Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

1 Μαΐ 2014

Γράφει ο Ιωάννης Λαμπρόπουλος

Βρισκόμαστε στην αρχή αυτών των μεγάλων “γεωπολιτικών” (έτσι τις ονομάζουν) εξελίξεων. Όπως και να τις ονομάζουν όμως, εμείς οι Ορθόδοξοι Έλληνες γνωρίζουμε πως όλα αυτά, γίνονται με σκοπό να συρρικνώσουν και να αφανίσουν την Ορθοδοξία, για να επιβληθεί στον κόσμο χωρίς αντίσταση, η ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ.

Όλα αυτά όμως, (για να μας προετοιμάσουν), μας έχουν γίνει γνωστά από αιώνων μέσα από τις προφητείες των αγίων. Πρέπει όμως να γνωρίζουμε πως ακόμα και στην δεκαετία του 60 και του 70 αν μιλούσες για τον αντίχριστο ή για το 666 ή για γεγονότα της Αποκαλύψεως, θα ήσουν ένας γραφικός που δεν θα σου έδινε κανείς σημασία. Αυτό όμως είναι εν μέρη λογικό.

Από την στιγμή που δίδεται μία προφητεία, μέχρι την στιγμή που πραγματοποιείται, μεσολαβεί ένα μεγάλο χρονικό διάστημα. Αυτός ο χρόνος είναι σαν μία πυκνή ομίχλη που καλύπτει την προφητεία και κάνει την ερμηνεία και την εξήγησή της να μοιάζει με γρίφο. Ότι και να λές λοιπόν ευρισκόμενος μέσα στην “πυκνή ομίχλη”, είναι φυσικό να περνάει απαρατήρητο. Όσο όμως πλησιάζουμε προς την πραγματοποίηση της προφητείας, η ομίχλη διαλύεται και μπορούμε να διακρίνουμε σε κάποια απόσταση. Όταν δε φθάσουμε πολύ κοντά χρονικά, τότε μπορούμε να διακρίνουμε πολύ καθαρά, τα προφητευμένα γεγονότα, ακόμα και πριν αυτά γίνουν.

Σε αυτό το χρονικό σημείο βρισκόμαστε σήμερα, που μας επιτρέπει να διακρίνουμε στο άμεσο και κοντινό μέλλον, τα προφητευμένα γεγονότα. Βλέπουμε δηλαδή γύρω μας, να “ωριμάζουν” οι συνθήκες του “μεγάλου γενικού πολέμου”, που θα οδηγήσει αναπόφευκτα τα γεγονότα στην ΜΑΧΗ της ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, για τον έλεγχο των “στενών” και όσο θα προχωρούν τα γεγονότα, τόσο πιο ορατό θα γίνεται το ΠΟΘΟΥΜΕΝΟ.

Εκτός όμως από τις προφητείες των αγίων, που μας έχουν αποκαλύψει το σχέδιο του Θεού για τη Ελλάδα και ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΜΕ, υπάρχουν και οι Σατανικές δυνάμεις της “Νέας Τάξης” ή όπως αλλιώς θέλουν να αποκαλούνται, που προσπαθούν με τα δικά τους σχέδια να ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΤΑ ΓΕΓΟΝΌΤΑ και να ΑΚΥΡΩΣΟΥΝ τις προφητείες.

Αυτά τα σχέδια δεν τα γνωρίζει ο κόσμος, γιατί τα καταστρώνουν στις μυστικές ΣΤΟΕΣ τους. Αυτά όμως θα τα αποκαλύψουμε σήμερα. Θα αποκαλύψουμε την μεγάλη παγίδα που έχουν στήσει για την Ελλάδα, με το Δάνειο. Θα αποκαλύψουμε τα νέα “σενάρια” που γράφουν, για να ρίξουν και να φυγαδεύσουν την Κυβέρνηση. Αυτά που “μαγειρεύουν” για τις εκλογές, αλλά θα πούμε και για τις προσπάθειες ΔΙΑΛΥΣΗΣ και ΑΡΠΑΓΗΣ της Ελλάδος, που τρείς φορές το προσπάθησαν και τρείς φορές... ατύχησαν.

Πρέπει να ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ότι στα σχέδια των ΣΤΟΩΝ για την εξολόθρευση των Ελλήνων και τον αφανισμό της Ελλάδος, όλοι οι γνωστοί δημοσιογράφοι και όλα τα ΜΜΕ, βρίσκονται ενεργά ΣΤΟ ΠΛΕΥΡΟ των Σατανιστών και έχουν έργο, να αποπροσανατολίζουν και να κοιμίζουν την κοινή γνώμη για να ΜΗΝ ΑΝΤΙΔΡΑ.

ΚΑΙ ΝΕΑ ΠΡΟΔΟΣΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ. ΕΙΠΑΝ ΝΑΙ ΣΤΑ ΧΗΜΙΚΑ

Θα αναφέρω ένα ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ, για να καταλάβουμε την ΥΠΝΟΠΑΓΙΔΑ που μας έχουν στήσει και τα ΑΣΧΗΜΑ και τα ΒΡΩΜΕΡΑ παιχνίδια που μας παίζουν, για να μην αντιδρούμε. Άφησαν όλοι τους, (κυβέρνηση, αντιπολίτευση, στρατός, και μέσα “ενημέρωσης”) τον Ελληνικό λαό χωρίς καμία ενημέρωση στο θέμα των ΧΗΜΙΚΩΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ, με αποτέλεσμα να μην υπάρξει καμία σοβαρή αντίδραση των Ελλήνων, στο έγκλημα της ΡΙΨΗΣ ΤΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ δυτικά της Κρήτης.

Επειδή τα ρεύματα της Μεσογείου είναι δυτικά-νοτιοδυτικά, ο εφιάλτης θα πλήξει την Κρήτη και την Πελοπόννησο. Αυτά τα χημικά όμως, ΕΠΡΟΚΕΙΤΟ ΝΑ ΠΑΝΕ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ. Το είχε συμφωνήσει ο πρωθυπουργός της Έντυ Ράμα, με τον πρόεδρο Ομπάμα στο Ντουμπάϊ το 2013. Όταν όμως ήρθε η ώρα, η αντιπολίτευση του Μπερίσα το έκανε μέγα θέμα. Οι αρχηγοί του στρατού που γνώριζαν τις συνέπειες των χημικών διαμαρτυρήθηκαν έντονα. Τα μέσα ενημέρωσης ΕΝΗΜΕΡΩΝΑΝ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, προβάλλοντας τις προειδοποιήσεις των ειδικών. Ο κόσμος αφού ενημερώθηκε ΑΝΤΕΔΡΑΣΕ. Όλα τα ΣΧΟΛΕΙΑ και τα ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑ της Αλβανίας ΕΚΛΕΙΣΑΝ. Μαθητές, φοιτητές και λαός σε όλες τις μεγάλες πόλεις, βγήκαν στους δρόμους.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ: ΤΑ ΧΗΜΙΚΑ ΔΕΝ ΠΗΓΑΝ ΣΤΗΝ ΑΛΒΑΝΙΑ. ΗΡΘΑΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΔΥΤΙΚΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ. Γιατί ακόμα και στην Αλβανία, η αντιπολίτευση λειτουργεί για να ελέγχει την Κυβέρνηση, ενώ εδώ οι ΑΘΕΟΙ Τσιπροσυριζαίοι ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΕΛΕΓΧΟΥΝ, αλλά βάζουν “πλάτη” και ΣΙΩΠΟΥΝ στις προδοσίες της Κυβέρνησης.

Αυτά να μην τα ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ όταν θα έρθει η... ΩΡΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ.
ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΦΑΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ.

Αυτό το Σατανικό σχέδιο ΔΕΝ ΤΟ ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ, αφού τόσο η ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗ όσο και τα μέσα “ενημέρωσης”, αποτελλούν μέρος του, με εντολές να κοιμίζουν τον λαό ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ. Αυτά που διαδίδουν είναι ΜΙΚΡΕΣ και ΜΙΣΕΣ αλήθειες, μόνο και μόνο για να δημιουργούν σύγχηση και ΑΓΝΟΙΑ.

Ο Αμερικανός συγγραφέας Άμπροουζ Μπίρς έγραψε: “Το ΧΡΕΟΣ, είναι το ΕΥΦΥΕΣ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΟ, της ΑΛΥΣΙΔΑΣ και του ΜΑΣΤΙΓΙΟΥ στους σκλάβους”.

Το σχέδιο λοιπόν των Σατανικών Στοών, για να πετύχουν τον αφανισμό της Ελλάδος και να κάνουν σκλάβους τους Έλληνες, βασίζεται ΣΤΟ ΧΡΕΟΣ και εφαρμόζεται για ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ στον κόσμο ΕΠΑΝΩ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. Με αυτό το σχέδιο, ΑΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΝ την Ελλάδα, δεν θα έχουμε ΠΟΤΕ την δυνατότητα της ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ.

Το σχέδιο τους ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ, με ΟΛΟΥΣ τους ΚΙΝΔΥΝΟΥΣ και τις ΠΑΓΙΔΕΣ που ΚΡΥΒΕΙ, δεν το γνωρίζουν οι Έλληνες, γιατί η “Αντιπολίτευση” και όλοι αυτοί που ΠΡΕΠΕΙ μας ενημερώνουν, ΕΚΤΕΛΟΎΝ τις ΕΝΤΟΛΕΣ της ΤΡΟΪΚΑΣ, για να μας κοιμίζουν και ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.

Το σχέδιο όπως είπαμε βασίζεται ΣΤΟ ΧΡΕΟΣ και οι μηχανισμοί “ΣΤΗΡΙΞΗΣ” είναι το “εργαλείο” που χρησιμοποιούν για να δημιουργήσουν το χρέος. Την Ελλάδα, δεν την έβαλαν στο ΔΝΤ και στους μηχανισμούς “στήριξης”, για να την “σώσουν”, αλλά για να μας δημιουργήσουν ένα ΥΠΕΡΟΓΚΟ ΧΡΕΟΣ χωρίς να έχουμε την δυνατότητα της ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ, με στόχο να μας ΚΑΤΑΣΧΕΣΟΥΝ την ΓΗ και να μας ΥΠΟΤΑΞΟΥΝ. Άλλωστε το είπε δημόσια και ο Όλι Ρέν. “O στόχος μας είναι η κινητή και η ακίνητη περιουσία των Ελλήνων”.

Μόνο που αυτό ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΤΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ για να συμβεί, γιατί χρειάζονται ΠΟΛΥ ΕΙΔΙΚΕΣ ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ. Αυτές τις προϋποθέσεις προσπαθούν εδώ και τέσσερα χρόνια να δημιουργήσουν.

Πρέπει να το δούμε ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΑ. Δεν είναι μόνο ένας μεγάλος κίνδυνος, αλλά ο ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟΣ ΕΦΙΑΛΤΗΣ που θα μπορούσαμε να ζήσουμε. Δεν νομίζω να θέλει κανείς να γίνουμε ένας λαός σκλάβων ΧΩΡΙΣ ΠΑΤΡΙΔΑ. Αλλά να γνωρίζετε ότι από το 2010, τρείς φορές φθάσαμε μία ανάσα από το να γίνουμε. ΤΩΡΑ θα επιχειρήσουν και ΤΕΤΑΡΤΗ. Και επειδή θα είναι ΠΟΛΥ ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΙ, γι’ αυτό το γράφουμε ΕΛΠΙΖΟΝΤΑΣ πως θα τους σταματήσει πάλι το άρθρο. Γιατί δεν θέλουν τα σχέδια τους να τα γνωρίζει ο κόσμος και όταν δημοσιοποιούνται και γίνονται γνωστά, τότε τα ΑΝΑΒΑΛΛΟΥΝ. Το μόνο αρνητικό σήμερα, είναι ότι τώρα, ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ΑΛΛΟ ΧΡΟΝΟ για αναβολές, γιατί έχει ξεκινήσει ο Γ’ παγκόσμιος πόλεμος.

Το σχέδιο τους από τον Ιούνιο του 2010, όπως το ανακοίνωσαν στις Σατανικές ΣΤΟΕΣ τους, έλεγε ότι “ΠΡΕΠΕΙ να έχουμε ΤΕΛΕΙΩΣΕΙ με την ΕΛΛΑΔΑ, πριν ξεκινήσουμε τον Γ’ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΠΟΛΕΜΟ”. Αυτό το να “τελειώσουν”, ΕΝΝΟΕΙ ότι έπρεπε να μας ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ σαν χώρα και να είμαστε ΥΠΟΤΑΓΜΕΝΟΙ και ΑΚΙΝΔΥΝΟΙ. Δεν περίμεναν βέβαια, ότι με τόσο “ΕΥΦΥΕΣ” σχέδιο που είχαν, θα αποτύγχαναν τρεις φορές να ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΝ την Ελλάδα.

ΤΟ “ΕΥΦΥΕΣ” ΣΧΕΔΙΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΝ

Το σχέδιο που θα αναλύσουμε και θα εξηγήσουμε ήταν απλό. Έπρεπε μόνο να δημιουργήσουν στην Ελλάδα ένα υπέρογκο δάνειο και να το καταστήσουν ΜΗ ΕΞΥΠΗΡΕΤΟΥΜΕΝΟ. Αυτό, ΣΕ ΣΥΝΔΙΑΣΜΟ με τους ΚΑΤΑΧΡΗΣΤΙΚΟΥΣ όρους των ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ που θα ψήφιζε η Ελληνική Βουλή, θα τους ΠΑΡΕΧΕΙ την δυνατότητα, να ΚΑΤΑΣΧΕΣΟΥΝ την ΓΗ της Ελλάδος.

Αυτόν τον στόχο είχαν από την αρχή και γι’ αυτό μας έβαλαν στο ΔΝΤ. Προσέξτε. Για να ΥΦΙΣΤΑΤΑΙ ένα ελεύθερο κράτος, προϋποθέτει απαραίτητα να υπάρχει ένα ΔΙΕΘΝΩΣ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΜΕΝΟ κομμάτι γής, που θα του παρέχει την λεγόμενη ΕΔΑΦΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ. Αν αυτό ΤΟ ΚΟΜΜΑΤΙ ΓΗΣ, με οποιοδήποτε τρόπο ΚΑΤΑΚΤΗΘΕΙ, τότε δεν υπάρχει κράτος και ο λαός γίνεται δούλος, σε ότι ΕΠΙΤΑΣΕΙ ο κατακτητής ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ.

Οποιοσδήποτε ΛΑΟΣ ή ΣΤΡΑΤΟΣ κατά την ιστορία κατακτούσε εδάφη, αποκτούσε και την κυριαρχία πάνω στα εδάφη αυτά και ο κάθε λαός γινόταν δούλος του κατακτητή.

Παλαιότερα την ΚΑΤΑΚΤΗΣΗ ΤΩΝ ΕΔΑΦΩΝ ενός κράτους, την επιχειρούσαν και την πετύχαιναν, μόνο δια της δυνάμεως των όπλων. ΠΡΟΣΕΞΤΕ όμως. ΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ διά της δυνάμεως των όπλων, ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ να την ΑΝΤΙΛΗΦΘΕΙΣ και να αμυνθείς. Αλλά και αν ο εχθρός ήταν ισχυρότερος στα όπλα και σε ΚΑΤΑΚΤΟΥΣΕ, ΜΠΟΡΟΥΣΕΣ πάλι διά της δυνάμεως των όπλων, αργά ή γρήγορα να ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙΣ.

ΣΗΜΕΡΑ όμως ο παγκόσμιος Σατανισμός, έχει ΕΠΙΝΟΗΣΕΙ νέες μεθόδους για να μπορέσει να ΚΑΤΑΚΤΗΣΕΙ ΤΑ ΕΔΑΦΗ των κρατών, ΧΩΡΙΣ ΑΥΤΑ να μπορούν ποτέ ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΝ. Δεν πηγαίνει δηλαδή ΣΤΑ ΦΑΝΕΡΑ με την δύναμη των όπλων, αλλά ΣΤΑ ΚΡΥΦΑ με την ΔΎΝΑΜΗ του ΔΑΝΕΙΟΥ.

Αφού το δοκίμασαν και το εφάρμοσαν στην πράξη με τις τράπεζες και τις ιδιωτικές περιουσίες, το πέρασαν σε ψηλότερο επίπεδο. Είναι γνωστό πως όποιος εξ αιτίας ΥΠΕΡΟΓΚΟΥ ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ, αδυνατεί να πληρώσει την τράπεζα και χάσει την ακίνητη περιουσία του, αυτός ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να την ξαναπάρει ΠΟΤΕ πίσω, αφού η τράπεζα ΔΙΝΕΙ ΧΑΡΤΙΑ για να πάρει ΓΗ. Αν με αυτόν τον τρόπο λοιπόν ΚΑΤΑΚΤΗΘΕΙ ένα κράτος, αυτό το κράτος ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΕΙ ΠΟΤΕ.

Ανέβασαν λοιπόν ΣΕ ΥΠΕΡΟΓΚΟ ύψος το δάνειο της Ελλάδος για να ΜΗΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΘΕΙ.

Ψήφισαν ΜΝΗΜΟΝΙΑ και πολυνομοσχέδια και παραχώρησαν ως ΕΓΓΥΗΣΗ στους δανειστές, την ΕΔΑΦΙΚΗ ΑΚΕΡΑΙΟΤΗΤΑ της Ελλάδος.

Όλα αυτά, έχουν ψηφιστεί με ΦΑΝΕΡΟ ΔΟΛΟ, από μία Κυβέρνηση ΑΠΟΔΕΔΕΙΓΜΕΝΑ πλέον, ΔΩΡΟΔΟΚΗΜΕΝΗ και με τις “πλάτες” της αντιπολίτευσης. Αυτό ΜΗΝ ΤΟ ΞΕΧΝΑΜΕ.

Ο,ΤΙ ΕΧΟΥΝ ΨΗΦΙΣΕΙ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΙΣΧΥ

ΤΩΡΑ ΝΑ ΔΩΣΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΗ ΠΡΟΣΟΧΗ. Όλα αυτά που έχουν ψηφίσει με δόλο οι βουλευτές και ΟΛΕΣ οι διαδικασίες ΔΑΝΕΙΣΜΟΥ που έχουν ΑΚΟΛΟΥΘΗΘΕΙ από την ΤΡΟΪΚΑ, είναι όλα ΠΑΡΑΝΟΜΑ και δεν μπορούν να σταθούν ΣΕ ΝΟΜΙΜΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ. Γιατί;
Πρώτον. Όταν η Ελλάδα μπήκε στο ΔΝΤ έπρεπε βάση του Συντάγματος, αυτή η ΔΙΑΚΡΑΤΙΚΗ ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ, να ψηφιστεί από τα 3/5 της Βουλής δηλαδή από 180+1 βουλευτές. Δεν έγινε αυτό και πρακτικά, ΟΤΙ ΕΧΕΙ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕΙ από κεί και πέρα, είναι ΑΚΥΡΟ αφού τελείως ΑΝΤΙΣΥΝΤΑΓΜΑΤΙΚΑ μπήκαμε στο ΔΝΤ.

Δεύτερον. Το χρέος της Ελλάδος ΟΠΩΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΘΗΚΕ τον Μάϊο του 2011, ΕΔΕΙΞΕ ΚΑΘΑΡΑ, ότι είναι ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΟ. Εντελώς ΠΑΡΑΝΟΜΑ δηλαδή, ΣΥΝΕΧΙΣΑΝ ΝΑ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ, αφού και το ΚΑΤΑΣΤΑΤΙΚΟ τους το ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ.

Είναι λοιπόν όλα ΠΑΡΑΝΟΜΑ. Αυτό όμως ΔΕΝ ΜΑΣ ΤΟ ΛΕΕΙ ΚΑΝΕΝΑΣ για να τους ΞΑΠΟΣΤΕΙΛΟΥΜΕ απο κει που ήρθαν. Όλοι τους προσπαθούν μόνο να μας ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ και να μας ΚΟΙΜΙΖΟΥΝ.
Ξέρετε ΓΙΑΤΙ;
ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΓΙΔΑ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΗΣΕΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ. Και η παγίδα είναι να υπάρξει ΕΚΤΡΟΠΗ του ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ. Δηλαδή να ΠΕΣΕΙ με ΒΙΑΙΟ τρόπο η ΕΚΛΕΓΜΕΝΗ κυβέρνηση. Αν γίνει αυτό ΑΝΤΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ οι ΡΟΛΟΙ του ΝΟΜΙΜΟΥ και του ΠΑΡΑΝΟΜΟΥ.

Σήμερα η Ελλάδα βρίσκεται σε ΔΙΕΘΝΕΣ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑΣ με μία εκλεγμένη και διεθνώς αναγνωρισμένη κυβέρνηση. (Είναι άσχετο και δεν εξετάζουμε τον δόλο και την σκοπιμότητα των ενεργειών τους, αλλά μόνο την νομιμότητα.)

Μπορεί όμως η κυβέρνηση να είναι νόμιμη, αλλά ΟΙ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ μας, ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΟΙ κατά το Διεθνές Δίκαιο, γιατί όπως είπαμε στην ΔΑΝΕΙΑΚΗ ΣΥΜΒΑΣΗ υπάρχουν πολλές αντισυνταγματικές, παράνομες και ΔΟΛΙΕΣ συμφωνίες.

Σε ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΣΥΝΘΗΚΕΣ λοιπόν ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να μας κάνουν ΤΙΠΟΤΑ. Αυτό που κάνουν, είναι ΝΑ ΕΞΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ να μας δίνουν συνέχεια ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΔΑΝΕΙΑ, αφού το χρέος δεν είναι ΒΙΩΣΙΜΟ και να περιμένουν πότε θα ΠΕΣΕΙ ΜΕ ΒΙΑΙΟ ΤΡΟΠΟ η ΝΟΜΙΜΗ κυβέρνηση.

ΑΥΤΟ είναι από την αρχή ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ τους και αυτό περιμένουν και όπως είπα το έχουν επιχειρήσει μέχρι τώρα ΤΡΕΙΣ ΦΟΡΕΣ. Γιατί αν πέσει με βίαιο τρόπο η ΝΟΜΙΜΗ κυβέρνηση, τότε ΑΝΤΙΣΤΡΕΦΟΝΤΑΙ οι ρόλοι του νόμιμου και του παράνομου. Η Ελλάδα χανει την νομιμότητα της στην Διεθνή Κοινότητα και δεν μπορεί ΣΑΝ ΠΑΡΑΝΟΜΗ να διεκδικήσει κανένα ΔΙΚΙΟ της, αφού δεν την ΑΝΑΓΝΩΡΙΖΕΙ κανένας. Ενώ τότε οι ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ από παράνομοι θα γίνουν ΝΟΜΙΜΟΙ. Γιατί θα Και αυτά τα έγγραφα τους παραχωρούν ΩΣ ΕΓΓΥΗΣΗ των δανείων, τα εδαφη της ΕΛΛΑΔΟΣ.

Αν γίνει κάτι τέτοιο ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΧΑΝΟΥΜΕ την πατρίδα μας. Αυτή είναι ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ η παγίδα τους και αυτό περιμένουν 4 χρόνια. Ν Α ΠΕΣΕΙ δηλαδή ΜΕ ΒΙΑΙΟ και ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ τρόπο η νόμιμη κυβέρνηση. Και η Κυβέρνηση βέβαια από την πλευρά της, ΚΑΝΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ για να ΕΞΑΓΡΙΩΝΕΙ τον λαό για να την ΡΙΞΕΙ.

ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ Η ΚΑΤΟΧΗ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ

Να θυμίσω σε όσους ξέχασαν ή δεν γνωρίζουν, ότι η Τουρκική εισβολή στην Κύπρο, μονιμοποιήθηκε και τείνει να νομιμοποιηθεί, επειδή η εισβολή έγινε μετά από την ΕΚΤΡΟΠΗ του ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ στην Κύπρο, με το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου. Η εισβολή δεν έγινε ΑΠΕΝΑΝΤΙ σε ΝΟΜΙΜΗ, αλλά σε ΠΑΡΑΝΟΜΗ Κυπριακή Κυβέρνηση.

Το πραξικόπημα έγινε 15 Ιουλίου 1974 και η εισβολή έγινε 20 Ιουλίου 1974. ΉΤΑΝ ΟΛΟΙ ΕΤΟΙΜΟΙ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ ΤΗΝ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΣΒΑΛΛΟΥΝ. Δεν προλάβαιναν να ετοιμάσουν και να σχεδιάσουν μία εισβολή σε 5 μέρες.

Και ενώ είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ η εισβολή και κατά παράβαση του καταστατικού χάρτη του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ μέχρι σήμερα η ΚΥΠΡΙΑΚΉ κυβέρνηση, να προσφύγει ΜΟΝΗ ΤΗΣ στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, ΓΙΑ ΝΑ ΔΙΕΚΔΙΚΗΣΗ το δίκιο, της τότε ΠΑΡΑΝΟΜΗΣ Κυπριακής Κυβέρνησης. Μπορεί μόνο αν συμφωνήσει και η Τουρκία. Και η Τουρκία φυσικά δεν συμφωνεί.

ΔΕΝ ΕΧΕΙ καμία σημασία λοιπόν ΜΕ ΠΟΙΟ ΤΡΟΠΟ θα μας ΠΑΡΟΥΝ ΤΑ ΕΔΑΦΗ. Αν τα πάρουν δηλαδή δια των όπλων ή αν τα πάρουν με ΔΑΝΕΙΑ και ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ. Αν η κυβέρνηση που ΘΑ ΤΑ ΧΑΣΕΙ είναι ΠΑΡΑΝΟΜΗ, ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΠΙΣΩ ΠΟΤΕ.

ΠΡΟΣΟΧΗ: ΔΙΑΤΡΕΧΟΥΜΕ ΑΜΕΣΟ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΟ ΚΙΝΔΥΝΟ.
ΘΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΟΥΝ ΠΑΛΙ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ.


Γι’ αυτό ΤΟ ΛΟΓΟ λοιπόν θα επιχειρήσουν για ΤΕΤΑΡΤΗ φορά την ΕΚΤΡΟΠΗ του πολιτεύματος, και όπως είπα το έχουν επιχειρήσει μέχρι τώρα τρεις φορές χωρίς αποτέλεσμα.

Μετά από τον Μάιο του 2011 το χρέος της Ελλάδος φαινόταν καθαρά ότι είναι ΜΗ ΒΙΩΣΙΜΟ. Οι δανειστές ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ, ότι δεν τους επιτρέπεται να ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΝ να ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ την Ελλάδα και βάζουν σε εφαρμογή ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ για να ΡΙΞΟΥΝ την ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ (Παπανδρέου). Ήταν η πρώτη φορά και ήταν τον Αύγουστο του 2011 που είχαν σχεδιάσει το πραξικόπημα. Το είχαν “προφητεύσει” άλλωστε η “Washington Post” και η “Pravda” από τις αρχές του 2011. http://www.inewsgr.com/116/ti-symvainei-me-tis-diarroes-gia-praxikopima-stin-ellada-.htm Το γνώριζαν όλοι. Από τον πρόεδρο της Δημοκρατίας, πολιτικοί αρχηγοί, βουλευτές, μέχρι και δημοσιογράφοι, αλλά όλοι... στο κόλπο.

Ήταν όλοι τους τόσο σίγουροι για το πραξικόπημα του Αυγούστου το 2011, που οι Κυβερνώντες, δεν έκαναν τον… κόπο να λειτουργήσουν ΕΚΕΙΝΟ το καλοκαίρι τα τυπογραφεία του Κράτους, ΓΙΑ ΝΑ ΤΥΠΩΣΟΥΝ ΤΑ ΒΙΒΛΙΑ ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΗ ΧΡΟΝΙΑ που άρχιζε τον Σεπτέμβρη. Δεν τους ένοιαζε ο Σεπτέμβρης, αφού τον Αύγουστο... έφευγαν.

ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ ΟΜΩΣ... ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ και τα σχολεία της Ελλάδος, άνοιξαν για πρώτη φορά εκείνη την χρονιά... ΧΩΡΙΣ ΒΙΒΛΙΑ. Το πραξικόπημα θα γινόταν από 8 έως 12 Αυγούστου 2011. Στις 25 Ιουλίου 2011 (15 μέρες πριν εκδηλωθεί), στείλαμε ΕΝΑ ΑΝΩΝΥΜΟ ΑΡΘΡΟ και ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΑΜΕ για το επερχόμενο πραξικόπημα, καλώντας τους Έλληνες πατριώτες Στρατιωτικούς, ΝΑ ΤΟ “ΠΝΙΞΟΥΝ” ΕΝ ΤΗ ΓΕΝΝΕΣΗ ΤΟΥ. Το στείλαμε από το blog των “ανωνύμων”. http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=80&aid=354001&cid=122

Αν δια των όπλων είχε ανατραπεί τότε η εκλεγμένη Ελληνική κυβέρνηση, και είχε “πέσει” η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, αυτό που θα επακολουθούσε στην Ελλάδα, μόνο η λέξη “όλεθρος” μπορεί να το εκφράσει.

Η δεύτερη ήταν στις 20 Οκτωβρίου της ίδιας χρονιάς όταν οι “αντιεξουσιαστές” προβοκάτορες επιχείρησαν να κάψουν την Βουλή των Ελλήνων. Την πληροφορία δεν την είχαμε μόνο εμείς. Είχε διαρρεύσει παντού. Αλλά δεν τους ενδιέφερε. Ήταν αποφασισμένοι αφού και τα ΜΑΤ είχαν εντολές να εγκαταλείψουν την φύλαξη της Βουλής, όπως και έκαναν. Η Βουλή είχε μείνει χωρίς αστυνομική φύλαξη, στην επίθεση των προβοκατόρων. Η πορεία του Π.Α.Μ.Ε εκείνη την ώρα, “στρατοπεδεύει” μπροστά από την Βουλή. Αν το έκαναν συνειδητά για να προστατέψουν την Βουλή ή ενεπλάκησαν τυχαία, αυτό θα το δείξει η ιστορία. Δέχονται επίθεση για να διαλυθούν και να φύγουν, πρώτα από προβοκάτορα της ασφάλειας που τον συνέλαβαν οι ίδιοι και στην συνέχεια από τους “αντιεξουσιαστές”. Αποφασίζουν να παραμείνουν στο σημείο και να εμπλακούν με τους αποφασισμένους να κάψουν τη Βουλή προβοκάτορες. Αποτέλεσμα: ένας νεκρός διαδηλωτής και 78 με κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις στον Ευαγγελισμό. Το κτίριο της Βουλής σώθηκε γιατί η συμπλοκή αυτή ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΤΑ ΜΑΤ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΟΥΝ στον χώρο της Βουλής. Κάηκε μόνο ένα τμήμα από το γκαράζ. Και τότε προειδοποιούσαμε με άρθρο για τις “εντολές” που είχαν τα ΜΑΤ να εγκαταλείψουν την φύλαξη της Βουλής, αλλά όπως το ανεβάζαμε, έτσι εξαφανιζόταν.

Την Τρίτη την ετοίμαζαν το καλοκαίρι του 2013, υποδαυλίζοντας Ισλαμική εξέγερση στην Αθήνα στα πρότυπα της Σουηδίας, αλλά έμεινε και αυτή στα... χαρτιά, αφού και πάλι δημοσιεύσαμε άρθρο με τίτλο “Μεγάλη προβοκάτσια κατά της Ελλάδος” και προειδοποιούσαμε ΟΛΟΥΣ, για τον κίνδυνο της επικείμενης Ισλαμικής εξέγερσης. Θα το βρείτε με τον τίτλο στο “madatoforo” γιατί ο σύνδεσμος είναι μεγάλος.

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΝΕΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΗ

Και με αυτό το άρθρο τώρα, ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΟΥΜΕ τους Έλληνες, γιατί ο κίνδυνος για την Ελλάδα αυτή τη στιγμή και για τους δύο επόμενους μήνες είναι μεγάλος και μη ΜΑΣ ΚΟΙΜΙΖΟΥΝ οι “ΑΓΟΡΕΣ” και το “ΠΛΕΟΝΑΣΜΑ” γιατί είναι μία ΑΠΑΤΗ.

Αυτό το ΒΕΒΑΙΩΝΕΙ και ο επικεφαλής του συμβουλευτικού (της Γερμανικής Κυβέρνησης) Ινστιτούτου, Οικονομικών Ερευνών (IfΟ) του Μονάχου, Χανς-Βέρνερ Ζιν, που ΚΑΤΗΓΓΕΙΛΕ την Ελληνική κυβέρνηση για “ΑΠΑΤΗ και ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ της ΚΟΙΝΗΣ ΓΝΩΜΗΣ” αναφορικά με το δήθεν "πρωτογενές πλεόνασμα" (να σημειώσουμε ότι και η Wall Street είχε άρθρο με το ίδιο ακριβώς περιεχόμενο). Ο επικεφαλής του IFO είπε μεταξύ άλλων: “Η ελληνική κυβέρνηση σαφώς δεν έχει πλεόνασμα στον προϋπολογισμό της, όπως μεταδόθηκε. Η Ελλάδα είναι ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ και θα είχε αναγκαστεί να ΚΗΡΥΞΕΙ ΠΤΩΧΕΥΣΗ προ πολλού ΑΝ ΔΕΝ ΕΠΑΙΡΝΕ ΣΥΝΕΧΩΣ ΔΑΝΕΙΑ... ”

Μην νομίζουμε λοιπόν πως ΟΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ με το χρέος της Ελλάδος, επειδή ΟΛΟΙ τους μας κοιμίζουν και ΚΑΝΕΙΣ δεν μας λέει την ΑΛΗΘΕΙΑ.

Για ποιές “αγορές” μιλάνε, για ποιο “πλεόνασμα” και ποιούς νομίζουν ότι κοροϊδεύουν; Το χρέος έχει ξεπεράσει το 250% και είναι μή βιώσιμο. Η λέξη ανάπτυξη δεν υπάρχει αφού έχει αρνητικό πρόσημο του 4%. Αυτό λέγεται συνεχιζόμενη κατρακύλα που δημιουργεί συνεχώς νέους άνεργους. Οι συνεχιζόμενες δόσεις της “στήριξης”, μεγαλώνουν το χρέος, χωρίς να πηγαίνει τίποτα για ανάπτυξη. Από που θα δημιουργηθούν θέσεις εργασίας και οι συνθήκες αποπληρωμής; ΝΑ ΚΟΙΤΑΧΤΟΥΝ ΣΤΟΝ ΚΑΘΡΕΦΤΗ ΤΟΥΣ για να δουν ΠΟΙΟΝ ΚΟΡΟΪΔΕΥΟΥΝ.

ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΡΠΑΓΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΛΛΑΞΕΙ. ΘΑ ΕΠΙΔΙΩΞΟΥΝ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΕΚΤΡΟΠΗ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ

Από την στιγμή που μας έβαλαν στο ΔΝΤ, περίμεναν πως με τα πρώτα σκληρά μέτρα, θα γινόμαστε Αργεντινή και θα ΑΝΑΓΚΑΖΑΜΕ την ΕΚΛΕΓΜΕΝΗ μας κυβέρνηση να ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ την χώρα και να περιέλθουμε σε χάος. Τότε θα γινόταν και η εξέγερση των μισθοφόρων Ισλαμιστών που έχουν πληρώσει και έχουν φέρει μέσα στην χώρα. Και θα ερχόταν και η επίθεση των Τούρκων για να ολοκληρωθεί το ολοκαύτωμα, που σχεδίαζαν για την Ελλάδα.

Δεν περίμεναν όμως πως θα έπεφταν οι ίδιοι, μεσα στην παγίδα που έστηναν για μας. Γιατί αφού δεν γίναμε “Αργεντινή” όπως σχεδίαζαν, αναγκάστηκαν να μας δίνουν συνεχώς μεγάλα πακέτα “στήριξης”, για να μην πτωχεύσουμε. Γιατί ΥΠΟΤΙΘΕΤΑΙ ότι ΗΡΘΑΝ να μας ΣΤΗΡΙΞΟΥΝ, ώστε να μην πτωχεύσουμε. Δεν μπορούσαν να μας αφήσουν.

Όσο όμως στην Ελλάδα παραμένει η κατάσταση ΕΙΡΗΝΙΚΗ και ΑΣΦΑΛΗΣ για την εκλεγμένη Κυβέρνηση, τόσο οι δανειστές ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ να μας αφήσουν να ΧΡΕΟΚΟΠΗΣΟΥΜΕ. Γιατί όπως είπαμε, υποτίθεται πως ΔΕΝ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ ΜΕ ΔΟΛΟ ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΣ ΚΑΤΑΣΧΕΣΟΥΝ, αλλά για να μην ΠΤΩΧΕΥΣΟΥΜΕ. Αλλά ούτε έπρεπε να ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΖΟΥΝ, αν το χρέος ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΣΙΜΟ. Αυτοί όμως συνεχίζουν. Όπως καταλαβαίνουμε έχουν πέσει ΜΟΝΟΙ ΤΟΥΣ μέσα στην παγίδα που έστηναν για μας.

Αυτό όμως δεν γίνεται να το συνεχίζουν ΕΠ’ ΑΟΡΙΣΤΟΝ. Ήδη έχουν χάσει πολλά λεφτά και το ξέρουν. Ο χρόνος επίσης τους πιέζει αφάνταστα, γιατί τα γεγονότα στην Ουκρανία, ξετυλίγουν γρήγορα το “κουβάρι” των εξελίξεων στα Βαλκάνια. Ο Γ’ παγκόσμιος έχει ξεκινήσει και η Ελλάδα που ήταν ο πρώτος τους στόχος απο το 2010, ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ΑΚΟΜΑ ΟΡΘΙΑ.

ΤΩΡΑ ΘΑ ΓΙΝΟΥΝ ΠΟΛΥ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΙ, ΓΙΑΤΙ “ΠΑΙΖΟΥΝ ΤΑ ΡΕΣΤΑ” ΤΟΥΣ

Θα επιχειρήσουν λοιπόν στην Ελλάδα, για ΑΚΟΜΑ ΜΙΑ ΦΟΡΑ, σε μία τελευταία και απέλπιδα προσπάθεια, να φέρουν ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ σε ΕΚΤΡΟΠΗ. Σχεδιάζουν λοιπόν να δημιουργήσουν συνθήκες που ΘΑ ΕΞΑΓΡΙΩΣΟΥΝ πολύ τον Ελληνικό λαό.

ΝΑ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΟΜΩΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΣΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΠΑΓΙΔΑ ΤΟΥΣ ΤΟ ΕΞΗΣ: Ότι και να κάνουν, όσο ΠΑΡΑΝΟΜΟ και να είναι, όσο ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟ και να είναι, όσο ΠΡΟΚΛΗΤΙΚΟ και να είναι, όσο ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΙΚΟ και να είναι, ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ εμείς να αντιδράσουμε ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ.

Αυτοί δεν ΣΕΒΟΝΤΑΙ την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και θα το πληρώσουν. Εμείς όμως ΠΡΕΠΕΙ να την ΣΕΒΑΣΤΟΥΜΕ για να ΜΗΝ το ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ.

Αυτοί ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ την ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ του πολιτεύματος, γι’ αυτό ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ και ΕΞΑΓΡΙΩΝΟΥΝ τον λαό. Δεν πρέπει να πέσουμε στην παγίδα τους. Όπως ΑΝΤΕΞΑΜΕ τέσσερα χρόνια, να αντέξουμε ακόμα ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ. Όλοι αυτοί είναι σκουλήκια που σέρνονται και ΕΠΙΔΙΩΚΟΥΝ να μας κατεβάσουν στο ΕΠΙΠΕΔΟ τους. Εμείς οι Έλληνες πρέπει να ΜΕΙΝΟΥΜΕ στο ΥΨΟΣ μας και να κοιτάξουμε ΜΠΡΟΣΤΑ. Να είσαστε ΒΕΒΑΙΟΙ, ότι αυτά τα σκουλήκια ΔΕΝ θα τα ΔΟΥΜΕ και θα τα ΠΑΤΗΣΟΥΜΕ.

Το σχέδιο που ετοιμάζουν για να ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΟΥΝ την χώρα, να ΕΞΑΓΡΙΩΣΟΥΝ τον λαό και να ΕΚΤΡΈΨΟΥΝ το πολίτευμα είναι εφιαλτικό. Θα το αναφέρω ως ένα “σενάριο” που είδα στον “ύπνο” μου, μόνο γιατί πρέπει να σεβαστώ αυτόν τον θεσμό που λέγεται “ανεξάρτητη” Δικαιοσύνη. Όχι επειδή το αξίζει, αλλά επειδή ΠΡΕΠΕΙ. Διότι ΠΡΕΠΕΙ να σεβαστώ τους θεσμούς και ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ να πω στους ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΕΣ ΔΙΚΑΣΤΕΣ, ότι είναι και αυτοί προδότες, της χώρας που γεννήθηκε η ΘΕΜΙΔΑ.

Είδα λοιπόν στον “ύπνο” μου ένα όνειρο που ήταν ΕΦΙΑΛΤΗΣ. Κατά μία περίεργη “σύμπτωση” και ΤΟ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑ που ετοίμαζαν το 2011, στον “ύπνο” μου το είχα δει. ΠΡΟΣΟΧΗ λοιπόν, γιατί τα “όνειρά” μου βγαίνουν ΑΛΗΘΙΝΑ.

Είδα, ότι ο Μάης είχε 11 και οι Δικαστές του Αρείου Πάγου, έβγαλαν μία απόφαση που βάζει ΒΟΜΒΑ στα ΘΕΜΕΛΙΑ της Ελληνικής ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ. Μία απόφαση που στρέφεται ΑΠΡΟΚΑΛΥΠΤΑ κατά του Ελληνικού ΛΑΟΥ, αφού δημιουργεί ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ στη χώρα, με ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΕΣ συνέπειες.

Είδα, ότι παραμονές των εκλογών ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΑΝ σε ένα ΝΟΜΙΜΟ πολιτικό ΚΟΜΜΑ, την συμμετοχή του στις ΕΚΛΟΓΕΣ. Δεν εξέτασα καθόλου το σκεπτικό της απόφασης διότι, ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ. Εξέτασα όμως ΤΟ ΣΥΜΦΕΡΟΝ.

Ποιός θα είχε ΣΥΜΦΕΡΟΝ από μία ΤΕΤΟΙΑ απόφαση;
Σίγουρα ΟΧΙ Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Σίγουρα ΟΧΙ ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ.

Τότε για ΠΟΙΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ενεργούν οι ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΕΣ, όταν κατά το ΣΥΝΤΑΓΜΑ της Ελλάδος από το πρώτο άρθρο αναφέρει, πως “Το πολίτευμα είναι ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και ΟΛΕΣ οι ΕΞΟΥΣΙΕΣ πηγάζουν ΑΠΟ ΤΟΝ ΛΑΟ και ενεργούν υπέρ των συμφερόντων ΑΥΤΟΥ;”

Κατάλαβα λοιπόν, ότι ΔΕΝ ενεργούν για τα ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ των Ελλήνων, αλλά για τα συμφέροντα των ΔΟΛΙΩΝ ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ, που, επιδιώκουν την ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ της χώρας και την εκτροπή της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ.

Αυτά σκεφτόμουν στον “ύπνο” μου, αλλά ο ΕΦΙΑΛΤΗΣ είχε και συνέχεια. Αυτή η απόφαση πυροδότησε μεγάλες και έντονες διαμαρτυρίες, γιατί απαγόρευσαν την συμμετοχή, όχι σε κάποιο μικρό κόμμα, αλλά στο κόμμα που είχε το μεγαλύτερο πλειοψηφικό ρεύμα. Άλλωστε δεν κινδύνευαν από ένα μικρό κόμμα του 7%.

Τις ΠΕΡΙΜΕΝΑΝ όμως τις ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ και τις έντονες ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΕΣ και ήταν ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΟΙ. Ο στόχος τους άλλωστε, ήταν να δημιουργήσουν μία ΕΚΡΗΚΤΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ για να ΠΈΣΕΙ ΤΟ ΠΟΛΙΤΕΥΜΑ. Κάτι σαν αυτό που συνέβη πρόσφατα στην... Ουκρανία.

Θυμήθηκα, ότι στην Ουκρανία στην πλατεία Ανεξαρτησίας, για να δημιουργήσουν ΕΚΡΗΞΗ ΒΙΑΣ, είχαν βάλει ξένους ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ ελεύθερους σκοπευτές, για να πυροβολούν μέσα στο πλήθος και να ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΝ αθώους και ανυπεράσπιστους πολίτες. Και είδα τους ΙΔΙΟΥΣ ΔΟΛΟΦΟΝΟΥΣ ΜΙΣΘΟΦΟΡΟΥΣ, από την Graystone Ltd και από την Blackwater να τους έχουν φέρει από την ΟΥΚΡΑΝΙΑ, στην ΕΛΛΑΔΑ.

Αυτόν τον ΕΦΙΑΛΤΗ είδα και “ξύπνησα” ΤΡΟΜΑΓΜΕΝΟΣ. Θυμήθηκα πως στην Ουκρανία, αλλά και στην Αργεντινή, μετά από την ΛΑΪΚΗ ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ, έρχεται η δράση διάφορων ΠΑΡΑΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΩΝ ΟΜΑΔΩΝ που εμφανίζονται από το... πουθενά. Καλύτερα λοιπόν να είμαστε λίγο προσεκτικοί και προετοιμασμένοι. Ο χρόνος που το γράφω ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟΣ.

Ούτε είναι ΤΥΧΑΙΟ ότι περιμένουμε στις 11 Μαΐου μία απόφαση του Αρείου Πάγου, που πιθανόν να ΤΙΝΑΞΕΙ στον ΑΕΡΑ την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ και την ΕΛΛΑΔΑ. Αν δεν είχαν προφανή ΔΟΛΟ και ΣΚΟΠΙΜΟΤΗΤΑ, δεν θα έκαναν ποτέ κάτι τέτοιο, γιατί ΔΕΝ ΜΠΑΙΝΟΥΝ ΠΟΤΕ σε διαδικασία ΑΠΟΦΑΣΗΣ με ΝΑΙ ή ΟΧΙ, τέτοια ευαίσθητα ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ, όπου να μπορεί η απόφαση, να φέρει την ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ σε ΚΡΙΣΗ και την χώρα σε ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ ΑΠΟΣΤΑΘΕΡΟΠΟΙΗΣΗ και σε πιθανή ΕΚΤΡΟΠΗ.

ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΟΥ “ΠΑΙΖΟΥΝ” THN ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗΝ ΧΩΡΑ “ΚΟΡΩΝΑ-ΓΡΑΜΜΑΤΑ”, AYTO ΔΕΙΧΝΕΙ ΚΑΚΟΠΡΟΑΙΡΕΤΟ ΔΟΛΟ.

Έτσι κακοπροαίρετα και πονηρά πηγαίνουν από το 2009, με σκοπό να μας ΚΑΤΑΚΤΗΣΟΥΝ. Αυτός είναι ο λόγος που προσπαθούν με όλες τους τις δυνάμεις να φέρουν την Ελλάδα σε ΕΚΤΡΟΠΗ του ΠΟΛΙΤΕΥΜΑΤΟΣ και μετά να ξαμολήσουν τις παραστρατιωτικές ομάδες. Σε όποια χώρα κι αν το έκαναν, μέσα σε έξι μήνες την τελείωσαν. Αργεντινή, Τυνησία, Αίγυπτο, Λιβύη, Συρία, Ουκρανία.

Εδώ όμως είναι η πατρίδα του πολιτισμού, η γή της Δημοκρατίας, η χώρα των γραμμάτων και των επιστημών, τα ιερά χώματα των αγωνιστών και των μαρτύρων. Είναι η πατρίδα του Χριστιανισμού και το ΚΑΣΤΡΟ της Ορθοδοξίας.
Είναι η ΠΑΤΡΙΔΑ μας και λέγεται ΕΛΛΑΔΑ.

Η Δύναμη μας είναι η ΓΝΩΣΗ και η αντίσταση μας, είναι η ΔΙΑΔΩΣΗ. Να προσέξουμε την παγίδα τους, να ΜΗΝ μας παρασύρουν στην Αντιδημοκρατική συμπεριφορά τους. Αυτοί δεν σέβονται την Δημοκρατία και θα το ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ. Εμείς όμως είμαστε Έλληνες. Εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία και εμείς πρέπει ΠΡΩΤΟΙ, να την σεβαστούμε και να την διαφυλάξουμε, για να μην το πληρώσουμε.

Ας αφήσουμε τα σκουλήκια στις τρύπες τους και ας νομίζουν ότι μπορούν να πετάξουν. Εμείς να κοιτάξουμε ψηλά, γιατί έχουμε ένα “ραντεβού” και να μην το ξεχνάμε.

Ένα “ραντεβού” με την ΙΣΤΟΡΙΑ και πρέπει να είμαστε όλοι ΕΚΕΙ.
Στην πόλη του Κωνσταντίνου. Την ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΗ

Ιωάννης Λαμπρόπουλος
Συγγραφέας-ερευνητής
Επικοινωνία με τον συντάκτη
giannis_lampropoulos@yahoo.com

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου


26 Απρ 2014


Ο οικονομικός πόλεμος της Δύσης με τη Μόσχα και ο Παγκόσμιος απόλυτος έλεγχος στη Νέα Τάξη Πραγμάτων 

Μετάφραση - Απόδοση Γ. Μοτσάκος
Ειδικός σε Θέματα Άμυνας και Ασφάλειας Πληροφοριών

Μόλις πριν από 15 χρόνια, υλοποιήθηκε η ιδέα που προσδιόριζε ότι το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών, θα είναι ένα από τα βασικότερα στοιχεία της εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ. Ο κυβερνητικός αυτός οργανισμός, έχει αναπτύξει από τότε ένα εντελώς νέο και πανίσχυρο «οπλοστάσιο», που ευρίσκεται στην διακριτική ευχέρεια του εκάστοτε αμερικανού Προέδρου, αναφέρει άρθρο του Newsweek, αφιερωμένο από τους δημοσιογράφους Leah McGrath Goodman και Linnli Browning.

«Σημείο Ελέγχου» σε αυτήν την νέα μορφή «οικονομικού πολέμου», που αποτελεί παράλληλα ένα από τα κύρια όπλα του οπλοστασίου αυτού, είναι το τμήμα «Χρηματοοικονομικών Πληροφοριών και Μελέτης της παγκόσμιας τρομοκρατίας» (Γραφείο Τρομοκρατίας και Οικονομικών Πληροφοριών, TFI).

«Μην αφήνετε τα ονόματα να σας μπερδεύουν» γράφουν οι δημοσιογράφοι του περιοδικού. Αυτό είναι ένα από τα ελάχιστα γνωστά τμήματα του Γενικού Λογιστηρίου των ΗΠΑ, που δημιουργήθηκε με την έγκριση του Κογκρέσου, μετά τις επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου, έχοντας αναλάβει να αντιμετωπίσει όχι μόνο την παγκόσμια τρομοκρατία, αλλά και το «κυνήγι» των παράνομων υπεράκτιων «ταμειακών ροών» και εταιρειών «φαντασμάτων», που δρουν ανά τον πλανήτη. Χρησιμοποιεί από πλευράς οργάνωσης, τεχνολογίας, προσωπικού και μέσων, την «τελευταία λέξη» της τεχνολογίας, πραγματοποιώντας «επιθέσεις» σε προσεκτικά επιλεγμένους στόχους, με συνδέσεις προς «εχθρικές κυβερνήσεις», αναφέρει το Newsweek.

Στην μαύρη λίστα του αυτό το διάστημα, το τμήμα αυτό, εμπεριέχει οικονομικούς στόχους, με σκοπό την παράλυση των χρηματοοικονομικών πράξεων του «εσωτερικού κύκλου» του ρώσου προέδρου Β. Πούτιν, από την στιγμή που τα ρωσικά στρατεύματα μετακινήθηκαν στην χερσόνησο της Κριμαίας, η οποία αποτέλεσε στην ουσία, «το εργόχειρο» της TFI. Το Υπουργείο Οικονομικών των ΗΠΑ, οδήγησε μέσω της TFI την Ρωσία, σε σοβαρές διαταραχές των οικονομικών συναλλαγών και θεμάτων. Όπως την τοποθέτηση στην μαύρη λίστα κατηγορούμενων, σαν τον Ρώσο πολυεκατομμυριούχο Timchenko και την τράπεζα «Russia».

«Από τη στιγμή που στη μαύρη λίστα του Υπουργείου Οικονομικών, βρεθεί ένα φυσικό ή νομικό πρόσωπο, δεν μπορεί πλέον να ασκεί τις δραστηριότητές του σε δολάρια ΗΠΑ, τα οποία, σύμφωνα με την Τράπεζα Διεθνών Διακανονισμών, εμπλέκονται στο 87% των παγκόσμιων συναλλαγών ξένου συναλλάγματος», αναφέρει η δημοσίευση.

Μήπως τελικά για αυτό θα πραγματοποιηθεί η «σύγκρουση» μεταξύ των δύο υπερδυνάμεων, ΗΠΑ και Ρωσίας που ηγούνται σε δύο παγκόσμιους συνασπισμούς ( ευρασιατική ένωση, ΝΑΤΟ κά);

«Το αμερικανικό τμήμα του υπουργείου οικονομικών TFI απασχολεί εκατοντάδες δικηγόρους και οικονομικούς αναλυτές, οι οποίοι «ακονίζουν» τις δεξιότητές τους, ενεργώντας «οικονομικές επιθέσεις» ενάντια σε κράτη παρίες, όπως η Βόρεια Κορέα και το Ιράν, καθώς και σε τρομοκρατικές οργανώσεις, όπως η «Αλ - Κάιντα», αλλά και σε βαρόνους των ναρκωτικών της Λατινικής Αμερικής.
Η Ρωσία αποτελεί ένα εντελώς νέο είδος οικονομικής αποστολής. Σε περίπτωση αυτή, το αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών, για πρώτη φορά « μεταφέρει έμπειρα στελέχη και «όπλα» από την ομάδα των μεγαλύτερων παγκόσμιων βιομηχανικών δυνάμεων G-8, η οποία «απλώνεται» οικονομικά από τις Ηνωμένες Πολιτείες, την Ευρώπη έως και την Ασία», γράφει η εφημερίδα.

«Η βάση της δύναμης του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ, το Γραφείο Ελέγχου Περιουσιακών Στοιχείων Αλλοδαπών (Office of Foreign Assets Control, OFAC), από κοινού με το τμήμα TFI, συντάσσει και διανέμει μαύρες λίστες.
«Το ειδικό τμήμα του Υπουργείου «παγώνει» τα περιουσιακά στοιχεία των «στόχων» σε εδάφη που υπάγονται στη δικαιοδοσία των Ηνωμένων Πολιτειών και επιβάλλει μεγάλα πρόστιμα στους παραβάτες, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν οποιαδήποτε φυσικό πρόσωπο, οργάνωση, ή επιχείρηση, αμερικανική ή ξένη που θα βρεθεί στην λίστα».


Σύμφωνα με τον σύμβουλο της OFAC Adam Shubin, η αποστολή του ονόματος στην «Μαύρη Λίστα» ενεργεί αυτόματα σαν την υπηρεσία ειδοποίησης της Google, το RSS.
«Έχουμε ένα άτυπο σύστημα «RSS», το οποίο υπέγραψαν όλα τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα της χώρας αλλά και εκατοντάδες τράπεζες, όχι μόνο στις ΗΠΑ αλλά και σε όλο τον κόσμο Εμείς απλά στέλνουμε το ενημερωτικό δελτίο, το οποίο τίθεται αμέσως σε ισχύ», αναφέρει ο Shubin.

Κορυφαίες τράπεζες στον κόσμο έχουν «τοποθετήσει» την μαύρη λίστα στα φίλτρα τω ηλεκτρονικών υπολογιστών τους. Έτσι, στις 26 Μαρτίου, η τράπεζα JPMorgan δέχθηκε την «οργή» της Ρωσικής Ομοσπονδίας, μπλοκάροντας μεταφορά ρουτίνας της Ρωσικής Πρεσβείας στο Καζακστάν, προς ασφαλιστική εταιρεία στην Μόσχα, επειδή σύμφωνα με την JPMorgan, η πλειοψηφία των μετοχών ανήκε στην τράπεζα «Ρωσία», αναφέρει το άρθρο.

«Μόλις εισέλθετε στον κατάλογο του OFAC, καμία τράπεζα στον κόσμο δεν θα σας εξυπηρετεί», λέει ο Judith Lee, ένας οικονομικός εμπειρογνώμονας ειδικός σε οικονομικές κυρώσεις που ανήκει στην εταιρεία Gibson, Dunn & Cruthcer. «Η διασύνδεση των παγκόσμιων συστημάτων επεξεργασίας όλων των χρηματοοικονομικών οργανισμών σημαίνει ότι τώρα πια δεν υπάρχει πλέον μέρος να κρυφτεί κανένας», αναφέρει ο ίδιος.

Επί του παρόντος, η μαύρη λίστα του Υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ εμπεριέχει 5843 ονόματα. Κατά ετήσιο μέσο όρο, την περίοδο 2009-2013 προστέθηκαν στην λίστα αυτή 558 άτομα και οργανισμοί.

«Τα top ονόματα της λίστας απαιτούν ωστόσο την έγκριση πολλαπλών φορέων όπως του αμερικανικού Υπουργείου Δικαιοσύνης, γεγονός που αποτελεί χρονοβόρα διαδικασία», γραφούν οι δύο δημοσιογράφοι.

«Έχουμε έναν πελάτη, ο οποίος πέθανε πριν από οκτώ μήνες και εξακολουθεί να βρίσκεται στην λίστα» δημοσίευσε ο Sam Cutler της επενδυτικής εταιρείας Ferrari & Associates. Ακόμα και ο Οσάμα Μπιν Λάντεν βρίσκεται ακόμη μέσα στην λίστα, ο οποίος μπορεί να είναι νεκρός εδώ και πολλά χρόνια, αλλά από νομική άποψη, είναι αναγνωρισμένος ως ξένη τρομοκρατική οργάνωση, στον κατάλογο του αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Λευκός Οίκος έδωσε εντολή στο υπουργείο Οικονομικών να προετοιμάσει την μαύρη λίστα με ρώσους αξιωματούχους στα τέλη Φεβρουαρίου, όταν τα ρωσικά στρατεύματα εισήλθαν στην Κριμαία για «μόνιμη εγκατάσταση».

«Εμείς αρχικά αναπτύξαμε διαφανή επίπεδα κυρώσεων», δηλώνει ο Muzhtaba Rahman της Eurasia Group. Αλλά το σύνολο των κυρώσεων αυτού του τύπου «χρησιμοποιεί » τρία επίπεδα, το πρώτο είναι συμβολικό, το δεύτερο, κατευθύνεται εναντίον φυσικών προσώπων και ατόμων, και το τρίτο, επηρεάζει ολόκληρους τομείς της οικονομίας μιας χώρας.

Μέχρι πρόσφατα, οι Ηνωμένες Πολιτείες στηρίχθηκαν κυρίως σε παλαιές μεθόδους της διεθνούς πολιτικής, που βασίζονταν στην στρατιωτική αντιπαράθεση με την χρήση βομβών, την αποστολή στρατευμάτων, επιβάλλοντας παράλληλα κυρώσεις οικονομικού τύπου, εμπάργκο με σκοπό την «συντριβή» του αντιπάλου.

«Στη νέα παγκόσμια τάξη οι οικονομικές κυρώσεις του Υπουργείου Οικονομικών υπογραμμίζουν την παγκοσμιοποίηση και την οικονομική υπεροχή προς όφελός τους», κατέληξε ο δημοσιογράφος.

Σχόλιο: Ο οικονομικός πόλεμος μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ έχει ήδη ξεκινήσει. Το ρωσικό χρηματιστήριο από την αρχή του έτους έχει χάσει 9% και το ρούβλι δέχεται ισχυρές πιέσεις, ωστόσο αντέχει.
Το δολάριο αυξήθηκε σε σχέση με το ρούβλι με 50 καπίκια σε 36,35 ρούβλια και το ευρώ αναρριχήθηκε 55 καπίκια σε 51,2 ρούβλια, σύμφωνα με τα στοιχεία της Μόσχας Exchange.
Το ρούβλι, το οποίο έχει σταθερά μειωθεί φέτος, ως αποτέλεσμα των κινήσεων της Κεντρικής Τράπεζας της Μόσχας να μην αυξάνει τα επιτόκια που είναι τώρα σε χαμηλά επίπεδα ρεκόρ έναντι του δολαρίου.
Τα ρωσικά ομόλογα έχουν γίνει πιο ελκυστικά μετά την αιφνιδιαστική αύξηση 1,5%. Ένα είναι το σίγουρο, θα επιβιώσει όποιος διαθέτει μεγαλύτερη «παγκόσμια αξιοπιστία» και δύναμη, δίκιο είχε πριν από αιώνες ο Σουν Τζού: «Η μεγαλύτερη τέχνη στον πόλεμο είναι να υποτάξεις τον εχθρό χωρίς μάχη».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

5 Απρ 2014

Του Λεωνίδα Αποσκίτη 

Η «Νέα Τάξη Πραγμάτων» ανακοινώθηκε πρώτη φορά δημοσίως σε έναν χαρακτηριστικό λόγο του Αμερικανού προέδρου Τζωρτζ Μπους (πατέρα) την παραμονή του Πολέμου του Κόλπου. Παρουσιάστηκε σαν μια νέα ισορροπία δυνάμεων χωρίς να δηλώνεται ο πολύ σκοτεινότερος σκοπός: η πολιτική και οικονομική κυριαρχία πάνω στον κόσμο από μια εξαιρετικά ισχυρή επιχειρηματική ελίτ. Βασικό στοιχείο των σχεδίων τους είναι η βαθμιαία αποδυνάμωση των εκλεγμένων εθνικών κυβερνήσεων. Κρίσιμοι τομείς της εθνικής πολιτικής όπως η διαμόρφωση της εξωτερικής, αμυντικής και οικονομικής πολιτικής θα μεταφερθούν εντέχνως στα χέρια μη εκλεγμένων «υπερεθνικών» οργανισμών που ήδη βρίσκονται υπό την εξουσία τους. Ό,τι μείνει από την υποδομή της εθνικής κυβέρνησης θα χρησιμοποιηθεί για την επίλυση διοικητικών θεμάτων ρουτίνας σε τοπικό επίπεδο. 

Για να υποστηρίξουν τα σχέδιά τους, οι «παγκοσμιοποιητές» έχουν έναν μικρό αριθμό ισχυρών και διαπλεκόμενων ομάδων, που αναπτύσσουν και εφαρμόζουν παρασκηνιακά την παγκόσμια πολιτική. Οι ομάδες αυτές, που συνήθως δημιουργούνται μυστικά, λειτουργούν σαν κλειστές λέσχες και είναι συνήθως ο προθάλαμος άλλων σκοτεινότερων εταιρειών (π.χ. Skull and Bones). Ανάμεσα σε αυτά τα φόρουμ, η Λέσχη Μπίλντερμπεργκ θεωρείται η κατ’ εξοχήν «παράλληλη κυβέρνηση» που διαμορφώνει την πολιτική και οικονομική ατζέντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Όσο ισχυρή επιρροή κι αν έχει, πάντως, δεν είναι παρά μια από τις πολλές διασυνδεόμενες ομάδες ειδικών ενδιαφερόντων που κυριαρχούν ως ντε φάκτο υπόγειες κυβερνήσεις.

Βαθύτερα ενσωματωμένο στην αμερικανική πολιτική είναι το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων (Council for Foreign Relations), γνωστό ως «CFR». Με χιλιάδες μέλη –επιλεγμένα από κάθε επιστημονικό κλάδο- είναι ο πραγματικός διαμορφωτής της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής. Ουσιαστικά, από το 1940, κάθε Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών υπήρξε μέλος του CFR ή της νεώτερης «αδελφής» του, της Τριμερούς Επιτροπής. Όμοια, κάθε υπουργός Άμυνας (και παλαιότερα οι υπουργοί Πολέμου) υπήρξαν μέλη του ίδιου οργανισμού. Οι ανώτεροι διευθυντές της CIA και σχεδόν κάθε σημαντικός σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ επιλέγονται από το Συμβούλιο. Στην πορεία του χρόνου έφθασε να κυριαρχεί στους διορισμούς επιτελών του Λευκού Οίκου.

Στις ΗΠΑ επικρατεί και η Τριμερής Επιτροπή -μια «αδελφή» οργάνωση της Μπίλντερμπεργκ. Αυτή η εταιρεία-δεξαμενή σκέψης, που συνδυάζει Αμερική, Δυτική Ευρώπη και Ιαπωνία, χαρακτηρίζεται ως η πιο «προωθημένη στον τομέα της πλανητικής συνείδησης», προοριζόταν να κυριαρχήσει στον πλανήτη. Πρόεδρός της εκλέχθηκε ο Μπρεζίνσκι με την υποστήριξη των Ροκφέλλερ. Ο Μπρεζίνσκι έγραψε στο βιβλίο του «Μεταξύ δύο Εποχών» («Between Two Ages»), ότι «η... εθνική κυριαρχία δεν είναι πλέον βιώσιμη έννοια», δίνοντας μια πρώτη γεύση για τα σχέδια της ελίτ, που σκοπό έχουν να καταργήσουν τα εθνικά σύνορα και τις εθνικές ταυτότητες.

Το έλλειμμα δημοκρατίας και η «πολιτική απάθεια» είναι το αποτέλεσμα της παρέμβασης όλων αυτών των οργανισμών σε ολόκληρη την Δύση.
«Από μέσα της δεκαετίας του ‘90, είχαν δημιουργηθεί νεοσυντηρητικά αμερικανικά think-tanks και είχαν δημοσιεύσει σχέδια για μια εποχή παγκόσμιας αμερικανικής κυριαρχίας, όπου παραμεριζόταν ο ΟΗΕ, αναμορφωνόταν η Μέση Ανατολή και το Ιράκ υφίστατο επίθεση. Τις ομάδες αυτές δεν τις πήραν τότε στα σοβαρά, αλλά σήμερα έχουν αλλάξει γνώμη», έγραψε το 2003, λίγο πριν από την εισβολή στο Ιράκ, το γερμανικό Der Spiegel.

Το 1997 πέρασε σχεδόν απαρατήρητο το υλικό που δημοσιεύθηκε από το «The Project for the New American Century» (PNAC - Σχέδιο για τον Νέο Αμερικανικό Αιώνα). Τα έγγραφα αυτά αποκαλύπτουν σε όλους τους πραγματικούς παράγοντες που διαμορφώνουν τον κόσμο σήμερα. Το PNAC είναι στην πραγματικότητα μια οργάνωση «στόχος της οποίας είναι η προώθηση της παγκόσμιας αμερικανικής κυριαρχίας». Τα στελέχη του PNAC καυχώνται: «Οι Αμερικανοί είναι αρκετά ισχυροί ώστε να μην χρειάζεται να φοβούνται τους Ευρωπαίους». Η Αμερική έχει συνειδητοποιήσει ότι «η Ευρώπη είναι εδώ και πολύ καιρό αδύναμη στρατιωτικά, αλλά μέχρι σχετικά πρόσφατα η αδυναμία της αυτή αποκρύπτετο». Η αμερικανική κυβέρνηση είναι στην ουσία ο μοχλός των υπερεθνικών συμφερόντων που έχουν σχεδιάσει και επιβάλλουν την Νέα Τάξη. Η Αμερική διοικείται από τις πολυεθνικές και το πανίσχυρο εβραϊκό λόμπυ.

Το σημαντικότερο φιλοϊσραηλινό λόμπυ, η Αμερικανοϊσραηλινή Επιτροπή Δημοσίων Υποθέσεων (American Israel Public Committee – AIPAC) ασκεί αξιοσημείωτο οικονομικό έλεγχο επί των περισσότερων Αμερικανών πολιτικών. Ένας άρτια οργανωμένος μηχανισμός πολιτικο-οικονομικός στην επιφάνεια –με υπόγειες, όμως, διασυνδέσεις (στοές, συναγωγές κλπ)- εκβιάζει τις συνεχείς φιλοϊσραηλινές αποφάσεις με αντάλλαγμα ψήφους και χρήματα. Γερουσιαστές που «τα παίρνουν» αδρά, κομματικοί μηχανισμοί που «λαδώνονται» και επηρεάζουν τις πολιτικές εξελίξεις, αυτή είναι με λίγα λόγια η ηθική βάση της αμερικανοϊσραηλινής συμμαχίας.

Ενώ η AIPAC αντικειμενικό στόχο έχει το Κογκρέσσο μέσω των μαζικών εισφορών κατά την προεκλογική περίοδο που συντονίζει και κατευθύνει, το Ινστιτούτο Μεσανατολικής Πολιτικής της Ουάσιγκτων (Washington Institute for Near East Policy – WINEP) είναι το φιλοϊσραηλινό think-tank που έχει σχεδόν το μονοπώλιο στην τροφοδοσία των μέσων ενημέρωσης με άρθρα «ειδικών» υπέρ του Ισραήλ. Για τον σκοπό αυτό προσφέρει ομιλίες με εβδομαδιαία γεύματα, γραπτή πολιτική ενημέρωση και «ειδικούς» που εμφανίζονται σε ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές εκπομπές. Το WINEP εμφανίζεται σαν μια οργάνωση «φιλική προς το Ισραήλ», αλλά η οποία κάνει «αξιόπιστη έρευνα για την Μέση Ανατολή με έναν ρεαλιστικό και ισορροπημένο τρόπο».

Μετά το 2000, ο υιός Μπους κουβάλησε στην Ουάσιγκτων έναν ολόκληρο συρφετό «ειδικών» αναλυτών του Μεσανατολικού, που ήταν όργανα του Ισραηλινού κόμματος Λικούντ, του Αριέλ Σαρόν, και φιλοϊσραηλινών think-tanks όπως το American Enterprise Institute, το Jewish Institute for National Security Affairs (JINSA) και το Centre for Security Policy (CSP).

Ένα από τα πρωτεύοντα Think-Tanks, με ιδιαίτερη μάλιστα σημασία για την Ελλάδα, είναι η εταιρεία RAND, η οποία ιδρύθηκε το 1948 ως ανεξάρτητος μη κερδοσκοπικός οργανισμός με χρηματοδότηση από την πολεμική αεροπορία των ΗΠΑ. Στην εισήγησή του με τίτλο «Τουρκία, Ελλάδα και οι ΗΠΑ σε ένα μεταβαλλόμενο στρατηγικό περιβάλλον», ο Dr. Ian O. Lesser, κύριος αναλυτής της εταιρείας RAND, αφού εξετάζει τα πράγματα πρώτιστα με βάση τον διεθνή ρόλο της Τουρκίας, τονίζει την ανάγκη για σταθερότητα στην περιοχή και την συνεργασία μεταξύ των δύο μελών του ΝΑΤΟ. Η εταιρεία RAND είναι συνεταίρος στην Ελλάδα ενός από τα πιο γνωστά ελληνικά think-tanks, του Ιδρύματος Κόκκαλη, του οποίου οι διασυνδέσεις επεκτείνονται, μεταξύ άλλων, και στις ΗΠΑ.

Η κυβέρνηση Καραμανλή προσπάθησε να ευθυγραμμισθεί με τίς γεωπολιτικές αντιλήψεις της «νεοσυντηρητικής» ομάδας του Μπους, έχοντας υιοθετήσει τις θέσεις ενός σχετικά καινούργιου ελληνικού think-tank. Πρόκειται για το Ίδρυμα Αμυντικών Αναλύσεων (ΙΑΑ), που έχει δρομολογήσει δύο βασικές αλλαγές στην παραδοσιακή ελληνική εξωτερική πολιτική. Η πρώτη αλλαγή είναι η μετατόπιση του άξονα αναφοράς στις διεθνείς σχέσεις της χώρας από τις Βρυξέλλες στην Ουάσιγκτων. Στόχος είναι να αποκτήσει η Ελλάδα το προφίλ του «στρατηγικού εταίρου» των ΗΠΑ στην περιοχή, όρος που ακούσθηκε πρώτη φορά τον Μάϊο του 2005 όταν ο πρωθυπουργός πήγε στον Λευκό Οίκο. Το δεύτερο στοιχείο της αλλαγής είναι η ραγδαία αναβάθμιση των σχέσεών μας με το Ισραήλ σε γεωστρατηγικό επίπεδο. Υποστηρίζεται ακόμα η ένταξη της Ελλάδας στην υπό δημιουργία «παγκόσμια αντιβαλλιστική ομπρέλλα των ΗΠΑ». Το νέο αυτό δόγμα δεν ξεχνάει, φυσικά, τους νέους εξοπλισμούς ώστε οι ελληνικές ένοπλες δυνάμεις «να αναβαθμίσουν την αποτρεπτική τους ικανότητα».

Όλα αυτά ακούγονται υπό την οπτική ότι αφ’ ενός οι ΗΠΑ είναι παντοδύναμες και αφ’ ετέρου ότι η Τουρκία θα αποδυναμωθεί στρατηγικά και σε βάθος χρόνου θα αντιμετωπίσει διαλυτικές τάσεις. Οι Αγγλοαμερικανοί και οι συνοδοιπόροι τους δεν μπορούν με τίποτα να «χωνέψουν» ακόμα το ΟΧΙ του κυπριακού λαού το 2004. Την τελευταία μεγάλη πράξη αντίστασης ουσιαστικά σύσσωμου του ελληνισμού. Έχουν γι’ αυτό κινητοποιήσει λυτούς και δεμένους για να ανατρέψουν την κατάσταση. Η τελευταία προβοκάτσια έγινε από ένα think-tank υπό την επωνυμία International Crisis Group (Ομάδα Διεθνών Κρίσεων – ICF), που εμφανίζεται ως Μη Κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) η οποία σκοπό έχει την μελέτη των διεθνών κρίσεων και την υποβολή εκθέσεων προς τα εμπλεκόμενα μέρη. Οι συντάκτες της εκθέσεως, για τους οποίους δεν υπάρχει καμμιά αμφιβολία ότι είναι ανεπίσημοι ανταποκριτές της αμερικανικής και τη αγγλικής πολιτικής, φθάνουν μέχρι του σημείου να καλούν την ελληνική πλευρά να αυτοϋπονομευθεί και την κυβέρνηση της Ελλάδος να αποστασιοποιηθεί από τους Κυπρίους στην Ε.Ε.

Παρακάτω φαίνονται τα σχετικά αποσπάσματα από το «Europe Report 171» της οργάνωσης: 
«Η καλύτερη λύση, καταφανώς προς το συμφέρον αμφοτέρων των πλευρών και των περιφερειακών τους γειτόνων, θα ήταν οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι να καταβάλουν περαιτέρω προσπάθειες για να επανενώσουν την Κύπρο μέσα στο ευρύτερο πλαίσιο που διατυπώθηκε στο Σχέδιο Ανάν. Η ελληνοκυπριακή ηγεσία πρέπει να συνειδητοποιήσει ότι, αν επιμείνει στην άρνησή της να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με τα Ηνωμένα Έθνη και με τους λοιπούς διεθνείς εταίρους της Κύπρου, το νησί θα διολισθήσει εξ ορισμού προς τη μόνιμη διχοτόμηση και την ανεξαρτησία του βορρά, είτε με επίσημη αναγνώριση, είτε όχι».
Το ΕΛΙΑΜΕΠ, το οποίο χρονολογείται από τα μέσα της δεκαετίας του 1980 σαν μη κερδοσκοπικό ερευνητικό ίδρυμα, πήρε θεσμοθετημένη μορφή τον Απρίλιο του 1988 ως Ελληνικό Ίδρυμα Αμυντικής και Ευρωπαϊκής Πολιτικής. Το ΕΛΙΑΜΕΠ είναι παλαιότερο του ΙΑΑ όργανο εξωτερικής πολιτικής, ουσιαστικά ευθυγράμμισης με την παγκοσμιοποίηση αλλά με περισσότερο ευρω-ατλαντικό προσανατολισμό. Από το 2000 και μετά ανέλαβε τον συντονισμό του προγράμματος υποτροφιών του German Marshall Fund of the United States με στόχο την δημιουργία ενός δικτύου δημοσιογράφων, εκπροσώπων του επιχειρηματικού και πολιτικού κόσμου και «μη κυβερνητικών οργανώσεων» για την «ενδυνάμωση της διατλαντικής συνεργασίας», όπως λένε οι σκοποί του ξένου ιδρύματος. Κάθε χρόνο, δεκάδες υποτροφίες χορηγούνται για την ανάδειξη νέων Ευρωπαίων και Αμερικανών ηγετών σε όλους αυτούς τους τομείς.

Μια άλλη πολιτική, εξίσου κατευθυνόμενη από ευρω-ατλαντικά κέντρα, στην οποία πρωτοστατεί το ΕΛΙΑΜΕΠ είναι η εξιδανίκευση της «οθωμανικής πολυπολιτισμικότητας» και της προ του 1912 εποχής στην Βόρεια Ελλάδα. Σε διεθνές συνέδριο, που συνδιοργάνωσαν με το υπουργείο Μακεδονίας-Θράκης, συζητήθηκε η υπερεθνική μετάλλαξη της Θεσσαλονίκης όπως περιγράφεται στο βιβλίο του Αμερικανοεβραίου ελληνομαθούς ιστορικού Μαρκ Μαζάουερ, «Θεσσαλονίκη 1430-1950». Μια άλλη συμβουλή του ΕΛΙΑΜΕΠ στην ελληνική κοινή γνώμη να αποδεχθεί τα τετελεσμένα στο Αιγαίο, προήλθε από ένα άρθρο του μέλους του, καθηγητή κ. Κουλουμπή, σε κυριακάτικη εφημερίδα με τίτλο «2006: Καιρός να κλείνουμε με την Τουρκία», όπου προτείνεται η αναζήτηση «ενός ποθητού modus vivendi» με χωρικά ύδατα και εναέριο χώρο στα 6 μίλια στο Αιγαίο. Εννοείται, βέβαια, ότι ούτε συζήτηση δεν γίνεται για το δικαίωμα σε χωρικά ύδατα 12 μιλίων, κατά το Δίκαιον της Θαλάσσης.

Παρόμοιες συστάσεις για υποχωρήσεις γίνονται και στους Κυπρίους: «Tο 2006, η κυπριακή κυβέρνηση πρέπει να επανακτήσει το χαμένο έδαφος στην επικοινωνιακή της πολιτική, κάνοντας ουσιαστικές προτάσεις για την επανάληψη του διακοινοτικού διαλόγου, ο οποίος θα έχει στόχο μια αμοιβαία αποδεκτή λύση που θα τεθεί και πάλι στην κρίση των ψηφοφόρων των δύο κοινοτήτων. H πρόοδος στο δρόμο της επίλυσης του Kυπριακού θα βελτιώσει αισθητά την ατμόσφαιρα των ελληνοτουρκικών σχέσεων στο Aιγαίο· όπως και η πρόοδος στο δρόμο της διευθέτησης του προβλήματος της υφαλοκρηπίδας του Aιγαίου θα έχει ευεργετικές επιπτώσεις στο κλίμα των σχέσεων των δύο κοινοτήτων στη Mεγαλόνησο. Γι’ αυτό, το 2006 πρέπει τελικά να αποδειχθεί η χρονιά της λύσης του ελληνοτουρκικού ανταγωνισμού στο Aιγαίο. Ύστερα από τριάντα δύο τουλάχιστον διυπουργικές διαβουλεύσεις (επαφές) των εκπροσώπων των δύο χωρών τα τελευταία τρία χρόνια, θεωρώ ότι έφτασε η ώρα να υπογράψουμε το σχετικό συνυποσχετικό της αμοιβαίας ελληνοτουρκικής προσφυγής στο Διεθνές Δικαστήριο της Xάγης...

Ως γνωστόν, η συντριπτική πλειονότητα των τουρκικών παραβιάσεων γίνεται στα τέσσερα μίλια της διαφοράς ανάμεσα στο εύρος των έξι μιλίων των χωρικών μας υδάτων και των δέκα του εθνικού εναερίου μας χώρου. Μήπως θα μπορούσαμε να συμφωνήσουμε με τους Τούρκους στα «οκτώ» και μετά να προσφύγουμε στο Δικαστήριο για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας; Εναλλακτικά, μήπως θα μπορούσαμε να φθάσουμε στο ποθητό modus vivendi υιοθετώντας έξη μίλια στο Αιγαίο (χωρικά ύδατα και εναέριο χώρο) και δώδεκα μίλια στην ηπειρωτική Ελλάδα, την Κρήτη, την Εύβοια και τα Ιόνια νησιά;». Τις μυστικές συμφωνίες που είχαν προηγηθεί για την παραχώρηση του μισού Αιγαίου στους Τούρκους τις είδαμε να υλοποιούνται μπροστά στα μάτια μας με την υπόθεση του ερευνητικού πλοίου «Ποσειδών», στα μέσα Μαΐου.

Το ΕΛΙΑΜΕΠ είχε πρωτοστατήσει κατά του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου και υπέρ του Σχεδίου Ανάν. Τα περισσότερα στελέχη του, τα οποία θεωρούν όσους δεν συμφωνούν με την πολιτική των παραχωρήσεων «εθνικιστές», δεν έχουν πρόβλημα όμως να βρίσκονται σε συνέδρια με «φιλέλληνες» τύπου Χάνεϋ ή Κίσσινγκερ, και να συζητούν απαράδεκτες προτάσεις της IGC. Σύμφωνα, λοιπόν, με δημοσίευμα της εφημερίδας «Παρόν» (19 Μαρτίου 2006), υπήρξε όντως μια κλειστή συνάντηση στην Αθήνα με το εξής πλαίσιο:
«Η σκανδαλώδης και προκλητική έκθεση της «Ομάδας Διεθνών Κρίσεων» συζητήθηκε στην Αθήνα, σε κλειστή συνάντηση με το ΕΛΙΑΜΕΠ, κατά το πρότυπο παρόμοιων κλειστών σεμιναρίων και συζητήσεων που έγιναν με τον Λόρδο Χάνεϊ, αρχιτέκτονα του Σχεδίου Ανάν, στις Σπέτσες και στην Μπολώνια.
Εκ μέρους της «Ομάδας Διεθνών Κρίσεων» ανέλαβε την παρουσίαση της εκθέσεως ο Νίκολας Γουάϊτ, άνθρωπος με στενούς δεσμούς με τα Σκόπια, η συμμετοχή του οποίου, με την βοήθεια του γνωστού Σόρος αλλά και άλλων μεγαλόσχημων παραγόντων της αμερικανικής πολιτικής, είναι ιδιαίτερα σημαντική.
Ο Νίκολας Γουάϊτ συμμετέχει άλλωστε στην «Ομάδα Διεθνών Κρίσεων» ως υπότροφος ερευνητής του ιδρύματος «Trigun Kostovski» των Σκοπίων. Είναι εκπληκτική η εικόνα που παρουσιάζει η ελληνική πλευρά, με την ακολουθούμενη πολιτική της άνευ όρων ουσιαστικά υποστηρίξεως της ενταξιακής πορείας της Τουρκίας και την πλήρη αδράνεια στον τομέα της διεθνούς προβολής των ελληνικών εθνικών θεμάτων. Η μονόπλευρη τουρκική προπαγάνδα οργιάζει και ο αγγλοαμερικανικός παράγων ενορχηστρώνει νέο κύκλο πιέσεων σε βάρος της ελληνικής πλευράς για να διευκολύνει με κάθε τρόπο την ευρωπαϊκή πορεία της Άγκυρας».
Για ν’ αντιληφθεί κανείς τον ρόλο που διαδραματίζει και τους στόχους που εξυπηρετεί η παρουσιαζόμενη ως δήθεν «ανεξάρτητη» αυτή μη κυβερνητική οργάνωση, γράφει η εφημερίδα, αρκεί να αναφέρει ενδεικτικά ορισμένους από τους επιφανείς συμμετέχοντες: ο Τζωρτζ Σόρος, ο γνωστός χρηματοδότης των Σκοπίων στα Βαλκάνια και της «δημοκρατίας» στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Ο πρώην βοηθός υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Μόρτον Αμπράμοβιτς, γνωστός ως ένθερμος υποστηρικτής απ’ την αρχή της ανεξαρτησίας του Κοσσόβου. Ο πρώην γερουσιαστής και «αρχηγός» στο Κογκρέσσο του φιλοτουρκικού λόμπυ Stephen Solarz. Ο Αμερικανός πρέσβης Kenneth Adelman, εκπρόσωπος των ΗΠΑ στις αμερικανοσοβιετικές διαπραγματεύσεις για τον περιορισμό των εξοπλισμών, γνωστός στον αμερικανικό τύπο για τις σκληρές ψυχροπολεμικές θέσεις του. Ο πρώην αρχηγός των δυνάμεων του ΝΑΤΟ και επικεφαλής της επεμβάσεως στην Γιουγκοσλαβία Wesley Clark. Ο πρώην Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας του προέδρου Κάρτερ Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι. Ο Leslie H. Gelb, πρώην πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικών σχέσεων των ΗΠΑ. Ο Λόρδος Ρόμπερτσον, πρώην Γενικός Γραμματέας του ΝΑΤΟ. Ο Par Stenback, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Φινλανδίας. Ο Thorvald Stoltenberg, πρώην υπουργός Εξωτερικών της Νορβηγίας. Ο Marti Ahtisaari, πρώην πρόεδρος της Φινλανδίας και μεσολαβητής σήμερα στο θέμα του Κοσσυφοπεδίου, ο πρώην επίτροπος Εξωτερικών σχέσεων της Ε.Ε. Λόρδος Πάτεν και άλλοι γνωστοί «διεθνείς υπάλληλοι» των πραγματικών αφεντικών του κόσμου. Η πλουσιοπάροχη χρηματοδότηση της ομάδας, όπως λέει το δημοσίευμα, προέρχεται από υπουργεία Εξωτερικών, περιλαμβανομένου του υπουργείου Εξωτερικών της Τουρκίας, από γνωστά διεθνή ιδρύματα, όπως αυτό του Σόρος και άλλα από ιδιώτες δωρητές. Οι τελευταίοι μάλιστα εάν καταβάλουν δωρεά άνω των 25.000 δολλαρίων, έχουν δικαίωμα να εκπροσωπηθούν στην διοίκηση της ομάδας...
Αναρωτιέται κανείς για ποιον λόγο πρέπει να γίνουμε όλοι «διεθνιστές» και «παγκοσμιοποιητές» αφού κανείς δεν μπορεί να μας εξηγήσει τι σημαίνουν εν τέλει αυτοί οι όροι! Για να είμαστε in μέσα στα πλαίσια του νεοταξικού life-style;

Την ώρα, λοιπόν, που το τουρκικό «βαθυκράτος» των Γκρίζων Λύκων ωθεί τα παιγνίδια σε Αιγαίο και Κύπρο στα άκρα, η ελληνική πολιτική ηγεσία δέχεται συμβουλές από τις ελληνικές «δεξαμενές σκέψης» για πρόσω ολοταχώς προς συνθηκολόγηση σε όλα τα επίπεδα. Η πολιτική «ανοικτών θυρών» έναντι της Τουρκίας, που εισηγούνται οι φωστήρες της παγκοσμιοποίησης, συμπληρώνεται και από αντίστοιχη αποδοχή των στρατηγικών παιγνιδιών των ΗΠΑ στα Βαλκάνια. Όπως ανέφερε ο Ελληνοαμερικανός καθηγητής Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου του Howard, στις ΗΠΑ, Νίκος Σταύρου τόσο στην εκπομπή της δημοσιογράφου Έλλης Στάη (07/11/2005) όσο και σε δημοσίευμα του Βήματος (05/05/2006):
«Σήμερα τα Βαλκάνια θεωρούνται το γεωγραφικό εργαστήριο για την νομιμοποίηση του νεο-οθωμανισμού ως περιφερειακού συστήματος, το οποίο θα μπορούσε ίσως να απαλύνει τις συνέπειες των πολιτιστικών διενέξεων, ενώ η Δύση θα επιχειρεί, με την Τουρκία οδηγό, την αναζωογόνηση της «Νέας Ανατολής». Στο μυαλό πολλών στην Ουάσιγκτων τα Βαλκάνια προσφέρουν την καλύτερη ευκαιρία για την δημιουργία μουσουλμανικών κρατιδίων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως απόδειξη της «αρμονικής» συνύπαρξης χριστιανών και μουσουλμάνων.
Έτσι, στην ίδια πάντα γραμμή, υποβάλλουν ερωτήματα: λ.χ., γιατί να απασχολείται η Ελλάδα με «ενοχλητικά θέματα», όπως η κυριαρχία του Αιγαίου και η αυτοδιάθεση της Κύπρου, και να κατατρύχεται από «συναισθηματισμούς» για το όνομα μιας «χώρας αποκλεισμένης από παντού που ζει με δάνειο στον χρόνο» την στιγμή που η πριν από το 1912 Θεσσαλονίκη, με τους Έλληνες ως μειοψηφία, αποδεικνύει την αξία της πολυεθνικότητας; Γιατί να μην αναζητήσουμε τις «παλιές καλές ημέρες»; Το μόνο που χρειάζεται για «να γίνουν λειτουργικά» τα βαλκανο-αιγαιο-μεσανατολικά σενάρια, κατά την γνώμη των μάνατζερ των βαλκανικών καζίνων, είναι μια γενναία ελληνική ηγεσία που θα «αντιλαμβάνεται» τον ευρύτερο χώρο, πρόθυμη να αποδεχθεί κάποιες «απροσεξίες», και η οποία θα τακτοποιήσει νέες προτεραιότητες, όπως πρώτα οι μπίζνες και τελευταίο το εθνικό συμφέρον».
Μέσα σ’ αυτά τα πλαίσια, η Ελλάδα απειλείται από τους ιστορικούς εχθρούς της, εκβιάζεται από τους μοντέρνους «φίλους» της και νουθετείται από τους ντόπιους απολογητές της Νέας Τάξης για να γίνει το πεδίο πειραματισμού της βαλκανικής εκδοχής του πολυπολιτισμού, εγκαταλείποντας την εθνική της παράδοση και την ιδιομορφία, κοινωνική και θρησκευτική, χωρίς κανένα αντάλλαγμα από μεριάς της Τουρκίας ή ακόμα και των Σκοπίων.

Η στρατηγική των περισσότερων ελληνικών think-tanks θυμίζει το ανέκδοτο που συνήθιζε να λέει ο καθηγητής Νεοκλής Σαρρής. Όταν σε μια παρέα κάποιος προθυμοποιείται μια-δυό-τρεις φορές να πληρώσει τον λογαριασμό, τότε το γκαρσόνι την τέταρτη φορά δεν θα ενοχλήσει τους άλλους αλλά θα πάει κατ’ ευθείαν στο «κορόϊδο». Αυτό ακριβώς συνιστούν οι «δούρειοι ίπποι» της παγκοσμιοποίησης στους Έλληνες: να πληρώνουν συνέχεια τον λογαριασμό και μα μην ζητούν ούτε τα ρέστα. Να απεμπολήσουν την πατρίδα τους ελπίζοντας μόνο στην φαντασίωση της «αρμονικής συνύπαρξης» όλων με όλους. Να ξεχάσουμε, δηλαδή, τα διδάγματα του Θουκυδίδη για το ποια μοίρα περιμένει τον αδύνατο και να ελπίσουμε στο ανύπαρκτο «διεθνές δίκαιο» της Νέας Τάξης. Των μισθοφόρων του Μπους και των συμπλεγματικών συνοδοιπόρων τους. Όχι, κύριοι. Η απάντηση έχει ήδη δοθεί από τους προγόνους μας!

* Αποσπάσματα από έρευνα που δημοσιεύθηκε στα τεύχη 13 και 14 (ΜΑΙ. & ΙΟΥΝ. 2006) του περιοδικού Hellenic Nexus



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου 



23 Μαρ 2014

Γράφει ο Χέδερ Κόφιν 

Το Ίδρυμα για την Ανοικτή Κοινωνία του Σόρος είναι αναμεμιγμένο στα πάντα. Το διοικητικό συμβούλιό του απαρτίζεται από προσωπικότητες με πασίγνωστη δράση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου αλλά και από αυθεντίες της Νέας Παγκόσμιας Τάξης.   
Δεν πρόκειται για μια περίπτωση ναρκισσιστικής διαταραχής· αφορά το πώς ο Τζωρτζ Σόρος επιβεβαιώνει το κύρος της ηγεμονίας των Ηνωμένων Πολιτειών επάνω στον σημερινό κόσμο. Τα ιδρύματα και οι οικονομικοί μηχανισμοί του Σόρος είναι εν μέρει υπεύθυνα για την πτώση των καθεστώτων στην Ανατολική Ευρώπη και την πρώην Σοβιετική Ένωση. Τα ίδια δίκτυα έχουν απλώσει τα πλοκάμια τους στην Κίνα. Ο Σόρος έπαιξε επίσης καθοριστικό ρόλο στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Ο ρόλος του αυτοαποκαλούμενου και ως «φιλανθρώπου» είναι να ενισχύει τις ιδεολογικές εκφράσεις της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης Πραγμάτων προωθώντας παράλληλα το οικονομικό του συμφέρον. Οι εμπορικές και «φιλανθρωπικές» δραστηριότητες του Σόρος είναι μυστικές, αντιφατικές και ταυτόχρονα συγκλίνουσες.

Ο Σόρος έχει ηγετικό ρόλο στο Council of Foreign Relations (Συμβούλιο των Διεθνών Σχέσεων), στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ (World Economic Forum) και στο Παρατηρητήριο για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα [Human Rights Watch (HRW)]. Το 1994, έπειτα από μια συνάντηση με τον φιλόσοφο και μέντορά του, τον σερ Κάρλ Πόππερ, ο Σόρος έδωσε εντολή στις επιχειρήσεις του να επενδύσουν στον τομέα των τηλεπικοινωνιών της Κεντρικής και της Ανατολικής Ευρώπης. Η Ομοσπονδιακή Διοίκηση των Ραδιοτηλεοπτικών Μέσων της Τσεχίας δέχθηκε την προσφορά του να αναλάβει και να χρηματοδοτήσει τα αρχεία του «Ράδιο Ελεύθερη Ευρώπη». Ο Σόρος μετέφερε τα αρχεία στην Πράγα και ξόδεψε πάνω από 15 εκατομμύρια δολάρια για να τα συντηρήσει (1). Τώρα, ένα ίδρυμά του διοικεί το, δημιουργημένο από την CIA, σταθμό Ράδιο «Ελεύθερη Ευρώπη»/ Ράδιο «Ελευθερία», το οποίο έχει επεκταθεί πλέον στον Καύκασο και την Ασία (2). Επίσης, ο Σόρος είναι ο ιδρυτής και ο χρηματοδότης του Ιδρύματος Ανοιχτής Κοινωνίας (Open Society Institute), ενώ ίδρυσε και συντηρεί τη Διεθνή Ομάδα Κρίσης (International Crisis Group –ICG) που, μεταξύ άλλων, έπαιξε ενεργό ρόλο στη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας. Τέλος, ο Σόρος συνεργάζεται ανοιχτά και με το αμερικανικό Ίδρυμα για την Ειρήνη (Institute of Peace) που ελέγχεται από την CIA.

Επενδύει σε ορισμένους από τους παγκόσμιους ηγέτες και αυτοί του ανταποδίδουν την εμπιστοσύνη τους. Σχετιζόταν στενά με τον Χένρυ Κίσινγκερ, τον Βάκλαβ Χάβελ και τον Πολωνό στρατηγό Γιαρουζέλσκι. Υποστηρίζει τον Δαλάι Λάμα, του οποίου το ινστιτούτο έχει την έδρα του στο Πρεσίντιο του Σαν Φρανσίσκο, όπου επίσης στεγάζεται και το ίδρυμα του στενού φίλου του Σόρος, Μιχαήλ Γκορμπατσώφ (3).

Τον Φεβρουάριο του 2002, όταν οι αντι-παγκοσμιοποιητικές δυνάμεις πάγωναν στους δρόμους της Νέας Υόρκης, έξω από το ξενοδοχείο Waldorf-Astoria, ο Σόρος ήταν μέσα απευθυνόμενος στο Παγκόσμιο Οικονομικό Φόρουμ. Ενόσω η αστυνομία απωθούσε τους διαδηλωτές πίσω από τους μεταλλικούς φράκτες της Park Avenue, ο Τζωρτζ Σόρος ξεδίπλωνε μέσα στο συνέδριο τις αρετές της «ανοιχτής κοινωνίας» μαζί με τους Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, Σάμουελ Χάντιγκτον, Φράνσις Φουκουγιάμα και άλλους.

Ποιος είναι ο Τζωρτζ Σόρος
Ο Τζωρτζ Σόρος γεννήθηκε στην Ουγγαρία το 1930 από Εβραίους γονείς, οι οποίοι είχαν απομακρυνθεί τόσο πολύ από τις ρίζες τους ώστε μπόρεσαν να ταξιδέψουν ακόμη και στη ναζιστική Γερμανία (4). Ο Σόρος έζησε στην Ουγγαρία υπό την κατοχή των Ναζί, αλλά μετά τον θρίαμβο των κομμουνιστών μετακόμισε στην Αγγλία το 1947. Εκεί, εντάχθηκε στον κύκλο του φιλόσοφου Καρλ Πόππερ, στη London School of Economics. Ο Πόππερ υπήρξε σφοδρός πολέμιος του κομμουνισμού και η διδασκαλία του διαμόρφωσε τη βάση των πολιτικών αντιλήψεων του Σόρος. Δεν υπάρχει σχεδόν κανένας λόγος, άρθρο ή βιβλίο του Σόρος που να μην αναφέρεται στην επίδραση του Πόππερ.

Ο Πόππερ, ο οποίος τιμήθηκε με τον τίτλο του ιππότη το 1965, ήταν ο εμπνευστής της έννοιας της «Ανοιχτής Κοινωνίας», από όπου έχουν πάρει και το όνομά τους τα ιδρύματα του Σόρος. Οι υποστηρικτές του Πόππερ επαναλαμβάνουν τα λόγια του σαν αληθινοί πιστοί. Η φιλοσοφία του Πόππερ συνοψίζει τον δυτικό ατομικισμό. Ο Σόρος έφυγε από την Αγγλία το 1956 και προσλήφθηκε στην Γουόλ Στρήτ όπου, κατά τη δεκαετία του 1960, επινόησε τα Hedge Funds (επενδυτικά κεφάλαια υψηλού ρίσκου, κάλυψης του κινδύνου που προέρχεται από τη μεταβλητότητα των επιτοκίων, των τιμών συναλλάγματος και των τιμών των μετοχών και ομολόγων).

Ο Σόρος οργάνωσε το Quantum Fund το 1969 και άρχισε να κερδοσκοπεί επάνω στις νομισματικές ισοτιμίες. Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του 1970, οι οικονομικές του δραστηριότητες μετατοπίστηκαν στην «εναλλαγή μακροχρόνιων και βραχυπρόθεσμων επενδύσεων… Ο Σόρος κέρδισε τόσο από την άνοδο των τιμών των ακινήτων όσο και από την κατάρρευσή τους. Κάτω από την 20ετή διαχείριση του Σόρος, η Quantum πέτυχε το εντυπωσιακό ποσοστό κέρδους 34,5% επί των επενδύσεων ανά έτος. Ο Σόρος έγινε διάσημος από τη νομισματική κερδοσκοπία… Το 1997, είχε την σπάνια τιμή να γίνει ο στόχος των δημόσιων καταγγελιών του πρωθυπουργού της Μαλαισίας, Μαχατίρ Μοχαμάντ, για τη συμμετοχή του στις κερδοσκοπικές επιθέσεις εναντίον του νομίσματος της χώρας αυτής» (5).

Μέσα απ’ αυτές τις παράνομες οικονομικές ραδιουργίες, ο Σόρος έγινε πολυ-δισεκατομμυριούχος. Οι εταιρείες του ελέγχουν ακίνητα στην Αργεντινή, τη Βραζιλία και το Μεξικό, καθώς και τράπεζες στη Βενεζουέλα, ενώ διακρίνονται ιδιαίτερα στην ανταλλαγή νομισμάτων, ενισχύοντας έτσι την εντύπωση ότι οι υψηλόβαθμοι φίλοι του Σόρος τον βοηθούν στις οικονομικές του δραστηριότητες, αποκομίζοντας πολιτικά και οικονομικά κέρδη (6).

Ο Τζωρτζ Σόρος κατηγορήθηκε για την καταστροφή της ταϊλανδέζικης οικονομίας το 1997 (7). Ένας ακτιβιστής από την Ταϊλάνδη δήλωσε: «Θεωρούμε τον Τζωρτζ Σόρος ένα είδος δράκουλα που ρουφάει το αίμα των λαών» (8). Οι Κινέζοι τον αποκαλούν «κροκόδειλο» επειδή οι οικονομικές και ιδεολογικές επεμβάσεις του στην Κίνα ήταν τόσο ακόρεστες, αλλά και επειδή οι κερδοσκοπικές του δραστηριότητες τού απέφεραν εκατομμύρια δολάρια καθώς διέλυε την ταϊλανδέζικη και την μαλαισιανή οικονομία (9).

Σε μια περίπτωση, ο Σόρος κέρδισε ένα δισεκατομμύριο δολάρια μέσα σε μια μέρα κερδοσκοπώντας (μια λέξη την οποία αποστρέφεται) με την αγγλική λίρα. Αντιμετωπίζοντας την κατηγορία ότι «με το να κερδοσκοπεί έναντι της στερλίνας, βγάζει λεφτά από τους Βρετανούς φορολογούμενους», δήλωσε: «Όταν κερδοσκοπείς στις διεθνείς χρηματαγορές, είσαι απελευθερωμένος από τους ηθικούς φραγμούς που αντιμετωπίζει ένας συνηθισμένος επιχειρηματίας. Προσωπικά, όταν ασχολούμαι με τις διεθνείς χρηματαγορές, δεν με απασχολούν ηθικής φύσεως ζητήματα» (10).

Ο Σόρος έχει μια σχιζοφρενική τάση απ’ τη μια ν’ αγωνίζεται ν’ αυξήσει τα πλούτη του και από την άλλη να προσπαθεί να πλασάρει μια πολύ καλή εικόνα του εαυτού του προς τα έξω:

«Οι έμποροι των νομισμάτων κάθονται στα γραφεία τους και πωλούν τα χρήματα του Τρίτου Κόσμου σε μεγάλες ποσότητες. Οι συνέπειες της νομισματικής αστάθειας της αγοράς στους ανθρώπους που ζουν σ’ αυτές τις χώρες είναι ένα ζήτημα που δεν απασχολεί ούτε θα απασχολήσει ποτέ το μυαλό τους. Έχουν μία δουλειά να κάνουν. Απλά, αν σταματήσουμε λίγο για να σκεφτούμε, θα πρέπει να αναρωτηθούμε το αν αυτοί οι άνθρωποι μπορούν να ρυθμίζουν τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων.» (11)

Ο Σόρος ήταν που έσωσε την υπόληψη του Τζωρτζ Γ. Μπους, όταν, από τη θέση του διευθυντή, είχε οδηγήσει μία εταιρεία εξερεύνησης πετρελαίου σε χρεωκοπία. Ο Σόρος, ιδιοκτήτης εκείνη την περίοδο της εταιρείας Harken Energy, εξαγόρασε ένα μεγάλο κομμάτι του μετοχικού κεφαλαίου που υποτιμάτο, λίγο πριν η εταιρεία καταρρεύσει. Μ’ αυτήν την κίνηση, ο μελλοντικός πρόεδρος των Η.Π.Α. είχε εκταμιεύσει τότε σχεδόν ένα εκατομμύριο δολάρια. Ο Σόρος δήλωσε ότι λειτούργησε έτσι προκειμένου να αγοράσει «πολιτική επιρροή» (12). Ο Σόρος είναι επίσης μεγαλομέτοχος στο κακόφημο Carlyle Group. Ιδρυθείσα το 1987, «η μεγαλύτερη εταιρεία χρηματοδότησης μη εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών στον κόσμο», με ενεργητικό άνω των 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων, διοικείται από «μια σειρά πρώην ηγετών των Ρεμπουπλικάνων», από τον Frank Carlucci (Φρανκ Καρλούσι) της CIA μέχρι τον πρώην διευθυντή της CIA, Τζωρτζ Μπους τον πρεσβύτερο. Η Carlyle αποκομίζει τα περισσότερα κέρδη της από τις πολεμικές δαπάνες.

Ο εγωπαθής φιλάνθρωπος
Το 1980, ο Σόρος άρχισε να χρησιμοποιεί τα εκατομμύριά του για να επιτεθεί εναντίον του ανατολικού μπλοκ. Χρηματοδότησε όποιο άτομο ήταν διατεθειμένο να συνεργαστεί μαζί του. Η πρώτη επιτυχία του ήταν στην Ουγγαρία, όπου ανέλαβε τη σύσταση εκπαιδευτικών και πολιτιστικών θεσμών που θα υπονόμευαν τα αντίστοιχα όργανα του υπαρκτού σοσιαλισμού. Ο δρόμος του πέρασε μέσα από την ουγγρική κυβέρνηση. Ύστερα, ο Σόρος επεκτάθηκε στην Πολωνία, όπου συνέβαλε στη χρηματοδοτούμενη από την CIA επιχείρηση της «Αλληλεγγύης» και την ίδια χρονιά δραστηριοποιήθηκε στην Κίνα. Στην συνέχεια ήλθε η σειρά της Σοβιετικής Ένωσης.

Δεν είναι τυχαίο ότι, την ίδια εποχή, η CIA είχε δραστηριοποιηθεί σε όλες αυτές τις χώρες. Οι σκοποί της υπηρεσίας ταυτίζονταν με τους σκοπούς του Ταμείου για την Ανοιχτή Κοινωνία: επρόκειτο για την αποσύνθεση του σοσιαλισμού. Στη Νότια Αφρική, η CIA αναζήτησε συνεργάτες ανάμεσα στους κύκλους των αντικομμουνιστών διαφωνούντων. Στην Ουγγαρία, την Πολωνία και την ΕΣΣΔ, η CIA, με τη συνεργασία του Εθνικού Ιδρύματος για την Δημοκρατία (National Endowment for Democracy), τα συνδικάτα της AFL-CIO, την USAID και άλλους οργανισμούς, υποστήριξε και οργάνωσε αντικομμουνιστές από τους ίδιους κύκλους που σχετίζονταν με το Ταμείο για την Ανοιχτή Κοινωνία του Σόρος. Όπως είπε ο Σόρος: «Σε κάθε χώρα, προσέγγισα έναν αριθμό ανθρώπων –από τους οποίους άλλοι ήταν ηγετικές φυσιογνωμίες και δημόσια πρόσωπα και άλλοι λιγότερο γνωστοί– που συμμερίζονταν τα πιστεύω μου» (13). Το Ίδρυμα για την Ανοιχτή Κοινωνία διοργάνωσε συνέδρια με τη συμμετοχή αντικομμουνιστών Τσέχων, Σέρβων, Ρουμάνων, Ούγγρων, Κροατών, Βόσνιων και Κοσοβάρων (14). Η διευρυνόμενη επιρροή του έδωσε τροφή στις υποψίες ότι λειτουργεί στα πλαίσια του συμπλέγματος των μυστικών υπηρεσιών των Η.Π.Α. Το 1989, η Ουάσιγκτον Ποστ ανέφερε ότι αξιωματούχοι της κινέζικης κυβέρνησης είχαν κατηγορήσει τον Σόρος από το 1987, ότι το Ίδρυμά του για την «Μεταρρύθμιση και το Άνοιγμα της Κίνας» (Soros’ Fund for the Reform and Opening of China) είχε σχέσεις με τη CIA (15). 

Καταλαμβάνοντας τη Μόσχα
Μετά το 1990, οι χρηματοδοτήσεις του Σόρος στόχευσαν στο εκπαιδευτικό σύστημα της Ρωσίας, παρέχοντας μια σειρά σχολικών εγχειριδίων σε όλη τη χώρα (16). Πράγματι, ο Σόρος διασφάλισε την αποδοχή της προπαγάνδας του Ιδρύματος της Ανοιχτής Κοινωνίας από μια ολόκληρη γενιά της ρωσικής νεολαίας. Τα ιδρύματά του κατηγορήθηκαν ότι επεδίωκαν ν’ αποκτήσουν τον έλεγχο του ρωσικού χρηματιστικού συστήματος, ότι οργάνωσαν τις ιδιωτικοποιήσεις αλλά και τις ξένες επενδύσεις στη χώρα. Οι Ρώσοι  αντέδρασαν οργισμένα στην ανάμειξη του Σόρος. Οι κατηγορίες εναντίον του Σόρος και των άλλων αμερικανικών ιδρυμάτων υποστήριζαν ότι ο στόχος αυτών των ελιγμών ήταν να «υπονομεύσουν τη Ρωσία ως κράτος ικανό να ανταγωνιστεί τη μόνη υπερδύναμη που απέμεινε στον κόσμο» (17). Οι Ρώσοι άρχισαν να υποψιάζονται τον Σόρος για διασυνδέσεις με την CIA. Ο μεγαλοεπιχειρηματίας Μπόρις Μπερεζόφσκι δήλωσε ότι: «Κόντεψα να λιποθυμήσω όταν άκουσα, πριν από μερικά χρόνια, ότι ο Σόρος ήταν πράκτορας της CIA» (18). Η άποψη του Μπερεζόφσκι ήταν ότι ο Σόρος και η Δύση είχαν «φοβηθεί την ισχυροποίηση του ρωσικού κεφαλαίου».

Εάν το οικονομικό και πολιτικό κατεστημένο των Η.Π.Α. φοβήθηκε τον οικονομικό ανταγωνισμό της Ρωσίας, ο καλύτερος τρόπος για να την ελέγξουν ήταν το να κυριαρχήσουν στα ρώσικα ΜΜΕ, την εκπαίδευση, τα ερευνητικά και επιστημονικά ιδρύματα. Αφού ξόδεψε περίπου 250 εκατ. δολάρια για τη «μεταρρύθμιση των οικονομικών και των ανθρωπιστικών επιστημών στα Λύκεια και τα πανεπιστήμια», ο Σόρος ίδρυσε το Διεθνές Ίδρυμα για την Επιστήμη διοχετεύοντας άλλα 100 εκατ. για παρόμοιους σκοπούς (19). Η ρώσικη «Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Αντικατασκοπείας» (FSK) κατηγόρησε για «κατασκοπεία» τα ιδρύματα του Σόρος που έδρευαν στη Ρωσία. Είχαν προσέξει ότι ο Σόρος δεν ενεργούσε μόνος του στη χώρα· οι δραστηριότητές του ήταν κομμάτι μιας ευρύτερης εκστρατείας που περιλάμβανε χρηματοδοτήσεις από το Ίδρυμα Φορντ, το Ίδρυμα Heritage αλλά και από τα πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Ντιουκ και Κολούμπια και υποστήριξη από το αμερικανικό Πεντάγωνο και τις μυστικές υπηρεσίες (20). Η FSK κατηγόρησε τον Σόρος, ότι οι χορηγίες του σε 50.000 Ρώσους επιστήμονες προωθούσαν τα δικά του συμφέροντα, δεδομένου ότι αποκτούσε τον έλεγχο χιλιάδων επιστημονικών ανακαλύψεων και νέων τεχνολογιών και συγκέντρωνε τα κρατικά και εμπορικά μυστικά της χώρας (21).

Το 1995, οι Ρώσοι εξαγριώθηκαν με τις δραστηριότητες του αξιωματούχου του Υπουργείου Εξωτερικών των Η.Π.Α. στην Τσετσενία, του Φρέντ Κάνυ. Η δράση του αφορούσε δήθεν σε ανθρωπιστικά ζητήματα, αλλά η παλιότερη ανάμειξή του σε πολλές ζώνες συγκρούσεων που ενδιέφεραν τις Η.Π.Α. και η συμμετοχή του σε αποστολές αναζήτησης της CIA και του FBI, κατέστησαν σαφείς τις διασυνδέσεις του. Όταν εξαφανίσθηκε, ο Κάνυ εργαζόταν με σύμβαση σ’ ένα από τα ιδρύματα που ανήκουν στον Σόρος (22). Στις Η.Π.Α. δεν είναι ιδιαίτερα γνωστό ότι η βία στην Τσετσενία –μιας επαρχίας στην καρδιά της Ρωσίας– θεωρείται αποτέλεσμα μιας εκστρατείας πολιτικής αποσταθεροποίησης την οποία οι Η.Π.Α. αντιμετωπίζουν τουλάχιστον με συμπάθεια, και μπορεί πραγματικά να την καθοδηγούν κιόλας. Αυτό το ενδεχόμενο είναι αρκετά σίγουρο για τον συγγραφέα Τομ Κλάνσυ, ώστε να το αναφέρει ρητά στο διάσημο βιβλίο του, The Sum of all Fears. Οι Ρώσοι κατηγόρησαν τον Κάνυ ότι είναι πράκτορας της CIA με ειδική αποστολή να συμβάλει στην εξέγερση των Τσετσένων (23). Το Ίδρυμα για την Ανοιχτή Κοινωνία παραμένει δραστήριο σ’ αυτήν τη περιοχή, όπως και άλλοι οργανισμοί που χρηματοδοτούνται από τον Σόρος.

Στην Ρωσία επίσης, σε άλλη μία περίπτωση, πραγματοποιήθηκε παρέμβαση της αμερικανικής κυβέρνησης για να διαφυλάξει τα συμφέροντα του Σόρος. Το 1999, η υπουργός Εξωτερικών των Η.Π.Α., Μαντλήν Ολμπράιτ, δέσμευσε τα 500 εκατομμύρια δολάρια της εγγύησης που έδινε η Αμερικάνικη Τράπεζα Εισαγωγών – Εξαγωγών στη ρωσική πετρελαϊκή εταιρεία Tyumen, με την αιτιολογία ότι η πράξη αυτή στρέφονταν εναντίον των αμερικανικών εθνικών συμφερόντων. Η Tuymen επιθυμούσε να αγοράσει εξοπλισμό και υπηρεσίες από την Halliburton του Τσένεϋ και την ABB Lummus Global του Μπλούμφηλντ. Ο Τζωρτζ Σόρος ήταν μέτοχος σε μια εταιρεία που ήθελε να αποσπάσει την συμφωνία σε βάρος της Tuymen. Τόσο ο Σόρος όσο και η BP Amoco πίεσαν για να αποτρέψουν αυτήν τη συμφωνία και η Ολμπράιτ έκανε τα πάντα για να τους βοηθήσει (24).

Η ενίσχυση της «παγκοσμιοποιητικής Αριστεράς»
Το Ίδρυμα για την Ανοικτή Κοινωνία του Σόρος είναι αναμεμιγμένο στα πάντα. Το διοικητικό συμβούλιό του απαρτίζεται από προσωπικότητες με πασίγνωστη δράση κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου αλλά και από αυθεντίες της Νέας Παγκόσμιας Τάξης. Ο Πωλ Γκομπλ, διευθυντής του τμήματος επικοινωνιών, ήταν ο επιφανέστερος πολιτικός σχολιαστής του «Ράδιο Ελεύθερη Ευρώπη». Ο Χέρμπερτ Όκουν, υπηρέτησε την κυβέρνηση Νίξον ως ειδικός σύμβουλος του Χένρυ Κίσσινγκερ. H Κάτι Μάρτον είναι η σύζυγος του Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, του αντιπρόσωπου των Η.Π.Α. στον Ο.Η.Ε., που έγινε διάσημος από την εμπλοκή του στην Γιουγκοσλαβία. Η Μάρτον εργάστηκε ιδιαίτερα για την προώθηση του, χρηματοδοτούμενου από τον Σόρος, «Ράδιο Β-92», στη δημιουργία του οποίου συνέβαλε ιδιαίτερα το πασίγνωστο National Endowment for Democracy (που αποτελεί ένα ακόμα προπύργιο της CIA). Το «Β-92» έπαιξε πολύ ουσιαστικό ρόλο στην πτώση της κυβέρνησης Μιλόσεβιτς.

Όταν ο Σόρος ίδρυσε το Ταμείο για την Ανοικτή Κοινωνία, επέλεξε την Aryeh Neier για τη διευθυντική του θέση. Η Neier ήταν επικεφαλής του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι (Helsinki Watch), μια οργάνωση για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα με ιδιαίτερα αντικομουνιστική κλίση. Το 1993, το Ταμείο για την Ανοικτή Κοινωνία μετονομάστηκε σε Ινστιτούτο για την Ανοικτή Κοινωνία.

Το Helsinki Watch μετονομάστηκεσε Human Rights Watch το 1988. Σήμερα, ο Σόρος συμμετέχει στη συμβουλευτική γραμματεία των επιτροπών για την Αμερική και την Ανατολική Ευρώπη – Κεντρική Ασία. Επίσης, το Ινστιτούτο για την Ανοικτή Κοινωνία συγκαταλέγεται στους χρηματοδότες της οργάνωσης25. Ο Σόρος συνδέεται στενά με το Human Rights Watch, ενώ η Neier έχει γράψει πολλές φορές για το περιοδικό Nation –δίχως φυσικά ν’ αναφέρει ότι εργάζεται για τον Σόρος26.

Ο Σόρος εμπλέκεται άμεσα στο Human Rights Watch, παρόλο που κάνει ο,τιδήποτε περνάει από το χέρι του για να το κρύψει (27). Υποστηρίζει ότι απλά χρηματοδοτεί και οργανώνει τα προγράμματα της οργάνωσης, ενώ δεν εμπλέκεται καθόλου στις διαδικασίες της υλοποίησής τους.

Οι δραστηριότητες του Τζωρτζ Σόρος ανακεφαλαιώνονται σε ό,τι εξέφρασε το 1983 ο Άλεν Γουαϊνστάιν, ιδρυτής του National Endowment for Democracy: «Πολλά από αυτά που κάνουμε σήμερα, πραγματοποιούνταν υπόγεια πριν από 25 χρόνια από την CIA» (28).

Σήμερα, η πλειοψηφία των Αμερικανών πολιτών που θεωρούν ότι ανήκουν στην κεντρο-αριστερά είναι ιδιαίτερα επιφυλακτικοί ως προς τις δυνατότητες για έναν σοσιαλιστικό μετασχηματισμό της κοινωνίας. Αντίθετα, το πρότυπο της αποκέντρωσης των εξουσιών που εκφράζει το Ίδρυμα του Σόρος ή η «βήμα προς βήμα» προσέγγιση στον «αρνητικό ωφελιμισμό, στην προσπάθεια για την ελαχιστοποίηση της φτώχειας και της δυστυχίας», που εκφράζει την φιλοσοφία του Πόππερ, είναι ιδέες πολύ ελκυστικές σ’ αυτούς (29). Ο Σόρος χρηματοδότησε μια έρευνα του Human Rights Watch που υποστήριζε τη χαλάρωση των νόμων για τα ναρκωτικά στις πολιτείες της Καλιφόρνιας και της Αριζόνας (30). Ο Σόρος υποστηρίζει τη νομιμοποίηση των ναρκωτικών ως ένα μέσο για την προσωρινή διαφυγή των ανθρώπων από τη δυστυχία. Στο υψηλότερο σημείο της κοινωνικο-οικονομικής κλίμακας, υπάρχουν οι σοσιαλδημοκράτες που αντιμετωπίζουν θετικά τις δραστηριότητες του Σόρος και πιστεύουν στην ενίσχυση των πολιτικών ελευθεριών μέσα στα πλαίσια του καπιταλισμού (31). Γι’ αυτούς, οι καταστροφικές συνέπειες των δραστηριοτήτων του Σόρος μετριάζονται από τη φιλανθρωπία του. Παρόμοια, φιλελεύθεροι και αριστεροί διανοούμενοι, τόσο στις Η.Π.Α. όσο και έξω από αυτές, έχουν ενστερνιστεί τη φιλοσοφία της «Ανοιχτής Κοινωνίας», για να μην αναφέρουμε ότι συχνά χρηματοδοτούνται ανοιχτά από το Ινστιτούτο για την Ανοιχτή Κοινωνία.

Ο Μπόγνταν Ντένιτς, που είχε ισχυρές πολιτικές φιλοδοξίες στην Κροατία, δραστηριοποιούνταν στα πλαίσια του Ιδρύματος για την Ανοιχτή Κοινωνία και χρηματοδοτούνταν από αυτό (32). Ο Ντένιτς αντιμετώπισε ευνοϊκά την εθνική εκκαθάριση των Σέρβων στην Κροατία και τον βομβαρδισμό της Βοσνίας και της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ, ενώ υποστήριξε ακόμα και τη χερσαία εισβολή στην Γιουγκοσλαβία. Υπήρξε ιδρυτής και για πολλά χρόνια πρόεδρος των Δημοκρατών Σοσιαλιστών, μιας σημαντικής φιλελεύθερης αριστερής ομάδας των Η.Π.Α. Ο Ντένιτς ήταν επίσης πρόεδρος της πασίγνωστης Socialist Scholars Conference, μέσω της οποίας εργαζόταν συστηματικά για να εξασφαλίσει υποστήριξη στην προοπτική της διεύρυνσης του ΝΑΤΟ (33). Από το στόχαστρο του Σόρος δεν ξέφυγαν ούτε το Refuse and Resist, το ACLU και μια σειρά άλλων φιλελεύθερων ιδρυμάτων (34), ενώ πέτυχε ακόμα μια ανέλπιστη νίκη, όταν κατάφερε να αναμειχθεί στο New School for Social Research in New York, ένα ίδρυμα εξαιρετικά δημοφιλές για τους αριστερούς διανοουμένους. Τώρα, χρηματοδοτεί ένα πρόγραμμα για την Ανατολική και την Κεντρική Ευρώπη στο ίδρυμα αυτό (35).

Μέσω του Ινστιτούτου για την Ανοιχτή Κοινωνία και του Human Rights Watch, ο Σόρος ήταν ένας από τους βασικούς υποστηρικτές του ραδιοφωνικού σταθμού «Β-92» στο Βελιγράδι. Ο Σόρος χρηματοδότησε την OTPOR, την οργάνωση που παρέλαβε τις «βαλίτσες με τα λεφτά» προκειμένου να διοργανώσει την ανατροπή του Μιλόσεβιτς στις 5 Οκτωβρίου του 2000 (36). Το Human Rights Watch βοήθησε στη νομιμοποίηση της απαγωγής και της παραπομπής του Μιλόσεβιτς στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, τηρώντας σιγή ιχθύος για ό,τι αφορούσε στα δικαιώματά του (37). Η Louise Arbour, που υπηρέτησε ως δικαστής σ’ αυτό το παράνομο δικαστήριο, συμμετέχει στο διοικητικό συμβούλιο του International Crisis Group, ενός ακόμα ιδρύματος του Σόρος. Επίσης, η συμμορία του Ινστιτούτου για την Ανοιχτή Κοινωνία και του Human Rights Watch δραστηριοποιείται, στα πλαίσια της «εκπολιτιστικής τους αποστολής», και στην FYROM, την οποία αγωνίζονται να διασώσουν προκειμένου να ολοκληρωθεί η διάλυση της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Εκπρόσωποι της Εξουσίας
Ο Σόρος έχει δηλώσει ότι θεωρεί τη φιλανθρωπία του ηθική και τις επαγγελματικές του δραστηριότητες ανήθικες (38). Παρόλα αυτά, αυτοί που δουλεύουν για λογαριασμό του στις διάφορες χρηματοδοτούμενες μη-κυβερνητικές οργανώσεις γνωρίζουν πολύ καλά το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων τους. Ένα από τα πιο διάσημα ινστιτούτα του Σόρος είναι και το International Crisis Group, που ιδρύθηκε το 1986. Το ICG διοικείται από άτομα που βρίσκονται στο επίκεντρο της εταιρικής και της πολιτικής εξουσίας. Στο διοικητικό συμβούλιο συμμετέχουν οι: Ζμπίγκνιου Μπρεζίνσκι, Μόρτον Αμπράμοβιτς, πρώην υφυπουργός εξωτερικών των Η.Π.Α. και πρεσβευτής στην Άγκυρα, ο Ουέλσεϋ Κλάρκ, πρώην ευρωπαϊκός διοικητής των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, και ο Ρίτσαρντ Άλλεν, πρώην σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των Η.Π.Α. Ο Άλεν έγινε γνωστός για την παραίτησή του από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Νίξον όταν ήλθε σε σύγκρουση με τον Χένρυ Κίσινγκερ. Επίσης, ο Άλλεν ήταν αυτός που στρατολόγησε τον Όλιβερ Νορθ στο Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας, επί εποχής Ρήγκαν, ενώ ταυτόχρονα ενεπλάκη στο σκάνδαλο Ιράν – Κόντρας. Για όλους αυτούς, ο «περιορισμός της σύγκρουσης» επιτυγχάνεται μέσα από τον έλεγχο των πόρων και των λαών του πλανήτη από τους Αμερικάνους. [Σ.τ.ε. Σημειοτέον ότι η ICG εξέδωσε προσφάτως κείμενο όπου υποστηρίζει ότι οι ελληνοκύπριοι πρέπει να αποδεχθούν το σχέδιο Ανάν σχέδόν ως έχει και χωρίς ν’ απαιτείται η αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων ή των εποίκων από τα κατεχόμενα.]

Κατά τη δεκαετία του 1980 και του 1990, υπό την επίδραση του δόγματος Ρήγκαν, πραγματοποιήθηκαν δεκάδες επίσημες και ανεπίσημες επιχειρήσεις των Η.Π.Α. στην Αφρική, τη Λατινική Αμερική, την Καραϊβική και την Ασία. Ο Σόρος συμμετείχε ανοιχτά σε πάρα πολλές από αυτές, εξαγοράζοντας δυνάμει επαναστάτες και επιχορηγώντας πολιτικούς, διανοούμενους και οποιονδήποτε άλλον θα μπορούσε να ανέλθει στην εξουσία έπειτα από την ανατροπή. Σύμφωνα με τον Τζέιμς Πέτρας:

Από τις αρχές της δεκαετίας του 1980, το πιο διορατικό κομμάτι των νεοφιλελεύθερων αρχουσών τάξεων συνειδητοποίησε ότι οι πολιτικές τους πόλωναν την κοινωνία και προκαλούσαν μεγάλης κλίμακας δυσαρέσκεια. Τότε, νεοφιλελεύθεροι πολιτικοί ξεκίνησαν να χρηματοδοτούν και να προωθούν μια παράλληλη στρατηγική “από τα κάτω”, που περιλάμβανε την ανάδειξη “οργανώσεων βάσης” με μια “αντικρατική” ιδεολογία, οι οποίες παρενέβαιναν εκεί όπου υπήρχε κίνδυνος να ξεσπάσουν αντιδράσεις και δημιουργούσαν ένα “κοινωνικό μαξιλάρι”. Αυτές οι οργανώσεις ήταν οικονομικά εξαρτώμενες από νεοφιλελεύθερες πηγές και ενεπλάκησαν άμεσα στον ανταγωνισμό με τα κοινωνικά και τα πολιτικά κινήματα προκειμένου να ελέγξουν την δραστηριοποίηση των πολιτών. Από τη δεκαετία του 1990, αυτές οι οργανώσεις που απεκλήθησαν «μη-κυβερνητικές» ήταν χιλιάδες και χρηματοδοτούνταν με πάνω από 4 δισ. δολ ετησίως (39).

Στο Underwritting Democracy, ο Σόρος πανηγυρίζει για τον «εξαμερικανισμό της Ανατολικής Ευρώπης». Σύμφωνα με τον απολογισμό του, μέσω των εκπαιδευτικών του προγραμμάτων, διαμόρφωσε ένα νέο πολιτικό προσωπικό. Αυτά τα νέα πολιτικά στελέχη που εκπαιδεύτηκαν είναι έτοιμα να παίξουν τον ρόλο των λεγόμενων «πρακτόρων επιρροής». Χάρη στη γνώση πολλών γλωσσών και στην εξοικείωσή τους με τα νέα γραφειοκρατικά μορφώματα, οι νεοσύλλεκτοι θα προλειάνουν το ιδεολογικό έδαφος για την εισβολή των πολυεθνικών εταιρειών.

Ο Χέρμπερτ Όκαν (Herbert Okun), διπλωμάτης καριέρας, που εργάζεται στην ευρωπαϊκή επιτροπή του Human Rights Watch, μαζί με τον Τζωρτζ Σόρος, συνδέεται με μια σειρά ιδρυμάτων που σχετίζονται με το αμερικανικό Υπουργείο Εξωτερικών, από την USAID μέχρι την Τριμερή Επιτροπή που χρηματοδοτείται από το ίδρυμα Rockfeller. Από το 1990 μέχρι το 1997, ο Όκαν ήταν διευθυντής ενός τμήματος της USAID που λεγόταν Financial Services Volunteer Corps, που σκοπό είχε «να βοηθήσει στην εγκαθίδρυση των οικονομικών συστημάτων της ελεύθερης αγοράς στις πρώην κομμουνιστικές χώρες» (40). Ο Τζωρτζ Σόρος λειτουργεί σε πλήρη συντονισμό με τους κεφαλαιοκράτες που προσπαθούν να αποκτήσουν τον έλεγχο της παγκόσμιας οικονομίας.

Μη-κερδοσκοπική κερδοσκοπία
Ο Σόρος ισχυρίζεται ότι δεν κάνει φιλανθρωπία σε χώρες που εμπλέκονται στις οικονομικές του δραστηριότητες (41). Συχνά, όμως, έχει εκμεταλλευτεί στο έπακρο τις διασυνδέσεις του για να πραγματοποιήσει σημαντικές επενδύσεις. Έχοντας εξασφαλίσει μια μελέτη του International Crisis Group και την υποστήριξη του Μπερνάρ Κουσνέρ, ύπατου αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών στο Κοσσυφοπέδιο, ο Σόρος προσπάθησε να θέσει υπό τον έλεγχό του τα κερδοφόρα μεταλλεία των Βαλκανίων.

Στο πλαίσιο λοιπόν μιας συντονισμένης προσπάθειας ν’ αποκτήσει ο Σορος τα μεταλλεία της Trepca πριν τις εκλογές στη Γιουγκοσλαβία, εντάσσεται η δήλωση του Κουσνέρ, τον Σεπτέμβιο του 2000, ότι η μόλυνση που προέρχεται από το σύμπλεγμα των μεταλλείων έχει αγγίξει επικίνδυνα όρια για το περιβάλλον. [Πρόκειται για μια καταπληκτική δήλωση, εάν αναλογιστούμε ότι ο ίδιος επικρότησε την επίθεση του ΝΑΤΟ το 1999 στην οποία χρησιμοποιήθηκαν βόμβες απεμπλουτισμένου ουρανίου που μόλυναν με πάνω από 100.000 τόνους καρκινογόνων ουσιών το έδαφος και τον αέρα της χώρας] (42). Στην προκειμένη περίπτωση, ο Κουσνέρ επέβαλε την άποψή του και τα ορυχεία έκλεισαν για λόγους «υγείας». Κατόπιν, ο Σόρος επένδυσε 150 εκατομμύρια δολάρια για να αποκτήσει τον έλεγχο των ορυχείων χρυσού, ασημιού, καδμίου και ψευδαργύρου, τα οποία αξίζουν πάνω από 5 δισεκατομμύρια δολάρια (43).

Ελέγχοντας τις εναλλακτικές προτάσεις
Η εικόνα του ως φιλάνθρωπου δίνει στον Σόρος τη δυνατότητα να διαμορφώνει τη διεθνή κοινή γνώμη, όταν οι κοινωνικές συγκρούσεις θέτουν το ερώτημα ποια είναι τα θύματα και ποιοι οι θύτες. Όπως και άλλες μη κυβερνητικές οργανώσεις, η Human Rights Watch, που προβάλλει τις αντιλήψεις του Σόρος για τα ανθρώπινα δικαιώματα, αγνοεί ή αποφεύγει να αναφέρεται στους πιο οργανωμένους και ανεξάρτητους ταξικούς αγώνες.

Στην Κολομβία, πολλοί ηγέτες συνδικαλιστές έχουν δολοφονηθεί από παρακρατικούς που δρουν σε απόλυτη συνεργασία με την κυβέρνηση. Επειδή αυτά τα συνδικάτα αντιπαρατίθενται στον νεοφιλελευθερισμό, το Human Rights Watch παραμένει σιωπηρό σε ό,τι τα αφορά. Τον Απρίλιο, ο Jose Vivanco, μέλος του Human Rights Watch, κατέθεσε στην Αμερικανική Γερουσία υπέρ του Σχεδίου «Κολομβία» (44): «Οι Κολομβιανοί παραμένουν πιστοί στα ανθρώπινα δικαιώματα και τη δημοκρατία. Χρειάζονται βοήθεια. Το Human Rights Watch δεν έχει κανένα πρόβλημα αρχής εάν τη βοήθεια αυτή την παράσχουν οι Η.Π.Α.» (45).

Το HRW πρόσφατα επικύρωσε την εκλογή του Ουρίμπε. Παρόλο που πήρε την εξουσία με εκλογές, ο Ουρίμπε αποτελεί οπισθοδρόμηση σε σχέση με τους λατινοαμερικανούς δικτάτορες που οι Η.Π.Α. υποστήριξαν στο παρελθόν. Το HRW, βέβαια, δεν σχολίασε το γεγονός ότι η πλειοψηφία μποϋκόταρε τις εκλογές (46).

Στην ιστοσελίδα του HRW, ο διευθυντής Κεν Ροθ (Ken Roth) ασκεί κριτική στις Η.Π.Α. επειδή δεν αντιτίθενται στην Κίνα πιο σθεναρά. Οι δραστηριότητές του συμπεριλαμβάνουν την διοργάνωση του Tibet Freedom Concert, μιας περιοδείας ροκ μουσικών ανά τις Η.Π.Α. που καλούσε τη νεολαία να υποστηρίξει το Θιβέτ εναντίον της Κίνας (47). Το Θιβέτ υπήρξε για πολλά χρόνια ένα πεδίο επιχειρήσεων μικρής εμβέλειας της CIA (48).

Πρόσφατα, ο Ροθ πίεσε προκειμένου να προκύψουν αντιδράσεις για τον έλεγχο της πλούσιας σε κοιτάσματα περιοχής του Ξινγιάνγκ που ήθελε να αποκτήσει η Κίνα. Μέσω της αποικιακής πρακτικής του «διαίρει και βασίλευε», ο Ροθ προσπάθησε να πείσει τους ηγέτες της θρησκευτικής μειονότητας των Ουϊγούρων ότι η επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κοσσυφοπέδιο είναι μια κίνηση που μπορεί να επαναληφθεί και στη δική τους περίπτωση. Μέχρι τον Αύγουστο του 2002, η αμερικανική κυβέρνηση είχε δείξει ενδιαφέρον γι’ αυτήν την εκδοχή.

Οι αμερικανικοί σχεδιασμοί για την περιοχή αποκαλύφθηκαν, όταν ένα άρθρο των New York Times για την περιοχή του Ξινγιάνγκ περιέγραψε τους Ουϊγούρους ως μια «μουσουλμανική πλειοψηφία, η οποία ζει σε καθεστώς εντάσεων υπό την κινεζική εξουσία» και η οποία «υποδέχθηκε θετικά τον βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ, πιστεύοντας ότι κάτι παρόμοιο θα επαναληφθεί και στη δικιά τους περίπτωση» (49). Το περιοδικό των New York Times ανέφερε ότι: «Πρόσφατες ανακαλύψεις κοιτασμάτων πετρελαίου κατέστησαν την περιοχή του Ξινγιάνγκ αρκετά ελκυστική για το διεθνές εμπόριο», ενώ ταυτόχρονα συνέκρινε τις συνθήκες ζωής των κατοίκων της περιοχής με αυτές των κατοίκων του Θιβέτ (50).

Ανακρίβεια
Όταν οι οργανώσεις του Σόρος μετρούν, δείχνουν να χάνουν την αίσθηση της πραγματικότητας. Το Human Rights Watch υποστήριξε ότι 500 άνθρωποι, και όχι πάνω από 2.000, σκοτώθηκαν κατά τη διάρκεια των νατοϊκών βομβαρδισμών στον πόλεμο του 1999 στη Γιουγκοσλαβία (51). Υποστήριξαν επίσης, ότι μόνο 350 και όχι 4.000 πέθαναν από την επίθεση των Η.Π.Α. στο Αφγανιστάν (52). Όταν οι Η.Π.Α. βομβάρδισαν τον Παναμά το 1989, το HRW συμπέρανε στην έκθεσή του ότι «η έξωση του Μανουέλ Νοριέγκα και η εγκαθίδρυση της δημοκρατικά εκλεγμένης κυβέρνησης του προέδρου Εντάρα έφερε την ελπίδα στον Παναμά…». Η έκθεση δεν ανέφερε τίποτα για τον αριθμό των θυμάτων που προκάλεσε αυτή η επιχείρηση.

Η παραποίηση των αριθμών, προκειμένου να προκληθεί μια μαζική απάντηση στην 11η Σεπτεμβρίου, ήταν μια κύρια ενασχόληση του Συμβουλίου για τις Διεθνείς Σχέσεις. Αυτή τη φορά ήταν οι 2.801 άνθρωποι που σκοτώθηκαν στο Παγκόσμιο Κέντρο Εμπορίου. Το Συμβούλιο για τις Διεθνείς Σχέσεις συγκλήθηκε στις 6 Νοεμβρίου του 2001, προκειμένου να ξεκινήσει μια «διπλωματική καμπάνια». Το Συμβούλιο δημιούργησε μια «Ανεξάρτητη Ομάδα Εργασίας για την απάντηση της Αμερικής στην τρομοκρατία». Ο Σόρος συνέπραξε με τον Ρίτσαρντ Χόλμπρουκ, τον Νιούτον Γκρίνκριτς και τον Τζον Σαακασβίλι (πρώην υπουργό Επικρατείας), και άλλες σημαντικές προσωπικότητες, προκειμένου να διαμορφώσουν την απάντηση των Η.Π.Α. στα γεγονότα εκείνης της ημέρας. Η έκθεση του Συμβουλίου καθόρισε τα επιχειρήματα που δικαιολογούσαν έναν πόλεμο εναντίον της τρομοκρατίας. Τα αποτυπώματα του Σόρος βρίσκονταν παντού σ’ αυτή την καμπάνια:

Στείλτε τα υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη των Η.Π.Α. να πιέσουν τις φιλικές Αραβικές και Μουσουλμανικές κυβερνήσεις ώστε όχι μόνον να καταδικάσουν δημόσια τις επιθέσεις της 11/09 αλλά και να στηρίξουν ενεργά τους σκοπούς της αντιτρομοκρατικής καμπάνιας των Η.Π.Α. Εάν οι κυβερνήσεις της Μέσης Ανατολής και της Νότιας Ασίας παραμείνουν σιωπηλές, δεν πρόκειται ποτέ να πείσουμε την κοινή γνώμη των χωρών αυτών για την ορθότητα των σκοπών μας. [ ] Ενθαρρύνετε τους Βόσνιους, Αλβανούς και Τούρκους μουσουλμάνους να προβάλουν τον ρόλο των Η.Π.Α. στη διάσωση των μουσουλμάνων της Βοσνίας και του Κοσσυφοπεδίου, την περίοδο 1995-99, αλλά και τους μακροχρόνιους στενούς μας δεσμούς με τους μουσουλμάνους όλου του κόσμου. Αποσπάστε την υποστήριξη των δημοσιογράφων και των διανοουμένων αυτών των χωρών, ανεξάρτητα από τις προσωπικές τους απόψεις. Αποκτήστε διαρκή εποπτεία του Τύπου… Όταν συζητάτε τους σκοπούς και τους στόχους μας, να επικαλείστε διαρκώς τα θύματα των επιθέσεων (και κυρίως τα επώνυμα θύματα που προσωποποιούν τις τρομερές συνέπειές τους). (53)

 Για την υπεράσπιση και την στήριξη της αμερικανικής πολιτικής
Ο Σόρος ανησυχεί ιδιαίτερα για την παρακμή του παγκόσμιου καπιταλιστικού συστήματος και θέλει να κάνει κάτι για να την αποτρέψει. Πρόσφατα δήλωσε: «Μπορώ ήδη να διακρίνω τις συνέπειες της τελικής κρίσης… Τοπικά κινήματα πρόκειται να αναπτυχθούν απαιτώντας την απαλλοτρίωση των πολυεθνικών εταιρειών και την ανάκτηση του “εθνικού πλούτου”».

Ο Σόρος προτείνει την παράκαμψη των Ηνωμένων Εθνών. Ισχυρίζεται ότι «οι δημοκρατίες του κόσμου πρέπει να δημιουργήσουν ένα παγκόσμιο δίκτυο συμμαχιών το οποίο θα λειτουργεί με ή χωρίς τα Ηνωμένα Έθνη». Η ουσία, πάντως, είναι ότι οι ισχυρισμοί του Σόρος, ότι «τα Ηνωμένα Έθνη είναι ανίκανα να εκπληρώσουν τις υποχρεώσεις που αναφέρονται στον πρόλογο της καταστατικής τους Χάρτας», αντικατοπτρίζουν τις θέσεις αντιδραστικών αμερικανικών ιδρυμάτων όπως του American Enterprise Institute (54). Παρόλο που πολλοί συντηρητικοί θεωρούν ότι το δίκτυο του Σόρος έχει αριστερές τάσεις, στο ζήτημα των σχέσεων των Η.Π.Α. με τα Ηνωμένα Έθνη, ο Σόρος συμφωνεί με τον Τζων Ρ. Μπόλντον, τον υφυπουργό Εξωτερικών που, μαζί με: «πολλούς ρεπουμπλικάνους του Κογκρέσου, πιστεύει ότι οι Η.Π.Α. δεν θα πρέπει να πληρώνουν ούτε μια δεκάρα στον Ο.Η.Ε.» (55). Εδώ και πάρα πολλές δεκαετίες, εξελίσσεται μια καμπάνια των ρεπουμπλικάνων εναντίον των Ηνωμένων Εθνών. Σε πολλές από τις ηλεκτρονικές σελίδες του Σόρος, μπορεί κανείς να διαβάσει πολλά επιχειρήματα κατά των Η.Ε., όπως το ότι είναι πολυδάπανος οργανισμός, ότι αρνείται να μοιραστεί τις πληροφορίες που συλλέγει ή ότι λειτουργεί με τρόπους οι οποίοι δεν συμβαδίζουν με τον τρόπο που πιστεύει ο Σόρος ότι ο κόσμος πρέπει να λειτουργεί.

Αλλά καλύτερα ακούστε προσεκτικά τι έχει να πει ο ίδιος ο Σόρος: «Στην παλιά Ρώμη ψήφιζαν μόνο οι Ρωμαίοι. Στον μοντέρνο παγκόσμιο καπιταλισμό ψηφίζουν οι Αμερικανοί. Οι Βραζιλιάνοι δεν ψηφίζουν» (56).



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου