Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιαν 2018


Συγκλονιστικά πράγματα χτες στη Θεσσαλονίκη, για όσους είχαμε την ευλογία να τα ζήσουμε από κοντά. Αφιερώνονται σε όλο τον καθεστωτικό απόπατο που εφρύαξε και εξέμεσε την εσώτατη μπόχα και δυσωδία του, σπιλώνοντας, καθυβρίζοντας και διαστρεβλώνοντας.
Αφιερώνονται ειδικότερα στη συριζαϊκή χούντα και σε όλα τα χυδαία κρατικά και παρακρατικά όργανα (πρόληψης και καταστολής) που έθεσε σε λειτουργία για να μειώσει και να εξευτελίσει αυτή την πρωτοφανή παλλαϊκή εξανάσταση.

Από την αστυνομία (που κράτησε εκατοντάδες πούλμαν εκτός πόλης ή που μετέτρεψε σε…90.000 το μισό εκατομμύριο), ως τα βοθροκάναλα που έθαψαν το μέγα γεγονός (για «δεκάδες πολιτών» έκανε λόγο μάλιστα το γκεμπελικό κρατικό χαμαιτυπείο της ΕΡΤ) και από τις… τεχνικές υπηρεσίες (που έστησαν το γενικό μπλακάουτ σε κινητή τηλεφωνία και ίντερνετ) ως τους κουκουλοφόρους φασιστοτσόγλανους που ήταν έτοιμοι να «παρέμβουν» (τους απέτρεψε η τρομακτική εικόνα του τεράστιου πλήθους και κάποιες ομάδες περιφρούρησης περιπολούντων ΠΑΟΚτσήδων).

Αφιερώνονται όμως και σε ένα κάρο γελοίους καραγκιόζηδες «προοδευτικούς» με εγνωσμένες «δημοκρατικές ευαισθησίες», που βλέπω και διαβάζω από χτες το απόγευμα στο facebook να βγάζουν μανία και χολή για κάτι που ο εξηλιθιωμένος και διαποτισμένος απ’ όλα τα νεοταξίτικα βοθρολύματα εγκέφαλός τους αδυνατεί να κατανοήσει.

Σε όλα αυτά τα ξεφτιλισμένα σούργελα απαντάμε απλώς ότι νιώθουμε απέραντη ηδονή απέναντι στον πανικό τους, τον τρόμο τους, τον εκνευρισμό τους, το μίσος και την καφρίλα τους.
Περαστικά τους (που όμως τους διαβεβαιώνουμε πως από δω και πέρα ΔΕΝ θα είναι περαστικά).

Αρκετά έπαιξαν «εν ου παικτοίς».
Οι μέρες τους είναι μετρημένες…

Καλύτερα να είμαστε λίγο πιο προσεκτικοί στον τρόπο με τον οποίο καταναλώνουμε την χυδαία προπαγάνδα του καθεστώτος.

Πραγματικά, οι μόνοι φασίστες που έκαναν επεισόδια χτες ήταν οι συμμορίες των δήθεν αντιεξουσιαστών (δήθεν, γιατί φυσικά στην πραγματικότητα αποτελούν νεοταξίτικους στρατούς παρακρατικών υπαλλήλων).

Κατ’ αρχάς, ήταν απαράδεκτη προβοκάτσια και μόνο που τους επιτράπηκε από την αστυνομία να συγκεντρωθούν την ίδια και όχι άλλη μέρα και ώρα (εξ όσων γνωρίζω, ταυτόχρονες αντισυγκεντρώσεις απαγορεύονται παντού στον... πολιτισμένο κόσμο, γιατί αποτελούν αυτόματα πηγή κινδύνων και σχεδόν αναπόφευκτων ταραχών).

Από εκεί και πέρα, ετούτοι οι... λαμπροί νέοι, πέραν της τρομοκρατίας που άσκησαν σε μεμονωμένους πολίτες την ώρα που προσέρχονταν στον Λευκό Πύργο, επιχείρησαν σε 2-3 σημεία να εισέλθουν και στο συλλαλητήριο και να προκαλέσουν φασαρία.
Στα σημεία αυτά απωθήθηκαν από παρισταμένους και, όπως προανέφερα, από 1-2 ομάδες ΠΑΟΚτσήδων (βρήκαν ανθρώπους να προκαλέσουν).
Και πολύ καλώς φυσικά απωθήθηκαν, για αυτονόητη νόμιμη άμυνα μιλάμε.

Προσοχή στα γκεμπελικά ψέματα του καθεστώτος.
Αφού τόλμησαν να μετατρέψουν τις 500.000 σε «λίγους διαδηλωτές» την ώρα που το διαδίκτυο έδειχνε την αλήθεια, φανταστείτε τι τερατολογίες λέγονται και γράφονται για πράγματα που οι περισσότεροι δεν βλέπουν καν…

Επαναλαμβάνω:
Αρκετά έπαιξαν «εν ου παικτοίς».
Οι μέρες τους είναι μετρημένες…

Νεκτάριος Δαπέργολας
Διδάκτωρ Ιστορίας



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Αντιπροσωπεία του τουρκικού Υπουργείου Δικαιοσύνης έφτασε σήμερα το μεσημέρι στην Αθήνα, σε μια στιγμή που κρίνεται ιδιαίτερα κρίσιμη στιγμή για τις σχέσεις μεταξύ των δυο χωρών δεδομένου πως εκκρεμεί η απόφαση της Επιτροπής Ασύλου για την τύχη των αξιωματικών που η τουρκική κυβέρνηση θεωρεί πως συμμετείχαν στην απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του υπουργείου, Επικεφαλής της αντιπροσωπείας είναι ο Yφυπουργός Δικαιοσύνης Μπιλάλ Ουτσάρ, ενώ σημειώνεται ότι την τουρκική αντιπροσωπεία υποδέχθηκε στο Αεροδρόμιο ο Γενικός Γραμματέας Αντεγκληματικής Πολιτικής, Ευτύχης Φυτράκης.

Όπως ενημερώνει επισήμως το Υπουργείο Δικαιοσύνης, η συνάντηση που θα πραγματοποιηθεί αύριο το μεσημέρι θα είναι μεταξύ ομάδας εργασίας του Υπουργείου με επικεφαλής τον Γενικό Γραμματέα Δημ. Παπασπύρου «για ζητήματα αρμοδιότητας του ΥΔΔΑΔ».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Νίκου Χατζή 
Αναλυτής Σύγχρονης Γεωπολιτικής
Σύμβουλος Διαπραγματεύσεων

Τον τελευταίο καιρό ανασύρθηκε εκτάκτως το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, το οποίο πλέον μετονομάστηκε αόριστα σε «ονοματολογικό». Η πρώτη αντίδραση του λογικά σκεπτόμενου μέσου πολίτη στην Ελλάδα του σήμερα είναι η αναζήτηση μιας αιτιολογικά επαρκούς εξέλιξης, που θα εξυπηρετούσε την «ανάσυρση» του αναφερόμενου ζητήματος και την πολλαπλή «εκμετάλλευσή» του στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό.

Γιατί βιαζόμαστε; Είναι το σημαντικό ερώτημα στο μυαλό του μέσου Έλληνα πολίτη. Από πλευράς εξυπηρέτησης των ελληνικών εθνικών συμφερόντων στην ευρύτερη βαλκανική περιοχή δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος βιασύνης για την ελληνική πλευρά πέρα από την απροσδιόριστη θέση της Αθήνας ότι το χρόνιο ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας πρέπει να επιλυθεί μέσα στο 2018. Αντιθέτως, υπάρχει ο κίνδυνος της έναρξης μιας ανεξέλεγκτης σειράς υποχωρήσεων στα ανοιχτά ζητήματα των εθνικών θεμάτων, η «σηματοδότηση» της οποίας είναι σίγουρο ότι θα ανοίξει περαιτέρω την όρεξη της Άγκυρας.

Ο (νέο)σουλτάνος έχει την προσοχή του στραμμένη στα Βαλκάνια, ταυτόχρονα με τον έλεγχο που ασκεί στην Αλβανία αλλά και τη «ρύθμιση» της στρόφιγγας της λαθρομετανάστευσης προς την Ευρώπη μέσω Ελλάδας. Ο ίδιος διατηρεί το δικαίωμα «εμπλουτισμού» των σκοπίμως απελπισμένων μεταναστών με τους χιλιάδες σκληροπυρηνικούς του Ισλαμικού Κράτους που διέφυγαν από τη Ράκα της Συρίας και την πλασματική ταυτοποίησή τους με τα χιλιάδες διαβατήρια των Σύρων που εξολόθρευσαν οι τζιχαντιστές, εξυπηρετώντας τις σκοπιμότητες μετεξέλιξης της ακραίας ισλαμικής τρομοκρατικής απειλής στη Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη.

Εκτός όμως από τον έλεγχο του αλβανικού στοιχείου οι προθέσεις της Άγκυρας διαφαίνονται κάθετα προκλητικές και συνολικά απειλητικές για το σύνολο των συνόρων του ελληνικού γεωγραφικού χώρου. Το στοιχείο αυτό γίνεται ουσιαστικά απρόβλεπτο από το ενδεχόμενο κατευθυνόμενων ροών άρτια πολεμικά εκπαιδευμένων τζιχαντιστών προς την ευρύτερη βαλκανική περιοχή.

Η διαμορφούμενη κατάσταση απειλών ασφάλειας στα Βαλκάνια επικαιροποιεί πολλαπλώς την τεχνητή φύση οργάνωσης του κράτους των Σκοπίων και την αδυναμία ύπαρξης ενός εθνικού δεσμού μεταξύ του σλαβικού και του αλβανικού στοιχείου. Έτσι, τα Σκόπια βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπα με μια ουσιαστική απειλή δομικού τύπου για τη βιωσιμότητα του κράτους τους. Από την άλλη, εκτιμούν ότι ο πολλαπλός αυτός κίνδυνος θα ξεπεραστεί, αν ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Άρα, εκ των πραγμάτων πιέζονται χρονικά, πολιτικά και διπλωματικά για τη δρομολόγηση άμεσων εξελίξεων, προκειμένου να διασωθούν έναντι μιας απρόβλεπτα επερχόμενης αυτοκαταστροφής τους. Με απλά λόγια, είναι αυτοί που «καίγονται» και όχι η Αθήνα για τη δρομολόγηση λύσεων και μάλιστα άμεσα, ενώ σε ρεαλιστικό επίπεδο καθημερινής πολιτικής και διπλωματικής πρακτικής διεκδικήσεων δεν έχουν υποχωρήσει ούτε εκατοστό από τις προπαγανδιστικές θέσεις που διατυπώνουν κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Αντιθέτως, η ελληνική πλευρά φαίνεται (…περιέργως) να βιάζεται για το «κλείσιμο» κι όχι την ουσιαστική επίλυση του ζητήματος επ’ ωφελεία των εθνικών συμφερόντων, παρά το αντίθετο εθνικό αίσθημα της πλειοψηφίας κι έναντι των ασαφών θέσεων που διατυπώνονται από τα περισσότερα πολιτικά κόμματα. Το «μίγμα» των προδιαγραφόμενων εξελίξεων γίνεται εθνικά θανατηφόρο αν ληφθεί υπ’ όψιν ο ουσιαστικός βαθμός οικονομικής εξαθλίωσης των Ελλήνων την τελευταία οκταετία.

Σε διπλωματικό επίπεδο διαπραγματευτικής δυναμικής η χρήση του όρου «ονοματολογικό» για την περιγραφή του προβλήματος και την επίλυσή του ενισχύει την ασάφεια στόχευσης για την επίτευξη λύσης από την ελληνική πλευρά.

Ένα άλλο ουσιαστικό ερώτημα για τον σημερινό μέσο Έλληνα πολίτη εντοπίζεται στην αξιοποίηση από την ελληνική πλευρά της διαρκούς και ουσιαστικής υποβάθμισης της Τουρκίας του Ερντογάν ως προς την εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων στην περί τη χώρα μας γεωγραφική περιοχή. Αν λοιπόν η σημερινή Ελλάδα θεωρείται ένας πυλώνας σταθερότητας από την Αμερική του Τραμπ, με ποιο τρόπο η Αθήνα διεκδικεί την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων από την Ουάσιγκτον; Τι σημαίνει, πρακτικά, η άσκηση πιέσεων για την επίλυση του ζητήματος των Σκοπίων και προς ποια κατεύθυνση; Πώς αντισταθμίζονται σε ρεαλιστικό επίπεδο οι δηλώσεις της κυβερνητικής και πολιτικής ηγεσίας περί υπεράσπισης των εθνικών θεμάτων με τις αρνητικές για τα εθνικά συμφέροντα εξελίξεις που δρομολογούνται;

Ο μέσος Έλληνας πολίτης «βλέπει», επίσης, τον «Τύμβο Καστά» στην Αμφίπολη να «κοιμάται» στην αφάνεια που τον έχουν οδηγήσει οι πιέσεις από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, βυθισμένος και αυτός στην ασάφεια και την αοριστία που περιγράφει η χρήση του όρου «ονοματολογικό». Έτσι, η ελληνική πλευρά υποβαθμίζεται ιστορικά και εξισώνεται με το διαπραγματευτικό επίπεδο των Σκοπίων, προκειμένου να «στρογγυλευτεί» ρεαλιστικά το τελικό ζητούμενο των διαπραγματεύσεων. Έτσι, σε ενδεχόμενο (τελικό) διαπραγματευτικό αποτέλεσμα θα κυριαρχεί η τεχνητά ασαφής αοριστία, η οποία θα επιτρέπει διαχρονικά τη συνέχιση της προπαγάνδας και των πολλαπλών διεκδικήσεων από την πλευρά των Σκοπίων.

Ο μέσος Έλληνας πολίτης καταλήγει ότι η αοριστία του όρου «ονοματολογικό» εκφράζει την επιδίωξη μιας κυριαρχούσας τάσης που, αφού μετατρέπει τους ανθρώπους σε «αριθμούς», μειώνει το βιοτικό τους επίπεδο και «κονταίνει» και το ιστορικό τους ανάστημα. Το «στρογγύλεμα» των ιστορικά και εθνικά θεμελιωμένων ελληνικών επιδιώξεων γίνεται η φυσική έκφραση μιας πολλαπλής αοριστίας διαχρονικών προθέσεων.

Πτήση - Διάστημα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Jean Quatremer, αρθρογράφου της Liberation

Με τίτλο «Η Γερμανία επιθυμεί να αναλάβει τον έλεγχο της ΕΚΤ», ο αρθογράφος αναφέρει πως ήδη διαφαίνεται η απαρχή μιας νέας διαμάχης μεταξύ των άκρα ορθοδόξων Γερμανών και των πραγματιστών του Νότου για τη διαδοχή του αντιπροέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, του οποίου η θητεία λήγει στις 30 Ιουνίου.

Η Μέρκελ ονειρεύεται να τοποθετήσει τον ευνοούμενό της επικεφαλή της Bundesbank, Γενς Βάιντμαν, στην προεδρία της ΕΚΤ για να τελειώσει με τη «χαλαρότητα» του Μάριο Ντράγκι, του οποίου η θητεία θα λήξει στις 31/10/2019. Μία προοπτική που προκαλεί κρύο ιδρώτα στη Γαλλία και στις χώρες του Νότου στην ευρωζώνη, αλλά επίσης και στις αγορές που δεν επιθυμούν να δουν την επιστροφή των άκρα ορθοδόξων της Γερμανικής Ομοσπονδιακής Τράπεζας.

Αυτή η διαμάχη αν και φαίνεται μακρινή, στην ουσία ξεκινά αυτή τη Δευτέρα, με την κατάθεση των υποψηφιοτήτων για τη διαδοχή του αντιπροέδρου της ΕΚΤ, του Πορτογάλου Βίτορ Κονστάνσιο. Πολλοί φοβούνται ότι η τοποθέτηση ενός εκπροσώπου από χώρα του Νότου ανοίγει διάπλατα τις πόρτες για την προεδρία της ΕΚΤ το 2019 στη Γερμανία. Όμως για την ώρα ο μόνος δηλωμένος υποψήφιος είναι ο Ισπανός υπουργός Οικονομικών Λουίς ντε Γκίντος.

Ο Μάριο Ντράγκι, χωρίς αμφιβολία, έσωσε το ευρώ λόγω του πραγματισμού του, ενώ για τους ορθόδοξους Γερμανούς, η ΕΚΤ έχει μόνο ως αποστολή τη σταθερότητα των τιμών και όχι τη διάσωση των κρατών ή του ευρώ. Σύμφωνα με την Bundesbank, η ΕΚΤ ξεπέρασε την αποστολή της παρεμβαίνοντας στην αγορά του δημόσιου χρέους για να αποφύγει τη χρεωκοπία της Ελλάδας και άλλων χωρών, σε σημείο που σήμερα κατέχει 1.889 δισ. ευρώ δημόσιου χρέους, ισοδύναμο με το 15% του ΑΕΠ της ευρωζώνης και εφιάλτης για έναν ορθόδοξο Γερμανό.

Το «δράμα» είναι ότι η ονειρεμένη ομάδα που έβγαλε το κοινό νόμισμα από την αποτελμάτωση θα αποδεκατισθεί στους επόμενους 18 μήνες: μετά την αποχώρηση του Constancio, θα ακολουθήσουν ο Βέλγος Πέτερ Πράετ, ο Ντράγκι και τέλος ο Γάλλος Μπενουά Κερέ τον Δεκέμβριο 2019. Με μία νέα διευθυντική ομάδα γερακιών, η επόμενη κρίση θα μπορούσε να είναι τελειωτική, έστω και αν η ευρωζώνη έχει ενισχυθεί πολύ από το 2010, ιδιαίτερα χάρη στην τραπεζική ένωση. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι όλες οι χώρες του Νότου θα προσπαθήσουν να μπλοκάρουν την εκλογή του Βάιντμαν στην κεφαλή της ΕΚΤ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δεν έχουν ούτε αρχή, ούτε τέλος τα καμώματα του ψευτο –σουλτάνου της Άγκυρας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος συνεχίζει να παίζει με την φωτιά προκειμένου να «δραπετεύσει» από την αφόρητη δυσοσμία των σκανδάλων και της διαφθοράς της «Φαμίλιας Ερντογάν».

Αφού τροφοδοτεί σχεδόν καθημερινά τους πληθυσμούς της Ανατολίας –και όχι μόνο, με διάφορες μεγαλοστομίες και θεατρινισμούς, δεν διστάζει να παρουσιάζει με την μεγαλύτερη φυσικότητα, τους πιο εξωφρενικούς παραλογισμούς … σαν αυτονόητο δικαίωμα!

Βέβαια, η ίδια ακριβώς στρατηγική διακρίνει την Τουρκική Δημοκρατία από της συστάσεως της το 1923 και δεν αποτελεί «ευρεσιτεχνία» του Ρ. Τ. Ερντογάν. Η στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο βαφτίστηκε «Ειρηνευτική επιχείρηση» για να καταλήξει, 44 χρόνια αργότερα σε μόνιμη κατοχή για την δήθεν «προστασία» του 12% των κατοίκων της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018 μια άλλη «ειρηνευτική επιχείρηση» με τον εντελώς παραπλανητικό τίτλο «Επιχείρηση Κλάδος Ελαίας» ξεκίνησε στην αιμορραγούσα Συρία με αεροπορικές επιδρομές της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στο Αφρίν. Με την γνωστή του έπαρση, ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι η εισβολή στο Αφρίν ξεκίνησε, προαναγγέλλοντας μάλιστα πως θα ακολουθήσει το Μάνμπιτζ το οποίο επίσης βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Κούρδων. Η αιτιολογία της εισβολής είναι αποκαλυπτική: «Κάποιοι προσπαθούν να μας εξαπατήσουν αλλάζοντας το όνομα των δυνάμεων που δρουν στην Συρία. Η ονομασία αυτής της δύναμης είναι PKΚ». Δηλαδή, σε ελεύθερη απόδοση, «τρομοκρατική οργάνωση» που βρίσκεται έξω από την Τουρκία, αλλά σε γειτονικό κράτος, άρα παίρνουμε μόνοι μας το δικαίωμα να εισβάλλουμε για τους εξοντώσουμε, μη τυχόν και αποτελέσουν μελλοντική απειλή για τα συμφέροντα μας!

Κάπως έτσι άρχισε η καινούργια εισβολή της Τουρκίας στην Συρία από αέρος για να ακολουθήσει η εισβολή από ξηράς – η πρώτη ήταν η «Ασπίδα του Ευφράτη» τον Αύγουστο του 2016 για την υποτιθέμενη απώθηση των τζιχαντιστών, ουσιαστικά όμως για την παρεμπόδιση της προέλασης των Κούρδων. Η «επιχείρηση» όμως αυτή παρ΄όλο που είχε την σιωπηλή «έγκριση» όλων των μεγάλων δυνάμεων, παρά λίγο να καταλήξει σε τραγωδία η οποία απεφεύχθη μετά από γενναία «παρέμβαση» των Ρώσων.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έσπευσαν αμέσως να χαρακτηρίσουν «Αποσταθεροποιητική» την επιχείρηση που εξαπέλυσε η Τουρκία στην κατοικούμενη από Κούρδους περιοχή Αφρίν της βόρειας Συρίας, καλώντας τους εισβολείς «Να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση».

Ο Τούρκος εφοπλιστής – πρωθυπουργός και δεξί χέρι του Ερντογάν, Μπιναλί Γιλντιρίμ έσπευσε την επομένη (Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018) να διαβεβαιώσει πως «Η Ρωσία δεν έχει αντιρρήσεις όσον αφορά αυτήν την επιχείρηση. Επικοινωνούμε με τη Συριακή κυβέρνηση με τη μεσολάβηση της Μόσχας. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (δηλαδή οι μισθοφόροι ισλαμιστές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού FSA που καθοδηγούνται από την Τουρκία) μαζί με τις δικές μας μονάδες μπήκαν στην Αφρίν. Οι ανησυχίες του Ιράν διευθετούνται».

Τα πράγματα όμως, από τις πρώτες ώρες της «επιχείρησης» φαίνεται πως δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελαν οι Τούρκοι.

Η Ρωσία, αφού απομάκρυνε στρατιωτικές δυνάμεις από τον Αφρίν πριν την έναρξη της Τουρκικής εισβολής και αφού κάνει πως δεν βλέπει τα κύματα των αεροπορικών επιδρομών σπεύδει, μέσω της Επιτροπής Ασφάλειας του Ρωσικού Κοινοβουλίου, να διακυρίξει ότι «Θα στηρίξει την Συρία με διπλωματικά μέσα και θα ζητήσει από τα Ηνωμένα Έθνη να σταματήσει η Τουρκία τη στρατιωτική επιχείρησή της στο Αφρίν».

Η Συρία, λίγα εικοσιτετράωρα νωρίτερα, ξεκαθάρισε, με δήλωση του Συριακού Υπουργείου Εξωτερικών: «Προειδοποιούμε την τουρκική ηγεσία ότι, αν αρχίσουν επιχειρήσεις μάχης στην περιοχή Αφρίν, αυτό θα θεωρηθεί πράξη επίθεσης του τουρκικού στρατού. Η συριακή αντιαεροπορική άμυνα έχει αποκαταστήσει την πλήρη ισχύ της και είναι έτοιμη να καταστρέψει στόχους της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στους αιθέρες της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας».

Αμέσως μετά την εκδήλωση της επίθεσης, ο Πρόεδρος της Συρίας Baser Al Assad δήλωσε ότι «H βίαιη τουρκική επίθεση στην Αφρίν είναι μέρος της πολιτικής της Άγκυρας για την υποστήριξη της τρομοκρατίας στη Συρία». Είναι βέβαια γνωστό σε όλους πως οι «τουρκικές» χερσαίες δυνάμεις που χρησιμοποιούνται στην πρώτη γραμμή δεν είναι κανονικοί Τούρκοι στρατιώτες αλλά μισθοφόροι και αντικαθεστωτικοί που μάχονται για να ρίξουν τον Άσαντ!

Η Περσία, σύμμαχος της Συρίας και της Ρωσίας, κάλεσε την Τουρκία να τερματίσει αμέσως την εισβολή προκειμένου να εμποδίσει την εξάπλωση της κρίσης.

Η Γερμανία, δια του υπουργού των εξωτερικών Σίγκµαρ Γκάµπριελ, δήλωσε πως «Η στρατιωτική διένεξη μεταξύ τουρκικών και υπό τις ΗΠΑ κουρδικών δυνάμεων στη βόρεια Συρία συνεπάγεται απρόβλεπτο ρίσκο».

Την εικόνα συμπληρώνει η Γαλλία, η οποία ζήτησε (Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018) την κατεπείγουσα σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να συζητηθεί η κατάσταση που διαμορφώνεται στη Συρία μετά και την επέμβαση της Τουρκίας στην επαρχία Αφρίν, όπως ανακοίνωσε ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν.

Η έκδηλη ανησυχία του Ερντογάν για βίαιες αντιδράσεις και διαδηλώσεις Κούρδων μέσα στην Τουρκία, φάνηκε από τις δηλώσεις που έκανε (Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018) σε συνέδριο του κυβερνώντος κόμματος στην Προύσα: «Θα συντρίψουμε όποιον απειλεί τον εθνικό αγώνα της Τουρκίας. Όποιος διαδηλώσει εναντίον της τουρκικής επιχείρησης στη Συρία, θα πληρώσει το τίμημα». Ταυτόχρονα δεν παρέλειψε μια ασυνήθιστη παραλλαγή των χιλιοειπωμένων λεονταρισμών εναντίον των Κούρδων: «Η Τουρκία θα τελειώσει το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), τις Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) των Κούρδων της Συρίας και το κουρδικό συριακό κόμμα PYD, μέχρι να μην απομείνει ούτε ίχνος!»

Από τις επιθέσεις του δεν ξέφυγε ούτε η εφημερίδα «Άφρικα» η οποία κυκλοφόρησε στην κατεχόμενη Κύπρο με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Άλλη μια επιχείρηση κατοχής από την Τουρκία». Κατά τον Ερντογάν πρόκειται «μια χυδαία εφημερίδα με κακοήθεια» στην οποία «πρέπει να δώσουν την απαραίτητη απάντηση» – προφανώς οι εισβολείς της Κύπρου και οι ντόπιοι εκπρόσωποι τους!

Εκτός όμως από το πολιτικό πεδίο, η εικόνα από την έναρξη της Τουρκικής εισβολής, είναι θολή και στο στρατιωτικό πεδίο:

Οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι έχουν ήδη προωθηθεί αρκετά χιλιόμετρα μέσα στην Συριακή επαρχία Αφρίν, ότι έχουν πλήξει περισσότερους από 150 στόχους, ενώ το Κουρδικό YPG ανακοίνωσε ότι όλες οι επιθέσεις της Τουρκίας έχουν αποκρουστεί, ότι τρία τουρκικά άρματα μάχης έχουν καταστραφεί και ότι έχουν σκοτωθεί 4 Τούρκοι στρατιώτες και τρείς από τους μαχητές του YPG, ενώ έξη άμαχοι υπήρξαν θύματα των Τουρκικών βομβαρδισμών.

Αργά το βράδυ της Κυριακής (21 Ιανουαρίου 2018) έγινε γνωστό ότι η τουρκική πόλη Ρεϊχανλί, της επαρχίας Χατάι, κοντά στα σύνορα με την Συρία, έγινε στόχος επιθέσεων με ρουκέτες. Το αποτέλεσμα των επιθέσεων ήταν ένας νεκρός και 46 τραυματίες εκ των οποίων οι δύο σοβαρά. Σε παρόμοια επίθεση στην τουρκική πόλη Κιλίς, άλλοι πέντε άνθρωποι τραυματίστηκαν.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Στον ένα περίπου αιώνα που μεσολάβησε από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, όλες ανεξαιρέτως οι επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας είχαν εξασφαλισμένη μια και μοναδική, αλλά απόλυτα αναγκαία προϋπόθεση: Τις πολύ γερές, ισχυρές «πλάτες» και τις «ατσάλινες» συμμαχίες.

Η προϋπόθεση δηλαδή που λείπει σήμερα από τις ενέργειες στις οποίες οδηγεί η μεγαλομανία του Ρ. Τ. Ερντογάν και οι νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε στην Τουρκία.

Οι Κούρδοι για πρώτη φορά διατυμπανίζουν «Εδώ είναι ο τάφος σου!» ενώ είναι αδύνατο να προβλέψει κανείς τις αντιδράσεις εκατομμυρίων Κούρδων μέσα στην σημερινή Τουρκία.

Το ρίσκο της Τουρκίας με την νέα εισβολή στην Συρία είναι πολύ μεγάλο. Δεν έχει την καθαρή υποστήριξη ούτε της Ρωσίας, ούτε της Συρίας, ούτε της Περσίας, ούτε των Η.Π.Α., ούτε της Γερμανίας, ούτε του Ισραήλ. Συνεπώς είναι πολύ πιθανό, η Τουρκία να έχει ήδη κάνει το «μοιραίο λάθος»…

Λεωνίδας Κουμάκης
Analyst



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Αδιαφορώντας για τις διεθνείς αντιδράσεις, η Τουρκία συνεχίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή του Άφριν, έχοντας εισβάλλει πλέον σε συριακό έδαφος για να πλήξει τους Κούρδους μαχητές του YPG. Στόχος της Άγκυρας είναι η δημιουργία μιας «ζώνης ασφαλείας» 30 χλμ στην βορειοδυτική Συρία για την διασφάλιση της «ασφάλειας και σταθερότητας» στην περιοχή, σύμφωνα με δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού Μπιναλί Γίλντιριμ.

Μόνο που αυτή η «ζώνη ασφαλείας» που επιδιώκει να δημιουργήσει η Τουρκία θα είναι σε έδαφος μιας άλλης, ανεξάρτητης χώρας. Και οι ισχυρισμοί της Άγκυρας πως η επιχείρηση θα διεξαχθεί με σεβασμό την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας δεν πείθουν κανέναν την στιγμή που τουρκικές δυνάμεις έχουν ξεκινήσει πόλεμο μέσα στην Συρία.

Ήδη, στις αντιδράσεις για την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» (σ.σ. τουρκικό σουρεαλιστικό χιούμορ) προστέθηκαν οι δηλώσεις του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για ανάγκη να τεθεί το ζήτημα ενώπιον του ΟΗΕ. Το δε ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών εκφράζει την ανησυχία του για τις εξελίξεις και ζητά «αυτοσυγκράτηση» ενώ ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβροφ και ο Αμερικανός ομόλογός του Ρεξ Τιλλερσον συζήτησαν «μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την διασφάλιση της σταθερότητας στα βόρεια της Συρίας».

Είναι οι επιχειρήσεις στο Άφριν ένα τολμηρό παιχνίδι της Τουρκίας σε μια γεωπολιτική παρτίδα που νομίζει πως θα κερδίσει και αυτή την φορά ή μια παγίδα που θα την οδηγήσει σε δεινή θέση; Ο κίνδυνος να ανοίξει ένα νέο πολεμικό μέτωπο στην περιοχή είναι κάθε άλλο παρά αμελητέος.

Στο έδαφος, Σύροι αντάρτες υποστηριζόμενοι από την τουρκική κυβέρνηση προωθούνται για την κατάληψη περιοχών που ενδεχομένως θα αποτελέσουν «προγεφυρώματα» πολιτικής σημασίας στο μέλλον ενώ η τουρκική Αεροπορία σφυροκοπά ανενόχλητη τους Κούρδους των Λαϊκών Μονάδων Προστασίας (YPG) που δεν εγκαταλείπουν τις θέσεις τους. Ωστόσο, η στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας δεν αποκλείεται να της γυρίσει μπούμερανγκ.

Μένει να αποδειχθεί πόσο καλά έχει εκτιμήσει η Άγκυρα τις αμερικανικές αντιδράσεις, καθώς η Ουάσιγκτον έχει «επενδύσει» στους Κούρδους μαχητές του YPG –και αυτοί στην συνεργασία τους με τους Αμερικανούς, για τους δικούς τους εθνικούς λόγους. Από την πλευρά της η Συρία προειδοποιεί ότι η τουρκική επιχείρηση θα εκληφθεί ως παραβίαση της εθνικής της κυριαρχίας, με την Μόσχα να δηλώνει πως αν κινδυνεύσουν ρωσικές βάσεις στην Συρία «θα απαντήσει» –η Ρωσία διαθέτει στρατιωτικό κλιμάκιο στο αεροδρόμιο στο κέντρο του Άφριν.

Μπορεί ο «Κλάδος Ελαίας» να γίνει… βρόγχος για την Άγκυρα;

Η Τουρκία «οδηγείται σε παγίδα» στο Άφριν, υποστηρίζει ο Öztürk Yılmaz σε άρθρο της Ezgi Karataş στον ιστότοπο ahvalnews. Σύμφωνα με τον Γιλμάς, βουλευτή της αντιπολίτευσης και πρώην Γενικό Πρόξενο της Τουρκίας στην Μοσούλη, οι κουρδικές δυνάμεις στην περιοχή έχουν την στήριξη της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών και αυτή η επιχείρηση μπορεί να φέρει την Άγκυρα «σε επικίνδυνη θέση» προειδοποιεί.

«Το ΡΚΚ παρασύρει την Τουρκία σε μια παγίδα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκρούσεις με την Ρωσία στο Άφριν και με τις ΗΠΑ ανατολικά του Ευφράτη» λέει χαρακτηριστικά. Κατά τον πρώην διπλωμάτη, η προσφυγή της Τουρκίας στην στρατιωτική δράση εδράζεται σε πολιτικά κίνητρα καθώς το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ χρησιμοποιεί την κατάσταση «για να παίξει το εθνικιστικό της χαρτί» στο εσωτερικό.

Όπως επισημαίνει, «η σημασία της εθνικιστικής βάσης των ψηφοφόρων του ΑΚΡ φάνηκε στις 8 Ιανουαρίου, όταν ο ηγέτης του εθνικιστικού κόμματος ΜΗΡ, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ανακοίνωσε πως θα στηρίξει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις προεδρικές εκλογές του 2019». Αυτό εξηγεί γιατί το ΑΚΡ επέλεξε σκληρή στάση στο Άφριν όταν επί χρόνια απέφευγε την αντιπαράθεση καθώς οι Κούρδοι επέκτειναν τον έλεγχό τους σε περιοχές όμορες των τουρκικών συνόρων, από το βόρειο Ιράκ ως τα δυτικά της Συρίας.

Ο Γιλμάς υποστηρίζει ότι αν η Άγκυρα είχε αρχίσει διάλογο με την συριακή κυβέρνηση, το θέμα θα είχε λυθεί χωρίς την ανάγκη επέμβασης στο Άφριν. «Το ΑΚΡ δεν έχει κατανοήσει τις ισορροπίες στην Συρία. Η χώρα είναι εκ των πραγμάτων ήδη διαιρεμένη» τονίζει.

Η απουσία απτής προόδου προς μια πολιτική λύση –έλλειψη για την οποία όπως λέει μερίδιο ευθύνης έχει και το κόμμα του Ερντογάν– άφησε στην Τουρκία ελάχιστα περιθώρια ελιγμών, περιορίζοντας την επιρροή της στις περιοχές που ελέγχουν υποστηριζόμενες από την τουρκική κυβέρνηση ομάδες τζιχαντιστών που πολεμούσαν τις δυνάμεις του Άσσαντ στο Ιντλίμπ.

Αυτό που κάνει τώρα η Τουρκία στο Άφριν, είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα έπρεπε να γίνει, εκτιμά ο πρώην διπλωμάτης. Για μια βιώσιμη λύση, η οποία θα διατηρεί την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, οι εν λόγω περιοχές πρέπει να αποδοθούν στην κυβέρνηση Άσσαντ το συντομότερο δυνατόν ώστε το καθεστώς της Δαμασκού να ενισχυθεί και να ανακτήσει τον έλεγχο της χώρας. Ειδάλλως, τονίζει, η συνεχιζόμενη υποστήριξη των Σύρων ανταρτών από το ΑΚΡ κρύβει τον κίνδυνο της εισροής στην Τουρκία 25.000 τζιχαντιστών σε περίπτωση που αυτοί ηττηθούν.

Οι φιλοδοξίες του Ερντογάν να κεφαλαιοποιήσει προς ίδιον πολιτικό όφελος τις διαδηλώσεις της Αραβικής Άνοιξης είχαν ως αποτέλεσμα το σημερινό αδιέξοδο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και μια σειρά προβλημάτων για την τουρκική κυβέρνηση. Το όνειρο του Τούρκου προέδρου για μια φίλα προσκείμενη στην Άγκυρα συριακή κυβέρνηση στο στυλ των Αδελφών Μουσουλμάνων έγινε εφιάλτης ενώ οι κινήσεις Ερντογάν επιδεινώνουν τις σχέσεις της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ και δη με τους Αμερικανούς συμμάχους της.

Όσο για το… όψιμο πολιτικό φλερτ με την Μόσχα, ο Γιλμάς θεωρεί πως η προοπτική απομάκρυνσης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και την Δύση συνιστά ένα «αχρείαστο ρίσκο». Η βελτίωση των σχέσεων με την Ρωσία λειτουργεί ως υποκατάστατο των επιδεινούμενων σχέσεων με την Δύση και δεν υπόσχεται πολλά, εκτιμά.

Οι σχέσεις με την Ρωσία είναι «μονόπλευρες» καθώς η Άγκυρα έκανε μεγάλες παραχωρήσεις όσον αφορά τον αγωγό Turkish Stream ενώ έδωσε μεγάλες ευκαιρίες στην Μόσχα με την κατασκευή πυρηνικών σταθμών και την αγορά φυσικού αερίου. «Το ίδιο ήταν και η προμήθεια των πυραύλων S-400» λέει χαρακτηριστικά.

Αλέξανδρος Θεολόγου
Πτήση-Διάστημα



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Λίγες ώρες μετά την ολοκλήρωση του συλλαλητηρίου, είναι ώρα να προβούμε σε μια νηφάλια αποτίμηση όσων προέκυψαν και τη δυναμική τους να επηρεάσουν τις εξελίξεις στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας, καθότι οι επιπτώσεις θα είναι πολυεπίπεδες, εσωτερικές πολιτικές, στην εξωτερική πολιτική, ακόμα και στις ισορροπίες στους κόλπους της Εκκλησίας της Ελλάδος…

Το πρώτο θέμα είναι αυτό του επιπέδου της συμμετοχής, όπου για μια ακόμη φορά είδαμε τα συνήθη… την κυβερνητική πλευρά, με την αστυνομία να συνεπικουρεί, έδωσε ένα μέγεθος λίγο κάτω από του; 100.000 συμμετέχοντες, που υπολειπόταν κατά πάσα πιθανότητα της πραγματικότητας και δεν την αποτύπωνε και για κάλυψη υπογράμμισε το χρονικό σημείο της εκτίμησης της συμμετοχής, ώστε να αποφύγει να το πράξει στο απόγειο του συλλαλητηρίου!

Από την άλλη δεν έχει νόημα να μπει κανείς στη διαδικασία να προσδιορίσει αυθαίρετα το αν ήταν δύο, τρεις, ή τέσσερις οι εκατοντάδες χιλιάδες των συμμετεχόντων, ενώ προφανώς απορρίπτει κανείς τα περί 800.000 που εκτόξευσαν ορισμένοι.

Το βέβαιο είναι ότι στις σημερινές συνθήκες που οι πολίτες εμφανίζονται εξαιρετικά διστακτικοί να συμμετάσχουν σε κινητοποιήσεις, εμφανώς κουρασμένοι, ή απλώς διότι είναι οι οπαδοί της Αριστεράς που έχουν μεγαλύτερη «αγωνιστική προδιάθεση», κατέγραψαν μια κινητοποίηση με συμμετοχή εκατοντάδων χιλιάδων. Τελεία και παύλα…

Στο πολιτικό επίπεδο, είναι εμφανές ότι η κυβέρνηση αντιμετωπίζει πλέον σοβαρό πρόβλημα στη Βόρεια Ελλάδα, καθώς το θέμα που έχει ανοίξει και ενδεχομένως έχουν δοθεί εγγυήσεις σε παράγοντες του εξωτερικού, έχει δυνητικά εκρηκτικές πολιτικά συνέπειες.

Οι συνήθειες αντιδράσεις με την εκτόξευση κατηγοριών περί «πατριδοκαπηλείας» είναι εξαιρετικά επικίνδυνες, καθώς μπορούν πλέον να φέρουν το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που προσδοκούν. Θα είναι σα να παραδέχονται τρομακτική αύξηση της επιρροή και της εκλογικής δύναμης των ακροδεξιών πολιτικών σχηματισμών.

Η δε αντιπολίτευση, επίσης έχει λόγους να προβληματίζεται, καθώς θα συνειδητοποιήσει σύντομα ότι δεν είναι αυτή που καρπώνεται τις απώλειες της κυβέρνησης. Για άλλη μία φορά… η εμφάνιση αμετροεπή στρατηγού έχει τη δυνατότητα να την προβληματίσει, αφού η συγκυρία θα μπορούσε να τον οδηγήσει σε πολιτικό φορέα παρόμοιο με αυτόν του Φαήλου Κρανιδιώτη, με αποτέλεσμα να τίθεται θέμα πλαγιοκόπησης της Νέας Δημοκρατίας, το οποίο θα είναι συγκυριακό, αλλά άμεσα, δυνητικά καταστροφικό!

Αντιδρώντας η Νέα Δημοκρατία, που τηρεί σε γενικές γραμμές προσεκτική και ήπια στάση αποφεύγοντας να εκτίθεται, είναι πιθανό να επιχειρήσει να «καβαλήσει» το «μακεδονικό» ρεύμα που αναπτύσσεται, με στόχο να απομονώσει πλήρως την κυβέρνηση. Πότε η εσωτερική κόντρα των κομμάτων και η αέναη προσπάθεια να πάρουν στα χέρια την «κουτάλα», δεν επικράτησαν ως προτεραιότητες στον ελληνικό πολιτικό κόσμο;

Το πρόβλημα όμως είναι κοινό για κυβέρνηση και αντιπολίτευση, αν και θεωρητικά η κυβέρνηση πιέζεται πιο άμεσα. Ο Αλέξης Τσίπρας, σε κάθε περίπτωση εμφανιζόταν ως ο έχων την πρωτοβουλία των κινήσεων, με τη ΝΔ να είναι στριμωγμένη και να σφυροκοπείται πολιτικά. Σήμερα πλέον, είναι όλοι στριμωγμένοι.

Και το πρόβλημα ίσως αποδειχθεί απείρως πιο δυσεπίλυτο πολιτικά, εάν στα συλλαλητήρια που προγραμματίζονται στην Αθήνα, η επιτυχία αυτού της Θεσσαλονίκης δημιουργήσει μια δυναμική που δύσκολα θα ανακόπτεται. Και το ξέρουν όλοι αυτό…

Στο επίπεδο της εξωτερικής πολιτικής, είναι σαφές ότι το πλήθος κόσμου που συγκεντρώθηκε, πέρα από κομματικές γραμμές, στέλνει σαφές μήνυμα, ότι δεν μπορεί να αγνοηθεί η ελληνική κοινωνία στη διπλωματική σκακιέρα και το (γεω)πολιτικό παιχνίδι που έχει στηθεί.

Κατά συνέπεια η επιρροή του θα είναι διπλή. Σίγουρα «χαλάει τη μανέστρα» με τη συνταγή που είχε επιλέξει τόσο η κυβέρνηση στο εσωτερικό, όσο και οι ενδιαφερόμενοι στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα ισχυρούς πονοκεφάλους για τον Αλέξη Τσίπρα, καθώς ο «εξωτερικός παράγοντας» συνήθως δεν δείχνει ευαισθησία στα προβλήματα που ανακύπτουν στο εσωτερικό, εμμένοντας στα συμφωνθέντα…

Από την άλλη πλευρά όμως, εάν το συνειδητοποιήσει η κυβέρνηση, μπορεί να μετατοπίσει τις κόκκινες γραμμές της, με το επιχείρημα της διάσωσης της εν εξελίξει διαδικασίας, λέγοντας στο εξωτερικό, ότι εάν όλα παραμείνουν ως έχουν, πολύ απλά η προοπτική επίλυσης είναι καταδικασμένη εξ υπαρχής.

Το πρόβλημα είναι μεγάλο και για τον Νίκο Κοτζιά και όχι μόνο στο επίπεδο της διαχείρισης του προβλήματος της διαπραγμάτευσης στο εξωτερικό. Η υψηλή αποδοχή του από τον κόσμο και η διείσδυσή του ακόμα και σε μερίδα των ψηφοφόρων της Νέας Δημοκρατίας, εξαιτίας της «κεφαλαιοποίησης» της στάσης από τη σκοπιά της «πατριωτικής αριστεράς» (σ.σ. το αντίθετο της «εθνομηδενιστικής», το άλλοθι του Μεγάρου Μαξίμου, όπως χαρακτηριστικά λέγεται), τίθεται πλέον εν κινδύνω, μαζί με ενδεχόμενα σχέδια αυτόνομης πολιτικής πορείας…

Η τελευταία διάσταση είναι η εκκλησιαστική. Αυτό που συνέβη είναι κυριολεκτικά ένα Βατερλό του αρχιεπισκόπου Ιερωνύμου. Έβαλε «πλάτη» μιλώντας εναντίον των συλλαλητηρίων και θεωρούσε ότι επηρέαζε μια σειρά μητροπολιτών, οι οποίοι όμως ανίχνευσαν πιο αποτελεσματικά τον λαϊκό «σφυγμό».

Ως αποτέλεσμα ήταν να τον «αδειάσουν» κανονικά, θυμίζοντας στην ελληνική κοινωνία ότι ο Ιερώνυμος δεν είναι τίποτα περισσότερο από «πρώτος μεταξύ ίσων»… Η αίσθηση είναι πλέον, ότι σύντομα θα ξεκινήσει «παιχνίδι» αμφισβήτησης της εκκλησιαστικής ηγεσίας.

Ίσως, την επόμενη φορά που επιχειρηθεί το κλείσιμο του προβλήματος με τη συμμετοχή της ΠΓΔΜ στους δυτικούς θεσμούς συνεργασίας και ασφάλειας, θα πρέπει να οργανωθεί δημοψήφισμα, το οποίο όμως πρέπει να γίνει στην αρχή, όχι στο τέλος.

Για να τεθούν ερωτήματα σαφή στα οποία θα κληθεί ο ελληνικός λαός να απαντήσει με «κρύο κεφάλι», ώστε στη συνέχεια να χαραχτεί πορεία-στρατηγική και να μην ξεκινήσει καμία διαδικασία εάν δεν έχει ελπίδες θετικής κατάληξης.

Εάν η Ελλάδα οριστικοποιήσει ότι δεν θα αποδεχθεί στον αιώνα τον άπαντα χώρα με το «Μακεδονία» στην ονομασία της στον αιώνα τον άπαντα, θα πρέπει ταυτόχρονα να μειώσει το ενδιαφέρον της για την επιβίωση του κράτους των Σκοπίων και να εκπονήσει στρατηγική χωρίς αυτό.

Το ότι το πρόβλημα το έχουν οι Σκοπιανοί είναι σωστό και πρώτος το έλεγε ο Σαμαράς από παλιά που πολλοί τον βρίζουν. Κανείς δεν μπορεί να σε υποχρεώσει να αποδεχθείς κάτι τόσο προκλητικό και ιστορικά αυταπόδεικτο, αφήνοντας στην άκρη γεωστρατηγικές ανησυχίες και το όποιο παιχνίδι ΗΠΑ και Ρωσίας.

Ας μας διασφαλίσουν ότι οι Σλάβοι γείτονες θα ξεχάσουν τη συλλογική ανωμαλία τους με το ιδεολόγημα του «μακεδονισμού» και στη συνέχεια ο γεωγραφικός προσδιορισμός είναι υπό συζήτηση, εάν πρώτα λύσουν τις διενέξεις τους με τους Αλβανούς.

Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Ο πρωθυπουργός ενδιαφέρεται πρωτίστως να καλύψει πολιτικά τα νώτα του όχι από τους αντιπάλους του στη Βουλή, αλλά στο γήπεδο της κοινωνίας. Στο Μαξίμου δίνουν μεγάλη σημασία στο σημερινό συλλαλητήριο και ακριβώς γι’ αυτό έγινε η συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο
Ενώ στα Σκόπια σοβεί η πολιτική σύγκρουση με αφορμή της προτάσεις Νίμιτς, η κυβέρνηση στην Αθήνα τηρεί σιγήν ιχθύος. Εχει αποφύγει οποιοδήποτε σχόλιο επί της ουσίας, οχυρωμένη πίσω από το γεγονός ότι η διαπραγμάτευση βρίσκεται σε εξέλιξη. Σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, στους κόλπους της κυβέρνησης εμφανίζεται ένας διαχωρισμός ρόλων. Ο Κοτζιάς έχει αναλάβει την ευθύνη να προχωρήσει τη διαπραγμάτευση με τον Σλαβομακεδόνα ομόλογό του Ντιμιτρόφ, αλλά τη διαχείριση στο εσωτερικό πολιτικό μέτωπο έχει αναλάβει ο ίδιος ο πρωθυπουργός.

Υπενθυμίζουμε ότι μετά την προ ημερών οξύτατη επίθεση του υπουργού Εξωτερικών εναντίον της Εκκλησίας, ο Τσίπρας είχε σπεύσει με την επιστολή του προς τον Αρχιεπίσκοπο να διορθώσει την πολιτική ζημιά. Τις προηγούμενες ημέρες έκανε ένα δεύτερο άνοιγμα. Η συνάντησή του με τον Αρχιεπίσκοπο είχε αμοιβαία οφέλη.

Ο πρωθυπουργός εξασφάλισε μία ακόμα πιο κατηγορηματική δήλωση του προκαθήμενου της Εκκλησίας εναντίον του επικείμενου συλλαλητηρίου, μια δημόσια έκφραση εμπιστοσύνης προς τον τρόπο που η κυβέρνηση χειρίζεται το εθνικό θέμα, καθώς και μια έκκληση για τη εθνική συναίνεση και συνεννόηση, η οποία εμμέσως πλην σαφώς απευθύνεται στην αντιπολίτευση.

Από την άλλη πλευρά, με την κίνησή του ο πρωθυπουργός όχι μόνο αναγνώρισε ρητά το δικαίωμα της Εκκλησίας να έχει και να εκφράζει άποψη για εθνικά θέματα, αλλά και εμμέσως πλην σαφώς την αναγόρευσε σε ένα είδος θεματοφύλακα. Από θεσμικής άποψης, η Ν.Δ. έχει δίκιο που διαμαρτύρεται για την επιλογή του Τσίπρα να ενημερώσει τον Αρχιεπίσκοπο πριν ενημερώσει τους αρχηγούς των κομμάτων της αντιπολίτευσης. Δεν πρόκειται, όμως, για λάθος. Σύμφωνα με κυβερνητική πηγή, ο πρωθυπουργός ενδιαφέρεται πρωτίστως να καλύψει πολιτικά τα νώτα του όχι από τους αντιπάλους του στη Βουλή, αλλά στο γήπεδο της κοινωνίας. Στο Μαξίμου δίνουν μεγάλη σημασία στο επικείμενο συλλαλητήριο και ακριβώς γι’ αυτό έγινε η συνάντηση με τον κ. Ιερώνυμο. Ελπίζουν πως η αποτρεπτική παρέμβασή του θα περιορίσει τη λαϊκή συμμετοχή.

Οι Τσίπρας και Κοτζιάς ξεκίνησαν τη διαπραγμάτευση με τα Σκόπια θεωρώντας πως δεν θα συναντούσαν αξιόλογες αντιδράσεις. Ο μεν Τσίπρας επειδή προέρχεται από μία ιδεολογική αφετηρία που γενικώς έχει την τάση να υποτιμά τα εθνικά θέματα, ο δε Κοτζιάς επειδή στο όνομα της «ενεργητικής εξωτερικής πολιτικής» διολισθαίνει σε έναν διπλωματικό βολονταρισμό, σύμφωνα με έκφραση έμπειρου διπλωμάτη.

Οι αντιδράσεις που προκλήθηκαν στο επίπεδο της κοινωνίας και διογκώνονται προτού καλά-καλά η ελληνική κυβέρνηση δεσμευτεί σε κάποιο όνομα διέψευσαν την αρχική θεώρηση. Μετά την επιτυχία του στον χειρισμό του Κυπριακού το 2016-17, ο υπουργός Εξωτερικών εξέλαβε τις αντιδράσεις ως προσωπική αμφισβήτηση και απάντησε με επιθετικό τρόπο. Στο Μαξίμου, όμως, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, άρχισαν να κάνουν δεύτερες σκέψεις. Φοβούνται μήπως το Μακεδονικό απειλήσει τον ευρύτερο πολιτικό σχεδιασμό τους.

Οπως είναι γνωστό, έχουν επενδύσει τα πάντα στην έξοδο από τα μνημόνια. Αυτό είναι το κεντρικό πολιτικό αφήγημά τους και με αυτό σκοπεύουν να δώσουν την εκλογική μάχη. Το γεγονός, μάλιστα, ότι το ευρωιερατείο δεν φείδεται καλών λόγων για την παρούσα κυβέρνηση ενισχύει την αξιοπιστία του εν λόγω πολιτικού αφηγήματος, κάτι που έχει ως αποτέλεσμα η κοινωνία να έχει υιοθετήσει σε σημαντικό βαθμό την προσδοκία μιας θετικής προοπτικής παρά τις πολλές και επώδυνες δυσκολίες.

Αγωνία για τα γκάλοπ

Από την άλλη πλευρά, ωστόσο, είναι δεδομένο ότι στην κοινωνία υπάρχει πολλή απόγνωση και συχνά οργή. Επειδή όμως δεν υπάρχει ορατή εναλλακτική διέξοδος, υποβόσκουν. Σύμφωνα με καλά ενημερωμένη πηγή, στο Μαξίμου ανησυχούν μήπως ενδεχόμενη συμφωνία για το Μακεδονικό εισπραχθεί ως εθνική ταπείνωση και ως εκ τούτου πυροδοτήσει τη συσσωρευμένη κοινωνική απόγνωση και οργή. Τώρα που οι δημοσκοπήσεις δείχνουν ότι η ψαλίδα κλείνει, το τελευταίο που θα ήθελε ο Τσίπρας είναι να προκαλέσει εκλογική αιμορραγία λόγω Μακεδονικού. Η ίδια πηγή, ωστόσο, επισημαίνει ότι το Μαξίμου «δεν έχει δώσει σήμα να πάει η μπάλα στην εξέδρα». Ο ένας λόγος είναι ότι το κλίμα απέχει αρκετά από το «κόκκινο».

Οπως προαναφέραμε, στην αξιολόγηση του πολιτικού κινδύνου καθοριστικό ρόλο θα παίξει ο όγκος του επικείμενου συλλαλητηρίου. Εάν παρά τη ρητή αρνητική στάση του Ιερώνυμου το συλλαλητήριο είναι ογκώδες, στο Μαξίμου θα αρχίσουν να στρίβουν. Οι Δυτικοί, πάντως, ασκούν πιέσεις και στις δύο πλευρές να τα βρουν και η Αθήνα δεν θέλει να εμφανιστεί αρνητική. Πολύ περισσότερο που το Βερολίνο έχει αφήσει να εννοηθεί ότι το ζήτημα αυτό θα επηρεάσει τις διαπραγματεύσεις για την έξοδο από τα μνημόνια. Η ίδια πηγή μάς υπενθυμίζει ότι το ίδιο είχαν κάνει οι Γερμανοί με το Προσφυγικό.

Το κυβερνητικό επιτελείο απασχολεί και το εάν μπορεί να περάσει κοινοβουλευτικά ένας συμβιβασμός. Κυβερνητική πηγή ισχυρίζεται πως ο Πάνος Καμμένος είχε αποδεχθεί ότι δεν θα καταψηφίσει εάν η συζητούμενη σύνθετη ονομασία είναι αποκλειστικά στα σλαβικά, δηλαδή αμετάφραστη, όπως του είχε υποσχεθεί ο Κοτζιάς. Ο αρχηγός των ΑΝ.ΕΛ., όμως, εξέφρασε δημοσίως άλλη θέση, με αποτέλεσμα να αναζωπυρωθούν τα σενάρια για ενδοκυβερνητικό ρήγμα. Η αλήθεια είναι ότι και ο Καμμένος θέλει να αποφύγει τη ρήξη. Από την άλλη πλευρά, όμως, θεωρεί πως δεν έχει πολιτικό περιθώριο να υποχωρήσει. Δεν θα είχε καμία αντίρρηση εάν η συζητούμενη συμφωνία εγκρινόταν από μία κοινοβουλευτική πλειοψηφία που δεν θα περιείχε τους ΑΝ.ΕΛ. Ο δρόμος αυτός όμως έχει κλείσει παρά τις ελπίδες του Κοτζιά. Τόσο η Ν.Δ. όσο και η Δημοκρατική Συμπαράταξη εξαρτούν τη στάση τους από τη θέση που θα λάβει η κυβερνητική πλειοψηφία. Οπως χαρακτηριστικά μας είπε αρμόδιο στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, «δεν πρόκειται εμείς να ψηφίσουμε, αφήνοντας τον Καμμένο να το παίζει πατριώτης και έτσι να διασωθεί εκλογικά. Τα όσα φαίνεται πως συζητάει ο Κοτζιάς, άλλωστε, απέχουν πολύ από το να είναι ικανοποιητικά».

Η εφεδρεία του Ποταμιού

Σύμφωνα με πηγή της Ν.Δ. που είναι σε θέση να γνωρίζει, ο Κυριάκος Μητσοτάκης δεν έχει επί της ουσίας αντίρρηση με όσα φαίνεται να συζητάει ο υπουργός Εξωτερικών. Για εσωκομματικούς και πολιτικούς λόγους, όμως, δεν θα υπερψηφίσει συμφωνία που δεν θα εξασφαλίσει, αφενός, την αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας, αφετέρου ότι δεν υφίσταται μακεδονικό έθνος. Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ακόμα και αν ο Καμμένος είχε πρόθεση να κάνει έκπτωση, θα ισοδυναμούσε με πολιτική αυτοκτονία να υπερψηφίσει τη στιγμή που η Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ θα καταψηφίζουν. Στην πραγματικότητα, η μόνη κοινοβουλευτική εφεδρεία για τον ΣΥΡΙΖΑ είναι ίσως οι βουλευτές του Ποταμιού.

Στα παραπάνω ήρθε να προστεθεί και η δήλωση του Προέδρου της Δημοκρατίας, με την οποία φρόντισε να οριοθετήσει την ελληνική θέση και εκ των πραγμάτων να συρρικνώσει τα περιθώρια υποχωρήσεων από την πλευρά της κυβέρνησης. «Γι’ αυτό το όνομα δεν πρέπει μόνο να σέβεται την Ιστορία και τα σύνορα, αλλά πρέπει να μην παραπέμπει σε άλλες έννοιες που επίσης αποπνέουν αλυτρωτισμό. Και τέτοιες έννοιες είναι, παραδείγματος χάριν, μεταξύ άλλων αλλά κυρίως, το ζήτημα της γλώσσας και το ζήτημα της εθνότητας... Είναι αδιανόητο λόγω του ονόματος να δημιουργούνται ψευδείς διεκδικήσεις για ζητήματα γλωσσικά και εθνοτικά... Επομένως, η FYROM πρέπει να κάνει όλες τις αλλαγές στην έννομη τάξη της που είναι απαραίτητες για την επίλυση του ζητήματος του ονόματος υπό τις ως άνω προϋποθέσεις. Αν δεν τις κάνει, αυτή θα είναι αποκλειστικώς υπόλογη για τις αντίστοιχες συνέπειες. Οχι η Ελλάδα».

Δεν είναι περίεργο, λοιπόν, που η αρχική αισιοδοξία έχει υποχωρήσει. Οι δηλώσεις του πρέσβη Ναουμόφσκι, με τις οποίες είχε σπεύσει να απορρίψει τις προτάσεις Νίμιτς με εμφανή σκοπό να εγκλωβίσει τον Ζάεφ, αντανακλούν τον βαθύ διχασμό που υπάρχει στο σλαβομακεδονικό στοιχείο. Τα Σκόπια, άλλωστε, αποκλείουν την αλλαγή της συνταγματικής ονομασίας και σύνθετο όνομα για την εθνότητα και τη γλώσσα. Εξ ου και η δήλωση Ντιμιτρόφ «ήμασταν και είμαστε Μακεδόνες». Εξ ου και η επανάληψη της δέσμευσης του Ζάεφ ότι εάν προκύψει συμφωνία θα τεθεί προς έγκριση σε δημοψήφισμα.

Τα πέντε ονόματα που έριξε στο τραπέζι ο Νίμιτς ουσιαστικά καλύπτουν σχεδόν όλο το φάσμα των σύνθετων ονομασιών για το γειτονικό κράτος. Μεταξύ αυτών υπάρχουν σύνθετες ονομασίες που θίγουν τα θεμιτά ελληνικά συμφέροντα και άλλες όχι. Ο μεσολαβητής, πάντως, απέφυγε να ξεκαθαρίσει εάν το όνομα που θα συμφωνηθεί θα είναι για όλες τις χρήσεις (δηλαδή θα είναι το νέο συνταγματικό όνομα) ή μόνο για τις διεθνείς χρήσεις, οπότε επανέρχεται η φόρμουλα της διπλής ονομασίας. Σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, πάντως, φαίνεται πως η διαπραγμάτευση αφορά ανομολόγητα τη διεθνή ονομασία.

Στον κατάλογο είναι τα ονόματα «Νέα Μακεδονία» (Nova Makedonija), «Βόρεια Μακεδονία» (Severna Makedonija), «Ανω Μακεδονία (Gorna Makedonija), «Μακεδονία του Βαρδάρη» (Vardarska Makedonija) και «Δημοκρατία της Μακεδονίας (Σκόπια)». Τα “Gornamakedonija” και “Vardarskamakedonija” είναι σύνθετες ονομασίες με γεωγραφικό προσδιορισμό που παραπέμπουν σε Μέρος και όχι στην Ολη Μακεδονία. Αντιθέτως, το «Νέα Μακεδονία», έστω και σλαβικά, παραπέμπει στην Ολη Μακεδονία και ως εκ τούτου επικυρώνει αντί να ακυρώνει τον «Μακεδονισμό» των Σκοπίων, το φαντασιακό ιδεολόγημα περί «διαμελισμένου μακεδονικού έθνους». Επίσης, δεν λύνει ούτε το πρόβλημα του σφετερισμού της αρχαίας μακεδονικής κληρονομιάς.

Το όνομα της εθνότητας και η γλώσσα

Το κρίσιμο είναι ότι το ζήτημα του ονόματος της εθνότητας είναι εκτός διαπραγμάτευσης. Σε ό,τι αφορά τη γλώσσα, ο Νίμιτς προτείνει το «μακεδονική» στα σλαβικά (makedonski). Το όνομα της γλώσσας πάει μαζί με το όνομα της εθνότητας και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Το όνομα «σλαβομακεδονική» θα έλυνε το πρόβλημα. Είναι, άλλωστε, το όνομα που χρησιμοποιούσαν παλαιότερα οι ίδιοι οι Σλάβοι που κατοικούσαν στην ευρύτερη Μακεδονία.

Εάν η Αθήνα επιτρέψει το ζήτημα της εθνότητας να μείνει εκτός διαπραγμάτευσης θα έχει διαπράξει διά παραλείψεως εθνικό έγκλημα. Σε ό,τι αφορά, τέλος, την υπηκοότητα, κακώς προτείνεται το «μακεδονική» στα σλαβικά (makedonska), παρότι παντού στον κόσμο η υπηκοότητα είναι παράγωγο της ονομασίας του κράτους.

Οπως προκύπτει από τα παραπάνω, οι πιθανότητες συμφωνίας περιορίζονται δραστικά. Πολλά, ωστόσο, θα κριθούν από τη συνάντηση Τσίπρα - Ζάεφ στο Νταβός. Διπλωματική πηγή κρίνει ότι είναι λάθος εάν οι δύο πρωθυπουργοί εισέλθουν σε διαπραγμάτευση, όταν οι δύο πλευρές απέχουν πολύ από το να βρίσκονται έστω σε απόσταση συμφωνίας. Πολύ περισσότερο που ο Τσίπρας δεν γνωρίζει σε βάθος το ζήτημα. Από κυβερνητικής πλευράς δίνεται η διευκρίνιση ότι η συνάντηση αυτή θα περιοριστεί στην επιβεβαίωση του θετικού κλίματος και της βούλησης των δύο πλευρών να εργαστούν εποικοδομητικά για την εξεύρεση λύσης. Η διαπραγμάτευση θα γίνει από τους Κοτζιά και Ντιμιτρόφ το αμέσως επόμενο διάστημα.

Πρώτο Θέμα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Όταν γίνονται προσπάθειες υπεράσπισης των εθνικών, των οικονομικών ή των κοινωνικών συμφερόντων της πλειοψηφίας των Πολιτών απέναντι στις μειοψηφικές ελίτ, οι πολιτικοί που τις ασπάζονται και οι Πολίτες που τους ψηφίζουν πυροβολούνται ως λαϊκιστές – όπως στο θέμα του BREXIT.

Η διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη ήταν, μεταξύ άλλων, μία δοκιμασία των Ελλήνων, σε σχέση με το εάν έχουν ακόμη το σθένος να αντιδράσουν στην οικονομική τους κατοχή ή εάν έσκυψαν οριστικά το κεφάλι – όπου τελικά αποδείχθηκε πως δεν υπέκυψαν, αφού η επιτυχία ήταν εντυπωσιακή, με τη συμμετοχή 500.000 Πολιτών από ολόκληρη την Ελλάδα!

Εάν συγκεντρώνονταν τόσοι στη Βουλή, θα μπορούσαν ποτέ να εφαρμοστούν τα καταστροφικά μνημόνια; Θα υφάρπαζαν τη δημόσια και ιδιωτική μας περιουσία οι ξένοι; Θα έκαναν ότι ήθελαν οι βουλευτές, χωρίς να υπολογίζουν καθόλου τους Πολίτες; Δεν θα ήταν πιο προσεκτικοί οι Γερμανοί; Θα επέβαλλαν οι πιστωτές τέτοια μέτρα φτωχοποίησης των πάντων;

Βέβαια δεν υπάρχει κανένα μεγάλο πολιτικό κόμμα που να εκφράζει το πλήθος των Ελλήνων που διαδήλωσαν στη Θεσσαλονίκη – ούτε των πολύ περισσοτέρων που έχουν μεν τις ίδιες απόψεις, αλλά δεν κατάφεραν να παρευρεθούν. Εν τούτοις, αργά ή γρήγορα θα δημιουργηθεί, ενώ είναι ντροπή η εκ των υστέρων θετική τοποθέτηση ορισμένων βουλευτών και παρατάξεων – ο μοναδικός στόχος των οποίων δεν είναι άλλος από την ιδιοτελή εκμετάλλευση ενός γεγονότος που δεν μπόρεσαν να προβλέψουν.

Ειδικά της αξιωματικής αντιπολίτευσης που θέλησε να το παρουσιάσει ως μία αντίδραση των Ελλήνων απέναντι στην κυβερνητική πολιτική – με την οποία όμως ουσιαστικά συμφωνεί, αφού τάσσεται επίσης υπέρ των μνημονίων, υποστηρίζει τη σύνθετη ονομασία των Σκοπίων όταν οι Πολίτες τους ασφαλώς δεν είναι Μακεδόνες κοκ.

Όσον αφορά δε αυτούς που κατηγορούν όλους εκείνους που ενδιαφέρονται για το θέμα της Μακεδονίας ως εθνικιστές ή λαϊκιστές, χειραγωγούμενοι άθελα τους από ορισμένα κόμματα και ΜΜΕ, θα ήταν καλύτερα να είναι πιο προσεκτικοί – πόσο μάλλον όταν το να ενδιαφέρεται κανείς για τη χώρα που ζει ο ίδιος και θα ζήσουν τα παιδιά του, δεν είναι καθόλου διαφορετικό από το ενδιαφέρον για το σπίτι του, για το οποίο είναι εντελώς ανόητο να κατηγορείται.

Η Γαλλία και η Ιταλία

Εκτός από την απαράμιλλη διαδήλωση της Θεσσαλονίκης, αυτό που προξένησε μεγάλη εντύπωση στη διεθνή κοινή γνώμη ήταν η παραδοχή του Γάλλου προέδρου σε πρόσφατη συνέντευξη του – σύμφωνα με την οποία οι Πολίτες της χώρας του θα αποφάσιζαν την έξοδο από την ΕΕ, εάν διεξαγόταν ένα δημοψήφισμα όπως στη Μ. Βρετανία (πηγή). Όταν ερωτήθηκε δε για τη γνώμη του σχετικά με το BREXIT, είπε μεν ότι δεν θέλει να κρίνει ή να σχολιάζει τις αποφάσεις ενός λαού, αλλά πως το ερμηνεύει ως μία παταγώδη αποτυχία της παγκοσμιοποίησης – με την έννοια ότι, οι χαμένοι της διαδικασίας αποφάσισαν ξαφνικά πως δεν τη θέλουν.

Ειδικά όσον αφορά την ΕΕ, η οποία είναι μία μικρογραφία της παγκοσμιοποίησης, τόνισε πως κατά τον ίδιο οι μεσαίες, καθώς επίσης οι εργατικές τάξεις θεωρούν ότι, οι πρόσφατες δεκαετίες δεν ήταν προς όφελος τους – ούτε οι «προσαρμογές» που επέβαλε η ΕΕ, μεταξύ των οποίων η στήριξη των ελευθέρων αγορών χωρίς κανόνες (=ασύδοτων).

Η μεγάλη απορία που δημιουργήθηκε όμως στους ακροατές του είναι γιατί δεν σέβεται τους Πολίτες, διεξάγοντας ένα δημοψήφισμα για την παραμονή ή μη της Γαλλίας στην ΕΕ – κάτι που ισχύει φυσικά για πολλές άλλες κυβερνήσεις, οι οποίες έχουν το θράσος να θεωρούν τη βούληση τους ισχυρότερη από αυτήν των Πολιτών τους (όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, όπου είναι αυτονόητη η διεξαγωγή ενός δημοψηφίσματος για το θέμα των Σκοπίων).

Περαιτέρω, δεν είναι παράδοξο να χαρακτηρίζεται ως λαϊκιστής και να κατηγορείται ως εθνικιστής κάποιος που εκφράζει τη βούληση της πλειοψηφίας των Πολιτών της χώρας του; Δεν είναι άδικο να κατηγορείται για κάτι ανάλογο μία εκλογική πλειοψηφία, όπως στην περίπτωση της Μ. Βρετανίας ή των Η.Π.Α., όπου οι προσπάθειες ανατροπής του κ. Trump κλιμακώνονται;

Στην Ιταλία τώρα το βασικό θέμα είναι οι μετανάστες και το ευρώ – όπου όμως θεωρείται με βάση τις δημοσκοπήσεις ότι, ο αριθμός των Πολιτών που τοποθετούνται εναντίον της Ευρωζώνης δεν είναι τόσο μεγάλος, ώστε να εγγυάται τη θετική έκβαση ενός ενδεχομένου δημοψηφίσματος. Παρά το ότι λοιπόν είναι η μοναδική χώρα της νομισματικής ένωσης που δεν αναπτύχθηκε καθόλου μετά την υιοθέτηση του ευρώ, ενώ το κατά κεφαλήν ΑΕΠ της είναι χαμηλότερο από το 2000 (γράφημα), οι φυγόκεντρες δυνάμεις λέγεται πως δεν είναι μεγάλες – πιθανότατα λόγω των προβλημάτων του χρηματοπιστωτικού της συστήματος, το οποίο ευρίσκεται σε άθλια κατάσταση, καθώς επίσης του τεράστιου δημοσίου χρέους της που δεν θα της επέτρεπε το βιώσιμο δανεισμό εάν δεν στηριζόταν από την ΕΚΤ.

Το γεγονός αυτό φαίνεται από την αλλαγή στάσης του «κινήματος των πέντε αστέρων»   που προηγείται στις δημοσκοπήσεις – το οποίο δεν τάσσεται καθαρά εναντίον της Ευρωζώνης όπως στο παρελθόν, αλλά προτείνει ένα δημοψήφισμα για το ευρώ ως τελευταία λύση. Ενδιαφέρον έχει εδώ η πιο ριζοσπαστική στάση ενός άλλου κόμματος (Leag Norda) που κατηγορεί την πολιτική της Γερμανίας για τα προβλήματα που προκλήθηκαν στην Ιταλία – με τον αρχηγό του να αναφέρει ότι, το 2018 δεν είναι 2015, ενώ ο ίδιος δεν είναι ο «άσεμνος ηλίθιος», όπως ο κ. Τσίπρας! (πηγή).

Σε κάθε περίπτωση όμως, τόσο το ένα κόμμα, όσο και το άλλο κατηγορούνται επίσης για λαϊκισμό – παρά το ότι όλοι γνωρίζουν πως οι θέσεις τους δεν είναι λανθασμένες, αφού η Ευρωζώνη δεν είναι βιώσιμη χωρίς την τραπεζική, δημοσιονομική και πολιτική ένωση της, με συνθήκες παρόμοιες με εκείνες της ομοσπονδιακής Γερμανίας ή Ελβετίας.

Στα πλαίσια αυτά ασφαλώς δεν είναι λαϊκισμός να κατηγορεί κανείς την πολιτική της νέας γερμανικής κυβέρνησης συνεργασίας που είναι η ίδια με την παλιά (εικόνα) – σκοπός της οποίας είναι η απομύζηση των εταίρων της, όπως τεκμηριώνεται ολοκάθαρα από τα τεράστια πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της (τα πλεονάσματα του ενός είναι ελλείμματα του άλλου) και όχι η βιωσιμότητα της ΕΕ και της Ευρωζώνης.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, φαίνεται καθαρά πως η έντεχνη χρήση λέξεων όπως ο «λαϊκισμός» ή ο «εθνικισμός», έχει στόχο την αποδυνάμωση εκείνων που στηρίζουν τις απόψεις της πλειοψηφίας ή την πατρίδα τους – τη χειραγώγηση δηλαδή της κοινής γνώμης από μία ελίτ που γίνεται συνεχώς μικρότερη και πλουσιότερη, εις βάρος του συνόλου.

Αυτοί δε που προωθούν ακούσια τη συγκεκριμένη «μορφή χειραγώγησης» είναι συνήθως οι οπαδοί των φιλελευθέρων κομμάτων, στο όνομα της ελευθερίας – χωρίς να κατανοούν ότι, με τον τρόπο αυτό μετατρέπονται σε υποχείρια εκείνων που στην πραγματικότητα είναι εναντίον της ελευθερίας και υπέρ της δικής τους ασυδοσίας. Εναντίον της ελεύθερης αγοράς και υπέρ της κεντρικά κατευθυνόμενης, σοβιετικού τύπου οικονομίας των ελίτ, η οποία προσπαθεί να εξελιχθεί σταδιακά σε μία παγκόσμια δικτατορία – με τη βοήθεια κυρίως του χρηματοπιστωτικού συστήματος, του χρέους και της παντοδυναμίας των αγορών.

Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Όταν είδαμε ότι αυτή η προσπάθεια συγκέντρωνε τόσο κόσμο και από άλλες περιοχές είπαμε ότι δεν μπορούμε να πούμε όχι, σημείωσε ο Μητροπολίτης

Την άποψη ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος θα πρέπει να συζητήσει ξανά τη στάση της Εκκλησίας απέναντι στα συλλαλητήρια για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων εξέφρασε, μιλώντας στο ΘΕΜΑ 104,6 ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος, λίγες ώρες μετά τη συμμετοχή του στο μεγαλειώδες συλλαλητήριο της Κυριακής.

«Νομίζω ότι πρέπει να συζητηθεί στη Διαρκή Ιερά Σύνοδο η συμμετοχή της Εκκλησίας ώστε τα πράγματα να συζητηθούν και να γίνει καλύτερη εκτίμηση» δήλωσε ο κ. Άνθιμος χαρακτηρίζοντας αποκαλυπτική την παρουσία των πολιτών.

Ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης ξεκαθάρισε ότι «δεν δεχόμεθα το όνομα της Μακεδονίας να το ιδιοποιηθούν με οποιοδήποτε τρόπο οποιοιδήποτε από τη διεθνή κονίστρα».
«Να μας αφήσουν ήσυχους όπως είμαστε τόσα χρόνια και δεν έχουμε δυσκολίες στην επαφή μας. Δεν θέλουμε να υπάρξει εφαρμογή αυτού που λέει ο Νίμιτς και μερικοί άλλοι» ξεκαθάρισε ο κ. Άνθιμος.

Όσον αφορά, τέλος, την αλλαγή στάσης του ιδίου, καθώς αρχικά έλεγε ότι δεν θα συμμετείχε στο συλλαλητήριο, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης παρατήρησε ότι «ο άνθρωπος είναι ον μεταλλακτικό» προσθέτοντας ότι «όταν είδαμε ότι αυτή η προσπάθεια συγκέντρωνε τόσο κόσμο και από άλλες περιοχές είπαμε ότι δεν μπορούμε να πούμε όχι μετά την παράκληση του κυριοτέρου παράγοντα του συλλαλητηρίου να είμαστε μέσα».

Ωστόσο απέφυγε να τοποθετηθεί για το αν η Εκκλησία θα πρέπει να δώσει το «παρών» στο συλλαλητήριο που προγραμματίζεται για την Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου τονίζοντας ότι «είναι θέμα της Αρχιεπισκοπής Αθηνών τι θα γίνει στο συλλαλητήριο. Εγώ δεν μπορώ να πάω σε ξένη Μητρόπολη».

Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Απομονωμένο το Μέγαρο Μαξίμου 
Μηδαμινά τα περιθώρια πολιτικών συναινέσεων για σύνθετη ονομασία, όπως τη διαπραγματεύεται ο Αλέξης Τσίπρας 
«Χολή» από τον ΣΥΡΙΖΑ για τους διαδηλωτές

Νέα δεδομένα, που είναι υποχρεωμένη η κυβέρνηση να εκτιμήσει με μεγάλη προσοχή, διαμορφώνονται στο πεδίο των διαπραγματεύσεων για το θέμα των Σκοπίων – διαπραγματεύσεις που ουσιαστικά είναι πλέον στον αέρα εφόσον αποδεικνύεται ότι η συντριπτική πλειοψηφία της ελληνικής κοινής γνώμης παραμένει ανυποχώρητη σε έναν συμβιβασμό για τη χρήση του όρου Μακεδονία από το γειτονικό κράτος.

Ήταν τόσο ογκώδης και θερμή η διαδήλωση χθες στη Θεσσαλονίκη, που ούτε να την παρακάμψει, ούτε να την υποβαθμίσει μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου, όπως ήλπιζε όταν ανακοινώθηκε η διοργάνωσή της.

Η όλη διαπραγμάτευση με τα Σκόπια «θολώνει» μετά το εντυπωσιακό και πέρα από κάθε αρχικό υπολογισμό της κυβέρνησης, αλλά και των ίδιων των διοργανωτών, για τη δυναμική που έχει το όλο ζήτημα στην ελληνική κοινή γνώμη.

Το μεγαλειώδης συλλαλητήριο προκάλεσε την αμήχανη στάση του Μεγάρου Μαξίμου, το οποίο περιορίστηκε επισήμως, δια του κυβερνητικού εκπροσώπου, σε επίθεση εναντίον τον Κυριάκου Μητσοτάκη για τη δήλωση που έκανε εκείνος, «αγκαλιάζοντας» ουσιαστικά τη λαϊκή αντίδραση. Η κυβέρνηση απέφυγε να σχολιάσει επί της ουσίας την παλλαϊκή συμμετοχή, αφήνοντας να διαφανεί ουσιαστικά η απογοήτευσή του για την τροπή που έλαβε η πρωτοβουλία αυτή.

«Χολή» από ΣΥΡΙΖΑ

Αλλά και ο ΣΥΡΙΖΑ εξέδωσε μία ανακοίνωση, που υποδηλώνει μάλλον το μούδιασμα που επικράτησε στην Κουμουνδούρου για την ανταπόκριση του κόσμου στο κάλεσμα κατά των διαπραγματεύσεων για το όνομα των Σκοπίων. Και γι’ αυτό η ανακοίνωσή του έσταζε μάλλον… «χολή», παρά αποτύπωνε μία ψύχραιμη προσέγγιση.

«Δεν αμφισβητείται από κανέναν το δικαίωμα των πολιτών να συμμετέχουν σε συλλαλητήρια. Όπως δεν αμφισβητείται και ότι στο σημερινό συλλαλητήριο συμμετείχαν και πολίτες που δεν έχουν καμία σχέση με την ακροδεξιά και την πατριδοκαπηλεία» σημείωνε αρχικά ο ΣΥΡΙΖΑ παραδεχόμενος ουσιαστικά εμμέσως την απήχηση του συλλαλητηρίου, για να προσθέσει όμως στη συνέχεια, με αφορμή τον προπηλακισμό του βουλευτή και πρώην υπουργού Κώστα Ζουράρη, - αγνοώντας την παρουσία εκατοντάδων χιλιάδων κόσμου - ότι «τη συγκέντρωση καπηλεύτηκαν, και τελικά σε αυτήν κυριάρχησαν, στοιχεία φανατισμού, εθνικισμού και μισαλλοδοξίας, με αισθητή την παρουσία της Χρυσής Αυγής».

Διαβεβαίωνε δε με γενικότητες ότι «η πλειοψηφία των Ελλήνων πολιτών επιθυμεί μια λύση που θα διασφαλίζει τα συμφέροντα της χώρας και τη σταθερότητα στα Βαλκάνια, απέναντι στους αλυτρωτισμούς και τους εθνικισμούς. Και τη λύση αυτή υπηρετεί η σημερινή κυβέρνηση, με αίσθημα εθνικής ευθύνης, χωρίς να υποκύπτει σε μικροκομματικούς υπολογισμούς, φραστικούς εξτρεμισμούς, και εθνικιστικές κορώνες».

Νέα δεδομένα στο πολιτικό σκηνικό

Ωστόσο είναι φανερό ότι μετά το χθεσινό συλλαλητήριο τίποτα δεν είναι ίδιο, σχετικά με το όλο θέμα: Η κυβέρνηση διαπραγματεύεται στην πραγματικότητα επί μίας σύνθετης ονομασίας, που περιέχει σαφώς τον όρο Μακεδονία, κάτι που όμως αποδοκιμάζεται από την πλειοψηφία της κοινής γνώμης.

Το Μαξίμου ήλπιζε ότι το σενάριο μίας υποχώρησης στο ονοματολογικό θα έχει ωριμάσει στην ελληνική κοινωνία, αλλά η μεγάλη διαδήλωση στη Θεσσαλονίκη τη διέψευσε.

Το πρόβλημα η κυβέρνηση έδειξε να το διαισθάνεται εδώ και ημέρες. Γι’ αυτό ο Αλέξης Τσίπρας κάλεσε εσπευσμένα στο Μαξίμου τον αρχιεπίσκοπο κ. Ιερώνυμο, ώστε να αποτρέψει την κάλυψη του συλλαλητηρίου από την εκκλησία. Η ταύτιση στο θέμα αυτό του κ. Ιερώνυμου με τον πρωθυπουργό, «αδειάζει» ουσιαστικά τον αρχιεπίσκοπο, αφού οι παραινέσεις του για μη συμμετοχή του κόσμου έπεσαν στο κενό!

Η ανησυχία του κ. Τσίπρα είχε φανεί αμέσως μετά τις δημοσκοπήσεις (όπως της προηγούμενης Κυριακής για το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ), που έδειχναν ότι η ελληνική κοινωνία παραμένει ευαίσθητη στο θέμα. Γι’ αυτό και επιχείρησε με τις τελευταίες παρεμβάσεις του να διαβεβαιώσει ότι η κυβέρνηση επιδιώκει να αποτρέψει τις αλυτρωτικές βλέψεις των Σκοπίων και ότι δεν διαπραγματεύεται μόνο το όνομα. Φευ! Καμία από τις «διορθωτικές» κινήσεις του πρωθυπουργού δεν έπιασαν τόπο. Ο κ. Τσίπρας είναι υποχρεωμένος τώρα, μέσα σε ένα εξαιρετικά βαρύ πολιτικό και κοινωνικό κλίμα να επανεξετάσει τις κινήσεις του. Επιπλέον έχει να διαχειριστεί και την ετεροβαρή, σχεδόν προκλητική, συμπεριφορά του ειδικού διαμεσολαβητή Μάθιου Νίμιτς, ο οποίος αποκαλεί ανερυθρίαστα, εν μέσω διαπραγμάτευσης, τους Σκοπιανούς «Μακεδόνες», ρίχνοντας λάδι στη φωτιά και τροφοδοτώντας ακόμη περισσότερο τις ελληνικές ανησυχίες.

Η κυβέρνηση κινδυνεύει να απομονωθεί, πέρα από κοινωνικά και πολιτικά. Οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, των οποίων οι βουλευτές παρέστησαν στο συλλαλητήριο, θα δυσκολευτούν πλέον ακόμη περισσότερο να κάνουν οποιαδήποτε αναδίπλωση (κοινώς: κωλοτούμπα) στο θέμα της ονομασίας – στην περίπτωση που το σκέφτονταν ως ελιγμό της τελευταίας στιγμής για να «σώσουν» την κυβέρνηση.

Την ίδια ώρα φαίνεται ότι δυσκολεύει, αν δεν γίνεται εντελώς απίθανη, η λεγόμενη πλειοψηφία στη Βουλή, για την οποία είχε μιλήσει ο Νίκος Κοτζιάς, ευελπιστώντας στις θετικές ψήφους βουλευτών και κομμάτων της αντιπολίτευσης για την έγκριση μίας λύσης.

Η ΝΔ, μετά την σχετικά ήπια και προσεκτική στάση του αρχικού σταδίου, είναι περίπου σίγουρο ότι δεν πρόκειται να προστρέξει σε κανενός είδους συναίνεση για την αποδοχή λύσης με το όνομα Μακεδονία. Ακόμη κι αν το σκέφτονταν η ηγεσία (πράγμα αμφίβολο κι αυτό), δεν μπορεί να ξεπεραστεί η αντίδραση της βάσης και των βουλευτών της.

Η Κεντροαριστερά, που συχνά πυκνά πετάει σωσίβια σωτηρίας προς την κυβέρνηση, εν είδει μαζοχιστικού χόμπι, θα δυσκολευτεί επίσης να κινηθεί μόνης της προς μία πορεία σύγκλισης με τον ΣΥΡΙΖΑ, ακόμη κι αν πίσω από ένα τέτοιο σενάριο υπάρχουν κραυγές και ψίθυροι για κυβερνητική συνεργασία με τον κ. Τσίπρα, προς αντικατάσταση των ΑΝΕΛ.

Επίσης, με δεδομένο ότι κόμματα (Ένωση Κεντρώων για παράδειγμα) και άλλες δυνάμεις έχουν ήδη «καβαλήσει» το «μακεδονικό ρεύμα», όλες οι μεγάλες δυνάμεις του πολιτικού σκηνικού νιώθουν την πίεση της εξεγερμένης κοινής γνώμης.

Υπό αυτές τις συνθήκες είναι απαγορευτικό πλέον και το όποιο δημοψήφισμα, που είχε ακουστεί αρχικά, αλλά στη συνέχεια «τραβήχτηκε» πίσω, κυρίως με πρωτοβουλία της ίδιας της κυβέρνησης.

Το ερώτημα είναι πώς ακριβώς θα διαβάσει και θα λάβει υπόψη της η κυβέρνηση τα νέα αυτά δεδομένα. Με τις προσδοκίες που είχε καλλιεργήσει περί επερχόμενης λύσης, είναι δύσκολο να κάνει και μπρος και πίσω! Είναι υποχρεωμένη να διαχειριστεί για παράδειγμα τις πιέσεις των Αμερικανών, εξαιτίας των οποίων ξεκίνησε το όλο μεγαλεπήβολο σχέδιο επίλυσης του χρόνιου προβλήματος, προσδοκώντας προφανώς γεωστρατηγικά ή και οικονομικά οφέλη από μία υποχώρηση. Αλλά και πώς θα μεθοδεύσει μία υποχώρηση, εφόσον τελικά αντιληφθεί και αποδεχθεί ότι δεν μπορεί μόνος του ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ούτε καν και η κυβέρνηση στο σύνολό της, να προβεί σε έναν εθνικό συμβιβασμό;

Εφόσον δε τα αντίστοιχα συλλαλητήρια, που ήδη οργανώνονται ή πρόκειται να διοργανωθούν έχουν ανάλογη επιτυχία, τότε δεν αποκλείεται να υπάρξει η πιο γρήγορη υποχώρηση κυβέρνησης, που έχει σημειωθεί ποτέ σε ένα τόσο σοβαρό θέμα.

Πρώτο Θέμα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο στρατηλάτης κάλπασε στη γη του. Και φώναξε είμαι Έλληνας. Δεν πωλούμαι, δεν διανέμομαι, δεν μοιράζομαι. Ούτε εγώ, ούτε η ελληνικότητα της Μακεδονίας. Οι προδότες που διασπούν την ενότητα των Ελλήνων και πουλάνε την ιστορία του τόπου θα πληρώσουν ακριβά.

Καμία άλλη παρέα πολιτικών από την εποχή των Απριλιανών φασιστών, των αφρόνων που δημιούργησαν τη διχοτόμηση της Κύπρου δεν άγγιξε τόσο πολύ την προδοσία. Όσο αυτή που είναι επάνω σήμερα.

Αυτοί που έκαψαν την ψυχή της ελληνικής κοινωνίας, αποξήλωσαν εθνικά σύμβολά και εθνικά χαρακτηριστικά και τώρα ανοίγουν κερκόπορτες.

Πεντακόσιες χιλιάδες Έλληνες πατριώτες όλων των ηλικιών, όλων των επαγγελμάτων, από όλες τις περιοχές της Ελλάδος, από όλα τα χωριά έφτασαν και διαδήλωσαν στη Θεσσαλονίκη καταγγέλλοντας την προδοσία του Τσίπρα, του Καμμένου, του Παυλόπουλου, του Ιερώνυμου, του Μητσοτάκη και όλων εκείνων που κατηγορούσαν τα συλλαλητήρια και ήθελαν την απόλυτη σιωπή, την απόλυτη παθητικότητα του ελληνικού λαού.

Και διαδήλωσαν κρατώντας ελληνικές σημαίες και ντυμένοι στα γαλανόλευκα. Μπροστά τα παλικάρια από την Κρήτη που εντυπωσίασαν. Όλα τα Ποντιακά σωματεία, όλες οι αντιπροσωπείες που έστειλαν πόλεις της Βορείου Ελλάδος και της Θράκης, της Κεντρικής Ελλάδας από παντού. Άνθρωποι που έχουν καταλάβει ότι το μνημόνιο ακολουθείται από ξεπουλήματα και αλλαγές συνόρων. Άνθρωποι που έχουν καταλάβει τι ρόλο παίζει ο πολιτικός κόσμος στην Αθήνα. Αυτός που ψήφιζε και ψηφίζει τη μαζική γενοκτονία των Ελλήνων.

Ο Βουκεφάλας κάλπασε δυνατά χθες στη συμπρωτεύουσα. Παρά τις δόλιες μεθοδεύσεις των μειοδοτών της Αθήνας. Κάλπασε κατά μήκος και κατά πλάτος όλης της Μακεδονίας.

Θεωρώ βέβαιο, ότι θα καταδιώκει έως το τέλος της ζωής τους, τους ριψάσπιδες Εφιάλτες των Αθηνών. Όλοι αυτοί που κάνουν αυτά τα τελευταία χρόνια και ειδικά το τελευταίο μόρφωμα που βρομάει Απριλιανή Χούντα και καθοδήγηση από ξένα κέντρα θα το πληρώσει πολύ ακριβά. Πολιτικά και ιστορικά.

Άφησαν μόνο 3 διελεύσεις από τις 8 τα Μάλγαρα, ώστε να μπλοκαριστούν τα πούλμαν και να μην φτάσουν όλοι οι διαδηλωτές στην πλατεία της Θεσσαλονίκης.

Κυρίες και κύριοι, ντράπηκα πραγματικά για την κάλυψη που έκαναν στο συλλαλητήριο οι συνάδελφοί μου, οι καναλάρχες των Αθηνών που δίνουν άφθονη ψυχαγωγία και παθητικότητα, σε ένα λαό ισοπεδωμένο και καμμένο που οδηγείται σε συρρίκνωση και διαμελισμό. Η κρατική τηλεόραση θύμιζε την εθνοσωτήριο τηλεόραση της 21ης Απριλίου. Ούτε οι Χουνταίοι, ούτε η ΥΕΝΕΔ θα τολμούσε να μεταδόσει ότι στη συγκέντρωση προσήλθαν δεκάδες πολίτες και αργότερα να πει ότι ήταν περίπου 90.000. Μάλιστα έφτασαν στο σημείο οι Χουντικοί του Μαξίμου, να ειπωθεί ότι ο κόσμος που συγκεντρώθηκε ήταν ο μετακινούμενος με τα πούλμαν και ότι δεν προσήλθαν οι Θεσσαλονικείς. Τα ιδιωτικά κανάλια ακολούθησαν το δρόμο της ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗΣ ΥΕΝΕΔ. Οι καναλάρχες έπαιξαν στην αρχή ότι με το ζόρι ήταν 30.000 διαδηλωτές και μετά φτάσανε μέχρι τις 90.000 και σταμάτησαν το μέτρημα. Τα social Media έδειξαν χθες και μπράβο στο διαδίκτυο όλη την εικόνα. Έδειξαν ότι μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τη Χουντική τηλεόραση του ΣΥΡΙΖΑ και χωρίς τη μνημονιακή τηλεόραση.

Θέλω να πω ότι επί ώρες έβλεπα ένα ποτάμι να περνάει μπροστά μου στην παραλία, στη γωνία της Αριστοτέλους, ενώ στο ίδιο διάστημα έρρεαν ποταμοί κόσμου πίσω από την πλευρά του Makedonia Palace και από όλες τις προσβάσεις της πόλης.

Ήταν ένα πολύ μεγάλο χαστούκι για τον Τσίπρα, τον Παυλόπουλο, τον Πάνο Καμμένο αλλά και τον Μητσοτάκη, που προτίμησε να πάει – όπως διάβασα – για σκι στα Τρίκαλα Κορινθίας.

Ο δε Ιερώνυμος, μετά τις συστάσεις του για αποφυγή συλλαλητηρίων, φαίνεται ότι θα μας πει να μην πηγαίνουμε στην εκκλησία. Ευτυχώς, κάποιοι πήγαν τον Άνθιμο …κουβαλητό – όπως έμαθα – στη συγκέντρωση. Ήταν όλοι οι βουλευτές της ΝΔ, όλοι οι Καραμανλικοί παράγοντες της Βορείου Ελλάδος, πολλοί ΑΝΕΛΙΤΕΣ και πολλοί από το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, που δεν έχουν καμία σχέση βέβαια, με τα Σημιτογενή γομάρια.

Επειδή κάποιοι μίλησαν για παρατράγουδα, λόγω του επεισοδίου με το Ζουράρι, οφείλω να σας πω ότι εντός της πόλεως η Αστυνομία τήρησε άψογα μέτρα ασφαλείας, 300 αναρχικοί αποκλείστηκαν και απομονώθηκαν στην Καμάρα και δεν μπορεί το περιστατικό Ζουράρι σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ιδιαίτερο και σημαντικό. Επίσης, πρέπει να σας πω ότι το πλήθος που προσήλθε στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν οργανωμένο, δεν ήταν συντονισμένο..ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των προσερχομένων ήταν άνθρωποι από χωριά, από πόλεις της υπάιθρου, από όλη τη Μακεδονία και τη Θράκη. Φτωχοί άνθρωποι που τους έχει ρημάξει το μνημόνιο, που έβαλαν από την τσέπη τους τη βενζίνη για να φτάσουν στη συμπρωτεύουσα.

Καλημέρα Θεσσαλονίκη μου …
Καλημέρα σε όλους τους Μακεδόνες
Ο αγώνας συνεχίζεται και στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου θα υπάρχει διπλάσιος ή τριπλάσιος κόσμος.

Είναι μια μεγάλη ευκαιρία μαζί με την εκδήλωση για τη Μακεδονία μας, να δείξουμε σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο ότι δεν είμαστε τόσο παθητικοί. Σε βαθμό που να ρωτάνε όλοι τι έχουμε πάθει και δεν αντιδρούμε με όσα κάνει ο Τσίπρας σε βάρος μας.

Να πω μια καλημέρα στην Κρήτη
Η λεβεντογέννα Κρήτη συγκίνησε με την παρουσία της στο συλλαλητήριο. Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά όλους για την αγάπη σας στο πρόσωπό μου. Εκεί στη Θεσσαλονίκη κατάλαβα ανάμεσα σε χιλιάδες διαδηλωτές πόσο δόλια είναι η μεταχείρισή μου και η μεταχείριση των ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΩΝ από τη γνωστή FOCUS.

Η εκπομπή μας ακούγεται σε όλη την Ελλάδα και οι φίλοι που είναι μαζί μου από τις 8 έως τις 11 στα FM είναι εκατομμύρια!!!

Κυρίες και κύριοι, να πω μια καλημέρα στο Προεδρικό Μέγαρο. Στον απαράδεκτο Πρόεδρό μας Προκόπη Παυλόπουλο που παραμένει σιωπηλός.

Αγαπητέ Προκόπη πρέπει να σου πω ότι πολλοί Καραμανλικοί και γενικά νεοδημοκράτες μου είπαν στη Θεσσαλονίκη, ότι η παλιά ορντινάτζα του Κωνσταντίνου Καραμανλή που την έκαναν Πρόεδρο ο Τσίπρας – Καμμένος θα έπρεπε να σέβεται τα δάκρυα και τις απόψεις εκείνου που τον έκανε πολιτικό. Θα έπρεπε να σέβεται την ιστορία του Μεγάλου Μακεδόνα εθνάρχη.

Μου είπαν ακόμα αγαπητέ Προκόπη, ότι δεν περίμεναν να είσαι τόσο μικρός, τόσο υποτακτικός του Τσίπρα και τόσο υποτακτικός της καρέκλας σου. Μου είπαν να σου μεταφέρω ότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα γράψουν ότι ασήμαντοι άνθρωποι χωρίς ελληνικό DNA χειρίστηκαν εθνικά θέματα με ιδιοτέλεια και παρέκαμψαν την βούληση του ελληνικού λαού και την τύχη των επόμενων γενεών.

Ούτε σωφροσύνη δείχνει, ούτε πολιτική σοβαρότητα, να θέλεις να εμποδίσεις διαδήλωση για εθνικά και ιστορικά θέματα. Δείχνει ότι μπροστά στην καρέκλα, παθαίνεις αφωνία και γίνεσαι γιοκαρίνος και νενέκος.

Είναι ντροπή να αφήνεις χωρίς δημοψήφισμα, χωρίς νωπή λαϊκή εντολή ένας πολιτικός απατεώνας όπως ο Τσίπρας να χειρίζεται θέματα, που χωρίς δυσκολία μπορεί να οδηγήσουν σε αλλαγή συνόρων. Αυτά μου είπαν να σου μεταφέρω.

Φίλες και φίλοι, ανοίξτε τώρα τα ραδιοφωνάκια πιο πολύ, γιατί ο Τσίπρας με θυμώνει αλλά ο Μητσοτάκης με εξοργίζει.

Δεν μπορεί να είσαι ηγέτης, δεν μπορεί να είσαι αρχηγός του κόμματος που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, του κόμματος που ίδρυσε ένας εθνάρχης Μακεδόνας και να μην παρίστασαι στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Δεν μπορείς να είσαι αρχηγός της ΝΔ και να είσαι τόσο μικρός και τζούφιος. Με τη στάση σου, αγαπητέ Κυριάκο διώχνεις κόσμο και δημιουργείς την αίσθηση της πλήρους συνεργασίας τόσο στο μνημόνιο, όσο και στα εθνικά θέματα με τον Τσίπρα.

Ξέρεις τι είναι να κουβεντιάζουν στη Θεσσαλονίκη ότι και εσύ είσαι ξεπουλητάρι και ότι είσαι τόσο μικρός που δεν θέλεις καν να ανακατευτείς σε τέτοια σοβαρά θέματα. Και το κυριότερο δεν μπορείς να ηγηθείς εσύ κόμματος που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η Βάση του είναι Καραμανλική.

Κυρίες και κύριοι,

Όλοι οι ομιλητές στη Θεσσαλονίκη μίλησαν για τις πληγές που ανοίγει ο πολιτικός κόσμος, με πρώτο τον Τσίπρα τώρα. Συγκίνησε ο Πατέρας Ανδρέας Κεφαλογιάννης από τα Ανώγεια της Κρήτης.

Ο Πατέρας μίλησε για τον εμπαιγμό του ελληνικού λαού και για το γεγονός ότι κάποιοι προσπαθούν να σπείρουν τη διχόνοια. Ο Κρητικός ιερέας έκανε πολλούς να κλάψουν.

Όλοι οι ομιλητές ζήτησαν από τον κο Τσίπρα και τον πολιτικό κόσμο να σεβαστεί τη λαϊκή βούληση και να προχωρήσει σε δημοψήφισμα.

Φίλες και φίλοι, Τσίπρας – Καμμένος και Κοτζιάς πρωταγωνιστούν στο ξεπούλημα του ονόματος Μακεδονία και στην αναγνώριση του γειτονικού κρατιδίου, ανοίγοντας μία ακόμη κερκόπορτα στις εδαφικές διεκδικήσεις των εχθρικών γειτόνων. Αυτό το τρίδυμο των μειοδοτών που υπηρετεί τη μαζική γενοκτονία του ελληνικού λαού, κατάφερε μέσα σε μικρό διάστημα να διεγείρει τις ορέξεις και τις αρπακτικές διαθέσεις Τούρκων, Σκοπιανών, Αλβανών.

Ο Μοιραίος Τσίπρας στη συνέντευξη που έδωσε στο Έθνος, είπε ότι ξυπνάει κάθε πρωί τα παιδιά του, ως στοργικός πατέρας. Μου έχει αφηγηθεί με λεπτομέρειες ο Πάνος Καμμένος πόσο τα φροντίζει. Πόσο φροντίζει τον Ερνέστο. Εγώ θέλω να ρωτήσω τον κο Πρωθυπουργό που είναι φανατικός οπαδός του Τσε Γκεβάρα και του Κάστρο, τι θα λέει στο μέλλον στο παιδί του;

Ότι μοιράστηκε τον Αλέξανδρο με τους γείτονες; Ότι τον παρέδωσε προς εκμετάλλευση και αξιοποίηση στους Σκοπιανούς;

Δυστυχώς έχουμε να κάνουμε με έναν βαλτό. Και το λέω αυτό γιατί δεν μπορεί να λέει ότι στόχος μας είναι μια συμφωνία με σύνθετη ονομασία και χωρίς περιθώρια αλυτρωτισμού και ανιστόρητων διεκδικήσεων. Πως θα το καταφέρει; Για να γίνει αυτό, πρέπει οι Σκοπιανοί να αποδεχτούν ότι ο Αλέξανδρος είναι Έλληνας. Ότι η Ολυμπία, η μάνα του ήταν Ελληνίδα. Ο Φίλιππος ήταν Έλληνας. Πως θα μοιραστεί ο Αλέξης μας, τις εκστρατείες των Ελλήνων και τις μάχες στο Γρανικό, στα Γαυγάμηλα, στην Ισσό;

Πρέπει να είναι απολύτως ηλίθιος ο πρωθυπουργός για να μην αντιλαμβάνεται ότι μόλις υπογράψει θα ξεκινήσουν οι αλυτρωτικές διαθέσεις των Σκοπιανών, διότι θα έχουν την υπογραφή αναγνώρισης ότι λέγονται ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Πόσο προδότης πρέπει να είσαι για να δώσεις στον άλλο χαρτί για να ξεκινήσει τη διεκδίκηση εδαφών σου; Μιλάει για γεωγραφικό προσδιορισμό. Αν δεχτείς το ΆΝΩ, αυτοί θα διεκδικούνε το ΚΑΤΩ. Αν δεχθείς το ΒΟΡΕΙΑ, αυτοί θα διεκδικήσουν το ΝΟΤΙΑ. Αν πας στο χρονικό προσδιορισμό και πας στο NOVA MACEDONIA, αυτοί θα συνεχίσουν να διδάσκουν τους χάρτες που περιελάμβαναν τις περιοχές Βαρντάσκα, Πιρίν και Αιγαίο.

Πόσο προδόταρος πρέπει να είσαι ;Πως κάθεσαι ξαφνικά στο τραπέζι να κουβεντιάσεις ένα τέτοιο θέμα που ανατρέπει τις θέσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Ανδρέα Παπανδρέου; Ποιος είσαι εσύ που χωρίς να ρωτήσεις κανέναν, εσύ που κατέκαψες την Ελλάδα υπηρετώντας τα μνημόνια;

Λέω τακτικά ότι ο Τσίπρας είναι Απριλιανός. Είναι Απριλιανής στόφας. Και είναι. Γιατί ουδείς ΔΕΞΙΟΣ ή ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ θα κουβέντιαζε μετά τη συνέντευξη που έδωσε ο κος Νίμιτς στη Σκοπιανή τηλεόραση αποκαλώντας Μακεδόνες τους Σκοπιανούς και τονίζοντας ότι οι προτάσεις του προστατεύουν την εθνική τους ταυτότητα. Τι σόι διαμεσολαβητής είναι αυτός που παίρνει το μέρος του ενός;



CrashOnLine


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ήταν ένα μεγαλειώδες συλλαλητήριο και όπως σε κάθε συγκέντρωση είχε ετερόκλητο κόσμο. Αλίμονο να μην υπήρχαν και γραφικοί, υπερπατριώτες, ακροδεξιά νούμερα ή Χρυσαυγίτες αλλά και ακροαριστεροί μπαχαλάκηδες.

Όμως, υπήρχαν και εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που έστειλαν ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση πρωτίστως και στα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα δευτερευόντως, να μην τολμήσουν έναν συμβιβασμό που δεν θα είναι εθνικά επωφελής και δεν θα σέβεται την ιστορία του τόπου.

Αν θέλουμε να ξεφύγουμε λίγο από την αντίδραση για το «Μακεδονικό» η μεγάλη αυτή συγκέντρωση ήταν η πρώτη «γεμάτη πλατεία» κατά της κυβέρνησης της αριστεράς και προσωπικά κατά του Αλέξη Τσίπρα.

Η κυβέρνηση κλείνει τρία χρόνια σε λίγα 24ωρα αλλά ποτέ δεν είδε τόσο κόσμο μαζί να συγκεντρώνεται και να στέλνει μήνυμα στο Μαξίμου. Είχαν καλομάθει οι αριστεροί να ελέγχουν τα κινήματα διαμαρτυρίας και να βγάζουν τον κόσμο στους δρόμους με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα των προηγούμενων ετών. Το γεγονός ότι συγκεντρώθηκαν 400 ή 500 χιλιάδες πολίτες είναι η πρώτη αντίδραση στα τρία χρόνιας απαξίωσης, ψευτιάς, κατάρρευσης της μεσαίας τάξης, φτωχοποίησης μεγάλου μέρους του πληθυσμού, υποχώρησης βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και αξιών.

Οι πολίτες που πήγαν στη Θεσσαλονίκη δεν πήγαν μόνο για τη Μακεδονία. Πήγαν για να πουν στον Τσίπρα, τον Μητσοτάκη, τη Φώφη, τον Σταύρο κ.λπ. ότι δεν μπορούν να ανέχονται άλλες σφαλιάρες. Δεν μπορούν να είναι μια ζωή από κάτω, να δέχονται ταπεινώσεις, να υποχωρούν, να συμβιβάζονται με λύσεις που προωθούνται ως απευκταίες αλλά δεν είναι έτσι. Και να είστε σίγουροι ότι και στο επόμενο συλλαλητήριο στην Αθήνα ο κόσμος (όχι οι γραφικοί και οι πατριδοκάπηλοι που χτίζουν καρέκλες στο όνομα της Ελλάδας) θα στείλει ακόμη ένα μήνυμα στον Τσίπρα και την παρέα του και σε όλο το πολιτικό σύστημα.

Επαναλαμβάνουμε: Ανεξαρτήτως του ότι το θέμα του «Μακεδονικού» είναι καυτό και αγγίζει ευαίσθητες χορδές, αυτό που μένει είναι η πρώτη αντίδραση του κόσμου που σηκώθηκε από τον καναπέ και βγήκε στους δρόμους. Δεν φτάνει ένα συλλαλητήριο, όπως γράψαμε σε προηγούμενη ανάρτηση.

Δεν φτάνει καν μια κινητικότητα κοινωνική που επικρατεί και δείχνει ότι υπάρχει ένα μικρό… ξύπνημα. Χρειάζεται να γίνουν πολλά για να πέσει η κυβέρνηση αλλά και για να βάλει μυαλό η αντιπολίτευση. Τουλάχιστον το χθεσινό γεγονός έδειξε ότι υπάρχει σφυγμός στους πολίτες που μπορούν να στέλνουν μηνύματα χωρίς να χρειάζεται να το κάνουν όταν πηγαίνουν στην κάλπη και μόνο τότε.

Όσο για το «Μακεδονικό» ο κόσμος τρόμαξε το Μαξίμου που ήλπιζε σε 40 – 50 χιλιάδες και είδε δεκαπλάσιο πλήθος. Τρόμαξε και όσους πιστεύουν ότι θα περάσει έτσι, λες και είναι ένα ακόμη… μνημόνιο, η λύση για τα Σκόπια. Γελιούνται αν νομίζουν ότι μπορούν να ξεγελάσουν ξανά τους πολίτες. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για τον Τσίπρα, ας το δει και ο Μητσοτάκης με το επιτελείο του για να μην κάνει κανένα τραγικό λάθος.

Διότι αν το κάνουν τότε είναι σίγουρο ότι θα στρέψουν όλο και περισσότερους στην ακροδεξιά και θα κάνουν πρωταγωνιστή τη Χρυσή Αυγή.

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Σάκη Μουμτζή

Εκατοντάδες χιλιάδες έλληνες πολίτες άφησαν κυριακάτικα τα σπίτια τους και προσήλθαν αυθόρμητα στην συγκέντρωση για την Ελληνικότητα της Μακεδονίας.

Η πρωτοφανής επιτυχία του συλλαλητηρίου γίνεται ακόμα μεγαλύτερη, αν αναλογιστούμε πως αυτό οργανώθηκε διαδικτυακά ενάντια στην βούληση ενός μεγάλου μέρους της πολιτικής και θρησκευτικής ηγεσίας.

Και με την πλήρη σιωπή των τηλεοπτικών σταθμών της «διαπλοκής».

Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες αψήφησαν τις ύβρεις και τις λοιδορίες των «πεφωτισμένων», που απεχθάνονται τον συγχρωτισμό τους με τον όχλο.

Έγραψαν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους τις υποκριτικές τσιρίδες των ροζέ αριστερούληδων, που αίφνης έφεραν στην επιφάνεια τα αντιδεξιά σύνδρομα τους.

Ήταν μια λαοθάλασσα χωρίς καθοδήγηση, με κακή οργάνωση αλλά και πολύ πάθος.

Ήταν η φωνή ενός κόσμου, του «όχλου», όπως τον αποκάλεσαν οι «εντιμοσυμβιβασμένοι». Αυτοί που αγνοούν πως έντιμο συμβιβασμό επιζητεί πάντα ο αδύναμος.

Ο ισχυρός επιβάλλει τους όρους του.

Ήταν μια συγκέντρωση απλών ανθρώπων που απέδειξαν πως οι δρόμοι και οι πλατείες δεν ανήκουν πλέον στην Αριστερά. Οι σημαίες ήταν Ελληνικές.

Η χθεσινή συγκέντρωση διαμορφώνει ένα νέο πολιτικό σκηνικό. Ο Α.Τσίπρας κινδυνεύει να πέσει στην παγίδα που πήγε να στήσει στην Νέα Δημοκρατία.

Το μόνο που του απομένει είναι η πλήρης αναδίπλωση.

Ο Π.Καμμένος αισθάνεται δικαιωμένος και περιμένει. Αντιλήφθηκε πως η πολιτική του επιβίωση δεν περνά μέσα από την συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά από τις εξελίξεις στο Σκοπιανό.

Δικαιωμένοι πρέπει να αισθάνονται και όλοι οι βουλευτές της Νέας Δημοκρατίας που παρέστησαν στην συγκέντρωση, διασώζοντας έτσι το γόητρο του κόμματος τους. Και διέσωσαν συγχρόνως με την παρουσία τους και την ενότητα της βάσης της παράταξης, που κινδύνευσε.

Η συγκέντρωση αυτή με τον όγκο της και τον παλμό της έδειξε πως υπάρχει γόνιμο έδαφος για την δημιουργία ενός ακραιφνούς δεξιού κόμματος. Φάνηκε και ο ηγέτης του.

Πιθανόν σε αυτό το σχήμα να καταφύγει και ο Π.Καμμένος με τους ΑΝΕΛ, δημιουργώντας πίεση στην Νέα Δημοκρατία από τα δεξιά της. Θα πρέπει η ηγεσία της να λάβει σοβαρά υπόψη αυτό το ενδεχόμενο και να κάνει εγκαίρως τις κινήσεις της.

Αλλά η σημαντικότερη συνέπεια αυτού του συλλαλητηρίου είναι πως, αίφνης, μπήκαν στο προσκήνιο της πολιτικής οι ανώνυμοι πολίτες. Το «πόπολο», όπως το αποκαλούν οι «πεφωτισμένοι».

Πλέον απελευθερώθηκαν δυνάμεις που τελούσαν εν υπνώσει. Και σήμερα μπορεί να κατέκλυσαν την Θεσσαλονίκη για το Σκοπιανό, αύριο μπορεί να κατακλύσουν την Αθήνα για κάποιο άλλο θέμα.

«Θεριεύει ο γίγαντας τώρα λαός», που λέει και το κομμουνιστικό άσμα. Η εκδίκηση της Ιστορίας, καθώς το θεριό αρχίζει τώρα και στρέφεται κατά της Αριστεράς.

Τι θα γίνει από εδώ και μπρός;

Ο Α.Τσίπρας μόνον ανόητος δεν είναι. Θα το θάψει το Σκοπιανό. Θα του στοιχίσει πολιτικά; Άμεσα όχι. Εμμέσως ναι, γιατί αν επίλυε το πρόβλημα, οι Γερμανοί και οι Αμερικάνοι θα του έδιναν αντίδωρο στην Οικονομία.

Τώρα θα πρέπει να πορευθεί με τα γνωστά προβλήματα του, στα οποία προστίθεται και ο Π.Καμμένος.

Και βέβαια θα ζει με τον φόβο, μήπως οι πολίτες ξαναβγούν στους δρόμους για κάποιο άλλο θέμα.

Η αρχή έγινε!

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου