Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

24 Φεβ 2017


Γράφει ο Vigilant Citizen

Η ιστορία που γνωρίζουμε, τα γεγονότα του παρελθόντος που συζητούμε εκ των υστέρων, έτσι όπως μας τα έχουν φυτέψει στο μυαλό από τα σχολικά χρόνια, μοιάζουν να έχουν μια λογική συνέχεια, να είναι γραμμικά και προβλέψιμα. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτά τα γεγονότα που έχουν σημαντική επίπτωση στην ιστορία, που φέρνουν τα πάνω-κάτω, είναι περιορισμένης προβλεπτότητας, όπως λέει στο βιβλίο του ο Nassim Taleb, ο Ελληνορθόδοξος Λιβανοαμερικανός καθηγητής της Νέας Υόρκης που, με την γοητευτική θεωρία του για την αβεβαιότητα, έχει γίνει ο γκουρού της παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης.

Ο συνδυασμός αυτός περιορισμένης προβλεπτότητας και σημαντικής επίπτωσης επηρεάζει την ιστορία εδώ και κάποιες χιλιάδες χρόνια και δεν παύει να μεγαλώνει.

Σκεφθείτε πόσο λίγο θα μας βοηθούσε η συνήθης αντίληψη για τον κόσμο λίγο πριν τα γεγονότα του 1914, για να μαντέψουμε τι θα ακολουθούσε. Ή, πάλι, η άνοδος του Χίτλερ και ο πόλεμος που ακολούθησε; Ή μήπως η επίσπευση της διάλυσης του σοβιετικού μπλοκ; Ή, πάλι, σκεφθείτε την επίπτωση του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Και τι θα λέγατε για τις συνέπειες από τη διάδοση του Ίντερνετ; Ή για το χρηματιστηριακό κραχ του 1987; Ο,τιδήποτε αξιόλογο βρίσκεται γύρω σας, κυριολεκτικά, μπορεί να ανήκει σ' αυτήν την κατηγορία.

Αυτά λέει ο Taleb, ο οποίος, στις 30 Ιουνίου του 2016, μίλησε για την επερχόμενη κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2017 θα συνεχιστεί η επανάσταση που άρχισε με το Brexit εναντίον της “μεταστατικής γραφειοκρατίας” των Βρυξελλών και του πιο “ηλίθιου πρότζεκτ” που επιβλήθηκε από τα πάνω προς τα κάτω με τα παρωχημένα οικονομικά του '50, προέβλεψε.

Παράλληλα, όπως δείχνουν οι εξελίξεις στις ΗΠΑ, είναι αρκετά προφανές ότι η βασιλεία τωνneocons πλησιάζει στο τέλος της μέσα σε μια κορύφωση ανικανότητας, με τις νεοφιλελεύθερες μαριονέτες να κουνάνε υστερικά το δάχτυλο, κάνοντας μάταιες απόπειρες να αποτρέψουν το αναπόφευκτο. Αγωνίζονται απελπισμένα να αποκρύψουν το μέγεθος της απόλυτης αποτυχίας που έχουν οδηγήσει οι εμπνευσμένες από τους neocons πολιτικές. Ο (κρυφομουσουλμάνος;) Ομπάμα θα μείνει στην ιστορία ως ο χειρότερος και πιο ανίκανος πρόεδρος των ΗΠΑ και η Χίλαρι ως η χειρότερη υπουργός Εξωτερικών και η πιο ανίκανη προεδρική υποψήφια που υπήρξε ποτέ.

Η Iana Zhdanova, Ουκρανή ακτιβίστρια του χρηματοδοτούμενου από την CIA γκρουπ γυναικών “Femen”, δολοφονεί συμβολικά ένα κέρινο ομοίωμα του Βλαντίμιρ Πούτιν με το σύνθημα “Σκοτώστε τον Πούτιν” γραμμένο στο στήθος της. Η συμβολική παρουσία ορισμένων από τα μέλη της δυτικής ελίτ αποδεικνύει ότι το γεγονός αυτό ήταν μια “τελετουργία”, ένα προειδοποιητικό μήνυμα προς την ηγεσία της Ρωσίας

Η θητεία του Ομπάμα αμαυρώθηκε εντελώς με τις τελευταίες κινήσεις του να στοχοποιήσει την Ρωσία για την εκλογή Τραμπ, υποβιβάζοντας ουσιαστικά τις ΗΠΑ σε χώρα-μπανανία όπου οι Πρόεδροι είναι “δοτοί” απ' έξω. Έχασε την ευκαιρία να τον θυμούνται οι μεταγενέστεροι για την πρόσκαιρη, έστω, αντίσταση στο “λόμπυ του πολέμου” στο ζήτημα της Συρίας... Απ' αυτή την ομάδα των «ξυνισμένωνloosers και ηλιθίων σε θέματα εξωτερικής πολιτικής», όπως τους αποκάλεσε η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας Μαρία Ζαχάροβα, μόνο ο Κέρρυ ίσως να διασωθεί, ο οποίος, τώρα που θα αποδεσμευθεί μπορεί ν' ανοίξει το στόμα του και να ακουστούν πολλά!

Και, όπως έγραψε σήμερα στην Λιμπερασιόν ο Αλαίν Νταμιέλ, “ποτέ δεν ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα η υπόθεση της εκλογής της Μαρίν Λεπέν στην προεδρία της Γαλλίας”. Κάτι που θα φέρει σίγουρα την τελική ήττα της Ελίτ της παγκοσμιοποίησης σε απόσταση αναπνοής”.

Η ιστορία έχει γυρίσει το πρόσωπο στην Ελίτ και η οργή του κόσμου ανεβαίνει. Μετά την ήττα τους απεδείχθη πόσο εμμονικός είναι ο φόβος και το μίσος τους για την Ρωσία, όταν άρχισαν να την κατηγορούν για τα πάντα: από το χακάρισμα των αμερικανικών εκλογών μέχρι την αποτυχία των δυτικών δημοκρατιών να πείσουν τους πολίτες για τις επιλογές τους.


Μια σειρά, όμως, γεγονότων, τα οποία αν ειδωθούν μεμονωμένα, καθένα από αυτά μπορεί να θεωρηθεί “συμπτωματικό”, δείχνουν ότι οι Γκλομπαλιστές έχουν αρχίσει να εκτελούν εξέχοντες Ρώσους με στόχο να προκαλέσουν μια σύγκρουση μεγάλης κλίμακας.

Η ρωσική κυβέρνηση κάνει προσπάθειες να την αποφύγει, κάτι που μπορεί ήδη να είναι αναπόφευκτο, και φοβάται να το πει δυνατά.
Τον Μάρτιο του 2016, αποδεικνύεται ότι ο θάνατος στις ΗΠΑ του πρώην υπουργού Τύπου και ειδικού συμβούλου του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, ενός από τους ιδρυτές του Russia Todayτου Μιχαήλ Λέσινδεν οφείλετο σε καρδιακή προσβολή, όπως είχε ειπωθεί αρχικά, αλλά σε πολλαπλά τραύματα στο κεφάλι από αμβλύ όργανο. Επί μήνες, οι αρχές της Ουάσιγκτoν έλεγαν ότι η υπόθεση διερευνάτο ακόμα, παρ' όλο που είχαν κάνει αυτοψία, και αρνούντο να αποκαλύψουν την επίσημη αιτία θανάτου του.

Από τα νέα στοιχεία ανέκυψαν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το αν δολοφονήθηκε ο πρώην επικεφαλής προπαγάνδας της ρωσικής κυβέρνησης...


Τον Μάϊο του 2016, μέσα στο Ορθόδοξο Πάσχα, την Κυριακή της Ανάστασης, τέσσερις ορθόδοξες εκκλησίες, στη Νέα Υόρκη, το Σίδνεϋ και Μελβούρνη στην Αυστραλία, καθώς και ένα μοναστήρι στην Ρωσία παραδίδονται, όλως τυχαίως(;), στις φλόγες που φέρνουν την ολική καταστροφή τους.

Οι αρχές της Νέας Υόρκης απέδωσαν την φωτιά στο ότι “τα κεριά δεν είχαν σβηστεί σωστά” μετά την λειτουργία της Ανάστασης. “Ήταν πολλές οι εκκλησίες που κάηκαν για να πούμε ότι επρόκειτο απλώς για ατύχημα”, είπε ο Δρ Dušan T. Bataković, ένας πρώην Σέρβος πρεσβευτής , που τώρα είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Βαλκανικών Σπουδών στο Βελιγράδι, και δεν απέκλεισε “κάποιο είδος τρομοκρατικής δράσης”.


Τον Αύγουστο του 2016, σε ρεπορτάζ του Russia Today παρουσιάζεται ο πρώην επικεφαλής της CIA Mike Morell να λέει: “Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να υποχρεώσουμε τους Ρώσους να πληρώσουν ένα τίμημα”. Πρόσθεσε, επίσης, ότι οι δολοφονίες των Ρώσων θα πρέπει να γίνονται “μυστικά, ώστε να μην το μαθαίνει ο κόσμος”... “Αλλά να είναι σίγουρο ότι το μαθαίνουν στην Μόσχα”! Ο πρώην επικεφαλής της CIA έκανε τις σχετικές δηλώσεις στην δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή του γνωστού “Μπιλντερμπέργκερ” Charlie Rose...


Τον Σεπτέμβριο του 2016, το κρατικό αυτοκίνητο του Βλαντίμιρ Πούτιν ενεπλάκη σε μια περίεργη μετωπική σύγκρουση στην Μόσχα, όπου σκοτώθηκε ο “αγαπημένος σοφέρ” του Ρώσου προέδρου, όπως έγραψε ο ρωσικός τύπος. Ο οδηγός σκοτώθηκε επί τόπου, αλλά ο πρόεδρος Πούτιν δεν βρισκόταν μέσα στην προεδρική λιμουζίνα όταν αυτή συγκρούσθηκε μετωπικά με άλλο όχημα που πέρασε στο αντίθετο ρεύμα.


Ο Δεκέμβριος του 2016 σφραγίζεται από δύο τραγικές απώλειες για το Διπλωματικό Σώμα και τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας.
Στις 19 Δεκεμβρίου, ο Ρώσος πρέσβης στην Τουρκία, Αντρέϊ Καρλώφ, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από έναν Τούρκο αστυνομικό της προσωπικής φρουράς του Ταγίπ Ερντογάν. Οι εικόνες που διέρρευσαν από την στιγμή της εκτέλεσης σόκαραν για την απουσία της προσωπικής φρουράς του Καρλώφ και την μη έγκαιρη επέμβαση των ανδρών της ασφαλείας αφήνοντας πολλά ερωτηματικά.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασε έντονα την δολοφονία του διακεκριμένου εκπροσώπου της ρωσικής διπλωματίας και ο τότε Γ.Γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι-Μουν, είπε ότι ήταν συγκλονισμένος από “αυτή την ακατανόητη τρομοκρατική πράξη”. Πριν συμβεί η επίθεση, είχε προγραμματισθεί στην Μόσχα συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ρωσίας, Τουρκίας και Ιράν για την κατάσταση στην Συρία.


Στις 25 Δεκεμβρίου, στην Μαύρη Θάλασσα συνετελέσθη μια μαζική δολοφονία: η χορωδία του Κόκκινου Στρατού και η Δρ Λίζα Γκλίνκα, ονόματα-σύμβολα για την Ρωσία, χάθηκαν πάνω από την Μαύρη Θάλασσα, δύο μόνο λεπτά μετά την απογείωση, σε μια περίεργη “συντριβή του αεροπλάνου τους”, όπως ανακοινώθηκε.

Οι αγαπημένοι στους Ρώσους, αλλά και σε όλο τον κόσμο, μουσικοί και τραγουδιστές, οι ωραίες κοπέλες των μπαλέτων 
Ensemble Alexandrov και πολλοί δημοσιογράφοι, που πήγαιναν στην Συρία για τον εορτασμό των Χριστουγέννων με το ρωσικό Τουπόλεφ, είναι όλοι νεκροί. Η Ρωσία θρηνεί μέσα σε βαρύ πένθος, χωρίς να αποκλείει κανείς την εκδοχή της τρομοκρατικής επίθεσης. Έκτοτε σιωπή.

Τα αίτια που προκάλεσαν την συντριβή του ρωσικού αεροπλάνου δεν έχουν ξεκαθαριστεί μέχρι σήμερα.


Λίγες ώρες πριν την δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Τουρκία, άλλος ένας ανώτερος Ρώσος διπλωμάτης βρέθηκε πυροβολημένος στο διαμέρισμά του στην Μόσχα. Ο Πιοτρ Πόλσικωφ, 56 ετών, ο επικεφαλής σύμβουλος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών στο τμήμα Λατινοαμερικανικών Υποθέσεων, βρέθηκε στο σπίτι του νεκρός από τραύμα εξ αιτίας πυροβολισμού στο κεφάλι.
Ένας πολύ γνωστός δημοσιογράφος και σχολιαστής του Κατάρ είπε, όπως αναφέρεται, ότι οι δολοφονίες των Ρώσων διπλωματών συνδέονται με την επέμβαση της Μόσχας στην Συρία.


Τον Ιανουάριο του 2017, ο ανώτερος Ρώσος διπλωμάτης Αντρέϊ Μαλάνιν, 54 ετών, βρέθηκε νεκρός στην οικία του επί της Ηρώδου Αττικού, στην Αθήνα, στην πιο καλά φυλασσόμενη περιοχή του Προεδρικού Μεγάρου.

Οι αστυνομικοί που έφθασαν στον τόπο του συμβάντος διαπίστωσαν ότι η πόρτα ήταν κλειδωμένη από μέσα. Η αρχική εκδοχή ισχυριζόταν ότι ο Μαλάνιν πέθανε από φυσικά αίτια, αλλά οι έρευνες συνεχίζονται χωρίς να έχει ανακοινωθεί τίποτα.



Στις 26 Ιανουαρίου, δύο εβδομάδες μετά την “καρδιακή προσβολή” του Ρώσου πρόξενου στην Αθήνα... η “επιδημία” κτυπάει και στην Ινδία. Ο 67χρονος Αλεξάντρ Καντάκιν, εξέχων Ρώσος διπλωμάτης, πρεσβευτής στην Ινδία από το 2009, απεβίωσε μετά από “σύντομη ασθένεια”, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, παρ' όλο που δεν είχε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Ο Καντάκιν γνώριζε πολύ καλά την Ινδία, μιλούσε άπταιστα Χίντι, και έπαιξε μεγάλο ρόλο στην προώθηση των Ρωσο-Ινδικών σχέσεων σε ένα κομβικό σημείο της γεωπολιτικής σκακιέρας. Το υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων δήλωσε ότι η Ινδία έχασε έναν πολύτιμο φίλο. Ο πρωθυπουργόςNarendra Modi τίμησε τον Καντάκιν και την συνεισφορά του στην ανάπτυξη των Ινδο-Ρωσικών δεσμών.



Τέλος, τον Φεβρουάριο του 2017, ο σεβαστός και αγαπητός από όλους, μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΗΕ Βιτάλι Τσούρκιν, 64 ετών, πεθαίνει επίσης από... ”καρδιακό επεισόδιο” στην Νέα Υόρκη, την ώρα που εργαζόταν στο γραφείο του. Μετά την είδηση για τον θάνατο του πρέσβη, ο ΟΗΕ ξεκίνησε την προγραμματισμένη συνεδρίασή του με ένα λεπτό σιγής για να τιμήσει την μνήμη του Τσούρκιν. Προς το παρόν δεν υπάρχουν περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τις συνθήκες του θανάτου του.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η αντιπροσωπεία της Ουκρανίας στον ΟΗΕ έθεσε βέτο στην έκδοση επίσημης συλλυπητήριας ανακοίνωσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τον θάνατο του Βιτάλι Τσούρκιν, κάτι που προκάλεσε την οργή του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρώφ.

Τα παραπάνω περιστατικά είναι όλα όσα δεν επιδέχονται καμία αμφιβολία ότι συνέβησαν, χωρίς να αναφερθούμε σε εικασίες ανεπιβεβαίωτες και για άλλες “απώλειες” Ρώσων αξιωματούχων ανά τον κόσμο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 63χρονου νεκρού ανδρός, που βρέθηκε στο προξενείο της Ρωσίας στη Νέα Υόρκη, στις 8 Νοεμβρίου, την ημέρα των αμερικανικών εκλογών, με το κρανίο σπασμένο υπό ύποπτες συνθήκες. Η επίσημη εκδοχή ήταν ότι κι αυτός... “είχε πεθάνει από καρδιακή προσβολή”.

Μεμονωμένα, τα περιστατικά αυτά μπορεί να φαίνονται “συμπτωματικά”... αλλά όλα μαζί στο διάστημα ενός χρόνου είναι πέρα από τον νόμο των πιθανοτήτων. Αυτές οι “συμπτώσεις” θυμίζουν μια φράση που φημολογείται ότι είπε κάποτε ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ: “Στην πολιτική, τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία. Αν συμβεί, να είστε σίγουροι ότι έτσι είχε σχεδιαστεί”...


Τα δύο μεγάλα ερωτηματικά που μένει να απαντηθούν στο άμεσο μέλλον είναι:

α) Πόσες τέτοιες προκλήσεις είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν οι Ρώσοι για χάρη της ειρήνης;

β) Θα καταφέρει ο νεοεκλεγείς Τραμπ να εξουδετερώσει το “βαθύ κράτος” της μαφιόζικης Ελίτ, που υπονομεύει την ικανότητά του να αποτρέψει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ή θα υποταγεί στα σχέδιά τους;

Μια ολόκληρη φημισμένη χορωδία, σήμα κατατεθέν της σύγχρονης ιστορίας της Ρωσίας, που χάθηκε, διπλωμάτες κορυφής, που έφυγαν ξαφνικά και βίαια από την ζωή, είναι ίσως οι πρώτες ορατές απώλειες ενός αδυσώπητου πολέμου που διεξάγεται στα παρασκήνια. Όλα δείχνουν ότι το 2017 θα ακολουθήσουν πολλά νέα επεισόδια και ότι θα είναι έτος καθοριστικών εξελίξεων που θα σφραγίσουν τον ρου της ιστορίας για τα επόμενα κρίσιμα χρόνια.

Πηγή "Πύλη των Φίλων"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

13 Φεβ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Αρκετός λόγος γίνεται τελευταία από  "ειδήμονες", δημοσιογράφους και πολιτικούς για τα λεγόμενα fake news στο ίντερνετ.
Πρόκειται για τις εξ ολοκλήρου κατασκευασμένες, ψεύτικες ειδήσεις, που εκπορεύονται και διακινούνται είτε από μεμονωμένα άτομα, sites, και  blogs, είτε από οργανωμένα (από ποιούς άραγε;) "ειδησεογραφικά πρακτορεία".

Λένε οι "ειδήμονες" πως σκοπός των fake news είναι ο αποπροσανατολισμός, η αποβλάκωση και η  κατάρριψη της κριτικής σκέψης του κοινού.
Αυτή είναι πιθανόν η μία πλευρά.
Γιατί εκείνο που δεν λένε, ειναι πως οι ψεύτικες ειδήσεις θα μπορούσε να είναι κάλλιστα μία μέθοδος ώστε να καταδειχτεί το ίντερνετ ως επικίνδυνο και αναξιόπιστο, για την ώρα που θα κρίνει το σύστημα πως πρέπει να υπάρξει μία  "αντιμετώπιση" του "προβλήματος", με άλλα λόγια μία επέκταση της συστημικής λογοκρισίας και στο διαδίκτυο.
Θα ήταν άλλωστε πολύ εύκολο για το σύστημα να στηθεί μία προβοκάτσια κατασκευασμένων ειδήσεων από τα δικά του παπαγαλάκια και trolls, ψεύτικων ειδήσεων που θα αποτελούσαν στο μέλλον (που ήρθε πιά όπως φαίνεται) το έναυσμα "σοβαρών" συζητήσεων αυτών των ίδιων παπαγαλακίων και τρολς, ως  "ειδημόνων" πιά,  με πολιτικούς για το  "τί πρέπει να γίνει επιτέλους".

Αυτό όμως που πρέπει να γίνει επιτέλους είναι να μας εξηγήσουν οι συστημικοί "ειδήμονες", γιατί μία ψεύτικη, κατασκευασμένη είδηση πως πέθανε ο τάδε, ή πως προσγειώθηκε ούφο στην Νέα Υόρκη, ή πως επίκειται παγόσμια πυρηνική σύρραξη σε μιά βδομάδαείναι τάχα περισσότερο επικίνδυνη για τον παγκόσμιο πληθυσμό, από την είδηση που διακινούσε χρόνια το συστημικό κύκλωμα των ΜΜΕ για τα χημικά όπλα του Ιράκ, ή για το ότι για την τρύπα του όζοντος ευθύνονται τα ΙΧ μέσα μεταφοράς και όχι οι βιομηχανίες, ή πως τα Βαλκάνια και ειδικά η Γιουγκοσλαβία ήταν τόπος εκπαίδευσης μισθοφορικών και τρομοκρατικών ομάδων, ή πως ο Άσαντ της Συρίας είναι ένας μισητός απ' τον λαό του δικτάτορας, ή και χιλιάδες άλλες μικρές και μεγάλες επίσημες ειδήσεις που σκοπό έχουν να είναι το μέσον που αύριο-μεθαύριο θα αγιάσει τις πράξεις επιβολής της Παγκοσμιοποίησης με τα όπλα ή με την οικονομία κάπου στον πλανήτη.

Το σύστημα είνα εξαιρετικά ενοχλημένο από το γεγονός πως το ίντερνετ είναι ακριβώς αυτό που λέει πως είναι: ένα παγκόσμιο δίκτυο.
Και πως σαν κάθε τί πραγματικά παγκόσμιο (με την έννοια πως στελεχώνεται, λειτουργεί, κινείται, κι έχει επίδραση σε τεράστιο μέρος του κοινού), δύσκολα περιορίζεται, δυσκολότερα λογοκρίνεται, και ακόμα δυσκολότερα χειραγωγείται, αποτελώντας έτσι μιά όαση οιονεί άμεσης δημοκρατίας, μέσα στην λαίλαπα της επέλασης της δικτατορίας της Νέας Τάξης.

Το ίντερνετ δεν είναι καθαρό. 
Είναι η ίδια η κοινωνία μας με όλα τα καλά της και τα κακά της, ψηφιοποιημένη.
Έχει όμως το πλεονέκτημα για τους λαούς που είναι μειονέκτημα για το σύστημα, πως εκεί μέσα υπάρχει άμεση, σε πραγματικό χρόνο επικοινωνία του καθενός, σε παγκόσμιο επίπεδο. Άμεση ανταλλαγή απόψεων, άμεση ενημέρωση, άμεση λήψη αποφάσεων.
Κι αυτό ενώνει. Ή έχει την δυναμική να ενώσει άτομα και λαούς σε καταπίεση.

Γι αυτό και θα ενταθούν από δω κι εμπρός οι συζητήσεις για την λύση του "προβλήματος" των κατασκευασμένων ειδήσεων.
Πρώτα για να πειστούν με την πλύση εγκεφάλου οι πολίτες πως πράγματι υπάρχει πρόβλημα και στην συνέχεια για  "να μπεί χέρι", λογοκρισία στο ίντερνετ, που το μόνο που θα επιδιώκει θα είναι μαζί με τα (δικά τους;) ξερά να καούν και τα χλωρά των πολλών, των ελεύθερων φωνών, των λαών.

Το μέτωπο δεν είναι μόνον ελληνικό.
Είναι παγκόσμιο.
Επαγρυπνείτε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


29 Ιαν 2017


Ένα πρώτο συμπέρασμα από τις διαδηλώσεις και άλλες ποικιλόμορφες αντιδράσεις κατά του νέου προέδρου των ΗΠΑ Ν.Τράμπ είναι ότι η Ν.Τ.Π. έχει ήδη δημιουργήσει τους “πιστούς” της σε όλες τις χώρες, κυρίως του δυτικού κόσμου, που επηρέαζε.
Δούλεψε με πολύ αποτελεσματικούς τρόπους από τότε που ο G. Bush πρόφερε αυτή τη νέα έννοια: Νέα Τάξη Πραγμάτων -πιο αθόρυβα δούλευε ήδη από την απαρχή του νεοφιλευθερισμού. Και φαίνεται ότι παγίωσε σε ενιαίο σώμα τους απανταχού της γης πιστούς της. Θα πρέπει να μελετήσουμε πολύ προσεκτικά ποιοι την απαρτίζουν, σε ποιες τάξεις (όχι με την έννοια της οικονομικής τάξης) ανθρώπων απευθύνθηκε και σε ποιες πέτυχε να εγκολπωθούν τα σαθρά της μηνύματα. Δημιούργησε μεθοδικά τις ρίζες και τα ριζίδιά της, τον ετοιμοπόλεμο στρατό της, όπως φάνηκε καθαρά από τις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ.

Το “τέρας” αυτό δε νικιέται, αν δεν το γνωρίσουμε καλά. Δεν αρκεί ένας άνθρωπος, ο Τραμπ, για να το νικήσει (αν πράγματι θελήσει να το νικήσει, αλλά μέχρι τώρα τα σημάδια είναι θετικά) γιατί έχει ήδη γίνει πανίσχυρο. Κι αν, ο μη γένοιτο, βγάλουν από τη μέση τον Τραμπ, μόνο μια αφυπνισμένη ανθρωπότητα μπορεί να ανακόψει το δρόμο που έχει χαράξει αυτό το “θηρίο” εναντίον της.

Φυσικά αυτό είναι θέμα μιας τεράστιας κοινωνιολογικής έρευνας, ώστε να βρεθούν οι ποσοστώσεις και όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αρνητικού αυτού κοινωνικού φαινομένου που έχει συμπαρασύρει σχεδόν όλη την ανθρωπότητα στη δίνη του. Εδώ μόνον ακροθιγώς μπορούμε να προσεγγίσουμε το θέμα.

Οι κοινωνικές πληθυσμιακές ομάδες που αποτελούν τον κορμό, αλλά και τις ρίζες και ριζίδια της Νέας Τάξης, μπορούν να αναλυθούν κατ' αρχήν σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Πρώτον σε αυτούς που απαρτίζουν ή ωφελούνται από τη νέα αυτή “τάξη”. Δεύτερον σε αυτούς που έχουν επηρεαστεί βαθιά από την προπαγάνδα της.

Η κορυφή της πυραμίδας φαντάζομαι ότι είναι (διότι αυτή είναι αφανής, δεν εκδηλώνεται ανοιχτά) μια ολιγομελής ομάδα ανθρώπων, που αποτελεί έναν κεντρικό πυρήνα, γύρω από τον οποίο αναπτύσσεται ένα σύστημα ομόκεντρων κύκλων, επίσης πυρηνοειδούς φύσεως: τα “αφεντικά” των πολυεθνικών, οι κάτοχοι του ιλιγγιώδους χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, οι τραπεζίτες, οι “εξέχοντες πολιτικοί” οι προσδεδεμένοι στους στόχους όλων των προηγούμενων, στην ουσία αχυρένια, αναλώσιμα πιόνια τους.

Ανοίγοντας περισσότερο τους ομόκεντρους αυτούς κύκλους γύρω από το “αόρατο κέντρο” θα βρούμε υψηλοθεσίτες executives των πολυεθνικών, χρηματιστές και διαχειριστές των μεγάλων επενδυτικών κεφαλαίων, “golden boys” των μεγάλων Τραπεζών, πληθώρα κρατικών και δικαστικών λειτουργών σε κάθε Κράτος που η “τάξη” έχει απλώσει τα πλοκάμια της.

Βρίσκουμε ε επιστήμονες σε θέσεις ερευνητικές/διδακτικές που χρηματοδοτούνται από τα παντοειδή κεφάλαια της Ν.Τ.Π. είτε για εξελικτικές έρευνες είτε για την αισχρά προπαγανδιστική θεμελίωσή της σε δήθεν “προοδευτικές” και ορθολογικές κοινωνικο-φιλοσοφικές και οικονομικο-πολιτικές θέσεις. Κατ' εξοχήν δε για τη θεμελίωσή της στα εκπαιδευτικά συστήματα, ξεθεμελιώνοντας τα “άγια και ιερά” των λαών εξ απαλών ονύχων.

Επίσης συναντάμε την ομάδα που “τετραγωνίζει όλους τους κύκλους”, τους media-κράτες, όλους αυτούς που παίρνουν επάνω τους το “καθήκον” να μεταφέρουν στην παγκόσμια κοινή γνώμη την “their master's voice”, τη φωνή των αφεντικών τους. Φωνή που είναι προ-διαμορφωμένη ως προς τις κύριες γραμμές και την ορολογία της στα πλέον σύγχρονα think-tank επιστημονικής επικοινωνίας (εννόει χειραγώγησης), που αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία με τον επιστημονικό και ιστορικο-φιλοσοφικό “όμιλο”, τον ενσωματωμένο στη ΝΤΠ.

Ακόμη διακρίνουμε έναν ευρύτατο κύκλο ανθρώπων που επίσης ωφελούνται από τη Νέα Τάξη. Είναι η πλέμπα της, τα ριζίδιά της που αποτελούν και τη μεγάλη μάζα της. Είναι οι άνθρωποι των διαφόρων ΜΚΟ, που χρηματοδοτούνται από εκατομμυριούχους της τάξης αυτής -και όχι μόνον-, με κοινό στόχο την διάβρωση εκ των έσω των κοινωνιών στις οποίες δρουν.

Οι διαβρωτικές αυτές ΜΚΟ σταθερά υποστηρίζουν, αλλά πάντα προσχηματικά, “αρχές και αξίες” που φαίνονται υψηλές, αλλά έρχονται σε αντίφαση με το “κοινό αίσθημα” και το κοινό συμφέρον των λαών και τις ριζωμένες αληθινές αξίες τους. (Όπως ακριβώς συμβαίνει με τις ΜΚΟ που υποστηρίζουν τους εδώ λαθρομετανάστες, καλυμμένους κάτω από προσφυγικό μανδύα, δήθεν για “ανθρωπιστικούς” λόγους).

Και τα ριζίδια απλώνονται και απλώνονται και κατατρώνε τα θεμέλια των κοινωνιών. Ομοφυλόφιλοι που ξαφνικά διαλαλούν την περηφάνια τους στο κοινωνικό σύνολο γι' αυτό που είναι, καλώντας κι άλλα νιάτα στην εκφυλιστική ιδιορρυθμία τους. Άνθρωποι με κάθε είδους αχαλίνωτα πάθη, που σχεδόν η ΝΤ τα νομιμοποιεί ή και προωθεί. Είδαμε ακόμα και εκδηλωμένους σατανολάτρες στις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ.

Ναρκομανείς, που αποτελούν το μεγάλο θύμα της ΝΤΠ, αλλά και θύτες της ψυχικής υγείας και της αξιοπρέπειας των κοινωνιών μέσα στις οποίες ζουν. Η ΝΤ κερδίζει τεράστια ποσά , αλλά και εξουθενώνει ένα σημαντικό μέρος του ανθού των λαών, ίσως το πιο ατίθασο, που σίγουρα διέθετε τα φόντα να αντιταχθεί σε αυτήν.

Καλλιτέχνες τύπου “Μαντόνα”, που η σατανικότητα της “τάξης” κυλάει στο αίμα τους, προβάλλονται ευρύτατα, (ακόμα και ως νεολαιίστικα πρότυπα) και κερδίζουν άφθονα χρήματα. Άλλοι πιο “ήπιοι” καλλιτέχνες, όπως ο Κλούνεϋ, ίσως νομίζουν ότι δεν θα είναι “in”, αν δεν υπερασπίζονται τις ψευτοαξίες της ΝΤΠ. Αν δεν έχουν κρυφές βλέψεις να γίνουν γερουσιαστές ή πρόεδροι των ΗΠΑ (αλά Ρήγκαν), μάλλον πρόκειται περί ψυχονοητικά ελλιπών ανθρώπων.

Άφησα για το τέλος τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς, την πιο επιθετική θρησκευτικο-πολιτικά (“πολιτισμικά”!) ανθρώπινη ομάδα. Από τότε (1993) που ο Samuel Huntington αυθόρμητα ή μάλλον υποβολιμαία ανακοίνωσε στην ανθρωπότητα τα συμπεράσματά του περί της “σύγκρουσης των πολιτισμών”, εξυψώνοντας τον ισλαμικό “πολιτισμό” σε θέση αντι-πολεμιστή του δυτικού πολιτισμού, οι πληθυσμοί αυτοί πήραν φωτιά -ασφαλώς και για άλλες αιτίες. Για πόλεμο πολιτισμών μιλήσατε; γιατί να μην τον έχετε; Και όρμησαν να καταλάβουν “πολιτισμικά” τις δυτικές κοινωνίες με ψυχολογική και τρομοκρατική βία ή με την υπερροή προς τη Δύση και την οσονούπω πληθυσμιακή τους επικράτηση (ειδικά στην Ελλάδα), αν δεν αλλάξει κάτι.

Η δεύτερη κατηγορία που αναφέρθηκε στην αρχή, αυτών που επηρεάστηκαν από την απόλυτα επιστημονική προπαγάνδα της ΝΤ, έχει δύο υποδιαιρέσεις. Την πρώτη αποτελούν άνθρωποι που δεν έχουν καμία ικανότητα να διακρίνουν τον πραγματικό ανθρωπισμό από αυτόν που φοράει προβιά ανθρωπισμού και μέσα του κρύβει ένα αποτρόπαιο, απάνθρωπο τέρας.

Σε αυτούς ανήκουν πλέον άλλων και εκείνοι οι αριστεροί που από “ανθρωπισμό” τον οποίο ψυχαναγκαστικά αποδέχονται -διαφορετικά θα πάνε κόντρα στις βαθιά μέσα τους ριζωμένες δογματικές θέσεις της ιδεολογίας τους, κάτι που δεν είναι ελεύθεροι εσωτερικά να το πράξουν, εξ' ου και ο ψυχαναγκασμός. Όλοι αυτοί υπηρετούν ζηλωτικά ολόκληρη την ατζέντα της ΝΤΠ.

Όσων αριστερών ο “ανθρωπισμός” αποβλέπει στους πακτωλούς χρημάτων των σχετικών ΜΚΟ, αποτελούν ξεχωριστή περίπτωση. Αν δε ρίξουμε τη ματιά μας στους μαϊμουδο-αριστερούς του Σύριζα, θα διαπιστώσουμε ότι αυτοί υπηρετούν και τον ψευτο-ανθρωπισμό της Νέας Τάξης και την “απάνθρωπη απανθρωπιά” της. Δύο σε ένα ο Σύριζα, γι' αυτό και τρελαίνει όσους ακόμα έχουν απομείνει να τον πιστεύουν με την παρανοϊκή διγλωσσία του.

Σε αυτήν την δεύτερη κατηγορία ανήκουν επίσης οι διάφοροι γνήσιοι περιβαλλοντιστές που νομίζουν ότι μπορούν να πείσουν τη ΝΤΠ να ελέγξει τις επιπτώσεις στο περιβάλλον της αλόγιστης χρήσης του από το μεγάλο παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο, επειδή αυτό είναι ενιαίο. Ανήκουν διάφορα “ρηχά” κινήματα, οι ντε και καλά φεμινίστριες (εδώ οι γυναίκες κοντεύουν να υπερακοντίσουν τους άνδρες, μετασχηματίζοντας την ψυχή τους σε “σληροτράχηλη” ανδρική, οι φεμινίστριες το βιολί τους), οι αντισεξίστριες και πολλά άλλα τέτοια “φρούτα εποχής”, της εποχής που μεσουράνησε η ΝΤΠ -και ελπίζω να αρχίσει να δύει, κυρίως με την αφύπνιση και τη δράση όλων μας.

Ωστόσο, η δεύτερη υποδιαίρεση της δεύτερης κατηγορίας είναι πολύ αξιοπρόσεκτη. Την αποτελούν οι άνθρωποι που έχουν χειραγωγηθεί από τους media-κράτες και τα αφεντικά τους να σκέφτονται με έναν ορισμένο τρόπο και μέσα τους είναι μαλλιά-κουβάρια οι ψευτο-αξίες της ΝΤΠ με τις αληθινές αξίες του ήθους, του πολιτισμού, της ζωής.

Ναι, στ' αλήθεια, πιστεύουν ότι ακολουθώντας τα κελεύσματα της ΝΤΠ γίνονται “προοδευτικοί”: αντι-ομοφοβικοί, αντι-σεξιστές, αντι-ξενοφοβικοί, αντι-ρατσιστές, αντι-φασίστες και δε συμμαζεύεται, εθελοτυφλώντας στο ότι έτσι ενσωματώνονται στον μεγαλύτερο φασισμό που έχει γεννηθεί στους αιώνες, τον φασισμό της ΝΤΠ. Το φαινόμενο αυτό, το πώς έφτασαν δηλαδή να χειραγωγηθούν τόσο μεγάλα πλήθη ανθρώπων τόσο αποτελεσματικά, αποτελεί ιδιαίτερο θέμα μεγάλης ανάλυσης, που δεν μπορεί να ενταχθεί στο παρόν άρθρο.*

Έρχεται, λοιπόν, κάποια στιγμή κάποιος από το πουθενά, ο Τραμπ, και ανατρέπει όλη την ατζέντα της ΝΤΠ. Φυσικά ως πρόεδρος των ΗΠΑ έχει πρωταρχικό του καθήκον να υπερασπίσει τα συμφέροντα ολόκληρου του λαού του (και αυτό κάνει τη διαφορά στον Τραμπ, το “ολόκληρου”). Δε φαίνεται όμως μέχρι ώρας να το επιχειρεί μέσα από την ατζέντα της παγκοσμιοποίησης, αλλά κόντρα σε αυτήν. Και το δηλώνει καθαρά και συνεχώς, ακόμα και στην ορκωμοσία του. Παρατηρούσα τον Ομπάμα καθώς άκουγε το λόγο του Τραμπ. Ήταν πελιδνός, σαν να είχε δεχτεί θανάσιμο χτύπημα... αυτός και ό,τι εκπροσωπούσε.

Φρικίασε η ΝΤΠ και εξαπέλυσε τα δουλικά της, κορμούς, ρίζες και ριζίδια να πολεμήσουν κατά του νέου “πλανητάρχη”. Τι θα κάνει ο Τραμπ; Δε φαίνεται άνθρωπος που υποχωρεί εύκολα. Επίσης φαίνεται αποφασιστικός και έξυπνος. Όμως, όση δύναμη χαρακτήρος έχει και όση δύναμη του δίνει η θέση του, θα είναι άραγε αρκετά να υπερνικήσουν τις δυνάμεις που τον αντιμάχονται και τον μισούν έως θανάτου; τα μεγάλα πλανητικά συμφέροντα και το στρατό που μεθοδικά “έπλασαν” αυτά τα χρόνια;

Ο πόλεμος προβλέπεται πολύ σκληρός. Μία μόνον οδό διαφυγής και νίκης έχει ο Τραμπ: τον ίδιο τον αμερικανικό λαό, τον μέσο αμερικανό πολίτη, αυτόν που του φόρτωσαν όλα τα βάρη ταυτόχρονα με την βαθμιαία επαγγελματική του εξαφάνιση (όπως και εδώ ) και τον έχουν εγκαταλείψει στη μοίρα του. Τους είναι και άχρηστος και βάρος!

Αν “διαφυλάξει” τη ζωή του ο πρόεδρος Τραμπ έχω τη βεβαιότητα ότι θα τον δούμε να καταγγέλλει προς τον λαό τον πόλεμο που του γίνεται και μία προς μία όλες τις φάσεις του. Τι θέλει να κάνει, ποιοι τον μάχονται και γιατί, ποια συμφέροντα υπηρετούν, (εξ' άλλου αυτό θα το αποκαλύπτει η ίδια πολιτική του), ώστε να κρατήσει κοντά του και υποστηρικτή του τον χειμαζόμενο αμερικανό.

Καιροί ρευστοί, σίγουρα θα κυοφορήσουν κάτι νέο. Όμως η παγκοσμιοποιητική δομή, που σαν ιστός μαύρης αράχνης έχει τυλίξει τη Γη, δε θα παραδώσει εύκολα τα όπλα. Θα συνεχίσει να εργάζεται από όλες τις θέσεις και τους μηχανισμούς που κατέχει για τον ανομολόγητο στόχο της: την παγκόσμια δικτατορία και την ψυχική υποδούλωση των ανθρώπων στις αρνητικές/σκοτεινές δυνάμεις του Σύμπαντος και τους εδώ “άρχοντές” τους.

Γι' αυτό ακριβώς, παραδείγματος χάριν, στην Ελλάδα ο κ. Λιάκος θα εξακολουθήσει να ξηλώνει την εθνική συνείδηση των ελληνόπαιδων, ο κ. Αναστασιάδης να πουλάει την Κύπρο στα νεοταξίτικα αφεντικά του, μερικές “κεφαλές” της Ορθοδοξίας να επιβάλουν με βίαιες ή πλάγιες μεθόδους τις νεοταξίτικες κακοδοξίες τους στους ορθοτομούντες τον Θείο Λόγο, το ΝΑΤΟ θα συνεχίζει να κυκλώνει τη Ρωσία...

Γι αυτό ακριβώς ο υπουργός οικονομικών της Ελλάδος θα μας φοβίζει (και σήμερα, 29.1.17) ότι θα διαλύσουμε την Ε.Ε. αν φύγουμε από αυτόν τον ληστρικό και ετοιμόρροπο “μηχανισμό συμφερόντων”. Είπε ακόμη ότι ποτέ στην Ιστορία, ούτε στην οικονομική θεωρία, τα Κράτη δεν είχαν πλήρη οικονομική ελευθερία! Μία απάντηση: πριν την ΝΤΠ είχαν πλήρη οικονομική ελευθερία(!) να επιλέγουν αυτά τα ίδια τις αλληλεξαρτήσεις και τους οικονομικούς αλληλο-δεσμούς τους με τα άλλα Κράτη -αντιπαγκοσμιοποιητικές, διμερείς ελεύθερες σχέσεις, στις οποίες επανέρχεται ο Πρόεδρος Τραμπ! Δεν άκουσε ποτέ κάτι τέτοιο ο κ. Παπαδημητρίου;)

Κάθε εποχή που φεύγει δεν παραχωρεί εύκολα τη σκυτάλη σε αυτήν που έρχεται, ειδικά όταν πρόκειται για τον τελικό αγώνα της ανθρωπότητας. Ναι το πιστεύω βαθιά, έχει αρχίσει η τελική μάχη του Φωτός προς το απόλυτο σκοτάδι σε αυτόν εδώ τον πλανήτη. Και σίγουρα θα κρατήσει αρκετά χρόνια, ίσως μερικές δεκαετίες.

Αν θέλουμε να νικήσει το Φως, δηλαδή η Ελευθερία, η Ειρήνη, η κοινωνική και νομική Δικαιοσύνη, η αστείρευτη Δημιουργικότητα των ανθρώπων, η υψηλή και εμπνευσμένη Τέχνη και όλα τα υπόλοιπα που θεωρούμε -και είναι- Φως, τότε αμέριστη φροντίδα μας είναι να φέρουμε πρώτα μέσα μας φως: αυτογνωσίας, ειρήνης, αγάπης.

Και η δεύτερη εξ' ίσου σημαντική μέριμνά μας, να αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις στη ΝΤΠ μέχρι να λιώσουν και τα τελευταία “κουρέλια” της. Να αποκαλύπτουμε τα ονόματα και τα έργα των μελών της, να διασαφηνίζουμε την ορολογία που χρησιμοποιεί και γιατί, να ανατρέπουμε την προπαγάνδα της και πάνω απ' όλα να ξεριζώνουμε από τις κοινωνίες μας τις ρίζες και τα ριζίδιά της, που πλέον αποκαλύπτονται σε όλη τους τη γύμνια όλο και πιο πολύ. Κυρίως δε τα πολιτικά και δημοσιογραφικά -αυτά κάνουν εξ' ίσου μεγάλο κακό με τα πρώτα, σαν τα φυτοπαράσιτα, διαπλεκόμενα αναρριχώνται, αμφότερα.

Και αυτό ισχύει κατ' εξοχήν για την ευλογημένη αυτήν πατρίδα, την Ελλάδα, που η ΝΤΠ την πήγαινε (και για όλους τους παραπάνω λόγους την πάει ακόμα) προς τον οριστικό της θάνατο. Όμως η Ελλάδα (οι αληθινοί Έλληνες που ευελπιστώ πως είναι η πλειοψηφία της- το έδειξε εξ' άλλου εκείνο το αλησμόνητο 62%), αν διαλέξει να δώσει τον αγώνα με τη μεριά του Φωτός, όχι μόνο θα ζήσει, αλλά, όπως πάντα, θα γίνει ο κυμματοθραύστης της βαρβαρότητας, η εμπροσθοφυλακή νίκης των δυνάμεων της Θείας, ή αν το προτιμάτε της Κοσμικής (και όχι της “Νέας”) Τάξης.

* Αν θέλετε να εμβαθύνετε λίγο περισσότερο στο θέμα αυτό, σας παραπέμπω στο δοκίμιο “Να “σπάσουμε” όλους τους κωδικούς χειραγώγησης που εφαρμόζει στους λαούς η Νέα Παγκόσμια Τάξη” , που είχα την τιμή να αναρτηθεί και σε αυτόν εδώ τον ιστότοπο.

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


19 Ιαν 2017


Ο Ντόναλντ Τραμπ δηλώνει ότι θα επαναφέρει την παλαιά κατάσταση, με κάποιας μορφής προστατευτισμό της αμερικανικής οικονομίας

Η Ρωσία απειλεί την παγκόσμια τάξη πραγμάτων, καθώς εμπλέκεται σε σειρά επιθετικών και αποσταθεροποιητικών ενεργειών, τόνισε η απερχόμενη πρέσβειρα των ΗΠΑ στον ΟΗΕ, Σαμάνθα Πάουερ. Δεν έκρυψε η Πρέσβειρα την πικρία της στην τελευταία ομιλία της, αφού θα αντικατασταθεί, και καταλόγισε στη Ρωσία ότι εμπλέκεται σε μια σειρά "επιθετικών και αποσταθεροποιητικών" δραστηριοτήτων, οι οποίες απειλούν παγκόσμια τάξη!

Έχω την αίσθηση όμως, πως "τα έλεγε στη νύφη για να τα ακούσει η πεθερά", όπου πεθερά είναι ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, του οποίου η πολιτική πράγματι ανατρέπει τα δεδομένα, που δημιουργήθηκαν εδώ και 40 χρόνια, με την απονομή των Νόμπελ Οικονομίας σε φιλελευθέρους και νέο-φιλελευθέρους οικονομολόγους, που ύμνησαν την παγκοσμιοποίηση ως πανάκεια της λύσης των προβλημάτων της υφηλίου.

Ο Τραμπ, δηλώνει ότι θα επαναφέρει την παλαιά κατάσταση, με κάποιας μορφής προστατευτισμό της αμερικανικής οικονομίας, ώστε αυτός είναι που ανατρέπει την παγκόσμια τάξη πραγμάτων, για την οποία θρηνεί η Σαμάνθα Πάουερ και η κυβέρνησή της. Τι ήταν αυτό που έδωσε τη νίκη στον Τραμπ απέναντι σε ένα πανίσχυρο σύστημα, κι ενώ στην αρχή φαινόταν ότι θα αποτελέσει τον σάκο του μποξ για την προπόνηση της Κλίντον;

Ο Καναδός κοινωνιολόγος Mathieu Bock-Côté, καθηγητής στο Μόντρεαλ, έγραψε στην Le Figaro ότι η επανάσταση Τραμπ ήταν εν πολλοίς ένα είδος δημοψηφίσματος εναντίον του συστήματος - με την Χίλαρι Κλίντον να εκπροσωπεί το σύστημα.

Αυτή η επανάσταση παραμένει ακατανόητη αν δεν καταλάβουμε ότι ο Τραμπ γύρισε την απόρριψή του από το σύστημα και τις ελίτ, υπέρ του.

Το μιντιακό κατεστημένο παρουσίαζε τον "παραδοσιακό Αμερικανό" -όπως και το αντίστοιχο ελληνικό, τον παραδοσιακό Έλληνα- σαν καρτούν, σαν έναν μικρό λευκό ανθρωπάκο, ετεροφυλόφιλο, ο οποίος εμμένει στα αποκτήματά του και ποθεί να καταπιέσει τις μειονότητες. Αυτή η απαξίωση των μεσαίων και λαϊκών τάξεων γύρισε μπούμερανγκ στο μιντιακό και πολιτικό σύστημα. Αυτές οι τάξεις έβαλαν όλα τα λεφτά τους πάνω στον υποψήφιο τον πιο brutal και ριζοσπαστικό που υπήρχε.

Να σημειώσω, ότι αυτό δεν συνέβη μόνον στις ΗΠΑ, αλλά σε όλη την Ευρώπη, με την άνοδο κομμάτων τα οποία σε ήρεμους καιρούς δεν θα είχαν καμιά τύχη (θα είχε τύχη στην Ελλάδα ο Β. Λεβέντης ή ο Γκρίλο στην Ιταλία;). Δεν έγινε κατανοητό, ότι δεν μεταλλάχθηκαν οι Ευρωπαίοι και αίφνης έγιναν ακραίοι της Δεξιάς ή ριζοσπάστες της Αριστεράς. Αλλά, πρόκειται για αντίδραση σ’ αυτήν την παγκόσμια τάξη που υμνεί η Πάουερ, η οποία τάξη έταξε λαγούς με πετραχήλια, και απογοήτευσε πλήρως, μέχρι του σημείου να διαπιστώνεται πως οκτώ (8) άνθρωποι κατέχουν τον μισό παγκόσμιο πλούτο.

Η υποψηφιότητα του Τραμπ επομένως, ήταν μια ευκαιρία διαμαρτυρίας. Ίσως μάλιστα, το μιντιακό κατεστημένο να συνεισέφερε στη νίκη του Τραμπ, καταφερόμενο με πάθος εναντίον του, επειδή στα μάτια των λαών -και των ευρωπαϊκών λαών, το είδαμε και στην Ελλάδα- η πλειονότητα των ΜΜΕ κατέστησαν αναξιόπιστα, υπηρετώντας ένα σύστημα που καταδυναστεύει τους λαούς. Γυρίζει αντίστροφα επομένως η προπαγάνδας τους.

Για να επανέλθω στον Mathieu Bock-Côté, αυτός υποστηρίζει ότι η υπάρχουσα "παγκόσμια τάξη πραγμάτων" θα αντεπιτεθεί -ήδη το πράττει- και θα ξεκινήσει ένα ιδεολογικό αντάρτικο, χωρίς προηγούμενο. Κανείς δεν εγκαταλείπει εύκολα τα κεκτημένα.
Ως προς την Πάουερ, μπορεί να είναι καλή ιδεαλίστρια, πιστή στο σύστημα που υπηρετεί και το οποίο την ανέδειξε, αλλά παραμένει πιστή και σε σαθρά στερεότυπα ότι "εμείς είμαστε οι καλοί και οι άλλοι οι κακοί", καθώς επίσης και το "καθήκον" των ΗΠΑ να οδηγήσουν τον κόσμο με βάση "τις αρχές και τις αξίες" τους. Παρά τις προσπάθειες όμως, η ισοπέδωση της παγκοσμιοποίησης φαίνεται ότι έπαυσε να είναι ελκυστική, επειδή οι λαοί διαπίστωσαν ιδίοις όμμασι, ότι μεταξύ λόγων και πράξεων υπάρχει χάσμα.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


7 Ιαν 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Ασφυξία είναι η αίσθηση που αποκόμισε το blog διαβάζοντας το εξαιρετικό άρθρο  "Προς μιά οργουελιανή "πλαστική" κοινωνία;", που μπορείτε να βρείτε εδώ.
Διαβάστε το και είναι σίγουρο πως θα νοιώσετε κι εσείς τόσο ανήμποροι και λυσσασμένοι που το μυαλό σας θα πάει στην άμεση εξέγερση.

Φαίνεται πως ο φασισμός της Παγκοσμιοποίησης έχει κάνει άλματα, έχει καλπάσει πολύ περισσότερο απ' ό,τι είχαμε αρχικά νομίσει.
Με αιχμή του δόρατος διάφορους ξεπουλημένους "επιστήμονες" οικονομολόγους, και την απαραίτητη βοήθεια από τα ανά τον κόσμο (και εδώ) πολιτικά καθάρματα, και οχήματα τις τράπεζες, η εγκαθίδρυση της παγκόσμιας δικτατορίας της Νέας Τάξης (οικονομικών στην αρχή, αλλά σύντομια πιό...γενικευμένων) πραγμάτων, είναι πολύ πιό κοντά από ποτέ άλλοτε.
Δεν αργεί η μέρα που ο εργαζόμενος, είτε μισθωτός, είτε αγρότης, είτε ελεύθερος επαγγελματίας, τεχνίτης κλπ, δεν θα έχει πρόσβαση στην αξία των κόπων του, δηλαδή στην αμοιβή του, στα ίδια του τα χρήματα, παρά κατά όσο θα ορίζει και θα επιτρέπει μιά αόρατη πλην υπαρκτή υπερκυβέρνηση του τεράστιου καεφαλαίου και των τραπεζών.

Ήδη τα τελευταία χρόνια οι πρόβες σε μικρότερη κλίμακα, και αλλού, αλλά προπαντός εδώ στην χώρα μας, βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.
Δεν αφορά όμως μόνον την χώρα μας, κι ας μας φαίνεται εμάς έτσι.
Απλώς εμείς είμαστε οι πρώτοι που θα καταστραφούμε ολοσχερώς, ως ακραίο πείραμα, του μέχρι πόσο μπορεί να τραβήξει στα άκρα ο φασισμός της Παγκοσμιοποίησης και μέχρι πού μπορεί να αντέξει ή πόσο να αποχαυνωθεί μία κοινωνία πολιτών οργανωμένου κράτους, μη τριτοκοσμικού, δυτικού τύπου.

Ακριβώς γι αυτή την παγκοσμιότητα του καλπάζοντος φασισμού, μιά οποιαδήποτε εξέγερση σε όποιοδήποτε μέρος του πλανήτη θα ήταν απολύτως χρήσιμη.
Θα σταματούσε για λίγο την επεκτατική ορμή της Νέας Τάξης, και θα έδινε μιά ανάσα, μιά ανάπαυλα και χρόνο στα έθνη και στους λαούς να σκεφτούν το πού οι "ηγέτες" τους, αυτά τα ιδιοτελή καθάρματα, τους οδηγούν.
Και θα ήταν ακόμη χρησιμότερη, απολύτως χρησιμότερη (ακούς χοντροφασίστα; εδώ ταιριάζει το "απολύτως") αν η ποθούμενη εξέγερση γινόταν εδώ, στον τόπο που έχει επιλεγεί για το ακραίο πείραμά τους.
Θα ήταν σημειολογικά τέλειο.
Άλλωστε δεν θα ήταν και η πρώτη φορά που η φυλή μας βάζει φρένο στα επεκτατικά σχέδια ενός φασιστικού παγκοσμιοποιημένου ιμπεριαλισμού.
Έχει ξανασυμβεί πριν 25 αιώνες με το σταμάτημα και την ταπείνωση των Περσών. 

Αν όμως η εξέγερση δεν έρθει ούτε εδώ ούτε αλλού, το μέλλον για την ανθρωπότητα θα είναι χειρότερο από ο,τιδήποτε έχει ζήσει ως τώρα στην καταγεγραμμένη ιστορία της.
Κι όσο νερό και αν πάρουμε μαζί μας αγαπητέ Μιχάλη Κατσαρέ, "το μέλλον μας θα έχει πολύ ξηρασία".
Τόση ώστε να μας σκοτώσει όλους!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Υποθέτω ότι όλοι έχετε ήδη κάνει τους πρώτους λογαριασμούς σας για το πώς θα καταφέρετε να χρησιμοποιήσετε σωστά τις πιστωτικές ή τις χρεωστικές σας κάρτες, προκειμένου να μη πληρώσετε πρόστιμο κατά την εκκαθάριση της μεθεπόμενης φορολογικής σας δήλωσης. Κι αφού ακόμη δεν έχουν κοινοποιηθεί λεπτομέρειες για την εφαρμογή τού μέτρου, κάνει ο καθένας μας ό,τι νομίζει σωστό. Αυτό, βεβαίως, δεν είναι πάντοτε εύκολο. Για παράδειγμα: έκανα σωστά που έβαλα βενζίνη παραμονή πρωτοχρονιάς ή μήπως έπρεπε να περιμένω ν' αλλάξει ο χρόνος, έστω κι αν την πλήρωνα κάπως ακριβότερη; Επίσης: να συνεχίσω να παίρνω τσιγάρα και εισιτήρια από τον περιπτερά της γωνίας ή να ψάξω για περίπτερο που να διαθέτει POS; Αυτά είναι διλήμματα.

Ας σοβαρευτούμε, όμως. Πριν λίγες μέρες μιλήσαμε σε τούτο το ιστολόγιο για τα όσα συμβαίνουν στην Ινδία με την κατάργηση των μεγάλων χαρτονομισμάτων ("Ινδία: Ζωή χωρίς μετρητά"). Εκείνο που δεν είπαμε τότε, είναι ότι στον χορό ετοιμάζεται να μπει και η Αυστραλία, όπου εντείνονται από πολλές πλευρές οι πιέσεις να καταργηθούν τα χαρτονομίσματα των 100 και των 50 δολαρίων, ώστε σιγά-σιγά να δρομολογηθούν οι διαδικασίες για την δημιουργία τής πρώτης χώρας του πλανήτη όπου δεν θα κυκλοφορεί χρήμα στην φυσική του μορφή.

Τον χορό άνοιξε η -γνωστή μας από τις βρομιές της αλλά και από τον ρόλο της στο ξέσπασμα της σοβούσας καπιταλιστικής κρίσης- Citibank, η οποία ανακοίνωσε ότι θα καταργήσει τα μετρητά από τα περιφερειακά της υποκαταστήματα στην Αυστραλία. Λίγο αργότερα, ο ελβετικός τραπεζικός κολοσσός UBS δημοσιοποίησε την εκτίμησή του ότι η απόσυρση των μεγάλων χαρτονομισμάτων θα αποδειχτεί ωφέλιμη για την οικονομία της χώρας. Παράλληλα, επίσημες φωνές δεν χάνουν ευκαιρία να διατρανώσουν την πεποίθηση ότι η υλοποίηση της ιδέας περί πλήρους κατάργησης των μετρητών θα αποβεί ωφέλιμη για όλους.

Ασφαλώς, η κατάργηση της φυσικής μορφής τού χρήματος θα εξοικονομήσει πολύ χρήμα, αφού θα μηδενιστούν τα κόστη κοπής νομισμάτων, εκτύπωσης χαρτονομισμάτων, φύλαξης, μεταφοράς, ασφάλειας κλπ. Η μεγαλύτερη ωφέλεια θα είναι εκείνη που θα προκύψει για τις τράπεζες, αφού οι πάντες θα υποχρεωθούν να διατηρούν το σύνολο της ρευστότητάς τους σ' αυτές και έτσι θα ανοίξει λαμπρός δρόμος κερδοφορίας για το τραπεζικό σύστημα. Σοβαρή ωφέλεια, όμως, θα έχει και η κυβέρνηση, εφ' όσον θα αποκτήσει πλήρη και απόλυτο έλεγχο των αποταμιεύσεων των πολιτών, πράγμα που θα της επιτρέπει να επιβάλει πανεύκολα όποιο μέτρο θέλει, όπως ελέγχους κεφαλαίων, αρνητικά επιτόκια, έκτακτη φορολογία κλπ.

Στο σημείο αυτό αξίζει τον κόπο να σταθούμε λίγο για να αναλογιστούμε κάτι που έγινε στον τόπο μας το 2015. Αναφέρομαι στην πρακτική τής κυβέρνησης να χρησιμοποιήσει τα διαθέσιμα των δημόσιων οργανισμών, της τοπικής αυτοδιοίκησης κλπ προκειμένου να πληρώσει τοκοχρεολύσια. Στην αρχή, απηύθυνε "κάλεσμα" για βοήθεια αλλά, όταν διαπίστωσε ότι δεν είχε την αναμενόμενη ανταπόκριση, δεν δίστασε να καταφύγει στην κατάπτυστη τακτική τής έκδοσης Πράξης Νομοθετικού Περιεχομένου. Φανταστείτε τώρα πόσο πιο εύκολη θα ήταν η ανεύρεση χρήματος σε ένα περιβάλλον όπου όλο το διαθέσιμο χρήμα θα βρισκόταν στις τράπεζες με παράλληλη ύπαρξη ελέγχου στην κίνηση των κεφαλαίων. Προφανώς, αυτός είναι ο λόγος που πολλοί αναλυτές σημειώνουν ότι η εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους θα ήταν πολύ ευκολότερη σε έναν κόσμο χωρίς μετρητά.

Τελικά, μπορούμε να πούμε ότι η κατάργηση των μετρητών μπορεί να ωφελήσει πολλούς, εκτός από τους απλούς πολίτες. Αυτοί από την μια θα υπόκεινται σε πλήρη έλεγχο για το πού ή το πώς ξοδεύουν και την τελευταία τους δεκάρα κι από την άλλη θα καταντήσουν έρμαια τόσο του πολιτικού όσο και του χρηματοπιστωτικού συστήματος εφ' όσον δεν θα έχουν πλέον στα χέρια τους το βασικό αμυντικό τους όπλο: την ανάληψη των καταθέσεών τους. Λογικό επακόλουθο θα είναι η επέκταση της τραπεζικής ασυδοσίας εφ' όσον θα διευκολυνθεί η καθιέρωση της "διάσωσης από μέσα" (bail-in) με το κούρεμα καταθέσεων. Αυτή η προοπτική γίνεται ιδιαίτερα τραγική αν αναλογιστούμε ότι οι περισσότερες τράπεζες είναι υπερχρεωμένες και προσπαθούν με κάθε τρόπο να αποφύγουν την χρεωκοπία.

Νομίζω ότι το μήνυμα δόθηκε και δεν χρειάζεται να αναφέρουμε ότι, δίπλα στην Ινδία και την Αυστραλία, έσκασε μύτη και η Σουηδία, αν και εκεί η κατάσταση είναι κάπως διαφορετική μιας και υπερχρεωμένος δεν είναι ο δημόσιος αλλά ο ιδιωτικός τομέας (ναι! ναι! στην "σοσιαλιστική Σουηδία αυτό!). Φοβάμαι ότι βρισκόμαστε στις απαρχές μιας οργουελιανής "πλαστικής" κοινωνίας, όπου οι οικονομίες των πολλών απλών ανθρώπων θα χρησιμοποιούνται προς όφελος ολίγων, πλην εκλεκτών. Στην προσπάθεια να βρεθεί -επί τέλους!- διέξοδος από την πολυετή καπιταλιστική κρίση, τα όπου γης οικονομικά "φυντάνια" βρήκαν τον τρόπο να λύσουν το πρόβλημα χρησιμοποιώντας τις αποταμιεύσεις των πολιτών. Για να αποδειχτεί ακόμη μια φορά πως δεν είναι τα κράτη που χρεοκοπούν αλλά οι πολίτες τους, κάτι που έχουμε μάθει πολύ καλά εμείς εδώ στην Ελλάδα.

Πηγή Cogito ergo sum


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



27 Δεκ 2016


Του Λεωνίδα Χ. Αποσκίτη 

Η δουλεία είναι η νέα ελευθερία. Μόνος του, ελεύθερος, ο άνθρωπος είναι πάντα νικημένος. Αλλά αν αποκηρύξει την προσωπικότητά του, αν υποταχθεί ολοκληρωτικά και απόλυτα, τότε μπαίνει μέσα στην συλλογική δύναμη... έχουμε κόψει τους δεσμούς μεταξύ παιδιού και γονέων, μεταξύ ανθρώπων, μεταξύ άνδρα και γυναίκας. Αλλά αργότερα, δεν θα υπάρχει ούτε γυναίκα ούτε φίλος”. (Από το “1984” του Όργουελ).
Χριστούγεννα για μια ακόμη χρονιά και η συντονισμένη κατεδάφιση του πνεύματος της μεγάλης αυτής γιορτής συνεχίζεται υπό τις προσταγές της παγκοσμιοποίησης, παρά την βαθειά κρίση της. Γιατί η παγκοσμιοποίηση δεν είναι μόνο η επικράτηση σε όλες τις χώρες του πλανητικού ολοκληρωτισμού των τραπεζιτών. Είναι και οι εντολές των επικυρίαρχων ελίτ: “χτυπήστε τις παραδόσεις τους για να τους κάνετε να υποταχθούν”.
Όπως το ορίζει με σαφήνεια στο λεξικό του ο Μπαμπινιώτης, είναι “η μετατροπή της οικουμένης σε ενιαία οικονομική, πολιτική και πολιτιστική επικράτεια”! Γι' αυτό η λατρεία του Μαμμωνά και όχι του Χριστού, στην οποία σπρώχνουν τους ανθρώπους με την τηλεοπτική πλύση εγκεφάλου, θέλει τα Χριστούγεννα ένα ατελείωτο σώου από “ρεβεγιόν”, βιτρίνες, καζίνο και εξωτικές εκδρομές.
Με λίγα λόγια, ο πνευματικός πόλεμος για τον έλεγχο του πολιτισμού γίνεται και εκδηλώνεται σαν υλικός γιατί “όπου γαρ εστίν ο θησαυρός υμών εκεί έσται και η καρδία υμών” (Κατά Ματθ. 6,21).
Έτσι, αντί για την μέθεξη με “τον Λόγο που έγινε σάρκα” του υμνωδού, βομβαρδιζόμαστε με τα νέα της Βαρβακείου αγοράς, από τα στημένα κανάλια, τις πληροφορίες για τους ταξιδιωτικούς προορισμούς, τις απαιτήσεις για το “γιορτινό τραπέζι” και τα ατελείωτα ρεπορτάζ για ...την “πατρίδα του Αη Βασίλη” της Coca-Cola, το Ροβανιέμι, μια Φινλανδική κωμόπολη παντελώς άγνωστη μέχρι το 1960!
Ο απόλυτος ευτελισμός και αποϊέρωση του δυτικού πολιτισμού, την ώρα που σε ιστορικές χώρες της Χριστιανοσύνης στην Εγγύς Ανατολή γίνεται ξανά πραγματικός διωγμός και σφαγή των πιστών υπό τα αδιάφορα -αν όχι συνένοχα- βλέμματα της Δύσης.
Τις τελευταίες τρεις δεκαετίες ζούμε την αντιστροφή της ιστορίας. Σαν να είμαστε μέσα σε μια μηχανή του χρόνου, γυρίζουμε προς το παρελθόν, αλλά με τον γρήγορο ρυθμό που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Χρειαστήκαμε πολύ καιρό για να βγούμε από τον Μεσαίωνα, αλλά, αν συνεχίσουμε έτσι, θα χρειαστούμε πολύ λιγότερο για να ξαναγυρίσουμε σε αυτόν...
Η διαφορά με το παρελθόν είναι ότι αυτός ο νέος Μεσαίωνας θα διαθέτει την όψη και την δύναμη της τεχνολογίας. Μιας τεχνολογίας, την οποία θέλει να χρησιμοποιήσει μια αδίστακτη ελίτ για να υποδουλώσει, να ελέγξει, να αναστείλει, να βασανίσει, να καταστρέψει και να δολοφονήσει με πρωτοφανή βία και σκληρότητα.
Μέσα στα πλαίσια αυτά, η οικονομία έχει μεταβληθεί σε “κατευθυνόμενο πύραυλο” κατά στόχου: την ίδια την ανθρωπότητα. Έτσι επιβάλλεται η πτωχο-τραπεζοκρατία και οι χώρες μετατρέπονται σε αποικίες χρέους.
Υπήρξαν εποχές, όπως η δική μας, μονίμως ταραγμένες κι αναστατωμένες”, γράφει ο Έλληνας φιλόσοφος Κώστας Παπαϊωάννου σε ένα άγνωστο κείμενό του, γραμμένο το 1950, που εκδόθηκε το 2003 για πρώτη φορά (από τις Εναλλακτικές Εκδόσεις).
Όμως, ανάμεσα στους ανθρώπους και την Τρομοκρατία της Ιστορίας, που βάσταζαν στους ώμους τους, μεσολαβούσε “ένα ουράνιο στερέωμα αστροποίκιλτο από Μύθους” που επέτρεπαν στους ανθρώπους να σκέπτονται με απέραντη σοβαρότητα τον εαυτό τους και να ΄χουν ανοιχτά και άγρυπνα τα μάτια στα παθήματά τους”.
Είναι ασύλληπτο για μας το αίσθημα δικαιοσύνης που βρίσκουμε τόσο στον Αισχύλο όσο και στην σοφία των Προφητών: “Ουαί ο οικοδομών πόλιν εν αίμασι και ετοιμάζων πόλιν εν αδικίαις”. Όταν το 458 π.Χ. Ανέβηκε η Ορέστεια του Αισχύλου στην Αθήνα, οι Αθηναίοι βρίσκονταν σε πόλεμο τόσο με τους Πέρσες όσο και με τους Πελοποννήσιους. Έναν πόλεμο που άρχιζε από τα Μέγαρα και την Αίγινα και έφτανε στην Κύπρο, στην Αίγυπτο και στην Φοινίκη.
Έτσι οι τραγικοί μύθοι θύμιζαν στους Έλληνες τις καταστροφικές δυνάμεις που έφεραν μέσα τους και τους μάθαιναν να βλέπουν με τέτοια σοβαρότητα τον κόσμο ώστε να γνωρίζουν ότι κάθε ανθρώπινη πράξη βάζει σε αμφιβολία και κίνδυνο αυτά τα ίδια τα θεμέλια του Σύμπαντος...
Σήμερα, ανίσχυροι μπροστά στην αλαζονική ύβρι των Επικυρίαρχων, κανένα παρόμοιο ανθρώπινο νόημα, κανέναν ανθρώπινο συμβολισμό δεν βρίσκουμε “μες στο οποίο ν' αναγνωρίζουμε τον εαυτό μας σαν ολότητα”...
Τα τελευταία πενήντα χρόνια, η εντυπωσιακή πρόοδος της τεχνολογίας έχει ανοίξει ένα σημαντικό χάσμα μεταξύ των γνώσεων του κοινού και των γνώσεων που αποκρύπτουν και χρησιμοποιούν οι ελίτ. Χάρη στην βιολογία, την νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το “σύστημα” διαθέτει μια βαθειά και προηγμένη γνώση των ανθρωπίνων όντων, τόσο από φυσικής όσο και από ψυχολογικής πλευράς. Το σύστημα έχει φθάσει να γνωρίζει το άτομο καλύτερα απ' όσο αυτό ξέρει τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στις περισσότερες περιπτώσεις ασκεί περισσότερο έλεγχο και μεγαλύτερη εξουσία στα άτομα απ' ό,τι τα άτομα στους εαυτούς τους.
Μια βασική στρατηγική χειραγώγησης που εφαρμόζει η Νέα Τάξη σήμερα είναι να παροτρύνει την νεολαία να είναι ευχαριστημένη με την ιδιωτεία. Να βρίσκει “cool” το γεγονός ότι είναι αποβλακωμένη, άξεστη και αστοιχείωτη... και να ενδιαφέρεται μόνο για τα χρήματα.
Στα πλαίσια μιας νέου τύπου, πνευματικής, “σφαγής των νηπίων”, τα παιδιά της παγκοσμιοποίησης προετοιμάζονται από μωρά για να γίνουν οι “γενίτσαροι” του αύριο. Να αποκοπούν γρήγορα από τον θηλασμό και την μάνα τους με τις τεχνικές και τις τροφές που συνιστούν τα καθοδηγούμενα μαιευτήρια· να απομακρυνθούν από την οικογένεια (που σε μεγάλο ποσοστό είναι ήδη διαλυμένη) και να παραδοθούν στην καθεστωτική προπαγάνδα του καταναλωτισμού. Ήδη εφαρμόζεται η υποχρεωτική εκπαίδευση των νηπίων και τα ολοήμερα σχολεία... ως προοδευτικά μέτρα. Ο διωγμός των νηπίων ολοκληρώνεται με την απουσία χώρου και χρόνου παραδοσιακού βιώματος και συναναστροφής και την αποκλειστική απασχόληση με την οθόνη της τηλεόρασης ή του υπολογιστή σε ρόλο γκουβερνάντας. Τέλος, με τα καινούργια “νεοταξικά” σχολικά αναλυτικά προγράμματα και κατευθύνσεις μαθαίνουν να μισούν τους προγόνους, την πατρίδα, την έννοια της ελευθερίας και της αντίστασης στο σύστημα και να ...“συνωστίζονται” ευτυχισμένα στα πόδια του Μεγάλου Αδελφού.
Πρωταρχικό στοιχείο του κοινωνικού ελέγχου είναι η στρατηγική του ψυχοδιανοητικού περισπασμού, που σημαίνει να αποσπάται η προσοχή από τα σημαντικά προβλήματα χάρη σε έναν συνεχή καταιγισμό άχρηστων πληροφοριών και ανούσιων θεμάτων, που είναι “της μόδας”.
Μέσω των Ιδρυμάτων των γκλομπαλιστών χρηματοδοτούνται σχέδια “διαπαιδαγώγησης στην δημοκρατία” και βιβλία “δημιουργίας μη εθνοκεντρικής ιστορίας” γιατί θέλουν να μας στήσουν ένα μεταμοντέρνο κουρέλι για σημαία, όπως πάνε να κάνουν στην Κύπρο.
Έτσι, για να λοβοτομηθεί η εθνική μνήμη και να ενσταλαχθεί στις νέες γενηές το δηλητήριο του ενδοτισμού και της υποταγής, πρέπει να υποβαθμισθούν μερικοί από τους ωραιότερους και βασικότερους ρομαντικούς μύθους, που έχουν μπει στο στόχαστρο των οπαδών της αφασικής ιστορίας. Το “πολιτικά ορθό” αφήγημα δεν χρειάζεται την μυθολογία, την αυτοθυσία, την πίστη, το μαρτύριο, τον ηρωϊσμό. Όλα αυτά αντικαθίστανται από την ξερή παράθεση “διαθεματικών” κοινωνικο-οικονομικών αναλύσεων.
Ιστορία και μύθος, όμως, βαδίζουν πάντα μαζί. Άλλωστε έχει δημιουργηθεί όλους αυτούς τους αιώνες ένα ολόκληρο ποτάμι λογοτεχνικής και καλλιτεχνικής παραγωγής που συγκροτεί ντε φάκτο “ιστορία” και δεν πειθαρχεί, όπως όλα τα ποτάμια, στις εντολές της “λογικής”.
Ο Νικηφόρος Βρεττάκος, στο έργο του “Λειτουργία κάτω από την Ακρόπολη”, βλέπει τα “Κρυφά Σχολειά” σαν νέες “Ακαδημίες του Πλάτωνα”, που μέσα τους “συναζόταν όλο το Έθνος” γύρω από “το κιτρινισμένο ράσο του παπά”. Και γράφει:
Κι όπως πάντοτε, όλοι τους, ήταν, πάλι, παρόντες: ο Σοφοκλής, ο Αχιλλέας, ο Οδυσσέας και ο Κυναίγειρος.
Ανασκούμπωσε ο Πλάτων το ράσο και τους έδειχνε με το δάχτυλο τη φωνή τους στο συναξάριο.
Κ' εκείνα την άκουγαν, καθώς εμουρμούριζαν όλα μαζί την πανάρχαιη Αλφαβήτα, που η αδρή της συρμή ήτανε το μακρύτερο ζων ύδωρ του κόσμου”.
Ποιο “νεοταξικό”, “μεταμοντέρνο” ιδεολόγημα έχει την δύναμη να ξερριζώσει από την ψυχή του Έλληνα αυτή την παράδοση;
Όσοι ακόμα αυταπατώνται ότι θα μπορέσουν να διαγράψουν “το παπαδαριό” και το ορθόδοξο φρόνημα, ας ανατρέξουν στους στίχους 88 έως 90 του Ύμνου στην Ελευθερία.
Ο Σολωμός έχει περικλείσει όλο το νόημα του '21 στον εθνικό ύμνο.
Όπως αναφέρει ο Ε. Μορέν, στο βιβλίο του “Πνεύμα των Καιρών”, πολύ εύστοχα: “Η ζωή δεν μπορεί να καταναλώσει τα πάντα και η καταναλωτική κοινωνία δεν μπορεί, ούτε και θα μπορέσει ποτέ να δώσει τα πάντα”!
Σε άψυχες γενικότητες και αφηρημένους κοσμοπολιτισμούς, όσο φανταχτερό και να είναι το περιτύλιγμα, δεν πιστεύει για καιρό κανείς. Το θρησκευτικό πνεύμα των εορτών επιβιώνει γιατί συναντιέται με το λαϊκό βίωμα, όπως έγινε και με την Ορθοδοξία για αιώνες. Η αντίστροφη μέτρηση για τον “Ηρωδισμό” της υπερεθνικής τοκογλυφικής ελίτ έχει αρχίσει.
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου