Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Μαΐ 2017


Σχεδίαζαν επιθέσεις σε μετρό, λεωφορεία

Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφαλείας (FSB), συνέλαβε στην Μόσχα τέσσερα μέλη της τρομοκρατικής οργάνωσης “Ισλαμικό Κράτος” που σχεδίαζαν να πραγματοποιήσουν τρομοκρατικές επιθέσεις σε μέσα συγκοινωνιών.

Οπως δήλωσε στο πρακτορείο Tass το γραφείο δημοσίων σχέσεων της FSB “στις 25 Μαίου στην Μόσχα συνελήφθησαν τέσσερα μέλη τρομοκρατικής ομάδας, που είναι πολίτες της Ρωσίας και χωρών της Κεντρικής Ασίας, τα οποία σχεδίαζαν να πραγματοποιήσουν τρομοκρατικές επιθέσεις με αυτοσχέδιους εκρηκτικούς μηχανισμούς σε μέσα συγκοινωνιών της Μόσχας”

Σύμφωνα με την FSB τα ηγετικά στελέχη της τρομοκρατικής ομάδας, που είναι μέλη του “Ισλαμικού Κράτους” σχεδίαζαν μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις να πάνε στην Συρία για να συμμετάσχουν σε στρατιωτικές επιχειρήσεις.

Η FSB εντόπισε στα σπίτια όπου διέμεναν οι τρομοκράτες, ολόκληρο εργαστήριο κατασκευής αυτοσχέδιων εκρηκτικών μηχανισμών, αυτόματα όπλα, σφαίρες, χειροβομβίδες, βιβλία και βίντεο με περιεχόμενο που σχετίζεται με την τρομοκρατική δράση.

Όπως ανακοίνωσε η FSB εναντίον τους θα σκηθεί ποινική δίωξη.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Μαΐ 2017


Ο τούρκος πολίτης Αλπαρσλάν Τσελίκ,που ειχε παραδεχθεί την ευθύνη του για τον θάνατο του πιλότου του ρωσικού μαχητικού βομβαριστικού S-24 Όλεγκ Πεσκόφ, το οποίο είχε καταρριφθεί τον Νoέμβριο του 2015 από τουρκικό μαχητικό στον εναέριο χώρο της Συρίας, καταδικάστηκε σήμερα σε πενταετή φυλάκιση για παράνομη οπλοφορία και οπλοκατοχή, όπως δήλωσε στο ρωσικό πρακτορείο Ria Novosti ο δικηγόρος Μουράτ Ουστιουντάγκ.

"Το δικαστήριο δεν εξέτασε την υπόθεση που αφορούσε την συμμετοχή του Τσελίκ στον θάνατο του ρώσου πιλότου Πεσκόφ, αλλά η έρευνα της υπόθεσης συνεχίζεται" δήλωσε ο δικηγόρος.

Από την πλευρά του το ρωσικό πρακτορείο Tass, επικαλείται τον δικηγόρο του Τσελίκ Τασκίν Κανγκάλ, ο οποίος δήλωσε τα εξής: " Μπορώ να επιβεβαιώσω ότι τον Αλπαρσλάν Τσελίκ τον καταδίκασαν σε πέντε χρόνια φυλακή, για παράνομη οπλοφορία. Προς το παρόν δεν πήραμε εγγράφως την απόφαση του δικαστηρίου, αλλά επιβεβαιώνω την απόφαση του".

Ο Όλεγκ Πεσκόφ σκοτώθηκε στις 24 Νοεμβρίου του 2015, όταν πυροβολήθηκε εν ψυχρώ στο έδαφος την στιγμή που προσγειωνόταν με το αλεξίπτωτο του, λίγα λεπτά αφότου ένα τουρκικό μαχητικό F-16 είχε καταρίψει το αεροσκάφος του στον εναέριο χώρο της Συρίας. Ο Όλεγκ Πεσκόφ τιμήθηκε μετά θάνατον ως Ήρωας της Ρωσίας, ενώ ο συγκεβερνήτης του ρωσικού μαχητικού είχε διασωθεί.

Αμέσως μετά το συμβάν ο Αλπαρσλάν Τσελίκ, ως διοικητής ομάδας ανταρτών, είχε αναλάβει την ευθύνη για τον θάνατο του Πεσκόφ. Ωστόσο κατά την διάρκεια της ανάκρισης ο Τσελίκ είχε δηλώσει ότι ο ίδιος δεν σκότωσε τον πιλότο όπως και ότι είχε δώσει εντολή στους υφισταμένους του μαχητές να μην πυροβολήσουν τον Πεσκόφ. Τον Απρίλιο του 2016 η τουρκική αστυνομία συνέλαβε τον Τσελίκ για παράνομη οπλοφορία και οπλοκατοχή. Κατά την διάρκεια της ανάκρισης ο Τσελίκ αρνήθηκε τις κατηγορίες.

Το πρακτορείο Interfax, αναφερόμενο στην απόφαση του δικαστηρίου της Σμύρνης για τον Τσελίκ, υπενθυμίζει τις δηλώσεις του τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος είχε δηλώσει σε συνέντευξη του στο τηλεοπτικό δίκτυο "Ρωσία 24" στις 2 Νοεμβρίου του 2016 ότι "ο Τσελίκ... είχε ομολογήσει ότι ήταν ο ίδιος που σκότωσε τον πιλότο, αλλά αυτό πρέπει να αποδειχθεί".



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

13 Μαΐ 2017


Γράφει ο Παντελής Δ. Καρύκας

Με την ουρά στα σκέλια, τελικά, ο Ταγίπ Ερντογάν θα πάει στις ΗΠΑ παρά την κίνηση ματ του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ να εξοπλίσει τους Κούρδους του YPG της Συρίας.

Ο σουλτάνος ίσως για πρώτη φορά να αντιλαμβάνεται το αδιέξοδο της υπερφίαλης πολιτικής του. Μπορεί όμως να ποντάρει κανείς σε αυτό; Προφανώς όχι. Ο Ερντογάν έχει αποδείξει ότι είναι απρόβλεπτος και αν τελικά καταπίνει την υπερηφάνειά του για να πάει στις ΗΠΑ που του έδωσαν τέτοιο χαστούκι το κάνει διότι σε κάτι προσβλέπει.

Διαφορετικά θα του ήταν πολύ εύκολο να τινάξει την συνάντηση με τον Τραμπ στον αέρα, επικαλούμενος την τιμή του τουρκικού έθνους κερδίζοντας πόντους στο εσωτερικό, καθώς σύσσωμη σχεδόν η τουρκική αντιπολίτευση – και οι σύμμαχοί του εθνικιστές – του ζητούν να αναβάλει, τουλάχιστον, το ταξίδι.

Ο Ερντογάν με την προσέγγισή του με τη Μόσχα κατάφερε να φτιάξει μια λίαν ενδιαφέρουσας γεύσης ρωσική σαλάτα στη Μέση Ανατολή. Ουσιαστικά ο νεοφανής σουλτάνος σκέφτηκε πως μπορεί να παίξει Αμερικανούς και Ρώσους στα ζάρια και μάλιστα με «πειραγμένα» ζάρια.

Ποντάροντας στο ότι η Τουρκία είναι σημαντική έως πολύ σημαντική χώρα και για τους δύο μεγάλους του κόσμου μας, πίστεψε πως μπορεί να κινηθεί ελισσόμενος πότε προς τη μια και πότε προς την άλλη πλευρά κερδίζοντας ο ίδιος οφέλη.

Παραγνώρισε όμως ένα γεγονός. Η τουρκική φιλία είναι σημαντική μεν και για Αμερικανούς και Ρώσους, αλλά δεν είναι αναντικατάστατη και επίσης όσο σημαντική μπορεί να είναι η Τουρκία άλλο τόσο σημαντική για τη Ρωσία ειδικά είναι η αμερικανική αν όχι φιλία, τουλάχιστον ανοχή σε ορισμένα ζητήματα.

Ο Ερντογάν από το 2013 άρχισε άσχημο παιχνίδι στη Συρία προσπαθώντας να υποχρεώσει τους Αμερικανούς να συμμετάσχουν στον εκεί πόλεμο. Απέτυχε να τους παρασύρει όμως και δεν πέτυχε ούτε στο σχέδιό του για τη δημιουργία των διαβόητων ζωνών ασφαλείας στην Συρία που αποσκοπούσαν στην εξάλειψη της κουρδικής απειλής και μόνο.

Οι Αμερικανοί δεν υπέκυψαν και σταδιακά ανέπτυξαν καλές σχέσεις με τους Κούρδους της Συρίας. Ακολούθησε η ρωσική επέμβαση στην Συρία που του ανέτρεψε όλα τα σχέδια και το δεύτερο γκαμπί Ερντογάν, η κατάρριψη του ρωσικού αεροσκάφους. Η κατάρριψη αποτελούσε μια πρόκληση που κατά τη γνώμη του Ερντογάν η Μόσχα δεν θα μπορούσε να αγνοήσει και ίσως έκανε ο μοιραίο σφάλμα που θα έφερνε τελικά τους Αμερικανούς στην Συρία.

Ούτε τότε ο Ερντογάν κέρδισε όμως κάτι. Έτσι σκέφτηκε πως είναι καλύτερα να είναι φίλος, στο βαθμό του εφικτού, με τη Ρωσία, παρά εχθρός της, σκεπτόμενος ίσως, όχι άδικα, ότι η Μόσχα δεν μπορεί να διατηρήσει ισχυρή παρουσία στην Συρία στο διηνεκές για μια σειρά από λόγους.

Τι έδωσε στον Ερντογάν η προσέγγιση με τη Ρωσία στην Συρία; Αρκετά λιγότερα από ότι πίστευε κι αυτό γιατί η προσέγγισή του με τη Μόσχα οδήγησε την Ουάσινγκτον σε στενότερη σχέση με τους Κούρδους. Λίγες ημέρες πριν Ρωσία, Τουρκία και Ιράν συμφώνησαν για τη δημιουργία ζωνών «αποκλιμάκωσης» στη Συρία.

Ωστόσο οι ζώνες αυτές απέχουν από ότι ονειρευόταν με τις «ζώνες ασφαλείας» ο Ερντογάν και κυρίως ουδείς μπορεί να επιβάλει έλεγχο σε κάτι που δεν κατέχει και οι τρεις, Ρωσία, Τουρκία και Ιράν ΔΕΝ ελέγχουν εκτεταμένη εδαφική ζώνη στη βόρεια Συρία. Είναι οι Κούρδοι και οι Αμερικανοί που την ελέγχουν.

Όσον αφορά το πυροτέχνημα Ερντογάν με την εξαγγελία αγοράς των ρωσικών πυραύλων S-400 μόνο ως διαπραγματευτικό χαρτί που θα προσπαθήσει να «πουλήσει» στον Τραμπ μπορεί να εκληφθεί, όπως συνέβη και το 2013 όταν συμφώνησε να αγοράσει κινεζικούς πυραύλους αλλά τελικά υπαναχώρησε.

Οι ρωσικοί πύραυλοι, ακόμα κι αν τους αγόραζε, θα του ήταν σχεδόν άχρηστοι καθώς δεν μπορούν να συνδεθούν με το ΝΑΤΟϊκό δίκτυο αεράμυνας-επιτήρησης στο οποίο είναι ενταγμένη η Τουρκία. Η αγορά των S-400, ενός στρατηγικού αντιαεροπορικού-αντιπυραυλικού συστήματος περιοχής, θα είχε νόημα μόνο αν η Τουρκία πραγματικά σκόπευε να αλλάξει στρατόπεδο και να συμμαχήσει με τη Ρωσία.

Κάτι τέτοιο όμως είναι από απίθανο έως αδύνατο καθώς Ρωσία και Τουρκία είχαν και έχουν αντικρουόμενα συμφέροντα και η Τουρκία του Ερντογάν δύσκολα θα ξεπέσει στον ρόλο του δορυφόρου της Μόσχας. Αυτό το γνωρίζει καλύτερα από όλους ο τσάρος του Κρεμλίνου Βλαντιμίρ Πούτιν στον οποίο πολλά μπορούν να καταλογιστούν, εκτός από έλλειψη ευφυΐας.

Κατά συνέπεια ο Πούτιν παίζει το παιχνίδι για όσο τον εξυπηρετεί για την άσκηση πίεσης στις ΗΠΑ όχι για να τις υπερκεράσει, αλλά για να καταφέρει να τις προσεγγίσει. Ο Πούτιν διακρίνεται για τον ψυχρό ρεαλισμό του και αντίθετα με πολλούς ανά την υφήλιο οπαδούς του – των Ελλήνων περιλαμβανομένων – δεν μπορεί να τρέφει ψευδαισθήσεις για το ισοζύγιο ισχύος με τις ΗΠΑ, σε επίπεδο συμβατικών δυνάμεων.

Ο Ερντογάν λοιπόν πάει στον Τραμπ ουσιαστικά με μια απειλή αγοράς S-400 και με μια παραγγελία για 100 μαχητικά F-35. Είναι αυτά αρκετά για να αλλάξουν την έναντί του στάση των Αμερικανών; Πιθανότατα όχι αν και ποτέ δεν μπορεί να είναι κανείς σίγουρος.

Η ενόχληση των Αμερικανών από τα ανατολίτικα τσαλίμια του σουλτάνου είναι εμφανής. Διαφορετικά και για λόγους τακτ μόνο, ο Τραμπ θα έβρισκε καταλληλότερο χρόνο να ανακοινώσει την ενίσχυση με οπλισμό των Κούρδων και την ανάπτυξη αμερικανικών δυνάμεων παρά το πλευρό τους ώστε να σταματήσουν οι εναντίον τους τουρκικές επιθέσεις.

Το ερώτημα είναι όμως οι Αμερικανοί θα αφήσουν εντελώς ανικανοποίητη την Άγκυρα; Δεν την χρειάζονται για τους σχεδιασμούς τους και κυρίως για την επόμενη ημέρα σε Συρία και Ιράκ; Στη διπλωματία κάτι παίρνεις κάτι χάνεις. Το ερώτημα είναι λοιπόν τι πραγματικά φιλοδοξεί να κερδίσει ο Ερντογάν από μια φαινομενικά ναυαγισμένη εξαρχής συνάντηση με τον Τραμπ και ποια είναι τα ανταλλάγματα που οι Αμερικανοί είναι διατεθειμένοι να του παραχωρήσουν μέχρι να έρθει η άγια μέρα να τον ξεφορτωθούν οριστικά.

Αυτό μόνο μετά την συνάντηση θα το ξέρουμε, όπως και το ποιος θα είναι τελικά ο χαμένος αν οι ΗΠΑ αποφασίσουν να δώσουν κάτι στην Τουρκία.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

11 Μαΐ 2017


Η Ρωσία, το Ιράν και η Τουρκία έχουν συμφωνήσει να είναι οι εγγυήτριες δυνάμεις σε μια κατάπαυση του πυρός που θα διαρκέσει 6 μήνες και θα ισχύει σε 4 περιοχές της Συρίας –στην επαρχία Ιντλίμπ και τμήματα των γειτονικών επαρχιών, στην Ανατολική Γκούτα (στη Δαμασκό), στη βόρεια Χομς και περιοχές γύρω από τις επαρχίες Νταράα κα Αλ Κουνέιτρα, με σκοπό την αποκλιμάκωση της βίας, την διευκόλυνση της πρόσβασης της ανθρωπιστικής βοήθειας και την βελτίωση των συνθηκών για μια πολιτική διευθέτηση.

Ο απεσταλμένος του ΟΗΕ Staffan de Mistura εξήρε την συμφωνία ως ένα «ελπιδοφόρο και θετικό βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση». Με τη συμφωνία της Αστάνα ο Πούτιν έχει αλλάξει εκ νέου τη συζήτηση για τη Συρία, κάνοντας σαφές στην Ουάσιγκτον ότι η πορεία για την πολιτική διευθέτηση και την ήττα του Ισλαμικού Κράτους και της Αλ Κάιντα περνά από την Μόσχα.

Μόλις τον περασμένο μήνα η συνεργασία ΗΠΑ-Ρωσίας στη Συρία, την οποία ο πρόεδρος Τραμπ είχε προτείνει κατά την προεκλογική του καμπάνια, φαινόταν να βρίσκεται σε μηχανική υποστήριξη. Υπήρξε μια διεθνής κατακραυγή λόγω των ισχυρισμών ότι η συριακή κυβέρνηση χρησιμοποίησε χημικά όπλα εναντίον πολιτών στην πόλη Khan Sheikhoun, σκοτώνοντας πάνω από 90 ανθρώπους. Οι υπηρεσίες πληροφοριών είχαν αξιολογήσει ως «υψηλού επιπέδου αξιοπιστίας» την πληροφορία ότι οι συριακές δυνάμεις είχαν χρησιμοποιήσει χημικά όπλα εναντίον της πόλης αυτής στην επαρχία Ιντλίμπ, στις 2 Απριλίου, και απήντησαν με μια πυραυλική επίθεση σε μια συριακή. αεροπορική βάση. Η ρωσική κυβέρνηση απέρριψε τις κατηγορίες των ΗΠΑ για τη συριακή επίθεση, καταδικάζοντας τα αμερικανικά πυραυλικά κτυπήματα και αποχώρησε από τις αμερικανο-ρωσικές συμφωνίες για την αποφυγή της σύγκρουσης στη Συρία.

Αλλά ο Πούτιν αρπάχθηκε από ένα ασαφές αμερικανικό σχέδιο για «ασφαλείς ζώνες» στη Συρία για να βάλει πάλι στο παιχνίδι την αμερικανο-ρωσική συνεργασία. Μια δήλωση του Λευκού Οίκου ανέφερε ότι ο Τραμπ και ο Πούτιν συζήτησαν για δημιουργία «ζωνών ασφαλείας ή αποκλιμάκωσης, που θα φέρουν μια διαρκή ειρήνη για ανθρωπιστικούς και πολλούς άλλους λόγους». Σε μια τηλεφωνική συνομιλία στις 2 Μαΐου, ο Ρώσος Υπεξ Λαβρόφ, μιλώντας στην MIR TV στις 6 Μαΐου, συνέδεσε τη συμφωνία για τις ζώνες αποκλιμάκωσης με τις προηγούμενες αμερικανικές προτάσεις για «ασφαλείς ζώνες» για τη μείωση της βίας στη Συρία. «Δεν είναι τυχαίο ότι οι ΗΠΑ καλωσόρισαν τα αποτελέσματα της συνάντησης στην Αστάνα, ιδιαιτέρως μια συμφωνία για την δημιουργία ζωνών αποκλιμάκωσης». Την ίδια μέρα, ο αρχηγός Γενικού Επιτελείου του Αμερικανικού Στρατού Joseph Dunford και ο αρχηγός του Ρωσικού Στρατού στρατηγός Βαλέρι Γκερασίμοφ, επιβεβαίωσαν την δέσμευσή τους στις επιχειρήσεις αποφυγής της σύγκρουσης στη Συρία.

Αν και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ έκανε σαφές ότι οι ΗΠΑ δεν έπαιρναν μέρος στη συμφωνία, παρά την παρουσία του Βοηθού Γραμματέα Stuart Jones στις συνομιλίες της Αστάνα, και ότι η Ουάσιγκτον έχει ανησυχίες για το ρόλο του Ιράν ως «εγγυητή» της συμφωνίας, οι ΗΠΑ παρ’ όλα αυτά ενεθάρρυναν τις ομάδες της συριακής αντιπολίτευσης να συμμετάσχουν στις συνομιλίες και δήλωσαν ότι «η αντιπολίτευση πρέπει να ανταποκριθεί επίσης στις δεσμεύσεις της, με την Τουρκία ως εγγυήτρια, και να διαχωριστούν από τις τρομοκρατικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένης της Hay’at Tahrir al-Sham, που συνεχίζει να στερεί τις νόμιμες φιλοδοξίες του λαού της Συρίας για μια αντιπροσωπευτική και υπεύθυνη κυβέρνηση. Η Hay’at Tahrir al-Sham είναι ένας συνασπισμός από ριζοσπαστικές σαλαφιστικές ομάδες, στις οποίες ηγείται η Jabhat Fatah al-Sham, συριακό παρακλάδι της Αλ-Κάιντα.

Μιας και οι στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, της αλ-Κάιντα και των κλάδων της συνεχίζεται, η συμφωνία της Αστάνα διανοίγει τη δυνατότητα της εμβάθυνσης του αμερικανο-ρωσικού συντονισμού πέρα από την αποφυγή της σύγκρουσης, ιδιαίτερα καθώς οι ΗΠΑ προετοιμάζουν μια επίθεση εναντίον του Ισλαμικού Κράτους στην Ράκκα. Η συμφωνία καλεί τα μέρη να «λάβουν όλα τα αναγκαία μέτρα για να συνεχίσουν την επιχείρηση καταπολέμησης εναντίον του ΙΚ, της Ταμπχάτ Αλ Νούσρα και όλων των άλλων προσώπων, ομάδων, επιχειρήσεων και μονάδων που συνδέονται με την Αλ Κάιντα ή με το ΙΚ, όπως υποδεικνύεται από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ εντός και εκτός των περιοχών της αποκλιμάκωσης». Στις 5 Μαΐου ο στρατηγός Σεργκέι Ρουντσκόι, επικεφαλής της Κεντρικής Επιχειρησιακής Διεύθυνσης του ρωσικού υπουργείου Άμυνας, τόνισε ότι το μνημόνιο κατανόησης «δεν θα σταματήσει τον πόλεμο εναντίον των τρομοκρατών του ΙΚ ή της Ταμπχάτ αλ-Νούσρα στη Συρία. Τα κράτη εγγυητές αναλαμβάνουν να συνεχίσουν να μάχονται εναντίον των σχηματισμών κάθε τρομοκρατικής οργάνωσης στις ζώνες αποκλιμάκωσης όπως επίσης να παράσχουν βοήθεια στα κυβερνητικά στρατεύματα και στην ένοπλη αντιπολίτευση που μάχονται τους εξεγερμένους σε άλλες περιοχές της Συρίας. Αφού θεσπιστούν οι ζώνες αποκλιμάκωσης, ο κυβερνητικός στρατός θα συνεχίσει την επίθεσή του εναντίον των μονάδων του ΙΚ στα κεντρικά και ανατολικά τμήματα της Συρίας όπως επίσης για να απελευθερώσει τις περιοχές που βρίσκονται κατά μήκος του ποταμού Ευφράτη».

Πριν από τέσσερεις εβδομάδες, αυτή η στήλη προέβλεψε ότι η Ρωσία θα μπορούσε να εξετάσει την «ενίσχυση της στρατιωτικής της παρουσίας ή ακόμη μια ρωσική ζώνη απαγόρευσης πτήσεων», στη συνέχεια της αμερικανικής επίθεσης στην αεροπορική βάση Shayrat.

Η συμμετοχή της Τουρκίας στη συμφωνίας υποδηλώνει ότι η Ουάσιγκτον μπορεί να ζητήσει τις καλές υπηρεσίες της Μόσχα για να διαχειριστεί το ρόλο της Τουρκίας στη Συρία. Την περασμένη εβδομάδα, γράψαμε ότι μετά τις τουρκικές αεροπορικές επιθέσεις εναντίον των Μονάδων Λαϊκής Προστασίας (YPG) στη βόρειο Συρία, οι ΗΠΑ είναι «αποκομμένες από την Τουρκία, καθώς αυτή αν και σύμμαχος του ΝΑΤΟ σχεδόν προκαλεί τις ΗΠΑ που συνεχίζουν να εξαρτώνται από τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), των οποίων οι πιο αποτελεσματικοί μαχητές προέρχονται πρωτίστως από το YPG, στην μακρόπνοη στρατιωτική εκστρατεία για την απομάκρυνση του ΙΚ από την Ράκκα».

Ο Μαξίμ Σουτσκόφ γράφει: «Καθώς η Μόσχα αναζητούσε έναν αξιόπιστο τρόπο να μεταφέρει τη συριακή σύγκρουση από το πεδίο της μάχης στο πεδίο της πολιτικής (η σύγκρουση στοιχίζει ολοένα και περισσότερες ζωές Ρώσων και απορροφά όλο και περισσότερους πόρους) η ιδέα των ασφαλών ζωνών έγινε πεδίο διερεύνησης. Το σχέδιο έπρεπε μόνον να αναβαθμιστεί για να επιτευχθούν τουλάχιστον τρεις στόχοι:
➧ να μην παρεμποδιστεί η στρατιωτική δράση της Ρωσίας,
➧ να εμφανιστεί ως ρωσική πολιτική επιτυχία στο εσωτερικό και
➧ να παρουσιαστεί σαν γνήσια διεθνής προσπάθεια με τη μεσολάβηση και του Ιράν και της Τουρκίας.
➧ Παράλληλα, μια τέτοια κίνηση θα βοηθούσε επίσης στο να δείξει στον Άσαντ και στους Ιρανούς ότι η Μόσχα δεν τους «πουλάει» στους Αμερικανούς, όπως φοβούνται.

Την ίδια ώρα υπάρχει η σκέψη ότι χωρίς την Ουάσιγκτον η υλοποίηση της πρωτοβουλίας θα είναι πιο δύσκολη. Ως εκ τούτου, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας είπε ότι είναι πρόθυμο να επαναλάβει τις συζητήσεις με τις ΗΠΑ, τις οποίες η Ρωσία σταμάτησε μετά από τα κτυπήματα στην αεροπορική βάση της Shayrat, για ένα μνημόνιο ασφάλειας πτήσεων, σχεδιασμένο να αποτρέψει τις εναέριες συγκρούσεις.

«Προς το παρόν, το Ρωσικό υπουργείο Άμυνας λέει ότι οι ασφαλείς ζώνες θα αποτελέσουν ένα κομβικό εργαλείο στην εξασφάλιση αυτών των άμεσων στόχων:
➧ Να διαχωριστούν οι δυνάμεις της μετριοπαθούς αντιπολίτευσης από το ΙΚ και την Τζαμπχάτ Φατάχ αλ Σαμ.
➧ Να διανέμεται πιο άνετα η ανθρωπιστική βοήθεια στις περιοχές αποκλιμάκωσης.
➧ Να αποκατασταθούν οι υποδομές και η παροχή νερού στις ζώνες ώστε να μπορούν να γυρίσουν οι πρόσφυγες».

Ο Σουτσκόφ προσθέτει «Το σημαντικότερο είναι, το μνημόνιο που συμφωνήθηκε θεωρείται ως ένα βασικό βήμα για την παύση των συγκρούσεων στη Συρία. Επιχειρησιακά, οι Ρώσοι πιστεύουν ότι η πρωτοβουλία των ασφαλών ζωνών θα λύσει τα χέρια της συριακής κυβέρνησης και θα βοηθήσει τις δυνάμεις του Άσαντ να απελευθερώσει τις κεντρικές και ανατολικές περιοχές της Συρίας από το ΙΚ, συμπεριλαμβανομένων των εδαφών κατά μήκος του Ευφράτη και ανατολικά της Παλμύρας. Όλ’ αυτά θα μπορούσαν να βοηθήσουν στην προετοιμασία μια μεγάλης κλίμακας επίθεση εναντίον του ΙΚ στην Deir ez Zor. Οι Ρώσοι στρατιωτικοί κάνουν σαφές ότι θα υποστηρίξουν αυτές τις επιχειρήσεις με αεροπορικά κτυπήματα».

Πηγή Σωτήρης Δημόπουλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

9 Μαΐ 2017


To Ισλαμικό Κράτος έδωσε στη δημοσιότητα ένα βίντεο που δείχνει τον αποκεφαλισμό ενός άνδρα, ο οποίος όπως υποστηρίζει η οργάνωση είναι ένας αξιωματούχος των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών που συνελήφθη στη Συρία, ανακοίνωσε σήμερα η ιστοσελίδα SITE που εδρεύει στις ΗΠΑ.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας και οι μυστικές υπηρεσίες FSB δεν ήταν άμεσα διαθέσιμες να σχολιάσουν.

Το διάρκειας 12 λεπτών βίντεο στη ρωσική γλώσσα δόθηκε στη δημοσιότητα την ημέρα που η Ρωσία τιμά την επέτειο από την νίκη της επί της ναζιστικής Γερμανίας, το 1945, με στρατιωτικές παρελάσεις. Σε αυτό εμφανίζεται ένας άνδρας ντυμένος με μαύρη ολόσωμη φόρμα, να γονατίζει και να καλεί άλλους ρώσους πράκτορες να παραδοθούν.

"Αυτός ο ανόητος πίστεψε τις υποσχέσεις της χώρας του ότι δεν θα τον εγκαταλείψει αν συλλαμβανόταν", ακούγεται να λέει κάποιος και στη συνέχεια ένας γενειοφόρος τον αποκεφαλίζει.

Η αυθεντικότητα του βίντεο και η ταυτότητα του άνδρα δεν έχουν επιβεβαιωθεί, ούτε είναι σαφές πότε έγινε η εκτέλεσή του.

Οι ρωσικές δυνάμεις υποστηρίζουν τον σύρο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ στον εμφύλιο πόλεμο με τους αντάρτες και τους άλλους ένοπλους να επιχειρούν την ανατροπή του. Το βίντεο δείχνει σκηνές που, όπως υποστηρίζει το ΙΚ, είναι το αποτέλεσμα των ρωσικών αεροπορικών επιδρομών στη Συρία.

Το ρωσικό υπουργείο Άμυνας αναφέρει ότι περίπου 30 ρώσοι στρατιώτες έχουν σκοτωθεί από την έναρξη της ρωσικής επιχείρησης στη Συρία τον Σεπτέμβριο του 2015.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

8 Μαΐ 2017


Ενισχύει την δύναμη πυρός της ρωσικής Αρμάδας στην Ανατολική Μεσόγειο η Μόσχα, καθώς ο πόλεμος στην περιοχή δείχνει να μπαίνει σε μια κρίσιμη και αποφασιστική φάση, όπου η Ρωσία εκτός των διπλωματικών πρωτοβουλιών όπως αυτής για «ζώνες αποκλιμάκωσης» των συγκρούσεων στηρίζεται και στην διατήρηση της ισχυρής στρατιωτικής παρουσίας.

Η θηριώδης ρωσική φρεγάτα «Admiral Essen» της κατηγορίας «Admiral Grigorovich» εξοπλισμένη με πυραύλους Kalibr την Παρασκευή πέρασε το Γιβραλτάρ και κατευθύνεται ήδη προς την περιοχή, για να ενταχθεί στην ρωσική Αρμάδα όπως ανακοίνωσε ο εκπρόσωπος του ρωσικού πολεμικού ναυτικού

Αν και η Ρωσία δεν διαθέτει Ναυτική Δύναμη Μεσογείου, η μετατόπιση του ενδιαφέροντος στην περιοχή λόγω του Πολέμου στην Συρία, υποχρέωσε από το 2013 την Ρωσία με εντολή του Β. Πούτιν να διατηρεί μόνιμη ναυτική παρουσία στην Ανατολική Μεσόγειο με δύναμη τουλάχιστον 10 σκαφών από το 2013, με βάση την Ταρτούς. Τα σκάφη που συμμετέχουν στην Αρμάδα εναλλάσσονται περιοδικά με πλοία προερχόμενα κυρίως από τον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας.

Εκτός από την φρεγάτα αυτή που αποτελεί το νεότερο απόκτημα του ρωσικού Ναυτικού, στην ρωσική Αρμάδα είναι ενταγμένη και η πρώτη φρεγάτα της κατηγορίας αυτής «Admiral Grigorovich», ενισχύοντας έτσι σημαντικά την δύναμη πυρός της Ρωσίας στην περιοχή.

Η φρεγάτα των 4000 τόνων έχει πλήρωμα 200 ανδρών και είναι εξοπλισμένη με αναβαθμισμένα ραντάρ και συστήματα επιτήρησης και ανίχνευσης, καθώς και με ειδικό εξοπλισμό ηλεκτρονικού πολέμου. Είναι επίσης εξοπλισμένη με εκτοξευτήρες UKSK ικανούς να εκτοξεύουν πυραύλους Kalibr, Oniks εναντίον ηπειρωτικών στόχων και κατευθυνόμενους πυραύλους εναντίον σκαφών επιφάνειας. Η ρωσική φρεγάτα διαθέτει επίσης πυραύλους Shtil-1 την ναυτική εκδοχή των πυραυλων BUK SAM, οκτώ Igla-1E προωθητές SAM, ανθυποβρυχιακούς πυραύλους RBU-6000 ,δυο σωλήνες τορπιλών 533mm. Στην φρεγάτα υπάρχει και ένα ελικόπτερο τύπου Ka-27PL

Τα επόμενα χρόνια αναμένεται να παραδοθούν στον Στόλο της Μαύρης Θάλασσας τέσσερις ακόμη φρεγάτες αυτού του τύπου, που είναι σκάφη σχεδιασμένα για ναυτικές επιχειρήσεις εναντίον άλλων σκαφών επιφανείας και υποβρυχίων, για αποστολές αεράμυνας και έχει την δυνατότητα να επιχειρεί είτε αυτοτελώς είτε ως μέρος μιας μεγαλύτερης ναυτικής δύναμης.

Οι πύραυλοι Kalibr είναι οι νέοι υπερηχητικοί πύραυλοι Cruise που από το 2015 δοκιμάσθηκαν για να πληγούν στόχοι επί του συριακού εδάφους από πολύ μακρινές αποστάσεις από σκάφη στην Μαύρη Θάλασσα.

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

5 Μαΐ 2017


Η Ρωσία όχι μόνο απορρίπτει το επιχείρημα της Τουρκίας ότι οι Κούρδοι της Συρίας είναι τρομοκράτες, αλλά θα συνεχίζει να τους εξοπλίζει με ρωσικά όπλα

Ούτε ο ελεχγόμενος Τύπος στην Τουρκία μπόρεσε να κρύψει τις μεγάλες διαφορές που έχουν προκύψει κατά το τελευταίο διάστημα, μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας. Ιδίως, ως προς το Κουρδικό ζήτημα, το υπ’ αριθ. ένα που απασχολεί σήμερα την Τουρκία, η διαφορά είναι αγεφύρωτη.

Κατά το CNNTük -και όχι μόνο- η Ρωσία όχι μόνο απορρίπτει το επιχείρημα της Τουρκίας ότι οι Κούρδοι της Συρίας είναι τρομοκράτες, αλλά ο Πούτιν τόνισε ότι θα συνεχίσει να τους στηρίζει και μάλιστα να τους προμηθεύει ρωσικά οπλικά συστήματα. Και δεν είναι μόνον αυτό. Αλλά η ρωσική πλευρά εκδήλωσε την δυσαρέσκεια της για την ταχύτατη τοποθέτηση της Άγκυρας ότι ο Άσαντ είναι αυτός που βομβάρδισε με χημικά την συριακή αντιπολίτευση, συμφωνώντας αμέσως με τις ΗΠΑ, χωρίς να αναμένει έρευνα από ανεξάρτητους διαμεσολαβητές.

Βεβαίως, η Ρωσία έχει μεγάλο ενδιαφέρον να κλειστούν συμφωνίες στον εμπορικό τομέα, ιδίως στα ενεργειακά και αυτό είναι που τόνισε ιδιαιτέρως ο Πούτιν. Πρώτα στην λίστα των ενδιαφερόντων είναι ο πυρηνικός σταθμός του Ακούγιου και ο αγωγός Turkish Stream, ιδίως το δεύτερο τμήμα του που θα έχει κατεύθυνση προς την Ευρώπη. Στους άλλους τομείς δεν ανακοινώθηκε κάποια διαφοροποίηση, παραμένοντας το μερικό ρωσικό εμπάργκο στα τουρκικά αγροτικά προϊόντα.

Εκεί που παίχθηκε επικοινωνιακό παιχνίδι και από τις δύο πλευρές, είναι η υποτιθέμενη αγορά από την Τουρκία ρωσικών οπλικών συστημάτων. Η Τουρκία αρέσκεται σ’ αυτό το παιχνίδι -επί χρόνια κράτησε η δήθεν αγορά από τους Κινέζους- επειδή υποτίθεται ότι εκβιάζει τις ΗΠΑ, γνωστού όντος πως ούτε θα της επιτραπεί να αγοράσει από τους Ρώσους, αλλά ούτε και οι Ρώσοι μπορούν να δώσουν κωδικούς στα εξελιγμένα οπλικά συστήματα σε χώρα του ΝΑΤΟ.

Μάλιστα, ο τουρκικός Τύπος σημειώνει την παρουσία της «Rosoboronexport» στην Διεθνή Έκθεση Αμυντικής Βιομηχανίας IDEF’ 17, στην Κωνσταντινούπολη, σύμφωνα με πληροφορίες που έδωσε ο πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, και δημοσιεύει δήλωση του γενικού διευθυντή της «Rosoboronexport», Αλεξάντερ Μιχέγιεφ: «Η Τουρκία είναι ένας από τους μεγαλύτερους συνεργάτες της "Rosoboronexport". Διατηρούμε επαφές με μια σειρά προοπτικών στρατιωτικής τεχνικής συνεργασίας με έργο που θα εξυπηρετήσει τα αμοιβαία συμφέροντα των δύο χωρών».

Από τουρκικής πλευράς ανακοινώνεται πως υπάρχει ενδιαφέρον, εκτός από το σύστημα S-400 Triumph, το οποίο επί καιρό διαπραγματεύεται μεταξύ των δύο χωρών και το ρωσικό πυραυλικό αμυντικό σύστημα TOR-M2KM, το αντιαεροπορικό PANTSIR-S1, και συστήματα Αεροπορικής Άμυνας, συμπεριλαμβανομένων του IgLA-S, φορητού αντιαεροπορικού συστήματος, επίσης στο ενδιαφέρον της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας είναι το MiG-29M2.

Μπορεί στο Σότσι να συζητήθηκαν αυτά τα θέματα, αλλά η απουσία τους από τις ανακοινώσεις δείχνουν ότι οι συνομιλίες δεν έχουν σημειώσει ιδιαίτερη πρόοδο. Τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούν να σημειώσουν πρόοδο αναφέρει το έγκυρο Defence-point, σχολιάζοντας όσα διέρρευσαν στο ρωσικό ειδησεογραφικό πρακτορείο TASS.

Ο ένας λόγος είναι η έκταση της μεταφοράς τεχνογνωσίας στους Τούρκους και το άλλο η δυνατότητα συμπαραγωγής του συστήματος με τους Ρώσους. Εάν οι πληροφορίες που διαρρέουν είναι σωστές, αυτό λογικά συνεπάγεται ότι η Ρωσία δεν ανησυχεί για τη διαρροή κρίσιμης τεχνολογίας, άρα: 1. Οι Ρώσοι δεν σκοπεύουν να παραδώσουν πηγαίους κωδικούς του συστήματος, κάτι απόλυτα κατανοητό και προβλέψιμο. 2. Εάν θα συμφωνήσει σε τέτοια συναλλαγή, θα πρόκειται για μία υποβαθμισμένη έκδοση του συστήματος η οποία θα το κάνει να ομοιάζει πολύ με τους S-300, αν και μοιάζει δύσκολο να αποφασίσουν οι Ρώσοι ακόμα και αυτό.

Γι’ αυτό έγραψα στην αρχή περί επικοινωνιακού παιχνιδιού. Η Ρωσία ασχολήθηκε μ’ αυτό επί μια δεκαετία και πλέον με το Ιράν, καθώς το θέμα αποτελούσε ένα όπλο στα χέρια της ρωσικής διπλωματίας, το οποίο χρησιμοποιούνταν αναλόγως της πορείας των σχέσεων με την Ουάσιγκτον.
Και φυσικά, είναι και ένα θέμα το οποίο δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα στις σχέσεις της Τουρκίας με τη Δύση, κάτι που εξ ορισμού ευνοεί τα ρωσικά συμφέροντα, καθώς λειτουργεί διασπαστικά και διχαστικά στον κυριότερο αντίπαλο, το ΝΑΤΟ, ενώ συγχρόνως κάνει και ανέξοδη διαφήμιση του συστήματος!

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

1 Μαΐ 2017


Του Αμπντουλάχ Μποζκούρτ

Η Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών της Τουρκίας (ΜΙΤ) εν γνώση και ηθελημένα προσέφερε βοήθεια σε Ρώσους τζιχαντιστές που είχαν αποκεφαλίσει τον Ελληνορθόδοξο επίσκοπο στο Χαλέπι Μπούλος Γιαζιτζί και τον Ορθόδοξο Σύριο επίσκοπο Γιοχάνα Ιμπραήμ το 2013. Συνελήφθησαν στην Τουρκία τον Ιούνιο του ίδιου έτους, αλλά μετά την παρέμβαση των τουρκικών υπηρεσιών και του υπουργού Δικαιοσύνης Μπεκίρ Μποζντάγκ καταδικάστηκαν για άλλα, κατώτερα αδικήματα και όχι για τη δολοφονία των ιερέων. Πρόκειται να αφεθούν ελεύθεροι τον επόμενο μήνα.

Τα ονόματά τους είναι Μωχάμεντ Αμντουραχμάνοφ (ήτοι Αμπού Μπανάτ, γεννηθείς στις 24/11/74 στο Νταγκεστάν) και Αχμάντ Ραμαζάνοφ (γεννηθείς στις 12/3/86 στο Γκρόζνι, της Τσετσενίας). Εικάζεται ότι αποτελούν μέρος της ομάδας τζιχαντιστών που απήγαγε και δολοφονούσε προεξάρχοντες ιερείς στη Συρία.

Ο Αμντουραχμάνοφ προσωπικά αποκεφάλισε τον έναν και βοήθησε στον αποκεφαλισμό του άλλου, σύμφωνα με τα ευρήματα στο όπλο που χρησιμοποιήθηκε για τον φόνο, τις ιατροδικαστικές έρευνες και την ίδια του την κατάθεση που συνάδει με εκείνη του συνεργού του. Σοκ αποτελεί το γεγονός ότι αυτοί οι φονιάδες στρατολογήθηκαν από τη ΜΙΤ, που τους παρείχε οπλισμό και άλλα εφόδια για τον πόλεμο ενάντια στο καθεστώς του Μπασάρ αλ-Άσαντ.

Τους μετακινούσε γνωστός διακινητής προσώπων της Αλ Κάιντα

Και οι δύο άνδρες ήταν σε επαφή με τον Τούρκο Μελβούτ Κουσμάν, ο οποίος βρισκόταν ήδη κάτω από μικροσκόπιο της τουρκικής αστυνομίας ως ύποπτος για συμμετοχή σε πυρήνα της Αλ Κάιντα με δράση στην ανατολική επαρχία του Βαν και στην Κωνσταντινούπολη. Του πυρήνα ηγείτο ο Ιμπραήμ Σεν, πρώην τρόφιμος στο Γκουαντάναμο και ανώτερο στρατιωτικό στέλεχος της Αλ Κάιντα.

Ο Κουσμάν (γεννηθείς στο Βαν στις 8/11/66) διατηρούσε κατοικία στη συνοικία Μπαγκσιλάρ της Κωνσταντινούπολης και δούλευε ως διακινητής προσώπων και προμηθευτής για την Αλ Κάιντα και προσφιλείς της ομάδες τζιχαντιστών.
Οι παγιδευμένες συνομιλίες της 20ής Ιουνίου 2013 αποκάλυψαν ότι ο Κουσμάν θα παρέδιδε στρατιωτικό εξοπλισμό, ρουχισμό και τρόφιμα σε έναν άνδρα ονόματι Χασάν. Το τηλέφωνο ανήκε σε κάποιον Σαΐντ Αμίν Χουσεΐν αλ-Τζουμπούρι.

Η παράδοση έλαβε χώρα στο χωριό Μπασπινάρ στα τουρκο-συριακά σύνορα. Κατόπιν, ο Κουσμάν συνόδευσε τζιχαντιστές που είχαν εισέλθει παράνομα στην Τουρκία από τη Συρία και ξεκίνησε προς την Κωνσταντινούπολη.
Τελικά τον σταμάτησαν στο Ικόνιο, όπου ο Αμντουραχμάνοφ, ο Ραμαζάνοφ και μια γυναίκα ονόματι Φατίμ Μαντέν (24) αλλοδαπή, συνελήφθησαν μαζί με έναν άλλο Τούρκο ονόματι Σαΐτ Αλπ. Τόσο ο Κουσμάν όσο και ο Αλπ αφέθηκαν ελεύθεροι ενώ οι υπόλοιποι μεταφέρθηκαν στο τμήμα Αλλοδαπών του Ικονίου.

Μολονότι ο Αμντουραχμάνοφ ήταν σε λίστα που του απαγόρευε την είσοδο στην Τουρκία, αφέθηκε ελεύθερος μαζί με τους άλλους δύο. Αυτό καταδεικνύει πως αυτοί οι άνθρωποι βρίσκονταν υπό την προστασία των μυστικών υπηρεσιών.

Ο τζιχαντιστής που αφέθηκε ελεύθερος αποδεικνύεται φονιάς ιερέων

Στις 28/6/13 εμφανίζονται στα τουρκικά ΜΜΕ οι εικόνες της σφαγής των δύο ιερέων. Ο Γιαζιτζί είχε πάει στη Συρία στις 22 Απριλίου για να συναντήσει τον Γιοχάννα. Απήχθησαν αμφότεροι από ενόπλους στο χωριό Καφρ Νταέλ, έξω από το Χαλέπι. Στη συνέχεια αποκαλύφθηκε ότι ήταν κρατούμενοι της ομάδας τζιχαντιστών Κατιμπάτ αλ-Μανατζάραν. Όταν δόθηκαν στη δημοσιότητα οι αποτροπιαστικές εικόνες της εκτέλεσης η αστυνομία του Ικονίου αναγνώρισε τον Αμντουραχμάνοφ στα στιγμιότυπα.

Η επιβεβαίωση ώθησε την αστυνομία της Κωνσταντινούπολης να προβεί σε αιφνιδιαστικές επιδρομές σε διάφορες διευθύνσεις στις 4/7/13 κατά τις οποίες συνελήφθησαν μεταξύ άλλων και οι Κουσμάν, Ραμαζάνοφ και Αμντουραχμάνοφ.

Η αστυνομία κατάσχεσε οπλισμό και εξοπλισμό ενδοεπικοινωνίας. Βρέθηκαν επίσης ρούχα παρόμοια με εκείνα στα οποία εμφανιζόταν ο Αμντουραχμάνοφ στο βίντεο, όπως και ένα μαχαίρι πανομοιότηπο με το όπλο του φόνου, σύμφωνα με την εγκληματολογική ανάλυση.

Ενοχοποιητικά στοιχεία

Ο εισαγγελέας της Κωνσταντινούπολης απήγγειλε και στους τρεις κατηγορίες συμμετοχής σε τρομοκρατική ομάδα και παράνομη κατοχή όπλων και εκρηκτικών και φυλακίστηκαν.

Ο γιος του Κουσμάν Αμπντουλάχ και ο Σαΐτ Αλπ επίσης κατηγορήθηκαν ως ύποπτοι, αλλά αφέθηκαν ελεύθεροι με τη δίκη σε εκκρεμότητα. Η ρωσική αστυνομία που ειδοποιήθηκε από την Ίντερπολ διεξήγαγε έρευνα στο σπίτι του Αμντουραχμάνοφ στην Τσετσενία και βρήκε χειροβομβίδες, εκρηκτικά και σφαίρες.

Υπήρχαν αρκετά στοιχεία για να καταδικαστούν οι Ρώσοι τζιχαντιστές για τρομοκρατία, οπλοκατοχή και κατοχή εκρηκτικών υλών, αλλά για να καταδικαστεί ο Αμντουραχμάνοφ για τους φόνους των ιερέων που έλαβαν χώρα εκτός Τουρκίας, η εισαγγελία χρειαζόταν την άδεια του υπουργείου Δικαιοσύνης. Το υπουργείο την απέρριψε, με το σκεπτικό ότι δεν ήταν απαραίτητη για την έρευνα, παρά μόνο για τη δίκη, σύμφωνα με τον Ποινικό Κώδικα.

Ο Τούρκος υπουργός Δικαιοσύνης αποτρέπει την απόδοση κατηγοριών

Ο Τούρκος υπουργός Δικαιοσύνης Μπεκί Μποζντάγκ, σε επερώτηση στη Βουλή επί του ζητήματος, υποστήριξε ότι είχε συμβουλέψει την εισαγγελία να συνεχίσει την έρευνα και να επιστρέψει για την άδεια για τη δίκη. Όμως αποκαλύφθηκε ότι ξεκάθαρα ο Μποζντάγκ αποθάρρυνε την εισαγγελία από το να προσάψει τις κατηγορίες για τον φόνο των ιερέων, λέγοντας ότι υπήρχε ήδη μια έγκυρη συμφωνία απέλασης και αμοιβαίας νομικής συμπαράστασης με τη Συρία από το 1983.

Το άρθρο 12 του νόμου 5237 γράφει ότι ένας αλλοδαπός μπορεί να δικαστεί για εγκλήματα που διεπράχθησαν εκτός της χώρας μόνο εάν δεν υπάρχει συμφωνία απέλασης ή η χώρα υποδοχής δεν δέχεται πίσω τον ύποπτο.

Ο Μποζντάγκ είπε ότι αν υπάρξουν επαρκή στοιχεία για τους φόνους η εισαγγελία μπορεί να ξαναϋποβάλει το αίτημά της. Εν συντομία, ο Τούρκος υπουργός είπε στην εισαγγελία να άρει τις κατηγορίες. Όπερ και εγένετο.

Διαβάζοντας ανάμεσα στις γραμμές, οι εισαγγελείς αποφάσισαν να μη συμπεριλάβουν τους φόνους, σημειώνοντας ότι επειδή διεπράχθησαν σε ξένη χώρα , ήταν δύσκολο να βρεθούν στοιχεία. Δεν μπήκαν καν στον κόπο να υποβάλλουν νέα αίτηση.

Αυτό ήταν λάθος από όλες τις απόψεις. Καταρχήν, η εγκληματολογική ανάλυση ξεκάθαρα έδειξε τον Αμντουραχμάνοφ ως τον ένοχο για τον αποκεφαλισμό του ιερέα από το βίντεο και το όργανο του εγκλήματος βρέθηκε στο σπίτι του.

Ο ίδιος ο Αμντουραχμάνοφ επιβεβαίωση ότι ήταν στο βίντεο κατά την διάρκεια της απολογίας του στο δικαστήριο (το είχε ήδη παραδεχθεί στην ανάκρισή του από την αστυνομία). Δεύτερον, στην πράξη δεν υπάρχει εφαρμογή της συνθήκης απέλασης λόγω του πολέμου στη Συρία. Τρίτον, το επιχείρημα της συνθήκης έρχεται σε αντίθεση με την επίσημη κυβερνητική γραμμή που θεωρούσε παράνομο το καθεστώς Μπασάρ αλ-Άσαντ και αναγνώριζε αντ’ αυτού κυβέρνηση της αντιπολίτευσης.

Οι τζιχαντιστές καταθέτουν πως συνεργάστηκαν με τις μυστικές υπηρεσίες

Η κατάθεση του Αμντουραχμάνοφ στο δικαστήριο ανέδειξε ξεκάθαρα τη συνεργασία του με τη ΜΙΤ. Είπε ότι εκείνος και άλλοι ένοπλοι ήταν σε συνεχή επαφή με τη ΜΙΤ. “Αφότου φυλακίστηκα, έγραψα επιστολές προς την υπηρεσία αλλά δεν έλαβα απάντηση. Όσο ήμασταν στη Συρία η Τουρκία μας βοηθούσε με όπλα, χρήματα και οχήματα. Δεν καταλαβαίνω τι συμβαίνει τώρα και γιατί βρίσκομαι στη φυλακή”.

Αυτά τα λόγια φανερώνουν πως οι μυστικές υπηρεσίες παράτησαν τον Αμντουραχμάνοφ μετά την αποκάλυψή του, αλλά παρ’ όλα αυτά τον βοήθησαν να δικαστεί για μικρότερα εγκλήματα. Ίσως η ΜΙΤ προσπάθησε να προστατευτεί από ένα σωρό νομικά προβλήματα που θα προέκυπταν, παρεμβαίνοντας ώστε να μην υπάρξουν κατηγορίες για τον φόνο των ιερέων.

Η τουρκική κυβέρνηση έπαιξε το ίδιο παιχνίδι, γιατί τότε πρωθυπουργός ήταν ο νυν αυταρχικός Πρόεδρος Ρεσέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος παρακολουθούσε προσωπικά τις μάχες των τζιχαντιστών με το καθεστώς Άσαντ, ελπίζοντας να τον αντικαταστήσει με κάποια δικιά του ισλαμική μαριονέτα.

Στην κατάθεσή του, ο Ραμαζάνοφ είπε ότι εκπαίδευε μαχητές στην Κατιμπάτ αλ-Μουχατζιρίν, όπου γνώρισε τον Αμντουραχμάνοφ. Δήλωσε ότι ήταν ο Αμντουραχμάνοφ στο βίντεο που αποκεφάλισε τον ιερέα, σύμφωνα με την απόφαση του δικαστηρίου της Σαρία και ότι βοήθησε να αποκεφαλιστεί ο δεύτερος.

Οι φονιάδες θα αφεθούν ελεύθεροι

Ένας εισαγγελέας, κατά πάσα πιθανότητα επιλεγμένος από την κυβέρνηση ειδικά για την υπόθεση, ζήτησε μέχρι και την αθώωση των Ρώσων. Ωστόσο το δικαστήριο αρνήθηκε. Ίσως το γεγονός ότι τόσο η Ρωσία όσο και οι ΗΠΑ ζήτησαν την απόδοση του αρχείου της υπόθεσης και των αποδεικτικών στοιχείων να έπαιξε κάποιο ρόλο στην αποτροπή της πλήρους συγκάλυψης της υπόθεσης.

Εν τέλει και οι δύο κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε επτάμιση χρόνια φυλάκισης με την κατηγορία της συμμετοχής σε τρομοκρατική οργάνωση. Δεν υπήρξαν κατηγορίας για φόνο και το δικαστήριο τους απάλλαξε από τις κατηγορίες για παράνομη οπλοκατοχή και κατοχή εκρηκτικών.

Ο Κουμσάν καταδικάστηκε για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση (7 χρόνια και 5 μήνες), κατοχή επικίνδυνων υλικών (4 χρόνια και 2 μήνες) και παράνομη οπλοκατοχή (1 χρόνος και 3 μήνες). Ο γιος του και ο Αλπ αθωώθηκαν.

Οι ΗΠΑ και η Ρωσία οφείλουν να παρέμβουν

Αυτό σημαίνει ότι ο Αμντουραχμάνοφ και ο Ραμαζάνοφ θα αφεθούν ελεύθεροι υπό περιοριστικούς όρους στις 6 Μαΐου 2017, έχοντας εκτίσει μόλις 3 χρόνια και 9 μήνες φυλάκιση. Εκτός, βέβαια, και αν τους απαγγελθούν και άλλες κατηγορίες, κάτι για το οποίο η τουρκική κυβέρνηση φαίνεται τελείως απρόθυμη δεδομένου του χειρισμού της της υπόθεσης.

Τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ρωσία μπορούν να πιάσουν την υπόθεση από εκεί που την παράτησε η τουρκική κυβέρνηση, ζητώντας την απέλασή των τρομοκρατών, ώστε να τιμωρηθούν για τις αποτρόπαιες δολοφονίες των ιερέων.

Ο Ερντογάν, βέβαια, δεν θα θελήσει κάτι τέτοιο, φοβούμενος μήπως η απέλαση εκθέσει και τον ίδιο. Αλλά αξίζει τον κόπο τουλάχιστον για να ξεμπροστιαστεί αυτός ο ισλαμιστής ηγέτης που βοήθησε και υπέθαλψε κάθε είδους φανατικούς ριζοσπάστες στη Συρία.

Stockholm Centre for Freedom
Πηγή "Σταύρος Λυγερός"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

29 Απρ 2017


Η Μόσχα είναι έτοιμη να συνεργαστεί με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την επίλυση της συριακής κρίσης, διαβεβαίωσε σήμερα ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ, όπως μετέδωσαν τα ρωσικά ειδησεογραφικά πρακτορεία.

Η ρωσική ηγεσία επαναλαμβάνει τακτικά ότι είναι έτοιμη να ανανεώσει τη συνεργασία της με την Ουάσινγκτον στο θέμα της Συρίας αλλά και γενικότερα για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

"Πιστεύουμε ότι προκειμένου να επιλυθεί αυτό το πρόβλημα (σ.σ. για να βελτιωθεί η αποτελεσματικότητα των προσπαθειών για την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας) είναι σημαντικό να ενώσουν τις δυνάμεις τους όλοι εκείνοι που μάχονται την τρομοκρατία στη Συρία. Εννοώ τόσο οι Αεροδιαστημικές Ρωσικές Δυνάμεις (σ.σ. η ρωσική πολεμική αεροπορία) όσο και ο συνασπισμός του οποίου ηγούνται οι Αμερικανοί", είπε ο Λαβρόφ σε μια συνάντηση που είχε με τον Ιορδανό ομόλογό του, τον Αϊμάν Σαφάντι.

Από την πλευρά του, ο υφυπουργός Εξωτερικών Μιχαήλ Μπογκντάνοφ δήλωσε σήμερα ότι οι ρωσικές αρχές ελπίζουν πως η ένοπλη συριακή αντιπολίτευση θα συμμετάσχει στις ειρηνευτικές διαπραγματεύσεις που θα διεξαχθούν στην Αστάνα του Καζακστάν το διήμερο 3-4 Μαΐου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

28 Απρ 2017


Το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών με αφορμή τα γεγονότα στα Σκόπια, καλεί τους ξένους παράγοντες να σταματήσουν να ασκούν πιέσεις και να δώσουν την δυνατότητα στις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις να καθορίσουν το μέλλον της χώρας

Το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών σε ανακοίνωση του, με αφορμή τα χθεσινά γεγονότα στα Σκόπια, καλεί τους ξένους παράγοντες να σταματήσουν να ασκούν πιέσεις και να δώσουν την δυνατότητα στις εγχώριες πολιτικές δυνάμεις να καθορίσουν το μέλλον της χώρας.

Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών στην ανακοίνωση του εκφράζει την βαθύτατη ανησυχία του για τα γεγονότα που διαδραματίζονται στην χώρα αυτή, επιρρίπτοντας ευθύνες στην σκοπιανή αντιπολίτευση για την οποία αναφέρει ότι "στις 27 Απριλίου, η αντιπολίτευση, αφού έχασε με βάση τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών, επιχείρησε ουσιαστικά να καταλάβει βίαια την εξουσία στην χώρα, εκλέγοντας με δική της πρωτοβουλία τον πρόεδρο της Συνέλευσης (Βουλής) παραβιάζοντας ωμά τις υπάρχουσες διαδικασίες".

Παράλληλα στην ανακοίνωση του επικρίνει την Ευρωπαίκή Ένωση και τις ΗΠΑ για την στάση που τήρησαν στα γεγονότα, επισημαίνοντας ότι "οι επίσημοι εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι πρεσβευτές μιας σειράς ευρωπαϊκών χωρών και οι ΗΠΑ έσπευσαν χωρίς καθυστέρηση να χαιρετίσουν 'τον νέο πρόεδρο', για την ακρίβεια, τον πρώην διοικητή του φιλοαλβανικού, λεγόμενου 'Λαϊκού Απελευθερωτικού Στρατού'", του UCK.

Το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών στην ανακοίνωση του κάνει λόγο για προσχεδιασμένη ενέργεια που έγινε με την καθοδήγηση "ξένων συμβούλων".

"Μια τόσο ακαριαία συντονισμένη αντίδραση αναμφισβήτητα επιβεβαιώνει ότι αυτό που συνέβη σχεδιάστηκε εκ των προτέρων, με την σιωπηρή έγκριση 'ξένων συμβούλων' της ΄σκοπιανής αντιπολίτευσης" και "επιβεβαιώνει εκ νέου την θέση που λέει ότι κύρια αιτία της παρούσας πολιτικής εσωτερικής κρίσης στην ΠΓΔΜ είναι ωμή παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις αυτής της χώρας", αναφέρεται στην ανακοίνωση. Παράλληλα επισημαίνεται ότι "ενώπιον μας βλέπουμε μια απροκάλυπτη χειραγώγηση της βούλησης των πολιτών, με στόχο να αντρέψουν την νόμιμη κυβέρνηση".

Το Ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών επισημαίνει επίσης οτι η περαιτέρω εξέλιξη της κατάστασης με βάση το σενάριο αυτό, οι απόπειρες να αλλάξουν την χώρα στην βάση της λεγόμενης 'τυραννικής πλατφόρμας', εγκυμονούν αύξηση της έντασης και διολίσθηση της κατάστασης σε μια σύγκρουση μεταξύ των εθνοτήτων".

Για τους λόγους αυτούς το ρωσικό Υπουργείο Εξωτερικών θεωρεί ότι μοναδική διέξοδος από την κρίση είναι ο διάλογος σε συνταγματικό πλαίσιο, όπως και ότι είναι αναγκαίο να σταματήσούν οι όποιες έξωθεν πιέσεις και να δοθεί η δυνατότητα στις πολιτικές δυνάμεις της ΠΓΔΜ να αποφασίσουν μόνες τους για το μέλλον της χώρας".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Απρ 2017


Με τις αντιδράσεις για το δημοψήφισμα – παρωδία του Ερντογάν στην Τουρκία να αυξάνονται, καθώς πλέον ανοικτά γίνεται λόγος για ενέργειες που δε συνάδουν με τέτοιες διαδικασίες σε δημοκρατικά κράτη, η στάση τόσο της Ουάσιγκτον όσο και της Μόσχας παρουσιάζει μεγάλο ενδιαφέρον και ίσως προδιαγράφει ορισμένες καταστάσεις που θα μας απασχολήσουν στο μέλλον.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Ξεκινώντας από την τοποθέτηση του Κρεμλίνου διά του εκπροσώπου Ντμίτρι Πεσκόφ, ζητήθηκε να γίνουν σεβαστά τα αποτελέσματα του δημοψηφίσματος, αποκαλώντας τη διαδικασία «εσωτερική υπόθεση της Τουρκίας». Με απλά λόγια, η Μόσχα δεν είδε και δεν άκουσε οτιδήποτε για νοθεία.

Η πρώτη παρατήρηση είναι πως θα πρέπει να θεωρείται φυσιολογικό το να μην ασχολείται με «λεπτομέρειες» όπως οι καταγγελίες περί νοθείας, η σχεδόν αποκλειστική πρόσβαση των εκπροσώπων του «ναι» στα μέσα ενημέρωσης και η τεράστια και πανάκριβη καμπάνια -με χρήματα άραγε ποιου;- για να πειστεί ο Τούρκος πολίτης να δώσει θετική ψήφο στις προτεινόμενες συνταγματικές αλλαγές.

Ο Ερντογάν ποτέ δεν έκρυψε την πεποίθησή του ότι ένα σύστημα σαν κι αυτό της Ρωσίας είναι καταλληλότερο για τη διακυβέρνησης μιας χώρας όπως η Τουρκία… αρκεί να βρίσκεται ο ίδιος στον προεδρικό θώκο. Επίσης, την εποχή του διδύμου με τον Αμπντουλάχ Γκιουλ, καθώς οι δυο τους «τράβηξαν το κάρο» και το AKP έγινε κυβέρνηση, πολλοί αναλυτές διεθνώς έβλεπαν ομοιότητες με το ρωσικό δίδυμο Πούτιν-Μεντβέντεφ.

Με μια μεγάλη διαφορά όμως: Όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου και το ρωσικό σύνταγμα απαγόρευε στον Πούτιν να είναι ξανά προεδρικός υποψήφιος, ασχέτως του αν αυτός παρέμεινε για όλη του τη θητεία ως το ισχυρό πρόσωπο και η πραγματική εξουσία στη χώρα, έκανε στην άκρη και υποψήφιος κατήλθε ο Μέντβεντεφ, εξαντλώντας τη θητεία του και στη συνέχεια, όταν επανεξελέγη ο Πούτιν, ο Μέντβεντεφ επανήλθε στη θέση του πρωθυπουργού της Ρωσίας.

Αντίθετα, ο Ερντογάν, εξελέγη πρόεδρος, έχοντας προαναγγείλει την πρόθεσή του να αλλάξει το σύνταγμα μετατρέποντας την Τουρκία από Προεδρευομένη σε Προεδρική Δημοκρατία, ώστε να συγκεντρώσει όλες τις εξουσίες στα δικά του χέρια.

Και σε μια αποθέωση της «δημοκρατίας», δεν περίμενε καν να το πετύχει πρώτα, αλλά τις συγκέντρωσε de facto, με τους γνωστούς τρόπους που συναντά κανείς σε δικτατορικά καθεστώτα και απλώς συνέχισε να κινείται επιδιώκοντας να προσαρμόσει το πολίτευμα της χώρας πάνω του!

Άρα, παρά τις ομοιότητες μεταξύ δυο αυταρχικών καθεστώτων (για τη Ρωσία επαναλαμβάνουμε ακόμα μια φορά ότι το αχανές της μέγεθος και η πληθυσμιακή σύσταση, συν η δυσμενής γεωγραφία, πολύ δύσκολα θα επέτρεπε σε άλλο πολιτικό σύστημα να κρατήσει τη χώρα ενωμένη), η τουρκική περίπτωση κυριαρχείται από την «ασυμβίβαστη ιδιοτέλεια» του Ερντογάν.

Βέβαια, αυτό το περί «εσωτερικής τουρκικής υπόθεσης» ακούγεται λίγο ειρωνικό αν αναλογιστεί κανείς όσα καταλόγιζε η Μόσχα στο Κίεβο, για τη μεταχείριση που επεφύλασσαν οι Ουκρανοί στους Ρωσόφωνους. Άρα, εσωτερική υπόθεση, όταν δεν διακυβεύεται κάποιο ρωσικό συμφέρον.

Ίσως βέβαια αποδειχθεί λίγο δύσκολο να εξηγηθεί αυτή η θέση στους Κούρδους της βόρειας Συρίας με τους οποίους υποτίθεται έχουν καλές σχέσεις και συνεργασία. Εκτός κι αν έχουμε σε αυτό το μέτωπο κάποια νέα αλλαγή που θα μας απασχολήσει προσεχώς. Σε κάθε περίπτωση, είναι φανερό ότι η Μόσχα με τη θέση που διατύπωσε επιχειρεί να μην είναι ανακόλουθη, αφού συχνά πυκνά κατηγορούσε ξένες δυνάμεις για παρέμβαση στις εσωτερικές της υποθέσεις.

Πάμε όμως και στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου για μια ακόμη φορά αποδείχθηκε ότι το μπάχαλο στην Ουάσιγκτον συνεχίζεται και είναι σοβαρό. Ενώ το State Department ακολουθούσε σκληρή γραμμή απέναντι στον Ερντογάν, το γραφείο του Τούρκου προέδρου «κάρφωνε» τον Ντόναλντ Τραμπ ότι επικοινώνησε με τον Ερντογάν για να τον συγχαρεί για τη νίκη του στο δημοψήφισμα!

Αυτό δεν το λες και ιδιαίτερα τιμητικό για μια χώρα όπως η ΗΠΑ, να εμφανίζεται με δυο γραμμές σε ένα τόσο σημαντικό περιφερειακό ζήτημα! Υπάρχει όμως και χειρότερο! Ο ίδιος ο Λευκός Οίκος είχε νωρίτερα ανακοινώσει δια του εκπροσώπου Τύπου, Σον Σπάισερ, ότι θα περιμένει την τοποθέτηση της διεθνούς επιτροπής που παρακολούθησε το τουρκικό δημοψήφισμα και θα δώσει στη δημοσιότητα την έκθεσή της σε 10-12 μέρες, προτού τοποθετηθεί επίσημα. Επικίνδυνος ερασιτεχνισμός…

Ο δε… συνάδελφος εκπρόσωπος Τύπου του State Department, ο Μαρκ Τόνερ, κάλεσε την τουρκική ηγεσία να σεβαστεί την αντιπολίτευση και την ελευθερία της έκφρασης, με τα εξής μεγάλα λόγια: «Οι δημοκρατίες είναι ακόμα πιο ισχυρές όταν σέβονται τις διαφορετικές απόψεις, ιδίως στα δύσκολα ζητήματα». Χρειάζεται σχολιασμός;

Εάν δε επιχειρηθεί να σχολιαστεί η πρωτοβουλία του Ντόναλντ Τραμπ, εάν αποδειχθεί ότι δεν υπάρχει ζήτημα παραπληροφόρησης από την πλευρά της Τουρκίας, κάτι μάλλον απίθανο σε ένα τέτοιο ζήτημα, θα μπορούσε πάλι κανείς να βρει ομοιότητες με τη ρωσική στάση, αφού παρά τις όποιες όψιμες συγκρούσεις, είναι ηλίου φαεινότερο ότι η νοοτροπία των Τραμπ και Πούτιν δεν δείχνει να απέχει και πολύ.

Εν ολίγοις, εάν δεν υπήρχαν για τον Τραμπ «συστημικοί περιορισμοί», θα μπορούσε κάλλιστα να επιχειρήσει να μετατρέψει σε αμερικανική πολιτική την προσωπική του προδιάθεση – θεώρηση, που θα μπορούσε να συμπυκνωθεί στα παρακάτω: «Στα παλιά μου τα παπούτσια τι θα κάνουν οι Τούρκοι και ποιος θα τους κυβερνάει και με ποιον τρόπο, εάν αυτός εξυπηρετεί τα συμφέροντα των ΗΠΑ»… προφανώς όπως ο ίδιος τα κατανοεί.

Ίσως ξεχάσαμε να προσθέσουμε εντός των εισαγωγικών, ότι πρόκειται για εσωτερική υπόθεση της Τουρκίας… Τι άλλο να υπήρχε στο μυαλό του όταν αποφάσιζε να τηλεφωνήσει, αν τελικά όντως τηλεφώνησε; Καλά τι έλεγε το State Department, είναι δυνατό να μη γνώριζε την επίσημη θέση που διατύπωσε ο δικός του εκπρόσωπος;

Όχι. Απλά πίστευε ότι δεν θα διαρρεύσει ο αφελής… πόσο πολύ δεν ξέρει τους Τούρκους! Επειδή όμως δεν «καταπίνεται» εύκολα τέτοιο άδειασμα, πόσο απίθανο είναι να του τη φυλάξει – τη απάντηση – του Ερντογάν και να έχουμε άλλα στο μέλλον; Καθόλου!

Το σίγουρο είναι όμως, ότι τελευταία έχουν μαζευτεί πολλοί ηγέτες με κάπως… «ιδιαίτερη ψυχοσύνθεση» και συμπαθεί ο ένας τον άλλον, προτού τουλάχιστο συγκρουστούν οι ιδιορρυθμίες τους. Και όπως είναι γνωστό από τη φυσική, στο τέλος της ημέρας «τα ετερώνυμα έλκονται, τα ομώνυμα απωθούνται». Εκρηκτικό το μίγμα… εκπληκτικό το μοντάζ στην πρώτη φωτογραφία-μοντάζ που δημοσίευσε πρόσφατα η γερμανική Handelsblatt.

Σε μια διαβολική σύμπτωση, το αμερικανικό περιοδικό Newsweek κυκλοφόρησε με ένα άρθρο το οποίο αποκαλύπτει τις σχέσεις του Στιβ Μπάνον, επικεφαλής στρατηγικής του Λευκού Οίκου – που φαίνεται να έχει τελευταία περιπέσει σε δυσμένεια – με τον «Ευρασιανισμό» και τον περίφημο Αλεξάντερ Ντούγκιν!

Στο άρθρο εξηγούνται τα στοιχεία που φέρνουν κοντά τις ιδεολογίες αυτών των ανθρώπων, ιδίως την αναβίωση της «γνήσιας» έννοιας του «έθνους-κράτους» (nation-state), ο ένας δοξάζει τη ρωσική αυτοκρατορία και ο άλλος, μέσω του περίφημου ακροδεξιού «Breidbart News» εισήγαγε το «America First» (πρώτα η Αμερική) που αποτέλεσε το κεντρικό σύνθημα της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ, ενώ και οι δυο μαζί εύχονται… ή και προσπαθούν, για την εκλογή ομοϊδεατών πολιτικών στην Ευρώπη, καθώς δεν κρύβουν την απέχθειά τους για την Ευρωπαϊκή Ένωση!

Αυτά ειπώθηκαν για τη συμπλήρωση του κεντρικού επιχειρήματος, ότι στον πλανήτη μας σήμερα, πολύ σημαντικές δυνάμεις δεν δείχνουν να ενοχλούνται και πολύ από τους Ερντογάν και είναι έτοιμοι να κάνουν συμφωνίες μαζί τους, ενώ άλλοι αφελείς κοιτούν ενεοί τις εξελίξεις.

Μήπως αυτό «διάβασε» η ομάδα των συμβούλων του Ερντογάν και έκτοτε, φασίστες ανεβάζει, Ναζί την κατεβάζει την Ευρωπαϊκή Ένωση, στέλνοντας μήνυμα σε Πούτιν και Τραμπ «ελάτε να οικοδομήσουμε μαζί μια νέα τάξη πραγμάτων»; Ας το σκεφτούμε…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

13 Απρ 2017


Στην Αγία Πετρούπολη συνελήφθη με την κατηγορία της «συνέργειας σε τρομοκρατία» ένας δόκιμος στρατιωτικής ακαδημίας, ο οποίος ενδεχομένως να ενέχεται στην τρομοκρατική επίθεση που έγινε στις 3 Απριλίου στο μετρό της πόλης. Τη σύλληψη του ανακοίνωσε με δήλωση της στο πρακτορείο Ria Novosti, η εκπρόσωπος τύπου του αρμόδιου στρατοδικείου της Αγίας Πετρούπολης, Εκατερίνα Σάφτσενκο.

Ο Βαντίμ Όσιποφ, δόκιμος στη Στρατιωτική Ακαδημία Διαστήματος Μοζάισκι, με απόφαση του στρατοδικείου, που εκδόθηκε στις 10 Απριλίου θα παραμείνει υπό κράτηση για δύο μήνες ως τις 9 Ιουλίου. Λεπτομέρειες όσον αφορά το κατηγορητήριο δεν αναφέρονται και το μόνο που έγινε γνωστό είναι ότι ο δόκιμος κατηγορείται με βάση το άρθρο 205.1 του Ποινικού Κώδικα ("Συνέργεια σε τρομοκρατική δραστηριότητα"), το οποίο προβλέπει επιβολή ποινής φυλάκισης 15 ετών. Τη διερεύνηση της υπόθεσης έχει αναλάβει η ανακριτική διεύθυνση του στρατού που υπάγεται στην Ανακριτική Επιτροπή της Ρωσικής Ομοσπονδίας που είναι αρμόδια για τα Πυραυλικά Στρατεύματα Στρατηγικής Σημασίας. Η Στρατιωτική Ακαδημία Μοζάισκι, ανακοίνωσε ότι δεν διαθέτει πληροφορίες για την σύλληψη του δοκίμου.

Στις 6 Απριλίου στη Αγία Πετρούπολη είχαν συλληφθεί έξι άτομα με την υπόνοια ότι ήσαν συνεργοί του 22χρονου Ακμπαρζόν Τζαλίλοφ από το Κριγιστάν, ο οποίος στις 3 Απριλίου πυροδότησε εκρηκτικό μηχανισμο σε συρμό του μετρό της Αγίας Πετρούπολης που βρισκονταν εν κινήσει, με αποτέλεσμα να χάσουν την ζωή τους 14 επιβάτες και ο ίδιος και να τραυμτισθούν δεκάδες. Πρόκειται για τους Σεϊφούλ Χακίμοφ, Ιμπραγκιμπζον Γιερμάτοφ, Ντιλμουρόντ Μουιντίνοφ, Μπαχράμ Γιεργκάσεφ, Αζαμζόν Μαχμούντοφ, Μαχαμαντιουσούφ Μιρζαλίμοφ. Επίσης δύο ύποπτοι είχαν συλληφθεί στην Μόσχα, ο Σοχίστ Καρίμοφ και Σοντίκ Ορτίκοφ.

Η Στρατιωτική Ακαδημία Μοζάισκι, η οποία ιδρύθηκε το 1712 ως Στρατιωτική Σχολή Μηχανικού, ετοιμάζει στελέχη για τις ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις για τις Αεροδιαστημικές Δυνάμεις της Ρωσίας, καθώς και άλλα ειδή στελεχών για τις Ένοπλες Δυνάμεις 40 ειδικοτήτων. Μεταξύ των αποφοίτων της Ακαδημίας συγκαταλέγονται ο πρώην υφυπουργός Αμύνης Βλαντιμίρ Ποποφσκιν και ο ρώσος κοσμοναύτης Γιούρι Σαργκίν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Δημήτρης Κωνσταντακόπουλος

Οι συνομιλίες Πούτιν-Τίλερσον δεν φαίνεται να κατέληξαν σε συμφωνία, γεγονός που επαυξάνει τους κινδύνους, για την παγκόσμια ειρήνη που επισημαίνονται. Είναι ενδεικτικό ότι ενώ συνεχίζονταν οι συνομιλίες του Αμερικανού υπουργού Εξωτερικών στη Μόσχα, ο Ρώσος Υπουργός Άμυνας κ. Σόιγκου θεώρησε σκόπιμο σήμερα το μεσημέρι να πληροφορήσει το κοινό ότι το 99% των εκτοξευτών στρατηγικών πυραυλικών δυνάμεων της Ρωσίας βρίσκονται σε κατάσταση πολεμικής ετοιμότητας και το 96% από αυτούς έτοιμοι «σε συνεχή ετοιμότητα για άμεση εκτόξευση«. Αν επιβεβαιωθεί το αδιέξοδο στη Μόσχα, η πιθανότητα μιας πυρηνικής ανάφλεξης παραμένει σε υψηλά επίπεδα, από τη στιγμή που το αεροσκάφος του κ. Τίλερσον θα εγκαταλείψει τον ρωσικό εναέριο χώρο.

Ακόμη η κατάσταση δεν έχει περάσει το σημείο μη αντιστροφής. Όλα δείχνουν, όμως, ότι βαδίζουμε προς μια κατάσταση «παιχνιδιού κοτόπουλων» (chicken game), όπου καμία από τις δύο πλευρές δεν θα νοιώθει ότι μπορεί να υποχωρήσει. Οι Αμερικανοί και ειδικά η μικρή ομάδα ανθρώπων που έχουν «απαγάγει» τον πρόεδρο Τραμπ, περιλαμβανομένου του συζύγου της κόρης του, του Συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας Μακ Μάστερ και του Γκάρι Κοέν της Goldman Sachs, παίζουν με τη φωτιά, πιστεύοντας ότι μπορεί να κερδίσουν. Αλλά είναι παγιδευμένοι κι αυτοί στο παιχνίδι τους τώρα.

Ορισμένες φήμες στην Ουάσιγκτον, που κυκλοφόρησαν σε ορισμένα κοινωνικά δίκτυα, αναφέρουν ότι ο Χένρι Κίσινγκερ χρησιμοποιεί την κόρη του Τραμπ για να χειραγωγήσει τον πρόεδρο. Κάτι τέτοιο, όμως, είναι φυσικά αδύνατο να επιβεβαιωθεί. Ο κ. Κίσινγκερ είναι γνωστός για την συνειδητή χρήση του παραλογισμού, προκειμένου να προκαλέσει φόβο και να αναγκάσει σε υποχώρηση την άλλη πλευρά. Όπως επίσης είναι γνωστός και για την χρήση έμπρακτων παραδειγμάτων για να καταλάβουν όλοι τι μπορεί να γίνει. Το εξαιρετικά αιματηρό πραξικόπημα στη Χιλή, «δίδαξε» στους Ευρωπαίους τι μπορούσε να συμβεί αν έβαζαν Κομμουνιστικά Κόμματα στις κυβερνήσεις τους.

«Εκπαιδευμένο» από την κατάρρευση-αυτοκτονία της ΕΣΣΔ, το ευρύτερο αμερικανικό κατεστημένο μοιάζει οργανικά αδύνατο να «διαβάσει» σωστά τους Ρώσους. Υποτιμά βαθιά και τη Ρωσία και τον πρόεδρο Πούτιν. Δεν αντιλαμβάνονται ότι είναι σχεδόν αδύνατο για τη Μόσχα να τους ικανοποιήσει θυσιάζοντας τον Άσαντ, τη Συρία και τη Χεζμπολά, όπως θέλει ο κ. Νετανιάχου.

Ο Πούτιν γνωρίζει ότι θα κινδυνεύσει ο ίδιος αν επιτρέψει κάτι τέτοιο να συμβεί. Η Ρωσία ξέρει ότι αν το αποδεχθεί θα ανοίξει τον δρόμο για πόλεμο εναντίον του Ιράν. Όσο για ενδεχόμενες υποσχέσεις για την Ουκρανία, μπορούν να ξεχαστούν πιο γρήγορα από όσο θα δοθούν. Μοιάζει, επίσης, ότι οι δύο πλευρές δεν έχουν σήμερα πιθανώς τους κώδικες επικοινωνίας που είχαν αναπτύξει κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Ταυτόχρονα, οι δυτικές κοινωνίες δεν διαθέτουν τη συνείδηση των κινδύνων που έφεραν τα μεγάλα αντιπολεμικά κινήματα του παρελθόντος, ούτε τους διανοούμενους-φορείς συνείδησης του παρελθόντος. Όσο για τους Ευρωπαίους πολιτικούς, δεν έχει καν νόημα να τους σχολιάσει κανείς. Σύμφωνα, πάντως, με την εκτίμηση που έκανε στο CNN ο ομότιμος Καθηγητής του πανεπιστημίου Πρίνστον Στήβεν Κόεν (ίσως ο σημαντικότερος Αμερικανός ρωσολόγος), βρισκόμαστε στο πιο επικίνδυνο σημείο των αμερικανορωσικών σχέσεων μετά την κρίση των πυραύλων της Κούβας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

12 Απρ 2017


Είναι σαφές πώς ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Τούρκοι σχεδιάζουν για μακρόχρονη φιλία, καθώς οι σφαίρες επιρροής βρίσκονται πάντα σε ισχύ

Είναι βέβαιο πως ο κάθε θεατής των μεταβολών στις ρωσοτουρκικές σχέσεις δεν προφταίνει να μετρά τις μεταβολές τους, οι οποίες σημειώνονται με ταχύτατους ρυθμούς. Τις διακηρύξεις φιλίας και συνεργασίας διαδέχονται η αμφιβολία και η ψυχρότητα.

Η μόνη διαφορά στις εναλλαγές θέρμης και ψύχους είναι μόνον ως προς την ταχύτητα των μεταβολών. Ως προς την ουσία, είναι σαφές πως ούτε οι Ρώσοι ούτε οι Τούρκοι σχεδιάζουν για μακρόχρονη, φιλία, όχι μόνον επειδή δεν εμπιστεύεται ο ένας τον άλλον, αλλά φαίνεται πως οι σφαίρες επιρροής βρίσκονται πάντα σε ισχύ, με τις ΗΠΑ φυσικά να έχουν τον πρώτο λόγο.

Όπως συμβαίνει και με την Ελλάδα, η Τουρκία και να θέλει δεν θα αφεθεί έξω από το δυτικό στρατόπεδο. Η γεωστρατηγική της θέση, είναι τόσο χρήσιμη για την Δύση, ώστε αν όντως επιθυμεί να διαρρήξει οριστικώς την σχέση της με τους Δυτικούς, υπάρχουν πολλοί τρόποι -τους οποίους γνωρίσαμε καλά κατά τα τελευταία χρόνια- που δεν θα της το επιτρέψουν.

Βεβαίως, η Ρωσία δεν το αγνοεί αυτό, αλλά και την παραμικρή ψύχρανση των αμερικανοτουρκικών σχέσεων θα την εκμεταλλευτεί. Τα οικονομικά συμφέροντα -αποκλειομένων των γεωπολιτικών- είναι μεγάλα, και για τις δύο χώρες, μόνον που ο Ερντογάν ελάχιστα ενδιαφέρεται για την οικονομική ζημία που υφίσταται η χώρα του.

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές -κανείς δεν ξέρει τι μπορεί να συμβεί σε λίγες ώρες- οι ρωσοτουρκικές σχέσεις είναι πάλι τεταμένες, με την Τουρκία να σπεύδει να υποστηρίξει τον αμερικανικό βομβαρδισμό του συριακού αεροδρομίου, θεωρώντας πως πρέπει να υπάρξει ενεργότερη συμμετοχή των ΗΠΑ στην αντιμετώπιση του Άσαντ (για τζιχαντιστές, ούτε λέξη). Γράφοντας στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις όποιες συνεννοήσεις με τους Ρώσους, μόλις διέρρευσε ότι οι ΗΠΑ εξετάζουν στρατιωτικές επιλογές για το μέτωπο της Συρίας, λόγω της επίθεσης με χημικά την οποία καταλογίζουν στις δυνάμεις του Άσαντ, ο Ερντογάν έσπευσε να δηλώσει ότι η χώρα του θα τις στηρίξει, αναφέροντας μάλιστα ότι ελπίζει οι Αμερικανοί να μη μείνουν ξανά στα λόγια.

Είναι βέβαιο ότι οι αναφορές αυτές έχουν προκαλέσει οργή στη Μόσχα και πρόκειται για ένα περιστατικό που έρχεται να προστεθεί στους δασμούς σε κομβικά ρωσικά προϊόντα στην τουρκική αγορά και τη σύγκρουση των δυο μερών με αντικείμενο τους Κούρδους στη βόρεια Συρία. Φαίνεται πως ξεκίνησαν και έμμεσα αντίποινα της Ρωσίας κατά της Τουρκίας.

Οι ρωσικές αεροπορικές εταιρείες έλαβαν έγγραφη προειδοποίηση από την Ρωσική Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας για το ενδεχόμενο να ανασταλούν οι πτήσεις τσάρτερ που πραγματοποιούν ρωσικές αεροπορικές με προορισμό την Τουρκία, μεταδίδει το ρωσικό πρακτορείο Tass επικαλούμενο πηγή προσκείμενη στην διοίκηση αεροπορικής εταιρείας. Οι τουριστικοί πράκτορες, αξιολογούν την επιστολή της ρωσικής Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, ως προειδοποίηση για αποφυγή προβλημάτων με τις ταραχές στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Θυμίζω, πως η Τουρκία προηγουμένως, είχε εφαρμόσει κι αυτή αντίποινα στην συνεχιζόμενη υποστήριξη των Ρώσων της Συρίας, τους οποίους όμως υποστηρίζουν και οι Αμερικανοί, αλλά προς αυτούς δεν χωρούν αντίποινα παρά μόνον φραστικές πομφόλυγες. Απέκλεισε τα σιτηρά των Ρώσων από την τουρκική αγορά. Η Τουρκία, απρόσμενα, αποφάσισε να εξαιρέσει τα ρωσικά σιτηρά από τον κατάλογο των εισαγωγών άνευ δασμών, γεγονός που δημιούργησε προβλήματα στις ρωσικές εξαγωγές σιτηρών, καθώς η Τουρκία είναι ο δεύτερος μετά την Αίγυπτο μεγαλύτερος εισαγωγέας ρωσικών σιτηρών.

Αξίζει να σημειώσω την ύπαρξη μιας ρωσικής αφίσας που ειρωνεύεται τους Τούρκους, αναρτημένη στην Πρεσβεία της Άγκυρας, αλλά και σε tweet της ρωσικής Πρεσβείας. Όλως τυχαίως, η αφίσα απεικονίζει έναν Ρώσο στρατιώτη να γελά ενώ κάθεται πάνω σε ένα τύμπανο, που πήρε από έναν μικροσκοπικό Τούρκο στρατιώτη. Εμφανής αφορμή για να υπενθυμίσει η ρωσική Πρεσβεία αυτή τη στιγμή τα 100 χρόνια από τον πρώτο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

11 Απρ 2017


Ο Ρώσος πρόεδρος Vladimir Putin δήλωσε ότι η Ρωσία έχει πληροφορίες που αναφέρουν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν νέες αεροπορικές επιθέσεις στην Συρία και πως υπάρχουν σχέδια για νέες παρόμοιες "κατασκευασμένες'' επιθέσεις με χημικά όπλα σε διάφορες περιοχές της Συρίας περιλαμβανομένων και των προαστίων της Δαμασκού.

Τις δηλώσεις αυτές έκανε κατά την διάρκεια της κοινής συνέντευξης τύπου που έδωσε με τον Ιταλό πρόεδρο Sergio Mattarella, μετά τη συνάντηση τους στο Κρεμλίνο. Συγκεκριμένα όταν ο Ρώσος πρόεδρος ρωτήθηκε, πού αναμένει να γίνουν νέες αεροπορικές επιδρομές από μέρους των Ηνωμένων Πολιτειών είπε: "Έχουμε πληροφορίες από διάφορες πηγές, ότι ετοιμάζονται παρόμοιες προκλήσεις.. σε άλλες περιοχές της Συρίας όπως και στα νότια προάστια της Δαμασκού όπου σχεδιάζουν να ρίξουν κάποια ουσία και να κατηγορήσουν γι αυτό την συριακή κυβέρνηση".

Ο Ρώσος πρόεδρος είπε επίσης ότι η Ρωσία προτίθεται να ζητήσει την διεξαγωγή επίσημης έρευνας για το περιστατικό με την χρήση χημικών όπλων στην Συρία. "Προτιθέμεθα να απευθυνθούμε επίσημα στον αρμόδιο θεσμό του ΟΗΕ στην Χάγη, να απευθύνουμε έκκληση στην διεθνή κοινότητα να ερευνήσει αυτές τις πράξεις και ανάλογα με τα πορίσματα της έρευνας να λάβει τις κατάλληλες αποφάσεις", δήλωσε χαρακτηριστικά ο Ρώσος πρόεδρος.

Από την πλευρά του ο πρόεδρος της Ιταλίας Sergio Mattarella, κάλεσε την διεθνή κοινότητα, αλλά και πρόεδρο Putin να ασκήσουν την επιρροή τους στην Συρία, ώστε να μην επαναληφθούν παρόμοιες επιθέσεις".

Ο Ρώσος πρόεδρος αναφερόμενος επίσης στην αμερικανική πυραυλική επίθεση στην Συρία, είπε ότι θυμίζει την κατάσταση που είχε διαμορφωθεί στο Ιράκ το 2003, "όταν οι εκπρόσωποι των ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ παρουσίαζαν τα δήθεν χημικά όπλα που βρέθηκαν στο Ιράκ" και "μετά από αυτό, άρχισε η στρατιωτική επέμβαση στο Ιράκ η οποία ολοκληρώθηκε με την καταστροφή της χώρας, την αύξηση της τρομοκρατικής απειλής και την εμφανιση λίγο πολύ, του ISIS στην διεθνή σκηνή".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μπορεί να αναφέρονται χίλιοι και ένας λόγοι ως προς το γιατί ο Ντόναλντ Τραμπ βομβάρδισε τη Συρία. Ισχύει όμως ένας. Και αυτός είναι η αξιοπιστία του Αμερικανού προέδρου (και των ΗΠΑ) στο εσωτερικό του ακροατήριο και ως ηγέτη της Δύσης, ο οποίος, αντίθετα με τον Μπάρακ Ομπάμα λαμβάνει γενναίες αποφάσεις σε ζητήματα εθνικής ασφάλειας. Είναι προφανές πως οι σύμβουλοί του νεόκοπου προέδρου τον συμβούλεψαν πως αν δεν επιτεθεί και τιμωρήσει τον Άσσαντ, που κατηγορήθηκε πως χρησιμοποίησε διεθνώς απαγορευμένα χημικά όπλα «εναντίον του λαού του», θα «καταντούσε» και αυτός όπως ο Ομπάμα.

Του Καθηγητή Μάριου Ευρυβιάδη

Τον τελευταίο τον κατηγορούσαν και τον λοιδορούσαν κατά συρροή οι νεοσυντηρητικοί και οι λοιποί πολεμοκάπηλοι -στη χώρα του και διεθνώς- διότι δεν βομβάρδισε τον Άσαντ, όταν ο τελευταίος κατηγορήθηκε πως χρησιμοποίησε τέτοια όπλα, το καλοκαίρι του 2013, στην περιοχή Γκούτα της Συρίας. Πρέπει εδώ να υπομνιστεί πως τότε ο Ομπάμα άλλαξε γνώμη, αφού οι μυστικές υπηρεσίες τον προειδοποίησαν πως η επίθεση με χημικά όπλα -το σαρίν- μάλλον έγινε και πάλι από τους τζιχαντιστές με την ενεργή συνεργασία της Τουρκίας.

Η επίθεση του 2013 ήταν μια επιχείρηση «false flag» attack, όπως την αποκαλούν οι μυστικές υπηρεσίες. Ο βετεράνος αμερικανός δημοσιογράφος Σίμουρ Χέρς αποκάλυψε τότε τον τρόπο που συνωμότησαν Χίλαρι και Τουρκία στο ζήτημα αυτό και πως οι αμερικανικές υπηρεσίες ανακάλυψαν τη όλη δόλια προσπάθεια των Τούρκων να παγιδέψουν τον Αμερικανό πρόεδρο.

Γράφτηκε πως και τούτη τη φορά οι αμερικανικές υπηρεσίες είχαν ενδοιασμούς για το ζήτημα. Αλλά ο «πειρασμός» να δοξαστεί ο Τράμπ φαίνεται να ξεπέρασε την ουσία του ζητήματος. Και για αυτό χαιρεκακεί και ο ισλαμιστής Ερντογάν. Νομίζει πως αντίθετα με το 2013, τώρα οι αμερικανοί «κατάπιαν» το δόλωμά του και υιοθέτησαν τις θέσεις του.

Στη Συρία όλα τα χημικά όπλα είχαν καταστραφεί μετά την κρίση του 2013 με τη συνεργασία Αμερικανών και Ρώσων πάνω σε αμερικάνικα πλοία στη Μεσόγειο. Μόνο οι τζιχαντιστές της αλ Κάιντα και της αλ Νούστρα-συμμάχων των ΗΠΑ, των Σουδαράβων, του Κατάρ και της Τουρκίας 2013- κατείχαν τέτοια όπλα και, μάλιστα, κατά τις αμερικανικές υπηρεσίες μπορούσαν πλέον και να τα κατασκευάσουν.

Το σαρίν μεταφέρθηκε από τη Λιβύη στη Συρία υπό την προσωπική καθοδήγηση της Χίλαρι Κλίντον μετά τη πτώση του Γκαντάφι. Η όλη επιχείρηση έγινε με την αγαστή συνεργασία της Άγκυρας και συνέπεσε μάλιστα με τη δολοφονία του αμερικανού πρέσβη στη Λιβύη το 2012. Οι Αμερικανοί και η Κλίντον γνώριζαν πως το σαρίν είχε μόνο μια χρήση -να σκοτώνει. Και δεν είχαν κανένα ενδοιασμό να το δώσουν στους τζινχαντιστές!

Στη συγκεκριμένη περίπτωση και ακούγοντας τον Τραμπ και τους συνεργάτες του, οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι η τελευταία χώρα που μπορεί να δώσει μαθήματα στον υπόλοιπο κόσμο ως προς τη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής. Μπορεί ως υπερδύναμη να κάνει ό,τι θέλει- και το έκανε βομβαρδίζοντας τη Συρία.

Ωστόσο, δεν μπορεί ταυτόχρονα να μας πουλά ηθικοπλαστισμό, κατοχή του ηθικού πεδίου της μάχης και πράσινα άλογα, όπως πράττει τώρα με τον Τραμπ και τους εκπροσώπους της σε διεθνή φόρα. Και ας μην ξεχνάμε πως η μόνη χώρα που χρησιμοποίησε ατομικά όπλα- κατά τη Ιαπωνίας το 1945- υπήρξε η Αμερική.

Πέραν των παραπάνω, υπάρχει και το ζήτημα της διεθνούς αξιοπιστίας της χώρας. Από που μπορεί να αρχίσει κανείς; Από το μεγάλο ψέμα της διακυβέρνησης Τζόνσον που το 1964 κλιμάκωσε τον πόλεμο στο Βιετνάμ με σωρεία κατασκευασμένων στοιχείων που παραπλάνησαν το Κογκρέσο ώστε να ψηφίσει το περιβόητο ψήφισμα «the Tonkin Gulf Resolution»; Από τα ψέματα της διακυβέρνησης Κένεντι για την εισβολή στη Κούβα και τις δεκάδες απόπειρες για τη δολοφονία του Κάστρο; Για τα ψέματα του διδύμου Νίξον-Κίσινγκερ στη Χιλή, στη Κύπρο, στο Ανατολικό Τιμόρ, κ.λπ.; Αλλά πάω πολύ μακριά.

Εδώ υπάρχει η κλασική περίπτωση «κοτζάμ» Υπουργού Εξωτερικών, του Στρατηγού Κόλιν Πάουελ, ο οποίος το 2003 ταλαιπωρούσε με τις ώρες το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, και μαζί τον υπόλοιπο κόσμο- με διαφάνειες, power points, μαρτυρίες ανωνύμων κ.λπ.- πως το καθεστώς του Σαντάμ Χουσέιν κατείχε όπλα μαζικής καταστροφής και πως το γεγονός αυτό νομιμοποιούσε την εισβολή του 2003 στο Ιράκ. Τέτοια δεν είχε. Είχαν καταστραφεί πριν το 2003 με τη επίβλεψη του ΟΗΕ και των ΗΠΑ, όπως και στη περίπτωση της Συρίας το 2013.

Προς τιμήν του ο Πάουελ αναφώνησε το «mea culpa» και θεωρεί πως το γεγονός αυτό στιγμάτισε ανεπανόρθωτα την καριέρα του και πως έπεσε θύμα παραπλάνησης των αμερικανικών υπηρεσιών. Όμως ο κόσμος όλος ζει, κυριολεκτικά, τις συνέπειες της καιροσκοπικής αλλά και κυνικής πολιτικής της Ουάσιγκτον που φαίνεται να συνεχίζεται με την ανάγκη του Τραμπ να διατυμπανίσει τη αξιοπιστία του βομβαρδίζοντας τη Συρία.

Το μείζον ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί, αλλά που κανείς δεν το θέτει και ειδικά οι χαμερπείς της ΕΕ- που έτρεχαν να προλάβουν ποιός θα έμπλεκε πρώτος το εγκώμιο του Τραμπ- είναι ποιος ωφελείται από τέτοια επεισόδια. Το 2013 το καθεστώς Άσαντ κέρδιζε επί των σημείων τον πόλεμο, με τους τζιχαντιστές να υποχωρούν στα κύρια μέτωπα. Και ξαφνικά εκδηλώθηκε η επίθεση στη περιοχή Γκούτα της Δαμασκού που έβαλε το καθεστώς Άσαντ στον τοίχο.

Τόσο βλάκες ήταν όλοι -από τον Άσσαντ μέχρι τους Ρώσους σύμμαχούς του- ώστε να διακινδυνεύσουν τα στρατηγικά τους κέρδη; Σχεδόν καρμπόν είναι και το πρόσφατο επεισόδιο. Μόνο που τούτη τη φορά ο Άσαντ κερδίζει σε στρατηγικό πεδίο. Κερδίζει δηλ. όχι μάχες αλλά τον πόλεμο. Και πάλιν βλάκες είναι αυτός και οι σύμβουλοί του; Αμαρταίνουν για δεύτερη φορά έχοντας την εμπειρία του 2013;

Υπάρχει και μια άλλη διάσταση στο επεισόδιο αυτό που είναι και τραγική αλλά ταυτόχρονα και γελοία. Όλα σχεδόν τα μέσα μαζικής ενημέρωσης αναπαράγουν τα προπαγανδιστικά αφηγήματα των τζιχαντιστών- αποκεφαλιστών, που χρηματοδοτούνται και έχουν ως αφετηρία τους τα γνωστά Δυτικά κέντρα αποφάσεων και τα οποία αφηγήματά τους εμφανίζονται αστραπιαία στο διεθνές προσκήνιο.

Δεν γνωρίζω αν οι δημοσιογράφοι σε Κύπρο και Ελλάδα -αυτοί κυρίως που εργάζονται στα κρατικά μέσα, ή στις σοβαροφανείς εφημερίδες, το κάνουν από «τεμπελιά», ή κουβαλούν νερό στο μύλο των πολεμοκάπηλων εν γνώσει τους. Ό,τι και να συμβαίνει ο ρόλος τους είναι μια ακόμη κατάντια και απαξίωση του επαγγέλματος.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

10 Απρ 2017


O Υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Rex Tillerson επέκρινε σφοδρά τη Ρωσία, λέγοντας ότι η χώρα του Putin απέτυχε να αποτρέψει τη χημική επίθεση της Συρίας με αποτέλεσμα να σκοτωθούν περίπου 90 άμαχοι.

Ο αμερικανός ΥΠΕΞ τόνισε ότι η Ρωσία, η οποία είναι η κύρια σύμμαχος της συριακής κυβέρνησης, απέτυχε να υλοποιήσει τη συμφωνία του 2013 που προέβλεπε την καταστροφή των χημικών όπλων στη Συρία.

«Η πραγματική αποτυχία στην περίπτωση αυτή είναι η αποτυχία της Ρωσίας να τηρήσει τις δεσμεύσεις της όπως προκύπτουν από τις συμφωνίες καταστροφής των χημικών όπλων του 2013» δήλωσε ο Tillerson στο τηλεοπτικό δίκτυο ABC.

Σημειώνεται ότι οι ΗΠΑ απάντησαν στην χημική επίθεση της Συρίας εκτοξεύοντας 59 πυραύλους «Τόμαχοκ» εναντίον της συριακής αεροπορικής βάσης Χομς, δημιουργώντας έτσι διπλωματικό επεισόδιο ανάμεσα σε Trump και Putin.

Εν τω μεταξύ οι υπουργοί Εξωτερικών των επτά πιο προηγμένων βιομηχανικά χωρών G7 προσέρχονται σήμερα για την ετήσια σύνοδο στη Λούκα, με τα κράτη της Ευρώπης και την Ιαπωνία να επιδιώκουν να λάβουν σαφή μηνύματα από τις ΗΠΑ για μια σειρά από ζητήματα, κυρίως αναφορικά με τον πόλεμο στη Συρία.
Αργότερα μέσα στην εβδομάδα, την Τρίτη, ο Tillerson θα μεταβεί στη Μόσχα όπου και θα έχει συνομιλίες με Ρώσους αξιωματούχους.

Εντωμεταξύ, ερωτηματικά προκαλούν δηλώσεις υψηλόβαθμων Αμερικανών αξιωματούχων μετά το πυραυλικό πλήγμα των ΗΠΑ κατά του αεροδρομίου της Συρίας και αναφορικά με το αν η απομάκρυνση του Bashar al-Assad από την εξουσία είναι κεντρικός στόχος πλέον στόχος της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Μετά την πυραυλική επίθεση της Παρασκευής, αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης δήλωσαν ότι αν κριθεί αναγκαίο θα προετοιμαστούν για περαιτέρω ενέργειες, υπονοώντας την επανάληψη της χρήσης στρατιωτικών μέσων.

Η πρεσβευτής των ΗΠΑ στον ΟΗΕ Nikki Haley δήλωσε ότι οι ΗΠΑ έχουν “πολλαπλές προτεραιότητες” στη Συρία, ενώ η επικράτηση συνθηκών σταθερότητας στη χώρα είναι αδύνατη με τον Assad στην προεδρία. “Δεν υπάρχει τρόπος να δούμε ειρήνη στην περιοχή αυτή, με τον Assad να παραμένει επικεφαλής της συριακής κυβέρνησης,” δήλωσε χαρακτηριστικά η Χάλεϊ στην εκπομπή “Meet the Press” του τηλεοπτικού δικτύου NBC.

“Πρέπει να διασφαλίσουμε ότι βρίσκεται σε εξέλιξη η διαδικασία αλλαγής. Η πολιτική λύση πρέπει να έρθει για το καλό του λαού της Συρίας,” πρόσθεσε η ίδια.

Ωστόσο, οι δηλώσεις αυτές έρχονται σε αντίθεση με δηλώσεις του Αμερικανού υπουργού των Εξωτερικών Rex Tillerson που τόνισε ότι η πυραυλική επίθεση των ΗΠΑ είχε ως αποκλειστικό σκοπό την αποτροπή επανάληψης χρήσης χημικών όπλων από τον Assad.

“Δεν έχει αλλάξει η στρατιωτική μας στάση” έναντι των εξελίξεων στη Συρία, δήλωσε ο Tillerson στην εκπομπή “This Week” του τηλεοπτικού δικτύου ABC.

Ο ίδιος διευκρίνισε ότι η άμεση προτεραιότητα των ΗΠΑ στη Συρία είναι η ήττα του Ισλαμικού Κράτους. Μετά την ήττα των τζιχαντιστών οι ΗΠΑ μπορούν να στρέψουν αλλού την προσοχή τους βοηθώντας στην υιοθέτηση μιας “πολιτικής διαδικασίας”που μπορεί να φέρει την πολιτική σταθερότητα στη Συρία, συμπλήρωσε ο Αμερικανός ΥΠΕΞ για να τονίσει: “είναι μέσω αυτής της πολιτικής διαδικασίας για την οποία πιστεύουμε ότι ο λαός της Συρίας θα καταστεί δυνατό ν' αποφασίσει την τύχη του Bashar al-Assad.”



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

9 Απρ 2017


Με τον βομβαρδισμό της στρατιωτικής βάσης του Ασαντ ο Αμερικανός πρόεδρος έστειλε σαφές μήνυμα (κατά κύριο λόγο) στον Πούτιν ότι έχει το πάνω χέρι και ότι δεν πρόκειται να διστάσει να συγκρουστεί μαζί του

Από τον Γιώργο Τραπεζιώτη

Κάποιοι σοκαρίστηκαν, κάποιοι άλλοι όχι. Πάντως, τα ξημερώματα της Παρασκευής όλοι ανεξαιρέτως παρακολουθούσαν με κομμένη την ανάσα κάθε «έκτακτο» αναφορικά με τα νέα που έρχονταν από τη συριακή επαρχία Χομς. Εκεί ο Ντόναλντ Τραμπ, πριν χαράξει η μέρα, φρόντιζε να βάλει φαρδιά πλατιά την υπογραφή της εξωτερικής πολιτικής του, αφήνοντας το πρώτο μιλιταριστικό αποτύπωμα στη διάρκεια της προεδρίας του - και μάλιστα σε μία χώρα κομμάτι μιας περιοχής η οποία σήμερα, ίσως περισσότερο από ποτέ, θυμίζει εμπόλεμο γόρδιο δεσμό. Για ποιον λόγο, όμως, ο Αμερικανός πρόεδρος αποφάσισε να βομβαρδίσει τη στρατιωτική βάση της Αλ Σαϊράτ; Ποια ήταν τα μηνύματα που ήθελε να στείλει και σε ποιους; Οι Ρώσοι γιατί αντέδρασαν τόσο ψυχρά σε μια τόσο θερμή κίνηση; Για να φτάσουμε όμως μέχρις εδώ και να δοθούν απαντήσεις έχουν προηγηθεί κομβικά γεγονότα που έχουν θεμελιώσει συγκεκριμένες σταθερές.

Η Αραβική Ανοιξη

Ο Μακιαβέλι έγραφε: «Οι πόλεμοι αρχίζουν όταν τους θέλεις, όμως δεν τελειώνουν όταν παρακαλάς»... Κάπως έτσι, όταν «η Δύση το ήθελε» δηλαδή, άρχισε και ο εμφύλιος πόλεμος στη Συρία. Ως κομμάτι και αυτός του γεωπολιτικού project αποσταθεροποίησης που τα δυτικά -και κυρίως τα αμερικανικά ΜΜΕ- διαφήμιζαν τότε ως Αραβική Ανοιξη. Στόχος εκεί δεν ήταν άλλος, βέβαια, από την ανατροπή του Μπασάρ Αλ Ασαντ και του μπααθικού καθεστώτος του. Μόνο που οι αρχικοί χειρισμοί των δυτικών κύκλων αποδείχθηκαν λανθασμένοι, καθώς έξι χρόνια μετά οι «ρωσικές πλάτες» έχουν αποδειχθεί πολλές φορές κάτι παραπάνω από σωτήριες για τον Σύρο πρόεδρο-δικτάτορα.

Τι κι αν ο Ασαντ επιχειρεί με λύσσα εδώ και χρόνια να εξολοθρεύσει τις εξοπλισμένες από τη Δύση (και συμμαχικές των ΗΠΑ) στρατιωτικές δυνάμεις της αντιπολίτευσης που δρουν στη χώρα; Το βασικό ζητούμενο είναι ότι παραμένει «χρήσιμος» για όλους, αφού ως αντίδωρο προς κάθε κατεύθυνση ποτέ δεν ξέχασε να πολεμά παράλληλα και εναντίον του «κοινού εχθρού» Αμερικανών και Ρώσων. Εναντίον των τζιχαντιστών του ISIS, δηλαδή των «ορφανών» της Αλ Κάιντα, τα οποία στην πορεία συνασπίστηκαν με ακραίους ισλαμιστές που ήδη μάχονταν για την ανατροπή του Σύρου προέδρου στο μέτωπο του συριακού εμφυλίου. Τι σήμαινε αυτό για την πολιτική επιβίωσή του; Τι άλλο εκτός από το ότι ο Ασαντ γνώριζε πολύ καλά πως την ώρα που για τον Βλαντιμίρ Πούτιν ήταν πάντα ο «καλός σύμμαχος», για τον Ντόναλντ Τραμπ -τουλάχιστον μέχρι πρότινος- ήταν ο «βολικός δικτάτορας». Και ήλπιζε...

Ομως τα πάντα άλλαξαν την Παρασκευή, όταν ακριβώς μέσα σε αυτό το τόσο εκρηκτικό τρίγωνο αμοιβαίας ανεκτικότητας, 59 αμερικανικοί πύραυλοι Τόμαχοκ ξερνούσαν φωτιές μέσα στη νύχτα «αναχωρώντας» από δύο πολεμικά πλοία των ΗΠΑ που επιχειρούσαν στην ανατολική Μεσόγειο. Λίγα λεπτά αργότερα οι 23 από αυτούς έβρισκαν στόχο πλήττοντας την αεροπορική βάση Αλ Σαϊράτ στη Συρία! Επισήμως ήταν τα σκληρά αντίποινα Τραμπ στον πρόσφατο βομβαρδισμό με χημικά στην επαρχία Ιντλίμπ και η επίθεση, εκτός από το επικοινωνιακά προφανές ότι έγινε «για να αποτραπούν νέες ανάλογες επιθέσεις με χημικά στο μέλλον», σηματοδοτούσε κάτι εντελώς νέο. Τη στροφή 180 μοιρών της πολιτικής των ΗΠΑ απέναντι στη Συρία και ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει κλείσει 80 μέρες παραμονής στον Λευκό Οίκο!

«Γιατί όμως ο Τραμπ προέβη σε μία τέτοια “μονομερή” ενέργεια;». Εύλογο το ερώτημα, στο οποίο τα τελευταία 24ωρα όλοι επιχειρούν να απαντήσουν. «Ο Αμερικανός πρόεδρος απλώς τιμωρεί το συριακό καθεστώς για μια σοβαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου και, ως εκ τούτου, αποκαθιστά την αξιοπιστία τόσο τη δική του όσο και της Αμερικής» λέει μια πρώτη, ίσως η ευκολότερη ανάγνωση των γεγονότων. Την ίδια στιγμή υπάρχει και η προσέγγιση που υπογραμμίζει ότι με την επίθεση αυτή ο Τραμπ ουσιαστικά «υποχρεώνει τον Ασαντ και τους συμμάχους του να περιορίσουν τα αιτήματά τους στη διάρκεια των συνεχιζόμενων διαπραγματεύσεων για το μέλλον της Συρίας». Δεν είναι, όμως, ο Ασαντ ο κύριος «παίκτης» στη συριακή κρίση, λένε κάποιοι, τονίζοντας ότι ο Πούτιν είναι αυτός που ουσιαστικά μανιπουλάρει τον Σύρο πρόεδρο στη σκακιέρα της ευρύτερης περιοχής και προσθέτουν: «Ξεκάθαρα ο Τραμπ με την πυραυλική επίθεση επιχειρεί να πάρει μονομιάς από τον Ρώσο ομόλογό του το πάνω χέρι στην επιβολή λύσης, καταδεικνύοντάς του ταυτόχρονα ότι, αν χρειαστεί, δεν θα διστάσει ούτε στιγμή να σταθεί απέναντί του!».

Aποδέκτες

Η επίθεση της Παρασκευής, όμως, στέλνει... πυραυλικό μήνυμα και πιο μακριά. Ειδικότερα στον πάντα επικίνδυνο Κιμ Γιονγκ Ουν, που επιχειρεί να επανασυστήσει τη Βόρεια Κορέα ως «πυρηνική δύναμη» στην ανατολική Ασία. Παράλληλα, στέλνει... δωρεάν μήνυμα και στον Σι Τζινπίνγκ, τον Κινέζο πρόεδρο που τον επισκέφθηκε στη Φλόριντα, μήνυμα που τονίζει ότι οι ΗΠΑ δεν θα διστάσουν να επέμβουν, αν το Πεκίνο συνεχίσει να απειλεί τους γείτονές του στη θάλασσα της νότιας Κίνας και της Ιαπωνίας. Τέλος, υπάρχουν και οι απόψεις που υποστηρίζουν ότι ο Τραμπ με την επιλογή που έκανε έδειξε στον αμερικανικό λαό ότι δεν είναι ένας διστακτικός πρόεδρος, ενώ στους συμμάχους του μια και καλή τόνισε ότι ο νέος ένοικος του Λευκού Οίκου «δεν θα διστάσει να τους υπερασπιστεί όποτε κι όπου χρειαστεί».

Ετοιμάζουν (;) αντίποινα Ρωσία και Ιράν

Θα μπορούσε η δράση των ΗΠΑ να προκαλέσει μια ευρύτερη σύγκρουση; Η Ρωσία δεν φαίνεται διατεθειμένη να καταπιεί... αμάσητες τις αμερικανικές κινήσεις. Αλλωστε, δεν πάνε πολλά χρόνια από το 2011, τη χρονιά κατά την οποία η Ουάσινγκτον εξαπάτησε τη Μόσχα στο μέτωπο της Λιβύης, όταν η υποτιθέμενη «διεθνής ανθρωπιστική επέμβαση στη χώρα» μετατράπηκε σε επιχείρηση ανατροπής του Καντάφι. Ούτε, όμως, και το Ιράν πρόκειται να μείνει αδρανές απέναντι στις εξελίξεις. Για την Τεχεράνη η Συρία ανέκαθεν αποτελούσε κεφαλαιώδες τμήμα της περιφερειακής αρχιτεκτονικής ασφάλειας και, ως εκ τούτου, αν οι Ιρανοί νιώσουν ότι ο Ασαντ απειλείται με «πολιτικό θάνατο», κανείς δεν αποκλείει να δει κινήσεις περαιτέρω κλιμάκωσης της έντασης προς τις ΗΠΑ. Ρωσία και Ιράν, λοιπόν, λόγω της έντονης ανάμειξής τους με το καθεστώς Ασαντ, μετά τα τελευταία γεγονότα δεν αποκλείεται να μπουν στη λογική αντιποίνων προς τα αμερικανικά συμφέροντα. Ακόμη, λοιπόν, και αν οι προθέσεις των ΗΠΑ ήταν... αγαθές στο θέμα της πυραυλικής επίθεσης, δύσκολα θα βρει κανείς στην περιοχή ευήκοα ώτα και κυρίως «παίκτες καλής θέλησης», που θα έχουν τη διάθεση να δουν ψύχραιμα την επόμενη μέρα. Ειδικά τώρα, που απέναντί τους έχουν έναν Αμερικανό πρόεδρο, ο οποίος και απρόβλεπτος είναι, και δεν δείχνει διάθεση συμβιβασμού.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο άνδρας που η ρωσική αστυνομία πιστεύει ότι είναι ο βομβιστής αυτοκτονίας, ο οποίος σκότωσε 14 ανθρώπους, στην επίθεση στο μετρό της Αγίας Πετρούπολης αυτήν την εβδομάδα είχε εκδηλώσει ενδιαφέρον για το Ισλάμ και λίγο μετά ταξίδεψε στην Τουρκία, είπαν σήμερα στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς δύο πρόσωπα που τον γνώριζαν.

Τα δύο αυτά πρόσωπα ανέφεραν ότι δεν γνωρίζουν μετά βεβαιότητας εάν αυτός ο άνδρας, ο Ακμπαρζόν Τζαλίλοφ, μετέβη από την Τουρκία στην γειτονική της Συρία.

Εάν ο Τζαλίλοφ πράγματι μετέβη στη Συρία, αυτό θα συνιστούσε μια σημαντική παράλειψη εκ μέρους των υπηρεσιών πληροφοριών της Ρωσίας, που βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στην καταγραφή και ταυτοποίηση των προσώπων που φέρονται να είχαν σχέσεις με εξτρεμιστές στη Συρία προκειμένου κατόπιν να τους απαγορεύουν την είσοδο στη Ρωσία ή να τους συλλαμβάνουν.

Η έκρηξη στο μετρό της Αγίας Πετρούπολης σημειώθηκε το απόγευμα της Δευτέρας, ενώ ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν βρισκόταν σε επίσκεψη στην πόλη. Προς το παρόν καμία οργάνωση δεν έχει αναλάβει την ευθύνη, ωστόσο η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος είχε απειλήσει τη Ρωσία ότι θα διαπράξει επιθέσεις σε ρωσικό έδαφος ως αντίποινα για την στρατιωτική επέμβαση της Μόσχας στη Συρία και την παροχή στήριξης στον Μπασάρ αλ Άσαντ.

Ο Τζαλίλοφ, ο φερόμενος βομβιστής, γεννήθηκε το 1995 και μεγάλωσε στην πόλη Ος στο Κιργιστάν. Γύρω στο 2011 μετακόμισε στην Αγία Πετρούπολη.

Απασχολήθηκε σε χαμηλόμισθες θέσεις για αρκετά χρόνια.

Ωστόσο υπάρχει ένα κενό στο βιογραφικό του, από τα τέλη του 2015 έως τις αρχές του 2017. Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου αρκετοί γνωστοί του είπαν ότι έχασαν τα ίχνη του.

Εμφανίστηκε εκ νέου όταν επισκέφθηκε το Ος φέτος τον Φεβρουάριο. Τον Μάρτιο επέστρεψε στην Αγία Πετρούπολη και νοίκιασε ένα διαμέρισμα απ’ όπου αναχώρησε την ημέρα της επίθεσης έχοντας μαζί του ένα σακίδιο και μια τσάντα.

Το πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς μίλησε με ανθρώπους που γνώριζαν τον Τζαλίλοφ επιχειρώντας να βάλει στην θέση τους τα κομμάτια που έλειπαν από το παζλ της ζωής του.

Η σχέση του με την Θρησκεία

Σύμφωνα με ένα πρόσωπο από το Ος που εργάστηκε ως μάγειρας μαζί με τον Τζαλίλοφ σε εστιατόριο της Αγίας Πετρούπολης το 2014, επρόκειτο για έναν ήπιων τόνων νέο που δεν έπινε αλκοόλ και δεν έβριζε.

«Θα επιβεβαιώνα ότι ο Άκμπαρ δεν ήταν ικανός να κάνει κάτι κακό» επισήμανε αυτό το πρόσωπο που δεν θέλησε να κατονομαστεί.
Οι δυο τους εργάζονταν στην ίδια αλυσίδα εστιατορίων σούσι.

Κατά τη διάρκεια του 2014 ο Τζαλίλοφ ανέπτυξε ενδιαφέρον για το Ισλάμ. Προσευχόταν, πήγαινε στο τέμενος, διάβαζε το Κοράνι, άρχισε να μακραίνει τα γένια του. Ωστόσο όπως είπε η ίδια πηγή, δεν υπήρξε από μέρους του κάποια ένδειξη εξτρεμιστικής συμπεριφοράς.

Η δεύτερη πηγή, επίσης από το Ος που συνεργάστηκε με τον Τζαλίλοφ στην Αγία Πετρούπολη, σημείωσε ότι και ο ίδιος γνώριζε το ενδιαφέρον του Τζαλίλοφ για την θρησκεία. Ο νεαρός άνδρας δεν επιχείρησε ωστόσο να προσηλυτίσει κανέναν, επισήμανε ο μάρτυρας.

Το 2015, σύμφωνα με την πρώτη πηγή, ο Τζαλίλοφ έφυγε από την Αγία Πετρούπολη. Όπως τόνισε, άκουσε από άλλους μάγειρες στο εστιατόριο ότι προτού φύγει, ο ύποπτος της επίθεσης στο μετρό είπε ότι πήγαινε στην Τουρκία.

Δήλωσε μάλιστα ότι «υπάρχουν καλές δουλειές στην Τουρκία και η κατάσταση εδώ στην Αγία Πετρούπολη δεν είναι καλή με τη δουλειά».

Και το δεύτερο πρόσωπο, που επίσης δεν θέλησε να κατονομαστεί, ανέφερε στο Ρόιτερς ότι γνώριζε από τον Τζαλίλοφ ότι πήγε στην Τουρκία. Ο νεαρός από το Κιργιστάν ταξίδεψε εκεί τον Νοέμβριο του 2015 για να συναντήσει τον θείο του που ζούσε στην Αττάλεια.

Σε επικοινωνία, ωστόσο, με το πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς, ο θείος του Χασάν Κουσκάροφ απάντησε ότι ναι μεν έζησε πράγματι στην Αττάλεια ωστόσο έφυγε από εκεί τον Σεπτέμβριο του 2015 και δεν γνώριζε ότι ο ανιψιός του πήγε εκεί.

Αφότου ο Τζαλίλοφ έφυγε από την Αγία Πετρούπολη, υπήρξαν συζητήσεις μεταξύ των παλιών του συναδέλφων και μεταξύ γνωστών του στο Ος, ότι εκείνος είχε πάει στη Συρία. Αυτό το επιβεβαίωσαν και οι δύο πηγές, καμία ωστόσο εξ αυτών δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα εάν πράγματι είχε ταξιδέψει εκεί.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

8 Απρ 2017


Οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν 59 πυραύλους Τόμαχοκ, πλήττοντας αεροπορική βάση του Άσαντ, σε απάντηση της χημικής επίθεσης που αποδίδεται στον Άσαντ

Γενική είναι η εντύπωση πως τα πλήγματα που κατάφεραν οι αμερικανικοί πύραυλοι σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Συρία, φέρνουν ανατροπή στο σκηνικό που είχε διαμορφωθεί. Φρονώ, πως είναι ίσως βιαστική η εκτίμηση, πριν διαπιστωθεί αν υπάρξει και συνέχεια.

Και έχω αυτήν την αίσθηση, επειδή τόσο στις δηλώσεις Τραμπ, όσο και Αμερικανών αξιωματούχων, τονίστηκε πως η επίθεση έγινε με συγκεκριμένη αφορμή, την χρήση χημικών αερίων από την στρατιωτική βάση που επλήγη. Όχι, δηλαδή, γενικώς για ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, ή για πλήγματα κατά τζιχαντιστών, γεγονότα που δεν είναι μεμονωμένα. Ας περιμένουμε λίγο…

Ως γνωστόν, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν 59 πυραύλους Τόμαχοκ, πλήττοντας αεροπορική βάση του Άσαντ, σε απάντηση της επίθεσης με τοξικό αέριο που η Ουάσιγκτον αποδίδει στον Μπάσαρ Αλ Άσαντ, για να «αποτρέψουν την εξάπλωση της χρήσης των θανατηφόρων χημικών όπλων», όπως ανέφερε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Ντ. Τραμπ πρόσθεσε ότι «Χρόνιες προσπάθειες του παρελθόντος για αλλαγή της συμπεριφοράς του Άσαντ έχουν όλες αποτύχει και μάλιστα πολύ εντυπωσιακά», ενώ συγχρόνως επέρριψε ευθύνες στην Ρωσία, επειδή δεν φρόντισε η ίδια τόσο καιρό να αποτρέψει τον Άσαντ από την χρήση χημικών. Στις ΗΠΑ κάνουν λόγο για «αδικαιολόγητη ευθύνη της Μόσχας, που από το 2013 δεν κατέστρεψε τις αποθήκες του Άσαντ με τα χημικά»

Σε απάντηση της βεβαιότητας των ΗΠΑ ότι ο Άσαντ ευθύνεται για την ρήψη των χημικών, η Ρωσία είχε απαντήσει δια του εκπροσώπου του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, ότι «Ήταν ένα επικίνδυνο και θηριώδες έγκλημα, αλλά θα ήταν λάθος να κρεμάσουμε ετικέτες (για να ταυτοποιήσουμε αυτούς που το έκαναν)». Είναι σημαντική όμως η αποκάλυψη, ότι την πληροφορία για την ευθύνη του Άσαντ, την έδωσαν τα «Λευκά Κράνη», της ΜΚΟ του Σόρος, που έχει αποδειχθεί ο προβοκατόρικος ρόλος τους, από τις πλαστές -όπως επιβεβαιώθηκε- φωτογραφίες που δημοσιεύει.

Ο Πεσκόφ δήλωσε πως τα στοιχεία για το επεισόδιο που έδωσε η οργάνωση πολιτικής άμυνας «Λευκά Κράνη» δεν μπορεί να θεωρηθούν αξιόπιστα: «Δεν συμφωνούμε μ' αυτά τα συμπεράσματα», και πρόσθεσε «Αμέσως μετά την τραγωδία ουδείς είχε πρόσβαση στην περιοχή αυτή, οποιαδήποτε δεδομένα στα οποία η αμερικανική πλευρά ή συνάδελφοί μας από άλλες χώρες μπορεί να είχαν πρόσβαση, δεν μπορεί να βασίζονται σε αντικειμενικά γεγονότα».

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών είχε ανακοινώσει πως είναι ανάγκη να διεξαχθεί η αρμόζουσα έρευνα, ενώ στη Δαμασκό, ο Σύρος υπουργός Εξωτερικών Ουαλίντ Μουάλεμ υποστήριξε πως ο συριακός στρατός «δεν χρησιμοποίησε και δεν θα χρησιμοποιήσει ποτέ χημικά όπλα εναντίον του ίδιου του λαού του, ούτε καν εναντίον των ανταρτών και των τζιχαντιστών». Η επίσημη εκδοχή της Συρίας είναι ότι από τη συριακή πολεμική αεροπορία επετεύχθη πλήγμα εναντίον αποθήκης πυρομαχικών που ανήκε στο Μέτωπο αλ-Νούσρα (πρώην παρακλάδι της Αλ-Κάιντα) και περιείχε χημικές ουσίες, οι οποίες ήσαν αυτές που διαχύθηκαν.

Σε μια σύγκρουση -και όχι μόνον ένοπλη- ο κάθε αντίπαλος υποστηρίζει την δική του εκδοχή, και πρέπει να περάσει καιρός για να μαθευτεί η αλήθεια, και εάν θα μαθευτεί.

Ο αμερικανικός στρατός ενημέρωσε απλώς τις ρωσικές δυνάμεις ότι πρόκειται να βομβαρδίσει μια συριακή αεροπορική βάση και δεν έπληξε τμήματα της βάσης που θεωρείται ότι βρίσκονταν ρωσικές δυνάμεις, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου λοχαγός Τζεφ Ντέιβις. Αυτό υποδηλοί ότι τα βλήματα έπεσαν με μεγάλη ακρίβεια επί των στόχων.

Το αμφισβητεί όμως η Μόσχα, που απαντά με ελαφρώς ειρωνικό τρόπο, δια του εκπροσώπου του υπουργείου Άμυνας, Ιγκόρ Κονασένκοφ, ότι «Το ποσοστό επιτυχίας των αμερικανικών Τόμαχοκ που εκτοξεύτηκαν, με στόχο να πλήξουν την αεροπορική βάση Αλ Σαϊράτ, δεν ξεπερνά το 40%, ποσοστό που θεωρείται πολύ χαμηλό». Δηλαδή, από τους 59 πυραύλους μόνο οι 23 έφθασαν στο στόχο τους, ενώ η τύχη των υπολοίπων 36 αγνοείται και… αναζητούνται. Αν έτσι συνέβη, κανείς δεν γνωρίζει ποιες και πόσες είναι οι παράπλευρες απώλειες.

Επανέρχομαι στον Ντέιβις, ο οποίος είπε ότι οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν «πολλαπλές» συνομιλίες με τις ρωσικές δυνάμεις προτού εκτοξεύσουν πυραύλους, χρησιμοποιώντας ένα σύστημα επικοινωνίας που είχε συμφωνηθεί από πριν για να αποφύγουν κατά λάθος συγκρούσεις στη Συρία μεταξύ των δυνάμεών τους στη μάχη τους εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Η πρώτη όμως αντίδραση της Ρωσίας, είναι ακριβώς η διακοπή αυτής της επικοινωνίας, με απρόβλεπτες συνέπειες, και με τους Αμερικανούς να ζητούν από τους Ρώσους να μη επιμείνουν στην πραγματοποίηση αυτής της απόφασης.
Θα δούμε σε επόμενο σημείωμα, ποια τα αποτελέσματα για τον Αμερικανό Πρόεδρο από την άμεση επίθεση κατά του στρατού της Συρίας.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου