Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Ιαν 2018


Ως «ασφαλής και ελεύθερη χώρα» παρουσιάζεται η «βόρεια Κύπρος», δηλαδή το κατεχόμενο τμήμα του νησιού, από την αμερικανική μη κυβερνητική οργάνωση (ΜΚΟ) «Freedom House».

Η οργάνωση, που ασχολείται με την έρευνα και την υπεράσπιση της Δημοκρατίας, της πολιτικής ελευθερίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ιδρύθηκε τον Οκτώβριο του 1941, εκπονεί ετησίως εκθέσεις, που υπογράφουν πολιτικοί επιστήμονες και δημοσιογράφοι σχετικά με την ασφάλεια σε όλα τα κράτη του κόσμου.

Σύμφωνα με την φετινή έκθεση της ΜΚΟ, «η Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου (ΤΔΒΚ)», το πολιτικό μόρφωμα των κατεχομένων, «θεωρείται μια ασφαλής χώρα» (κατά 81%) με πολύ ψηλά ποσοστά τόσο στις πολιτικές ελευθερίες, όσο και στα πολιτικά δικαιώματα των πολιτών. Η Κυπριακή Δημοκρατία παρουσιάζει πολύ υψηλά επίπεδα ελευθερίας σε όλους τους τομείς, και τους επιμέρους (κατά 94%), γεγονός που την τοποθετεί στις πιο ψηλές θέσεις παγκοσμίως.

Αντιθέτως -αναφέρει η έκθεση- η Τουρκία βρίσκεται στις πλέον μη ασφαλείς χώρες και κατατάσσεται στις μη ελεύθερες χώρες. «Το πέρασμα της Τουρκίας από το «Partly Free» (ελεύθερα) στο «Not Free» (ανελεύθερα) είναι το αποκορύφωμα της πτώσης της χώρας από το 2014, λόγω της κλιμακούμενης σειράς επιθέσεων στον Τύπο, στους χρήστες των κοινωνικών μέσων, στους διαδηλωτές, στα πολιτικά κόμματα, στο δικαστικό σώμα και στο εκλογικό σύστημα, καθώς ο Πρόεδρος Erdogan αγωνίζεται να επιβάλει εξατομικευμένο έλεγχο στην κοινωνία» αναφέρεται στην έκθεση της «Freedom House».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



15 Ιαν 2018


"Οι φυσικοί πόροι που βρίσκονται στα περίχωρα της Κύπρου είναι ο κοινός πλούτος μας", σημειώνεται σε τουρκοκυπριακό ανακοινωθέν που εξεδόθη για το θέμα της ΑΟΖ, αναφέροντας μάλιστα ότι η στάση της ελληνοκυπριακής πλευράς παρασέρνει "σε νέες εντάσεις".

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα όσα μεταδίδει η Καθημερινή, πρόκειται για ένα ανακοινωθέν, το οποίο φέρει την υπογραφή του εκπρόσωπου Τύπου, Μπαρίς Μπουρτζού, και μέσω του οποίου προβάλλει τη δική του γραμμή το "Προεδρικό" του Μουσταφά Ακιντζί στο ζήτημα της ΑΟΖ.

"Οι φυσικοί πόροι που βρίσκονται στα περίχωρα της Κύπρου είναι ο κοινός πλούτος μας. Όπως επισημάνει και ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ σε σχετικές εκθέσεις, αυτός ο πλούτος πρέπει να χρησιμοποιηθεί με τρόπο που θα εξυπηρετεί και τις δυο πλευρές, στα πλαίσια συνεργασίας. Ο Πρόεδρος μας, ο κ. Μουσταφά Ακιντζί ανέκαθεν υπογράμμιζε την σημασία του θέματος. Ο ίδιος ζήτησε την μελέτη του ζητήματος από πολιτική άποψη στο τραπέζι των συνομιλιών και από τεχνική σε μια ειδική επιτροπή. Ο ηγέτης της Ρωμαίικης Διοίκησης της Νότιας Κύπρου, κ. Αναστασιάδης απέρριψε όλες τις προτάσεις που κατατέθηκαν στα πλαίσια αυτού του σκεπτικού", τονίζει το τουρκοκυπριακό ανακοινωθέν.

Στην συνέχεια, το ανακοινωθέν υπογραμμίζει τα εξής: "Με κίνδυνο να σαμποτάρει την εξομάλυνση των ελληνοτουρκικών σχέσεων, ο Αναστασιάδης επέμενε στην λανθασμένη στάση του και τις τελευταίες ημέρες, παραγνωρίζοντας τα δικαιώματα των Τουρκοκύπριων και της Τουρκίας, (η ελληνοκυπριακή πλευρά) δηλώνει ότι θα καθορίσει μονομερώς τις συντεταγμένες της ΑΟΖ στο βόρειο κομμάτι της Κύπρου, σε συνεργασία με την Ελλάδα.

Αυτή η στάση παρασέρνει το νησί μας και την περιοχή μας σε νέες εντάσεις. Η ανεύθυνη και μονομερής στάση της Ρωμαίικης Διοίκησης της Νότιας Κύπρου, είτε για προεκλογικούς λόγους, είτε για άλλους λόγους, θα μπορούσε να προκαλέσει ανεπανόρθωτες ζημιές".

"Βήματα για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων"

Το τουρκοκυπριακό ανακοινωθέν συνεχίζεται με τις εξής δηλώσεις: "Επωφελούμενη μονομερώς από το γεγονός ότι είναι (διεθνώς) αναγνωρισμένη, η Ρωμαίικη Διοίκηση της Νότιας Κύπρου επιχειρεί να μεταφέρει την λύση του Κυπριακού από το τραπέζι των συνομιλιών σε άλλα πεδία. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια, η ε/κ πλευρά, σε πλατφόρμες που δεν βρίσκονται οι συνομιλητές της, οι τ/κ, επιχειρεί να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα, όπως στην περίπτωση του κεφαλαίου της "ασφάλειας και εγγυήσεων”, στην Τέταρτη Σύνοδο των Med7 της Ε.Ε. Τέτοιου είδους βήματα δεν συμβάλλουν στις προσπάθειες της επίλυσης του Κυπριακού και παρασέρνουν αυτές τις προσπάθειες σε αδιέξοδο. Με βάση αυτές τις εξελίξεις, πλέον είναι αναπόφευκτα τα βήματα για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων και συμφερόντων των τ/κ".

Τέλος, το ανακοινωθέν ολοκληρώνεται με τις εξής επισημάνσεις: "Στα πλαίσια των σχετικών συμφωνιών της Τουρκικής Δημοκρατίας και της Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου και υπό το φως των πορισμάτων του ερευνητικού σκάφους Μπαρμπαρός Χαϊρεττίν Πασά, το νέο πλοίο γεωτρήσεων που απέκτησε η Τουρκία(Deepsea Metro-2), μετά την ολοκλήρωση των αναγκαίων προετοιμασιών, θα περάσει στο στάδιο της πράξης και θα ξεκινήσει γεωτρήσεις στην Μεσόγειο. Αυτή η εξέλιξη είναι το φυσικό αποτέλεσμα της κατάστασης που βιώνουμε".



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



13 Ιαν 2018


Της Ανδρεανής Δ. Οδυσσέως

Σύμφωνα με τον Αϊνστάιν κανένα πρόβλημα δεν μπορεί να επιλυθεί μέσα στο ίδιο πλαίσιο στο οποίο έχει δημιουργηθεί. Γι’ αυτό και η εθνική μας επιβίωση δεν μπορεί να διασφαλιστεί από την ίδια εκείνη συνομοταξία πολιτικών οι οποίοι έχουν συνειδητά μεθοδεύσει σχέδια με ύφος και περιεχόμενο Ανάν και συνεπακόλουθα πλαισίου Γκουτέρες.

Κι επειδή, άμα δεν γνωρίζεις καλά την ιστορία σου, και όταν επιδεικτικά την αγνοείς προσθέτω εγώ, είσαι υποχρεωμένος να την ξαναζήσεις, βιώνουμε σήμερα τα ίδια σενάρια και τις ίδιες μεθοδεύσεις της τραγικής περιόδου 1998-2003, όταν εξύφαιναν το επάρατο σχέδιο Ανάν.

«Ανεμπόδιστα προχωρά το Saipem 12000», επαίρεται σήμερα η απερχόμενη κυβέρνηση. Όπως ανεμπόδιστα προχωρούσε η πορεία μας προς την ένταξη στην ΕΕ, τότε την… εποχή της ασύγγνωστης πολιτικής αθωότητας. Πολλαπλές θυσίες έκανε ο πάλαι ποτέ ευημερών κυπριακός λαός -μέχρι και την προενταξιακή βοήθεια αποποιηθήκαμε- ώστε να ενταχθούμε… ανεμπόδιστα, όπως σήμερα το γεωτρύπανο, πρώτοι με διαφορά και να απολαύσουμε απαλλαγή από την κατοχή και τα πλήρη δικαιώματα Ευρωπαίου πολίτη.

Κι ενώ εμείς οι αφελείς, οι ευκολόπιστοι και πάντα προδομένοι, περιμέναμε πως η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν που θα γινόταν πλήρες μέρος της ΕΕ, ο Κληρίδης και οι σημερινοί κυβερνώντες μεθόδευαν επιμελώς ένταξη του ανανικού μορφώματος. Ευτυχώς ο Τάσσος Παπαδόπουλος και ο λαός τούς άλλαξαν τα σχέδια. Βρυχιόταν και τότε η Τουρκία, όμως όλοι οι γνωρίζοντες τα άδυτα του νατοϊκού σχεδίου δεν ανησυχούσαν ποσώς και το έπαιζαν και «θαρραλέοι ηγέτες», όπως καλή ώρα σήμερα με τις εξελισσόμενες γεωτρήσεις.

Τα πράγματα όμως ξεκαθαρίζουν σιγά-σιγά. Αρχικά, ο υπ. Εξωτερικών μας μιλούσε για το «όραμα της Χίλαρι», το οποίο ήθελε στη Μεσόγειο μια αναβίωση της «Ένωσης άνθρακα και χάλυβα» η οποία συστάθηκε ως ασφαλιστική δικλείδα διασφάλισης της ειρήνης στην Ευρώπη μετά την Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Αποφάσισαν δηλαδή σύμπραξη με την Τουρκία ώστε να καρπωθεί από τον φυσικό πλούτο που η ίδια δεν έχει, μέσα από την ευφάνταστη λύση πλήρους αμερικανικού ελέγχου των δρόμων της ενέργειας στη Μεσόγειο και την Ευρώπη ευρύτερα. Η Χίλαρι δεν τα κατάφερε, αλλά ο Κασουλίδης επιμένει να οραματίζεται την εκχώρηση του ελέγχου της φυσικής μας ευλογίας στον κατακτητή. Έστω και αν η κατοχική Τουρκία επιμένει να κατέχει και να σκοτώνει και να βιάζει, έστω κι αν δεν μετανόησε και δεν τιμωρήθηκε ποτέ.

Γίνεται πλέον κατανοητό γιατί σουλατσάρει απλώς το κάθε Barbaros χωρίς να παρενοχλεί επί της ουσίας και χωρίς να διακόπτει τις έρευνες που γίνονται. Γιατί να το κάνει όμως, όταν όπως ξεκάθαρα τώρα πια διαφαίνεται και από τις διαφωτιστικές εξηγήσεις που έδωσε ο ίδιος ο απερχόμενος Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Ούτε γλωσσικό ολίσθημα ούτε κακή διατύπωση υπήρξε. Απλά, όπως λέει και η Γραφή «εκ του περισσεύματος της καρδίας το στόμα λαλεί». Στα υψηλά δώματα και στα μυστικά δείπνα, τα οράματα της Χίλαρι και του Κασουλίδη πήραν σάρκα και οστά. Μεθοδεύτηκε η τριχοτόμηση της Αποκλειστικής Οικονομικής μας Ζώνης ως μια «αποδεκτή» για την Τουρκία λύση. Απλά περίμεναν την κατάλληλη ώρα να μας τη σερβίρουν, μια ώρα που μέσα στην έξαρση ενθουσιασμού για πιθανές επιτυχίες των γεωτρήσεων δεν θα είμαστε και πολύ υποψιασμένοι. Άλλωστε, όλη η διαπραγματευτική τακτική του τραγικού μας Προέδρου έχει στηριχτεί στο αξίωμα πως προτείνουμε μόνο όσα και ό,τι μπορεί να αποδεχθεί ο κατακτητής! Και αυτός ο άνθρωπος θέλει να συνεχίσει να χειρίζεται τις τύχες μας.

Ο κ. Αναστασιάδης έχει ενστερνιστεί τόσο πολύ τη νατοϊκών προδιαγραφών λύση, συνεπικουρούμενος πάντα από το ΑΚΕΛ, που είναι αδύνατο να μην την εξωτερικεύσει. Όπως, αν θυμάστε, τότε ευθύς μετά το δημοψήφισμα όταν οι Τουρκοκύπριοι αποδύθηκαν σε έναν οικοδομικό οργασμό και εκείνος καλούσε τον κ. Ταλάτ να περιοριστεί τουλάχιστον μόνο στα 2/3 των ελληνικών περιουσιών για να… συμβαδίζουν οι τουρκικές παρανομίες με τις πρόνοιες του ήδη απορριφθέντος σχεδίου!

Ο απερχόμενος Πρόεδρος αποκάλυψε τις προθέσεις και τις δεσμεύσεις του. Άλλωστε, «γλώσσα λανθάνουσα, τα αληθεύοντα λέγει». Τα εύηχα παραδείγματα του πρόσφατου παρελθόντος δεν μας αφήνουν περιθώρια αμφιβολιών. Πολιτικός ο οποίος εκχωρεί ενσυνείδητα κυριαρχικά δικαιώματα και ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα και αναιρεί την υπόσχεση που έδωσε ενώπιον της Βουλής και του λαού, δεν νομιμοποιείται να επαναδιεκδικεί την ηγεσία του τόπου μας.

MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



10 Ιαν 2018


Με την Κυπριακή Δημοκρατία να έχει εισέλθει στην τελική ευθεία προς τις προεδρικές εκλογές, τα προεκλογικά λόγια φουσκώνουν. Αυτό ισχύει ειδικά για τον πρόεδρο Αναστασιάδη που ανακοίνωσε την οριοθέτηση της κυπριακής ΑΟΖ και στα βόρεια και στα δυτικά της Μεγαλονήσου. Από την άλλη πλευρά, όμως, κακώς τον κατηγορούν που αναφέρθηκε στην αντίφαση της τουρκικής πολιτικής.

Του Σταύρου Λυγερού

ην αντίφαση έχω επισημάνει εδώ και αρκετά χρόνια, υπογραμμίζοντας το γεγονός ότι η Λευκωσία και η Αθήνα δεν την έχουν αξιοποιήσει διπλωματικά. Παραθέτω αυτό που έχω γράψει στο βιβλίο “Μετά τον Ερντογάν τι” (με τον Κώστα Μελά, εκδόσεις Πατάκη, άνοιξη 2013):
Ας σημειωθεί ότι η Τουρκία δεν έχει κανένα δικαίωμα στη θαλάσσια περιοχή νοτίως της Κύπρου. Μια ματιά στον χάρτη το δείχνει. Ακόμα και οι πιο τραβηγμένες από τα μαλλιά ερμηνείες του διεθνούς δικαίου δεν μπορούν να της δώσουν νομικό έρεισμα. Γι’ αυτό και εμφανίζεται να δρα για λογαριασμό των Τουρκοκυπρίων.
Για την ακρίβεια, προβάλλει δύο ισχυρισμούς:
Πρώτον, ότι η κυπριακή κυβέρνηση δεν έχει δικαίωμα να συνάπτει καμία διεθνή συμφωνία (όπως η οριοθέτηση ΑΟΖ με την Αίγυπτο και το Ισραήλ) πριν λυθεί το Κυπριακό.
Δεύτερον, ότι οι Τουρκοκύπριοι έχουν δικαιώματα σε ολόκληρη την Κύπρο (και στα κοιτάσματα του «οικοπέδου 12») και δεν παραιτούνται απ’ αυτά.
Η κυπριακή κυβέρνηση αναγνωρίζεται από τον ΟΗΕ ως νόμιμη και έχει όλα τα σχετικά δικαιώματα. Η κατοχή του βόρειου τμήματος της Κύπρου από τουρκικά στρατεύματα δεν επιτρέπει στη Λευκωσία να ασκεί την εξουσία της εκεί, αλλά δεν της περιορίζει τα άλλα δικαιώματά της.

Κατά συνέπεια, ο ισχυρισμός ότι δεν μπορεί να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες είναι αυθαίρετος σε βαθμό γελοιότητας. Η επίλυση του Κυπριακού είναι μια τελείως ανεξάρτητη διαδικασία από την τρέχουσα άσκηση της κυριαρχίας.

Η διατύπωση “οι Τουρκοκύπριοι έχουν δικαιώματα σε ολόκληρη την Κύπρο” είναι παραπλανητική. Σε αντίθεση με τη διεθνή κοινότητα που αναγνωρίζει ένα κράτος στην Κύπρο, η Άγκυρα και οι Τουρκοκύπριοι ισχυρίζονται ότι από το 1983, οπότε ανακήρυξαν την «Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου», στην Κύπρο υπάρχουν δύο κράτη.

Σύμφωνα, λοιπόν, με την τουρκική θέση, οι Τουρκοκύπριοι έχουν πλήρη δικαιώματα στη βόρεια Κύπρο, άρα και στην ΑΟΖ που της αντιστοιχεί. Δεν έχουν, όμως, κανένα δικαίωμα στην ελεύθερη Κύπρο και κατ’ επέκτασιν στην ΑΟΖ που της αντιστοιχεί.

Η Άγκυρα και η τουρκοκυπριακή ηγεσία παίζουν σε δύο ταμπλό. Αναλόγως με το τι κάθε φορά τις βολεύει, άλλοτε επικαλούνται την δική τους επίσημη θέση για ύπαρξη δύο κρατών κι άλλοτε τις συμφωνίες Ζυρίχης-Λονδίνου (συμφωνίες ίδρυσης της συνεταιρικής Κυπριακής Δημοκρατίας), τις οποίες κατέλυσαν με την ανακήρυξη του ψευδοκράτους.

Ας σημειωθεί ότι μπορούν και παίζουν αυτό το παιχνίδι, επειδή και η Λευκωσία και η Αθήνα αποφεύγουν να καταγγείλουν αυτή την αντίφαση της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής, φοβούμενες καθ’ υπερβολήν μήπως θεωρηθεί έμμεση αναγνώριση του ψευδοκράτους.

SLPress


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



31 Δεκ 2017

Το τουρκικό Kas, Tuzla, P 1208 patrol boat αγκυροβολημένο στα νησάκια δεξιά από τα Ίμια

Η αχαλίνωτη συμπεριφορά του πολιτικού κόσμου της Τουρκίας

Γράφει ο Δημήτρης Διακομιχάλης 

Ανατέλλει το 2018 και η πορεία των Τουρκικών διεκδικήσεων σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έχουν αγγίξει κόκκινο.

Με την Τουρκική πολιτική ηγεσία σ’ ένα κρεσέντο αμφισβητήσεων, με αποκορύφωμα την απειλή του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης και επικεφαλής του Κεμαλικού κόμματος Κεμάλ Κιλιντσάρογλου, ο οποίος ουσιαστικά ανακοίνωσε την κατάληψη με πόλεμο 18 Ελληνικών νησιών μόλις κερδίσει το κόμμα του τις εκλογές, προσδιορίζεται το πλαίσιο στο οποίο θα κινηθεί και θα αντιμετωπίσει η Τουρκία τη χώρα μας τον επόμενο χρόνο ή τα επόμενα χρόνια.

Μάλιστα για να γίνει πιστευτός ότι θα καταλάβει με πόλεμο τα 18 νησιά όταν θα αναλάβει την εξουσία μας θύμισε την Τουρκική εισβολή στην Κύπρο το 1974.

Βέβαια ξέχασε να μας πει ο κύριος αυτός ότι την Κύπρο την πούλησαν οι συνταγματάρχες της Χούντας και ότι ενώ ουσιαστικά δεν υπήρξε αντίσταση παρά μόνο από κάποιους θύλακες, παρολίγο να αποτύχει η αποβατική τους προσπάθεια. 

Γι’ αυτό όσοι παρακολουθούν τις διεκδικήσεις της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων από το 1970 μέχρι σήμερα θα έχουν διαπιστώσει ότι αυτές με την πάροδο του χρόνου αναβαθμίζονται ποσοτικά και ποιοτικά.

Με αφορμή πιθανά υποθαλάσσια κοιτάσματα στη περιοχή της Θάσου δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης στις 21Μαρτίου 1970 το Νομοθετικό Διάταγμα 462/72 με το οποίο κυρώθηκε σύμβαση εκχώρησης στην Αμερικανική Εταιρεία Oceanic Exploration Company περιοχή του Βορειοανατολικού Αιγαίου ολόκληρης της περιοχής του Θρακικού πελάγους  για την αναζήτηση έρευνα και εκμετάλλευση πετρελαίου. 

Οι Τούρκοι αντιδρώντας σ’ αυτή την απόφαση της κυβέρνησης των Συνταγματαρχών την 1η Νοεμβρίου 1973 δημοσίευσαν στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης τους την εκχώρηση στη κρατική Τουρκική εταιρεία Πετρελαίου, 27 συνεχόμενων τμημάτων της θάλασσας του Αιγαίου για έρευνες και εντοπισμό κοιτασμάτων πετρελαίου.

Αποτέλεσμα της Τουρκικής αντίδρασης ήταν να μην γίνει ποτέ αξιοποίηση του κοιτάσματος στη θέση Μπάμπουρας το οποίο βρίσκεται εκτός των έξι ναυτικών μιλίων και ήταν τραγικό λάθος των κυβερνήσεων της μεταπολίτευσης το ότι δεν προχώρησαν στην αξιοποίηση αυτού του κοιτάσματος όταν οι στρατιωτικοί συσχετισμοί μεταξύ των δύο χωρών ήταν με το μέρος μας.

Αναστάσιος Πεπονής: Για το ζήτημα του Αιγαίου, σελ. 20-21
Η πρώτη παραβίαση του Ελληνικού Εθνικού εναέριου χώρου έγινε στις 25 Δεκεμβρίου 1963 όταν η Τουρκική αεροπορία βομβάρδιζε το χωριό Μανσούρα στη Βόρεια Κύπρο. Τότε δυο Τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη, έσπαζαν το φράγμα του ήχου πετώντας πάνω από τη Λέσβο, και τότε πολλοί μίλησαν για μεμονωμένο γεγονός
Η συνέχεια διέψευσε όλους αυτούς και το γαϊτανάκι των παραβιάσεων του Εθνικού μας χώρου ξεκινά το 1974 με αμείωτη ένταση με την κατάληψη και κατοχή του 40% της Κυπριακής Δημοκρατίας και με αυτό που βιώνουμε πλέον καθημερινά.

Η ποιοτική αναβάθμιση των διεκδικήσεων της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων έφτασε να είναι αιτία πολέμου, με την οποία απειλείται η Ελλάδα, εάν προχωρήσει στην επέκταση των χωρικών της υδάτων στα 12 ναυτικά μίλια, σύμφωνα με τις διατάξεις της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982.
Το 1995 με απόφαση της Τουρκικής Εθνοσυνέλευσης που εξέδωσε ψήφισμα εκχωρούσε στην κυβέρνηση την αρμοδιότητα να λάβει όποια μέτρα περιλαμβανομένων και των στρατιωτικών θα έκρινε αναγκαία για την προστασία των ζωτικών συμφερόντων της χώρας. Ως γνωστόν το Νοέμβριο του 1994 τέθηκε σε ισχύ η Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας όπου καθορίστηκε ως συμβατικός κανόνας ότι τα χωρικά ύδατα μπορούν να έχουν εύρος 12 ναυτικά μίλια. Σημειώνεται ότι η Τουρκία δεν ψήφισε την Σύμβαση για το Δίκαιο της θάλασσας. Ενώ η Βουλή των Ελλήνων το Μάιο του 1995 κύρωσε ομόφωνα την Σύμβαση. Για την ακρίβεια το δικαίωμα επέκτασης είναι μονομερές σε αντίθεση με την υφαλοκρηπίδα. Σήμερα από τα 149 κράτη που έχουν την δυνατότητα επέκτασης των χωρικών υδάτων τους στα 12 ναυτικά μίλια, μόνο η Ελλάδα παραμένει στα 6 ναυτικά μίλια από 1936.

Στις 25 Δεκεμβρίου 1995 έχουμε την προσάραξη του φορτηγού πλοίου Φιγκέν Ακάτ στα Ίμια και για πρώτη φορά πλέον αμφισβητήθηκε Ελληνικός Χερσαίος χώρος. Ακολούθησαν τα γεγονότα στα Ίμια στις 31 Ιανουαρίου 1996 και ασφαλώς στην επιχειρούμενη γκριζοποίηση της περιοχής βοηθήσαμε και εμείς αφού αφήσαμε τον βοσκό Αντώνη Βεζυρόπουλο να φύγει από τα Ίμια το έτος 2003 για έξι χιλιάδες ευρώ ετησίως. 

Η αμφισβήτηση του νόμιμου δικαιώματος της χώρας μας για έρευνα και διάσωση στο Αιγαίο με παράλληλη απαίτηση των Τούρκων ότι αυτοί έχουν την ευθύνη έρευνας και διάσωσης ανατολικά του 25ου Μεσημβρινού και η ταυτόχρονη διεκδίκηση άλλοτε 18, άλλοτε 25 και άλλοτε 152 Ελληνικών νησιών,  είναι προϊόν έλλειψης αποτελεσματικών ενεργειών εκ μέρους της χώρας μας επειδή σ’ εμάς δεν υπάρχει διαμορφωμένη με σαφήνεια Εθνική Στρατηγική αντιμετώπισης όλου αυτού του αναθεωρητισμού που έχει σταθερά υιοθετήσει όλος ο πολιτικός κόσμος της Τουρκίας.

Η αχαλίνωτη συμπεριφορά όλου του πολιτικού κόσμου της Τουρκίας σε βάρος των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας μας, έχει δυστυχώς και τραγικές επιπτώσεις στη καθημερινότητα των κατοίκων των ακριτικών νησιωτικών περιοχών της πατρίδας μας.
Πρώτο θύμα σ’ αυτή την πραγματικότητα όπως διαμορφώνεται καθημερινά είναι η αλιεία στη περιοχή της Δωδεκανήσου, στο Βόρειο Αιγαίο και ιδιαίτερα στη περιοχή Ιμίων να είναι ιδιαίτερα προβληματική για να μην πω επικίνδυνη.

Συνεχώς ο αριθμός των αλιευτικών σκαφών που ψαρεύουν στη περιοχή των Ιμίων λόγω της επιθετικότητας της Τουρκικής ακτοφυλακής απέναντι στα Καλύμνικα αλιευτικά μειώνεται.
Απώτερος στόχος η εγκατάλειψη όλης αυτής της θαλάσσιας περιοχής, από τα Καλύμνικα αλιευτικά, την ίδια ώρα που τα Τούρκικα ψαράδικα ψαρεύουν συνοδεία των Ακταιωρών της Τουρκικής ακτοφυλακής.

Τα μεγάλα ερωτήματα είναι γιατί η Ελληνική ακτοφυλακή στη περιοχή των Ιμίων επιχειρεί μόνο με το ένα σκάφος που διαθέτει  το Λιμεναρχείο Καλύμνου και δίνει άνιση μάχη με τα μεγαθήρια της Τουρκικής ακτοφυλακής που συνήθως είναι τέσσερα στη περιοχή, με αποτέλεσμα να έχουν γίνει περισσότερες από χίλιες παραβιάσεις των Ελληνικών χωρικών υδάτων το 2017. 

Αλήθεια τι προβλέπει το επιχειρησιακό σχέδιο της Ελληνικής ακτοφυλακής γι’ αυτή την ευαίσθητη Εθνικά περιοχή; Μήπως για κάποιους λόγους που δεν είναι της παρούσης να αναδείξουμε πρέπει να είναι ελλιμενισμένα (παρκαρισμένα) στην κυριολεξία τα σκάφη του Λιμεναρχείου Κω την ώρα που τα Καλύμνικα ψαράδικα της παράκτιας αλιείας για να βγάλουν το βιος τους δίνουν πραγματικές ναυμαχίες με τις τουρκικές ακταιωρούς με μόνη βοήθεια αυτή του σκάφους από το Λιμεναρχείο Καλύμνου;

Τι απάντηση δίνουν οι υπεύθυνοι για την προστασία της θαλάσσιας περιοχής της Περιφερειακής Ενότητας Καλύμνου και πως είναι διατεταγμένα τα σκάφη της Ελληνικής ακτοφυλακής όταν οι μηχανότρατες που δραστηριοποιούνται στην περιοχή λόγω της απαγόρευσης της αλιευτικής δραστηριότητας στο 1,5 ναυτικό μίλι από τις ακτές μας, σύμφωνα με το Π.Δ. 228/2006 και τον ΚΑΝ1967/2006 ως απλοί θεατές παρακολουθούν τα Τουρκικά αλιευτικά να ψαρεύουν ανενόχλητα στις ίδιες περιοχές που αυτοί δεν μπορούν να ασκήσουν την αλιευτική τους δραστηριότητα;

Η απάντηση είναι μόνο ντροπή!

Δυστυχώς ενώ αυτά συμβαίνουν στην ευαίσθητα περιοχή των νησιών της Δωδεκανήσου που οι Καλύμνιοι ψαράδες δίνουν μάχη για το μεροκάματο και ταυτόχρονα  να φυλάττουν και να υπερασπίζονται τα θαλάσσια σύνορα μας, με έντονη όμως την απουσία των σκαφών της Ελληνικής ακτοφυλακής, στα διεθνή ύδατα στη περιοχή της Δωδεκανήσου μεταξύ Καστελλορίζου και Ρόδου τα πράγματα είναι ακόμα χειρότερα αφού έχουμε και τις νηοψίες με πειρατικό τρόπο των Τουρκικών σκαφών σε Ελληνικά – Καλύμνικα αλιευτικά σκάφη (Ξιφιάδικα).

Οι Τούρκοι προφασίζονται ότι λειτουργούν στα πλαίσια των προβλέψεων του ICCAT με τα σκάφη της ακτοφυλακής τους εντελώς παράνομα έχοντας συγκεκριμένους στόχους. Να δημιουργήσουν φοβικό σύνδρομο στους ψαράδες μας, ότι αυτοί είναι παντού, ότι αυτοί μπορούν να παραβιάζουν όποτε θέλουν αφ’ ενός μεν τα χωρικά μας ύδατα, αφ’ ετέρου δε στα διεθνή ύδατα του Αιγαίου να παίζουν τα παιχνίδια που τους εξυπηρετούν.

Γι’ αυτό η ηγεσία του Υπουργείου Εμπορικής  Ναυτιλίας και ο Αρχηγός του Λιμενικού Σώματος άμεσα θα πρέπει να αντιδράσουν σ’ αυτή την απαράδεκτη κατάσταση που βιώνουν τα αλιευτικά μας σε όλο το Αιγαίο, και να τύχουν της απαραίτητης προστασίας των σκαφών και των ανδρών της Ελληνικής ακτοφυλακής.

Θυμίζω τον ορισμό της Αποκλειστικής οικονομικής Ζώνης, όπως αυτή ορίζεται από το Δίκαιο της θάλασσας στα άρθρα 55-75 που καθιερώνει μια ζώνη 200μιλίων που πρόσκειται στις ακτές κάθε παράκτιου κράτους και μέσα σ’ αυτή το παράκτιο κράτος έχει αποκλειστικά δικαιώματα εκμετάλλευσης των ζώντων και μη πόρων, αλλά διατηρείται η ελευθερία της ναυσιπλοΐας για να συνειδητοποιήσουμε ότι αποτελεί εθνική αναγκαιότητα για όλους τους γνωστούς Εθνικούς λόγους έστω και τώρα να ανακηρυχθεί και να οριοθετηθεί η ΑΟΖ της πατρίδας μας. Η πολιτική ηγεσία της χώρας ας λάβει υπόψιν της τη θετική συγκυρία με την τριμερή συνεργασία Ελλάδας –Κύπρου- Αιγύπτου, και να αξιοποιήσουμε παράλληλα τη σύγκρουση Ερντογάν- Τραμπ και Ισραήλ. Ας ξεπεράσουν οι πολιτικές δυνάμεις το φοβικό σύνδρομο που τους διακατέχει απέναντι στη Τουρκική ηγεσία  και σύσσωμη η πολιτική ηγεσία της χώρας μαζί και ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας αψηφώντας τις απειλές τόσον του Ερντογάν όσον και όλου του πολιτικού κόσμου της γειτονικής χώρας και με τους κατάλληλους διπλωματικούς χειρισμούς να αποφασίσουμε μονομερώς γι’ αυτή την κορυφαία Εθνική επιλογή.

Ας μιμηθούμε τον αείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλο που μας έχει διδάξει ότι όταν υπάρχει πολιτική βούληση και σωστός σχεδιασμός πετυχαίνεις πολύ μεγαλύτερα πράγματα από αυτά που νομίζουν οι αντίπαλοι σου ότι μπορείς να πετύχεις.

Κύριε Πρόεδρε της Ελληνικής Δημοκρατίας ας πάρετε εσείς τις απαραίτητες πρωτοβουλίες για τα Εθνικά θέματα.
Ας είστε εσείς ο Πρόεδρος που θα γράψει ιστορία.

Ας βάλετε στο ίδιο τραπέζι όλους του πολιτικούς αρχηγούς μαζί με την στρατιωτική ηγεσία και να πάρετε τις μεγάλες αποφάσεις τώρα για τον Ελληνισμό.

Ας χαραχθεί επιτέλους η Εθνική στρατηγική που έχει ανάγκη το έθνος για να διασφαλίσουμε τα εθνικά μας συμφέροντα, εθνική στρατηγική που απαιτεί ισχυρές ένοπλες δυνάμεις και ισορροπία αεροναυτικής ισχύος στο Αιγαίο.

Ποτέ άλλοτε τις τελευταίες δεκαετίες δεν υπήρξε πιο ευνοϊκή συγκυρία. Τον δρόμο τον δείχνει η ακραία σύγκρουση της Τουρκίας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή 

Η χρονιά που πέρασε ξεκίνησε με τον πιο κρύο χειμώνα των τελευταίων 50 χρόνων, που δημιούργησε τεράστια προβλήματα στην απρόσκοπτη ζωή των πολιτών. Ακολούθησε η μεγάλη κατολίσθηση στο Αμύνταιο Κοζάνης και δυο φονικοί σεισμοί σε Λέσβο και Κω.

Όπως κάθε χρόνο είχαμε τις «καθιερωμένες» πλέον δασικές πυρκαγιές του θέρους. Και στα μέσα Νοεμβρίου τις δολοφονικές πλημμύρες στην περιοχή της Μάνδρας Αττικής που εκτός των ανυπολόγιστων υλικών καταστροφών, στοίχισαν τη ζωή σε 23 συνανθρώπους μας.

Σίγουρα ευχή μας είναι να υποδεχθούμε το 2018 με αισιοδοξία και με πίστη και την υπόσχεση ότι θα εργαστούμε όλοι με στόχο «τη μείωση των δυσμενών επιπτώσεων» από τέτοια ακραία φαινόμενα. Για να το πετύχουμε όμως πρέπει να σταματήσουμε να ρυπαίνουμε και να επεμβαίνουμε στο περιβάλλον γιατί έτσι μας βολεύει… Να βάλουμε στο καθημερινό μας λεξιλόγιο τις λέξεις «Νομιμότητα», «Σχεδιασμός» και «Σχέδιο». Και να κατανοήσουμε όλοι τη μεγάλη σημασία της έννοιας  «Ασφάλεια». Να πάψουμε να είμαστε υποψήφιοι δολοφόνοι στους ελληνικούς δρόμους σεβόμενοι απόλυτα τους Κανόνες Οδικής Κυκλοφορίας. Κάθε χρόνο στην Ελλάδα και στην Κύπρο ο «Μολώχ της ασφάλτου», αφανίζει εκατοντάδες ανθρώπινες ζωές.

Στο τομέα της οικονομίας, συνεχίστηκε η ίδια ληστρική πολιτική της υπερφορολόγησης των οικονομικά πιο αδύναμων, κατά το πλείστον, πολιτών. Στους δε τομείς της Υγείας και Παιδείας, κινούμαστε όπισθεν ολοταχώς. Η τρόικα λέει ο Αλέξης Τσίπρας θα φύγει το 2018, ακόμη όμως και να λέει αλήθεια, οι περικοπές μισθών και συντάξεων που ψήφισε η κυβέρνηση του θα ισχύουν τουλάχιστον μέχρι το 2023,24,25 ….

Σε ό,τι αφορά τη Διεθνή κατάσταση, σίγουρα το 2017 έφυγε αφήνοντας πίσω του πολλούς ανοικτούς λογαριασμούς που επηρεάστηκαν κατά πολύ από την ανάληψη καθηκόντων από τον Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος με την συμπεριφορά του έχει αναδιατάξει/καταστρέψει όλη τη διεθνή διπλωματία και διεθνή στρατηγική, με αποτέλεσμα να έχουν δημιουργηθεί πολλές δυσμενείς επιπτώσεις σε διεθνή ζητήματα (Συριακό, Μεσανατολικό, ΙΡΑΚ, ΙΡΑΝ). Ο Αμερικανός πρόεδρος δεν άφησε τίποτε όρθιο ούτε στο εσωτερικό ούτε στο εξωτερικό. Στην Γαλλία είχαμε την πολυσυζητημένη εκλογή του Εμμανουήλ  Μακρόν, η θητεία του οποίου προς το παρόν δεν έχει να παρουσιάσει καμιά ουσιαστική αλλαγή/επίδραση στα γεγονότα.

Η περιοχή μας είναι αυτή που συγκεντρώνει όλα τα φώτα της δημοσιότητας μετά την αναζωπύρωση της βίας στη Μέση Ανατολή, χωρίς να είναι δυνατόν να γνωρίζουμε πως θα διαμορφωθεί η κατάσταση στον επόμενο χρόνο. Οι σχέσεις Ισραήλ – Παλαιστινίων μετά την απόφαση Ντόναλντ Τραμπ για τα Ιεροσόλυμα, κινούνται κυριολεκτικά πάνω σε τεντωμένο σχοινί. Η απόφαση αυτή του Αμερικανού προέδρου σίγουρα δημιουργεί νέα δεδομένα, με τους Αμερικανούς να απειλούν τα Ηνωμένα Έθνη (Η.Ε.) και διάφορες χώρες, ενώ, έχουν προχωρήσει ήδη σε λήψη μέτρων και σε κυρώσεις, αποκόπτοντας τον προϋπολογισμό των Η.Ε. με αποτέλεσμα να επηρεάζονται ακόμη και οι ειρηνευτικές αποστολές.

Το θέμα των Ιεροσολύμων είναι ένα πολυσύνθετο και πολύπλοκο ζήτημα που αφορά όλη την περιοχή, αφού εκτός των άλλων, δημιουργεί τεράστιο θέμα/χάσμα μεταξύ Μουσουλμάνων, Εβραίων και Χριστιανών. Πρόκειται για μια εξέλιξη που κατά τη διάρκεια του 2018 ίσως δημιουργήσει πολύ δυσάρεστα γεγονότα. Αν η κατάσταση μείνει ως έχει, οι σχέσεις Ισραηλινών και Παλαιστινίων, με δεδομένο ότι είναι τελματωμένο το Μεσανατολικό, θα οδηγήσουν σε νέο κύκλο βίας ο οποίος ξεκίνησε από τις αρχές του Δεκεμβρίου και θα προχωρήσει μέσα στον επόμενο χρόνο. Το ερώτημα που τίθεται είναι αν η Διεθνής Κοινότητα μπορεί να αποτρέψει ένα τέτοιο ενδεχόμενο. Η απάντηση φυσικά δεν είναι καθόλου απλή, ωστόσο, μάλλον είναι αρνητική.

Όλα τα παραπάνω έδωσαν την ευκαιρία στην κατοχική με συμπεριφορά πειρατή Τουρκία να αυτοπροβάλλεται ως η ηγέτιδα χώρα της περιοχής με τον Ταγίπ Ερντογάν να παρουσιάζεται ως περιφερειάρχης ηγέτης του μουσουλμανικού κόσμου (κάτι που φανέρωσε και στην τελευταία ισλαμική διάσκεψη) προχωρώντας σε ανάλογες συμμαχίες, ερχόμενος σε κατά μέτωπο  σύγκρουση με τις χώρες που δεν ευνοούν την δική του πολιτική (π.χ. Σαουδική Αραβία, Κατάρ).

Στην Συρία είμαστε στη φάση κατακερματισμού, διχοτόμησης, τριχοτόμησης και πάει λέγοντας. Η Ρωσία έφυγε από την Συρία άλλα διατηρεί μια σταθερή παρουσία με ναυτικές και αεροπορικές βάσεις. Παραδίπλα, στο ΙΡΑΚ, βρισκόμαστε στο χρονικό «στάδιο»,  διαμερισμού εξουσιών με όλες τις δομές τις χώρας να είναι κυριολεκτικά διαλυμένες. Η ανοικοδόμηση στο ΙΡΑΚ θα στοιχίσει πάνω από 800 δις ευρώ και ήδη έχει αρχίσει, αλλά σίγουρα θα ολοκληρωθεί μετά από πολλές δεκαετίες!

Η άρση του εμπάργκο στο ΙΡΑΝ «ξαναμοιράζει την τράπουλα». Η επανεμφάνιση του ΙΡΑΝ στο παγκόσμιο στερέωμα είναι σχεδόν σίγουρο ότι θα αφήσει το στίγμα της αρχικά στις χώρες του κόλπου, όπως τη Σαουδική Αραβία και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, και κατά δεύτερον στο παγκόσμιο οικονομικό οικοδόμημα. Κάτι που ήδη προκάλεσε την αντίδραση της Σαουδικής Αραβίας, που την έφερε στα πρόθυρα σύγκρουσης με το Λίβανο (εξαιτίας όπως υποστήριξε της επιθετικότητας της Χεζμπολάχ), η οποία αποφεύχθηκε στο παρά πέντε, με την επιστροφή του πρωθυπουργού Σαάντ Χαρίρι.

Για να επανέλθουμε στα της Ευρώπης και τα δικά μας φυσικά, δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι όλα τα παραπάνω αποτελούν τις κύριες γενεσιουργές αιτίες δημιουργίας της προσφυγικής κρίσης που δεν έχει επιλυθεί ούτε στο ελάχιστο. Τους τελευταίους μάλιστα μήνες υπάρχει και πάλιν μια έξαρση σε ό,τι αφορά τις ροές προσφύγων και καμία ευρωπαϊκή η άλλη χώρα δεν βοηθά, ούτε και είναι διατιθέμενη να κάνει οποιεσδήποτε «παραχωρήσεις», πλην της Ελλάδας και της Ιταλίας, που κυριολεκτικά κρατούν όλο το βάρος, με απούσα και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στις Βρυξέλλες προς το παρόν ασχολούνται μόνο με το «BREXIT». Και κατά τα φαινόμενα το 2018 θα υπάρξει οριστικό διαζύγιο (αυτό δηλώνουν οι Βρυξέλες) μεταξύ Ευρωπαϊκής Ένωσης και Λονδίνου (ο Ντόναλντ Τουσκ, δήλωσε «thank and good buy»). Με την Ελλάδα και κυρίως την Κύπρο να ενδιαφέρονται να διασφαλίσουν τους υπηκόους τους που ζουν στη Μ. Βρετανία (φοιτητές και εργαζόμενους) και τις εμπορικές σχέσεις τους και μετά την «BREXIT» εποχή.

Μεγάλο ανοικτό μέτωπο στην Ευρώπη είναι φυσικά και η Καταλονία όπου είχαμε κλιμάκωση των αποσχιστικών τάσεων από τον περασμένο Οκτώβριο, κάτι που προβλέπεται να συνεχιστεί και μέσα στον επόμενο χρόνο μετά και το αποτέλεσμα των τελευταίων εκλογών που ευνοούν τις δυνάμεις που υποστηρίζουν την απόσχιση.

Κατά τα άλλα, οι σχέσεις Τουρκίας και Ρωσίας μετά την απόλυτη βαρυχειμωνιά εξαιτίας της κατάρριψης του ρωσικού μαχητικού αεροσκάφους επανήλθαν στο μήνα του Μέλητος (η πρώτη Τουρκο-ρωσική συμμαχία, ευκαιριακή ή όχι, διαχώρισε Μεσανατολικό και Συριακό), ενώ υπέγραψαν ήδη συμφωνίες για αγορά τεσσάρων συστοιχιών πυραύλων S-400 (με 55% ρωσικό δάνειο μάλιστα!) και για την κατασκευή του πυρηνικού σταθμού στο Άκιγιου (βρίσκεται απέναντι από τις ακτές της κατεχόμενης Κερύνειας), παρά το γεγονός ότι έχει καταγγελθεί διεθνώς.

Από την άλλη οι σχέσεις Η.Π.Α.-Τουρκίας, Ισραήλ-Τουρκίας και τα ευρωτουρκικά βρίσκονται στο ναδί.

Μέσα σε όλο αυτό το μωσαϊκό των δυσάρεστων κατά το πλείστον εξελίξεων  και ο βορειοκορεάτης πρόεδρος, που παίζει καθημερινά με τους πυραύλους … και σίγουρα αυτό το επικίνδυνο «παιχνίδι», σε συνδυασμό με τις τρομοκρατικές επιθέσεις (όσο και κάποιοι κάνουν λόγο για ήττα του ISIS) δημιουργούν ένα κλίμα απόλυτης ανασφάλειας για όλους τους κατοίκους του πλανήτη γη…

Σε ό,τι μας αφορά (ελληνοτουρκικά και Κυπριακό) είναι σίγουρο ότι ο Τούρκος πρόεδρος όχι μόνο δεν πρόκειται να αλλάξει στάση και τακτική, αλλά θα καταστεί ακόμη πιο κυνικός και πιο θρασύς. Ήδη με τις στρατιωτικές ενέργειες τους οι Τούρκοι αμφισβητούν την κυριαρχία ελληνικών νησιών και την ελληνική και Κυπριακή Α.Ο.Ζ. και θέτουν ζήτημα υφαλοκρηπίδας στο Αιγαίο, γι’ αυτό άλλωστε και καθημερινά μας προκαλούν. Με αυτά τα δεδομένα επείγουσα προβάλλει η ανάγκη για άμεση και αποτελεσματική δράση της  Ελληνική Εξωτερικής Πολιτικής.

Καλή Χρονιά να έχουμε αδέλφια! Αν και αντί να κάνουμε δεήσεις και ευχολόγια, προτιμότερο είναι να δουλέψουμε ως απλοί πολίτες και ως συντεταγμένο κράτος, για να γίνουμε πραγματικά καλύτεροι.
* O Δρ. Αυγουστίνος (Ντίνος) Αυγουστή είναι Επίκουρος καθηγητής στο Τ.Ε.Ι. Λάρισας
Από το Μονάγρι Λεμεσού – a.avgoustis@hotmail.com
MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Δεκ 2017


Του Νίκου Μελέτη

Συνθήκες κρίσης επιχειρεί να δημιουργήσει η Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ, καθώς ενώ συνεχίζει την έκδοση NAVTEX για παράνομη δέσμευση μεγάλων περιοχών της κυπριακής ΑΟΖ, έγινε γνωστό ότι επισπεύδεται η μετακίνηση στην Μεσόγειο του νέου αποκτήματος της Τουρκίας του υπερσύγχρονου πλωτού γεωτρύπανου Deepsea Metro 2, ενώ αναμένεται τις ίδιες ημέρες και η άφιξη του γεωτρύπανου SAIPEM 12000 που θα ξεκινήσει γεωτρήσεις για λογαριασμό της Κύπρου.

Η κρίσιμη στιγμή που όλοι ανέμεναν από όταν ξεκίνησε αυτή η αντιπαράθεση με την ευθεία αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία, φαίνεται να φθάνει, καθώς η Τουρκία για πρώτη φορά θα αποκτήσει δυνατότητες επιβολής νέων τετελεσμένων επιχειρώντας παράνομες γεωτρήσεις εντός των θαλασσίων ζωνών της Κυπριακής Δημοκρατίας και εν ευθέτω χρόνω και της Ελλάδας.

Καθώς το γεωτρύπανο SAIPEM 12000 που έχει μισθώσει η ΕΝΙ και πρόκειται να ξεκινήσει γεωτρήσεις στο Οικόπεδο 6 της Κυπριακής ΑΟΖ βρίσκεται εν πλω προς την Κύπρο και πλέει ανοικτά της Αλγερίας το, νεοαποκτηθέν τουρκικό πλωτό γεωτρύπανο έχει αποπλεύσει από το νορβηγικό λιμάνι Hoylandsbygda και διαπλέει την Μάγχη καθώς αναμένεται να φθάσει στην Τουρκία στις 31 Δεκεμβρίου.

Σύμφωνα με τα τουρκικά ΜΜΕ το Deepsea Metro 2 πρόκειται να αρχίσει γεωτρήσεις στην Μεσόγειο στις αρχές του 2018, βάσει των στοιχείων που έχει συγκεντρώσει το Barbaros Hayrettin Paşa που πραγματοποιεί συστηματικά σεισμογραφικές έρευνες από τον Απρίλιο κυρίως εντός της Κυπριακής ΑΟΖ.


Η Τουρκία αντιμετωπίζοντας απροθυμία από τις μεγάλες εταιρίες μίσθωσης πλωτών γεωτρύπανων, αποφάσισε να αποκτήσει δικό της, εκμεταλλευόμενη και το γεγονός ότι η πτώση της τιμής του πετρελαίου έχει οδηγήσει και σε μείωση του κόστους αγοράς τέτοιου είδους εξειδικευμένων σκαφών.

Το Deepsea Metro 2 νοτιοκορεατικής κατασκευής έχει ναυπηγηθεί το 2011 έχει μήκος 229 μέτρων και μπορεί να κάνει γεωτρήσεις σε βάθος 40.000 ποδιών.

Την έναρξη γεωτρήσεων στις αρχές του 2018 είχε προαναγγείλει τον Οκτώβριο ο Τούρκος υπουργός ενέργειας (και γαμπρός του Erdoagn) επισημαίνοντας μάλιστα ότι το πλωτό γεωτρύπανο που θα αποκτήσει η Τουρκία θα επανδρωθεί με εξειδικευμένο και εκπαιδευμένο προσωπικό από την Τουρκία.

Η Τουρκία με ένα μπαράζ NAVTEX επιχειρεί να αποκλείσει όλη σχεδόν την Κυπριακή ΑΟΖ και να δυσχεράνει την άφιξη και εγκατάσταση του γεωτρύπανου της ΕΝΙ στο Οικόπεδο 6, το οποίο και αμφισβητεί ευθέως, με το γνωστό αυθαίρετο επιχείρημα ότι η Κύπρος ως νησί δεν δικαιούται καμία θαλάσσια ζώνη έξω από τα χωρικά ύδατα της.

Ερωτηματικό πάντως παραμένει εάν η Τουρκία θα επιχειρήσει να παρεμποδίσει ευθέως το γεωτρύπανο της ΕΝΙ, κάτι που θα την φέρει σε αντιπαράθεση με την Ιταλία και την Γαλλία (λόγω της κοινοπραξίας ΕΝΙ/TOTAL) η θα επιλέξει την πιο «ασφαλή» τακτική της πρόκλησης τετελεσμένων επί του πεδίου, με την πραγματοποίηση παράνομων γεωτρήσεων επί της Κυπριακής ΑΟΖ.

Δυτικά της Κύπρου η Τουρκία ήδη από το 2012 έχει εκδώσει παράνομες αδείες για διενέργεια ερευνών στην κρατική εταιρεία ΤΡΑΟ (που επικαλύπτουν την Κυπριακή ΑΟΖ) ενώ και με μια ακόμη παράνομη συμφωνία με το ψευδοκράτος υποστηρίζει ότι έχει πάρει άδεια από τις κατοχικές αρχές για έρευνες και εκμετάλλευση φυσικών πόρων σε όλη την Κυπριακή ΑΟΖ ακόμη και στο νότιο τμήμα του νησιού.

Σε σχέση με τις ασκήσεις τις οποίες έχει αναγγείλει η Τουρκία αρχής γενομένης από την 18η Δεκεμβρίου και μέχρι τις 25 Δεκεμβρίου (σημειώνονται στον χάρτη οι τουρκικές δεσμεύσεις με πράσινο χρώμα), εκτός των ειδικών ασκήσεων με ρυμούλκηση υποβρυχίων συσκευών και ασκήσεις «βυθού και επιφάνειας για την προστασία και ανάκτηση κρίσιμων υποδομών», προγραμματίζονται και ασκήσεις με πραγματικά πυρά, δημιουργώντας έτσι ένα ιδιαίτερα ευαίσθητο σκηνικό.

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



17 Δεκ 2017


Το ΝΑΤΟ απεργάζεται σενάρια για Κύπρο! Σκέψεις για αλλαγή συνόρων στη Μέση Ανατολή - Γιατί ο Ερντογάν μιλάει διαρκώς για τη Λωζάνη

Γράφει ο Ιωάννης Αναστασάκης
Αντιπτέραρχος (Ι) ε.α.


Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα των ημερών μας και οι συζητήσεις για τη Συνθήκη της Λωζάνης που ήταν κύριο θέμα της επίσκεψης του κου Ερντογάν στην Ελλάδα, σηματοδοτούν την επικαιρότητα.

Στο πλαίσιο αυτό, έχει μεγάλη σημασία να εξεταστεί το θέμα των συνόρων, τόσο όσο αφορά τη φύλαξή τους, αλλά και όσο αφορά την πιθανή επαναχάραξη τους, με βάση τα νέα δεδομένα.

Πόσο ισχυρές είναι οι Συνθήκες; Επιδέχονται αλλαγές ή «βελτιώσεις»;

Ιδιαίτερη σημασία έχει η προσέγγιση του θέματος από τους άμεσα ενδιαφερόμενους ή και πιθανόν επηρεαζόμενους, όπως είναι το Ισραήλ.

Την Τρίτη στις 12 Δεκεμβρίου διοργανώθηκε από το Ινστιτούτο Σπουδών για την Εθνική Ασφάλεια (Institute of National Security Studies – INSS), μία ημερίδα με θέμα: «Rethinking Borders in the middle East».

Με δεδομένο ότι το INSS είναι ένα από τα πλέον αναγνωρισμένα διεθνώς στον τομέα της Περιφερειακής Ασφάλειας στη Μέση Ανατολή, ο τρόπος προσέγγισης του επίκαιρου θέματος από τους διοργανωτές, είναι δείκτης εξελίξεων και επομένως αξίζει να εξεταστεί σε αυτή τη βάση.

Το πρόγραμμα της ημερίδας αλλά και η θεματολογία ήταν εξαιρετικά μελετημένη και εύστοχη.

Σε τρεις θεματικές ενότητες (Sessions) καλύφθηκε το θέμα κλιμακωτά, από το «γενικό προς το ειδικό».

Πιο συγκεκριμένα, ανά ενότητα καλύφθηκε η ακόλουθη θεματολογία:

Ενότητα Ι (Session I - Borders and Security)

Στην Ενότητα αυτή, πανεπιστημιακοί καθηγητές κάλυψαν ακαδημαϊκά δύο θέματα, ως ακολούθως:

Α. Το πρώτο θέμα είχε τίτλο: «Τι διδασκόμαστε από την μελέτη της Ασφάλειας των συνόρων στις μεταβατικές περιόδους» (What Do Border Studies Teach us about Security in the Contemporary Era).

Δεν είναι τυχαίο ότι την παρουσίαση αυτή την έκανε Καναδός. Οι Καναδοί, μη έχοντας ορατό εθνικό κίνδυνο στα σύνορά τους, εξειδικεύουν και εξοπλίζουν το στρατό τους με σκοπό τη συμμετοχή του σε ειρηνευτικές αποστολές και κυρίως τη φύλαξη «προσωρινών συνόρων» που προκύπτουν με την παύση εχθροπραξιών.

Την γνωστή και από την Κύπρο «Πράσινη Γραμμή». Καναδική ήταν η πρώτη ειρηνευτική δύναμη που εγκαταστάθηκε στη Μεγαλόνησο αμέσως μετά τον τουρκικό «Αττίλα».

Έχοντας αποκτήσει την εμπειρία των ειρηνευτικών αποστολών αυτής της μορφής, δεν είναι τυχαίο ότι και στα πλαίσια του ΝΑΤΟ, Καναδοί επεξεργάστηκαν σχέδιο επέμβασης στο νησί.

Κατά την παρουσίαση του σχεδίου σε Περιφερειακό Αρχηγείο της Συμμαχίας, σε ερώτηση του γράφοντος «γιατί το ΝΑΤΟ επεξεργάστηκε σχέδιο επέμβασης στην Κύπρο;» η άμεση απάντηση του Βέλγου υποστράτηγου που παρευρισκόταν στην παρουσίαση ήταν: «πώς βρέθηκες εσύ εδώ;» και στη συνέχεια καθησύχασε λέγοντας: «τα σχέδια ετοιμάζονται για να υπάρχουν, αλλά μην ανησυχείτε διότι δεν πρόκειται να γίνει καμία επέμβαση του ΝΑΤΟ αν δεν το ζητήσουν οι επίσημες τοπικές Κυβερνήσεις».

Επίσης δόθηκε και η εξήγηση ότι το σχέδιο εκπονήθηκε στα πλαίσια του «Contingency- Long Term Planning».

Το πιο περίεργο ήταν ότι το Περιφερειακό Επιτελείο του ΝΑΤΟ που εκπονήθηκε και παρουσιάστηκε αυτό το Σχέδιο, δεν είχε καμία επιχειρησιακή αρμοδιότητα για την Ανατολική Μεσόγειο.

Σε κάθε περίπτωση βέβαια το υπόψη Σχέδιο εκπονήθηκε από Καναδούς και παρουσιάστηκε σε Καναδούς.

Η αλήθεια είναι ότι οι διοργανωτές της παρουσίασης θεωρούσαν ότι το ακροατήριο ήταν αποκλειστικά και μόνο Καναδοί ανώτεροι αξιωματικοί και των τριών Κλάδων.

Οι Καναδοί λοιπόν, έχοντας καταξιωθεί διεθνώς ως ειδήμονες σε ειρηνευτικές αποστολές και ειδικότερα στη φύλαξη προσωρινών συνόρων (Πράσινης Γραμμής), έχουν κάθε λόγο να συμμετέχουν στις εξελίξεις στη Μέση Ανατολή, όσον αφορά την ασφάλεια των «προσωρινών» συνόρων μεταξύ των εμπολέμων, μόλις οι εχθροπραξίες σταματήσουν.

Β. Το δεύτερο θέμα της ενότητας είχε τίτλο: «Σύνορα και Ασφάλεια στη Ευρώπη» (Borders and Security in Europe).

Εξαιρετικό ενδιαφέρον θέμα για την Ελλάδα, που σαν πύλη εισόδου των προσφύγων από την ευρύτερη Μέση Ανατολή, βιώνει την αλληλεγγύη των συμμάχων της ΕΕ που επικαλούμενοι λόγους εθνικής τους ασφάλειας κλείνουν τα σύνορα εγκλωβίζοντας τους πρόσφυγες και μετανάστες στη χώρα εισόδου, δηλαδή κυρίως την Ελλάδα και Ιταλία.

Οι πρόσφατες δηλώσεις του κου Τούσκ σχετικά με τις δεσμεύσεις-υποχρεώσεις των μελών της ΕΕ δένει άμεσα με το θέμα.

Το αποτέλεσμα της «εθνικού προσανατολισμού» θεωρίας των μελών της ΕΕ για την ασφάλεια των συνόρων της Ευρώπης, βιώνουν τελευταία σύμφωνα με δημοσιογραφικές πληροφορίες, ακόμα και οι Έλληνες που ταξιδεύουν εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως σε Γερμανία και Βέλγιο.

Το προνόμιο των ανοικτών συνόρων Sengen στην πράξη σιωπηλά καταργείται, με κύριο αίτιο τα διαδραματιζόμενα στη Μέση Ανατολή και τη Βόρεια Αφρική, την «ΜΕΝΑ region» όπως συνήθως αποκαλείται.

Η επιλογή αυτού του θέματος στην ημερίδα μόνο τυχαία δεν έγινε, αφού ο φόβος της ασφάλειας των συνόρων, εκτιμάται ότι θα οδηγήσει την ΕΕ σε ακόμα πιο ενεργή εμπλοκή στις εξελίξεις της Μέσης Ανατολής.

Ενότητα ΙΙ (Session II – Middle East Borders Post-ISIS)

Στη 2η Ενότητα, τα πράγματα σοβαρεύουν αφού οι ομιλητές δεν είναι μόνο ακαδημαϊκοί αλλά και στρατιωτικοί κατά αναλογία 50%.

Η εξέταση του θέματος από «γεωπολιτικής» απόψεως, αλλά και η δυναμική που δημιουργείται με την επίσημη ανακοίνωση παύσης των εχθροπραξιών με το ISIS, δημιουργεί νέα δεδομένα.

Το ερώτημα διατήρησης της ισχύος των διεθνών Συνθηκών που καθορίζουν τα σύνορα στην περιοχή, πρέπει πλέον να επιβεβαιωθούν.

Οι νικητές, τόσο οι Key players –βλέπε Μεγάλες Δυνάμεις, όσο και οι Local Players- βλέπε περιφερειακές ή τοπικές Δυνάμεις, πρέπει να συμφωνήσουν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Δεν είναι καθόλου εύκολο, διότι από την εξέλιξη των συγκρούσεων επαναπροσδιορίστηκε ο κουρδικός παράγων, καθώς και άλλα θέματα όπως για παράδειγμα η εκρίζωση των χριστιανών της περιοχής.

Ακόμα και μετά την ολιγωρία ΗΠΑ και Ισραήλ να υποστηρίξουν το Referendum των Κούρδων στο Ιράκ, το θέμα δεν έχει αποσοβηθεί οριστικά. Θα υπάρξει μέλλον στο ζήτημα αυτό.

Η Τουρκία ως άμεσα ενδιαφερόμενη ανησυχεί. Η πρόσφατη επίσκεψη του Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα και η δήλωσή του on camera ότι: «δεν έχουμε εδαφικές διεκδικήσεις από την Ελλάδα», ίσως υποκρύπτει τον ενδόμυχο φόβο της ψυχής του.

Πιθανόν η αγωνία του κου Ερντογάν είναι να διατηρηθεί η Συνθήκη της Λωζάνης ως έχει, διότι αυτή καθορίζει την επικράτεια της σημερινής Τουρκίας.

Η όποια αλλαγή στις ισχύουσες σήμερα διεθνείς Συνθήκες, θα ανοίξει τους ασκούς του Αιόλου με απρόβλεπτες συνέπειες για την ίδια την Τουρκία.

Η Τουρκία γνωρίζει πολύ καλά ότι παρά τις φιλότιμες στρατιωτικές κυρίως προσπάθειές της, δεν μπορεί να ελέγξει αποτελεσματικά τους παράγοντες που θα ληφθούν υπόψη.

Οι διεθνείς σχέσεις της με ΗΠΑ, Ρωσία, ΝΑΤΟ, ΕΕ είναι στην κόψη του ξυραφιού, εύθραυστες και πρόσκαιρες, γεγονός που της δημιουργεί μεγάλη ανασφάλεια.

Η κατάσταση των Ενόπλων της Δυνάμεων δεν είναι αυτή που επιθυμούσε να έχει αυτή την κρίσιμη χρονική συγκυρία, για να επιβάλει τις απόψεις της. Επιθυμεί διακαώς να μην γίνει οποιαδήποτε αλλαγή συνόρων.

Ίσως θα συμβιβαστεί, αποδεχόμενη κάποιες «ζώνες ελέγχου» από διεθνή ειρηνευτική δύναμη, για λόγους εθνικής της ασφάλειας.

Αυτονόητα το θέμα ενδιαφέρει άμεσα και την Ελλάδα που πρέπει να παρακολουθεί εκ του σύνεγγυς τις εξελίξεις.

Ενότητα ΙΙΙ (Session III–Rethinking Borders in Israel/Palestine)

Στην Ενότητα αυτή τα πράγματα σοβαρεύουν ακόμα περισσότερο, αφού τα 2/3 των ομιλητών είναι πλέον στρατιωτικοί.

Μετά την Αμερικανική αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ και το ξέσπασμα των αραβικών αντιδράσεων σε τοπικό και διεθνές επίπεδο, το θέμα επίλυσης του Παλαιστινιακού ζητήματος τίθεται άμεσα σε νέες βάσεις.

Σύμφωνα με δηλώσεις αραβικών Οργανώσεων, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θεωρούνται πλέον αδέκαστος διαμεσολαβητής στις ειρηνευτικές συνομιλίες για την περιοχή της Μέσης Ανατολής. Ίσως βέβαια η αντίδραση αυτή να ήταν αναμενόμενη, πιθανόν και επιδιωκόμενη.

Η διπλωματική και στρατιωτική απομάκρυνση των ΗΠΑ από την Μέση Ανατολή, πιθανόν είναι το ζητούμενο.

Ο στρατηγικός προσανατολισμός «Pivot to Asia” με στόχο την εξ ανατολών Κινεζική εξάπλωση και διείσδυση, ουδέποτε εγκαταλείφτηκε αλλά απλώς προσωρινά είχε ανασταλεί η υλοποίηση, ακριβώς λόγω των εξελίξεων στη Μέση Ανατολή.

Η διεθνής τρομοκρατία με επίκεντρο τον ISIS (DAESH) σε Ιράκ και Συρία, επέβαλε την προσωρινή αναστολή των στρατηγικών σχεδίων των ΗΠΑ.

Με τον τρόπο που εξελίσσονται τα πράγματα, η Αμερικανική παρουσία στην περιοχή της Μέσης ανατολής μειώνεται. Σε αντιστάθμισμα η Ευρωπαϊκή παρουσία και μεσολάβηση στις εξελίξεις της Μέσης Ανατολής καθίσταται πλέον επιβεβλημένη παρά ποτέ.

Και τούτο διότι άπτεται της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ασφάλειας κυρίως σε σχέση με την ασφάλεια των συνόρων της, αλλά και των πολιτισμικών, οικονομικών, καθώς και των θεμάτων εσωτερικής Ασφάλειας και άλλων επιπτώσεων που προέκυψαν από το προσφυγικό-μεταναστευτικό κύμα.

Η Ελλάδα, τόσο λόγω του άμεσου εθνικού ενδιαφέροντος, όσο και σαν μέλος της ΕΕ έχει να διαδραματίσει σοβαρό ρόλο στις εξελίξεις.

* Ο αντιπτέραρχος (Ι)εα Ιωάννης Αναστασάκης δραστηριοποιείται στο Περιφερειακό Παρατηρητήριο: Ασφάλεια για την Οικονομική Ανάπτυξη - Regional Observatory: Security for Economic Development (ROSED) (Pool of experts on Eastern Mediterranean & Middle East).

ArmyVoice


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



16 Δεκ 2017


Του Νίκου Μελέτη

Με μια νέα πρωτοφανή πρόκληση η Τουρκία στρέφει τα «φώτα» της τώρα στην Κύπρο, με στόχο την προγραμματισμένη για το επόμενο δεκαπενθήμερο πρώτη δοκιμαστική γεώτρηση της ΕΝΙ στο Οικόπεδο 6 της Κυπριακής ΑΟΖ.

Η Τουρκία αμφισβητεί ευθέως την κυπριακή κυριαρχία στο Οικόπεδο 6 ισχυριζόμενη ότι βρίσκεται εντός της Τουρκικής Υφαλοκρηπίδας, βάσει του αυθαίρετου υπολογισμού που γίνεται από την Τουρκία και εξαφανίζει προς όφελος της όλη την ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα και ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο.

Σύμφωνα με την NAVTEX 1347/17 που εκδόθηκε χθες το βράδυ, η Τουρκία δεσμεύει από τις 18 έως τις 25 Δεκεμβρίου μεγάλη περιοχή που επικαλύπτει και το Οικόπεδο 6 για να πραγματοποιήσει «στρατιωτικές ασκήσεις, υποβρύχιες και επιφάνειας κοντά σε κρίσιμη υποδομή».

Την Παρασκευή είχε επίσης δεσμεύσει για ασκήσεις μια πολύ μεγάλη περιοχή η οποία κάλυπτε όλο το νότιο τμήμα της Κύπρου και μέρος του Οικοπέδου 6.

Η ΕΝΙ είχε ανακοινώσει πριν τρεις εβδομάδες ότι συνεχίζει κανονικά το ερωτητικό πρόγραμμα της στην κυπραϊκή ΑΟΖ στον στόχο «Καλυψώ» του Οικοπέδου 6 του οποίου τα δικαιώματα έρευνας και εκμετάλλευση έχει η κοινοπραξία ΕΝΙ/TOTAL. Ο επικεφαλής του ιταλικού κολοσσού είχε επισκεφθεί την Λευκωσία και είχε ενημερώσει για τον σχεδιασμό την Κυπριακή ηγεσία.

Η ΕΝΙ έχει προγραμματίσει τις έρευνες για τις επόμενες ημέρες και πάντως πριν το τέλος του 2017. Το πλωτό γεωτρύπανο Saipem 12000 έχει αναχωρήσει από τις Κανάριες Νήσους και προγραμματίζεται να φθάσει στην κυπραϊκή ΑΟΖ μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου.


Η Τουρκική NAVTEX:

1347/17

MEDITERRANEAN SEA

MILITARY TRAININGS, UNDERWATER AND SURFACE OPERATIONS NEAR CRITICAL INFRASTRUCTURE, ON 18 DEC 17 FROM 0500Z TO 1700Z, ON 25 DEC 17 FROM 0700Z TO 1900Z IN AREA BOUNDED BY:
34 20.00 N - 031 03.00 E
34 20.00 N - 032 11.00 E
33 25.00 N - 032 11.00 E
33 25.00 N - 031 03.00 E

CAUTION ADVISED DURING PASSAGE THROUGH THE AREA.

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



14 Δεκ 2017


Το φαινόμενο των νέων παραστρατιωτικών ομάδων που έχουν τεθεί στην υπηρεσία του Προέδρου της Τουρκίας, φέρνει στο προσκήνιο η τουρκική αξιωματική αντιπολίτευση. Το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα κάνει λόγο για μια άκρως ανησυχητική εξέλιξη, η οποία θα μπορούσε να ανοίξει τον δρόμο για μια αιματηρή, εσωτερική αναμέτρηση στην χώρα, στο άμεσο μέλλον.

Με το παραπάνω σκεπτικό, ο βουλευτής του ΡΛΚ, Μουράτ Μπακάν ζητά να πληροφορηθεί γραπτώς από το Υπουργείο Εσωτερικών για τις νέες φιλοκυβερνητικές παραστρατιωτικές οργανώσεις, οι οποίες αναγνωρίζονται πλέον επισήμως από το τουρκικό κράτος ως «μη κυβερνητικές οργανώσεις» και «σύλλογοι».

Την είδηση φέρνει στο προσκήνιο ο αντιπολιτευόμενος τύπος της Τουρκίας. Η Τζουμχουριγιέτ αναφέρει ότι το τελευταίο διάστημα στις μεγάλες πόλεις της Τουρκίας εμφανίζονται ένοπλες οργανώσεις, οι οποίες εκφράζουν θαυμασμό και υπακοή στον Πρόεδρο της Τουρκίας.

Μια από αυτές τις οργανώσεις, οι «Λαϊκές Ειδικές Δυνάμεις» πλέον διατηρούν κεντρικά γραφεία στην καρδιά της τουρκικής πρωτεύουσας, στην πλατεία Κιζιλάϊ της Άγκυρας. Η οργάνωση έχει ως κέντρο την Τραπεζούντα και μέχρι σήμερα έχει οργανωθεί σε 22 αστικά κέντρα της Τουρκίας και του εξωτερικού.

Κάποιοι μαχητές της οργάνωσης πολέμησαν στην Συρία. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της οργάνωσης, ο Φατίχ Καγιά έχει λάβει μέρος στις συγκεντρώσεις που διοργανώθηκαν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα για να εκφράσουν οι Τούρκοι πολίτες την υποστήριξη τους στην κυβέρνηση και να μπλοκάρουν τις εξόδους των στρατοπέδων σε ολόκληρη την Τουρκία.

Οι «Λαϊκές Ειδικές Δυνάμεις» ισχυρίζονται ότι ο Πρόεδρος Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν έχει κηρύξει τζιχάντ, δηλαδή ιερό πόλεμο και τονίζουν ότι βρίσκονται σε ετοιμότητα για την υλοποίηση των διαταγών του ηγέτη του τουρκικού κράτους.

Εν τω μεταξύ, στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης εμφανίζονται για πρώτη φορά οχήματα που φέρουν τα εμβλήματα της οργάνωσης. Την ίδια ώρα, στο διαδίκτυο ξεχωρίζουν φωτογραφίες μελών που φέρουν οπλισμό.

Τα παρακλάδια στην Κύπρο

Μέχρι στιγμής η προαναφερόμενη οργάνωση δεν έχει εμφανιστεί στο βόρειο κομμάτι της Κύπρου. Παρόλα αυτά στην άλλη πλευρά της Πράσινης Γραμμής, οι κύκλοι της τουρκικής κυβέρνησης καταβάλλουν προσπάθειες για να οργανώσουν παρόμοιους συλλόγους, οργανώσεις και πολιτικά κόμματα που πρεσβεύουν τα ίδια εθνικιστικά και μιλιταριστικά ιδεώδη. Αυτό μας επιβεβαιώνουν καλά πληροφορημένες πηγές της Κ στην τ/κ πλευρά.

Οι πηγές μας αναφέρονται στην περίπτωση των Οθωμανικών Εστίων. Πρόκειται για μια οργάνωση, η οποία σε πρώτο πλάνο δεν έχει μιλιταριστικό χαρακτήρα. Ωστόσο, φέρει πολλά ενδιαφέροντα χαρακτηριστικά.

Η οργάνωση της στηρίζεται στην οργανωτική δομή των Γκρίζων Λύκων, δανείζεται από αυτήν οργάνωση ιδεολογία και σύμβολα. Οι Οθωμανικές Εστίες εκφράζουν τυφλή υπακοή στις εντολές του Τούρκου Προέδρου και αυτήν την περίοδο οργανώνονται σε διάφορα σημεία της Κύπρου.

Νίκος Στέλγας
"Καθημερινή"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



13 Δεκ 2017


Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) έκρινε ότι είναι «παρατεταμένες και αναποτελεσματικές» οι διαδικασίες της Επιτροπής Ακίνητης Ιδιοκτησίας, την οποία έχει συστήσει η Άγκυρα στο κατεχόμενο τμήμα της Κύπρου για να εξετάζει υποθέσεις περιουσιών Ελληνοκυπρίων εκτοπισμένων.

Το ΕΔΑΔ εξέδωσε την απόφαση του ύστερα από προσφυγή της Ελληνοκύπριας Ανδριανής Ιωάννου και, με έξι ψήφους υπέρ και μια κατά, επιδίκασε στην Τουρκία 7.000 ευρώ ως αποζημίωση για ηθική βλάβη κι επιπλέον 6.000 ευρώ για έξοδα και δαπάνες, που πρέπει να καταβληθούν εντός τριών μηνών από τη στιγμή που θα καταστεί τελεσίδικη η απόφαση. Από τη λήξη της τρίμηνης περιόδου κι έως τη διευθέτηση της αποζημίωσης, θα υπολογίζεται τόκος ίσος με το δανειστικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας συν τρεις μονάδες.

Ωστόσο, το Δικαστήριο απέρριψε τις υπόλοιπες απαιτήσεις για αποζημίωση της αιτήτριας. Επίσης, ομόφωνα απέρριψε την προδικαστική ένσταση της τουρκικής πλευράς για μη εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων.

Στην απόφασή του, το Δικαστήριο σημειώνει ότι «η θεραπεία της ΕΑΙ (Επιτροπής Ακίνητης Ιδιοκτησίας) παραμένει μια θεραπεία, που πρέπει να εξαντληθεί από άλλους αιτητές, οι οποίοι θέλουν να επικαλεστούν τα δικαιώματα που απορρέουν από τη Σύμβαση ενώπιον του Δικαστηρίου».

Οι δικαστές του ΕΔΑΔ συμφώνησαν στο γεγονός ότι υπήρξε παραβίαση του άρθρου 1 του Πρωτοκόλλου 1, αναφορικά με την προστασία της περιουσίας, όπως προβλέπεται από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου.

Σημειώνεται ότι η Ανδριανή Ιωάννου, με κυπριακή και βρετανική υπηκοότητα, διαμένει στο Ηνωμένο Βασίλειο και προσέφυγε το 2008 στην επιτροπή, διεκδικώντας αποζημίωση για πέντε τεμάχια γης στην κατεχόμενη Κώμα του Γιαλού. Οι διαδικασίες ενώπιον της επιτροπής των κατεχομένων βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη. Η κ. Ιωάννου είχε αξιώσει αποζημίωση ύψους 1,8 εκ. στερλινών, ή περίπου 2.285.000 ευρώ.

Ωστόσο, οι διαδικασίες ενώπιον της επιτροπής καθυστέρησαν για δύο χρόνια, έως ότου οι Αρχές του ψευδοκράτους αποφανθούν ότι το ποσό είναι υπέρογκο και ότι δεν πείσθηκαν για το γεγονός ότι είναι η νόμιμη κληρονόμος της περιουσίας. Συγκεκριμένα, ζητήθηκαν από την κ. Ιωάννου σειρά εγγράφων, τα οποία να αποδεικνύουν, μεταξύ άλλων, την ταυτότητα της ίδιας και της θείας της, το γεγονός ότι διέμενε σε τουρκοκυπριακή κατοικία στις ελεύθερες περιοχές, ενώ της ζητήθηκαν διευκρινήσεις και για τον διαφορετικό τρόπο, με τον οποίο έγγραφαν το επώνυμό τους η μητέρα και η θεία της.

Οι Αρχές του τουρκοκυπριακού καθεστώτος ανέφεραν στην επιτροπή τον Οκτώβριο του 2013 ότι με την παρουσίαση των απαιτούμενων εγγράφων θα προσέφεραν το ποσό των 60 χιλ. στερλινών για διευθέτηση της υπόθεσης. Μετά την εξέλιξη αυτή, τον Οκτώβριο του 2014, η κ. Ιωάννου προσέφυγε στο ΕΔΑΔ.

Το ΕΔΑΔ, στην απόφασή του, υπογραμμίζει πως εξακολουθεί να έχει στραμμένη την προσοχή του στις εξελίξεις αναφορικά με τη λειτουργία της επιτροπής και της δυνατότητάς της να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις απαιτήσεις των Ελληνοκυπρίων αναφορικά με τις περιουσίες τους.

«Στην παρούσα υπόθεση, η ΕΑΙ δεν έδρασε με συνοχή, επιμέλεια και την κατάλληλη ταχύτητα αναφορικά με την απαίτηση της αιτήτριας για αποζημίωση», κάτι που, σύμφωνα με το Δικαστήριο, είναι αρκετό για να αποφανθεί ότι υπήρξε παραβίαση της σχετικής πρόνοιας για την προστασία της περιουσίας» καταλήγει η απόφαση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



10 Δεκ 2017


Tου Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου

Η πρωτοβουλία της Αθήνας να προσκαλέσει τον Ταγίπ Ερντογάν σε επίσημη επίσκεψη στην Ελλάδα, την πρώτη που πραγματοποιεί αρχηγός του τουρκικού κράτους μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, το 1974, εγείρει μια σειρά από σημαντικά ερωτηματικά.

Η συνεννόηση ή πάντως ο διάλογος μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας είναι όχι απλώς χρήσιμα, είναι απαραίτητα, ιδίως για να μην πάνε οι δύο χώρες, μέσα σε αυτή την τρομερά ασταθή και επικίνδυνη διεθνή κατάσταση, σε σύγκρουση για λογαριασμό επιτήδειων τρίτων.

Ποτέ μετά την κρίση των πυραύλων στην Κούβα, η διεθνής κατάσταση δεν ήταν τόσο επικίνδυνη και ασταθής όσο σήμερα. Αν αυτό είναι πηγή τεραστίων κινδύνων είναι, δυνητικά, και πηγή μεγάλων ευκαιριών για μια μικρή χώρα. Για παράδειγμα, στον κλασικό ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό, που παραδοσιακά επηρέασε αποφασιστικά την Ελλάδα και την Τουρκία και χρησιμοποιήθηκε σε βάθος από τους Δυτικούς για να ελέγξουν και τις δύο χώρες, έχει σήμερα προστεθεί ένας καινούριος παράγων. Και οι δύο χώρες και η Κύπρος έχουν γίνει στόχος παγκοσμίων δυνάμεων που θέλουν να καταστρέψουν ή να απαγάγουν όλα τα κράτη και τα έθνη, κάτι που δεν συνέβαινε επί Ψυχρού Πολέμου.

Αλλά η εκμετάλλευση των ευκαιριών απαιτεί μεγάλους ηγέτες, από Βενιζέλο και Ανδρέα Παπανδρέου κι απάνω. Δυστυχώς, σήμερα δεν έχουμε παρά ανθρωπάκια να μας κυβερνάνε, ή να θέλουν να μας κυβερνήσουν. Δεν διαθέτουμε καν ένα ευσταθές διεθνές σύστημα, όπως ήταν στο παρελθόν η ΕΟΚ και το ΝΑΤΟ, που περιόριζαν μεν την ανεξαρτησία και κυριαρχία των μελών τους, αλλά δεν ήθελαν και να τα καταστρέψουν, όπως συμβαίνει σε μεγάλο βαθμό σήμερα, τουλάχιστον σε ότι αφορά μια μερίδα στην ηγεσία τους!

Το μεγάλο πρόβλημα σήμερα είναι ότι δεν υπάρχει ελληνική κυβέρνηση και εθνική εξωτερική πολιτική. Στον τομέα της οικονομίας τη χώρα διοικεί η Γερμανία, η ΕΕ και το ΔΝΤ. Στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, ενώ σημαντικό ρόλο παίζει και το Ισραήλ. Αυτοί αποφασίζουν, η «Ελλάδα» εκτελεί. Η Αθήνα δεν κάνει τίποτα χωρίς την άδεια και την ενθάρρυνση των Αμερικανών και δεν είναι ασφαλώς τυχαίο ότι η επίσκεψη Ερντογάν έκλεισε μετά από την επίσκεψη Τσίπρα στην Ουάσιγκτων, κατά τη διάρκεια της οποίας ο Έλληνας Πρωθυπουργός έδωσε τα πάντα στους Αμερικανούς, εκθέτοντας σε πολύ μεγάλους κινδύνους τη χώρα.

Θα υπενθυμίσουμε στο τέλος αυτού του άρθρου τις πράξεις της ελληνικής κυβέρνησης και διπλωματίας που αποδεικνύουν, πέραν αμφιβολίας, ότι ισχυρισθήκαμε πιο πάνω, πως δηλαδή έχουν γίνει απλό παρακολούθημα της αμερικανικής και ευρύτερης δυτικής πολιτικής.

Υπό τις συνθήκες αυτές τίθεται αναπόφευκτα το ερώτημα. Για ποιο λόγο η Ουάσιγκτον έδωσε το πράσινο φως αν δεν ενθάρρυνε την Αθήνα να καλέσει στην Ελλάδα τον κ. Ερντογάν, που δεν έχει καθόλου καλές σχέσεις με τους Δυτικούς, Αμερικανούς, Ευρωπαίους και Ισραηλινούς;

Το κυπριακό, πραγματικός σκοπός της επίσκεψης

Σε συνέντευξή του στο πρακτορείο Ανατολού, ο κ. Τσίπρας εκφράζει την ελπίδα οι δύο ηγέτες να στείλουν από την Αθήνα ένα μήνυμα ότι είναι έτοιμοι να συνεχίσουν τις προσπάθειες για «λύση του κυπριακού». Ο Έλληνας Πρωθυπουργός φαίνεται ότι είναι τόσο ευχαριστημένος για το πως αντιμετώπισε το ελληνικό πρόβλημα του χρέους, των Μνημονίων και των Δανειακών, που θέλει να εφαρμόσει και στην Κύπρο την απαράμιλλη τεχνογνωσία του!

Τα (υπαγορευμένα από τους ξένους) οικονομικά πειράματα των Ελλήνων πολιτικών είχαν ως αποτέλεσμα να προκαλέσουν τη μεγαλύτερη οικονομική και κοινωνική καταστροφή στην ιστορία του καπιταλισμού σε ειρηνική περίοδο. Τα πειράματά τους με τον σκληρό πυρήνα της κυριαρχίας των Ελλήνων δεν θα οδηγήσουν σε οικονομική, αλλά σε πολεμική καταστροφή.

Ας αφήσουμε όμως τις δηλώσεις για να πάμε στα γεγονότα. Εδώ κι ένα χρόνο, από τον Δεκέμβριο του 2016, οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν βαλθεί με κάθε τρόπο να «λύσουν το κυπριακό», δηλαδή να καταλύσουν το κυπριακό κράτος και να το μετατρέψουν σε αποικία ΗΠΑ, Βρετανίας και Ισραήλ. Θα εξηγήσουμε στη συνέχεια πως γίνεται αυτό.

Γι’ αυτό είχαμε την πρωτοβουλία Νούλαντ για την πενταμερή τον Δεκέμβριο και τη συνέχιση των ιδίων προσπαθειών από τον Γκουτιέρες και την Μέι, με την αμέριστη συμπαράσταση των Γιούνγκερ και Μοργκερίνι.

Φυσικά, αν όλους αυτούς τους ενδιέφερε η ειρήνη θα ασχολούνταν με τα τρομερά προβλήματα και τις συρράξεις που απειλούν τον πλανήτη, τη Μέση και Απω Ανατολή, την Αφρική, τη Λατ. Αμερική και την ίδια την Ευρώπη (Ουκρανία). Δεν θα ασχολιόντουσαν με την Κύπρο, όπου επικρατεί μια κακή μεν, ειρήνη δε από το 1974 και τίποτα δεν δείχνει να την απειλεί, εκτός από τις ίδιες τις προσπάθειες «λύσης του κυπριακού».

Τι σημαίνει «λύση του κυπριακού»;

Τι είναι αυτή η επιδιωκόμενη «λύση του κυπριακού»; Με τα λόγια του ίδιου του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών είναι η μετατροπή της Κύπρου σε ένα κράτος όπου η μειοψηφία θα εξισωθεί με τον πλειοψηφία (συνέντευξη στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων, Ιανουάριος 2017). Δηλαδή η κατάργηση της δημοκρατίας που ο Περικλής έχει ορίσει, ήδη από τον 5ο αιώνα π.Χ., ως το «των πλειόνων κράτος» (την εξουσία των περισσοτέρων, της πλειοψηφίας).

Επειδή αυτός ο συνεταιρισμός 50%-50% δεν θα μπορεί να λειτουργήσει, δηλαδή να πάρει οποιαδήποτε απόφαση σε περίπτωση (πολύ πιθανή) διαφωνίας των δύο μερών, θα τεθεί αναγκαστικά υπό την εξουσία ξένων, όπως συνέβαινε και στο αρχικό σχέδιο Ανάν, μια επί τα χείρω παραλλαγή του οποίου συζητείται τώρα. Αυτοί οι ξένοι θα διοριστούν από όργανα ευρωπαϊκά ή του ΟΗΕ που, υπό τις παρούσες διεθνείς συνθήκες και ακόμα περισσότερο στο κυπριακό, εκφράζουν τα συμφέροντα και την πολιτική ΗΠΑ, Βρετανίας και Ισραήλ. Με αυτό το περίτεχνο σχήμα η Κύπρος θα μετατραπεί ξανά σε αποικία της Αυτοκρατορίας.

Για να είναι ο αποικιοκράτης σίγουρος ότι τα πράγματα θα γίνουν έτσι και όχι αλλοιώς, αφαιρεί από την Κύπρο το δικαίωμα να έχει, όπως όλα τα κανονικά κράτη, τον δικό της στρατό και το δικαίωμα της αυτοάμυνας και τη θέτει (συνέντευξη Κοτζιά στο DPA) υπό την κυριαρχία διεθνούς αστυνομικής δύναμης.

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς διάνοια για να καταλάβει ότι πρόκειται για απόσπαση της κυριαρχίας του ελληνικού λαού που κατοικεί την Κύπρο επί της χώρας του και ότι χωρίς κράτος νόμιμο και διεθνώς αναγνωρισμένο οι Ελληνοκύπριοι θα αντιμετωπίσουν θανάσιμη απειλή.

Αυτό είναι το σχέδιο που θέλει να εφαρμόσει στην Κύπρο η ελληνική κυβέρνηση, η κυπριακή κυβέρνηση και η ηγεσία του ΑΚΕΛ, με τη στήριξη δυστυχώς ενός μεγάλου μέρους και της αντιπολίτευσης, κατ’ επιταγήν του «διεθνούς παράγοντα».

Γιατί θέλουν τώρα «λύση του κυπριακού»

Η απίστευτη διεθνής πρεμούρα για λύση του κυπριακού εξηγείται από τους εξής παράγοντες:

- τη ζωτική ανάγκη πλήρους ελέγχου της Κύπρου για τις ανάγκες του μεγάλου πολέμου που ετοιμάζεται στη Μέση Ανατολή

- τη ζωτική ανάγκη να εξοβελίσουν κάθε ρωσική επιρροή από τη Μεσόγειο, στα πλαίσια του νέου Ψυχρού (προς το παρόν) Πολέμου κατά της Ρωσίας

- την ιστορική ευκαιρία που συνιστά για αυτούς το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι στο «χώμα», με μια πολιτική ηγεσία ασυνάρτητη και εξαρτημένη, χωρίς κανένα μπούσουλα και πλήρως ελεγχόμενη. Αν δεν καταφέρουν τώρα να αρπάξουν το νησί που ξέφυγε το 1974 από τον (πάντα πολύ ισχυρό στην Ουάσιγκτων και διεθνώς) Κίσσινγκερ, πότε θα το καταφέρουν;

Υπάρχουν όμως δύο εμπόδια. Το ένα είναι ότι θεωρείται απίθανο οι Ελληνοκύπριοι να ψηφίσουν αυτά τα τερατώδη σχέδια. Το δεύτερο είναι ότι η Τουρκία, υπερασπιζόμενη τις (παράνομες) βλέψεις της στην Κύπρο, μπλοκάρει τη συμφωνία.

Αφαιρώντας από τους Ελληνοκύπριους το όπλο του δημοψηφίσματος

Το πρώτο πρόβλημα, η ελληνική και η κυπριακή κυβέρνηση επεχείρησαν να το λύσουν αποδεχόμενες και συμμετέχοντας, κατ’ εντολήν της Βικτόρια Νούλαντ, στην εγκληματική, παράνομη και παράλογη Διάσκεψη της Γενεύης, αναγνωρίζοντας δηλαδή στην Τουρκία δικαιώματα επί της Κύπρου (από τα οποία παραιτήθηκε με τη Λωζάννη, που κατά τα άλλα μας ενοχλεί δήθεν η αποκήρυξή της από τον Ερντογάν!!!), νομιμοποιώντας τη Συνθήκη Εγγυήσεως, που Ελλάδα και Κύπρος, αλλά και η ίδια η βρετανική διπλωματία θεωρούσαν μέχρι πρότινος έκπτωτη, και δεχόμενοι να συζητήσει το μέλλον της Κύπρου μια Διάσκεψη στην οποία συμμετέχουν οι κύριοι δημιουργοί του κυπριακού προβλήματος, η Βρετανία και η Τουρκία, δύο κράτη που πραγματοποίησαν ιδιαίτερα αιματηρούς πολέμους κατά της Κύπρου. Χωρίς μάλιστα να παρίσταται η Κυπριακή Δημοκρατία, αφού ο κ. Αναστασιάδης πήγε στις δύο πενταμερείς διασκέψεις ως αρχηγός των Ελληνοκυπρίων και όχι ως Πρόεδρος της Κύπρου. Ο δε κ. Κοτζιάς πρότεινε η Διάσκεψη αυτή να είναι διαρκής, ώστε, μόλις τυχόν καμφθούν οι αντιρρήσεις της Τουρκίας, να μπορεί να συνέλθει αμέσως και να διαλύσει το κυπριακό κράτος.

Μέσω της πενταμερούς, επιχειρείται η λήψη αποφάσεων που θα προκαταλάβουν πολιτικά και νομικά το υποτιθέμενο δημοψήφισμα και θα το καταστήσουν άνευ αντικειμένου. Οι συμφωνίες που θα επιτευχθούν στη Διάσκεψη θα νομιμοποιηθούν πολιτικά και νομικά από την ΕΕ και τον ΟΗΕ, θα καταργηθούν ως εκ τούτου τα παλαιότερα πολύ ευνοϊκά ψηφίσματα για την Κύπρο δια της ισχύος των νεωτέρων και μετά θα κληθούν ίσως οι Ελληνοκύπριοι να πουν ναι ή όχι σε κάτι που έχουν ήδη συμφωνήσει πανηγυρικά ο Πρόεδρός τους, η Ελλάδα, η ΕΕ και ο ΟΗΕ. Με άλλα λόγια, επιδίωξη όλης αυτής της μανούβρας είναι να αφαιρεθεί από τους Ελληνοκύπριους το τελευταίο όπλο που διαθέτουν για να σώσουν το κράτος και τον εαυτό τους, δηλαδή το δημοψήφισμα.

Όταν ο Ερντογάν διασώζει την Κυπριακή Δημοκρατία! Που φτάσαμε!

Αλλά πρέπει να καμφθούν και οι αντιρρήσεις της Τουρκίας και αυτό εξηγεί την προθυμία της Αθήνας να καλέσει τον κ. Ερντογάν στην Ελλάδα και να του κάνει κάθε είδος παραχωρήσεων προκειμένου να συγκατατεθεί σε μια φόρμουλα που να υποκαθιστά την συνθήκη εγγυήσεως.

Μεταξύ των άλλων ιδεών που έχουν κυκλοφορήσει είναι μια συμφωνία φιλίας, ή συμμαχίας ή μη επίθεσης Ελλάδας και Τουρκίας, ή Ελλάδας, Τουρκίας και Κύπρου. Μια τέτοια συμφωνία θα επιχειρηθεί να εμφανισθεί από την Αθήνα ως δήθεν ακυρούσα το τουρκικό casus belli, κάτι που δεν είναι αλήθεια.

Τυχόν υπογραφή από την Αθήνα τέτοιου συμφώνου, με την Τουρκία να κατέχει στρατιωτικά τμήμα της Κύπρου, με τη μεγαλύτερη αποβατική δύναμη στον κόσμο απέναντι στα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, με μόνη δυνατή αποστολή της την κατάληψή τους και εδαφικές διεκδικήσεις στο αρχιπέλαγος, ακόμη και στη Γαύδο, συνιστά αναγνώριση και αποδοχή του συνόλου των τουρκικών διεκδικήσεων και των απειλών κατά της Ελλάδας.

Δεν φαίνεται πιθανό ότι τα υπό αλλοδαπή επιρροή «μαγειρεία» του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών να έχουν λύσει τα περίπλοκα πολιτικά και νομικά προβλήματα που θέτει μια τέτοια συμφωνία, αλλά με αυτούς που κυβερνάνε και την όλη κατάσταση της χώρας και του πολιτικού της προσωπικού, κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος.

Χαμένοι έτσι κι αλλιώς χωρίς εθνική εξωτερική πολιτική

Η τραγωδία έγκειται ότι είμαστε στην εξής κατάσταση. Αν μεν ΗΠΑ-Ισραήλ τα ξαναφτιάξουν με την Τουρκία, θα μας βάλουν εμάς να πληρώσουμε τη νύφη, εφαρμόζοντας την τουρκική πολιτική του Γιώργου Παπανδρέου, σύμβουλος του οποίου ήταν ο νυν Υπουργός Εξωτερικών. Αν πάνε σε σύγκρουση με την Τουρκία, κινδυνεύουμε να μας βάλουν να τους κάνουμε εμείς τη δουλειά, ανοίγοντας και προς Δυσμάς μέτωπο στον Ερντογάν.

Όπως το 1922, που μας έσπρωξαν στη Μικρασιατική Εκστρατεία για να μην πάρει ο Κεμάλ τα πετρέλαια της Μοσούλης και μετά έκοβαν οι Αγγλογάλλοι τα χέρια των Ελλήνων που δοκίμαζαν να ανέβουν στα καράβια τους, ‘εξω από τη φλεγόμενη Σμύρνη.

Μόνο που τώρα δεν έχουμε καν άλλη Ελλάδα να πάμε έστω και ως πρόσφυγες. Καλό θάναι να τα πάρουν αυτά υπόψιν τους και οι Κύπριοι πολιτικοί και πολίτες, που μοιάζουν αγρόν αγοράζοντες.

Μια αναγκαία υπενθύμιση

Αν από κάτι προπάντων διακρίνεται η σημερινή κυβέρνηση είναι από την αδυναμία και απροθυμία της να προφέρει τη λέξη ‘Όχι προς οποιονδήποτε από τους «νταβατζήδες» της χώρας, είτε οικονομικούς είτε γεωπολιτικούς.

Δεχόμαστε πυρηνικά στον Άραξο, μετατρέπουμε την Κρήτη και την Κάρπαθο σε πολεμικό ορμητήριο εναντίον του Ιράν και ευρύτερα του αραβομουσουλμανικού κόσμου, μετατρέπουμε τη Βόρειο Ελλάδα σε πολεμικό ορμητήριο κατά της Ρωσίας, αναλαμβάνοντας φυσικά και τους τρομακτικούς κινδύνους που αυτά συνεπάγονται για την Ελλάδα, αλλά και αυτοαφοπλιζόμενοι από τα μεγάλα γεωπολιτικά χαρτιά μας που είναι, μαζί με την ασύγκριτη συνεισφορά της Ελλάδας στον παγκόσμιο πολιτισμό, το «στρατηγικό βάθος» της.

Δίνουμε τα πετρέλαια των θαλασσών μας στους Αμερικανούς, τους δίνουμε και το Νεώριο για να μην το πάρουν οι Ρώσοι. Έχουμε κάνει ότι μπορούμε για να καταστρέψουμε τις βαθειές, ιστορικές σχέσεις με τους Ρώσους (ακόμα και στον τουριστικό τομέα, αν είναι δυνατόν!), τους Άραβες και το Ιράν. Κάνουμε με τις επιλογές μας την ελληνική πολεμική αεροπορία τηλεελεγχόμενο παράρτημα των πιο εξτρεμιστικών κύκλων του αμερικανικού στρατιωτικο-βιομηχανικού συμπλέγματος, αυτού που συντάσσεται με το σχέδιο μεγάλου πολέμου στη Μέση Ανατολή. Αφήνουμε, αν δεν ενθαρρύνουμε, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων να ξεπουλήσει αντί γλίσχρου ανταλλάγματος την μεγάλη ακίνητη περιουσία του στην Ιερουσαλήμ, προκαλώντας εξέγερση των Ορθοδόξων Παλαιστινίων εναντίον του και θέτοντας σε κίνδυνο την παρουσία στην περιοχή της ελληνικής Ορθοδοξίας. Συλλαμβάνει ο φίλος του κ. Κοτζιά, ο κ. Τόσκας, κατ’ εντολήν υποθέτουμε των Αμερικανών και δημοσιοποιεί τις φωτογραφίες μελών τουρκικής οργάνωσης της επαναστατικής αριστεράς, που δεν έχουν καμιά παράνομη δράση στη χώρα, αλλά έχουν στο παρελθόν δολοφονήσει στρατηγούς και στελέχη της ΜΙΤ με καίρια δράση στην εισβολή στην Κύπρο. Υποθέτουμε ότι οι αρχές δεν έμαθαν την παρουσία τους πριν από ένα μήνα…

Ντροπιάζουμε τη χώρα μας απέχοντας σε διεθνή όργανα από την καταδίκη του ναζισμού και αποφεύγοντας την καταδίκη των ισραηλινών εποικισμών στα κατεχόμενα.

Προετοιμάζουμε μια απαράδεκτη λύση για το θέμα της ονομασίας της πΓΔΜ, ώστε να ολοκληρώσει το ΝΑΤΟ τον έλεγχο των Βαλκανίων.

Όλος ο πλανήτης, ακόμα και οι πιο φιλοαμερικανικές κυβερνήσεις έχουν αντιληφθεί ότι κλονίζεται επικίνδυνα η δυτική οικονομική και η αμερικανική παγκόσμια και η ισραηλινή περιφερειακή γεωπολιτική ηγεμονία. Όλες οι κυβερνήσεις αντιμετωπίζουν με περίσκεψη τις απειλές ΗΠΑ και Ισραήλ για εξαπόλυση πυρηνικών πολέμων κατά της Κορέας και (εμμέσως πλην σαφώς) κατά του Ιράν, ακριβώς ως αντίδραση στην διαφαινόμενη απώλεια της ηγεμονίας. Και παίρνουν όσα μέτρα νομίζουν ή μπορούν.

Μόνο στην Ελλάδα και στην Κύπρο, οι κυβερνώντες, αλλά και οι αντιπολιτευόμενοι, νομίζουν ότι ζούμε στη δεκαετία του 1950 και συμπεριφέρονται ως τριτοκλασάτοι χωροφύλακες, για να μη χρησιμοποιήσουμε άλλη λέξη που ταιριάζει καλύτερα, του «ελεύθερου κόσμου». Σκάβουν απελπισμένοι μπας και βρουν να δώσουν ακόμα περισσότερο Γη και Ύδωρ και κερδίζουν έτσι μόνο την ειρωνική περιφρόνηση και των «συμμάχων» και των εν δυνάμει φίλων.

Πιστεύουν ότι έτσι θα έχουν τη βοήθειά τους να κυβερνάνε την καταστρεφόμενη Ελλάδα, αλλά ο λογαριασμός που μαζεύεται δεν θα πληρωθεί από αυτούς, θα πληρωθεί στο τέλος από τον ελληνικό λαό και κινδυνεύει να είναι πολύ μεγάλος!

Με τέτοια διεθνή πολιτική, η Ελλάδα δεν θα έχει ούτε μία χώρα με το μέρος της, σε κανένα σημείο του ορίζοντα, αν τυχόν αντιμετωπίσει κάποια σοβαρή απειλή.

Iskra


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



6 Δεκ 2017


Οι φοιτητές βρίσκονταν έξω από την πρεσβεία της Τουρκίας στη συμβολή των οδών Ρηγίλλης και Βασιλέως Γεωργίου κρατώντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα διαμαρτυρόμενοι για την αναμενόμενη άφιξη του προέδρου της Τουρκίας στην Ελλάδα.

Στην σύλληψη 57 φοιτητών από την Κύπρο που σπουδάζουν στην Ελλάδα προχώρησε η Ελληνική Αστυνομία το βράδυ της Τρίτης.

Οι φοιτητές διαμαρτύρονταν για την επίσκεψη του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα.

Ο φοιτητές που πρόσκεινται στη φοιτητική παράταξη ΔΡΑΣΙΣ – ΚΕΣ συγκεντρώθηκαν έξω από την πρεσβεία της Τουρκίας στη συμβολή των οδών Ρηγίλλης και Βασιλέως Γεωργίου κρατώντας πανό και φωνάζοντας συνθήματα διαμαρτύρονταν για την αναμενόμενη άφιξη του προέδρου της Τουρκίας στην Ελλάδα.

Οι αστυνομικοί της ΕΛΑΣ ζήτησαν από τους φοιτητές να αποχωρήσουν αλλά εκείνοι αρνήθηκαν. Τότε οι αστυνομικές δυνάμεις συνέλαβαν τους 57 φοιτητές και τους προσήγαγαν στη Γενική Αστυνομική Διεύθυνση Αττικής στην Αθήνα. Μετά τη διαδικασία της αναγνώρισης, οι 57 οιτητές αφέθηκαν ελεύθεροι.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



30 Νοε 2017


Σε πλήρη μουσουλμανοποίηση των κατεχομένων, προχωρεί το κατοχικό καθεστώς, με κατασκευή νέων τζαμιών, που φυτρώνουν σαν μανιτάρια. Οι πανύψηλοι μιναρέδες και τα μισοφέγγαρα ξεπροβάλλουν από παντού και τα συνεργεία εργάζονται πυρετωδώς. Το ΣΙΓΜΑ κατέγραψε εικόνες από τα ανεγειρόμενα Τζαμιά στις κατεχόμενες περιοχές μας.

Η έρευνα του σταθμού μας καταδεικνύει ότι τα τελευταία 17 χρόνια στα κατεχόμενα κτίστηκαν 46 νέα τζαμιά ενώ από το 1974 ανεγέρθηκαν 15 νέα σχολεία. Όσες εκκλησίες δεν μετατράπηκαν σε στάβλους, σε νυχτερινά κέντρα και αποθήκες, έγιναν μουσουλμανικοί χώροι λατρείας και 82 εκκλησίες λειτουργούν ως τεμένη.

Οι περισσότερες βρίσκονται στην επαρχία Αμμοχώστου. Περισσότερες από 500 Ελληνορθόδοξες εκκλησίες και ξωκλήσια καθώς και 17 μοναστήρια έχουν λεηλατηθεί και σε ορισμένες περιπτώσεις κατεδαφιστεί. Συγκεκριμένα:

>133 εκκλησίες, ξωκλήσια και μοναστήρια έχουν βεβηλωθεί
>77 εκκλησίες έχουν μετατράπηκαν σε τζαμιά
>28 χρησιμοποιούνται από τον τουρκικό στρατό ως αποθήκες, κοιτώνες ή νοσοκομεία
>13 χρησιμοποιούνται ως αχυρώνες.

Παραμένει άγνωστο πού βρίσκονται τα εκκλησιαστικά κειμήλια των ναών, περιλαμβανομένων άνω των 15,000 φορητών εικόνων. Περισσότερα από 60,000 αρχαία αντικείμενα έχουν παράνομα μεταφερθεί σε ξένες χώρες σε όλο τον κόσμο από το 1974.

Το ΣΙΓΜΑ κατέγραψε εικόνες από τις πυρετώδεις εργασίες στο Τζαμί που δεσπόζει κοντά στη Περιοχή Μιας Μηλιάς, το οποίο είναι σχεδόν έτοιμο να υποδεχθεί τους πρώτους πιστούς Μωαμεθανούς.

Πρόκειται για γιγαντιαίο τέμενος που αρχιτεκτονικά αποτελεί ένα συνδυασμό μεταξύ της Αγίας Σοφίας και του Μπλέ Τζαμιού της Κωνσταντινούπολης και η ανέγερσή του στη βόρεια πλευρά του παλιού δρόμου Λευκωσίας – Αμμοχώστου, χρηματοδοτήθηκε από διάφορες μουσουλμανικές χώρες.

Ήδη στα κατεχόμενα λειτουργεί σχολή Θεολογίας που φιλοδοξεί να προσελκύσει χιλιάδες σπουδαστές από τη Μέση Ανατολή. Σύμφωνα με πληροφορίες, πολύ σύντομα αναμένεται και η παράνομη επίσκεψη του Τούρκου Προέδρου για την τέλεση των εγκαινίων του μεγαλεπήβολου Τεμένους.



SigmaLive


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το Plan B της Τουρκίας για αναγνώριση του ψευδοκράτους και διχοτόμηση και η ανησυχία για τη θέση ΣΥΡΙΖΑ υπέρ της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας

Μου είναι αδύνατο να πιστέψω ότι υπάρχει σοβαρός πολιτικός ή αναλυτής, που να υποστηρίζει ειλικρινά ότι οι συνομιλίες -οι οποίες παραπλανητικώς αποκαλούνται ενδοκυπριακές- μπορούν να δώσουν λύση στο Κυπριακό.

Είναι φανερό, πως οι απαιτήσεις της Τουρκίας -που πανθομολογουμένως αποβλέπει στην τουρκοποίηση του νησιού- οδηγούν στην καλύτερη περίπτωση στην διατήρηση της σημερινής κατάστασης, και στη χειρότερη στην ύπαρξη δύο κρατών. Το αν αυτή η περίπτωση είναι η χειρότερη, είναι συζητήσιμο, τουλάχιστον όσον αφορά την διαπραγματευτική τακτική.

Η Τουρκία, ως συνηθίζει, προέβη σε μια μπλόφα, την οποία άλλοι πίστεψαν, άλλοι την εκλαμβάνουν ως πρόσχημα για να μη δυσαρεστήσουν τους Βρετανούς, ή να ικανοποιήσουν την εκλογική τους πελατεία. Ότι δηλαδή, αν αποτύχουν οι συνομιλίες, με τους όρους που θέλει να επιβάλει, τότε ή θα ενσωματώσει τα Κατεχόμενα στην τουρκική επικράτεια, ή θα υπάρξουν δύο κράτη.

Επ’ αυτού έχω επιχειρηματολογήσει πολλές φορές, ώστε δεν χρειάζεται να επανέλθω. Και οι δύο απειλές-ενδεχόμενα, είναι ακριβώς αυτά που δεν συμφέρουν την Τουρκία. Και, εδώ είναι το πλεονέκτημά της, ότι από όλα τα ενδεχόμενα, συμφέρουσα γι’ αυτήν είναι η διατήρηση της σημερινής κατάστασης, αποκλειομένης φυσικά της περιπτώσεως να αποδεχθεί η ελληνική πλευρά τους όρους που προβάλλει ως προς την ασφάλεια-εγγυήσεις.

Γίνεται αντιληπτή εξ αυτού η επιθυμία της ελληνικής πλευράς να επιδιώκει την επίλυση του ζητήματος, αλλά η αποδοχή των τουρκικών όρων αποτελεί την χειρότερη λύση. Είναι δε κοινώς αποδεκτό -που θα έπρεπε να ισχύει και για το ζήτημα με τα Σκόπια- ότι η μη λύση είναι καλύτερη της χειρότερης.

Εχθές, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, προέβη σε μια δήλωση, που μου φάνηκε μάλλον ως προαπάθεια καταγραφής των αντιδράσεων. Είπε ότι «θα ήταν προτιμότερο να πάμε σε λύση δύο κρατών», αρκεί το κράτος που θα δημιουργηθεί (στα Κατεχόμενα) να λειτουργεί μέσα σε ευρωπαϊκά πλαίσια, να απογαλακτιστεί από τη Τουρκία και να φύγουν οι έποικοι. Γνωρίζει ότι αυτά δεν θα συμβούν, επειδή αν συμβούν θα οδηγήσουν σε συνένωση του νησιού, και όχι σε ύπαρξη δύο κρατών.

Ανέφερε πως «όσοι είναι κάτω των 50 ετών δεν πιστεύουν ότι μπορεί να επιτευχθεί βιώσιμη λύση ομοσπονδίας στο Κυπριακό και θα ήταν προτιμότερο να πάμε σε λύση δύο κρατών». Οι δηλώσεις του Αρχιεπισκόπου προκάλεσαν έντονες αντιδράσεις από κόμματα τα οποία τον κατηγορούν ότι τάσσεται υπέρ του Plan B της Τουρκίας που είναι η αναγνώριση του ψευδοκράτους και η διχοτόμηση.

Το οποίο Plan B της Τουρκίας, όπως ανέφερα ανωτέρω και σε πολλά προηγούμενα σημειώματα, είναι αυτό ακριβώς που δεν τη συμφέρει, αλλά μας εκβιάζει με αυτό, επειδή δημοσίως οι πολιτικοί σε Ελλάδα και Κύπρο τάσσονται κατά της διχοτόμησης. Το επιχείρημα δηλαδή, που πρέπει να είναι στην δική μας φαρέτρα, το ανέστρεψε προς όφελός της.

Το ζήτημα είναι ποια λύση προκρίνει η κυβέρνηση και ο ΣΥΡΙΖΑ. Η ταύτισή τους με τις θέσεις του ΑΚΕΛ, μάλλον προκαλούν ανησυχία. Γράφει επ’ αυτού ο Μιχ. Ιγνατίου -και ελπίζω ότι το ελληνικό ΥΠΕΞ λαμβάνει σοβαρά υπόψη τις θέσεις του, και λόγω της μεγάλης εμπειρίας που έχει επί του Κυπριακού- με τίτλο: «Οι "σύντροφοι" του ΣΥΡΙΖΑ επαναλαμβάνουν το ίδιο λάθος: Λένε "ναι" στη διζωνική του Κίσιγκερ:

«Δεν με εξέπληξε η υποστήριξη που πρόσφερε ο ΣΥΡΙΖΑ στην υποψηφιότητα του "εκλεκτού" του ΑΚΕΛ, κ. Σταύρου Μαλά στις κυπριακές προεδρικές εκλογές που θα διεξαχθούν τον Ιανουάριο. Πρόκειται ασφαλώς για πολύ κρίσιμη εκλογική αναμέτρηση καθώς οι Βρετανοί -και όχι μόνο αυτοί- ακονίζουν τα μαχαίρια τους για να σύρουν τον επόμενο Πρόεδρο της Κύπρου στην υπογραφή συμφωνίας που θα μετατρέπει το νησί σε τουρκικό προτεκτοράτο.

[…] Το ΚΚΕ είναι το μοναδικό κόμμα στην Ελλάδα, το οποίο -πολύ ορθά- καταδίκασε τη λύση της διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας (ΔΔΟ), η οποία είναι άκρως φιλοτουρκική και έντονα ρατσιστική. Το χειρότερο όλων μετατρέπει την Κύπρο σε νέο Λίβανο με όλες τις συνέπειες που ζούμε από μακριά για τη δυστυχισμένη αυτή χώρα.

[…] Η απόφαση αυτή του ΣΥΡΙΖΑ είναι εντελώς αψυχολόγητη. Πρώτον, έπρεπε να γνωρίζουν ότι την απαίσια λύση της διζωνικής επέβαλε ο Χένρι Κίσιγκερ μετά την εισβολή και στη συνέχεια η κυβέρνηση του Τζίμι Κάρτερ εξανάγκασε τον Μακάριο να την αποδεχθεί, πράγμα που έφερε βαρέως μέχρι το θάνατο του.
Δεύτερον, δεν δικαιολογούνται να μην ξέρουν ότι την ρατσιστική διζωνική τη "σέρβιραν", ως σχέδιο Ανάν, το 2004, ο τότε Πρόεδρος Τζόρτζ Μπους και ο τότε αντιπρόεδρος Ντι Τσέϊνι, τους οποίους ο ΣΥΡΙΖΑ καταδίκαζε και διαδήλωνε εναντίον τους όταν επρόκειτο για τις δράσεις τους εναντίον των λαών της Μέσης Ανατολής και της Λατινικής Αμερικής. Είναι κακοί οι Μπους και Τσέινι όταν παρεμβαίνουν στο Ιράκ, την Παλαιστίνη, στην Κούβα και αλλού, και καλοί όταν προσπαθούν να χαρίσουν την Κύπρο στην Τουρκία;

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου