Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Μαρ 2017


Του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Βυζαντινής Ιστορίας


Ειπώθηκε κάποτε προσφυώς ότι ο στόχος της Νέας Εποχής δεν είναι ν’ αδειάσει τις ορθόδοξες εκκλησίες, αλλά να τις γεμίσει με κόσμο που θα έχει αλλοιωμένο φρόνημα. Μετά από δεκαετίες μεθοδικής κι οργανωμένης δράσης των οργάνων που, ενορχηστρούμενα από τα κέντρα της Παγκοσμιοποίησης και του Σιωνισμού, εργάζονται για τον συστηματικό πνευματικό εκμαυλισμό του λαού μας και την αποδόμηση της γνήσιας ορθόδοξης πίστης, όσο βέβαια και της γλώσσας και της ιστορίας του, είναι φανερό πως ο εν λόγω στόχος έχει σε μεγάλο βαθμό ήδη επιτευχθεί. Σήμερα λοιπόν υπάρχουν πάρα πολλοί, ακόμη και μέσα στον λεγόμενο εκκλησιαστικό χώρο, που υποτιμούν συνειδητά όλη τη συζήτηση που έχει ανοίξει εδώ και αρκετά χρόνια σχετικά με τον Οικουμενισμό - και αναζωπυρώθηκε επ’ εσχάτων εξαιτίας της συνόδου της Κρήτης αλλά και των προσφάτων αποτειχίσεων κάποιων κληρικών μας έναντι των οικουμενιστών επισκόπων τους.

Υπάρχουν πολλοί που ακούγοντας περί Οικουμενισμού, Νέας Εποχής, θρησκευτικού συγκρητισμού, Πανθρησκείας κλπ. - εμφανώς επηρεασμένοι από τη χρόνια πλύση εγκεφάλου που εκπορεύεται από τους γνωστούς (κληρικούς τε και λαϊκούς) ψευδοθεολογούντες της «μεταπατερικότητας», της «θεωρίας των κλάδων» και των λοιπών νεοεποχίτικων τερατουργημάτων - χαρακτηρίζουν όλα τα προαναφερθέντα ως συνωμοσιολογικές υπερβολές ή και ως συζήτηση περί όνου σκιάς. Πολλοί θεωρούν ότι σε τελική ανάλυση τίποτε το ιδιαίτερο δεν μας χωρίζει από τους Παπικούς, οπότε καλό θα ήταν να τελειώνει επιτέλους αυτή η χιλιόχρονη διχαστική ιστορία. Αρκετοί μάλιστα μπορεί να ενστερνίζονται και όλα αυτά τα τεχνηέντως υποβολιμαία περί «αγάπης» και «προσέγγισης» όχι μόνο με αυτούς, αλλά και με τις άλλες θρησκείες. Επειδή όμως η πραγματική αγάπη απέχει από την «αγαπολογία» όσο ακριβώς και η άκρα ταπείνωση από τον απόλυτο φαρισαϊσμό, ας πούμε εφεξής μερικά πράγματα με το όνομά τους.

Κατ’ αρχάς οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι οι θεολογικές διαφορές με τη «χριστιανική» Δύση είναι στην πραγματικότητα χαώδεις και φυσικά δεν έχουν πάψει στο παραμικρό να υφίστανται. Όσο κι αν είναι βέβαιο ότι για εκείνη την τελική ρήξη του έτους 1054 έπαιξαν ρόλο και πολιτικά αίτια (τα οποία ασφαλώς υπερτονίζουν οι εγκάθετοι του συγκρητισμού), είναι ακόμη πιο σίγουρο ότι αυτό το γεγονός επιστέγασε απλώς τυπικά μία μακραίωνη διαφοροποιητική πορεία, που στα μέσα του 11ου αιώνα ήταν πλέον μη αναστρέψιμη. Επρόκειτο ουσιαστικά για δύο κόσμους σε πλήρη απόκλιση ήδη από την αρχαιότητα, τους οποίους η εξάπλωση του Χριστιανισμού όχι μόνο δεν μπόρεσε να ενοποιήσει, αλλά στην πραγματικότητα έκανε το μεταξύ τους χάσμα ακόμη πιο αγεφύρωτο, γιατί απλούστατα η (αρχικώς λατινικά απλοϊκή και ακολούθως και γερμανικά εκβαρβαρισμένη) Δύση - σε αντίθεση με τη βαθιά μυστική εμπειρία της Ανατολής - ποτέ δεν μπόρεσε να φτάσει μακρύτερα από μία κοντόφθαλμη, ορθολογιστική και μέσω απλοϊκών δικανικών προσεγγίσεων απόπειρα κατανόησης και ερμηνείας του Θεού. Η θεμελιώδης αυτή διαφοροποίηση, που τυγχάνει και η κύρια γενεσιουργός αιτία όλων των επιμέρους δυτικών δογματικών παρεκκλίσεων (οι οποίες φυσικά δεν αφορούν μόνο στο πρωτείο, αλλά είναι επίσης πάρα πολλές και ουσιαστικές, παρά τα όσα οι οικουμενιστές διαπρυσίως διακηρύττουν), κατά κανένα τρόπο δεν έχει έστω εξομαλυνθεί. Πολύ περισσότερο φυσικά ουδέν σημείον επαφής υφίσταται τόσο με όλο το θλιβερό εκείνο συνονθύλευμα που απαρτίζουν τα αναρίθμητα και θεολογικώς έωλα προτεστάντικα παραμάγαζα, όσο και με τις άλλες θρησκείες. Και βέβαια η υποβολιμαία βλακώδης «διαπίστωση» πως «όλοι στον ίδιο Χριστό πιστεύουμε» (βλακώδης, γιατί απλούστατα ΔΕΝ πιστεύουμε στον ίδιο Χριστό) ίσως να είχε κάποιο νόημα σε περιπτώσεις ιδεολογικοποίησης της πίστης, θρησκειοποίησης του εκκλησιαστικού γεγονότος ή θεώρησης της έννοιας της θέωσης ως ατομικής υπόθεσης του καθενός (οπότε θα μπορούσε πράγματι να υποτεθεί και η δυνητική της πραγμάτωση μέσα από πολλούς και διαφορετικούς δρόμους). Επειδή όμως εδώ ούτε περί ιδεολογίας πρόκειται, ούτε περί πράξεως περιχαρακωμένης ιδιωτείας, είναι προφανές ότι κάθε οργανωμένη απόπειρα σύγχυσης και συγκρητισμού, μόνο εκ του πονηρού αρύεται. Υπ’ αυτό το πρίσμα εννοείται ασφαλώς ότι την ακόμη ευρύτερη διαθρησκειακή «διαπίστωση» ότι «όλοι στον ίδιο Θεό πιστεύουμε» απαξιώ ακόμη και να τη σχολιάσω.


Και ως εκ τούτου φυσικά απαξιώ να σχολιάσω και την παλαιότερη τραγική ρήση του πατριάρχη Βαρθολομαίου ότι όλες οι θρησκείες μπορούν να οδηγήσουν στον Θεό. Μια ρήση που φροντίζουν να την επαναλαμβάνουν εδώ και πολύ καιρό και πάμπολλοι ακόμη πλανεμένοι οικουμενιστές επίσκοποι και λαϊκοί ψευδοθεολόγοι, με διάφορους τρόπους και σε διάφορες διατυπώσεις, αλλά πάντοτε με αυτή την ουσία. Την ουσία που γενικεύει διαθρησκειακά την ούτως ή άλλως εκτρωματική συγκρητιστική «θεωρία των κλάδων» και προετοιμάζει ξεκάθαρα το έδαφος για την παγκόσμια Πανθρησκεία, η τεχνητή κατασκευή της οποίας από τα χαμαιτυπεία της Νέας Εποχής τελεί εδώ και χρόνια εν πλήρει εξελίξει. Σε πλήρη συμπόρευση ασφαλώς με την πορεία της οικονομικής ενοποίησης του πλανήτη (δια της Παγκοσμιοποίησης), αλλά και της πολιτισμικής του ισοπέδωσης και ομογενοποίησης (μέσω της αποδόμησης των εθνικών γλωσσών και των εθνικών Ιστοριών, της συστηματικής διοχέτευσης κοινών νεοταξίτικων ηθών και αντιλήψεων και φυσικά της μαζικής και απολύτως ελεγχόμενης λαθρομετανάστευσης).

Ας επανέλθουμε όμως στις διαφορές έναντι της Δύσης και στη δήθεν προσπάθεια υπέρβασής τους με τους θεολογικούς διαλόγους μέσα στα πλαίσια του αυτοφερομένου ως «Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών», αλλά και ευρύτερα. Οφείλουμε λοιπόν να ξεκαθαρίσουμε expressis verbis και εν πλήρει συνειδότι ότι τόσο ο τίτλος του προαναφερθέντος νεοταξίτικου οργάνου, όσο και κάθε άλλη αναφορά σε όρους όπως «Διάλογος μεταξύ Εκκλησιών» ή «Ενωση Εκκλησιών» είναι εκφράσεις παντελώς ανυπόστατες και εξολοκλήρου βλάσφημες. Στην πραγματικότητα δεν υπάρχουν Εκκλησίες, άρα πώς να…διαλεχθούν ή να προσπαθήσουν να ενωθούν; Η Εκκλησία απλούστατα είναι μία, η Αποστολική και Καθολική, ήτοι η Ορθόδοξη. Όλα τα άλλα, από τους Παπικούς ως τα απειράριθμα προτεστάντικα καρτούν (πώς αλλιώς δηλαδή να αποκαλέσει κανείς την εικόνα π.χ. Αγγλικανής επισκόπου να…ευλογεί γάμο μεταξύ ανδρών!), αποτελούν απλώς πλήρεις εκτροπές και καρικατουρίστικες αλλοιώσεις. Και αφού πρόκειται για εκτροπές και όχι για Εκκλησίες, δεν επενεργείται εκεί μέσα δια του Αγίου Πνεύματος απολύτως τίποτε! Από το 1054 και εξής οι Φραγκολατίνοι ούτε αγίους βγάζουν, ούτε ιερωσύνη έχουν, ούτε άλλα Μυστήρια. Ακόμη και αυτά που εκτιμούν πως έχουν, στην πραγματικότητα δεν ισχύουν! Αυτό είναι απολύτως ξεκάθαρο και ανέκαθεν εθεωρείτο για την Ορθόδοξη Εκκλησία εντελώς αυτονόητο (άσχετα βεβαίως αν μέσα στο κλίμα της οικουμενιστικής ψευδοπροσέγγισης έχουν αρχίσει εδώ και καιρό αρχικά να ψελλίζονται και ακολούθως να κυοφορούνται καινά - και άκρως ερμαφρόδιτα - «δόγματα», ακόμη και επ’ αυτού)!



Από την άλλη, όλη αυτή η ιστορία με τους δήθεν διαλόγους με τους ετεροδόξους έχει αποδειχθεί ως μία παντελώς ατελέσφορη παρωδία (μέχρι και ο περιώνυμος οικουμενιστής επίσκοπος Περγάμου Ιωάννης Ζηζιούλας παραδέχθηκε προ ολίγων ετών το αδιέξοδο στο οποίο έχουν καταλήξει αυτοί οι «διάλογοι»), αφού κανείς εξ αυτών δεν έχει την παραμικρή επιθυμία ειλικρινούς προσέγγισης και αναγνώρισης των σφαλμάτων του, αλλά αντίθετα άπαντες εμμένουν πεισματικά στις πλάνες τους, στις οποίες είναι ξεκάθαρο ότι επιδιώκουν να σύρουν τους Ορθοδόξους.

Ποιοι επομένως φερόμενοι ως ορθόδοξοι πατριάρχες (και έτεροι ιεράρχες) τολμούν να μας κατηγορούν και να απειλούν με παύσεις και διώξεις τους ορθόφρονες ιερείς μας ή και εμάς (σε επόμενη φάση που σίγουρα θα έλθει) με επιτίμια, επειδή αντιστεκόμαστε στη χυδαία απαίτησή τους να ενωθούμε με τους αιρετικούς; Η μόνη επανένωση που θα μπορούσε να γίνει αποδεκτή (και βέβαια θα ήταν και ευκταία), είναι η επιστροφή των διαστρεβλωτών στην ενιαία Εκκλησία των πρώτων αιώνων, από την οποία οι ίδιοι παρεξέκλιναν. Επανένωση όμως με τους δικούς τους θεολογικούς όρους σημαίνει αυτομάτως και τη δική μας εκτροπή. Την ώρα δηλαδή που ο εκπεσών και εκμαυλισμένος (αυτοφερόμενος ως) «Χριστιανισμός» της Δύσης καταρρέει μέσα στις αμαρτίες και τα βαθιά του υπαρξιακά αδιέξοδα, την ώρα που πάμπολλοι Ευρωπαίοι διανοητές με ανησυχίες έχουν βαφτιστεί Ορθόδοξοι, εμείς θα πετάξουμε στα σκουπίδια τη Φιλοκαλία, τους Νηπτικούς, τους Ησυχαστές και θα πάμε εκουσίως να πέσουμε στην πλάνη; Είναι ολοφάνερο ότι μόνο ως ατυχέστατος αστεϊσμός θα μπορούσε να εκληφθεί μία τέτοια «πρόταση» (όσο βεβαίως και αν η οικουμενιστική σύναξη του Φαναρίου μάς την υποβάλλει ως μονόδρομο μέσα στη θλιβερή πνευματική της κατάντια).

Και ασφαλώς στο σημείο αυτό καλό θα ήταν να ξεκαθαριστεί και κάτι ακόμη. Εδώ το ζήτημα δεν είναι ποιος θα παρασύρει τον άλλον υπό τους όρους του. Δεν είναι ούτε πολιτικό παιχνίδι, ούτε μάχη εντυπώσεων, ούτε θέμα εγωισμών. Το πρόβλημα εδώ υψώνεται σε επίπεδο καθαρά σωτηριολογικό. Εκτός Εκκλησίας, δίχως τη σύναξη γύρω από το Άγιο Ποτήριο και δίχως μυστηριακή ζωή, δεν υπάρχει θέωση, άρα ούτε και σωτηρία. Να λοιπόν ποιο είναι στην πραγματικότητα το μέγα διακύβευμα. Είναι η ίδια η ψυχή μας. Είναι το ίδιο το σωτηριολογικό πλαίσιο, μέσα στο οποίο μπορεί να πραγματωθεί ο πνευματικός αγώνας προς τη θέωση. Και αυτό το πλαίσιο πρέπει πάση θυσία να μείνει ανόθευτο.


Όλα αυτά επαναλαμβάνω και πάλι ότι μπορεί για πάρα πολλούς να είναι ψιλά γράμματα (όσο δεδομένη τυγχάνει άλλωστε και η κωμικοτραγική πλέον νεοελλαδική μιθριδατική άμβλυνση του «έλα μωρέ τώρα»), αλλά για κάθε συνειδητό ορθόδοξο είναι η κατεξοχήν ουσία. Πέραν όμως αυτού, θα ήταν χρήσιμο να επισημάνουμε και κάτι ακόμη: μία πιθανή υποχώρηση της ελλαδικής Εκκλησίας στα απροκάλυπτα πλέον «ενωτικά» σχέδια του Φαναρίου και των εδώ ακολούθων του θα είχε και άλλες συνέπειες, που πλέον δεν θα ήταν θεολογικές, αλλά κοινωνικές και εθνικές (και κάποιον που αδιαφορεί ίσως για τα θεολογικά, οπότε δεν τον πολυενδιαφέρουν όλα τα προαναφερθέντα, αυτό δεν μπορεί να τον αφήσει αδιάφορο). Γιατί εδώ είναι πια πολύ ορατή η προοπτική ενός σχίσματος εντός της χώρας μας, καθώς μεγάλο μέρος του κλήρου και του λαού είναι αποφασισμένο να μείνει πιστό στην πατρώα αυθεντική πίστη και να κηρύξει ακοινωνησία με τους πλανεμένους κληρικούς. Ποιοι είναι λοιπόν αυτοί οι μεγαλόσχημοι ρασοφόροι που θα τολμήσουν και θα επιχειρήσουν την πρόκληση ενός νέου και με ανυπολόγιστες συνέπειες εθνικού διχασμού, μόνο και μόνο για να ικανοποιήσουν το αιρετικό τους μένος και φυσικά να εξευμενίσουν και τα νεοταξίτικα αφεντικά, που τους ανέβασαν στους εκκλησιαστικούς θρόνους τους;

Τα πράγματα λοιπόν είναι σαφή, για να μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Τα ψέματα τελείωσαν: εδώ πλέον ζητούνται όλο και περισσότεροι επίσκοποι, όλο και περισσότεροι κληρικοί, μοναχοί και λαϊκοί, που θα αφήσουν τα μισόλογα (και την αντίσταση απ’ το…υπόγειο) και θα προτάξουν αναφανδόν τα στήθη τους για να σταματήσουν την πορεία προς το σχίσμα και να αντισταθούν στην υλοποίηση ενός ακόμη βήματος στο νεοταξίτικο και νεοεποχίτικο σχέδιο της προόδου της ιδέας της Παγκόσμιας Θρησκείας (γιατί φυσικά υπενθυμίζουμε ότι το ευρύτερο παιχνίδι των αγαπολογικών εναγκαλισμών δεν αφορά μόνο σε καρδιναλίους ή σε πάστορες, αλλά και σε ιμάμηδες, γκουρού και ό,τι άλλο μπορεί να φανταστεί ο νους του ανθρώπου), για την οποία η Ορθοδοξία είναι φυσικά το μεγάλο αγκάθι. Αυτή είναι ο μεγάλος στόχος του Σιωνισμού, που φυσικά δεν είναι πολιτικο-οικονομική «σέχτα», όπως νομίζουν ακόμη κάποιοι αφελείς, αλλά ξεκάθαρα αποτελεί θρησκεία, η οποία απλούστατα προετοιμάζει μεθοδικά το έδαφος για την έλευση του «Μεσσία» της, εξ ου και η οργανωμένη απόπειρα για την πνευματική, οικονομική και πολιτική ομογενοποίηση και ποδηγέτηση του πλανήτη.
Ο πόλεμος αυτός έχει ξεσπάσει και θα είναι ένας πόλεμος σκληρός και μακρύς.
Ας είμαστε έτοιμοι…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Μαρ 2017


Τα κίνητρα και οι υποκινητές

Υπάρχει ένας πόλεμος που βρίσκεται σε εξέλιξη. Πρόκειται για τον πόλεμο κατά των μετρητών. Διεξάγεται σε όλο τον κόσμο, ενώ στην χώρα μας έχει λάβει μια ιδιαίτερα επιθετική μορφή. Οι πολιτικοί μαζί με τους τραπεζίτες, υποστηρίζουν ότι αυτό θα κάνει πιο ασφαλή την κοινωνία μας. Όμως τίθεται το ερώτημα, μήπως πρόκειται για ακόμη μια προπαγάνδα; Μήπως αφορά στον απόλυτο έλεγχο των πολιτών και των χρημάτων τους από το κράτος και τις τράπεζες; Μπορεί η κατάργηση των μετρητών να σημαίνει κατάλυση της Δημοκρατίας και των προσωπικών μας ελευθεριών;

Όλο και περισσότεροι αναλυτές κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου ότι η κατάργηση των μετρητών στη φυσική τους μορφή, μας οδηγεί σ΄έναν ολοκληρωτισμό όπου η ιδιωτικότητα και τα δικαιώματα των πολιτών θα περιοριστούν δραματικά και όλοι μας θα είμαστε ανυπεράσπιστοι, υπό τον έλεγχο και την παρακολούθηση του κράτους, των μυστικών υπηρεσιών, τον χρηματοπιστωτικό τομέα και τους συλλογείς προσωπικών δεδομένων από τον κλάδο της πληροφορικής.

Αυτό υποστηρίζει μεταξύ άλλων ο Νόρμπερτ Χέρινγκ (Norbert Häring), αρθρογράφος στη μεγαλύτερη οικονομική εφημερίδα της Γερμανίας, τη Handelsblatt, στο πιο πρόσφατο βιβλίο με τίτλο: «Η κατάργηση των μετρητών και οι συνέπειές της» που κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Λιβάνη. Αξίζει να σημειωθεί ότι ένα ακόμη βιβλίο του ιδίου, με τίτλο Okonomie 2.0 έγινε μπεστ σέλερ και βραβεύθηκε ως το καλύτερο οικονομικό βιβλίο για το 2007. Το 2014 ο κ. Χέρινγκ διακρίθηκε με το βραβείο Keynes-Gesellschaft για την οικονομική αρθρογραφία. Είναι συνιδρυτής του WorldEconomics Association του μεγαλύτερου συνδέσμου οικονομολόγων  παγκοσμίως που αριθμεί 12.000 μέλη, ενώ μεγάλη επισκεψιμότητα έχει το δίγλωσσο (γερμανικά και αγγλικά) μπλογκ Nobert haring Gelt und mehr.

Η HuffPost Greece, μίλησε μαζί του για το θέμα αυτό και οι απόψεις του προβληματίζουν.
Μόνο τα μετρητά είναι αληθινά.

«Μόνο τα μετρητά είναι αληθινά. Δεν πρόκειται για κάποιο απόφθεγμα των σοφών του παρελθόντος που αρνούνται να προσαρμοστούν στον σύγχρονο κόσμο καθώς τα μετρητά είναι χειροπιαστά και μετρήσιμα. Βοηθούν να κρατάμε κάθε έλεγχο στα έξοδά μας. Τα μετρητά είναι κανονικό χρήμα, υποστηριζόμενο από το κράτος. Αντίθετα από το λογιστικό χρήμα των τραπεζών κρύβεται μια υπόσχεση σε περιόδους ευνοϊκής οικονομικής συγκυρίας. Από τη χρηματοπιστωτική κρίση, η οποία ξέσπασε το 2008 και έπειτα έχουμε αρχίσει και πάλι να το αντιλαμβανόμαστε...Με το χρήμα που διακινούν οι τράπεζες κερδισμένοι βγαίνουν μόνο οι τραπεζίτες» έτσι ξεκινάει το βιβλίου του και μας εισάγει όλους σε ένα εφιαλτικό σενάριο στο οποίο συμμετέχουμε, άβουλα, όλοι μας.
Όπως ο ίδιος εξηγεί, ένας τραπεζικός λογαριασμός στην ουσία δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια υπόσχεση για χρήμα. Όμως οι τράπεζες δημιουργώντας λογιστικό χρήμα έχουν απόλυτο έλεγχο στις συναλλαγές μας και μάλιστα έχουν και το δικαίωμα να αρνηθούν την όποια συναλλαγή εάν αυτές κρίνουν σκόπιμο.
Όσον αφορά στα επιχειρήματα κατά των μετρητών, αυτά έχουν να κάνουν με την καταπολέμηση του εγκλήματος,  της τρομοκρατίας, της φοροδιαφυγής.

«Ο κίνδυνος της παράνομης χρηματοδότησης των κομμάτων δεν αναφέρεται τόσο συχνά, παρόλο που θα συνιστούσε ισχυρό επιχείρημα. Θα μπορούσε να εκληφθεί ότι παραπέμπει στον Γερμανό υπουργό Οικονομικών» γράφει ο Χέρινγκ στο βιβλίο του και υπενθυμίζει ότι ο κ. Βόλφγκανγκ Σόιμπλε το 2000 αναγκάστηκε να παραιτηθεί από τα αξιώματά του τόσο στο κόμμα όσο και στην κοινοβουλευτική ομάδα λόγω χρηματικής δωρεάς αξίας 100.000 μάρκων που έλαβε από έναν έμπορο όπλων και η οποία δεν καταχωρίστηκε σωστά στις οικονομικές καταστάσεις.

Ο κ. Χέρινγκ είναι «καταπέλτης». Υποστηρίζει πως το επιχείρημα ότι η παρακολούθηση των πληρωμών διευκολύνει την πάταξη της εγκληματικότητας είναι παρατραβηγμένο και παράλογο και δεν δικαιολογεί την κατάλυση του τελευταίου ψήγματος προσωπικού ελέγχουν των πληροφοριών και ατομικής ελευθερίας.

«Παραβλέπεται το γεγονός ότι οι μεγάλες πολυεθνικές “εξοικονομούν” δισεκατομμύρια σε φόρους νόμιμα, ημινόμιμα ή εντελώς παράνομα μέσω της μεταφοράς ηλεκτρονικού χρήματος. Οι εφοριακοί της δίωξης οικονομικού εγκλήματος που ερευνούν τέτοιου είδους πρακτικές κατηγορούνται ως τρελοί και απομακρύνονται από τις υπηρεσίες τους» γράφει στο βιβλίο «Η Κατάργηση των Μετρητών και οι συνέπειές της» και φέρνει ως παράδειγμα το περιστατικό ενός τέτοιου υπαλλήλου που κατηγόρησε μια τράπεζα για φοροδιαφυγή και τον έκλεισαν σε ψυχιατρείο.

Ο κ. Χέρινγκ δεν «μασάει» τα λόγια του και μιλά με στοιχεία για μεγάλες τράπεζες, συμπεριλαμβανομένων της Deutsche Bank και της Commerzabank οι οποίες αναγκάστηκαν να πληρώσουν υπέρογκα πρόστιμα για χειραγώγηση της αγοράς και ξέπλυμα χρήματος. Κάποια από αυτές θεωρείται ως η κατεξοχήν τράπεζα των μεγάλων εμπόρων ναρκωτικών και όσων επιδίδονται σε ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος.

Επίσης υπογραμμίζει πως «εάν εκλείψουν τα μετρητά αποφεύγονται οι μαζικές εκροές καταθέσεων σε περίπτωση που οι τράπεζες αντιμετωπίζουν δυσχέρειες, με αποτέλεσμα οι καταθέτες να παραιτούνται από τα χρήματά τους προκειμένου τα τραπεζικά ιδρύματα να διατηρήσουν τη ρευστότητά τους και τη φερεγγυότητά τους».

«Εάν λοιπόν είμαστε όλοι δέσμιοι είτε επειδή έχουν καταργηθεί τα μετρητά, είτε επειδή δεν μπορούμε πλέον να τα αποσύρουμε από την τράπεζα, η σταδιακή υφαρπαγή των μετρητών εξαιτίας των αρνητικών επιτοκίων γίνεται ανεμπόδιστα»
Κάνει αναφορά σε ένα από τους πρωτοστάτες της καταπολέμησης των μετρητών, τον πρώην επικεφαλής οικονομολόγο του ΔΝΤ, τον Κεν Ρόγκοφ (Ken Rogoff ). Ο Ρόγκοφ αλλά και η λογική πίσω από την κατάργηση των μετρητών βασίζεται στην πολιτική των αρνητικών επιτοκίων, το οποίο χαρακτηρίζεται ως ένα εργαλείο των κεντρικών τραπεζών για την αποκατάσταση της μακροοικονομικής σταθερότητας.

Εάν λοιπόν είμαστε όλοι δέσμιοι είτε επειδή έχουν καταργηθεί τα μετρητά, είτε επειδή δεν μπορούμε πλέον να τα αποσύρουμε από την τράπεζα, η σταδιακή υφαρπαγή των μετρητών εξαιτίας των αρνητικών επιτοκίων γίνεται ανεμπόδιστα, υποστηρίζει ο κ. Χέρινγκ επισημαίνοντας πως πρόκειται για μια νομισματική πολιτική υπέρ των πλουσίων, καθώς ωθεί προς τα άνω την αξία των μετοχών, των εταιρικών συμμετοχών και των ακινήτων που διακρατούν οι εύποροι.

Όσο υπάρχουν μετρητά σε φυσική μορφή και σε κυκλοφορία κανείς δεν πρόκειται να τα αφήσει σε τραπεζικούς λογαριασμούς με αρνητικά επιτόκια που χρόνο με τον χρόνο θα χάνουν την αρχική τους αξία. Ο εγκλωβισμός των αποταμιεύσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς με αρνητικά επιτόκια είναι καταλήστευση των αποταμιεύσεων των πολιτών από το κράτος και τις τράπεζες. Αυτό είναι γνωστό σε τράπεζες και κράτος και πρέπει οπωσδήποτε να αποτρέψουν την μόνη άμυνα που έχει ο κόσμος και δεν είναι άλλη από την μαζική απόσυρση των καταθέσεων (bank run).
Δεν είναι τυχαίο ότι οι πολέμιοι των μετρητών χρησιμοποιούν τον όρο «αποθησαυρισμός» (μια λέξη αρνητικά χρωματισμένη) όταν κάποιος φυλάει τα χρήματά του με τη μορφή μετρητών ή χρυσού. Ωστόσο, χρησιμοποιούν τον όρο «αποταμίευση» για όλους αυτούς που κάνουν μια εγγραφή στα ηλεκτρονικά βιβλία μιας εμπορικής τράπεζας.
Στην Ελλάδα πλέον δεν έχουμε αυτή την επιλογή. Δεν είναι τυχαίο ότι οι υποστηρικτές της κατάργησης των μετρητών, χρησιμοποιούν συγκεκριμένη φρασεολογία και κάθε μέσο πλύσης εγκεφάλου για να πείσουν τους πολίτες για τα «οφέλη» μια κοινωνίας χωρίς μετρητά. Δεν είναι τυχαίο ότι οι πολέμιοι των μετρητών χρησιμοποιούν τον όρο «αποθησαυρισμός» (μια λέξη αρνητικά χρωματισμένη) όταν κάποιος φυλάει τα χρήματά του με τη μορφή μετρητών ή χρυσού. Ωστόσο, χρησιμοποιούν τον όρο «αποταμίευση» για όλους αυτούς που κάνουν μια εγγραφή στα ηλεκτρονικά βιβλία μιας εμπορικής τράπεζας.

Στη χώρα μας προσπαθούν να μας πείσουν για τα οφέλη των συναλλαγών χωρίς μετρητά, το αποδεικνύει άλλωστε ο βομβαρδισμός διαφημίσεων με τα χαρούμενα πρόσωπα που πλέουν σε πελάγη ευτυχίας γιατί πληρώνουν με κάρτα, καθώς χαρτονομίσματα και κέρματα τους είναι βάρος στην τσέπη και τους μπερδεύουν στην πληρωμή του λογαριασμού τους. Η ελληνική κυβέρνηση υπόσχεται μοριοδότηση με κλήρωση πλούσιων δώρων σε όσους κάνουν τις πληρωμές τους με κάρτες, ενώ παρανομεί με το να μη δέχεται «χτίσιμο» του αφορολόγητου με τις αποδείξεις που οι πολίτες συγκεντρώνουν από τις αγορές τους με πραγματικά χρήματα, τραπεζογραμμάτια με την υπογραφή του Μάριο Ντράγκι, του κεντρικού τραπεζίτη της ΕΕ.


«Το ανατριχιαστικό είναι πόσο φθηνά ξεπουλιούνται πολλοί άνθρωποι ως πρώτη ύλη, ενώ φροντίζουν και για τους υπόλοιπους να γίνεται όλο και πιο ακριβό, εάν όχι αδύνατον, αργά ή γρήγορα, να διατηρήσουν έστω και ένα ίχνος ιδιωτικότητας» γράφει ο Νόμπερτ Χέρινγκ στο βιβλίο «Η Κατάργηση των Μετρητών και οι Συνέπειες της. Οδεύοντας προς τον ολοκληρωτικό έλεγχο».
- Ρωτήσαμε τον κ. Χέρινγκ να μας πει με ποιο τρόπο οι πολίτες μπορούν να χάσουν τον έλεγχο των χρημάτων τους, των μετρητών τους.

- Εάν η χρήση των μετρητών, κοσμημάτων και άλλων περιουσιακών στοιχείων που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως αποθηκευμένη αξία, περιορίζεται, δεν έχεις καμία άλλη επιλογή από το να αποθηκεύσεις τα χρήματά σου στην τράπεζα, το οποίο σημαίνει πως εξαρτάσαι από μια λογιστική εγγραφή στο σύστημα της τράπεζας. Οι τράπεζες συχνά αντιμετωπίζουν προβλήματα αναδιάρθρωσης, ειδικότερα στην Ελλάδα, την Ιταλία και την Ισπανία. Το παράδειγμα της Κύπρου είχε δείξει πόσο εύκολο είναι να αναδιαρθρώσεις μια τράπεζα απλά με το να μειωθούν ή να διαγραφούν αυτές οι λογιστικές εγγραφές στο σύστημα των τραπεζών. Σημειώνεται πως πλέον υπάρχει και ευρωπαϊκή νομοθεσία η οποία δίνει το δικαίωμα για κούρεμα των καταθέσεων των πολιτών».

- Ωστόσο οι πολίτες ακόμη μπορούν να έχουν χρήματα ή χρυσό, εκτός τραπεζικού συστήματος παρά τις προσπάθειες για το αντίθετο.

- Στην Ελλάδα πέρασαν νόμο που επιτρέπει σε επιθεωρητές να μπαίνουν στα σπίτια των πολιτών και να ψάχνουν για κρυμμένους «θησαυρούς», για χρήματα, ή άλλα αντικείμενα αξίας, που δεν έχουν δηλωθεί. Εάν βρουν κάτι, θα μπορούν βάσει νόμου να το κατάσχουν σε περίπτωση που δεν θα μπορεί ο πολίτης να αποδείξει πως το απέκτησε με νόμιμο τρόπο. Εννοείται πως το να αποδείξει κανείς το αντίθετο καθίσταται δύσκολο. Η κυβέρνηση της Ινδίας εξέδωσε μια παρόμοια νομοθεσία αμέσως μόλις απαγόρευσαν την κυκλοφορία δύο εκ των βασικών χαρτονομισμάτων τους. Αυτοί οι περιορισμοί φύλαξης περιουσιακών στοιχείων εκτός του τραπεζικού συστήματος είναι πολύ στενά συνδεδεμένοι με τους περιορισμούς στη χρήση μετρητών. Εξυπηρετούν τον ίδιο σκοπό.

- Δίνετε έμφαση στην υπόθεση ότι με την εξάλειψη των μετρητών ενθαρρύνεται η επιβολή αρνητικών επιτοκίων. Σε τι εξυπηρετεί αυτό και ποιον ωφελεί.

- Τα αρνητικά επιτόκια είναι μια ηπιότερη μορφή και πιο ομαλή μορφή απαλλοτρίωσης των χρημάτων των καταθετών εάν οι τράπεζες αντιμετωπίσουν θέμα αναδιάρθρωσης. Εάν, για παράδειγμα, κάθε χρόνο αφαιρείται το 5% των υποχρεώσεων προς τους αποταμιευτές - καταθέτες, τότε το εθνικό τραπεζικό σύστημα το οποίο αντιμετωπίζει πρόβλημα, θα μπορεί να γίνει και πάλι φερέγγυο και μάλιστα σε σύντονο χρονικό διάστημα.

- Επίσης υποστηρίζετε ότι σε μια κοινωνία χωρίς μετρητά όλοι οι πολίτες είναι εν δυνάμει θύματα ενός κουρέματος των καταθέσεων τους. Όσον αφορά την περίπτωση της Ελλάδας όπου ήδη τα χρήματά μας είναι δεσμευμένα τι μπορεί να συμβεί;

- Στην Ελλάδα έχετε τους περιορισμούς όσον αφορά στο ποσό ανάληψης χρημάτων, αλλά και στο ποσό των μετρητών που μπορεί να βγει εκτός συνόρων. Εάν η Ελλάδα παραμείνει στο ευρώ και χρειαστεί οι τράπεζες να ανακεφαλαιοποιηθούν, μεγάλο μέρος τα «λεφτά» των Ελλήνων πολιτών, που βρίσκονται στο λογιστικό σύστημα των τραπεζών, το πιο πιθανό είναι να ακυρωθούν. Εάν η Ελλάδα υποχρεωθεί να βγει από το ευρώ, η αξία αυτών των λογαριασμών με όρους αγοραστικής δύναμης θα μειωθεί δραματικά.

- Όμως βάσει ευρωπαϊκής νομοθεσίας οι καταθέσεις μέχρι 100.000 ευρώ δεν προστατεύονται;

- Καθόλου. Η νομοθεσία κάνει λόγο για έναν υποθετικό μηχανισμό που θα απαγορεύει στις τράπεζες να εγγυώνται η μια τα χρέη της άλλης έως το ποσό που αναλογεί ανά πελάτη. Ωστόσο εάν χρεοκοπήσουν όλες τους τότε δεν θα έχουν τα χρήματα για να το κάνουν αυτό και οι κυβερνήσεις δεν έχουν την υποχρέωση να πληρώσουν τον λογαριασμό».

- Πώς ο πόλεμος κατά των μετρητών έχει συνέπειες όσον αφορά στην προστασία της ιδιωτικής μας ζωής, στην περιουσία μας; Επίσης κάνετε λόγο για την επεξεργασία μεγάλου όγκου δεδομένων (Big Data) που αφορούν προσωπικές πληροφορίες. Ποιοι είναι αυτοί που διαχειρίζονται με τέτοια ευκολία τη ζωή μας;

- Η αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας (NSA) έχει πρόσβαση σε όλες τις διεθνείς τραπεζικές συναλλαγές (που εμπίπτουν στο Πρόγραμμα Παρακολούθησης της Χρηματοδότησης της Τρομοκρατίας -TFTP) και οι οποίες γίνονται μέσω swift. Όλες οι πληροφορίες σχετικά με τις πληρωμές μέσω του τραπεζικού σας λογαριασμού ή των πιστωτικών σας καρτών καταγράφονται και αποθηκεύονται αυτόματα από τους «μηχανισμούς» ασφαλείας για να προβούν στην όποια διερεύνηση της συναλλαγής όποτε αυτό κριθεί σκόπιμο.

Επίσης online υπηρεσίες μεταφοράς χρημάτων, όπως το PayPal, μπορούν να πουλήσουν πληροφορίες σχετικές με εσάς βάσει των στοιχείων που έχουν στη διάθεσή τους, έπειτα από τη συμφωνία που έχετε συνάψει με την εταιρεία μέσω διαδικτύου. Το ίδιο ισχύει και με τις εταιρείες έκδοσης πιστωτικών καρτών. Εάν λοιπόν δεν έχετε πρόσβαση σε μετρητά, εάν δεν μπορείτε να κάνετε πληρωμές με μετρητά, τότε δεν έχετε και κανένα τρόπο για να διαφυλάξετε την ιδιωτικότητα σας και τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα σας, όπως για παράδειγμα την αγορά ενός περιοδικού που μπορεί να είναι ύποπτο πολιτικά, ή να αποκαλύπτονται πληροφορίες σχετικά με τις σεξουαλικές σας προτιμήσεις, τις οποίες σίγουρα δεν θέλετε να τις γνωρίζουν τρίτοι.

Όλα αυτά μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να επιβληθεί η αμερικανική νομοθεσία σε όλο τον κόσμο, καθώς οι βασικές υπηρεσίες πληρωμών έχουν την έδρα τους στις ΗΠΑ. Όλες αυτές οι πληροφορίες μπορούν να χρησιμοποιηθούν προκειμένου να εκβιάσουν άτομα για συγκεκριμένους σκοπούς, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για τη δημιουργία μιας κοινωνίας όπου οι άνθρωποι θα φοβούνται να σηκώσουν κεφάλι, αφού θα ξέρουν ότι θα μπορούν να καταστραφούν ή να πέσουν σε δυσμένεια απέναντι στους ισχυρούς. Εάν μια απολυταρχική κυβέρνηση, δείτε για παράδειγμα τον Ερντογάν ή τον Τραμπ, πάρουν τον έλεγχο ενός συστήματος που καταγράφει και αποθηκεύει όλες τις οικονομικές συναλλαγές των πολιτών, τότε θα μπορούμε να μιλάμε για μια καταστροφή.

- Ακούγονται εφιαλτικά όλα αυτά, αλλά πώς φτάσαμε εδώ, ποια είναι η κρυφή ατζέντα και ποιοι την προωθούν, ποια είναι τα κίνητρα; Γράφετε στο βιβλίο σας ότι η Αφρική ήταν και είναι ένα επιτυχές πεδίο πειραματισμού, ισχύει το ίδιο και για την Ελλάδα;


- Φοβάμαι πως δεν είναι και πολύ κρυφή η ατζέντα πλέον, όπως και τα κίνητρα πίσω από τις προσπάθειες για την κατάργηση των μετρητών. Όσον αφορά στα κίνητρα, το πρώτο έχει να κάνει με τη δυνατότητα απαλλοτρίωσης των κεφαλαίων που έχουν οι αποταμιευτές στις τράπεζες όταν αυτές βρεθούν σε κίνδυνο. Οι τρόποι για να επιτευχθεί αυτό είναι μέσω των αρνητικών επιτοκίων και ο άλλος, για τον οποίο δεν γίνεται ανοιχτά η κουβέντα, είναι το κούρεμα των καταθέσεων.

Το δεύτερο κίνητρο έχει να κάνει με τον ολοκληρωτικό έλεγχο και παρακολούθηση των πολιτών υπό το πρόσχημα της μάχης κατά του εγκλήματος. Η επίσημη δικαιολογία για τα μέτρα που αφορούν στην κατάργηση των μετρητών είναι η πάταξη του ξεπλύματος μαύρου χρήματος, της φοροδιαφυγής και της χρηματοδότησης της τρομοκρατίας.

Τρίτο κίνητρο είναι η μεγέθυνση των κερδών για τους διαχειριστές ηλεκτρονικών πληρωμών. Ο χρηματοπιστωτικός τομέας και οι εταιρείες IT θέλουν βγάλουν χρήματα από κάθε συναλλαγή, απ΄όλες τις συναλλαγές, που κάνουν οι πολίτες.

Το πώς ξεκίνησε αυτό είναι μια μεγάλη και πολύπλοκη ιστορία. Το 1995 όταν η Παγκόσμια Τράπεζα και οι ενδιαφερόμενες ιδιωτικές εταιρείες μαζί με ιδρύματά τους, όπως οι Vias, Mastercard, Paypal και Microsoft, ίδρυσαν τη διεθνή οργάνωση κατά της φτώχειας, την CGAP, (Consultative Group to Assist the Poor) η οποία είναι ακόμη ενεργή, εργάστηκαν στην αξιοποίηση της ιδέας του Μοχάμεντ Γιουνούς (Μ. Γιουνούς: Οικονομολόγος και τραπεζίτης από το Μπανγκλαντές, καθώς και κάτοχος του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης το 2006 «για τη δημιουργία οικονομικών και κοινωνικών ευκαιριών για τους φτωχούς, και ιδίως για τις γυναίκες, μέσω της καινοτόμου εργασίας τους στη χορήγηση μικρών δανείων και εγγυήσεων». Επίσης ανέπτυξε τις έννοιες της μικροπίστωσης και της μικροχρηματοδότησης).

Στόχος τους ήταν να κάνουν δημοφιλή τη μικροπίστωση και να την μετατρέψουν από ένα πρόγραμμα χρηματοδότησης προς όφελος των φτωχών επιχειρηματιών, σε μια μπονάτζα κερδών για τους μικροπιστωτές που εκμεταλλεύονταν τους φτωχούς.

Επίσης, το 2012 το πρώτο κίνητρο που σας περιέγραψα, έλαβε διαστάσεις επιδημίας έπειτα από τις επιπτώσεις με τη «φούσκα» ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου. Tότε ήταν που η Citi μαζί με την ίδια ομάδα ιδρυμάτων (από κοινού με το Ίδρυμα Gates, το Ίδρυμα Ford, Visa, και τη MasterCard / “Η κατάργηση των μετρητών και οι συνέπειες της. Οδεύοντας προς τον ολοκληρωτικό έλεγχο Nobert Haring” Εκδόσεις Λιβάνη) ίδρυσε την οργάνωση «Better Than Cash Alliance» σκοπός της οποίας είναι ο περιορισμός των μετρητών στις αναπτυσσόμενες χώρες και η προαγωγή του ηλεκτρονικού χρήματος και του χρήματος μέσων κινητών συσκευών. (Όπως γράφει ο Haring στο βιβλίο του, για να προσδώσουν σοβαρότητα στο όλο εγχείρημα ο Γκέιτς και η MasterCard είχαν προηγουμένως εξαγοράσεις μια μικρή οργάνωση του ΟΗΕ που αντιμετώπιζε οικονομικές δυσχέρειες, το Ταμείο των Ηνωμένων Εθνών για την Ανάπτυξη Κεφαλαίου – United Nations Capital Development Fund – UNCDF). 

Σχετικά με το τρίτο κίνητρο, αυτό της παρακολούθησης, με επιτυχία χρησιμοποιήθηκε για να κάνουν τις κυβερνήσεις που συμμετέχουν στους G20 να ενδιαφερθούν και να προωθήσουν την ατζέντα των Paypal, Visa, Microsoft και των συναφών ιδρυμάτων. Μεγάλο μέρος όλων αυτών γίνεται μέσω των κεντρικών τραπεζών, το οποίο πρέπει να γίνει κατανοητό ότι εργάζονται με γνώμονα το συμφέρον του ιδιωτικού τραπεζικού τομέα και όχι των πολιτών. Επίσης πρέπει να υπογραμμίσω ότι όλα τα μεγάλα ιδρύματα, μαζί με τους επικεφαλής όλων των μεγάλων διεθνών τραπεζών, είναι μέλη του G30».

- Θέλετε να εξηγήσετε λίγα πράγματα στους αναγνώστες μας για το G30;

- To Group of Thirty, πιστεύω ότι είναι το κέντρο που συντονίζει τον πόλεμο κατά των μετρητών. Μεταξύ των μελών του και υπέρμαχοι της κατάργησης των μετρητών, είναι ο Λάρι Σάμερς, (Larry Summers, πρώην επικεφαλής οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας και μετέπειτα υπουργός Οικονομικών της κυβέρνησης Κλίντον, ήταν το πρώτο σημαίνον πρόσωπο που το 2013 εκφράστηκε ανοιχτά υπέρ της κατάργησης των μετρητών) και ο καθηγητής του Χάρβαρντ και ο πρώην επικεφαλής οικονομολόγος του ΔΝΤ, ο Κεν Ρόγκοφ (Ken Rogoff ). Επίσης μεταξύ των πολέμιων των μετρητών και μέλος του G30, πρώην καθηγητής στο Χάρβαρντ, είναι και ο πρόεδρος της ΕΚΤ, ο Μάριο Ντράγκι, όπου ως ως γνωστόν ενσωμάτωσε παράνομες νομοθεσίες, αφού με συγκεκριμένα νομικά επιχειρήματα διατύπωσε τη γνώμη ότι οι απαγορεύσεις μετρητών είναι σύμφωνες με τη συνθήκη της ΕΕ. Έτσι οι εθνικές κυβερνήσεις έθεσαν απαγορεύσεις στις πληρωμές με μετρητά, με τραπεζογραμμάτια δηλαδή, τα οποία εκδίδει η ΕΚΤ και υπογράφει ο Ντράγκι, ακόμη και εάν πρόκειται για το νόμιμο χρήμα – νόμισμα- της Ευρωζώνης».

- Όπως το αντιλαμβάνομαι οι ΗΠΑ και η ΕΕ έχουν κάνει μέτωπο για την επίτευξη μιας κοινωνίας χωρίς μετρητά.

- Δεν είναι μόνο οι ΗΠΑ και η ΕΕ. Πρόκειται για μια πρωτοβουλία των ΗΠΑ που εξαπλώνεται παγκοσμίως.

Η Παγκόσμια Τράπεζα και το ΔΝΤ είναι στον πυρήνα αυτής της καμπάνιας. Η ΕΕ και τη ΕΚΤ είναι συνεργοί. Συγκρότησαν την Τρόικα με αποτέλεσμα ΕΚΤ, ΔΝΤ και Κομισιόν να είναι τα εκτελεστικά όργανα που υπαγορεύουν και διασφαλίζουν, στην υπό τον έλεγχό τους ελληνική κυβέρνηση, την επιβολή πολλών νομοθεσιών που θέτουν περιορισμούς στη χρήση μετρητών, καθιστώντας τα παράνομα σε μεγάλα τμήματα της οικονομικής ζωής. Όπως το αντιλαμβάνομαι δεν ήταν και τόσο δύσκολο να επιτευχθεί, δεδομένου ότι οι ελληνικές τράπεζες αντιμετωπίζουν μεγάλο πρόβλημα και ευεργετούνται από τους περιορισμούς ανάληψης και χρήσης μετρητών. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση απελπισμένα χρειάζεται φοροεισπρακτικά έσοδα και είναι ευκολότερο να τα εισπράξει από το ασθενέστερο τμήμα του πληθυσμού που μπορεί και ελέγχει ευκολότερα, αντί να κυνηγήσει αυτούς που τρώνε με χρυσά κουτάλια.

- Γιατί οι τράπεζες προτιμούν το λογιστικό χρήμα έναντι των μετρητών;


- Οι τράπεζες έχουν το ισχυρότερο συμφέρον να ξεφορτωθούν τα μετρητά. Είναι ανταγωνιστικά στο χρήμα που μπορούν να δημιουργήσουν μόνες τους (λογιστικό χρήμα) και από το οποίο μπορούν βγάλουν και κέρδος. Επίσης εάν δεν κυκλοφορούν μετρητά, οι πολίτες δεν θα μπορούν πλέον να πάρουν τα μετρητά τους από τις τράπεζες για να τα σώσουν.

Τα χαρτονομίσματα είναι ένας τίτλος που είτε τον έχεις, είτε δεν τον έχεις. Μόνο ασυνείδητες και απολυταρχικές κυβερνήσεις , όπως αυτή της Ινδίας, η οποία είναι διατεθειμένη να εξαπατήσει τους πολίτες της και να κηρύξει τα χαρτονομίσματά τους άκυρα, μπορεί να αφαιρέσει αυτούς τους τίτλους από τον κόσμο. Το λογιστικό χρήμα των τραπεζών είναι απλά μια εγγραφή στα συστήματα των τραπεζών και ο όποιος περιορισμός στη χρήση τους ή στην αξία τους μπορεί και έχει γίνει άλλωστε, με μεγάλη ευκολία».

- Υπάρχουν αρκετά χρήματα στις τράπεζες;


- Όχι, δεν υπάρχουν αρκετά χρήματα στις τράπεζες για να πληρώσουν τον καθένα τα λεφτά που του έχουν υποσχεθεί εάν τα ζητήσουν όλοι μαζί ταυτόχρονα. Δεν είναι αρκετά τα χρήματα ακόμη και με συντελεστή το δέκα. Γι΄αυτό οι τράπεζες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα χρειάζονται ένα σύστημα που επιβάλλει απαγόρευση στην εκταμίευση μετρητών. Ο χρυσός από μόνος του θα μπορούσε να είναι μια εναλλακτική για κάποιο διάστημα. Όμως εάν αρχίσει και χρησιμοποιείται πολύ, τότε θα υπάρξει κάποια νομοθεσία που θα καθιστά παράνομη την κατοχή του.

- Έχετε προσφύγει νομικά επειδή δεν δέχεστε να εξοφλείται το ραδιοτηλεοπτικό τέλος που σας αναλογεί αυτόματα από τον τραπεζικό σας λογαριασμό και επιθυμείτε η εξόφληση να γίνεται τοις μετρητοίς. Τι προσπαθείτε να πετύχετε με αυτό και σε τι στάδιο βρίσκεται η προσφυγή σας;


- Θέλω να φέρω στο προσκήνιο το γεγονός ότι τα μετρητά είναι ένας νόμιμος τίτλος και η άρνηση αποδοχής τους από δημόσιους φορείς οι οποίοι το αναγνωρίζουν ως τέτοιο, γίνεται κατά παράβαση του νόμου. Θέλω να κάνω το κοινοβούλιο να σκεφτεί σχετικά με αυτό το ζήτημα, αντί να εγκαταλείπει όλες τις αποφάσεις στις ιδιωτικές και κεντρικές τράπεζες. Όσον αφορά στην εξέλιξη της υπόθεσης έχασα σε πρώτο βαθμό, όπως αναμενόταν άλλωστε και κάποια στιγμή η υπόθεση θα εκδικαστεί εκ νέου στο εφετείο.

- Η πράξη σας είναι μια μορφή αντίστασης και ενθαρρύνετε τον κόσμο προς αυτή την κατεύθυνση. Τι ακριβώς του προτείνετε να κάνει;

- Πρέπει οπωσδήποτε κάποιος στην Ελλάδα δημόσια να παραβεί τις αμφιλεγόμενες νομοθετικές ρυθμίσεις που απαγορεύουν την πληρωμή μεγάλων ποσών με μετρητά. Επίσης, αυτός ή αυτοί που θα προβούν σε αυτή την ενέργεια, να αρνηθούν να πληρώσουν και το πρόστιμο που θα τους επιβληθεί και στη συνέχεια να βρεθούν ενώπιον του δικαστηρίου. Το άρθρο 128 της Συνθήκης της ΕΕ ορίζει κατηγορηματικά ότι τα χαρτονομίσματα του ευρώ είναι νόμιμοι τίτλοι και πρέπει να γίνονται δεκτοί. Μια εθνική κυβέρνηση δεν έχει την εξουσία να πράξει διαφορετικά και να απαγορεύσει στους πολίτες της τη χρήση αυτών των νόμιμων τίτλων. Ακόμη θα πρέπει όλοι να πληρώνουν όσο γίνεται πιο συχνά και περισσότερο τοις μετρητοίς έτσι ώστε να καταστήσουν δυσκολότερο να χαρακτηρίζονται ως ύποπτοι οι πολίτες που κάνουν χρήση μετρητών.

- Όμως μιλώντας για αντίσταση, όπως γνωρίζετε η χρήση μετρητών στη χώρα μου έχει περιοριστεί και καθίσταται σταδιακά απαγορευτική. Οι πολίτες εν πολλοίς έχουν χάσει τον έλεγχο της ζωής τους, η φτωχοποίηση είναι γενικευμένη, οι εκ των Βρυξελλών εντολές υπερβαίνουν το εθνικό δίκαιο σε βαθμό απολυταρχίας, κάνοντας τη χώρα να μοιάζει με αποικία. Πώς πιστεύετε ότι αντιμετωπίζονται όλα αυτά;


- Φοβάμαι πως είναι πολύ, πάρα πολύ δύσκολο. Η Ελλάδα είναι ανίσχυρη όσο χρησιμοποιείται ως αποτρεπτικός παράγοντας από αυτούς που θέλουν να περάσουν το μήνυμα που λέει “κοίτα τι θα συμβεί εάν δεν είσαι υπάκουος”. Ενδεχομένως η χώρα σας να καταφέρει να εξέλθει από αυτή τη δυσχερή θέση όταν όλο το οικοδόμημα καταρρεύσει και επικρατήσει ο σώζων εαυτόν σωθήτω.


Πηγή HufPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

11 Μαρ 2017


Γράφει ο Σαράντος Καργάκος

Πολλοί ἀποροῦν καὶ ρωτοῦν: Πῶς φθάσαμε ἐδῶ, ἐνῶ πετούσαμε ψηλὰ σὰν τὸν χαρταετὸ; Εἶναι ἁπλὸ: Κόπηκε ὁ σπάγγος! Γιὰ ὅποιον ἔχει γνώση τῆς νεώτερης ἱστορίας, ἡ καταβαράθρωση τῆς ἑλληνικῆς οἰκονομίας ἦταν προσδοκώμενη. Ὅπως οἱ βαρειὲς βιομηχανίες τοῦ Σέφιλντ καὶ τοῦ Μάντσεστερ, μὲ τὴ χαμηλὴ τιμὴ τῶν ὑφασμάτων, τὰ νέα σχέδια καὶ χρώματα ἔσβησαν κάποτε τὶς βιομηχανίες καὶ χειροτεχνίες τῶν ἀποικιῶν τῆς Βρεττανίας, ὅμοια καὶ ἡ βαριὰ βιομηχανία τῆς Κεντρικῆς Εὐρώπης, λόγῳ τῶν «ἀνοικτῶν θυρῶν», συνέτριψε τὴν ἑλληνικὴ βιομηχανία, βιοτεχνία και χειροτεχνία. Τώρα ἔρχεται τὸ φθηνὸ βιομηχανικὸ προϊὸν τῆς Κίνας νὰ συντρίψει τὴν εὐρωπαϊκὴ καὶ ἀκολούθως τὴν ἀμερικανικὴ βιομηχανία. Καὶ πάλι ὁ κίτρινος χρυσὸς θὰ πάρει τὰ πάνω του, ἀλλὰ τούτη τὴ φορὰ ἡ «κιτρινίλα» δὲν θὰ εἶναι στὸ μέταλλο, θὰ εἶναι στὸ... δέρμα. Οἱ Κινέζοι ἄρχισαν νὰ ξεπερνοῦν τοὺς Ἀμερικανοὺς σ’ αὐτὸ ποὺ ἦσαν ἀσυναγώνιστοι: Στὸ νὰ παράγουν ταχύτατα πολλὰ καὶ φανταχτερὰ καινούρια πράγματα - ἔστω καὶ μὴ ἀμέσου χρησιμότητας.

Ἡ Κίνα ὑπερτερεῖ μὲ τὸ νὰ προσφέρει τὰ προϊόντα της σὲ χαμηλή τιμὴ. Οἱ Κινέζοι, λόγῳ τοῦ αὐστηρὰ μονοχνωτικοῦ πολιτικοῦ συστήματος, δὲν μποροῦν νὰ στρέψουν τὸ πνεῦμα τους πρὸς διανοητικές καὶ ἔντονα αἰσθητικές κατευθύνσεις. Ἔτσι τὸ εὔστροφο μυαλὸ τους κατευθύνεται πρὸς τὶς οἰκονομικὲς κατακτήσεις. Μπορεῖ τώρα νὰ μὴ διακρίνονται στὴ λογοτεχνία, στὴ φιλοσοφία καὶ στὸν πολιτικὸ στοχασμὸ, διακρίνονται ὅμως στὸν πραγματισμό. Σήμερα τὰ Κινεζόπουλα μπορεῖ νὰ ξέρουν τὴ μορφὴ ἀλλ’ ἀγνοοῦν τὴ σκέψη τοῦ Μάο. Ὅπως γράφω στὸ βιβλίο μου «Κίνα: Ὅπως τὴ γνώριζα καὶ ὅπως τὴν εἶδα» (ἐκδ. Ι. Σιδέρης), ὁ Τσοὺ ἐν Λάι καὶ ὁ Τσοὺ Τὲχ εἶναι μιὰ ὠχρὴ, μιὰ ξεθωριασμένη εἰκόνα. Ὅ,τι βιομηχανικὸ παράγεται σήμερα στὴν Κίνα δὲν ἔχει παραδοσιακό χαρακτῆρα. Ἡ ζωὴ ἀλλὰζει μὲ ταχύτητα ἀστραπῆς. Τὸ κάθε σήμερα ἀπέχει παρασάγγας ἀπὸ τὸ χθὲς. Μπορεῖ αὐτὸ νὰ κάνει τὴν Κίνα ἰσχυρὴ, ἀλλὰ τὴν Ἑλλάδα τὸ περίφημο εὐρωπαϊκὸ πείραμα τὴν ἔκανε νὰ μοιάζει μὲ γδαρμένο κουνέλι. Δὲν ἔχει πλέον κρατήματα γιὰ νὰ κάνει σταθερά βήματα. Ὁ τουρισμὸς, ἡ κύρια βιομηχανία της, εἶναι ἀσταθὴς οἰκονομικὸς παράγοντας. Ἤδη ἡ μεσαία τάξη στὴ χώρα μας ἔχει ἐκμηδενισθεῖ. Τὸ κάποτε μετριοπαθὲς φιλελεύθερο κέντρο διασπάστηκε σὲ δεξιὲς καὶ ἀριστερὲς ὁμάδες. Ποιὰ ἀπὸ τὶς ὑπάρχουσες πολιτικὲς δυνάμεις ἐγγυᾶται μιὰ νέα ἀναγεννητικὴ πνοὴ; Τὸ ἔχουμε ἄπειρες φορὲς γράψει ὅτι ἡ φορολογία καταπνίγει τὴν οἰκονομία ἤ ἀναστέλλει τὴ διάθεση γιὰ δημιουργία νόμιμης οἰκονομίας. Ἤδη στὴ χώρα μας ἔχει ἀρχίσει νὰ λειτουργεῖ μιὰ κρυφὴ οἰκονομία. Μοιραῖα θὰ δημιουργηθεῖ μιὰ κατηγορία ἐπιχει­ρηματιῶν ποὺ οἱ σχέσεις της μὲ τὸ κράτος θὰ εἶναι σχέσεις ποντικοῦ μὲ τὴ... γάτα. Τοὺτη ἡ κατηγορία πολιτῶν δὲν μπορεῖ νὰ εὐνοήσει τὴ γέννηση ὑγιοῦς πολιτικῆς. Θὰ προωθεῖ στὴν πολιτικὴ σκηνὴ πρόσωπα συναλλασσόμενα μὲ αὐτὴ. Ἡ ἐργατικὴ καὶ ἡ ἀγροτικὴ τάξη ἔχει ὑποσκελιστεῖ ἀπὸ τὸ ξένο ἐργατικὸ δυναμικό. Μοιραῖα ὁ ρόλος –εἰδικὰ τῶν ἀγροτῶν– εἶναι παρασιτικὸς, ἔστω κι ἄν σήμερα εἶναι ἐποπτικὸς. Αὔριο ὅμως; Γι’ αὐτὸ καὶ στὴ χώρα μας, ὑπὸ τὶς παροῦσες συνθῆκες, δὲν μπορεῖ νὰ σχηματισθεῖ ἐργατο-εργατικό κόμμα.

Οἱ διανοούμενοι ἔχουν παραιτηθεῖ ἀπὸ τὴν πνευματικὴ τους ἀποστολὴ νὰ εἶναι οἱ πρωτολάτες τῶν κοινωνικῶν καὶ πολιτικῶν ἀγώνων. Οἱ περισσότεροι ἔχουν μεταβληθεῖ σὲ «πεταλίδες» τῶν κομμάτων. Δὲν εἶναι πιὰ ὁ «ἐγκέφαλος τοῦ λαοῦ» ποὺ θὰ ἔκαναν τὴ φιλοσοφία, ὅπως ὁραματιζόταν ὁ Μάρξ, κεραυνὸ, μὲ τὸν ὁποῖο τὸ προλεταριάτο σὰν τὸν Δία θὰ κατακεραύνωνε τὴν μπουρζουαζία. Τὰ πάντα στὸν κόσμο κατευθύνονται ἀπὸ κάποιον Μεγάλο Ἀδερφὸ ποὺ ἔχει μετατρέψει κυρίως τὴ νεολαία σὲ σκυλάκι τοῦ Παυλώφ. Καὶ κάνει ὅ,τι ἐπιτηδείως τῆς πλασσάρουν. Ποιὸς ἐπέβαλε τὴ μετατροπὴ τοῦ ἀνθρώπινου σώματος σὲ πινακοθήκη; Ἀπὸ ποῦ ἦλθε ὁ συρμὸς αὐτὸς; Ἁπλῶς εἶναι ἕνα πείραμα ποὺ ἐπιβεβαιώνει ὅτι ἡ παγκόσμια νεολαία ὑπόκειται σὲ μιὰ «ἐπαναστατικὴ» αὐτο-ὑποδούλωση. Τὰ «θέλω» της ὑπαγορεύονται ἀπὸ τὰ «θέλω» μιᾶς ἁοράτου δυνάμεως, ποὺ εἶναι ὁρατὴ καὶ ἀπὸ νοήμονα... τυφλό. Δῶσε στὴ νεολαία «Μαῦρες Παρασκευὲς» γιὰ νὰ τρέχει σὰν μοντέρνος πίθηκος πίσω ἀπὸ τὶς ἠλεκτρονικὲς μπανάνες!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Φεβ 2017


Γράφει ο Vigilant Citizen

Η ιστορία που γνωρίζουμε, τα γεγονότα του παρελθόντος που συζητούμε εκ των υστέρων, έτσι όπως μας τα έχουν φυτέψει στο μυαλό από τα σχολικά χρόνια, μοιάζουν να έχουν μια λογική συνέχεια, να είναι γραμμικά και προβλέψιμα. Στην πραγματικότητα, όμως, αυτά τα γεγονότα που έχουν σημαντική επίπτωση στην ιστορία, που φέρνουν τα πάνω-κάτω, είναι περιορισμένης προβλεπτότητας, όπως λέει στο βιβλίο του ο Nassim Taleb, ο Ελληνορθόδοξος Λιβανοαμερικανός καθηγητής της Νέας Υόρκης που, με την γοητευτική θεωρία του για την αβεβαιότητα, έχει γίνει ο γκουρού της παγκόσμιας οικονομικής κατάρρευσης.

Ο συνδυασμός αυτός περιορισμένης προβλεπτότητας και σημαντικής επίπτωσης επηρεάζει την ιστορία εδώ και κάποιες χιλιάδες χρόνια και δεν παύει να μεγαλώνει.

Σκεφθείτε πόσο λίγο θα μας βοηθούσε η συνήθης αντίληψη για τον κόσμο λίγο πριν τα γεγονότα του 1914, για να μαντέψουμε τι θα ακολουθούσε. Ή, πάλι, η άνοδος του Χίτλερ και ο πόλεμος που ακολούθησε; Ή μήπως η επίσπευση της διάλυσης του σοβιετικού μπλοκ; Ή, πάλι, σκεφθείτε την επίπτωση του ισλαμικού φονταμενταλισμού. Και τι θα λέγατε για τις συνέπειες από τη διάδοση του Ίντερνετ; Ή για το χρηματιστηριακό κραχ του 1987; Ο,τιδήποτε αξιόλογο βρίσκεται γύρω σας, κυριολεκτικά, μπορεί να ανήκει σ' αυτήν την κατηγορία.

Αυτά λέει ο Taleb, ο οποίος, στις 30 Ιουνίου του 2016, μίλησε για την επερχόμενη κατάρρευση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Το 2017 θα συνεχιστεί η επανάσταση που άρχισε με το Brexit εναντίον της “μεταστατικής γραφειοκρατίας” των Βρυξελλών και του πιο “ηλίθιου πρότζεκτ” που επιβλήθηκε από τα πάνω προς τα κάτω με τα παρωχημένα οικονομικά του '50, προέβλεψε.

Παράλληλα, όπως δείχνουν οι εξελίξεις στις ΗΠΑ, είναι αρκετά προφανές ότι η βασιλεία τωνneocons πλησιάζει στο τέλος της μέσα σε μια κορύφωση ανικανότητας, με τις νεοφιλελεύθερες μαριονέτες να κουνάνε υστερικά το δάχτυλο, κάνοντας μάταιες απόπειρες να αποτρέψουν το αναπόφευκτο. Αγωνίζονται απελπισμένα να αποκρύψουν το μέγεθος της απόλυτης αποτυχίας που έχουν οδηγήσει οι εμπνευσμένες από τους neocons πολιτικές. Ο (κρυφομουσουλμάνος;) Ομπάμα θα μείνει στην ιστορία ως ο χειρότερος και πιο ανίκανος πρόεδρος των ΗΠΑ και η Χίλαρι ως η χειρότερη υπουργός Εξωτερικών και η πιο ανίκανη προεδρική υποψήφια που υπήρξε ποτέ.

Η Iana Zhdanova, Ουκρανή ακτιβίστρια του χρηματοδοτούμενου από την CIA γκρουπ γυναικών “Femen”, δολοφονεί συμβολικά ένα κέρινο ομοίωμα του Βλαντίμιρ Πούτιν με το σύνθημα “Σκοτώστε τον Πούτιν” γραμμένο στο στήθος της. Η συμβολική παρουσία ορισμένων από τα μέλη της δυτικής ελίτ αποδεικνύει ότι το γεγονός αυτό ήταν μια “τελετουργία”, ένα προειδοποιητικό μήνυμα προς την ηγεσία της Ρωσίας

Η θητεία του Ομπάμα αμαυρώθηκε εντελώς με τις τελευταίες κινήσεις του να στοχοποιήσει την Ρωσία για την εκλογή Τραμπ, υποβιβάζοντας ουσιαστικά τις ΗΠΑ σε χώρα-μπανανία όπου οι Πρόεδροι είναι “δοτοί” απ' έξω. Έχασε την ευκαιρία να τον θυμούνται οι μεταγενέστεροι για την πρόσκαιρη, έστω, αντίσταση στο “λόμπυ του πολέμου” στο ζήτημα της Συρίας... Απ' αυτή την ομάδα των «ξυνισμένωνloosers και ηλιθίων σε θέματα εξωτερικής πολιτικής», όπως τους αποκάλεσε η εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών της Ρωσίας Μαρία Ζαχάροβα, μόνο ο Κέρρυ ίσως να διασωθεί, ο οποίος, τώρα που θα αποδεσμευθεί μπορεί ν' ανοίξει το στόμα του και να ακουστούν πολλά!

Και, όπως έγραψε σήμερα στην Λιμπερασιόν ο Αλαίν Νταμιέλ, “ποτέ δεν ήταν πιο κοντά στην πραγματικότητα η υπόθεση της εκλογής της Μαρίν Λεπέν στην προεδρία της Γαλλίας”. Κάτι που θα φέρει σίγουρα την τελική ήττα της Ελίτ της παγκοσμιοποίησης σε απόσταση αναπνοής”.

Η ιστορία έχει γυρίσει το πρόσωπο στην Ελίτ και η οργή του κόσμου ανεβαίνει. Μετά την ήττα τους απεδείχθη πόσο εμμονικός είναι ο φόβος και το μίσος τους για την Ρωσία, όταν άρχισαν να την κατηγορούν για τα πάντα: από το χακάρισμα των αμερικανικών εκλογών μέχρι την αποτυχία των δυτικών δημοκρατιών να πείσουν τους πολίτες για τις επιλογές τους.


Μια σειρά, όμως, γεγονότων, τα οποία αν ειδωθούν μεμονωμένα, καθένα από αυτά μπορεί να θεωρηθεί “συμπτωματικό”, δείχνουν ότι οι Γκλομπαλιστές έχουν αρχίσει να εκτελούν εξέχοντες Ρώσους με στόχο να προκαλέσουν μια σύγκρουση μεγάλης κλίμακας.

Η ρωσική κυβέρνηση κάνει προσπάθειες να την αποφύγει, κάτι που μπορεί ήδη να είναι αναπόφευκτο, και φοβάται να το πει δυνατά.
Τον Μάρτιο του 2016, αποδεικνύεται ότι ο θάνατος στις ΗΠΑ του πρώην υπουργού Τύπου και ειδικού συμβούλου του Ρώσου προέδρου Βλαντίμιρ Πούτιν, ενός από τους ιδρυτές του Russia Todayτου Μιχαήλ Λέσινδεν οφείλετο σε καρδιακή προσβολή, όπως είχε ειπωθεί αρχικά, αλλά σε πολλαπλά τραύματα στο κεφάλι από αμβλύ όργανο. Επί μήνες, οι αρχές της Ουάσιγκτoν έλεγαν ότι η υπόθεση διερευνάτο ακόμα, παρ' όλο που είχαν κάνει αυτοψία, και αρνούντο να αποκαλύψουν την επίσημη αιτία θανάτου του.

Από τα νέα στοιχεία ανέκυψαν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με το αν δολοφονήθηκε ο πρώην επικεφαλής προπαγάνδας της ρωσικής κυβέρνησης...


Τον Μάϊο του 2016, μέσα στο Ορθόδοξο Πάσχα, την Κυριακή της Ανάστασης, τέσσερις ορθόδοξες εκκλησίες, στη Νέα Υόρκη, το Σίδνεϋ και Μελβούρνη στην Αυστραλία, καθώς και ένα μοναστήρι στην Ρωσία παραδίδονται, όλως τυχαίως(;), στις φλόγες που φέρνουν την ολική καταστροφή τους.

Οι αρχές της Νέας Υόρκης απέδωσαν την φωτιά στο ότι “τα κεριά δεν είχαν σβηστεί σωστά” μετά την λειτουργία της Ανάστασης. “Ήταν πολλές οι εκκλησίες που κάηκαν για να πούμε ότι επρόκειτο απλώς για ατύχημα”, είπε ο Δρ Dušan T. Bataković, ένας πρώην Σέρβος πρεσβευτής , που τώρα είναι διευθυντής του Ινστιτούτου Βαλκανικών Σπουδών στο Βελιγράδι, και δεν απέκλεισε “κάποιο είδος τρομοκρατικής δράσης”.


Τον Αύγουστο του 2016, σε ρεπορτάζ του Russia Today παρουσιάζεται ο πρώην επικεφαλής της CIA Mike Morell να λέει: “Αυτό που χρειάζεται να κάνουμε είναι να υποχρεώσουμε τους Ρώσους να πληρώσουν ένα τίμημα”. Πρόσθεσε, επίσης, ότι οι δολοφονίες των Ρώσων θα πρέπει να γίνονται “μυστικά, ώστε να μην το μαθαίνει ο κόσμος”... “Αλλά να είναι σίγουρο ότι το μαθαίνουν στην Μόσχα”! Ο πρώην επικεφαλής της CIA έκανε τις σχετικές δηλώσεις στην δημοφιλή τηλεοπτική εκπομπή του γνωστού “Μπιλντερμπέργκερ” Charlie Rose...


Τον Σεπτέμβριο του 2016, το κρατικό αυτοκίνητο του Βλαντίμιρ Πούτιν ενεπλάκη σε μια περίεργη μετωπική σύγκρουση στην Μόσχα, όπου σκοτώθηκε ο “αγαπημένος σοφέρ” του Ρώσου προέδρου, όπως έγραψε ο ρωσικός τύπος. Ο οδηγός σκοτώθηκε επί τόπου, αλλά ο πρόεδρος Πούτιν δεν βρισκόταν μέσα στην προεδρική λιμουζίνα όταν αυτή συγκρούσθηκε μετωπικά με άλλο όχημα που πέρασε στο αντίθετο ρεύμα.


Ο Δεκέμβριος του 2016 σφραγίζεται από δύο τραγικές απώλειες για το Διπλωματικό Σώμα και τις Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας.
Στις 19 Δεκεμβρίου, ο Ρώσος πρέσβης στην Τουρκία, Αντρέϊ Καρλώφ, πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από έναν Τούρκο αστυνομικό της προσωπικής φρουράς του Ταγίπ Ερντογάν. Οι εικόνες που διέρρευσαν από την στιγμή της εκτέλεσης σόκαραν για την απουσία της προσωπικής φρουράς του Καρλώφ και την μη έγκαιρη επέμβαση των ανδρών της ασφαλείας αφήνοντας πολλά ερωτηματικά.
Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ καταδίκασε έντονα την δολοφονία του διακεκριμένου εκπροσώπου της ρωσικής διπλωματίας και ο τότε Γ.Γ. του ΟΗΕ, Μπαν Κι-Μουν, είπε ότι ήταν συγκλονισμένος από “αυτή την ακατανόητη τρομοκρατική πράξη”. Πριν συμβεί η επίθεση, είχε προγραμματισθεί στην Μόσχα συνάντηση των υπουργών Εξωτερικών Ρωσίας, Τουρκίας και Ιράν για την κατάσταση στην Συρία.


Στις 25 Δεκεμβρίου, στην Μαύρη Θάλασσα συνετελέσθη μια μαζική δολοφονία: η χορωδία του Κόκκινου Στρατού και η Δρ Λίζα Γκλίνκα, ονόματα-σύμβολα για την Ρωσία, χάθηκαν πάνω από την Μαύρη Θάλασσα, δύο μόνο λεπτά μετά την απογείωση, σε μια περίεργη “συντριβή του αεροπλάνου τους”, όπως ανακοινώθηκε.

Οι αγαπημένοι στους Ρώσους, αλλά και σε όλο τον κόσμο, μουσικοί και τραγουδιστές, οι ωραίες κοπέλες των μπαλέτων 
Ensemble Alexandrov και πολλοί δημοσιογράφοι, που πήγαιναν στην Συρία για τον εορτασμό των Χριστουγέννων με το ρωσικό Τουπόλεφ, είναι όλοι νεκροί. Η Ρωσία θρηνεί μέσα σε βαρύ πένθος, χωρίς να αποκλείει κανείς την εκδοχή της τρομοκρατικής επίθεσης. Έκτοτε σιωπή.

Τα αίτια που προκάλεσαν την συντριβή του ρωσικού αεροπλάνου δεν έχουν ξεκαθαριστεί μέχρι σήμερα.


Λίγες ώρες πριν την δολοφονία του Ρώσου πρέσβη στην Τουρκία, άλλος ένας ανώτερος Ρώσος διπλωμάτης βρέθηκε πυροβολημένος στο διαμέρισμά του στην Μόσχα. Ο Πιοτρ Πόλσικωφ, 56 ετών, ο επικεφαλής σύμβουλος του ρωσικού υπουργείου Εξωτερικών στο τμήμα Λατινοαμερικανικών Υποθέσεων, βρέθηκε στο σπίτι του νεκρός από τραύμα εξ αιτίας πυροβολισμού στο κεφάλι.
Ένας πολύ γνωστός δημοσιογράφος και σχολιαστής του Κατάρ είπε, όπως αναφέρεται, ότι οι δολοφονίες των Ρώσων διπλωματών συνδέονται με την επέμβαση της Μόσχας στην Συρία.


Τον Ιανουάριο του 2017, ο ανώτερος Ρώσος διπλωμάτης Αντρέϊ Μαλάνιν, 54 ετών, βρέθηκε νεκρός στην οικία του επί της Ηρώδου Αττικού, στην Αθήνα, στην πιο καλά φυλασσόμενη περιοχή του Προεδρικού Μεγάρου.

Οι αστυνομικοί που έφθασαν στον τόπο του συμβάντος διαπίστωσαν ότι η πόρτα ήταν κλειδωμένη από μέσα. Η αρχική εκδοχή ισχυριζόταν ότι ο Μαλάνιν πέθανε από φυσικά αίτια, αλλά οι έρευνες συνεχίζονται χωρίς να έχει ανακοινωθεί τίποτα.



Στις 26 Ιανουαρίου, δύο εβδομάδες μετά την “καρδιακή προσβολή” του Ρώσου πρόξενου στην Αθήνα... η “επιδημία” κτυπάει και στην Ινδία. Ο 67χρονος Αλεξάντρ Καντάκιν, εξέχων Ρώσος διπλωμάτης, πρεσβευτής στην Ινδία από το 2009, απεβίωσε μετά από “σύντομη ασθένεια”, σύμφωνα με την επίσημη ανακοίνωση, παρ' όλο που δεν είχε σοβαρά προβλήματα υγείας.

Ο Καντάκιν γνώριζε πολύ καλά την Ινδία, μιλούσε άπταιστα Χίντι, και έπαιξε μεγάλο ρόλο στην προώθηση των Ρωσο-Ινδικών σχέσεων σε ένα κομβικό σημείο της γεωπολιτικής σκακιέρας. Το υπουργείο Εξωτερικών Υποθέσεων δήλωσε ότι η Ινδία έχασε έναν πολύτιμο φίλο. Ο πρωθυπουργόςNarendra Modi τίμησε τον Καντάκιν και την συνεισφορά του στην ανάπτυξη των Ινδο-Ρωσικών δεσμών.



Τέλος, τον Φεβρουάριο του 2017, ο σεβαστός και αγαπητός από όλους, μόνιμος αντιπρόσωπος της Ρωσίας στον ΟΗΕ Βιτάλι Τσούρκιν, 64 ετών, πεθαίνει επίσης από... ”καρδιακό επεισόδιο” στην Νέα Υόρκη, την ώρα που εργαζόταν στο γραφείο του. Μετά την είδηση για τον θάνατο του πρέσβη, ο ΟΗΕ ξεκίνησε την προγραμματισμένη συνεδρίασή του με ένα λεπτό σιγής για να τιμήσει την μνήμη του Τσούρκιν. Προς το παρόν δεν υπάρχουν περαιτέρω λεπτομέρειες σχετικά με τις συνθήκες του θανάτου του.

Αξιοσημείωτο είναι ότι η αντιπροσωπεία της Ουκρανίας στον ΟΗΕ έθεσε βέτο στην έκδοση επίσημης συλλυπητήριας ανακοίνωσης του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών για τον θάνατο του Βιτάλι Τσούρκιν, κάτι που προκάλεσε την οργή του Ρώσου υπουργού Εξωτερικών Σεργκέϊ Λαβρώφ.

Τα παραπάνω περιστατικά είναι όλα όσα δεν επιδέχονται καμία αμφιβολία ότι συνέβησαν, χωρίς να αναφερθούμε σε εικασίες ανεπιβεβαίωτες και για άλλες “απώλειες” Ρώσων αξιωματούχων ανά τον κόσμο. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του 63χρονου νεκρού ανδρός, που βρέθηκε στο προξενείο της Ρωσίας στη Νέα Υόρκη, στις 8 Νοεμβρίου, την ημέρα των αμερικανικών εκλογών, με το κρανίο σπασμένο υπό ύποπτες συνθήκες. Η επίσημη εκδοχή ήταν ότι κι αυτός... “είχε πεθάνει από καρδιακή προσβολή”.

Μεμονωμένα, τα περιστατικά αυτά μπορεί να φαίνονται “συμπτωματικά”... αλλά όλα μαζί στο διάστημα ενός χρόνου είναι πέρα από τον νόμο των πιθανοτήτων. Αυτές οι “συμπτώσεις” θυμίζουν μια φράση που φημολογείται ότι είπε κάποτε ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ: “Στην πολιτική, τίποτα δεν συμβαίνει τυχαία. Αν συμβεί, να είστε σίγουροι ότι έτσι είχε σχεδιαστεί”...


Τα δύο μεγάλα ερωτηματικά που μένει να απαντηθούν στο άμεσο μέλλον είναι:

α) Πόσες τέτοιες προκλήσεις είναι διατεθειμένοι να ανεχθούν οι Ρώσοι για χάρη της ειρήνης;

β) Θα καταφέρει ο νεοεκλεγείς Τραμπ να εξουδετερώσει το “βαθύ κράτος” της μαφιόζικης Ελίτ, που υπονομεύει την ικανότητά του να αποτρέψει έναν Τρίτο Παγκόσμιο Πόλεμο, ή θα υποταγεί στα σχέδιά τους;

Μια ολόκληρη φημισμένη χορωδία, σήμα κατατεθέν της σύγχρονης ιστορίας της Ρωσίας, που χάθηκε, διπλωμάτες κορυφής, που έφυγαν ξαφνικά και βίαια από την ζωή, είναι ίσως οι πρώτες ορατές απώλειες ενός αδυσώπητου πολέμου που διεξάγεται στα παρασκήνια. Όλα δείχνουν ότι το 2017 θα ακολουθήσουν πολλά νέα επεισόδια και ότι θα είναι έτος καθοριστικών εξελίξεων που θα σφραγίσουν τον ρου της ιστορίας για τα επόμενα κρίσιμα χρόνια.

Πηγή "Πύλη των Φίλων"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

13 Φεβ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Αρκετός λόγος γίνεται τελευταία από  "ειδήμονες", δημοσιογράφους και πολιτικούς για τα λεγόμενα fake news στο ίντερνετ.
Πρόκειται για τις εξ ολοκλήρου κατασκευασμένες, ψεύτικες ειδήσεις, που εκπορεύονται και διακινούνται είτε από μεμονωμένα άτομα, sites, και  blogs, είτε από οργανωμένα (από ποιούς άραγε;) "ειδησεογραφικά πρακτορεία".

Λένε οι "ειδήμονες" πως σκοπός των fake news είναι ο αποπροσανατολισμός, η αποβλάκωση και η  κατάρριψη της κριτικής σκέψης του κοινού.
Αυτή είναι πιθανόν η μία πλευρά.
Γιατί εκείνο που δεν λένε, ειναι πως οι ψεύτικες ειδήσεις θα μπορούσε να είναι κάλλιστα μία μέθοδος ώστε να καταδειχτεί το ίντερνετ ως επικίνδυνο και αναξιόπιστο, για την ώρα που θα κρίνει το σύστημα πως πρέπει να υπάρξει μία  "αντιμετώπιση" του "προβλήματος", με άλλα λόγια μία επέκταση της συστημικής λογοκρισίας και στο διαδίκτυο.
Θα ήταν άλλωστε πολύ εύκολο για το σύστημα να στηθεί μία προβοκάτσια κατασκευασμένων ειδήσεων από τα δικά του παπαγαλάκια και trolls, ψεύτικων ειδήσεων που θα αποτελούσαν στο μέλλον (που ήρθε πιά όπως φαίνεται) το έναυσμα "σοβαρών" συζητήσεων αυτών των ίδιων παπαγαλακίων και τρολς, ως  "ειδημόνων" πιά,  με πολιτικούς για το  "τί πρέπει να γίνει επιτέλους".

Αυτό όμως που πρέπει να γίνει επιτέλους είναι να μας εξηγήσουν οι συστημικοί "ειδήμονες", γιατί μία ψεύτικη, κατασκευασμένη είδηση πως πέθανε ο τάδε, ή πως προσγειώθηκε ούφο στην Νέα Υόρκη, ή πως επίκειται παγόσμια πυρηνική σύρραξη σε μιά βδομάδαείναι τάχα περισσότερο επικίνδυνη για τον παγκόσμιο πληθυσμό, από την είδηση που διακινούσε χρόνια το συστημικό κύκλωμα των ΜΜΕ για τα χημικά όπλα του Ιράκ, ή για το ότι για την τρύπα του όζοντος ευθύνονται τα ΙΧ μέσα μεταφοράς και όχι οι βιομηχανίες, ή πως τα Βαλκάνια και ειδικά η Γιουγκοσλαβία ήταν τόπος εκπαίδευσης μισθοφορικών και τρομοκρατικών ομάδων, ή πως ο Άσαντ της Συρίας είναι ένας μισητός απ' τον λαό του δικτάτορας, ή και χιλιάδες άλλες μικρές και μεγάλες επίσημες ειδήσεις που σκοπό έχουν να είναι το μέσον που αύριο-μεθαύριο θα αγιάσει τις πράξεις επιβολής της Παγκοσμιοποίησης με τα όπλα ή με την οικονομία κάπου στον πλανήτη.

Το σύστημα είνα εξαιρετικά ενοχλημένο από το γεγονός πως το ίντερνετ είναι ακριβώς αυτό που λέει πως είναι: ένα παγκόσμιο δίκτυο.
Και πως σαν κάθε τί πραγματικά παγκόσμιο (με την έννοια πως στελεχώνεται, λειτουργεί, κινείται, κι έχει επίδραση σε τεράστιο μέρος του κοινού), δύσκολα περιορίζεται, δυσκολότερα λογοκρίνεται, και ακόμα δυσκολότερα χειραγωγείται, αποτελώντας έτσι μιά όαση οιονεί άμεσης δημοκρατίας, μέσα στην λαίλαπα της επέλασης της δικτατορίας της Νέας Τάξης.

Το ίντερνετ δεν είναι καθαρό. 
Είναι η ίδια η κοινωνία μας με όλα τα καλά της και τα κακά της, ψηφιοποιημένη.
Έχει όμως το πλεονέκτημα για τους λαούς που είναι μειονέκτημα για το σύστημα, πως εκεί μέσα υπάρχει άμεση, σε πραγματικό χρόνο επικοινωνία του καθενός, σε παγκόσμιο επίπεδο. Άμεση ανταλλαγή απόψεων, άμεση ενημέρωση, άμεση λήψη αποφάσεων.
Κι αυτό ενώνει. Ή έχει την δυναμική να ενώσει άτομα και λαούς σε καταπίεση.

Γι αυτό και θα ενταθούν από δω κι εμπρός οι συζητήσεις για την λύση του "προβλήματος" των κατασκευασμένων ειδήσεων.
Πρώτα για να πειστούν με την πλύση εγκεφάλου οι πολίτες πως πράγματι υπάρχει πρόβλημα και στην συνέχεια για  "να μπεί χέρι", λογοκρισία στο ίντερνετ, που το μόνο που θα επιδιώκει θα είναι μαζί με τα (δικά τους;) ξερά να καούν και τα χλωρά των πολλών, των ελεύθερων φωνών, των λαών.

Το μέτωπο δεν είναι μόνον ελληνικό.
Είναι παγκόσμιο.
Επαγρυπνείτε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"
 

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


29 Ιαν 2017


Ένα πρώτο συμπέρασμα από τις διαδηλώσεις και άλλες ποικιλόμορφες αντιδράσεις κατά του νέου προέδρου των ΗΠΑ Ν.Τράμπ είναι ότι η Ν.Τ.Π. έχει ήδη δημιουργήσει τους “πιστούς” της σε όλες τις χώρες, κυρίως του δυτικού κόσμου, που επηρέαζε.
Δούλεψε με πολύ αποτελεσματικούς τρόπους από τότε που ο G. Bush πρόφερε αυτή τη νέα έννοια: Νέα Τάξη Πραγμάτων -πιο αθόρυβα δούλευε ήδη από την απαρχή του νεοφιλευθερισμού. Και φαίνεται ότι παγίωσε σε ενιαίο σώμα τους απανταχού της γης πιστούς της. Θα πρέπει να μελετήσουμε πολύ προσεκτικά ποιοι την απαρτίζουν, σε ποιες τάξεις (όχι με την έννοια της οικονομικής τάξης) ανθρώπων απευθύνθηκε και σε ποιες πέτυχε να εγκολπωθούν τα σαθρά της μηνύματα. Δημιούργησε μεθοδικά τις ρίζες και τα ριζίδιά της, τον ετοιμοπόλεμο στρατό της, όπως φάνηκε καθαρά από τις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ.

Το “τέρας” αυτό δε νικιέται, αν δεν το γνωρίσουμε καλά. Δεν αρκεί ένας άνθρωπος, ο Τραμπ, για να το νικήσει (αν πράγματι θελήσει να το νικήσει, αλλά μέχρι τώρα τα σημάδια είναι θετικά) γιατί έχει ήδη γίνει πανίσχυρο. Κι αν, ο μη γένοιτο, βγάλουν από τη μέση τον Τραμπ, μόνο μια αφυπνισμένη ανθρωπότητα μπορεί να ανακόψει το δρόμο που έχει χαράξει αυτό το “θηρίο” εναντίον της.

Φυσικά αυτό είναι θέμα μιας τεράστιας κοινωνιολογικής έρευνας, ώστε να βρεθούν οι ποσοστώσεις και όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του αρνητικού αυτού κοινωνικού φαινομένου που έχει συμπαρασύρει σχεδόν όλη την ανθρωπότητα στη δίνη του. Εδώ μόνον ακροθιγώς μπορούμε να προσεγγίσουμε το θέμα.

Οι κοινωνικές πληθυσμιακές ομάδες που αποτελούν τον κορμό, αλλά και τις ρίζες και ριζίδια της Νέας Τάξης, μπορούν να αναλυθούν κατ' αρχήν σε δύο μεγάλες κατηγορίες. Πρώτον σε αυτούς που απαρτίζουν ή ωφελούνται από τη νέα αυτή “τάξη”. Δεύτερον σε αυτούς που έχουν επηρεαστεί βαθιά από την προπαγάνδα της.

Η κορυφή της πυραμίδας φαντάζομαι ότι είναι (διότι αυτή είναι αφανής, δεν εκδηλώνεται ανοιχτά) μια ολιγομελής ομάδα ανθρώπων, που αποτελεί έναν κεντρικό πυρήνα, γύρω από τον οποίο αναπτύσσεται ένα σύστημα ομόκεντρων κύκλων, επίσης πυρηνοειδούς φύσεως: τα “αφεντικά” των πολυεθνικών, οι κάτοχοι του ιλιγγιώδους χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου, οι τραπεζίτες, οι “εξέχοντες πολιτικοί” οι προσδεδεμένοι στους στόχους όλων των προηγούμενων, στην ουσία αχυρένια, αναλώσιμα πιόνια τους.

Ανοίγοντας περισσότερο τους ομόκεντρους αυτούς κύκλους γύρω από το “αόρατο κέντρο” θα βρούμε υψηλοθεσίτες executives των πολυεθνικών, χρηματιστές και διαχειριστές των μεγάλων επενδυτικών κεφαλαίων, “golden boys” των μεγάλων Τραπεζών, πληθώρα κρατικών και δικαστικών λειτουργών σε κάθε Κράτος που η “τάξη” έχει απλώσει τα πλοκάμια της.

Βρίσκουμε ε επιστήμονες σε θέσεις ερευνητικές/διδακτικές που χρηματοδοτούνται από τα παντοειδή κεφάλαια της Ν.Τ.Π. είτε για εξελικτικές έρευνες είτε για την αισχρά προπαγανδιστική θεμελίωσή της σε δήθεν “προοδευτικές” και ορθολογικές κοινωνικο-φιλοσοφικές και οικονομικο-πολιτικές θέσεις. Κατ' εξοχήν δε για τη θεμελίωσή της στα εκπαιδευτικά συστήματα, ξεθεμελιώνοντας τα “άγια και ιερά” των λαών εξ απαλών ονύχων.

Επίσης συναντάμε την ομάδα που “τετραγωνίζει όλους τους κύκλους”, τους media-κράτες, όλους αυτούς που παίρνουν επάνω τους το “καθήκον” να μεταφέρουν στην παγκόσμια κοινή γνώμη την “their master's voice”, τη φωνή των αφεντικών τους. Φωνή που είναι προ-διαμορφωμένη ως προς τις κύριες γραμμές και την ορολογία της στα πλέον σύγχρονα think-tank επιστημονικής επικοινωνίας (εννόει χειραγώγησης), που αποτελούν συγκοινωνούντα δοχεία με τον επιστημονικό και ιστορικο-φιλοσοφικό “όμιλο”, τον ενσωματωμένο στη ΝΤΠ.

Ακόμη διακρίνουμε έναν ευρύτατο κύκλο ανθρώπων που επίσης ωφελούνται από τη Νέα Τάξη. Είναι η πλέμπα της, τα ριζίδιά της που αποτελούν και τη μεγάλη μάζα της. Είναι οι άνθρωποι των διαφόρων ΜΚΟ, που χρηματοδοτούνται από εκατομμυριούχους της τάξης αυτής -και όχι μόνον-, με κοινό στόχο την διάβρωση εκ των έσω των κοινωνιών στις οποίες δρουν.

Οι διαβρωτικές αυτές ΜΚΟ σταθερά υποστηρίζουν, αλλά πάντα προσχηματικά, “αρχές και αξίες” που φαίνονται υψηλές, αλλά έρχονται σε αντίφαση με το “κοινό αίσθημα” και το κοινό συμφέρον των λαών και τις ριζωμένες αληθινές αξίες τους. (Όπως ακριβώς συμβαίνει με τις ΜΚΟ που υποστηρίζουν τους εδώ λαθρομετανάστες, καλυμμένους κάτω από προσφυγικό μανδύα, δήθεν για “ανθρωπιστικούς” λόγους).

Και τα ριζίδια απλώνονται και απλώνονται και κατατρώνε τα θεμέλια των κοινωνιών. Ομοφυλόφιλοι που ξαφνικά διαλαλούν την περηφάνια τους στο κοινωνικό σύνολο γι' αυτό που είναι, καλώντας κι άλλα νιάτα στην εκφυλιστική ιδιορρυθμία τους. Άνθρωποι με κάθε είδους αχαλίνωτα πάθη, που σχεδόν η ΝΤ τα νομιμοποιεί ή και προωθεί. Είδαμε ακόμα και εκδηλωμένους σατανολάτρες στις διαδηλώσεις κατά του Τραμπ.

Ναρκομανείς, που αποτελούν το μεγάλο θύμα της ΝΤΠ, αλλά και θύτες της ψυχικής υγείας και της αξιοπρέπειας των κοινωνιών μέσα στις οποίες ζουν. Η ΝΤ κερδίζει τεράστια ποσά , αλλά και εξουθενώνει ένα σημαντικό μέρος του ανθού των λαών, ίσως το πιο ατίθασο, που σίγουρα διέθετε τα φόντα να αντιταχθεί σε αυτήν.

Καλλιτέχνες τύπου “Μαντόνα”, που η σατανικότητα της “τάξης” κυλάει στο αίμα τους, προβάλλονται ευρύτατα, (ακόμα και ως νεολαιίστικα πρότυπα) και κερδίζουν άφθονα χρήματα. Άλλοι πιο “ήπιοι” καλλιτέχνες, όπως ο Κλούνεϋ, ίσως νομίζουν ότι δεν θα είναι “in”, αν δεν υπερασπίζονται τις ψευτοαξίες της ΝΤΠ. Αν δεν έχουν κρυφές βλέψεις να γίνουν γερουσιαστές ή πρόεδροι των ΗΠΑ (αλά Ρήγκαν), μάλλον πρόκειται περί ψυχονοητικά ελλιπών ανθρώπων.

Άφησα για το τέλος τους μουσουλμανικούς πληθυσμούς, την πιο επιθετική θρησκευτικο-πολιτικά (“πολιτισμικά”!) ανθρώπινη ομάδα. Από τότε (1993) που ο Samuel Huntington αυθόρμητα ή μάλλον υποβολιμαία ανακοίνωσε στην ανθρωπότητα τα συμπεράσματά του περί της “σύγκρουσης των πολιτισμών”, εξυψώνοντας τον ισλαμικό “πολιτισμό” σε θέση αντι-πολεμιστή του δυτικού πολιτισμού, οι πληθυσμοί αυτοί πήραν φωτιά -ασφαλώς και για άλλες αιτίες. Για πόλεμο πολιτισμών μιλήσατε; γιατί να μην τον έχετε; Και όρμησαν να καταλάβουν “πολιτισμικά” τις δυτικές κοινωνίες με ψυχολογική και τρομοκρατική βία ή με την υπερροή προς τη Δύση και την οσονούπω πληθυσμιακή τους επικράτηση (ειδικά στην Ελλάδα), αν δεν αλλάξει κάτι.

Η δεύτερη κατηγορία που αναφέρθηκε στην αρχή, αυτών που επηρεάστηκαν από την απόλυτα επιστημονική προπαγάνδα της ΝΤ, έχει δύο υποδιαιρέσεις. Την πρώτη αποτελούν άνθρωποι που δεν έχουν καμία ικανότητα να διακρίνουν τον πραγματικό ανθρωπισμό από αυτόν που φοράει προβιά ανθρωπισμού και μέσα του κρύβει ένα αποτρόπαιο, απάνθρωπο τέρας.

Σε αυτούς ανήκουν πλέον άλλων και εκείνοι οι αριστεροί που από “ανθρωπισμό” τον οποίο ψυχαναγκαστικά αποδέχονται -διαφορετικά θα πάνε κόντρα στις βαθιά μέσα τους ριζωμένες δογματικές θέσεις της ιδεολογίας τους, κάτι που δεν είναι ελεύθεροι εσωτερικά να το πράξουν, εξ' ου και ο ψυχαναγκασμός. Όλοι αυτοί υπηρετούν ζηλωτικά ολόκληρη την ατζέντα της ΝΤΠ.

Όσων αριστερών ο “ανθρωπισμός” αποβλέπει στους πακτωλούς χρημάτων των σχετικών ΜΚΟ, αποτελούν ξεχωριστή περίπτωση. Αν δε ρίξουμε τη ματιά μας στους μαϊμουδο-αριστερούς του Σύριζα, θα διαπιστώσουμε ότι αυτοί υπηρετούν και τον ψευτο-ανθρωπισμό της Νέας Τάξης και την “απάνθρωπη απανθρωπιά” της. Δύο σε ένα ο Σύριζα, γι' αυτό και τρελαίνει όσους ακόμα έχουν απομείνει να τον πιστεύουν με την παρανοϊκή διγλωσσία του.

Σε αυτήν την δεύτερη κατηγορία ανήκουν επίσης οι διάφοροι γνήσιοι περιβαλλοντιστές που νομίζουν ότι μπορούν να πείσουν τη ΝΤΠ να ελέγξει τις επιπτώσεις στο περιβάλλον της αλόγιστης χρήσης του από το μεγάλο παγκοσμιοποιημένο κεφάλαιο, επειδή αυτό είναι ενιαίο. Ανήκουν διάφορα “ρηχά” κινήματα, οι ντε και καλά φεμινίστριες (εδώ οι γυναίκες κοντεύουν να υπερακοντίσουν τους άνδρες, μετασχηματίζοντας την ψυχή τους σε “σληροτράχηλη” ανδρική, οι φεμινίστριες το βιολί τους), οι αντισεξίστριες και πολλά άλλα τέτοια “φρούτα εποχής”, της εποχής που μεσουράνησε η ΝΤΠ -και ελπίζω να αρχίσει να δύει, κυρίως με την αφύπνιση και τη δράση όλων μας.

Ωστόσο, η δεύτερη υποδιαίρεση της δεύτερης κατηγορίας είναι πολύ αξιοπρόσεκτη. Την αποτελούν οι άνθρωποι που έχουν χειραγωγηθεί από τους media-κράτες και τα αφεντικά τους να σκέφτονται με έναν ορισμένο τρόπο και μέσα τους είναι μαλλιά-κουβάρια οι ψευτο-αξίες της ΝΤΠ με τις αληθινές αξίες του ήθους, του πολιτισμού, της ζωής.

Ναι, στ' αλήθεια, πιστεύουν ότι ακολουθώντας τα κελεύσματα της ΝΤΠ γίνονται “προοδευτικοί”: αντι-ομοφοβικοί, αντι-σεξιστές, αντι-ξενοφοβικοί, αντι-ρατσιστές, αντι-φασίστες και δε συμμαζεύεται, εθελοτυφλώντας στο ότι έτσι ενσωματώνονται στον μεγαλύτερο φασισμό που έχει γεννηθεί στους αιώνες, τον φασισμό της ΝΤΠ. Το φαινόμενο αυτό, το πώς έφτασαν δηλαδή να χειραγωγηθούν τόσο μεγάλα πλήθη ανθρώπων τόσο αποτελεσματικά, αποτελεί ιδιαίτερο θέμα μεγάλης ανάλυσης, που δεν μπορεί να ενταχθεί στο παρόν άρθρο.*

Έρχεται, λοιπόν, κάποια στιγμή κάποιος από το πουθενά, ο Τραμπ, και ανατρέπει όλη την ατζέντα της ΝΤΠ. Φυσικά ως πρόεδρος των ΗΠΑ έχει πρωταρχικό του καθήκον να υπερασπίσει τα συμφέροντα ολόκληρου του λαού του (και αυτό κάνει τη διαφορά στον Τραμπ, το “ολόκληρου”). Δε φαίνεται όμως μέχρι ώρας να το επιχειρεί μέσα από την ατζέντα της παγκοσμιοποίησης, αλλά κόντρα σε αυτήν. Και το δηλώνει καθαρά και συνεχώς, ακόμα και στην ορκωμοσία του. Παρατηρούσα τον Ομπάμα καθώς άκουγε το λόγο του Τραμπ. Ήταν πελιδνός, σαν να είχε δεχτεί θανάσιμο χτύπημα... αυτός και ό,τι εκπροσωπούσε.

Φρικίασε η ΝΤΠ και εξαπέλυσε τα δουλικά της, κορμούς, ρίζες και ριζίδια να πολεμήσουν κατά του νέου “πλανητάρχη”. Τι θα κάνει ο Τραμπ; Δε φαίνεται άνθρωπος που υποχωρεί εύκολα. Επίσης φαίνεται αποφασιστικός και έξυπνος. Όμως, όση δύναμη χαρακτήρος έχει και όση δύναμη του δίνει η θέση του, θα είναι άραγε αρκετά να υπερνικήσουν τις δυνάμεις που τον αντιμάχονται και τον μισούν έως θανάτου; τα μεγάλα πλανητικά συμφέροντα και το στρατό που μεθοδικά “έπλασαν” αυτά τα χρόνια;

Ο πόλεμος προβλέπεται πολύ σκληρός. Μία μόνον οδό διαφυγής και νίκης έχει ο Τραμπ: τον ίδιο τον αμερικανικό λαό, τον μέσο αμερικανό πολίτη, αυτόν που του φόρτωσαν όλα τα βάρη ταυτόχρονα με την βαθμιαία επαγγελματική του εξαφάνιση (όπως και εδώ ) και τον έχουν εγκαταλείψει στη μοίρα του. Τους είναι και άχρηστος και βάρος!

Αν “διαφυλάξει” τη ζωή του ο πρόεδρος Τραμπ έχω τη βεβαιότητα ότι θα τον δούμε να καταγγέλλει προς τον λαό τον πόλεμο που του γίνεται και μία προς μία όλες τις φάσεις του. Τι θέλει να κάνει, ποιοι τον μάχονται και γιατί, ποια συμφέροντα υπηρετούν, (εξ' άλλου αυτό θα το αποκαλύπτει η ίδια πολιτική του), ώστε να κρατήσει κοντά του και υποστηρικτή του τον χειμαζόμενο αμερικανό.

Καιροί ρευστοί, σίγουρα θα κυοφορήσουν κάτι νέο. Όμως η παγκοσμιοποιητική δομή, που σαν ιστός μαύρης αράχνης έχει τυλίξει τη Γη, δε θα παραδώσει εύκολα τα όπλα. Θα συνεχίσει να εργάζεται από όλες τις θέσεις και τους μηχανισμούς που κατέχει για τον ανομολόγητο στόχο της: την παγκόσμια δικτατορία και την ψυχική υποδούλωση των ανθρώπων στις αρνητικές/σκοτεινές δυνάμεις του Σύμπαντος και τους εδώ “άρχοντές” τους.

Γι' αυτό ακριβώς, παραδείγματος χάριν, στην Ελλάδα ο κ. Λιάκος θα εξακολουθήσει να ξηλώνει την εθνική συνείδηση των ελληνόπαιδων, ο κ. Αναστασιάδης να πουλάει την Κύπρο στα νεοταξίτικα αφεντικά του, μερικές “κεφαλές” της Ορθοδοξίας να επιβάλουν με βίαιες ή πλάγιες μεθόδους τις νεοταξίτικες κακοδοξίες τους στους ορθοτομούντες τον Θείο Λόγο, το ΝΑΤΟ θα συνεχίζει να κυκλώνει τη Ρωσία...

Γι αυτό ακριβώς ο υπουργός οικονομικών της Ελλάδος θα μας φοβίζει (και σήμερα, 29.1.17) ότι θα διαλύσουμε την Ε.Ε. αν φύγουμε από αυτόν τον ληστρικό και ετοιμόρροπο “μηχανισμό συμφερόντων”. Είπε ακόμη ότι ποτέ στην Ιστορία, ούτε στην οικονομική θεωρία, τα Κράτη δεν είχαν πλήρη οικονομική ελευθερία! Μία απάντηση: πριν την ΝΤΠ είχαν πλήρη οικονομική ελευθερία(!) να επιλέγουν αυτά τα ίδια τις αλληλεξαρτήσεις και τους οικονομικούς αλληλο-δεσμούς τους με τα άλλα Κράτη -αντιπαγκοσμιοποιητικές, διμερείς ελεύθερες σχέσεις, στις οποίες επανέρχεται ο Πρόεδρος Τραμπ! Δεν άκουσε ποτέ κάτι τέτοιο ο κ. Παπαδημητρίου;)

Κάθε εποχή που φεύγει δεν παραχωρεί εύκολα τη σκυτάλη σε αυτήν που έρχεται, ειδικά όταν πρόκειται για τον τελικό αγώνα της ανθρωπότητας. Ναι το πιστεύω βαθιά, έχει αρχίσει η τελική μάχη του Φωτός προς το απόλυτο σκοτάδι σε αυτόν εδώ τον πλανήτη. Και σίγουρα θα κρατήσει αρκετά χρόνια, ίσως μερικές δεκαετίες.

Αν θέλουμε να νικήσει το Φως, δηλαδή η Ελευθερία, η Ειρήνη, η κοινωνική και νομική Δικαιοσύνη, η αστείρευτη Δημιουργικότητα των ανθρώπων, η υψηλή και εμπνευσμένη Τέχνη και όλα τα υπόλοιπα που θεωρούμε -και είναι- Φως, τότε αμέριστη φροντίδα μας είναι να φέρουμε πρώτα μέσα μας φως: αυτογνωσίας, ειρήνης, αγάπης.

Και η δεύτερη εξ' ίσου σημαντική μέριμνά μας, να αντισταθούμε με όλες μας τις δυνάμεις στη ΝΤΠ μέχρι να λιώσουν και τα τελευταία “κουρέλια” της. Να αποκαλύπτουμε τα ονόματα και τα έργα των μελών της, να διασαφηνίζουμε την ορολογία που χρησιμοποιεί και γιατί, να ανατρέπουμε την προπαγάνδα της και πάνω απ' όλα να ξεριζώνουμε από τις κοινωνίες μας τις ρίζες και τα ριζίδιά της, που πλέον αποκαλύπτονται σε όλη τους τη γύμνια όλο και πιο πολύ. Κυρίως δε τα πολιτικά και δημοσιογραφικά -αυτά κάνουν εξ' ίσου μεγάλο κακό με τα πρώτα, σαν τα φυτοπαράσιτα, διαπλεκόμενα αναρριχώνται, αμφότερα.

Και αυτό ισχύει κατ' εξοχήν για την ευλογημένη αυτήν πατρίδα, την Ελλάδα, που η ΝΤΠ την πήγαινε (και για όλους τους παραπάνω λόγους την πάει ακόμα) προς τον οριστικό της θάνατο. Όμως η Ελλάδα (οι αληθινοί Έλληνες που ευελπιστώ πως είναι η πλειοψηφία της- το έδειξε εξ' άλλου εκείνο το αλησμόνητο 62%), αν διαλέξει να δώσει τον αγώνα με τη μεριά του Φωτός, όχι μόνο θα ζήσει, αλλά, όπως πάντα, θα γίνει ο κυμματοθραύστης της βαρβαρότητας, η εμπροσθοφυλακή νίκης των δυνάμεων της Θείας, ή αν το προτιμάτε της Κοσμικής (και όχι της “Νέας”) Τάξης.

* Αν θέλετε να εμβαθύνετε λίγο περισσότερο στο θέμα αυτό, σας παραπέμπω στο δοκίμιο “Να “σπάσουμε” όλους τους κωδικούς χειραγώγησης που εφαρμόζει στους λαούς η Νέα Παγκόσμια Τάξη” , που είχα την τιμή να αναρτηθεί και σε αυτόν εδώ τον ιστότοπο.

Κατερίνα Χατζηθεοδώρου


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου