμνας , προσωπικού, εξοπλισμού. Επιπλέον το ΓΕΣ είχε την επιχειρησιακή διοίκηση της 32 Ταξιαρχίας Πεζοναυτών, του 1ου Συντάγματος Καταδρομών, του 2ου Συντάγματος Αλεξιπτωτιστών, τα οποία προβλεπόταν να λαμβάνουν επιχειρησιακές αποστολές από το ΓΕΕΘΑ μόνο σε περίοδο πολέμου.

Έτσι λοιπόν συνεκτιμώντας όλους τους παραπάνω παράγοντες που διαμόρφωναν την μαχητική ισχύ των Ειδικών Δυνάμεων του ΕΣ τον Ιανουάριο του 1996, το συμπέρασμα ήταν ότι υπήρχαν σοβαρές ελλείψεις και αδυναμίες οι οποίες τελικά αντιμετωπίστηκαν κατά προτεραιότητα αμέσως μετά την κρίση των Ιμίων, με νέα φιλοσοφία που δρομολόγησε τις σωστές ενέργειες από πλευράς ΓΕΣ.

Σήμερα φυσικά το τοπίο στις Ειδικές Δυνάμεις και μονάδες Ειδικών Επιχειρήσεων (ΕΣ, ΠΝ, ΠΑ) είναι πολύ διαφορετικό σε ότι αφορά την οργανωτική τους δομή καθώς αυτές υπάγονται πλέον σε Διακλαδική Διοίκηση υπό το ΓΕΕΘΑ με σημαντικές βελτιώσεις σε μέσα και οπλισμό σε σχέση με την περίοδο του 96.

Δυστυχώς όμως πρέπει να γίνουν πολλά ακόμη καθώς η προσπάθεια επανεξοπλισμού τους που ακολούθησε την κρίση των Ιμίων, έχασε τη δυναμική της στα μέσα της δεκαετίας του 2000, ενώ φτάνοντας στις μέρες μας έχει ανασταλεί εντελώς με ότι αυτό συνεπάγεται για τη μαχητική τους ικανότητα..

Η απειλή όμως 21 χρόνια μετά τα Ίμια όχι μόνο υφίσταται αλλά γιγαντώνεται επιβάλλοντας προετοιμασία και άμεση ενίσχυση.

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


29 Ιαν 2017


Με ποινή φυλάκισης 60 ημερών τιμωρήθηκαν οι επτά νεοσύλλεκτοι φαντάροι που φωτογραφήθηκαν στο Κέντρο Εκπαίδευσης Μεσολογγίου να σχηματίζουν τον αλβανικό αετό.

Συγκεκριμένα, ο αρχηγός ΓΕΣ, αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, μετά την ολοκλήρωση της ΕΔΕ, αποφάσισε να επιβάλει ποινή φυλάκισης 50 ημερών σε καθέναν από τους επτά αλβανικής καταγωγής οπλίτες. Με βάση τον στρατιωτικό κανονισμό ΣΚ 20-1, η ανώτατη ποινή που μπορούσε να επιβληθεί στους επτά νεοσύλλεκτους από το Γενικό Επιτελείο Στρατού είναι οι πενήντα ημέρες φυλάκισης.

Στη συνέχεια παρενέβη ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Καμμένος και επαύξησε τις ποινές στις 60 ημέρες, όπως έχει δικαίωμα από τον νόμο. Πρακτικά, όπως αναφέρουν στρατιωτικές πηγές, αυτό σημαίνει ότι οι επτά νεοσύλλεκτοι θα υπηρετήσουν επιπλέον θητεία κατά 40 ημέρες. Η διερεύνηση της υπόθεσης συνεχίζεται από στρατιωτικό εισαγγελέα.

Η ανακοίνωση που εκδόθηκε από το Γενικό Επιτελείο Στρατού:
«O αρχηγός ΓΕΣ αντιστράτηγος Αλκιβιάδης Στεφανής, λαμβάνοντας υπόψη το πόρισμα της ΕΔΕ που διενεργήθηκε αναφορικά με την εμφάνιση φωτογραφίας σε μέσα κοινωνικής δικτύωσης και ιστοσελίδες, που εμφανίζει Στρατιώτες να σχηματίζουν με τα χέρια τους χαρακτηριστική απεικόνιση της Αλβανικής σημαίας, επέβαλλε σε αυτούς πειθαρχικές ποινές, εξαντλώντας την πειθαρχική του δικαιοδοσία. Η απόφαση αυτή του Αρχηγού ΓΕΣ, έχει ήδη υποβληθεί στο ΓΕΕΘΑ και στο ΥΠΕΘΑ, όπου ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας κ. Πάνος Καμμένος αποφάσισε να επαυξήσει τις ανωτέρω ποινές, στο ανώτατο όριο της πειθαρχικής του δικαιοδοσίας. Η πλήρης διερεύνηση της υποθέσεως συνεχίζεται».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


8 Δεκ 2016


Του Κωνστ. Φράγκου

Ένα κράτος για να είναι ελεύθερο, αξιοπρεπές και να ίσταται με υπερηφάνεια, πρέπει να είναι το ίδιο ισχυρό όσο οι γείτονές του.
Θουκυδίδης
Από 4μήνου έχω δημοσιεύσει από τον χώρο αυτό και την εφημερίδα Το Παρόν πέντε (5) αλλεπάλληλες μελέτες – αναλύσεις για το ορατό, ψηλαφιστό και προσεγγίζοντα κίνδυνο εξ Ανατολών, την εγκληματική εγκατάλειψη της Άμυνας και την τεράστια διαφορά δυναμικού – εξοπλισμών Ελλάδας – Τουρκίας Εξέπεμψα SOS. Κραύγασα: Hannibal Ante Portas. Το ίδιο κάνω, συνεχώς, από το 2008…
Μετά την Σημιτική λαίλαπα της λεηλασίας της Άμυνας και των εθνικών πόρων ακολούθησε η Καραμανλική εποχή της λήθης και συγκάλυψης. Αδελφάτο…
Από το 2006, όταν η Άμυνα ελεγχόταν από τον κ. Κων. Καραμανλή, τον επιλεγόμενο Ακάματο ή Σκανδαλοθάπτη, και τον κ. Ε. Μεϊμαράκη, παντελώς αδιάφορο και μοιραίο για την Άμυνα (το μόνο «καλό» που προσέφερε στο Στράτευμα είναι η ολέθρια μείωση της θητείας κατά τρεις μήνες, διαφωνούσης της Στρατιωτικής Ηγεσίας, λίγες ημέρες προ των εκλογών), η κατάρρευση της αποτροπής υπήρξε ραγδαία. Το εθνικό έργο Μεϊμαράκη – Καραμανλή συνέχισε το έτερο θλιβερό δίδυμο Παπανδρέου – Βενιζέλου. Την χαριστική βολή στο σύστημα έδωσε η Κυβέρνηση Αντωνομπενιμπαλτάκων. Είχαμε:
  • Βομβαρδισμό και απαξίωση του φρονήματος των στελεχών.
  • Κομματικοποίηση του Στρατεύματος.
  • Εγκατάλειψη υπάρχοντος υλικού.
  • Ουδεμία προοπτική ή ανησυχία για το μέλλον. Μάτια κι αυτιά ερμητικά κλειστά για όσα τεκταίνονται στην συνεχώς απειλούσα και ανησυχητικά εξοπλιζόμενη γειτονική χώρα.
Βασικά, υπεύθυνα τα κόμματα, η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ ενώ ο κυβερνών, σήμερα, ΣΥΡΙΖΑ, μειωμένο ενδιαφέρον ή άσκηση ελέγχου για τα’ αμυντικά επέδειξε αυτό το διάστημα.
Τα πέτρινα χρόνια της Αμυντικής Βιομηχανίας
Οι Ελληνικές Αμυντικές Βιομηχανίες αποτελούσες κομματικά παραρτήματα, ΝΔ- – ΠΑΣΟΚ φωλιές αρπακτικών, που τις διαχειρίζονταν σκώληκες τις κομματίλας και της συνδικαλαρίας: Ανεξέλεγκτη λεηλασία… Και πάλι ο τότε ΣΥΝ και μετέπειτα ΣΥΡΙΖΑ ενδιαφερόταν μόνο για τη στήριξη των συνδικαλιστών, χωρίς να ανησυχήσει που οι εργασίες λιγόστευαν και για τα ελλείμματα που πλήρωνε το κράτος, δηλαδή οι φορολογούμενοι.
Απέναντι, η Αμυντική Βιομηχανίας της Τουρκίας μεγαλουργούσε πλαισιωμένη με αυστηρά επιλεγμένα στελέχη και εκμεταλλευόμενη, πλήρως, τα ΑΩ. Εδώ οι αχρείοι διόριζαν μαιευτήρες, προϊσταμένους λαχαναγοράς και φροντιστηριάρχες ως επικεφαλής των Βιομηχανιών.
Τα αντισταθμιστικά Ωφελήματα (ΑΩ)
Είχαν παραδοθεί ως βορά σε κοράκια τα οποία διευκόλυναν και συνεργάζονταν αρμονικά εγκάθετοι των Υπουργών Άμυνας. Η λεηλασία συνεχιζόταν και επί κυβέρνησης Αντωνομπένηδων όταν η ΓΔΕΕ, αρμόδια υπηρεσία, αποτελούσε αποκλειστικό φέουδο του κ. Ε. Βενιζέλου.
Δυστυχώς μόνο ολίγες φωνές και έντιμα έντυπα επεσήμαιναν τον κίνδυνο, επί συνεχή χρόνια, προς δόξαν της κωφότητος της εξουσίας. Εγκληματικά αδιάφοροι, οδηγούσαν τη χώρα στην ευθανασία. Και ξαφνικά έπεσε κεραυνός εν αιθρία. Η επικείμενη παρουσία των πολυδιαφημισμένων F35 στο Αιγαίο και οι, ταυτόχρονες, απειλές του κ. Ερντογάν για νησιά και Λωζάννη. Εν αιθρία; Όχι, δα. Η παρουσία των F-35, που μεγαλοποιείται, ήταν γνωστή από το… 2000(!) και η απειλή είχε εκδηλωθεί με τα Ύμια!
Τα F-35
Όταν η Lockheed Martin κέρδιζε το πρόγραμμα μαχητικών stelth  5ης γενιάς, δηλαδή των F-35 η Αμερικανική κυβέρνηση, Γραφείο Διαχείρισης Προγράμματος (Joint Srike Fighter program office) απευθύνθηκε στους συμμάχους καλώντας τους να συμμετάσχουν, ως εταίροι, στο πρόγραμμα (θα ελάμβανε και η ΕΑΒ…. μερίδιο).
Οι προτάσεις υπεβλήθηκαν, διαδοχικά, στους Υπουργούς κ. Τσοχατζόπουλο, Παπαντωνίου και Μεϊμαράκη. Ουδεμία απάντηση έλαβαν. Η Τουρκία, όπως ο Καναδάς, Ιταλία, Αγγλία κ.λπ. δήλωσαν συμμετοχή.
Το πρόγραμμα έκλεισε και η USAF απευθύνθηκε στον κ. Βενιζέλο προτείνοντας τη συμμετοχή στο πρόγραμμα αγορών, πλέον, ώστε η Ελλάδα να εγγραφεί στον πίνακα προτεραιοτήτων. Και ο κ. ΕΒ εσιώπησε! Τώρα, εμείς γιατί φωνάζουμε ότι η Τουρκία παίρνει F-35 και εμείς όχι; Είναι στα καλά τους οι ανεπαρκείς ηγέτες μας; Μας φταίει ο Καμμένος; Όσον αφορά την Τουρκία, η γείτων και επιθετική χώρα μετέχει στην κατασκευή ως εταίρος και δήλωσε, από το 2010, ότι θα προμηθευτεί, τελικά, 100!
Η πρώτη παρτίδα αφορά σε 30 α/φ με χρόνους παράδοσης 2 (2018), 4 (2019), 8 (2020), 8 (2021), 8 (2022). Κοντολογίς, η Τουρκία το 2022 θα διαθέτει 30 F35 που θα τις επιτρέψουν να κυριαρχεί στο Αιγαίο. Να πούμε ότι αυτό είναι «του θανατά» για ‘μας; Θ’ απαντήσω, όχι, καίτοι δεν είμαι πιλότος μαχητικού. Απαιτούνται όμως ταχείες ενέργειες. Νυν υπέρ πάντων ο αγών. Εάν εφησυχάσουμε, χάσαμε, οδηγηθήκαμε, κατ’ ευθείαν, στην ευθανασία. Απλά, σημειώνω, για να προσγειώσω τους αιθεροβάμονες, ότι αν ακόμη και σήμερα εκδηλώναμε πρόθεση απόκτησης F-35 (κόστος εκάστου 100 εκ. $) το πρώτο θα το παραλαμβάναμε μετά το 2028. Για να είμαστε ρεαλιστές! Και τότε θα είχαμε απέναντι… 100 Τουρκικά! Είναι λύση αυτή του προβλήματος;
Τα F-16
Λαμβάνοντας υπόψη το επιχειρησιακό χώρο του Αιγαίου, είναι αντιληπτό και ομολογούμενο ότι σε μια πιθανή σύρραξη πρωταγωνιστικό ρόλο θα παίξει η Πολεμική Αεροπορία. Επομένως, αβίαστα καταλήγει κανείς στο συμπέρασμα ότι η διατήρηση μιας αποτρεπτικής δύναμης μαχητικών σε, όσον το δυνατόν, καλλίτερη αναλογία με την ισχύ του αντιπάλου είναι αναγκαία.
Σήμερα, οπωσδήποτε, η απόκτηση από την Τουρκία των F-35 δημιουργεί νέα δεδομένα.
Αυτά τα νέα δεδομένα καλείται η κυβέρνηση ν’ αντιμετωπίσει ΤΩΡΑ, πριν είναι αργά.
Η απάντησή μας θα είναι ο ταχύτατος εκσυγχρονισμός των F-16 που διαθέτουμε συνδυαζόμενος με αυτόν των τεσσάρων (4) φρεγατών ΜΕΚΟ, με τις οποίες θ΄ αντιμετωπιστεί επαρκώς η Τουρκική υπεροχή. Θα υπάρξει όμως αποτροπή. Τα F-16, δηλαδή τα εκσυγχρονισμένα, είναι τα μόνα που μπορεί ν’ αντιμετωπίσουν τα F-35, εκτός αν προμηθευθούμε καινούρια, άλλου τύπου. Αυτό το λέει η ΠΑ και όχι εγώ. Ας δούμε την σύνθεση του αεροπορικού μας στόλου των F-16.
PXI (Αγορά αιώνα – Παπανδρέου) 32
PXII (Μητσοτάκης – Βαρβιτσιώτης) 37
PXIII (Σημίτης – Τσοχατζόπουλος) 55
PXIV (Σπηλιωτόπουλος – Καραμανλής) 31
Σύνολον: 155
(Σημ. σημασία έχει πόσα απ’ αυτά είναι διαθέσιμα, μάχιμα δηλαδή γιατί, όπως πληροφορούμαι, μεγάλος αριθμός είναι καθηλωμένος λόγω έλλειψης ανταλλακτικών).
Ο εκσυγχρονισμός
Είναι παλαιά ιστορία. Μετά την απροθυμία του ΥΕΘΑ να συμμετάσχει στο κονσόρτσιουμ κατασκευής, η κατασκευάστρια εταιρεία L-M δέχθηκε αίτημα της ΠΑ για παροχή πληροφοριών εκσυγχρονισμού (2009). Η L-M υπέβαλε, σε μικρό χρόνο, ολοκληρωμένη πρόταση αναβάθμισης. Ο τότε Υπουργός κ. Ε. Μεϊμαράκης όχι μόνο ουδόλως ασχολήθηκε με το θέμα αλλά και περιέκοψε 10 μαχητικά OPTION της τελευταίας αγοράς ΡΧ4! Η L-B επανήλθε δις. Μία το 2010 και άλλη το 2011. Ουδεμία απόκριση. Φθάνουμε σήμερα, που «έσφιξαν, πλέον, τα γάλατα». Η  ΠΑ έχει συγγράψει LOR (αίτημα για πρόταση) για εκσυγχρονισμό αριθμού ή όλων των F-16 σε F16V. Ταυτόχρονα εκδήλωσαν ενδιαφέρον και οι εταιρείες BOEING και BAE. Ενημερώνεται ο Υπουργός, ο οποίος, όπως πληροφορούμαι, αντιλαμβάνεται το πρόβλημα και ερευνά για την εύρεση ικανοποιητικής  λύσης, δεδομένου ότι το αίτημα εγγίζει τα 2 δις $ (2,4 δις είναι το συνολικό κόστος F-16, φρεγατών). Η λήψη αποφάσεων, όμως, δεν παίρνει άλλες αναβολές και… βυζαντινολογίες. Η αδιαφορία, η αναβλητικότητα, η έλλειψη διορατικότητας των προκατόχων του, πνίγουν τώρα τον Καμμένο που βρίσκεται επί πυράς. Το θέμα των F-35 και του εκσυγχρονισμού δεν ήταν καθόλου άγνωστα στους ελληνικούς αμυντικούς κύκλους. Το να βγαίνουν σήμερα δημοσιογράφοι και να προκαλούν πανικό με πρωτοσέλιδα, εμπρηστικά δημοσιεύματα ήκιστα προσφέρουν στο συγκεκριμένο πρόβλημα.
Τα εκσυγχρονισμένα F-16 είναι τα μόνα που μπορούν να τ΄ αντιμετωπίσουν, ικανοποιητικά.
Πρέπει να γνωρίζουμε, όμως, ότι ακόμα και αν αύριο διαβιβαζόταν το σχετικό αίτημα εκσυγχρονισμού στην USAF, η απάντηση – πρόταση θα ληφθεί μετά από 6-8 μήνες και το πρώτο F16V θα παραδοθεί το 2020! Αν κανείς προτίθεται να σχολιάσει με την γνωστή φράση «καλά κρασιά», τότε θα πρέπει ν’ απευθυνθεί στους κ. Μεϊμαράκη – Βενιζέλο, βασικά.
Σε αρκετά ικανοποιητικό μέρος των εργασιών εκσυγχρονισμού θα συμμετέχει και η ΕΑΒ και άλλες μικρότερες εγχώριες εταιρείες. 
Ο Εκσυγχρονισμός
Δει δη χρημάτων και άνευ τούτων ουδέν εστί γενέσθαι των δεόντων
Δημοσθένης – Ολυνθιακοί
Τα κόστος εκσυγχρονισμού πλησιάζει τα 2δις $, ανάλογα του αριθμού των α/φ. Υπολογίζεται ότι με την καταβολή 200 εκ. $ κατ’ έτος, θ’ απαιτηθούν 10 χρόνια για την αποπληρωμή τους. Σκέψεις, αντίλογοι και προτάσεις υπάρχουν πολλές, οι οποίες, όμως πρέπει να καταλήξουν σύντομα. Οι πάντες βλέπουν ότι ο ελάχιστος αριθμός θα είναι το σύνολο των PXIΙ, III, IV δηλαδή 37+55+31 = 123. Πού θα βρεθούν αυτές οι πιστώσεις σήμερα;
Και ολίγο… γιουσουρούμ
Πληροφορούμαι, χωρίς να μπορέσω να το επιβεβαιώσω ότι:
  • Προ μηνών η Ρουμανία και η Πορτογαλία αναζητούσαν αγορά παλαιών F-16. Το γεγονός μας απασχόλησε ώστε να εξετάσουμε την πώληση των 32 της PXI;
  • Σήμερα, η Βουλγαρία αναζητεί, ομοίως, τέτοια α/φ αλλά πάλι εμείς δείχνουμε αδιάφοροι. Δεν εξετάζεται η περίπτωση πώλησης των παλαιότερων ώστε να βρεθεί «η μαγιά» ώστε να εκσυγχρονίσουμε τα υπόλοιπα;
Ποιοι μπορούν να…. προσφέρουν;
  • Η Εκκλησία της Ελλάδος
Εφόσον ο Μακαριώτατος και το Ιερατείο φρίττουν επί τω ακούσματι διαχωρισμού κράτους – Εκκλησίας και θεωρεί ότι οι δύο πόλοι αποτελούν συμπαγές – δίπολο, οφείλει να προσφέρει στο ΥΕΘΑ τουλάχιστον το ήμισυ της δαπάνης, δηλαδή περί το 1 δις €. Έχει, άνετα, τις δυνατότητες. ΑΝ το κράτος ανυπεράσπιστο καταλυθεί  από το Ισλάμ του κ. Ερντογάν η Εκκλησία θα υποστεί κι αυτή πλήγμα και προσβολή. Προχωρείστε, λοιπόν, Μακαριώτατε, και ιδού μια ευκαιρία εκδήλωσης στοργής της Εκκλησίας προς τις ΕΔ, την Άμυνα, την Αποτροπή. Υπενθυμίζω απλά ότι το κράτος μισθοδοτεί 10.000 ιερωμένους και μόνο 8.000 γιατρούς!
  • Ισχυρές, οικονομικά, τάξεις, όπως οι εφοπλιστές, πάμπλουτοι ομογενείς.
  • Σε προηγούμενο σημείωμά μου σ’ αυτό το χώρο, έδωσα μια τεκμηριωμένη εικόνα του κράτους – τέρατος που απομυζά την ικμάδα του Ελληνικού λαού. Ο Πρόεδρος Ομπάμα αναχωρώντας μας συνέστησε «Προχωρείστε σε μεταρρυθμίσεις». Εμείς συνεχίζουμε τις… απορρυθμίσεις: 300 βουλευτές αντί 180, διάθεση αυτοκινήτων τους βουλευτές και υπεράριθμων «συμβούλων» κ.λπ. Επανέρχομαι σήμερα με νεώτερα στοιχεία που αποδεικνύουν ότι το πελατειακό και κομματικό κράτος ανθεί και γιγαντώνεται όταν η άμυνα μαραίνεται:
  • Στο κανάλι της Βουλής, που έπρεπε να έχει καταργηθεί προ πολλού, συνεχίζονται οι διορισμοί!
  • Η εταιρεία ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ (κατασκευαστική Δημοσίου) διαθέτει 330 υπαλλήλους. Σήμερα που οι δραστηριότητες έχουν μειωθεί κάθετα, αρκούν 100. Ο κ. Σπίρτζης, γνήσιος εκφραστής της ΠΑΣΟΚΙΚΗΣ πελατειακής αντίληψης διορίζει ακόμη 220.
  • Οργανισμοί έχουν περισσότερους συμβούλους από εργαζομένους! Ο Λιμένας Κέρκυρας 9 μέλη ΔΣ, 8 εργαζόμενοι, Ελευσίνας 7-5, Λαυρίου 9-7. Το λιμάνι του Βόλου έχει μεγαλύτερο αριθμό συμβούλων απ’ αυτό του Αμβούργου!
  • Η Κυβέρνηση ΗΠΑ διαθέτει 16 μόνο Υπουργούς. Η του γραφικού κρατιδίου, η χώρα της φαιδράς πορτοκαλέας που λέγεται Ελλάς 36!
  • Ο ΠτΔ της Ελλάδας λαμβάνει ετήσιο μισθό όσο πρόεδρος των ΗΠΑ! Από τις 373.000 ευρώ, οι 73.000 επαρκούν. Οι υπόλοιπες 300.000 ευρώ να οδεύσουν σε ενταλλακτικά ελικοπτέρων (Από τα ΙΙ ΝΗ – 90 ίπταται μόνο ένα!) Ο Πρόεδρος της Πορτογαλίας μείωσε στο 30% τις απολαβές του όταν η χώρα του μπήκε στο μνημόνιο!
  • Ο κ. Πρωθυπουργός μέσω πλήρους κατάρρευσης, ανοίγει Πρωθυπουργικό γραφείο και στη Θεσσαλονίκη, ένα μικρό Μέγαρο Μαξίμου, με επίπλωση κ.λπ. όπου θα διορίσει, ασφαλώς, πολυπληθές προσωπικό. Ήδη η διορισθείσα διευθύντρια λαμβάνει μηνιαίο μισθό μεγαλύτερο του Αρχηγού ΥΕΘΑ! Γιατί; Ποια η ανάγκη; Εντελώς απίστευτη ακούγεται η πληροφορία ότι εκεί απεσπάσθηκαν 16 αστυνομικοί. Να φυλάνε τι;
  • Οι μετακλητοί υπάλληλοι, αυτή η σύγχρονη λέπρα της Δημόσιας Διοίκησης, ξεπέρασαν τους 2.000 ενώ το κόστος μισθοδοσίας αυξήθηκε κατά 146 εκ (Καθημερινή 27 Νοεμβρίου). 48 εντοπίστηκαν στο γραφείο του κ. Σταθάκη και 25 στου κ. Κατρούγκαλου.
  • Ο αριθμός των Γενικών και πάσης φύσης Γραμματέων (έφθασαν να διορίζουν και… αναπληρωτές Γεν. Γραμματέων) έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Πέρυσι τον Νοέμβριο ήσαν 72, σήμερα ξεπέρασαν τους 150!
  • Και το θλιβερότερο απ’ όλα είναι ότι από την άλλη μεριά δεν ακούγεται συγκεκριμένο σχόλιο. Εκείνο που τους ενδιαφέρει είναι να πέσει ο Τσίπρας και να τον αντικαταστήσουν πάνω στα σημερινά δεδομένα για να βολέψουν τα δικά τους παλικαράκια που αδημονούν. Υπάρχει ελπδα να σωθεί τούτος ο τόπος;
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ
Ποτέ δεν σ’ ακούνε αν δεν έχεις δόντια. Αν δεν μπορείς να δαγκώσεις, δεν υπάρχεις.
Ν. Πεντζίκης
  • Μετά τα τελευταία γεγονότα δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι οι Τούρκοι, κάτι μας ετοιμάζουν, αφού βλέπουν το αλαλούμ που κυριαρχεί στην Ελληνική Πολιτεία. Εξορκισμοί, λαθεμένες εκτιμήσεις ότι οι γείτονες κρώζουν προς τα εδώ για να αντιμετωπίσουν εσωτερικές αναταράξεις, είναι αυταπάτες. Οι γείτονες λειτουργούν βάσει προγράμματος και σχεδίων.
  • Η απαιτούμενη εσωτερική ενότητα δεν υπάρχει. Η Κυβέρνηση προσπαθεί να σταθεί στην Εξουσία και η Αντιπολίτευση δεν την βοηθάει καθόλου. Βιάζεται να καταλάβει την εξουσία για να συνεχίζει το φαγοπότι που άφησε στη μέση. Η διχόνοια στο μεγαλείο της. Στρώνουν το δρόμο στον θρασύτατο Σουλτάνο.
  • Το τόσο αναγκαίο Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας δεν συγκροτείται. Όλοι το υπόσχονται (όπως την κατάργηση του κατάπτυστου άρθρου 86 του Συντάγματος) αλλά κανείς δεν προχωρεί στην πράξη.
  • Απαιτείται  ΤΑΧΕΙΑ αξιοποίηση – ενεργοποίηση υπαρχόντων μέσων ΤΩΡΑ. Είναι γελοίο να κραυγάζουμε όταν ένας μεγάλος αριθμός οπλικών συστημάτων είναι ανενεργά λόγω έλλειψης ανταλλακτικών ή συμφωνιών συντήρησης (Fos) .
  • Απαιτείται εκδήλωση φροντίδας και στοργής στα στελέχη ΕΔ των οποίων άφρονες Κυβερνήσεις καταλήστευσαν τα πενιχρά εισοδήματά τους.
  • Όχι εμπρηστικές και χλευαστικές δηλώσεις προς Ανατολάς. Μας καθιστούν αστείους όταν οι άλλοι γνωρίζουν την κατάστασή μας. Αν δεν “πατάς” κάπου καλλίτερα να περιορίζεσαι σε απλές διαμαρτυρίες. Ποτέ δεν σ’ ακούνε αν δεν έχεις δόντια…
  • Εν τω μεταξύ σαβούρες, οικτρά αποτυχόντες πολιτικοί του παρελθόντος, υπεύθυνοι της σημερινής κατάντιας, επωφελούμενοι της ατιμωρησίας και ουδόλως ενδιαφερόμενοι για την δραματική κατάσταση της χώρας, οργανώνουν Ομίλους, κάνουν διαλέξεις, εκδίδουν βιβλία στοχεύοντας, ξανά, την εξουσία.
Σημειώσεις
1) Η εσφαλμένη θεωρία τίνων επισήμων και αρκετών ΜΜΕ ότι η Τουρκική προκλητικότητα οφείλεται σε λόγους εσωτερικής κατανάλωσης αποπροσανατολίζει και ρίχνει στάχτη στα μάτια στην κοινή γνώμη.
Η Τουρκία ανοίγει ανύπαρκτα θέματα, όπως η συνθήκη της Λωζάννης, τα νησιά, η Θράκη, λειτουργούσα καθόλου παρορμητικά αλλά προγραμματισμένα, ακολουθούσα στρατηγική 10ετιών. Έχει στόχο την αμφισβήτηση της εθνικής μας κυριαρχίας και του καθεστώτος όλου του Αιγαίου.
Μια ισχυρή, Ελληνική Κυβέρνηση, με συμπαραστάτη στα εθνικά θέματα όλον τον πολιτικό κόσμο θα λειτουργούσε, οιωνεί. ως ένας τρόπος αποτροπής. Εμείς είμαστε όλο λόγια, θεατρικές παραστάσεις και πλέον ου αλλά και μια εσωτερική διαμάχη άνευ τέλους. Τα Εθνικά θέματα έχουν παραμερισθεί και κυριαρχεί μια λυσσαλέα μάχη για την κατάληψη και νομή της Εξουσίας.
Μαζεύτηκαν πότε οι Πολιτικοί Αρχηγοί, ΟΛΟΙ, να συζητήσουν τα εθνικά θέματα;
Σήμερα, πέραν πάσης αμφιβολίας ένα θερμό επεισόδιο αποτελεί κάτι περισσότερο από πιθανότητα. Τούτο δεν αποτρέπεται ούτε με ευχέλαια, ούτε με φαμφάρες, ούτε με “παραστάσεις” τύπου Καστελόριζου. Χρειάζεται στιβαρή στάση εδραιουμένη στον ρεαλισμό.
Δεν θα ήσαν αυτοί λύκοι αν εμείς δεν είμαστε πρόβατα.
2) Υπάρχει όμως, και είναι αναγκαία, και μια εύθυμη νότα. Είναι ο σπουδαίος Αρχηγός, όψιμος «πατριώτης» κ. Β. Λεβέντης. Κραυγάζει κι αυτός ζητώντας να παρακρατηθούν από τους συνταξιούχους ακόμα 200 ευρώ, μηνιαίως, για ν’ αγορασθούν F-35. Έτσι απλά πάμε στο Super Market να τα πάρουμε. Γιατί ο λεβέντης κ. Λεβέντης δεν άρχιζε τις κρατήσεις, αναλογικά, από τον Π.τΔ, βουλευτές, υψηλόβαθμους, αργόμισθους, συμβούλους κ.λπ. Μακριά τα χέρια από το συνδικάτο.

3) Τούτο το κείμενο τράβηξε σε μάκρος αλλά, αφού μιλάμε για εκσυγχρονισμό, δεν μπορώ ν’ αποφύγω τον πειρασμό ν’ αναφερθώ στον εκσυγχρονισμό των APACHE. Τα ελικόπτερα αυτά είναι τα κορυφαία και ακριβότερα παγκοσμίως. Είναι ο μοναδικός τομέας που υπερέχουμε έναντι της Τουρκία στο οπλοστάσιο. Πολλαπλασίαστης ισχύος. Τα πρώτα είκοσι (20) αγοράσθηκαν το 1992 (Μητσοτάκης – Βατβιτσιώτης) και το 2010 ήρθε η ώρα τους να εκσυγχρονισθούν. Το ΓΕΣ ζήτησε προτάσεις από την BOEING, επέλεξε και προώθησε τον φάκελο στον τότε ΥΕΘΑ, απαθέστατο αλλά πολυλογούντα, κ. Ε. Βενιζέλο. Τα Ε/Π αν δεν εκσυγχρονίζονταν θα κατέληγαν στο χυτήριο. Ο τότε Α/ΓΕΣ παρακαλούσε καθημερινώς τον Υπουργό να πάρει απόφαση. Αυτός ανέβαλε και υποσχόταν. Τελικά, ο φάκελος ανυπόγραφος βρέθηκε στον ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΙΝΔΟΥ από τον Αβραμόπουλο. Ήταν, όμως, αργά. Σήμερα τα πολύτιμα αυτά πολεμικά μέσα πνέουν τα λοίσθια. Ο BENI μετέχει σε δείπνα, συζητήσεις κ.λπ. μετά άλλων «συντρόφων» πουλώντας πατριωτισμό και επιδεικνύοντας την σωτηρία της Ελλάδος. ουδείς τον έλεγξε. Όλοι είχαν ξεχάσει το βίο και πολιτεία του ως ΥΕΘΑ.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


3 Νοε 2016


Του Δημήτρη Τσαϊλά

Πρόσφατα περιστατικά ασφαλείας στο χώρο του Αιγαίου αλλά και στη Μεσόγειο, πλησίον του συμπλέγματος του Καστελόριζου επέστησαν την προσοχή της χώρας μας πίσω αυτά τα εκρηκτικά μέτωπα. Σε αυτά τα δύο μέτωπα καλούνται οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις να αντιμετωπίζουν την αναθεωρητική πολιτική των Τούρκων.

Παρά την έλλειψη ενδιαφέροντος για κλιμάκωση εκ μέρους και των δύο ενδιαφερομένων μερών, μια υποβάθμιση της αποτρεπτικής μας ισχύος και στα δύο μέτωπα θα μπορούσε να οδηγήσει σε ένα ξέσπασμα σημειακών κρίσεων μέχρι και εχθροπραξιών.

Ζωτικό συμφέρον της Ελλάδας είναι η ασφάλεια και ηρεμία στα σύνορά μας. Η Άγκυρα δεν έχει παραιτηθεί από την πρόθεση να αναθεωρηθούν οι συνθήκες που καθορίζουν τα σημερινά σύνορα εις βάρος μας, και θεωρούν τη στρατιωτική σύγκρουση ως κεντρικό άξονα προς την επίτευξη αυτού του στόχου, εφ όσον πολιτικά δεν είναι δυνατό να επιτευχθεί. Αυτός είναι ο σοβαρός λόγος που απαιτείται ισχυρή αποτρεπτική ισχύς.

Ωστόσο, σε περίπτωση που συρθούμε σε μια σύγκρουση στο Αιγαίο ή τη Μεσόγειο, η Ελλάς πρέπει να είναι προετοιμασμένη με σύνεση και επιμέλεια, σε αντίθεση με την εμπειρία της τελευταίας κρίσης των Ιμίων.


Έτσι, πριν από την είσοδο σε στρατιωτική αντιπαράθεση σε κάποια από αυτές τις αρένες, η πολιτική ηγεσία της Ελλάδας και οι Ένοπλες Δυνάμεις πρέπει να μελετήσουν και να αποσαφηνίσουν τα ακόλουθα στρατηγικά και τακτικά θέματα.
  1. Τι στρατηγικό σκοπό επιδιώκουμε να επιτύχουμε, και ποιες είναι οι συνέπειες κάθε εναλλακτικής λύσης;
  2. Ποια είναι η κύρια δύναμη για την επίτευξη αυτού του στόχου - άμεσα ή έμμεσα;
  3. Πώς μπορεί να μειωθεί η τουρκική προκλητικότητα, και ποιοι είναι οι μηχανισμοί για να την καταγγείλουν;
  4. Πώς μια πολιτική εκστρατεία θα διεξαχθεί σε διεθνές και περιφερειακό επίπεδο; Στο πλαίσιο αυτό: οι διεθνείς και περιφερειακοί παράγοντες πρέπει να παρεμβαίνουν (απειλές, κυρώσεις, ή ακόμα και στρατιωτική εμπλοκή); Πώς μπορούν οι διεθνείς και περιφερειακοί παράγοντες να αξιοποιηθούν για να μειώσουν την τουρκική προκλητικότητα;
  5. Ποια είναι η σωστή χρονική στιγμή για πολιτική και στρατιωτική κινητικότητα; Μπορεί να διεξαχθεί ένα προληπτικό κτύπημα, ή τουλάχιστον μπορεί να δημιουργηθεί μια τακτική αιφνιδιασμού που θα μπορούσε να οδηγήσει σε σημαντικά επιτεύγματα από την αρχή;
  6. Ποια είναι η ποιότητα και το επίπεδο των υπηρεσιών πληροφοριών σχετικά με τις δυνατότητες και τις προθέσεις του εχθρού;
  7. Ποιοι είναι οι κίνδυνοι ότι ένα δεύτερο μέτωπο θα μπορούσε να ανοίξει ταυτόχρονα, και πώς μπορούμε να προπαρασκευάσουμε αυτή τη δυνατότητα;

Κάθε ένα από αυτά τα θέματα απαιτεί συζητήσεις σε βάθος από το ΚΥΣΕΑ που θα πρέπει να διεξαχθούν πριν και όχι κατά τη διάρκεια ή μετά τις συγκρούσεις μπροστά από μια εξεταστική επιτροπή. Μία υπεύθυνη ηγεσία χρειάζεται να επιλέξει τη σωστή και κατάλληλη χρονική στιγμή για αποφάσεις, και να μην αφήσουμε ανεξέλεγκτη την κλιμάκωση που θα υπαγορεύει το χρονοδιάγραμμα και η διεξαγωγή των επιχειρήσεων.

Αν η Ελλάδα είναι μοιραίο να συρθεί σε μια σύγκρουση, θα πρέπει να προετοιμαστούμε με σύνεση και επιμέλεια, σε αντίθεση με την μέχρι τώρα συμπεριφορά μας.

* Ο κ. Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


25 Οκτ 2016


Ένα από τα πρώτα ερωτήματα που υποβάλλουν οι αξιωματικοί στους στρατιώτες είναι μονολεκτικό: «Ηθικόν;» Η απάντηση είθισται να δίδεται μεγαλοφώνως: «Ακμαιότατον!» Αυτό δεν είναι τύπος, νεκρό γράμμα μιας συνήθειας είναι, την οποία κανείς δεν γνωρίζει γιατί ακολουθεί. Είναι ουσία στη στρατιωτική ζωή. Το ηθικό, αν δεν είναι ακμαιότατο, τότε η ήττα γίνεται βεβαιότατη...

Η ψυχολογική κατάσταση των εφέδρων, των μόνιμων αξιωματικών και άλλων στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων αποτελεί δείκτη σημαντικό για την πορεία ολόκληρης της κοινωνίας. Οσοι μετέχουν του στρατιωτικού τρόπου ζωής, διάγουν βίο πειθαρχημένο, με ιεραρχία, αίσθημα καθήκοντος και άμεση λογοδοσία, και βρίσκονται σε ηλικίες που είναι ταυτισμένες με το σωματικό σφρίγος συνήθως χαρακτηρίζονται και από μια δυναμική οπτική αντιμετώπισης των πραγμάτων. Αν εκείνοι καμφθούν, περιέρχεται σε κίνδυνο η ύπαρξη του κράτους και η ενότητα του λαού.

Πρόσφατα σημειώθηκαν απανωτά κρούσματα αυτοκτονιών στις Ενοπλες Δυνάμεις. Ενας κελευστής του Π.Ν. βρέθηκε απαγχονισμένος σε πάρκο στο Μοσχάτο και στην Πάτρα ένας 44χρονος υποσμηναγός της Π.Α. πήδηξε στο κενό από ταράτσα πολυκατοικίας, φορώντας μάλιστα τη στολή του.

Πέρα από τους προσωπικούς και τους οικογενειακούς λόγους που ενδέχεται να είχαν, ο βατήρας της απελπισίας πάνω στον οποίον έκαναν τα τελευταία βήματά τους τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεών μας ήταν αυτός που γνωρίζουμε όλοι. Η οικονομική δυσπραγία, οι αυξανόμενες οφειλές προς το κράτος και τους ιδιώτες, τα πετσοκομμένα εισοδήματα, η έλλειψη ελπίδας και πίστης σ' ένα καλύτερο αύριο μόνο κακά προμηνύουν για την πατρίδα μας.

Έπειτα από ένα βραχύ διάστημα αναπτέρωσης κάποιων ελπίδων για απόδραση από το μνημονιακό κάτεργο στο οποίο έχουν ρίξει την Ελλάδα, η απελπισία επανήλθε δριμύτερη και χειρότερη από ποτέ. Οταν οι πολίτες βλέπουν τη χώρα τους να μετατρέπεται σε κρανίου τόπο δεν μπορούν παρά να σκεφτούν όλους τους πιθανούς τρόπους απόδρασης από το αδιέξοδο.

Οι αριθμοί των αυτοκτονιών αυξάνονται - όσο αυξάνεται και το μεταναστευτικό ρεύμα των Ελλήνων, που αναγκάζονται να ξενιτευτούν για το μεροκάματο.

Ο φαύλος κύκλος συνεχίζεται...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


11 Οκτ 2016


Αποκαλύφθηκε επιχείρηση βιομηχανικής κατασκοπείας 

Νέο σοβαρό θέμα ταλανίζει τις σχέσεις Ουάσιγκτον – Άγκυρας, αφού τρεις Τούρκοι συνελήφθησαν στις ΗΠΑ με την κατηγορία της κατασκοπείας στον τομέα της αμυντικής βιομηχανίας, υπέρ της Τουρκίας! Οι δύο εξ αυτών είναι Αμερικανοί πολίτες, ενώ η ομάδα κατηγορείται πως διοχέτευε στην Τουρκία αμερικανική στρατιωτική τεχνολογία!

Είχαν ιδρύσει στις ΗΠΑ εταιρία υψηλής τεχνολογίας με στόχο την απόσπαση στρατιωτικών συμβολαίων από τις Αμερικανικές Ένοπλες Δυνάμεις, η οποία είχε καταφέρει να αποσπάσει στρατιωτικά συμβόλαια για την κατασκευή εκτοξευτών πυραυλικών συστημάτων που χρησιμοποιούνται από αεροσκάφη, τμημάτων τορπιλών υποβρυχίων και εκτοξευτών βομβίδων.

Μετά από έρευνα που πραγματοποίησε το Αμερικανικό Πεντάγωνο αποκαλύφθηκε ότι οι τρεις Τούρκοι μετέφεραν την τεχνολογία στην Τουρκία όπου και παρήγαγαν παράνομα τα συστήματα που αναφέρθηκαν νωρίτερα. Οι Τούρκοι που συνελήφθησαν από τις αμερικανικές Αρχές αντιμετωπίζουν ποινές κάθειρξης μέχρι και 20 ετών φυλάκισης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




30 Σεπ 2016

Του Κώστα Ράπτη

Η διαμόρφωση κοινής ευρωπαϊκής αμυντικής πολιτικής και κοινής στρατιωτικής δύναμης αποτελεί ανεκπλήρωτο χρέος και κατάρα μαζί. Τμήμα του αρχικού οράματος του Jean Monnet και του Robert Schuman, ήδη από τη δεκαετία του '50, η κοινή αμυντική πολιτική αποτέλεσε και την πρώτη μεγάλη αποτυχία της ευρωπαϊκής ενοποίησης, πριν καν την ίδρυση της ΕΟΚ, όταν το 1954 η Γαλλική Εθνοσυνέλευση απέρριψε την πρόταση για Ευρωπαϊκή Αμυντική Κοινότητα. Παντοτινό ανεκπλήρωτο σύμβολο της "πολιτικής ένωσης” της Ευρώπης και της χειραφέτησής της από τις ΗΠΑ, η φιλοδοξία κοινής αμυντικής πολιτικής θα προσκρούει διαρκώς στο γεγονός ότι το ΝΑΤΟ, ιδίως μετά από την κατάρρευση του Συμφώνου της Βαρσοβίας και τη διεύρυνσή του προς Ανατολάς, αποτελεί τη βασική μορφή συλλογικής ασφάλειας στον ευρωπαϊκό χώρο. Ακόμη και το Eurocorps θα παραμείνει μια περισσότερο συμβολική χειρονομία κύρια Γαλλογερμανικής αμυντικής συνεργασίας παρά μια υπολογίσιμη στρατιωτική μονάδα.

Μοιραία, η επαναφορά του θέματος στην άτυπη σύνοδο των Υπουργών Άμυνας της Ε.Ε. την Δευτέρα και την Τρίτη στη Μπρατισλάβα περισσότερο ανέδειξε διαιρέσεις παρά μια κοινή στάση και κατεύθυνση.

Τα πράγματα είχε προκαταλάβει η κοινή πρόταση των υπουργών Άμυνας της Γαλλίας, Jean-Yves Le Drian και της Γερμανίας, Ursula von der Leyen, στο πλαίσιο των ζυμώσεων για το μέλλον της Ε.Ε. μετά το Brexit. Το κείμενό τους, που απέφευγε προσεκτικά να αναφερθεί ρητά σε "ευρωπαϊκό στρατό”, περιλάμβανε προτάσεις για συγκρότηση κοινού στρατηγείου σε επίπεδο Ε.Ε., προικοδότησή του με την ανάλογη επιμελητειακή υποδομή, στενότερη συνεργασία με το ΝΑΤΟ και εντονότερη διασυνοριακή στρατιωτική συνεργασία, ενώ περιλάμβανε την προσφορά της Γαλλίας και της Γερμανίας να μοιραστούν τη χρήση των δορυφόρων παρακολούθησης που διαθέτουν με άλλους ευρωπαϊκούς θεσμούς όπως την Frontex. Την πρόταση για κοινό στρατηγείο περιέλαβε και ο πρόεδρος της Κομισιόν Jean-Claude Juncker στην ετήσια ομιλία του για την κατάσταση της Ένωσης στο Ευρωκοινοβούλιο στις 14 Σεπτεμβρίου.

Ακόμη πιο προχωρημένη στην κατεύθυνση του "ευρω-στρατού” ήταν η πρόταση της Ιταλίας στη σύνοδο της Μπρατισλάβα. Η ιταλική κυβέρνηση πρότεινε τη δημιουργία "ισχυρής ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης” (μονίμως διατεθειμένης στο κοινό ευρωπαϊκό στρατηγείο) που θα μπορεί να επιχειρεί από κοινού με το ΝΑΤΟ, ενώ εισηγήθηκε αυτή η "κοινή μόνιμη πολυεθνική ευρωπαϊκή δύναμη” να δημιουργηθεί από όσα κράτη μέλη είναι διατεθειμένα να μοιραστούν δυνάμεις, διοίκηση, έλεγχο και διαδικασίες κινητοποίησης. Για την Ρώμη μια τέτοια κατεύθυνση θα έδινε το στίγμα μιας επανεκκίνησης του "ευρωπαϊκού σχεδίου” στη συγκυρία μετά το Brexit και θα απαντούσε σε απειλές προερχόμενες από τη Ρωσία, τη Μέση Ανατολή, τις συγκρούσεις στη Βόρειο Αφρική και τα τρομοκρατικά δίκτυα. Η ιταλική κυβέρνηση προτείνει επίσης να υπάρξουν περισσότερες επενδύσεις και συνεργασία στην στρατιωτική τεχνολογία και τις προμήθειες, αλλά και "εξαίρεση από τον ΦΠΑ, υποστήριξη από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και δανειακές διευκολύνσεις”, δεδομένων και των δημοσιονομικών προβλημάτων.
Η Federica Mogherini, Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφάλειας, υιοθέτησε μια πιο μετρημένη τοποθέτηση λέγοντας ότι δεν τίθεται θέμα δημιουργίας ευρωπαϊκού στρατού αλλά "μεγαλύτερης αμυντικής συνεργασίας” ανάμεσα στα κράτη-μέλη.

Η πρώτη ηχηρή αντίδραση στις προτάσεις για αμυντική ένωση ήρθε από τη μεριά της Βρετανίας, που παραμένει μέλος της Ε.Ε., με δικαίωμα βέτο σε κρίσιμες αποφάσεις, μέχρις ότου ολοκληρωθεί η περίπλοκη διαδικασία της αποσύνδεσής της. Ο Βρετανός υπουργός Άμυνας Sir Michael Fallon είχε δηλώσει προκαταβολικά για τη σύνοδο της Μπρατισλάβα: "φεύγουμε από την Ε.Ε., αλλά παραμένουμε αφοσιωμένοι στην ασφάλεια της Ευρώπης”, προσθέτοντας: "συμφωνούμε ότι η Ευρώπη πρέπει να σταθεί στο ύψος των προκλήσεων της τρομοκρατίας και της μετανάστευσης. Όμως, συνεχίζουμε να είμαστε αντίθετοι σε κάθε ιδέα ενός στρατού της Ε.Ε. ή ενός στρατηγείου της Ε.Ε., που απλώς θα υπονόμευε το ΝΑΤΟ”.
Η απάντηση της Γερμανίδας ομολόγου του ήταν ότι εξακολουθεί να πιστεύει πως η "Βρετανία θα τηρήσει την υπόσχεσή της και δεν εμποδίσει σημαντικές μεταρρυθμίσεις” κατά τη μεταβατική περίοδο, ενώ ο πρόεδρος του Ευρωκοινοβουλίου Martin Schultz δήλωσε ότι "ότι ένα βρετανικό βέτο θα ήταν αντιπαραγωγικό και σε κάθε περίπτωση αδύνατο”. Όμως ο Βρετανός υπουργός αποδείχθηκε ότι δεν ήταν μόνος.

Παρότι η γαλλογερμανική πρόταση δεν περιλαμβανόταν στην ημερησία διάταξη της Μπρατισλάβα, η σχετική συζήτηση, παρόντος και του προσκεκλημένου γ.γ. του ΝΑΤΟ, ήταν ζωηρή. Ο Fallon υποστήριξε ότι στη σύνοδο τοποθετήθηκαν 12 χώρες και οι μισές εμφανίσθηκαν αντίθετες στην πρόταση περί ευρωπαϊκού στρατηγείου - συμπεριλαμβανομένης της Σουηδίας, της Ολλανδία, της Πολωνίας, της Λετονίας και της Λιθουανίας.

Οι χώρες της διεύρυνσης της Ε.Ε. προς τα ανατολικά, που ανησυχούν ιδιαίτερα για ό,τι αποκαλούν "ρωσική επιθετικότητα”, έχουν κατεξοχήν επενδύσει στο ΝΑΤΟ για την ασφάλειά τους. Για την Εσθονία ή τη Λετονία το να διαθέσουν πόρους για τα ευρωπαϊκά αμυντικά σχέδια φαντάζει μη παραγωγικό. "Είμαστε πολύ σκεπτικιστές απέναντι στην ιδέα για τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού στρατού” τόνισε ο Λετονός υπουργός Εξωτερικών Edgars Rinkēvičs, για να συμπληρώσει ότι "πραγματικά, δεν βλέπω να έχει κάποια αξία ο ευρωπαϊκός στρατός”.

Φαινομενικά, η προοπτική εξόδου της Βρετανίας, που αποτελούσε την ισχυρότερη "ευρωατλαντική” δύναμη μέσα στην Ε.Ε., δεδομένης και της "ειδικής σχέσης” της με τις ΗΠΑ, διευκολύνει τα γαλλογερμανικά σχέδια. Επιπλέον, τόσο το Παρίσι όσο και το Βερολίνο έχουν ανάγκη να παρουσιάσουν μια εικόνα ισχύος και στο επίπεδο της πολιτικής και αμυντικής συνεργασίας για να διασκεδάσουν τις εντυπώσεις που αφήνει η έξοδος της πέμπτης οικονομίας του πλανήτη, που ταυτόχρονα αποτελεί και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Όμως, καθόλου δεδομένο δεν είναι ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν τόσο εύκολα. Καταρχάς, με την έξοδο της Βρετανίας, η Γαλλία γίνεται μόνη πραγματικά ισχυρή στρατιωτική δύναμη μέσα στην Ε.Ε. Η γαλλική κυβέρνηση προσπαθεί να χρησιμοποιήσει τον αναβαθμισμένο αμυντικό ρόλο ως μοχλό για να ενισχύσει τη ιδιαίτερα μειωμένο ειδικό της βάρος, αλλά ταυτόχρονα γνωρίζει ότι χρειάζεται συμμερισμό των αμυντικών δαπανών, προκειμένου να μην εκτροχιασθεί δημοσιονομικά.

Από την πλευρά της, η γερμανική κυβέρνηση, πιεζόμενη πολιτικά από την ξενοφοβική "Εναλλακτική για τη Γερμανία” (AfD), χρειάζεται να δείξει ότι υιοθετεί μια πιο αποφασιστική στάση στα ζητήματα αντιμετώπισης της παράνομης μετανάστευσης. Όπως δήλωσε ο Roderich Kiesewetter, εκπρόσωπος των Χριστιανοδημοκρατών για θέματα άμυνας στη Bundestag, η αμυντική συνεργασία θα ενισχύσει τις πωλήσεις όπλων και στα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ (αλλά και σε τρίτες χώρες, όπως η Νότια Κορέα και η Αυστραλία), θα αναβαθμίσει τη θέση της Γερμανίας στην Ε.Ε. και στους οργανισμούς συλλογικής ασφάλειας, επιτρέποντας να βρεθεί Γερμανός σε θέσεις, όπως ο γενικός γραμματέας ή ο επικεφαλής της στρατιωτικής επιτροπής του ΝΑΤΟ.

Ωστόσο, το εγχείρημα δεν είναι εύκολο ούτε για τη Γερμανία. Καταρχάς, θα απαιτήσει αύξηση των γερμανικών αμυντικών δαπανών που παραμένουν κάτω από το ΝΑΤΟϊκό στόχο του 2% του ΑΕΠ, με αποτέλεσμα να υπάρχουν σοβαρά προβλήματα ως προς την συντήρηση του εξοπλισμού, κάτι που φάνηκε ξεκάθαρα όταν η πολεμική αεροπορία παραδέχτηκε ότι μόνο 38 από τα 89 αεριωθούμενά της ήταν σε θέση να επιχειρούν. Η Χριστιανοδημοκρατία πιέζει για αύξηση των αμυντικών δαπανών από 1,17% σε 1,5% του ΑΕΠ, όμως, πέραν της παραδοσιακής άρνησης των Πρασίνων και της Αριστεράς, και οι συγκυβερνώντες Σοσιαλδημοκράτες επιφυλάσσονται, παρότι πολιτικά στηρίζουν την αμυντική συνεργασία. Όμως, το κυριότερο πρόβλημα είναι εάν και κατά πόσο η Γερμανία είναι διατεθειμένη να δει στρατιωτικές δυνάμεις της να αναλαμβάνουν πιο προωθημένο ρόλο, με όλα τα ρίσκα που αυτό συνεπάγεται. (Οι Γάλλοι αξιωματικοί θεωρούσαν πάντα δυσμενή τη μετάθεση στην γαλλογερμανική ταξιαρχία, καθώς αυτή ουδέποτε πήρε εντολή να αναλάβει μάχιμο ρόλο).

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


27 Σεπ 2016

Η Γαλλία και η Γερμανία αναμένεται να παρουσιάσουν σήμερα την πρότασή τους—το πιο φιλόδοξο σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την κοινή άμυνα τις τελευταίες δύο δεκαετίες—και να καταβάλουν προσπάθεια να πείσουν τους επιφυλακτικούς ανατολικοευρωπαίους και να αποφύγουν μια σύγκρουση με τη Βρετανία για το μέλλον όσον αφορά την άμυνα αφού τα δύο μέρη πάρουν διαζύγιο.

Οι υπουργοί Άμυνας της ΕΕ, ανάμεσά τους και ο Μάικλ Φάλον της Βρετανίας, θα επεξεργαστούν τις γαλλογερμανικές προτάσεις ώστε από το ευρύ φάσμα ιδεών να προκύψει μια συνεκτική στρατηγική, ικανή να εγκριθεί στη Σύνοδο Κορυφής του Δεκεμβρίου.

Η Βρετανία, που διατηρεί πλήρη δικαιώματα ψήφου ωσότου αποχωρήσει από την ΕΕ, εμμένει στο ότι τα σχέδια του Βερολίνου και του Παρισιού δεν πρέπει να αποδυναμώσουν το NATO. Με τη θέση της συμπλέουν η Πολωνία και οι χώρες της Βαλτικής.

Προτάσεις όπως η από κοινού χρήση εθνικών πόρων, η εμβάθυνση της συνεργασίας σε ευρωπαϊκές αποστολές και η δημιουργία ενός κοινού ευρωπαϊκού στρατηγείου αναδεικνύονται στον πιο απτό τρόπο που οι κυβερνήσεις σκοπεύουν να προωθήσουν μια ισχυρότερη ολοκλήρωση στο πεδίο της άμυνας μετά την ψήφο υπέρ του Brexit.

Οι ιδέες αυτές χρονολογούνται από τα τέλη του 1990. Το γαλλογερμανικό σχέδιο αποσκοπεί να ενισχύσει τις δυνατότητες της ΕΕ για την ανάληψη δράσης χωρίς να χρειάζεται η βοήθεια των ΗΠΑ για την αντιμετώπιση κρίσεων και προκλήσεων στα σύνορά της, από κράτη υπό διάλυση ως την επιθετικότερη πολιτική της Ρωσίας.

Οι ευρωπαϊκές στρατιωτικές δαπάνες αποτελούν ένα κλάσμα αυτών των ΗΠΑ και ελάχιστες χώρες, ανάμεσά τους η Βρετανία, η Εσθονία και η Ελλάδα, δαπανούν μεγάλα ποσά για την άμυνα.

«Η πρωτοβουλία είναι σχεδιασμένη για μια ισχυρή Ευρώπη», υπογράμμισε η υπουργός Άμυνας της Γερμανίας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν. Η Ευρώπη «επιθυμεί επίσης να έχει καλές σχέσεις με τη Βρετανία στο μέλλον, ειδικά στο πεδίο της άμυνας», πρόσθεσε μιλώντας στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς πριν από το συμβούλιο των υπουργών.

Η Βρετανία εναντιωνόταν σε αυτούς τους σχεδιασμούς επί χρόνια, καθώς και μόνο η ιδέα ενός ευρωστρατού που θα διοικείται από τις Βρυξέλλες την θορυβεί. Αλλά η Γαλλία, που μαζί με τη Βρετανία αποτελεί τη μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη στην Ευρώπη, βλέπει τώρα μια ευκαιρία να ασκήσει ηγεσία, καθώς το Λονδίνο δεν μπορεί πλέον να θέτει προσκόμματα.

Ανάμεσα στις προτάσεις είναι η αύξηση των ευρωπαϊκών δαπανών για στρατιωτικές αποστολές, η από κοινού ανάπτυξη πόρων όπως ελικόπτερα και τηλεκατευθυνόμενα μη επανδρωμένα εναέρια οχήματα (UAVs), η επέκταση των ειρηνευτικών αποστολών στο εξωτερικό και η ανάπτυξη ισχυρότερων μέσων προστασίας έναντι χάκερ οι οποίοι δρουν για λογαριασμό κρατών.

Στην Μπρατισλάβα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θα υποβάλει επίσης την πρόταση να εκδίδονται κοινά ομόλογα για την άμυνα, ώστε να αντλούνται κεφάλαια για έρευνα και ανάπτυξη.

Ωστόσο οι σχεδιασμοί αυτοί ενδέχεται να μην προχωρήσουν, παρά τη νέα τους ορμή.

Το Λονδίνο διαμηνύει ότι θα υπερασπιστεί τα συμφέροντά του στο πεδίο της άμυνας όσο παραμένει εντός ΕΕ, καθώς θεωρεί ότι οι φιλοδοξίες των 27 ενδέχεται να αφαιρέσουν πόρους από το NATO. Η Βρετανία υπολογίζει στη στήριξη της Πολωνίας, που επίσης ανησυχεί για το ενδεχόμενο αποδυνάμωσης του Βορειοατλαντικού Συμφώνου. Οι περισσότερες χώρες μέλη της ΕΕ, όπως η Γερμανία κι η Γαλλία, είναι ταυτόχρονα μέλη της συμμαχίας υπό την ηγεσία των ΗΠΑ και συνεισφέρουν στρατεύματα τόσο στις ευρωπαϊκές όσο και στις νατοϊκές δυνάμεις ταχείας αντίδρασης.

Το διπλωματικό ζητούμενο στην Μπρατισλάβα θα είναι να πειστεί το Λονδίνο πως η ισχυρότερη άμυνα της ΕΕ είναι προς το συμφέρον του NATO, κατά τον Ούρμας Πάετ, πρώην υπουργό Εξωτερικών της Εσθονίας, σήμερα ευρωβουλευτή της πολιτικής ομάδας των Φιλελεύθερων στο ΕΚ.

Η ΕΕ χρειάζεται εξάλλου τη Βρετανία, μια από τις ευρωπαϊκές χώρες που είναι σε θέση να ηγηθούν μεγάλων στρατιωτικών αποστολών, ως εταίρο.

«Το NATO χρειάζεται επαρκή υποστήριξη και η Βρετανία βλέπει ορισμένες διαστάσεις των φιλοδοξιών της ΕΕ που θεωρεί χρήσιμες, για παράδειγμα όσον αφορά την τρομοκρατία και την κυβερνοασφάλεια», είπε ο Πάετ. «Χρειάζεται απλώς να αποφύγουμε την αλληλοεπικάλυψη».

Stoltenberg: Δεν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στην ευρωπαϊκή άμυνα και το ΝΑΤΟ

Ακόμη και έξω από την Ευρωπαϊκή Ενωση, το Ηνωμένο Βασίλειο θα παραμείνει αντίθετο προς «κάθε ιδέα ευρωπαϊκής στρατιωτικής δύναμης» διότι το ΝΑΤΟ θα πρέπει να παραμείνει «ο ακρογωνιαίος λίθος της άμυνας της Ευρώπης», δήλωσε σήμερα ο βρετανός υπουργός Αμυνας Michael Fallon κατά τη διάρκεια συνεδρίασης με τους ομολόγους του της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

«Δεν υπάρχει αντίφαση» ανάμεσα στην ευρωπαϊκή άμυνα και το ΝΑΤΟ, εξήγησε από την πλευρά του ο γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg. «Στην πραγματικότητα η μία ενισχύει την άλλη», δήλωσε ο Jens Stoltenberg στην Μπρατισλάβα στο πλευρό της επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Federica Mogherini, η οποία αντέκρουσε στη συνέχεια ότι στόχος της ΕΕ είναι η δημιουργία ενός «ευρωπαϊκού στρατού», τονίζοντας ότι αυτό άλλωστε δεν προβλέπεται από τις συνθήκες.

«Πρόκειται για την χρησιμοποίηση εργαλείων που ήδη έχουμε στη διάθεσή μας για να έχουμε μία αποτελεσματικότερη ευρωπαϊκή άμυνα, συμπληρωματική με το ΝΑΤΟ».

«Δεν υπάρχει εκεί τίποτε ιδεολογικό, μιλάμε για πολύ συγκεκριμένα πράγματα που μπορούμε να κάνουμε», δήλωσε η Federica Mogherini.

«Βρισκόμαστε σε διαδικασία εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ενωση, όμως παραμένουμε προσηλωμένοι στην ασφάλεια της Ευρώπης και δεσμευμένοι υπέρ της ανάπτυξης περισσοτέρων στρατιωτών στην Εσθονία , στην Πολωνία», δήλωσε ο Φάλον κατά την άφιξή του στην Μπρατισλάβα για τη σύνοδο των υπουργών Αμυνας των 28 που είναι αφιερωμένη στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της Αμυνας.
AdTech Ad

«Συμφωνούμε ως προς το γεγονός ότι η Ευρώπη πρέπει να κάνει περισσότερα για να απαντήσει στις προκλήσεις της τρομοκρατίας και της μετανάστευσης, αλλά θα συνεχίσουμε να είμαστε αντίθετοι στην ιδέα ενός ευρωπαϊκού στρατού ή της δημιουργίας ενός στρατηγείου για έναν ευρωπαϊκό στρατό, το οποίο τελικά θα υπονόμευε τις αρμοδιότητες του ΝΑΤΟ», είπε. «Το ΝΑΤΟ πρέπει να παραμείνει ο ακρογωνιαίος λίθος της άμυνάς μας και της άμυνας της Ευρώπης», τόνισε.

Οι υπουργοί θα πρέπει να συζητήσουν σήμερα και στη συνέχεια στα μέσα του Νοεμβρίου πιθανά μέτρα ενίσχυσης της άμυνας της Ευρώπης των 28, με στόχο την επικύρωση των συμπερασμάτων τους από τους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων κατά τη διάρκεια της συνόδου κορυφής του Δεκεμβρίου.

Οταν οι δημοσιογράφοι ρώτησαν τον βρετανό υπουργό Αμυνας αν το Brexit θα στερήσει από το Λονδίνο το δικαίωμα του βέτο στην ενίσχυση της ευρωπαϊκής συνεργασίας στον τομέα της Αμυνας, εκείνος απάντησε: «Δεν υπάρχει εδώ πλειοψηφία υπέρ της δημιουργίας ενός ευρωπαϊκού στρατού, υπάρχουν και κάποιες άλλες χώρες που όπως και εμείς θεωρούν ότι αυτό θα είχε επιπτώσεις στην εθνική κυριαρχία των κρατών».

Απέναντι στην τρομοκρατία και στις μεταναστευτικές ροές, «η Ευρώπη οφείλει να κάνει περισσότερα», όμως «το να μιμηθεί ή να υπονομεύσει το ΝΑΤΟ είναι ο κακός τρόπος για να γίνει», είπε.

ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Στα σχέδια του ΥΕΘΑ Πάνου Καμμένου είναι ως γνωστόν η δημιουργία μιας Στρατιωτικής Υπηρεσίας Πληροφοριών. Η συζήτηση για τα υπέρ και τα κατά είναι μεγάλη και ατελείωτη, αλλά το δεδομένο είναι ότι ο ΥΕΘΑ ανήκει σ΄ αυτούς που έχουν πειστεί προ πολλού ότι είναι απολύτως αναγκαία η δημιουργία “χακί” Υπηρεσίας Πληροφοριών.

Πως όμως θα δημιουργηθεί μια τέτοια Υπηρεσία, όταν πολλά από τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων τα οποία είναι “έτοιμα” για να την στελεχώσουν -λόγω της θητείας τους στην ΕΥΠ- “σκορπάνε” στους “τέσσερις ανέμους” με την αιτιολογία ότι “πρέπει ν’ ασκήσουν διοίκηση”;

Προσκολλημένοι στο “γράμμα του νόμου” που ήταν πιθανόν πολύ καλός σε προηγούμενες δεκαετίες, βλέπουμε το δέντρο και “χάνουμε” το δάσος! Αν αποφασίσουμε ότι πρέπει να ιδρυθεί η Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών αυτή θα πρέπει να στελεχωθεί από αξιωματικούς που γνωρίζουν το αντικείμενο. Καλώς ή κακώς αρκετοί απ΄ αυτούς βρίσκονται σε βαθμούς που απαιτούν “χρόνο διοίκησης”. Κάτι που σημαίνει ότι θα πρέπει να εγκαταλείψουν τις θέσεις τους για να ασκήσουν διοίκηση σε κάποιο τάγμα. Γιατί σύμφωνα με το γράμμα του νόμου τα καθήκοντα που ασκούν τώρα στην ΕΥΠ δεν λογίζονται ως χρόνος διοίκησης.

Σύμφωνα με το άρθρο 91 του Ν. 3883/10 κάποιοι από τους αξιωματικούς που υπηρετούν σήμερα στην ΕΥΠ και θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν, υπάγονται στις διατάξεις των άρθρων 5 έως 11 του 2439/96.

Στο άρθρο 6 παρ.3 του ν. 2439/96 έχει γίνει τροποποίηση το 2002 με την οποία προβλέπεται πιο ευνοϊκή μεταχείριση για τα στελέχη του ΠΝ που υπηρετούν στην ΕΥΠ.

Αναφέρει το άρθρο:
"Άρθρο 6 παρ.3: Οι θέσεις διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας, που αναφέρονται στις παραγράφους 10 έως και 35 του παρόντος άρθρου, προσδιορίζονται από τα Ανώτατα κατά Κλάδο Συμβούλια. Αν αυτές δεν επαρκούν για τη δοκιμασία σ` αυτές των αξιωματικών, το Συμβούλιο Αρχηγών Γενικών Επιτελείων (Σ.Α.Γ.Ε.), μπορεί με πρόταση του Ανώτατου Συμβουλίου του οικείου Κλάδου, να ορίσει και άλλες θέσεις στις οποίες ασκείται διοίκηση για απόκτηση, εν όλω ή εν μέρει, του προσόντος του χρόνου διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας.
Οι αποφάσεις των Ανώτατων κατά Κλάδο Συμβουλίων και του Σ.Α.Γ.Ε., που προσδιορίζουν ή ορίζουν τις θέσεις διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας, δεν δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
“Ο χρόνος υπηρεσίας των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι υπηρετούν στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (Ε.ΥΠ.), λογίζεται ως χρόνος διοίκησης αντίστοιχης στο βαθμό τους μόνο, για όσους απαιτείται άσκηση διοίκησης εφόσον εκτελούν καθήκοντα διοικητή μονάδας ή ως χρόνος ειδικής υπηρεσίας μόνο για όσους δεν προβλέπεται άσκηση διοίκησης, με την προϋπόθεση ότι εκτελούν καθήκοντα διευθυντή ή υποδιευθυντή διεύθυνσης στην Ε. Υ.Π.. Ειδικά για τους αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού ο χρόνος υπηρεσίας στην Ε.ΥΠ. λογίζεται ως χρόνος υπηρεσίας σε ανώτερα κλιμάκια διοίκησης”.
Μια πρόταση που θα έπρεπε να εξεταστεί και να περάσει με κάποια τροπολογία είναι να διαμορφωθεί το συγκεκριμένο άρθρο έτσι ώστε να αφορά όλα τα στελέχη των ΕΔ κι όχι μόνο αυτά του Πολεμικού Ναυτικού.
Θα μπορούσε να διαμορφωθεί το συγκεκριμένο άρθρο ως εξής:
“Ο χρόνος υπηρεσίας των αξιωματικών των Ενόπλων Δυνάμεων, οι οποίοι υπηρετούν στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (Ε.ΥΠ.), λογίζεται εξ΄ολοκλήρου ως χρόνος διοίκησης ή ειδικής υπηρεσίας αντίστοιχης στο βαθμό τους”.
Ο τομέας των πληροφοριών είτε πρόκειται για την ΕΥΠ, είτε πρόκειται για την Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών που έχει στο μυαλό του ο Καμμένος, δεν μπορεί να λειτουργεί με τις προϋποθέσεις και τους κανόνες που ισχύουν σε άλλους τομείς των Ενόπλων Δυνάμεων.
Προφανώς και δεν μπορεί κανένας να θεωρεί δεδομένο το “αμετάθετο” και είναι επίσης δεδομένο ότι σε τέτοιου είδους υπηρεσίες η αξιοκρατία στην αξιολόγηση όσων τις στελεχώνουν πρέπει να είναι αδιαμφισβήτητη.

Από την άλλη όμως δεν υπάρχει τόσο μεγάλη δεξαμενή στελεχών που να μας δίνει την δυνατότητα να “χάνουμε” κόσμο απλά και μόνο επειδή πρέπει να κάνει τον διοικητή τάγματος.
Η συνέχεια και η διατήρηση όσων “χτίζονται” με δυσκολία στον τομέα των πληροφοριών είναι κάτι που πρέπει να διαφυλάσσεται.
Στη παρούσα φάση στην ΕΥΠ από την οποία -θέλοντας και μη- θα προκύψει ο πυρήνας των στελεχών που θα επανδρώσουν την Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών που οραματίζεται ο Καμμένος.

Πάρις Καρβουνόπουλος
Πηγή Militaire



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


19 Σεπ 2016

Tου Χρήστου Καπούτση

Η Ασφάλεια, μαζί με την Άμυνα, αναμφισβήτητα παραμένει ένα σημαντικό ζήτημα για την Ε.Ε., που αναδείχτηκε στην άτυπη Σύνοδο Κορυφής στη Μπρατισλάβα.

Ο συνδυασμός των εξωτερικών πιέσεων, όπως η κρίση στην Ουκρανία, η αποσταθεροποίηση στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο και τη Μέση Ανατολή, η διπλωματική και στρατιωτική παρεμβατικότητα της Ρωσίας σε περιοχές «Δυτικού» ενδιαφέροντος, η ασφάλεια των αγωγών μεταφοράς ενέργειας, η διασπορά της τρομοκρατίας και οι ανεξέλεγκτες προσφυγικές ροές προς κάποια κράτη της Ε.Ε., όλα αυτά συνιστούν απειλές, που υπονομεύουν τη συνοχή και τη σταθερότητα της Ε.Ε., ως πολιτικο-οικονομικής οντότητας.
Οι ευρωπαίοι ηγέτες κυρίως οι Ζ.Κ. Γιουνκέρ, Α. Μέρκελ και Φ. Ολάντ, προωθούν την θεσμική και επιχειρησιακή ενδυνάμωση της Κοινής Πολιτικής Ασφάλειας και Άμυνας της Ε.Ε.. Και η άτυπη Σύνοδος στη Μπρατισλάβα (πρωτεύουσα της Σλοβακίας), αποτελεί την αφετηρία για την διπλωματική και στρατιωτική θωράκιση της Ε.Ε. Η επένδυση στη συλλογική ευρωπαϊκή άμυνα και την ασφάλεια, είναι για τον σκληρό πυρήνα της Ε.Ε. (Γερμανία, Γαλλία), μια διορατική πολιτική επιλογή, που θα συμβάλλει, όπως υποστηρίζουν, και στην πολιτική ολοκλήρωση της Ε.Ε. Καθοριστική εξέλιξη για την «στρατιωτικοποίηση» της Ε.Ε., η έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε., δεδομένου ότι, η Ε.Ε., στηριζότανε, για την άμυνα και ασφάλειά της και στην στρατιωτική ισχύ της Βρετανίας.

Σύμφωνα με απόλυτα ασφαλείς πληροφορίες, το σχέδιο που συζητήθηκε στη Μπρατισλάβα και αποφασίστηκε η υλοποίησή του περιλαμβάνει:

Τη δημιουργία ενός μόνιμου Ευρωπαϊκού Στρατηγείου, με δυο σκέλη, το διπλωματικό και το στρατιωτικό.

Τα κράτη – μέλη της Ε.Ε., θα αποδεσμεύσουν στρατιωτικές Μονάδες και μέσα (μαχητικά αεροσκάφη και πολεμικά πλοία), που θα είναι στη διάθεση του Κεντρικού Αρχηγείου, που θα είναι στην διοικητική κορυφή της ΚΕΠΠΑ.

Θα δημιουργηθεί ένας αμιγώς ευρωπαϊκός στρατιωτικός μηχανισμός. Και παρότι θα είναι συμπληρωματικός του ΝΑΤΟ, θα έχει, διοικητική και επιχειρησιακή αυτοτέλεια. Δηλαδή θα μπορεί η Ε.Ε. να αναλαμβάνει και στρατιωτικές αποστολές, ακόμη και εκτός των γεωγραφικών ορίων της Ε.Ε.. Προβλέπεται, η ασφάλεια και ο έλεγχος των εξωτερικών συνόρων της Ε.Ε., να γίνεται από ευρωπαϊκές αστυνομικές και στρατιωτικές δυνάμεις.

Μεγάλη έμφαση θα δοθεί στον τομέα της συλλογής και επεξεργασίας πληροφοριών, σχετικά με την ασφάλεια, τη δράση τρομοκρατικών ομάδων και μεμονωμένων ατόμων, στην Κυβερνο-άμυνα και στα δορυφορικά πληροφοριακά συστήματα με έμφαση στον τομέα των στρατιωτικών πληροφοριών. Φυσικά, η συνεργασία με το ΝΑΤΟ, στον τομέα, των επεξεργασμένων πληροφοριών, είναι … μονόδρομος.

Επιπλέον θα ιδρυθεί μια Στρατιωτική Ακαδημία, που θα εμπνεύσει στους στρατιωτικούς των κρατών – μελών της Ε.Ε., τις ευρωπαϊκές αρχές και αξίες στο πλαίσιο του ευρωπαϊκού πνεύματος! Και ακόμη θα δημιουργηθεί ένα ξεχωριστό ταμείο, που θα καλύπτει τις αμυντικές δαπάνες για την οργάνωση και τις αποστολές του Ευρωστρατού, αλλά και για την στρατιωτική έρευνα και την κατασκευή εξελιγμένων οπλικών συστήματα με ευρωπαϊκή ταυτότητα. Στο ταμείο για την ευρωπαϊκή άμυνα θα συνεισφέρουν όλα τα κράτη-μέλη της Ε.Ε.

Φυσικά σε αυτά τα σχέδια της απόκτησης αμυντικής και στρατιωτικής οργάνωσης της Ε.Ε., υπάρχουν έντονες αντιδράσεις, από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, όπως Πολωνία και Ουγγαρία, αλλά και από τις τρεις χώρες της Βαλτικής, που πιστεύουν ότι, μόνο το ΝΑΤΟ είναι ικανό να διαφυλάξει την ευρωπαϊκή ασφάλεια και η μόνη υποχώρηση που κάνουν, είναι η όποια στρατιωτική δύναμη της Ε.Ε., να τεθεί υπό τον επιχειρησιακό έλεγχο του ΝΑΤΟ. Δηλαδή οι χώρες που κάποτε ανήκαν στο πανίσχυρο στρατιωτικό συνασπισμό στο «Σύμφωνο της Βαρσοβίας» που κατέρρευσε από την περεστρόικα, ζητούν περισσότερο ΝΑΤΟ και λιγότερο Ε.Ε. για την ασφάλεια τους και επικαλούνται την Ρωσική στρατιωτική απειλή!

Το ερώτημα είναι, ποια θα είναι η στάση της Γερμανίας στα σχέδια «στρατιωτικοποίησης» στης Ε.Ε.; Επισημαίνομε ότι, το Γερμανικό Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο (ΜΠΟΥΤΕΣΤΑΝΓΚ) αποφάσισε, να επαναφέρει την υποχρεωτική στρατιωτική θητεία, τον διπλασιασμό της αμυντικών δαπανών και τη δυνατότητα οι γερμανικές ένοπλες δυνάμεις να συμμετέχουν σε στρατιώτες αποστολές και εκτός Γερμανίας!

Έτσι λοιπόν, η Γερμανία, που τώρα κυριαρχεί απόλυτα στην Ε.Ε. στον οικονομικό-τραπεζικό τομέα, πιθανότατα θα κυριαρχήσει και στρατιωτικά και διπλωματικά. Όμως, ποιες θα είναι οι συνέπειες από την ολοκληρωτική επικράτηση της Γερμανίας, για τις σχετικά αδύναμες και «καταχρεωμένες» χώρες, που μετέχουν στην Ε.Ε. και που θα υποχρεωθούν χρηματοδοτούν από τους ελλειμματικούς προϋπολογισμούς τους, τη δημιουργία του Ευρωστρατού; Μάλλον ολέθριες…

Όλα αυτά βέβαια, υπό την απαραίτητη προϋπόθεση ότι οι ΗΠΑ, θα επιτρέψουν στην Ε.Ε. να αποκτήσει ανεξάρτητη ευρωπαϊκή εξωτερική και αμυντική πολιτική και κυρίως στρατιωτική υποδομή, δηλαδή να επιτρέψουν την πλήρη κυριαρχία της Γερμανίας (πολιτική, οικονομική και στρατιωτική) στην Ευρώπη. Το πιθανότερο είναι, ο ευρωστρατός να παραμείνει μέρος του στρατιωτικού μηχανισμού του ΝΑΤΟ και οι ευρωπαίοι πολίτες να χρηματοδοτούν τις Πολεμικές Βιομηχανίες σε Ευρώπη και ΗΠΑ, φυσικά για όσο διάστημα η Ε.Ε. θα παραμένει ενωμένη.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


8 Σεπ 2016

Μετά τον σάλο της καταγγελίας του αντιστράτηγου, κυκλοφόρησε η παραπάνω φωτογαφία με τον ΥΠΕΘΑ Πάνο Καμμένο να φορά τη στολή η οποία όμως δέχτηκε την ευγενική χορηγία του φωτομοντάζ στο αριστερό μέρος από όπου και διαγράφηκε η λέξη Ο.Υ.Κ.
Η ένοχη σιωπή των στρατηγών
και οι περιφερόμενοι πεμπτοφαλαγγίτες του Ελληνισμού

Η τελευταία του εμφάνιση με στρατιωτική στολή που έφερε διακριτικά της Ομάδας Υποβρυχίων Καταστροφών, της πιο επίλεκτης ομάδας των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων, γεγονός που έφερε ακόμη μια οργισμένη αντίδραση, και αυτή από τον Αντιστράτηγο ε.α. Ιωάννη Δρακωνάκη που με ανοιχτή επιστολή που δημοσιεύσει στη σελίδα του στο facebook, επιτίθεται στον Πάνο Καμμένο και τον ρωτά με ποιο ηθικό δικαίωμα φορά τη στολή του Υποβρύχιου Καταστροφέα.

Αναλυτικά ολόκληρη η επιστολή του Aντιστράτηγου:

Αξιότιμε κ. Υπουργέ Εθνικής Άμυνας

Ονομάζομαι Ιωάννης Δρακωνάκης και είμαι Αντιστράτηγος ε.α, επίτιμος Διοικητής της 1ης Μεραρχίας. Αποστρατεύτηκα το Μάρτιο 2013, που ήταν και η τελευταία φορά, που φόρεσα την τιμημένη στολή του Έλληνα Αξιωματικού και τον πράσινο μπερέ του Έλληνα Καταδρομέα.

Αυτήν τη στολή, θεωρώ ότι την τίμησα, όπως μαρτυρούν προϊστάμενοι, ομοιόβαθμοι, υφιστάμενοι αλλά και κληρωτοί οπλίτες, που κατά καιρούς είχα υπό τις διαταγές μου, καθώς και οι αξιολογήσεις των προϊσταμένων μου.

Με λύπη μου διαπιστώνω, ότι το διάστημα της θητείας σας ως ΥΕΘΑ, φοράτε αρκετά συχνά στολή, με διακριτικά των στελεχών των Ενόπλων Δυνάμεων όλων των Κλάδων και προσφάτως εμφανιστήκατε με διακριτικό ΟΥΚ (Υποβρύχιου καταστροφέα), στο στήθος. Aυτήν τη στολή θα υπερασπιστώ, αντλώντας το ηθικό δικαίωμα, από τα σαράντα σχεδόν χρόνια που τη φόρεσα.

Δεν θα μείνω στο νομικό μέρος, που αφορά την Ελληνική Δικαιοσύνη, αλλά θα αναφερθώ στην ηθική πλευρά του θέματος θεωρώντας, ότι αυτό είναι και το σημαντικότερο.

Αξιότιμε κ. Υπουργέ με ποιό ηθικό δικαίωμα φοράτε στολή;

Ο ΥΕΘΑ Πάνος Καμμένος στην φωτογραφία χωρίς το "μοντάζ" της διαγραφής των ΟΥΚ
Θεωρείτε, ότι οι υφιστάμενοι σας θα σας θεωρήσουν “δικό” τους, επειδή φορέσατε στολή; Θα σας πρότεινα να ρωτήσετε στελέχη όλων των βαθμών και όλων των κλάδων, όχι αυτούς που έχετε δίπλα σας στα Επιτελεία, αλλά αυτούς που περιπολούν στον Έβρο και τα νησιά, ή βρέχονται από τα νερά του Αιγαίου πλέοντας στην επιφάνεια ή κάτω από αυτήν, ή αγρυπνούν στις βραχονησίδες ή κάθονται στο πιλοτήριο του F-16 περιμένοντας την εντολή για αναχαίτιση.

Αλήθεια κ. Υπουργέ, πως νιώθετε όταν φοράτε τη στολή; Αισθάνεστε τα G στο σώμα σας που νιώθουν οι ήρωες πιλότοι μας; Αισθάνεστε την πίεση του νερού και το άγχος της μοναξιάς του βατραχανθρώπου, που κολυμπά εν καταδύσει με μόνο σύντροφο την πυξίδα και το φόρτο του; Νιώθετε αυτό που νιώθει ο αλεξιπτωτιστής, όταν περιμένει να ανάψει το πράσινο για να πηδήξει στο κενό από το αεροπλάνο, βλέποντας από κάτω του μόνο μαύρο σκοτάδι;

Νιώθετε όπως ο πεζοναύτης, που κατεβαίνει από το αρματαγωγό στην αποβατική άκατο μεταμεσονύχτιες ώρες στη μέση του πουθενά; Αισθάνεστε όπως ο πυροτεχνουργός, όταν πλησιάζει να εξουδετερώσει την βόμβα;

Κύριε Υπουργέ,

Μπορείτε εύκολα με την ιδιότητα σας να ζητήσετε ενημέρωση για όλες τις εκπαιδεύσεις αλλά και όλες τις δράσεις και έργα των Ενόπλων Δυνάμεων. Θα διαπιστώσετε πως, όλοι αυτοί που κόσμησαν τους ώμους και το στήθος τους με διακριτικά, έχουν θυσιάσει πολλά, που εσείς δεν τα έχετε δει ούτε στον ύπνο σας.

Αν μετά από αυτήν την ενημέρωση που θα σας γίνει, θεωρήσετε ότι έχετε το ηθικό δικαίωμα να φέρετε την στολή και τα διακριτικά, συνεχίστε να την φοράτε. Απλά να γνωρίζετε, ότι μόνο κακό κάνετε μ’ αυτή σας την πράξη.

Με βαθυτάτη εκτίμηση και σεβασμό προς το θεσμό του Υπουργού

Ιωάννης Γ. Δρακωνάκης
Αντιστράτηγος ε.α

Σχόλιο ιστολογίου: Ο συγκεκριμένος αντιστράτηγος ε.α. είναι από τους ελάχιστους που τόλμησαν (έστω και εν αποστρατεία) να σταθούν στο ύψος του αξιώματός τους και να υπερασπισθούν το ήθος και τις βασικές αρχές και αξίες του ελληνικού στρατεύματος. Σε αντίθεση με κάποια περιφερόμενα κνώδαλα, εν αποστρατεία ανώτατους αξιωματικούς που μεστοί πολιτικών υποχρεώσεων κινούνται ως "πολίτες" με μοναδικό μέλημα την αποδιοργάνωση, την χειραγώγηση και τον εξευτελισμό πολιτικών φορέων που έχουν την δυναμική να αναστρέψουν την παρούσα πολιτική ανωμαλία που καταστρέφει τη χώρα. Ο αντιστράτηγος Ιωάννης Δρακωνάκης, δεν δίστασε να υπενθυμίσει στον ΥΕΘΑ Πάνο Καμμένο πως δεν έχει το δικαίωμα να φορά διακριτικά τα οποία αποδίδονται σε άνδρες ειδικών ικανοτήτων και αποδεδειγμένου θάρρους, σε αντίθεση με ένα πλήθος νυν και πρώην ανώτατων αξιωματικών που προτάσσουν την "καριέρα" ή την πολιτική τους ματαιοδοξία και επιλέγουν να σιωπούν στις προσβολές του ίδιου του ΥΕΘΑ προς το στράτευμα. Ο συγκεκριμένος εν αποστρατεία αντιστράτηγος απέδειξε -με τον σχολιασμό του προς τον ΥΕΘΑ Πάνο Καμμένο- πως είναι ένας έντιμος και θαρραλέος έλληνας αξιωματικός, σε αντίθεση με άλλους ομόβαθμούς του που σωπαίνουν στα όσα συμβαίνουν και ντροπιάζουν τη στολή που φοράνε, ενώ σε αρκετές περιπτώσεις παίζουν ενσυνείδητα το ρόλο του πεμπτοφαλαγγίτη και του "δούρειου ίππου" εις βάρος της πίστης και της πατρίδας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


30 Αυγ 2016

Τα κυβερνητικά διατάγματα αλλάζουν 
τον «θεματοφύλακα του κεμαλισμού»

Γράφει ο  Νίκος Μούδουρος
Διδάκτορας Τουρκικών και Μεσανατολικών Σπουδών

«Σύμφωνα με το Σύνταγμα εγώ είμαι ο αρχιστράτηγος, αλλά το Γενικό Επιτελείο Στρατού (ΓΕΣ) είναι υπό τον Πρωθυπουργό. Το ίδιο και η Εθνική Οργάνωση Πληροφοριών (ΜΙΤ). Εγώ έχω μόνο εβδομαδιαίες συναντήσεις μαζί τους». Οι αναφορές αυτές ανήκουν στον Πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Έρντογαν. Έγιναν στις 5 Μαΐου 2016 σε συνάντηση που είχε στο προεδρικό μέγαρο με μια ομάδα βουλευτών του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ).

Περισσότερο από ένα μήνα πριν από την απόπειρα πραξικοπήματος, ο Έρντογαν προσπαθούσε με αυτά τα λόγια να εξηγήσει τη σημασία της κορύφωσης των διεργασιών υιοθέτησης του προεδρικού συστήματος. Κατά τον ίδιο, ήταν μεγάλη η ανάγκη μεταφοράς της ηγεσίας του στρατού και των μυστικών υπηρεσιών υπό τον πολιτικό έλεγχο του Προέδρου του κράτους εάν επρόκειτο η χώρα να κάνει ακόμα ένα βήμα αλλαγής του πολιτειακού συστήματος.

Στις 28 Ιουλίου 2016, δηλαδή 13 μέρες μετά την πραξικοπηματική απόπειρα, σε συνάντηση που είχε και πάλι με μια ομάδα βουλευτών –αυτή τη φορά από πολλά κοινοβουλευτικά κόμματα– ο Έρντογαν πρότεινε μια ευρεία συνεργασία στην υπόθεση μεταφοράς του ελέγχου της κεντρικής ηγεσίας του στρατού και της ΜΙΤ στον πρόεδρο του κράτους. Παράλληλα πρότεινε τη μεταφορά του ελέγχου των υπόλοιπων σωμάτων του στρατού στο υπουργείο Άμυνας.

Η συγκεκριμένη του πρόταση ήρθε ως συνέχεια του πρώτου κυβερνητικού διατάγματος που εκδόθηκε στο πλαίσιο του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης μετά την απόπειρα πραξικοπήματος και με το οποίο τα σώματα της στρατοχωροφυλακής (Jandarma) και η ακτοφυλακή τέθηκαν υπό τον πολιτικό έλεγχο του υπουργείου Εσωτερικών.

Οι σημαντικότερες διαφορές μεταξύ των δύο αυτών «προτροπών» του Έρντογαν σε βουλευτές (πριν και μετά το πραξικόπημα) για την περαιτέρω ενίσχυση των προεδρικών αρμοδιοτήτων σε σχέση με τον στρατό και τις μυστικές υπηρεσίας έχουν ως εξής: Η πρώτη είναι ότι ο στόχος για προεδρικό σύστημα στην Τουρκία τέθηκε σε ένα πιο μακροπρόθεσμο ορίζοντα. Η δεύτερη και σημαντικότερη είναι ότι μεταξύ των δύο συναντήσεων μεσολάβησε η απόπειρα πραξικοπήματος, η αποτυχία της οποίας τελικά αποτέλεσε κομβικό σημείο στα «αιτήματα» Έρντογαν.

Η αποτυχία της επίδοξης χούντας ήταν, όπως υπογράμμισε ο Έρντογαν τα ξημερώματα της 16ης Ιουλίου 2016, ένα «θέλημα Θεού» αφού δημιούργησε την απαραίτητη νομιμοποιητική βάση μιας ολοκληρωτικής αλλαγής του τουρκικού στρατού. Το κυβερνητικό διάταγμα υπ’ αριθμό 669 του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης, δημοσιεύθηκε στην επίσημη εφημερίδα του τουρκικού κράτους στις 31 Ιουλίου 2016.

Πρόκειται για το κυβερνητικό διάταγμα που περνά δικαιωματικά στη σύγχρονη ιστορία της χώρας ως το κείμενο εκείνο που άλλαξε ριζικά τη δομή του στρατού της Τουρκίας. Μέσα σε μερικές γραμμές, συμπυκνώθηκε η προσπάθεια πολλών και διαφορετικών πολιτικών δυνάμεων που για ολόκληρες δεκαετίες «ήθελαν αλλά δεν μπορούσαν» να μεταρρυθμίσουν τις ένοπλες δυνάμεις.

Χωρίς καμιά απολύτως διαβούλευση, χωρίς καν την άποψη άλλων κομμάτων επί του θέματος, η τουρκική κυβέρνηση προχώρησε σε συνθήκες ενός καθεστώτος εξαίρεσης, σε όλα αυτά που δεν έκανε σε σχέση με το στρατό τα προηγούμενα 14 χρόνια της διακυβέρνησης της.

Με το συγκεκριμένο τρίτο στη σειρά κυβερνητικό διάταγμα:

1) Άλλαξε η σύνθεση του Ανώτατου Στρατιωτικού Συμβουλίου. Από 14 στρατιωτικούς και 2 πολιτικά στελέχη που συμμετείχαν, τώρα αποτελείται από 10 πολιτικά πρόσωπα και 4 στρατιωτικούς. Μάλιστα, στις 23 Αυγούστου 2016, το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο συνήλθε υπό τη νέα του σύνθεση για δεύτερη φορά μετά τις 15 Ιουλίου.

2) Οι πολεμικές σχολές και τα στρατιωτικά λύκεια έκλεισαν. Στη θέση τους ιδρύθηκε το Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας υπό την αιγίδα του αντίστοιχου υπουργείου.

3) Όλα ανεξαιρέτως τα εργοστάσια, εργαστήρια και ναυπηγεία που ήταν στην ιδιοκτησία των Ενόπλων Δυνάμεων, μεταφέρθηκαν στο υπουργείο εθνικής Άμυνας.

4) Μερικές από τις αρμοδιότητες των στρατιωτικών δικαστών μεταφέρθηκαν στο υπουργείο εθνικής Άμυνας, ενώ σχεδιάστηκε ήδη η κατάργηση όλων των στρατιωτικών δικαστηρίων.

Σύμφωνα με το κυβερνητικό διάταγμα υπ’ αριθμό 671 που ακολούθησε, καταργήθηκε ο όρος ότι ο Αρχηγός των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ)  θα πρέπει να επιλέγεται μεταξύ των επικεφαλής των σωμάτων του στρατού. Μέχρι σήμερα ο επικρατέστερος για να ηγηθεί των ενόπλων δυνάμεων ήταν ο επικεφαλής των χερσαίων δυνάμεων της Τουρκίας.

Πλέον όλοι οι αξιωματικοί στη βαθμίδα του στρατηγού είναι υποψήφιοι για να αναλάβουν την αρχηγία των ΤΕΔ, κάτι που θα γίνεται μετά από εισήγηση της κυβέρνησης και έγκριση από τον Πρόεδρο του κράτους.

Στα πλαίσια του ίδιου κυβερνητικού διατάγματος έγινε και μια άλλη σημαντική αλλαγή στις αρμοδιότητες του Αρχηγού των ΤΕΔ.

Αφαιρέθηκε η λέξη «ειρήνη» από τη φράση «είναι ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων σε περίοδο πολέμου και ειρήνης», η οποία καθόριζε το καθεστώς του εν λόγω στρατηγού ακόμα και σε περιόδους ειρήνης. Τώρα με την αλλαγή, τα καθήκοντα του Αρχηγού ΓΕΕΘΑ  σε περιόδους ειρήνης ασκούνται αποκλειστικά στο όνομα του Προέδρου του κράτους. Στο ίδιο ακριβώς πλαίσιο των αστραπιαίων κινήσεων για αλλαγή της δομής του στρατού, μπορούν να ιδωθούν και παρόμοιες αλλαγές που ήδη δημοσίευσε η τουρκική κυβέρνηση για το μέλλον των μυστικών υπηρεσιών της χώρας.

Συγκεκριμένα, η ΜΙΤ μπαίνει σε μια πορεία αναδιάρθρωσης στα πρότυπα παρόμοιων υπηρεσιών στις ΗΠΑ και στη Βρετανία. Η δομή της οργάνωσης θα διαχωριστεί σε δύο μεγάλα μέρη, την εσωτερική και εξωτερική υπηρεσία πληροφοριών.

Η πτυχή των πληροφοριών εξωτερικού θα είναι απευθείας συνδεδεμένη με τον Πρόεδρο του κράτους, ενώ η υπηρεσία εσωτερικών πληροφοριών θα μεταφερθεί στην αστυνομία και στη στρατοχωροφυλακή υπό την πολιτική εποπτεία του υπουργείου εσωτερικών. Το κεντρικό σώμα συντονισμού των δύο αυτών υπηρεσιών θα ονομαστεί «μονάδα συντονισμού πληροφοριών» και θα είναι επίσης συνδεδεμένη με το προεδρικό μέγαρο.

Οι νέες στρατιωτικές παραδόσεις

Η κεντρική φιλοσοφία πίσω από τη συνολική αναδιάρθρωση του στρατού είναι η όσο το δυνατό μεγαλύτερη επιτυχία στην αποκέντρωση της στρατιωτικής εξουσίας και αρμοδιότητας. Σύμφωνα με αυτό το σκεπτικό, το ΓΕΕΘΑ  δεν θα πρέπει πλέον να αποτελεί τη «μία και μοναδική» ιεραρχία.

Ο Αρχηγός ττων ΤΕΔ  τίθεται υπό τον πολιτικό έλεγχο του Προέδρου του κράτους, ενώ τα σώματα του στρατού μπαίνουν στην πολιτική εποπτεία του υπουργείου Εθνικής Άμυνας. Επομένως η παραδοσιακή «κεμαλική» θέση του ΓΕΕΘΑ ως του μοναδικού κέντρου στρατιωτικής ιεραρχίας αμφισβητείται και μετατρέπεται περισσότερο σε ένα «κέντρο συντονισμού» των ενόπλων δυνάμεων.

Με αυτό τον τρόπο υπολογίζεται ότι μια νέα πιθανή πραξικοπηματική απόπειρα, που θα ξεκινήσει με πρώτο στόχο την κατάληψη της στρατιωτικής ηγεσίας, θα μπορεί να εμποδιστεί από την αρχή.

Η στρατιωτική εξουσία και επιρροή «διχοτομείται» και διαμοιράζεται ανάμεσα σε μια σειρά πολιτικών και πολιτειακών θεσμών. Οι στρατιωτικές δραστηριότητες, η στρατιωτική δικαιοσύνη, ακόμα και η στρατιωτική εκπαίδευση, μεταφέρονται «κάτω» από το πολιτικό σύστημα και όχι παράλληλα με αυτό.

Έτσι η τουρκική κυβέρνηση επιθυμεί να θέσει «αμυντικά όρια» με μηχανισμούς καλύτερου ελέγχου του στρατού, αλλά και με δομές που θα παρεμποδίζουν τη δημιουργία μονοπωλίων εξουσίας πέραν του επίσημου κράτους.

Προβληματικές πτυχές του συντηρητικού εκδημοκρατισμού

Είναι γεγονός ότι η γενική κατεύθυνση αλλαγής της δομής και του περιορισμού της επιρροής του στρατού κινούνται προς μια «κανονική» κατεύθυνση. Αφήνει όμως πίσω της πολλά ερωτηματικά. Η κυβέρνηση του ΑΚΡ επέλεξε τη στρατηγική εργαλειοποίηση του καθεστώτος έκτακτης ανάγκης και της έκδοσης κυβερνητικών διαταγμάτων για να προχωρήσει σε κάποια από τα μέτρα που βρίσκονταν ούτως ή άλλως στο πολιτικό της πρόγραμμα σε περιόδους πλατιάς εκλογικής νομιμοποίησης. Προτίμησε να αμφισβητήσει τις παραδόσεις αιώνων που περιβάλλουν τον τουρκικό στρατό μέσα σε μερικά μόνο εικοσιτετράωρα. Ο πολιτικός καταιγισμός σε έναν από τους πιο αυταρχικούς, αλλά συνάμα και πιο συγκροτημένους θεσμούς εξουσίας της χώρας, όπως ήταν ο στρατός, δημιουργεί αντιδράσεις και επιπλοκές σε κλίμακες του ίδιου του στρατιωτικού προσωπικού που νιώθει πέραν πάσης αμφιβολίας ότι χάνει μέρος των προνομίων του.

Παράλληλα ο τρόπος της αλλαγής της δομής του στρατού χαρακτηρίζεται από την ολοκληρωτική απουσία ρόλου σε άλλες πολιτικές δυνάμεις. Στο παρόν στάδιο, το συγκεκριμένο στοιχείο δεν προκαλεί ζημιά στην εξουσία Ερντογάν εξαιτίας της πλήρους κοινωνικής απονομιμοποίησης του στρατού μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα. Όμως κανένας δεν μπορεί να προβλέψει ότι η μέθοδος των αλλαγών μόνο μέσα από την έκδοση κυβερνητικών διαταγμάτων δεν θα προκαλέσει νέες ρήξεις εντός των δομών εξουσίας με αποτέλεσμα την εμφάνιση νέων ανταγωνισμών και κρίσεων.

Ως προέκταση των πιο πάνω, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα, που αφήνει πίσω της αυτή η προσπάθεια του ΑΚΡ, είναι η επιβολή ενός «κομματικού» ορθολογισμού. Ο στρατός οικοδομείται με τρόπο που μελλοντικά να «ανοίξει» πλήρως προς μια μονοπωλιακή επιρροή της κυρίαρχης ιδεολογικής και πολιτικής εξουσίας. Ο νέος τρόπος που υιοθετείται στην πρόσληψη των νέων αξιωματικών, των μεταθέσεων, των προαγωγών και των διορισμών της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας μαρτυρούν μια προσπάθεια, τα επόμενα χρόνια, ο συντηρητικός ιδεολογικός προσανατολισμός και η κομματική αφοσίωση να επικρατήσουν έναντι άλλων κριτηρίων.

Το χαρακτηριστικότερο παράδειγμα προς αυτή την κατεύθυνση είναι η νέα δομή των στρατιωτικών σχολών με τη μορφή του πανεπιστημίου εθνικής άμυνας.Η βασική θεώρηση του ΑΚΡ ήταν ότι το προηγούμενο μοντέλο εκπαίδευσης αξιωματικών ήταν αποκομμένο από το «πραγματικό έθνος» της Τουρκίας. Οι στρατιωτικές σχολές λειτουργούσαν ως κλειστές κεμαλικές-κοσμικές κοινωνίες και επομένως ανάθρεφαν προσωπικότητες μιας «ξένης ελίτ» που δεν είχε καμιά σχέση με τις παραδοσιακές αξίες μιας θρησκευόμενης κοινωνίας. Όπως λέει ο Σιερέφ Μάλκοτς, σύμβουλος του Προέδρου Ερντογάν, «η κλειστή τους εκπαίδευση παρήγαγε πραξικοπηματίες και συμμορίτες, ενώ τώρα θα μορφώνονται με τρόπο που να μην είναι αποκομμένοι από την κοινωνία και το έθνος».

Επομένως, εάν τελικά εφαρμοστούν πλήρως και χωρίς προβλήματα οι προαναφερθείσες πολιτικές αλλαγές, ο προσανατολισμός που θα επιδιωχθεί δεν θα είναι μια απλή «κανονικοποίηση» της θέσης του τουρκικού στρατού στο πολιτικό σύστημα. Αντίθετα, ο στόχος είναι μακροπρόθεσμος και αφορά στη δημιουργία ενός νέου στρατιωτικού συνόλου, πλήρως προσαρμοσμένου στην παρούσα ιδεολογική ηγεμονία, ο οποίος με την ύπαρξή του να πιστοποιεί και το είδος της νέας συλλογικής ταυτότητας της χώρας. Είναι για αυτόν ακριβώς τον λόγο άλλωστε που το εγχείρημα του Ερντογάν δεν θα είναι καθόλου εύκολο.

Εξαφανίζεται η αυτονομία του τουρκικού στρατού 

Η μεγαλύτερη ιδεολογικο-πολιτική αλλαγή που προετοιμάζεται στην Τουρκία σε σχέση με τον στρατό κατά τη μετά της πραξικοπηματικής απόπειρας, περίοδο είναι η «εξαφάνιση» της αυτονομίας του από το πολιτικό σύστημα. Η δομική αλλαγή μέσα από τα κυβερνητικά διατάγματα επιδιώκει να σταθεροποιήσει ένα νέο σχήμα: Οι ανάγκες του στρατού να μην καθορίζουν πλέον τη δομή και το περιεχόμενο της κρατικής εξουσίας, αλλά αντίθετα οι ανάγκες του κράτους να υπηρετούνται μεταξύ άλλων και από το στρατό. Υπό αυτή την έννοια η ιστορική σημασία των προαναφερθέντων κυβερνητικών διαταγμάτων επικεντρώνεται στην αμφισβήτηση μιας συγκεκριμένης βαρύτητας της στρατιωτικής αυτονομίας στην Τουρκία.

Με τη δημιουργία του, αλλά πολύ περισσότερο με τις αλλαγές που πετύχαινε προς όφελός του μετά από κάθε πραξικοπηματική επέμβαση, ο στρατός της Τουρκίας οικοδόμησε μια υπερσυγκεντρωτική δομή, η οποία την ίδια στιγμή διέθετε ένα είδος ασυλίας απέναντι στον πολιτικό και δημοκρατικό έλεγχο. Ο στρατός ήταν μια ολοκληρωμένη «παράλληλη δομή», πολλές φορές υπεράνω της πολιτικής εξουσίας που λειτουργούσε με ένα περίβλημα κηδεμονίας της κοινωνίας. Η συγκεντρωτική δομή του τουρκικού στρατού ιστορικά, καθιστούσε το τουρκικό ΓΕΕΘΑ και τον Αρχηγό του, ως τα μοναδικά και απόλυτα κέντρα εξουσίας σε ολόκληρη την αλυσίδα της στρατιωτικής ιεραρχίας και των μηχανισμών λήψης αποφάσεων. Από τα στρατιωτικά δικαστήρια και τις στρατιωτικές μονάδες, από τους στρατιωτικούς προϋπολογισμούς μέχρι και τα ζητήματα πειθαρχίας και στρατηγικής ανάπτυξης, όλες οι δραστηριότητες και αποφάσεις ήταν εξαρτημένες από το ΓΕΣ και τον επικεφαλής του.

Με μια πρώτη ματιά, αυτού του είδους ο συγκεντρωτισμός δεν μπορεί παρά να είναι «φυσιολογικός» για ένα στράτευμα. Όμως ο συνδυασμός του συγκεντρωτισμού με την πολιτική και οικονομική αυτονομία, αλλά και με τις ιστορικές παραδόσεις, δημιουργούσε ανυπέρβλητα προβλήματα στην υπόθεση του εκδημοκρατισμού και της αποδυνάμωσης του καθεστώτος κηδεμονίας.

ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΑΣΥΛΙΑ

Επιπλέον, ο συνδυασμός του συγκεντρωτισμού και της ιδιαίτερης ασυλίας της στρατιωτικής ηγεσίας της Τουρκίας, βοηθούσε στη διχοτόμηση του δημόσιου χώρου και της πολιτικής ζωής. Για πολλές δεκαετίες στη χώρα κυριαρχούσε το σχήμα των «στρατιωτικών πεδίων» που ήταν χωριστά και αυτόνομα από τα «πολιτικά πεδία». Τα «στρατιωτικά πεδία» ήταν κλειστά σε κάθε δημοκρατικό έλεγχο και λογοδοσία. Αντίθετα, τα «πολιτικά πεδία» ήταν πάντοτε ανοιχτά στην αξιολόγηση, έλεγχο και παρέμβαση της ανώτατης στρατιωτικής ηγεσίας.

Τα «θέματα του στρατού» καθορίζονταν μόνο από τον ίδιο το στρατό, ενώ τα «θέματα των πολιτικών» έπρεπε να καθορίζονται πάντα σε αρμονία με τις ανάγκες των στρατιωτικών. Σε αυτή την ισορροπία η κυρίαρχη αντίληψη ήθελε την ηγεσία των ενόπλων δυνάμεων να ήταν περίπου μια «κάστα ειδικών», ενώ η εκλεγμένη πολιτική ηγεσία γινόταν αντιληπτή ως επιρρεπής στα λαϊκά (και «λανθασμένα») αιτήματα. Έτσι για πάρα πολλές δεκαετίες η έννοια του καθεστώτος κηδεμονίας με την οποία περιγραφόταν συχνά – πυκνά το πολιτικό σύστημα της Τουρκίας, ήταν ουσιαστικά ένα στρατιωτικό καθεστώς κηδεμονίας, κάποτε φανερό και κάποτε υπόγειο.

Πηγή "Φιλελεύθερος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου