Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Σεπ 2017


Προς Ρωσο-Αμερικανική Σύγκρουση στον Ευφράτη;

Του Mike Whitney
Unz Review


Η επικείμενη κατάρρευση του λεγόμενου Ισλαμικού Κράτους έθεσε σε κίνηση έναν αγώνα κατάκτησης εδαφών στο ανατολικό τμήμα της Συρίας, φέρνοντας αντιμέτωπες δυνάμεις στηριζόμενες από τις ΗΠΑ εναντίον συνασπισμού δυνάμεων Συρίας, Ιράν και Εσμπολά, υπό ρωσική ηγεσία. Αυτό είναι το εφιαλτικό σενάριο που όλοι θα ήθελαν να αποφύγουν.

Οι στρατοί της Ουάσιγκτον και της Μόσχας συγκλίνουν τώρα στην ίδια περιοχή, την ίδια ώρα, αυξάνοντας σημαντικά το ενδεχόμενο μιας σύγκρουσης μεταξύ των δυο πυρηνικά εξοπλισμένων υπερδυνάμεων. Ο μόνος τρόπος που μπορεί να αποφευχθεί μια σύγκρουση είναι η μια πλευρά να υποχωρήσει, κάτι που φαίνεται όλο και περισσότερο απίθανο.

Η κατάσταση εξηγείται εύκολα. Η τεράστια εδαφική έκταση που είχαν καταλάβει οι Τζιχαντιστές συρρικνώνεται συνεχώς χάρις στην πεισματική επιμονή του Συριακού Αραβικού Στρατού (ΣΑΣ), που απελευθέρωσε το μέγιστο μέρος της υπαίθρου δυτικά του Ευφράτη Ποταμού, συμπεριλαμβανομένου του πρώην οχυρού των Τζιχαντιστών στο Ντέϊρ Εζόρ.

Οι Τζιχαντιστές πιέζονται επίσης στα βόρεια, όπου οι «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» (ΣΔΔ) με αμερικανική στήριξη σφυροκοπούν την πρωτεύουσά τους Ράκκα, παράλληλα αναπτύσσοντας στρατεύματα και τανκς νότια προς τις πετρελαιοπηγές της επαρχίας του Ντέϊρ Εζόρ. Η Ουάσιγκτον κατέστησε σαφές πως θέλει ο στρατός των πληρεξουσίων της να καταλάβει την περιοχή ανατολικά του Ευφράτη εγκαθιστώντας μια διχοτόμηση μεταξύ ανατολικής και δυτικής Συρίας. Οι ΗΠΑ θέλουν επίσης τον έλεγχο των πλουσίων πετρελαιοπηγών του Ντέϊρ Εζόρ, για να εξασφαλίσουν σταθερή πηγή εσόδων για το αναδυόμενο κουρδικό κρατίδιο.

Ο Σύρος πρόεδρος ΄Ασαντ έχει πολλάκις δηλώσει ότι δεν θα συμφωνήσει ποτέ στην διχοτόμηση της χώρας του. Αλλά η απόφαση δεν θα ληφθεί από μόνον τον ΄Ασαντ. Οι εταίροι του συνασπισμού του, στην Μόσχα, την Τεχεράνη και την Βηρυτό θα συμβάλουν επίσης στην διαμόρφωση του τελικού διακανονισμού.

΄Οσον αφορά τον Πούτιν, φαίνεται εξαιρετικά απίθανο πως θα διακινδυνεύσει έναν παρατεταμένο και αιματηρό πόλεμο με τις ΗΠΑ απλώς για την ανακατάληψη κάθε ίντσας της συριακής επικράτειας. Ο Ρώσος πρόεδρος θα επιτρέψει πιθανώς στους Αμερικανούς να διατηρήσουν τις βάσεις τους στα βορειανατολικά, υπό τον όρο ότι οι κρίσιμες περιοχές θα αφεθούν στο συριακό κράτος. Αλλά που θα χαραχτούν τα όρια. Αυτό είναι το ερώτημα.

Η Στρατιωτική Κατάσταση στην Ανατολική Συρία

ΟΙ ΗΠΑ θέλουν τον έλεγχο της περιοχής ανατολικά του Ευφράτη, περιλαμβανομένων των πλουτοπαραγωγικών πετρελαιοπηγών. Γι’ αυτό και αναπτύσσουν στρατεύματα των πληρεξουσίων της (ΣΣΔ) στα νότια, μολονότι χρειάζονται ακόμη στη Ράκκα. Στις αρχές της εβδομάδας φάνηκε πως ο Συριακός στρατός είχε υπερκεράσει τους (ΣΣΔ), καθώς στρατεύματα και τεθωρακισμένα οχήματα πέρασαν τον Ευφράτη κατευθυνόμενα ανατολικά προς τις πετρελαιοπηγές. Αλλά πληροφορίες που κυκλοφόρησαν αργά την Πέμπτη αναφέρουν οι (ΣΣΔ) τους πρόλαβαν.

Αυτά ανέφερε η ιστοσελίδα «Νότιο Μέτωπο»:
« Την Πέμπτη οι με αμερικανική υποστήριξη Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις… κατέλαβαν τις πετρελαιοπηγές Ταμπίγιε και αλ-΄Ισμπα στην ύπαιθρο χώρα βορειοδυτικά του Ντέϊρ Εζόρ, σύμφωνα με φιλο-κουρδικές πηγές… Εάν αυτές οι πληροφορίες επιβεβαιωθούν, οι (ΣΣΔ) θα αποκτήσουν τον έλεγχο του μισού των πετρελαϊκών αποθεμάτων της Συρίας. Επιπλέον αυτό σημαίνει ότι οι (ΣΣΔ) έχουν, τουλάχιστον εν μέρει, εγείρει φράγμα στην προέλαση του Συριακού Αραβικού Στρατού στην ανατολικήν όχθη του Ευφράτη.»

Αυτό είναι μια σημαντική απώλεια για τον ρωσικό συνασπισμό. Σημαίνει ότι ο (ΣΑΣ), με την στήριξη της ρωσικής αεροπορίας, θα πρέπει να συγκρουστεί με μιαν ομάδα που μέχρι τώρα ήταν σύμμαχοι στον πόλεμο εναντίον των Τζιχαντιστών. Τώρα γίνεται σαφές ότι οι βασικά κουρδικές (ΣΣΔ) δεν είναι σύμμαχοι. Είναι εχθροί που θέλουν να αρπάξουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές της Συρίας και να της αποσπάσουν ένα κομμάτι από την ανατολική της πλευρά για την δημιουργία κράτους.

Η είδηση για την άφιξη των δυνάμεων (ΣΣΔ) στις πετρελαιοπηγές ήρθε λίγες ώρες μετά την αυστηρή προειδοποίηση του εκπροσώπου του ρωσικού υπουργείου Αμύνης στις ΗΠΑ και στις (ΣΣΔ) ότι οι ρωσικές δυνάμεις θα προβούν σε αντίποινα εάν οι θέσει των (ΣΑΣ) υποστούν επίθεση όλμων και πυραύλων.

Επί λέξει: « Η Ρωσία απροσχημάτιστα δήλωσε στους διοικητές των αμερικανικών δυνάμεων στην αεροπορική βάση Αλ Ουμπέϊντ (στο Κατάρ) ότι δεν θα ανεχθεί οποιονδήποτε βομβαρδισμό από τις περιοχές όπου σταθμεύουν οι (ΣΣΔ)… Πυρά από θέσεις των θα σιγασθούν με όλα τα διαθέσιμα μέσα.»

Εκ των υστέρων φαίνεται ότι οι με αμερικανική στήριξη (ΣΣΔ) είχαν ήδη αποφασίσει να διακόψουν κάθε σχέση με την συριακή κυβέρνηση, διαλύοντας κάθε ασάφεια για την στάση τους. Η Ουάσιγκτον χρησιμοποιεί τις (ΣΣΔ) για να καταλάβει τις πετρελαιοπηγές και να διεκδικήσει την όλη ανατολική πλευρά του Ευφράτη ως ιδιοκτησία της. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτές οι μάχιμες μονάδες (ΣΣΔ) συνοδεύονται από αμερικανικές Ειδικές Δυνάμεις, που παρέχουν κρίσιμη επικοινωνιακή, επιμελητειακή και τακτική υποστήριξη. Αυτή η επιχείρηση φέρει παντού επάνω της τα αποτυπώματα της Ουάσιγκτον.

Την Παρασκευή το πρωί, νομιμόφρονες δυνάμεις, με επικεφαλής το 5ο Σώμα Καταδρομέων Κυνηγών, απέκτησαν τον πλήρη έλεγχο του χωριού Χουσάμ, στην ανατολική όχθη του Ευφράτη, κοντά στην πόλη Ντέϊρ Εζόρ. Το σε στρατηγική θέση χωριό κλείνει τον δρόμο που συνδέει την περιοχή που κατέχουν οι (ΣΣΔ)με τις πετρελαιοπηγές Ομάρ.

Αντιληπτή η εικόνα; Δυνάμεις υπό αμερικανική προστασία και δυνάμεις του ρωσικού συνασπισμού, κινούμενες δίπλα-δίπλα στο ίδιο μέτωπο, προσπαθώντας να καταλάβουν το ίδιο πετρελαιοφόρο κομμάτι γης. Να κάτι που συγκεντρώνει όλα τα συστατικά μιας κατά μέτωπο σύγκρουσης.

Ο Πούτιν είναι ένας προσεκτικός και λογικός άνθρωπος, αλλά δεν πρόκειται να παραδώσει τις πετρελαιοπηγές της Συρίας αμαχητί. Εξάλλου ό ΄Ασαντ έχει ανάγκη τις εισπράξεις του πετρελαίου για να χρηματοδοτήσει την ανοικοδόμηση της ερειπωμένης χώρας του. Επίσης σημαντικό, έχει ανάγκη την περιοχή ανατολικά του Ντέϊρ Εζόρ για την εθνική οδό διασύνδεσης της Βηρυτού-Δαμασκού-Βαγδάτης-Τεχεράνης την καλούμενη Αραβική Υπερλεωφόρο.

Η αποστολή του Πούτιν είναι να συγκολλήσει όσο το δυνατόν μεγαλύτερο μέρος της χώρας όσο χρειάζεται για την δημιουργία ενός βιώσιμου κράτους. ΄Ετσι, ενώ μπορεί να αφήσει στους Κούρδους και στον αμερικανικό στρατό να καταλάβουν τμήματα στο βόρειο-ανατολικά, δεν πρόκειται να παραδώσει κρίσιμες πλουτοπαραγωγικές πηγές ή εδάφη στρατηγικής σημασίας.

Επομένως τι σημαίνουν όλα αυτά; Σημαίνουν ότι η Ρωσία θα στηρίξει τις προσπάθειες του ΄Ασαντ να απελευθερώσεις τις πετρελαιοπηγές, ακόμη κι’ αν αυτό πυροδοτήσει έναν ευρύτερο πόλεμο με τις ΗΠΑ;
Ναι, αυτό ακριβώς σημαίνει.

Ο Πούτιν δεν επιθυμεί έναν καυγά με τον Μπάρμπα Σαμ, αλλά και δεν πρόκειται να εγκαταλείψει έναν σύμμαχο. ΄Ετσι θα υπάρξει μια σύγκρουση, επειδή καμιά πλευρά δεν θα εγκαταλείψει αυτό που αισθάνεται πως έχει ανάγκη για να έχει επιτυχία.

Ορίστε λοιπόν που βρισκόμαστε. Καθώς τα χαρακτηριστικά της σύγκρουσης αρχίζουν να διαμορφώνονται στην ανατολική Συρία, οι δύο ανταγωνιστικές υπερδυνάμεις προετοιμάζονται για το χειρότερο. Είναι σαφές πως φτάσαμε στην πιο επικίνδυνη καμπή του εξαετούς πολέμου.

Σε ενίσχυση των εκτιμήσεων του Mike Whitney, ακολούθησε, μετά παρέλευση ωρών, το εξής δημοσίευμα του ρωσικού δελτίου Russia Insider:

Οι Ρώσοι Καταγγέλλουν Αμερικανικές Επιθέσεις
Michael Bateman, R.Insider, 23-9-2017

Εκπρόσωπος ΥΠΕΘΑ, στρατηγός Κονασένκωφ: Σταματήστε να υποκρίνεστε πως πολεμάτε τους Τζιχαντιστές και κάντε στην άκρη.
Η Ρωσία καταγγέλλει τις ΗΠΑ ότι εξακολουθούν να πραγματοποιούν εχθροπραξίες εναντίον των δυνάμεων που συνεχίζουν της εκκαθαριστικές επιχειρήσεις κατά των Τζιχαντιστών στη Συρία.

Το ακόλουθο δελτίο ειδήσεων μεταδόθηκε από το κύριο κρατικό ρωσικό ειδησεογραφικό κανάλι χθες (Παρασκευή) το απόγευμα:
Μαχητές επιτέθηκαν σε συριακές δυνάμεις στο Ντέϊρ-εζ-ζορ.
΄Ηρθαν από τα βόρεια, όπου οι αμερικανικές ειδικές δυνάμεις έχουν την βάση τους.
Αυτό ανέφερε ο στρατηγός Ιγκόρ Κονασένκωφ, εκπρόσωπος του ρωσικού υπουργείου Αμύνης.
Επιπλέον σημειώθηκε μια δραματική αύξηση της στάθμης του νερού στον ποταμό Ευφράτη το τελευταίο 24ωρο, καθιστώντας δύσκολη την διάβαση του ποταμού από τον συριακό στρατό.
Δεν είχε σημειωθεί βροχή στην περιοχή.
Οι Σύροι δηλώνουν πως αυτό μπορούσε να συμβεί μόνο εάν το νερό ελευθερωνόταν από τα φράγματα σε υπέρτερα σημεία του ποταμού.
Τα φράγματα ελέγχονται από τους αντιπάλους της κυβέρνησης, που ελέγχονται από τον αμερικανικό συνασπισμό.

Ο στρατηγός Κονασένκωφ έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στην ακόλουθη δήλωση:
Καθώς το τέλος του ISIS (Τζιχαντιστών) πλησιάζει στη Συρία, είναι φανερό ποιος πραγματικά τους πολεμά και ποιος υποκρίνεται πως τους πολεμά τα τελευταία τρία χρόνια. Εάν ο συνασπισμός που ηγούνται οι Αμερικανοί προτιμά να μην πολεμά την τρομοκρατία στη Συρία, τότε το τελευταίο που μπορεί να κάνει είναι να φύγει από τον δρόμο εκείνων που τους πολεμούν με συνέπεια και αποτελεσματικότητα.

Παρ’ όλα αυτά, ο στρατός της Συρίας, με την υποστήριξη της ρωσικής αεροπορίας συνεχίζει να επεκτείνει το προγεφύρωμά του στην ανατολική όχθη του Ευφράτη. ΄Εχει ελευθερώσει 60 τετραγωνικά Χιλιόμετρα από τους τρομοκράτες.
Υπενθυμίζουμε ότι πρόκειται για μια περιοχή πλούσια σε αντλούμενο πετρέλαιο, που χρησιμοποιούσαν οι τρομοκράτες.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο αυτοί (οι Αμερικανοί) κάνουν ότι μπορούν για να εμποδίσουν την ανακατάληψή της.

Ο Mike Whitney, είναι γνωστός, έμπειρος αναλυτής, κάτοικος στην Ουάσιγκτον, συνεργάτης πολλών ανεξάρτητων ιστοσελίδων σημαντικής δημοτικότητας, μεταξύ των οποίων το Counterpunch και η Unz Review.

Mετάφραση Μιχ. Στυλιανού


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Σεπ 2017


Ενώ τα συνεχιζόμενα γυμνάσια του τουρκικού στρατού στα σύνορα με το Ιράκ υπογραμμίζουν την ανησυχία της Αγκυρας για το δημοψήφισμα που έχουν εξαγγείλει οι Αρχές του ιρακινού Κουρδιστάν για την ερχόμενη Δευτέρα, ο Ταγίπ Ερντογάν επιστράτευσε και την απειλή των οικονομικών κυρώσεων. Μιλώντας στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ, ο Τούρκος πρόεδρος κάλεσε την τοπική κυβέρνηση των Κούρδων, υπό τον Μασούντ Μπαρζανί, να ακυρώσει το δημοψήφισμα, υποστηρίζοντας ότι η πραγματοποίησή του θα ανοίξει καινούργιο κύκλο συγκρούσεων και αποσταθεροποίησης στη Μέση Ανατολή. «Μην ξεκινάτε μια διαδικασία που θα σας στερήσει και αυτά που έχετε», δήλωσε σχετικά.

Λίγο αργότερα, μιλώντας σε δημοσιογράφους που τον συνόδευαν στη Νέα Υόρκη, υπενθύμισε ότι η Τουρκία στήριξε όλα τα προηγούμενα χρόνια τον Μπαρζανί, εκφράζοντας τη δυσφορία του για το γεγονός ότι ο τελευταίος τον αγνόησε στο κρίσιμο θέμα του δημοψηφίσματος και συνέχισε: «Το εθνικό συμβούλιο ασφαλείας και η κυβέρνηση θα εξετάσουν τις επόμενες ημέρες την κατάσταση και θα καθορίσουν τι είδους κυρώσεις θα επιβάλουμε, αν τις επιβάλουμε. Πάντως, δεν θα είναι συνηθισμένες».

Στις απειλές εναντίον των Κούρδων υπερθεματίζει η κεμαλική αντιπολίτευση του κόμματος CHP, που ζητάει να διατυπωθεί τελεσίγραφο 24 ωρών στην κουρδική ηγεσία. Ανάμεσα στα πιο σκληρά μέτρα που συζητούνται στον τουρκικό Τύπο είναι η διακοπή της διανομής κουρδικού πετρελαίου μέσω του αγωγού Κιρκούκ - Τσεϊχάν και ο εμπορικός αποκλεισμός του ιρακινού Κουρδιστάν από την Τουρκία.

Την ίδια στιγμή, η Ρωσία κινείται ταχύτατα, με προοπτική να αναδειχθεί στον κύριο οικονομικό χρηματοδότη των Κούρδων του Ιράκ, εκτοπίζοντας τους Τούρκους και τους Αμερικανούς. Λίγες ημέρες πριν από το επίμαχο δημοψήφισμα, το ρωσικό ενεργειακό μεγαθήριο Rosneft ανακοίνωσε μεγάλο πρόγραμμα επενδύσεων για την αξιοποίηση του κουρδικού φυσικού αερίου. Ηταν η τρίτη μεγάλης κλίμακας συμφωνία της Rosneft στο ιρακινό Κουρδιστάν από τον περασμένο Φεβρουάριο. Σημειώνεται ότι, σε αντίθεση με τις ΗΠΑ και τις μεγάλες ευρωπαϊκές δυνάμεις που πιέζουν τον Μπαρζανί να ακυρώσει το δημοψήφισμα, η Ρωσία έχει αποφύγει τις όποιες συστάσεις. Μάλιστα, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ δήλωσε πρόσφατα ότι η χώρα του σέβεται «τα νόμιμα δικαιώματα του κουρδικού έθνους, όπως και κάθε έθνους».

Το μέτωπο της Ράκα

Την ίδια ώρα, στη Συρία οι Κούρδοι μαχητές και οι σύμμαχοί τους κερδίζουν έδαφος στη μάχη για την απελευθέρωση της Ράκα, της μεγαλύτερης συριακής πόλης που έπεσε στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους το 2014.

Με την αεροπορική υποστήριξη των ΗΠΑ, οι «Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις» (SDF) κατάφεραν να εκδιώξουν τους τζιχαντιστές από άλλες πέντε συνοικίες της Ράκα και έφτασαν να ελέγχουν άνω του 80% της πόλης, όπως ανακοίνωσαν χθες. Την είδηση επιβεβαίωσε και το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η Ρωσία κατηγόρησε τους Σύρους αντάρτες που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ ότι άνοιξαν πυρ εναντίον κυβερνητικών δυνάμεων κοντά στη Ντέιρ αλ Ζορ και προειδοποίησε τους Αμερικανούς στρατιωτικούς ότι θα απαντήσει σε περίπτωση που επαναληφθεί ένα ανάλογο περιστατικό.

«Τα συριακά στρατεύματα δέχθηκαν πυρά του πυροβολικού και όλμους από θέσεις στην ανατολική όχθη του Ευφράτη, όπου βρίσκονται μαχητές των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) και οι ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ», δήλωσε ο στρατηγός Igor Konachenkov του ρωσικού στρατού.

Σύμφωνα με τον Κοnachenkov, στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων της Ρωσίας βρίσκονται στο πλευρό των δυνάμεων του Σύρου προέδρου Bassar al Ashad στις περιοχές που ήταν στόχος της επίθεσης.

Η Μόσχα ενημέρωσε έναν υψηλόβαθμο εκπρόσωπο του αμερικανικού στρατού μέσω ενός διαύλου επικοινωνίας στο Κατάρ ότι πλέον «τα πυρά που προέρχονται από περιοχές όπου βρίσκονται μαχητές των SDF θα αναχαιτίζονται αμέσως». «Οι θέσεις από τις οποίες προέρχονται τα πυρά θα δέχονται αμέσως πλήγματα με κάθε διαθέσιμο στρατιωτικό μέσο», πρόσθεσε.

Η Ρωσία είχε κατηγορήσει και την Τρίτη τους Σύρους αντάρτες που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ ότι βάλλουν εναντίον των δυνάμεων του Assad και ότι εμποδίζουν την προέλασή τους στον Ευφράτη από όπου προσπαθούν να εκδιώξουν το Ισλαμικό Κράτος.

Σύμφωνα με τον ρωσικό στρατό, οι Σύροι αντάρτες δημιούργησαν φράγματα στο ρεύμα του Ευφράτη για να εμποδίσουν τα κυβερνητικά στρατεύματα να διασχίσουν τον ποταμό.

Περνώντας τον Ευφράτη ο κυβερνητικός στρατός της Συρίας πλησίασε το σημείο όπου δρουν οι Σύροι αντάρτες που υποστηρίζονται από την Ουάσινγκτον. Το Σάββατο οι SFD κατηγόρησαν τη ρωσική Πολεμική Αεροπορία ότι τους βομβάρδισε βορειοανατολικά της Ντέιρ αλ Ζορ, κάτι που διέψευσε η Μόσχα.

Σύμφωνα με τον ρωσικό στρατό, τα στρατεύματα του Assad συνεχίζουν την προέλασή τους στη Ντέιρ αλ Ζορ και στη διάρκεια της νύχτας της Τετάρτης προς Πέμπτη ανακατέλαβαν 16 τετραγωνικά χιλιόμετρα από το ΙΚ.

«Περισσότερο από το 85% του εδάφους της Ντέιρ αλ Ζορ βρίσκεται υπό τον έλεγχο των συριακών δυνάμεων. Η πόλη θα απελευθερωθεί εντελών την επόμενη εβδομάδα», τόνισε ο Κοnachenkov.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Σεπ 2017


Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Η μεγάλη ρωσική στρατιωτική άσκηση Zapad 2017 των Ενόπλων Δυνάμεων της Ρωσίας και της Λευκορωσίας η οποία άρχισε τα ξημερώματα της 14 Σεπτεμβρίου και κορυφώνεται στο τρέχον διήμερο, δημιουργεί αναντίρρητα μία διάχυτη ανησυχία στο ΝΑΤΟ και ιδιαίτερα σε χώρες-μέλη του όπως οι Βαλτικές και η Πολωνία, σε μία εποχή που οι σχέσεις Δύσης-Ρωσίας βρίσκονται όντως στο ναδίρ! Ακόμα εντονότερη είναι ανησυχία αλλά και η ανασφάλεια που προκαλείται στην Ουκρανία καθόσον δεν είναι μέλος του ΝΑΤΟ και δεν καλύπτεται από την προστατευτική «ομπρέλα» της Συμμαχίας, όταν είναι νωπή ακόμα η προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία και σε εξέλιξη τα γεγονότα που αποσταθεροποιούν την ανατολική Ουκρανία.

Αξίζει εδώ να πούμε ότι Ουκρανός Πρόεδρος Petro Poroshenko σε μία προσπάθεια να τραβήξει την προσοχή της Δύσης, υποστήριξε ότι με την η Zapad η Ρωσία απειλεί περαιτέρω την εδαφική ακεραιότητα της χώρας του χωρίς όμως να βρουν απήχηση οι φόβοι του. Σαν να μην έφθανε αυτό παρουσιάστηκε ο πρώην πρόεδρος της Γεωργίας Mikheil Saakashvili, παλαιός μας …γνώριμος από τους τυχοδιωκτισμούς του τον Αύγουστο 2008 και έκανε λόγο για επικείμενη «προσάρτηση» της Λευκορωσίας από τη Ρωσία μέσω της άσκησης!

Γενικές Πληροφορίες για την Άσκηση Zapad (Δύση)

Πρόκειται για μία άσκηση που «γεννήθηκε» στην Σοβιετική περίοδο με ιδιαίτερο συμβολισμό λόγω της κωδικής ονομασίας της που σημαίνει… «Δύση». Η περιοχή διεξαγωγής της καλύπτει το δυτικό τμήμα της Ρωσικής Ομοσπονδίας, την Λευκορωσία, την Βαλτική αλλά και τον θύλακα του Καλίνιγκραντ όπως στον Χάρτη. Είναι μία προγραμματισμένη άσκηση, την οποία οι Ρώσοι χαρακτηρίζουν ως άσκηση ρουτίνας και εκτελείται στην συγκεκριμένη περιοχή κάθε τέσσερα χρόνια μιας και τις υπόλοιπες χρονιές ασκούνται διαδοχικά οι άλλες τρεις Στρατηγικές Διοικήσεις των Ρωσικών ΕΔ (Ανατολική, Κεντρική και Καυκάσου).

Η Ρωσία η οποία έχει την ευθύνη της διεξαγωγής και στην ουσία είναι μία δική της άσκηση έχει πληροφορήσει επισήμως ότι ο αριθμός των συμμετεχόντων στρατιωτών (Ρώσων και Λευκορώσων) θα είναι 12.700, με 10.000 από αυτούς στο έδαφος της Λευκορωσίας. Αν και η Λευκορωσία προσκάλεσε με δική της πρωτοβουλία παρατηρητές από τις όμορες χώρες αλλά και από τον ΟΑΣΕ (OSCE), η Ρωσία δεν έπραξε το ίδιο εκτός από την πρόσκληση δύο παρατηρητών από το ΝΑΤΟ και μάλιστα μόνο για την ημέρα επιδείξεως (VIP Day ή «τελική φάση» όπως μας αρέσει ατυχώς να την αποκαλούμε στην Ελλάδα). Οι προβλέψεις του Πρωτοκόλλου της Βιέννης 1990 (Vienna Document ), το οποίο συνιστά δεσμευτική πολιτική συμφωνία, υποχρεώνει τις χώρες οι οποίες διεξάγουν μεγάλης κλίμακος στρατιωτικές ασκήσεις σε συγκεκριμένα Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) και Διαφάνειας, με κυρίαρχο στοιχείο να υπάρχουν παρατηρητές σε όλες τις φάσεις αυτών, όταν ο αριθμός των ασκούμενων υπερβαίνει τους ….13.000. Αυτός βέβαια είναι και ο λόγος που δόθηκε από τους Ρώσους ο αριθμός 12.700. Το ΝΑΤΟ όμως υπολόγισε αρχικά ότι ο συνολικός αριθμός των εμπλεκομένων θα υπερβεί τις 75.000 και ίσως προσεγγίσει και τις 100.000 λαμβάνοντας υπόψη την συμμετοχή της Εθνοφυλακή και τους Εφέδρους που έχουν επιστρατευτεί και σε Μονάδες εκτός της κύριας περιοχής ασκήσεως, κάτι όμως που αρνείται πεισματικά η Ρωσία.

Κάποιες πιο ψύχραιμες όμως εκτιμήσεις του τελευταίου τριημέρου και με την άσκηση σε εξέλιξη, αναφέρονται σε περίπου 15.000 συμμετέχοντες, διευκρινίζοντας ότι επειδή θα ασκηθούν και άλλες στρατιωτικές μονάδες καθώς επίσης και διάφορες πολιτικές δομές (πολιτικής προστασίας, δυνάμεις εσωτερικής ασφαλείας κλπ) σε πανεθνικό επίπεδο ο συνολικός αριθμός τελικά των ασκούμενων σε όλη όμως την Ρωσία και Λευκορωσία θα προσεγγίσει τους 100.000.

Τι είναι και τι… δεν είναι η Άσκηση Zapad 2017

Η μεγάλη αυτή ρωσική άσκηση δημιουργεί μέχρι ενός σημείου δικαιολογημένη νευρικότητα και ανησυχία (δυστυχώς σε κάποιες περιπτώσεις φθάνει στα όρια της υστερίας) στις χώρες – μέλη του ΝΑΤΟ, και μη, που βρίσκονται στην περιοχή, όπως η Σουηδία, η Φιλανδία και κυρίως η Ουκρανία. Όμως ούτε η Συμμαχία αλλά ούτε και σοβαροί Δυτικοί αναλυτές εκτιμούν ότι η άσκηση αυτή είναι το εφαλτήριο επίθεσης στην Ουκρανία ή στις Βαλτικές Χώρες, όπως θα εξηγηθεί παρακάτω στην ανάλυση αυτή. Και παρά το γεγονός ότι έχουμε το προηγούμενο της Γεωργίας το 2008 και μια παρόμοια κατάσταση στην Ουκρανία το 2014, αυτό δεν σημαίνει ότι και κάθε άσκηση θα καταλήγει σε …εισβολή.

Πρόκειται λοιπόν για μία άσκηση που γίνεται με πανεθνική στρατιωτική και πολιτική κινητοποίηση. Στην κύρια περιοχή ασκήσεως ασκούνται συμβατικές επίγειες και αεροναυτικές δυνάμεις αλλά και μονάδες τακτικών πυρηνικών όπλων (μη στρατηγικά). Νατοϊκοί κύκλοι την χαρακτηρίζουν άσκηση… «αποτροπής», όπως άσκηση αποτροπής ήταν και η περσινή άσκηση της Συμμαχίας στην Πολωνία με την συμμετοχή 30.000 Στρατιωτών. Η δήλωση του ΓΓ/ΝΑΤΟ Jens Stoltenberg την περασμένη εβδομάδα στην Εσθονία, επισκεπτόμενος νατοϊκές δυνάμεις που σταθμεύουν εκεί, ότι «ΝΑΤΟ παραμένει ψύχραιμο και σε επαγρύπνηση» καθώς και η λιτή επισήμανση του Αναπληρωτή Διοικητή Συμμαχικών Δυνάμεων Ευρώπης (DSACEUR) Βρετανού Στρατηγού Everard ότι «δεν βλέπει άμεση στρατιωτική απειλή» αντανακλούν την βασική νατοϊκή εκτίμηση για το πόσο η Zapad μπορεί να εξελιχθεί σε επίθεση εναντίον κάποιας χώρας στην περιοχή. Την εκτίμηση αυτή έρχεται να ενισχύσει και η αμερικανική πλευρά δια στόματος του Αντιστράτηγου Ben Hodges, Ανώτερου Διοικητή του Στρατού των ΗΠΑ στην Ευρώπη, ο οποίος με μία ψύχραιμη δήλωση στην DW τόνισε ότι «Δεν υπάρχει κάτι …διαβολικό στην άσκηση και ασφαλώς η Ρωσία έχει το δικαίωμα να ασκεί τις στρατιωτικές της δυνάμεις. Το πρόβλημα όμως είναι η διαφάνεια».

Σύμφωνα με τον Mark Galeotti, ερευνητή-αναλυτή του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων της Πράγας (σχετικό άρθρο της Quartz την 14/9 ), η άσκηση Zapad μπορεί να μην συνιστά μία στρατηγική ανταποδοτική κίνηση (tit-for-tat) είναι όμως μία επιχείρηση στρατηγικού ψυχολογικού πολέμου. Και οπωσδήποτε μία επίδειξη των ρωσικών πολιτικών προθέσεων. Θα μπορούσαμε να την χαρακτηρίσουμε και ως μία προειδοποίηση προς τα μέλη της ΕΕ όπως η Σουηδία και η Φιλανδία να μην ξεκινήσουν ενταξιακές διαδικασίες στο ΝΑΤΟ. Κάτι σαν απειλή «αν επιχειρήσετε να μπείτε στο ΝΑΤΟ θα αντιμετωπίσετε σενάρια …Κριμαίας».

Πέρα όμως από όσα προαναφέραμε, στο ίδιο άρθρο της Quartz ο συνεργάτης του περίφημου Council of Foreign Relations και πρώην επιτελής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ, υποστηρίζει ότι η άσκηση λειτουργεί και ως εσωτερική προπαγάνδα. Ο Πρόεδρος Putin χρησιμοποιεί την άσκηση απευθυνόμενος στο εσωτερικό ακροατήριο (με τον εγγενή βαθύ αντιδυτικισμό, η σημείωση δική μου) τονίζοντας ότι είναι αυτός που στέκεται με δύναμη απέναντι στην Δύση.

Η εκτίμηση μας είναι ότι σε επιχειρησιακό και τακτικό επίπεδο η Zapad είναι μία μοναδική ευκαιρία για να δοκιμασθούν στο πεδίο και οι νέες δυνατότητες των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων μετά την σε μεγάλο βαθμό υλοποίηση του προγράμματος εκσυγχρονισμού τους ενώ δοκιμάζονται και τα σχέδια στρατηγικών μεταφορών.

Τελευταίες εξελίξεις που συνθέτουν την παρούσα κατάσταση

Τις τελευταίες ημέρες καταβλήθηκε μία προσπάθεια τόσο από το ΝΑΤΟ όσο και από την Ρωσία να υπάρξει μία «συνεννόηση» για να εξαλειφθεί τουλάχιστον η πολεμική ατμόσφαιρα που καλλιεργήθηκε από κάποιους κύκλους της Συμμαχίας και από κάποιες χώρες-μέλη αυτής αλλά κυρίως κάποιες χώρες… εκτός αυτής.

Το πρώτο που διευκρινίστηκε από ανώτατο αξιωματούχο του ΝΑΤΟ είναι ότι αυτό δεν θα προβεί σε καμία ανταποδοτική άσκηση και το τελευταίο πράγμα που θα ήθελε ο Οργανισμός είναι μία περαιτέρω στρατιωτική κλιμάκωση. Όλα τα μέτρα που έχουν ληφθεί την τελευταία διετία στα πλαίσια της RAP (Readiness Action Plan) θεωρούνται αρκούντως αποτρεπτικά. (Μόνο η Σουηδία διεξάγει αυτές της ημέρες μία μεγάλης κλίμακος άσκηση με πανεθνική κινητοποίηση).

Η ρωσική πλευρά ανταπέδωσε τη «χαλάρωση» πρώτα απ’ όλα με τον Αρχηγό των Ρωσικών Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατηγό Valery Gerasimov, o οποίος σε συνάντηση που είχε στο Μπακού του Αζερμπαϊτζάν με τον Πρόεδρο της Στρατιωτικής Επιτροπής τους ΝΑΤΟ Τσέχο Στρατηγό, Petr Pavel, τον ενημέρωσε για την άσκηση Zapad, τονίζοντας ότι έχει βασικά αμυντικό χαρακτήρα και δε στρέφεται εναντίον της ασφάλειας κατά τρίτων χωρών. Την σκυτάλη πήρε ο Ρώσος Πρέσβης στο ΝΑΤΟ, Aleksander Grushko, ο οποίος δύο ημέρες μετά την έναρξη της άσκησης ήταν επίσης καθησυχαστικός και ότι η χώρα του θα δώσει πλήρη στοιχεία για την άσκηση για λογούς διαφάνειας.

Αντί επιλόγου

Ο Ρώσος Πρόεδρος Putin είναι επιτυχημένος στρατηγιστής και ως στρατηγιστής είνια και εξαιρετικά πραγματιστής. Η Ρωσία ποτέ δεν θα χρησιμοποιούσε την άσκηση αυτή ως πρόσχημα για να επιτεθεί στην Ουκρανία ή στις Βαλτικές Χώρες. Επίθεση στις Βαλτικές Χώρες σημαίνει αυτόματα ενεργοποίηση του Άρθρου 5 του Βορειοατλαντικού Συμφώνου με 29 χώρες εναντίον της με ταυτόχρονη επάνοδο των ΗΠΑ στην Ανατολική Ευρώπη. Ουδέποτε θα ήθελε κάτι τέτοιο. Ούτε όμως και για επίθεση στην Ουκρανία, μη μέλος του ΝΑΤΟ, όταν έχει ήδη πετύχει εκεί τους βασικούς στρατηγικούς στόχους και μία κεκαλυμμένη ή υβριδική θα ήταν προτιμότερη από μία άμεση στρατιωτική επίθεση.

Αυτό δεν σημαίνει βέβαια λήξη συναγερμού για την Συμμαχία καθόσον πέρα από τους στρατηγικούς και επιχειρησιακούς σκοπούς της άσκησης όπως προαναφέραμε η Ρωσία και ο Πρόεδρος Putin προσωπικά έστειλε το πολιτικό μήνυμα που ήθελε τόσο στο εξωτερικό όσο και στο εσωτερικό. Το ΝΑΤΟ μαζί με τα συμπεράσματα που θα εξάγει από τα στοιχεία που θα συγκεντρώσει για τις δυνατότητες των ρωσικών ΕΔ σε επιχειρησιακό και τακτικό επίπεδο αλλά και αυτές των δυνάμεων στρατηγικών μεταφορών από την μία περιοχή σε άλλη, πρέπει να «διπλοτσεκάρει» με την λήξη της Zapad αν έχουν παραμείνει Μονάδες και Μέσα στην Λευκορωσία ή υπήρξε ενίσχυση των ρωσικών δυνάμεων στον θύλακα του Καλίνιγκραντ!

Η Ρωσία ως μεγάλη περιφερειακή δύναμη με φιλοδοξίες να γίνει πραγματικά και παγκόσμια θα συνεχίσει την πολιτική εξασφάλισης ζωνών επιρροής είτε στην πρώην Σοβιετική Ένωση ως προνομιακός «παίκτης» είτε στην υπόλοιπη Ευρώπη αλλά και στην «πίσω αυλή της». Πέρα από την ενίσχυση της Συμμαχίας πολιτικά και στρατιωτικά, για μία μοντέρνα πολιτική αποτροπής απαιτείται να διατηρούνται ανοικτοί όλοι οι δίαυλοι επικοινωνίας με τη Ρωσία για πολιτική, συνεννόηση όπως είχα επισημάνει και πριν 15 μήνες σε σχετικό άρθρο μου.

* Ο Αντιστράτηγος ε.α. Κωνσταντίνος Λουκόπουλος είναι Συντονιστής-Υπεύθυνος για τα θέματα Άμυνας και Διπλωματίας στο liberal.gr. Είναι απόφοιτος της ΣΕΘΑ και έχει περατώσει Στρατηγικές Σπουδές Ασφαλείας. Διατέλεσε Εκπρόσωπος Τύπου του Α/ΓΕΕΘΑ, Διευθυντής Διεθνών Σχέσεων στο ΥΕΘΑ/ΓΓΟΣΑΕ, και υπηρέτησε σε διοικητικές και επιτελικές θέσεις στην Ελλάδα και στο ΝΑΤΟ (ως Εκπαιδευτής στην Σχολή του ΝΑΤΟ (NATO School) στην Γερμανία και ως Συντονιστής Αμυντικής Σχεδίασης στο Διεθνές Στρατιωτικό Επιτελείο στο Αρχηγείο του ΝΑΤΟ στις Βρυξέλλες (IMS/NATO HQ).

Πηγές
1. https://qz.com/1073029/zapad-russia-is-playing-war-games-on-natos-eastern-border-heres-what-you-need-to-know/
2. https://www.reuters.com/article/us-russia-nato/russias-zapad-war-games-unnerve-the-west-idUSKCN1BO1OG
3. https://warontherocks.com/2017/08/what-to-expect-when-youre-expecting-zapad-2017/
4. http://www.dw.com/en/nato-voices-skepticism-over-size-of-russias-zapad-military-exercise/a-39682346
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



5 Σεπ 2017


Ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin έδωσε εντολή στο ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών να καταθέσει μήνυση ενάντια στην αμερικανική κυβέρνηση για τα διπλωματικά μέτρα που έλαβε την προηγούμενη εβδομάδα η Ουάσινγκτον να κλείσει το ρωσικό Γενικό Προξενείο στο Σαν Φρανσίσκο, όπως και δύο άλλα οικήματα που χρησιμοποιεί η Μόσχα στην Ουάσιγκτον και τη Νέα Υόρκη, ανακοίνωσε σήμερα ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitry Peskov.

Ο Putin είχε προειδοποιήσει νωρίτερα μες την εβδομάδα ότι θα προβεί σε νομικές ενέργειες κατά των αμερικανικών αρχών για παραβίαση των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας της Ρωσίας.

Ο Ρώσος πρόεδρος τόνισε επίσης ότι η Μόσχα διατηρεί το δικαίωμα να μειώσει περαιτέρω τον αριθμό του διπλωματικού προσωπικού των ΗΠΑ στη Μόσχα, ως απάντηση στην «άξεστη», όπως την χαρακτήρισε, μεταχείριση που επιφύλαξε η Ουάσιγκτον στη ρωσική διπλωματική αποστολή στην αμερικανική επικράτεια.

Παράλληλα, σύμφωνα με ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Sergey Lavrov τόνισε στον Αμερικανό ομόλογό του Rex Tillerson κατά την τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν σήμερα ότι η κατάσχεση των ρωσικών διπλωματικών εγκαταστάσεων συνιστά μια κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου, σημειώνοντας ότι η Μόσχα είναι έτοιμη να προσφύγει στα δικαστήρια.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν δήλωσε σήμερα, ημέρα Τρίτη, ότι η επιβολή αυστηρότερων κυρώσεων στη Βόρεια Κορέα σχετικά με το πυρηνικό της πρόγραμμα δεν θα οδηγούσε σε τυχόν αλλαγή της ηγεσίας στην Πιονγκγιάνγκ αλλά θα μπορούσε να προκαλέσει μεγάλα δεινά για τον πληθυσμό.

Ο Πούτιν σε δήλωσή του μετά τη σύνοδο των BRICS στην Κίνα, προειδοποίησε ότι η περαιτέρω ένταση της στρατιωτικής υστερίας σχετικά με τη Βόρεια Κορέα, θα μπορούσε να οδηγήσει σε καταστροφή «παγκοσμίου βεληνεκούς».

Aναφέρθηκε ακόμη, στην περίπτωση του ηγέτη του Ιράκ, ο οποίος εγκατέλειψε το πρόγραμμα παραγωγής όπλων μαζικής καταστροφής, αλλά δολοφονήθηκε υπό το πρόσχημα της έρευνας για όπλα.

«Αυτό το γνωρίζουν όλοι και το θυμούνται. Και η Βόρεια Κορέα το γνωρίζει και το θυμάται. Πιστεύετε ότι με την υιοθέτηση μερικών κυρώσεων, η Βόρεια Κορέα θα εγκαταλείψει τις προσπάθειές της να αποκτήσει όπλα μαζικής καταστροφής;», διερωτήθηκε ο Ρώσος πρόεδρος.

Νότια Κορέα: «Η Βόρεια Κορέα μεταφέρει βαλλιστικό πύραυλο προς τις δυτικές ακτές της»

Ενας βαλλιστικός πύραυλος, ο οποίος πιθανόν είναι διηπειρωτικός, εντοπίστηκε να μεταφέρεται προς τη δυτική ακτή της Βόρειας Κορέας, γράφει σήμερα η νοτιοκορεάτικη εφημερίδα Asia Business Daily, επικαλούμενη μια πηγή προσκείμενη σε υπηρεσία πληροφοριών την οποία δεν κατονομάζει.

Η μεταφορά του πυραύλου άρχισε τη Δευτέρα, μία ημέρα μετά την έκτη πυρηνική δοκιμή την οποία ανακοίνωσε ότι διεξήγαγε η Πιονγκγιάνγκ, ενώ γίνεται κατά τη διάρκεια της νύχτας για την αποφυγή εντοπισμού, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Στις δυτικές ακτές της Βόρειας Κορέας βρίσκονται πεδία δοκιμών του προγράμματός της για την ανάπτυξη βαλλιστικών πυραύλων.

Το υπουργείο Άμυνας της Νότιας Κορέας ανέφερε ότι δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει το δημοσίευμα. Χθες το υπουργείο Άμυνας ενημέρωσε το κοινοβούλιο της Νότιας Κορέας πως θεωρεί ότι η Βόρεια Κορέα είναι έτοιμη να προχωρήσει στην εκτόξευση νέων πυραύλων, συμπεριλαμβανομένων διηπειρωτικών, ανά πάσα στιγμή.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



4 Σεπ 2017


Ο πρόεδρος της Ρωσίας και ο Νοτιοκορεάτης ομόλογός του Moon Jae-in καταδίκασαν με τον εντονότερο τρόπο τη νέα πυρηνική δοκιμή που πραγματοποίησε η Βόρεια Κορέα, τονίζοντας ότι παραβιάζει κατάφωρα τις αποφάσεις του Συμβουλίου των Ηνωμένων Εθνών, ανακοίνωσε το Κρεμλίνο.

Οι δύο ηγέτες, σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν, συμφώνησαν ότι η νέα πυρηνική δοκιμή συνιστά σοβαρή απειλή για την ασφάλεια της περιοχής. Θεωρούν επίσης ότι οι ενέργειες της Πιονγκγιάνγκ υπονομεύουν το παγκόσμιο καθεστώς της μη διάδοσης των πυρηνικών όπλων. Ο Ρώσος πρόεδρος τόνισε ωστόσο ότι μια διευθέτηση της κρίσης είναι δυνατή μόνο μέσω της επανέναρξης των συνομιλιών.

Σύμφωνα με το Κρεμλίνο, ο Putin και ο Moon θα συζητήσουν εκ νέου την κατάσταση στην κορεατική κυβέρνηση στις 6 Σεπτεμβρίου.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Dmitri Peskov είπε επίσης στους δημοσιογράφους ότι είναι "εύκολο" για τις χώρες που δεν βρίσκονται στην περιοχή να μιλούν για την πιθανότητα ενός πολέμου με τη Βόρεια Κορέα, αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα πρέπει να προσέχουν περισσότερο τις ανακοινώσεις τους. "Οι χώρες της περιοχής θα πρέπει να συμπεριφέρονται πιο έξυπνα και πιο ισορροπημένα" είπε, απαντώντας σε ερωτήσεις δημοσιογράφων για τη στάση των ΗΠΑ.

ΗΠΑ: “Δεν θέλουμε πόλεμο, αλλά η υπομονή μας εξαντλείται”

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ζητούν από τον ΟΗΕ να λάβει “τα ισχυρότερα δυνατά μέτρα” σε βάρος της Βόρειας Κορέας, δήλωσε η εκπρόσωπός της χώρας στον Οργανισμό, Νίκι Χέιλι, προειδοποιώντας ότι η υπομονή της Ουάσινγκτον εξαντλείται.

“Ήρθε η ώρα να τελειώνουμε με τα ημίμετρα” είπε η Αμερικανίδα διπλωμάτις μιλώντας στο Συμβούλιο Ασφαλείας, επισημαίνοντας ότι η κατάσταση είναι “επείγουσα” και ότι η προσέγγιση που ακολούθησε ο ΟΗΕ επί μια εικοσαετία “δεν λειτούργησε” ώστε να αλλάξει η συμπεριφορά της Πιονγκγιάνγκ. Είπε μάλιστα ότι ο ηγέτης της Βόρειας Κορέας Κιμ Γιονγκ Ουν “παρακαλάει για πόλεμο”.

“Παρά τις προσπάθειές μας το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας είναι πιο προηγμένο και πιο επικίνδυνο από ποτέ. Ο πόλεμος δεν είναι ποτέ κάτι που επιθυμούν οι Ηνωμένες Πολιτείες. Δεν τον θέλουμε τώρα. Αλλά η υπομονή της χώρας μας δεν είναι απεριόριστη”, τόνισε.

Ξεκίνησε η συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας

Η έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών με θέμα την πυρηνική δοκιμή που πραγματοποίησε η Βόρεια Κορέα ξεκίνησε στις 17.00 (ώρα Ελλάδας) στη Νέα Υόρκη.

Προσερχόμενος στη σύνοδο, ο πρεσβευτής της Ιαπωνίας Κόρο Μπέσο είπε ότι η χώρα του θα ζητήσει από το ΣΑ να “καταδικάσει” τις τελευταίες ενέργειες της Πιονγκγιάνγκ και να ετοιμάσει ένα νέο ψήφισμα που θα προβλέπει την επιβολή κυρώσεων σε βάρος της Βόρειας Κορέας.

“Ελπίζουμε ότι στο τέλος της συνεδρίασης θα υπάρχει η γενική αίσθηση ότι είναι αναγκαίο να εργαστούμε από κοινού για ένα νέο ψήφισμα” είπε, τονίζοντας ότι ο ΟΗΕ χρειάζεται “ενότητα”.

Στο μεταξύ ο γενικός γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες θεωρεί βέβαιο ότι “το Συμβούλιο Ασφαλείας θα παραμείνει ενωμένο και θα αναλάβει την κατάλληλη δράση” απέναντι στη Βόρεια Κορέα, δήλωσε σήμερα ο επικεφαλής της υπηρεσίας πολιτικών υποθέσεων, Τζέφρι Φέλτμαν, μετά την έκτη πυρηνική δοκιμή που πραγματοποίησε η Πιονγκγιάνγκ.

Ο Φέλτμαν προειδοποίησε τα 15 μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας ότι “όσο αυξάνονται οι εντάσεις, τόσο αυξάνεται και ο κίνδυνος παρεξηγήσεων, λανθασμένων υπολογισμών και κλιμάκωσης”.

“Οι τελευταίες σοβαρές εξελίξεις απαιτούν μια συνολική απάντηση προκειμένου να σπάσει ο κύκλος των προκλήσεων (από τη Βόρεια Κορέα). Μια τέτοια απάντηση πρέπει να περιλαμβάνει συνετή και θαρραλέα διπλωματία για να είναι αποτελεσματική”, είπε ο Φέλτμαν απευθυνόμενος στο Συμβούλιο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Ελσάερ Μοχάμεντ
Φοιτητής Πολιτικής επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο

Παρακολουθώντας τα τεκταινόμενα που εκτυλίσσονται τον τελευταίο καιρό στην Κορεατική χερσόνησο, αυτομάτως αντιλαμβάνεται κανείς την επικινδυνότητα στην οποία βρίσκεται η διεθνής κοινωνία.

Ο παραπάνω κίνδυνος, έγκειται περισσότερο στο ότι το ζήτημα που έχει προκύψει δεν ακολουθεί την πεπατημένη δίοδο του διπλωματικού διαλόγου αλλά αντιθέτως πραγματοποιείται στα πλαίσια της απειλής ενός νέου θερμοπυρηνικού ολοκαυτώματος. Αυτή ακριβώς, η έλλειψη του διπλωματικού διαλόγου ή τουλάχιστον του ανοιχτού διπλωματικού διαλόγου έχει δημιουργήσει και το εκρηκτικό μείγμα ανησυχίας που επικρατεί στην διεθνή κοινωνία (η μυστική διπλωματία εγκαταλείφθηκε το 1918).

Το παραπάνω γεγονός, μπορεί να χαρτογραφηθεί και ως σημαντική απώλεια ισχύος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής. Και η απώλεια αυτή, θεωρείται ως μείζονος σημασίας γιατί επιδίδει σε αυτήν την νέα εποχή του Ψυχρού πολέμου, την μορφή του εντελώς απρόβλεπτου.

Διαχρονικά, η διπλωματική δίοδος έχει υπάρξει καταλυτική στην αποφυγή αντιδραστικών και αιφνίδιων εξελίξεων, γεγονός το οποίο επαληθεύεται και στις περιπτώσεις : ΗΠΑ- Σοβιετική Ένωση, ΗΠΑ – Ιράν . Σε κάθε προηγούμενη πυρηνική κρίση, πάντοτε υπήρχε ένας δίαυλος επικοινωνίας (άλλοτε μεγαλύτερος άλλοτε μικρότερος) μεταξύ των αντισυμβαλλόμενων μερών, που είχε ως αποτέλεσμα τον κατευνασμό των κρίσεων.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση, αυτό το οποίο προκαλεί μεγαλύτερη ανησυχία είναι το γεγονός ότι οι ΗΠΑ και η Β.Κορέα δεν έχουν "καθίσει" στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων προκειμένου -έστω- να προβάλλουν δημοσίως τις απόψεις τους ή ακόμη και τις ανησυχίες τους.

Αντιθέτως, η πολιτική που εκτυλίσσεται μέχρι στιγμής πραγματοποιείται δια μέσου των διαμεσολαβητών, των μέσων ενημέρωσης ή ακόμη και των αμφιβόλου προθέσεων καλοθελητών. Το αποτέλεσμα του κλειστού διαύλου επικοινωνίας, χαρτογραφείται πλήρως με τις τρεχούμενες εξελίξεις: Συνέχιση των πυρηνικών δοκιμών, συνέχιση των κυρώσεων, συνέχιση της θερμοπυρηνικής απειλής.

Η λύση και ο εναλλακτισμός των επιλογών

Διαβάζοντας τα παραπάνω, είναι εύλογο να δημιουργείται το αίσθημα του αδιεξόδου στο οποίο βρίσκεται η διεθνής κοινωνία. Ωστόσο, είναι βέβαιο ότι ακόμη και την ύστατη ώρα θα μπορούσε να αποφευχθεί το θερμοπυρηνικό ολοκαύτωμα. Για την ποθούμενη αποφυγή ενός πυρηνικού πολέμου, είναι αναγκαίο, καταρχάς, να εισέλθουν οι πλευρές των ΗΠΑ και Β. Κορέας στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων αποβαλλόμενοι από τις φωνές άλλων δρώντων -οι οποίοι εξυπηρετούν τα εθνικά τους συμφέροντα (Ν.Κορέας , Ιαπωνίας, Κίνας και Ρωσίας) και κατά δεύτερον να αρχίσει ένας ειλικρινής διάλογος που θα διεξαχθεί επί ίσοις όροις μεταξύ των δύο πλευρών, έστω και αν το κομμουνιστικό καθεστώς παραβιάζει κάθε κανόνα του διεθνούς δικαίου.

Λαμβάνοντας ως παράδειγμα, τον ύστερο Ψυχρό Πόλεμο θα παρατηρήσουμε ότι μεταξύ των δύο πρώτων πυρηνικών δυνάμεων, διεξαγόταν επί δεκαετίες διπλωματικός διάλογος και μάλιστα στο ανώτατο επίπεδο (με τις πολλαπλές συναντήσεις των Προέδρων τη Αμερικής και της Σοβιετικής Ένωσης). Αρκετοί άλλωστε, αποδίδουν την αποφυγή της πυρηνικής τραγωδίας στο γεγονός ότι η εκάστοτε πλευρά πάντοτε είχε την πεποίθηση ότι θα μπορούσε να διασφαλίσει τα συμφέροντά της και χωρίς την πραγματοποίηση της απειλής (όπως και τελικώς έγινε).

Στην περίπτωση της Β. Κορέας, θα πρέπει να γίνει εναλλαγή της μέχρι πρότινος πολιτικής που ακολουθούσε η Αμερικανική ηγεσία. Το απρόβλεπτο του Δικτάτορα Κιμ σε συγκερασμό με την προπαγάνδα που γίνεται έχουν δημιουργήσει ένα προφίλ που θα ‘’δικαιολογούσε’’ μία αψυχολόγητη ενέργεια. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο, οι ΗΠΑ είναι αναγκασμένες να αναζητήσουν άμεσες λύσεις που δεν θα συμπίπτουν με την επιβολή της ισχύος.

Ως άμεσες λύσεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν η προσωρινή εγκατάλειψη του δόγματος της παροχής στρατιωτικής βοήθειας σε Ιαπωνία και Νότια Κορέα.

Η Αμερική καλείται για πρώτη φορά στα χρονικά, να αντιμετωπίσει μία ασύμμετρη απειλή χωρίς υπόγειες διαβάσεις (Βλέπε Βιετνάμ) και κυρίως χωρίς εγωκεντρισμό ή εγωισμό. Η παγκόσμια ειρήνη διακυβεύεται και για αυτό είναι αναγκαίο να αφεθούν στην άκρη πολεμικοί τακτικισμοί και "δοκιμασμένες πολιτικές" που θα μπορούσαν να αφανίσουν ολόκληρα κράτη. Ο κατευνασμός της κρίσεως, με κάθε κόστος αποτελεί επιτακτική ανάγκη. Η συνέχιση της κρίσης θα μπορούσε να έχει ως κατάληξη την εκτόξευση ενός πυρηνικού πυραύλου εμπλουτισμένου με υδρογόνο με κατεύθυνση την Ουάσιγκτον ή την Νέα Υόρκη.
Άλλωστε, όλοι γνωρίζουν ότι ο Δικτάτορας Κιμ και το απάνθρωπο κομμουνιστικό του καθεστώς αναμένει απλώς να τελειοποιήσει την τεχνολογία που έχει αναπτύξει, προκειμένου να προβεί σε πλήγμα.

Και το ανησυχητικό είναι ότι αυτήν την κρίση, καλείται να την διαχειριστεί ένας Πρόεδρος που δεν φημίζεται ούτε για την ευφυΐα του αλλά ούτε και για την ψυχραιμία του.
Δύο "ατού" που πάντοτε διέκριναν την αμερικανική ηγεσία…

* O Ελσάερ Μοχάμεντ είναι φοιτητής Πολιτικής επιστήμης στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



1 Σεπ 2017


Σκληρά διπλωματικά αντίποινα μετά την απόφαση των ΗΠΑ να κλείσουν το γενικό προξενείο της Ρωσίας στο Σαν Φρανσίσκο και δύο ακόμα προξενικά παραρτήματα στη Νέα Υόρκη και την Ουάσιγκτον προανήγγειλε ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών, Sergei Lavrov.

Όπως μεταδίδει το Reuters, απευθυνόμενος σε φοιτητές στο Ινστιτούτο Διεθνών Σχέσεων της Μόσχας, ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών σημείωσε ότι αξιολογεί το κλείσιμο τριών προξενικών αποστολών στις ΗΠΑ και ξεκαθάρισε ότι η Ρωσία θα αντιδράσει «σκληρά σε κάτι που τη βλάπτει».

Μάλιστα, “διαμαρτυρήθηκε” για το γεγονός ότι οι ΗΠΑ έδωσαν προθεσμία μόλις 48 ωρών στη Ρωσία για να εκκενώσει τις συγκεκριμένες διπλωματικές αποστολές και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να υπάρξει περαιτέρω μείωση των Αμερικανών διπλωματών που υπηρετούν στην πρεσβεία των ΗΠΑ στη Μόσχα.

Ο S. Lavrov υποστήριξε ότι η αντιπαράθεση άρχισε με αμερικανική ευθύνη επί προεδρίας Barack Obama, με στόχο να εμποδιστεί η υλοποίηση των «εποικοδομητικών ιδεών» του Ντόναλντ Τραμπ για βελτίωση των διμερών σχέσεων.

Η εντολή του State Deparment για κλείσιμο του ρωσικού γενικού προξενείου στο Σαν Φρανσίσκο ήλθε ως απάντηση στην απόφαση του Ρώσου προέδρου Vladimir Putin να ζητήσει μείωση του διπλωματικού προσωπικού που υπηρετεί στις αμερικανικές αποστολές στη Ρωσία κατά 755 μέλη.

Η διαταγή Putin είχε δοθεί με τη σειρά της ως αντίποινα για τις οικονομικές κυρώσεις που νομοθέτησε το Κογκρέσο σε βάρος της Μόσχας τον Ιούλιο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Σε συνέντευξη του στο τηλεοπτικό κανάλι "Ρωσία 24" ο Ρώσος υπουργός Αγροτικής Οικονομίας Alexnder Chaktsov άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να επιτρέψει τις εισαγωγές τουρκικής ντομάτας σε μικρές ποσότητες και σε περιόδους εκτός αιχμής.

"Νομίζω ότι θα προτείνουμε στην τουρκική πλευρά την ακόλουθη λύση: αρχικά να μας πουλήσουν ντομάτες εκτός περιόδου αιχμής, τον χειμώνα και την πρώιμη άνοιξη που οι παραγωγοί μας οπωροκηπευτικών δεν είναι σε θέση λόγω των καιρικών συνθηκών (σ.σ. να καλύψουν τις ανάγκες της αγοράς). Νομίζω ότι πρέπει να δώσουμε στους εταίρους μας την ευκαιρία να επιστρέψουν με μικρές ποσότητες στην ρωσική αγορά, γιατί αυτό είναι δίκαιο", δήλωσε ο Chaktsov, υπονοώντας σαφώς ότι προτίθεται να άρει εν μέρει το εμπάργκο που είχε επιβάλλει η Μόσχα στις εισαγωγές τουρκικής ντομάτας.

Παράλληλα , όπως ανακοίνωσε ο οργανισμός Rosselhoznadzor (Ρωσική φυτοϋγειονομική υπηρεσία), από 1ης Σεπτεμβρίου 2017 επιτρέπει σε δέκα αγροτικές επιχειρήσεις της Τουρκίας να εξάγουν στην Ρωσία, μαρούλια, άισμπεργκ, πιπεριές, κολοκυθάκια και κολοκύθες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin εξέφρασε σήμερα την ανησυχία του για την κλιμάκωση της έντασης μεταξύ των ΗΠΑ και της Βόρειας Κορέας, καλώντας σε αυτοσυγκράτηση και διάλογο προκειμένου να αποφευχθεί «μια ευρεία σύγκρουση» στη χερσόνησο.

«Τα προβλήματα της περιοχής δεν θα πρέπει να διευθετηθούν παρά μέσω του άμεσου διαλόγου μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων πλευρών, χωρίς κανέναν όρο», ανέφερε ο Putin σε ανακοίνωσή του ενόψει της συνόδου των BRICS από τις 3 έως τις 5 Σεπτεμβρίου στην Κίνα.

«Οι προκλήσεις, η πίεση και η στρατιωτική και προσβλητική ρητορική αποτελούν αδιέξοδο», συνέχισε ο Ρώσος πρόεδρος, προσθέτοντας ότι η ελπίδα πως «μόνο η άσκηση πίεσης θα σταματήσει το πυρηνικό και βαλλιστικό πρόγραμμα της Πιονγκγιάνγκ είναι μάταιη και λανθασμένη».

Ο Putin εκτίμησε επίσης ότι η κορεατική χερσόνησος βρίσκεται αυτή την περίοδο «στα πρόθυρα μιας ευρείας σύγκρουσης», ενώ ζήτησε για μια ακόμη φορά να υποστηριχθεί ο οδικός χάρτης που έχουν προτείνει η Ρωσία και η Κίνα για την αποκλιμάκωση της έντασης.

Μόσχα και Πεκίνο έχουν προτείνει πολλές φορές την επιβολή διπλού «μορατόριουμ»: την ταυτόχρονη αναστολή των πυρηνικών και βαλλιστικών δοκιμών από τη Βόρεια Κορέα από τη μία πλευρά και των κοινών στρατιωτικών ασκήσεων των ΗΠΑ και της Νότιας Κορέας από την άλλη.

Μετά την απειλή του Αμερικανού προέδρου Donald Trump να εξαπολύσει «πυρ και οργή» εναντίον της Βόρειας Κορέας και την εκτόξευση την Τρίτη ενός νέου βαλλιστικού πυραύλου από την Πιονγκγιάνγκ, ο οποίος πέρασε πάνω από την Ιαπωνία, η ένταση έχει κλιμακωθεί ξανά στην κορεατική χερσόνησο.

Στο μεταξύ ο Αμερικανός υπουργός Άμυνας Jim Mattis τόνισε χθες ότι ακολουθεί την ίδια γραμμή με τον πρόεδρο Trump στο θέμα της Βόρειας Κορέας.

Ο Mattis είχε επισημάνει την Τετάρτη ότι μια διπλωματική λύση είναι ακόμη πιθανή, αφού ο Trump είχε δηλώσει ότι οι συζητήσεις με τη Βόρεια Κορέα «δεν είναι λύση», αφήνοντας να εννοηθεί ότι οι δύο άνδρες έχουν διαφορετική προσέγγιση στο θέμα.

«”Διπλωματική” μπορεί να σημαίνει οικονομικές κυρώσεις, κυρώσεις του ΟΗΕ, δεν είναι μόνο συνομιλίες. Δεν αντέκρουσα τον πρόεδρο. Δεν μιλάμε με τους Βορειοκορεάτες προς το παρόν», εξήγησε ο Mattis.

Από την πλευρά της Γαλλίας, ο υπουργός Άμυνας Jean-Yves Le Drian εκτίμησε σήμερα ότι η Πιονγκγιάνγκ μπορεί να έχει «σε μερικούς μήνες την ικανότητα να πλήξει με πυρηνικά όπλα τις ΗΠΑ, ακόμη και την Ευρώπη».

Μιλώντας στον ραδιοφωνικό σταθμό RTL, ο Le Drian τόνισε ότι πρέπει να ανησυχούμε για τη Βόρεια Κορέα, καθώς «η κατάσταση είναι πολύ σοβαρή».

«Βλέπουμε ότι η Βόρεια Κορέα έχει θέσει ως στόχο της να αποκτήσει αύριο πυραύλους που θα μπορούν να μεταφέρουν πυρηνικά όπλα. Σε μερικούς μήνες αυτό θα είναι πραγματικότητα και εκείνη τη στιγμή, όταν θα έχει τα μέσα για να πλήξει με πυρηνικά όπλα τις ΗΠΑ, ή ακόμη και την Ευρώπη, και τουλάχιστον την Ιαπωνία και την Κίνα, η κατάσταση θα είναι εκρηκτική», γι’ αυτό πρέπει να προετοιμαστούμε, υπογράμμισε ο Γάλλος πρόεδρος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Οι ΗΠΑ απαιτούν από τη Ρωσία να κλείσει το προξενείο της στο Σαν Φρανσίσκο καθώς και δύο ακόμα κτίρια διπλωματικών υπηρεσιών στην Ουάσιγκτον και τη Νέα Υόρκη, ανακοίνωσε σήμερα το State Department.

Σύμφωνα με το Reuters πρόκειται για μία κίνηση αντιποίνων απέναντι στη μείωση του αμερικανικού διπλωματικού προσωπικού στη Ρωσία, που διέταξε το Κρεμλίνο πριν από ένα μήνα. Συγκεκριμένα, αντιδρώντας στις νέες αμερικανικές κυρώσεις εναντίον της, η Μόσχα είχε διατάξει την Ουάσιγκτον να μειώσει το διπλωματικό της προσωπικό στη Ρωσία σε λιγότερο από το μισό και συγκεκριμένα στα 455 άτομα.

"Πιστεύουμε ότι εκείνη η δράση ήταν αδικαιολόγητη και επιζήμια για σχέσεις μεταξύ των χωρών μας", δήλωσε η εκπρόσωπος του State Department, Heather Nauert, η οποία πρόσθεσε ότι τα κτίρια των ρωσικών διπλωματικών υπηρεσιών πρέπει να έχουν κλείσει έως της 2 Σεπτεμβρίου.

S. Lavrov: Θα εξετάσουμε ποια θα είναι η αντίδρασή μας

Ο υπουργός Εξωτερικών Sergei Lavrov εξέφρασε σε τηλεφωνική επικοινωνία που είχε με τον Αμερικανό ομόλογό του Rex Tillerson τη λύπη του για την απόφαση της Ουάσιγκτον να προβεί στο κλείσιμο του ρωσικού Γενικού Προξενείου στο Σαν Φρανσίσκο και δύο ακόμη κτιρίων που χρησιμοποιεί η Ρωσία στην Ουάσιγκτον και την Νέα Υόρκη, ανακοίνωσε το ρωσικό ΥΠΕΞ.

Σύμφωνα με την ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ, ο Tillerson κάλεσε τον Lavrov για να τον ενημερώσει ότι επιπλέον περιορισμοί των δραστηριοτήτων της ρωσικής διπλωματικής αποστολής στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής θα ανακοινωθούν και ανέφερε τα βασικά σημεία αυτών.

«Ο υπουργός εξέφρασε την λύπη του για την κλιμάκωση των διμερών σχέσεων, η οποία δεν ξεκίνησε από μας, και σημείωσε ότι η Μόσχα θα εξετάσει διεξοδικά τα νέα μέτρα που ανακοίνωσαν οι Αμερικάνοι και θα διαβιβάσει στην αμερικανική πλευρά την αντίδρασή μας», υπογραμμίζει η ανακοίνωση του ρωσικού ΥΠΕΞ.

Παράλληλα ο Γενικός Πρόξενος Sergei Petrov με δηλώσεις του στο ρωσικό πρακτορείο Sputnik τόνισε ότι η απόφαση της αμερικανικής κυβέρνησης θα επηρεάσει από κοινού Ρώσους και Αμερικανούς πολίτες.

«Η απόφαση των ΗΠΑ να κλείσει το ρωσικό Γενικό Προξενείο στο Σαν Φρανσίσκο θα έχει επιπτώσεις από κοινού σε Ρώσους και Αμερικανούς πολίτες», τόνισε ο Petrov.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



30 Αυγ 2017


Με σκακιστικές κινήσεις επιχειρείται η αλλαγή του χάρτη της Μέσης Ανατολής και ένας νέος συσχετισμός δυνάμεων για την κυριαρχία στην περιοχή

Της Μαρίνας Χατζηκώστα

Με τυμπανοκρουσίες και στόμφο ο Υπουργός Άμυνας της Τουρκίας ανακοίνωσε πως έπεσαν οι υπογραφές μεταξύ Τουρκίας και Ρωσίας για τον εξοπλισμό της χώρας του με τα προηγμένα αμυντικά συστήματα S-400. Εδώ και μήνες ο Τούρκος Υπουργός Άμυνας, Φικρί Ισίκ, ανακοινώνει πως η συμφωνία είναι σε τελικό στάδιο. Σε καμιά περίπτωση η Μόσχα δεν επιβεβαίωσε τα λεγόμενα. Ούτε καν στην κοινή συνέντευξη Τύπου, στο πλαίσιο της συνάντησης του Βλαντιμίρ Πούτιν με τον Ταγίπ Ερντογάν. Αυτήν τη φορά, ωστόσο, υπήρξε μια σημαντική διαφοροποίηση.

Αρχικά ο επικεφαλής του ρωσικού αμυντικού κολοσσού είχε επιβεβαιώσει την υπογραφή της συμφωνίας, μιλώντας στο ρωσικό πρακτορείο ειδήσεων Ria Novosti. Λίγο αργότερα οι Ηνωμένες Πολιτείες ανακοίνωσαν την εσπευσμένη επίσκεψη του Υπουργού Άμυνας στην Τουρκία, την επόμενη κιόλας μέρα (23/8/17), για επαφές υψηλού επιπέδου. Εξέλιξη που οδήγησε τον Γενικό Διευθυντή του ρωσικού κολοσσού, Aleksey Mikheev, να ανασκευάσει τις δηλώσεις του, να διαψεύσει ότι έπεσαν οι υπογραφές και επιπρόσθετα να τονίσει πως «ο διάλογος είναι ακόμη σε εξέλιξη, καθώς εξακολουθούν να εκκρεμούν τεχνικά ζητήματα».

Ευθύς αμέσως άρχισαν οι αναλύσεις ειδικών επί αμυντικών και διπλωματικών θεμάτων στα ρωσικά τηλεοπτικά δίκτυα, με μπροστάρη το φιλικά προσκείμενο στη ρωσική κυβέρνηση RT και την πλειοψηφία των αναλυτών να υπογραμμίζουν πως η Μόσχα δεν θα επιτρέψει τον εξοπλισμό της Τουρκίας με το προηγμένο αυτό αμυντικό σύστημα. «Η Ρωσία δεν θα βγάλει εκτός της εδαφικής της ακεραιότητας τέτοια προηγμένα συστήματα υψηλής τεχνολογίας». «Η Ρωσία δεν θα εξοπλίσει και δεν θα οχυρώσει με τέτοιο τρόπο τον αστάθμητο Ερντογάν». «Το διπλό παιχνίδι της Τουρκίας θα έχει επιπτώσεις». Αυτά είναι μερικά απ' όσα ελέχθησαν.

Σημαντικός ο ρόλος των ΗΠΑ

Για διαφορετικούς λόγους οι Ηνωμένες Πολιτείες, σε αυτό το θέμα του εξοπλισμού της Τουρκίας με S-400, βρίσκονται στην ίδια σελίδα με τη Ρωσική Ομοσπονδία. Σταθερά και έντονα το Πεντάγωνο αποδοκιμάζει την αγορά των αμυντικών αντιπυραυλικών συστημάτων και συμβουλεύει την Άγκυρα να περιοριστεί στην τεχνολογία που έχει αναπτυχθεί στους κόλπους του ΝΑΤΟ. Βεβαίως ο Ταγίπ Ερντογάν, με τον πιο έντονο τρόπο έχει σημειώσει πως όχι μόνο θα αγοράσει το σύστημα αεράμυνας, αλλά δεν θα επιτρέψει στο ΝΑΤΟ να έχει πρόσβαση. Γεγονός που προκάλεσε τόσο την αντίδραση του ΝΑΤΟ, όσο και την αντίδραση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι σχέσεις της οποίας με την Τουρκία βρίσκονται σε ιστορικό ναδίρ.

Στο μεταξύ, σύμφωνα με τον αρχηγό του Γενικού Επιτελείου των Αμερικανικών Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατηγό Τζόζεφ Ντάνφορντ, η Τουρκία θα χρειαστεί δάνειο προκειμένου να προχωρήσει στην αγορά των S-400 και, ως εκ τούτου, οι συζητήσεις θα παραμείνουν συζητήσεις. Επιπρόσθετα, σημειώνει ο στρατηγός, με την ανάπτυξη S-400 η ρωσική πλευρά θα αποκτούσε πληροφορίες για το σύστημα αεράμυνας του ΝΑΤΟ, κάτι που σαφώς αποτελεί κόκκινο πανί για το σύνολο των μελών της συμμαχίας. Σημειώνεται πως στο παρελθόν η Τουρκία είχε κάνει κινήσεις προς την κατεύθυνση της απόκτησης κινεζικών συστημάτων αεράμυνας FD-2000 (HQ-9), οι οποίες όμως δεν προχώρησαν και η συμφωνία τελικά ματαιώθηκε, μετά την αντίδραση των Ηνωμένων Πολιτειών, αφού κάτι τέτοιο θα σήμαινε ότι το σύστημα αυτό θα έπρεπε να «συνδεθεί» με το σύστημα αεράμυνας του ΝΑΤΟ, αποκαλύπτοντας πολλά στους Κινέζους.

Το Κουρδικό

Το δημοψήφισμα της 25ης Σεπτεμβρίου για ανεξαρτησία των Κούρδων στο Βόρειο Ιράκ αποτέλεσε τον άσο στο μανίκι της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Πριν από την επίσκεψή του στην Άγκυρα, ο Αμερικανός Υπουργός Άμυνας, Τζέιμς Μάτις, επικοινώνησε με την κουρδική ηγεσία και ζήτησε την αναβολή του δημοψηφίσματος.

Οι Κούρδοι απάντησαν πως θέλουν γραπτές εγγυήσεις για διεξαγωγή του σε άλλη συγκεκριμένη ημερομηνία και προειδοποίησαν πως διαφορετικά θα προχωρήσουν κανονικά. Σαφώς η διεξαγωγή δημοψηφίσματος δεν αποτελεί αυτόματα και αναγνώριση ανεξάρτητου κουρδικού κράτους, αφού αυτό εξαρτάται από τις αποφάσεις των υπερδυνάμεων. Οι Κούρδοι χρειάζονται την αμερικανική στήριξη και είναι πρόθυμοι να συνεργαστούν. Ως εκ τούτου, γίνονται αυτόματα ο μοχλός πίεσης που χρειάζεται η Ουάσιγκτον.

Απειλούν οι Τούρκοι

«Αυτό που αναμένουμε από το Ερμπίλ (αυτόνομη κουρδική περιοχή του Ιράκ) είναι σαφές και είναι η ακύρωση του δημοψηφίσματος, καθώς τα συμφέροντα και το μέλλον των Κούρδων βρίσκονται σε ένα ενωμένο Ιράκ». Αυτά ακριβώς δήλωσε ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών, από το Ιράκ, επαναλαμβάνοντας με τον πλέον κατηγορηματικό τρόπο την αντίθεση της Άγκυρας στη δημιουργία ενός ανεξάρτητου κουρδικού κράτους στα σύνορα της Τουρκίας και του Ιράκ. Βεβαίως αυτό που φοβάται η Τουρκία είναι ότι, στην περίπτωση που συγκροτηθεί ένα τέτοιο μόρφωμα στην περιοχή, τότε αργά ή γρήγορα θα διεκδικήσουν κάτι ανάλογο και τα εκατομμύρια των Κούρδων που ζουν στην Τουρκία.

Το ίδιο βεβαίως φοβάται και η Συρία, που δεν είναι σε θέση να αντιδράσει, αλλά και το Ιράν που είχε επαφές την προηγούμενη εβδομάδα με την τουρκική κυβέρνηση. Στη σκακιέρα έρχονται να προστεθούν βεβαίως και οι νέες απειλές του Ταγίπ Ερντογάν για κουρδικό κράτος στη Συρία. Ο Τούρκος Πρόεδρος διεμήνυσε με τον πιο έντονο τρόπο πως η Άγκυρα δεν θα επιτρέψει ποτέ τη δημιουργία ενός λεγόμενου Κουρδιστάν. Η Τουρκία, είπε, θεωρεί το κουρδικό Κόμμα Δημοκρατικής Ένωσης και την ένοπλη πτέρυγά του, τις Μονάδες Προστασίας του Κουρδικού Λαού, ως τον συριακό βραχίονα του Εργατικού Κόμματος Κουρδιστάν, μιας οργάνωσης που η Άγκυρα χαρακτηρίζει "τρομοκρατική".

Απείλησε εκ νέου ότι η Τουρκία, σε τέτοια περίπτωση θα προχωρήσει σε στρατιωτική επέμβαση. Τα τανκς είναι έξω από το Αφρίν της Συρίας και περιμένουν εδώ και μήνες. Ερωτηθείς περί μιας ενδεχόμενης κοινής επιχείρησης της Τουρκίας και του Ιράν εναντίον των Κούρδων ανταρτών στο βόρειο Ιράκ, ο Ερντογάν διαβεβαίωσε ότι αυτό το ενδεχόμενο είναι πάντα στην ημερησία διάταξη.

Ο παράγοντας Νετανιάχου

Η ύπαρξη ενός κουρδικού κράτους μόνο να ευνοήσει μπορεί το Ισραήλ, καθότι θα αποδυνάμωνε σχετικά την Τουρκία, αλλά και το Ιράν. Οι Κούρδοι είναι μια κοινότητα έτοιμη να συνεργαστεί με το Ισραήλ. Πίσω από την Ισραηλινή συμπάθεια προς τους Κούρδους, ωστόσο, υπάρχουν και άλλοι οικονομικοί, στρατιωτικοί και ενεργειακοί παράγοντες. Το Ισραήλ περιβάλλεται από χώρες που δεν αναγνωρίζουν την ύπαρξή του. Θέλει δεσμούς με χώρες στην περιοχή που να μην είναι Άραβες, Τούρκοι ή Πέρσες. Για την ισραηλινή κυβέρνηση, που οριοθετεί ως πρώτο εχθρό της το Ιράν, σε ενδεχόμενη επίθεση εναντίον της η κουρδική περιοχή φαντάζει ως ένας σύμμαχος κατά του κοινού εχθρού.

Πηγή "H Σημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



27 Αυγ 2017


Το συγκεκριμένο αρχείο το οποίο θα παρουσιάσω αφορά στον εκτοπισμό των Ελλήνων της Μαύρης Θάλασσα, φέρει τίτλο «Περί του εκτοπισμού των ελλήνων πολιτών, των πρώην ελλήνων πολιτών, οι οποίοι δεν φέρουν τη σήμερον την ελληνική υπηκοότητα και περί των πρώην ελλήνων πολιτών οι οποίοι έλαβαν τη σοβιετική υπηκοότητα».

Γράφει ο Μιχάλης Πάτσης
Συγγραφέας, διδάκτωρ Φιλοσοφίας


Αποτελεί έγγραφο που έχει γίνει δεκτό από την Κεντρική Επιτροπή του «Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος» (Μπολσεβίκων), γνωστού και με την μεταγενέστερη ονομασία ΚΚΣΕ, ως απόφαση του Πολιτικού Γραφείου του παραπάνω κόμματος στις 17.05.1949. Ο Στάλιν ήταν ο ηγέτης που υπεδείκνυε την πολιτική της χώρας και πρωτοστατούσε στην εφαρμογή της.

Η απόφαση αυτή από τα αρχεία του RGASPI (Ρωσικά Κρατικά Κοινωνιολογικά και Πολιτικά Αρχεία) πρώτη φορά παρουσιάζεται γενικώς σε οποιαδήποτε γλώσσα.

Το κείμενο το απόφασης

«Έχοντας σκοπό το καθάρισμα των ακτών της Μαύρης Θάλασσας, καθώς και της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας της Γεωργίας, όπως και του Αζερμπαϊτζάν από τα πολιτικώς ύποπτα στοιχεία, το Πολιτικό Γραφείο της Κεντρικής Επιτροπής του Πανενωσιακού Κομμουνιστικού Κόμματος (Μπολσεβίκων) αποφασίζει:
1. Να ανατεθεί στο Υπουργείο Κρατικής Ασφάλειας (σ. Αμπακούμοφ) να εκτοπίσει όλους τους έλληνες πολίτες, τους πρώην έλληνες πολίτες οι οποίοι δεν έχουν την παρούσα στιγμή υπηκοότητα και τους πρώην έλληνες πολίτες που έλαβαν σοβιετική υπηκοότητα, τους διαμένοντες στις ακτές της Μαύρης Θάλασσας, (την επαρχία του Κρασναντάρ και τις περιοχές της Κριμαίας, της Χερσώνας, του Νικολάεφ, της Οδησσού και του Ισμαηλίου), στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Γεωργίας, στη Σοβιετική Σοσιαλιστική Δημοκρατία του Αζερμπαϊτζάν, να εκτοπιστούν όλοι οι παραπάνω σε αιώνια εγκατάσταση (eew-ioe noceneHue, στο πρωτότυπο) στις περιοχές του Νοτίου Καζαχστάν και της Ντζαμπούλ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζαχστάν, με την επίβλεψη των οργάνων του Υπουργείου Εσωτερικών».
2. Να επιτραπεί στους εκτοπιζόμενους να πάρουν μαζί τους όλα τα προσωπικά τους αντικείμενα αξίας, τα οικιακά αντικείμενα (ενδυμασία, οικιακά σκεύη, μικροεργαλεία για γεωργικές και βιοτεχνικές εργασίες), απόθεμα τροφών που διαθέτουν ως το βάρος των 1000 κιλών για κάθε οικογένεια.
3. Να ανατεθεί στο Υπουργείο Εσωτερικών Υποθέσεων της ΕΣΣΔ (στον σ. Κρουγκλόφ) η δημιουργία αλυσίδας – «κονβόι» μεταφοράς για τους εκτοπιζόμενους, η μετακίνηση τους με τους σιδηροδρόμους και ο έλεγχος των στις τοποθεσίας της νέας μετεγκατάστασης, στις περιοχές του Νοτίου Καζαχστάν και της Ντζαμπούλ της Σοβιετικής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας του Καζαχστάν, με σκοπό να αποκλειστεί η δυνατότητα αποδράσεων καθώς και η μέριμνα για την εγκατάσταση, την κατοικία και την τοποθέτηση τους σε εργασία.
Αντίγραφα παραδόθηκαν στους σ. Μπέρια, Αμπακούμοφ και Κρουγκλόφ».

Ο δρόμος της προσφυγιάς

Χιλιάδες Έλληνες σε συνθήκες φόβου μετακινήθηκαν από τις περιοχές της Μαύρης Θάλασσας προς το εσωτερικό του Καζαχστάν, όπως είχαν λάβει χώρα και προηγούμενες διώξεις της ίδιας δεκαετίας. Τα επιτρεπόμενα σκεύη και οι τροφές δεν ακολουθούσουν πάντα τους ξεριζωμένους, οι οποίοι βιαίως μετακινούνταν στο εσωτερικό της χώρας.

Σκοπός της δίωξης ήταν να αποξενώσει τους Έλληνες από τη γη και την περιοχή τους, προωθώντας συνθήκες οικονομικής και κοινωνικής εκμετάλλευσης προς τους φίλους(;) της ΕΣΣΔ στη Μαύρη Θάλασσα, αποστερώντας τη γη από τους φυσικούς δικαιούχους της, αφού οι Έλληνες ζούσαν πολλά χρόνια εκεί. Έτσι ο Στάλιν έκρινε πως θα μπορούσε να δημιουργήσει στην απέραντη χώρα του, συνθήκες αναγκαστικής μετεγκατάστασης για τους Έλληνες.

Άραγε αυτή την απόφαση, η οποία ήταν κατάφορα άδικη για τους ίδιους, θα μπορούσαν οι Έλληνες της ΕΣΣΔ να την προσβάλλουν στα δικαστήρια, θα μπορούσαν να διαμαρτυρηθούν και να έχουν αποτέλεσμα; Οι άνθρωποι δεν είχαν αυτό δικαίωμα και αναγκαστικά ήταν μοιραίο να ακολουθήσουν την απόφαση του ισχυρού, αν και ήταν άδικη.

Η Σοβιετική Ρωσία μετά το 1956 έζησε περίοδο ησυχίας και έτσι αυτοί οι Έλληνες είτε παραμένοντες στις νέες πατρίδες, σήμερα στο Καζαχστάν έχουν απομείνει κάποιες χιλιάδες Ελλήνων, είτε επιστρέφοντες στις εστίες τους μπόρεσαν και βρήκαν τη δυνατότητα να προοδέψουν, αν και είχαν πάντα στο υποσυνείδητό τους το στίγμα του πολίτη δεύτερης κατηγορίας.

Οι περισσότεροι από αυτούς τους Έλληνες έχουν επιστρέψει στην Ελλάδα, χωρίς να χάνουν τη σχέση τους με τη Ρωσία ή το Καζαχστάν, αφού όλοι αυτοί είναι ρωσομαθείς, κάτι που μαρτυρά για την ειρηνική ελληνική συνείδηση που μπορεί να συγχωρήσει ειλικρινά.

Θα σχολιάσω όμως τρία ζητήματα από την παραπάνω απόφαση που μου έκαναν εντύπωση:

1. Ο χαρακτηρισμός των Ελλήνων ως υπόπτων «πολιτικώς» στοιχείων.

Οι Έλληνες στην ΕΣΣΔ επί Στάλιν διώχθηκαν αρκετές φορές από το 1937-38 ως το 1949. Αυτή την εποχή αλλά και τις προηγούμενες βιώνουν στην ΕΣΣΔ τον ψευδεπίγραφο χαρακτηρισμό «ύποπτα πολιτικά στοιχεία», αν και ζούσαν τόσα χρόνια στη Ρωσία και στη Σοβιετική Ένωση και είχαν συμβάλει ολόπλευρα στην ενίσχυση της χώρας.

Δεν αιτιολογείται ο χαρακτηρισμός αυτός, εκτός ίσως από την παραδοχή πως οι μη σλαβικοί λαοί θα είχαν και διαφορετική αντιμετώπιση. Ο σοβιετικός πανσλαβισμός ξέρουμε όλοι πού οδήγησε – σήμερα κάθε σχεδόν σλαβικό έθνος αποστρέφεται την ΕΣΣΔ και δυστυχώς και την ίδια τη Ρωσία.

Αξίζει να σημειωθεί πως ακόμα και στην εποχή που υποτίθεται πως είχε ελαττωθεί ο ρόλος εννοιών όπως έθνος ή πατρίδα και εκείνοι κήρυτταν έναν δικό τους διεθνισμό, το έθνος έπαιζε σημαντικό ρόλο. Ο ίδιος ο Στάλιν είχε διατυπώσει τη θεωρία για «ειρηνικούς» και «επιθετικούς» λαούς, η οποία δεν εντάσσεται στις προγραμματικές διακηρύξεις του μαρξισμού.

Οι έλληνες δεν ήταν ένα έθνος για τους σοβιετικούς άρχοντες της εποχής που θα απολάμβανε ίσα δικαιώματα με άλλους, γι’ αυτό και διώχθηκαν και πολλές φορές την περίοδο 1937-1949. Η αποκατάσταση των διωχθέντων άρχισε μετά το θάνατο του Στάλιν και ιδίως μετά το 20ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ, το 1956.

Σήμερα εμείς άραγε θα πρέπει να θυμόμαστε το γεγονός αυτό, θα πρέπει τα ελληνικά κόμματα να έχουν θέσεις για τα παραπάνω γεγονότα εθνοκαθάρσεων στην ΕΣΣΔ ή θα πρέπει να το ξεχάσουμε; Θα πρέπει η αναζήτηση της αλήθειας να σταματά;

2. Διώξεις υπέστησαν όλοι οι Έλληνες.

Δεν υπήρχαν εξαιρέσεις. Και οι έλληνες κομμουνιστές διώχθηκαν την εποχή εκείνη στην ΕΣΣΔ, αφού και αυτοί που ήσαν μόνιμα εγκατασταθέντες στις παραπάνω περιοχές ήταν «ύποπτα στοιχεία». Μάλιστα έλληνες κομμουνιστές εκτελέστηκαν για θέματα που αφορούσαν στην ελληνική εθνική ταυτότητα προγενέστερα στην ίδια τη χώρα, το 1938, όπως η γνωστή περίπτωση του ποιητή Γιώργη Κωστοπράβ και χιλιάδων άλλων.

Είναι ενδεικτικό πως ενώ οι Έλληνες της ΕΣΣΔ χαρακτηρίζονται «πολιτικώς ύποπτα στοιχεία», όπως και άλλοι λαοί και έθνη της σοβιετικής αυτοκρατορίας, η χώρα θα υποδεχθεί την ίδια εποχή, το 1949, τους έλληνες πολιτικούς πρόσφυγες, τους ηττημένους του ελληνικού εμφυλίου.

Υπάρχουν μαρτυρίες πολιτικών προσφύγων πως οι έλληνες της Μαύρης Θάλασσας μετακινούνταν σε κλειστά εμπορικά βαγόνια και κάποιος συγγραφέας περιγράφει την εξής σκηνή: σε κάποια αποβάθρα σιδηροδρομικού σταθμού Έλληνες πολιτικοί πρόσφυγες περιμένουν να επιβιβαστούν στο τρένο για την Τασκένδη και στο ίδιο τρένο, στα εμπορικά του βαγόνια να ταξιδεύουν ερμητικά κλειστά έλληνες από τη Μαύρη Θάλασσα.

Αυτό το «διπλό ταξίδι των Ελλήνων» αλλά με τον ίδιο προορισμό, θυμίζει κάπως την ιστορία της Ελλάδας στον εικοστό αιώνα. Οι Έλληνες της ΕΣΣΔ δεν έχουν ακόμα και σήμερα δικαιωθεί από το ρωσικό κράτος για τις εθνοκαθάρσεις, αυτό το λέω, γιατί η ελληνική διασπορά, έθετε ως πρόσφατα αυτό το ζήτημα.

3. Η εντολή του Στάλιν να εγκατασταθούν οι Έλληνες «αιωνίως» στο Καζαχστάν.

Αλήθεια, πώς μπορεί να ονομασθεί ο τρόπος σκέψης των ηγετών εκείνων όταν πιστεύουν πως μπορούν να ρυθμίζουν την τύχη των ανθρώπων «αιωνίως»; Πώς μπορεί να χαρακτηριστεί ο ηγέτης που πιστεύει πως αιωνίως μπορεί να τακτοποιήσει ένα θέμα.

Θα μπορούσε να ονομασθεί και θεολογικός ο τρόπος σκέψης, αφού θεωρούσαν τη Σοβιετική Ένωση χώρα στην οποία νόμιζαν πως θα εξουσιάζουν και θα διοικούν αιωνίως, αδιάλειπτα, και τους πολίτες της χώρας, υπηκόους ή πιστούς που έπρεπε να εκτελούν τις εντολές τους.

Όμως οι σοβιετικοί ηγέτες και ο Στάλιν ιδιαίτερα ήξεραν επιπλέον να χειρίζονται τους ανθρώπους. Πολιτική με τις μάζες γι’ αυτούς είναι η διαχείριση του φόβου, των ελπίδων, των επιθυμιών και του εγωισμού των πολιτών.

Ποιο είναι το κίνητρο για την ελληνική εθνοκάθαρση; Φαινομενικά το κίνητρο είναι εθνικιστικού χαρακτήρα, στο οποίο σημαντικό ρόλο παίζει ο διαχωρισμός των εθνών σε καλά και άσχημα. Βαθύτερα τα κίνητρα ήταν πολιτικά. Ο Στάλιν ήθελε να «τακτοποιήσει» με δικό του τρόπο τη ανθρωπογεωγραφία της χώρας, θεωρώντας πως αυτό ενδυναμώνει την εξουσία του.

Η Σοβιετική Ένωση λίγα χρόνια πριν πράγματι συνέβαλε καθοριστικά στην απελευθέρωση της Ευρώπης και στην απαλλαγή της ηπείρου από το ναζισμό. Αλλά στο εσωτερικό της χώρας οι ηγέτες της χώρας ακολουθούσαν μια πολιτική που οδηγούσε στην καταπίεση των εθνών και στην στέρηση των πολιτικών δικαιωμάτων των ανθρώπων.

* Το κείμενο αυτό δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «ΕΣΤΙΑ». Ο χάρτης που χρησιμοποιούμε στην ανάρτηση, είναι «οι Έλληνες της Ρωσίας και της Σοβιετικής Ένωσης», Επιμ. Ι. Χασιώτης. Εκδ. University Presses. Σελ. 630
Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



26 Αυγ 2017


Η Γερμανία βρίσκεται στην πρώτη γραμμή ενός νέου ψυχρού πολέμου κι η καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ διαπράττει βαρύ σφάλμα ακολουθώντας τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στον δρόμο του επανεξοπλισμού, έκρινε ο γερμανός υπουργός Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ.

Ο Γκάμπριελ δήλωσε στην εφημερίδα Bild αναφερόμενος στον Τραμπ και στον πρόεδρο της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν ότι το Βερολίνο είναι αντιμέτωπο στη Δύση και στην Ανατολή με ηγέτες που πιστεύουν «όχι στην ισχύ του δικαίου, αλλά στο δίκαιο του ισχυρού».

Με τις ομοσπονδιακές βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία να απέχουν λιγότερο από έναν μήνα, οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD) του Γκάμπριελ δυσκολεύονται να αποστασιοποιηθούν έπειτα από τέσσερα χρόνια συγκυβέρνησης με την Ένωση Χριστιανοδημοκρατών (CDU) της Μέρκελ. Η εκστρατεία τους, κατά την οποία προσπάθησαν να δώσουν την έμφαση στην καταπολέμηση των κοινωνικών ανισοτήτων, δεν μοιάζει να συγκίνησε τους ψηφοφόρους.

Η τοποθέτηση του Γκάμπριελ ακολουθεί σχόλια που έκανε ο Μάρτιν Σουλτς—ο υποψήφιος του SPD για την καγκελαρία—νωρίτερα αυτή την εβδομάδα, όταν επέκρινε τα σχέδια της Μέρκελ για την αύξηση των στρατιωτικών δαπανών και εξήγγειλε ότι εάν εκλεγεί θα ζητήσει από τις ΗΠΑ να πάρουν από τη γερμανική επικράτεια τα πυρηνικά τους όπλα.

«Βρισκόμαστε στον Ψυχρό Πόλεμο 2,0», είπε. «Ακριβώς στη μέση. Βρισκόμαστε σε μια νέα φάση πυρηνικών εξοπλισμών σε Ανατολή και Δύση». Ο Πούτιν και ο Τραμπ πιστεύουν ότι οι σχέσεις μεταξύ των λαών και των κρατών αφορούν «μόνο τη σύγκρουση», συνέχισε ο Γκάμπριελ. «Δεν δίνουν την έμφαση (...) στην ισχύ του δικαίου, αλλά στο δίκαιο του ισχυρού», επέμεινε ο επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας στις δηλώσεις του στην εφημερίδα ευρείας κυκλοφορίας.

Η Μέρκελ μοιάζει να θεωρεί ότι θα εξασφαλίσει την εύνοια του Τραμπ αν αυξήσει τις στρατιωτικές δαπάνες της Γερμανίας στα 70 δισεκατομμύρια ευρώ τον χρόνο, συνέχισε. «Πιστεύω ότι αυτό είναι βαρύ σφάλμα».

Η Γερμανία και άλλες χώρες μέλη του NATO είχαν δεσμευθεί να αυξήσουν τις στρατιωτικές τους δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ τους πριν εκλεγεί ο Τραμπ. Αν και οι περισσότερες αύξησαν τις δαπάνες για τις ένοπλες δυνάμεις τους, λιγοστές εκπλήρωσαν τον στόχο του 2% κι η Γερμανία δεν είναι μια από αυτές.

Ακόμη, ο Γκάμπριελ απέκρουσε τις επικρίσεις των συντηρητικών της Μέρκελ εναντίον του άλλοτε καγκελάριου του SPD Γκέρχαρντ Σρέντερ επειδή ανέλαβε θέσεις σε ρωσικές εταιρείες του τομέα της ενέργειας που συνδέονται με το Κρεμλίνο, με πιο πρόσφατη την πρόσληψή του από τη Rosneft.

«Όταν πρόκειται για την απελευθέρωση κρατούμενων των ρώσων αυτονομιστών στην Ανατολική Ουκρανία, (τα στελέχη της CDU) χαίρονται που ο Σρέντερ μιλάει απευθείας με τον Πούτιν. Αλλά σε μια εκστρατεία εναντίον του SPD, το αξιοποιούν για μικροκομματικούς σκοπούς. Το βρίσκω φτηνό», είπε.

Με τη γερμανική οικονομία να συνεχίζει να αναπτύσσεται και τα στοιχεία να δείχνουν μείωση της ανεργίας, οι δημοσκοπήσεις φέρουν τους συντηρητικούς της Μέρκελ να διατηρούν προβάδισμα που φθάνει ακόμη και τις 17 εκατοστιαίες μονάδες έναντι του SPD.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Αυγ 2017


Της Θεανούς Δαμιάνας Αγαλόγλου

Εδώ και λίγους μήνες η μελλοντική διαμόρφωση των σχέσεων Ηνωμένων Πολιτειών – Ρωσίας αποτελούν το πιο σημαντικό θέμα ανάλυσης στις διεθνείς σχέσεις. Η σχετικά φιλορωσική ρητορική του Αμερικανού Προέδρου, Donald Trump, κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου σε συνδυασμό με τις αμφιλεγόμενες παρεμβάσεις της Ρωσίας στον κυβερνοχώρο, που ίσως επηρέασαν το αποτέλεσμα των εκλογών, είχαν οδηγήσει πολλούς στο βιαστικό συμπέρασμα πως θα άρχιζε ένα νέο κεφάλαιο για τις διμερείς σχέσεις των δύο χωρών. Ωστόσο, η πραγματικότητα φαίνεται ότι εξελίσσεται διαφορετικά παρά τις προθέσεις που θεωρητικά είχε ο Trump.

Ήταν εξαρχής γνωστό πως οι «συνταγματικοί έλεγχοι» θα αποτελούσαν εμπόδιο για τον Αμερικανό Πρόεδρο. Πριν από λίγες μέρες αυτό έγινε αντιληπτό στο ζωτικό θέμα των αμερικανορωσικών σχέσεων. Συγκεκριμένα, το Κογκρέσο, με ευρεία πλειοψηφία Ρεπουμπλικάνων και Δημοκρατικών, όχι μόνο αποφάσισε να επεκτείνει τις υφιστάμενες κυρώσεις κατά της Μόσχας αλλά και να απαγορεύσει πρακτικά στον Αμερικανό Πρόεδρο να αποφασίσει μονομερώς την κατάργησή τους. Μη έχοντας εναλλακτική λύση λόγω της αυξημένης πλειοψηφίας τόσο στη Γερουσία όσο και στη Βουλή των Αντιπροσώπων ο Trump αναγκάστηκε να υπογράψει τον καινούριο νόμο με τις κυρώσεις.

Αξιολογώντας τη δυσκολία της θέσης του, ο Καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου John Hopkins, Hal Brands, είπε πως o Αμερικανός Πρόεδρος εγκλωβίστηκε «μεταξύ σφύρας και άκμονος», καθώς αν ασκούσε βέτο θα κινούσε υποψίες για σύμπραξη μεταξύ της ομάδας του και της κυβέρνησης της Ρωσίας στις εκλογές του 2016. Επίσης, ένα πιθανό βέτο θα μπορούσε να παρακαμφθεί σχετικά εύκολα από το Κογκρέσο με πλειοψηφία 2/3, οδηγώντας τον σε μεγάλη πολιτική ήττα, σε μια δύσκολη για τον ίδιο περίοδο. Πλέον, ο Trump απλώς κατηγορεί το Κογκρέσο ότι δεν δίνει στην αμερικανική κυβέρνηση την ευκαιρία να αλλάξει το Obamacare αλλά υπερψηφίζει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας οδηγώντας σε ιστορικά χαμηλό επίπεδο τις αμερικανορωσικές σχέσεις. Ακολούθως, η έντονη διαίρεση της αμερικανικής κοινωνίας συνεχίζεται.

Πέρα από τις εσωτερικές εξελίξεις εντός Ηνωμένων Πολιτειών, ωστόσο, ο νέος αμερικανικός νόμος έχει έντονο διεθνή αντίκτυπο. Ήδη, ο Ρώσος Πρόεδρος, Vladimir Putin, ανακοίνωσε πως οι Ηνωμένες Πολιτείες θα πρέπει να μειώσουν το διπλωματικό προσωπικό τους στη Ρωσία κατά 60%. Παρόλο που κάποιοι σχολιαστές εκτιμούν ότι η απόφαση αυτή είναι μεταξύ των απλούστερων αντιμέτρων που θα μπορούσε να πάρει ο Putin, καθώς ίσως απολυθούν απλώς Ρώσοι υπάλληλοι που εργάζονται στην αμερικανική πρεσβεία και τα προξενεία και όχι Αμερικανοί διπλωμάτες, πρόκειται για την πιο σκληρή διπλωματική κίνηση από μια παρόμοια κατάσταση λίγο πριν το τέλος του Ψυχρού Πολέμου το 1986. Με δεδομένο πως Ουάσιγκτον και Μόσχα καλούνται συχνά να δρουν από κοινού για την αντιμετώπιση σημαντικών ζητημάτων, όπως η καταπολέμηση της τρομοκρατίας, η τρέχουσα επιδείνωση των διμερών σχέσεων κάθε άλλο παρά συμβάλει προς την κατεύθυνση αυτή.

Παράλληλα με τον άμεσο αντίκτυπο στις αμερικανορωσικές σχέσεις, οι καινούριες κυρώσεις θα επηρεάσουν πιθανώς και τις διατλαντικές. Αυτό αναμένεται να συμβεί γιατί οι κυρώσεις αυτές πρόκειται να επεκταθούν σε εταιρείες τρίτων χωρών που συνεργάζονται με τη Ρωσία για μεγάλα έργα υποδομής, ιδίως στον ενεργειακό τομέα. Ως αποτέλεσμα, ορισμένες ευρωπαϊκές εταιρείες που έχουν τέτοιες συνεργασίες, θα δεχθούν σοβαρό πλήγμα. Η μόνη παραχώρηση που πέτυχε η Ευρώπη μέσω πιέσεων είναι η εξασφάλιση μιας περιόδου διαβούλευσης 30 ημερών, αλλά αυτό δεν φαίνεται να αρκεί για να αμβλυνθούν οι ανησυχίες. Μάλιστα, εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης υπάρχουν χώρες που διαμαρτύρονται έντονα, με πιο σημαντική από αυτές τη Γερμανία.

Σε περίπτωση εφαρμογής των νέων κυρώσεων θα επηρεαστεί η κατασκευή του αμφιλεγόμενου αγωγού Nord Stream II, ο οποίος πρόκειται να μεταφέρει φυσικό αέριο από τη Ρωσία στη Γερμανία. Ήδη, απειλούνται γερμανικές εταιρείες που συνεργάζονται με τη Gazprom. Δεν είναι τυχαίο πως Γερμανοί πολιτικοί και επιχειρηματίες έχουν μιλήσει ανοιχτά κατά των κυρώσεων. Ο Υπουργός Εξωτερικών, Zigmar Gabriel, για παράδειγμα θεωρεί πως οι κυρώσεις έχουν ως βασικό τους στόχο να ενισχύσουν τις εξαγωγές του αμερικανικού φυσικού αερίου προς ευρωπαϊκές χώρες, οι οποίες δεν θα είναι πλέον σε θέση να εισάγουν σε μεγάλες ποσότητες από τη Ρωσία.

Διαμορφώνεται συνεπώς ένα νέο τοπίο, όπου οι αμερικανορωσικές σχέσεις επιδεινώνονται και οι διατλαντικές φαίνεται πως ακολουθούν. Παρόλο που οι πρόσφατες επαναβεβαιώσεις του Trump για τη σπουδαιότητα του ΝΑΤΟ και η επίσκεψή του στο Παρίσι όπου συναντήθηκε με το Γάλλο ομόλογό του Emmanuel Macron έχουν μετριάσει τους προεκλογικούς ευρωπαϊκούς φόβους για ρήξη μεταξύ Βρυξελλών – Ουάσιγκτον, τα πραγματικά προβλήματα είναι υπαρκτά. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, παρά τη στήριξη της αμερικανικής πολιτικής από χώρες της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης όπως η Πολωνία, θα πρέπει να προστατεύσει τα οικονομικά της συμφέροντα με αντίμετρα που ίσως τη φέρουν πιο κοντά στη Ρωσία, σε μια περίοδο που – κατά τρόπο ειρωνικό – εργάζεται για να πετύχει την απεξάρτησή της από τους ρωσικούς ενεργειακούς πόρους. Γι’ αυτό ίσως ορισμένα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, όπως το Bloomberg, έχουν γράψει πως αυτός που τελικά μπορεί να επωφεληθεί από τις κυρώσεις είναι ο ίδιος ο Putin.

* Η κα Θεανώ Δαμιάνα Αγαλόγλου είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού Διπλώματος Διεθνών Σχέσεων από το London School of Economics and Political Science
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Αυγ 2017


Tου Alexander Baunov

Ο πρόεδρος Vladimir Putin διάλεξε προσεκτικά τη στιγμή του. Στις 28 Ιουλίου, διεταξε την περικοπή 750 θέσεων από το προσωπικό του αμερικανικού διπλωματικού σώματος στη Ρωσία και την κατάσχεση της πρεσβείας των ΗΠΑ στα προάστια της Μόσχας. ΤΟ έκανε αφού το Κογκρέσο είχε εγκρίνει νέες κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας αλλά προτού ο πρόεδρος Trump υπογράψει το νομοσχέδιο για τις κυρώσεις.

Ο Putin έστειλε ένα μήνυμα ότι τιμωρεί τις ΗΠΑ του Κογκρέσου, όχι την Αμερική του Trump τον υποτιθέμενο φίλο του, ότι διαχωρίζει τα καλά πρόβατα από τις κακές κατσίκες. Άφησε να εννοηθεί ότι ακόμη κολακεύει τη ματαιοδοξία του Trump και ότι προσπαθεί να αποφύγει μια προσωπική διαμάχη μεταξύ των δύο ανδρών. ΚΑι με την αναβολή των μέτρων μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου, δίνει στον Αμερικανό ηγέτη μια ευκαιρία να αποτραβηχτεί από τις συγκρούσεις.

Στις 2 Αυγουστου, ο Trump επέλεξε και πάλι να υπογράψει το νομοσχέδιο, πιθανώς φοβούμενος τον εξευτελισμό μιας ψηφοφορίας που να ανατρέπει το βέτο του. αλλά η ρωσική τακτική είχε αποτέλεσμα στο ότι ο trump τουήταρε με οργή εναντίον της Ρωσίας αλλά όχι εναντίον των αντιπάλων του στο Κογκρέσο, δηλώνοντας την επόμενη ημέρα "η σχέση μας με τη Ρωσία είναι σε επικίνδυνα ιστορικά χαμηλά. Μπορείτε να ευχαριστήσετε το Κογκρέσο, τους ίδιους ανθρώπους που δεν μπορούν ούτε καν να μας δώσουν το HCare!”.

Η Ρωσία κατηγορείται τακτικά ότι προσπαθεί να διχάσει τη Δύση. Κατά κύριο λόγο αυτό αφορά την εξαγωγή συμπερασμάτων από τα στοιχεία ή από μη επαληθευμένες πληροφορίες. Η τελευταία ενέργεια του Putin ήταν κάτι διαφορετικό: ένα ανοιχτό διπλωματικό παιχνίδι που αξιοποιεί τις εσωτερικές αμερικανικές αντιφάσεις.

Η Μόσχα απάντησε στην υπογραφή του νομοσχεδίου για τις κυρώσεις από τον Trump, με ένα tweet από το γραφείο του πρωθυπουργού Dmitry Medvedev, δηλώνοντας: "Η κυβέρνηση Trump έχει αποδείξει την πλήρη ανικανότητά της με την παράδοση των εκτελεστικών της εξουσιών στο Κογκρέσο, με τον πιο ταπεινωτικό τρόπο”. Το tweet ήρθε από τον Medvedev διότι ο Putin δεν χρησιμοποιεί τα social media και δεν θέλει να χαλάσει τον προσωπικό δίαυλο επικοινωνίας με τον trump. Πιστεύοντας ότι και οι άλλοι κάνουν το ίδιο, οι άνδρες στο Κρεμλίνο έναλαν ένα στοίχημα προσωπικών σχέσεων μεταξύ των ηγετών. Αυτό το τέχνασμα μπορεί να έχει αποτέλεσμα για κάποιο χρονικό διάστημα με ανθρώπους όπως ο Τούρκος πρόεδρος Erdogan, αλλά απέτυχε με την Αμερική του Trump.

Ο Putin χαρακτήρισε τις νέες κυρώσεις ένα κυνικό σχέδιο. Η σκέψη του είναι εύκολο να αναγνωστεί. Όταν η Ρωσία κατέλαβε την Κριμαία και πυροδότησε μια σύγκρουση στο Ντονμπας, έγινε κατανοητό ότι κάνει κάτι εξαιρετικό και ήταν προετοιμασμένη για μια τέτοια απάντηση. Αλλά έκτοτε υπήρξε μια μεγάλη διακοπή των εχθροπραξιών μεταξύ των δύο πλευρών. Το περασμένο έτος η Μόσχα επέλεξε να μην αντιδράσει στις ενέργειες του απερχόμενου Αμερικανού προέδρου Obama, ο οποίος απάντησε στις κατηγορίες για ρωσική παρέμβαση στις αμερικανικές εκλογές με την απέλαση Ρώσων διπλωματών και την κατάσχεση ρωσικής διπλωματικής ακίνητης περιουσίας.

Για τους Ρώσους, η επιβολή νέων κυρώσεων, πολύ μετά τις εκλογές, φαίνεται να έχει παρακινηθεί από εγχώριες αμερικανικές πολιτικές εξελίξεις, και μοιάζει με έναν δεύτερο κύκλο τιμωρίας για το ίδιο φερόμενο έγκλημα. Η δήλωση του διευθυντή της CIA, Mike Pompeo, ότι "εδώ και δεκαετίες οι Ρώσοι προσπαθούν να υπονομεύσουν την αμερικανική δημοκρατία, θεωρείται ως επιβεβαίωση αυτού. Ο Pompeo εννοούσε ότι η Ρωσία ενεργούσε κατά τον ίδιο τρόπο όταν ήταν στην εξουσία ο Mikhail Gorbachev ή ο Boris Yeltsin; Και εάν έχει δίκιο, γιατί οι ΗΠΑ επέλεξαν να επιβάλλουν νέες κυρώσεις τώρα;

Στο παρελθόν, όσα ακούγονταν για τις εκλογές είχαν διαλυθεί λίγες ημέρες μετά. Το 2008, ο Putin δήλωσε στο CNN ότι οι Ρεπουμπλικάνοι είχαν ενθαρρύνει τον Γεωργιανό ηγέτη Mikheil Saakashvili να επιτεθεί στη Νότια Οσετία προκειμένου να αυξηθούν τα ποσοστά δημοτικότηταςτου υποψήφιου των Ρεπουμπλικάνων, John Mccain. Ο McCain, ο οποίος κατηγόρησε τον Obama ότι είναι πολύ μαλακός απέναντι στη Ρωσία, θα μπορούσε λογικά να το είχε θεωρήσει αυτό ως ρωσική επέμβαση στις εκλογες για να αυξηθούν οι πιθανότητες για τον Barack Obama. Τον Μάρτιο του 2009, η υπουργός Εξωτερικών Hillary Clinton και ο Ρωσος ομόλογός της, Sergei Lavrov, π;τούσαν ήδη το κουμπί "επαναφοράς” (reset).

Το Κρεμλίνο καλά θα έκανε να προβληματιστει για αυτό. Ο Obama κατόρθωσε να κάνει reset στις σχέσεις με τη Ρωσία, παρά το ότι κατηγορήθηκε ότι "καθησυχάζει” τη Μόσχα -κατι το οποίο ο Trump δεν θα μπορουσε ποτέ να φανταστεί. Ο επαγγελματίας πολιτικός, εργαζόμενους μαζί με τους κρατικούς οργανισμούς, ήταν σε θέση να ενεργήσει πιο αποφασιστικά και αυτόνομα από ο,τι ο Trump, ο επαναστάτης και το αουτσάιντερ.

Η Μόσχα υποπτεύεται ότι τιμωρείται για τις ενέργειές της στο παρελθόν και για ένα εκλογικό αποτέλεσμα που επηρέασε μόνο εμμέσως. Αυτές οι υποψίες ενισχύονται από σχόλια στο Κογκρέσο τα οποία αφήνουν να εννοηθεί ότι η Ρωσία είναι ένας "αντίπαλος” όχι μόνο εξαιτίας της παρέμβασής της στις εκλογές και στους μετά-σοβιετικούς γείτονές της, αλλά επειδή τολμά να έχει στην κατοχή της πυρηνικά όπλα που απειλούν τις ΗΠΑ.

Αυτό καθιστά την τιμωρία εναντίον της Ρωσίας βαθύτερη αλλά επίσης μειώνει τον πολιτικό της αντίκτυπο. Η ρωσική ηγεσία τώρα θεωρεί τις κυρώσεις όχι ως ένα θέμα διαπραγμάτευσης και πιθανών συμβιβασμών, αλλά ως μια ζοφερή προσθήκη στη ζωή η οποία δεν θα αλλάξει την εξωτερική πολιτική στάση της Ρωσίας.

Το νέο καθεστώς κυρώσεων μπορεί να θεωρηθεί ως μια νίκη του McCain όχι μόνο έναντι του Trump αλλά έναντι του Obama επίσης. Η διαφορά αυτή τη φορά είναι πως ο McCain έχει την στήριξη πολλών Αμερικανών, φιλελεύθερων και Δημοκρατών.

Αλλά οι κυρώσεις πλήττουν άλλη μια αρχή της προεδρίας Obama, την ενότητα μεταξύ των ΗΠΑ και της Ευρώπης.

Ο Obama συνεργάστηκε στενά με τους Ευρωπαίους συμμάχους των ΗΠΑ για τον πρώτο γύρο κυρώσεων εναντίον της Ρωσίας το 2014, και κατόρθωσε να παρουσιάσει μια ενωμένη θέση. Σκέφτηκε πως ήταν σημαντικό για τις ΗΠΑ να φαίνεται ότι διατηρούν το ηθικό έδαφος, και ότι οι κυρώσεις θα μπορούσαν να θεωρηθούν ως μια επιβεβαίωση των κοινών αξιών, όχι μια επίδειξη ισχύος εναντίον ενός αντιπάλου. Εξάλλου, ο Obama δεν ήταν ένας ένθερμος υποστηρικτής των κυρώσεων. Σε άλλες πτυχές της εξωτερικής του πολιτικής, έδειξε επίσης ότι ο ίδιος ήταν ένας υπερμαχος του τερματισμού των πολιτικών απομονωτισμού, είτε είναι εναντίον του Ιράν, της Κούβας, ή της Μιανμάρ, προτιμώντας τη δέσμευση από την απομόνωση.

Ο τελευταίος γύρος των αμερικανικών κυρώσεων δεν ήταν συντονισμένος με τους Ευρωπαίους συμμάχους. Πολλοί στην ΕΕ -και όχι οι χώρες που παραδοσιακά είναι φιλικές προς τη Ρωσία όπως η Ελλάδα, η Ουγγαρία και η Ιταλία αλλά εξέχουσες προσωπικότητες όπως ο πρόεδρος της Κομισιόν, Jean-Claude Juncker- εξέφρασαν ανησυχία ότι οι κυρώσεις θα μπορούσαν να πλήξουν το εμπόριο αερίου από τη Ρωσία, στο οποίο βασιζεται τόσο πολύ η Ευρώπη.

Το συνολικό αποτέλεσμα μπορεί να έχει μια ειρωνική στροφή. Μπορεί οι Αμερικανοί πολιτικοί να είναι τόσο επικεντρωμένοι στο να τιμωρήσουν τον Trump και τη Ρωσία που ξεχνούν τους φίλους τους στην Ευρώπη. Και με αυτόν τον τρόπο, ίσως έχουν δημιουργήσει ακριβώς τη διαίρεση μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ, την οποία η Ρωσία φέρεται να επιδιώκει.

Μπορείτε να δείτε το κείμενο εδώ
Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

13 Αυγ 2017


Του Νίκου Μελέτη

Μπροστά σε νέο αδιέξοδο στην Συρία βρίσκεται η Άγκυρα και προσωπικά ο Tayyip Erdogan, ο οποίος δια μέσου του πρωθυπουργού Binali Yildirim απείλησε την Παρασκευή με ανάληψη δράσης ώστε να αποτρέψει την δημιουργία «τεχνητού κράτους στα νότια σύνορα με την Συρία και το Ιράκ».

Αφορμή για τις δηλώσεις αυτές αλλά και για τον περιορισμό στην διακίνηση προσώπων και προϊόντων από τον μεθοριακό σταθμό της Τουρκίας με την Συρία, έδωσε η κατάληψη της περιοχής Idlib από ακραίες οργανώσεις ενόπλων που πρόσκεινται στην Αλ Κάιντα.

Η ισλαμιστική οργάνωση Hayat Tahrir al-Sham (HTS), που θεωρείται διάδοχος της Jabhat al Nusra κέρδισε τη μάχη της Idlib από την οργάνωση Ahrar al-Sham που υποστηρίζεται από την Τουρκία και το Κατάρ.

Η Τουρκία προειδοποιεί τώρα ότι θα αναλάβει δράση, ενώ είναι γνωστό ότι πριν δυο εβδομάδες η Ουάσιγκτον επίσημα κατηγόρησε την Άγκυρα ότι ενισχύει και πριμοδοτεί οργανώσεις που πρόκειται στην Αλ Κάιντα και δραστηριοποιούνται στην Συρία.

Έχοντας να αντιμετωπίσει μια διπλή κουρδική «πρόκληση» η Τουρκία επιχειρεί τώρα να βρει πρόσχημα παρέμβασης στην Βόρειο Συρία, με πρόσχημα την επιχείρηση εναντίον της Αλ Κάιντα και του ISIS αλλά με πραγματικό στόχο τις κουρδικές δυνάμεις του YPG.

Και εδώ αρχίζουν και πάλι τα προβλήματα

Για την Τουρκία το σοβαρότερο πρόβλημα είναι ότι οι Κούρδοι της Συρίας ενισχύονται πλέον σημαντικά και θα επιδιώξουν ανταλλάγματα στην μεταπολεμική Συρία, ενώ τον Σεπτέμβριο εκκρεμεί η πραγματοποίηση του δημοψηφίσματος για την ανεξαρτησία στο Ιρακινό Κουρδιστάν.

Ο Erdogan φλερτάρει πλέον με ένα ακόμη κτύπημα εναντίον των Κούρδων στη Συρία, αλλά πλέον τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα για την Τουρκία.

Οι Κούρδοι της Συρίας, με το YPG(PYD) αποτελούν τον κορμό του Syrian Democratic Forces(SDF), βασικού Συμμάχου των ΗΠΑ στην Συρία. Οι Αμερικανοί με εντελώς ξεκάθαρο τρόπο έχουν επιλέξει τον Σύμμαχο τους στο Συριακό έδαφος, θέλοντας να αποφύγουν αμερικανικές απώλειες στον αγώνα εναντίον του ISIS. Οι Κούρδοι στη Συρία αποτελούν την αιχμή του δόρατος στον αγώνα εναντίον του ISIS και πλέον επιχειρούν υπό την πλήρη κάλυψη της αμερικανικής αεροπορίας.
Τις ημέρες αυτές η επιχείρηση εναντίον της Ράκκα, της πρωτεύουσας του ISIS μπαίνει στην πιο κρίσιμη φάση της, με τους Κούρδους να επιχειρούν με την στήριξη των Αμερικανών και τα κυβερνητικά συριακά στρατεύματα με την στήριξη των Ρώσων.

Η απειλή αυτή την στιγμή για την ευόδωση της καθοριστικής αυτής στρατιωτικής επιχείρησης είναι να υπάρξει «αντιπερισπασμός» με αιφνιδιαστικό κτύπημα εναντίον των Κούρδων από την Τουρκία.

Έτσι πλέον η «ασπίδα» πιάνω από τους Κούρδους απλώνεται όχι μόνο από τους Αμερικάνους αλλά και από τους Ρώσους, οι οποίοι θέλουν να κρατήσουν επιρροή προς τους Κούρδους.

Με τις σχέσεις της Τουρκίας με τις ΗΠΑ να κινούνται σε οριακό επίπεδο στην Συρία, τώρα και πάλι οι σχέσεις με την Ρωσία μπαίνουν σε ιδιαίτερα ευαίσθητη και λεπτή καμπή. Η Άγκυρα έχοντας ενεργειακή εξάρτηση από την Ρωσία και με την τούρκική τουριστική βιομηχανία να εξαρτάται από τον ρωσικό τουρισμό, η Τουρκία αναγκάσθηκε να αποδεχθεί την συνεργασία με την Μόσχα παρά το γεγονός ότι η Ρωσία στηρίζει τον πρόεδρο Assad.

Όμως πλέον, η επιμονή της Ρωσίας να συμμετέχουν και οι Κούρδοι του PYD ως νομιμοποιημένο μέρος της Αντιπολίτευσης στις ειρηνευτικές συνομιλίες, ξεπερνάει κατά πολύ την κόκκινη γραμμή που έχει θέσει το τουρκικό καθεστώς.

Το θέμα, σύμφωνα με το κρατικό τουρκικό κανάλι TRT, συζητήθηκε και στην συνάντηση που είχαν στις 7 Αυγούστου στην Μανίλα στο περιθώριο του ASEAN οι υπουργοί εξωτερικών των δυο χωρών Sergey Lavrov και Mevlut Cavusoglu. Ο κ. Lavrov απαίτησε την συμπερίληψη των εκπροσώπων του PYD στην αντιπροσωπεία της συριακής αντιπολίτευσης με τον Μ. Cavusoglu να απαντά ότι αυτό αποτελεί «απαράβατη κόκκινη γραμμή για την Άγκυρα».

Η ανησυχία της Άγκυρας δεν είναι αδικαιολόγητη

Τον περασμένο Ιανουάριο ο Lavrov είχε φιλοξενήσει συνάντηση της Συριακής Αντιπολίτευσης στην οποία συμπεριλαμβάνονταν και εκπρόσωποι του PYD στην οποία σύμφωνα και με τον πολύ γνωστό τούρκο δημοσιογράφο Μ. Γετκιν, παρουσιάσθηκε ρωσικό σχέδιο για το μελλοντικό Σύνταγμα της Συρίας το οποίο άφηνε ανοικτό τον δρόμο για την Αυτονομία των Κούρδων της Βόρειας Συρίας.

Στο κατεστημένο της Τουρκίας με αφορμή και τα τελευταία γεγονότα στις κουρδικές περιοχές του Ιράκ και της Συρίας, εμπεδώνεται πλέον η αντίληψη ότι παρά τις διαφορές μεταξύ της Ρωσίας και των ΗΠΑ στο Συριακό και στην Μέση Ανατολή, υπάρχει σιωπηρή συμφωνία για ενίσχυση των Κούρδων και αλλαγή του χάρτη που διαμορφώθηκε στην Μέση Ανατολή με τις Συμφωνία Sykes-Picot την Βρετανογαλλικη συμφωνία του 1916 με την οποία μοιράστηκε η Μέση Ανατολή σε ζώνες επιρροής μεταξύ των Βρετανών και των Γάλλων διαμορφώνοντας έτσι και τα σύνορα στην περιοχή μετά την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και στις παραμονές του Μεγάλου Πολέμου.

Και σε αυτό τον Νέο Χάρτη φαίνεται ότι πλέον θα έχει θέση και κάποιου είδους κρατική οντότητα των Κούρδων με πυρήνα την αυτόνομη περιοχή του ιρακινού Κουρδιστάν και την περιοχή της Βόρειας Συρίας στην οποία κερδίζουν τον έλεγχο με την στήριξη των Αμερικάνων και την ανοχή των Ρώσων οι Κούρδοι του PYD.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου