Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Ιουλ 2017


Το Σύμφωνο Φιλίας και η Εξέγερση του Ίλιντεν

Προσπάθεια να κλείσει το «μέτωπο» με την Βουλγαρία και να παρακάμψει τα προβλήματα με την Ελλάδα, καταβάλλει ο πρωθυπουργός της ΠΓΔΜ Ζόραν Ζάεφ ζητώντας από την Βουλή να εγκρίνει το Σύμφωνο Φιλίας με την Βουλγαρία την ώρα που η αντιπολίτευση του Ν. Γκρούεφσκι αντιδρά και αφήνει αιχμές για προδοσία…

Η αντιπαράθεσή αυτή είναι σε εξέλιξή την στιγμή που οι ηγεσίες των δυο χωρών έχουν ανακοινώσει ότι θα εορτάσουν από κοινού την εξέγερση του Ίλιντεν στις 2 Αυγούστου. Μια αμφιλεγόμενη επέτειος που διχάζει μέχρι τώρα τις δυο χώρες καθώς αποτελεί σύμβολο δυο διαφορετικών εθνικισμών: του «μακεδονικού» και του Βουλγαρικού.

Ο Ζ. Ζάεφ υπεραμύνθηκε της συμφωνίας υποστηρίζοντας ότι επιβεβαιώνει το διακριτό «Μακεδονικό Έθνος, Μακεδονική γλώσσα και μακεδονική ταυτότητα» προσθέτοντας ότι «δεν υπάρχει δίλημμα και ερώτημα για την ύπαρξη «δυο κρατών, δυο εθνών, δυο γλωσσών».

Και ο κ. Ζάεφ θέλοντας να προβάλει το δέλεαρ για την υπογραφή του Συμφώνου, αναφέρεται στην σημασία των σχέσεων με την Βουλγαρία καθώς η χώρα είναι μέλος της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ, θα διευκολύνει τις οικονομικές σχέσεις και την διασύνδεση συγκοινωνιών και ενεργειακών δικτύων, το εμπόριο αγαθών και υπηρεσιών, θα δοθεί ώθηση στην κατασκευή του Διαδρόμου 8, για οποίο όπως είπε ο κ. Ζάεφ προσφέρθηκε βοήθεια και από την Διαδικασία του Βερολίνου στην πρόσφατη συνάντηση στην Τεργέστη.

Και ο κ. Ζάεφ ανέφερε ακόμη ότι από κοινού θα πρέπει να εμποδιστεί η κακόβουλη προπαγάνδα και στις δυο χώρες, θα πρέπει να αντιμετωπισθεί ο λόγος του μίσους και ο εθνικισμός.

Στα θετικά της συμφωνίας με την Βουλγαρία ο κ. Ζάεφ συμπεριέλαβε και το ότι η Σόφια υποστηρίζει την ένταξη της «Μακεδονίας» στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ χωρίς την προϋπόθεση της επίλυσης του ονόματος.

Το εθνικιστικό κόμμα VMRO-DPMNE και ο πρώην υπουργός εξωτερικών Α. Μιλόσοσκι εξέφρασαν έντονες επιφυλάξεις και παρουσίασαν συγκεκριμένο πλαίσιο βάσει του οποίου θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό το Σύμφωνο Φιλίας, μεταξύ των δυο χωρών, ώστε να μην απειληθεί η «μακεδονική ταυτότητα».

Ο κ. Μιλόσοσκι επισημαίνει ότι δεν υπάρχει αναφορά σε «Μακεδονικό λαό» ενώ η αναφορά σε «μακεδονική γλώσσα» γίνεται σε σχέση με το «μακεδονικό Σύνταγμα» και όχι σαν ένα πραγματικό δεδομένο. Ο κ. Μιλόσοσκι εγείρει και θέμα «μακεδονικής μειονότητας» στην Βουλγαρία υποστηρίζοντας ότι εάν δεν υπάρχει αναφορά στο κείμενο του Συμφώνου, θα πρόκειται για παραβίαση του άρθρου 49 του συντάγματος που προβλέπει την υποχρέωση του κράτους να μεριμνά για τους «Μακεδόνες που ζουν εκτός συνόρων». Οι εθνικιστές του VMRO-DPMNE αντιδρούν επίσης στην αναφορά σε «κοινή ιστορία» χωρίς να γίνεται μνεία στην διαφορετική ιστορική πορεία των δυο λαών.

Τις εξελίξεις αυτές παρακολουθούν σιωπηλά οι αλβανικές πολιτικές δυνάμεις στην ΠΓΔΜ, καθώς υποχώρηση του «μακεδονισμού» ενισχύει την δική τους επιδίωξη για διεθνοτικό κράτος κάτι όμως που θα τροφοδοτήσει εντονότατες αντιδράσεις από την πλευρά των εθνικιστών.

Και σε αυτό το κλίμα είναι προφανές ότι δυσχεραίνεται η προσπάθεια εξεύρεσης συμβιβαστικής λύσης στο θέμα της ονομασίας.

Την ημέρα του Προφήτη Ηλία, στις 20 Ιουλίου 1903 στην Οθωμανική Μακεδονία οι Βούλγαροι κομιτατζήδες της οργάνωσης VMRΟ (Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση) οργάνωσαν εξέγερση των Χριστιανών με το επίπλαστο σύνθημα η «Μακεδονία στους Μακεδόνες» και μετά από μερικά μικροεπεισόδια που προκάλεσαν άφησαν το πεδίο ελεύθερο στον τουρκικό στρατό να ξεσπάσει εναντίον του χριστιανικού πληθυσμού. Αυτή όμως ή εξέλιξή αφύπνισε τον Ελληνισμό που κινήθηκε άμεσα και αντέδρασε γράφοντας λαμπρές σελίδες με τον Μακεδονικό Αγώνα…

Η εξέγερση του Ίλιντεν και τα όσα ακολούθησαν έχουν ιδιαίτερη σημασία καθώς σύμφωνα και με τις αναφορές των διπλωματικών εκπροσώπων και προξένων των ευρωπαϊκών δυνάμεων δεν καταγράφεται πουθενά η εμπλοκή «Μακεδόνων» στην σύγκρουσή, αλλά μόνο η σύγκρουσή Ελλήνων και Βουλγάρων για την απελευθέρωση για λογαριασμό τους των τμημάτων της Μακεδονίας που βρίσκονταν υπό τον έλεγχο των Οθωμανών.

Και έτσι αυτή η αντιφατική επέτειος για μεν τους Σκοπιανούς αφορά την αφετηρία του «μακεδονισμού» ενώ για τους Βούλγαρους αφορά την έναρξη του αγώνα του Βουλγαρικού μεγαλοϊδεατισμού και εθνικής ολοκλήρωσης

Αν η σκοπιανή ηγεσία αποδεχθεί τον κοινό εορτασμό τότε ουσιαστικά ο Ζ. Ζάεφ παραδέχεται ότι οι πολίτες της χώρας του συνδέονται με το Βουλγαρικό Έθνος ενώ ερωτήματα στα Σκόπια προκάλεσε και το προσκύνημα του Ζάεφ στο άγαλμα του τσάρου Σαμουήλ στην Σόφια.

Νίκος Μελέτης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Ιουλ 2017


Οι ενεργειακοί δρόμοι που περνούν από Κοσσυφοπέδιο και Σκόπια, η παγίδα της προσωρινής ονομασίας και η στάση του Νίκου Κοτζιά

Δεν είναι μυστικό βέβαια, ότι οι Η.Π.Α. επείγονται για τη σταθεροποίηση της εσωτερικής και εξωτερικής κατάστασης του Κοσσυφοπεδίου και των Σκοπίων, ώστε τα δύο αυτά κράτη, αφενός να καταστούν ορμητήρια για όλες τις πιθανές επιχειρήσεις που θα κριθούν απαραίτητες προς εξυπηρέτηση των ατλαντικών συμφερόντων, αφετέρου να αποτελέσουν ισχυρό ανάχωμα στην επιθυμία των Ρώσων για "κάθοδο" στη Βαλκανική.

Ταυτόχρονα, Κοσσυφοπέδιο και Σκόπια, είναι σαν "κλεισούρες", σε θέση τέτοια δηλαδή που να παράσχουν προστασία στους ενεργειακούς δρόμους που θα διέλθουν κάποια στιγμή από την περιοχή, ή να αποκλείσουν τους ανεπιθύμητους. Το είχε εκμυστηρευθεί ο Βρετανός στρατηγός κ. Μάικλ Τζάκσον (που συγκράτησε τον Αμερικανό στρατηγό κ. Ουέσλι Κλαρκ, ο οποίος ήταν έτοιμος να διατάξει επιθέσεις του πεζικού στο έδαφος της Σερβίας!), κατά τους βομβαρδισμούς το 1999.

Είχε πει, ότι για τη Δύση είναι απαραίτητη η εξασφάλιση της σταθερότητας στη "Μακεδονία" (με την ένταξή της και στο ΝΑΤΟ) ώστε να παράσχει ασφάλεια στους αμερικανικούς αγωγούς πετρελαίου και φυσικού αερίου.

Δεν είναι λοιπόν αφιλοκερδές το ενδιαφέρον του ΝΑΤΟ και των Η.Π.Α. για την περιοχή. Μάλιστα, η τύχη του Κοσσυφοπεδίου συνδέεται μ’ αυτήν των Σκοπίων, διότι ακριβώς επί των μη καθορισθέντων ακόμη συνόρων των δυο κρατών, βρίσκεται η μεγαλύτερη στρατιωτική βάση (Camp Bondsteel), που δημιούργησαν οι Αμερικανοί μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ. Είναι σαφές ότι οι Αμερικανοί δεν έλαβαν καθόλου υπόψη τα σύνορα όταν σχεδίασαν (προ του 1999) την τεράστια αυτή βάση.

Αλλά και εντός των Σκοπίων, τους παραχωρήθηκε έκταση 4.000 στρεμμάτων στο μεγαλύτερο άθικτο βυζαντινό φρούριο, για εγκατάσταση της αμερικανικής Πρεσβείας, του Στρατηγείου του ΝΑΤΟ, αλλά και οικονομικού Οργανισμού με αφιχθέντα επιφανή οικονομολόγο εξ Η.Π.Α. Λόγω δε του ότι το κτήριο έχει περίπου 10 υπόγειους ορόφους, ειπώθηκε ότι αποτελεί και φυλακή, των απομακρυνθέντων από το Γκουαντάναμο, αλλά κάτι τέτοιο δεν έχει επιβεβαιωθεί. Πάντως, οι υπόγειοι αυτοί όροφοι θα επιτελούν σημαντικό έργο.

Επομένως, μεταξύ άλλων, υποφέρει η Ελλάδα για να προστατευθούν αλλότρια συμφέροντα. Και χωρίς την ελληνική συγκατάθεση τα δύο αμφισβητούμενα κράτη είναι ανάπηρα, υπό την έννοια ότι δεν έχουν διέξοδο στην θάλασσα, άρα η συμφωνία με την Ελλάδα και η ύπαρξη ειρηνικών σχέσεων είναι απαραίτητη, ώστε να υπάρχει ασφαλής διέξοδος προς αυτήν. Το λιμάνι του Μπαρ στο Μαυροβούνιο είναι αρκετά μακριά, και μαζί με το κακό οδικό δίκτυο, δεν το καθιστούν καθόλου ελκυστικό από οικονομικής άποψης. (Σχεδιάζεται πάντως, εδώ και 10ετία περίπου, η σιδηροδρομική σύνδεση με τα Σκόπια, αλλά λείπουν τα χρήματα).

Έτσι, είναι αναμενόμενη η πίεση που υφίσταται η Ελλάδα, να δεχθεί κατ’ αρχάς την ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, με το τέχνασμα της χρήσης της επωνυμίας FYROM, που επιχειρείται από την Σύνοδο του Βουκουρεστίου το 2008 να αποδεχθεί η Ελλάδα, και τότε -για λόγους που άλλες φορές εξήγησα- τότε η επιχείρηση δεν τελεσφόρησε. Τώρα όμως, με φιλο-ατλαντική κυβέρνηση, υπάρχουν ενδείξεις ότι η Ελλάδα μπορεί να υποχωρήσει, με τις δηλώσεις του Ν. Κοτζιά να μη το αποκλείουν.

Στο πλαίσιο αυτό, ο υπουργός Εξωτερικών αποσαφήνισε, ότι η Ελλάδα θέλει να γίνει η FYROM μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ, αλλά «Αυτό μπορεί να γίνει πολύ απλά με το να βρούμε μία συμβιβαστική λύση στο ονοματολογικό και αμέσως μετά να πάμε στον ΟΗΕ να υπογράψουμε τη νέα μας συμφωνία, να πάμε στις Βρυξέλλες και να το ανακοινώσουμε στους διεθνείς οργανισμούς που βρίσκονται εκεί». Ποια είναι αυτή η συμβιβαστική λύση, έμεινε αδιευκρίνιστο.

Ο Ν. Κοτζιάς χαρακτήρισε μάλιστα πολύ σημαντικό το γεγονός την συνάντηση με τον Σκοπιανό ομόλογό του, και έκανε γνωστό ότι ο διάλογος θα συνεχιστεί πιο σχεδιασμένα, την τελευταία εβδομάδα του Αυγούστου στα Σκόπια, και ότι «Ο διάλογος και η δημοκρατική διάθεση που έχουμε και οι δύο πλευρές είναι η καλύτερη εγγύηση ότι θα βρούμε λύση». Παρατήρησα τότε, ότι οι ημέρες από την νέα συνάντηση των δύο υπουργών έως την Σύνοδο του ΝΑΤΟ, δεν επαρκούν για εξεύρεση λύσης, όταν αυτό δεν κατέστη δυνατό επί 27 έτη. Πλην εάν, όλα έχουν προκαθοριστεί, και η συνάντηση θα γίνει απλώς για τις υπογραφές.

Επ’ αυτού πάντως, μεταφέρω μια παράγραφο από άρθρο του Μ. Ιγνατίου: «Η πρόταση για ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ με προσωρινή ονομασία, η οποία υποτίθεται θα αλλάξει όταν επιλυθεί το πρόβλημα, είναι εγκληματικά λάθος κίνηση από οποιαδήποτε κυβέρνηση.
» Είναι γεγονός ότι τα Μνημόνια και η γερμανική επιτροπεία επί της Ελλάδας, έχουν μειώσει τις αντιστάσεις των Ελλήνων πολιτικών. Όμως, να μη χάσουμε και στα εθνικά θέματα επειδή μας πιέζει η οικονομική κατοχή. Εάν χαθεί η υπόθεση της ονομασίας, αυτό θα είναι η αρχή για την "διευθέτηση" των υπολοίπων εθνικών θεμάτων. Ενός κακού μύρια έπονται. Και αυτό θα είναι το πρώτο και το πιο μοιραίο».

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

14 Ιουλ 2017


Γράφει ο Γιώργος Σκαφίδας

Ο νέος υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, Νίκολα Ντιμιτρόφ, έστειλε τα δικά του μηνύματα μιλώντας προ ημερών στην αυστριακή εφημερίδα «Die Presse». «Η γεωπολιτική έχει επιστρέψει στα Βαλκάνια», δήλωσε ο 44χρονος διπλωμάτης (πρώην πρεσβευτής των Σκοπίων στις ΗΠΑ), υπονοώντας τη γεωπολιτική των διεθνών ανταγωνισμών για σφαίρες επιρροής.

Όταν ρωτήθηκε δε συγκεκριμένα για την επιστροφή της Ρωσίας στα Βαλκάνια, δήλωσε ότι υπάρχουν «δυνάμεις που αμφισβητούν τη μεταπολεμική τάξη στα εδάφη της πρώην Γιουγκοσλαβίας» και προβλήματα που «εξαπλώνονται» καθώς όλοι «αρχίζουν να μιλούν ξανά για σύνορα».

Στο μυαλό της νέας ηγεσίας των Σκοπίων (αλλά και πολλών Ευρωπαίων και Αμερικανών), τα πράγματα είναι απλά: Για να μην εξαπλωθούν τα όποια προβλήματα, η ΠΓΔΜ θα πρέπει να ενταχθεί σε ΝΑΤΟ και ΕΕ (κατά αυτήν τη σειρά). Κάτι τέτοιο θα λειτουργούσε σταθεροποιητικά για την περιοχή θωρακίζοντας το υπάρχον καθεστώς συνόρων. Θα δημιουργούσε νέες προοπτικές ανάπτυξης, ενώ θα λειτουργούσε και ως ανάχωμα στη ρωσική διείσδυση (μετά και την πρόσφατη ένταξη του Μαυροβουνίου στο ΝΑΤΟ).

Η έλευση φέτος του πιο μετριοπαθή Ζόραν Ζάεβ στην εξουσία της ΠΓΔΜ δημιουργεί, σε συνδυασμό με την πολιτική ήττα του σλαβομακεδονικού αλυτρωτισμού (την απώλεια της εξουσίας για την παράταξη VMRO-DPMNE έπειτα από 11 χρόνια, την έναρξη δικαστικών ερευνών για σκάνδαλα σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι κ.α.), μεγάλες προσδοκίες για βήματα προόδου μακριά από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Ο Γκρούεφσκι ήταν άλλωστε εκείνος που ύψωνε επί σειρά ετών τριτοκλασάτους ανδριάντες αλυτρωτισμού στη γείτονα («Σκόπια 2014») απορρίπτοντας παράλληλα κάθε ουσιαστική συζήτηση με την Ελλάδα για το όνομα.

Το σκηνικό σήμερα στην ΠΓΔΜ θα μπορούσε υπό μια έννοια να συγκριθεί και με την άνοδο του Μουσταφά Ακιντζί πριν δυο χρόνια στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, μια εξέλιξη που είχε τότε επίσης δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες για λύση στο Κυπριακό (με τη γνωστή πια κατάληξη).

Για να γίνει ωστόσο αυτό που διακαώς επιθυμεί ο Νίκολα Ντιμιτρόφ, για να περάσει δηλαδή η ΠΓΔΜ το κατώφλι των ευρωατλαντικών θεσμών , θα πρέπει πρώτα να ξεπεράσει το σκόπελο της διένεξης με την Ελλάδα για το όνομα.

Και κάπου εδώ είναι που ξεκινούν (ή μάλλον που επανεκκινούν) τα προβλήματα για την Αθήνα. Καθώς μαζί με τις διεθνείς προσδοκίες για βήματα προόδου στα Βαλκάνια, επιστρέφουν πλέον και οι διεθνείς πιέσεις προς την Ελλάδα για υποχωρήσεις στο θέμα της ονομασίας.

Ο σοσιαλδημοκράτης υφυπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Μίκαελ Ροτ, ήταν εντυπωσιακά προκλητικός κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στα Σκόπια. Δήλωσε ότι «κανείς εκτός “Μακεδονίας” και Ελλάδας δεν καταλαβαίνει τη διαφορά μεταξύ των δύο χωρών» για το όνομα, μια διαφορά την οποία μάλιστα αποκήρυξε ως «εντελώς παράλογη». Συνεχίζοντας, κάλεσε τις δύο πλευρές να αφήσουν πίσω το παρελθόν («την ιστορία στην ιστορία») και να προχωρήσουν μπροστά προς ένα κοινό μέλλον, φυσικά με τη βοήθεια της Γερμανίας η οποία δείχνει άλλωστε παλαιόθεν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την περιοχή των δυτικών Βαλκανίων (μέσα από πρωτοβουλίες όπως οι Berlin Process και Berlin Plus).

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος κύριος προκαλεί.

Το Σεπτέμβριο του 2014, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Κύπρο, είχε καλέσει τη Λευκωσία να δώσει το πράσινο φως προκειμένου να ανοίξουν ενταξιακά κεφάλαια της Τουρκίας, προειδοποιώντας μάλιστα τότε ότι «το παράθυρο ευκαιρίας για λύση του Κυπριακού δεν θα είναι ανοιχτό για πάντα». Κάτι ανάλογο είχε κάνει και την άνοιξη του 2016, πιέζοντας τότε την Κυπριακή Δημοκρατία να πάρει πίσω κάποια από τα βέτο της έναντι της τουρκικής ένταξης, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για μια συμφωνία με την Άγκυρα στο προσφυγικό.

Εν τω μεταξύ, το Φεβρουάριο του 2016, ο ίδιος κύριος ήταν που υποδέχτηκε στο Βερολίνο την «υπουργό Εξωτερικών» του ψευδοκράτους, Εμινέ Τσολάκ, προκαλώντας και τότε αντιδράσεις σε Λευκωσία και Αθήνα.

Ήταν ακόμη η εποχή που Βερολίνο και Βρυξέλλες (με πρωτεργάτη τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και όσα εκείνος είχε κάνει στα τέλη του 2015: την επιστολή προς τον Νταβούτογλου, τη «βολική» για την Άγκυρα έκθεση προόδου κ.α.) επέλεγαν να καλοπιάνουν τον Ερντογάν και τους συν αυτώ.

Σε κάθε περίπτωση, όπως τότε έτσι και τώρα, είτε μιλάμε για την Τουρκία και το Κυπριακό, είτε για τα Βαλκάνια και την ΠΓΔΜ, ο Μίκαελ Ροτ αυτό που έκανε και κάνει με τις δημόσιες δηλώσεις του είναι να εκφράζει τη γραφειοκρατία του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών.
  • Όταν αποκηρύττει ως «εντελώς παράλογο» το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, εκφράζει επί της ουσίας τη θέση του ιδίου του Βερολίνου.
  • Όταν δηλώνει (επίσης από τα Σκόπια προ ημερών) ότι η νέα κυβέρνηση της ΠΓΔΜ ανέλαβε «εξαιρετικές» πρωτοβουλίες για την ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης με την Ελλάδα και τη Βουλγαρία, σα να «κακομαθαίνει» αυτήν τη νέα κυβέρνηση… στις πλάτες της Ελλάδας.
Πηγές από την Αθήνα το βλέπουν να έρχεται (αυτό το «κακομαθαίνει») και αρχίζουν να παίρνουν μέτρα, όχι φυσικά ενάντια στην ΠΓΔΜ (την ευρωατλαντική πορεία της οποίας η Αθήνα στηρίζει εμφατικά) αλλά υπέρ των καθαρών λύσεων ως βάση για σχέσεις καλής γειτονίας.

Οι Ζάεβ-Ντιμιτρόφ δεν είναι VMRO-DPMNE. Αυτό είναι σαφές. Προσέρχονται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με εμφανώς πιο μετριοπαθείς διαθέσεις. Από την άλλη βέβαια, ας μην προτρέχουμε. Μέχρι στιγμής, η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων δεν έχει κάνει τίποτα που να απορρίπτει στην πράξη τον αλυτρωτισμό των προκατόχων της. Δεν φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε κατεδαφίσεις ή μετονομασίες αμφιλεγόμενων «μνημείων» του σλαβομακεδονισμού, ούτε να θίξει θέματα τα οποία θεωρεί «ευαίσθητα» για το εσωτερικό της ακροατήριο. «Έχουμε αρκετά αγάλματα, δεν πρόκειται να χτίσουμε άλλα», ήταν το σχετικό σχόλιο που έκανε στην «Die Presse» ο Ντιμιτρόφ. Ο οποίος Ντιμιτρόφ να σημειωθεί ότι δεν συζήτησε καν το ονοματολογικό με τον κ. Κοτζιά κατά την πρώτη του επίσκεψη στην Αθήνα τον Ιούνιο.

Με άλλα λόγια, οι κινήσεις της νέας ηγεσίας των Σκοπίων (εκείνες που το Βερολίνο σπεύδει να εγκωμιάσει ως «εξαιρετικές») δεν είναι προς τα παρόν παρά μόνο επικοινωνιακές.

Οι «έξω» ωστόσο προφανώς βιάζονται να δουν την πρόοδο να έρχεται. Ο ίδιος ο Ζόραν Ζάεβ επιδιώκει άλλωστε την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ μέσα στο 2017 (προς το Δεκέμβριο). Την ίδια ώρα, πολλοί διεθνώς ανταποκρίνονται θετικά, βλέποντας στη νέα κυβέρνηση των Σκοπίων «μια μοναδική ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη» (φράση βγαλμένη καρμπόν από την «καλές ημέρες» του Ακιντζί στο Κυπριακό).

Κι αν η ευκαιρία χαθεί, κάποιοι θα φανούν πρόθυμοι να επιρρίψουν ευθύνες. Στο Κυπριακό ήταν οι υπερβολικές αξιώσεις της Τουρκίας που έβγαζαν μάτι. Στο Σκοπιανό από την άλλη, ίσως βρεθούν κάποιοι που θα θελήσουν να παρουσιάσουν ως «υπερβολικές» τις αντιρρήσεις της Ελλάδας.

Οι έξωθεν πιέσεις προς την ελληνική πλευρά έχουν αρχίσει πάντως ήδη να κάνουν την εμφάνισή τους. Αναμένεται δε να ενταθούν προς το φθινόπωρο, εν όψει της δημοσίευσης των νέων εκθέσεων προόδου της ΕΕ για τις προς ένταξη χώρες.
Εν τω μεταξύ ωστόσο, η κινητικότητα επιστρέφει στα Βαλκάνια με τους Ευρωπαίους να προσπαθούν να κρατήσουν τις ηγεσίες της περιοχής σε τροχιά συγκλίσεων με την ΕΕ (με δεδομένο ότι νέες διευρύνσεις δεν αναμένονται στο κοντινό μέλλον λόγω Brexit).

Ενδεικτική ήταν η Σύνοδος Κορυφής που πραγματοποιήθηκε προ ημερών στην Τεργέστη με τη συμμετοχή έξι ευρωπαϊκών κρατών (Αυστρία, Κροατία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Σλοβενία) και έξι βαλκανικών (Αλβανία, ΠΓΔΜ , Βοσνία, Σερβία, Κόσοβο, Μαυροβούνιο), στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Berlin Process, παρουσία μάλιστα του Επιτρόπου Γιοχάνες Χαν και της Φεντερίκα Μογκερίνι. Στόχος όλων αυτών, να θέσουν τις βάσεις, με αιχμή την οικονομία, τις επενδύσεις και την αγορά εργασίας, για την περαιτέρω προσέγγιση μεταξύ δυτικών Βαλκανίων και ΕΕ.

Εν συνεχεία, στις αρχές του Αυγούστου, στο Μαυροβούνιο (το άρτι ενταχθέν στο ΝΑΤΟ, υπενθυμίζουμε) αναμένεται να πραγματοποιηθεί συνάντηση Κορυφής της ΝΑΤΟικά προσανατολισμένης Χάρτας της Αδριατικής (Αλβανία, ΠΓΔΜ, Βοσνία, Κροατία), στην οποία πρόκειται μάλιστα να δώσει το «παρών» και ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Μάικ Πενς.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς από την άλλη, πρόκειται να έχει συνάντηση την ερχόμενη Δευτέρα στις Βρυξέλλες με τον ειδικό μεσολαβητή του ΟΗΕ για το όνομα των Σκοπίων, Μάθιου Νίμιτς, ενώ τον ερχόμενο Αύγουστο είναι προγραμματισμένο να μεταβεί ο ίδιος στην ΠΓΔΜ.

Και ενώ συμβαίνουν όλα τα παραπάνω, πίσω στην Ελλάδα κάποιοι επιλέγουν να ερίζουν δημοσίως για την ελληνική γραμμή ως προς το όνομα των Σκοπίων, όχι όμως για λόγους εθνικούς, αλλά και λόγους… κομματικούς.

Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

13 Ιουλ 2017


Οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες, τουλάχιστον οι σοβαρότεροι εξ αυτών, ποντάρουν στη δημιουργία συναισθημάτων σε μάζες που θέλουν να κατευθύνουν προς την πλευρά της εξυπηρέτησης συγκεκριμένων εθνικών συμφερόντων. Οι λαοί παράγουν πολλή ενέργεια όταν είναι συναισθηματικά φορτισμένοι και έτσι ευνοούν την ευόδωση των σχεδιασμών εκάστου κράτους.

Ομως, οι πολιτικοί και οι διπλωμάτες δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να παρασύρεται από το θυμικό - στο οποίο περιλαμβάνεται και ο φόβος. Ο εξωλογικά παράτολμος είναι εξίσου επικίνδυνος για τις δημόσιες υποθέσεις με τον δειλό, τον φοβικό.

Στην ελληνική πολιτική τάξη, κυρίως λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής, η φοβική αντιμετώπιση των πραγμάτων θεωρείται «σώφρων», ενώ η άρνηση συμβιβασμού με κάτι που δεν ωφελεί το έθνος αντιμετωπίζεται περίπου σαν αυτοκτονικός παραλογισμός! Αυτό συμβαίνει και με την υπόθεση των Σκοπίων.

Δυστυχώς, θεωρείται περίπου φυσιολογικό να συμβιβάζεται η πατρίδα μας με την ιδέα ότι πρέπει να ικανοποιήσει τις εξωφρενικές απαιτήσεις ενός υπό διάλυση κρατιδίου, όπως τα Σκόπια! Αυτή η στάση δεν στηρίζεται στη λογική, στη συγκυρία και στον συσχετισμό δυνάμεων αλλά σε μια «πολιτικά ορθή» αντιμετώπιση των διεκδικήσεων των εχθρών της Ελλάδας.

Η ψυχρή λογική επιβάλλει να αναθεωρήσει η Ελλάδα την απόφαση (που ελήφθη σε μια εξαιρετικά δύσκολη περίοδο για τα εθνικά θέματά μας) για αποδοχή σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις. Τα Σκόπια είναι έτοιμα να καταρρεύσουν λόγω των αντιθέσεων των εθνοτικών ομάδων που τα απαρτίζουν, ενώ η χώρα μας και η Κύπρος είναι γεωπολιτικά αναβαθμισμένες για μια σειρά από λόγους - μεταξύ των οποίων και η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων τους. Οπότε, αν θέλουν να έχουν καλές σχέσεις με την Ελλάδα, θα πρέπει να κάνουν τα αυτονόητα: να λησμονήσουν τους γελοίους μεγαλοϊδεατισμούς τους, να βρουν όνομα δίχως τον όρο «Μακεδονία» και να οικοδομήσουν σχέσεις εμπιστοσύνης και αμοιβαίου σεβασμού με την πατρίδα μας.

Εμείς, με τη σειρά μας, αν δεν αξιοποιήσουμε το μεγάλο παράθυρο ευκαιρίας που ανοίγεται για τη χώρα μας, θα είμαστε άξιοι της μοίρας μας.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

12 Ιουλ 2017


Η διπλή γραμμή της Αθήνας δυσχεραίνει τη διαπραγμάτευση

Του Νίκου Μελέτη

Την έναρξη μιας ακόμη προσπάθειας για την επίλυση του θέματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ, αναμένεται να δρομολογήσει στις 2 Αυγούστου στην Ποντγκόριτσα του Μαυροβουνίου η συμμετοχή του Αμερικανού Αντιπροέδρου, Mike Pence, στη συνάντηση Κορυφής της «Χάρτας της Αδριατικής» την προεδρία της οποίας έχει η ΠΓΔΜ, αλλά και η σημερινή συνάντηση του Berlin Process στην Τεργέστη υπό την «αιγίδα» της A. Merkel και του E. Macron. Τη Δευτέρα μάλιστα ο Ν. Κοτζιάς θα έχει συνάντηση με τον μεσολαβητή του ΟΗΕ Matthew Nimetz στις Βρυξέλλες, για μια ανασκόπηση της κατάστασης μετά την επίσκεψη του κ. Nimetz την περασμένη εβδομάδα στα Σκόπια.

Σήμερα στην Τεργέστη συνεδριάζει σε επίπεδο Κορυφής η πρωτοβουλία Berlin Process, που θα συναντηθούν οι A. Merkel και E. Macron και οι ηγέτες της Αυστρίας, της Κροατίας της Σλοβενίας και της Ιταλίας καθώς και η Ύπατη εκπρόσωπος της Ε.Ε. Federica Mogherini και ο Επίτροπος Johannes Hahn, με τους ηγέτες της Αλβανίας, της ΠΓΔΜ ,της Βοσνίας Ερζεγοβίνης, της Σερβίας και του Κοσόβου σε μια προσπάθεια ώθησης της ευρωπαϊκής πορείας των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων. Σε μια στιγμή που η Ε.Ε. δεν φαίνεται έτοιμη για μια νέα διεύρυνση, αλλά θέλει με κάθε τρόπο να προσφέρει κίνητρα στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων ώστε να παραμείνουν στην τροχιά των μεταρρυθμίσεων και του εκσυγχρονισμού…

Στη Χάρτα της Αδριατικής συμμετέχουν η Κροατία, η Βοσνία Ερζεγοβίνη, η Αλβανία και η ΠΓΔΜ (με το συνταγματικό όνομά της), ενώ με καθεστώς παρατηρητή συμμετέχουν η Σερβία, το Κόσοβο και η Σλοβενία.

Ο λόγος της συμμέτοχης του κ. Pence σε αυτή την μικρή και περιορισμένης εμβέλειας περιφερειακή συνεργασία δεν είναι άλλος από το μήνυμα που θέλει να στείλει η κυβέρνηση Trump ότι τουλάχιστον τα Δυτικά Βαλκάνια δεν θα εγκαταλειφθούν στην τύχη τους τη στιγμή που η Μόσχα δεν κρύβει την επιδίωξή της για ανάκτηση της επιρροής της στην περιοχή. Επίσης το αμερικανικό ενδιαφέρον είναι ζωηρό, καθώς στην περιοχή υπάρχει εύφορο έδαφος για ανάπτυξη ακραίων ισλαμικών ομάδων που τροφοδοτούνται και καθοδηγούνται από μαχητές του ISIS που επιστρέφουν στο Κόσσοβο, στη Βοσνία και στην ΠΓΔΜ, από την Συρία και το Ιράκ.

Η ευρωατλαντική ενσωμάτωση των Δυτικών Βαλκανίων που αποτελεί το πιο σημαντικό στοιχείο ανάσχεσης της ρωσικής επιρροής και αντιμετώπισης των φαινομένων του ισλαμικού φονταμενταλισμού, περνάει μέσα από την σταθεροποίηση των χωρών, την προώθηση των μεταρρυθμίσεων. Και σε ότι αφορά την ΠΓΔΜ καθορίζεται και από την επίλυση της διαφοράς για το όνομα.

Η αλλαγή κυβέρνησης και ο τερματισμός της πολύμηνης πολιτικής κρίσης στα Σκόπια ανανεώνει το ενδιαφέρον για επανάληψη των προσπαθειών προώθησης της ευρωατλαντικής πορείας και είναι χαρακτηριστικό ότι εκτός του Γ.Γ. του ΝΑΤΟ που μίλησε ξεκάθαρα για την προϋπόθεση της ονομασίας για ένταξη στη Συμμαχία, όλοι οι ευρωπαίοι παράγοντες δίνουν εσκεμμένα βάρος στις «μεταρρυθμίσεις» που πρέπει να δρομολογήσει η κυβέρνηση Zaev ενόψει φθινοπώρου.

Χαρακτηριστικό του τρόπου που αντιμετωπίζεται το θέμα της ονομασίας είναι οι χθεσινές δηλώσεις του Γερμανού υφυπουργού Εξωτερικών, κ. Roth στα Σκόπια ότι «κανένας εκτός της “Μακεδονίας” και της Ελλάδας δεν καταλαβαίνει την μεταξύ τους διαφορά που είναι εντελώς παράλογη» και πρόσθεσε ότι πρέπει να αφήσουμε την ιστορία, στην ιστορία και να προχωρήσουμε σε κοινό μέλλον». Μια δήλωση που προκάλεσε την αντίδραση της Αθήνας αλλά αποτυπώνει το κλίμα σε πολλές ευρωπαϊκές πρωτεύουσες.

Το φθινόπωρο η Κομισιόν θα ετοιμάσει την έκθεσή της για την ΠΓΔΜ και εκτός απροόπτου θα είναι θετική για την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων το Δεκέμβριο στη Σύνοδο Κορυφής, κίνηση που θα έφερνε σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση την Αθήνα.

Ήδη ο κ. Κοτζιάς έχει απορρίψει ιδέες και προτάσεις για ένταξη στο ΝΑΤΟ και έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΠΓΔΜ, με το προσωρινό όνομά της, το οποίο κατά την Ενδιάμεση Συμφωνία προβλέπεται μεν, αλλά μετά από 22 χρόνια από τότε που υπογράφτηκε η Συμφωνία η Αθήνα υποστηρίζει ότι η πρόβλεψη αυτή έχει ατονήσει καθώς εάν είναι να βρεθεί λύση θα πρέπει αυτό να συμβεί τώρα και να μην δοθεί νέα παράταση για τα επόμενα δυο, πέντε ή και δέκα χρόνια και χωρίς να υπάρχει πλέον κανένα κίνητρο για τα Σκόπια.

Ένα ενδιαφέρον στοιχείο από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο Μ. Nimetz στην επίσκεψή του στα Σκόπια είναι ότι διαφοροποιεί το θέμα της ταυτότητας, λέγοντας ότι η μεσολάβηση του δεν αφορά την «ταυτότητα ανθρώπων», αλλά διευκρινίζει ότι «στο σύστημα των Ηνωμένων Εθνών υπάρχουν προσδιορισμοί (designations) για την γλώσσα κάθε χώρας και την εθνικότητα, οι οποίοι συνιστούν τεχνική παράμετρο που πρέπει να διευθετηθεί». Αυτή η αναφορά του Μ. Nimetz ουσιαστικά επιχειρεί να καθησυχάσει τη Σκοπιανή πλευρά, ότι η ταυτότητά τους δεν μπορεί να αλλάξει και δεν θα επηρεασθεί με την καταγραφή της γλώσσας και της εθνικότητάς τους στο σχετικό επίσημο κατάλογο του ΟΗΕ με το νέο προσδιορισμό που θα προκύψει από τη νέα ονομασία που θα υιοθετηθεί. Αυτό, εφόσον γινόταν αποδεκτό από τα Σκόπια, θα συνέβαλλε στο να ξεπερασθεί εάν σημαντικό πρόβλημα καθώς η γλώσσα της ΠΓΔΜ στον ΟΗΕ έχει καταγραφεί ως «μακεδονική».

Καθώς αναμένεται μια δύσκολη περίοδος και για το Σκοπιανό, στην Αθηνα προκλήθηκε σύγχυση στο κυβερνητικό στρατόπεδο καθώς ο Π. Καμμένος διαφοροποιήθηκε επισήμως από την επίσημη γραμμή που εχει καταστεί «εθνική θέση» για το Σκοπιανό από το 2008 όπως διαμορφώθηκε από τον Κώστα Καραμανλή γι α «σύνθετη ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό για όλες τις χρήσεις -erga omnes». Η θέση από το 2008 είναι σταθερή και δεν υπήρξε τότε διαφωνία από τον κ. Καμμένο, όταν ο φυσικός κληρονόμος του Καραμανλισμου διαμόρφωσε την γραμμή αυτή, σε αντίθεση με την πιο ήπια στάση που είχε αναζητήσει στην Ουάσιγκτον η Ντ. Μπακογιαννη στην συνάντηση της με την Condoleezza Rice.

Αυτή η τοποθέτηση δυσχεραίνει τη δυνατότητα διαπραγμάτευσης καθώς ο κ. Καμμένος φαίνεται ότι απευθύνεται σε συγκεκριμένο εκλογικό κοινό, ζητώντας ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει καθόλου τον όρο «Μακεδονία», όταν ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει τη συνθέτη ονομασία, με ένα τμήμα του κόμματος να μην έχει κανένα απολύτως πρόβλημα και με την υπάρχουσα συνταγματική ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Και είναι προφανές ότι μετά και τη χθεσινή συζήτηση στη Βουλή και οι ξένοι συνομιλητές και ο μεσολαβητής και πολύ περισσότερο οι ίδιοι οι Σκοπιανοί θα ζητούν διαβεβαιώσεις ότι ο Ν. Κοτζιάς και η ελληνική Διπλωματία μπορούν αξιόπιστα να διαπραγματευθούν το θέμα της ονομασίας και να καταλήξουν σε λύση που θα μπορεί να εγκριθεί από την ελληνική κυβέρνηση.

Πολύ απλά κινδυνεύει η εκκρεμότητα αυτή να μετατρέψει σε ελληνικό το πρόβλημα που στην πραγματικότητα υπάρχει στα ίδια τα Σκόπια που η αντιπολίτευση κατηγορεί τον πρωθυπουργό Zaev ότι είναι έτοιμος να ξεπουλήσει το όνομα… Με την διαφορά ότι στην Ελλάδα το πολιτικό πρόβλημα θα είναι εντός της κυβέρνησής και όχι με την αντιπολίτευση…

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δικαιολογημένη οργή προκαλεί στην Αθήνα το παραλήρημα του Γερμανού υφυπουργού Εξωτερικών, Μίκαελ Ροθ, ο οποίος πετάχτηκε ξαφνικά από το πουθενά μετά τη συνάντηση με τον ομόλογό του της ΠΓΔΜ, ότι κανείς πλην «Μακεδονίας» και της Ελλάδας δεν μπορεί να αντιληφθεί την «εντελώς παράλογη» διαφορά για το όνομα!

Σχολιάζει ο Γιώργος Αναγνωστόπουλος

Απορεί κανείς αν ο κύριος Ροθ έχει κάποια συγκεκριμένη στόχευση ή είναι απλά βλαμμένος, έναν όρο τον οποίο χρησιμοποιούμε με πλήρη συνείδηση! Το πρώτο είναι εμφανώς πιθανότερο, αν συνυπολογίσει κανείς το χθεσινό πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Δημοκρατία» όπου η Γερμανία φέρεται να κατασκοπεύει συστηματικά επί τουλάχιστον 15 έτη το «τμήμα δημοσίου χρέους» στο ελληνικό υπουργείο Οικονομικών, μια αποκάλυψη που δεν έλαβε της δημοσιότητα που θα της άξιζε…

Η αναφορά αυτή αποδεικνύει ότι μια χώρα με τόσο εντυπωσιακά επιτυχημένη επιλογή στόχων παρακολούθησης από τις μυστικές της υπηρεσίες, που δίνει την αίσθηση ότι κάποιοι αντιλήφθηκαν με εξαιρετική καθαρότητα… τα μελλούμενα!

Ότι δηλαδή οι «άσωτοι» Έλληνες θα μπουν στην ΟΝΕ και το ευρώ και θα χωθούν «με το κεφάλι» στα δανεικά, τα οποία θα επέστρεφαν σε μεγάλο βαθμό σε γερμανικές εταιρίες και όχι μόνο του χώρου των εξοπλισμών, ώστε στη συνέχεια η χώρα ολόκληρη με την τόσο ενδιαφέρουσα γεωστρατηγική θέση θα πέσει σαν ώριμο φρούτο στην αγκαλιά του Βερολίνου, μάλλον δεν έχει θέση για «βλαμμένους».

Οπότε, όσα είπε στη συνάντηση με τον Σλαβομακεδόνα υπουργό (ναι κύριε Ροθ, Σλάβος είναι ό,τι και να κάνεις εσύ, ή ό,τι και να πει ο ομόλογός σου), μάλλον πρόδωσε την αγωνία του Βερολίνου να κλείσει όπως-όπως η υπόθεση, αδιαφορώντας παντελώς για τις ελληνικές ευαισθησίες.

Λαμβάνοντας λοιπόν ως δεδομένο ότι ο κύριος Ροθ… δεν είναι βλαμμένος, μήπως θα μπορούσε να μας εξηγήσει για ποιον λόγο η χώρα του δεν έλεγε τα ίδια όταν οι Γάλλοι ξεκαθάρισαν ότι κάθε απόπειρα των Βρετανών να ενταχθούν στην τότε Ευρωπαϊκή Κοινότητα θα έβρισκε μπροστά της το γαλλικό βέτο εάν επέμενε να ενταχθεί με το όνομα «Μεγάλη Βρετανία»;

Μήπως θυμάται ο κύριος Ροθ τι ακριβώς τι επικαλέστηκαν οι Γάλλοι που δεν το συζητούσαν καν να κάνουν πίσω, υποχρεώνοντας τους Βρετανούς να εισέλθουν ως «Ηνωμένο Βασίλειο»; Να του το θυμίσουμε εμείς: Ότι απέναντι από τις βρετανικές ακτές έχει επαρχία που ονομάζεται Βρετάνη. Θέλει περεταίρω εξηγήσεις; Όχι για στοιχειωδώς ευφυείς ανθρώπους.

Και να σκεφτεί ο Ροθ, ότι δεν υπήρχε καμία μαζική βρετανική ψύχωση να μιλούν για αλύτρωτες πατρίδες απέναντι στις γαλλικές ακτές, ούτε γελοιότητες οφθαλμοφανούς και ξεδιάντροπης καπηλείας της Ιστορίας σαν κι αυτή που κάνουν μαζικά οι Σκοπιανοί. Εξακολουθεί να μην καταλαβαίνει ο κύριος Ροθ και η χώρα του την ελληνική θέση για το όνομα «Μακεδονία»;

Τούτων λεχθέντων, πολύ καλά έκανε το υπουργείο Εξωτερικών που του υπενθύμισε ότι θα πρέπει να είναι πιο προσεκτικός όταν επισκέπτεται χώρες των Βαλκανίων και να αποφεύγει να προσπαθεί να παραδίδει μαθήματα Ιστορίας, αλλά και να δείχνει τον απαιτούμενο σεβασμό στις ευαισθησίες των Ευρωπαίων εταίρων του.

Μήπως όμως και το υπουργείο Εξωτερικών θα πρέπει να ανασύρει το συγκεκριμένο επιχείρημα, τουλάχιστον απέναντι στην Ευρώπη; Η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων εξακολουθεί στη πεπατημένη, αναμένοντας από τη Δύση που καίγεται να αποκόψει τη Ρωσία από ένα ακόμα βαλκανικό της προπύργιο (τους έχει αναγνωρίσει ως «Μακεδόνες» εξοργίζοντας και τους Βούλγαρους), να «καθαρίσει την παρτίδα» για λογαριασμό της και να τους μείνει η «μακεδονική ταυτότητα».

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

6 Ιουλ 2017


Γράφει ο Παύλος Χρ. Αλτίνης
Δικηγόρος


Πολλά λέγονται για της εξελίξεις στην ΠΓΔΜ και το θέμα του ονόματός της. Δεν είναι βέβαιο ότι στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ, η νέα κυβέρνηση της ΠΓΔΜ θα υιοθετήσει μια νέα πολιτική και ειδικότερα μια νέα πολιτική που θα εξυπηρετεί τα Ελληνικά συμφέροντα.

Πρέπει να δώσουμε πολύ μεγάλη προσοχή στο παιγνίδι που πάνε να παίξουν (όχι οι Σκοπιανοί, αυτούς τους χρησιμοποιούν) με το όνομα. Το ζητούμενο (γι' αυτούς που κινούν τα νήματα) είναι η χρησιμοποίηση του ονόματος έτσι ώστε να πληγεί η σχέση των σημερινών Ελλήνων με τους αρχαίους Έλληνες και να αποσυντεθεί η έννοια της Ελλάδος.

Για να καταλάβουμε το τι παιγνίδια παίζονται σε βάρος μας από την πολιτική τάξη που κυβερνά την Ελλάδα, ας θυμηθούμε το εξής: Ενώ το 1992-93 φωνάζαμε ότι δεν θα δεχθούμε να δοθεί το όνομα Μακεδονία ούτε παράγωγό του, και ενώ είχε συμφωνήσει και ο Κλίντον (τότε πρόεδρος των ΗΠΑ) και η ΕΕ, η Ελληνική αντιπροσωπεία πήγε στον ΟΗΕ και συμφώνησε στην χρήση του ονόματος "Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ", δηλαδή ΕΔΩΣΕ το όνομα!!!! Πρωθυπουργός ήταν ο Κων/νος Μητσοτάκης και Υπουργός των Εξωτερικών ήταν ο Μιχ. Παπακων/νου. Οπότε θέλει πολλή προσοχή!!!!

Μην ξεχνάμε ποτέ την ιστορική εξέλιξη του «μακεδονισμού».

Τσαρική Ρωσία και «μακεδονισμός»

Μέχρι την εμφάνιση του κομμουνισμού το θέμα ετίθετο ως «Βουλγαρο-μακεδονικό». Δηλαδή, η προπαγάνδα των ισχυρών παρουσίαζε τους Μακεδόνες γενικά ως «εθνικά σλάβους» και ειδικά ως «σλάβους μεν, αλλά ειδικά ως Βουλγάρους». Να σημειωθεί ότι όπως και οι Βούλγαροι, έτσι και οι Ρώσοι αυτοπροσδιορίζονταν ως «σλάβοι».

Δηλαδή, οι Μακεδόνες παρουσιάζονταν (από την προπαγάνδα των ισχυρών) ως «μη-Έλληνες», ως μη αποτελούντες μέρος του ελληνικού έθνους, αλλά ως «σλάβοι Βούλγαροι».

Το «Βουλγαρο-μακεδονικό» το δημιούργησαν οι τσάροι της Ρωσίας, για να επεκτείνουν της επιρροή τους στα Βαλκάνια δια του Πανσλαβισμού.

Κομμουνισμός και «μακεδονισμός»

Τους τσάρους τους ανέτρεψαν οι κομμουνιστές.
Ο πάλαι ποτέ Πανσλαβισμός, ως εργαλείο επεκτάσεως της επιρροής της τσαρικής Ρωσίας στα Βαλκάνια, αντικαταστάθηκε από τον Διεθνισμό, ως εργαλείο επεκτάσεως της επιρροής της κομμουνιστικής-διεθνιστικής Ρωσίας στα Βαλκάνια.

Το λεγόμενο «Σλαβο-μακεδονικό» το ξεκίνησαν οι κομμουνιστές, μετατρέποντας το «Βουλγαρο-μακεδονικό» σε «Σλαβο-μακεδονικό». Δηλαδή οι Μακεδόνες δεν θεωρούνταν πλέον γενικά «σλάβοι» και ειδικά «Βούλγαροι», αλλά γενικά «σλάβοι» και ειδικά «Σλαβομακεδόνες». Έτσι προωθήθηκε η ιδέα της υπάρξεως «Σλαβομακεδονικού» έθνους.

Δηλαδή και πάλι, οι Μακεδόνες παρουσιάζονταν ως «μη-Έλληνες», ως μη αποτελούντες μέρος του ελληνικού έθνους, αλλά ως «Σλαβομακεδόνες» και όχι πλέον ως «Βούλγαροι».

Μπορεί να έπεσε ο τσαρισμός, αλλά ένα πράγμα παρέμεινε σταθερό. Ότι οι Μακεδόνες πρέπει να θεωρούνται «μη-Έλληνες»!
Αμερικανισμός και «μακεδονισμός»

Όπως έπεσε ο τσαρισμός, έτσι έπεσε και ο κομμουνισμός

Μετά την πτώση του κομμουνισμού μοναδικό «αφεντικό» του πλανήτη είναι οι ΗΠΑ. Οι ΗΠΑ θέλουν να περιορίσουν την επιρροή της μετα-κομμουνιστικής Ρωσίας στα Βαλκάνια. Για να το καταφέρουν, χρειάζεται να διαλύσουν την σχέση μεταξύ των λαών των Βαλκανίων και ιδέας του σλαβισμού. Έτσι, αρχίζει η προσπάθεια «αποσλαβοποιήσεως» των πρώην «Σλαβομακεδόνων».
Μετά την πτώση του κομμουνισμού, το «Σλαβο-μακεδονικό» μετατράπηκε σε «Αρχαιο-μακεδονικό». Δηλαδή οι Μακεδόνες δεν θεωρούνταν πλέον γενικά «σλάβοι» και ειδικά «Σλαβομακεδόνες», και ασφαλώς ούτε γενικά «σλάβοι» και ειδικά «Βούλγαροι».
Πλέον οι Μακεδόνες προβάλλονται από την προπαγάνδα των ισχυρών (ΗΠΑ) απλώς ως «Μακεδόνες», δηλαδή ως ένα ιδιαίτερο έθνος, που δεν είναι ούτε σλάβοι, ούτε Βούλγαροι, ούτε Σλαβομακεδόνες, και ασφαλώς, ούτε Έλληνες. Επιπλέον, το ιδιαίτερο αυτό έθνος προβάλλεται από την προπαγάνδα ως απόγονος των αρχαίων Μακεδόνων, οι οποίοι από την προπαγάνδα, και αυτοί, προβάλλονται ως «μη-Έλληνες».

Μπορεί να έπεσε και ο κομμουνισμός, αλλά ένα πράγμα παραμένει σταθερό. Ότι οι Μακεδόνες πρέπει να θεωρούνται «μη-Έλληνες»!

Η αλλαγή αυτή έγινε από τις ΗΠΑ, διότι κανείς άλλος δεν είχε την δύναμη να επιβάλει μια τέτοια αλλαγή και μάλιστα αντιτιθέμενη στα ρωσικά συμφέροντα.

Διεθνείς τραπεζίτες και «μακεδονισμός»

Για να ανατρέψουν τον τσάρο και για να καταλάβουν την εξουσία στην Ρωσία οι κομμουνιστές χρηματοδοτήθηκαν από διεθνείς τραπεζίτες που είχαν την έδρα τους την Γερμανία καις τις ΗΠΑ. Άρα, οι κομμουνιστές είχαν σαν αφεντικά τους τούς διεθνείς τραπεζίτες.

Σήμερα στις ΗΠΑ, άρα σε όλον τον πλανήτη, κάνουν «κουμάντο» διεθνείς τραπεζίτες.
Δηλαδή, οι διεθνείς τραπεζίτες είναι αυτοί που παρέλαβαν τον «σλαβο-βουλγαρο-μακεδονισμό», τον μετέτρεψαν σε «σλαβο-μακεδονισμό», στην συνέχεια τον μετέτρεψαν σε «αρχαιο-μακεδονισμό», ΑΛΛΑ ΠΑΝΤΑ τον διατήρησαν ως «μη-ελληνικό-μακεδονισμό».

Συμπεράσματα

Στην ιστορία του λεγομένου «Μακεδονικού» όλα τα στοιχεία συνεχώς αλλάζουν, εκτός από δύο που παραμένουν σταθερά. Πρώτον, ο σκοπός πάντα και όλων των ισχυρών ήταν οι Μακεδόνες να θεωρηθούν «μη-Έλληνες». Δεύτερον, μετά την πτώση των τσάρων οι ισχυροί ήταν, και παραμένουν μέχρι σήμερα, οι διεθνείς τραπεζίτες.

Κατά συνέπειαν, δεν είναι βάσιμο να περιμένει κανείς ότι η αλλαγή κυβερνήσεως στην ΠΓΔΜ θα επιφέρει σημαντικές αλλαγές στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ. Άλλωστε ο σημερινός πρωθυπουργός έχει την υποστήριξη των ΗΠΑ, όπως την είχε και ο προηγούμενος (μέχρι που οι ΗΠΑ αποφάσισαν ότι δεν τους είναι χρήσιμος πλέον).

Ό,τι και να λένε οι οποιοιδήποτε μεγαλοσχήμονες, θα συνεχίσει η προπαγάνδα που θέλει τους Μακεδόνες «μη-Έλληνες». Και εάν δούμε κάτι να αλλάζει στο σημείο αυτό, τότε είναι που πρέπει να τρομάξουμε. Ίσως σημαίνει ότι πλέον το όνομα «Έλληνας», δεν είναι όνομα ενός έθνους, αλλά απλώς του κατοίκου μιας περιοχής. Ίσως, ακόμη χειρότερα, ότι το έχουν «φάει» άλλοι, ότι έχουν επιτύχει να καταχωρήσουν του «έθνος των Ελλήνων», ως μέρος (υποσύνολο) ενός άλλου γενικότερο «έθνους».

Πρέπει να το εννοήσουμε. Αυτό που κυρίως θέλουν να πάρουν από εμάς τους Έλληνες είναι η ιστορία μας, στην οποία βρίσκονται οι πηγές της ιστορίας Ευρώπης και όλου του δυτικού ( = λευκού) κόσμου (δηλαδή Ευρώπης, Ρωσίας, ΗΠΑ, Καναδά, Αυστραλίας). Δευτερευόντως τους ενδιαφέρει ο ορυκτός πλούτος μας και η γεωγραφική μας θέση. Όποιος ελέγχει την ιστορία, ελέγχει το παρελθόν. Και όποιος ελέγχει το παρελθόν, ελέγχει το παρόν και το μέλλον. Και όποιος ελέγξει το παρελθόν της Ευρώπης, ελέγχει όλον τον δυτικό κόσμο, ο οποίος δυτικός κόσμος (φαίνεται να) ελέγχει όλον τον κόσμο.
Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται ο «μακεδονισμός», ο «θρακισμός», ο «αρχαιο-τουρκισμός» κλπ.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

5 Ιουλ 2017


Την απαγόρευση εξόδου από τη χώρα για τον τέως πρωθυπουργό Νίκολα Γκρούεφσκι, αποφάσισε, την Τρίτη δικαστήριο των Σκοπίων, στο πλαίσιο της εναντίον του δίωξης, για υποθέσεις που σχετίζονται με τις τηλεφωνικές υποκλοπές.

Το Πρωτοδικείο Σκοπίων απέρριψε το αίτημα της Ειδικής Εισαγγελίας, για προφυλάκιση του Νίκολα Γκρούεφσκι, καθώς και τριών άλλων υπουργών της κυβέρνησής του και αντ΄ αυτού τους αφαίρεσε τα διαβατήρια, ώστε να μην μπορούν να διαφύγουν στο εξωτερικό, ενώ τους υποχρεώνει να παρουσιάζονται μια φορά την εβδομάδα στις δικαστικές αρχές.

Υπενθυμίζεται, ότι η Ειδική Εισαγγελία έχει ασκήσει ποινικές διώξεις, σε βαθμό κακουργήματος, κατά 94 ατόμων και 7 νομικών προσώπων, τα οποία φέρονται να εμπλέκονται σε υποθέσεις διαφθοράς και κατάχρησης εξουσίας, όπως αυτές αποκαλύπτονται από το περιεχόμενο των τηλεφωνικών παρακολουθήσεων και έχει ζητήσει την προφυλάκιση 18 εξ΄ αυτών.

Ωστόσο, πριν λίγες μέρες, το Πρωτοδικείο των Σκοπίων, απέρριψε τα αιτήματα προφυλάκισης, για άλλα 13 άτομα, ανάμεσά τους ο πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών και εξάδελφος του κ. Γκρούεφσκι, Σάσο Μιγιάλκοφ, ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, Βλάντιμιρ Πέσεφσκι, η πρώην υπουργός Πολιτισμού, Ελιζαμπέτα Κάντσεσκα - Μίλεφσκα, ο δήμαρχος του περιφερειακού Δήμου, Γκαζίμπαμπα των Σκοπίων, Τόνι Τραϊκόφσκι και ο αρχισυντάκτης του τηλεοπτικού σταθμού SITEL, Ντράγκαν Πάβλοβιτς - Λάτας, στους οποίους επίσης επέβαλε τα ίδια περιοριστικά μέτρα.

Από την Ειδική Εισαγγελία, πάντως, ανακοινώθηκε ότι θα ασκηθούν εφέσεις για τις αποφάσεις αυτές του Πρωτοδικείου, εμμένοντας στο αίτημά της για προφυλακίσεις. Εφέσεις για τα περιοριστικά μέτρα που τους επιβλήθηκαν ανήγγειλαν ότι θα ασκήσουν και οι κατηγορούμενοι, ζητώντας την άρση τους.

Ο Νίκολα Γκρούεφσκι έχει μιλήσει ήδη για επιχειρούμενη πολιτική δίωξη εις βάρος του και μάλιστα πριν μερικές μέρες οπαδοί του αντέδρασαν στην άσκηση διώξεων με συγκέντρωση μπροστά στο δικαστήριο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

3 Ιουλ 2017


Ο Παύλος Αλτίνης, βαθύς γνώστης του «Μακεδονικού», μιλάει έξω από τα δόντια για το παιχνίδι που παίζεται με τα Σκόπια

Συνέντευξη στο Νίκο Θεοδώρου

- Κύριε Αλτίνη αφού σας ευχαριστήσω που δεχτήκατε να μας μιλήσετε θα ήθελα να ξεκινήσουμε την συζήτησή μας από τις πρόσφατες δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών των Σκοπίων Νικολά Δημητρόφ. Συγκεκριμένα δηλώνει ότι θεωρεί λάθος την πολιτική των προηγούμενων κυβερνήσεων της χώρας του ανέγειραν στις πλατείες ανδριάντες του Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φίλιππου. Πιστεύετε ότι οι δηλώσεις αυτές είναι ειλικρινείς, ότι θέλουν στα Σκόπια οι σχέσεις να μπουν σε μία άλλη τροχιά ή είναι κίνηση τακτικής ώστε να μπουν με την συγκατάθεσή μας στα διεθνή φόρα και έπειτα να αρχίσουν πάλι να επιδίδονται σε αλυτρωτικά κηρύγματα;

Ασφαλώς και δεν μπορώ να γνωρίζω τι μπορεί να κρύβει στις σκέψεις του και στην καρδιά του ο κ. Δημητρώφ. Κατά συνέπειαν, δεν μπορώ να γνωρίζω πόσο ειλικρινείς μπορεί να είναι οι δηλώσεις του περί λάθους πολιτικής, σχετικά με την ανέγερση των ανδριάντων Μεγάλου Αλεξάνδρου και του Φιλίππου στην ΠΓΔΜ. Όμως, πιστεύω ότι ο κ. Δημητρώφ είναι σοβαρός και ότι έχει πράγματι κατά νουν το συμφέρον της χώρας του. Και δεν είναι προς το συμφέρον της χώρας του να βρίσκεται σε σύγκρουση με την Ελλάδα.
Για τα αγάλματα στα οποία αναφέρεστε, θα σας πω τι σχόλιο έκανα, όταν φίλοι από την ΠΓΔΜ, για πρώτη φορά μου έδειξαν το άγαλμα του Φιλίππου στο Μοναστήρι. Είπα: «Βλέπω ότι η κυβέρνησή σας αναγνωρίζει ότι η Ελλάδα φθάνει μέχρι εδώ! Πιστεύει η κυβέρνησή σας, ότι υπάρχει κανείς στον κόσμο που να πείθεται πως ο Φίλιππος, ο Αριστοτέλης και ο Μέγας Αλέξανδρος δεν ήταν Έλληνες; Ως Έλλην, ευχαριστώ την κυβέρνησή σας.» Οι Μοναστηριώτες φίλοι μου συμφώνησαν μαζί μου.
Τα αγάλματα τοποθετήθηκαν για να μας προκαλέσουν εμάς τους Έλληνες. Πολύ λίγοι και εντελώς αδαείς εντός και εκτός της ΠΓΔΜ πείθονται από την προπαγάνδα αυτήν. Αυτά τα αγάλματα δεν τοποθετήθηκαν για να πείσουν κανέναν περί της μη-Ελληνικότητας του Φιλίππου και του Αλεξάνδρου. Τοποθετήθηκαν για να καλλιεργήσουν και να διατηρήσουν της ένταση μεταξύ Ελλάδος και ΠΓΔΜ.
Η τοποθέτηση των αγαλμάτων αυτών εντάσσεται στο πλαίσιο της πολύ παλαιάς γενικότερης πολιτικής της «από-Ελληνικοποιήσεως» της Μακεδονίας. Είναι μια πολιτική την οποία παγίως ακολουθούν οι Μεγάλες Δυνάμεις. Ξεκίνησε από τους τσάρους της Ρωσίας, συνεχίστηκε από την κομμουνιστική Ρωσία και συνεχίζεται σήμερα από την καπιταλιστική Αμερική. Και, όπως έχει γίνει πλέον γνωστό ευρέως, οι μεγάλοι τραπεζίτες στήριζαν την κομμουνιστική Ρωσία και στηρίζουν την καπιταλιστική Αμερική. Ο «μακεδονισμός» των σκοπιανών δεν θα υπήρχε εάν οι εκάστοτε μεγάλες δυνάμεις δεν τον καλλιεργούσαν. Παρουσιάζοντας τους Μακεδόνες ως «μη-΄Ελληνες» στόχευαν στο να πλήξουν την Ελλάδα και να κλέψουν την ιστορία μας, με σκοπό να ελέγξουν τον δυτικό κόσμο. Όποιος ελέγχει την ιστορία, το παρελθόν, ελέγχει το παρόν και όποιος ελέγχει το παρόν, θα ελέγξει το μέλλον. Επίσης, όποιος ελέγχει τον δυτικό κόσμο, ελέγχει ολόκληρο τον κόσμο.
Όταν αναρωτιόμαστε, λοιπόν, σχετικά με το τι μπορεί να θέλει κάνει ο υπουργός εξωτερικών της ΠΓΔΜ ή της Ελλάδος, και όχι μόνον, πρέπει να έχουμε κατά νουν, ότι δεν είναι και τόσο ελεύθεροι να κάνουν αυτό που ενδεχομένως θα ήθελαν να κάνουν.
Το τι θα γίνει με τα αγάλματα δεν είναι το μείζον, όσο και εάν είναι ενοχλητικό. Να θυμόμαστε ότι πολλοί έχουν βγάλει πάρα πολλά λεφτά και έχουν αποκτήσει ισχύ λόγω «μακεδονικού» και το θέλουν να διαιωνίζεται. Το μείζον είναι να σταματήσουν οι καιροσκόποι του «μακεδονισμού» να αναμειγνύονται. Επίσης πρέπει να αφυπνισθούμε εμείς οι Βαλκάνιοι, και να αφυπνίσουμε και τις μεγάλες δυνάμεις, με πρώτες τις ΗΠΑ. Αν οι ΗΠΑ δεν θέλουν να υπάρχει αλυτρωτισμός δεν θα υπάρχει αλυτρωτισμός. Βεβαίως και άλλες μεγάλες δυνάμεις παίζουν παιγνίδια με το «μακεδονικό», αλλά οι ΗΠΑ είναι σήμερα ο πιο ισχυρός παράγων. Όλοι πρέπει να καταλάβουν ότι, με την συντήρηση του λεγομένου «μακεδονικού» δεν εξυπηρετούνται παρά τα συμφέροντα μιας δράκας καιροσκόπων και όχι τα εθνικά τους συμφέροντα.

- ‘Όλα τα προηγούμενα χρόνια η χώρα μας έχει αντιμετωπίσει το ζήτημα με συγκεκριμένες κινήσεις. Στο παρελθόν είχαμε το εμπάργκο, τις διαδηλώσεις υπέρ της Ελληνικότητας της Μακεδονίας, αλλά και δηλώσεις των πολιτικών μας που πολλές φορές διαφοροποιούνταν η μία από την άλλη. Ποια η γνώμη σας, έχουμε κινηθεί προς την σωστή κατεύθυνση, θα μπορούσαμε να χειριστούμε το ζήτημα διαφορετικά και αν ναι πως;

Οι Ελληνικές κυβερνήσεις στο λεγόμενο «μακεδονικό» σπάνια ακολούθησαν μια πολιτική η οποία λειτούργησε προς το συμφέρον της Ελλάδος. Και αυτό διότι οι πολιτικοί δεν γνώριζαν ή δεν ήθελαν να γνωρίζουν, οι καιροσκόποι ενημέρωναν τους πολιτικούς όπως συνέφερε στους καιροσκόπους, οι «προστάτιδές μας» Μεγάλες Δυνάμεις πίεζαν και σημαντικός αριθμός κρατικών λειτουργών αυθαιρετούσε (και συνεχίζει να αυθαιρετεί), με πρόσχημα το εθνικό συμφέρον και στην ουσία για προσωπικό όφελος. Τα λάθη που έχουν γίνει είναι πάρα πολλά.
Τα ίδια λάθη έχουν κάνει και από την άλλη πλευρά, είτε ως Γιουγκοσλαβία είτε ως ΠΓΔΜ, και για τους ίδιους λόγους.
Ο στόχος των Μεγάλων Δυνάμεων ήταν πάντα, και παραμένει, δια του «μακεδονισμού» να πληγεί ο Ελληνισμός και να κλαπεί η ιστορία των Ελλήνων. Όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει το παρόν, και όποιος ελέγχει το παρόν ελέγχει το μέλλον. Η Γιουγκοσλαβία και η ΠΓΔΜ υπήρξαν εργαλεία για την υλοποίηση αυτής της πολιτικής. Αυτό φαίνεται και από το εξής: Ενώ εδώ και τόσα χρόνια άλλες χώρες, όπως η Βουλγαρία και η Αλβανία, υπονομεύουν ανοιχτά την ΠΓΔΜ, η πολιτική τάξη της ΠΓΔΜ, προσπαθεί να παρουσιάσει την Ελλάδα ως τον μεγαλύτερό της εχθρό.
Όμως, αυτή η πολιτική έχει αποδειχθεί λανθασμένη. Δεν έχει εξυπηρετήσει τους στόχους κανενός, ούτε των ΗΠΑ. Υπάρχουν παραδείγματα που δείχνουν ότι οι ΗΠΑ έχουν ακολουθήσει γενικώς μια πολιτική που γίνεται μπούμεραγκ, στρέφεται και κατά των συμφερόντων των ΗΠΑ. Και στα βαλκάνια ειδικώς έχουν ακολουθήσει την ίδια λανθασμένη πολιτική.
Ένα από τα βασικά λάθη των ΗΠΑ είναι ότι σε διάφορες χώρες έχουν στηρίξει ανθρώπους που δεν είναι ό,τι καλύτερο διαθέτουν αυτές οι χώρες. Τους ανθρώπους αυτούς τους έχουν βοηθήσει ν’ αναρριχηθούν σε θέσεις εξουσίας. Στην συνέχεια, οι ΗΠΑ στηρίζονται σε αυτούς, συνεργάζονται με αυτούς και πρώτον, προσπαθούν να διαμορφώσουν πολιτική και δεύτερον, να εφαρμόσουν αυτήν την πολιτική. Και, όπως είναι φυσικό, αποτυγχάνουν, διότι «πάντων μέτρον άνθρωπος»!
Είναι πολύ ενθαρρυντικό το ότι, απ’ ότι έχω ακούσει, ο κ. Μπράϊαν Χόυτ θα τοποθετηθεί πρέσβυς των ΗΠΑ στην ΠΓΔΜ. Έχω την καλύτερη δυνατή γνώμη γι’ αυτόν. Πιστεύω ότι έχει τις ικανότητες να κάνει πολύ καλή δουλειά.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο κ. Δημητρώφ, αλλά και ο κ. Κοτζιάς, είναι να καταλάβουν ότι ο «μακεδονισμός» είναι για πολλούς (και στην Ελλάδα και στην ΠΓΔΜ, και αλλού), πολύ μεγάλη «μπίζνα», πολλοί βγάζουν χωρίς κόπο πάρα πολύ χρήμα!
Το δεύτερο πράγμα που πρέπει να καταλάβουν, είναι ότι πέραν των «καιροσκόπων» και των θερμοκέφαλων ακραίων, ο μέσος πολίτης εκατέρωθεν των συνόρων θέλει να μην υπάρχει σύγκρουση. Ιδιαίτερα στην ΠΓΔΜ, ο μέσος πολίτης αισθάνεται περισσότερο ανασφαλής και φοβάται περισσότερο την σύγκρουση, διότι και επίγνωση έχει της ισχύος της χώρας του, και ξέρει τι σκέπτονται η Βουλγαρία και η Αλβανία και η Τουρκία, και δεν εμπιστεύεται τα μεγάλα λόγια για στήριξη από ΗΠΑ και ΕΕ.
Το τρίτο που πρέπει να καταλάβουν είναι ότι πρέπει να κάνουν τις ΗΠΑ, και όχι μόνον, να καταλάβουν ότι η μέχρι τώρα ακολουθηθείσα «πολιτικά ορθή πολιτική» ήταν απολύτως λανθασμένη, και λειτούργησε σε βάρος και των συμφερόντων των Βαλκανικών χωρών, αλλά και των συμφερόντων των ΗΠΑ. Και πρέπει να την αλλάξουν. Πως είναι δυνατόν οι τσάροι, και οι κομμουνιστές και οι καπιταλιστές του σήμερα να είναι εγκλωβισμένοι στην ίδια πολιτική; Έχει επιτύχει αυτή η πολιτική; Αν ναι, γιατί ακόμη χρειάζεται να προσπαθούν;
Έχουν ξοδέψει εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ. Έχουν πείσει κανέναν ότι οι έννοιες «Ελλάδα» και «Μακεδονία» δεν έχουν σχέση συνόλου με υποσύνολο; Γιατί δεν επιχειρούν να κάνουν έναν έλεγχο DNA, αν πιστεύουν ότι αφ’ ενός, οι σημερινοί Έλληνες δεν καταγόμαστε από τους αρχαίους Έλληνες και αφ’ ετέρου, ότι οι Ελλαδίτες Έλληνες δεν έχουμε στενή γονιδιακή σχέση με τους λοιπούς βαλκανικούς λαούς; Τέτοιες μελέτες έχουν γίνει. Αλλά δεν προβάλλονται διότι τα συμπεράσματά τους δεν βοηθούν την πολιτική των μεγάλων δυνάμεων.
Πρέπει, λοιπόν, να τελειώνουμε με τον «μακεδονισμό» (όπως και με τον «θρακισμό», τον «βλαχισμό» κλπ). Πρέπει να εφαρμοσθεί μια νέα πολιτική, η οποία δεν θα είναι εγκλωβισμένη στο καλούπι του «έθνους-κράτους» όπως το διαμόρφωσαν οι Μεγάλες Δυνάμεις του 19ου αιώνος και το διακόσμησαν στην Γιάλτα. Χρειαζόμαστε ένα νέο «καλούπι», πιο αυθεντικό, ιστορικά πιο σωστό και πολιτικά λιγότερο συγκρουσιακό.

- Στα Σκόπια, σύμφωνα με ασφαλείς πληροφορίες, ζουν περί τις 400.000 Έλληνες Βλάχοι στους οποίους απαγορεύεται να δηλώσουν την Ελληνικότητά τους. Πως πιστεύετε ότι μπορεί η Ελλάδα να αξιοποιήσει την παρουσία τους στην γειτονική χώρα;

Στην ΠΓΔΜ ζουν και Έλληνες. Ας μην χρησιμοποιούμε τόσο εύκολα όρους όπως «βλάχος» κλπ. Ποτέ μην ξεχνάμε ότι έχουν δημιουργήσει και «βλαχικό» ζήτημα στην Ελλάδα. Μην ξεχνάμε το «Πριγκηπάτο της Πίνδου», την «Λεγεώνα των Βλάχων», τον «πρίγκηπα» Διαμάντη. Πολύ εύκολα μπορούν να εμφανίσουν μια ομάδα καλοπληρωμένων που θα «αυτοπροσιορίζονται» ως «μη-΄Ελληνες» βλάχοι. Αυτό που έχει σημασία είναι ότι στην ΠΓΔΜ υπάρχουν Έλληνες, και αυτοί οι Έλληνες είναι κυρίως μακεδόνες και βλάχοι, αλλά και πόντιοι και αρβανίτες (αυτές οι ομάδες συνιστούν υποσύνολα του συνόλου «Έλληνες»).
Είναι πολύ ενδιαφέρον ότι, στην ΠΓΔΜ οι φανατικότεροι εχθροί της Ελλάδος είναι Έλληνες, κυρίως μακεδόνες και βλάχοι. Αυτοπροσδιορίζονται ως «μη-΄Ελληνες», αλλά αυτό δεν σημαίνει τίποτε. Αυτοπροσδιορισμός σημαίνει: «είσαι ό,τι δηλώσεις». Αν δηλαδή κάποιος δηλώσει «Γερμανός», είναι πράγματι Γερμανός και πρέπει η Γερμανία να του δώσει αμέσως υπηκοότητα και κοινωνικές παροχές; Αν ο αυτοπροσδιορισμός δεν λαμβάνεται υπ’ όψιν, π.χ., για τον Πακιστανό που δηλώνει Γερμανός, γιατί να ληφθεί υπ’ όψιν άνευ ετέρου για τον Έλληνα που δηλώνει μη-Έλληνας; Μπορεί να το δηλώνει επειδή φοβάται, ή από συμφέρον, ή επειδή έχει παραπλανηθεί κλπ. Οι κάτοικοι της ΠΓΔΜ που δεν είναι Τούρκοι ή ρομά είναι Έλληνες.

- Έχετε ασχοληθεί πολλά χρόνια με την κατάσταση στην ευρύτερη περιοχή της Μακεδονίας. Θέλετε να μας μιλήσετε για την κατάσταση που επικρατεί στο Ξινό Νερό Φλώρινας, και τι άνθρωποι είναι αυτοί οι οποίοι συντηρούν το «Μακεδονικό» στην περιοχή;

Κατάγομαι από το Ξυνό-Νερό Φλώρινας. Οι κάτοικοι του Ξυνού-Νερού αυτοπροσδιορίζονται ως «ντόπιοι Μακεδόνες», δηλαδή όχι ως «βλάχοι», ούτε ως «πόντιοι», ούτε ως «αρβανίτες». Οι ντόπιοι Μακεδόνες ήταν αυτοί που προβλήθηκαν κατά καιρούς (κατά πως βόλευε τις Μεγάλες Δυνάμεις και τους Έλληνες εκπροσώπους τους) ως «βούλγαροι» στην αρχή και ως «σλαβομακεδόνες» στην συνέχεια.
Στο Ξυνό-Νερό υπάρχουν άνθρωποι που αυτοπροσδιορίζονται ως «μη-΄Ελληνες» Μακεδόνες, αλλά και ως «Έλληνες επειδή είναι Μακεδόνες».
Η πρώτη κατηγορία αποτελείται από παραπλανημένους και καιροσκόπους. Είπαμε, είναι μεγάλη «μπίζνα» ο «μακεδονισμός», πολύ μεγάλη!!!!
Για να πάρει κανείς μια εικόνα του πόσο στρεβλή είναι η εικόνα του Ξυνού-Νερού που προβάλλεται σας λέω το εξής. Σε πολλές βουλευτικές εκλογές, οι κάτοικοι του Ξυνού-Νερού, ψήφιζαν όχι ντόπιους-Μακεδόνες υποψηφίους, αλλά βλάχους και πόντιους. Ένα παράδειγμα είναι το εξής. Το Ξυνο-Νερό στήριζε με πολλές ψήφους έναν πολιτικό ο οποίος πολιτευόταν ως ντόπιος-Μακεδόνας, όμως ο Ν. Μέρτζος στο βιβλίο του «Αρουμάνοι –Βλάχοι», τον έχει συμπεριλάβει μεταξύ των επιφανών βλάχων πολιτικών. Και οι φερόμενοι ως φανατικοί ντόπιοι-Μακεδόνες, και μάλιστα οι αυτοπροσδιοριζόμενοι ως «μη-΄Ελληνες» Μακεδόνες του Ξυνού-Νερού τον στήριζαν με πάθος. Στήριζαν με πάθος κάποιον ο οποίος από έγκυρο βλαχολόγο θεωρείται «βλάχος» και όχι «ντόπιος». Και τον ψήφιζαν, γνωρίζοντας ότι εθεωρείτο «βλάχος»! Πόσο φανατικοί «μη-Έλληνες» Μακεδόνες μπορεί να είναι, ή πόσο παραπλανημένοι από την προπαγάνδα;

- Με βάση την εμπειρία σας θέλετε να εξηγήσετε στους αναγνώστες του Ελεύθερου Κόσμου ποια ήταν η γενουσιουργός αιτία του «Μακεδονικού ζητήματος» και τι σκοπούς εξυπηρετούσε;

Όπως αναφέρω παραπάνω, το λεγόμενο «μακεδονικό» δημιουργήθηκε από τις Μεγάλες Δυνάμεις, οι οποίες εφήρμοσαν στα Βαλκάνια το διαίρει και βασίλευε. Προσπάθησαν να «σβήσουν» όλα τα κοινά που συνδέουν τους λαούς των Βαλκανίων, να δημιουργήσουν ανταγωνιστικά μεταξύ τους έθνη-κράτη με σκοπό να μπορούν να ελέγχουν τα Βαλκάνια, την Ανατολική Μεσόγειο και τα Στενά των Δαρδανελλίων, ώστε να έχουν προνομιακή πρόσβαση στα πετρέλαια της Μέσης Ανατολής και της Κεντρικής Ασίας, εγκλωβίζοντας παράλληλα την Ρωσία.
Επίσης, δια του λεγομένου «μακεδονικού» (όπως και του «βλαχικού», «θρακικού», «κρητικού», «κυπριακού» κλπ) ζητήματος επιχειρούν να πλήξουν την Ελληνικότητα, να την αποσυνδέσουν από τα συστατικά της και να την σφετεριστούν και ως ιδέα και βίωμα, αλλά και ως ιστορία. Ελέγχοντας την Ελληνικότητα, ελέγχουν τον δυτικό κόσμο.

- Για δεκαετίες η Ελλάδα λόγω του ότι ο Τίτο ακολουθούσε πολιτική απαγκίστρωσης από την τότε Σοβιετική Ένωση η χώρα μας δεν «σήκωνε» το ζήτημα. Νομίζετε ότι αν υπήρχε άλλα αντιμετώπιση ότι θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα σήμερα;


Αν μπορούσε, αν την άφηναν, να το σηκώσει και αν το σήκωνε με σωστό τρόπο, τότε ασφαλώς και θα ήταν διαφορετικά τα πράγματα. Νομίζω ότι η πολιτική τάξη της Ελλάδος είχε πρώτο της μέλημα να διατηρήσει τις καρέκλες της. Και για να το επιτύχει δεν μετέσχε ενεργά στην διαμόρφωση πολιτικής από τους ξένους πάτρωνες, δεν ενημέρωνε, δεν έπειθε, δεν ασχολήθηκε. Έσκυβε το κεφάλι.

- Και κάτι τελευταίο, τι καταγωγής πιστεύετε ότι είναι οι σημερινοί κάτοικοι των Σκοπίων;

Το είπα παραπάνω. Όσοι δεν είναι Τούρκοι ή ρομά είναι Ελληνικής καταγωγής.
Την Ελληνικότητα βεβαίως δεν πρέπει να την δούμε όπως θα ήθελαν οι Μεγάλες Δυνάμεις του 19ου αιώνος ή του 20ου αιώνος ή του σήμερα. Αυτή η Ελληνικότητα που είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα των Μεγάλων Δυνάμεων δεν είναι η πραγματική, είναι μέρος της πραγματικής. Η Ελληνικότητα των Μεγάλων Δυνάμεων περιόριζε την Ελληνικότητα στην Αθήνα και στον Χρυσούν Αιώνα του Περικλέους. Η Ελληνικότητα είναι κάτι τι πολύ ευρύτερο ως ιδέα, ως σύλληψη και ως βίωμα, που είχε επεκταθεί σε πολύ μεγαλύτερο χώρο, και άρχισε πολύ νωρίτερα και διήρκεσε πολύ περισσότερο χρόνο, υπάρχει μέχρι και σήμερα. Μην ξεχνάμε ότι στις 21-2-1821 ο Αλέξανδρος Υψηλάντης κήρυξε την Επανάσταση των Ελλήνων κατά των Τούρκων στο Ιάσιο της Ρουμανίας (ή μήπως «Ρωμανίας»;).
Το να αναγνωριστούν τα κοινά που συνδέουν τους λαούς των Βαλκανίων μεταξύ τους, θα φέρει σταθερότητα στην περιοχή. Και οι μεγάλες δυνάμεις του σήμερα, είναι πολύ μεγάλες για να κινδυνέψουν από κάτι τέτοιο. Τέλος, το να αναγνωρισθούν αυτά που μας συνδέουν τους λαούς των Βαλκανίων, δεν σημαίνει ότι θα δημιουργηθεί η βάση ενός Ελληνικού ιμπεριαλισμού στα Βαλκάνια. Κάτι τέτοιο ούτε εφικτό είναι, ούτε ευκταίο.
Η Ελληνικότητα μπορεί να αποτελέσει την γέφυρα συνεννόησης μεταξύ κρατών κατοικουμένων από έθνη που θα αναγνωρίσουν και θα αποδεχθούν ότι μεταξύ τους υφίσταται ιστορική και πολιτισμική συγγένεια. Και η αναγνώριση αυτής της συγγένειας θα μπορέσει να αποτελέσει την βάση, πάνω στην οποία μπορεί να οικοδομηθεί μια κοινωνία συμφερόντων, μια συνεργασία, τέτοια ώστε οι συνεργαζόμενοι να σκοπούν στο να ωφεληθούν και οι δύο πλευρές από την συνεργασία, όπως συμβαίνει και με τους σωστούς και επιτυχημένους επιχειρηματίες.

Πηγή εφημ. "Ελεύθερος Κόσμος"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

1 Ιουλ 2017


Ο πρέσβης και πρώην διευθυντής της Υπηρεσίας Πληροφοριών, Βίκτορ Ντιμόφσκι, με απόφαση του υπουργού Εξωτερικών, Νίκολα Ντιμιτρόφ, διορίσθηκε ο νέος υφυπουργός στο υπουργείο Εξωτερικών, ανακοίνωσε το ΥΠΕΞ.

Ο Βίκτορ Ντιμόφσκι έχει διδακτορικό στις πολιτικές επιστήμες και είναι διπλωμάτης καριέρας με πάνω από 20 έτη διπλωματικής εμπειρίας. Στο παρελθόν υπηρέτησε ως πρέσβης στη Σερβία και το Μαυροβούνιο, καθώς και στο Ισραήλ.

Ο Ντιμόφσκι, ήταν βοηθός υπουργός, συμβουλευτικό μέλος και ειδικός σύμβουλος καθώς και εθνικός συντονιστής σε διάφορες περιφερειακές πρωτοβουλίες της χώρας, επίσης διετέλεσε πρόεδρος της Επιτροπής Πολιτικών Διευθυντών της Διαδικασίας Συνεργασίας στη Νοτιοανατολική Ευρώπη μια μέλος της κρατικής επιτροπής τον καθορισμό των συνόρων της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

Κατά την περίοδο 2007-2009 ο Ντιμόφσκι ήταν διευθυντής της Υπηρεσίας Πληροφοριών, τον Ιούνιο του 2009 ο πρόεδρος Γκιόργκι Ιβάνοφ είχε ζητήσει την παραίτησή του γιατί δεν ανήκε στον πολιτικό χώρο του VMRO-DPMNE.
(meta.mk, vecer.mk)

The Hellenic Information Team


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

30 Ιουν 2017


Κατηγορίες σε 94 άτομα, μεταξύ αυτών και τον Nikola Gruevski απήγγειλε η ειδική εισαγγελέας της ΠΓΔΜ με αφορμή την υπόθεση υποκλοπών που οδήγησε στην πτώση της προηγούμενης κυβέρνησης Gruevski.

Όπως ανακοίνωσε την Πέμπτη η εισαγγελέας Katica Janeva στα σκοπιανά ΜΜΕ, για την υπόθεση παραπέμπονται σε δίκη, εκτός του τέως πρωθυπουργού, και σειρά υψηλόβαθμων αξιωματούχων της κυβέρνησής του.

Ο Gruevski απέρριψε τις κατηγορίες κάνοντας λόγο για «πολιτική δίωξη». Το γραφείο του ειδικού εισαγγελέα συστάθηκε μετά από συνομιλίες υπό την αιγίδα της ΕΕ το 2015, για να διερευνήσει υποθέσεις διαφθοράς προκειμένου να δώσει λύση στο πολιτικό αδιέξοδο μετά το σκάνδαλο των τηλεφωνικών συνδιαλέξεων.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Ιουν 2017


Ο Ντιμιτρόφ διακηρύσσει ότι οι ενέργειες της κυβέρνησής του σ’ αυτήν την φάση εξαντλούνται μόνον στην αίτηση για ένταξη στο ΝΑΤΟ και όχι στην ονομασία

Ομολογώ πως με εξέπληξε ο θόρυβος που δημιουργήθηκε γύρω από μια υποτιθέμενη πρόταση που έκανε η Ελλάδα προς τα Σκόπια, κατά την συνάντηση Κοτζιά-Ντιμιτρόφ, να αποκτήσουν την ονομασία "Μακεδονία του Βαρδάρη". Και γράφω υποτιθέμενη, επειδή αδυνατώ να διανοηθώ, ότι σε μια ολιγόωρη συνάντηση συνάντηση, και χωρίς να προηγηθούν εξαντλητικές συναντήσεις τεχνοκρατών, τέθηκε θέμα ονομασίας.

Κατ’ αρχάς, αποκλείεται να το έθεσε ο Ντιμιτρόφ, ακυρώνοντας ενδεχομένως, από την βέβαιη διαφωνία, το πρώτιστο που τον ενδιαφέρει. Την ένταξη του κράτους των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, με την προσωρινή ονομασία ΠΓΔΜ. Ο οιοσδήποτε διαπραγματευτής -και ο Ντιμιτρόφ είναι πολύπειρος και μάλιστα επί του ζητήματος της ονομασίας-, δεν εκφεύγει του στόχου του ανοίγοντας και άλλα θέματα, τα οποία μπορεί να ταράξουν τις συνομιλίες.

Άλλωστε, ο ίδιος έχει δηλώσει επανειλημμένως, ότι το θέμα της οριστικής ονομασίας των Σκοπίων θα συζητηθεί αργότερα. Σε όλους τους τόνους διακηρύσσει ότι οι ενέργειες της σκοπιανής κυβέρνησης σ’ αυτήν την φάση, εξαντλούνται μόνον στην αίτηση για ένταξη στο ΝΑΤΟ, με την προσωρινή τους ονομασία.

Υπάρχει και άλλο θέμα όμως. Ότι απαίτηση των Αλβανών συνεταίρων του στην κυβέρνηση, είναι να έχουν κι αυτοί λόγο στις συζητήσεις για την ονομασία του κράτους. Μάλιστα, στον σκοπιανό Τύπο, μετά τον θόρυβο που δημιουργήθηκε κι εκεί από το σχετικό δημοσίευμα αθηναϊκής εφημερίδας, αναρωτιόνταν γιατί απουσίαζε η αλβανική πλευρά. Σημειώνω, πως σύμπας ο σκοπιανός Τύπος, και μεγάλο μέρος του βαλκανικού, είχε πρωτοσέλιδη την "είδηση", μετά την αναπαραγωγή της από τον σκοπιανό τηλεοπτικό σταθμό Telma.

Βεβαίως, στο δημοσίευμα της αθηναϊκής εφημερίδας αναφέρεται ότι η ελληνική πλευρά είναι εκείνη που πρότεινε την ονομασία "Μακεδονία του Βαρδάρη" και μάλιστα ο Ν. Κοτζιάς είπε στον ομόλογό του, ότι πρώτα θα αποφασιστεί η ονομασία και αν συμφωνήσει η Ελλάδα τότε θα συναινέσει στην ένταξη στο ΝΑΤΟ και την Ε.Ε. Μόνο που κατά την συνέντευξη Τύπου που ακολούθησε, έγινε ξεκάθαρο ότι δεν συζητήθηκε καμία ονομασία. Το επιβεβαιώνουν και οι δικές μου πληροφορίες.

Υπενθυμίζω, ότι σε προχθεσινό σημείωμά μου για τα Σκόπια, έγραψα ότι αν πράγματι η Ελλάδα δεν θα αποδεχθεί την προσωρινή ονομασία ΠΓΔΜ για ένταξη στο ΝΑΤΟ, δεν επαρκεί ο χρόνος για να γίνουν συζητήσεις, από την στιγμή που η Σύνοδος του ΝΑΤΟ είναι για τον Σεπτέμβριο και η επόμενη συνάντηση Κοτζιά-Ντιμιτρόφ θα πραγματοποιηθεί στις 25 Αυγούστου. Αυτό που δεν επιτεύχθηκε στα 27 χρόνια, θα επιτευχθεί σε δυο εβδομάδες;

Ως προς την ουσία, πρέπει να γυρίσω πίσω επτά χρόνια, στο 2010, όταν ο Νίμιτς πρότεινε την περί ου λόγος ονομασία, και μάλιστα τότε υπήρξε το ερώτημα αν η πρόταση θα αναφέρεται σε "Δημοκρατία της Μακεδονίας του Βαρδάρη" ή σε "Δημοκρατία της Μακεδονίας (Βαρδάρη) ". Γιατί δεν πρέπει να ξεχνάμε τις πονηριές των Σλάβων, οι οποίοι -όταν η Ντ. Μπακογιάννη, κατ’ ανεξήγητο λόγο υποχώρησε σε ονομασία με γεωγραφικό προσδιορισμό- έγραφαν για "Βόρεια Δημοκρατία της Μακεδονίας" και όχι για "Δημοκρατία της Βόρειας Μακεδονίας".

Η ονομασία "Μακεδονία του Βαρδάρη", χαρακτηρίζεται από την ροή του Αξιού (Βαρντάρ) και είναι επινόηση του κομμουνιστή δικτάτορα Τίτο -προηγουμένως η περιοχή ονομαζόταν Βαρντάρσκα- και την καθιέρωσε το 1944 για να δώσει επιχειρήματα στο "Μακεδονικό έθνος", και δι’ αυτού στην διεκδίκηση εδαφών από την Ελλάδα και Βουλγαρία.

Όπως έχει δημοσιευθεί στον σκοπιανό Τύπο, αυτό το αφήγημα διδάσκεται ακόμη στα σλαβικά σχολεία, όπου η "Μακεδονία του Βαρδάρη" είναι τμήμα της "Μακεδονίας του Αιγαίου", που περιλαμβάνει την κεντρική Μακεδονία και την "Μακεδονία του Πιρίν" των Βουλγάρων.

Θεωρώ περιττό να προσθέσω, ότι όποιο όνομα επιλεγεί, από την στιγμή που θα εμπεριέχει τον όρο Μακεδονία, η Ελλάδα βγαίνει ζημιωμένη. Προφανώς, οι Σλάβοι θα δηλώνουν μόνον Μακεδόνες, και όχι βεβαίως Βαρδαρομακεδόνες ή Μακεδονοβαρδαρινοί.
Το ζήτημα της ονομασίας θα συζητηθεί αφού σταθεροποιηθεί η κυβέρνηση του Ζόραν Ζάεφ και ενταχθεί στο ΝΑΤΟ ως ΠΓΔΜ (θα αρνηθεί η κυβέρνηση στο αίτημα των ΗΠΑ;), γεγονός που θα προσθέσει πόντους στην δημοτικότητα του πρωθυπουργού, για να προβεί σε αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας, που κι αυτή θα συμβεί μετά από δημοψήφισμα. (Άλλωστε, προηγούνται και οι γερμανικές εκλογές. Χωρίς γερμανική συγκατάνευση μπορούν να αποφασίσουν οι λαοί; Αρκεί η παρέμβαση των ΗΠΑ;)

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Ιουν 2017


Δεν λέμε, καλός είναι ο κοσμοπολιτισμός στην εξωτερική πολιτική, καλό είναι να μην είμαστε φοβικοί και κλεισμένοι στο καβούκι μας, αλλά όλα θέλουν μέτρο και διαχείριση, πέρα από τις συγκυρίες της στιγμής.

Τα γράφουμε αυτά εγκαίρως και κυρίως με αφορμή όσα διακινούνται πάλι με το όνομα των Σκοπίων και με πρόσχημα τη σωτηρία του κρατιδίου αυτού, που το δημιούργησε ο Τίτο (για να μην ξεχνιόμαστε) για να έχει πάντα ένα αγκάθι αλυτρωτισμού στα σύνορά μας.

Για να είμαστε ξεκάθαροι: Υπάρχει ιστορικά μια απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, υπό τον αείμνηστο Κωνσταντίνο Καραμανλή, που ισχύει ακόμη στο ακέραιό της. Και αυτή είναι ότι το γειτονικό κράτος δεν μπορεί να χρησιμοποιεί τον όρο «Μακεδονία» και τα παράγωγά του στην ονομασία του. Αυτό για να θυμόμαστε τι ισχύει, σε μια εποχή που η οικονομική επιτροπεία επικυριαρχεί, παρά τα όσα επιθυμούν (και αυτοί) οι κυβερνώντες επί της πολιτικής.

Και αυτό δεν προέρχεται από κανένα ελληνικό βίτσιο, αλλά από μια ιστορική αλήθεια. Το κράτος αυτό δεν έχει καμία μα καμία σχέση με τη Μακεδονία και αυτό πρέπει να το γνωρίζουν όσοι ετοιμάζονται να διαπραγματευτούν ένα όνομα το οποίο δεν είναι απλώς μια «ταμπέλα», αλλά συμβολίζει και καθορίζει μια σειρά από παράγοντες και ταυτοτικά στοιχεία, που έχουν μια σειρά από επιπτώσεις.

Γι’ αυτό θα λέγαμε πως αν κάποιοι θεωρούν ότι χρειάζεται να ανοίξουν την πόρτα του ΝΑΤΟ στα Σκόπια για συγκεκριμένους λόγους, πρέπει να γνωρίζουν τα παραπάνω. Και αν σκοπεύουν να αλλάξουν την τότε απόφαση του συμβουλίου των πολιτικών αρχηγών, ας τολμήσουν να κάνουν μια νέα συνάντηση, και κάθε αρχηγός και κόμμα να πάρουν τις αποφάσεις τους, δημόσια και με θάρρος, και όχι παίζοντας κρυφτούλι.

Θα προτείναμε στον αρχηγό της Ν.Δ., αντί να ζητεί ακόμη μία άσκοπη συζήτηση για το Eurogroup και την οικονομία, που δεν θα μας κάνει σοφότερους, μια και οι πολίτες πλέον όχι μόνο γνωρίζουν αλλά ζουν το τι σημαίνει το «ναι» σε όλα που έχει πει αυτή η κυβέρνηση, να ζητήσει μια συζήτηση για τα εθνικά θέματα και κυρίως για το θέμα των Σκοπίων. Εκεί θα δούμε πόσα απίδια βάζει ο σάκος για τους εθνομηδενιστές που έχουν μαζευτεί σε πολλά κόμματα και απειλούν να τινάξουν στον αέρα καθετί ελληνικό, με πρόσχημα την πολυπολιτισμικότητα και μια περίεργη ανοχή σε καθετί που δυναμιτίζει την εθνική μας ταυτότητα. Έτσι θα αναγκαστούν άπαντες να ξεκαθαρίσουν ποια είναι η θέση τους για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, όχι με το πρίσμα να αποφασίσουμε εμείς πώς θα λέγονται οι γείτονες, αλλά πώς δεν μπορούν να λέγονται.

Οσο πιο ξεκάθαροι είμαστε τόσο πιο καλά μπορούμε να διαπραγματευτούμε, όχι με τα Σκόπια αλλά με αυτούς που βρίσκονται από πίσω τους, τόσο δυτικά όσο και ανατολικά της χώρας μας. Και αν πράγματι οι σύμμαχοί μας θέλουν να σώσουν τη FYROM από τα νύχια της Αλβανίας και της Τουρκίας, δηλαδή επί της ουσίας της Αγκυρας, γιατί αυτή κρύβεται από πίσω, η λύση είναι απλή: Να τους υποχρεώσουν να εγκαταλείψουν τη στρατηγική της ιστοριοκλοπής, της ονοματοκλοπής και του αλυτρωτισμού.

Να γίνουν δηλαδή ειλικρινείς με τον εαυτό τους. Μόνο τότε θα λυθεί το ζήτημα με όρους αλήθειας. Τα ονόματα και οι προσδιορισμοί που σε λίγο θα εγκαταλειφθούν και θα γίνουν σε... δέκα χρόνια σκέτο «Μακεδονία» θα είναι ένα έγκλημα απέναντι στην Ιστορία και στον τόπο.

Νίκος Ελευθερόγλου
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Ιουν 2017


Για να βρίσκουμε μεθόδους και λύσεις ώστε να διαχειριστούμε επιτυχώς την υπόθεση των Σκοπίων, πρέπει να ανατρέχουμε συχνά στον Θουκυδίδη. Το σύνολο των διακρατικών αλλά και των περισσότερων προσωπικών σχέσεων διέπεται από την ακόλουθη, κυνικότατη αρχή που διατυπώθηκε σε ένα από τα πολλά επεισόδια του Πελοποννησιακού Πολέμου, που περιγράφει:

«Επιβάλλεται να επιδιώξωμεν και ημείς και σεις ό,τι θεωρούμεν αληθώς κατορθωτόν, αφού εξίσου γνωρίζομεν και οι δύο, ότι κατά την συζήτησιν των ανθρωπίνων πραγμάτων το επιχείρημα του δικαίου αξίαν έχει, όπου ίση υπάρχει δύναμις προς επιβολήν αυτού, ότι όμως ο ισχυρός επιβάλλει ό,τι του επιτρέπει η δύναμίς του και ο ασθενής παραχωρεί ό,τι του επιβάλλει η αδυναμία του». Ετσι μετέφρασε ο Ελευθέριος Βενιζέλος το απόσπασμα από το «Ιστορίαι» του Θουκυδίδου, όπου οι Αθηναίοι ψυχρά και απροκάλυπτα εξηγούν στους Μηλίους τι πρόκειται να πάθουν και γιατί. Οι Αθηναίοι κινήθηκαν με τόση ωμότητα και απέφυγαν κάθε διπλωματική διατύπωση, διότι διεξήγαγαν πόλεμο εναντίον της Λακεδαίμονος και δεν είχαν χρόνο και διάθεση για καλούς τρόπους.

Ισχύει ακόμα η προαναφερθείσα λογική, αλλά οι διατυπώσεις είναι κομψότερες, ακόμα και στον πόλεμο, ένεκα πολιτικής ορθότητος και τήρησης των προσχημάτων. Τα προαναφερθέντα διδάγματα του Θουκυδίδη τα γνωρίζει και η Ελλάδα και τα έχουν εμπεδώσει -απ’ ό,τι δείχνουν τα πράγματα- και τα Σκόπια.

Στην περίπτωση των σχέσεών μας με το υπό διάλυση κρατίδιο ο ισχυρός είναι η Ελλάς και τα Σκόπια βρίσκονται σε σχεδόν απόλυτη αδυναμία ακόμα και να διατηρήσουν κάποια στοιχειώδη εθνική και κοινωνική συνοχή. Τα Σκόπια, αντί να ποντάρουν στην καλή γειτονία με την Ελλάδα και να στηρίξουν στις σχέσεις με την πατρίδα μας την ασφάλεια και τον εξευρωπαϊσμό τους, επιδόθηκαν σε μια καμπάνια ανοησίας, υποστηρίζοντας έναν πλαστό, κιτς και γελοίο «σλαβομακεδονισμό».

Τώρα που τα πράγματα δείχνουν να οδηγούνται σε επικίνδυνες για τα Σκόπια ατραπούς, φυσικά και δεν είναι κατάλληλη στιγμή για υποχωρήσεις από την πλευρά της Ελλάδος. Τα Σκόπια πρέπει να κινηθούν όπως επιβάλλουν η λογική, το συμφέρον τους και η ιστορική αλήθεια: να ξεχάσουν κάθε αξίωση για το ιερό όνομα της Μακεδονίας μας, να αποκηρύξουν σαφώς και ηχηρά τις αλυτρωτικές βλέψεις τους και να συνεργαστούν με την Ελλάδα για την εισδοχή τους στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ.

Η παράταξη της ήσσονος προσπάθειας και του ενδοτισμού πάλι θα επικαλεστεί την ανάγκη για ελληνικές υποχωρήσεις ένεκα «πιέσεων» του διεθνούς παράγοντα, ελπίζοντας ότι η κοινή γνώμη θα έχει λησμονήσει τις αναρίθμητες φορές που έχουν διαψευστεί οι στομφώδεις και κενές περιεχομένου αναλύσεις τους. Τώρα υπάρχει μια μεγάλη ευκαιρία για ξεκάθαρη και οριστική νίκη στο ζήτημα του ονόματος των Σκοπίων.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

17 Ιουν 2017


Του Στέλιου Παπαθεμελή

Η πτώση του ελληνογενούς γενιτσάρου Γκρουέφσκι στα Σκόπια είναι καταρχήν θετικό γεγονός για να γυρίσει σελίδα το βορεινό μόρφωμα. Κάποια πρώτα δείγματα γραφής όμως του νέου πρωθυπουργού είναι μάλλον αντιφατικά: Δεν θα στήσει νέα αγάλματα, δεν θα κάνει νέες προβοκάτσιες κ.τ.τ. αλλά κατέληξε στο γνώριμο σκοπιανό ρεφραίν: «δεν θα δεχτούμε, όμως, να θιγούν θέματα ταυτότητας, γιατί υπάρχουν κόκκινες γραμμές» (sic!).

Στο ίδιο μήκος κύματος η συνέντευξη του σκοπιανού ΥπΕξ στον Σκάι (13/6/17). Πόνος και καϋμός τους να μπουν στο ΝΑΤΟ. Αλλά «αβρόχοις ποσί». Κατάπιε τα κρίσιμα ερωτήματα για τον ανθελληνικό αλυτρωτισμό που ξεχειλίζει στα σχολικά τους εγχειρίδια και στις συνεχείς επίσημες δηλώσεις και τους κρατικούς χάρτες, όπου στα σύνορά τους περιλαμβάνουν την Θεσσαλονίκη και ολόκληρο τον βορειοελλαδικό χώρο. Σύμπτωμα θράσους η δήλωσή του: «το αλυτρωτικό επιχείρημα είναι ριζωμένο στο ελληνικό δημόσιο διάλογο». Δηλαδή ίσα τους και ίσα μας… Απευθύνεται μάλλον σε αφελείς, δεν τον αποπήρε ως όφειλε ο συνομιλητής του.

Το καρακιτσαριό των αγαλμάτων δεν το γκρεμίζουν για να μη … χρεώσουν τον λαό! Κατά τα άλλα «η ιστορία είναι για τους ιστορικούς» νομίζει ο επισκέπτης, και κάνει ότι δεν καταλαβαίνει ποιοι τελικά την καταναλώνουν.

Το σκοπιανό πριν το καταντήσουμε παρατημένη υπόθεση (κάποιοι εννοούν να τη λένε «χαμένη») πέρασε από χίλια ρέματα που αποτυπώνουν τις αντιφάσεις, τις παλινωδίες και γενικά τις ανεπάρκειες της εξωτερικής μας πολιτικής.

Τα Σκόπια ουδέποτε έπαυσαν να μας προκαλούν. Εμείς επειδή έχουμε υποστεί μιθριδατισμό αντιπερχόμαστε τις προκλήσεις.

Αυτή την ώρα πάντως «επικαιροποιείται» με πρωτοβουλία τους και του διεθνούς παράγοντα το από καιρό κατεψυγμένο πρόβλημα. Κυβέρνηση και αντιπολίτευση πρέπει να βρουν τη σοφία να το προσεγγίσουν στις πραγματικές του διαστάσεις. Λάθη κατά συρροήν διέπραξαν και οι μεν και οι δε. Τυχόν εμμονή τους στα ίδια θα αποβεί μοιραία.

Επείγει επαναφορά του ζητήματος στην φυσική του αφετηρία: «ΔΕΝ υπάρχει παρά μία Μακεδονία και η Μακεδονία αυτή είναι ελληνική» (Κωνσταντίνος Καραμανλής 1992 με σύμφωνο τόν Ανδρέα Παπανδρέου). Πάσα άλλη εκδοχή είναι εκ του πονηρού. Οι πολίτες των Σκοπίων Σλάβοι, ή Αλβανοί έχουν τη δική τους ιστορία, γλώσσα, και πολιτισμό, όλα βεβαίως σεβαστά. Αλλά δεν έχουν καμία συγγένεια εθνοφυλετική με την Μακεδονία και τους Μακεδόνες. Γεωγραφικά ελάχιστα τετραγωνικά χιλιόμετρα της χώρας τους ανήκουν στην Αρχαία Μακεδονία. Οι αυτοαποκαλούμενοι Μακεδόνες σλάβοι, έφτασαν στην περιοχή 1100 χρόνια από τότε που ο Μέγας Αλέξανδρος και ο Αριστοτέλης, ο πρώτος με την πολιτικοστρατιωτική του μεγαλουργία και ο δεύτερος με την φιλοσοφική του ιδιοφυία, δόξασαν τον Ελληνισμό.

Γλώσσα των Μακεδόνων είναι η ελληνική, ενώ η αυτοαποκαλούμενη μακεδονική είναι μεταπλασμένο βουλγαρικό ιδίωμα που φυσικά δεν μιλούσε ούτε ο …Βουκεφάλας του Μ. Αλεξάνδρου.

Οι συστημικοί φλυαρούν ανοήτως για δήθεν «σκοπιανοποίηση» της εξωτερικής μας πολιτικής ενώ, σ’ αυτήν οφείλονται στις 16/12/91 οι τρεις σοβαροί όροι. Τους θυσίασε στη συνέχεια ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης παρά το Κοινό Ανακοινωθέν των Πολιτικών Αρχηγών της 14/6/92 με την επιστολή του, της 23/6/92 προς τους ηγέτες των χωρών – μελών της Ε.Ε.: «Μπορούμε να πούμε στα Σκόπια ότι θα τα αναγνωρίσουμε με όποιο όνομα επιλέξουν, το οποίο δεν θα περιλαμβάνει το «Μακεδονία», αλλά θα έχουν την ελευθερία να αυτοαποκαλούνται με όποιο όνομα επιθυμούν» = διπλή ονομασία! Ευτύχημα, ότι το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο της Λισαβόνας δεν τον άκουσε και η απόφασή του (26-27/6/92) ομιλεί για αναγνώριση αυτού τους κράτους «υπό μία ονομασία που δεν θα περιλαμβάνει τον όρο Μακεδονία».

Εμείς όμως συνεχίσαμε τα απανωτά λάθη και προχωρήσαμε στην ετεροβαρή «Ενδιάμεση» (13-9-95). Παγκοσμίως πρωτότυπη αφού υπογράφεται μεταξύ ανωνύμων χωρών! Με αυτήν, παρότι έπρεπε εντός επταετίας να λυθεί η εκκρεμότητα της ονομασίας, η προθεσμία παρήλθε άπρακτη. Εμείς ωστόσο δεν την καταγγέλλουμε 22 χρόνια τώρα. Και με βάση αυτήν μας έσυραν στη Χάγη και μας καταδίκασαν!

Τώρα ξανά με την Ενδιάμεση μεθοδεύουν να πράξουν αυτό που δεν έκαναν στο Βουκουρέστι, να χρησιμοποιήσουν για μία χρήση το FYROM.

Το 2007 η Ελληνική Κυβέρνηση διολίσθησε σε χονδροειδή γκάφα. Παρεχώρησε το «Μακεδονία» στα Σκόπια υπό τον όρο να υπάρξει ένας γεωγραφικός προσδιορισμός erga omnes. Οι σκοπιανοί το απέρριψαν, αλλά εμείς το βιολί μας.

Εφ’ ω ο επί των Εξωτερικών της Ν.Δ. + 18 βουλευτές της επέκριναν τον ΥπΕθΑ για παρέκκλιση από την επίσημη γραμμή επειδή υποστήριξε (ορθότατα) ότι η σκοπιανή ονομασία πρέπει να είναι χωρίς το Μακεδονία.

Πράγματι Σύνθετη με συνθετικό το Μακεδονία, σημαίνει σκέτο Μακεδονία. Το όποιο συνθετικό θα αποβληθεί τάχιστα.

Επείγει προ πάσης επανέναρξης συζητήσεων με τα Σκόπια να απεγκλωβιστούμε από Ενδιάμεση και Σύνθετη.
Όσο γρηγορότερα, τόσο καλύτερα.

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης
Επικοινωνία με τον συντάκτη E-mail: stpapathemelis@gmail.com, danagennisi.press@gmail.com


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

15 Ιουν 2017


Δεν πρέπει να τεθεί το ζήτημα υπό τη μορφή συμβιβασμού αλλά με την απαίτηση παραίτησης της απαράδεκτης αξίωσης των Σκοπίων

Δεν τόχει με τις διαπραγματεύσεις η ελληνική κυβέρνηση (πλην του Κυπριακού, αλλά καλά να είναι οι Τούρκοι, με τις απαράδεκτες απαιτήσεις τους). Είτε πρόκειται για το χρέος και την αξιολόγηση, για το προσφυγικό και των διεθνών ζητημάτων, ό,τι χαρτί μας δίνουν, η κυβέρνηση το υπογράφει. Και κάνουμε πάντα βήματα πίσω.

Εχθές, μας επισκέφθηκε ο ΥΠΕΞ των Σκοπίων, Νίκολα Ντιμιτρόφ, για τον πρώτο γύρο των συζητήσεων με την Ελλάδα, προκειμένου να μη θέσουμε βέτο στην αίτησή τους για ένταξη στο ΝΑΤΟ. Επειδή, όπως αναγγέλθηκε, ο δεύτερος γύρος θα πραγματοποιηθεί εκτός απροόπτου, κατά τα τέλη Αυγούστου, φαίνεται πως από την πλευρά μας δεν υπάρχει πρόβλημα να συμφωνήσουμε, επειδή άλλως η επόμενη συνάντηση δεν θα γινόταν λίγες μόνον ημέρες προ της Συνόδου του ΝΑΤΟ, αλλά πολύ νωρίτερα, προκειμένου να υπάρχει χρόνος επανειλημμένων συναντήσεων αν απαιτείτο.

Στις ερωτήσεις των δημοσιογράφων, με το πέρας της συνάντησης των δύο ΥΠΕΞ, ο Ν. Κοτζιάς έδωσε αναλυτικές απαντήσεις, που σε ορισμένα σημεία με προβλημάτισαν. Μάλλον ως υπεκφυγές στην ληφθείσα ήδη απόφαση της κυβέρνησης να συμβιβαστεί τις θεωρώ, προκειμένου να αποφευχθεί η ομολογία ότι ο πλήρης προσανατολισμός της Ελλάδας στον ατλαντισμό, την δεσμεύει να μη φέρει αντιρρήσεις.

Ο Έλληνας υπουργός μας ενημέρωσε ότι «δεσμεύθηκε τόσο προσωπικά όσο και ως ελληνική κυβέρνηση ότι θα καταβάλει κάθε προσπάθεια να βρεθεί ένας δρόμος ορθού, επωφελούς και για τις δύο πλευρές συμβιβασμού». Για να μη ξεχάσω και τα λίγα ελληνικά που γνωρίζω, συμβιβασμός σημαίνει την διευθέτηση διαφοράς με αμοιβαίες υποχωρήσεις, αμοιβαίο μετριασμό αξιώσεων ή δικαιωμάτων -που καταλήγει σε συμφωνία-, και σημαίνει υποχώρηση, παραίτηση από δικαιώματα ή απαιτήσεις.

Για να γίνουν αμοιβαίες υποχωρήσεις μεταξύ δύο κρατών, πρέπει να υπάρχει κάποιο ζήτημα, στο οποίο και τα δύο μέρη να έχουν απαιτήσεις, ώστε με την συζήτηση να μετριαστούν οι αξιώσεις. Αλλά, η Ελλάδα δεν έχει κάποια επιβουλή κατά των Σκοπίων, ώστε να την αποσύρει. Το πρόβλημα το έχουν οι γείτονες. Το ζήτημα είναι Σκοπιανό (και όχι Μακεδονικό, όπως γράφουν κάποιοι ανοηταίνοντες). Οι Σκοπιανοί έχουν υφαρπάσει αγαθό δικό μας, απαραίτητο για την μελλοντική μας πορεία. Είναι οι θύτες και είμαστε τα θύματα.

Επομένως, τι είδους υποχώρηση αναφέρει ο υπουργός, ότι πρέπει να κάνει το θύμα; Ήδη, υπήρξε απεμπόληση δικαιώματος με την ειλημμένη απόφαση των κομμάτων εξουσιών να παραδώσουν το όνομα «Μακεδονία» στα Σκόπια (ο γεωγραφικός προσδιορισμός είναι η ζάχαρη στο πικρό φάρμακο, για να το καταπιούμε με λιγότερη δυσκολία). Γιατί πρέπει να κάνουμε και άλλη παραχώρηση;

Πιστεύει στ’ αλήθεια η κυβέρνηση ότι το ΝΑΤΟ θα αποκαλεί τα Σκόπια FYROM (που πάλι βέβαια περιέχει τον όρο "Μακεδονία"); Λησμονήθηκε άραγε ότι τον Σεπτέμβριο του 2014 υπήρξε προσφώνηση του Σκοπιανού υπουργού Εξωτερικών από τον τελετάρχη του ΝΑΤΟ ως «υπουργού Εξωτερικών της Μακεδονίας» και η θερμή υποδοχή του από τον γ.γ. του ΝΑΤΟ Φ. Ράσμουνσεν; Πηγές του ελληνικού ΥΠΕΞ το απέδωσαν λάθος του τελετάρχη, κλείνοντας εκεί το θέμα! Ένα «λάθος» που μεταδόθηκε σε όλο τον κόσμο και βέβαια, με τον Φ. Ράσμουνσεν και τον Βρετανό πρωθυπουργό Τ. Κάμερον, να επιφυλάσσουν στον Σκοπιανό ΥΠΕΞ θερμή υποδοχή ως «Μακεδόνα».

Δεν πρέπει να τεθεί το ζήτημα υπό τη μορφή συμβιβασμού (πόσους επί τέλους πρέπει να κάνουμε;) αλλά παραίτηση της απαράδεκτης αξίωσης των Σκοπίων.

Το δεύτερο ζήτημα που έθιξε ο Ν. Κοτζιάς, ομολογώ πως το εξέλαβα ως πρόσχημα για να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Είπε ότι η Ελλάδα θέλει να γίνουν τα Σκόπια μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ. Ποιο είναι το όφελος της Ελλάδας και «θέλει»; Η εισδοχή των π. Σοβιετικών χωρών στην Ε.Ε., προτεκτοράτων της Γερμανίας, λίγα προβλήματα μας δημιούργησε;

Αλλά, ιδίως ως προς το ΝΑΤΟ, η Ελλάδα περιμένει από τον στρατό των Σκοπίων να την βοηθήσει σε περίπτωση κινδύνου; Από ποια χώρα; Η ένταξη των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, είναι ομολογημένο, ότι αποτελεί επιδίωξη των ΗΠΑ για να απομακρύνουν την Ρωσία από την περιοχή. Η Ελλάδα τι όφελος έχει επ’ αυτού;

Εν τέλει, με όλους αυτούς συμβιβασμούς -υποχωρήσεις, δηλαδή- μπορεί να πει κάποιος σε τι έχουμε ωφεληθεί;

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

14 Ιουν 2017


Μία πρώτη συνάντηση γνωριμίας θα έχουν σήμερα στις 11:00 το πρωί ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς με τον υπουργό Εξωτερικών της πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας, Νίκολα Ντιμιτρόφ, ο οποίος πραγματοποιεί την πρώτη επίσημη επίσκεψή του στο εξωτερικό, στην Ελλάδα, κατόπιν πρόσκλησης που του απηύθυνε ο Έλληνας ομόλογός του από την πρώτη ημέρα που ο κ. Ντιμιτρόφ ανέλαβε τα καθήκοντά του.

Την κατ’ ιδίαν συζήτηση των δύο υπουργών και τις διευρυμένες συνομιλίες των δύο αντιπροσωπειών θα ακολουθήσει γεύμα εργασίας το οποίο θα παραθέσει ο κ. Κοτζιάς στον κ. Νιμιτρόφ, αφού προηγουμένως οι δύο υπουργοί (γύρω στις 13:00) παραχωρήσουν κοινή συνέντευξη Τύπου στα ΜΜΕ.

Όπως εξήγησε χθες ο κ. Κοτζιάς, απαντώντας σε ερώτηση του ΑΠΕ ΜΠΕ, αναφορικά με τις προσδοκίες του για τη συνάντηση, τα μηνύματα που έλαβε από τις τηλεφωνικές συζητήσεις που είχε προσωπικά με τον πρωθυπουργό της ΠΓΔΜ, κ. Ζάεφ, καθώς και με τον κ. Ντιμιτρόφ, αλλά και από την τηλεφωνική επικοινωνία των πρωθυπουργών των δύο χωρών, «δείχνουν μια καλή διάθεση, μια πρόθεση να τελειώσουμε με τον αλυτρωτισμό». Πρόσθεσε ότι «δεν θα υπάρχει πιο ευτυχής άνθρωπος από εμένα αν τελειώνουμε με αυτή την ιστορία που μετατρέπει, όπως λέω πάντα, την ιστορία από σχολείο σε φυλακή».

«Θα δείξουμε και θα επιβεβαιώσουμε για άλλη μια φορά», επισήμανε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών «ότι για την Ελλάδα αυτό που προέχει, είναι η σταθερότητα και η ασφάλεια της περιοχής και κατά προέκταση αυτής της χώρας», αναφέροντας ότι ο Σκοπιανός ομόλογός του είναι ένας έμπειρος διπλωμάτης, ο οποίος είχε πάρει μέρος σε διαπραγματεύσεις για το ονοματολογικό με άλλες κυβερνήσεις και «θα αξιοποιήσει από την πλευρά του τη δυνατότητα να αναζητά λύσεις».

Μολονότι πολλοί έχουν στραμμένο το ενδιαφέρον τους στο ονοματολογικό, η πρώτη αυτή συνάντηση αναμένεται να είναι αναγνωριστική και δεν πρόκειται οι συζητήσεις να μπουν στην ουσία του ονοματολογικού.

Ενδεχομένως, όπως εκτίμησε ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών, να συζητηθεί η μέθοδος και η διαδικασία με την οποία θα συνεχιστούν οι συζητήσεις. Αναμένεται, επίσης, ανταλλαγή απόψεων για τη διμερή συνεργασία των δύο χωρών, ενώ δεν αποκλείεται να ανακοινωθούν νέες συνεργασίες στο πεδίο των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) ανάμεσα στις δύο χώρες, η υιοθέτηση των οποίων, τα τελευταία δύο χρόνια συνέβαλε καθοριστικά στη βελτίωση του κλίματος και των διμερών σχέσεων των δύο χωρών.

Σοφία Αραβοπούλου
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

13 Ιουν 2017


Του Νίκου Μελέτη

Στην επικοινωνιακή «παγίδα» που στήνουν τα Σκόπια προκειμένου να ενισχύσουν την διαπραγματευτική θέση τους έναντι της Ελλάδας, έπεσαν πολλά ελληνικά ΜΜΕ με αφορμή το «λάθος» στον τίτλο του χθεσινού δημοσιεύματος των Financial Times.

Η νέα κυβέρνηση της ΠΓΔΜ όχι μόνο δεν προαναγγέλλει «αλλαγή του ονόματος» αλλά ζητά από την Ελλάδα να συναινέσει στην ακύρωση της Απόφασης της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ το 2008 στο Βουκουρέστι και να επιτραπεί έτσι στην χώρα να ενταχθεί με το προσωρινό όνομα στο ΝΑΤΟ. Και αυτή την πρόταση αναμένεται να μεταφέρει αύριο στην Αθήνα και ο υπουργός Εξωτερικών Nikola Dimitrov.

Η έγκυρη βρετανική εφημερίδα θεώρησε ότι η δήλωση του υπουργού εξωτερικών της ΠΓΔΜ, πως η χώρα του θέλει να ενταχθεί στο ΝΑΤΟ και στο πλαίσιο αυτό να αναζητηθεί και νέο όνομα, αποτελούσε ανατροπή θέσης και επιλογή άμεσης αλλαγής του ονόματος ώστε να απευθυνθεί και η επίσημη πρόσκληση προς τα Σκόπια για ένταξη στην Συμμαχία.

Όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική και αυτό φάνηκε όχι μόνο από την διόρθωση του τίτλου των FT, αλλά κυρίως με τις δημόσιες δηλώσεις του πρωθυπουργού της χώρας Zoran Zaev στην έδρα του ΝΑΤΟ, στο πλευρό του Γ.Γ. της Συμμαχίας Jens Stoltenberg χθες το βράδυ.

Ο κ. Zaev με απολυτά ξεκάθαρο τρόπο παρουσίασε τη θέση της κυβέρνησης του η οποία επιχειρεί να φέρει σε δύσκολη θέση την Ελλάδα, καθώς από την Ενδιάμεση Συμφωνία είχε αναλάβει την υποχρέωση να μην εμποδίσει την είσοδο της ΠΓΔΜ σε διεθνείς οργανισμούς εφόσον αυτό γίνεται με την προσωρινή ονομασία. Βεβαίως έκτοτε ακολούθησε ο συντονισμένος αλυτρωτισμός, η απροθυμία εξεύρεσης συμβιβαστικής λύσης στο θέμα της ονομασίας και καταστρατήγηση της αρχής της καλής γειτονίας.

Ο κ. Zaev δήλωσε ότι η χώρα θα επιδιώξει να λάβει πρόσκληση για ένταξη στο ΝΑΤΟ με την προσωρινή ονομασία (FYROM). Κατόπιν, στο διάστημα που θα μεσολαβήσει για την επικύρωση της ένταξης εκ μέρους των 29 κρατών μελών – η οποία μπορεί να φθάσει και τα δύο χρόνια - θα επιδιωχθεί η λύση του θέματος της ονομασίας.

«Σε κάθε περίπτωση θα προσπαθήσουμε να προωθήσουμε την “Μακεδονία” ως πλήρες μέλος της Συμμαχίας και στην προσπάθεια αυτή περιμένουμε από τους πολίτες της Ελλάδας και από τα κόμματα της συμπολίτευσης και της αντιπολίτευσης υποστήριξη για να λύσουμε αυτό το θέμα. Υπάρχουν εναλλακτικές. Ελπίζουμε ότι με το προσωρινό όνομα η “Μακεδονία” θα προσκληθεί για ένταξη στο ΝΑΤΟ βάση και της (Ενδιάμεσης) Συμφωνίας με την Ελλάδα. Ενόσω τα 29 κράτη μέλη θα ολοκληρώνουν την επικύρωση η οποία διαρκεί 2 χρονιά εμείς θα αναζητούμε μια λύση…», δήλωσε ο κ. Ζaev από το βήμα του ΝΑΤΟ.

Ενώ, όμως, τώρα η μη λύση πιέζει τα Σκόπια που δεν μπορούν να προχωρήσουν στον ευρωατλαντικό δρόμο, με την πρόταση τους η πίεση θα μεταφερθεί στην Ελλάδα η οποία θα μετρά αντίστροφα το διάστημα μέχρι την ολοκλήρωση των επικυρώσεων από τα κράτη μέλη. Τότε, όμως, δεν θα υπάρχει consensus όπως σήμερα, ούτε άλλος τρόπος ανατροπής της απόφασης, και η Ελλάδα θα περιθωριοποιηθεί μένοντας μόνη, χωρίς κανένα όπλο και σύμμαχο.

Εξάλλου ο κ. Zaev αποφεύγει να διευκρινίσει γιατί δεν επιδιώκεται τώρα η λύση ώστε να προχωρήσει ανενόχλητη η χώρα του σε ΕΕ και ΝΑΤΟ. Επίσης απέφυγε να ξεκαθαρίσει τι θα συμβεί εάν γίνει αποδεκτή η πρόταση του, όμως το όνομα που ενδεχομένως θα καταλήξουν τα δυο μέρη, απορριφθεί στο δημοψήφισμα που έχει δεσμευθεί να πραγματοποιήσει για την έγκριση μιας νέας ονομασίας. Με βάση την ίδια πρακτική η Ελλάδα θα πρέπει να συναινέσει και στην έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων της ΠΓΔΜ με την ΕΕ και μετάθεση στο απώτερο μέλλον την λύση του θέματος της ονομασίας, όταν πλέον δεν θα υπάρχει σχεδόν κανένα κίνητρο για τα Σκόπια στην εξεύρεση συμβιβαστικής λύσης.

Η απάντηση που πήρε πάντως ο κ. Zaev από τον κ. Stoltenberg ήταν επίσης σαφής καθώς παρέπεμψε στην απόφαση της Συνόδου Κορυφής του Βουκουρεστίου η οποία επιβεβαιώθηκε και από επόμενες Συνόδους Κορυφής. Σύμφωνα με αυτή η πρόσκληση για ένταξη θα απευθυνθεί αμέσως μετά την εξεύρεση αμοιβαία αποδέκτης λύσης στο θέμα της ονομασίας.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου