Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Μαρ 2017


Γράφει ο Ανδρέας Ματζάκος

Όπως είναι γνωστό, από τις 24 Αυγούστου του 2016, η Τουρκία συμμετέχει μαζί με δυνάμεις Σουνιτών αντιφρονούντων στο καθεστώς Άσαντ, στην επιχείρηση ΑΣΠΙΔΑ ΤΟΥ ΕΥΦΡΑΤΗ, μέσα στο έδαφος της Συρίας.
Πολλοί σχολιαστές βλέποντας την επί τρίμηνο σχεδόν πολιορκία της πόλεως Al-Bab (Χάρτης 1) και τις απώλειες του τουρκικού στρατού, εξέφρασαν τη γνώμη ότι η επιχείρηση αποτελεί αποτυχία του τουρκικού στρατού. Είναι όμως έτσι;
Χάνει η Τουρκία από τη μέχρι τώρα εμπλοκή της στη Συρία;

Η Τουρκία οργάνωσε την επιχείρηση αυτή, πρώτα από όλα για να αποφύγει τη δημιουργία ανεξαρτήτου κουρδικού κράτους στα νώτα της. Με την επιχείρηση αυτή, απελευθερώθηκε κατ’ αρχάς η πόλη Jarabulus (Αντικειμενικός Σκοπός 1 στον Χάρτη 1), στη συνέχεια η Al-Bab (Αντικειμενικός Σκοπός 2), ενώ τώρα η Τουρκία σχεδιάζει να συμμετέχει και την απελευθέρωση της πρωτεύουσας του Ισλαμικού Κράτους (ΙΚ), Raqqa (Αντικειμενικός Σκοπός 3).

Πλέον αυτού, ο στρατός της κατέχει συριακό έδαφος έχοντας δημιουργήσει μια Ζώνη Ασφαλείας μήκους 90 περίπου Χλμ. (Χάρτης 1). Έτσι απεφεύχθη ο κίνδυνος συνδέσεως του κουρδικού καντονιού Κομπάνι, στο κέντρο της κουρδικής περιοχής, με το καντόνι του Αφρίν στα ανατολικά. Βεβαίως παραμένει το πρόβλημα της πόλεως Manbij, η οποία ευρίσκεται δυτικά του Ευφράτη ποταμού και η οποία κατέχεται από κουρδικές δυνάμεις, για το οποίο όμως Αμερική – Ρωσία και Τουρκία προσπαθούν να βρουν λύση.
Πάντως η μη σύνδεση των κουρδικών καντονιών είναι ζωτικό συμφέρον για την Τουρκία. Είναι ζήτημα ζωής και θανάτου. Χωρίς στρατιωτική επέμβαση δεν θα το είχε επιτύχει.


Λόγω της παρουσίας της στη Συρία πλέον, η Ρωσία και το Ιράν, κάλεσαν την Τουρκία στις ειρηνευτικές συνομιλίες που έλαβαν χώρα στην Αστάνα του Καζακστάν από 24 έως 26 Ιανουαρίου τρέχοντος έτους, όπου συζητήθηκε το μέλλον της Συρίας. Στη συνέχεια η Τουρκία συμμετείχε και πάλι σε συνομιλίες με το ίδιο θέμα υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, στην Γενεύη από 23 Φεβρουαρίου μέχρι 7 Μαρτίου.
Χωρίς αυτήν την επέμβαση, η εκτίμηση είναι ότι η Τουρκία θα ήταν απούσα από τις συζητήσεις. Ενώ τώρα, είναι βασικός συνομιλητής.

Με την επιχείρηση αυτή επίσης, η Τουρκία απέδειξε τόσο στη διεθνή κοινότητα, όσο και στους Σουνίτες Μουσουλμάνους της Μέσης Ανατολής των οποίων ο πρόεδρος Ερντογκάν φιλοδοξεί να γίνει ο ηγέτης, ότι είναι μια μετριοπαθής δύναμη που πράγματι πολεμά το ΙΚ.

Η πρόσφατη συνάντηση των Αρχηγών ΓΕΕΘΑ, ΗΠΑ, Ρωσίας και Τουρκίας, στην Αττάλεια της Τουρκίας την 7η Μαρτίου, αποδεικνύει ότι η Τουρκία μπήκε ενεργά στη διαμόρφωση του μέλλοντος της εγγύς περιοχής της, ως περιφερειακή δύναμη.
Άρα ό,τι δεν είχε καταφέρει η πολιτική Νταβούτογλου των μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες, φαίνεται να αρχίζει να επιτυγχάνει με τη νέα στρατηγική Ερντογκάν.

Βεβαίως τα κέρδη της Τουρκίας είναι προσωρινά, η δε στρατηγική της θα χρειαστεί έναν συνδυασμό παραγόντων για να χαρακτηριστεί τελικώς ως επιτυχημένη. Και πολλοί εξ’ αυτών των παραγόντων δεν εξαρτώνται από τις δυνατότητες της Τουρκίας, αλλά από την εξέλιξη των συμφερόντων και τη συνεννόηση των δυο μεγάλων δυνάμεων του πλανήτη.

* Ο Ανδρέας Ματζάκος είναι Απόστρατος Αξιωματικός ΣΞ, MSc Διεθνείς Σχέσεις και Διπλωματικές Σπουδές
Πηγή ηλεκτρονική εφημερίδα "Κοινωνείν"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

26 Μαρ 2017


Όλα είναι έτοιμα για την «μάχη των μαχών» που όχι μόνο θα επιδιώξει να βάλει τέλος στο ISIS τουλάχιστον ως «κρατική οντότητα» αλλά θα σφραγίσει και τις ισορροπίες και τον νέο χάρτη στην κρίσιμη αυτή περιοχή της Μέσης Ανατολής.

Τις επόμενες ημέρες ξεκινά η μεγάλη επιχείρηση για την ανακατάληψη της Ράκκα στην βόρειο Συρία που αποτελεί τα τελευταία τέσσερα χρόνια την «πρωτεύουσα» του Ισλαμικού κράτους και των τζιχαντιστών που τροφοδοτούν από εκεί την παγκόσμια τρομοκρατία όχι μόνο με πληροφορίες τεχνογνωσία και εξοπλισμό, αλλά και με «ιδέες» στρατολογώντας μέσω των μέσων κοινωνικής δικτύωσης μαχητές και «μοναχικούς λύκους» σε όλο τον κόσμο, μπολιάζοντας παντού αυτόν τον σπόρο του μίσους κατά της ανθρωπότητας.

Η μάχη της Ράκκα δεν είναι καθόλου εύκολη υπόθεση, καθώς πέραν των σημαντικών στρατιωτικής φύσης προκλήσεων, η επιχείρηση σχεδιάζεται σε ένα ιδιαίτερα περίπλοκο περιβάλλον και εμπλέκονται οι δυο μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις, οι ΗΠΑ και η Ρωσία, γειτονικές και περιφερειακές δυνάμεις, Τουρκία, Ιράκ, Ιράν, Ισραήλ και άλλες δυνάμεις όπως οι ουνιτικές χώρες του Κόλπου και η σιϊτική Χεζμπολάχ του Λιβάνου…

Όμως πλέον η μεγάλη σύγκρουση αφορά τον ρόλο που θα έχουν στην κρίσιμη αυτή επιχείρηση οι κούρδοι της Συρίας, που έχουν αποδειχθεί από τις πιο αξιόπιστες στρατιωτικά μονάδες έναντι των Τζιχαντιστών. Γιατί ο ενισχυμένος ρόλος των Κούρδων, τους βάζει στο παιγνίδι της διαμόρφωσης του νέου χάρτη της Μέσης Ανατολής, σε μια ιστορική «ρεβάνς» των Συνθηκών Σάικς-Πικό (1916), που άφησαν ανεκπλήρωτο το αίτημα για εθνική ολοκλήρωση του Κουρδικού Έθνους.

Η Τουρκία έτσι ξαφνικά βρίσκεται μπροστά σε ένα δραματικό αδιέξοδο: γνωρίζει ότι δεν μπορεί να έχει ενεργό ρόλο στην Συρία χωρίς την στήριξη αν όχι και των δυο, τουλάχιστον της μιας υπερδύναμης. Όμως είναι αδύνατον να διεκδικήσει ρόλο έχοντας έρθει σε αντίθεση και με την Μόσχα και την Ουάσιγκτον.

Για την Τουρκία ο μαξιμαλιστικός στόχος της γρήγορης εξόντωσης του ISIS,της εκπαραθύρωσης του Άσαντ, της επιβολής μιας νεκρής ζώνης μέχρι και 50 χιλιομέτρων στο έδαφος της Συρίας, από την οποία είναι προφανές ότι ποτέ δεν θα αποχωρούσε, αποτελεί πολύ μακρινό παρελθόν.

Τώρα πλέον η προσπάθεια της Τουρκίας περιορίζεται στην διαχείριση της ζημιάς που έχει προκληθεί με την αναβάθμιση των κουρδών του YPG.

Μια προσπάθεια όμως που με δεδομένο τον εκτροχιασμό του Τ. Ερντογάν οδηγεί σε διαρκή αντιπαράθεση και κίνδυνο ρήξης των σχέσεων με τις ΗΠΑ και σε σκληρές «αψιμαχίες» με την Ρωσία.

Η Μόσχα η οποία συνεργάσθηκε με τους Κούρδους, όταν αυτοί προκειμένου να αποφύγουν την επίθεση των τουρκικών δυνάμεων παρέδωσαν την στρατηγικής σημασίας πόλη Μανμπίζ στον έλεγχο των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων, δέχθηκε με οργή την ξαφνική απόφαση της Τουρκίας να επιβάλλει εμπάργκο στα ρωσικά σιτηρά, κίνηση που ερμηνεύθηκε ως αντίποινα για την συνεργασία των ρωσικών δυνάμεων με τους Κούρδους. Αυτά τα «αντίποινα» εξόργισαν ακόμη περισσότερο την Μόσχα η οποία απέρριψε (κατ αρχήν τουλάχιστον) την απαίτηση της Τουρκίας να κλείσει τα γραφεία που διατηρούν στην Ρωσία το ΡΚΚ, και το YPG.

Η Ρωσία έχοντας βάλει για τα καλά πόδι στην Συρία και έχοντας πετύχει την αποδοχή από όλους της διατήρησης του προέδρου Άσαντ τουλάχιστον για ένα σημαντικό διάστημα, έχει θέσει την Τουρκία σε σχέση εξάρτησης από τις ρωσικές επιλογές, ελέγχει τις παρεμβάσεις του Ιράν, έχει ανοικτό δίαυλο με το Ισραήλ και έχει αποκαταστήσει ένα modus vivendi με τους Αμερικάνους. Και φυσικά οι Ρώσοι έχουν άριστες σχέσεις με τους Κούρδους του YPG. Εξάλλου η διάψευση της Μόσχας στην είδηση που μετέδωσε το Ρόιτερ ότι ετοιμάζεται ρωσική βάση στην Βόρειο Συρία που θα εκπαιδεύονται και κούρδοι μαχητές, ήταν χλιαρή και σε συνδυασμό με την είδηση ότι οι Κούρδοι σε μια μεγάλη επιστράτευση θα κινητοποιήσουν συνολικά δύναμη 100.000 ανδρών και γυναικών, έχει σημάνει συναγερμό στην Άγκυρα.

Η μεγάλη εμπλοκή όμως αφορά τις ΗΠΑ. Όλο το αμερικανικό επιτελείο, από τον Αρχηγό Γενικού Επιτελείου, στρατηγό J. Dunford μέχρι τον διοικητή της CENTCOM στρατηγό J. Votel και τον στρατηγό S. Townsend, διοικητή της CJT-OIR (Combined Joint Task Force for Operation Inherent Resolve) υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να υπάρξει επιχείρηση για την κατάληψη της Ράκκα χωρίς την συμμετοχή των Κούρδων.

Και στην περίπτωση της Συρίας και της Ράκκα ισχύει το δόγμα ότι δεν αρκεί η αεροπορική ισχύς για μια στρατιωτική επιτυχία, εάν δεν υπάρξουν boots on the ground.

Η αμερικανική κυβέρνηση αλλά και το επιτελείο είναι εντελώς απρόθυμοι να προσφέρουν μεγάλο αριθμό στρατιωτών για μια τέτοια δύσκολη επικίνδυνη και χρονοβόρα επιχείρηση.

Ήδη οι Αμερικανοί έχουν αναπτύξει στην βόρειο Συρία μια δύναμη σχεδόν 1000 ανδρών, 400 Marines και 500 SEALs οι οποίοι επιχειρούν μαζί με τις δυνάμεις της SDF που αποτελείται κυρός από Κούρδους μαχητές. Υπάρχουν ήδη προτάσεις για ανάπτυξη ακόμη 2000 ανδρών, με τρόπο που η αμερικανική δύναμη θα παραμένει θεωρητικά δύναμη συνδρομής και τεχνικών συμβουλών.

Η επιδίωξη να μην εμφανισθούν οι ΗΠΑ ως δύναμη εισβολής, ενισχύει την επιλογή της υποστήριξης μιας καθαρά συριακής δύναμης όπως είναι το SDF (και οι Κούρδοι της Συρίας) η οποία δρα και έχει την πρωτοβουλία των κινήσεων στον αγώνα εναντίον του ISIS. Συγχρόνως απαλλάσσει την Ουάσιγκτον από δεσμεύσεις για αποστολή και παραμονή για μεγάλο διάστημα σημαντικών αμερικανικών δυνάμεων υπό την μορφή του «στρατού κατοχής» όπως τον αντιλαμβάνονται ακόμη και μετριοπαθείς μουσουλμάνοι.

Την Τετάρτη οι δυνάμεις της SDF με την υποστήριξη των Αμερικάνων και με την κάλυψη αμερικανικών ελικοπτέρων, των πυρών του πυροβολικού 155mm των πεζοναυτών και πυκνών αεροπορικών βομβαρδισμών από τα αμερικανικά μαχητικά προσέγγισαν και κατέλαβαν σημαντικό μέρος του στρατηγικής σημασίας φράγματος Tabqa του Τίγρη. Το φράγμα βρίσκεται σε απόσταση 25 μιλίων από την Ράκκα και τροφοδοτεί με ρεύμα και νερό όλη την περιοχή.

Οι Κούρδοι μάλιστα εξέδωσαν χθες ανακοίνωση μέσω του εκπροσώπου τους στον Λίβανο, καλωσορίζοντας τις κυβερνητικές δυνάμεις του προέδρου Άσαντ στην μάχη για την ανακατάληψη και του φράγματος αλλά και της Ράκκα. Με την επισήμανση ότι οι κυβερνητικές δυνάμεις είναι αυτές που έχουν δικαίωμα σε σχέση με άλλες δυνάμεις (σ.σ. της Τουρκίας) να εμπλακούν σε αυτού του είδους τις επιχειρήσεις.

Για την Τουρκία έτσι, το συριακό παιγνίδι παίρνει άσχημη τροπή.

Μέσω ανωτέρων αξιωματούχων, του υπουργού εξωτερικών και του αναπληρωτή πρωθυπουργού, διεμήνυσε ότι δεν πρόκειται να συμβάλουν οι τουρκικές δυνάμεις στην επιχείρηση της Ράκκα εάν κληθούν να συμμετάσχουν οι Κούρδοι. Αλλά αυτός ο εκβιασμός έχει ήδη ξεπερασθεί στην πράξη. Και έτσι αναζητά άλλους τρόπους παράβασης η Άγκυρα. Σιωπηρά και κυρίως μέσω διαρροών και δημοσιευμάτων η Τουρκία συνδέει την στάση των συμμάχων της στην Συρία με την λειτουργία της βάσης του Ιντσιρλίκ.

Όμως γνωρίζει ότι κάθε κίνηση που θα υπονόμευε την ομαλή λειτουργία του Ιντσιρλίκ θα σημάνει μια άνευ προηγουμένου σύγκρουση με την Ουάσιγκτον αλλά και το ΝΑΤΟ, την οποία ούτε και αυτός ο αχαλίνωτος Ερντογάν μπορεί να αντέξει.

Η Τουρκία έτσι κινδυνεύει να βρεθεί εκτός παιγνιδιού στην πιο κρίσιμη στιγμή της συριακής κρίσης. Γιατί πλέον είναι σαφές ότι κανείς δεν επιθυμεί και δεν είναι διατεθειμένος να επιτρέψει την επέκταση της επιρροής η της κυριαρχίας της Τουρκίας στο συριακό έδαφος. Αντιθέτως ο «περιζήτητος σύμμαχος» οι κούρδοι του YPG ισχυροποιούν την θέση τους διατηρούν άριστες σχέσεις με την Μόσχα, την Ουάσιγκτον, έχουν διαύλους με την Τεχεράνη και πλέον συζητούν με τον Άσαντ.

Και είναι δεδομένο ότι στην επόμενη ημέρα, όποτε αυτή έρθει για την Συρία, που πάντως δεν θα είναι μακριά μετά την κατάληψη της Ράκκα, οι Κούρδοι θα διεκδικήσουν μερίδιο εξουσίας. Και τότε η Τουρκία στην καλύτερη περίπτωση θα βρεθεί μπροστά σε ένα εξαιρετικά δυσάρεστο τετελεσμένο: ένα ενοποιημένο αυτόνομο κουρδικό καντόνι στο βόρειο τμήμα μιας ομόσπονδης Συρίας. Ένα καντόνι που θα ελέγχεται πλήρως από το YPD την κουρδική παράταξη που συνδέεται ευθέως με τον θανάσιμο εχθρό του Ερντογάν και του τουρκικού καθεστώτος, το ΡΚΚ.

Αυτό θα αποτελέσει μια σημαντική στρατηγικής σημασίας ήττα για την Άγκυρα και προσωπικά για τον Ταγίπ Ερντογάν, καθώς θα αποτελέσει, μετά την ενίσχυση της αυτονομίας του Ιρακινού Κουρδιστάν ένα ακόμη σημαντικό βήμα για την εθνική ολοκλήρωση του κουρδικού Έθνους πυροδοτώντας τον αλυτρωτισμό για το μεγάλο μέρος του κουρδικού Έθνους που παραμένει ακόμη εντός των συνόρων του τουρκικού κράτους.

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Μαρ 2017


Ένα κεφάλαιο κλείνει για τον Ερντογάν με τον χειρότερο τρόπο στη χειρότερη χρονικά στιγμή

Το κεφάλαιο της εμπλοκής της Τουρκίας στη Συρία ξεκίνησε μετά το 2003 ως επίθεση φιλίας στον Ασαντ, για να γίνει μετά το 2011 τυχοδιωκτική εμπλοκή συμμαχίας με τον διάβολο, προκειμένου να υπάρξει καθεστωτική ανατροπή στη Δαμασκό.

Στη χειρότερη στιγμή, λιγότερο από έναν μήνα πριν από το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου για την έγκριση της συνταγματικής μεταρρύθμισης με την οποία υιοθετείται προεδρικό καθεστώς, μια ψηφοφορία που ήδη προδιαγράφεται να έχει οριακό αποτέλεσμα και σε καμιά περίπτωση εκλογικός περίπατος.

Εξελίξεις

Οι εξελίξεις είναι αμείλικτες και μη διαχειρίσιμες επικοινωνιακά, αλλά και επί της ουσίας, από τον Ερντογάν: Μέσα σε δύο βδομάδες πρώτες οι ΗΠΑ του διεμήνυσαν ότι την πολιορκία και την κατάληψη της πρωτεύουσας των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους Ράκα θα αναλάβουν ως υπεργολαβία οι Κούρδοι της Συρίας, η οργάνωση PYD και η πολιτοφυλακή YPG, με την Αγκυρα να μην μπορεί να έχει ούτε καν συμβολική συμμετοχή.

Το δεύτερο και ισχυρότερο ράπισμα ήλθε από τη Ρωσία, η οποία ανακοίνωσε τη δημιουργία στρατιωτικής βάσης στην κουρδοκρατούμενη περιοχή της Δυτικής Συρίας, μια εξέλιξη που ακυρώνει πλέον οποιαδήποτε δυνατότητα της Τουρκίας να περιορίσει εδαφικά τις περιοχές που ελέγχουν οι Κούρδοι και όχι μόνον: Στην ουσία ακυρώνεται, με άδοξο για τον Ερντογάν τρόπο, ο ελιγμός της προσέγγισης με τη Μόσχα που υλοποιήθηκε το 2016, λίγο πριν και λίγο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου.

Τότε ο Ερντογάν διαβεβαίωσε τη Μόσχα ότι δεν πρόκειται να ενοχλήσει την προέλαση του Ασαντ και της φιλοϊρανικής συμμαχίας που τον στηρίζει προς το Χαλέπι και σε αντάλλαγμα πήρε την ανοχή του Κρεμλίνου να προωθήσει τουρκικές στρατιωτικές δυνάμεις πέριξ του Ευφράτη, ώστε να εμποδίσει τη συνένωση των Κούρδων της Βορειοανατολικής Συρίας με τον κουρδικό θύλακο της Βορειοδυτικής Συρίας που έχει τη δυναμική πρόσβασης στη Μεσόγειο.

Σύντομα θα έλθει η ώρα που ο Ερντογάν θα πάρει σαφές μήνυμα ότι πρέπει να αποσύρει τις δυνάμεις του από τον Ευφράτη και γύρω από τη Μοσούλη και να χωνέψει ότι δεν έχει ρόλο στην επόμενη μέρα στη Συρία

Με το «πράσινο φως» της Μόσχας ως πλεονέκτημα, ο Ερντογάν άρχισε να ενισχύει τις δυνάμεις του στο Βόρειο Ιράκ πέριξ της Μοσούλης, με στόχο να εμποδίσει την κατάληψη της άλλης πρωτεύουσας των τζιχαντιστών από τους Κούρδους Πεσμεργκά του Βόρειου Ιράκ.

Παρενόχληση

Σήμερα η περίπλοκη παραπάνω στρατηγική είναι σμπαράλια και θρύψαλα, καθώς γύρω από τον Ευφράτη όσο και γύρω από τη Μοσούλη η τουρκική παρουσία ανεδείχθη σε μείζονος σημασίας παρενόχληση τόσο για τη Μόσχα όσο και για την Ουάσιγκτον.

Οι Κούρδοι πρωταγωνιστούν στην ολοκλήρωση της κατάληψης της Μοσούλης, περιμένουν το σύνθημα να εφορμήσουν στη Ράκα, οι Ρώσοι με την εγκαθίδρυση βάσης στην κουρδική Βορειοδυτική Συρία δηλώνουν δυναμικό «παρών» στο Κουρδικό συνολικά.

Είναι προφανές ότι σύντομα θα έλθει η ώρα που ο Ερντογάν θα πάρει σαφές μήνυμα ότι πρέπει να αποσύρει τις δυνάμεις του από τον Ευφράτη και γύρω από τη Μοσούλη και να χωνέψει ότι δεν έχει ρόλο στην επόμενη μέρα στη Συρία και κυρίως ότι δεν μπορεί να αποτρέψει την εδαφική συνέχεια του κουρδικού Βόρειου Ιράκ, με την υπό κουρδικό έλεγχο περιοχή της Μοσούλης που συνορεύει με την κουρδική Βορειανατολική Συρία, η οποία θα αποκτήσει δυτικά του Ευφράτη πρόσβαση στη Μεσόγειο!

Την πολιορκία και την κατάληψη της πρωτεύουσας των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους Ράκα θα αναλάβουν ως υπεργολαβία οι Κούρδοι της Συρίας, η οργάνωση PYD και η πολιτοφυλακή YPG, με την Αγκυρα να μην μπορεί να έχει ούτε καν συμβολική συμμετοχή

ΗΠΑ και Ρωσία δείχνουν «κόκκινη κάρτα», οι σχέσεις με το Ισραήλ έχουν ραγίσει ανεπανόρθωτα, με την Αίγυπτο υπάρχει ψυχροπολεμική καχυποψία ενώ το μόνο πεδίο που συμφωνούν οι δυο μεγάλοι αντίπαλοι για την ηγεμονία στη Μέση Ανατολή, το Ιράν και η Σαουδική Αραβία, είναι ότι δεν θέλουν οποιονδήποτε ρόλο της Αγκυρας στο Ιράκ και στη Συρία.

Πέραν της συγκυρίας, στη Συρία και στο Ιράκ η χειραφέτηση των Κούρδων είναι στρατηγική επένδυση των ΗΠΑ. Ενα σταδιακά ενιαίο Κουρδιστάν αποδυναμώνει κάθε επανεμφάνιση του Αραβικού Ριζοσπαστικού Εθνικισμού στο Ιράκ και στη Συρία, ψαλιδίζει την ισχύ του Ιράν και επιταχύνει ως μη αντιστρέψιμη νομοτέλεια τη χειραφέτηση των Κούρδων στη Νοτιοανατολική Τουρκία.

Γιώργος Καπόπουλος
Πηγή "Έθνος"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο υπουργός Άμυνας της Γαλλίας Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν δήλωσε σήμερα ότι η μάχη για την ανακατάληψη της πόλης της Ράκας, προπυργίου της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στη Συρία, θα αρχίσει “εντός των προσεχών ημερών”.

“Σήμερα, μπορούμε να πούμε ότι η Ράκα έχει περικυκλωθεί και ότι η μάχη της Ράκας θα αρχίσει εντός των προσεχών ημερών”, δήλωσε ο Λε Ντριάν μιλώντας στο ειδησεογραφικό δίκτυο CNEWS.

Η συγκεκριμένη μάχη αναμένεται να είναι η πλέον αιματηρή, αφού οι τζιχαντιστές (Ισλαμικό Κράτος) που δεν έχουν διαφύγει σε άλλες χώρες (Τουρκία κ.α.) έχουν συγκεντρωθεί στην Ράκκα για να δώσουν "την μάχη των μαχών". Μια μάχη που στην ουσία θα "κλείσει" το κεφάλαιο του Ισλαμικού Κράτους, τα απομεινάρια του οποίου αναμένεται να διασκορπιστούν σε ερημικές περιοχές, προκειμένου να αναδιοργανωθούν και να ξεκινήσουν ανταρτοπόλεμο κατά του συριακού στρατού και, κυρίως, κατά αμάχων πολιτών σε χωριά της Συρίας.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Μόσχα προσεγγίζει τους Κούρδους 
«Μήλον της Έριδος» η πόλη Αφρίν

Αντιστρέφεται το πνεύμα συνεργασίας που επιδείκνυαν μέχρι πρόσφατα Τουρκία και Ρωσία στο θέμα της Συρίας, καθώς το κλίμα στις σχέσεις των δύο πλευρών έχει ψυχρανθεί το τελευταίο διάστημα. Αιτία, η στρατιωτική συνεργασία της Μόσχας με τους Κούρδους της βόρειας Συρίας, αλλά και η απόφασή της να διατηρήσει τους περιορισμούς στην εισαγωγή τουρκικών αγροτικών προϊόντων, με ανυπολόγιστη οικονομική ζημιά για τους Τούρκους παραγωγούς.

Σύμφωνα με τα τουρκικά μέσα ενημέρωσης, η Αγκυρα κάλεσε τον ρώσο επιτετραμμένο στο υπουργείο Εξωτερικών δύο φορές μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα για να διαμαρτυρηθεί σε υψηλούς τόνους, την πρώτη φορά για τα πυρά που δέχθηκε από το κουρδικό καντόνι του Άφριν τουρκικό συνοριακό φυλάκιο, με αποτέλεσμα την απώλεια -σύμφωνα με την τουρκική πλευρά- της ζωής ενός Τούρκου στρατιώτη, και τη δεύτερη φορά για τη μεταφορά ρωσικών δυνάμεων στην ίδια περιοχή της βορειοδυτικής Συρίας που ελέγχεται από του Κούρδους, προκειμένου να τους εκπαιδεύσει και να συνεργαστεί μαζί τους.

Το μήνυμα της Άγκυρας προς την Μόσχα δόθηκε σε απειλητικό ύφος και περιελάμβανε την προειδοποίηση ότι σε περίπτωση που επαναληφθεί το συμβάν, των πυρών δηλαδή από την συριακή πλευρά των συνόρων, η αντίδραση της Τουρκίας θα είναι πολύ σκληρή.

Παράλληλα, η τουρκική πλευρά προχώρησε ένα βήμα παραπέρα και έθεσε ένα νέο αίτημα. Συγκεκριμένα, ζήτησε από την ρωσική κυβέρνηση να απαγορεύσει την λειτουργία αντιπροσωπειών του κουρδικού κινήματος της Συρίας στην Ρωσία.

Οι κινήσεις της Τουρκίας έρχονται σε μία στιγμή που στο άλλο άκρο της συρο-τουρκικής μεθορίου, στα βορειοανατολικά της Συρίας, οι αμερικανικές δυνάμεις συνεργάζονται με τις «Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας», που ηγούνται οι Κούρδοι του YPG, προκειμένου να εκδιώξουν το «Ισλαμικό Κράτος» από ην πρωτεύουσά του Ράκα.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Μαρ 2017


Ιδεολογικές, οργανωτικές, θεσμικές και επιχειρησιακές διεργασίες

Βαλκανιολόγος - Διεθνολόγος

Σε βάθος 5 έως 8 ετών αναμένεται να ομαλοποιηθεί η κατάσταση στον τουρκικό στρατό, να επανέλθει η συνοχή, και δη υπό το ιδεολογικό πρίσμα των αρχών του νεο-Οθωμανισμού. Δηλαδή θα συγκροτηθεί ένα ιδεολογικά «νέο» στράτευμα, το οποίο θα εμφορείται από εθνικιστικές και φιλο-ισλαμικές πεποιθήσεις.

Οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις αποτελούν τον δεύτερο ισχυρότερο στράτευμα του ΝΑΤΟ και εντάσσονται στις 10 ισχυρότερες πολεμικές μηχανές παγκοσμίως. Εφόσον ολοκληρωθεί απρόσκοπτα το τρέχον εξοπλιστικό πρόγραμμα, αναμένεται να ανέλθουν στην κλίμακα της παγκόσμιας κατάταξης έτι περαιτέρω.

Στις 15 Ιουλίου 2016 εκδηλώθηκε πραξικόπημα με την ευρέως γνωστή κατάληξη. Στην διάρκεια του πραξικοπήματος έλαβαν μέρος ελάχιστα στρατιωτικά μέσα (για παράδειγμα από τα 278 μαχητικά ενεπλάκησαν 6 έως 8, και από τα 7 ιπτάμενα τάνκερ μόλις ένα) [1]. Τούτο αναιρεί την κυρίαρχη αντίληψη στην Ελλάδα περί μαζικής συμμετοχής των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στην κίνημα των στασιαστών του παρελθόντος Ιουλίου.

Το πραγματικό πλήγμα αφορά την μαζική «κάθαρση» έμπειρων και καταρτισμένων στελεχών από τις τάξεις των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στην οποία επιδόθηκε το τουρκικό κράτος μεταγενέστερα. Το επίπεδο επαγγελματικής στελέχωσης μειώθηκε από το 45% στο 42%, ενώ περισσότεροι από 140 ανώτατοι αξιωματικοί προφυλακίστηκαν. Μεγάλη απώλεια υπέστη η πολεμική αεροπορία σε αριθμό αξιόμαχων χειριστών (αποτάχθηκαν 550 πιλότοι με σχετικά Διατάγματα) [2], κατάσταση η οποία άρχισε σταδιακά να βελτιώνεται ελαφρώς, από τις αρχές του έτους. Οι επιπτώσεις στο ηθικό, στην ικανότητα σχεδιασμού και διεξαγωγής επιχειρήσεων των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων προς το παρόν είναι αδιαμφισβήτητες. Αναλυτικά παρατίθεται σχετικός πίνακας:


Παράλληλα αποτάχθηκαν 16.000 σπουδαστές από τα φυτώρια των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, δηλαδή από τις Στρατιωτικές Ακαδημίες (Harp Akademileri), από τη Στρατιωτική Ακαδημία Ιατρικής (Gülhane Askeri Tip Akademisi), και τα Στρατιωτικά Γυμνάσια (Maltepe, Işıklar, Kuleli). Επίσης, ιδρύεται Διακλαδικό Πανεπιστήμιο Εθνικής Άμυνας το οποίο θα αντικαταστήσει το σύνολο των Στρατιωτικών Σχολών, ενώ ο έλεγχος της Ιατρικής Ακαδημίας μεταβιβάστηκε στο Υπουργείο Υγείας.

Οι θεσμικές μεταβολές αφορούν την αποδυνάμωση του Τουρκικού Γενικού Επιτελείου μέσω της ένταξης και υπαγωγής των Διοικήσεων της Στρατοχωροφυλακής (Jandarma) και της Ακτοφυλακής (Sahil Güvenlik) στο Υπουργείο των Εσωτερικών, της μεταβίβασης επιχειρησιακών αρμοδιοτήτων από τους Αρχηγούς των Επιτελείων στον πολιτικό τους προϊστάμενο, της δυνατότητας στρατιωτικής εκπροσώπησης στο εξωτερικό από αξιωματούχους μη έχοντες την στρατιωτική ιδιότητα, της μεταβολής στην σύνθεση του Στρατιωτικού Συμβουλίου (αρμόδιο για προαγωγές, κρίσεις κ.ο.κ.), του περιορισμού των αρμοδιοτήτων της στρατιωτικής Δικαιοσύνης υπέρ των πολιτικών δικαστηρίων κ.α.
Το επίκεντρο των αλλαγών του οργανωτικού πλαισίου αφορά τη μεταστάθμευση μονάδων από τα δύο μείζονα αστικά κέντρα προς την περιφέρεια (παρόμοιες αλλαγές παρατηρήθηκαν στην Ελλάδα μετά την αποκατάσταση του δημοκρατικού πολιτεύματος). Η 4η A.J.U. (Mürted) της οποίας αεροσκάφη συμμετείχαν στο πραξικόπημα, παρέδωσε τα μαχητικά της σε άλλες αεροπορικές βάσεις, και ανέστειλε τη λειτουργία της. H 28η Μηχανοκίνητη Ταξιαρχία Πεζικού μεταστάθμευσε 140 χλμ. βορειοανατολικά της Άγκυρας (Çankırı), ενώ το Κέντρο Εκπαίδευσης Τεθωρακισμένων μετακινήθηκε από την πρωτεύουσα στην περιοχή Burdur. Οι Σχηματισμοί της Κωνσταντινούπολης παρέδωσαν τα οπλικά τους συστήματα σε έτερους (π.χ. Tekirdağ, Ulaş, Kahramanmaraş), ενώ η ενεργός δράση της Τουρκικής Αεροπορίας Στρατού (1ο Σύνταγμα) τη νύχτα του πραξικοπήματος υπήρξε γεγονός καταλυτικής σημασίας ώστε να αποφασιστεί η πλήρης μεταφορά των εγκαταστάσεων από το Güvercinlik στην Isparta.

Το τελευταίο εξάμηνο λαμβάνει χώρα μια «ιδεολογική διεργασία», ουσιαστικά μια αναμόρφωση της ιδεολογικής ταυτότητας του συνόλου της τουρκικής κοινωνίας, με κύρια χαρακτηριστικά τον συντηρητισμό και τον εθνικισμό. Το γεγονός αυτό δίνει ερμηνείες και για το εσωτερικό πολιτικό παρασκήνιο (συμπόρευση των AKP και MHP εν όψει του κρίσιμου δημοψηφίσματος της 17ης Απριλίου).

Την παρούσα χρονική στιγμή στους κόλπους του τουρκικού στρατεύματος εξαρθρώνονται τα κεμαλικά στοιχεία με την κατηγορία ότι πρόσκεινται ιδεολογικά στον Fethullah Gülen, και αντικαθίστανται από τους «Ερντογανικούς» ή «μετα-κεμαλιστές» ή ακριβέστερα «νεο-Οθωμανιστές» στρατιωτικούς. Όμως η διαδικασία αυτή δεν θα είναι αέναη. Σταδιακά αναμένεται να ομαλοποιηθεί η κατάσταση (σε βάθος 5-8 ετών), να επανέλθει η συνοχή, και δη υπό το ιδεολογικό πρίσμα των αρχών του νεο-Οθωμανισμού. Δηλαδή θα συγκροτηθεί ένα ιδεολογικά «νέο» στράτευμα, το οποίο θα εμφορείται από εθνικιστικές και φιλο-ισλαμικές πεποιθήσεις. Σε συνδυασμό με την απόκτηση πολεμικής εμπειρίας στο μέτωπο της Συρίας, στην διάρκεια του αγώνα καταστολής του κουρδικού κινήματος, αλλά και κατά τις κοινές νατοϊκές δραστηριότητες, αναμένεται σχετικά μακροπρόθεσμα να συγκροτηθεί ένα ακόμα πιο συμπαγές από κάθε άποψη στράτευμα, εμπειροπόλεμο και άρτια εξοπλισμένο [3].

ΤΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΩΝ ΤΟΥΡΚΙΚΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ ΣΤΗΝ ΣΥΡΙΑ

Η επιχείρηση Ασπίδα του Ευφράτη (Euphrates Shield) στην βόρεια Συρία άρχισε να υλοποιείται σαράντα ημέρες μετά το περίφημο πραξικόπημα. Στις εγχώριες αναλύσεις κυριάρχησε η παραφιλολογία περί τουρκικού ολέθρου στην Συρία, καίτοι τα στοιχεία συνηγορούσαν σε μια σχετικά ικανοποιητική επίδοση των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (Türk Silahlı Kuvvetleri) στο μέτωπο της Συρίας. Πρωτίστως να επισημανθεί ότι η τουρκική επιχείρηση αφορά έναν «υβριδικό» πόλεμο (Hybrid Warfare), καθόσον συγκεντρώνει στοιχεία συμβατικής και μη συμβατικής σύγκρουσης, ήτοι οι μεσαίας έντασης συμβατικές εχθροπραξίες, διεξάγονται σε συνδυασμό με τακτικές και στοιχεία ανταρτοπόλεμου και αντι-ανταρτοπόλεμου, ενώ παράλληλα εκπληρώνει τις προϋποθέσεις να εκληφθεί και ως μια «Πολύχωρική Σύρραξη» (multi-domain battle) διότι παραλλήλως εφαρμόζονται πολλαπλές επιχειρήσεις σε ολόκληρο το φάσμα βάσει της διατιθέμενης στρατιωτικής δυνατότητας, των μεθόδων και τακτικών όπως κυβερνοπόλεμος, ψυχολογικές επιχειρήσεις, διαστημικές εφαρμογές (τομέας λήψης και διαβίβασης πληροφοριών) [4].

Η Τουρκία εξαπέλυσε την εν λόγω επιχείρηση κάνοντας χρήση των διατάξεων του Άρθρου 51 του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών περί «Νόμιμης Άμυνας», επικαλούμενη την ασφάλεια των πολιτών της, εξαιτίας των δεκάδων επιθέσεων κατά τουρκικών οικισμών που σημειώθηκαν από το συριακό έδαφος [5].

Πιο συγκεκριμένα η Τουρκία μέσα σε διάστημα επτά εβδομάδων δημιούργησε ένα προγεφύρωμα συνολικού πλάτους 90 χλμ. (από την πόλη Cerablus έως την A’zaz), και βάθους περί τα 50 χλμ. (Kilis-Al Bab), απελευθερώνοντας 230 οικισμούς, και εμπλέκοντας ελάσσων αριθμό στρατιωτικών δυνάμεων (περίπου 1.500 άνδρες) σε συνεργασία με τους μαχητές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (FSA) [6].

Αν και η Euphrates Shield είναι μια διακλαδική επιχείρηση, η περιορισμένη εμπλοκή ελικοπτέρων (ενεπλάκησαν ελάχιστα Blackhawk κυρίως για αεροδιακομιδές τραυματιών), δεικνύει μια νέα αντίληψη ως προς τη χρήση των χερσαίων δυνάμεων τουλάχιστον σε μάχες εντός ημιαστικών και αστικών περιοχών. Η νέα αυτή φιλοσοφία έγκειται στην αποτελεσματική χρήση της στρατιωτικής ισχύος, δίνοντας έμφαση στα χερσαία μικτά τακτικά συγκροτήματα, για την επίτευξη στρατηγικών σκοπών. Παραλλήλως και σύμφωνα με τα προειρημένα, εξελίσσεται ο «πολυφασματικός» πόλεμος.

Τουρκικό F-4 πετά πάνω από έναν μιναρέ αφότου απογειώθηκε από την βάση Ιντσιρλίκ στα Άδανα της Τoυρκίας, στις 12 Αυγούστου του 2015. REUTERS/Murad Sezer

Η τουρκική αεροπορία εκτέλεσε πληθώρα αναγνωρίσεων και προσβολών ακριβείας κατά των υποδομών του ISIS, απέφυγε όμως τις αποστολές Εγγύς Αεροπορικής Υποστήριξης. Η Türk Hava Kuvvetleri έπληξε 1.200 στόχους υποδομής του ISIS με ποσοστό ευστοχίας που άγγιξε το 90-92% (δηλαδή οι ανατεθείσες αποστολές εκτελέστηκαν άπαξ, και δεν απαιτήθηκε επαναληπτική προσβολή). Αξιοσημείωτη παρατήρηση, η εφαρμογή σύγχρονων τακτικών συλλογής πληροφοριών, κατάδειξης στόχων και προσβολής σε πραγματικό χρόνο. Παράλληλα η επίθεση υποστηρίχθηκε από κλασσικές μεθόδους ψυχολογικών επιχειρήσεων μεν, νέες εφαρμογές δε (π.χ. ηλεκτρονικά μέσα κοινωνικής δικτύωσης), ώστε να επιτευχθεί ταχύτερα ο αντικειμενικός σκοπός.

Αξιοσημείωτο γεγονός ότι η Τουρκία ανέπτυξε ανθρωπιστική δράση (υπό την έννοια ότι διασφάλισε την παροχή ανθρωπιστικής βοήθειας, και επαναλειτούργησε σχολικές και νοσοκομειακές μονάδες). Η παρουσία του τουρκικού στρατού περιόρισε ακόμη και τα φαινόμενα ένοπλων συγκρούσεων μεταξύ φατριών (κυρίως για το μονοπώλιο δραστηριοτήτων λαθρεμπορίου), που λάμβανε χώρα στην διάρκεια του συριακού εμφυλίου. Σύντομα όμως θα πρέπει να προχωρήσει στην δημιουργία ενιαίων δομών και στην σταδιακή μεταβίβαση εξουσιών, κοινώς να εργαστεί προς την κατεύθυνση της οργάνωσης του κράτους στην περιοχή.
Όμως, η επιχείρηση «Fırat Kalkanı», πρωτίστως δημιούργησε τις απαραίτητες προϋποθέσεις ανάδειξης της Τουρκίας σε βασικό συνομιλητή στην υπό εξέλιξη διαπραγμάτευση για το μέλλον της Συρίας, με στόχο την διασφάλιση της τουρκικής εδαφικής ακεραιότητας, και δευτερευόντως συνέβαλε στην αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και το γοήτρου των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων.

Από τις 24 Αυγούστου και εξής η Τουρκία φόνευσε περισσότερους από 1.830 (2.200 σύμφωνα με το τουρκικό επιτελείο) μαχητές του Ισλαμικού Κράτους (Daesh), και 310-370 Κούρδους των Μονάδων Πολιτοφυλακής (YPG) [7]. Η Τουρκία απώλεσε 65 στρατιώτες, κυρίως στη μάχη πέριξ και εντός της πόλεως Al Bab (λόφος Aqil), ενώ ο FSA έχασε τουλάχιστον 400 στρατιώτες.

Η ΜΑΧΗ ΚΑΙ Η ΠΤΩΣΗ ΤΗΣ AL BAB

Το τρίτο δεκαήμερο του Δεκέμβρη οι τουρκικές δυνάμεις αφίχθησαν στα περίχωρα της πόλης Al Bab την οποία και πολιόρκησαν. Στη διάρκεια της δίμηνης πολιορκίας ο τουρκικός στρατός απώλεσε περί τα 12 άρματα μάχης (10 Leo2A4, 2 M-60T), και 5 APC (τεθωρακισμένα μεταφοράς προσωπικού) [8]. Ποιά τα πραγματικά αίτια για την «κωλυσιεργία» στην προειρημένη περίπτωση;

Οι ερμηνείες για την τουρκικό «τέλμα» σχετίζονται με πολυποίκιλους παράγοντες κυρίως στρατιωτικής αλλά και διπλωματικής φύσεως. Πρωτίστως η μάχη στην Al Bab αφορά μορφή αγώνα M.O.U.T. [9] όπερ μεθερμηνευόμενον εστί κατεξοχήν περίπτωση μάχης με αναμενόμενο υψηλό ποσοστό απωλειών. Τούτη η μορφή αγώνος αναμένεται να απαντάται συχνότερα στο μέλλον, εξαιτίας της μετακίνησης πληθυσμιακών μαζών προς τα αστικά κέντρα.

Σύμφωνα με αμερικανικές αναλύσεις το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίστηκε στον τομέα έγκαιρης συλλογής πληροφοριών, που σχετίζονταν με τις πραγματικές θέσεις των μαχητών του ISIS [10]. Η κατάσταση δυσχεράνθηκε έτι περαιτέρω καθώς η περιοχή ήταν νεφοσκεπής και ομιχλώδης για μεγάλο χρονικό διάστημα, περιορίζοντας την αποτελεσματικότητα των αεροπορικών αναγνωρίσεων. Ο ίδιος λόγος αύξησε τον κίνδυνο για πλήγμα από φίλια πυρά, περιορίζοντας εν τέλει και τις αποστολές αεροπορικής υποστήριξης. Παράλληλα, το ISIS εμφανίστηκε εξαιρετικά οργανωμένο για μάχη εντός του συγκεκριμένου αστικού οικισμού, έχοντας δημιουργήσει μια οργανωμένη αμυντική τοποθεσία, με τη μορφή ακόμη και υπόγειων σηράγγων (κατά τα πρότυπα της Hezbollah στο Ν. Λίβανο), οι οποίες εξασφάλισαν υψηλή κινητικότητα στους εξτρεμιστές, παρά τον όγκο πυρός που εξαπέλυσε το τουρκικό πυροβολικό και η αεροπορία. Οι φίλιες αντιλήψεις μερίδας του πληθυσμού της Al Bab προς το ISIS, επηρέασαν θετικά την λογιστική αυτοτέλεια της οργάνωσης. Η χρήση αντιαρματικών πυραύλων (ATGM’s), μείωσε την πρόθεση εμπλοκή των αρμάτων μάχης εντός του αστικού ιστού, ενώ οι αιφνιδιαστικές επιθέσεις τύπου VBIED δημιούργησαν πρόβλημα στον σχεδιασμό, στην οργάνωση και εν τέλει στο ηθικό των πολιορκητών [11].

Εν κατακλείδι οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις και ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός ανέκτησαν πλήρως τον έλεγχο των προαστίων και της πόλης, εκκαθαρίζοντας την περιοχή από τα εξτρεμιστικά στοιχεία.

Η διπλωματική διάσταση στην «καθήλωση» πέριξ της Al Bab, σχετίζεται με την ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον κο Trump, του οποίου τις προθέσεις επιθυμούσε να διερευνήσει πρωτίστως η Άγκυρα.

Η ΕΜΠΛΟΚΗ ΣΤΗΝ AL RAQQAH

Τα ερωτήματα που έπονται αφορούν το «τι δέον γενέσθαι» με την τουρκική παρουσία στο κυβερνείο του Allepo, τον χρόνο παραμονής στην περιοχή, και φυσικά την επόμενη κίνηση στην συριακή σκακιέρα.

Η Τουρκία επιμένει και πιέζει τους λοιπούς βασικούς δρώντες, προκειμένου να εγκρίνουν τη συμμετοχή της στην υπό σχεδίαση επιχείρηση απελευθέρωσης της Al Raqqah [12]. Παράλληλα, ζητά την εξαίρεση των δυνάμεων του YPG από την ίδια επιχείρηση [13], διότι σε αντίθετη περίπτωση θα θέσει περιορισμούς στην χρήση του εθνικού εναερίου χώρου, και των ζωτικής σημασίας αεροπορικών εγκαταστάσεων του Incirlik (10uncu Ana Jet Üs) [14].

Σε περίπτωση εμπλοκής στην Ράκκα, κατά την προσωπική μου εκτίμηση, η Τουρκία θα ακολουθήσει την πορεία Akçakale-Al Mushayrfah-Al Raqqah. Η προλεγόμενη διαδρομή ευνοεί την Τουρκία από τακτικής και στρατηγικής απόψεως. Αφενός διότι το έδαφος συμβάλλει στην κίνηση μηχανοκίνητων σχηματισμών, αφετέρου διότι η απόσταση μεταξύ Akçakale – Al Raqqah είναι περίπου 83 χιλιόμετρα, εν αντιθέσει με την διαδρομή Al Bab-Al Raqqah που απέχουν περί τα 145 χλμ. Επιπλέον, στην πρώτη περίπτωση οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις παρακάμπτουν τις γραμμές επαφής των κυβερνητικών δυνάμεων της Συρίας, οι οποίες αναπτύσσονται από τις αρχές Φεβρουαρίου στα νότια της πόλης Manbij.

Ωστόσο, η κύρια επιδίωξη της Τουρκίας στην περίπτωση αυτή, σχετίζεται με την ουσιαστική κατάλυση του Αυτόνομου Κουρδικού Κράτους της Rojava, καθότι συνεπάγεται εισβολή και δημιουργία δεύτερου προγεφυρώματος στο καντόνι της Kobani, και δη 50 χλμ. ανατολικά της εν λόγω πόλης. Σε συνδυασμό με το υπάρχον προγεφύρωμα δυτικά της ακτής του Ευφράτη, το οποίο η Τουρκία προτίθεται να διευρύνει μέχρι την πόλη Manbij αλλά και εντός του καντονιού Afrin (προς Tel Rifaat με το πρόσχημα εκκαθάρισης από στοιχεία των ISIS, YPG και SDF [Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις]), ισοδυναμεί ότι δεν θα υφίσταται κατ’ ουσίαν κουρδική οντότητα, παρά μόνο διάσπαρτοι μεμονωμένοι θύλακες. Στην παραπάνω περίπτωση αυξάνεται η πιθανότητα επαφής και εμπλοκής με τις κρατικές δυνάμεις του καθεστώτος της Δαμασκού, ενώ αξιοσημείωτη παρατήρηση αποτελεί το γεγονός ότι οι κουρδικές δυνάμεις (σε συνεργασία με τις «μικτές πολυεθνικές» SDF) που σταθμεύουν νοτίως του ποταμού Sajur και «φράσσουν» την πρόσβαση προς την Manbij, έχουν οργανώσει μια ισχυρή αμυντική τοποθεσία.

Όπως προαναφέρθηκε, η υλοποίηση των τουρκικών προθέσεων είναι άμεσα συνυφασμένη με τους σχεδιασμούς των δύο βασικών δρώντων στην Συρία και κυρίως των ΗΠΑ. Τυχόν τουρκική προέλαση προς την Manbij θα καθυστερούσε την απελευθέρωση της Al Raqqah διότι σημαντικός αριθμός στρατευμάτων του YPG θα αποχωρούσε από την δεύτερη πόλη, με στόχο να υπερασπιστεί την πρώτη. Οι ΗΠΑ δεν προτίθενται να αποδεχτούν μια τέτοια εξέλιξη, τουναντίον δείχνουν να προνοούν την επίσπευση δημιουργίας ομόσπονδης αυτοδιοίκητης κουρδικής οντότητας, παρέχοντας οπλισμό και τεθωρακισμένα οχήματα προς τους μαχητές του YPG. Στο ίδιο πλαίσιο εντάσσονται και οι μυστικές επαφές του Γερουσιαστή και πρώην υποψηφίου για την προεδρία των ΗΠΑ, John McCain, με το κουρδικό στοιχείο στο Qamishli (πρωτεύουσα του συριακού Κουρδιστάν). Κατά συνέπεια, το αίτημα της Τουρκίας περί εμπλοκής στην απελευθέρωση της Ράκκα, προσωρινά τουλάχιστον παραπέμπεται στις καλένδες. Μάλιστα η Washington επεξεργάζεται σχέδια προσωρινής τουρκο-κουρδικής «συνύπαρξης» στην περιοχή. Το σενάριο αυτό θεωρείται τουλάχιστον «ευφάνταστο», καθώς τριβές παρατηρούνται ακόμη και ανάμεσα στις κουρδικές οργανώσεις, πολλώ δε μάλλον μεταξύ Τούρκων και Κούρδων [15].

Παράλληλα, η Ρωσία ασκώντας πίεση προς τον κο Erdoğan, κάλεσε το PYD για διαπραγμάτευση σχετικά με το μέλλον της αυτοδιοίκητης ομόσπονδης κουρδικής οντότητας, με την πρόθεση να διαβιβάσει τα σχετικά αιτήματα στην κεντρική διοίκηση της Δαμασκού. Η Τουρκία επιθυμώντας να προσεταιριστεί την Ρωσία, εξήγγειλε την πρόθεση της για την προμήθεια προηγμένων αντιαεροπορικών συστοιχιών S-400, παρά το γεγονός ότι αποτελεί μέλος του ΝΑΤΟ (το εγχείρημα θεωρείται αμφιλεγόμενο εξαιτίας πολιτικών και επιχειρησιακών περιορισμών) [16]. Κοινώς σε κάθε περίπτωση η επόμενη κίνηση της Τουρκίας στην Συρία εξαρτάται απόλυτα από τις αμερικανικές και ρωσικές προθέσεις.

Ένα ακόμη κρίσιμο στοιχείο για το μελλοντικό εδαφικό καθεστώς της Συρίας αποτελεί ο ρόλος του Ιράν και η ευρύτερη απόπειρα υπονόμευσης των σουνιτικών δυνάμεων στη Μ. Ανατολή. Το Ιράν ηγείται του σιιτικού τόξου, και παράλληλα απέστειλε μισθοφόρους να βελτιώσουν την επάνδρωση των κυβερνητικών δυνάμεων της Συρίας. Η Τουρκία κατήγγειλε την ιρανική σεχταριστική πολιτική, και προέτρεψε για την ανάσχεση του Περσικού Εθνικισμού. Η Τουρκία επιθυμεί να ηγηθεί του αντίπαλου δέους, δηλαδή των Σουνιτών. Μακροπρόθεσμα, η Τουρκία επιθυμεί να αποσυρθεί από την περιοχή της βόρειας Συρίας, υπό την προϋπόθεση ότι θα ικανοποιηθούν οι αιτιάσεις που άπτονται της εθνικής της ακεραιότητας. Τυχόν πρόωρη αναδίπλωση, εικάζεται ότι θα σηματοδοτούσε την επανεμφάνιση του ISIS στα νότια σύνορα της.

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:

[1] Arda Mevlutoglu, Turkish defense journalist.
[2] Διατάγματα υπ. αρ. 668/27/07/16, 670/17/08/16, 677/22/11/16.
[3] Εκτιμήσεις αξιόπιστων αναλυτών οριοθετούν την εν λόγω διαδικασία εντός της τρέχουσας εξαετίας.
[4] Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ: Το Αποτέλεσμα της Επιχείρησης Ασπίδα του Ευφράτη (Euphrates Shield). Παούνης Νικόλαος. 31/10/2016.
[5] ibid
[6] Συμμετοχή μιας Ταξιαρχίας Καταδρομών, επίλεκτων τμημάτων «Bordo Bereli», 2-3 τακτικών συγκροτημάτων ίλης (M-60A3 TTS, SABRA, Leo2A4), με την υποστήριξη πυροβολαρχιών TR-300 Kasırga, T-155 Fırtına, 2 Μοιρών F-16C/D CCIP, και UAV τουρκικής κατασκευής Bayraktar. Πρόσφατα μεταφέρθηκαν και ΠΕΠ Τ-122 Sakarya.
[7] Metin Gurcan. www. Al-monitor.com.
[8] Μετά τις συγκεκριμένες απώλειες, ανακοινώθηκε πρόγραμμα αναβάθμισης 200 τουρκικών αρμάτων μάχης (120 SABRA, 40 Leo2A4, 40 TTS), κυρίως στην κατεύθυνση εγκατάστασης συστημάτων ενεργητικής προστασίας (APS). Η Τουρκία παράγει ανάλογο σύστημα, το AKKOR (Aktif Koruma).
[9] Μάχες εντός Αστικού Περιβάλλοντος.
[10] U.S. increases support for Turkish Military operations in Syria. Karren De Yang & Missy Ryan. The Washington Post. 9 Jan.2017.
[11] Επιθέσεις VBIED αφορούν τις τρομοκρατικές ενέργειες με παγιδευμένα οχήματα.
[12] Will Turkey get its way in Raqqa? Metin Gurcan. www. Al-monitor.com. 4 Jan.2017
[13] Η Τουρκία χαρακτηρίζει το YPG ως τρομοκρατική οργάνωση. Η επιθετικότητα της Άγκυρας προς την οργάνωση μπορεί να ερμηνευθεί ως αποτέλεσμα των εδαφικών κερδών που αποκόμισε το YPG στη διάρκεια της μάχης κατά του ISIS, αλλά και εξαιτίας των καλών σχέσεων και επαφών τις οποίες διατηρεί με το PKK.
[14] Incirlik Resti. YPG varsa Incirlik yok. Kiymet Sezer. Yeni Şafak. 01 Mar. 2017.
[15] Κουρδικός Εμφύλιος: Σύγκρουση ΡΚΚ με τους συμμάχους της Άγκυρας Κούρδους του Μπαρτζανί. Mignatiou.com 03 Mar.2017.
[16] Turkey wants to buy Russian S-440 to develop its own missile defense system: https://sputniknews.com/military/201702241051007157-turkey-russia-s400-s…

Πηγή ForeignAffairs



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Μαρ 2017


Ένα από τα κτίρια της ρωσικής πρεσβείας στη Δαμασκό υπέστη σοβαρές ζημιές κατά τις συγκρούσεις ανάμεσα στις κυβερνητικές δυνάμεις και τις δυνάμεις της αντιπολίτευσης, δήλωσε ο ρώσος πρεσβευτής στη Συρία Αλεξάντερ Κίνσκακ, όπως μετέδωσε σήμερα το ρωσικό πρακτορείο ειδήσων RIA.

«Εχουμε ένα κτίριο το οποίο προσωρινά δεν χρησιμοποιούσαμε, όχι μακριά από το επίκεντρο των χθεσινών συγκρούσεων. Ενημερώθηκα ότι από το ωστικό κύμα έσπασαν τα τζάμια του», είπε ο Κίνσκακ.

Πηγή του συριακού στρατού ανακοίνωσε σήμερα ότι ο στρατός ανακατέλαβε όλες τις θέσεις που είχε χάσει μια μέρα πριν.

Οι δυνάμεις του συριακού καθεστώτος πραγματοποίησαν εντατικούς βομβαρδισμούς σήμερα το πρωί με στόχο θέσεις των ανταρτών στα ανατολικά της Δαμασκού έχοντας απωθήσει μια ημέρα πριν επίθεση των ανταρτών σε πολλές συνοικίες της πρωτεύουσας Δαμασκού, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

«Σημειώθηκαν σφοδροί αεροπορικοί βομβαρδισμοί μετά τα ξημερώματα με στόχο θέσεις των ανταρτών στη συνοικία Τζομπάρ απ΄όπου εξαπολύθηκε η επίθεση των ανταρτών», δήλωσε ο διευθυντής του Παρατηρητηρίου Ραμί Αμπντέλ Ραχμάν.

Το Παρατηρητήριο ανακοίνωσε ότι σφοδρές μάχες μαίνονται γύρω από τις περιοχές Τζομπάρ και αλ-Καμπούν στα βορειοανατολικά της πόλης. Χθες Κυριακή οι δυνάμεις των ανταρτών πλησίασαν πολύ κοντά στην καρδιά της Παλαιάς Πόλης της Δαμασκού.

Ο σύρος πρόεδρος Μπασάρ αλ Άσαντ και οι δυνάμεις του με τη συνδρομή των ρωσικών και των ιρανικών δυνάμεων καθώς και σιιτών πολιτοφυλάκων έχουν απωθήσει τους αντάρτες έπειτα από μια σειρά στρατιωτικών επιτυχιών τους τελευταίους 18 μήνες, περιλαμβανομένων των περιχώρων της Δαμασκού.

Οι αντάρτες εξακολουθούν να έχουν τον έλεγχο ενός μεγάλου και πυκνοκατοικημένου θύλακα σε μια περιοχή της Ανατολικής Γούτα με αγροκτήματα και πόλεων στα ανατολικά της πρωτεύουσας καθώς και ορισμένων συνοικιών της Δαμασκού ανατολικά, νότια και βορειοανατολικά της πόλης.

Reuters


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

17 Μαρ 2017


Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη

Ούτε και ο πλέον χαρισματικός σεναριογράφος ή αναλυτής δεν θα είχε προβλέψει, 6 χρόνια πριν, τη σημερινή πολυπλοκότητα της συριακής κρίσης με την πληθώρα των αλληλοσυγκρουόμενων μεταβλητών και συμφερόντων. Αντίπαλες υπερδυνάμεις, περιφερειακοί παίκτες, αλληλομισούμενες εθνοτικές οντότητες, αδιάλλακτα θρησκευτικά δόγματα, σέχτες και φατρίες, πολυεθνικές εταιρείες και εγκληματικές οργανώσεις, εταιρικά, οικογενειακά και ατομικά συμφέροντα, συνθέτουν μια πολύπλοκη εξίσωση πολέμου με πολυάριθμες μεταβλητές.

Ξένα στρατεύματα μάχονται στα εδάφη της Συρίας ενώ πολεμικά αεροσκάφη διασχίζουν τους αιθέρες της βομβαρδίζοντας αδιάκριτα μαχητές και αμάχους. Ακόμη και η έννοια του πολέμου «δια αντιπροσώπων» (proxy war) έχει χάσει τη σημασία της καθώς δεν μπορείς να διακρίνεις ξεκάθαρα τους αντιπάλους. Παράλληλα και ενώ οι εμπλεκόμενες χώρες προσπαθούν να επιτύχουν τους αντικειμενικούς τους στόχους, στο έδαφος της Συρίας, ανεξέλεγκτες συμμορίες εξασκούν μια κτηνώδη τρομοκρατία εν ονόματι ιδεολογίας, θρησκείας, πλουτισμού, δόξας και εξουσίας. Είναι πλέον εκτός πραγματικότητας όποιος θεωρεί ότι ο πρόεδρος Assad ελέγχει πλήρως τα απομεινάρια του συριακού στρατού ή ότι υφίσταται κεντρική διοίκηση της αντιπολίτευσης ή ακόμη και αυτών των ίδιων των τζιχαντιστικών οργανώσεων. Η σύγκρουση έχει αρχίσει να λαμβάνει την πιο φρικτή της μορφή, την μορφή ενός πολέμου όλων εναντίον όλων.

Μέσα σε αυτή τη συγκεχυμένη και συνεχώς μεταβαλλόμενη κατάσταση, οι εξωτερικοί παρεμβαίνοντες προσπαθούν διαρκώς να αναπροσαρμόζουν τους στόχους, συμμαχίες και στρατηγική τους, αγωνιζόμενοι να κατοχυρώσουν επιρροή στην αυριανή Συρία ή σε ότι θα έχει απομείνει από αυτήν. Σήμερα, ΗΠΑ, Ρωσία, Ιράν και Τουρκία παρουσιάζονται ως οι βασικοί παίκτες που στα εδάφη της Συρίας μάχονται εναντίον της ισλαμικής τρομοκρατίας με διαφορετική όμως στόχευση έκαστος. Σημαντική παραφωνία αποτελεί και το γεγονός ότι δεν έχουν ταυτόσημους ορισμούς για την έννοια του τρομοκράτη. Άρα δεν μπορούν να συντονίσουν αποτελεσματικά τις προσπάθειες τους και εύκολα μπορούν να οδηγηθούν σε μεταξύ τους τριβές καθώς παρασύρονται από τις μηχανορραφίες των συμμάχων τους αλλά και τυχαία γεγονότα.

Πρωταρχικό στόχος των ετερόκλητων αυτών δυνάμεων, η ανακατάληψη της Raqqa από τις δυνάμεις του αιμοσταγούς «Ισλαμικού Κράτους». Δεν πρέπει να διαφεύγει της προσοχής μας ότι το θέατρο επιχειρήσεων Συρίας και Ιράκ είναι πλέον ενοποιημένο ενώ και εδώ και μήνες έχει αρχίσει η προσπάθεια ανακατάληψης του άλλου προπύργιου των τζιχαντιστών, της Μοσούλης. Άπαντες συμφωνούν ότι ο επόμενος στόχος είναι η Raqqa αλλά ακόμη δεν έχει αποφασιστεί ποιες δυνάμεις θα ενεργήσουν για την ανακατάληψη της και κυρίως δεν υπάρχει ένα σχέδιο για το μέλλον της ταλαίπωρης χώρας, μετά από την προσδοκώμενη συντριβή του «Ισλαμικού Κράτους».

Ο νέος Πρόεδρος των ΗΠΑ, αντιλαμβάνεται ότι οι ισοπεδωτικές και απλοϊκές λύσεις που παρουσίαζε στην προεκλογική του εκστρατεία δεν είναι πάντα αποτελεσματικές στο πολυσύνθετο διεθνές περιβάλλον. Η επιθυμία συντριβής των τζιχαντιστών, με τη χρήση του πλέον κατάλληλου σήμερα «εργαλείου», δηλαδή των κουρδικών δυνάμεων (έστω και με την λιγότερο απειλητική ονομασία των Syrian Democratic Forces-SDF), εκτιμάται ότι θα προκαλέσει την έντονη, ίσως και απρόβλεπτη, αντίδραση της Άγκυρας. Η τελευταία στα πρόσωπα των οργανώσεων των Κούρδων της Συρίας, ανεξαρτήτως ονομασίας, εντοπίζει τους φυσικούς συμμάχους και υποστηρικτές του ΡΚΚ. Η ήδη σε εξέλιξη στρατιωτική ενίσχυση των Κούρδων της Συρίας από τις ΗΠΑ, έστω και πλαγίως προς τα τμήματα των Αράβων των SDF, αντιμετωπίζεται ως εχθρική ενέργεια από τους Τούρκους. Η ενίσχυση και προέλαση αυτών ακριβώς των δυνάμεων, αποτέλεσε τη βασική αιτία που οδήγησε στην τουρκική στρατιωτική κεκαλυμμένη εισβολή του Αυγούστου του 2016 στη Βόρειο Συρία. Μια εισβολή που είχε την έγκριση Ουάσινγκτον, Τεχεράνης και Μόσχας και επιβλήθηκε μέσω της τελευταίας και στη Δαμασκό. Η Τουρκία, με αρκετές απώλειες από την εμπλοκή, αναβαθμίστηκε και προσπαθεί να επιβάλει το σχεδιασμό της για προέλαση προς τη Raqqa των υποστηριζόμενων από αυτήν ανταρτικών ομάδων. Μια κίνηση που αναγκαστικά θα πρέπει να γίνει μέσα από τα εδάφη που ελέγχουν ήδη οι Κούρδοι με απρόβλεπτες συνέπειες. Παράλληλα, οι αμερικανοί στρατηγοί δεν τρέφουν ιδιαίτερης εκτίμησης για τις υποστηριζόμενες από τους Τούρκους ανταρτικές δυνάμεις. Επιθυμώντας όμως το σύντομο τερματισμό των επιχειρήσεων και παράλληλη εξουδετέρωση των τζιχαντιστών σε Συρία και Ιράκ, προκρίνουν τη συνέχιση της ενίσχυσης των SDF (πολιτική Obama) για την εξαπόλυση του τελικού κτυπήματος.

Από την άλλη πλευρά, οι σύμμαχοι του Προέδρου Assad φαίνεται να παρακολουθούν διακριτικά τα διλήμματα των δυτικών αντιπάλων του «Ισλαμικού Κράτους» και εστιάζουν στη σταθεροποίηση του καθεστώτος της Δαμασκού στο δυτικό τμήμα της χώρας. Το Ισραήλ παρακολουθεί ανήσυχο και έχει εκδηλώσει την υποστήριξη του για μια ενίσχυση του ρόλου των Κούρδων στην περιοχή. Ο ταλαιπωρημένος λαός των Κούρδων, δεν αποτελεί μια ενιαία οντότητα και σημαντικές είναι οι διαφορές που χωρίζουν τους κουρδικούς πληθυσμούς των τεσσάρων ομόρων κρατών (Τουρκίας, Ιράν, Ιράκ, Συρίας). Η περιφερειακή μάλιστα κυβέρνηση των Κούρδων του Ιράκ έχει συνταραχθεί από πολύχρονες εσωτερικές συγκρούσεις των δύο κυρίων φατριών-οικογενειών για τη νομή της εξουσίας.

Εκτιμάται ότι ο αμερικανός Πρόεδρος Trump θα αποφύγει τη λήψη αποφάσεως για ενίσχυση των SDF μέχρι και τη διενέργεια του τουρκικού δημοψηφίσματος εκτιμώντας ότι εν συνεχεία θα έχει να αντιμετωπίσει έναν πιο διαλλακτικό Ερντογκάν. Μέχρι όμως το δημοψήφισμα του Απριλίου μεσολαβεί ένας ολόκληρος μήνας και οι προκλήσεις είναι πολλές. Οι SDF, με αρκετές ανεφοδιάστηκες ελλείψεις, πιέζουν προς την κατεύθυνση της Raqqa, καίτοι η εμπειρία της Μοσούλης έχει καταδείξει τις δυσκολίες κατάληψης ενός πυκνοκατοικημένου αστικού χώρου. Η ένταση στην περιοχή του Manbij (δυτικά του Ευφράτη) είναι μεγάλη και η Ουάσινγκτον αναγκάστηκε να αναπτύξει εσπευσμένα αμερικανικά στρατεύματα ως διαχωριστική γραμμή μεταξύ των ανταρτών των υποστηριζόμενων από την Τουρκία και των SDF. Στο χώρο υπερίπτανται αμερικανικά, ρωσικά, τουρκικά και συριακά αεροσκάφη ενώ αμήχανα παρακολουθούμε και μια πρώτη διστακτική επαφή του συριακού στρατού με τις κουρδικές δυνάμεις. Έχουμε λοιπόν μια έκρυθμη κατάσταση και η ενδεχόμενη ανάφλεξη (που αρκετοί την επιθυμούν) μπορεί να προέλθει είτε από προβοκάτσια είτε και από τυχαίο γεγονός.

Σε στάση αναμονής και ο ανυπόμονος Αμερικανός Πρόεδρος. Οι αποφάσεις του θα αποτελέσουν τη πρώτη σοβαρή δοκιμασία της Προεδρίας και θα καταδείξουν την αποφασιστικότητα του, τις σχέσεις του με την αμερικανική στρατιωτική ηγεσία, την αντιμετώπιση των προνομιακών σχέσεων με την Τουρκία (και των συμμάχων στο ΝΑΤΟ γενικότερα) και τις διαθέσεις του για την επίτευξη μιας πρώτης προσέγγισης με τη Μόσχα. Βασικά όμως θα πρέπει να αποδείξει ότι η Αμερική είναι πάλι δυνατή, παρούσα, αποτελεσματική, χωρίς όμως να θυσιάζει τα παιδιά της και χωρίς να σκορπά αλόγιστα τα χρήματα των φορολογουμένων. Σε κάθε περίπτωση γίνεται φανερό ότι η τύχη της δύσμοιρης Συρίας και του λαού της έρχεται σε δεύτερη μοίρα ενώ αναζητείται ακόμη προσχέδιο εφικτής λύσεως!

* O Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Υποστράτηγος (εα),
Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου
Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)
Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)
Διαλέκτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ)

Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

15 Μαρ 2017


Το ρωσικό ηλεκτρονικό ειδησεογραφικό μέσο Sputnik (sputniknews.com) επικαλείται τη μαρτυρία ενός Τούρκου πολιτικού αναλυτή, του Μεσούτ Χακί Κασίν, ο οποίος υποστήριξε πως κατά την τελευταία κορύφωση της κρίσης στη Συρία, με την προώθηση των τουρκικών δυνάμεων προς την πόλη Ιεράπολη (Μανπίτζ), η Ρωσία απέτρεψε σύγκρουση των αμερικανικών δυνάμεων που ήταν παρούσες στην περιοχή με τις τουρκικές που προχωρούσαν προς την πόλη. Ενδεχομένως, ο κίνδυνος μιας σοβαρότερης σύγκρουσης να επέβαλε τη συνάντηση των αρχηγών των επιτελείων των τριών χωρών (Τουρκίας, Ρωσίας και ΗΠΑ) στην Αττάλεια στις 7 Μαρτίου.
Αν η πληροφορία του Τούρκου πολιτικού αναλυτή έχει βάση, τότε τα πράγματα μεταξύ ΗΠΑ και Τουρκίας είναι πολύ σοβαρά και δεν καλύπτονται με δημόσιες καθησυχαστικές δηλώσεις.
Δύο χώρες του ΝΑΤΟ φθάνουν στο χείλος της στρατιωτικής αντιπαράθεσης, με έναν από τους θεωρούμενους «εχθρούς» της Συμμαχίας να παρεμβαίνει μεταξύ τους και να αποτρέπει τη σύγκρουση. Ο κόσμος αναδιαμορφώνεται και η ευρύτερη περιοχή μας βρίσκεται εν βρασμώ. Η Τουρκία επιδίωξε να αποσπάσει οφέλη από αυτήν την αναταραχή, αλλά μάλλον μπορεί να βρεθεί στην πλευρά των χαμένων.
Το δημοσίευμα του Sputnik αναφέρεται και σε δηλώσεις του εκπροσώπου του αμερικανικού Πενταγώνου, υποπλοίαρχου Τζεφ Ντέιβις, ο οποίος ανακοίνωσε ότι ο στρατός των ΗΠΑ έχει «χαράξει τον νέο ρόλο του στη Συρία», και αυτός συνίσταται στην παρουσία μικρού αριθμού στρατευμάτων που δεν θα τοποθετούνται σε επιθετική ή αμυντική διάταξη, αλλά θα βρίσκονται εκεί για να καθησυχάζουν και να αποτρέπουν αντιτιθέμενες «συμμαχικές» πλευρές
Η ερμηνεία του ρόλου αυτού των ΗΠΑ οδηγεί στο συμπέρασμα ότι τον πρώτο λόγο στη διαχείριση της συριακής κρίσης τον έχουν μάλλον οι Ρώσοι.
Σχολιάζοντας την ανακοίνωση, ρωσικά μέσα ενημέρωσης υποστήριξαν ότι αυτό ακριβώς «αντανακλά τα όρια της ικανότητας των ΗΠΑ». Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου διευκρίνισε, περαιτέρω, ότι λίγα στρατεύματα των ΗΠΑ είναι τώρα στα δυτικά προάστια της Ιεράπολης στη Συρία για να «καθησυχάσουν και να λειτουργήσουν αποτρεπτικά».
Να καθησυχάσουν ότι το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) έχει απομακρυνθεί από την Ιεράπολη και να αποτρέψουν διάφορες ομάδες που μάχονται στο έδαφος, συμπεριλαμβανομένων των τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων, των συμμάχων τους του Ελεύθερου Συριακού Στρατού, των Συρο-κούρδων μαχητών και των Συριακών Κυβερνητικών Δυνάμεων, να κλιμακώσουν τη βία μεταξύ τους.
Σχολιάζοντας την ανακοίνωση, η ηλεκτρονική εφημερίδα της Ρωσίας Vzglyad σημειώνει ότι η κατάσταση γύρω από δύο προβληματικές εδαφικές περιοχές στο βόρειο τμήμα της Συρίας, κοντά στην αλ-Μπαμπ και την κουρδική Ιεράπολη της Συρίας, «απαιτεί μακρά στρατιωτικοδιπλωματική προσέγγιση και διαπραγματεύσεις, καθώς υπάρχει ο κίνδυνος να αναπτυχθεί μια ανεξέλεγκτη σπείρα στρατιωτικών αντιπαραθέσεων, βάσει της αρχής «όλοι εναντίον όλων». «Αυτήν τη στιγμή η Ιεράπολη είναι τόσο μακριά για τους Τούρκους όσο η Κίνα, ωστόσο κάποιος θα πρέπει να προσπαθήσει να αποτρέψει μια πιθανή σύγκρουση μεταξύ Τούρκων, Σύρων και Κούρδων – που θέλουν να κερδίσουν όσο περισσότερο έδαφος μπορούν, εν ονόματι της αντιπαράθεσής τους με τους τζιχαντιστές» γράφει η εφημερίδα.
Ωστόσο, σημειώνει περαιτέρω, μια ντουζίνα Αμερικανών κομάντο δεν θα αλλάξουν την κατάσταση στο πεδίο της μάχης…
Ως εκ τούτου, «ο νέος ρόλος» των ΗΠΑ στην περιοχή αντανακλά την πραγματική ισορροπία δυνάμεων εκεί: οι Αμερικανοί είναι σε θέση να παράσχουν μόνο ηθική υποστήριξη.
Ούτε η Μόσχα ούτε η Ουάσινγκτον έχουν την πρόθεση να επιτρέψουν στην Άγκυρα να διαχειριστεί τα εδάφη που κατέλαβε, δημιουργώντας έτσι ένα προηγούμενο προσάρτησης μέρους της συριακής επικράτειας και νομιμοποίηση της τουρκικής επέκτασης, προσθέτει το Sputnik. Και υπογραμμίζει πως οι εξελίξεις αυτές συζητήθηκαν κατά την πρόσφατη συνάντηση των αρχηγών ΓΕΕΘΑ Ρωσίας, Τουρκίας, ΗΠΑ στην Αττάλεια.

Στο σημείο αυτό επικαλείται τον Τούρκο πολιτικό αναλυτή, ειδικό στις διεθνείς σχέσεις και το Διεθνές Δίκαιο Μεσούτ Χακί Κασίν, ο οποίος επεσήμανε στην τουρκική έκδοση του Sputnik ότι «υπάρχει μια άποψη ότι οι τρεις στρατιωτικοί αρχηγοί συναντήθηκαν στην Αττάλεια για να αποφευχθεί οποιαδήποτε πιθανή σύγκρουση στο έδαφος της Ιεράπολης».
«Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε κάτω από πολύ σημαντικές εξελίξεις στο συριακό έδαφος. Η επιτυχής προώθηση των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων προς την Ιεράπολη αποτέλεσε μεγάλη έκπληξη. Υπάρχει μια άποψη ότι η Ρωσία, ενώ διευκολύνει τη μεταφορά τμημάτων των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων προς την Ιεράπολη, απέτρεψε σύγκρουση μεταξύ της Τουρκίας και των ΗΠΑ», είπε.
Τέλος, για τον Τούρκο πολιτικό αναλυτή ένα άλλο ζήτημα είναι αν υπάρχει οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και ΗΠΑ.
Η ανακοίνωση της στρατιωτικής διοίκησης των ΗΠΑ ότι «έχουν ενημερωθεί από τη ρωσική πλευρά» υποδηλώνει ότι υπήρξε μια συμφωνία μεταξύ των δύο χωρών, κατέληξε.

Πηγή Pontos-News


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

14 Μαρ 2017


Η συριακή κυβέρνηση κατηγόρησε την Τουρκία ότι δεν τηρεί τη δέσμευσή της στις ειρηνευτικές συνομιλίες στην Αστάνα, καθώς ομάδες των ανταρτών που υποστηρίζονται από την Άγκυρα αρνούνται να συμμετάσχουν στον τρίτο γύρο των ειρηνευτικών διαπραγματεύσεων που αναμένεται να ξεκινήσει σήμερα στην πρωτεύουσα του Καζακστάν.

«Όταν μία από τις τρεις εγγυήτριες δεν τηρεί τις δεσμεύσεις της, και εννοώ την Τουρκία, αυτό σημαίνει ότι η Τουρκία θα πρέπει να ερωτηθεί για τη μη παρουσία ή συμμετοχή των ενόπλων αυτών οργανώσεων», δήλωσε ο απεσταλμένος της συριακής κυβέρνησης Μπασάρ αλ Τζααφάρι.

Η συριακή αντιπολίτευση ανακοίνωσε ότι δεν θα συμμετάσχει στις συζητήσεις εξαιτίας της ρωσικής απροθυμίας, όπως την αποκάλεσε, να σταματήσει τις αεροπορικές επιδρομές εναντίον αμάχων και της αποτυχίας της να ασκήσει πίεση στον συριακό στρατό ώστε να συμμορφωθεί στην εκεχειρία.

Ο Τζααφάρι δήλωσε ότι η συριακή κυβέρνηση έχει πάει στην Αστάνα για να συναντηθεί με τους συμμάχους της, το Ιράν και τη Ρωσία, και όχι με τις ένοπλες οργανώσεις, αλλά και για να «αποδείξει τη σοβαρότητα της συριακής κυβέρνησης» στη διαδικασία της Αστάνα.

Σύμφωνα με τον ίδιο, η απουσία ενόπλων οργανώσεων «αποδεικνύει την πολιτική ανεπάρκειά τους». Πρόσθεσε μάλιστα ότι η απόφαση των ανταρτών για τη συμμετοχή τους ή μη δεν λαμβάνεται από τους ίδιους, αλλά από τους «διαχειριστές τους».

Στο μεταξύ το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε ότι βρίσκεται σε επαφή με τις ομάδες αυτές των ανταρτών, όπως μετέδωσε το πρακτορείο Interfax επικαλούμενο τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ.

Ο Λαβρόφ δήλωσε ότι οι λόγοι για τους οποίους οι αντάρτες δεν συμμετέχουν στον τρίτο γύρο των συνομιλιών στην Αστάνα «δεν είναι πειστικοί» και ότι η απόφασή τους εξέπληξε τους πάντες. Η Ρωσία αντιμετωπίζει την κατάσταση, κατέληξε.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

12 Μαρ 2017


Επιστρέφοντας από το Πακιστάν ο Τούρκος πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν απείλησε με μεγαλύτερη εμπλοκή της Τουρκίας στην συριακή κρίση, γράφει ο δημοσιογράφος Seth J. Frantzman* στην ιστοσελίδα του National Interest.

«Μετά την απελευθέρωση της αλ Μπαμ από το ΙΚ νέος στόχος της Τουρκίας είναι η Μανμπίζ. Αυτή είναι μια πόλη που ανήκει στους Άραβες και όχι στις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις που δεν πρέπει επίσης να μετέχουν στην επιχείρηση κατά της Ράκα», δήλωσε ο Ταγίπ Ερντογάν αναφερόμενος στις ΣΔΔ που αποτελούνται κυρίως από κουρδικές δυνάμεις του YPG.

Γράφει ο δημοσιογράφος:

Η δήλωσή του αυτή αποτελεί ανοικτή πρόκληση στην αμερικανική πολιτική στη Συρία και, έμμεσα, απειλή για τις αμερικανικές δυνάμεις εκεί που μάχονται μαζί με τις ΣΔΔ. Οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει πολλά στελέχη των ειδικών τους δυνάμεων προς ενίσχυση Κούρδων και Αράβων συμμάχων τους στην ανατολική Συρία. Είναι πάντως η δεύτερη φορά που ο Ερντογάν απειλεί με επέκταση της δράσης του στην Συρία που έχει στόχο την ενίσχυση των σουνιτών ανταρτών που μάχονται κατά του Άσαντ. Ο Ερντογάν απείλησε επίσης του Κούρδους με εισβολή στην Μανμπίζ.

Στις 25 Φεβρουαρίου η φιλική του εφημερίδα Σαμπάχ είχε αναφέρει πως ο ο επικεφαλής των αμερικανικών δυνάμεων στη Μέση Ανατολή (Central Command) στρατηγός Βοτέλ είχε πραγματοποιήσει μυστική επίσκεψη στην Συρία και είχε αφήσει να εννοηθεί ότι οι ΗΠΑ θα αναλάβουν ευρύτερο ρόλο στέλνοντας περισσότερα στρατεύματα. Οι Αμερικανοί ήδη έχουν ήδη εντείνει τις επιχειρήσεις κατά των τζιχαντιστών στη Ράκα μαζί με τους Ιρακινούς.

Οι τουρκικές απειλές έρχονται την ώρα που ο νέος Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επιδιώκει την συντριβή του ΙΚ και απαιτεί από το Πεντάγωνο έναν νέο σχέδιο για τον σκοπό αυτό. Αυτό που οι ΗΠΑ φοβούνται είναι ότι οι Κούρδοι σύμμαχοί τους στην Συρία θα εμπλακούν σε σύγκρουση με τους επίσης συμμάχους τους Τούρκους. Αποτέλεσμα των ανησυχιών αυτών είναι να ακολουθούν επαμφοτερίζουσα πολιτική, μεταξύ CIA και Πενταγώνου. Από τη μια η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ και ο πλέον στενός σύμμαχος των ΗΠΑ στην περιοχή.

Αμέσως μετά την ορκωμοσία του, ο νέος επικεφαλής της CIA, Μάικ Πομπέο, μετέβη στην Τουρκία. Την ίδια ώρα το Πεντάγωνο συσφίγγει τις σχέσεις του με τους Κούρδους εξοπλίζοντάς τους ακόμα και με οχήματα μάχης.

Η Τουρκία αναμένει βελτίωση των σχέσεων με ΗΠΑ με την κυβέρνηση Τραμπ αλλά παράλληλα θέλει να δοκιμάσει την αντοχή των διμερών σχέσεων. Η Τουρκία θα επιχειρήσει να εκδιώξει τις ΣΔΔ πέραν του Ευφράτη. Ωστόσο οι Κούρδοι και οι σύμμαχοί τους έδωσαν και κέρδισαν την σκληρή μάχη για την Μανμπίζ κατά του ΙΚ και μάλλον δεν θα υποχωρήσουν εύκολα έναντι των Τούρκων.

Για να ενισχύσουν τη θέση τους οι Κούρδοι μπορεί να επιδιώξουν να κερδίσουν την υποστήριξη του στρατού του Άσαντ, παραχωρώντας του τον έλεγχο χωριών, καθώς γνωρίζουν ότι η Τουρκία φοβάται άμεση εμπλοκή με τον υποστηριζόμενο από τη Ρωσία Άσαντ. Ο Ερντογάν χαρακτηρίζει τρομοκράτες τους Κούρδους και δηλώνει πως «Είναι αδύνατο η Τουρκία να αποδεχθεί την παρουσία ενόπλων τρομοκρατών στα σύνορά της». Χαρακτηρίζοντας όμως τους μαχητές με τους οποίους οι ΗΠΑ συνεργάζονται στενά εδώ και καιρό και οι οποίοι έχουν τον σημαντικότερο ρόλο στην ήττα των τζιχαντιστών ως τρομοκράτες, η Τουρκία έρχεται σε άμεση αντιπαράθεση με τους Αμερικανούς.

Η Άγκυρα θέλει να επηρεάσει την αμερικανική πολιτική ώστε η Ουάσιγκτον να υποστηρίξει τους φίλα προσκείμενους στην Τουρκία αντάρτες στην επίθεση κατά του προπυργίου των τζιχαντιστών, τη Ράκα. Μια τέτοια επίθεση όμως μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με την απομάκρυνση των Κούρδων και τον τερματισμό της υποστήριξής τους από τις ΗΠΑ.

Θα έρθει η Τουρκία σε αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ; Και οι δύο πλευρές πρέπει να κινηθούν προσεκτικά καθώς η ήττα των τζιχαντιστών θα αφήσει πολιτικό κενό. Ποιος θα σπεύσει να το καλύψει; Η παρουσία τουρκικών και αμερικανικών ειδικών δυνάμεων, τεθωρακισμένων και αεροσκαφών στην ίδια περιοχή αυξάνει τις πιθανότητες ενός ατυχήματος όπως συνέβη με το ρωσικό μαχητικό.

Στην ευρύτερη εικόνα η Τουρκία θέλει να δει πόσο μακριά η κυβέρνηση Τραμπ θα φτάσει στην υποστήριξη των Κούρδων. Αξίζει να σημειωθεί πάντως ότι ο Τραμπ κράτησε κοντά του τον ειδικό σύμβουλο του Ομπάμα και υποστηρικτή των Κούρδων Μπρετ Μακγούρκ.

Η Τουρκία μπορεί να προκαλέσει και σε άλλα σημεία την πολιτική Τραμπ. Στο βόρειο Ιράκ η Τουρκία βομβαρδίζει τους Κούρδους του ΡΚΚ και διατηρεί βάση στο ιρακινό Κουρδιστάν. Η Τουρκία θέλει να προστατεύσει τους σουνίτες Άραβες και Τουρκομάνους , την ώρα που οι ΗΠΑ συνεχίζουν να συνεργάζονται με τη Βαγδάτη η οποία αντιμάχεται την τουρκική παρουσία. Στόχος της Άγκυρας είναι η δημιουργία μιας σφαίρας επιρροής στην περιοχή. Και θα δει πόσο η σφαίρα αυτή μπορεί να επεκταθεί ακόμα και εις βάρος των ΗΠΑ.

Στις 6 Μαρτίου η κατάσταση στην Μανμπίζ, επίκεντρο του τουρκικού ενδιαφέροντος, πήρε νέα τροπή όταν το Πεντάγωνο ανακοίνωσε πως τα αμερικανικά στρατεύματα που βρίσκονται στην περιοχή θα αποτρέψουν όλες τις πλευρές να εμπλακούν με οποιονδήποτε άλλον αντίπαλο πλην του ΙΚ. Τη ίδια ώρα μια μεγάλη φάλαγγα τεθωρακισμένων οχημάτων με μεγάλες αμερικανικές σημαίες φωτογραφήθηκαν κοντά στη Μανμπίζ.

Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου χαρακτήρισε την παρουσία της φάλαγγας ως έμπρακτο σημείο ασφάλειας και αποτροπής. Η εξέλιξη αυτή σε συνδυασμό με την πληροφορία πως Ρωσία και καθεστώς Άσαντ σχεδιάζουν να δημιουργήσουν μια ζώνη αποτροπής μεταξύ Τούρκων και Κούρδων περιπλέκει ακόμα περισσότερο την κατάσταση και αποτρέπει ακόμα περισσότερο τουρκικές κινήσεις. Όμως το συριακό καθεστώς, οι Κούρδοι, οι ΣΔΔ, οι ΗΠΑ, η Τουρκία και οι υποστηριζόμενοι από αυτήν αντάρτες βρίσκονται, όλοι, πολλοί κοντά και ο κίνδυνος σύγκρουσης αυξάνει.

* Seth J. Frantzman is a Jerusalem-based journalist who holds a PhD from The Hebrew University of Jerusalem
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Προ ημερών η Τουρκία διέκοψε τις παροχές νερού στη Συρία, με αποτέλεσμα ένα υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στο φράγμα Τισχρίν να κλείσει

Η προσπάθεια της Τουρκίας να αποφευχθεί με κάθε θυσία η ίδρυση κουρδικού κράτους έχει, εκτός των άλλων δυσμενών συνεπειών, και τον έλεγχο των νερών των ποταμών Τίγρητος και Ευφράτου, των οποίων οι πηγές βρίσκονται σε κουρδικές περιοχές της νοτιοανατολικής Τουρκίας (με μικρούς παραποτάμους και υψηλότερα, στην τουρκική Αρμενία).

Από τους δύο αυτούς μεγάλους ποταμούς υδρεύεται και αρδεύεται η Μεσοποταμία, την οποία τεμάχισαν οι Αγγλογάλλοι ιδρύοντας τεχνητά κράτη. Η μέγιστη προσφορά των ποταμών στην περιοχή, διαπιστώνεται και από το γεγονός ότι οι πολιτισμοί που άνθισαν κοντά στα νερά του Τίγρητος είχαν σαν κύριες αρχαίες πόλεις την Κτησιφώντα, τη Σελεύκεια, την Νινευή. Κοντά στον Τίγρη, οι Σουμέριοι, οι Χαλδαίοι, Ασσύριοι και άλλοι λαοί δημιούργησαν και άκμασαν. Σήμερα στις όχθες του Τίγρητος είναι χτισμένες οι σημαντικές πόλεις Βαγδάτη, Βασόρα, Μοσούλη.

Είναι επομένως μεγάλη η οικονομική και κοινωνική αξία τους, αλλά κυρίως η γεωστρατηγική.
Στην εποχή μας, υπάρχουν δύο προβλήματα που αναζητούν λύση. Σύμφωνα με ανακοίνωση της ΝΑSA, έχει φτάσει σε επίπεδα συναγερμού η απώλεια του γλυκού νερού στη Μέση Ανατολή, με την Τουρκία να βρίσκεται ανάμεσα στις χώρες όπου το γλυκό νερό φαίνεται να αρχίζει να μειώνεται δραματικά. Οι ερευνητές τονίζουν, πως τα αποθέματα νερού κατά μήκος της κοιλάδας των ποταμών Τίγρητος και Ευφράτη σε Τουρκία, Συρία, Ιράκ και Ιράν, έχουν μειωθεί κατά 144 εκατομμύρια κυβικά μέτρα.

Στο περιοδικό της Αμερικανικής Γεωφυσικής Ένωσης της ΝΑSA «Water Resources Research», αναφέρεται πως η κακή διαχείριση των υδάτινων πόρων στη Μέση Ανατολή, η αυξημένη ζήτηση σε υπόγεια νερά και οι επιπτώσεις της ξηρασίας του 2007, έχουν προκαλέσει απώλεια νερού σχεδόν ίση με το μέγεθος της Νεκράς Θάλασσας (!).

Προ ημερών, το κουρδικό Πρακτορείο Ειδήσεων Χαουάρ, μετέδωσε ότι η Τουρκία διέκοψε τις παροχές νερού στη Συρία, με αποτέλεσμα ένα υδροηλεκτρικό εργοστάσιο στο φράγμα Τισχρίν να κλείσει, ενώ επίσης μειώνει σημαντικά τα επίπεδα των υδάτων στην σχετική δεξαμενή του. Το φράγμα προμηθεύει νερό και ρεύμα σε στρατηγικές περιοχές της βόρειας Συρίας, όπως η πόλη της Ιεράπολης και σε άλλα μέρη της κυρίως κουρδικής επαρχίας Κομπάνι.

Το γεγονός βέβαια ότι η Τουρκία παραβιάζει τις διεθνείς συμβάσεις ενέργειας, νερού και ποταμών, κόβοντας το νερό του Ευφράτη, δεν δείχνει να ανησυχεί τον Ερντογάν. Άλλωστε, δεν είναι η πρώτη φορά που η Τουρκία έχει στερήσει στους Σύρους το νερό ως μέσο για την προώθηση των πολιτικών στόχων της στην περιοχή. Το ίδιο είχε πράξει και τον Μάιο του 2014, μειώνοντας τα νερό στη λίμνη Άσαντ περισσότερο από 20 πόδια και δημιουργώντας προοπτικές για γενοκτονία μέσω της αφυδάτωσης.

Επανέφεραν όμως την κανονική παροχή, όχι επειδή σεβάστηκαν τις συμφωνίες, ή ενέδωσαν στις πιέσεις της διεθνούς κοινότητας, αλλά επειδή αντέδρασε το ISIS. Σε ένα βίντεο - ντοκιμαντέρ οι σουνίτες ισλαμιστές απείλησαν ότι θα… καταλάβουν την Κωνσταντινούπολη ως αντίποινα επειδή η Τουρκία σταμάτησε την ροή υδάτων από το φράγμα Ατατούρκ στον Ευφράτη ποταμό.

Ήταν όμως οι ίδιοι τζιχαντιστές, που τον επόμενο χρόνο, Ιούνιο 2015, έκλεισαν τις πύλες του φράγματος του Ευφράτη στα δυτικά της χώρας, μειώνοντας την παροχή νερού και δίνοντάς τους μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων για να επιτεθούν στις κυβερνητικές δυνάμεις. Οι ισλαμιστές εξέτρεψαν τη ροή των νερών προς όφελός τους στο πεδίο μάχης γύρω από την πόλη του Ραμάντι. Η τακτική όμως αυτή απείλησε και τις νότιες επαρχίες με ξηρασία και το νερό είχε μειωθεί σε ανησυχητικά επίπεδα.
Με τον τρόπο που ενεργεί ο Ερντογάν, δεν θα προκαλέσει έκπληξη αν μειώσει ακόμη περισσότερο την παροχή νερού, που αποδεικνύεται τελικά ως ένα πολύ ισχυρό όπλο, παρά τη ύπαρξη υπερσύγχρονων οπλικών συστημάτων.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

10 Μαρ 2017


Των Δημήτρη Τσαϊλά και του Αλέξανδρου Δρίβα

Σε αυτό το νέο διαμορφούμενο διεθνές περιβάλλον, που διαρκώς μεταβάλλεται και εξελίσσεται, η δυναμική που αναπτύσσουν τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί, δημιουργούν νέες συνθήκες και διαμορφώνουν νέους συσχετισμούς δυνάμεων. Μια περαιτέρω ένδειξη ότι η Τουρκία, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναζητούν κοινό έδαφος συντονισμού επιχειρήσεων στη Συρία είναι η συνάντηση του Τούρκου ΑΓΕΕΘΑ με τους αμερικανό και ρώσο, ομολόγούς του στην Αττάλεια. Εκτιμάται ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Τουρκία έχουν σημαντικά διαφορετικές απόψεις ως προς το ποιες ομάδες είναι τρομοκράτες. Τόσο η Ρωσία όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν βαθιές επιφυλάξεις για την ομάδα Αχράρ αλ-Σαμ.

Αλλά οι πιο κραυγαλέες διαφορές είναι πάνω στις συριακές κουρδικές Μονάδες Προστασίας (YPG) και των συμμάχων της που μάχονται κάτω από τη σημαία των συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Τουρκία θεωρεί και τις δύο αναφερόμενες ομάδες ως τρομοκράτες, λόγω των συνδέσεων του YPG με την οργάνωση Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ), το οποίο αγωνίζεται για την κουρδική αυτονομία στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Ερχόμενοι ξανά στα γεγονότα πιστεύουμε ότι ο Τούρκος στρατηγός συναντήθηκε με τον Αμερικανό και το Ρώσο, καθώς οι επιθέσεις δείχνουν ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη να δοκιμάσει τα όρια της αποφασιστικότητας των ΗΠΑ και της Ρωσίας, καθώς διατηρεί την ένταση με το YPG. Ο διοικητής των YPG ισχυρίστηκε ότι ο επόμενος στόχος της Τουρκίας θα είναι η πόλη της Αμπιάντ στα τουρκικά σύνορα, η οποία καταλήφτηκε από την SDF με τη στήριξη των ΗΠΑ τον Ιούνιο του 2015. Θεωρείται η Αμπιάντ ως στρατηγικής σημασίας λόγω της γειτνίασής της με τη Raqqa. Ο έλεγχος αυτής της πόλης θα επιτρέψει στην Τουρκία να καταλάβει την Raqqa, αντί του SDF. Αλλά η παρουσία των αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων στην περιοχή το καθιστά απίθανο και η Τουρκία ενέχει τον κίνδυνο για τυχόν μονομερείς κινήσεις που θα μπορούσαν να τη θέσουν σε σύγκρουση με τη σύμμαχο του ΝΑΤΟ. Μη ξεχνάμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δεσμευτεί να παραδοθεί η Raqqa στο SDF, και όχι στη Τουρκία.

Κάτι που οφείλουμε να κατανοήσουμε, είναι πως ο εν ενεργεία κατακερματισμός της διεθνούς κοινότητας έτσι όπως αυτή δημιουργήθηκε από το 1945 και μετά, δεν μας αφήνει περιθώρια για να κρίνουμε την όποια συμμετοχή σε ομιλίες, ακόμη και επίσημες, ως «παράσημο» για τους συμμετέχοντες. Η Τουρκία, έλαβε μέρος στην τριμερή με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία καθώς η πολυμερής διπλωματία, δεν έχει εκλείψει τελείως. Η πίτα των διακυβευμάτων στη Μέση Ανατολή, έχει μεγάλο αριθμό για διαιρέτη και οι μεγάλες δυνάμεις (εν προκειμένω ΗΠΑ και Ρωσία) επιθυμούν την απλοποίηση κατανομής συμφερόντων καθώς όπως θα θυμόμαστε, στη Συρία, ο αριθμός των συμμετρικών (κράτη) και αύμμετρων (ομάδες) δρώντων ήταν από την αρχή της κρίσης μεγάλος.

Το κεφάλαιο «Μέση Ανατολή», τόσο για ΗΠΑ όσο και για Ρωσία, οφείλει να κλείσει γρήγορα καθώς Τραμπ και Πούτιν οφείλουν να ασχοληθούν με πολύ διαφορετικά πράγματα. Χωρίς συναίνεση στη Μέση Ανατολή μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, η πολιτική και των δύο στην Ανατολική Ασία θα είναι μάλλον συγκρουσιακή και καμία από τις δύο δυνάμεις δε θέλει κάτι τέτοιο. ΗΠΑ και Ρωσία, δεν κάνουν τίποτε άλλο από αυτό που θα έκανε ένας επιχειρηματίας που θα αναζητούσε το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος με την ήσσονα δυνατή καταβολή κόστους. Οι Κούρδοι είναι αυτή τη στιγμή μια πολύ καλή και «φθηνότερη» σε σχέση με την απαιτητική Τουρκία. Στη διεθνή πολιτική, η πολυπλοκότητα, απλοποιείται μόνο με τον υπολογισμό του κόστους-οφέλους. Προηγούνται οι υπολογισμοί των μεγάλων δυνάμεων. Το τρίγωνο ΗΠΑ-Ρωσία-Τουρκία, δεν μπορεί να σταθεί σαν στρατηγική συνεργασία καθώς τα συμφέροντα των τριών δυνάμεων, δύσκολα συμβιβάζονται. Σε όλα αυτά, χρειάζεται να προσμετρήσουμε την ανησυχία της Δύσης για το δημοψήφισμα της Τουρκίας τον ερχόμενο Απρίλιο καθώς και την περιοχή γύρω από τον Ευφράτη που αποτελεί χώρο ζωτικών συμφερόντων του Ισραήλ.

Οι Ρώσοι και οι Τούρκοι έχουν στο παρελθόν εμπλακεί σε γενικευμένους πολέμους για τον έλεγχο και την επιρροή σε βασικές περιοχές, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα. Να μη ξεχνάμε ότι η Άγκυρα θεωρεί τη Μόσχα ως μια μόνιμη απειλή για τα συμφέροντά της. Οι πολιτικές αμφοτέρων των σημερινών ηγετών των δύο χωρών άσχετα με το τι αφήνουν να φαίνεται προς τα έξω συσσωρεύουν εντάσεις. Τόσο ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όσο και ο Βλαντιμίρ Πούτιν αντιπροσωπεύουν επιθετικούς και φιλόδοξους ηγέτες, καθοδηγούμενοι από την επιθυμία να μετατρέψουν τις χώρες τους στις αυτοκρατορίες που ήταν κάποτε. Πράγματι, και οι δύο ηγέτες αναφέρονται ως «σουλτάνος» και «τσάρος», υπονοώντας την εικόνα που ο καθένας επιδιώκει να γίνει.

Δεύτερον, η σχέση μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας έχει επηρεαστεί από στρατηγικές εκτιμήσεις και πολιτικά συμφέροντα που σχετίζονται με τη σημερινή πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη. Οι δύο χώρες σήμερα βλέπουν τη διαπραγμάτευση όσον αφορά την κρίση στη Συρία ως προτιμότερη λύση.

Τρίτον, στο πλαίσιο της κρίσης στην Ουκρανία με μια Δύση και το ΝΑΤΟ εναντίον του Πούτιν, τα αντικρουόμενα συμφέροντα της Ρωσίας και της Τουρκίας στη Συρία, μαζί με την έντονη αντίθεση της Τουρκίας στην ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, φέρνει τις δύο χώρες σε πορεία σύγκρουσης.

Η Ελλάδα δεν αποτελεί μέρος της αναταραχής στη Μέση Ανατολή και δεν παίζει σχεδόν κανένα ενεργό ρόλο σε αυτή, παρά μόνο ως χώρα εισόδου της ΕΕ, ως αποδέκτης των άτακτων ροών των προσφύγων. Είτε από επιλογή ή όπως υπαγορεύεται από τις περιστάσεις, η πολιτική της Ελλάδας μέχρι στιγμής είναι μάλλον απαθής, ενώ οι εξελίξεις στη γειτονιά μας ξεδιπλώνονται. Ανεξάρτητα από τη θεωρία σχετικά με τη θεμελιώδη σοφία αυτής της πολιτικής, τα τρέχοντα γεγονότα εκτιμώ ότι μας υποχρεώνουν να εσωτερικεύσουμε και να κατανοήσουμε τις αναδυόμενες, απειλές και ευκαιρίες, στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον. Είναι δεδομένο ότι βρισκόμαστε σε μια περιοχή όπου πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα πρότυπα, που αντανακλούν οι συχνές αλλαγές στη λεπτή ισορροπία μεταξύ των πολλών παραγόντων που εμπλέκονται. Ένα νέο κεφάλαιο έχει ανοιχθεί και βρίσκεται σε εξέλιξη, με την στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας, μια αντιπαλότητα που έχει τονίσει αντιφάσεις και αλήθειες σε διμερή και διεθνή επίπεδα.

Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία η πατρίδα μας είναι ανάγκη να ακολουθήσει τη νέα εποχή και να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις για να ενισχύσει τη θέση και τον ρόλο της στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια σκηνή. Η Ελλάδα είναι ένα πολιτισμένο φιλελεύθερο δημοκρατικό κράτος και είναι πιστό στις αρχές της ΕΕ του ΟΗΕ και στη συνθήκη του ΝΑΤΟ. Γι” αυτό τον λόγο στις διεθνείς σχέσεις της, επιμένει στην αποχή από πράξεις που θα συνιστούσαν απειλή ή χρήση βίας. Οφείλουμε όμως να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο. Έχουμε την υποχρέωση να είμαστε έτοιμοι να ασκήσουμε το φυσικό δικαίωμα της νόμιμης άμυνας σε κάθε περίπτωση όταν και όπου αυτό απαιτηθεί.

Οι ενέργειες αυτές είναι δομικές πρακτικές και πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε με σύνεση. Επί πλέον οι προκλήσεις στον χώρο του Αιγαίου και της νοτιανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, εντείνονται ποιοτικά και ποσοτικά όσο πλησιάζουμε στην εξόρυξη υδρογονανθράκων και την ανακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Συμμετέχουμε στο διεθνές γίγνεσθαι και αντιμετωπίζουμε τους κινδύνους, που ήδη διαφαίνονται στον ορίζοντα, όπως είναι η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας και το πρόβλημα εισόδου του κύματος των μεταναστών και προσφύγων. Για αυτό το λόγο εκτιμάται ότι είναι απαραίτητη η προσπάθεια ευθυγράμμισης των εθνικών και των κοινών ευρωπαϊκών στόχων στον γεωπολιτικό μας χώρο.

Οφείλουμε όμως από τη δική μας πλευρά, να αποκτήσουμε μια Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας (ΠΕΑ). Ένα σχέδιο που θα έχει διάρκεια στο χρόνο, θα έχει σταθερότητα και δεν θα μεταβάλλεται με την εναλλαγή των πολιτικών κομμάτων στην εξουσία. Η εξωτερική πολιτική επιβάλλεται να αποκτήσει αυτόν το νέο προσανατολισμό. Προσανατολισμό για να εξελιχθούμε σε γεωπολιτική δύναμη της Μεσογείου και του βαλκανικού χώρου. Η βασική προϋπόθεση για την επίτευξη του σκοπού, είναι η ΠΕΑ να παράσχει ένα αποτρεπτικό δόγμα με σύγχρονες αμυντικές υποδομές με σωστή τεχνογνωσία για τα θέματα αμυντικής και εξωτερικής πολιτικής.

Ειδικότερα, τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα και οι νέες αμυντικές επιχειρησιακές δομές και αντιλήψεις θα πρέπει να έχουν ως στόχο, πώς να κάνουν τις ένοπλες δυνάμεις σύγχρονες και ικανές για την αποτελεσματική άμυνα της Ελλάδας. Μια διεξοδική αναθεώρηση της ΠΕΑ είναι πράγματι ζωτικής σημασίας σε μια εποχή όπου η γειτονιά μας μοιάζει με ένα “δαχτυλίδι της φωτιάς” και όχι ένα “δαχτυλίδι γάμου”. Προς το εθνικό μας συμφέρον, είναι σημαντική μια αναθεώρηση που δεν θα διστάζει να παρουσιάζει τις απειλές, κατά τρόπο που να είναι διαφανείς και χωρίς αποκλεισμούς.


* Ο Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ε.α. και ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ. Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αναφορά στην ένταση που επικρατεί στο Αιγαίο τις τελευταίες εβδομάδες, έκανε ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Jonathan Cohen, μιλώντας στο Κογκρέσο σε εκδήλωση που διοργάνωσε το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC) για την προώθηση των θεμάτων Ελλάδος Κύπρου.

Όπως αναφέρει ο Μιχάλης Ιγνατίου στην ιστοσελίδα του, ο κ. Cohen είπε πως «υπάρχουν συγκεκριμένοι διπλωματικοί δίαυλοι που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για την αποκλιμάκωση της έντασης όταν υφίσταται θέμα έντασης στην περιοχή» και πρόσθεσε πως αυτοί οι δίαυλοι έχουν προφανώς χρησιμοποιηθεί και γι᾽ αυτό καταγράφηκε σχετική αποκλιμάκωση. Τόνισε μάλιστα πως όλα τα μέλη της Συμμαχίας (ΝΑΤΟ) έχουν συμφέρον να διασφαλίσουν πως οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας δεν είναι συγκρουσιακές.

Εξηγώντας τη σημασία που έχει για την Αμερική η Βάση της Σούδας είπε ότι «τα οφέλη που προσφέρει στις ΗΠΑ η Σούδα είναι αναντικατάστατα», ενώ αναφερόμενος στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας τόνισε την σημασία της Βάσης του Ιντσιρλικ την οποία έχει διαθέσει η Τουρκία στην Ουάσιγκτον.

«Οι σχέσεις μας με την Τουρκία είναι τεταμένες μετά το πραξικόπημα λόγω του θέματος του Fethullah Gulen και εξαιτίας της εποικοδομητικής σχέσης που διατηρούμε με του Κούρδους της Συρίας YPG. Αυτά τα δύο γεγονότα έχουν περιπλέξει τις σχέσεις μας τους τελευταίους 7 8 μήνες. Έχουν υπάρξει επαφές με την νέα ηγεσία του State Department και αυτές οι επαφές έχουν δημιουργήσει την προσδοκία βελτίωσης των σχέσεων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε επιλύσει τα δύο θέματα στα οποία αναφέρθηκα. Πρόκειται για μια δύσκολη και πολύπλοκη σχέση αλλά λόγω της στρατηγικής θέσης της Τουρκίας είναι προς το αμερικανικό συμφέρον μια καλή σχέση με την Άγκυρα».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Άμαχοι νεκροί σε επιδρομές
Ενισχύεται η εμπλοκή των ΗΠΑ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέπτυξαν πρόσθετη στρατιωτική δύναμη 400 ανδρών -ανάμεσά τους μονάδα πεζοναυτών- στη Συρία προς υποστήριξη του αραβο-κουρδικού συνασπισμού που μάχεται για την ανακατάληψη της Ράκα, προπυργίου του Ισλαμικού Κράτος.

Η αποστολή σηματοδοτεί ενισχυμένη εμπλοκή των ΗΠΑ στη Συρία προς επιτάχυνση της επιχείρησης εκδίωξης των τζιχαντιστών από τη Ράκα. Οι Αμερικανοί πεζοναύτες έφθασαν στο συριακό έδαφος τις περασμένες ημέρες. Ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ βρίσκονταν ήδη στη χώρα.

Οι συριακές δυνάμεις αναφέρουν πως κερδίζουν έδαφος και εκτιμούν ότι «σε λίγες εβδομάδες» θα έχουν φθάσει στα περίχωρα της Ράκα.

Την ίδια στιγμή, αεροπορικές επιδρομές προκάλεσαν το θάνατο 23 αμάχων, συμπεριλαμβανομένων οκτώ παιδιών, σε περιοχή κοντά στη Ράκα, σύμφωνα με το εδρεύων στη Βρετανία Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Τα αεροσκάφη που εξαπέλυσαν τον βομβαρδισμό πιστεύεται ότι ανήκαν στον διεθνή συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ο οποίος διεξάγει επιχειρήσεις στη Συρία και στο Ιράκ εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, ανέφερε το Παρατηρητήριο.

Τα μαχητικά έπληξαν το χωριό αλ Μάταμπ, νοτιοανατολικά της Ράκας, κοντά στην Ευφράτη ποταμό, σύμφωνα με την οργάνωση, η οποία επισήμανε ότι πολλές ακόμη αεροπορικές επιδρομές σημειώθηκαν σε περιοχές ανατολικά της πόλης.

Σε διπλωματικό επίπεδο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρεξ Τίλερσον αναμένεται να φιλοξενήσει σύνοδο των μελών του διεθνούς συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους στις 22 Μαρτίου. Υπουργοί Εξωτερικών και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι 68 χωρών και διεθνών οργανισμών έχουν προσκληθεί στη διήμερη σύνοδο στην Ουάσινγκτον, βάσει ανακοίνωσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ως προς τη μάχη ανακατάληψης της Ράκα, μέχρι στιγμής οι Αμερικανοί στρατιώτες περιορίζονταν να προσφέρουν συμβουλές στις δυνάμεις που μάχονται κατά του Ισλαμικού Κράτους, κυρίως του αραβο-κουρδικού συνασπισμού των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (FDS).
Πλέον οι δυνάμεις με πυροβόλα όπλα θα τους επιτρέψουν να υποστηρίζουν άμεσα την επιχείρηση των FDS, ανοίγοντας τον δρόμο για την τελική επίθεση, σύμφωνα με τους Αμερικανούς αξιωματικούς.

Οι ΗΠΑ ενίσχυσαν πρόσφατα και την παρουσία τους κοντά στη Μανμπίτζ, στη βόρεια Συρία. Εκεί ανέπτυξαν τεθωρακισμένα οχήματα Strykers, τα οποία φέρουν αμερικανικές σημαίες, για να αποτρέψουν τις συγκρούσεις μεταξύ των διάφορων ένοπλων οργανώσεων που βρίσκονται στην περιοχή.

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει σχέδιο κατά του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο σύμφωνα με τον αμερικανικό Τύπο προβλέπει την αποστολή του αμερικανικού πυροβολικού, αλλά και επιπλέον ειδικών δυνάμεων όπως και επιθετικών ελικοπτέρων.

Εν τω μεταξύ, ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία Στάφαν ντε Μιστούρα ανακοίνωσε ότι η συριακή κυβέρνηση και οι ομάδες της αντιπολίτευσης συμφώνησαν να συναντηθούν εκ νέου στις 23 Μαρτίου στη Γενεύη για να συνεχίσουν τις ειρηνευτικές συνομιλίες.

Οι τελευταίες συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ ολοκληρώθηκαν στις 4 Μαρτίου με την αποδοχή από τις αντιμαχόμενες πλευρές «μιας ξεκάθαρης ατζέντας», που αφορά μεταξύ άλλων τη διακυβέρνηση της χώρας και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Συρία: Κατά 20 χρόνια έχει μειωθεί το προσδόκιμο ζωής από το 2011

Από την έναρξη του πολέμου στη Συρία, το 2011, το προσδόκιμο ζωής στη χώρα έχει μειωθεί κατά 20 χρόνια. 13,5 εκατομμύρια άνθρωποι χρήζουν ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ 6,3 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της χώρας.

Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν επιχειρήσει επικίνδυνα θαλάσσια ταξίδια, αναζητώντας καταφύγιο. Σχεδόν 3 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών, έχουν μεγαλώσει ζώντας μόνο τον πόλεμο.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ απευθύνει έκκληση προς την διεθνή κοινότητα να πολλαπλασιάσει τη στήριξή της προς τους Σύρους.

«Ο πόλεμος της Συρίας δεν έχει να κάνει με αριθμούς, αλλά με ανθρώπους. Πρόκειται για μια συλλογική αποτυχία».

«Η Συρία βρίσκεται σε πολύ κρίσιμο σημείο» δήλωσε σε σχετική ανακοίνωση ο Φίλιππο Γκράντι, ύπατος αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. «Αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα για να στηριχθεί η ειρήνη και η ασφάλεια στη Συρία, η κατάσταση θα επιδεινωθεί».

Στη Συρία, 13,5 εκατομμύρια άνθρωποι χρήζουν ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ 6,3 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της χώρας. Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν επιχειρήσει επικίνδυνα θαλάσσια ταξίδια, αναζητώντας καταφύγιο.

Σχεδόν 3 εκατομμύρια παιδιά από τη Συρία, κάτω των 5 ετών, έχουν μεγαλώσει ζώντας μόνο τον πόλεμο. Περίπου 4,9 εκατομμύρια -γυναίκες και παιδιά στην πλειονότητά τους- είναι πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες, με αποτέλεσμα οι χώρες υποδοχής να βρίσκονται υπό τεράστια πίεση, καθώς επωμίζονται τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνέπειες της φιλοξενίας αυτής, εξηγεί η Ύπατη Αρμοστεία.

«Σε τελική ανάλυση, ο πόλεμος της Συρίας δεν έχει να κάνει με αριθμούς, αλλά με ανθρώπους», πρόσθεσε ο κ. Γκράντι. «Οικογένειες έχουν διαλυθεί, αθώοι άμαχοι έχουν σκοτωθεί, σπίτια έχουν γκρεμιστεί, επιχειρήσεις και νοικοκυριά έχουν καταστραφεί. Πρόκειται για μια συλλογική αποτυχία».

Ενίσχυση της Ύπατης Αρμοστείας προς τους πληγέντες

Το 2016, η Ύπατη Αρμοστεία προμήθευσε βασικά είδη για τον χειμώνα σε πάνω από ένα εκατομμύριο Σύρους. Την περασμένη χρονιά, πάνω από τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι, μέσα στη Συρία, έλαβαν είδη πρώτης ανάγκης, όπως τρόφιμα, φάρμακα, κουβέρτες και είδη κουζίνας. Πάνω από δυο εκατομμύρια έχουν επωφεληθεί από το δίκτυο κοινοτικών κέντρων της ΥΑ στη Συρία, όπου παρέχονται διάφορες υπηρεσίες, όπως, μεταξύ άλλων, προστασία, εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη για τα παιδιά.

Στην ευρύτερη περιοχή, πάνω από τρία εκατομμύρια εκτοπισμένοι Σύροι και πρόσφυγες έλαβαν βοήθεια, προκειμένου να μπορέσουν να επιβιώσουν κατά τη διάρκεια του παγερού χειμώνα. Η Ύπατη Αρμοστεία και οι εταίροι της έχουν βοηθήσει σχεδόν πέντε εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες, καθώς και όσους τους φιλοξενούν. Η βοήθεια αυτή περιλαμβάνει μέτρα προστασίας και αρωγής, όπως η παροχή εκπαίδευσης, υγειονομικής περίθαλψης και στέγασης, στις πέντε βασικότερες χώρες υποδοχής προσφύγων στην περιοχή.

Η χρηματοδότηση δεν επαρκεί

Ενώ οι ευάλωτες περιπτώσεις αυξάνονται με τον καιρό, η χρηματοδότηση δυστυχώς υπολείπεται και δεν καλύπτει τις ανάγκες, επισημαίνει ο οργανισμός. Η Διάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες, στις αρχές Απριλίου, θα αξιολογήσει την κατάσταση ως προς το μέλλον της χώρας, όπως επίσης και τις ανάγκες σε ανθρωπιστική χρηματοδότηση.

Τα Ηνωμένα Έθνη ζητούν φέτος 8 δισεκατομμύρια δολάρια, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των Σύρων που βρίσκονται μέσα στη χώρα, αλλά και στην εξορία. Η έκκληση αυτή ακολουθεί τις σημαντικές δεσμεύσεις που έγιναν στη Διάσκεψη του Λονδίνου του 2016, ιδίως σε θέματα εκπαίδευσης και βιοπορισμού, και είναι ζωτικής σημασίας να διατηρηθούν οι προσπάθειες αυτές, υπογραμμίζει η Ύπατη Αρμοστεία.

«Καλούμε τους δωρητές να διατηρήσουν μια επαρκή και ευέλικτη χρηματοδότηση, που θα μας δίνει τη δυνατότητα να ανταποκρινόμαστε στις τεράστιες ανάγκες»είπε ο κ. Γκράντι. «Η χρηματοδότηση δεν θα βάλει τέλος στις κακουχίες. Αλλά είναι τουλάχιστον κάτι που μπορούμε να κάνουμε, ενόσω αυξάνεται η φτώχεια και η δυστυχία. Οι πόροι που έχουμε τώρα στη διάθεσή μας απλά δεν φτάνουν ούτε στο ελάχιστο να καλύψουν όλες τις ανάγκες».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

7 Μαρ 2017


Οι ΗΠA φαίνεται ότι αποφάσισαν να βασιστούν στη βοήθεια της κουρδικής πολιτοφυλακής YPG (Δυνάμεις Προστασίας του Λαού) στην προσπάθειά τους να εκδιώξουν τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους από τη Ράκα της Συρίας, σβήνοντας τις φιλοδοξίες της Τουρκίας, υποστήριξε Τούρκος αξιωματούχος.

Ο αξιωματούχος αυτός μίλησε στο πρακτορείο Reuters ενώ ήταν σε εξέλιξη η συνάντηση των αρχηγών των γενικών επιτελείων ενόπλων δυνάμεων της Τουρκίας, των ΗΠΑ και της Ρωσίας με αντικείμενο την κατάσταση στη Συρία και το Ιράκ. Σύμφωνα με την πηγή αυτή, το αποτέλεσμα της συνάντησης αυτής “θα μπορούσε να αλλάξει όλη την εικόνα” στην περιοχή.

“Δεν είμαστε βέβαιοι σε αυτό το στάδιο αλλά φαίνεται ότι οι ΗΠΑ μπορεί να πραγματοποιήσουν αυτήν την επιχείρηση με την YPG, όχι με την Τουρκία. Και την ίδια ώρα οι ΗΠΑ δίνουν όπλα στην YPG”, πρόσθεσε.

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας Μπιναλί Γιλντιρίμ χαρακτήρισε “ατυχές” το γεγονός ότι ορισμένοι σύμμαχοι της Άγκυρας επέλεξαν τους Κούρδους της Συρίας ως εταίρους τους στη μάχη εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Σε συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε στην Άγκυρα ο Γιλντιρίμ τόνισε επίσης ότι η Τουρκία, οι ΗΠΑ και η Ρωσία θα πρέπει να συντονιστούν για να εκκαθαρίσουν τη Συρία από τις τρομοκρατικές οργανώσεις. Προειδοποίησε μάλιστα ότι θα αναδυθεί κίνδυνος συγκρούσεων εάν δεν υπάρξει πλήρης συντονισμός.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου