Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Φεβ 2017


Του Αλέξανδρου Δρίβα

Ο Θουκυδίδης έλεγε πως η ανθρώπινη φύση, παραμένει σταθερή. Περιβάλλεται από τον φόβο, τη δόξα και το συμφέρον. Μολονότι η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται με τον ίδιο ακριβώς τρόπο και αποτελεί έγκλημα κατά της μεθοδολογίας να συγκρίνονται οι εποχές, υπάρχουν ορισμένες σταθερές που έχουν την αξία κανόνων (δεν είναι λίγοι που τους χαρακτηρίζουν και ως νόμους). Η διεθνής πολιτική, χαρακτηρίζεται από την αναρχία. Όταν λέμε αναρχία, εννοούμε πως η σφαίρα της διεθνούς πολιτικής δράσης δε διέπεται από ένα σύνταγμα. Αν σας ενοχλήσει κάποιος και η ενόχληση περικλείεται στο Ποινικό Δίκαιο, τότε, σε ένα κράτος έχετε τη δυνατότητα να καλέσετε την αστυνομία. Στις διεθνείς σχέσεις, δεν υπάρχει αστυνομία. Έτσι, τα κράτη ανταγωνίζονται το ένα το άλλο προκειμένου να επιτύχουν απόλυτα ή σχετικά κέρδη. Η ασφάλεια σε ένα τέτοιο, άναρχο περιβάλλον, δεν είναι ποτέ αρκετή.

Brzezinski και Ευρασία

Ο Zbigniew Brzezinski, από τα πρώτα χρόνια της μεταψυχροπολεμικής περιόδου, προειδοποίησε-πρότεινε στις ΗΠΑ, να εκμεταλλευτούν τον χώρο που άφησε η διάλυση της ΕΣΣΔ. Ο διάλογος στις ΗΠΑ, άρχισε να αφορά την επέκταση ή όχι του ΝΑΤΟ προς το χώρο που πριν το 1991, αποτελούσε κομμάτι της ΕΣΣΔ. Η Ρωσία, ηθικά και οικονομικά χρεοκοπημένη μέχρι και το 1998, παρακολουθούσε μια περιοχή που ήταν αυλή της, να γίνεται μέρος της Δύσης.

Η άνοδος του Putin στην εξουσία, σήμανε το τέλος της παρακμής της Ρωσίας, η οποία είχε και ξεκινήσει από τη δεκαετία του 1980. Η Ρωσική Ομοσπονδία, (πλέον) κατέστησε σαφές πως ενίσχυση νατοϊκών δυνάμεων γύρω από το έδαφός της, θα συνεπαγόταν δυναμικές απαντήσεις. Η Ευρασιατική Ένωση, αποτέλεσε μια πρωτόλεια προσπάθεια γεωπολιτικής και γεωοικονομικής ανασυγκρότησης σε έναν χώρο που πλέον, δε διεκδικούσαν μόνο οι ΗΠΑ αλλά και η ταχύτατα αναδυόμενη Κίνα. Ο φόβος περικύκλωσης και «στραγγαλισμού», βρίσκεται στον πυρήνα της σύγχρονης ρωσικής στρατηγικής κουλτούρας.

Αμυνόμενη... επιθετικά

Πέραν από τη «δημοσιογραφική» και «ηθικολογική» κατακραυγή που εν πολλοίς, πληρώνει η Δύση σε πολλά άλλα ζητήματα που αφορούν τη διεθνή πολιτική, υπάρχει και η κατανόηση. Τα κράτη, όταν δρουν με τον Α’ ή τον Β’ τρόπο, δεν το κάνουν γιατί έχουν «προσωπικά» με κάποιο άλλο κράτος. Η Ρωσία, προσπάθησε (και προσπαθεί) να αποφύγει την περικύκλωση διασπείροντας την επιρροή της σε όλη την Ευρασία, έτσι ώστε 1) είτε να τη χρησιμοποιήσει ως αντάλλαγμα για να διατηρήσει την ελευθερία κινήσεων στην περιοχή της, 2) είτε για να «μπλοκάρει» συμφέροντα των άλλων δύο μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ και Κίνας). Η Ρωσία, απάντησε στην ουκρανική κρίση με την ταχύτατη προσάρτηση της Κριμαίας και απέφυγε την εσωστρέφεια που θα έφερνε η ενασχόλησή της με τα του Καυκάσου, διεκδικώντας επιρροή στη Συρία. Κριμαία και Συρία, θα εξασφάλιζαν με τον πιο δυναμικό τρόπο, αν μη τι άλλο, την απρόσκοπτη έξοδο της Ρωσίας στα θερμά ύδατα και τη διατήρηση του ισχυρού ενεργειακού δικτύου της. Χωρίς αυτά, η Ρωσία θα μπορούσε να καταρρεύσει.

Το νέο κάδρο των αμερικανορωσικών σχέσεων

Για πάρα πολλούς που έχουν συνηθίσει στην ιδεολογικοποίηση της διεθνούς πολιτικής, η προσέγγιση ΗΠΑ και Ρωσίας, φαντάζει μια «συνωμοσία». Φαίνεται απίστευτο και ύποπτο, κάτι που στο παρελθόν έχει γίνει πάμπολλες φορές. Το Σύμφωνο Μολότωφ – Ρίμπεντροπ, αποτελεί ένα μνημείο, προκειμένου να θυμόμαστε μέχρι που μπορεί να φτάσει η πρακτική της κατοχύρωσης των συμφερόντων. Στη διεθνή πολιτική, τις αποκλίσεις και τις συγκλίσεις-προσεγγίσεις, δεν τις φέρνουν τα πολιτεύματα, ούτε κώδικες αξιών. Αυτά, θα ήταν όπως έλεγε ο Μακιαβέλι, πολυτέλεια. Τα συμφέροντα, φέρνουν κοντά ή απομακρύνουν και επιφέρουν συγκρούσεις.

Οι ΗΠΑ, νιώθουν οτι απειλούνται πολύ λιγότερο από τη Ρωσία. Θεωρούν πως η Κίνα αποτελεί τη μεγαλύτερη απειλή για τα παγκόσμια συμφέροντα της Ουάσινγκτον. Επιπρόσθετα, ο λανθασμένος χειρισμός της Ρωσίας, έχει οδηγήσει τις ΗΠΑ να είναι σε αμηχανία καθώς ο Putin βρίσκεται –εκτός από τη Συρία- και στην Ινδία και στο Ιράν και στην Τουρκία, αλλά και στην Αίγυπτο και κάνει σκέψεις, για τη Λιβύη. Οι ΗΠΑ θα ήταν ικανοποιημένες αν την περιοχή της αστάθειας (Ευρύτερη Μέση Ανατολή) την «μοιράζονταν» με τη Ρωσία, αποφεύγοντας μεγάλη φθορά (οι ΗΠΑ) και αποκλείοντας παράλληλα, την Κίνα. Αυτό, σημαίνει πως οι ρωσοευρωπαϊκές σχέσεις και οι αντίστοιχες ευρωατλαντικές, θα περάσουν σε άλλη διάσταση. Η Ουκρανία, είναι ένα σημαντικό κομμάτι αυτού του puzzle και η Ρωσία, έχει αρκετά «χαρτιά» υπέρ της, ώστε να διατηρεί το πάνω χέρι σχετικά με την τύχη της Ουκρανίας (ακόμη και της δυτικής Ουκρανίας). Παρόλα αυτά, το ό,τι έχει γίνει ως τώρα στην Ουκρανία και το τι εξελίσσεται σε Τουρκία και Συρία, δημιουργεί ένα εκρηκτικό μείγμα.

Οι διαστάσεις της Ουκρανικής κρίσης

Η Ουκρανική κρίση απειλεί την PAX AMERICANA. Εάν τεθεί σε έναν Στρατιωτικό ή σε έναν Διπλωμάτη το βασικό ερώτημα, για το ποιο συμφέρον εξυπηρετείται από την εμπλοκή της Δύσης στην κρίση της Ουκρανίας, η απάντηση φαίνεται να είναι σχετικά εύκολη. Αυτή είναι η στήριξη του υπέρτερου συμφέροντος των Δυτικών, δηλαδή των Ευρωπαίων και των Αμερικανών, να διατηρήσουν την ειρήνη και την ελευθερία στην Ευρώπη.

Για να εξασφαλιστούν αυτά, έχουμε δημιουργήσει το σύστημα στρατιωτικών-πολιτικών εγγυήσεων που ρυθμίζονται από τα καταστατικά των δύο πολυμερών οργανισμών του ΝΑΤΟ και της ΕΕ, που βασίζονται σε συμφωνημένους κανόνες. Το ΝΑΤΟ είναι ο κύριος μηχανισμός, μέσω του οποίου επιτυγχάνεται η εγγύηση της ασφάλειας των ΗΠΑ και της Ευρώπης, αφού η Ευρωπαϊκή Ένωση δεν έχει εισέτι φροντίσει να διαθέτει αντίστοιχο αξιόπιστο μηχανισμό ανάληψης αμυντικών επιχειρήσεων για την πρόληψη και την επίλυση συγκρούσεων. Καθώς η ΕΕ είναι ανίκανη και απρόθυμη να εγγυηθεί τη στρατιωτική ασφάλεια ανεξάρτητα από τις Ηνωμένες Πολιτείες, το ΝΑΤΟ θα παραμένει η πιο σημαντική συμμαχία για τη διατήρηση της ειρήνης και της ελευθερίας κατά της οποιασδήποτε εξωτερικής απειλής. Ουσιαστικά, το ΝΑΤΟ είναι ο Στρατιωτικός μοχλός άσκησης πολιτικής υπέρ των ΗΠΑ στην περιοχή της Ευρασίας.

Ο πιο καλόπιστος παρατηρητής που μπορεί να μην έχει σχέση με στρατιωτικές αναλύσεις, αντιλαμβάνεται ότι η κρίση της Ουκρανίας δεν αποτελεί μόνο μια απειλή για την ειρήνη και την τάξη στην Ευρώπη αλλά πρωτίστως είναι μια σύγκρουση που υπονομεύει την επιρροή των Ηνωμένων Πολιτειών στον Ευρασιατικό γεωπολιτικό χώρο. Επίσης αντιλαμβάνεται πόσο επικίνδυνο είναι να μείνουμε αδρανείς, καθώς η αδράνεια θα επιφέρει περαιτέρω κλιμάκωση από τα αντίπαλα στρατόπεδα. Μέχρι στιγμής οι επίσημες πολιτικές της Δύσης στην Ουκρανική κρίση μπορούν να αποτυπωθούν ως το ενδιαφέρον για να διατηρηθεί η Ευρώπη ασφαλής και ελεύθερη, κατηγορώντας τη Ρωσική επιθετικότητα στην Ουκρανία ως μια παραβίαση της ευρωπαϊκής ειρήνης. Όλοι επικρίνουν την προσάρτηση της Κριμαίας, αλλά κανείς δεν είναι διατεθειμένος να ρισκάρει για να το ανατρέψει. Η Δύση είχε επιβάλει κυρώσεις στη Ρωσία, αλλά στην πραγματικότητα, αυτό δεν κοστίζει πολύ, ούτε στην ΕΕ, ούτε στο ΝΑΤΟ. Η εκτίμηση είναι ότι η πρόκληση από την κρίση στην Ουκρανία θα παραμείνει σε χαμηλή προτεραιότητα για τους δυτικούς ηγέτες και δεν πρόκειται να αναλάβουν μεγαλύτερους κινδύνους πέραν των κυρώσεων. Αυτό θα μπορούσε πιθανότατα να αλλάξει μόνο αν ήταν ορατός ο κίνδυνος διακύβευσης κυριαρχίας ευρωπαϊκών εδαφών από τη Ρωσία. Όσο ο Vladimir Putin μένει μακριά από τέτοιες ενέργειες, πιθανότατα θα κερδίσει ακόμη περισσότερα από ότι έχει ωφεληθεί μέχρι στιγμής.

* Ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ. Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

12 Φεβ 2017


Γράφει ο Ανδρέας Γ.Μπανούτσος
Ιδρυτής και Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΔΙΣΑ


Ο Έλληνας Πρωθυπουργός κ.Αλέξης Τσίπρας το διήμερο 8-9 Φεβρουαρίου πραγματοποίησε επίσκεψη στην Ουκρανία όπου και συναντήθηκε με την πολιτική και πολιτειακή ηγεσία της χώρας. Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης ο κ.Τσίπρας είχε επίσης την ευκαιρία να συναντηθεί με εκπροσώπους της Ελληνικής Ομογένειας. Απευθυνόμενος σε αυτούς τους διαβεβαίωσε ότι η Ελληνική κυβέρνηση τους στηρίζει στις δύσκολες στιγμές που περνούν λόγω της έντασης που επικρατεί στο Ανατολικό τμήμα της χώρας όπου ζουν κατά κύριο λόγο οι Έλληνες της Ουκρανίας. Κύρια κέντρα του Ελληνισμού είναι οι πόλεις Μαριούπολη και Ντονέτσκ και περί τα σαράντα χωριά της περιφέρειας Ντονμπάς, η οποία βρίσκεται στο νοτιοανατολικό άκρο της Ουκρανίας. Επίσης οι πόλεις Λουγκάνσκ, Σλαβγιάνσκ, Μακέγεφκα, Κονσταντίνοφκα, Γκορλόφκα και Κραματόρσκ.

Ελληνικοί πληθυσμοί διαβιούν και στην υπόλοιπη επικράτεια της Ουκρανίας όπως στο Κίεβο, την Οδησσό, το Μπερντιάσκ, τη Μελιτούπολη, Νέζιν, Λβόβ και Χάρκοβο. Οι Ομογενείς της Ουκρανίας διατηρούν σήμερα ακμαίο το εθνικό τους φρόνημα, τη θρησκευτική πίστη ,τα ήθη και τις παραδόσεις τους.

Επιθυμούν να αποκαταστήσουν όσον το δυνατόν στενότερες επαφές και επικοινωνία με την Ελλάδα και να συνδεθούν με τις εθνικές ρίζες τους. Την εθνική τους ταυτότητα συνδέουν άρρηκτα με την Ορθόδοξη πίστη και επικεντρώνουν τις προσπάθειές τους στην ίδρυση ελληνικών σχολείων και στην ανέγερση ή την επισκευή εκκλησιών διότι πιστεύουν ότι μόνον με την ελληνική παιδεία και την καλλιέργεια της πίστης, θα διατηρήσουν και θα μεταδώσουν στις επερχόμενες γενεές την εθνική ταυτότητα και αυτοσυνειδησία.

Ο κ. Τσίπρας χαρακτήρισε την ελληνική κοινότητα στην Ουκρανία ως «μία πολύ σημαντική κοινότητα», και αυτό γιατί, όπως είπε, «παρότι βρίσκεστε χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά από την πατρίδα, κρατάτε τις παραδόσεις, τα ήθη, τα έθιμα, τις αξίες, την ελληνική γλώσσα ζωντανή. Για μας αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό».

Δυστυχώς όμως για την Ελληνική ομογένεια της Ουκρανίας η επίσκεψη Τσίπρα, παρά τις διακηρύξεις και την ρητορική υποστήριξη του ίδιου του πρωθυπουργού, το μόνο που κατάφερε να κάνει είναι να νομιμοποιήσει τη διεφθαρμένη κυβέρνηση του Κίεβου, η οποία προωθεί νομοθεσία για τον περιορισμό των γλωσσικών ελευθεριών των εθνικών μειονοτήτων συμπεριλαμβανομένης της Ελληνικής μειονότητας. Πριν από μερικούς μήνες μάλιστα και συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2016 το Ευρωπαϊκό κοινοβούλιο συζήτησε το θέμα των παραβιάσεων των ανθρώπινων δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Ουκρανία, ενώ αντίστοιχες αναφορές έχουν γίνει και από μη κυβερνητικές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Δεδομένης και της αναζωπύρωσης των εχθροπραξιών στην Ανατολική Ουκρανία σε τι ακριβώς αποσκοπούσε το ταξίδι του Έλληνα Πρωθυπουργού στο Κίεβο; Ουδείς γνωρίζει με βεβαιότητα. Ίσως ο κ. Τσίπρας μετέβη στην Ουκρανία ως αγγελιοφόρος μηνυμάτων από την πλευρά της ΕΕ προς την Ουκρανική κυβέρνηση. Σε κάθε περίπτωση το ταξίδι του κ.Τσίπρα στην Ουκρανία ήταν κατά την εκτίμηση του γράφοντος άκαιρο και εν πολλοίς άστοχο δεδομένου ότι αντί να στηρίξει επί της ουσίας τα συμφέροντα της βαλλόμενης από την πραξικοπηματική και υπερεθνικιστική κυβέρνηση του Κίεβου (με τη συμμετοχή και νέο-ναζιστικών στοιχείων) Ελληνικής ομογένειας, αυτό που έκανε ήταν να στηρίξει διπλωματικά την καταρρέουσα Ουκρανική κυβέρνηση και προσωπικά τον Ουκρανό Πρόεδρο κ.Πέτρο Ποροσένκο, ο οποίος αν και είχε υποσχεθεί να καταπολεμήσει τη διαφθορά βρέθηκε κάτοχος μυστικής offshore εταιρίας στις Βρετανικές Παρθένες Νήσους όπως αποκαλύφθηκε από τη διαρροή των Panama Papers την Άνοιξη του 2016.

Πηγές Ναυτεμπορική, The Guardian, RIMSE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


10 Φεβ 2017


Το Ντονμπάς βρίσκεται προ των πυλών μεγάλου πολέμου: το Κίεβο πρόκειται να αρχίσει στρατιωτικές επιχειρήσεις στην αποσχισθείσα περιοχή, όπως μεταδίδουν τα τοπικά ΜΜΕ, επικαλούμενα στρατιωτικές και διπλωματικές πηγές στην Μόσχα, στο Ντονιέτσκ και στο Λουγκάνσκ. Οι επίσημοι εκπρόσωποι της ΛΔ του Ντονιέτσκ και της ΛΔ του Λουγκάνσκ έκαναν ανάλογες δηλώσεις στις 7 Φεβρουαρίου. Οι εκπρόσωποι της πολιτοφυλακής του Ντονμπάς είπαν ότι η πληροφόρησή τους βασίζεται σε εκθέσεις των μυστικών υπηρεσιών και σε πολυάριθμες περιπτώσεις μεγάλης κλίμακας ανάπτυξη στρατού και στρατιωτικού υλικού στη διαχωριστική γραμμή.

Επιμέλεια ρεπορτάζ: Σωτήρης Δημόπουλος

Την ίδια ώρα, οι ειδικοί παρατηρητές του ΟΑΣΕ καταγράφουν παραβιάσεις της εκεχειρίας, τη χρήση συστημάτων πολλαπλών εκτοξευτών πυραύλων (MLRS) και βαρέος πυροβολικού από τα αντιμαχόμενα μέρη. Οι πρόσφατες σποραδικές μάχες κατά μήκος της γραμμής άμυνας των δύο δημοκρατικών είναι μάλλον ο πρόλογος σε έναν πόλεμο μεγάλης κλίμακας που μπορεί να ξεσπάσει στο Ντονμπάς στο εγγύς μέλλον.

Στρατιωτικές και διπλωματικές πηγές στην ΛΔ του Ντονιέτσκ ανέφεραν εχθές ότι εκεί έχουν συγκεντρωθεί όχι λιγότερες από 9 πυροβολαρχίες και 6 τάγματα MLRS που έχουν μεταφερθεί από τα μετόπισθεν. Μια πρώτη ανάλυση της κατάστασης δείχνει ότι πρόκειται για περίπου πάνω από 200 πυροβόλα, με διάμετρο 122 mm (ένα Ουκρανικό τάγμα πυροβολικού, κατά κανόνα, έχει 24 πυροβόλα) και όχι λιγότερα από 36 «Grad» και «Uragan» MLRS. Από τις 10 έως τις 23 Ιανουαρίου το Κίεβο απέστειλε 16 τρένα με πυρομαχικά.

Ένα τρένο έχει συνήθως 30-40 βαγόνια. Ένα όχημα φέρει σχεδόν 800 βλήματα για οβιδοβόλα 122 mm και λίγο λιγότερα για τα συστήματα MRLS. Οπότε πρέπει να υποθέσουμε ότι ο ουκρανικός στρατός έχει συγκεντρώσει όχι λιγότερο από 400.000 μονάδες πυρομαχικών για το πυροβολικό στις δύο προηγούμενες εβδομάδες. Τόσο μεγάλος αριθμός πυροβολικού και πυρομαχικών είναι αρκετός για να υποστηρίξει μια γενικευμένη επίθεση του στρατού ώστε να προσεγγίσει 15-20 χλμ. εγγύτερα στα ρωσικά σύνορα.

Στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες πιστεύουν ότι ο ουκρανικός στρατός δεν θα κάνει μια κατά μέτωπο επίθεση στο Ντονιέτσκ. Αντ’ αυτού θα κτυπήσει με ένταση στην αραιοκατοικημένη περιοχή νοτίως του Ντονιέτσκ ώστε να αποκόψει την πόλη από το Νοβοαζόβσκ, και να καταλάβει την στρατιωτική βάση στο Τόρεζ πριν κινηθεί προς την κατεύθυνση του χωριού Σνιέζνογιε, στα σύνορα με τη Ρωσία.

Την ίδια ώρα η Ουκρανία έχει ενισχύσει τις ένοπλες δυνάμεις της βορείως της Μαριούπολης. Η ουκρανική στρατιωτική διοίκηση έχει ήδη αναπτύξει στην περιοχή το τάγμα Ντονμπάς, όπως επίσης και 3 τάγματα του συντάγματος Αζόφ. Ως επιστέγασμα όλων, το Κίεβο έχει ενισχύσει με 4 ταξιαρχίες την περιοχή του Ντονμπάς, συμπεριλαμβανομένης και μιας αερομεταφερόμενης.

Παράλληλα, από το βορρά, στη δεύτερη γραμμή άμυνας των ουκρανικού στρατού στο Ντονμπάς, έχουν έλθει και άλλες ενισχύσεις. Ο επίσημος εκπρόσωπος της Λαϊκής Πολιτοφυλακής της ΛΔ του Λουγκάνσκ αντισυνταγματάρχης Αντρέι Μαρότσκο ανέφερε ότι μεταφέρθηκε από το Χάρκοβο, η 92η μηχανοκίνητη ταξιαρχία, σε πλήρη σχηματισμό.

Το πιθανότερο είναι η Ουκρανία να εξαπολύσει μια γενική επίθεση στο Ντονμπάς ταυτόχρονα από δύο στρατηγικές κατευθύνσεις την Μαριούπολη και το Χάρκοβο. Ο στόχος της επιχείρησης είναι να προσεγγίσει τα σύνορα με τη Ρωσία και να καταλάβει τα σημεία ελέγχου.

Όπως φαίνεται, το προγεφύρωμα για το Σεβέρσκι Ντοντς. «Το προγεφύρωμα βρίσκεται σε άμεση εγγύτητα με τα ρωσικά σύνορα. Κατ΄ αυτόν τον τρόπο, η διοίκηση του ουκρανικού στρατού εκ νέου, όπως και το καλοκαίρι του 2014, θα προσπαθήσει να προωθηθεί με γενική επίθεση έως εκεί, ώστε να αποκόψει το Ντομπάς από τη Ρωσία» υποστηρίζει ο [Ρώσος] αντιστράτηγος Γιούρι Νετκάτσιοφ.

Κατά την άποψή του αυτό πρέπει να συμβεί σύντομα, καθώς τώρα στην περιοχή επικρατεί δριμύ ψύχος, αλλά η περιοχή στην κοιλάδα του ποταμού Σεβέρσκι Ντοντς τους θερινούς μήνες είναι δύσκολα προσπελάσιμη. «Τώρα, που η γη έχει παγώσει, είναι η κατάλληλη στιγμή για επίθεση», είπε ο αντιστράτηγος.

Οι πρόσφατες εξελίξεις προκάλεσαν πιθανώς και την αιφνίδια επιθεώρηση από τον Πούτιν της ετοιμότητας των ρωσικών αεροπορικών δυνάμεων.

Πηγές Pravda και PravdaReport



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


9 Φεβ 2017


Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Σε πρόσφατο άρθρο στο παρών ιστοχώρο με τίτλο "Ουκρανία: Ωρολογιακή βόμβα για την Ευρωπαική ασφάλεια", είχε επισημανθεί η εξαιρετικά ευαίσθητη φάση στην οποία βρίσκεται αυτή η χώρα σε συνδυασμό με την ευρύτερη Ευρωπαική ασφάλεια.

Έκτοτε σε πλήρη επίρρωση των όσων γράφτηκαν, βρισκόμαστε μάρτυρες σε μια νέα κλίμακα αποσταθεροποίησης λόγω των πρωτοβουλιών ακραίων κύκλων του Κιέβου που προχώρησαν σε εκκαθαριστικές επιχειρήσεις σε συνδυασμό με τη δολοφονία ενός τοπικού ηγέτη των Ρωσόφωνων αυτονομιστών ονόματι "Μιχαήλ Σεργκέγιεβιτς Τολστόι", που είχε το πολεμικό παρατσούκλι "Γκίβι".

Από την άλλη πλευρά οι Ρωσικές ένοπλες δυνάμεις έχουν αποδυθεί σε συνεχείς και ευρείας κλίμακας πολεμικές ασκήσεις κυρίως των αεροπορικών μέσων,ενώ έχουν ενισχυθεί οι ταξιαρχίες εκείνες που εντοπίζονται πλησίον των συνόρων με την Ουκρανία αλλά και στην περιοχή της Κριμαίας. Είναι ηλίου φαεινότερο ότι ελλοχεύει ο κίνδυνος πολεμικής σύγκρουσης στην περιοχή. Ταυτοχρόνως ο "Σερκέι Καπλίν" αναπληρωτής υπουργός στον κυβερνητικό συνασπισμό του Petro Poroshenko, σε ζωντανή τηλεοπτική μετάδοση, κάλεσε τον ουκρανικό λαό να προετοιμαστεί για ένα παρατεταμένο πόλεμο.

Την ίδια ακριβώς χρονική περίοδο έχουμε την επίσκεψη του Έλληνα πρωθυπουργού στην Ουκρανία, με κύριο μέλημα την προστασία των Ελληνικών αρχέγονων κοινοτήτων στην περιοχή που κινδυνεύουν από τις δράσεις των ακραίων εθνικιστών. Ήδη η πλειονότητα των Εβραικής καταγωγής Ουκρανών έχουν εγκαταλείψει ή ετοιμάζονται να διαφύγουν, κυρίως προς το Ισραήλ. Πριν από μερικούς μήνες, το Νοέμβριο του 2016 το Ευρωπαικό κοινοβούλιο συζήτησε το θέμα της παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των μειονοτήτων στην Ουκρανία που πέρα από τους Ρωσόφωνους, περιλαμβάνει Έλληνες, Εβραίους, Βούλγαρους, Ρουμάνους, Ούγγρους, Πολωνούς, Αρμένιους και αρκετούς άλλους λαούς.

Διαπιστώθηκε σοβαρή ανησυχία για τις αλλαγές που προετοιμάζει η κεντρική κυβέρνηση για τη δημιουργία ενός μονοεθνικού και συγκεντρωτικού εκπαιδευτικού συστήματος με κύριο άξονα τον περιορισμό των γλωσσικών ελευθεριών. Επιπλέον αναφορές οργανώσεων ανθρωπίνων δικαιωμάτων διατυπώνουν κατηγορίες για παραβιάσεις συνθηκών που διέπονται από τις διεθνείς συνθήκες του ΟΑΣΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης, αλλά και της ίδιας της συμφωνίας εταιρικής σχέσης μεταξύ ΕΕ-Ουκρανίας.

Δυστυχώς όμως, όπως περιγράφηκε και στο σχετικό άρθρο που δημοσιεύτηκε τον Ιανουάριο, είναι τέτοια η εσωτερική κατάσταση στη Ουκρανία που έχουν εκκινηθεί διαδικασίες αποσταθεροποίησης μη ελέγξιμες από την ίδια τη κυβέρνηση εκεί ενώ οι ακραίοι κύκλου παίρνουν τα ηνία απειλώντας σε συνεχή βάση τις ζωές πολιτικών, αλλά και δικαστικών και δημοσιογράφων. Η πρόσφατη παραίτηση του από διοικητή της Οδησσού του πρώην Προέδρου της Γεωργίας Σαακασβίλι είναι ενδεικτική της κατάστασης, όπου ο ίδιος κατηγόρησε ευθέως διεφθαρμένους κύκλους εντός του κράτους πως τινάζουν στον αέρα τη χώρα και πως η διαφθορά έχει ξεφύγει από το έλεγχο. Νωπές εξάλλου είναι και οι αποκαλύψεις από τα λεγόμενα "πάναμα λικς" για τα δις. κεφάλαια που προέρχονται από διεφθαρμένες δοσοληψίες όλης σχεδόν της πολιτικό-οικονομικής ελίτ της Ουκρανίας.

Υπό αυτές τις συνθήκες κινδυνεύει όντως η Ελληνική κοινότητα στην Ουκρανία να βρεθεί στο μέσο ενός νέου πολέμου, ενώ η ίδια η Ελλάδα, σε άθροισμα των φυγόκεντρων τάσεων που έχουν ήδη παρατηρηθεί στη Βοσνία, το Κόσοβο και τη ΠΓΔΜ πρέπει να είναι ιδιαιτέρως προσεκτική καθότι το διεθνές σύστημα εντάσσεται σε ένα πλαίσιο στρατηγικού μετασχηματισμού και είθισται οι "αδύναμοι κρίκοι" του να πληρώνουν το τίμημα.

Πηγή RIMSE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


8 Ιαν 2017


Τεράστιες οι ευθύνες της Ε.Ε. για την μνημειώδη αποτυχία στο Ουκρανικό ζήτημα

Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Το ζήτημα της Ουκρανίας, έχει πλέον εξελιχθεί σε ωρολογιακή βόμβα για την ευρύτερη αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ε.Ε. καθότι η χώρα βρίσκεται σε μια μη αναστρέψιμη κατάσταση οικονομικής,κοινωνικής, δημογραφικής και πολιτικής παρακμής, γεγονός που θα επιφέρει επιπλέον πολλαπλά προβλήματα στην Ευρώπη τα ερχόμενα έτη.

Η Ουκρανία την παρούσα περίοδο έχει ΑΕΠ περί το 55% από ότι είχε το 1990 και κατά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι πωλήσεις αυτοκινήτων και λοιπών οχημάτων έχουν φτάσει στα επίπεδα των αρχών της δεκαετίας του 1960 ενώ η οικοδομική δραστηριότητα έχει καταρρεύσει στα επίπεδα της δεκαετίας του 1950. Επιπλέον το κρατικό χρέος αγγίζει το 95%, το υψηλότερο στην ιστορία της και εξαιρετικά μεγάλο μέγεθος για χώρα του επιπέδου ανάπτυξης της.

Την ίδια στιγμή, το κράτος αναλαμβάνει τα χρέη που αφήνει πίσω της η πτώχευση της μεγαλύτερης ιδιωτικής τράπεζας "Πριβάτ μπανκ" του Ουκρανού ολιγάρχη "Ιγκόρ Κολομόισκι", αξίας 6 δις Ευρώ ενώ ετοιμάζεται να δεχθεί επιπλέον 7 δις Ευρώ χρέη από χρηματοδότηση της Ε.Ε. η οποία έχει ήδη χρηματοδοτήσει με 5 δις. Ευρώ από το 2014 -τα οποία κινδυνεύει πλέον να χάσει- συν τουλάχιστον 1,5 δις σε δωρεάν βοήθεια πάσης φύσεως.

Παρόλα αυτά η εσωτερική κατάσταση στην Ουκρανία χειροτερεύει με την οργάνωση διεθνή διαφάνεια να την κατατάσσει στην θέση 135 από τις 168 χώρες στον ετήσιο δείκτη διαφθοράς, για το 2015. Μάλιστα είναι στη χειρότερη θέση από οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα, για παράδειγμα η γειτονική Λευκορωσία είναι στη θέση 108 , η επίσης γειτονική Μολδαβία στη θέση 106, ενώ η Ελλάδα για παράδειγμα στη θέση 59.

Ο μέσος καθαρός μισθός στην Ουκρανία στις αρχές του 2016 ανέρχεται σε 200 Ευρώ το μήνα με το πραγματικό μηνιαίο εισόδημα στις περιφερειακές και αγροτικές περιοχές να μη ξεπερνά τα 100 Ευρώ το μήνα. Περίπου το 1/3 του πληθυσμού είναι κάτω από τα όρια της μετρήσιμης φτώχειας σε εθνικό επίπεδο. Τα δε συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας ανέρχονται σε 15 δις. Δολάρια που είναι ανεπαρκή για το μέγεθός της και την έκθεση της όπως τη διαπιστώνουμε για το 2016-2017. Οποιοδήποτε εξωτερικό οικονομικό σοκ μπορεί να χρεοκοπήσει το Κίεβο σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Από την άλλη πλευρά η μέχρι τώρα αντίδραση της Ουκρανικής κοινωνίας είναι η μαζική μετανάστευση. Πάνω από 1,5 εκ. Ουκρανοί μετανάστευσαν στη Ρωσία από το 2014 ενώ σε 800.000 υπολογίζονται όσοι κατέφυγαν στην Ε.Ε., πολλές φορές ατύπως ή παρανόμως. Προσέτι, σε πρόσφατη δημοσκόπηση της τοπικής εταιρείας ΤΜΣ, το 28%του υπάρχοντος εργατικού προσωπικού θέλουν να μεταναστεύσουν άμεσα και το 37% το σκέφτονται σοβαρά και ήδη αναζητούν τις ευκαιρίες, σύνολο λοιπόν του 65% των εργαζομένων.

Σε επίπεδο νεολαίας το άθροισμα των παραπάνω δύο κατηγοριών υπερβαίνει το 80%. Συνεπώς η ακολουθούμενη πολιτική της Ε.Ε. για μελλοντική απελευθέρωση του καθεστώς βίζας για Ουκρανούς υπηκόους μπορεί να φέρει τα επόμενα έτη περίπου 14 εκατομμύρια εργαζόμενους από το σημερινό σύνολο των 22 εκ. στην Ε.Ε. δίχως να υπολογίζουμε τα μη εργαζόμενα εξαρτώμενα μέλη.

Ακόμα και εάν αυτό το σενάριο δεν υλοποιηθεί πλήρως θα πρόκειται σίγουρα για μαζικότατη μετακίνηση εργατικού δυναμικού που θα δημιουργήσει τεράστιο και δυσμενές ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας των Ευρωπαϊκών κρατών, με πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις σε πολιτικό-οικονομικό επίπεδο. Τα φαινόμενα 'Μπρέξιτ" απλούστατα θα αυξηθούν. Ταυτοχρόνως η Ε.Ε έχει ήδη χάσει 400.000 θέσεις εργασίας λόγω των κυρώσεων με τη Ρωσία εξαιτίας του Ουκρανικού ζητήματος και 18 δις Ευρώ, σύμφωνα με τη κυβέρνηση της Αυστρίας.

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα είναι η διογκούμενη εξάπλωση του οργανωμένου εγκλήματος στην Ουκρανία και η τάση διαφυγής εγκληματιών από εκεί προς χώρες της Ε.Ε.. Ο ειδικός σε θέματα διεθνικού εγκλήματος καθηγητής Μαρκ Γκαλεότι, τους ονομάζει "οι νέοι Αλβανοί"λόγω της οργάνωσης, χρήσης ωμής βίας, πολιτική διαπλοκή και της εύκολης πρόσβασης σε οπλισμό. Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε και τη ύπαρξη Καυκάσιων Τζιχαντιστών που πολέμησαν στη Μέση Ανατολή και κατά πολλές πηγές επιχειρούν να εισέλθουν στην Ε.Ε. μέσω Τουρκίας-Ουκρανίας-Κεντρικής Ευρώπης ή/και Βαλκανίων.

Ταυτοχρόνως η Ουκρανία αντιμετωπίζει και δημογραφική κατάρρευση με δείκτη γονιμότητας για το 2016 να υπολογίζεται σε 1,4 τέκνα ανά γυναίκα. Σε συνδυασμό με την συνεχή μετανάστευση, αλλά και την αύξηση της θνησιμότητας, ο πληθυσμός της Ουκρανίας συρρικνώνεται κατά 0,7% ετησίως. Αυτό σημαίνει ότι σε συνδυασμό με μια μαζική μετανάστευση λόγω απελευθέρωσης των ταξιδιωτικών θεωρήσεων προς την Ε.Ε. ο σημερινός πληθυσμός των 41 εκ κατοίκων, μπορεί να μην υπερβαίνει τα 23 εκ. το 2030.

Εάν και είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπολογιστούν οι τάσεις σε ένα ευμετάβλητο περιβάλλον όπως η σημερινή Ουκρανία, είναι βέβαιο από όλους τους διεθνείς οργανισμούς που ασχολούνται με το ζήτημα, ότι η χώρα δημογραφικά πεθαίνει σε συνδυασμό με πάγια άποψη της κοινής γνώμης όπως δηλώνεται σε δημοσκοπήσεις του τελευταίου έτους,ότι σε ποσοστό 80% δεν εμπιστεύονται τους κρατικούς θεσμούς και άρα ενυπάρχει πλήρης απονομιμοποίηση της κρατικής/πολιτικής εξουσίας.

Τα μέχρι τώρα βασικά συμπέρασμα που μπορούν να συναχθούν είναι ότι η Ε.Ε. έχει αποτύχει παταγωδώς όχι μόνο να σταθεροποιήσει τη χώρα, αλλά και να εμποδίσει έστω και ελαφρώς την συνεχόμενη παρακμή της. Επιπλέον ενέχεται πλέον σοβαρός κίνδυνος η Ουκρανία να εισέλθει σε μια τέτοια κρίσης που θα οδηγήσει σε συγκρούσεις με τη Ρωσία εν είδη εξαγωγής εσωτερικής κρίσεως,
ευελπιστώντας σε μια χρηματοδότηση/υποστήριξη από τις ΗΠΑ/ΕΕ.

Αυτό το σενάριο εμπεριέχει και το κίνδυνο ενεργειακής κρίσης λόγω τυχόν διακοπής των μεταφερόμενων ποσοτήτων φυσικού αερίου από τη Ρωσία προς τις χώρες της Ε.Ε. διαμέσου Ουκρανίας.

Ακόμα και το σενάριο ανεξέλεγκτης μετανάστευσης προς την ΕΕ ακόμα και εάν δεν αρθεί η βίζα, είναι μια έτερη υπόθεση που θα προκαλέσει αρκετά σημαντικά προβλήματα στις Ευρωπαϊκές χώρες.

Από όλες τις απόψεις πλέον το Ουκρανικό ζήτημα αφορά την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και έχει καταλήξει σε ένα μακροχρόνιο και λίαν σοβαρό τραύμα που αφορά και μια πλειάδα άλλων σοβαρότατων θεμάτων. Ως εκ τούτου είναι αδήριτη ανάγκη να εφαρμοστεί πανευρωπαϊκό πλαίσιο που θα εντείνει τις προσπάθειες για ομαλοποίησης των σχέσεων μεταξύ του τριγώνου Βρυξελλών-Κιέβου-Μόσχας.

Πηγή RIMSE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



19 Οκτ 2016


Γράφει ο Γ. Καπόπουλος

Η συνάντηση για την Συρία στην Λοζάνη το Σάββατο δεν έδωσε λύση και άμεση εκεχειρία εξελίξεις που κανείς δεν προσδοκούσε, αλλά επιβεβαίωσαν την βούληση Ουάσιγκτον και Μόσχας να αποφύγουν μια ανεξέλεγκτη κλιμάκωση στην Μέση Ανατολή και να κερδίσουν χρόνο στην αναζήτηση πολιτικής διευθέτησης για την επόμενη μέρα στην Δαμασκό.

Η συνάντηση σήμερα στο Βερολίνο των Ολάντ - Μέρκελ με τους Πούτιν - Ποροσένκο για την Ουκρανία στο πλάισιο της Ομάδας του Μινσκ θα δώσει την ευκαιρία και γιά μιά τριμερή Πούτιν- Ολάντ- Μέρκελ για τις εξελίξεις στην Συρία.

Σε ό,τι αφορά τη Συρία είναι δύσκολο να προβλεφθεί βήμα προόδου στις διαπραγματεύσεις πριν ολοκληρωθούν οι επιχειρήσεις τόσο στο Χαλέπι όσο και στην Μοσούλη και καταστεί σαφές ποιος ελέγχει τι στην Συρία και στο Ιράκ.

Σε ό,τι αφορά την Ουκρανία επί της ουσίας η κινητικότητα είναι συνάρτησης της βούλησης και της δυνατότητας της Δύσης να πιέσουν την κυβέρνηση του Κιέβου να παραχωρήσει καθεστώς αυτονομίας στις αποσχισθείσες επαρχίες του Ντάνιετσκ και του Λουγκάνσκ και κυρίως να συμφωνηθεί ένα χρονοδιάγραμμα για την διενέργεια τοπικών εκλογών.

Το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι σε ποιο βαθμό οι Ολάντ - Μέρκελ έχουν στη μεσολαβητική τους προσπάθεια τη στήριξη ρητή ή σιωπηρή των ΗΠΑ: Χωρίς τον αμερικανικό παράγοντα, η κυβέρνηση του Κιέβου δεν έχει περιθώριο περαιτέρω αντίστασης σε συμβιβαστική λύση.

Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να θυμηθούμε ότι η πυρκαγιά στην Ουκρανία ξεκίνησε με την απίστευτη ελαφρότητα της Ε.Ε που πρότεινε τον Νοέμβριο του 2013 την Ανατολική Εταιρική Σχέση στο Κίεβο μιά φόρμουλα ενισχυμένης Ειδικής Σχέσης την οποία εισηγήθηκε μετά το ναυάγιο της επέκτασης του ΝΑΤΟ στην πρώην ΕΣΣΔ στην Σύνοδο Κορυφής στο Βουκουρέστι την Ανοιξη του 2008 ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Πολωνίας Σικόρσκι.

Η Ε.Ε άναψε τον σπινθήρα μιάς εξέγερσης κατά του τότε προέδρου της Ουκρανίας Γιανουκόβιτς με κορυφαία στιγμή τον τοτε Υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας Βεστερβέλλε να μιλά σε συλλαλητήριο της αντιπολίτευσης στην κεντρική πλατεία του Κιέβου.

Οταν η Ε.Ε προσπάθησε να σβήσει την φωτιά που η ίδια είχε ανάψει με την συμφωνία που υπέγραψε στα τέλη Φεβρουαρίου του 2014 η Τροίκα των Υπεξ Γαλλίας , Γερμανίας και Πολωνίας που πέτυχαν συμφωνία του Γιανουκόβιτς με την αντιπολίτευση ήταν πολύ αργά καθώς οι ΗΠΑ παρενέβησαν και στήριξαν την κυβερνητική ανατροπής μέ τον μέχρ τότε Πρόεδρο της Ουκρανίας να τρέπεται εις φυγήν.

Το εντυπωσιακό είναι ότι η σύγκρουση στην Ουκρανία η οποία το καλοκαίρι του 2014 εξελίχθηκε σε πόλεμο ΗΠΑ- Ρωσίας δι αντιπροσώπων δεν επηρέασε την προσέγγιση των δύο χωρών στην Μέση Ανατολή ; Τον Σεπτέμβριο του 2013 η Μόσχα αφού είχε διευκολύνει την προσέγγιση Ουάσιγκτον-Τεχεράνης έπεισε τον Ασσαντ να παραδώσει το χημικό οπλοστάσιο της Συρίας, ένα χρόνο μετά προφανώς με συγκατάθεση του Κρεμλίνου οι ΗΠΑ άρχιζαν να βομβαρδίζουν τους Τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και στην Συρία μετά το Ιράκ , και τέλος ένα χρόνο αργότερα το φθινόπωρο του 2015 προφανώς με την συγκατάθεση του Λευκού Οίκου η Ρωσία άρχισε να πλήττει τους τζιχαντιστές του ισλαμικού Κράτους και της Αλ Κάιντα στην Συρία.

Είναι αυτονόητο ότι όση πρόοδος στην προσέγγιση μεταξύ Δύσης και Ρωσίας σημειωθεί και κατοχυρωθεί στην Μέση Ανατολή αλλά και στην Ουκρανία μέχρις τις Εκλογές της 8.11 στις ΗΠΑ τόσο το καλύτερο για την προοπτική μιας συνολικής λύσης και σταθεροποίησης. Το μεσοδιάστημα ανάμεσα στις Εκλογές και την αλλαγή φρουράς στο Λευκό Οίκο είναι μιά περίοδος όπου ο απερχόμενος Πρόεδρος διεκπεραιώνει τις τρέχουσες υποθέσεις σε στενή συνεργασία με το επιτελείο του νικητή των εκλογών.

Ο αμερικανικός παράγων

Το ερώτημα που εύλογα τίθεται είναι σε ποιο βαθμό οι Ολάντ - Μέρκελ έχουν στη μεσολαβητική τους προσπάθεια τη στήριξη ρητή ή σιωπηρή των ΗΠΑ: Χωρίς τον αμερικανικό παράγοντα, η κυβέρνηση του Κιέβου δεν έχει περιθώριο περαιτέρω αντίστασης σε συμβιβαστική λύση.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


13 Αυγ 2016

Ανάλυση:  South Front  Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Τη νύχτα της 6ης προς την 7η Αυγούστου, μια ουκρανική ομάδα αναγνώρισης επιχειρήσεων εισβολής ή δολιοφθοράς επεχείρησε να διεισδύσει στα ρωσο-ουκρανικά σύνορα, μεταξύ της Δημοκρατίας της Κριμαίας και της ουκρανικής περιοχής της Χερσώνας.

Η ομάδα, η οποία εντοπίστηκε σε μικρή απόσταση από την πόλη Αρμιάνσκ (κοντά στην βόρεια Κριμαία), ετοιμαζόταν να πραγματοποιήσει τρομοκρατικές επιθέσεις κατά των στρατιωτικών υποδομών της χερσονήσου, αλλά και κατά μη στρατιωτικών δομών. Εάν η αποστολή της ήταν επιτυχής, θα προκαλούσε έναν πλήρους κλίμακας πόλεμο μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας.


Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, όταν η ομάδα της ρωσικής Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας (FSB) έφθασε στο συγκεκριμένο σημείο, βρήκε 20 άτομα τα οποία είχαν διεισδύσει στη χώρα και φόρτωναν εκρηκτικά. Σχεδόν αμέσως άνοιξαν πυρ εναντίον της ομάδας αντίδρασης.

Ακολούθησε μάχη, η οποία κόστισε τη ζωή ενός αξιωματικού της FSB. Μετά από περαιτέρω συμπλοκές, η άγνωστη ομάδα φέρεται να χωρίστηκε στα δύο. 14 ή 15 από αυτούς πέρασαν στην ουκρανική επικράτεια διασχίζοντας τον Δνείπερο και περίπου πέντε παρέμειναν στο έδαφος της Κριμαίας.

Σύμφωνα με την FSB, επί τόπου βρέθηκαν 20 αυτοσχέδιοι εκρηκτικοί μηχανισμοί με ισχύ που ισοδυναμούσε με περισσότερα από 40 κιλά ΤΝΤ, καθώς και πυρομαχικά, βλήματα, και άλλα όπλα που χρησιμοποιούνται από τις ειδικές δυνάμεις του στρατού της Ουκρανίας.


Μετά από εφαρμογή μέτρων παρακολούθησης, εξουδετερώθηκε δίκτυο πρακτόρων της Κεντρικής Διεύθυνσης Πληροφοριών των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων στην Κριμαία. Συνελήφθησαν επίσης Ουκρανοί και Ρώσοι πολίτες, οι οποίοι προετοίμαζαν τρομοκρατικές επιθέσεις, οδηγήθηκαν στον εισαγγελέα και τώρα καταθέτουν.

Δύο ακόμη απόπειρες διείσδυσης από ουκρανικές καταδρομικές και τρομοκρατικές ομάδες εμποδίστηκαν από τις ρωσικές δυνάμεις την Δευτέρα. “Τεθωρακισμένα οχήματα του Κιέβου παρείχαν κάλυψη στις ομάδες από την ουκρανική πλευρά”, δήλωσε πηγή της FSB, προσθέτοντας ότι “ένας Ρώσος στρατιωτικός σκοτώθηκε σε αυτή την επιχείρηση”. Μετά το περιστατικό, η Ρωσία μετακίνησε έναν ικανό αριθμό δυνάμεων, μεταξύ των οποίων ελικόπτερα και βαρύ στρατιωτικό εξοπλισμό στις πόλεις Αρμιάνσκ και Τζανκόι, κοντά στα ουκρανικά σύνορα.


Oι απόπειρες δολιοφθοράς σχεδιάστηκαν και προγραμματίστηκαν από το επίσημο καθεστώς του Κιέβου. Το ουκρανικό καθεστώς βίας αποφάσισε να ξεκινήσει ην επιχείρηση χωρίς να έχει προηγηθεί διαβούλευση και έγκριση από το υπουργείο Εξωτερικών των ΗΠΑ. Το αμερικανικό στρατιωτικό και διπλωματικό κατεστημένο ίσως να είχε δείξει ενδιαφέρον για μια κλιμάκωση στην Ουκρανία, προκειμένου να ενισχυθεί η πολιτική θέση της υποψηφίου του για την προεδρία, Χίλαρι Κλίντον. Ωστόσο, οι ρωσικές δυνάμεις ασφαλείας ήταν σε θέση να αποκρούσουν την προσπάθεια και να διατηρήσουν την κατάσταση υπό έλεγχο.

Παρ' όλα αυτά, τα πρόσφατα σχόλια του Ρώσου προέδρου και άλλων αξιωματούχων καταδεικνύουν ότι η Μόσχα έχει ήδη ετοιμάσει μια σκληρή απάντηση στο καθεστώς του Κιέβου και τους υποστηρικτές του στο ΝΑΤΟ, σε περίπτωση που υπάρξουν και νέες επιθετικές ενέργειες.

video



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


11 Αυγ 2016

Σοβαρές κατηγορίες για την έναρξη ενός νέου πολέμου ανταλλάσσουν Κρεμλίνο και Κίεβο. Η Μόσχα υποστηρίζει ότι η Ουκρανία επιτίθεται στην Κριμαία. Για κυνικό πρόσχημα για νέες στρατιωτικές απειλές, κάνει λόγο ο πρόεδρος της Ουκρανίας, Πέτρο Ποροσένκο.

«Οι άνθρωποι που άρπαξαν την εξουσία στο Κίεβο έχουν αλλάξει σε τρομοκρατικές τακτικές αντί να αναζητούν τρόπους για μία ειρηνική λύση», είπε ο Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος προειδοποίησε ότι τέτοιες ενέργειες δεν θα μείνουν αναπάντητες από την Ρωσία.

«Η προσπάθεια να προκαλέσουν ένα ξέσπασμα βίας, μία σύγκρουση δεν είναι τίποτα παρά μία επιθυμία για να τραβήξει την προσοχή της (ουκρανικής) κοινωνίας από τα προβλήματα της», τόνισε ο Ρώσος πρόεδρος και χαρακτήρισε «εγκληματικές» τις ενέργειες του Κιέβου.

Από την πλευρά του ο Ουκρανός πρόεδρος Πέτρο Ποροσένκο απάντησε πως οι κατηγορίες της Ρωσίας για μια ουκρανική εισβολή στην Κριμαία αποτελούν ένα κυνικό πρόσχημα προκειμένου η Μόσχα να προβεί σε νέες στρατιωτικές απειλές ενάντια στην Ουκρανία.

Ο Ποροσένκο τόνισε πως η Ρωσία δεν θα επιτύχει να άρει τις διεθνείς κυρώσεις που έχουν επιβληθεί εναντίον της με το να προσπαθεί να δυσφημίσει την Ουκρανία και πρόσθεσε πως αναμένει από την Ρωσία να συμβάλει στην εφαρμογή των όρων της συμφωνίας του Μινσκ.

«Οι ρωσικές κατηγορίες ενάντια στην Ουκρανία για τρομοκρατία στην κατεχόμενη Κριμαία ακούγονται εξωφρενικές και κυνικές όσο οι δηλώσεις της ρωσικής ηγεσίας για την απουσία ρωσικών στρατευμάτων στο Ντονμπάς (περιοχή της Ουκρανίας)», πρόσθεσε ο Ουκρανός πρόεδρος.

Παράλληλα το υπουργείο Εξωτερικών της Ουκρανίας κατηγόρησε τον Ρώσο πρόεδρο ότι αναζητεί τρόπους να κλιμακώσει τη σύγκρουση με το Κίεβο. «Ο Πούτιν επιθυμεί νέο πόλεμο. Η Ρωσία κλιμακώνει, απεγνωσμένα αναζητεί για ένα casus belli ενάντια στην Ουκρανία και δοκιμάζει την αντίδραση της Δύσης», τόνισε σε ανάρτηση του στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Twitter ο Ντμίτρο Κουλέμπα, ένας εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ουκρανίας.

Το θέμα πυροδοτήθηκε μετά την χθεσινή ανακοίνωση της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ρωσίας (FSB) ότι οι ρωσικές αρχές απέτρεψαν μια σειρά ενόπλων επιδρομών Ουκρανών στην Κριμαία, η οποία προσαρτήθηκε στην Ρωσία το 2014.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


3 Απρ 2016

Η Fontanka, μια ανεξάρτητη εφημερίδα της Αγίας Πετρούπολης, έχει δημοσιεύσει μια έρευνα σχετικά με τις δραστηριότητες και τους θανάτους ρώσων «ιδιωτικών στρατιωτικών εργοληπτών» (ΕΠΕΠ) στη Συρία και την Ουκρανία.

Πηγή TheInterpreter
Του Pierre Vaux
Μετάφραση - Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"


Οι πληροφορίες αναφέρονται σε μια ομάδα γνωστή ως ChVK (PMC) Wagner, σχηματίστηκε από τα απομεινάρια του «σλαβικού Σώματος," μισθοφορική μονάδα που πολέμησε στη Συρία το 2013 .
Η εφημερίδα κατέγραψε τα προφίλ αρκετών μαχητών της μονάδας, καθώς και τα διαγράμματα των δραστηριοτήτων τους από τα κέντρα εκπαίδευσης στη Ρωσία μέχρι το Lugansk της Ουκρανίας και τη συριακή πόλη της Παλμύρας.

Στο κέντρο της ομάδας είναι ο 46χρονος Ντμίτρι Utkin, αντισυνταγματάρχης ο οποίος φέρεται να ολοκλήρωσε την επαγγελματική του θητεία στην 700η Ανεξάρτητη Spetsnaz και στη συνέχεια αποσπάσθηκε – μετακινήθηκε(;) στη 2ηΑνεξάρτητη Ταξιαρχία της GRU (στρατιωτικές πληροφορίες) το 2013. Ο Utkin στη συνέχεια πήγε να εργαστεί για την Ομάδα Moran Ασφαλείας, μία σκιώδη εταιρεία, που εδρεύει στη Μόσχα PMC και η οποία ανήκει σε κάποιες υπεράκτιες εταιρείες, των οποίων η διερεύνηση οδηγεί στην Μπελίζ και τις Βρετανικές Παρθένες Νήσους.
Ο Utkin επέζησε από την καταστροφική αποστολή του σλαβικού Σώματος στη Συρία το φθινόπωρο του 2013 και επανεμφανίστηκε στην περιοχή Λούγκανσκ της Ουκρανίας το 2014.

Είναι ένας λάτρης, όπως τον χαρακτηρίζει η εφημεριδα Fontanka, της αισθητικής και της ιδεολογίας του Τρίτου Ράιχ. Ο Utkin έγινε ο διοικητής της δικής, επώνυμης μονάδας.


Αυτή είναι η μόνη φωτογραφία Fontanka μπορούσε να βρει από Utkin

Παρά τις αναφορές περί θανάτου του, τον Ιανουάριο του τρέχοντος έτους, η εφημερίδα Fontanka αναφέρει ότι είναι ζωντανός και καλά, και βρίσκεται είτε στη Συρία είτε στο στρατόπεδο εκπαίδευσης Wagner ChVK στο Molkino, στη Ρωσία Κράι Κρασνοντάρ.
Έχοντας κατά νου ότι Utkin είναι ακόμα στα αποθεματικά GRU, και έτσι δεν πραγματικά συνταξιούχος, αξίζει να σημειωθεί ότι το Molkino είναι το «σπίτι του», όπου είναι και η έδρα της 10ης Ανεξάρτητης Ταξιαρχίας Ειδικών Δυνάμεων GRU.

Ένα άλλο βασικό μέλος της μονάδας, ο 51χρονος Σεργκέι Chupov, γνωστός ως Chub, σκοτώθηκε κοντά στη Δαμασκό νωρίτερα αυτό το χρόνο.
Όπως αναφέρει η εφημερίδα την περασμένη εβδομάδα, ο θάνατος του Chupov που ερευνήθηκε από την RBK και ειδική ομάδα πληροφοριών περί των συγκρούσεων, αλλά μια ομάδα Ρώσων bloggers και στρατιωτικοί εμπειρογνώμονες, οι οποίοι αναφέρουν ότι ο Chupov είχε υπηρετήσει στην στρατεύματα του υπουργείου Εσωτερικών και πολέμησε τόσο στο Αφγανιστάν όσο και την Τσετσενία.

Μια πηγή είπε στους ανακριτές ότι Chupov είχε αποσυρθεί από την ενεργό υπηρεσία στα μέσα της δεκαετίας του 2000, και μάλιστα, η εφημερίδα αναφέρει ότι εγκατέλειψε τον στρατό στο τέλος της δεκαετίας του '90.
Ο Chupov ήταν τότε ένα από τα ιδρυτικά μέλη της ChVK Wagner, που κινητοποιήθηκε τον Μάιο του 2014 στην περιοχή των ρωσικών συνόρων με τον Utkin και την ομάδα του που αποτελείται από παλαίμαχους εκπαιδευτές. Σχεδόν όλη η ομάδα των εκπαιδευτών του Chupov, είχε εργαστεί για τον Όμιλο Ασφαλείας Moran.

Ο Chupov και οι άλλοι εκπαιδευτές, στη συνέχεια, εκπαίδευσαν τη νέα μονάδα σε ένα στρατόπεδο κοντά στο χωριό Vesyoly , περίπου 100 χιλιόμετρα από την ουκρανικά σύνορα.

Σύμφωνα με την ρωσική εφημερίδα Fontanka, οι μόνες έγγραφες αποδείξεις σχετικά με την ύπαρξη της ChVK Wagner έρχεται με την εντυπωσιακή μορφή εγγράφων που υπογράφονται από τον ίδιο τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν!
Στους μαχητές Wagner απονεμήθηκαν μετάλλια για την ανδρεία και τους θάρρος τους, σε μερικούς μετά θάνατον, για τις πράξεις τους, τόσο την Ουκρανία και τη Συρία.

Ένας βετεράνος της μονάδας είπε στην εφημερίδα ότι υπήρξαν δύο επισκέψεις, τον Φεβρουάριο του 23 και στις 9 Μαΐου της ίδιας χρονιάς, στη βάση Molkino από αγνώστων στοιχείων άνδρα, που φέρεται ότι ένα μέλος των υπηρεσιών πληροφοριών με βαθμό όχι μικρότερο του Συνταγματάρχη.
Δύο άνδρες που τιμήθηκαν μετά θάνατον ήταν ο Αντρέι Yelmeyev και Αντρέι Shreiner. Και οι δύο είχαν ταφεί στις 6 Μαρτίου του 2015, στο Togliatti. Και οι δύο ήταν 43 ετών και φέρονται να σκοτώθηκαν στις 28 Ιανουαρίου του 2015. Μια τοπική ιστοσελίδα ειδήσεων ανέφερε ότι είχαν σκοτωθεί πολεμώντας με αυτονομιστικές πολιτοφυλακές στην Ουκρανία
Η ρωσική εφημερίδα, όμως, αναφέρει ότι ενώ και οι δύο είχαν πράγματι σκοτωθεί στη μάχη για το Debaltsevo, και όχι πολεμώντας μαζί με άνδρες πάλευαν με τις αποσχιστικές πολιτοφυλακές ή μαζί με ρωσικές τακτικές δυνάμεις. Και τα δύο ονόματα στην πραγματικότητα εμφανίστηκαν στις λίστες εκείνων που τιμήθηκαν με το βραβείο ανδρείας για την υπηρεσία τους στην ChVK Wagner στις 9 Μαΐου 2015.

Ένας άλλος μαχητής στον οποίο απονεμήθηκε τόσο το μετάλλιο ανδρείας αλλά και το βραβείο ανδρείας ήταν 38χρονος Maksim Κολγκάνοφ, ένας Κοζάκος, που σκοτώθηκε στις 3 Φεβρουαρίου του 2016.
Ενώ δημοσιεύσεις σε ένα φόρουμ Κοζάκων στο Internet καταγράφουν ότι Κολγκάνοφ είχε σκοτωθεί υπηρετώντας τα στρατιωτικά του καθήκοντα, δεν διευκρινίζουν που και από ποιους σκοτώθηκε.
Η εφημερίδα Fontanka έμαθε, όμως, ότι ο Κολγκάνοφ βρισκόταν στην Λατάκια της Συρίας, όπου έδρασε ως μέλος πληρώματος (πυροβολητής) σε BMP (τεθωρακισμένο όχημα μάχης). Φίλες και φίλοι του νεκρού άνδρα δημοσίευσαν μερικές φωτογραφίες.
Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί πως τα μετάλλια του Κολγκάνοφ είχαν τοποθετηθεί σε ένα μαξιλάρι δίπλα από το φέρετρό του.

Η ρωσική εφημερίδα ζήτησε επίσης από κάποιον από τους βετεράνους της μονάδας Wagner να σχολιάσει φωτογραφίες που από μάχες κατά του ISIS, οι οποίες υποτίθεται ότι προέρχονται από το σώμα ενός Ρώσου μαχητή, ο οποίος σκοτώθηκε μαζί με τρεις άλλους, σε μια μάχη κοντά στην Παλμύρα στα τέλη του Μαρτίου του 2016.

Ένας από τους άνδρες που εμφανίζεται σε αυτές τις φωτογραφίες ταυτοποιήθηκε ως μαχητής με το όνομα «Shlang», ο οποίος σκοτώθηκε τον περασμένο Δεκέμβριο από νάρκη κατά προσωπικού.
Ο Shlang είναι ένας από τους άνδρες στην παρακάτω φωτογραφία, η οποία εμπειρογνώμονες της εφημερίδας Fontanka την έχουν ταυτοποιήσει ως ληφθείσα το καλοκαίρι του 2014 στην περιοχή Starobeshevo της περιφέρειας Ντόνετσκ της Ουκρανίας.

Το ISIS έχει δημοσιεύσει φωτογραφίες που ελήφθησαν στην Ουκρανία από ένα τηλέφωνο που κατασχέθηκε στη Συρία και δείχνει ότι οι μαχητές από την ομάδα Wagner, ή τουλάχιστον από κάποια άλλη ρωσική μονάδα, είτε μισθοφόρων είτε τακτικού στρατού, πράγματι σκοτώθηκαν κοντά στην Παλμύρα.

Οι υπόλοιποι της φωτογραφίας δεν έγινε κατορθωτό να ταυτοποιηθούν, αλλά οι εμπειρογνώμονες βετεράνοι αναγνώρισαν τις κουκέτες στις φωτογραφίες, οι οποίες φέρονται να μοιάζουν με εκείνες του μπλοκ κατοικιών ChVK Βάγκνερ κοντά στη Δαμασκό.

Είναι συγκλονιστικό, ότι ενώ ο θάνατος έξι ρώσων στρατιωτών στη Συρία έχει επίσημα αναγνωριστεί, πηγές της ρωσικής εφημερίδας Fontanka αναφέρθηκαν σε δεκάδες απώλειες της ομάδας ChVK Wagner. Μιας εταιρείας της οποίας 93 άνθρωποι που είχαν σταλεί στη Συρία το Σεπτέμβριο του περασμένου έτους, μόνο το ένα τρίτο επέστρεψε χωρίς τραυματισμό, τον Δεκέμβριο, λέει ένας από τους επιζώντες.
Η μυστικότητα που διατηρείται είναι στο ανώτατο επίπεδο, αφού πολλοί μαχητές της ομάδας δεν ξέρουν ακόμα και τα πρώτα ονόματα, πόσο μάλλον τα επώνυμα των συντρόφων της διμοιρίας τους. "Η περιέργεια δεν είναι ευπρόσδεκτη», είπε ένας μαχητής.

Δεν είναι όλα τα άτομα στη μονάδα είναι ρώσοι. Μια διμοιρία αποτελείται από τους Σέρβους, με επικεφαλής τον Νταβόρ Savicic, πολίτη της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και παλιός σύντροφος του Utkin ο οποίος πολέμησε στο σλαβική σώμα. Savicic και καταδικάστηκε σε 20 χρόνια για συμμετοχή σε βομβιστική επίθεση στη Βοσνία το 2001. Η ποινή του στη συνέχεια ανατράπηκε για τεχνικούς λόγους...

Η μονάδα είναι εκπληκτικά μεγάλη. Ένας πρώην μαχητής της ομάδας ανταποκρίθηκε όταν η ρωσική εφημερίδα τον ρώτησε αν ισχύει ότι υπήρχαν περίπου 250-300 μαχητές μισθοφόροι.
«Αστειεύεσαι; Σκέψου το. Τρεις εταιρείες αναγνώρισης-επίθεσης, η καθεμία με ενενήντα έως εκατό άνδρες. Τρεις διμοιρίες με οπισθοδρομήσεως με τουφέκια και αυτόματους εκτοξευτές χειροβομβίδων. Μια εταιρεία υποστήριξης πυρός. Μια εταιρεία αεράμυνας με Iglas. Μια εταιρεία επικοινωνιών. Η εταιρεία ομάδα περιφρούρησης. Η ιατρική μονάδα. Όλα αυτά χωρίς πολίτες. Συνολικά εξακόσια και πλέον άτομα».

Το υψηλό ποσοστό απώλειας της ομάδας μπορεί να εξηγηθεί από ό, τι οι πρώην μαχητές περιγράφουν τον πόλεμο που βιώνουν ως «πόλεμο με πολλές τακτικές του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου».
«Είναι ακριβώς όπως στον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, το μόνο που λείπει είναι οι ξιφολόγχες στα ΑΚ. Έξω από το Debaltsevo, οι άνδρες είχαν βγει έξω από τα οχήματά τους σε έναν τομέα, προκειμένου να καταλάβουν ένα οχυρωμένο σημείο ή blockpost. Και κινήθηκαν προς εμπρός, σαν να ήταν κομμάτια κρέας. Όταν άρχισαν να μας χτυπάνε όπλα των 120 χιλιοστών, με αντιαρματικά όπλα κατά των οχημάτων, οι άνθρωποι... το μόνο που έκαναν ήταν εμετό. Από ένα άμεσο χτύπημα από ένα RPG μόνο τα χέρια και τα πόδια παραμένουν, το υπόλοιπο σώμα «εξαφανίζεται». Κανείς δεν έχει σταλεί στη μάχη από το Molino χωρίς εκπαίδευση, αλλά και σε αυτήν καταφέρνουν μόνο να μάθουν τα βασικά για το πως να πυροβολούν, έτσι ώστε να μην πεθάνουν αμέσως».
Οι ίδιες τακτικές πολέμου ισχύουν και στη Συρία.
«Τι κάνουμε εκεί; Εμείς πάμε ως το πρώτο κύμα. Εμείς κατευθύνει τα αεροσκάφη και το πυροβολικό, για να χτυπήσουν και να απωθήσουν τον εχθρό. Μετά έρχονται χαμογελαστοί οι άνδρες των συριακών ειδικών δυνάμεων, και στη συνέχεια ακολουθεί το Vesti-24 (ένας ρωσικός κρατικός τηλεοπτικός σταθμός) μαζί με άλλα ρωσικά κρατικά τηλεοπτικά συνεργεία με τις κάμερες έτοιμες για να τους πάρουν συνέντευξη».
Οι του ChVK Wagner παίρνουν 240.000 ρούβλια το μήνα (περίπου US $ 3.500). Η ρωσική εφημερίδα Fontanka ρώτησε γιατί οι εθελοντές είχαν υπογράψει αφού υπήρχε μία 50-50 πιθανότητα να τραυματιστούν ή να σκοτωθούν για ένα τέτοιο μισθό.
Ο μαχητής απάντησε στην ερώτηση χωρίς ενδοιασμούς.
«Έχετε ταξιδέψει πέρα από την Πετρούπολη πρόσφατα; Πέρα από τη Μόσχα και την Πετρούπολη δεν υπάρχει εργασία οπουδήποτε. Αν κάποιος είναι τυχερός εργάζεται και βγάζει 15-20000 τον μήνα, αλλά η τιμή των τροφίμων είναι σαν να ζούμε στην Ανταρκτική. Υπάρχει μια ουρά στο Molino».

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


23 Μαρ 2016


Η εξάπλωση του ISIS στην Ευρώπη μέσω της "προσφυγικής κρίσης", ο ρόλος της Τουρκίας και το μέλλον της Ουκρανίας είναι τα κύρια θέματα της συνέντευξης που παραχώρησε στον δημοσιογράφο Κόνραντ Στάτσνιο ο Ματέους Πισκόρσκι, δρ. πολιτικών επιστημών, διεθνολόγος και συνιδρυτής του Ευρωπαϊκού Κέντρου Γεωπολιτικής Ανάλυσης.

Συνέντευξη του Ματέους Πισκόρσκι στο New Eastern Outlook
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Κόνραντ Στάτσνιο: Πώς θα αξιολογούσατε την τρέχουσα κατάσταση στην Ουκρανία, δεδομένων των πρόσφατων δηλώσεων της Γιούλια Τιμοσένκο; Πιστεύει ότι αν δεν αλλάξει κάτι, η σημερινή κυβέρνηση μπορεί να ανατραπεί από τον ίδιο τον λαό της Ουκρανίας. Θα ήθελα να υπενθυμίσω ότι η ανεξέλεγκτη πρόσβαση σε όπλα στην Ουκρανία αποτελεί πραγματική απειλή, από την άποψη αυτή.

Ματέους Πισκόρσκι: Υπό τις παρούσες συνθήκες, η Ουκρανία δεν μπορεί να νοείται ως κράτος, αλλά μόνο ως μια περιοχή που ελέγχεται από ομάδες του οργανωμένου εγκλήματος. Είναι σαφές ότι, ακόμη και στο δυτικό τμήμα της Ουκρανίας, οι τοπικές κυβερνήσεις χρηματοδοτούνται από ολιγάρχες οι οποίοι έχουν τον έλεγχο της κατάστασης, αντί να τον έχει η αστυνομία. Επί του παρόντος, η Ουκρανία δεν πληροί τον ορισμό του κράτους.

Εκτός από την Ουκρανία, σε καμία άλλη χώρα στην Ευρώπη δεν θα βρείτε μια τόσο τεράστια ποσότητα πυροβόλων όπλων, τα οποία να διατίθενται στην λεγόμενη “μαύρη” αγορά. Έχουμε να κάνουμε με μια μεγάλης κλίμακας παράνομη διακίνηση όπλων και  μια κατάσταση, στην οποία δεν γνωρίζουμε τον προορισμό των βαρέων όπλων, αναμεσα στα οποία συμπεριλαμβάνονται και εκτοξευτήρες ρουκετών που εξαφανίστηκαν από στρατιωτικές μονάδες κατά τη διάρκεια της λεγόμενης εξέγερσης του “Ευρώ – Μαϊντάν”, στην φάση που οι διαδηλωτές κατέλαβαν τα γραφεία του υπουργείου Εσωτερικών. Ο “Δεξιός Τομέας” και άλλες οργανώσεις που δραστηριοποιούνται στην Ουκρανία αρνούνται να επιστρέψουν τα όπλα, οπότε τα όπλα αυτά προφανώς είναι ακόμα προσβάσιμα στην ανοικτή αγορά.

Αυτό σημαίνει ότι κάποιοι είναι ελεύθεροι να τα ανταλλάξουν ή (ακόμη χειρότερο) ενδέχεται να βρίσκονται στα χέρια εξτρεμιστικών ομάδων. Είναι αυτονόητο ότι, σε περίπτωση σοβαρών κοινωνικών προστριβών, π.χ. όταν σπάσει η κοινωνική βαλβίδα ασφαλείας, όπως έγινε με την μαζική μετανάστευση των Ουκρανών στο εξωτερικό για κοινωνικο-οικονομικούς λόγους, η κατάσταση αυτή μπορεί να οδηγήσει σε απόπειρες ένοπλου πραξικοπήματος. Το ενδεχόμενο αυτό δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς. Σε περίπτωση που η Γιούλια Τιμοσένκο κατορθώσει να επιστρέψει στην πολιτική και να σχηματίσει δική της κυβέρνηση, μπορεί να τύχει της ίδιας μοίρας και κανείς δεν θα είναι σε θέση να το ελέγξει αυτό. Αυτή είναι η τραγωδία της Ουκρανίας, και εδώ είναι που τίθεται το ερώτημα: τι θα γίνει “την επόμενη μέρα” στην Ουκρανία;

Κόνραντ Στάτσνιο: Έχουμε όλο και μεγαλύτερη πρόσβαση σε πληροφορίες γύρω από τις δραστηριότητες του Ισλαμικού Κράτους, σύμφωνα με τις οποίες η τρομοκρατική αυτή ομάδα σχεδιάζει επιθέσεις στην Ευρώπη. Πιστεύετε ότι από αυτή την άποψη, η κατάσταση στην Ουκρανία είναι υπό έλεγχο;

Ματέους Πισκόρσκι: Όταν βρεθηκα πρόσφατα στην Κριμαία, είχα μια συζήτηση με Τατάρους της Κριμαίας και έμαθα ότι, ανάμεσα στα μέλη της πολιτοφυλακής στην Ουκρανία, υπάρχουν και ισλαμιστές, κάποιοι από τους οποίους πολέμησαν στη Μέση Ανατολή, και μάλιστα μερικοί από αυτούς είχαν διασυνδέσεις με το Ισλαμικό Κράτος. Αυτά τα άτομα δεν αποκλείεται να επιχειρήσουν κάποια στιγμή να διασχίσουν τα σύνορα Ουκρανίας – Πολωνίας, δεδομένου του πόσο “πορώδη” είναι τα συγκεκριμένα σύνορα, και εύκολα να εισέλθουν στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Υπάρχει, για παράδειγμα, το τάγμα που φέρει το όνομα του νεκρού Τσετσένου τζιχαντιστή  Τζοχάρ Ντουντάγιεφ, το οποίο δραστηριοποιείται σήμερα στο έδαφος της Ουκρανίας, με ενεργή παρουσία ειδικά στη Μαριούπολη. Όταν πρόσφατα επισκέφθηκα το Ντόνετσκ, είχα την ευκαιρία να συναντηθώ με στελέχη της τοπικής υπηρεσίας στρατιωτικής αντικατασκοπίας, στα πλαίσια μιας προσπάθειάς μου να συλλέξω πληροφορίες σχετικά με την παρουσία ισλαμιστών μισθοφόρων στις ουκρανικές στρατιωτικές μονάδες. Μου επιβεβαίωσαν ότι μισθοφόροι του Ισλαμικού Κράτους πράγματι υπηρετούν αποκλειστικά στις τάξεις του τάγματος “Τζοχάρ Ντουντάγιεφ”.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε επίσης την παρουσία του Λενούρ Ισλιάμοφ, ενός Τάταρου από την Κριμαία, ο οποίος, σε συνεργασία με το ένοπλο τάγμα του, οργάνωσε πρόσφατα την δράση που έγινε γνωστή ως “τουρκικός αποκλεισμός της Κριμαίας”. Ο Ισλιάμοφ υποστηρίζεται από τον ηγέτη των Τατάρων της Κριμαίας, Μουσταφά Τζεμίλεφ. Αυτοί είναι οι κυρίως υπεύθυνοι για τη δημιουργία ενός τάγματος που χρηματοδοτήθηκε από την Τουρκία, στο πλαίσιο της σύστασης επίσημης Ουκρανικής Εθνοφρουράς. Η μονάδα αυτή φέρεται ότι αποτελείται από ένα τάγμα Τατάρων της Κριμαίας, το οποίο στην πραγματικότητα είναι ένα σώμα που περιλαμβάνει στις τάξεις του ετερόκλητα στοιχεία και διαφορετικούς εκπροσώπους του μουσουλμανικού κόσμου, μεταξύ των οποίων είναι οι ουαχαμπιστές και άτομα που σχετίζονται με ομάδες της Αλ-Κάιντα και του Ισλαμικού Κράτους.

Αρκεί το γεγονός ότι είναι πρόθυμοι να πολεμήσουν εναντίον της Ρωσίας, για να θεωρούνται άμεσα στην Ουκρανία ως συμμάχοι, ακόμη και αν ανήκουν σε τρομοκρατικές ομάδες που προσποιούνται ότι είναι ομάδες που λειτουργούν καθ’ όλα νόμιμα, αλλά στην πραγματικότητα έχουν άμεση σχέση με το Ισλαμικό Κράτος.

Τα άτομα αυτά αποτελούν απειλή για τον ίδιο τον λαό της Ουκρανίας, διότι, όταν η σύγκρουση στην Ουκρανία θα πάρει τέλος, υπάρχει πιθανότητα να  εξακολουθήσουν να σχεδιάζουν και να εκτελούν τρομοκρατικά χτυπήματα εντός των συνόρων της Ουκρανίας. Παρ’ όλα αυτά, οι ουκρανικές αρχές είτε εθελοτυφλούν και αποσιωπούν την παρουσία τους εντός της ουκρανικής επικράτειας ή φθάνουν στο σημείο ακόμα και τις στηρίζουν, όπως έγινε με την περίπτωση του Λενούρ Ισλιάμοφ.

Τώρα πλέον είμαι πεπεισμένος ότι, εντός της επικράτειας της ΕΕ, ανάμεσα σε αυτά τα κύματα των προσφύγων, υπάρχουν και μέλη του Ισλαμικού Κράτους. Το ISIS επιχειρεί να αναλάβει το εμπόριο και τη διακίνηση ναρκωτικών στην Ευρώπη, γεγονός το οποίο επίσης αποσιωπούν τα μεγάλα μέσα μαζικής ενημέρωσης. Η διακίνηση ναρκωτικών είναι μία από τις κύριες πηγές βιοπορισμού τους. Καταβάλλονται μεγάλες προσπάθειες από τις ομάδες των τζιχαντιστών να αρπάξουν την “επιχείρηση” από τα χέρια των Αλβανών και της μαφίας του Κοσσυφοπεδίου, η οποία επιχείρηση λειτουργεί μέχρι στιγμής κάτω από την “ομπρέλα” των ΗΠΑ, στην αμερικανική βάση Bondsteel στο Κοσσυφοπέδιο. Στην φάση αυτή, η επιχείρηση της διακίνησης ναρκωτικών περνάει στα χέρια του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο έχει μια καλά ανεπτυγμένη δομή, με εκπροσώπους οι οποίοι ήδη βρίσκονται σε χώρες της Δυτικής Ευρώπης.

Πριν από λίγο καιρό, η Πολωνία διέπραξε το ασυγχώρητο σφάλμα του να χορηγήσει άσυλο σε μια μεγάλη ομάδα Τσετσένων ισλαμιστών, και σε άλλους, με τρομοκρατικές και πολεμικές εμπειρίες από την Μέση Ανατολή. Δεν αποκλείεται, επομένως, το ενδεχόμενο, να μετατραπούν τα σύνορα Πολωνίας – Ουκρανίας σε πύλη εισόδου για την εισροή “προσφύγων”, οι οποίοι θα  σχεδιάζουν τρομοκρατικές επιθέσεις σε διάφορα σημεία της επικράτειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Διαβάστε επίσηςΗ Τουρκία ετοιμάζεται να αναλάβει έντονη δράση στην Κριμαία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


17 Φεβ 2016

Η Τουρκία, ευρισκόμενη σε δεινότατη θέση απέναντι στη Ρωσία, και αφού έχει δεχθεί πολλά και σοβαρά "χτυπήματα" από τη Μόσχα, συνεχίζει τους λεονταρισμούς της όχι μόνο στο πεδίο της Συρίας, αλλά και στην... Ουκρανία.

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Έτσι, με μία ενέργεια που μπορεί να μεταφραστεί ως "αυτοκτονικός ιδεασμός" και επιμένοντας στην πολιτική του μεγαλοϊδεατισμού και των επικίνδυνων προκλήσεων, φαίνεται πως επιχειρεί να αναλάβει και πάλι τον ρόλο του προστάτη των Τατάρων η Τουρκία, σε μια εμφανή κίνηση άσκησης πίεσης στη Μόσχα. Συνάντηση με τον ηγέτη των Τατάρων της Κριμαίας και βουλευτή στο ουκρανικό κοινοβούλιο Μουσταφά Ντζεμίλεφ είχε ο Τούρκος πρωθυπουργός κατά την επίσκεψή του στο Κίεβο.

Ο Ντζεμίλεφ ο οποίος έχει αναδειχθεί από την ουκρανική προεδρία σε ειδικό απεσταλμένο για τα θέματα των Τατάρων, μίλησε στον Νταβούτογλου για τις παραβιάσεις των δικαιωμάτων των Τατάρων από τη Ρωσία στην «κατεχόμενη» Κριμαία.

«Οι συνομιλίες εστιάστηκαν στα προβλήματα των Τατάρων στην κατεχόμενη από τους Ρώσους Κριμαία και στις παραβιάσεις των δικαιωμάτων τους», είπε ο Ντζεμίλεφ.

«Η επίσκεψη του Αχμέτ Νταβούτογλου στο Κίεβο θα ενισχύσει τις σχέσεις Τουρκίας-Ουκρανίας, ενώ ακόμα σημαντικότερα αποτελέσματα αναμένονται από την επίσκεψη του προέδρου Ποροσένκο στην Άγκυρα, τον Μάρτιο», είπε.

Το ότι δύο χώρες που βρίσκονται στο στόχαστρο της Μόσχας συζητούν κατά των ρωσικών συμφερόντων, είναι προφανώς μία πολιτική που χαρακτηρίζεται, επιεικώς, ως αδιέξοδη. Όμως, ενώ η Τουρκία ως χώρα στο σύνολό της ζει με το άγχος της "ρωσικής απάντησης" για τα όσα μέχρι σήμερα έχει κάνει εις βάρος της Ρωσίας (δεν είναι μόνο η κατάρριψη του Su-24) και η κυβέρνησή της δημιουργεί επιπρόσθετα "βάρη" απέναντι στην ρωσική αρκούδα, αποδεικνύει την επικινδυνότητα του δίδυμου Νταβούτογλου - Ερντογάν για την ίδια την Τουρκία.

Η τουρκική κυβέρνηση, δυστυχώς για την Τουρκία, ενώ διαβλέπει τον κίνδυνο της δημιουργίας ενός ανεξάρτητου Κουρδιστάν (που μπορεί να αποσπάσει και εδάφη από την τουρκική γεωγραφική επικράτεια) και κατανοεί την γεωπολιτική της υποβάθμιση και την περιθωριοποίησή της ακόμη και από τον ισχυρό φίλο πέραν του Ατλαντικού, κινείται με σπασμωδικές κινήσεις που προδιαγράφουν ένα πολύ άσχημο τέλος για την ίδια την Τουρκία.

Η Τουρκία φλέγεται. Και η Ελλάδα θα πρέπει να πάρει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να μην εξαπλωθεί (τεχνηέντως) η "φωτιά" προς την δική της επικράτεια. Σε αυτό ακριβώς το σημείο, οφείλει η ελληνική κυβέρνηση να κινηθεί ταχύτατα διπλωματικά και να αποκομίσει συμμαχίες (έστω και προσωρινές) που ενδεχομένως θα χρειαστεί στην περίπτωση που ο ημιπαράφρονας Ερντογάν με μία κίνηση απελπισίας αποφασίσει να κινηθεί προς το Αιγαίο... Οι πιθανότητες να συμβεί κάτι τέτοιο, δυστυχώς, γίνονται καθημερινά ολοένα και περισσότερες...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


18 Ιαν 2016


Η ομιλία του Ομπάμα για την «κατάσταση του έθνους» κατέδειξε τις στρατηγικές προτεραιότητες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Στην κορυφή όλων βρίσκεται πάντοτε η ρωσική απειλή. Και δικαίως. Διότι, παρά τις θεωρίες που βλέπουν προσέγγιση ή και συνεργασία ΗΠΑ-Ρωσίας, λόγω της μάχης κατά της ισλαμιστικής τρομοκρατίας, οι διαφορές μεταξύ τους είναι βαθιές και ουσιαστικές. Όπως το περιγράφει και η ανανεωμένη ρωσική «Στρατηγική για την Εθνική Ασφάλεια» –με ισχύ μέχρι το 2020- η αντιπαράθεση αυτή θα καθορίσει την πορεία της «παγκοσμιοποίησης».

Υπό το πρίσμα αυτό εξηγείται και η προσπάθεια της Ουάσιγκτον να αφαιρέσει από τη ζώνη επιρροής της Μόσχας την Ουκρανία και τη Συρία. Με όποιο τρόπο και με όποια μέσα. Με «ακροδεξιούς», που φόρεσαν την προβιά του δημοκράτη, στην Ουκρανία, με ακραίους ισλαμιστές, που σήκωσαν το λάβαρο της «αραβικής άνοιξης», στην Μέση Ανατολή. Το «έργο», ωστόσο, κάπου χάλασε. Αυτό συνέβη σαφώς πολύ λιγότερο στην Ουκρανία, όπου ο Πούτιν πιάστηκε κυριολεκτικά στον ύπνο, εμπιστευόμενος την στήριξη του Βερολίνου. Η αντίδρασή του με την προσάρτηση της Κριμαίας και την ενίσχυση των αυτονομιστών του Ντονμπάς έπληξε την αξιοπιστία του νέου καθεστώτος στο Κίεβο, αλλά ζημίωσε ελάχιστα την Ουάσιγκτον. Το «ουκρανικό» συνεχίζει να συνιστά την κύρια πλατφόρμα προώθησης του αμερικανικού στόχου για τη ολοκληρωτική διάρρηξη των σχέσεων Ρωσίας-Δυτικής Ευρώπης. Τον Δεκέμβριο που μας πέρασε, οι κυρώσεις της Ε.Ε. εναντίον της Μόσχας ανανεώθηκαν, με τη συμμετοχή και της «υπερήφανης» ελληνικής κυβέρνησης – τέτοιο πολιτικό «χαμαιλεοντισμό» και τόση διάσταση λόγων και έργων μόνον η άρρωστη μεταπολιτευτική μας περίοδος μπορούσε να ξεβράσει! Ούτε η απειλή του ισλαμικού εξτρεμισμού για την Ευρώπη, ούτε οι τεράστιες μεταναστευτικές ροές, ούτε η συνεχιζόμενη οικονομική κρίση, δεν είναι ικανά να ωθήσουν τις ευρωπαϊκές ελίτ, κυρίως σε Γερμανία και Γαλλία, να αλλάξουν ρότα. Η απόπειρα του Ολάντ να δημιουργήσει μια υποτυπώδη συμμαχία με τους Ρώσους, μετά τα τρομοκρατικά κτυπήματα του Παρισιού, κατέληξε σε άτακτη υποχώρηση εκ μέρους του «δυστυχή» Γάλλου προέδρου. Από την άλλη πλευρά, η τυφλή υπακοή της κας Μέρκελ στα κελεύσματα του ατλαντικού της εταίρου, ενάντια στα συμφέροντα της ίδιας της Γερμανίας, προκάλεσε τους δικαιολογημένους διθυράμβους του κ. Σόρος για το πρόσωπό της –αν και μετά τα γεγονότα της Κολωνίας είναι αμφίβολο αν την βοηθούν στην πολιτική κατηφόρα που την περιμένει.

Σε κάθε περίπτωση, κι επειδή οι ειδήσεις από το μέτωπο της ανατολικής Ουκρανίας έρχονται με το σταγονόμετρο, να γνωρίζουμε ότι τα κανόνια δεν έχουν σιγήσει από την, θεμελιωμένη από Έλληνες της Κριμαίας, Μαριούπολη έως και έξω από το Λουγκάνσκ. Οποιαδήποτε στιγμή η φωτιά μπορεί να ανάψει και πάλι. Όχι συμπτωματικά, σε μια έκθεση 65 σελίδων, για το μέλλον των αμερικανο-ρωσικών σχέσεων, όπου εξετάζονται τρία «αν» με διαφορετική οπτική, ο διευθυντής του «Wilson Center Kennan Institute» Matthew Rojansky, προβλέπει τη συνέχιση της ψυχροπολεμικής αντιπαράθεσης, όπου η σύγκρουση του Ντονμπάς αποτελεί την «τελευταία και μεγαλύτερη ‘‘ψυχρή’’ αντιπαράθεση στον μετασοβιετικό χώρο». Σύντομα, πάντως, θα παρακολουθήσουμε την αναζωπύρωση κι άλλων εστιών αντιπαλότητας στον βαλκανικό χώρο, καθώς μπαίνουμε στην τελική ευθεία της προσπάθειας εισόδου του Μαυροβουνίου και των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ –με την πρόθυμη συνδρομή της ελληνικής κυβέρνησης πάντοτε -, όπως και στην Κύπρο, που οσονούπω θα εμφανιστεί το περιβόητο σχέδιο «επίλυσης».

Τα πολεμικά μέτωπα στη Συρία

Στη Συρία εντούτοις, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Σ’ αυτήν την περίπτωση, όταν ο αμερικανός πρόεδρος διαβεβαίωσε το έθνος του ότι η χώρα αυτή απομακρύνεται από τη ρωσική επιρροή, δεν έλεγε αλήθεια. Στην πραγματικότητα δεν ανταποκρίνονται και διάφορες αναλύσεις που είδαν προσφάτως το φως της δημοσιότητας, σαν αυτή του «The Atlantic Magazine», που κάνουν λόγο για αποτυχία της ρωσικής επέμβασης ή και για επικείμενη ήττα των Ρώσων στην Μέση Ανατολή.
Η αμερικανική επιχειρηματολογία στηρίζεται κυρίως στην πολύ αργή πρόοδο στα διάφορα μέτωπα στη Συρία, στο υπερβολικό κόστος του πολέμου για την Μόσχα, που μεταφράζεται σε 2,4 με 4 εκ. δολ. ημερησίως, στην όξυνση των σχέσεων με την Τουρκία και στην αντιπαράθεση με τον σουνιτικό συνασπισμό υπό τη Σαουδική Αραβία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το κόστος του πολέμου είναι υψηλό, και με τις τιμές του πετρελαίου να έχουν πάει στα τάρταρα, δεν είναι ό,τι καλύτερο για την ευρισκόμενη σε ύφεση ρωσική οικονομία– διατηρείται κάπου στην 6η θέση παγκοσμίως.

Όσον αφορά, όμως, στα νέα από τον πόλεμο, αυτά είναι πολύ ενθαρρυντικά για την Μόσχα. Οι ρωσικοί βομβαρδισμοί έχουν αλλάξει καταλυτικά τον χάρτη των πολεμικών συγκρούσεων. Η για μήνες στασιμότητα της πλευράς Άσαντ οφείλετο στην κόπωση του στρατού του και την αντιμετώπιση πολλών ανοιχτών μέτωπων. Ο πόλεμος στην πραγματικότητα γινόταν παντού. Όχι μόνον κατά μήκος της εξωτερικής γραμμής της ζώνης που είχε αναδιπλωθεί το καθεστώς –το ένα έκτο της έκτασης της χώρας αλλά με το 80% του πληθυσμού- αλλά και εντός της ζώνης αυτής όπου υπάρχουν πολλοί και ισχυροί θύλακες αντικαθεστωτικών. Σταδιακά, η κατάσταση βελτιώθηκε, και πολλές εσωτερικές εστίες αντίστασης περιορίστηκαν ή και εξαλείφθηκαν. Συνολικά αυτό το διάστημα καταλήφθηκαν 80 πόλεις και χωριά και έκταση 500 τ.χλμ.

Πλέον τις τελευταίες εβδομάδες οι προσπάθειες του στρατού επικεντρώθηκαν σε δύο μέτωπα: βορείως της Λαττάκειας και βορειοανατολικά του Χαλεπιού. Στόχος και των δύο επιθέσεων είναι η πρόσβαση και η κατάληψη της συνοριακής γραμμής με τη Τουρκία. Η επίτευξη του στόχου σημαίνει το σφράγισμα των διόδων εισροής βοήθειας από το τουρκικό έδαφος, που συνιστά και την κύρια αιτία αντοχής των αντικαθεστωτικών κάθε απόχρωσης. Την ίδια στρατηγική ακολουθούν και οι Κούρδοι: τόσο οι κουρδικές δυνάμεις που προελαύνουν από την ανατολή, και πρόσφατα πέρασαν τον Ευφράτη –κι εκεί έχουν και την αμερικανική υποστήριξη- όσο κι αυτές από το καντόνι Αφρίν στο διάδρομο Αζάζ.

Σ’ όλα αυτά τα μέτωπα, η συμμαχία συριακού στρατού, Κούρδων και Ρωσίας έχει σημαντικές επιτυχίες. Δυτικά καταλήφθηκε στις 12.1 η πόλη Σάλμα, οχυρό των αντικαθεστωτικών από το 2012 και ο στρατός συνεχίζει νικηφόρα προς τη συνοριακή γραμμή –εκεί που καταρρίφθηκε και το ρωσικό βομβαρδιστικό.

Στο ανατολικό Χαλέπι η προώθηση είναι ορμητική και το «Ισλαμικό Κράτος» υποχωρεί άτακτα. Τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, οι ειδικές δυνάμεις «Τίγρης», του συριακού στρατού, είναι έξω από την πόλη Αλ-Μπαμπ, μετά την οποία είναι ανοιχτός ο δρόμος για τα συρο-τουρκικά σύνορα. Ραγδαία είναι και η προέλαση των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων, που περιλαμβάνουν τις κουρδικές YPG και YPJ, που βρίσκονται 10 χλμ. από την πόλη Manbij, μετά την οποία επίσης ανοίγεται ο δρόμος για τα τουρκικά σύνορα.

Το σκηνικό αυτό, μόνον απογοητευτικό δεν μπορεί να περιγραφεί για τη Ρωσία, αντιθέτως:
· «Κλειδώνει» την παρουσία της στη Συρία και το ρόλο της ως βασικού παίκτη σε όλη την Μέση Ανατολή.
· Ακυρώνει τα σχέδια της Τουρκίας για δημιουργία «ουδέτερης ζώνης» στη βόρεια Συρία.
· Οδηγεί σε οριστικό ναυάγιο τα σχέδια των χωρών του Κόλπου, της Άγκυρας και διαφόρων δυτικών κέντρων, για την κατασκευή αγωγών πετρελαίου και φυσικού αερίου μέσω της Συρίας προς την Τουρκία.
· Προκαλεί αστάθεια στη Σαουδική Αραβία, όπου ο βασιλικός οίκος βρίσκεται σε κατάσταση παροξυσμού, καθώς νοιώθει ότι απειλείται σοβαρά, τόσο από την ενίσχυση των σιιτών και του Ιράν όσο και από τους τζιχαντιστές που εξέθρεψε και τώρα τείνουν να στραφούν κατά του χορηγού τους.
· Κερδίζει με το μέρος της τους Κούρδους σε Συρία και Τουρκία. Η επίσκεψη του Ντεμιρτάς στην Μόσχα και τα όσα ειπώθηκαν εκεί δεν αφήνουν καμία αμφιβολία περί τούτου.

Το ναυάγιο του νεο-οθωμανισμού

Ως εκ τούτου, και το επιχείρημα ότι η Ρωσία βρίσκεται σε δυσχερή θέση διότι δεν έχει πιά τη Τουρκία ως σύμμαχο δεν στέκει. Αυτός που έχει χάσει κυριολεκτικά «τ’ αυγά και τα πασχάλια» είναι ο Ερντογάν. Όχι μόνον έχει απωλέσει τη Συρία, που νόμιζε ότι ήταν του χεριού του, αλλά αντιλαμβάνεται ότι αύριο θα βρεθεί με μια κουρδική οντότητα στα σύνορά του, και με μόνιμη παρουσία της ρωσικής αεροπορίας και του ναυτικού στο υπογάστριο της Τουρκίας. Και τα μαύρα σύννεφα για τον ίδιο δεν σταματούν εκεί, διότι το πιθανότερο είναι να δει και την έκρηξη ενός αιματηρού πολέμου με τους Κούρδους στο εσωτερικό του κράτους του.
Γι΄ αυτό λοιπόν ο «νεο-σουλτάνος»:
· Ξέχασε τα νταηλίκια με το Ισραήλ και προσέτρεξε σ’ αυτό για βοήθεια, ώστε να προλάβει το κακό. Γνωρίζει άλλωστε ότι το Τελ Αβίβ ούτε είναι ευχαριστημένο από την τροπή που παίρνει ο πόλεμος στη Συρία, ούτε από το γεγονός ότι τα ρωσικά οπλικά συστήματα στην αυλή του «σκανάρουν» κάθε δραστηριότητα στην επικράτειά του.
· Ενισχύει ομάδες ανταρτών που «πολεμούν» στα σύνορα το ΙΚ ώστε να κερδίσουν από αυτό εδάφη –αυτό συνέβη τις τελευταίες ημέρες με τα χωριά Baghidin και Khalfatli πάνω στη συνοριακή γραμμή- με την ελπίδα ότι εκεί θα μπορέσει είτε να επέμβει ο ίδιος είτε να δημιουργήσει μια ελεγχόμενη κατάσταση.
· Για «προληπτικούς» λόγους λιανίζει τους Κούρδους στο βόρειο Κουρδιστάν, έχοντας την σιωπηρή συγκατάθεση της Ουάσιγκτον. Άλλωστε είναι το μόνο που οι ΗΠΑ μπορούν να προσφέρουν αυτή τη στιγμή στον πρώην «άτακτο» σύμμαχό της. Κι αυτό γιατί γνωρίζουν πως αν παρατήσουν τους Κούρδους της Συρίας, την μόνη αξιόπιστη δύναμη που κτυπά στο έδαφος το ΙΚ, και με την οποία συνεργάζονται, οι τελευταίοι θα περάσουν ολοκληρωτικά στην επιρροή της Μόσχας.

Σ’ αυτή τη συγκυρία ήλθε και το τρομοκρατικό κτύπημα στην Πόλη, όπου τα θύματα ήσαν όλα Γερμανοί και οι εγκέφαλοι της επίθεσης από τη Ρωσία. Καταπληκτική σύμπτωση! Ό,τι και να συμβαίνει πάντως, ο πανικόβλητος Ερντογάν θα προσπαθήσει να το χρησιμοποιήσει για να ανατρέψει τα αρνητικά γι’ αυτόν δεδομένα. Οι πιθανότητες να το καταφέρει επί συριακού εδάφους είναι ωστόσο απειροελάχιστες, δεδομένης της αποφασιστικότητας του Πούτιν. Δυστυχώς, όμως, το ίδιο δεν μπορούμε να πούμε για τις διεκδικήσεις της Άγκυρας προς δυσμάς και προς την Κύπρο. Όταν μάλιστα παρακολουθούμε την κατανόηση των Ευρωπαίων και εν γένει των δυτικών στα «δεινά» του Τούρκου προέδρου δικαιολογούμαστε να μας «ζώνουν τα φίδια» για όσα μας περιμένουν…

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Ρήξη φ. 119
Πηγή Σωτήριος Δημόπουλος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


15 Ιαν 2016


Ανάλυση: Russorient και South Front 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Ακριβώς πέντε μέρες πριν λήξει το 2015, αρκετά πολιτικά πρόσωπα άρχισαν να προβαίνουν σε δηλώσεις σχετικά με μια σειρά από ανατρεπτικές δραστηριότητες της τουρκικής πλευράς στην Κριμαία, και ιδιαίτερα μεταξύ μελών της διασποράς των Τατάρων της Κριμαίας.

Η πρώτη δήλωση έγινε από έναν από τους επίδοξους διοργανωτές του "τουρκικού αποκλεισμού" της Κριμαίας, τον Λενούρ Ισλιάμοφ. Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τουρκία θα παράσχει οικονομική βοήθεια, με σκοπό την σύσταση και οργάνωση ενός εθελοντικού τάγματος στην Ουκρανία, το οποίο θα φέρει το όνομα του Νομάν Τσελεμπιντζιχάν. Το τάγμα θα απαρτίζεται από 560 Τάταρους της Κριμαίας:

Έχουμε δημιουργήσει ένα νέο τάγμα εθελοντών, το οποίο θα φέρει το όνομα του Νομάν Τσελεμπιντζιχάν. Επίσης αναμένουμε κάποιες στρατιωτικές μονάδες που θα καταφθάσουν εδώ, αλλά η βοήθεια για το σώμα εθελοντών για την δημιουργία του τάγματος έχει ήδη φθάσει. Την Παρασκευή προμηθευτήκαμε τις πρώτες στρατιωτικές στολές από την Τουρκία. Το Υπουργείο Άμυνας της Ουκρανίας προς το παρόν δεν κάνει δηλώσεις για το γεγονός, αλλά το τουρκικό Υπουργείο Άμυνας έχει ήδη αρχίσει να μας στηρίζει ανοιχτά. Έχουμε παραλάβει 250 στολές και άρβυλα”, δήλωσε ο Ισλιάμοφ.

Λίγο μετά την πρώτη δημοσίευση της συνέντευξης του Ισλιάμοφ, μέρος των δηλώσεών του αφαιρέθηκε από τα ρεπορτάζ που επακολούθησαν. Στο πρωτότυπο βίντεο και κείμενο της συνέντευξης, ο Ισλιάμοφ δίνει καταφατική απάντηση στο ερώτημα σχετικά με το εάν η Τουρκία στηρίζει τις ενέργειες των Τατάρων στην Κριμαία:

Φυσικά και τις στηρίζει. Από την Παρασκευή έχουν φθάσει εδώ οι στρατιωτικές στολές. Η Τουρκία έχει αρχίσει να ντύνει τα μέλη του εθελοντικού τάγματoς. Η τουρκική κυβέρνηση έχει αντιληφθεί ότι η Ουκρανία δεν θα είναι σε θέση να αντιδράσει πολύ γρήγορα”, δήλωσε ο πολιτικός.

Σύμφωνα με τον Ισλιάμοφ, o κύριος σκοπός του τάγματος θα είναι η προστασία των συνόρων της Κριμαίας, εντός της επικράτειας της Κριμαίας”:

“Θα ενεργήσουμε με τέτοιο τρόπο, ώστε να προσεγγίσουμε την Κριμαία το συντομότερο δυνατόν. Ένα από τα καθήκοντα αυτού του τάγματος θα είναι να χτυπήσει με τρόπο που μόνο εμείς θα γνωρίζουμε. Είμαστε εξοικειωμένοι με την κάθε γεωγραφική ιδιομορφία του τόπου. Γνωρίζουμε κάθε μονοπάτι και κάθε πηγή στην Κριμαία”, διευκρίνισε ο Ισλιάμοφ.

Σημείωσε επίσης ότι ο αποκλεισμός της χερσονήσου, με την υποστήριξη του Αζοφικού Τάγματος και του Δεξιού Τομέα, έχει ήδη οργανωθεί και ότι “θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει με την διακοπή ηλεκτρικού ρεύματος στη χερσόνησο στις 31 Δεκεμβρίου”. Σύμφωνα με τον ίδιο, δεν έχουν ακόμη κατορθώσει να εξασφαλίσουν την απαραίτητη υποστήριξη από τις αρχές της Ουκρανίας, αλλά “με τον τρόπο τους μας βοηθούν ήδη, με το να μη μας ενοχλούν”.

O Ισλιάμοφ ανέφερε επίσης ότι "το  αργότερο έως τις 15 Ιανουαρίου θα έχουν συζητηθεί τα ψηφίσματα στο Παγκόσμιο Συνέδριο των Τατάρων της Κριμαίας στο Τσονγκάρ της περιοχής Χερσόν, γεγονός άκρως σημαντικό για τη λειτουργία του τάγματος".

Ο κυβερνήτης της Σεβαστούπολης Σεργκέι Mενιάιλο αντέδρασε έντονα στην ανακοίνωση του Ισλιάμοφ, εναντίον του οποίου η Ρωσία υπέβαλε επίσημη αγωγή για απόπειρα δολιοφθοράς. Ο Μενιάιλο δήλωσε ότι η Τουρκία έδωσε για άλλη μια φορά “πισώπλατο χτύπημα” στη Ρωσία:

“Είναι αδιανόητες αυτές οι πρακτικές. Αυτό είναι το επόμενο πισώπλατο χτύπημα εναντίον της Ρωσίας. Η Τουρκία δείχνει το αληθινό της πρόσωπο”, είπε ο κυβερνήτης και σημείωσε ότι, στηρίζοντας τις τάσεις των αρχών των Τατάρων της Κριμαίας, η Τουρκία δείχνει την απροκάλυπτη επιθετικότητά της στα πλαίσια των σχέσεών της με τη Ρωσία.

Όσον αφορά τις προκλητικές και επιθετικές δηλώσεις του Ισλιάμοφ, τα τουρκικά μέσα μαζικής ενημέρωσης αρκέστηκαν στο να παραθέσουν το σχόλιο της Προέδρου της Επιτροπής της Κρατικής Δούμας για την Ασφάλεια και την Καταπολέμηση της Διαφθοράς, Ιρίνα Γιαρόβαγια, το οποίο σχόλιο τα ίδια τουρκικά ΜΜΕ χαρακτήρισαν απλά ως «περίεργο». Οι εφημερίδες Akşam και Milliyet παρέθεσαν τις εξής δηλώσεις της Ρωσίδας:

“Αν η Τουρκία υποβοηθεί τους υπονομευτές της Ουκρανίας μέσω του τουρκικού υπουργείου Άμυνας, αυτό θα έχει ως αποτέλεσμα όχι μόνο την διάβρωση της εικόνας των τουρκικών αρχών στο εξωτερικό, αλλά και θα συμβάλει στο να υποβιβαστούν από μόνες τους στο επίπεδο των ανδρείκελων και των προδοτών. Η Κριμαία είναι ρωσική επικράτεια, και ως εκ τούτου η ασφάλεια της Κριμαίας εξασφαλίζεται αξιόπιστα σε όλους τους τομείς. Όσο για την Ευρώπη, θα πρέπει να ασχολείται ενεργά με τη διόρθωση των ενεργειών των χωρών με τις οποίες συνεργάζεται”, δήλωσε χαρακτηριστικά η Γιαρόβαγια.

Μια άλλη, επίσης σημαντική πληροφορία αφορά στη δράση της εξτρεμιστικής οργάνωσης «Γκρίζοι Λύκοι» στην Κριμαία. Τον Δεκέμβριο, μέλη της οργάνωσης επισκέφθηκαν ήδη την τουρκόφωνη διασπορά της Κριμαίας, όπως ανέφερε ο ίδιος ο Ισλιάμοφ.

Κατ’ αναλογία με τα γεγονότα της Συρίας (όπου εξτρεμιστές υπό την κάλυψη των Τουρκομάνων συμμετείχαν σε επιχειρήσεις στο βόρειο τμήμα της Συρίας), οι «Γκρίζοι Λύκοι» σχεδιάζουν να διεξαγάγουν επιχειρήσεις αντιπερισπασμού στην Κριμαία υπό την κάλυψη των παραδοσιακά φιλειρηνικών Τατάρων της Κριμαίας. Το υποτίθεται «φιλανθρωπικό» ταμείο ΤΙΚΑ υποθάλπτει τις δραστηριότητες των εξτρεμιστών.

Σήμερα σχεδιάζουν να φέρουν την περιοχή Χερσόν υπό τον έλεγχό τους, προβάλλοντας συγχρόνως απαιτήσεις για τη διαχείριση της περιοχής. Ο ηγέτης των Τατάρων της Κριμαίας, Μουσταφά Τζεμίλεφ, έχει ήδη προτρέψει τους συμπατριώτες του να μετακινηθούν προς την περιοχή Χερσόν, ενώ παράλληλα η Τουρκία θα παράσχει την απαιτούμενη υλική υποστήριξη στους Τατάρους για την υλοποίηση των σχεδίων τους: οι Μουσταφά Τζεμίλεφ και Ρεφάτ Τσουμπάροφ έχουν ήδη ταξιδέψει στην Τουρκία, προκειμένου να αποσπάσουν την έγκριση για τις ενέργειές τους.

Είναι περισσότερο από σαφές ότι η Τουρκία επιδιώκει εδώ και τώρα την επίτευξη πολλών στόχων ταυτόχρονα:

Πρώτον, θεωρεί απαραίτητο να αποκαταστήσει την επιρροή της στην Κριμαία και στην μειονότητα των Τατάρων της Κριμαίας, επιρροή που έχει χαθεί μετά την επανένωση της χερσονήσου με τη Ρωσία.

Δεύτερον, θεωρεί καθήκον της με κάθε δυνατό τρόπο να βλάψει τη Ρωσία, η οποία έχει καταρρίψει τις ελπίδες της Τουρκίας να ελέγχει το βόρειο τμήμα της Συρίας, όπου ζουν τουρκόφωνοι Σύριοι.

Τρίτον, θεωρεί σκόπιμο το να πράττει σύμφωνα με την επίσημη ιδεολογία του παντουρκισμού και του νεο-οθωμανισμού. Η στήριξη των Τατάρων της Κριμαίας εντάσσεται απολύτως σε αυτό το πλαίσιο.


Άρθρα με περισσότερες πληροφορίες και εικόνες:

Από την επίσημη ιστοσελίδα των Τατάρων Κριμαίας, άρθρο με φωτογραφικό υλικό από εκδήλωση με Τούρκους μουφτήδες (με την ίδια πάντα σημαία)

Άρθρa για την εμφάνιση Γκρίζων Λύκων σε συγκέντρωση για τον οργανωμένο "τουρκικό αποκλεισμό" της Κριμαίας


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου