Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιουλ 2017


Αποφασισμένη για σκληρό παιγνίδι στο Κυπριακό και στα ελληνοτουρκικά είναι η Άγκυρα και με ένα μπαράζ κινήσεων τα τελευταία εικοσιτετράωρα διαλύει κάθε ψευδαίσθηση που είχε δημιουργηθεί ότι με «ευρωπαϊκά» ανταλλάγματα, θα υιοθετούσε εποικοδομητική στάση στο Κυπριακό και πολιτική «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο.

Του Νίκου Μελέτη

Η διαρκής επί διήμερο παρενόχληση των ελικοπτέρων με τα οποία ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλος, και η ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας μετακινήθηκε στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου, δεν αντιμετωπίζεται φυσικά με τα διαρκή και επαναλαμβανόμενα ρητορικά «μηνύματα» που στέλνει ο κ. Παυλόπουλος, πολύ περισσότερο όταν αυτά τα μηνύματα δεν βρίσκουν παραλήπτη.

Η αποτελεσματική διπλωματική και αμυντική πολιτική, η αποτρεπτική ισχύς μιας χώρας είναι ακριβώς στο να αποτρέπεται να βρεθεί σε μια τόσο δύσκολη θέση ώστε ο ανώτατος αρχών της χώρας να υποχρεώνεται υπό την σκιά των διαρκών παρενοχλήσεων και προκλήσεων να δηλώνει «Μολών Λαβέ». Αυτό να θυμίσουμε ότι είναι σύνθημα αυτοθυσίας και ηρωισμού, αλλά και συντριβής.

Σήμερα φθάνει για παράνομη επίσκεψη στα Κατεχόμενα [σ.σ. ηεπίσκεψη πραγματοποιήθηκε] ο τούρκος πρωθυπουργός Μ. Yildirim για να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις για την «επέτειο» της «ειρηνευτικής επιχείρησης» όπως ακόμη και σήμερα αποκαλούν την τουρκική εισβολή και την συνεχιζόμενη κατοχή, απ όπου αναμένεται να στείλει νέα μηνύματα γι αυτό που η Τουρκία διακήρυξε ως «νέο οδικό χάρτη για λύση του κυπριακού με νέες παραμέτρους».

Ο κ. Γιλντιρίμ που φθάνει στα Κατεχόμενα δυο ημέρες μετά τον ΥΠΕΞ Μ. Cavusoglu ουσιαστικά θέλει να στείλει το μήνυμα ότι για την Τουρκία το Κυπριακό παραμένει κορυφαίο ζήτημα κυρίως σε ότι αφορά το θέμα των υδρογονανθράκων και μάλιστα όταν το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας που συνεδρίασε υπό την προεδρία του Τ. Erdogan επανέλαβε ότι η Τουρκία θα προασπίσει τα συμφέροντα της και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τα όσα προηγήθηκαν είναι γνωστά καθώς και η οργή της Άγκυρας που δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει μια βολική για την ίδια λύση του Κυπριακού στο Κραν Μοντανά, ούτε να αποτρέψει την ομαλή άφιξη στην κυπριακή ΑΟΖ του γεωτρύπανου West Capella και την έναρξη της γεωτρητικής διαδικασίας στο Οικόπεδο 11 της Κυπριακής ΑΟΖ.

Οι επιλογές της Άγκυρας είναι περιορισμένες και όλες υψηλού ρίσκου για την σταθερότητα στην περιοχή ενώ την ίδια στιγμή φαίνεται να αποδυναμώνεται το χαρτί που όλοι πίστευαν ότι θα μπορούσε να αποτελέσει ένα καλό επιχείρημα στο παζάρι με την Τουρκία είτε στο Κυπριακό είτε στο προσφυγικό, αυτό της Ευρωπαϊκής προοπτικής της.

Η αναγγελία των σεισμογραφικών ερευνών από το Barbaros για διάστημα πέντε μηνών μέχρι τον Δεκέμβριο εντός της Κυπριακής ΑΟΖ και σε περιοχές που ανήκουν και στα Οικόπεδα 5 και 6 καθώς και η πραγματοποίηση διαρκών ασκήσεων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ ,δημιουργούν συνθήκες διαρκούς ακήρυχτου πολέμου που δοκιμάζει τις αντοχές της Λευκωσίας που δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει στρατιωτικά τις απειλές της Τουρκίας.

Όμως η διεθνοποίηση της υπόθεσής της Κυπραίικη ΑΟΖ και η διάχυση και διαπλοκή των συμφερόντων μεταξύ πετρελαϊκών κολοσσών από την Γαλλία, την Ιταλία, τις ΗΠΑ, την Κορέα αλλά και το Ισραήλ, η ενεργειακή και στρατηγική συνεργασία με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, διαμορφώνουν ένα πλαίσιο ασφάλειας για την Κυπριακή Δημοκρατία που καλύπτει την δική της αδυναμία να αντιμετωπίσει την τούρκικη στρατιωτική απειλή.

Η Τουρκία σε ότι αφορά την Κύπρο γνωρίζει ότι προς το παρόν και για το επόμενο διάστημα η γεώτρηση θα περιορίζεται στην ανάλυση των δεδομένων του βυθού, και συνεπώς υπάρχει χρόνος για να αντιδράσει πριν την εξόρυξη και εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, εφόσον δεν βρεθεί λύση είτε στο Κυπριακό είτε στην κατανομή του οφέλους των φυσικών πόρων του νησιού και προς την Τουρκοκυπριακή κοινότητα.

Για κάθε ενδεχόμενο όμως προετοιμάζεται ώστε να είναι σε θέση να αξιοποιήσει τα σεισμογραφικά δεδομένα που συλλέγει το Barbaros και να επιβάλλει τετελεσμένα, εγκαθιστώντας παράνομα δικό της γεωτρύπανο στην Κυπριακή ΑΟΖ. Κάθε αμφισβήτηση της κυπριακής ΑΟΖ αποτελεί όμως και αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο και κατ επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.

Με την έξοδο του Τσεσμέ στην ελληνική υφαλοκρηπίδα νότια του Καστελόριζου και την επαναβεβαίωση της τουρκικής θεωρίας των «γκρίζων ζωνών» με αφορμή την περιοδεία του Π. Παυλόπουλου και Π. Καμμένου στα ακριτικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου η Τουρκία απλώς θέτει και οριοθετεί το πλαίσιο εντός του οπίου θεωρεί ότι θα υποχρεώσει την Ελλάδα και την Κύπρο, να διαπραγματευθούν μαζί της υπό το καθεστώς απειλών και εκβιασμών.

Πηγή "Απόψεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γιατί επιμένει στις εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα

Του Νίκου Αντωνιάδη 

Ένα από τα πιο σημαντικά θέματα/άρθρα που με σημάδεψαν στη Νέα Υόρκη, και που είχα αναλύσει για λογαριασμό του ΥΠΕΞ της πατρίδας μας, κατά τη διάρκεια του περάσματος μου από το Γραφείο Τύπου της ΜΑΝΥ, το 2014, αφορούσε το πολύκροτο θέμα της τροφοδότησης όπλων προς το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) από τη Μυστική Υπηρεσία της Τουρκίας (ΜΙΤ).


Πιο συγκεκριμένα, στις αρχές του 2014, ένα φορτηγό που φάνηκε πως ανήκε στην τουρκική MIT, σταμάτησε κοντά στα συριακά σύνορα με το όχημα να αναζητείται “κάτω από καμουφλάζ”, “ντυμένο” με κουτιά φαρμάκων, τα οποία κάλυπταν όπλα και πυρομαχικά. Το φορτηγό κρατήθηκε για λίγο, αλλά μετά την παρέμβαση των κυβερνητικών αξιωματούχων του χορηγήθηκε ένα ασφαλές πέρασμα στη Συρία.

Όπως ήταν “φυσικό”, η κυβέρνηση του Ερντογάν “αφόπλισε” τον εισαγγελέα και τη χωροφυλακή που σταμάτησε τη συνοδεία και τους συνέλαβε, δηλώνοντας (η κυβέρνηση Ερντογάν) πως τα φορτηγά παρήχαν “ανθρωπιστική βοήθεια”. Το περιστατικό αυτό, το οποίο επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς ότι η κυβέρνηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συμβάλλει στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, καλύφθηκε γρήγορα μιας και ο σουλτάνος φυλάκισε (για ακόμη μια φορά) την ελευθερία του λόγου, φυλάκισε την αλήθεια και “κατάφερε”, πρόσφατα, να πετύχει τον πλήρη έλεγχο μέσα από τη δικτατορία “της Δημοκρατίας του” που επέβαλε στον Τουρκικό λαό (ακολουθεί άρθρο του 2015, από τον δημοσιογράφο Can Durdan στην εφημερίδα “the guardian” με τίτλο: “Η αλήθεια για τον Ερντογάν και τη Συρία. Γι’ αυτό με είχε φυλακίσει“.

Ο εισαγγελέας, τα ΜΜΕ και όλοι όσοι έβγαλαν την αλήθεια στη φόρα είχαν φυλακιστεί. Το ίδιο και η αλήθεια, μια αλήθεια που αδιαμφισβήτητα, οτιδήποτε άλλο από “ανθρωπιστική βοήθεια” ήταν.
Τουναντίον!

Ίσως, σιγά-σιγά να αρχίσατε να αντιλαμβάνεστε τη συσχέτιση που απεδόθη στον πιο πάνω τίτλο: Αυτή την Τουρκία, αυτόν τον Ερντογάν επιθυμούν όσοι τα έχουν βάλει με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον ΥΠΕΞ της Ελλάδας, κ. Κοτζιά, που ορθότατα είπαν “όχι” στις εγγυήσεις και το στρατό αυτού του ανελέητου κτήνους που ονομάζεται Tουρκία; Πόσο πιο (επιεικώς) επιπόλαιοι μπορούν να συνεχίσουν να είναι όσοι επιθυμούν την “άμεση-οποια” λύση με την αποδοχή από μέρους μας, έστω και ενός στρατιώτη στις αυλές μας, έστω και ενός τετραγωνικού ποδιού γης να είναι υπό την “εγγύηση” των χορηγών της παγκόσμιας τρομοκρατίας;

Αυτό είναι το μέλλον που θέλουν για τα παιδιά τους, για τα παιδιά μας, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι; Αυτή είναι η ασφάλεια που επιθυμούν; Να κινδυνεύουμε τόσο από την “πείνα” επεκτατισμού του Αττίλα, όσο και από την ανελέητη τρομοκρατία των ISIS που δεν ξέρεις από που θα σου έρθει; Θα κάνουμε την πράσινη γραμμή Συριακή Γραμμή “ανθρωπιστικής βοήθειας” και την ΑΟΖ μας κέντρο διέλευσης των νεοεκπαιδευόμενων ΙΚ που έρχονται με καράβια από την Αγγλία και την Ευρώπη, πατάνε Τουρκία και εκπαιδεύονται-ενσωματώνονται (με τις κεφαλές του ΙΚ);

Δεν έχω τη δύναμη να αλλάξω το κεφάλι κανενός. Όμως, το ΙΚ έχει αυτή τη “δύναμη”! Όχι να το αλλάξει αλλά να το κόψει!

Ἐλεος! Σκεφτείτε τα παιδιά μας!
  • Σύμβουλος Πολιτικού Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας
    (Πολιτική Ανταγωνιστικότητα και Απόδοση)
    Μέλος του Αμερικανικού Συνδέσμου Πολιτικών Συμβούλων (AAPC)
    https://www.linkedin.com/in/nicolaosantoniades/
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Ιουλ 2017


Με αδιάλλακτη στάση κατηγορεί την ελληνοκυπριακή πλευρά στο Κραν Μοντάνα ο Τούρκος Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν, σε μήνυμά του για την επέτειο της τουρκικής εισβολής, και αναφέρει ότι η Τουρκία “δεν θα μείνει θεατής αφήνοντας τους Τουρκοκύπριους επ` άπειρον θύματα της μη λύσης και καταδικασμένους σε περιορισμούς.”

Στο μήνυμά του προς τον κατοχικό ηγέτη Μουσταφά Ακιντζί για την επέτειο της τουρκικής εισβολής, ο Τούρκος Πρόεδρος υποστηρίζει ότι “οι Τ/κ απέδειξαν με κάθε ευκαιρία τη δέσμευσή τους για λύση και παρά τους άδικους και παράνομους περιορισμούς στους οποίους έμειναν καταδικασμένοι είχαν τη θέληση, την αποφασιστικότητα και τη δύναμη να ξεπεράσουν το κάθε εμπόδιο με δημοκρατικές αξίες, συνείδηση αλληλεγγύης και αποφασιστικότητα”.

Ο Τούρκος Πρόεδρος ανέφερε ακόμα ότι το τελευταίο παράδειγμα είναι στο πλαίσιο των καλών υπηρεσιών του ΓΓ του ΟΗΕ για δίκαιη, μόνιμη και περιεκτική λύση. “Στη στάση καλής θέλησης και ειλικρίνειας που επιδείξαμε αυτή την περίοδο, η ε/κ πλευρά ανταποκρίθηκε με αδιάλλακτη στάση. Δυστυχώς γι` αυτό το λόγο κατέληξε χωρίς αποτέλεσμα η Διάσκεψη για το Κυπριακό που πραγματοποιήθηκε στο Κραν Μοντάνα της Ελβετίας ξανά και δεν επιτεύχθηκε λύση στη διαδικασία των διαπραγματεύσεων”, ισχυρίζεται.

Πλέον, αναφέρει, “κανένας δεν πρέπει να περιμένει ότι η Τουρκία θα μείνει θεατής, αφήνοντας θύμα τον τ/κ λαό επ` άπειρον σε μη λύση και καταδικασμένους στους περιορισμούς που δεν έχουν καμιά βάση δικαίου”.

Ο Τούρκος Πρόεδρος αναφέρει ακόμη ότι “η Τουρκία όπως έχει πράξει μέχρι σήμερα θα συνεχίσει να είναι δίπλα στους Τ/κ και θα στηρίζει την (παράνομη) ΤΔΒΚ και θα είναι ασφάλεια τόσο για την Κύπρο, όσο και για την ειρήνη, την ελευθερία και τη σταθερότητα της Ανατολικής Μεσογείου”.

Στο μήνυμά του σημειώνει ότι στους εορτασμούς για την επέτειο της εισβολής στα κατεχόμενα τον εκπροσωπεί ο ΓΓ της τουρκικής Προεδρίας Φαχρί Κασίργκα.

Κανείς να μην κουνάει το δάχτυλο στην Τουρκία, είπε ο εκπρόσωπος της προεδρίας

“Ας μην προσπαθεί κανείς να κουνάει το δάχτυλο στην Τουρκία δείχνοντάς της τη θέση της”, ανέφερε ο εκπρόσωπος της τουρκικής Προεδρίας Ιμπραχίμ Καλίν σε δηλώσεις του εν μέσω της κλιμάκωσης της κρίσης με τη Γερμανία.

Ο Ιμπραχίμ Καλίν αναφέρει ότι καταδικάζει τις δηλώσεις Τούρκων αξιωματούχων ότι οι Γερμανοί πολίτες δεν είναι ασφαλείς στην Τουρκία και πως οι γερμανικές εταιρείες έχουν αμφιβολίες και ανησυχίες. “Δεν τίθεται θέμα για κάτι τέτοιο επ’ ουδενί”, είπε.

“Πιστεύουμε ότι αυτές οι ατυχείς δηλώσεις αποτελούν επένδυση εσωτερικής πολιτικής για τις εκλογές της Γερμανίας που πλησιάζουν. Η αντιπαράθεση με την Τουρκία έχει γίνει μόδα στη Γερμανία”, πρόσθεσε.

Ο κ. Καλίν ανέφερε ότι η χώρα στην οποία διαφεύγουν οι περισσότεροι Γκιουλενιστές είναι η Γερμανία. “Όταν τους στέλνουμε σχετικό φάκελο μας λένε ότι υπάρχει ανεξαρτησία της δικαιοσύνης. Στην Τουρκία γιατί δεν τη σέβονται; Θέλουν η δικαιοσύνη στην Τουρκία να είναι ένας θεσμός που λαμβάνει συνεχώς διαταγές και τις διαταγές να τις δίνουν οι ίδιοι. Αυτό είναι ασέβεια στην τουρκική δικαιοσύνη”, ανέφερε.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

19 Ιουλ 2017


Όσοι αναγνώστες αναρωτηθούν για τον τίτλο του άρθρου αυτού, τους θυμίζουμε ότι το σύνθημα για την έναρξη της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, την 20η Ιουλίου 1974, ήταν: «Η Αϊσέ μπορεί να πάει διακοπές»

Του Νίκου Ιγγλέση

Πέρασαν 43 χρόνια από εκείνη την αποφράδα μέρα και ο εχθρός δεν έχει καταφέρει ακόμη να αλώσει το «οχυρό» που λέγεται Κυπριακή Δημοκρατία. Η τελευταία «πολιορκία» που άρχισε πριν περίπου τρία χρόνια, το 2014, με το κοινό ανακοινωθέν  Αναστασιάδη – Έρογλου, τερματίστηκε στο Κραν-Μοντάνα της Ελβετίας στις 7 Ιουλίου 2017. Μαζί με τα τουρκικά «στρατά» αποσύρθηκαν, προσώρας, και οι «πολιορκητικές μηχανές» που ακούν στα ονόματα: Έσπεν Μπαρθ Άϊντε, ειδικός σύμβουλος του Γενικού Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, βρετανικός παράγοντας, Ζαν-Κλωντ Γιουνγκέρ, πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Φεντερίκα Μογκερίνι, ύπατη εκπρόσωπος εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της ΕΕ, καθώς και πολλοί άλλοι «ταλιμπάν» της παγκοσμιοποίησης που επιδιώκουν να μετατρέψουν την Κύπρο σ’ ένα α-εθνικό μόρφωμα.

Σε δραματικό αδιέξοδο βρίσκονται όσοι «εντός των τειχών» Ελλαδίτες και Κύπριοι αγωνίστηκαν, την τελευταία τριετία, όπως είχαν κάνει και το 2004 με το «Σχέδιο Ανάν», να πείσουν τους ελληνοκύπριους ότι πρέπει να παραδώσουν το ανεξάρτητο κράτος τους για να «επανενώσουν» την πατρίδα τους. Όλοι αυτοί, οι τουρκόφοβοι, τουρκόπληκτοι και τουρκόφιλοι, δε λένε ότι η επανένωση της Κύπρου, όπως μεθοδεύεται και προωθείται, θα την καταστήσει στο σύνολό της επαρχία της νέο-οθωμανικής Τουρκίας του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Οι παραχωρήσεις

Ο Νίκος Αναστασιάδης εκλέχτηκε πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας, κράτους διεθνώς αναγνωρισμένου, μέλους του ΟΗΕ, της ΕΕ, του Συμβουλίου της Ευρώπης και άλλων Διεθνών Οργανισμών και αμέσως μετά άρχισε να διαπραγματεύεται τη διάλυσή του και την αντικατάστασή του από μια Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία. Σημειώνουμε ότι απ’ όλα τα κράτη, μόνο η Τουρκία δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία που τη θεωρεί «εκλιπούσα». Παράλληλα ο κ. Αναστασιάδης υποβάθμισε το αξίωμά του, από πρόεδρος της Δημοκρατίας σε εκπρόσωπο της ελληνοκυπριακής κοινότητας για να είναι πολιτικά ισοϋψής με τον εκπρόσωπο των Τούρκων (τουρκοκυπρίων και εποίκων) της Κύπρου. Ο οποιοσδήποτε διάλογος με την τουρκική κοινότητα θα έπρεπε να διεξάγεται από κάποιο ανώτατο κυβερνητικό στέλεχος ή το πολύ από κάποιον αρμόδιο υπουργό, αν ο στόχος ήταν να διατηρηθεί το διεθνές status της Κυπριακής Δημοκρατίας και να υπογραμμιστεί το νομικά παράνομο καθεστώς που έχουν εγκαθιδρύσει στη Βόρεια Κύπρο τα τουρκικά στρατεύματα.

Στην Πενταμερή Διάσκεψη του Κραν-Μοντάνα, που υποτίθεται ότι θα καθόριζε το μέλλον της Κύπρου, δεν παρίστατο ο άμεσα ενδιαφερόμενος, η Κυπριακή Δημοκρατία. Συμμετείχαν οι τρείς εγγυήτριες Δυνάμεις (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία) και οι δύο κοινότητες (ελληνοκυπριακή και τουρκοκυπριακή). Καθ’ όλη την περίοδο των διαπραγματεύσεων και μέχρι τη λήξη της Διάσκεψης του Κραν-Μοντάνα ο πρόεδρος (της ελληνοκυπριακής κοινότητας;) Νίκος Αναστασιάδης είχε αποδεχτεί:

1.Τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αντικατάστασή της από μια Διζωνική-Δικοινοτική Ομοσπονδία αποτελούμενη από δύο συνιστώντα κρατίδια, ένα ελληνοκυπριακό και ένα τουρκοκυπριακό.

2.Την εκ περιτροπής προεδρία της Ομοσπονδίας, με δύο θητείες για έλληνα πρόεδρο και μία για τούρκο πρόεδρο.

3. Τη σταθμισμένη ψήφο με βάση εθνοτικά χαρακτηριστικά, δηλαδή, την κατάργηση της δημοκρατικής αρχής «ένας άνθρωπος, μία ψήφος» (one man, one vote), όπως συνέβαινε στη Νότιο Αφρική την εποχή του απαρχάϊντ.

4.Την πολιτική ισότητα μεταξύ της ελληνικής πλειοψηφίας (82%) και της τουρκικής μειοψηφίας (18%) στη διακυβέρνηση και τα όργανα της Ομοσπονδίας.

5.Το δικαίωμα της αρνησικυρίας – βέτο. Καμιά απόφαση δε θα μπορεί να ληφθεί στα όργανα της Ομοσπονδίας χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τουλάχιστον ενός τούρκου εκπροσώπου.

6.Την παραμονή στην Κύπρο των εποίκων, περίπου 125.000 έναντι 95.000 τουρκοκυπρίων, με καθεστώς ευρωπαίου πολίτη ή μόνιμου μετανάστη, πέραν όσων έχουν ήδη λάβει «τουρκοκυπριακή ιθαγένεια». Σημειώνουμε ότι ο εποικισμός αποτελεί έγκλημα πολέμου, διότι συνιστά μέθοδο εθνοκάθαρσης (άρθρο 49 της Συνθήκης της Γενεύης του 1949).

7.Την περιορισμένη επιστροφή (όχι πάνω από 20%) των προσφύγων στις εστίες τους, ώστε να μη διαταραχθεί η εθνοτική πλειοψηφία στα συνιστώντα κρατίδια.

8.Τα σταθμισμένα δικαιώματα για τις περιουσίες μεταξύ των νόμιμων ιδιοκτητών και των σημερινών χρηστών που τις έχουν σφετεριστεί με την κάλυψη του τουρκικού στρατού. Οι παράνομοι χρήστες θα έχουν τον πρώτο λόγο στις περιουσίες των προσφύγων στο τουρκοκυπριακό κρατίδιο.

9.Την παραχώρηση των τεσσάρων ελευθεριών σ’ όλους τους τούρκους πολίτες ώστε να μπορούν να εγκαθίστανται στην Κύπρο, να αποκτούν περιουσία, να εργάζονται, να εμπορεύονται, να εισάγουν και να εξάγουν κεφάλαια και αγαθά σαν να ήταν κάτοικοι χώρας-μέλους της ΕΕ. Πρόκειται για έμμεση εισδοχή της Τουρκία των 79 εκατομμυρίων κατοίκων στην Ευρωπαϊκή Ένωση με θέσπιση πρωτογενούς δικαίου.

10.Τη διάλυση της κυπριακής εθνοφρουράς και τη δημιουργία ενός αφοπλισμένου κράτους που δε θα μπορεί να ασκήσει το νόμιμο δικαίωμα της άμυνας έναντι οποιασδήποτε εξωτερικής απειλής.


Οι συνέπειες

Όλα αυτά και πολλά άλλα που έγιναν αποδεκτά από την ελληνική πλευρά στο όνομα της «λύσης τώρα», οδηγούν στην εγκαθίδρυση ενός μη λειτουργικού και βιώσιμου μορφώματος το οποίο για να πάρει οποιαδήποτε σημαντική απόφαση θα πρέπει να έχει τη σύμφωνη γνώμη της Άγκυρας. Η ψήφος της νέας Ομοσπονδίας στον ΟΗΕ, την ΕΕ και άλλους Διεθνείς Οργανισμούς θα είναι σύμφωνη με τα τουρκικά συμφέροντα, διαφορετικά η Κύπρος θα είναι αναγκασμένη να απέχει. Επίσης πρέπει να σημειώσουμε ότι η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ότι τα νησιά δικαιούνται Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ)  και άρα η Κύπρος, όπως και αυτά του Αιγαίου «κάθονται» πάνω στην υφαλοκρηπίδα της Ανατολίας. Κατά συνέπεια διεκδικεί τις θαλάσσιες περιοχές μέχρι την ΑΟΖ της Αιγύπτου. Μόνο μία ανεξάρτητη, από την τουρκική επικυριαρχία Κύπρος, με βάση τη διεθνή Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, μπορεί να αποτελέσει τον κυματοθραύστη της νέο-οθωμανικής γεωοικονομικής επέκτασης στην Ανατολική  Μεσόγειο.

Από κάποιους αναλυτές και δημοσιογραφούντες οι παραχωρήσεις του κ. Αναστασιάδη  θεωρήθηκαν ανεπαρκείς για να επιτευχθεί η «λύση τώρα» στην οποία τόσα  είχαν επενδύσει οι ίδιοι και οι πάτρωνες τους. Μάλιστα ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος της εθνομηδενιστικής ηγεσίας του «κομμουνιστικού»  ΑΚΕΛ  ζήτησε όλες αυτές οι παραχωρήσεις να κρατηθούν ως «διαπραγματευτικό κεκτημένο» για την επόμενη προσπάθεια κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι άνθρωποι αυτοί δεν τα παρατούν ποτέ!

Η ελληνική κυβέρνηση, από την πλευρά της, ακολουθώντας την πάγια γραμμή των τελευταίων χρόνων, που συμμερίζεται και η – φιλοευρωπαϊκή – αντιπολίτευση, ότι δηλαδή η Κύπρος αποφασίζει και η Ελλάδα στηρίζει και συμπαρίσταται, επέδειξε ενδιαφέρον μόνο για τη διεθνή πλευρά του Κυπριακού, δηλαδή, για τα εγγυητικά και παρεμβατικά δικαιώματα που πηγάζουν από τις Συνθήκες Ζυρίχης-Λονδίνου του 1959, που εγκαθίδρυσαν την Κυπριακή Δημοκρατία. Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς με τη σύμφωνη γνώμη του κ. Αναστασιάδη ζήτησε  την κατάργηση των εγγυητικών και παρεμβατικών δικαιωμάτων και από τις τρείς εγγυήτριες Δυνάμεις και την αποχώρηση, με βάση ένα χρονοδιάγραμμα, των τουρκικών στρατευμάτων. Επίσης πρότεινε τη δημιουργία  μιας πολυεθνικής αστυνομικής δύναμης, με τη συμμετοχή και της Τουρκίας, που θα ελέγχει την εφαρμογή της συμφωνίας. Η Τουρκία αρνήθηκε να παραιτηθεί των δικαιωμάτων που θεωρεί ότι της δίνουν οι Συμφωνίες του 1959 και έτσι η Διάσκεψη του Κραν-Μοντάνα  έληξε χωρίς αποτέλεσμα. Η Κυπριακή Δημοκρατία, ως η δεύτερη ελληνική κρατική οντότητα, σώθηκε για ακόμα μια φορά.

Η τουρκική αλαζονεία

Η προσωρινή διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν οφείλεται σε κάποια ευφυή πολιτική στρατηγική της ελληνικής πλευράς – αν υπήρχε δε θα είχαμε φτάσει ούτε στο Μον-Πελεράν ούτε στο Κραν-Μοντάνα – αλλά στην αλαζονεία, την πλεονεξία και την πολιτική «μυωπία»  της ηγεσίας των νέο-Οθομανών της Άγκυρας. Ο Νίκος Αναστασιάδης, ως εκπρόσωπος της ελληνοκυπριακής κοινότητας, έδωσε όλες τις παραμέτρους που θα καθιστούσαν την Τουρκία όχι μόνο νόμιμη κυρίαρχο της κατεχόμενης ζώνης στο Βορρά, αλλά και επικυρίαρχη σ’ όλη την εδαφική έκταση της Κύπρου  νομιμοποιώντας παράλληλα, με ελληνική υπογραφή, τα αποτελέσματα της παράνομης εισβολής και κατοχής. Χαρακτηριστικό της ανυπαρξίας οποιασδήποτε «κόκκινης γραμμής» κατά τις διαπραγματεύσεις είναι ότι ο υπουργός Εξωτερικών της Κύπρου Ιωάννης Κασουλίδης μετά τη λήξη της Διάσκεψης του Κραν-Μοντάνα επανέλαβε (12-7-17) παλιότερη δήλωσή του ότι: «Μηδέν τουρκικός στρατός και μηδέν τουρκικές εγγυήσεις δεν είναι θέση της ελληνοκυπριακής πλευράς αλλά τουρκική   προπαγάνδα». Αυτός ο άνθρωπος που «εκφράζει» την κυπριακή διπλωματία παραμένει ακόμη στη θέση του.

Από την πλευρά της η ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε να αποφύγει τις «κακοτοπιές» και να μην εμπλακεί με την εσωτερική πτυχή του κυπριακού προβλήματος. Πρόκειται για μέγα λάθος. Πρώτον γιατί η Ελλάδα είναι εγγυήτρια χώρα όχι μόνο της ανεξαρτησίας αλλά και του συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Την κατάλυση της συνταγματικής τάξης, με το πραξικόπημα του 1974, επικαλέστηκε η Τουρκία για να εισβάλλει στην Κύπρο. Δεύτερον γιατί η Ελλάδα, ως εθνικό κέντρο, δεν μπορεί απλά να ακολουθεί, να στηρίζει, να συμπαραστέκεται και να συμπορεύεται, αλλά πρέπει να ηγείται, να καθοδηγεί και να δίνει στρατηγικό όραμα σ’ όλο τον Ελληνισμό, διαφορετικά δεν είναι εθνικό κέντρο, είναι δορυφόρος. Τρίτον και σημαντικότερο γιατί η επίτευξη, μέσω της εσωτερικής πτυχής, του γεωπολιτικού ελέγχου ολόκληρης της Κύπρου από την Άγκυρα μεταβάλλει  δραματικά τους συντελεστές ισχύος μεταξύ  Ελλάδας  και Τουρκίας.

Ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς επικέντρωσε την πολιτική του στην κατάργηση των εγγυητικών και παρεμβατικών δικαιωμάτων καθώς και στην αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής προκειμένου, όπως είπε, η Διζωνική – Δικοινοτική Ομοσπονδία να γίνει ένα «κανονικό» κράτος. Μόνο που «κανονικό» κράτος  με εναλλαγή του προέδρου του βάσει εθνοτικών κριτηρίων, με σταθμισμένη ψήφο, με βέτο της μειοψηφίας και χωρίς δυνατότητα άμυνας δεν υπάρχει. Η Τουρκία θα μπορούσε να παραιτηθεί από τα δικαιώματα των Συμφωνιών Ζυρίχης-Λονδίνου  και αυτό δε θα την εμπόδιζε να παρέμβει μελλοντικά στην αφοπλισμένη Κύπρο, με αφορμή την προστασία της τουρκικής μειονότητας ή την προάσπιση ζωτικών στρατηγικών συμφερόντων της. Σήμερα η Τουρκία, χωρίς να έχει βάσει κάποιας Συνθήκης  εγγυητικά – επεμβατικά δικαιώματα, έχει εισβάλλει στο Ιράκ και τη Συρία. Όλα, στις διακρατικές σχέσεις, είναι θέμα συσχετισμού ισχύος.

Από την ανάλυση που προηγήθηκε συνάγεται το συμπέρασμα ότι πιο σημαντικό από τις εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα είναι η πολιτική ανεξαρτησία ή όχι του κράτους επί του οποίου αυτά μπορούν να ασκηθούν. Αν υπάρξει τουρκική εισβολή στη σχεδιαζόμενη  Διζωνική – Δικοινοτική  Ομοσπονδία, η τελευταία δε θα μπορεί να την καταγγείλει στον ΟΗΕ και σ’ άλλους Διεθνείς Οργανισμούς ούτε να ζητήσει τη βοήθεια άλλων κρατών, της Ελλάδας συμπεριλαμβανομένης. Σε περίπτωση επέμβασης στο έδαφος ή στην ΑΟΖ της, η κυβέρνηση της ομοσπονδιακής Κύπρου δε θα μπορεί να αποφασίσει, λόγω του βέτο, αν θα πρόκειται για εχθρική ή φιλική ενέργεια της Τουρκίας. Τόσο απλά είναι τα πράγματα. Αν η Κύπρος επιβίωσε, έστω και ακρωτηριασμένη, μετά την εισβολή του 1974 αυτό οφείλεται στην ύπαρξη μιας διεθνώς αναγνωρισμένης ελληνοκυπριακής κυβέρνησης στη Λευκωσία.

Νέα Στρατηγική

Ο Ελληνισμός οφείλει να γνωρίζει ότι οι «πολιορκητές» της Κυπριακής Δημοκρατίας, αργά ή γρήγορα, θα επανέλθουν. Τώρα υπάρχει ένα «παράθυρο ευκαιρίας» για να οργανωθεί η ελληνική άμυνα στη βάση μιας νέας στρατηγικής. Οι πολιτικοί σε Ελλάδα και Κύπρο πρέπει άμεσα να σταματήσουν να «μηρυκάζουν»  το αφήγημα της Διζωνικής – Δικοινοτικής Ομοσπονδίας που εξυπηρετεί τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Τουρκίας  και αναβαθμίζει  την κατεχόμενη ζώνη σε κρατικό μόρφωμα. Ήδη έχει γίνει μεγάλη πολιτική και διπλωματική ζημιά και θα χρειαστεί πολύς κόπος και προσπάθεια για να αντιστραφούν τα πράγματα.

Το Κυπριακό δεν είναι διακοινοτική διαφορά, μεταξύ ελληνοκυπρίων και τουρκοκυπρίων, αλλά πρόβλημα εισβολής και κατοχής κυπριακού εδάφους από μια άλλη χώρα, την Τουρκία. Οι οποιεσδήποτε συνομιλίες σε διμερές ή διεθνές επίπεδο πρέπει να γίνονται μόνο με τον εισβολέα, προκειμένου αυτός να αποσύρει τα στρατεύματά του και να συμμορφωθεί με τα ψηφίσματα του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών. Παράλληλα θα πρέπει να γίνονται όλες οι πολιτικο-διπλωματικές κινήσεις, ιδιαίτερα σε σχέση με την ΕΕ, που θα αυξάνουν το κόστος της Τουρκίας από την παραμονή των στρατευμάτων της στην Κύπρο.

Οι οπαδοί της «λύσης τώρα»  θα αντιτάξουν ότι με μια τέτοια στρατηγική το Κυπριακό δε θα λυθεί ποτέ γιατί η Τουρκία δεν πρόκειται να υποχωρήσει από τα σημερινά κεκτημένα της ούτε να απεμπολήσει τις αξιώσεις της. Σύμφωνα με τη λογική τους πρέπει να είμαστε ευέλικτοι και να υποχωρούμε, μόνο που κάποια στιγμή αυτό που θα συμβεί δε θα είναι η λύση αλλά η ολοκληρωτική παράδοση. Πρέπει να τονίσουμε ότι η σημερινή κατάσταση δεν ικανοποιεί κανέναν αλλά είναι προτιμότερη από μια κακή – τουρκική λύση. Μπορεί να μη θέλουμε ο κατοχικός στρατός να ελέγχει το 36,2% του κυπριακού εδάφους αλλά πολύ περισσότερο δε θέλουμε η Τουρκία να θέσει υπό τον γεωπολιτικό έλεγχό της το 100% της Κύπρου. Μήπως αυτό θέλουν οι  οπαδοί της «λύσης τώρα»;

Η νέο-οθωμανική Τουρκία φιλοδοξεί  να καταστεί ηγεμονική-περιφερειακή δύναμη στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, γι’ αυτό, αργά ή γρήγορα, θα έρθει σε σύγκρουση  με όλες ή ορισμένες από τις μεγάλες δυνάμεις καθώς και με άλλες κρατικές οντότητες της ευρύτερης περιοχής όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος και το Ιράν.  Ουδείς απ’ όλους αυτούς επιθυμεί τη γεωπολιτική γιγάντωση της σουνιτικής Τουρκίας. Τότε θα είναι η ιστορική ευκαιρία για τον Ελληνισμό να ανατρέψει το σημερινό συσχετισμό ισχύος και γι’ αυτό πρέπει να προετοιμαζόμαστε από τώρα. Πρέπει να έχουμε υπομονή και ποτέ να μη βάζουμε την υπογραφή μας για να νομιμοποιήσουμε τα  τετελεσμένα του εχθρού. Η Αϊσέ δεν πρέπει να πάει διακοπές ποτέ ξανά!

Πηγή GreekAttack


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γιατί η απεγνωσμένη προσπάθεια για επίτευξη «Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας» στην Κύπρο στερείται ουσιαστικού περιεχομένου

Δεν την αποκαλώ "άτυπη διχοτόμηση" επειδή οι Τουρκοκύπριοι διατηρούν κάποια προνόμια με το υφιστάμενο καθεστώς, τα οποία δεν θα είχαν αν η διχοτόμηση γίνει οριστική. Η οποία, όπως δείχνουν τα πράγματα, θα συμβεί κάποτε, και δεν θα είναι οι Τούρκοι που θα την επιδιώξουν -με την οποία εκβιάζουν, αλλά την απεύχονται- αλλά οι ίδιοι οι Ελληνοκύπριοι, όταν διαπιστώσουν ότι η άλλη λύση είναι η πλήρης τουρκοποίηση του νησιού.

Έσχατη -και απεγνωσμένη- προσπάθεια είναι η επίτευξη "Διζωνικής, Δικοινοτικής Ομοσπονδίας" στην Κύπρο, η οποία παρουσιάζει την ιδιαιτερότητα, να μην έχει προσδιορίσει κανείς ως τώρα, ποιο είναι το περιεχόμενό της. Ερωτάτο συνεχώς ο μακαρίτης Γλαύκος Κληρίδης να εξηγήσει πώς την εννοεί, ερωτώνται έως σήμερα οι υποστηρικτές της, αλλά σαφής απάντηση δεν υπάρχει.

Το ζήτημα επανέφερε προχθές, με άρθρο του στην "Καθημερινή", ο Άγγελος Μ. Συρίγος, αναπ. καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, ο οποίος προβαίνει στο ερώτημα: «Μπορείτε να μου προσδιορίσετε το περιεχόμενο της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας στο Κυπριακό; Το ερώτημα τόσο προς φοιτητές των διεθνών σχέσεων όσο και προς πολιτικούς σπανίως απαντάται με επιτυχία. Παρ’ όλα αυτά είναι η καραμέλα στο ξύλινο λεξιλόγιο του Κυπριακού. Καιρός να αποκηρύξουμε τέτοια σχήματα, ζητά μία μερίδα του κόσμου στην Κύπρο.

» Πού βρισκόμαστε τώρα; Το πλαίσιο του ΟΗΕ παραμένει αυτό της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Εάν επιλέξουμε να ξεφύγουμε από αυτό, θα έλθουμε σε διάσταση με τη διεθνή κοινότητα. Ορθώτερο θα ήταν να επαναπροσδιορίσουμε πλήρως το περιεχόμενο αυτών των όρων. Οι προβλέψεις του Σχεδίου Ανάν και οι πρόσφατες συνομιλίες δείχνουν ως εξαιρετικά φιλόδοξη μία τέτοια επιδίωξη».

Ορθώς το επισημαίνει ο Α. Συρίγος. Υπάρχει κάτι σαν δεδικασμένο, που θα έλεγαν οι νομικοί. Η Ομοσπονδία αυτής της μορφής αποτελεί δεδομένο, επί της οποίας γίνονται όλες οι συζητήσεις, επειδή θεωρείται ότι μ’ αυτόν τρόπο θα ενωθεί το νησί. Ενδομύχως, πολλοί πιστεύουν ότι η κατάσταση οδηγεί σε διχοτόμηση, αλλά ποιος τολμά να εκφράσει αυτήν την προοπτική.

Πάγιο αίτημα των Τούρκων -μέχρι και πριν από μια δεκαετία- ήταν η δημιουργία δύο κρατών στη Μεγαλόνησο. Το αίτημά τους αυτό απορριπτόταν μετά βδελυγμίας τόσο από την Αθήνα, όσο και από τη Λευκωσία, παρά το ότι το σύνθημα της δεκαετίας του ’50 "η Κύπρος είναι ελληνική" αντικαταστάθηκε από "ενιαία και ανεξάρτητη Κύπρος".

Μετά την είσοδο όμως της Κύπρου στην Ε.Ε. άρχισε αργά-αργά να διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση, μέχρι σημείου αντιστροφής των ρόλων. Οι Κύπριοι κατ’ αρχάς, απέρριψαν μεν το σχέδιο Ανάν, αλλά από την επομένη διετύπωναν φόβους ότι κάποιο άλλο παρόμοιο θα επιχειρηθεί να τους επιβληθεί. Οι δε φόβοι τους συνίστανται στους εξής δύο, κυρίως, λόγους.

Ο πρώτος είναι ότι θα καταλυθεί ουσιαστικά η ανεξαρτησία τους, με την εναλλαγή στην Προεδρία Τ/κ και με την τοποθέτηση τριών αλλοδαπών δικαστών, που θα αποφασίζουν αυτοί σε περίπτωση διαφωνίας των δύο κοινοτήτων, που θα συγκυβερνούσαν. Ο δεύτερος έχει σχέση με την πληθυσμιακή αλλαγή, που φέρνει την ελληνική κοινότητα σε δυσχερή θέση. Ο αριθμός των εποίκων που μετέφεραν οι Τούρκοι στο νησί, πρέπει να είναι κατά πολύ μεγαλύτερος από τον ανακοινωθέντα.

Ίσως θυμούνται οι τακτικοί αναγνώστες της στήλης, την αναφορά μου σε δημοσιογραφική έρευνα που είχε διεξαχθεί, και διαπιστώθηκε ότι στα Κατεχόμενα πωλούνται καθημερινώς 700.000 περίπου ψωμιά! Ένας αριθμός (άγνωστος) από αυτά πωλείται νόμιμα ή παράνομα στις ελεύθερες περιοχές, λόγω χαμηλότερης τιμής. Σε παλαιότερο δημοσίευμα της εφημ. "Σημερινή" υπολογίστηκε ότι πρόκειται για δέκα χιλιάδες ψωμιά. Ας είναι 50.000. Τα άλλα, που διατίθενται στα Κατεχόμενα, υποδηλώνουν ότι ο πληθυσμός τους ανέρχεται σε πολλές εκατοντάδες χιλιάδες Τούρκους.

Σε μια ενιαία και ανεξάρτητη Κύπρο, με ελεύθερη φυσικά τη διακίνηση, και με δεδομένο ότι οι μουσουλμάνοι έχουν υψηλά ποσοστά γεννητικότητας, είναι φυσικό οι Ελληνοκύπριοι να φοβούνται ότι σε λίγα χρόνια θα αποτελούν μειοψηφία στο νησί, από εκεί που αποτελούσαν το 82%.

Κατά το τελευταίο διάστημα υπάρχουν φωνές, που απαιτούν προσεκτική μελέτη για να διαπιστωθεί αν οι απειλές της Τουρκίας είναι ειλικρινείς ή τίθενται εν είδει εκβιαστικών διλημμάτων προς την ελληνική πλευρά. Η Τουρκία απειλεί με τη δημιουργία δύο κρατών στο νησί. Έχω εξηγήσει άπειρες φορές, ότι είναι το μόνο που δεν την συμφέρει, αλλά γνωρίζοντας τον διακαή πόθο των Κυπρίων για επανένωση του νησιού, τον εκμεταλλεύεται.

Το δυστύχημα είναι, ότι όχι μόνον δεν υπάρχει σύμφωνη γνώμη κυπριακών και ελλαδικών πολιτικών φορέων επί της ακολουθητέας γραμμής, αλλά είναι αμφίβολο και αν υπάρχει κάποια γραμμή. Μάλλον εφαρμόζουμε την ελληνική πρωτοτυπία "βλέποντας και κάνοντας". Το ότι συμφωνούμε στο θέμα των εγγυήσεων/ ασφάλειας, δεν σημαίνει ότι υπάρχει ομοφωνία στα άλλα ζητήματα, στα οποία υποχώρησε ο Ν. Αναστασιάδης και τα οποία επισκιάσθηκαν.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Ιουλ 2017


Οι λεονταρισμοί της Τουρκίας πέφτουν στο κενό καθώς η Κύπρος έχει δίπλα της την υποστήριξη, ενεργειακή και πολιτική, κολοσσών

Αν λάβει κάποιος υπόψη μόνον τις αναλύσεις για τον τουρκικό λαό, είναι κοινή η διαπίστωση ότι παριστάνουν τον παλικαρά, μόνον όταν βρεθούν απέναντι σε έμφοβους αντιπάλους (καλή ώρα, όπως τους Έλληνες πολιτικούς των τελευταίων δεκαετιών), αλλά κατεβάζουν το κεφάλι και εγκαταλείπουν όταν βρεθούν απέναντι σε αποφασισμένους να απαντήσουν.

(Υπενθυμίζω τα λόγια του Χένρι Μόργκενταου, Αμερικανού πρέσβη στην Τουρκία και συγγραφέα: «Ο Τούρκος είναι ουσιαστικά θρασύδειλος. Είναι γενναίος σαν λιοντάρι όταν τα πράγματα έρχονται όπως τα θέλει, αλλά δουλόφρων, χαμερπής και λιγόψυχος όταν του τυχαίνουν αναποδιές»).

Όμως, οι λαοί καθοδηγούνται από τις ηγετικές προσωπικότητες (κι ας ενοχλεί αυτό την Αριστερά) και από την συμπεριφορά αυτών στρέφονται άλλοτε σε επιτυχείς πορείες, άλλοτε σε συντριβές. Επομένως, περισσότερο από την ψυχοσύνθεση του τουρκικού λαού, μας ενδιαφέρει η συμπεριφορά του ηγέτη, εντός του πλαισίου των ιδιαιτέρων συνθηκών υπό τις οποίες καλείται σήμερα να λάβει αποφάσεις.

Το μεγάλο πρόβλημα που υπάρχει αυτήν την στιγμή, είναι ακριβώς ο τρόπος που μπορεί να συμπεριφερθεί ο άλογος Ερντογάν, με φασίζουσα νοοτροπία, αλλά και διατελών υπό το κράτος φοβίας και ανασφάλειας, αφενός λόγω της αποδιοργάνωσης του στρατού του, όπου χαμηλόβαθμοι αξιωματικοί προήχθησαν εν μια νυκτί και διοικούν μεραρχίες.

Αφετέρου λόγω της φοβίας του ότι, παρά τις χιλιάδες απολύσεις ο τουρκικός στρατός εξακολουθεί να εμφορείται από κεμαλικές ιδέες, με ένα ποσοστό 10-15% να είναι ύποπτοι γκιουλενιστές, όπερ σημαίνει ότι ο κίνδυνος ενός αυθεντικού αυτήν την φορά πραξικοπήματος δεν εξέλιπε. Πέραν δε τούτου, τον ταλανίζει και το πρόβλημα υγείας.

Αν σε όλα αυτά προσθέσει κάποιος, ότι στην εξωτερική πολιτική -με άμεσες επιπτώσεις και στην εσωτερική, ιδίως στην οικονομία- όχι μόνον δεν κατόρθωσε να επιτύχει ούτε έναν από τους στόχους, που περιέγραψε ο μέντοράς του Νταβούτογλου στο βιβλίο "Στρατηγικό Βάθος", απεναντίας δε μετρά απώλειες, ιδίως στο κύρος του που τον ενδιέφερε πέραν όλων, προκειμένου να αναγνωριστεί ηγέτης των απανταχού μουσουλμάνων, καθιστά την πρόβλεψη των πιθανών κινήσεών του δύσκολη.

Σταθερό σημείο πρόβλεψης αποτελεί το γεγονός ότι όλες οι συνθήκες είναι δυσοίωνες για τον Ερντογάν. Είπαμε όμως, ότι αυτά ισχύουν για έναν φυσιολογικό άνθρωπο. Όχι για κάποιον υπερφίαλο, που μετρά αποτυχίες, και δεν μπορεί να μη παρουσιάσει στον λαό του κάποιο ουσιαστικό ευοίωνο αποτέλεσμα, αν θέλει να εξακολουθήσει να παριστάνει τον αναμορφωτή της Τουρκίας, υποκαθιστώντας τον Κεμάλ.

Θα διακινδυνεύσει αυτήν την φορά ή θα συνεχίσει την πολιτική των υποχωρήσεων, όπως κάνει τα τελευταία χρόνια, πότε με τους Ρώσους, πότε με τους Ισραηλινούς. Ένα λογικό συμπέρασμα -αν ισχύει η λογική- είναι ότι θα παραμείνει μόνον στα λόγια. Βεβαίως, ως συνηθίζουν οι Τούρκοι, θα συνεχίσει την πολιτική του εκφοβισμού, τόσο επιτυχή με τους Έλληνες πολιτικούς, και ήδη έστειλε στην περιοχή των γεωτρήσεων στην ΑΟΖ της Κύπρου, την φρεγάτα TCG Gokceada και το υποβρύχιο TCG Gaziantep (σύμφωνα με ανακοίνωση του Τουρκικού Επιτελείου), καθώς και το ερευνητικό σκάφος Barbaros το οποίο κινείται προς το παρόν χωρίς πρόγραμμα εντός της κυπριακής ΑΟΖ.

Η στρατιωτικοποίηση της κατάστασης επιχειρείται από την Τουρκία για να παρασύρει την Ελλάδα και την Κύπρο σε ένα παιγνίδι από το οποίο μόνο χαμένη θα έβγαινε η ελληνική πλευρά, καθώς η οποιαδήποτε διαμεσολάβηση μετά από μια στρατιωτική κλιμάκωση πιθανότατα θα συμπαρέσυρε και τον ενεργειακό σχεδιασμό της Λευκωσίας.

Συγχρόνως όμως η στρατιωτική ένταση θα έπληττε τον πιο σημαντικό σήμερα πλουτοπαραγωγικό πόρο της Κύπρου, τον τουρισμό. Πάντως μέχρι στιγμής, Ελλάδα και Κύπρος συμπεριφέρονται με σωφροσύνη και καλό θα είναι να αφήσει τις ανοίκειες εκφράσεις ο Έλληνας πρωθυπουργός.

Άλλωστε, απέναντι στον Ερντογάν βρίσκονται αυτήν την φορά τόσο η Γαλλία όσο και οι ΗΠΑ. Η πρώτη δεν μπορεί να εγκαταλείψει την γαλλική πετρελαϊκή εταιρία TOTAL έρμαιο των τουρκικών ορέξεων, εξ ου και εκτός των δυο γαλλικών φρεγατών που πλέουν στην περιοχή φθάνει σήμερα στην Λευκωσία για επίσκεψη και η Γαλλίδα υπουργός άμυνας Florence Parly, σε ένα σαφές μήνυμα στήριξης έναντι των απειλών της Αγκύρας. Το ίδιο ενδιαφέρον επιδεικνύουν και οι ΗΠΑ, επειδή σε λίγο αμερικανική εταιρία θα προβεί σε γεωτρήσεις σε άλλο κυπριακό οικόπεδο, και δεν επιθυμούν την δημιουργία τετελεσμένων που θα τις αποτρέψουν.

Ενδιαφέρον για επιτυχή εξέλιξη των εργασιών της TOTAL, επιδεικνύουν για λόγους συμφέροντος και η Αίγυπτος με το Ισραήλ, που δεν επιθυμούν να δουν επιθετικό τον τουρκικό στόλο λίγα μίλια από τις δικές τους εγκαταστάσεις για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων.

Επομένως, μόνον ένας άφρων και απελπισμένος Ερντογάν θα επιχειρούσε να έρθει αντιμέτωπος με όλες τις αναφερόμενες Δυνάμεις. Προφανώς, και η Κύπρος έχει τις διαβεβαιώσεις αυτών των Δυνάμεων, γι’ αυτό και -ορθώς- προχωρεί στις γεωτρήσεις παρά τις τουρκικές απειλές.

Ο Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ιστορία συνήθως γράφεται από τους λίγους και υπογράφεται από τους πολλούς. Η άρχουσα τάξη κάθε έθνους, κράτους, συνασπισμού χωρών αποφασίζει την κατεύθυνση που πρέπει να λάβει ο συλλογικός βίος, σχεδιάζει αντιδράσεις σε γεγονότα, καλλιεργεί στο κοινό τις βασικές ιδέες που προωθούν τις επιδιώξεις της, και οι λαοί σ' αυτή την εξίσωση βάζουν την ισχύ, τη θέληση, την πίστη και τον ενθουσιασμό τους. Είναι προφανές ότι, αν ο στόχος δεν ευοδωθεί, η ηγέτιδα τάξη φέρει το βάρος της ευθύνης, όχι ο λαός.

Στην Ελλάδα, όπως έχει κατ' επανάληψιν τονιστεί από την εφημερίδα μας, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα, ένα χάσκον κενό στα ανώτατα κλιμάκια της πυραμίδας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η δημοφιλία που έχει η ενδοτικότητα στην πολιτική, οικονομική, πνευματική και δημοσιογραφική ελίτ. Η συντριπτική πλειονότητα εκείνων οι οποίοι θα έπρεπε να καλλιεργούν το πατριωτικό αίσθημα στους πολίτες βιάζεται να ξεπουλήσει τα εθνικά δίκαια όσο όσο!

Κάθε φορά που οι ξένοι εγείρουν αξιώσεις έναντι της πατρίδας μας, οι μπροστάρηδες της χώρας προπαγανδίζουν το δίκιο του αντιπάλου. Εκφράζονται σαν πλασιέ των εχθρικών συμφερόντων και μιλούν για «τελευταία ευκαιρία» επιλύσεως εκάστου ζητήματος προκύπτει.

Δύο πρόσφατα -κορυφαίας σημασίας- παραδείγματα της μεθόδου της ομηγύρεως των ενδοτικών είναι το Σκοπιανό και το Σχέδιο Ανάν. Ολοι όσοι -είτε ηθελημένα είτε ακούσια- εκβίαζαν τους Ελληνες για λογαριασμό των ξένων διαψεύστηκαν με ηχηρό τρόπο. Το κατάπτυστο Σχέδιο Ανάν, το οποίο προωθούσαν οι συνήθεις ύποπτοι Αθηνών και Λευκωσίας, απορρίφθηκε από τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο, ενταφιάστηκε από τον κυπριακό λαό και η Κύπρος όχι μόνο δεν... καταστράφηκε, όπως ισχυρίζονταν οι αεί «πρόθυμοι», αλλά είναι έτοιμη να ξεκινήσει την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της και αμερικανικό αεροπλανοφόρο μπλόκαρε τις συχνότητες τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών τα οποία πετούσαν στην Κυπριακή ΑΟΖ, εγγύς σημείου όπου θα γίνουν γεωτρήσεις.

Και στο Μακεδονικό, όπου το κρατίδιο των Σκοπίων κινδυνεύει να διαλυθεί, διασύρθηκε η άποψη περί «τελευταίας ευκαιρίας». Η Ελλάδα, σε πείσμα των εκτιμήσεων της ισχυρής μειδοτικής ελίτ της, ισχυροποιεί τη γεωπολιτική σημασία της.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η προβολή των αξιώσεων της Τουρκίας από το Καστελόριζο μέχρι και τα ανοιχτά της Πάφου αποτελεί το επόμενο βήμα της Άγκυρας στο παιχνίδι της έντασης που συντηρεί από την περασμένη εβδομάδα και την άφιξη του γεωτρύπανου "West Capella" στο οικόπεδο 11 της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όπως αναφέρει η "Καθημερινή", με τρεις διαδοχικές NAVTEX η Άγκυρα προανήγγειλε ασκήσεις με πυρά και έρευνες στα διεθνή ύδατα πέριξ του Καστελόριζου και, την ίδια στιγμή, έρευνες σε τέσσερα οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ (1,5,6 και 7) μέχρι το τέλος του χρόνου.

Οι τουρκικές αντιδράσεις έρχονται μόλις λίγες ώρες μετά την επίσημη επίσκεψη της υπουργού Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας Φλοράνς Παρλί στην Κύπρο, αλλά και μία ημέρα μετά την αποκάλυψη της "Καθημερινή" για το "μπλοκάρισμα" των συχνοτήτων τουρκικών μαχητικών από το αμερικανικό αεροπλανοφόρο "George H.W. Bush".

Συγκεκριμένα, με τη NAVTEX 710/17 η Άγκυρα ανακοίνωσε τριήμερες έρευνες (22-25 Ιουλίου) του ωκεανογραφικού "Τσεσμέ" στα διεθνή ύδατα γύρω από το Καστελόριζο. Σε παρακείμενη περιοχή, εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων, προαναγγέλθηκε (NAVTEX 713/17) και μια άσκηση με πυρά στις 19 Ιουλίου.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα της "Καθημερινή", για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, από χθες μέχρι και τις 16 Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους, η Άγκυρα δεσμεύει (NAVTEX 711/17) για σεισμικές έρευνες περιοχές οι οποίες περιλαμβάνουν μεγάλα τμήματα των οικοπέδων 1, 5, 6 και 7 της κυπριακής ΑΟΖ. Τις έρευνες θα πραγματοποιήσει το ήδη ευρισκόμενο στην περιοχή "Barbaros Hayreddin Pasa", με τη συνοδεία δύο σκαφών υποστήριξης ("Bravo" και "Apollo Moon").

Έπειτα από τη συγκεκριμένη εξέλιξη, αναφέρει η "Καθημερινή", απομένει να φανεί αν η Τουρκία θα πραγματοποιήσει και το επόμενο σκέλος της απειλής της, δηλαδή να μεταφέρει εντός της κυπριακής ΑΟΖ (υπενθυμίζεται ότι το οικόπεδο 6 έχει, επίσης, παραχωρηθεί στη γαλλοϊταλική κοινοπραξία Total-Eni), όχι μόνο το "Barbaros", αλλά ενδεχομένως γεωτρύπανο.

Η ταυτόχρονη δέσμευση περιοχών στα δυτικά της Πάφου και περί το Καστελόριζο αντικατοπτρίζει και την πάγια τουρκική άποψη ότι, μεταξύ των δύο συγκεκριμένων περιοχών, η Άγκυρα ελέγχει τον χώρο, αλλά ασκεί και κυριαρχικά δικαιώματα, ανάμεσα στα οποία η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων.

Σήμερα, τη Λευκωσία θα επισκεφθεί ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, ο οποίος θα συμμετάσχει σε ειδική συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου για τις διαπραγματεύσεις στο Κραν-Μοντανά.

Ο κ. Κοτζιάς περιέγραψε, χθες, την επίσκεψή του στην Κύπρο ως ευκαιρία για καλύτερη προετοιμασία "μιας μελλοντικής διαπραγμάτευσης" αλλά και συζήτηση για "ζητήματα ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή", καθώς, επίσης, και την πορεία της Τουρκίας σε σχέση με την Ε.Ε.

Σήμερα, σύμφωνα με τον τουρκοκυπριακό Τύπο, θα μεταβεί στα Κατεχόμενα ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, προκειμένου να συναντηθεί με την ηγεσία. Πληροφορίες που δημοσιεύονται στον τουρκοκυπριακό Τύπο κάνουν λόγο για συζήτηση περί "σχεδίου Β΄", το οποίο ο κ. Τσαβούσογλου θα συζητήσει με τους αξιωματούχους των Κατεχομένων.

Επίσκεψη στο τουρκικό ελικοπτεροφόρο

Την πρόοδο των εργασιών για την κατασκευή του ελικοπτεροφόρου (και υπό προϋποθέσεις μίνι-αεροπλανοφόρου) "TCG-Anadolu" επέβλεψε ο υφυπουργός Άμυνας, αρμόδιος για την τουρκική αμυντική βιομηχανία, Ισμαήλ Ντεμίρ.

Μόλις λίγες ημέρες από τις εξαγγελίες του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν περί ναυπήγησης "τουρκικών αεροπλανοφόρων", ο Ντεμίρ επισκέφθηκε τα ναυπηγεία της Τούζλα, στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης, και μέσω των κοινωνικών δικτύων μοιράστηκε εικόνες από τη ναυπήγηση του "TCG Anadolu".

Το συγκεκριμένο πλοίο είναι κατά κύριο λόγο αποβατικό, με δυνατότητα μεταφοράς και στρατευμάτων. Σύμφωνα τουλάχιστον με όσα έχουν εξαγγείλει οι Τούρκοι, το πλοίο θα έχει ναυπηγηθεί μέχρι το 2021. Οι νέες εξελίξεις για το "Anadolu" προκύπτουν μόλις λίγα 24ωρα μετά τις νέες πληροφορίες περί οριστικοποίησης ανάμεσα σε Άγκυρα και Μόσχα της συμφωνίας αγοράς πυραυλικών συστημάτων S-400.

Σε συνέντευξή του, ο υπουργός αναπληρωτής Εθνικής Άμυνας Δ. Βίτσας τόνισε (9,84) ότι η προμήθεια S-400 δεν ανησυχεί την Αθήνα, καθώς μέχρι την ολοκλήρωσή της θα πρέπει να περάσουν 3-5 χρόνια, χωρίς τίποτε να θεωρείται δεδομένο.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Μη νομίσετε ότι ξεμπερδέψατε μαζί μας» είναι στην καθομιλουμένη το μήνυμα που εξέπεμψε το τουρκικό συμβούλιο εθνικής ασφαλείας μετά από την εξάωρη συνεδρίασή του υπό την προεδρία του «αρχηγού της φυλής» Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (μόνο φύλαρχοι έχουν τέτοια συμπεριφορά).

Τα Κυπριακό ήταν στην ατζέντα της συνάντησης και αξιολογήθηκε η εξέλιξη με την κατάρρευση των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας, με τους Τούρκους να κάνουν λόγο για «αποφασιστικότητα στο θέμα της διατήρησης των συμφερόντων και δικαιωμάτων της Τουρκίας και της “ΤΔΒΚ” (το ψευδοκράτος) στο πλαίσιο των δικαιωμάτων μας επί των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο».

Είναι τόσο γελοίοι – και το λέμε με την κυριολεκτική έννοια της λέξης – που από τη μία μιλάνε για «ΤΔΒΚ» (το ψευδοκράτος τους που το ονομάζουν «Τουρκική Δημοκρατία Βορείου Κύπρου») άρα για ένα κράτος γι’ αυτούς, το οποίο έχει σαφείς θαλάσσιες ζώνες, που δεν έχουν καμία σχέση με τον θαλάσσιο χώρο νοτίως της Κύπρου και με βάση το «δίκαιο» που έχουν στο αρρωστημένο μυαλό τους, θέλουν δικαιώματα παντού!!!

Πραγματικά διεθνείς απροσάρμοστοι, οι χειρότεροι στην υφήλιο που έτυχαν να συνορεύουν με τον Ελληνισμό. Από το σκοπευτικό δεν ξέφυγαν ούτε και οι Αμερικανοί τους οποίους εμμέσως έψεξαν ότι εξοπλίζουν τους Κούρδους της Συρίας, το YPG και από εκεί περνούν τα όπλα στα χέρια του ΡΚΚ», ενώ επικρίνουν και το Βόρειο Ιράκ για την απόφαση για δημοψήφισμα με το ερώτημα της ανεξαρτησίας…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μπορείτε να μου προσδιορίσετε το περιεχόμενο της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας στο Κυπριακό;». Το ερώτημα τόσο προς φοιτητές των διεθνών σχέσεων όσο και προς πολιτικούς σπανίως απαντάται με επιτυχία. Παρ’ όλα αυτά είναι η καραμέλα στο ξύλινο λεξιλόγιο του Κυπριακού. Καιρός να αποκηρύξουμε τέτοια σχήματα! ζητά μία μερίδα του κόσμου στην Κύπρο. Φταίει ο εθνικισμός των δύο πλευρών που ναυάγησαν οι διαπραγματεύσεις, απαντούν κάποιοι άλλοι.

Του Άγγελου Συρίγου

Η εντός εξαμήνου κατάρρευση δύο διασκέψεων του ΟΗΕ εν μέρει μόνον δικαιολογείται από την προχειρότητα που προετοιμάσθηκαν. Η κυρίαρχη αίσθηση είναι ότι υπάρχει κάποιο θεμελιώδες λάθος από ελληνικής πλευράς. Η απάντηση κρύβεται στις επιλογές που έγιναν μετά το 1974.

Το σοκ της εισβολής ακολούθησε η αίσθηση της συντριπτικής ισχύος του αντιπάλου. Η προσδοκία που υιοθετήθηκε εξ ανάγκης ήταν ότι οι πρόσφυγες θα επέστρεφαν στα σπίτια τους μέσω μίας αόριστης επικρατήσεως του διεθνούς δικαίου. Προς την επίτευξη του στόχου επελέγη ως πλέον κατάλληλη η διεθνοποίηση του Κυπριακού.

Η επιλογή αυτή ήταν απότοκος της συμμετοχής της Κύπρου στο κίνημα των αδεσμεύτων κατά τη δεκαετία του 1960. Απέβλεπε στη μεσολάβηση του ΟΗΕ, της διεθνούς κοινότητας αλλά και των ΗΠΑ, της Δύσης, της ΕΣΣΔ ή τέλος πάντων όποιου είχε τη δυνατότητα να επηρεάσει τους Τούρκους για να αλλάξει κάπως η κατάσταση.

Στην πράξη η διεθνοποίηση του Κυπριακού εκφυλίσθηκε σε συλλογή ψηφισμάτων από διεθνείς οργανισμούς με σχεδόν αποκλειστικά ηθική αξία. Οι λόγοι ήσαν πολλοί. Ο μηχανισμός του ΟΗΕ είναι ατελής ως προς τη λήψη κυρώσεων.

Ο Ψυχρός Πόλεμος και η μεγάλη γεωπολιτική αξία της Τουρκίας για την άμυνα της Δύσης προσδιόρισαν τη στάση των μεγάλων δυτικών δυνάμεων. Δεν ήθελαν διαδικασίες στις οποίες θα μπορούσε να παρέμβει και η Σοβιετική Ένωση.

Σε αυτό το πλαίσιο η ελληνική πλευρά πιέσθηκε και τελικώς αποδέχθηκε τη διεξαγωγή διακοινοτικών συνομιλιών. Το πλαίσιο των συνομιλιών έθεσαν οι δύο «συμφωνίες κορυφής», όπως ονομάσθηκαν, το 1977 και το 1979. Αυτομάτως η διαφορά περιορίσθηκε στο επίπεδο των δύο κοινοτήτων του νησιού.

Για να σωθούν τα προσχήματα, οι διακοινοτικές συνομιλίες ετέθησαν υπό την αιγίδα του ΟΗΕ. Ήταν μία βολική εξέλιξη. Η Δύση διασφάλιζε τη διαχείριση της διαφοράς εντός της «οικογενείας». Για την Τουρκία ήταν περίπου ιδανική κατάσταση. Η Κυπριακή Δημοκρατία υποβιβάζεται σε ελληνοκυπριακή κοινότητα.

Συνομιλητής του διεθνώς αναγνωρισμένου Κυπρίου Προέδρου είναι ο εκάστοτε ηγέτης της τουρκοκυπριακής κοινότητας (αυτό φάνηκε και στις δύο διασκέψεις του ΟΗΕ στην Ελβετία όπου ο Αναστασιάδης χάρισε και την τυπική επιβεβαίωση αυτής της πραγματικότητας).

Η εισβολή και κατοχή μετατρέπεται σε διαμάχη μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Η Τουρκία διά του στρατού της απλώς διασφαλίζει τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων μέχρι να βρεθεί λύση μεταξύ των δύο κοινοτήτων σε όλα τα άλλα.

Παράλληλα, οι διακοινοτικές συνομιλίες κρύβουν το μεγάλο πρόβλημα: την αποχώρηση του τουρκικού στρατού. Δεν μπορούν να μιλούν οι Τουρκοκύπριοι εξ ονόματος της Τουρκίας για τον κατοχικό στρατό. Θέμα συζητήσεως είναι μόνον ο τρόπος λειτουργίας του νέου κράτους.

Χαμένη στις λεπτομέρειες η ελληνοκυπριακή ηγεσία έχασε τη μεγάλη εικόνα της απελευθερώσεως του νησιού. Η πρόοδος στο Κυπριακό που έβλεπε ο ΟΗΕ υπήρχε μόνον σε αυτά τα επιμέρους.

Οι διακοινοτικές συνομιλίες βόλεψαν εν μέρει και τις ελλαδικές κυβερνήσεις. Αφ’ ης στιγμής το βάρος των διαπραγματεύσεων επωμίσθηκαν οι δύο κοινότητες του νησιού, δόθηκε η δυνατότητα στην Ελλάδα να διατηρεί καλύτερες καθημερινές σχέσεις με την Τουρκία.

Τέλος, η διαφορά μεγεθών μεταξύ Κυπριακής Δημοκρατίας και Τουρκίας είναι τόσο δυσανάλογη που και η ελληνοκυπριακή πλευρά προτιμά να εθελοτυφλεί συνομιλώντας με κάποιον Τουρκοκύπριο ηγέτη. Ένα από τα πλεονεκτήματα της καταρρεύσεως των συνομιλιών στο Κραν Μοντανά ήταν ότι η αφωνία των Τουρκοκυπρίων έδειξε ποιος είναι ο πραγματικός συνομιλητής.

Το λάθος της Τουρκίας είναι ότι αυτή η κατάσταση τής δημιούργησε τη βεβαιότητα ότι το Κυπριακό επιλύθηκε το 1974. Στην πραγματικότητα τέτοιου τύπου διεθνή προβλήματα για μεσαίου μεγέθους δυνάμεις όπως η Τουρκία, λύνονται μόνον με την υπογραφή μίας νέας συνθήκης ειρήνης. Το πρόβλημα φάνηκε με την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε.

Για να διατηρηθούν οι ισορροπίες είχαμε τη μεθόδευση του Σχεδίου Ανάν. Η πιθανότητα ανευρέσεως μεγάλων κοιτασμάτων υδρογονανθράκων νοτίως του νησιού ήταν που οδήγησε κατά το τελευταίο εξάμηνο σε νέα κλιμάκωση των διαπραγματεύσεων. Δεν υπήρχαν όμως οι αντικειμενικοί όροι για επίλυση του προβλήματος.

Πού βρισκόμαστε τώρα; Το πλαίσιο του ΟΗΕ παραμένει αυτό της διζωνικής, δικοινοτικής ομοσπονδίας. Εάν επιλέξουμε να ξεφύγουμε από αυτό, θα έλθουμε σε διάσταση με τη διεθνή κοινότητα. Ορθώτερο θα ήταν να επαναπροσδιορίσουμε πλήρως το περιεχόμενο αυτών των όρων. Οι προβλέψεις του Σχεδίου Ανάν και οι πρόσφατες συνομιλίες δείχνουν ως εξαιρετικά φιλόδοξη μία τέτοια επιδίωξη.

Παράλληλα, είναι σαφές ότι η κατάσταση προς την οποία κινείται σε αυτή τη φάση το Κυπριακό είναι αυτή της μη λύσης ως λύσης. Με αυτό το δεδομένο θα ήταν πιο χρήσιμο να τροποποιηθεί «προσωρινά» το κυπριακό Σύνταγμα με στόχους την προστασία των Τουρκοκυπρίων και την ουσιαστική συμμετοχή τους στους θεσμούς της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η ελληνοκυπριακή ηγεσία έχει τη δυνατότητα να δείξει μονομερώς πώς φαντάζεται μία αμοιβαίως αποδεκτή και δημοκρατική λύση για την μελλοντική Κύπρο.

Και κάτι τελευταίο. Στο Κυπριακό κυριαρχεί η πιπίλα των «χαμένων ευκαιριών». Ο επόμενος γύρος των συνομιλιών, οψέποτε ξαναρχίσουν, θα έχει ύστερα από πολλά χρόνια κυρίαρχο πάνω στο τραπέζι το θέμα της αποχωρήσεως των τουρκικών στρατευμάτων. Είναι μία μεγάλη επιτυχία της ελληνικής πλευράς.

* Ο κ. Αγγελος Μ. Συρίγος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
Πηγή εφημ. "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Για να είναι κανείς σε θέση να κοιτά μπροστά, πρέπει, μεταξύ άλλων, πρώτα να κοιτά καλά πίσω, ειδικά δε όταν αυτό το πίσω δεν είναι μακρινό, αλλά, ουσιαστικά, «χθες».

Σαν χθες ήταν λοιπόν όταν, πριν από λίγα χρόνια, η Κύπρος υπέστη μια τρομακτική, διεθνή, ελληνική αλλά και εσωτερική, πίεση, προκειμένου να αποδεχθεί το Σχέδιο Ανάν. Τα γεγονότα είναι γνωστά σε όλους: ο μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας Γιώργος Παπανδρέου, ο άνθρωπος ο οποίος έθεσε τη χώρα υπό διεθνή οικονομικό έλεγχο, πρωτοστάτησε, ως μη όφειλε σεβόμενος την αυθυπαρξία της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην προπαγάνδα υπέρ του τραγικού για τη χώρα Σχεδίου. Το κύριο «επιχείρημα» εκείνων που ήθελαν την επιβολή του ήταν ότι αν δεν γινόταν αποδεκτό, η Κύπρος θα… καταστρεφόταν. Μιλούσαν για απόλυτη διεθνή απομόνωση και για φοβερές συνέπειες κάθε μορφής, που θα ερχόντουσαν την επομένη της απόρριψης, στην οποία πρωτοστάτησε ο τότε πρόεδρος Τάσσος Παπαδόπουλος και την υπερψήφισε ο κυπριακός λαός.

Τελικά, όχι μόνον δεν ήρθαν αυτές οι επαπειλούμενες καταστροφές, όχι μόνον η Κύπρος δεν πιέστηκε στη συνέχεια από τις διεθνείς δυνάμεις, όχι μόνον η Τουρκία δεν κουνήθηκε, αλλά, αντιθέτως, σήμερα, οι μεγάλες αυτές δυτικές δυνάμεις είναι που πρωτοστατούν στην προστασία του δικαιώματος της Κυπριακής Δημοκρατίας να προχωρήσει στις έρευνες για φυσικούς πόρους και που εταιρίες τους τις διεξάγουν. Το γαλλικό τρυπάνι ξεκίνησε με ισχυρές στρατιωτικές γαλλικές, ισραηλινές και ελληνικές δυνάμεις να βρίσκονται παρούσες ώστε να αποφευχθεί το ενδεχόμενο η Τουρκία να επιχειρήσει κάποια ανόητη κίνηση. Η υπουργός Αμυνας της Γαλλίας βρέθηκε χθες στην Κύπρο και έδωσε απόλυτα το στίγμα…

Αν όμως είχε περάσει το Σχέδιο Ανάν, σήμερα, όλα αυτά θα ήταν αδύνατο να συμβούν: στην πραγματικότητα, τα πάντα θα ήταν υπό την πλήρη αίρεση της Αγκυρας – και όχι φυσικά των Τουρκοκυπρίων, όπως φάνηκε άλλωστε και στις τελευταίες διαπραγματεύσεις, όπου ο Ακιντζί, αν και για πολλά χρόνια πολύ συναινετικός πολιτικός, από την ώρα που ανέλαβε καθήκοντα, έχασε κάθε δυνατότητα να χαράξει πολιτική: λέει και κάνει μέχρι κεραίας ό,τι του πουν από την Αγκυρα. Η Κυπριακή Δημοκρατία θα είχε αυτοκαταργηθεί και ο αληθινός συνομιλητής όλων των διεθνών παραγόντων, πολιτικών και οικονομικών, για τις έρευνες, θα ήταν σήμερα επί της ουσίας ο Ερντογάν. Αυτή θα ήταν η πραγματικότητα.

Τώρα, το Λονδίνο, που στο Κυπριακό έχει πάντοτε έναν πολύ ιδιαίτερο ρόλο, φέρεται να επιχειρεί να επαναφέρει ένα σχέδιο λύσης ουσιαστικά σαν αυτό που μόλις απορρίφθηκε στην Ελβετία – σχέδιο το οποίο δεν ήταν δυνατό να αποδεχθεί ο σημερινός πρόεδρος Νίκος Αναστασιάδης, ο οποίος υπήρξε θερμός υποστηρικτής του Σχεδίου Ανάν…

Η Κύπρος – και η Ελλάδα – δεν πρέπει να κάνουν το μέγα σφάλμα να αποδεχθούν τίποτα σαν αυτό το σχέδιο, όποιος κι αν το φέρει, ό,τι κι αν, υποτίθεται, ότι βελτιώνει, εφόσον δεν ξεκαθαρίζονται απόλυτα τα μείζονα και δεν διασφαλίζονται, μεταξύ άλλων, η αποχώρηση των στρατευμάτων κατοχής και το τέλος των εγγυήσεων. Θα πρόκειται για ολέθριο λάθος.

Η διεθνής πολιτική για το Κυπριακό είναι μία τρομερά σύνθετη υπόθεση. Η ουσία όμως είναι ότι σήμερα, τα πράγματα έχουν πλέον «γυρίσει». Το ίδιος συμβαίνει και με την ελληνοτουρκική ισορροπία: η Σούδα αντικαθιστά σταδιακά το Ιντσιρλίκ της Τουρκίας την ώρα που το αμερικανικό αεροπλανοφόρο Τζορτζ Μπους μπλοκάρει τις τουρκικές επικοινωνίες στην κυπριακή ΑΟΖ!

Κύπρος και Ελλάδα πρέπει να προχωρήσουν στην κατεύθυνση που ήδη βαδίζουν και η οποία ήδη έχει αποδώσει πολύ μεγάλους καρπούς. Ας απειλούν οι Τούρκοι. Δεν νοείται ούτε βήμα πίσω.

Οι ισχυρές διπλωματικές, γεωπολιτικές και οικονομικές συμμαχίες και εξίσου ισχυρή και αποφασιστική βούληση για τη στρατιωτική άμυνα της Κύπρου και της Ελλάδας είναι ο μόνος δρόμος. Και, σε αντίθεση με την καταστροφική λογική της υποχώρησης, αυτός ο δρόμος ήδη οδηγεί κάπου. Το απέδειξαν περίτρανα και η απόρριψη του Ανάν τότε αλλά και οι τρέχουσες εξελίξεις.

Υ.Γ. Και ίσως το παράδειγμα του «όχι» που ειπώθηκε στο Σχέδιο Ανάν να πρέπει να κάνει πολλούς να σκεφτούν κάποια άλλα «όχι», ιδίως εδώ στην Ελλάδα, που, τελικά, δεν ειπώθηκαν…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

17 Ιουλ 2017


Η NAVTEX με ισχύ έως τον Δεκέμβρη

Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Σε μια κίνηση ουσιαστικής κλιμάκωσης της έντασης στην Ανατολική Μεσόγειο και κορύφωσης των προκλήσεων εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας προχώρησε η Άγκυρα, καθώς μετά από ένα τριήμερο περιπλανήσεων του Barbaros στην Κυπριακή ΑΟΖ, εκδόθηκε αργά το απόγευμα τουρκική NAVTEX που δεσμεύει παράνομα ένα μεγάλο μέρος της Κυπριακής ΑΟΖ στο νοτιοδυτικό τμήμα του νησιού, επικαλύπτοντας μάλιστα και τμήμα των Οικοπέδων 4, 5, 6 και 7.

Σύμφωνα με την NAVTEX 711/17 το σκάφος R/V BARBAROS HAYREDDİN PAŞA, και τα βοηθητικά σκάφη M/V BRAVO SUPPORTER και APOLLO MOON θα πραγματοποιήσουν σεισμογραφικές έρευνες από τις 17 Ιουλίου μέχρι τις 16 Δεκεμβρίου 2017 στην συγκεκριμένη περιοχή.

Η περιοχή που δεσμεύει για έρευνες η Τουρκία βρίσκεται εντός της Κυπριακής ΑΟΖ και μάλιστα επικαλύπτουν και μέρος των Οικοπέδων 4, 5, 6 και 7 εκ των οποίων το Οικόπεδο 6 έχει επίσης παραχωρηθεί στην Κοινοπραξία Eni-Total. Σημεία της περιοχής που δεσμεύει η Τουρκία βρίσκονται μόλις λίγο έξω από τα χωρικά ύδατα της Κύπρου, καθώς η Άγκυρα έτσι επιχειρεί να προβάλλει τη γνωστή διεκδίκησή της επί της υφαλοκρηπίδας της Ανατολικής Μεσογείου, διαγράφοντας πλήρως την ελληνική υφαλοκρηπίδα και την κυπριακή ΑΟΖ.

Η Navtex:

N/W: 711/17
MEDITERRANEAN SEA
SEISMIC SURVEY BY R/V BARBAROS HAYREDDİN PAŞA, M/V BRAVO SUPPORTER AND APOLLO MOON BETWEEN 17 JUL- 16 DEC 17 IN AREA BOUNDED BY;

A. 34 32.03 N - 032 16.28 E
B. 34 42.51 N - 032 07.82 E
C. 34 42.59 N - 031 22.35 E
D. 33 57.03 N - 031 22.50 E
E. 33 51.32 N - 031 46.42 E
F. 33 47.16 N - 032 16.29 E

3 NM BERTH REQUESTED.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η τουρκική νευρικότητα για το ενεργειακό παιχνίδι στην Ανατολική Μεσόγειο και τις καλά υπολογισμένες κινήσεις της Κυπριακής Δημοκρατίας στον συγκεκριμένο τομέα ήταν δεδομένη πολύ πριν το γεωτρύπανο του "West Capella" φθάσει στο οικόπεδο 11 για να αρχίσει τις προγραμματισμένες γεωτρήσεις σε αναζήτηση φυσικού αερίου, το οποίο υπολογίζεται ότι αποτελεί μέρος του γιγαντιαίου αιγυπτιακού κοιτάσματος Ζορ, αναφέρει σε δημοσίευμά της η "Καθημερινή".

Όπως επισημαίνει η εφημερίδα, οι Τούρκοι ήδη πριν από την αποτυχία των διαπραγματεύσεων του Κραν-Μοντανά είχαν διαμηνύσει ότι "ενεργειακό παιχνίδι" στην Ανατολική Μεσόγειο δίχως τη συμμετοχή τους θα πρέπει να αποκλείεται. Μέσω του Μπεράτ Αλμπαϊράκ, υπουργού Ενέργειας και γαμπρού του προέδρου της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, έχουν προαναγγείλει προμήθεια γεωτρύπανου και πλατφόρμας για έρευνες.

Εξ όσων προκύπτουν έως αυτή τη στιγμή, οι Τούρκοι δεν ενδιαφέρονται για το οικόπεδο 11, ωστόσο θεωρούν αδιαμφισβήτητη την κυριαρχία τους στο τεμάχιο 6, το οποίο βρίσκεται βορειότερα και έχει, επίσης, παραχωρηθεί στη γαλλοϊταλική κοινοπραξία Total - Eni.

Οι τουρκικές ασκήσεις και διεκδικήσεις σε μια περιοχή η οποία ξεκινά πέντε μίλια δυτικά της Πάφου και φθάνει να περιλαμβάνει σχεδόν όλη την περιοχή από εκεί έως τον 28ο μεσημβρινό, ο οποίος τέμνει νοητά τη Ρόδο στη μέση, δεν αποτελούν νέα πρακτική αλλά συνιστούν επανάληψη παγίων απόψεων, γνωστών στην Αθήνα και τη Λευκωσία.

Η "Καθημερινή" επισημαίνει πως ψύχραιμοι αναλυτές τονίζουν ότι προς το παρόν η Τουρκία δεν μπορεί να αντιδράσει με κάποιον επιθετικό τρόπο στις γεωτρήσεις του οικοπέδου 11. Πιθανή απόφαση για επέκταση των γεωτρήσεων και σε άλλα οικόπεδα που έχουν παραχωρηθεί νομίμως από την Κυπριακή Δημοκρατία σε ενεργειακές εταιρείες (οι οποίες αποτελούν υποκείμενο Διεθνούς Δικαίου με σαφώς ορισμένες υποχρεώσεις αλλά και δικαιώματα) θα άλλαζε ξανά τα δεδομένα.

Επί της ουσίας, πάντως, ο διεθνής παράγων φαίνεται ότι δεν ήθελε να αφήσει την έναρξη των γεωτρήσεων στην κυπριακή ΑΟΖ στην τύχη. Οι Γάλλοι έστειλαν μια ολοκληρωμένη ομάδα επιφανείας, με φρεγάτες ανθυποβρυχιακού και αντιαεροπορικού πολέμου ("Chevalier Paul" και "Languedoc") που κατέπλευσαν τόσο στο λιμάνι της Λεμεσού όσο και περί το γεωτρύπανο. Σημειώνεται ότι λίγο νωρίτερα (8-11 Ιουλίου) το γαλλικό πολεμικό ναυτικό πραγματοποίησε στην περιοχή κοινή άσκηση με την Αίγυπτο με την ονομασία "Cleopatra ’17".

Ηδη μια εβδομάδα προτού ξεκινήσουν οι γεωτρήσεις, νότια του οικοπέδου 11 βρισκόταν το αεροπλανοφόρο "George H.W. Bush" και τα πλοία της ομάδας κρούσης που συνήθως το συνοδεύουν. Σύμφωνα με καλά πληροφορημένες πηγές, το αμερικανικό αεροπλανοφόρο έπλευσε πολύ κοντά στη γεώτρηση και έκανε χρήση των δυνατοτήτων που έχει για μπλοκάρισμα των συχνοτήτων τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών τα οποία πετούσαν πολύ κοντά στο "West Capella". Η συγκεκριμένη λεπτομέρεια αναδεικνύει, αν μη τι άλλο, ότι οι Δυτικοί δεν ήταν σίγουροι για το είδος αλλά και το εύρος πιθανής αντίδρασης της Τουρκίας.

Η βάση της Σούδας

Η Αθήνα παρακολουθεί την κατάσταση στην περιοχή δίχως, προφανώς, να επεμβαίνει. Μια μικρή άσκηση έρευνας και διάσωσης που πραγματοποιήθηκε ανάμεσα σε κανονιοφόρο που επέστρεφε από τα ανοικτά του Λιβάνου όπου βρίσκεται σε εξέλιξη αποστολή του ΟΗΕ με κυπριακά πλωτά μέσα είναι απολύτως συνήθης και κατά καιρούς επαναλαμβανόμενη. Στην Αθήνα φαίνεται ότι αποδίδεται μεγαλύτερη σημασία στους τρόπους αύξησης της συνεργασίας με τις δυτικές δυνάμεις και δη τις ΗΠΑ, που αναζητούν ασφαλή αγκυροβόλια στην Ανατολική Μεσόγειο.

Κυβερνητικές πηγές ανέφεραν στην "Καθημερινή" ότι ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας έχει καταλήξει στην απόφαση ότι η ανανέωση της Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας (Mutual Defense Cooperation Agreement - MDCA) μεταξύ Ελλάδας και ΗΠΑ θα παραμείνει ετήσια και δεν θα επεκταθεί σε πέντε χρόνια ή περισσότερα χρόνια. Αντιθέτως, ο κ. Τσίπρας φέρεται να αναγνωρίζει την ολοένα και πιο στενή στρατιωτική συνεργασία ανάμεσα στις ΗΠΑ και την Ελλάδα.

Στους σχεδιασμούς του Μαξίμου φαίνεται ότι έχει ιδιαίτερη σημασία το γεγονός ότι οι Ελληνες πολίτες αισθάνονται πως, σε αυτή την κρίσιμη διεθνή συγκυρία, η σύσφιγξη των σχέσεων με τις ΗΠΑ αυξάνει το αίσθημα ασφάλειας. Οι ίδιες πηγές ανέφεραν ότι, εκτός από το ζήτημα της ανανέωσης, η ανάπτυξη των εγκαταστάσεων της Σούδας μπορεί να γίνει κανονικά. Υπενθυμίζεται και η πρόσφατη αποκάλυψη της "Κ" (9 Ιουλίου) για την κατασκευή Σταθμού Απομαγνήτισης Πολεμικών Πλοίων στον όρμο της Σούδας, κάτι που μαρτυρά το εύρος της συνεργασίας μεταξύ Αθήνας και Ουάσιγκτον.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Ιουλ 2017


Αυτές τις ημέρες, η Κύπρος ζει ιστορικές στιγμές. Το γεωτρύπανο “West Capella” των εταιρειών Εni-Total άρχισε ήδη την πρώτη Κυπριακή γεώτρηση “Ονησιφόρος” μέσα στο block 11, έξη σχεδόν χρόνια μετά την γεώτρηση “Αφροδίτη” στο block 12 της Κυπριακής ΑΟΖ που οδήγησε στην ανακάλυψη του πρώτου κοιτάσματος φυσικού αερίου της μεγαλονήσου.

Των Δρ. Ηλία Κονοφάγου
Μέλος της Επιτροπής Ενέργειας της Ακαδημίας Αθηνών) και Τερέζας Φωκιανού (Πρόεδρος & Δ.Σ. FLOW S.A.


Ο στόχος κοιτάσματος “τύπου Ζορ” “Ονησιφόρος” βρίσκεται 40 χιλιόμετρα απόσταση από το κοίτασμα “Ζορ” και μόλις 6 χιλιόμετρα από τα όρια με το block 10 των εταιρειών ExxonMobil-Qatar Petroleum.

Αναλύοντας τις χαρτογραφήσεις στόχων κοιτασμάτων (Εικ.1, με κίτρινο χρώμα οι στόχοι ασβεστολίθων “τύπου Ζορ” & με πορτοκαλί χρώμα οι στόχοι ψαμμιτών “τύπου Λεβιάθαν”) που παρουσίασαν πριν μόλις μερικούς μήνες οι γεωφυσικές Εταιρείες PGS και Spectrum στο Λονδίνο, διαπιστώσαμε ότι από επιστημονική άποψη η Total επέλεξε να διατρήσει τη δομή “Ονισηφόρος” διότι βαθύτερα και περιμετρικά περιβάλλεται εξ’ ολοκλήρου από μητρικά πετρώματα (πετρώματα που δημιούργησαν φυσικό αέριο) της καινοζωϊκής εποχής.

Είναι φανερό ότι εάν ανακαλυφθεί φυσικό αέριο στον “Ονησιφόρο” θα αναβαθμίσει πολλαπλά τις προοπτικές ολόκληρης της ΑΟΖ της Κύπρου καθώς και την αξία των παραπλήσιων 3 στόχων του block 10. Επί πλέον η γεωγραφική γειτνίαση τυχόν ομαδικών ανακαλύψεων στα blocks 10 & 11 θα διευκολύνει συνεκμεταλλεύσεις εγκαταστάσεων παραγωγής φυσικού αερίου οδηγώντας ταυτόχρονα στην ελαχιστοποίηση του κόστους αξιοποίησης των κοιτασμάτων.

Υπολογίσαμε τις αναμενόμενες ελάχιστες, μέσες και μέγιστες ποσότητες πόρων αερίων υδρογονανθράκων που θα μπορούσαν να προκύψουν από τα κοιτάσματα των blocks 10 &11. Στην περίπτωση που η Κύπρος σταθεί τυχερή και υπάρξουν τελικά επαναλαμβανόμενες ανακαλύψεις φυσικού αερίου στους παραπάνω 6 στόχους πιθανών κοιτασμάτων της Κύπρου, οι οποίες συνοδεύονται με αντίστοιχη πληρότητα των δομών σε υδρογονάνθρακες, παρόμοιες με αυτήν του κοιτάσματος “Zor”, η συνολική ποσότητα φυσικού αερίου που θα μπορούσε να προκύψει σε μία ελάχιστη 68 τρισεκατομμυρίων κυβικών ποδών (Tcf), μία μέση 116 Tcf και μία μέγιστη 180 Tcf., (με δεδομένες τις πρόσφατες συμφωνηθήσες συμβατικές τιμές πώλησης φυσικού αερίου από την ΕΝΙ στην Αίγυπτο, μεταξύ $ 4-6/ mbtu), η τοπική ακαθάριστη αξία της συνολικής αναμενόμενης ποσότητας φυσικού αερίου που θα μπορούσε να προκύψει στα blocks 10 & 11, κυμαίνεται μεταξύ μιας ελάχιστης 272 Δισεκατομμυρίων και $1,06 Τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Όσον αφορά τον πιθανό πλούτο που θα μπορούσε να περιέχουν το block 6, το οποίο παραχωρήθηκε στην κοινοπραξία Total-Eni, η χαρτογράφηση των PGS & Spectrum δείχνει παρουσία δύο υπεργιγάντιων στόχων κοιτασμάτων, έναν “τύπου Λεβιάθαν” διπλάσιο σε μέγεθος από το Λεβιάθαν και έναν δεύτερο στόχο “τύπου Ζορ” πενταπλάσιο σε μέγεθος από το “Zoρ”.

Σε περίπτωση ανακάλυψης φυσικού αερίου στους στόχους αυτούς, η αναμενόμενη ελάχιστη, μέση και μέγιστη συνολική ποσότητα πόρων αερίων υδρογονανθράκων των στόχων κοιτασμάτων που βρίσκονται στο block 6 αλλά και μέρους αυτών που βρίσκονται μέσα στο block 7 (Εικ.2) υπολογιζόμενες με ελάχιστες 75 Tcf, μέσες 130 Tcf, και μέγιστες 185 Tcf. Θα μπορούσαν να δώσουν τοπική ακαθάριστη αξία των αναμενομένων ποσοτήτων μεταξύ 300 και $1,09 Τρισεκατομμυρίων δολαρίων.

Με βάση τα παραπάνω είναι φανερό ότι η Τουρκία δεν διεκδικεί τυχαία -με παράνομο μάλιστα τρόπο- τον πλούτο της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ευτυχώς όμως ο αναμενόμενος πιθανός Κυπριακός πλούτος υδρογονανθράκων φαίνεται να είναι πολύ μεγάλος (μη λαμβανομένων υπ’ όψη των βαθύτερων ποσοτήτων στόχων αργού πετρελαίου στην περιοχή) πράγμα που έχει δελεάσει σε υψηλό βαθμό τις Διεθνής Εταιρείες Πετρελαίων (IOC’s).

Πιστεύουμε, ότι αν στο τέλος του 2018 η Κοινοπραξία Τotal-Eni τοποθετήσει γεώτρηση στο block 6, -πιθανότατα στο κέντρο της δομής τύπου ψαμμίτη- όπως αυτό φαίνεται στην Εικ.2. , η Τουρκία μάλλον θα επιδιώξει μέσα στο 2018 να τοποθετήσει και εκείνη ταυτόχρονα γεωτρύπανο (εάν βεβαίως καταφέρει να αποκτήσει κάποιο πλωτό γεωτρύπανο) σε γεωγραφική θέση που βρίσκεται μέσα στην ίδια δομή “τύπου Λεβιάθαν”, επί της οποίας το 1/5 της έκτασης της θεωρεί ότι δικαιωματικά της ανήκει.

Θεωρούμε ότι όταν έρθει αυτή η ώρα της διάτρησης της δομής αυτής από την κοινοπραξία Eni-Total το γεγονός θα αποτελέσει την πιο κρίσιμη στιγμή για την Κυπριακή Δημοκρατία. Καταλήγοντας να προσθέσουμε ότι εάν η γεώτρηση “Ονησιφόρος” οδηγήσει τελικά σε θετικά αποτελέσματα υπάρχει πιθανότητα η Κύπρος να αποτελέσει μεσοπρόθεσμα ένα μεγάλο κέντρο υγροποίησης φυσικού αερίου προς εξαγωγή καθώς και κέντρο εξαγωγής φυσικού αερίου μέσω αγωγών.

Πηγή Defence-Point



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

15 Ιουλ 2017


Η έλλειψη επιλογών και η νευρικότητα της Άγκυρας

Του Νίκου Μελέτη

Σε διαρκή δοκιμασία αντοχής υποβάλλει την Κυπριακή Δημοκρατία, η Άγκυρα, καθώς αντιδρά σπασμωδικά στην έναρξη της γεώτρησης στο Οικόπεδο 11 από το γεωτρύπανο West Capella για λογαριασμό του γαλλικού πετρελαϊκού κολοσσού TOTAL.

Έτσι έχοντας ήδη στείλει στην περιοχή την φρεγάτα TCG Gokceada και το υποβρύχιο TCG Gaziantep (σύμφωνα με ανακοίνωση του Τουρκικού Επιτελείου) η Τουρκία γνωρίζοντας ότι η στρατιωτική αντίδραση δεν είναι η πιο εύκολη επιλογή, επιχειρεί, να συντηρήσει την πίεση και σε πολιτικό-διπλωματικό επίπεδο αλλά και με την επιστράτευση του ερευνητικού σκάφους Barbaros το οποίο κινείται προς το παρόν χωρίς πρόγραμμα εντός της κυπριακής ΑΟΖ.

Η στρατιωτικοποίηση της κατάστασης επιχειρείται από την Τουρκία για να παρασύρει την Ελλάδα και την Κύπρο σε ένα παιγνίδι από το οποίο μόνο χαμένη θα έβγαινε η ελληνική πλευρά, καθώς η οποιαδήποτε διαμεσολάβηση μετά από μια στρατιωτική κλιμάκωση πιθανότατα θα συμπαρέσυρε και τον ενεργειακό σχεδιασμό της Λευκωσίας. Συγχρόνως όμως η στρατιωτική ένταση θα έπληττε τον πιο σημαντικό σήμερα πλουτοπαραγωγικό πόρο της Κύπρου, τον τουρισμό.

Ένας σημαντικός αποτρεπτικός παράγοντας όμως για στρατιωτικές προκλήσεις στο σημείο της γεώτρησης είναι ότι η Γαλλία και ο πρόεδρος Μακρόν δείχνουν αποφασισμένοι σε ένα νέο δόγμα εξωτερικής πολιτικής να προστατεύσουν τα συμφέροντα της μεγάλης Πετρελαϊκής εταιρίας TOTAL. Εκτός των δυο φρεγατών που πλέουν στην περιοχή συμμετέχοντας στην δύναμη UNIFIL του ΟΗΕ για τον Λίβανο και τις προηγούμενες ημέρες ελλιμενίσθηκαν στην Λάρνακα ώστε να βρίσκονται κοντά στο Οικόπεδο 11, σύμφωνα με πληροφορίες φθάνει την Δευτέρα στην Λευκωσία για επίσκεψη η Γαλλίδα υπουργός άμυνας Florence Parly, σε ένα σαφές μήνυμα στήριξης έναντι των απειλών της Αγκύρας.

Όμως ούτε η Αίγυπτος ούτε το Ισραήλ, θα ήθελαν να δουν λίγα μίλια από τις δικές τους ΑΟΖ και τις υπεράκτιες εγκαταστάσεις τους για έρευνα και εξόρυξη υδρογονανθράκων, να επιβάλλεται η πολιτική των κανονιοφόρων, και μάλιστα από την Τουρκία.

Προς το παρόν η Τουρκία επιχειρεί να αντιδράσει τώρα επιστρατεύοντας το ερευνητικό σκάφος Barbaros, το οποίο αφού ολοκλήρωσε τις παράνομες έρευνες του στον κόλπο της Αμμοχώστου που διήρκεσαν από τον Απρίλιο μέχρι τις 30 Ιουνίου, ενώ επρόκειτο να επιστρέψει στην βάση του στα Μουδανιά, έχει ξεκινήσει να πλέει χωρίς πρόγραμμα πέριξ της Κύπρου, θέλοντας έτσι να προκαλέσει εκνευρισμό στην Λευκωσία και στην Αθήνα.

Ενώ ο τούρκος υπουργός ενέργειας Μ. Αλμπαϊράκ ανακοίνωνε ότι το Barbaros θα πραγματοποιήσει έρευνες στον Κόλπο της Μόρφου, το πλοίο αργά την νύχτα άλλαξε ρότα και κατευθύνθηκε προς νότο πλέοντας νοτιοδυτικά της Πάφου προς τα Οικόπεδα 5 και 6 της Κυπριακής ΑΟΖ.

Καθώς δεν έχει εκδοθεί τουρκική NAVTEX δεν είναι γνωστό εάν το σκάφος θα συνεχίσει τις «βόλτες» στην συγκεκριμένη περιοχή η θα επιχειρήσει έρευνες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ θέλοντας να προκαλέσει περαιτέρω την Λευκωσία. Πάντως δεν θα είναι η πρώτη φορά που το Barbaros θα έκανε έρευνες εντός της Κυπριακής ΑΟΖ, καθώς και το 2014 από τον Οκτώβριο μέχρι τον Δεκέμβριο είχε «γαζώσει» την Κυπριακή ΑΟΖ στο νότιο τμήμα του νησιού και μάλιστα σε πολύ μικρή απόσταση από τις κυπριακές ακτές. Τότε αυτές οι έρευνές είχαν χρησιμοποιηθεί από την Τουρκία και ως διαπραγματευτικό όπλο προκειμένου να υποχρεωθεί η κυπριακή κυβέρνηση να σταματήσουν και οι δικές της έρευνες και να ξεκινήσουν έτσι οι συνομιλίες για το Κυπριακό.

Η αποστολή του Barbaros στην Κυπριακή ΑΟΖ αποτελεί φυσικά κατάφωρη παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας αλλά δεν μπορεί να προκαλέσει τετελεσμένο ούτε φυσικά να νομιμοποιήσει την τουρκική διεκδίκηση εις βάρος της κυπριακής ΑΟΖ, και της συνδεόμενης αμφισβήτησης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας της Αν. Μεσογείου.

Είναι σαφές πάντως ότι η Τουρκία θα συντηρήσει την ένταση και θα κρατά σε διαρκή συναγερμό την Λευκωσία και την Αθήνα, όσο διάστημα διαρκεί η γεώτρηση, ενώ παράλληλα θα επιχειρήσει να εξασφαλίσει μέχρι το τέλος του χρόνου πλωτό γεωτρύπανο ώστε να επιχειρήσει αναβαθμισμένη πρόκληση με την δημιουργία τετελεσμένου εντός της Κυπραϊκής ΑΟΖ. Πάντως μέχρι στιγμής οι προσπάθειες της για ενοικίαση ενός τέτοιου εξειδικευμένου σκάφους δεν έχουν αποδώσει γιατί οι μεγάλες εταιρίες που διαχειρίζονται αυτά τα γεωτρύπανα δεν θέλουν να εμπλακούν σε μια τέτοια υπόθεση αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων τρίτου κράτους, πολύ περισσότερο μάλιστα όταν στην συγκεκριμένη περιοχή έχει κατακυρωθεί σε πετρελαϊκούς κολοσσούς μέσω διεθνών διαγωνισμών, η έρευνα και εκμετάλλευση υδρογονανθράκων.

Ενδεικτικό πάντως της έλλειψης επιλογών, που αντιμετωπίζει η Τουρκία είναι ότι έριξε και πάλι στο τραπέζι το θέμα της κατασκευής αγωγού από το Ισραήλ προς την Τουρκία και μάλιστα ανακοινώθηκε ότι μέχρι το τέλος του χρόνου ο τούρκος υπουργός ενέργειας Μ. Αλμπαϊράκ θα επισκεφθεί το Τελ Αβίβ ,για να προωθήσει την συμφωνία αυτή. Έτσι η Τουρκία και σε επίπεδο επικοινωνιακό επιδιώκει να δείξει ότι δεν έχει τεθεί εκτός (ενεργειακού) παιγνιδιού στην Ανατολική Μεσόγειο.

Το Ισραήλ και ο υπουργός ενέργειας κ. Στάινιτς κρατούν διαρκώς στο τραπέζι το εναλλακτικό αυτό σχέδιο διευκρινίζοντας όμως ότι θα είναι ένα από τα διαφορετικά σχέδια που υπάρχουν για την εξαγωγή των μεγάλων ποσοτήτων φυσικού αεριού που εντοπίζονται στην λεκάνη της Ανατολικής Μεσογείου. Εξάλλου ασχέτως Κυπριακού, όσο παραμένει στην εξουσία ο απρόβλεπτος, αλαζονικός και εχθρικός προς το Ισραήλ, Ταγιπ Ερντογάν, δύσκολα μια ισραηλινή κυβέρνηση θα εγκαταλείψει το φυσικό αέριο της στις διαθέσεις της Άγκυρας.

Το πάνω σημάδι είναι το Barbaros και το κάτω είναι η γεώτρηση στο Οικόπεδο 11 το West Capella

34°05' 00"N, 033°10' 00"E
ZCZC FA04
031346 UTC OCT 14
ANTALYA TURK RADIO
NAVTEX NW NR: 765/14

MEDITERRANEAN SEA

1) SEISMIC SURVEY, BY BARBAROS HAYREDDIN PASA,
M/V BRAVO SUPPORTER AND M/V DEEP SUPPORTER,
FROM 20 OCTOBER TO 30 DEC 14, IN AREA BOUNDED BY

35 12,15N 034 48,85E
34 41,35N 034 47,95E
34 28,00N 033 50,00E
34 08,00N 033 50,00E
34 05,00N 033 10,00E
34 22,00N 033 10,00E
34 45,00N 034 13,00E

6 NM BERTH REQUSTED

2) CANCL 743/14 ON 20 OCT 14

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

14 Ιουλ 2017


Η Τουρκία είχε την καλοσύνη να παράσχει δύο πολύτιμες υπηρεσίες αυτή την εβδομάδα στην Κύπρο, επομένως και στην Ελλάδα. Ο κ. Έρντοαν οδήγησε σε ναυάγιο τις συνομιλίες στο Μόν Πελεράν και ο υπουργός του των Εξωτερικών δήλωσε ότι στα υποθαλάσσια κοιτάσματα της Κύπρου έχουν δικαιώματα και οι Τουρκοκύπριοι. Και για τις δύο τοποθετήσεις Ελλάδα και Κύπρος θα έπρεπε να ευχαριστούν θερμά την Άγκυρα.

Ας ξεκινήσουμε ανάποδα. Φυσικά και έχουν δικαιώματα και οι Τουρκοκύπριοι στα κοιτάσματα της κυπριακής ΑΟΖ. Ως Τουρκοκύπριοι. Ενταγμένοι στην Κυπριακή Δημοκρατία. Στα σπίτια τους στα χωριά και στις πόλεις που ζούσαν. Ως αυτό που ήταν πάντα δηλαδή. Όχι ως παράνομο κράτος που κατέχει παράνομα έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας και το σφετερίζεται οικονομικά και πολιτικά.

Ο Τούρκος υπουργός των Εξωτερικών κ. Τσαβούσογλου έβαλε το θέμα στη σωστή του βάση. Έχουν και οι Τουρκοκύπριοι ως Κύπριοι δικαιώματα στον πιθανώς τεράστιο ενεργειακό πλούτο της χώρας. Δεν έχουν ως Τούρκοι. Δεν έχουν ως υπερασπιστές μιας άλλης χώρας, η οποία μάλιστα επιβουλεύεται την Κυπριακή Δημοκρατία επί πολλές δεκαετίες.

Ο Τούρκος υπουργός άνοιξε την πόρτα στην μοιρολατρικά κινούμενη Κυπριακή Δημοκρατία να δει ποια είναι η πολιτική που έπρεπε να ακολουθεί αταλάντευτα επί χρόνια. Και η οποία τελικώς συμφέρει και τους Τουρκοκύπριους.

Αν οι Τουρκοκύπριοι θέλουν να συμμετάσχουν στον κυπριακό πλούτο, όπως έχουν δικαίωμα, δεν έχουν παρά να επανενταχτούν στην Κυπριακή Δημοκρατία. Ούτε ως κράτος, ούτε ως συνομοσπονδία, ούτε ως ομόσπονδο μόρφωμα. Ως πολίτες με τα μειοψηφικά θρησκευτικά δικαιώματα που έχουν όλες οι μειοψηφικές κοινότητες στον κόσμο. Χωρίς εθνικά άλλα εκτός από την κυπριακή ταυτότητα. Δεν υπήρξαν ποτέ διαφορετικό έθνος, παρά μόνο θύλακες απομεινάρια μιας οθωμανικής κατοχής. Απορροφημένα στη συντριπτική τους πλειονότητα και ενσωματωμένα στον ελληνικό πληθυσμό. Ως Κύπριοι. Οι ίδιοι το ομολογούν.

Η περίοδος που οι Άγγλοι χρησιμοποίησαν τους τουρκόφωνους Κύπριους για να σπάσουν τον αγώνα των Κυπρίων για Ανεξαρτησία και Ένωση με την Ελλάδα έχει περάσει προ πολλού. Γιατί αυτή ήταν η αιτία της σύγκρουσης Ελληνοκύπριων και Τουρκοκύπριων. Η Κύπρος έχει ανάγκη να επανενωθεί. Όχι να διχοτομηθεί και επίσημα, όπως διαπραγματεύονται οι κυπριακές κυβερνήσεις από το 2006 μέχρι σήμερα.

Και εδώ ερχόμαστε στις ευχαριστίες προς τον Έρντοαν. Ο Τούρκος πρόεδρος είχε την καλοσύνη να τινάξει στον αέρα τις πρόσφατες συνομιλίες για το κυπριακό, που δεν έκαναν τίποτε άλλο από το να επισημοποιούν την ύπαρξη ξεχωριστού τουρκοκυπριακού κράτους και μάλιστα με ίσα δικαιώματα με την συντριπτική πλειοψηφία των Ελληνοκύπριων!

Το εκτρωματικό σχέδιο Ανάν 2 εξίσωνε το 20% με το 80% στα δικαιώματα άσκησης της εκτελεστικής, της νομοθετικής και της δικαστικής εξουσίας με έναν τρόπο που έδινε ταυτόχρονα το δικαίωμα του επιδιαιτητή κυβερνήτη σε ξένες δυνάμεις ως τάχα εξισορροπιστές!

Δεν θα αναφερθώ στις λεπτομέρειες του σχεδίου Ανάν 2, που το έχουμε αναλύσει στο παρελθόν διεξοδικά. Θα σταθώ μόνο στην επικίνδυνη στάση των δύο τελευταίων προέδρων, που διαπραγματεύονται με μια Τουρκία, ξέροντας ότι η Άγκυρα δεν θα δεχτεί ποτέ να αποσύρει τον Αττίλα από την Κύπρο και να πάψει να παριστάνει την εγγυήτρια δύναμη.

Επιπλέον, όλοι οι πρόεδροι ξέρουν- όπως και τα μωρά παιδιά- ότι η Τουρκία δεν τηρεί καμιά συνθήκη που έχει υπογράψει με οποιονδήποτε αν η συνθήκη σταματήσει να τη συμφέρει. Όποιος συναλλάσσεται με την Τουρκία ξέρει ότι η λέξη και η έννοια της μπέσας, δηλαδή της τιμής στο λόγο είναι άγνωστα.

Η Τουρκία αντιλαμβάνεται μόνο δύο γλώσσες: Της ισχύος και της εξαγοράς. Καμιά άλλη. Το έχει αποδείξει διαχρονικά. Η Κυπριακή Δημοκρατία απειλείται άμεσα από κάθε σχέδιο Ανάν και από κάθε πολιτική που δεν στηρίζεται εκεί που έχει δικαιωθεί με αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας και με την σύμφωνη γνώμη μεγάλων δυνάμεων σαν τη Ρωσία, την Κίνα, τη Γαλλία: Το Κυπριακό είναι ζήτημα εισβολής και κατοχής. Κάθε άλλη τοποθέτηση οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε διχοτομική λύση και μάλιστα με μειωμένη την ισχύ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ο κ Έρντοαν με την αδιαλλαξία του έσωσε πρακτικά την Κύπρο από τα χειρότερα. Επειδή αυτά που συζητούσε στο τραπέζι η Ανεξάρτητη και μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης Κυπριακή Δημοκρατία με τους Τουρκοκύπριους ως ισότιμες κοινότητες (!) δεν ήταν απλώς εξευτελιστικό. Ήταν τα παρακάτω χειρότερα της πρότασης Αναστασιάδη:

- Η αποδοχή της εκ περιτροπής προεδρίας.

- Η παραχώρηση του πρώτου λόγου στους παράνομους χρήστες των περιουσιών των προσφύγων, σε μελλοντική υπό τουρκοκυπριακή διοίκηση περιοχή.

- Η αποδοχή Βέτο για τους Τουρκοκύπριους μέσω της διάταξης για απαραίτητη θετική τουρκοκυπριακή ψήφο για όλες τις αποφάσεις.

- Η παραχώρηση στα 80 εκατομμύρια Τούρκων πολιτών ελεύθερης έλευσης και διαμονής, αρκεί να δηλώνουν εργάτες, τουρίστες ή φοιτητές.

- Η ύπαρξη Τούρκων αστυνομικών στην πολυεθνική δύναμη, που θα παραμείνει στο διηνεκές στην Κύπρο.

- Η αποδοχή παραμονής απροσδιόριστου αριθμού τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων για απροσδιόριστο χρονικό διάστημα ακόμα και μετά την έναρξη εφαρμογής της Συμφωνίας και ενώ θα έχουν αποκτήσει δικαιώματα βέτο οι Τουρκοκύπριοι.

Από αυτά απάλλαξε την Κυπριακή Δημοκρατία ο κ Έρντοαν και η αδηφάγος διάθεσή του να κρατάει τη Μεγαλόνησο αιχμάλωτη της Τουρκίας μέχρι να της δοθεί στο μέλλον η ευκαιρία να την καταπιεί.

Η στάση του κ Έρνοαν και οι δηλώσεις Τσαβούσογλου ανοίγουν ένα παράθυρο στην Κυπριακή και την Ελληνική Δημοκρατία να βάλουν το Κυπριακό στις αληθινές του βάσεις. Κι αυτές δεν είναι άλλες από τις αυτονόητες:

Το Κυπριακό είναι θέμα εισβολής και κατοχής.

Κάθε λύση δεν μπορεί παρά να είναι η επιστροφή στο status quo ante.

Συνέχιση της διχοτόμησης και της κατοχής εδάφους από άλλο στρατό και άλλο πληθυσμό, ξένο προς τον τουρκοκυπριακό δεν νοείται.

Η Κυπριακή Δημοκρατία ως πλήρες και κυρίαρχο μέλος της ΕΕ και της ευρωζώνης παρέχει de jure και de facto τις εγγυήσεις για ομαλή δημοκρατική συμβίωση των μειονοτήτων στο έδαφός της. Κάθε άλλη άποψη είναι προσχηματική.

Οι πληθυσμοί θα επιστρέψουν στις εστίες τους και στις περιουσίες τους. Διχασμός πληθυσμών σε μορφή διχοτομικής οντότητας δεν νοείται. Κάθε κίνηση θα ξεκινάει από την κατοίκηση προ του 1974. Πρόγραμμα αποζημιώσεων θα αναπτυχθεί για τις περιουσίες και για όσους επιλέξουν άλλη εγκατάσταση.

Στράτευση και αστυνόμευση θα είναι κοινή και αναλογική, όπως στο Λίβανο. Όλοι με όλους χωρίς διακρίσεις στην υπηρεσία της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ξένοι στρατοί δεν νοούνται.

Δυνάμεις του ΟΗΕ θα μπορούν να επιτηρούν για συγκεκριμένο χρόνο την τήρηση και ομαλή λειτουργία των συμφωνημένων.

Ο πλούτος της Κυπριακής Δημοκρατίας ανήκει ισομερώς σε όλους τους Κύπριους. (για να μην ξεχνιόμαστε, κάποιοι πάντα θα είναι πιο ίσοι από τους άλλους! Αλλά σε επίπεδο κεφαλαίου. Όχι εθνότητας).

Ένα διαβατήριο, μία εθνικότητα, πολλές θρησκείες απαρτίζουν τη Δημοκρατία.

Ένα Σύνταγμα, μία Βουλή, μια κοινή Δικαιοσύνη και η αρχή της πλειοψηφίας καθορίζουν την κοινοβουλευτική Δημοκρατία με προστασία των δικαιωμάτων των μειονοτήτων. Κάθε άλλη οπτική είναι εξευτελισμός της έννοιας της δημοκρατίας και λύσεις μη βιώσιμες.

Αυτές τις βασικές και αυτονόητες αρχές, τις έχει εγκαταλείψει η πολιτική πλειοψηφία της Κύπρου, με την αιτιολογία ότι δεν θα συμφωνήσει ποτέ η Τουρκία! Λες και η Τουρκία θα συμφωνήσει σε ο,τιδήποτε δημιουργεί μια Ανεξάρτητη Κυπριακή Δημοκρατία χωρίς Αττίλα και χωρίς εισβολή εποίκων!

Είναι δύσκολος αυτός ο δρόμος; Φυσικά. Και χρονοβόρος. Αλλά, είναι ο μόνος που έχει βάσεις αναμφισβήτητου Δικαίου, που δεν μπορεί κανείς διεθνής παράγοντας να αμφισβητήσει. Πολύ περισσότερο που η υπόθεση μυρίζει τρισεκατομμύρια. Ποιος θα τα διαχειριστεί; Ο Έρντοαν ή οι Τουρκοκύπριοι;

Κύπρος και Ελλάδα χρωστάνε ένα μεγάλο ευχαριστώ στον Ταϊπ Έρντοαν και στον κ. Τσαβούσογλου. Ο μεν πρώτος με την αδιαλλαξία του γλίτωσε την Κύπρο από νέες επικίνδυνες παραχωρήσεις, ο δε δεύτερος θύμισε ότι οι Τουρκοκύπριοι είναι κι αυτοί Κύπριοι πολίτες και έχουν δικαιώματα στον πλούτο της Μεγαλονήσου. Καλώς να ορίσουν λοιπόν. Ως Κύπριοι πολίτες και όχι ως τουρκοκύπριοι πολίτες ενός άλλου, διχοτομικού κράτους. Ως Κύπριοι ενός ενιαίου ευρωπαϊκού κράτους. Χωρίς εσωτερικά σύνορα και ξένους στρατούς. Με ίσα δικαιώματα.

Ιδού η Κύπρος ιδού και το πήδημα.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ελεγχόμενη στρατιωτικοποίηση από την πλευρά της Άγκυρας που δείχνει την ενόχλησή της για τη γεώτρηση του οικοπέδου 11

Γράφει ο Αθανασόπουλος Άγγελος

Με σκληρές δημόσιες τοποθετήσεις κυβερνητικών αξιωματούχων, ανακοινώσεις του υπουργείου Εξωτερικών, καθώς και ελεγχόμενη στρατιωτικοποίηση της κατάστασης προσπαθεί η Άγκυρα να δείξει την ενόχλησή της για την έναρξη της γεώτρησης στο Οικόπεδο 11 της κυπριακής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) από τον γαλλικό ενεργειακό κολοσσό Total και και να προκαλέσει εκνευρισμό στη Λευκωσία και, δευτερευόντως, στην Αθήνα.

Μετά την έναρξη των εργασιών του πλωτού γεωτρυπάνου West Capella, η Άγκυρα αποφάσισε να στείλει στην ευρύτερη περιοχή της γεώτρησης το γνωστό ερευνητικό σκάφος Barbaros, κάτι που είχε επίσης κάνει παλαιότερα όταν γεώτρηση πραγματοποιούσε η ιταλική εταιρεία Eni. Παράλληλα, έχει ενισχύσει τη διακριτική στρατιωτική παρουσία της στην περιοχή μέσω της αποστολής τουλάχιστον μιας φραγάτας, όπως ανακοίνωσε το τουρκικό Γενικό Επιτελείο.

Η Αθήνα και η Λευκωσία προσπαθούν να κρατήσουν χαμηλούς τόνους. Η αντίδραση της Άγκυρας χαρακτηρίζεται ως αναμενόμενη και ο σκοπός είναι να αποφευχθούν περαιτέρω εντάσεις. Η ρητορική αντιπαράθεση Αθήνας και Άγκυρας με αφορμή τη Διάσκεψη για το Κυπριακό δεν συνεχίστηκε μετά από ένα τριήμερο ανταλλαγών δηλώσεων και ανακοινώσεων και η τακτική της ελληνικής κυβέρνησης διαμορφώθηκε από τον Πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος σημείωσε: «Στην εξωτερική πολιτική θυμάμαι μία ρήση, που την κρατάω πάντοτε στο μυαλό μου, η οποία λέει ότι αποτελεσματικότερος σκύλος δεν είναι αυτός που γαβγίζει. Αυτός που είναι καλός φύλακας δεν χρειάζεται να γαβγίζε. Εμείς, λοιπόν, δεν γαβγίζουμε πολύ, αλλά πιστεύω ότι προασπίζουμε αποτελεσματικά τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας».

Με ανακοίνωση του, το απόγευμα της Πέμπτης 13 Ιουλίου, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών υπογράμμισε ότι «παρακολουθεί στενά τη μονομερή δραστηριότητα της ελληνοκυπριακής κυβέρνησης σε σχέση με τους υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο, η οποία αγνοεί τα απαράγραπτα δικαιώματα του τουρκοκυπριακού λαού, των συνιδιοκτητών του νησιού στους φυσικούς πόρους. Από την αρχή η Τουρκία έχει αποστείλει τις απαραίτητες προειδοποιήσεις σχετικά με αυτά τα ανεύθυνα βήματα».

Στη συνέχεια, το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών επιδιώκει να συνδέσει το ζήτημα της ενέργειας με τη Διάσκεψη για το Κυπριακό στην Ελβετία. «Η διαπραγματευτική διαδικασία, συμπεριλαμβανόμενης και της Διάσκεψης για την Κύπρο δεν μπόρεσε να παράξει αποτελέσματα παρά τις καλές προθέσεις της τουρκικής πλευράς. Για την ακρίβεια», σημειώνει, «είναι προφανές ότι η βασική αιτία εντοπίζεται στην τάση της ελληνοκυπριακής πλευράς να θεωρεί τον εαυτό της ως μοναδικό ιδιοκτήτη του νησιού» ενώ τονίζει την αποφασιστικότητα της Άγκυρας να προστατεύσει «τα δικαιώματα και τα συμφέροντά» της.

Νωρίτερα, με προσωπικές του δηλώσεις του, ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου είχε αναφερθεί επίσης σε μονομερείς ενέργειες και προανήγγειλε ότι η Αγκυρα θα λάβει μέτρα κατά των γεωτρήσεων εντός της κυπριακής ΑΟΖ.

«Το υπουργείο Ενέργειας και το υπουργείο Εξωτερικών» υπογράμμισε ο κ. Τσαβούσογλου «εργάζονται από κοινού για να προσδιορίσουν τα μέτρα που θα λάβουν κατά των μονομερών ενεργειών της ελληνικής πλευράς. Η αποστολή πλοίου-γεωτρύπανου καταδεικνύει την ανειλικρίνεια της ελληνικής πλευράς σχετικά με τις συνομιλίες της προηγούμενης εβδομάδας για την επανένωση οι οποίες απέβησαν ανεπιτυχείς» πρόσθεσε.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου