Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

26 Οκτ 2017


Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Φαίνεται ότι η Κύπρος θα δώσει στα Ηνωμένα Έθνη τις σωστές γεωγραφικές συντεταγμένες της μονομερούς οριοθέτησης της με την Τουρκία. Αυτό σημαίνει ότι κάνει, αυτομάτως, και μονομερή οριοθέτηση με την Ελλάδα!

Ο λόγος είναι πολύ απλός. Η οριοθέτηση της ΑΟΖ της Κύπρου, για να είναι σωστή, θα περιλαμβάνει και την πλήρη επήρεια των ελληνικών νησιών Καστελόριζου και Στρογγύλης. Βάσει αυτής της ενέργειας, η Τουρκία δεν θα έχει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο, αλλά ακόμα πιο σημαντικό, η Κύπρος θα έχει θαλάσσια σύνορα με την Ελλάδα, πράγμα που σημαίνει ότι η Κύπρος οριοθέτησε την ΑΟΖ της με την Ελλάδα!

Εύχομαι η κυβέρνηση της Κύπρου να έχει πλήρη επίγνωση της απόφασής της. Η ιστορική αυτή απόφαση είναι αδιανόητο να έχει ληφθεί χωρίς γνώση της Ελληνικής κυβέρνησης και χωρίς την συγκατάθεσή της.

Η ενέργεια της Κυπριακής κυβέρνησης βασίστηκε στην πληροφόρηση ότι η Τουρκική κυβέρνηση θα επιχειρήσει να αρχίσει την εξερεύνηση για υδρογονάνθρακες στην ΑΟΖ της Κύπρου στο βόρειο τμήμα του νησιού, όπου η Τουρκία έχει κάνει μια παράνομη οριοθέτηση υφαλοκρηπίδας με το ψευδοκράτος. Η Κυπριακή κυβέρνηση με την μονομερή αυτή οριοθέτηση προσπαθεί να εξουδετερώσει την παράνομη τουρκική χειρονομία.

Θα ήταν ενδιαφέρον να γνωρίζαμε εάν ενημερώθηκε η Κυβέρνηση Τραμπ και η Ευρωπαϊκή Ένωση για αυτή την μονομερή οριοθέτηση και, επιπλέον, ποιά στάση θα τηρούσε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος.

Η ιστορία της Κυπριακής ΑΟΖ ξεκίνησε το 2004, όταν ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Τάσσος Παπαδόπουλος, με 4 τανκς και δύο ελικόπτερα, ανακήρυξε την ΑΟΖ της Δημοκρατίας της Κύπρου. Αποτέλεσε μεγάλη ντροπή για την Ελλάδα που οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ (Σημίτης και Παπανδρέου) και της Νέας Δημοκρατίας (Καραμανλής και Μπακογιάννη) προσπάθησαν να σταματήσουν τον Τάσσο Παπαδόπουλο να ανακηρύξει ΑΟΖ φοβούμενοι αντίδραση της Τουρκίας. Ο Σουλτάνος απλώς αναφώνησε ότι δεν αναγνωρίζει την ανακήρυξη της Κυπριακής ΑΟΖ και τώρα χτυπάει το κεφάλι του στην ημισέληνο.

Από την εποχή της ανακήρυξης της κυπριακής ΑΟΖ, όλες οι κυπριακές κυβερνήσεις ζήτησαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις να γίνει η οριοθέτηση των ΑΟΖ των δύο κρατών. Επί 13 χρόνια η Ελλάδα δεν έδειξε κανένα ενδιαφέρον για να συμβεί αυτό, αιχμάλωτη του φοβικού συνδρόμου που μας κατέχει για πολλές δεκαετίες. Είναι γνωστή η αδικαιολόγητη αντίδραση της Ντόρας Μπακογιάννη όταν έμαθε ότι ο Πρόεδρος Παπαδόπουλος θα ανακήρυσσε ΑΟΖ και θυμωμένη του είπε ότι κάτι τέτοιο θα έφερνε σε πόλεμο την Ελλάδα με την Τουρκία.

Είναι πράγματι αδιανόητο ότι από τότε όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις πίστευαν ότι η Κυπριακή ΑΟΖ δημιουργεί προβλήματα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με αποτέλεσμα κανείς Έλληνας πρωθυπουργός από τον Σημίτη μέχρι τον Τσίπρα να μην τολμήσει να ανακηρύξει την ελληνική ΑΟΖ. Σήμερα η Κύπρος έφερε προ τετελεσμένου γεγονότος την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

Τι προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας για την Οριοθέτηση ΑΟΖ

Κατ’ αρχάς, το UNCLOS δεν προβλέπει οριοθέτηση ΑΟΖ πριν την ανακήρυξή της. Όπως έχει γραφτεί, από ειδικούς στο Δίκαιο της Θάλασσας:
«Η δικαιοδοσία στην ΑΟΖ μπορεί μόνο να εξασκηθεί με τον όρο ότι έχει προηγουμένως δημιουργηθεί με βάση τους νόμους του παράκτιου κράτους. Αυτός ο όρος, αναφορικά με τη δημιουργία της, είναι απολύτως αναγκαίος. Χωρίς αυτόν, το παράκτιο κράτος δεν διαθέτει ΑΟΖ (διαθέτει βέβαια πάντα υφαλοκρηπίδα)».
Στην πραγματικότητα ήταν μια ερμηνεία του άρθρου 77 του UNCLOS, με την οποία μπορούσε κάποιος να συμπεράνει ότι, για να υφίσταται και να διαθέτει κυριαρχικά δικαιώματα, μια ΑΟΖ πρέπει πρώτα να έχει δημιουργηθεί.

Έτσι, υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την οριοθέτηση των θαλάσσιων ορίων: Γραμμή μέσης απόστασης, Θύλακες (Enclaving), Κάθετες Γραμμές, Παράλληλες και Μεσημβρινές, Φυσικά Όρια, Ιστορικά και De facto Όρια ή άλλες μεθόδους. Ιστορικά, μια από τις ευνοούμενες μεθόδους οριοθέτησης, ιδιαίτερα όταν οι ακτές είναι αντίθετες μεταξύ τους, είναι η μεσαία γραμμή (equidistance).

Η σημασία των θαλάσσιων ορίων στις τρέχουσες διεθνείς σχέσεις έχει αυξηθεί με την επέκταση των εθνικών ορίων της θαλάσσιας δικαιοδοσίας τα τελευταία 50 ή 60 χρόνια. Ένα στρέμμα της θάλασσας μπορεί να αξίζει περισσότερο από ένα στρέμμα άγονης γης, ειδικά εάν υπάρχει πετρέλαιο ή αέριο στο υπέδαφος ή στο βυθό της θάλασσας. Συνεπώς, η χάραξη των συνόρων αποτελεί σήμερα ένα σημαντικό καθήκον για τα παράκτια κράτη και σχετικά λίγες από αυτές έχουν ένα πλήρες σύνολο θαλάσσιων ορίων. Σήμερα έχουν συμφωνηθεί 180 όρια, τα οποία είναι πολύ λιγότερα από τα 400 όρια που ενδεχομένως υπάρχουν, σύμφωνα με τους γεωγράφους. Οι λόγοι είναι ότι οι χώρες τείνουν να μην θεωρούν προτεραιότητα την οριοθέτηση, ελλείψει περιστατικών ή φυσικών πόρων. Επιπλέον, οι αναπτυσσόμενες χώρες συχνά δεν έχουν άμεση πρόσβαση στις απαιτούμενες τεχνικές συμβουλές από τους υδρογράφους. Ορισμένα από αυτά έχουν ωστόσο διαπραγματευτεί σύνορα π.χ. λόγω της ενθάρρυνσης από τη βιομηχανία πετρελαίου.

Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης και το δώρο του Βενιζέλου

H ελληνική πλευρά έχει αντιληφθεί ότι το UNCLOS για την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και της ΑΟΖ, μεταξύ κρατών των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή απέναντι, δεν την ευνοεί απόλυτα. Γιατί ενώ στη Σύμβαση της Γενεύης η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας ορίζεται με τη μέθοδο της μέσης γραμμής και της ίσης απόστασης, στο UNCLOS III, το άρθρο 83, που αναφέρεται σε τέτοιου είδους περιπτώσεις οριοθέτησης της υφαλοκρηπίδας, και το άρθρο 74, που αναφέρεται στην οριοθέτηση ΑΟΖ, δεν ορίζουν μέθοδο οριοθέτησης. Πιο συγκεκριμένα οι δύο πρώτες παράγραφοι του άρθρου 74 αναφέρουν τα ακόλουθα:
  1. H οριοθέτηση της ΑΟΖ μεταξύ κρατών με απέναντι ή παρακείμενες ακτές θα πραγματοποιείται κατόπιν συμφωνίας με βάση το διεθνές δίκαιο, όπως αναφέρεται στο άρθρο 38 του Καταστατικού του Διεθνούς Δικαστηρίου, για την επίτευξη μιας δίκαιης λύσης.
  2. Αν δεν μπορεί να επιτευχθεί σε ένα λογικό χρονικό πλαίσιο συμφωνία, τα ενδιαφερόμενα κράτη θα προσφεύγουν στις διαδικασίες που προβλέπονται στο Μέρος XV (της Σύμβασης).
Σύμφωνα με το άρθρο 287 του UNCLOS, όταν τα κράτη είναι συμβαλλόμενα μέρη της Σύμβασης, είναι ελεύθερα να επιλέξουν ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα μέσα για τη διευθέτηση διαφορών σχετικά με την ερμηνεία ή την εφαρμογή της Σύμβασης: α) Το Διεθνές Δικαστήριο Δικαίου Θάλασσας με έδρα το Αμβούργο β) Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης γ) Διαιτητικό Δικαστήριο που συγκροτείται σύμφωνα με το Παράρτημα VII της UNCLOS. δ) Ειδικό διαιτητικό δικαστήριο που συγκροτείται σύμφωνα με το Παράρτημα VIII της UNCLOS για μία ή περισσότερες από τις συγκεκριμένες κατηγορίες διαφορών. Επιπλέον, το άρθρο 296 της UNCLOS ορίζει ότι κάθε απόφαση που εκδίδεται από αρμόδιο δικαστήριο είναι οριστική και τηρείται από όλα τα μέρη της διαφοράς.

Η Τουρκία έχει τρεις τρόπους να αντιδράσει στην μονομερή οριοθέτηση της Κύπρου. Να παραβιάσει την ΑΟΖ της Κύπρου στο βόρειο τμήμα της αρχίζοντας εξόρυξη με παρέμβαση μεγάλης ναυτικής παρουσίας, να απευθυνθεί στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή να μη κάνει τίποτα. Ο πρώτος τρόπος είναι και ο πιο πιθανός.

Οι χώρες που έλαβαν μέρος στη Διάσκεψη προσπάθησαν να διατυπώσουν κάποια φόρμουλα που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την οριοθέτηση των διαφόρων θαλάσσιων ζωνών των παράκτιων κρατών. Δυστυχώς δεν τα κατάφεραν και στα άρθρα της Σύμβασης απλώς αποφεύχθηκε να αποτυπωθεί μια ξεκάθαρη θέση ανάμεσα στις δύο αντιμαχόμενες τάσεις, δηλαδή αυτής της «μέσης γραμμής» ή ίσης απόστασης (equidistance) και αυτής της «ευθυδικίας» (equity). Πάντως η πλειοψηφία των αποφάσεων, τα τελευταία τριάντα χρόνια, έχουν βασιστεί στην αρχή της ίσης απόστασης και η μειοψηφία των αποφάσεων έχουν βασιστεί στην αρχή της ευθυδικίας.

Σε μερικές περιπτώσεις ορισμένα κράτη δέχονται και τις δύο αρχές, ανάλογα με τα συμφέροντα που έχουν σε διαφορετικές θαλάσσιες ζώνες. Για παράδειγμα, βλέπουμε τις ΗΠΑ να υποστηρίζουν την αρχή της ευθυδικίας στη διαφορά τους με τον Καναδά στον κόλπο του Μέιν, ενώ αντίθετα χρησιμοποίησαν την αρχή της μέσης γραμμής στη συμφωνία τους με το Μεξικό.

Εδώ βέβαια πρέπει να αναφέρουμε κάτι που δεν είναι ευρέως γνωστό, ότι το Ισραήλ είναι το μοναδικό κράτος που έχει οριοθετήσει ΑΟΖ χωρίς πρώτα να την ανακηρύξει.
Τέλος, αξίζει να αναφέρουμε εδώ τη θέση της Ελλάδας σχετικά με την προσφυγή στα διεθνή δικαστήρια κάτι που είναι χρήσιμο και για την Κύπρο.

Λίγες ημέρες πριν λήξει η θητεία του σαν Υπουργός Εξωτερικών, ο Ευάγγελος Βενιζέλος, γνωρίζοντας τις δυσκολίες που θα αντιμετώπιζε η νέα κυβέρνηση, έκανε ένα μεγάλο δώρο στους ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ. Στις 14 Ιανουαρίου 2015, η Ελλάδα κατέθεσε μια δήλωση στα Ηνωμένα Έθνη που συμπληρώνει τη δήλωση που είχε κάνει το 1994 σχετικά με την αποδοχή της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Με την νέα δήλωση, η Ελλάδα εξαιρεί από την δικαιοδοσία της Χάγης τρεις κατηγορίες διαφορών.

Οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με στρατιωτικές δραστηριότητες και μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική Δημοκρατία για την προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας, για σκοπούς εθνικής άμυνας, καθώς και για την προάσπιση της εθνικής ασφάλειας. Οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με τα σύνορα της Ελλάδας ή εδαφικής κυριαρχίας, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών για το εύρος και τα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης και του εθνικού εναερίου χώρου.

Οποιαδήποτε διαφορά την οποίαν ένα άλλο κράτος μπορεί στο μέλλον να αποδεχθεί μονομερώς την υποχρεωτική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου με σκοπό να προσφύγει κατά της Ελλάδας σε σχέση με μια συγκεκριμένη διαφορά ή το κράτος αυτό αμέσως μετά την δήλωση αποδοχής της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας της Χάγης ή σε διάστημα μικρότερο του ενός έτους από την κατάθεση της δήλωσης αυτής, προσφύγει κατά της χώρας μας μονομερώς. Αυτή ήταν μια ιδιοφυής κίνηση του Βενιζέλου γιατί δίνεται η δυνατότητα στην Ελλάδα να αξιολογήσει τη δήλωση του άλλου κράτους και να αποφασίσει εάν επιθυμεί την επίλυση της διαφοράς από την Χάγη.

Έτσι εάν η Τουρκία προσφύγει μονομερώς στη Χάγη και η Ελλάδα κρίνει ότι θίγονται θέματα εθνικού συμφέροντος, η Ελλάδα μπορεί να αποσύρει τη δική της δήλωση μέσα σε 12 μήνες.

Ταυτόχρονα, μια ημέρα αργότερα, στις 15 Ιανουαρίου 2015, η Ελλάδα κατέθεσε άλλη μια δήλωση στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, στο πλαίσιο της Σύμβασης του Δίκαιου της Θάλασσας, με την οποίαν εξαιρεί το Διεθνές Δικαστήριο Δίκαιου Θάλασσας, που εδρεύει στο Αμβούργο, από την επίλυση των διαφορών που έχουν σχέση με την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Το άρθρο 298 της Σύμβασης δίνει το δικαίωμα εξαίρεσης για τέτοιου είδος διαφορές και υπάρχουν κράτη της ΕΕ όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Γαλλία που έχουν ήδη κάνει χρήση αυτού του άρθρου.

Η ΕΙΔΗΣΗ ΕΔΩ ΚΑΙ ΕΔΩ
MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



24 Οκτ 2017


Του Στέφανου Κωνσταντινίδη 

Με την επίσημη ανακοίνωση Αναστασιάδη να διεκδικήσει μια δεύτερη προεδρική θητεία συμπληρώθηκε το σκηνικό των προσεχών προεδρικών εκλογών στην Κύπρο. Τίποτε το απρόβλεπτο, τίποτε εκτός πεπατημένης. Στην Κύπρο δεν υπάρχουν ανατροπές! Και όμως υπάρχει μια πεπατημένη που θα πρέπει να αποφύγουν οι Κύπριοι στις προσεχείς εκλογές.

Η πεπατημένη των δύο «μεγάλων» κομμάτων στο Κυπριακό που μας οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια σε λύση κατάλυσης της Κυπριακής Δημοκρατίας με τουρκική επικυριαρχία στο νησί. Διότι πρέπει να πούμε τα πράγματα με το όνομά τους. ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ συμπορεύονται στο Κυπριακό.

Οι αψιμαχίες την ώρα των εκλογών δεν αλλάζουν τα δεδομένα. Άλλωστε η πολιτική επικρίσεων του ΑΚΕΛ για το Κραν Μοντάνα, ενισχύει, ηθελημένα ή αθέλητα, τον Αναστασιάδη. Του επιτρέπει να φορέσει για μια ακόμη φορά τη φουστανέλα του την οποία βεβαίως θα πετάξει στο κάλαθον των αχρήστων την επαύριον των εκλογών. Διότι ο σημερινός πρόεδρος, είναι γνωστόν από το παρελθόν πόση αξιοπιστία διαθέτει. Όπου το «δεσμεύομαι» κατάντησε ανέκδοτο.

Στα θέματα της οικονομίας οι διαφορές, πέραν των ρητορικών εξάρσεων, είναι μικρές. Διαχειρίστηκαν άλλωστε όλοι με τον ένα ή τον άλλο τρόπο αυτή την οικονομία και την οδήγησαν στα σημερινά χάλια. Επί της ουσίας εφάρμοσαν όλοι τις πολιτικές του συρμού, αυτές του νεοφιλελευθερισμού, με τα γνωστά αποτελέσματα. Βεβαίως υπάρχουν περιθώρια αλλαγών, έστω και περιορισμένων, από τα κόμματα του αντιπολιτευόμενου χώρου. Πολιτικές περισσότερον «φιλολαϊκές» σε σχέση με τον χωρίς όρια νεοφιλελευθερισμό του ΔΗΣΥ και της σημερινής κυβέρνησης.

Ουσιαστικό πρόβλημα και το πελατειακό κράτος, το αιώνιο ρουσφέτι που ευνοεί τις μετριότητες, εξευτελίζει τον άνθρωπο και προκαλεί ζημιές εκατομμυρίων, αν όχι δισεκατομμυρίων, με τη διαπλοκή και τις μίζες, που οδηγεί στη μόνιμη διαπλοκή. Αυτή η πολιτική εφαρμόστηκε από όλα τα κόμματα, στον ένα ή τον άλλο βαθμό, όταν πέρασαν από την εξουσία. Πρόκειται για γάγγραινα που καταβροχθίζει τις σάρκες της κυπριακής κοινωνίας. Γι’ αυτό και η ατιμωρησία, γι’ αυτό και τα ανανεούμενα σκάνδαλα.

Υπάρχει και το θέμα της ανάπτυξης, μια πονεμένη ιστορία. Ανάπτυξη με συνεχή εκποίηση της κυπριακής γης, με υπηρεσίες του ξεπλύματος, με καζίνα, με ξενοδοχεία, με μαρίνες! Άναρχη, για τους λίγους και με καταστροφή του περιβάλλοντος. Μονόπλευρη και μονοδιάστατη, με απουσία ενός στοχειώδους παραγωγικού τομέα. Για να εισάγουμε ντομάτες από την Ολλανδία και σκόρδα από την Κίνα! Και ρούχα από την Τουρκία! Κι αν αυτή η μορφή ανάπτυξης δικαιολογείτο μετά το 1974, τίποτε δεν την δικαιολογεί σήμερα, ιδίως μετά το κούρεμα. Είναι αυτοκαταστροφική και κάποια στιγμή το καράβι θα συντριβεί ξανά σε υφάλους.

Όσο για το κοινωνικό κράτος περιορίστηκε στο ελάχιστο. Ακόμη δεν κατάφερε αυτός ο τόπος να έχει ένα αξιοπρεπές σύστημα υγείας. Και το επίπεδο φτώχειας-ζώνες ολόκληρες-αποκαλύπτεται από τις ευρωπαϊκές στατιστικές. Η λεγόμενη «ευέλικτη εργασία» με τους μισθούς των 800-900 ευρώ- και αυτό στην καλύτερη περίπτωση-η ανασφάλιστη εργασία, οδηγούν σε εργασιακό μεσαίωνα.

Η παιδεία πάντα σε χαμηλό επίπεδο, με τα προβλήματά της να κρύβονται κάτω από το χαλί, σε μια εποχή που η τεχνική πρόοδος καλπάζει. Στην εποχή της παραγωγής τεχνητής νοημοσύνης, με αυτό το επίπεδο παιδείας υπάρχει ο κίνδυνος παραγωγής ειλώτων και όχι ελεύθερων ανθρώπων.

Σίγουρα ο πίνακας που προηγήθηκε, επιγραμματικός και σίγουρα ελλειπτικός, είναι απογοητευτικός. Αλλά ο πολιτικός σχολιαστής δεν είναι για να ωραιοποιεί τα πράγματα. Αυτό είναι δουλειά των πολτιτικών! Ο πολιτικός αναλυτής πρέπει να έχει κριτικό βλέμμα, αν θέλει να βοηθήσει την κοινωνία. Υπάρχουν πολλοί άλλοι αγιογράφοι, δεν χρειάζεται ακόμη ένας! Το ερώτημα φυσικά, ενώ οδεύουμε στις προεδρικές εκλογές με αυτά τα δεδομένα, είναι: υπάρχει ελπίδα; Ναι υπάρχει, την ελπίδα την κρατούν στα χέρια τους οι πολίτες. Και επιλογές υπάρχουν, τουλάχιστον αυτές που δεν θα είναι οι χειρότερες. Από τη στήλη αυτή θα παρουσιαστούν σταδιακά οι δυνατότητες που προσφέρουν οι υποψήφιοι και τα κόμματά τους, πάντοτε με κριτικό πνεύμα. Μπορεί να μην έχουμε τους ιδανικούς υποψήφιους, αλλά τουλάχιστον η επιλογή μας να μην οδηγεί προς το χειρότερον.

Υστερόγραφο: Καθώς οδεύουμε προς τις προεδρικές εκλογές πληθαίνουν οι οβιδιακές μεταλλαγές, πληθαίνουν και οι αντιπαραθέσεις, ειδικά στο Κυπριακό, εκεί που προηγουμένως κάποια κόμματα είχαν σχηματίσει ιερά συμμαχία γύρω από τον Αναστασιάδη, έτοιμα να αποδεκτούν ακόμη και παρουσία τουρκικών στρατευμάτων στην Κύπρο και εγγυητικά δικαιώματα της Τουρκίας. Η Κύπρος σώθηκε άπό την πολιτική της Αθήνας όπως εκφράστηκε από τον Κοτζιά. Αλλά σκεφτείτε ένα δίδυμο Αναστασιάδη-Μητσοτάκη κάποια στιγμή και με το ΑΚΕΛ να στηρίζει τη «λύση» τους. Ένας ακόμη λόγος για να μην επανεκλεγεί ο Αναστασιάδης!

* O Στέφανος Κωνσταντινίδης είναι πανεπιστημιακός, διευθυντής του Κέντρου Ελληνικών Ερευνών Καναδά-ΚΕΕΚ και μέχρι πρόσφατα επιστημονικός συνεργάτης του ΕΔΙΑΜΜΕ στο Πανεπιστήμιο Κρήτης
Επικοινωνία με τον συντάκτη stephanos.constantinides@gmail.com

MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Αν η καθυστέρηση ανακήρυξης και οριοθέτησης ΑΟΖ με Αλβανία και Τουρκία οφείλεται στην κακοβουλία των γειτόνων, με την Ιταλία ποιο είναι το εμπόδιο;

Δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός, ότι έχουμε ανοικτά μέτωπα παντού, ακόμη και με φιλικές χώρες, ακόμη και σε δευτερεύοντα θέματα, που μπορούν να επιλυθούν χωρίς μεγάλες δυσκολίες. Αφήνουμε τα προβλήματα να χρονίζουν, με αποτέλεσμα όταν έρθει η ώρα επίλυσης, να μας βρίσκουν σε δυσχερή θέση.

Το ερώτημα πλανάται επί χρόνια: Αν η καθυστέρηση ανακήρυξης και οριοθέτησης ΑΟΖ με Αλβανία και Τουρκία οφείλεται στην κακοβουλία των γειτόνων, με την Ιταλία ποιο είναι το εμπόδιο, δεδομένου ότι από το 1977 υπήρξε η οριοθέτηση με σύμφωνη γνώμη των δύο χωρών;

Προ πολλού καιρού είχα γράψει για την διαμαρτυρία των Ελλήνων ψαράδων του Ιουνίου, που βλέπουν τους Ιταλούς να ψαρεύουν λίγο έξω από τα έξη μίλια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Και ζητούσαν την επίδειξη ενδιαφέροντος από πλευράς της ελληνικής πολιτείας για αντιμετώπιση της καταλήστευσης των ιχθυαλιευμάτων. Το εμπόδιο δηλαδή, για την ρύθμιση του θέματος της ΑΟΖ με την Ιταλία, είναι τα συμφέροντα των Ιταλών ψαράδων.

Είναι αυτό τόσο μεγάλο εμπόδιο; Φαίνεται πως είναι, και το αποκαλύπτει ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης, στην ιστοσελίδα του Μιχ. Ιγνατίου και δίνει πληροφορίες για το γεγονός ότι η Ελλάδα παραχώρησε ελάχιστα οικόπεδα για εξερεύνηση στο Ιόνιο Πέλαγος, ενώ θα μπορούσε να δώσει οικόπεδα σε όλη την έκταση της οριοθετημένης υφαλοκρηπίδας της με την Ιταλία.

Η αντίδραση προέρχεται από το ιταλικό υπουργείο Τροφίμων, Γεωργίας και Αλιείας που υποστηρίζει ότι οι Ιταλοί ψαράδες έχουν, για δεκαετίες τώρα, παραδοσιακά αλιευτικά δικαιώματα στο Ιόνιο Πέλαγος και φτάνουν μέχρι τα 6 μίλια των χωρικών μας υδάτων.

Το πιο εξωφρενικό είναι ότι ο αρμόδιος Υπουργός αντιδρά και για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος, ισχυριζόμενος ότι οι Ιταλοί έχουν, επίσης, παραδοσιακά αλιευτικά δικαιώματα στην Ρόδο και την Κρήτη! Επιπλέον, φαίνεται ότι έχει βάλει το χεράκι του και στην οριοθέτηση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, αναφέροντας ότι και σε εκείνη την περιοχή οι Ιταλοί έχουν παραδοσιακά αλιευτικά δικαιώματα.

Από την άλλη πλευρά, ο νυν και οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί της Ελλάδας δεν δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ΑΟΖ, αφού το θέμα δεν δίνει άμεσα ψήφους, και δεν θέλουν στο κεφάλι τους "σκουτούρες". Άλλωστε, ούτε η εκάστοτε αντιπολίτευση ενοχλεί, ούτε ο λαός ενδιαφέρεται για τα συμφέροντά του. Όλα καλά, επομένως.

Ως προς την Αίγυπτο, η οριοθέτηση είναι περισσότερο σημαντική, επειδή δίνει πλήρη επήρεια στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Ρω, Μεγίστη, Στρογγύλη). Με αυτή την σωστή οριοθέτηση η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Η Λεκάνη του Ηροδότου, που κείται στο κρίσιμο τρίγωνο ανάμεσα στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι το κλειδί στα θέματα ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου, γιατί εκεί βρίσκονται τα μεγαλύτερα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Φάνηκε ότι με την αλλαγή καθεστώτος στην Αίγυπτο είχε ανοίξει ένας νέος δρόμος που έκανε την Ελλάδα αισιόδοξη για μια οριοθέτηση που θα ήταν χρήσιμη και για τα δύο κράτη και θα διευκόλυνε την συμμετοχή της Κύπρου όχι μόνο για να γίνει, επιτέλους, οριοθέτηση με την Ελλάδα αλλά και να συμπληρωθεί η οριοθέτηση της Κύπρου με την Αίγυπτο το 2003, όταν η κυβέρνηση Κληρίδη αποδέχτηκε την παρέμβαση της κυβέρνησης Σημίτη για μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ, προκειμένου να μην ενοχληθεί η Τουρκία.

Θυμίζω, ότι συνεχώς επαναλαμβάνω να βιαστούν οι Έλληνες, όσο μας ευνοεί η παρούσα κατάσταση. Αλλά, ενώ η οριοθέτηση είναι από καιρό έτοιμη και περιμένει να πέσουν οι υπογραφές από τις δύο κυβερνήσεις κάποια στελέχη της αιγυπτιακής κυβέρνησης σαμποτάρουν αυτή την οριοθέτηση υποστηρίζοντας τις θέσεις της Τουρκίας!

Βεβαίως, μετά την τελευταία επίσκεψη του Αλ. Τσίπρα και του Ν. Κοτζιά στο Κάιρο για την Τριμερή Συνάντηση, με τη συμμετοχή και του Κύπριου προέδρου Ν. Αναστασιάδη, φαίνεται ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση για λόγους και γεωστρατηγικούς, αλλά και αμιγώς οικονομικούς, ζήτησε από την Αθήνα να επιχειρηθεί σε πολιτικό επίπεδο η αναζήτηση λύσης στο θέμα των Θαλασσίων Ζωνών.

Η θέση αυτή, και μάλιστα με ιδιαίτερη σπουδή, εκφράστηκε, σύμφωνα με πληροφορίες, από τον ίδιο τον πρόεδρο Αλ Σίσι. Αυτή η σπουδή του Αιγύπτιου προέδρου ικανοποίησε μεν την Αθήνα, αλλά συγχρόνως προκάλεσε ιδιαίτερο "άγχος", λόγω της δεδομένης αντίδρασης της Τουρκίας, στο ενδεχόμενο κατάληξης σε συμφωνία των δυο χωρών για οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών τους στην Ανατολική Μεσόγειο, την οποία και με πρόσφατες ρηματικές διακοινώσεις της η Άγκυρα θεωρεί ως τουρκική υφαλοκρηπίδα…

Και τα εύκολα και τα δύσκολα, ο πολιτικός κόσμος δείχνει ανήμπορος αρχικώς να κατανοήσει την σπουδαιότητά τους, και εν συνεχεία να τα επιλύσει.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Συντηρεί και ανεβάζει το κλίμα έντασης σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο η Τουρκία, ανακοινώνοντας μπαράζ ασκήσεων αλλά και νέες στοχευμένες έρευνες με το σεισμογραφικό Barbaros ακόμη και την ημέρα της επίσκεψης του Νίκου Κοτζιά στην τουρκική πρωτεύουσα και λίγες ημέρες αφότου έγινε γνωστή η πρόθεση της Κυπριακής κυβέρνησης να καταθέσει μονομερώς στον ΟΗΕ τα όρια της ΑΟΖ της και προς τον βορρά.

Έχει ενδιαφέρον ότι για μια ακόμη φορά οι παράνομες δεσμεύσεις των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων για ασκήσεις εστιάζονται σε σημεία μεταξύ και νότια της Κρήτης και της Καρπάθου σε περιοχές που επιχειρείται από την Τουρκία να…οροθετηθεί αυθαίρετα και παράνομα το όριο της τουρκικής υφαλοκρηπίδας σύμφωνα με την τουρκική θεώρηση, ότι τα νησιά δεν έχουν επήρεια σε θαλάσσιες ζώνες πέραν των χωρικών υδάτων τους. Με την θεωρία αυτή όλη η υφαλοκρηπίδα της Ανατολικής Μεσογείου, θα πρέπει να διαμοιρασθεί μεταξύ της Τουρκίας και της Αιγύπτου με πλήρη διαγραφή της ελληνικής και κυπριακής υφαλοκρηπίδας.

Συνεχείς ασκήσεις μάλιστα έχουν εξαγγελθεί και νοτίως της Λέσβου στο τρίγωνο με Χίο και της έναντι τουρκικής ακτής, ένα από τα πιο μεγάλα «ανοίγματα» της ηπειρωτικής Τουρκίας προς το Αιγαίο.

Στην Κύπρο που συνεχίζεται κανονικά η παράνομη ερευνητική δραστηριότητα, το Barbaros από τις 23 -26 Οκτωβρίου θα κινηθεί σε μια περιοχή που επικαλύπτει και μεγάλο μέρος της κυπριακής ΑΟΖ και συμπίπτει με την παράνομη άδεια ερευνών που είχε παραχωρηθεί στην κρατική εταιρία πετρελαίων της Τουρκίας ΤΡΑΟ, από την τουρκική κυβέρνηση ήδη από το 2012. Η συγκεκριμένη περιοχή στην οποία αναφέρεται η τουρκική NAVTEX επικαλύπτει βεβαίως και μεγάλο μέρος της περιοχής την οποία η Λευκωσία με κατάθεση εγγράφου προς τον ΟΗΕ δηλώνει ως μέρος της Κυπριακής ΑΟΖ, θέλοντας έτσι και τα κυριαρχικά δικαιώματα της να κατοχυρώσει και συγχρόνως να προκαλέσει την Τουρκία να μπει σε συζήτηση για το θέμα των θαλάσσιων ζωνών.

Για σήμερα Τρίτη η Τουρκία έχει αναγγείλει άσκηση με πραγματικά πυρά ανοικτά της Λάρνακας και για αύριο άσκηση Έρευνας και Διάσωσης εντός της Ζώνης Ευθύνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, στην Καρπασία. 

1076/17
MEDITERRANEAN SEA
GUNNERY EXERCISE, ON 25 OCT 17 FROM 1600Z TO 1800Z IN AREA BOUNDED BY;
34 45.00 N - 034 03.00 E
34 45.00 N - 034 28.00 E
34 34.00 N - 034 28.00 E
34 34.00 N - 034 03.00 E
CAUTION ADVISED.
1075/17
MEDITERRANEAN SEA
SEARCH AND RESCUE (SAR) EXERCISE ON 24 OCT 17 FROM 1600Z TO 1900Z IN AREA BOUNDED BY;
35 42.00 N - 034 52.00 E
35 51.00 N - 035 14.00 E
35 42.00 N - 035 19.00 E
35 33.00 N - 034 57.00 E
CAUTION ADVISED.
1074/17
MEDITERRANEAN SEA
SEISMIC SURVEY BY R/V BARBAROS HAYREDDİN PAŞA AND M/V BRAVO SUPPORTER FROM 231600Z OCT 17 TO 261200Z OCT 17 IN AREA BOUNDED BY;
34 35.71 N - 031 47.86 E
36 35.68 N - 030 47.92 E
36 35.69 N - 030 53.95 E
36 48.11 N - 030 55.68 E
36 48.06 N - 030 40.47 E
36 35.54 N - 030 38.76 E
36 35.54 N - 030 40.64 E
34 35.79 N - 031 40.24 E
3 NM BERTH REQUESTED.
1065/17
MEDITERRANEAN SEA
NAVAL TRAININGS, FROM 221300Z OCT 17 TO 271800Z OCT 17 IN AREA BOUNDED BY;
35 08.50 N - 027 00.00 E
35 08.50 N - 028 40.00 E
34 06.00 N - 028 40.00 E
34 06.00 N - 027 00.00 E
CAUTION ADVISED.
1065/17
MEDITERRANEAN SEA
NAVAL TRAININGS, FROM 221300Z OCT 17 TO 271800Z OCT 17 IN AREA BOUNDED BY;
35 08.50 N - 027 00.00 E
35 08.50 N - 028 40.00 E
34 06.00 N - 028 40.00 E
34 06.00 N - 027 00.00 E
CAUTION ADVISED.
1067/17
AEGEAN SEA
GUNNERY EXERCISE, 25 OCT 17 FROM 0001Z TO 0200Z IN AREA BOUNDED BY;
38 03.00 N - 026 15.00 E
38 03.00 N - 026 27.00 E
37 54.00 N - 026 27.00 E
37 54.00 N - 026 15.00 E
CAUTION ADVISED.
1073/17
AEGEAN SEA
GUNNERY EXERCISE, 26 OCT 17 FROM 1030Z TO 1130Z IN AREA BOUNDED BY;
38 00.00 N - 025 58.00 E
37 45.50 N - 025 58.00 E
37 40.00 N - 025 36.00 E
38 00.00 N - 025 36.00 E
CAUTION ADVISED.
1072/17 
AEGEAN SEA
GUNNERY EXERCISE, ON 26 AND 27 OCT 17, FROM 0500Z TO 1500Z IN AREA BOUNDED BY;
38 52.00 N - 026 39.00 E
38 52.00 N - 026 43.00 E
38 47.00 N - 026 43.00 E
38 47.00 N - 026 39.00 E 
1071/17
AEGEAN SEA
GUNNERY EXERCISE, ON 26 AND 27 OCT 17, FROM 0500Z TO 1500Z IN AREA BOUNDED BY;
38 03.00 N - 026 49.00 E
38 03.00 N - 026 46.00 E
38 01.00 N - 026 46.00 E
38 01.00 N - 026 49.00 E 
1070/17
AEGEAN SEA
GUNNERY EXERCISE, ON 26 AND 27 OCT 17, FROM 0500Z TO 1500Z IN AREA BOUNDED BY;
38 14.00 N - 026 15.00 E
38 14.00 N - 026 18.00 E
38 11.00 N - 026 18.00 E
38 11.00 N - 026 15.00 E 
1057/17
AEGEAN SEA
GUNNERY EXERCISE ON 24 AND 25 OCT 17 FROM 0400Z TO 1600Z IN AREA BOUNDED BY:
38 40.83 N - 026 34.00 E
38 40.00 N - 026 44.50 E
38 37.10 N - 026 46.00 E
38 33.75 N - 026 38.75 E
1056/17
AEGEAN SEA
GUNNERY EXERCISE, ON 24 AND 25 OCT 17 FROM 0400Z TO 1600Z IN AREA BOUNDED BY:
38 40.83 N - 026 34.00 E
38 51.00 N - 026 36.10 E
38 51.25 N - 026 46.25 E
38 44.50 N - 026 45.00 E
38 40.00 N - 026 44.50 E
CAUTION ADVISED.
1055/17
AEGEAN SEA
GUNNERY EXERCISE ON 24 AND 25 OCT 17, FROM 0400Z TO 1600Z IN AREA BOUNDED BY:
38 30.00 N - 026 40.00 E
38 30.00 N - 026 44.50 E
38 35.50 N - 026 48.00 E
38 38.50 N - 026 45.00 E
38 34.00 N - 026 38.00 E
CAUTION ADVISED.

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Οκτ 2017


Η Τουρκία προκαλεί σε όλα τα επίπεδα

Να διατηρήσει ψηλά τις "θερμοκρασίες" στο Αιγαίο είναι αποφασισμένη η Άγκυρα καθώς μετά από ένα θερμό τριήμερο λόγω της αντίδρασης της Τουρκικής Αεροπορίας στην Άσκηση Παρμενίων, εξέδωσε νέες Navtex με δεσμεύσεις περιοχών από την κυπριακή ΑΟΖ έως τα όρια των χωρικών υδάτων στην περιοχή της Καβάλας.

Όπως μεταδίδει το mignatiou.com, σε μια σαφέστατη παραβίαση των ΜΟΕ προαναγγέλλει ενεργοποίηση του παράνομου πεδίου βολής που έχει δεσμεύσει στο κέντρο του Αιγαίου την ημέρα της Εθνικής Εορτής της 28ης Οκτωβρίου.

Οι νέες αυτές δεσμεύσεις εκτιμάται ότι αποτελούν και ένα είδος αντίδρασης και απάντησης στην παρουσία του υπουργού Άμυνας Πάνου Καμένου στην τελική φάση της άσκησης Παρμενίων αλλά και στην πτήση των δυο ελληνικών F-16 στην Κύπρο, την ημέρα της Επετείου της Ανεξαρτησίας, την 1η Οκτωβρίου.

Με την NAVTEX 999/17 η Τουρκία δέσμευσε περιοχή που επικαλύπτει μεγάλο μέρος της ελληνικής υφαλοκρηπίδας νοτίως του Καστελόριζου για άσκηση ρυμούλκησης υποβρύχιας συσκευής από τουρκικό πολεμικό σκάφος στις 10 Οκτωβρίου. Είναι η ίδια περιοχή η οποία αμφισβητείται ευθέως από την Τουρκία βάσει του έωλου επιχειρήματός ότι τα νησιά δεν δικαιούνται θαλασσίων ζωνών πέραν του ορίου των χωρικών υδάτων τους. Μια θεωρία με την οποία ουσιαστικά το μεγάλο μέρος της υφαλοκρηπίδας του Αιγαίου και σχεδόν όλη η ελληνική και κυπριακή υφαλοκρηπίδα στην Ανατολική Μεσόγειο, θα γίνονταν αυτομάτως τουρκική. Με την NAVTEX 997/17 δεσμεύεται μεγάλη περιοχή εντός της Κυπριακής ΑΟΖ για ασκήσεις στις 9 Οκτωβρίου ενώ για τις 11 Οκτωβρίου δεσμεύεται περιοχή μεταξύ της Σαμοθράκης και της Θάσου για την πραγματοποίηση άσκησης (NAVTEX 998/17).

Επίσης ενεργοποιείται το πεδίο βολής που παράνομα έχει δεσμεύσει η Τουρκία μεταξύ της Σκύρου και της Χίου για τις 9-12 Οκτωβρίου, από 16 έως 19 Οκτωβρίου για τις 28 και 30 Οκτωβρίου…

Η Τουρκία επίσης με σειρά ΝΟΤΑΜ’s δηλώνει ότι δεν αναγνωρίζει τον ελληνικό εναέριο χώρο των 10 ν.μ. υποστηρίζοντας ότι θα πρέπει να ευθυγραμμισθεί με τα χωρικά ύδατα των 6 ν.μ. και προειδοποιεί ότι τα αεροσκάφη της δεν θα καταθέσουν σχέδια πτήσης και θα σεβαστούν μόνον τον εναέριο χώρο των 6.ν.μ.. κάτι φυσικά που σε πολλές περιπτώσεις δεν τήρησαν, ενώ ήταν χαρακτηριστική και οι υπερπτήσεις τούρκικων μαχητικών πάνω από το Φαρμακονήσι.

MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



5 Οκτ 2017


"Αν χρειαστεί, θα χτυπήσουμε, λόγω φυσικού αερίου"!!!

‘Συνομοσπονδία’ και όχι ‘Ομοσπονδία’ είναι πλέον η βάση συνομιλιών για την τουρκική πλευρά, όπως δήλωσε ο λεγόμενος ‘υπουργός Εξωτερικών’ του ψευδοκράτους. Ο Ταχσίν Ερτουγρούλογλου, ο οποίος έκανε τη δήλωση αυτή στην Ουάσινγκτον, όπου βρίσκεται για επαφές, είπε ότι «πρώτον θα προσπαθήσουμε για αναγνώριση της ‘ΤΔΒΚ’ από τη διεθνή κοινότητα, ενώ η δεύτερη επιλογή είναι αυτόνομη δημοκρατία, όπως το μοντέλο Μονακό - Γαλλία ή Βρετανία – Γιβραλτάρ. Δηλαδή, μια δημοκρατία στην οποία να μεταβιβάσουμε τις αρμοδιότητες της εξωτερικής πολιτικής και άμυνας στην Τουρκία και τα υπόλοιπα να τα διοικήσουμε εμείς». Ωστόσο, επισήμανε πως δεν έχουν αποφασίσει ακόμη ποια λύση θα ακολουθήσουν και πως θα αποφασίσουν μαζί με την Άγκυρα.

Αίσθηση, πάντως, προκάλεσε και η απάντηση που έδωσε ο λεγόμενος ‘ΥΠΕΞ’ των Κατεχομένων για ενδεχόμενο στρατιωτικής επέμβασης προκειμένου να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των Τ/κ στις φυσικές πηγές ενέργειας του νησιού. Ο Ερτουγρούλογλου είπε ότι η τουρκική πλευρά -αν χρειαστεί- θα ‘χτυπήσει’, αν και κάτι τέτοιο δεν το προτιμούν.

Ο Ταχσίν Ερτουγρούλογλου θεωρεί ότι οι Ε/κ δεν θέλουν να το συζητήσουν αυτό το θέμα του φυσικού αερίου. «Ωστόσο, εμείς θα κάνουμε ό,τι μπορούμε ώστε να σταματήσουν να κάνουν (οι Ε/κ) του κεφαλιού τους. Αυτό που πρέπει να καταλάβουν οι ξένες εταιρείες, είναι ότι αυτή τη δουλειά δεν θα μπορέσουν να την κάνουν με τους Ε/κ. Γνωρίζετε ότι μετά από δική μας πρόσκληση ήρθε ένα τουρκικό σκάφος για έρευνες. Ελπίζουμε ότι οι Ε/κ δεν θα επιμείνουν στη μονομερή έρευνα. Εδώ και χρόνια, με την εφαρμογή του εμπάργκο διαπράττουν ληστεία, αλλά αυτή τη φορά δεν θα το επιτρέψουμε. Θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για να μην επωφεληθούν».

Όταν ρωτήθηκε για το εάν εννοεί ότι η τουρκική πλευρά θα ‘χτυπήσει’ τα γεωτρύπανα και τα πλοία που κάνουν τις έρευνες, ανάμεσα στα οποία είναι και αμερικανικά, απάντησε: «Εάν χρειαστεί, ναι. Βέβαια δεν το προτιμάμε. Αλλά, αν υπάρξει ένταση, τι άλλο να κάνουμε; Περιμένουν ότι θα κλείσουμε τα μάτια στα τετελεσμένα που προκαλούν οι Ε/κ; Εάν η ένταση αυξηθεί, υπεύθυνη γι’ αυτό θα είναι η Κυπριακή Δημοκρατία. Δήθεν ιδρύσαμε μαζί εκείνη τη δημοκρατία. Τότε, πού είναι οι Τ/κ; Μας ρώτησε κανείς πού είναι τα αποθέματα και τι δικαιώματα έχουμε σε αυτά;», αναρωτήθηκε.

Ο Ταχσίν Ερτουγρούλογλου, μετά τη Νέα Υόρκη, πήγε στην Ουάσιγκτον και παρακάθισε σε συνάντηση στρογγυλής τραπέζης με εκπροσώπους αμερικανικών εταιρειών και οργανώσεων think tank. Στη συνάντηση αυτή, ο Ταχσίν Ερτουγρούλογλου απάντησε σε ερωτήσεις και ανέφερε πως μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό, «για εμάς η επιλογή της ομοσπονδίας έχει πεθάνει. Πρόκειται για μια αποτυχία 50 χρόνων. Δεν επιθυμούμε να προτείνουμε νέες μεθόδους ή να επιβάλουμε την άποψή μας. Αν θέλουν να συνομιλήσουν μαζί μας, το θέλουμε κι εμείς, αλλά με διάλογο που θα συμμετέχει και η διεθνής κοινότητα. Αλλά, αν θέλουν να συνομιλήσουν μαζί μας, δεν έχουμε πολύ χρόνο. Θέλουμε να ορίσουμε τον νέο οδικό μας χάρτη πριν από τις εκλογές των Ε/κ», ανέφερε.

Σύμφωνα με τον Ταχσίν Ερντουγρούλογλου, η τ/κ πλευρά είπε στον Γ.Γ. του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη ότι από δω και πέρα οι διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό θα διεξάγονται μόνο σε επίπεδο ‘κράτος με κράτος’ και πως θέλουν να ορίσουν τον νέο οδικό χάρτη πριν από τις προεδρικές εκλογές της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Για την ειρηνευτική δύναμη των Ηνωμένων Εθνών, ανέφερε ότι δεν έχει νόημα η ύπαρξή της, ωστόσο μπορεί να μετατραπεί σε μια δομή που να ασχολείται με ανθρωπιστικά ζητήματα.

SigmaLive


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



4 Οκτ 2017


Η Κυπριακή Δημοκρατία, με έγγραφο που θα κατατεθεί αυτές τις ημέρες στα Ηνωμένα Έθνη και θα κυκλοφορήσει σε όλα τα κράτη-μέλη, θα καταγγέλλει την Τουρκία για ενέργειες αφομοίωσης των κατεχομένων, όπως δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας, Ιωάννης Κασουλίδης.

Ο κ. Κασουλίδης, μιλώντας ενώπιον της Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων της Βουλής, ανέφερε σχετικά με τη μεταφορά νερού από την Τουρκία προς τα κατεχόμενα, ότι πρόκειται έργο «που δόθηκε σε εταιρείες υπόπτου σχέσης με τον περίγυρο του τούρκου προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, υπό τη μορφή μονοπωλίου και με τιμές που δεν είναι καθόλου φθηνές και είναι ίσως και ακριβότερες από προηγουμένως». Με τον ίδιο τρόπο γίνονται σκέψεις για τον ηλεκτρισμό, σημείωσε.

Σύμφωνα με τον κύπριο υπουργό, άλλες ενέργειες της Τουρκίας προς την ίδια κατεύθυνση είναι η αύξηση του εποικισμού, η ενίσχυση του μουσουλμανικού στοιχείου με 300 τεμένη και 320 θρησκευτικούς λειτουργούς, η λειτουργία θρησκευτικών σχολών, τα οικονομικά πρωτόκολλα και η προσπάθεια αλλαγής του «δικαστικού» συστήματος.

Τόνισε, επίσης, ότι η εκπαιδευτική μεταρρύθμιση εισάγει την ισλαμιστική μορφή της παιδείας σε μια κοινότητα κοσμική και πρόσφατα ήρθε κλιμάκιο του ΑΚP για να ιδρύσει ομάδα στην Κύπρο. Κανένα από τα κόμματα των κατεχομένων, ακόμα και τα ακροδεξιά, δεν είναι ισλαμικά, είπε.

Στο έγγραφο σημειώνεται, σύμφωνα με τον κ. Κασουλίδη, η παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι συλλήψεις με την υποψία βάσει λίστας προδιαγραφών ότι ανήκουν τάχα στην τρομοκρατική οργάνωση Gulen γίνονται και στην Κύπρο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



2 Οκτ 2017


Της δέουσας προσοχής όλων των αρμόδιων υπηρεσιών της Κυπριακής Δημοκρατίας, τυγχάνει ο χειρισμός της υπόθεσης Τούρκου στρατιωτικού ο οποίος αιτείται πολιτικό άσυλο.



Όπως μεταδόθηκε και σε χθεσινοβραδινό ρεπορτάζ, ο αξιωματικός του τουρκικού στρατού έφθασε χθες το βράδυ στη μαρίνα της Λάρνακας με το ιδιωτικό του σκάφος, μαζί με την σύζυγό του και αιτείται πολιτικό άσυλο από την Κυπριακή Δημοκρατία. Θα πρέπει να σημειωθεί αρχικά, ότι αυτή είναι η πρώτη φορά που η Δημοκρατία δέχεται ένα τέτοιο αίτημα.

Ο Τούρκος αξιωματικός παραμένει στη μαρίνα της Λάρνακας στο σκάφος του και περιφρουρείται από τις Αρχές. Η αίτηση του τυγχάνει χειρισμού από την Υπηρεσία Ασύλου, ενώ έχουν ενημερωθεί και όλες οι αρμόδιες Υπηρεσίες.
Πρόκειται για στρατιωτικό ο οποίος κατηγορείται για συμμετοχή στο κίνημα Γκιουλέν.

Τα σενάρια που καλείται να εξετάσει η Κυπριακή Δημοκρατία

Δυο είναι τα πιθανά σενάρια που καλείται να εξετάσει η Κυπριακή Δημοκρατία.

Από τη μια θα πρέπει να εξεταστεί το αίτημα, όπως επιβάλλει και η Ευρωπαϊκή Ένωση.

Από την άλλη, αν αυτό το αίτημα εγκριθεί, όπως άλλωστε προβλέπεται, τότε πρόκειται να ανοίξουν οι ασκοί του Αιόλου, αφού η ΚΔ θα κατακλυστεί από πληθώρα παρόμοιων αιτημάτων από τα κατεχόμενα.

Ως ιδανική λύση, σύμφωνα με τα όσα μεταφέρουν ίδιες πηγές, θα πρέπει να θεωρείται αυτό της μεσολάβησης των Αρχών της χώρας μας προς μια άλλη χώρα της ΕΕ, η οποία θα εξετάσει και θα εγκρίνει το αίτημα του στρατιωτικού. Βάσει αυτού του σεναρίου, η ΚΔ θα μεσολαβήσει όπως υποβοηθήσει τον στρατιωτικό να μεταβεί εκεί.

Αυτό που τονίζεται, είναι ότι η Κυπριακή Δημοκρατία θα πρέπει να κινηθεί με τάχιστες διαδικασίες, αφού η παρουσία του στρατιωτικού εδώ, εγκυμονεί κινδύνους.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



27 Σεπ 2017


Η απάντηση στις αντιδράσεις των Ελληνοκυπρίων πολιτικών στην αναβάθμιση του Τ/κ Ακιντζί, δεν ήρθε από τον ίδιο τον Γ. Παπανδρέου, αλλά μέσω της Κίνησής του, θεωρώντας ίσως πως οι Κύπριοι πολιτικοί δεν ίστανται στο ύψος του για να ασχοληθεί μαζί τους.

Και όχι μόνον αυτό. Αλλά η απάντηση εμπεριέχει προσβλητικούς χαρακτηρισμούς προς πολιτικούς, που είναι Σοσιαλδημοκράτες και μέλη της Σοσιαλιστικής Διεθνούς! Πρόκειται και για τους εκπροσώπους των κομμάτων ΕΔΕΚ και ΔΗΚΟ, που ίδρυσαν ο Βάσος Λυσσαρίδης και ο Τάσσος Παπαδόπουλος.

"Κροκοδείλια δάκρυα ορισμένων υπερπατριωτών", "ψευδο-εθνικισμός", "δήθεν πατριώτες", "δήθεν ευαίσθητοι", "σκοπιμότητες που επιβάλλουν οι ανάγκες της προεκλογικής περιόδου στην Κύπρο", είναι χαρακτηρισμοί που ενθουσίασαν τους Τουρκοκυπρίους. Η τουρκοκυπριακή "Αφρίκα" γράφει ότι ο Πρόεδρος της Σοσιαλιστικής Διεθνούς Γιώργος Παπανδρέου μάλωσε άγρια τους Ε/κ μιλώντας για εθνικιστικά κροκοδείλια δάκρυα όσον αφορά την ομιλία Ακιντζί στη σύνοδο των Προέδρων στη Νέα Υόρκη. Η δε "Χαλκίν Σεσί" (Φωνή του λαού) έχει τίτλο "Ο ψευδο-εθνικισμός σας".

Οι κατηγορίες που απηύθυναν οι σοσιαλδημοκράτες Κύπριοι πολιτικοί προς τον σύντροφό τους ουσιαστικά, εστιάστηκαν στο ότι ο Ακιντζί προσπαθεί να αυτοπαρουσιάζεται ως "πρόεδρος κράτους" (και ως τέτοιος έγινε δεκτός από τον Γ. Παπανδρέου), η δε ψευδοκυβέρνηση των κατεχομένων εξαγγέλλει ότι θα "δασμολογεί" τα αγαθά που στέλλονται από τις ελεύθερες περιοχές στους ηρωικούς εγκλωβισμένους μας, επιδιώκοντας να δώσει στο παράνομο μόρφωμα την εικόνα κρατικής οντότητας

Και ενώ συμβαίνουν αυτά, ο Γ. Παπανδρέου, με τις πράξεις του, ενισχύει τις τουρκικές επιδιώξεις και μεθοδεύσεις, όπως υποστηρίζουν. Καταδικάζουν έντονα την ενέργειά του και τον καλούν «Να προβεί πάραυτα και δημόσια σε διόρθωση των πράξεων του, που στέλλουν λανθασμένα και επικίνδυνα μηνύματα. Εξάλλου, ο κ. Ακιντζί είχε συνάντηση με τον τέως Έλληνα Πρωθυπουργό, όπου ο κατοχικός ηγέτης έκανε αναφορά στη θετική και συνεχή συμβολή της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, ενώ συμφώνησαν από κοινού να είναι σε επαφή».

Θα επανέλθω στο κείμενο του Μιχ. Ιγνατίου, εγκύρου ανταποκριτή στην Ουάσιγκτον, με γνώση των παρασκηνίων, το οποίο είναι αρκετά οξύ και αποκαλυπτικό. Γράφει μεταξύ πολλών: «Ο εξοχότατος κ. Γεώργιος Παπανδρέου, ηγέτης του ανύπαρκτου και ασήμαντου ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ Δημοκρατών Σοσιαλιστών και της εξίσου ανύπαρκτης Σοσιαλιστικής Διεθνούς, δεν κατάλαβε ποτέ ότι είναι προτιμότερη, ορισμένες φορές, η σιωπή, ιδιαίτερα όταν ζει σε γυάλινο σπίτι, για όλα τα θέματα που χειρίστηκε:

» Είτε αφορά στον τρόπο που κινήθηκε με την υπόθεση Οτσαλάν, με στόχο την εκπαραθύρωση τότε του κ. Θεόδωρου Πάγκαλου από το Υπουργείο Εξωτερικών, είτε με την αναγνώριση δικαιώματος αυτοπροσδιορισμού της μουσουλμανικής μειονότητας στην Θράκη, είτε την παράδοση της χώρας στο "κρεματόριο" των Μνημονίων, είτε με την καλλιέργεια του φθηνού λαϊκισμού του "λεφτά υπάρχουν", είτε με την επαίσχυντη προσπάθεια διασύνδεσης της αποφασισμένης ένταξης της Κύπρου το 2004 στην Ε.Ε., με την αποδοχή του διχοτομικού και φιλοτουρκικού Σχεδίου Ανάν, στο δημοψήφισμα λίγες ημέρες πριν την ημερομηνία ένταξης της Κύπρου.

» Είτε την υπόγεια συνεννόηση με την Ουάσιγκτον για την προσφυγή στη Χάγη και ενώ η Ελλάδα κινδύνευε να πάει σε πόλεμο με την Τουρκία για τα Ίμια, που έκανε έξαλλο τον Κώστα Σημίτη.

» Στη μεγάλη προσπάθεια για την ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. έχουν συμβάλλει όλοι οι ηγέτες της Ελλάδας και της Κύπρου από το 1994 και όσοι ηγήθηκαν των Υπουργείων Εξωτερικών στις δύο χώρες, εκτός του κ. Παπανδρέου. Ο δικός του ρόλος ΔΕΝ ήταν ΘΕΤΙΚΟΣ, ήταν ΕΝΤΟΝΑ ΑΡΝΗΤΙΚΟΣ. Ήταν αυτός που είχε αποδεχθεί και είχε ΔΕΣΜΕΥΘΕΙ ότι η ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. θα γινόταν με δεδομένη την προηγουμένη αποδοχή του Σχεδίου Ανάν».

Θα μπορούσε πολλά κανείς να προσθέσει σε όσα γράφει ο Μ. Ιγνατίου, όπως η μετ’ ευκολίας αποδοχή του αιτήματος της Τουρκίας τα Στενά του Βοσπόρου να αποκαλούνται Στενά της Τουρκίας, το επιχείρημά του ότι προκειμένου να υπάρχει ειρήνη στο Αιγαίο, δεν είναι πρόβλημα να παραχωρήσουμε λίγα στρέμματα γης, και πολλά άλλα ων ουκ εστι αριθμός, με σημαντικότερη την αποκάλυψη του τέως ΥΠΕΞ της Κύπρου, Νίκου Ρολάνδη, ότι ο Γ. Παπανδρέου εμπόδισε την συμπερίληψη του Καστελλορίζου στην ελληνική ΑΟΖ.
Αναρωτιέμαι, ποια θα ήταν η τύχη οιουδήποτε πολιτικού, με μικρό τμήμα μόνο της περίεργης δραστηριότητας του Γ. Παπανδρέου, αν δεν τύχαινε να φέρει ισχυρό επώνυμο;

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



24 Σεπ 2017


Γράφει ο Δημήτρης Ι. Μανακανάτας

Αν κάποιος έλεγε στον οποιοδήποτε έλληνα ότι η ελληνική κυβέρνηση έχει ζητήσει από την Κύπρο, να αυτοεξαιρεθεί από το Διεθνές Δίκαιο με σκοπό να μετατρέψει μια εθνική επιτυχία σε εθνική αποτυχία για να μην αντιδράσει η Τουρκία τότε θα απαντούσε ότι πρόκειται για φαιδρότητες.

Σίγουρα το να προσπαθήσει από μόνη της η πολιτική ηγεσία της χώρας να υπονομεύσει μια τεράστια επιτυχία για τον Ελληνισμό στο πεδίο της εξωτερικής πολιτικής μόνο και μόνο για να μην δημιουργηθεί πρόβλημα με την Τουρκία, ακούγεται τουλάχιστον προσβλητικό για την τότε ελληνική κυβέρνηση.

Ωστόσο σύμφωνα με τον πρώην υπουργού Εξωτερικών Νίκο Ρολάνδη της Κυπριακής Δημοκρατίας, το 2003 η Αθήνα ζήτησε από τη Λευκωσία να αλλάξει μια συμφωνία με την Αίγυπτο, η οποία εάν ολοκληρωνόταν όπως προβλεπόταν αρχικά, το Κάιρο θα είχε αποδεχτεί πως το Καστελόριζο έχει ΑΟΖ. Με απλά λόγια, σύμφωνα με τα λεγόμενα του κ. Ρολάνδη η Κύπρος είχε προετοιμάσει το έδαφος για να πραγματοποιήσει η Ελλάδα μια κίνηση ματ έναντι της Τουρκίας σε σχέση με την ΑΟΖ, αλλά η τότε ηγεσία του ΥΠΕΞ με επικεφαλής τον Γιώργο Παπανδρέου δεν στάθηκε αντάξια των περιστάσεων…

Ως γνωστόν στις 17 Φεβρουαρίου του 2003, υπεγράφη συμφωνία μεταξύ της Αιγύπτου και της Κύπρου σχετικά με την εκμετάλλευση των δυνητικών κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ΑΟΖ της Κύπρου. Η υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ των δυο κρατών πραγματοποιήθηκε στο Κάιρο και για την κυπριακή πλευρά επικεφαλής ήταν ο τότε υπουργός Εμπορίου, Βιομηχανία και Τουρισμού Νίκος Ρολάνδης.

Ο κ. Ρολάνδης είχε χρηματίσει και ως υπουργός Εξωτερικών από το Μάρτιο του 1978 έως το Σεπτέμβριο του 1983 και θεωρείται ο κύριος χειριστής της ενεργειακής συμφωνίας με την Αίγυπτο. Υπενθυμίζεται ότι μετά από πολύμηνες μυστικές διαβουλεύσεις με τις αιγυπτιακές αρχές, λίγο πριν από την πτώση της κυβέρνησης του προέδρου Γλαύκου Κληρίδη, ο κ. Ρολάνδης ολοκλήρωσε τη διακρατική συμφωνία. Ειδικότερα, η κυπριακή πλευρά εκπροσωπήθηκε από τον Νίκο Ρολάνδη, ενώ από την αιγυπτιακή πλευρά υπέγραψε ο υπουργός Εξωτερικών της χώρας Αχμέτ Μάχερ.

Η κυπριακή πλευρά με μία άκρως επιτυχημένη διαπραγματευτική τακτική κατάφερε αυτό που επεδίωκε εξ’ αρχής, δηλαδή να πείσει την Αίγυπτο να υπογράψει μία ισορροπημένη συνθήκη που δεν θα δημιουργούσε επικοινωνιακό θόρυβο που πιθανόν να έκανε την Τουρκία να αντιδράσει με τον γνωστό τρόπο της αμφισβήτησης των πάντων.

Η κυπριακή πλευρά ήταν ιδιαίτερα ευχαριστημένη από την όλη διαπραγμάτευση διότι είχε καταφέρει το Κάιρο να αποδεχθεί τη διαχωριστική γραμμή μεταξύ της κυπριακής και της αιγυπτιακής ΑΟΖ και να ακολουθεί τον κανόνα της μέσης χάραξης από τις ακτογραμμές των δύο χωρών.

Τα χωρικά ύδατα ανάμεσα στην Τουρκία και το Καστελόριζο

Η πραγματική δύναμη της διπλωματίας

Θα πρέπει να σημειωθεί πως η συγκεκριμένη πρακτική δεν είναι και τόσο αυτονόητη, διότι υπάρχει η τάση όταν το ένα κράτος διαθέτει πολύ μεγαλύτερη ακτογραμμή σε σχέση με το άλλο κράτος, όπως φυσικά συμβαίνει στην περίπτωση της Αιγύπτου με την Κύπρο, να ευνοείται το κράτος με τη μεγαλύτερη ακτογραμμή.

Έτσι, ενώ η θέση της Αιγύπτου ήταν να ακολουθηθεί ο συγκεκριμένος κανόνας και η Λευκωσία δεν φαινόταν να έχει κάποια δεδομένα για να το αποτρέψει, τελικά αυτό δεν ίσχυσε, διότι για ακόμα μια φορά αποδείχθηκε πως η πραγματική δύναμη της διπλωματίας έγκειται στην συνεχή ενημέρωση και την σωστή αποκωδικοποίηση και σύνθεση των πληροφοριών από τους χειριστές της.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση η διπλωματική υπηρεσία της Κύπρου ενημέρωσε την κυβέρνηση, πως την ίδια περίοδο το Κάιρο διαπραγματευόταν μία αντίστοιχη συμφωνία με τη Σαουδική Αραβία για την Ερυθρά Θάλασσα.

Η λεπτομέρεια που έκανε τη διαφορά ήταν πως στη συγκεκριμένη περίπτωση η ακτογραμμή της Σαουδικής Αραβίας είναι τριπλάσια από αυτή της Αιγύπτου. Κατά συνέπεια, εάν η Αίγυπτος επέμενε στη διαπραγμάτευση με την Κύπρο, δεν μπορούσε να μη δεχθεί την ανάλογη εξέλιξη (εις βάρος όμως αυτή τη φορά), διότι υπήρχε νομικό προηγούμενο σε σχέση με την διαπραγμάτευσή της με τη Σαουδική Αραβία. Μετά την κατάλληλη επεξεργασία των νέων στοιχείων η Λευκωσία έθεσε με διπλωματικό αλλά σαφή τρόπο το ζήτημα στη σωστή του βάση στην αιγυπτιακή πλευρά, με αποτέλεσμα το Κάιρο να αποδεχτεί τη μέση χάραξη.

Με άλλα λόγια, απεφεύχθη η επανάληψη της περίπτωσης του δίπολου Μάλτας-Λιβύης, στην οποία η Βαλέτα αναγκάστηκε λόγω του μεγέθους των ακτογραμμών της Τρίπολης σε σχέση με τη δική της να μεταφερθεί η χάραξη των εκατέρωθεν ΑΟΖ στα κατά 30% περίπου βορείως από τη μέση γραμμή.

Επιπροσθέτως, η Λευκωσία, ακολουθώντας την ίδια πετυχημένη συνταγή, κατάφερε να διαπραγματευτεί με βάση τον κανόνα της μέσης γραμμής τα όρια της ΑΟΖ τόσο με το Ισραήλ όσο και με το Λίβανο. Ωστόσο όλα τα προαναφερθέντα είναι λίγο πολύ γνωστά και ο κύριος λόγος που αναφέρθηκαν ήταν αφενός για να καταστεί σαφές ότι ο κ. Ρολάνδης είναι ένα έμπειρος πολιτικός που έχει φέρει επιτυχώς εις πέρας δύσκολα διπλωματικά εγχειρήματα και αφετέρου για να γίνει κατανοητό πως επιτυχημένο διπλωματικό σώμα, είναι εκείνο που διαθέτει ενημερωμένη, αναλυτική και συνδυαστική σκέψη σε συνδυασμό με τολμηρές κινήσεις σε ένα πλαίσιο χαμηλών τόνων.

Η πολιτική της υποχωρητικότητας

Δημιουργεί λοιπόν έντονα ερωτηματικά σχετικά με το τι ακριβώς συνέβη ώστε ο Ν. Ρολάνδης να δηλώνει δημοσίως πως η Ελλάδα έχασε μια μεγάλη ευκαιρία, φοβούμενη την αντίδραση της Τουρκίας.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα του πρώην υπουργού (σε εκπομπή στο PIK 1), η Αθήνα λίγο πριν από την επικείμενη υπογραφή της Κύπρου με την Αίγυπτο αναφορικά με την οριοθέτηση της οριογραμμής των μεταξύ τους ΑΟΖ, επέδειξε διστακτικότητα και επενέβη ζητώντας από τη Λευκωσία να μετακινήσει τη γραμμή που έχει συμφωνήσει με το Κάιρο λίγο ανατολικότερα.

Ακολουθεί το απόσπασμα με τη δήλωση του Νίκου Ρολάνδη:


Συγκεκριμένα ο κ. Ρολάνδης αναφέρει ότι η Κύπρος το 2003 είχε συμφωνήσει με την Αίγυπτο σε μία οριογραμμή η οποία εκτεινόταν ακριβώς μέχρι το σημείο που αρχίζει η ελληνική ΑΟΖ εάν συνυπολογιστεί σε αυτή το Καστελόριζο. Με απλά λόγια η Κύπρος είχε καταφέρει να πείσει την Αίγυπτο να αναγνωρίσει το Καστελόριζο ως έχων ΑΟΖ με αποτέλεσμα, εάν η συγκεκριμένη συμφωνία υπογραφόταν ως είχε, η Αίγυπτος να μην μπορούσε μετά να διαπραγματευτεί τίποτα με την Τουρκία που θα αφορούσε την ελληνική και την κυπριακή ΑΟΖ.

Μια άλλη πιο απλή αλλά ουσιαστική προσέγγιση του θέματος, δεικνύει ότι η Κύπρος είχε προετοιμάσει το έδαφος για να περιφρουρήσει η Ελλάδα τα δικαιώματα της στην περιοχή, διότι στην περίπτωση που υπογραφόταν η συμφωνία η Τουρκία δεν θα μπορούσε σήμερα να προκαλεί ασύστολα στο Αιγαίο επικαλούμενη δήθεν το δίκαιο της θάλασσας.

Σύμφωνα πάντα με τον Νίκο Ρολάνδη, ο οποίος επικαλείται πρακτικά συνεδριάσεων στο γραφείου του γενικού εισαγγελέα, αντιπροσωπία του ελληνικού ΥΠΕΞ «παρακάλεσε» την κυπριακή πλευρά να μην υπογράψει την οριογραμμή έως εκεί που άρχιζε η ελληνική ΑΟΖ, κατά τις προβλέψεις του Δικαίου της Θάλασσας, αλλά να μεταφέρει τη γραμμή κατά 8 ν.μ. ανατολικότερα, ήτοι 15 χιλιόμετρα περίπου, για να μην δημιουργηθούν επιπλοκές με τις γείτονες χώρες.

Με απλά λόγια η τότε ελληνική κυβέρνηση και ειδικότερα το ΥΠΕΞ ακολουθώντας την πολιτική της υποχωρητικότητας με την κίνηση της αυτή δίδει πάτημα στην Άγκυρα ώστε στην περιοχή του Καστελορίζου να δημιουργηθεί μία de facto «γκρίζα ζώνη».

Εάν κάποιος προσπαθήσει να αντιληφθεί το μέγεθος των αποκαλύψεων του κ. Ρολάνδη καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η κυβέρνηση του Γλαύκου Κληρίδη είχε καταφέρει ήδη από το 2003, την οριοθέτηση της ΑΟΖ κατά τέτοιο τρόπο ώστε να επωφελούνταν και η Ελλάδα εφόσον, εάν η Αίγυπτος υπέγραφε την αρχική συμφωνία τότε δεν θα υπήρχε περίπτωση η Τουρκία να μπορεί να σύρει το Κάιρο αργότερα σε ατραπούς οι οποίες θα δημιουργούσαν σοβαρά θέματα σε ότι αφορούσε τα ελληνικά συμφέροντα στην περιοχή.

Η άλλη όμως δυστυχώς αρνητική διαπίστωση που προκύπτει από τα λεγόμενα του κ. Ρολάνδη είναι η έλλειψη αποφασιστικών κινήσεων της ελληνικής διπλωματίας. Η Αθήνα φοβισμένη πως η επιτυχία της Κύπρου που θα αντανακλούσε και στην ίδια – ίσως μια μεγάλη ευκαιρία που χάθηκε διότι εάν υπογραφόταν η συμφωνία η Αθήνα θα αναγκαζόταν να ενεργήσει επιτέλους ως κράτος και όχι ως …αποικία-, ουσιαστικά όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός μας, «έβαλε τα χέρια της και έβγαλε τα μάτια της».

Η «απόσταση» της εθνικής επιτυχίας από την εθνική αποτυχία….

Ειδικότερα, με το να ζητήσει από την Κύπρο να αυτοεξαιρεθεί από το διεθνές δίκαιο ουσιαστικά οδήγησε να καταστεί επί της ουσίας «γκρίζα» μία μεγάλη περιοχή 8 περίπου ναυτικών μιλίων, η οποία εάν η Λευκωσία δεν «κατανοούσε» την «έκλυση» της Αθήνα θα ήταν τώρα κυπριακή και επιπρόσθετα η γραμμή που δυνητικά πιθανόν να διαχωρίζει την ελληνική από την κυπριακή ΑΟΖ!

Σε κάθε περίπτωση τα 15 αυτά χιλιόμετρα που «γκρίζαρε» ο Γιώργος Παπανδρέου και το επιτελείο του προ 14ετίας στην Ανατολική Μεσόγειο αντανακλούν την «απόσταση» της εθνικής επιτυχίας από την εθνική αποτυχία.

Υπενθυμίζουμε ότι τα τελευταία 40 χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις αποφεύγουν να κάνουν γεωτρήσεις στο Αιγαίο για να μην «ταράξουν» την Τουρκία. Υπενθυμίζουμε ότι ο αείμνηστος Ανδρέας Παπανδρέου όταν το 1975 επί πρωθυπουργίας του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή είχε πει την ιστορική πλέον φράση «βυθίσατε το Χόρα», όταν το ερευνητικό σκάφος «Χόρα» είχε βγει για έρευνα σχετική με υποθαλάσσια κοιτάσματα πετρελαίου, στην ελληνική υφαλοκρηπίδα την οποία και παραβίασε.

Ο Ανδρέας Παπανδρέου με τη δήλωση του αυτή, ήθελε να υποδηλώσει την αδυναμία της τότε κυβέρνησης να απειλήσει την Τουρκία με μια δυναμική αντίδραση. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την επόμενη χρονιά η Άγκυρα να αναγγείλει εκ νέου την έξοδο του «Χόρα» για σεισμικές έρευνες και σε ζώνες του Αιγαίου που ανήκουν στην υφαλοκρηπίδα των ελληνικών νησιών.

Ωστόσο όταν Ανδρέας Παπανδρέου έγινε ο ίδιος πρωθυπουργός και το «Χόρα» με την νέα του ονομασία ΜΤΑ Sismik Ι το οποίο θεωρητικά είχε μετατραπεί σε ερευνητικό σκάφος γεωλογικού χαρακτήρα, εμφανίστηκε εν δράσει μεταξύ Λήμνου και Μυτιλήνης και προκάλεσε τη μεγάλη κρίση του Μαρτίου του 1987, παρότι αρχικά χειρίζεται δυναμικά το θέμα και εμπλέκει το ΝΑΤΟ σε μια πιθανή σύρραξη στο Αιγαίο, τελικά κάνει τακτική οπισθοχώρηση διακηρύσσοντας την αρχή «μη πόλεμος». Αυτή την τακτική ακολούθησαν σε γενικές γραμμές όλες οι μετέπειτα ελληνικές κυβερνήσεις με τα γνωστά αποτελέσματα. Ελπίζουμε κάποια στιγμή οι ιθύνοντες της πολιτικής σκηνής να κατανοήσουν τη λαϊκή ρήση «τα παθήματα να γίνονται μαθήματα»…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Σεπ 2017


Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβύσγλου δήλωσε ότι η Τουρκία και η «τουρκική Κύπρος» θα απαντήσουν από κοινού στις γαλλο-ιταλικές γεωτρήσεις στα νοτιοανατολικά της Κύπρου, στις οποίες αναφέρθηκε ως «λεγόμενες διεθνείς δημοπρασίες».

Ειδικότερα, όπως μετέδωσε η Ηurriyet, απαντώντας σε ερώτηση βουλευτή του αντιπολιτευόμενου CHP ο κ. Τσαβούσογλου ανέφερε ότι «ορισμένα από τα οικόπεδα που ανοίγει η ελληνική Κύπρος στις λεγόμενες διεθνείς δημοπρασίες περνούν από την υφαλοκρηπίδα της χώρας μας στην ανατολική Μεσόγειο.»

«Εκφράζουμε σε κάθε περίπτωση ότι δεν πρόκειται με κανένα τρόπο να κάνουμε τα στραβά μάτια στις ελληνοκυπριακές δραστηριότητες σε αυτά τα οικόπεδα, οι οποίες αντιτίθενται στα νόμιμα δικαιώματα των τουρκοκυπρίων και θα δώσουμε την απαραίτητη απάντηση σε συνεργασία με την τουρκοκυπριακή κυβέρνηση», πρόσθεσε ο τούρκος Υπουργός Εξωτερικών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Σεπ 2017


Οι διαδηλώσεις μεγάλου μέρους των Τουρκοκυπρίων, που αντιδρούν στην περιθωριοποίησή τους από τους έποικους, δεν φέρουν αποτέλεσμα

Απομακρύνεται ολονέν και περισσότερο η πιθανότητα να αποδεχθούν οι Έλληνες εφαρμογή κάποιου βρετανικού σχεδίου της μορφής Ανάν, από την στιγμή που η Τουρκία προχωρεί εντατικά στην ισλαμοποίηση των Κατεχομένων, που θα φέρει περαιτέρω διαίρεση μεταξύ των δύο κοινοτήτων.

Οι οποίες κοινότητες δεν είναι πλέον Ε/κ και Τ/κ, αλλά Ε/κ και Τούρκοι έποικοι. Με τους Τουρκοκυπρίους να καθίστανται πλέον μειονότητα, αλλά κυρίως να μη έχουν την δυνατότητα λήψης αποφάσεων στην περιοχή τους, περιοριζόμενοι απλώς σε διαμαρτυρίες.
Αποκαλυπτικό δημοσίευμα στην εφημερίδα "Φιλελεύθερος" της Λευκωσίας, με πληροφορίες από το Υπουργείο Εξωτερικών της Κύπρου, το φέρουν να έχει ετοιμάσει ένα έγγραφο στο οποίο αναφέρονται τεκμηριωμένα και με γεγονότα όλες οι κινήσεις και ενέργειες της Τουρκίας για επιβολή θρησκευτικού καθεστώτος στην κατεχόμενη Κύπρο, στα πρότυπα αυτού που υπάρχει στην Τουρκία με το ΑΚΡ του Ερντογάν.

Γίνεται μάλιστα αναφορά στον ρόλο της τουρκικής "πρεσβείας" στα κατεχόμενα, η οποία λειτουργεί ως σκιώδης "κυβέρνηση" του ψευδοκράτους. Έχει παρατηρηθεί συγκεκριμένα, σύμφωνα πάντα με την εφημερίδα, ότι ο εκάστοτε "πρέσβης" της Τουρκίας, έχει την ευθύνη προώθησης και εφαρμογής των οδηγιών της Άγκυρας. Το Γραφείο Θρησκευτικών Υποθέσεων, αποτελεί εργαλείο για ανατροπή κάθε στοιχείου κοσμικής εκπαίδευσης εντός της τουρκοκυπριακής κοινότητας.

Το Γραφείο συντονισμού σε θέματα νεολαίας και αθλητισμού, άρχισε να λειτουργεί σιωπηρά με στόχο την προώθηση "μουσουλμανικής συνείδησης" στους νέους, με τους μιναρέδες να ξεφυτρώνουν όπως τα μανιτάρια στα κατεχόμενα. Η μόνη ουσιαστική αντίδραση στις μεθοδεύσεις του καθεστώτος Ερντογάν προέρχεται από τη Συντεχνία των Τ/κ Δασκάλων, η οποία διαμηνύει πως «δεν θα δεχτεί η θρησκεία να γίνει πολιτικό όργανο, ούτε η εκπαίδευση να καταστεί θρησκευτικό εργαλείο», αλλά ποιος την ακούει;

Οι προσπάθειες της Τουρκίας για επιβολή ισλαμικού σκοταδιστικού καθεστώτος στα κατεχόμενα συνδέονται και με τις κινήσεις που γίνονται για απαγόρευση σε Ελληνοκύπριους να μεταβούν για εκκλησιαστικές λειτουργίες. Διατυπώνονται φόβοι στην ελληνοκυπριακή πλευρά, ότι η ψευδοκυβέρνηση των Κατεχομένων, με εντολές της Άγκυρας, επιχειρεί βαθμηδόν να απαγορεύσει πλήρως τις λειτουργίες σε εκκλησίες στα κατεχόμενα.

Είναι γεγονός, ότι διαδηλώσεις μεγάλου μέρους των Τουρκοκυπρίων, που αντιδρούν στην περιθωριοποίησή τους από τους έποικους, δεν φέρουν αποτέλεσμα. Άλλωστε, ο σουλτάνος δεν λαμβάνει υπόψη του τον λαό, ούτε καν το συμφέρον του κράτους του. Πιστός κι αυτός στις πεποιθήσεις του, όπως κάθε ιδεοληπτικός, δεν έχει συναίσθηση της πραγματικότητας.

Υπολογίζεται ότι οι μισοί Τουρκοκύπριοι έχουν εγκαταλείψει την Κύπρο, με τους περισσότερους να βρίσκονται στη Βρετανία. Η πολυδιαφημισμένη παγκοσμίως πολυπολιτισμική κοινωνία δεν βρήκε εφαρμογή ούτε μεταξύ Τούρκων και Τουρκοκυπρίων. Σε εντελώς αντίθετο σημείο του ορίζοντα βρίσκονται οι πολιτιστικές ταυτότητες των δύο πλευρών.

Η Τουρκία από την πλευρά της, με το πάντα ισχυρό παρακράτος της κατευθυνόμενο από την ΜΙΤ, φθάνει μέχρι και σε απόπειρες δολοφονίας δημοσιογράφων που εκφράζουν τις απόψεις των Τουρκοκυπρίων, με γνωστό το περιστατικό της απόπειρας Τούρκου έποικου κατά του διευθυντή της εφημερίδας "Αφρίκα", Σενέρ Λεβέντ.

Τι έφεραν οι Τούρκοι έποικοι στα Κατεχόμενα; Το είχε αποκαλύψει παλαιότερο δημοσίευμα της εφημερίδας "Ταράφ", που δημοσίευσε εισηγήσεις σε Συνέδριο στην Κερύνεια, όπου ομολογήθηκε ουσιαστικά ότι τα Κατεχόμενα αποτελούν "Παράδεισο για πορνεία και συμμορίες".

Οι μετέχοντες στο συνέδριο είχαν σταθεί ιδιαιτέρως στη σύγχυση ταυτότητας. Ανέφεραν πως τα προβλήματα που προέκυψαν ανάμεσα στους Τουρκοκυπρίους και στους Τούρκους που ήρθαν από την Τουρκία, καθώς και πολλά κοινωνικά και πολιτικά προβλήματα που προέκυψαν μετά το 1974, ενεργοποίησαν τα ανακλαστικά αυτοπροστασίας των Τουρκοκυπρίων ενάντια στην Τουρκία.

Περισσότερο συζητήθηκαν τα θέματα αυτών που έχουν μεταναστεύσει από την Τουρκία και τα προβλήματα αφομοίωσής τους. Οι μετέχοντες ανέφεραν πως μετά το 1990 υπήρξε σοβαρή αύξηση στη μετανάστευση, πως σχεδόν όλα τα αδικήματα διαπράττονται από μετανάστες εκ Τουρκίας, και αυτό προκάλεσε ανησυχία στον κόσμο του νησιού.

Εξέφρασαν μάλιστα την άποψη πως η διαμορφωμένη μέσα σε 500 χρόνια ταυτότητα των Τουρκοκυπρίων αντιμετωπίζει πλέον το φάσμα της εξαφάνισης. Είπαν πως αυτοί που έρχονται στο νησί δεν γνωρίζουν το σύστημα αξιών του νησιού, δεν νοιάζονται ιδιαίτερα και αυτό είναι κάτι που διασπά στην συνοχή των μεταναστών. Μάλιστα ένας σύνεδρος είπε ότι η ανεξέλεγκτη μετανάστευση βρόμισε ιδιαίτερα το νησί, μεταβάλλοντάς το σε παράδεισο για τα καζίνο και την πορνεία.

Πρέπει να σημειωθεί, πως οι Τουρκοκύπριοι δέχονται επιπλήξεις από πολιτικούς και ΜΜΕ της Τουρκίας, πως δεν είναι επαρκώς Τούρκοι και μουσουλμάνοι και τονίζουν πως είναι ανάγκη η Τουρκία να σταματήσει να αντιμετωπίζει ως ψευδοκράτος τα Κατεχόμενα. Ως τουρκική επαρχία δηλαδή, που ουσιαστικώς είναι.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Σεπ 2017


Σήμερα η αμυντική θωράκιση της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) δεν βρίσκεται στο απαιτούμενο επίπεδο για ένα ημικατεχόμενο κράτος, που υπέστει βάρβαρη Τουρκική εισβολή, κατοχή, εποικισμό, εθνοκάθαρση και υφίσταται επί 43 χρόνια την αδίστακτη επιθετικότητα της Τουρκίας, που συνιστά τη μέγιστη απειλή κατά της ύπαρξης του Ελληνισμού της Κύπρου, αναφέρει σε άρθρο του στον "Φ" ο αντιστράτηγος ε.α. Φοίβος Κλόκκαρης.

Στο άρθρο του ο Φοίβος Κλόκκαρης αναφέρει:

Κατά την εκτίμησή μου, η υποβάθμιση της αμυντικής ικανότητας της ΚΔ, οφείλεται στην έλλειψη στρατηγικής αντίληψης για την ασφάλεια από μεγάλο μέρος του πολιτικού, επιχειρηματικού και ακαδημαϊκού κόσμου, που επηρεάζει σε μεγάλο βαθμό και την αντίληψη των πολιτών. Το σκεπτικό τους είναι ότι η μικρή Κύπρος, είναι μάταιο να δαπανά για την άμυνά της, όταν έχει να αντιμετωπίσει την συγκριτικά πανίσχυρη Τουρκία.

Μπορούμε να προσδιορίσουμε, ως γενεσιουργό αιτία της έλλειψης στρατηγικής αντίληψης για την ασφάλεια, την παραγνώριση της σπουδαιότητας δύο βασικών παραγόντων:

1. Της Τουρκικής στρατηγικής για την Κύπρο, όπως αυτή σχεδιάσθηκε από τον Νιχάτ Ερίμ τη δεκαετία του 1950 και έκτοτε ακολουθείται πιστά, με στόχο τον έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου, την οποία μέχρι σήμερα πέτυχε να διχοτομήσει βίαια. Συνεχίζει την προσπάθειά της για να πετύχει τον τελικό στόχο της, ακολουθούσα την στρατηγική του εξαναγκασμού (απειλή χρήσης ισχύος για να επιβάλει τους όρους της)

2. Των διαχρονικών διδαγμάτων, που διέπουν τις σχέσεις μεταξύ των κρατών, όπως αυτά εξάγονται από την ιστορική πραγματεία του σοφού πρόγονού μας Θουκυδίδη:
• Ότι μόνο με την ισχύ μπορείς να διεκδικήσεις το δίκαιόν σου (Δ86, Ε89)
• Ότι οι ισχυροί δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες και θέτουν τα συμφέροντά τους υπεράνω του δικαίου (ΣΤ85)
• Ότι οι συνεχείς υποχωρήσεις έναντι του αντιπάλου, όχι μόνον δεν ανακόπτουν, αλλά αυξάνουν την επιθετικότητά του (Α140)

Η ιστορία είναι αμείλικτη και διδάσκει ότι οι ισχυροί, δεν σέβονται τις ανοχύρωτες πολιτείες. Υπολογίζουν μόνο τους αντιπάλους που προβάλλουν αντίσταση και τους προκαλούν κόστος σε αίμα και διεθνή κατακραυγή, όσο μικροί και να είναι. Γι’ αυτό η ΚΔ πρέπει να ενισχύσει την αμυντική ικανότητά της. Αυτό, δεν σημαίνει, εξοπλιστικούς ανταγωνισμούς με την Τουρκία, γιατί θα καταρρεύσουμε οικονομικά και κατ’ επέκταση αμυντικά, λόγω του τεράστιου ανισοζυγίου δυνάμεων. Μπορούμε όμως να έχουμε έναν μικρό, σύγχρονο και αποτελεσματικό στρατό, με αυξημένες αποτρεπτικές και αμυντικές ικανότητες, με υψηλό ηθικό και αποφασιστικότητα να αγωνισθεί για την επιβίωση και τα δίκαιά μας. Παράλληλα να ενισχύσουμε τους εξωτερικούς συντελεστές εξισορρόπησης ισχύος προς την Τουρκία, όπως η αναζωογόνηση του δόγματος του Ενιαίου Αμυντικού Χώρου (ΕΑΧ) Κύπρου – Ελλάδας και η ανάπτυξη συμμαχιών με γειτονικές και άλλες χώρες. Να βασίζονται στη σύγκλιση κοινών συμφερόντων και στην κοινή συνεισφορά στην ασφάλεια. 

Η έλλειψη στρατηγικής αντίληψης για την ασφάλεια είχε δυσμενείς επιπτώσεις στην αμυντική θωράκιση της ΚΔ (υλική και ηθική) και οδήγησε σε σοβαρές αδυναμίες:

1. Στην εξασθένηση της μαχητικής ισχύος της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ). Παρά το γεγονός ότι υπάρχει επάρκεια χρημάτων για τα εξοπλιστικά προγράμματα, οι κυβερνήσεις της ΚΔ, ακολουθούν για χρόνια την πρακτική, να διαθέτουν για την ΕΦ, μόνο μικρό μέρος, από τις εισπράξεις του Ταμείου Αμυντικής Θωράκισης (ΤΑΘ), με επιπτώσεις στις επιχειρησιακές δυνατότητές της στην ξηρά, τη θάλασσα και τον αέρα. Ούτε, η ανεύρεση φυσικού αερίου στην ΑΟΖ της Κύπρου μετέβαλε την κατάσταση. Στον τομέα του δυναμικού της ΕΦ, τα προβλήματα που σχετίζονται με την παλαιότητα, τις ελλείψεις και τις απαιτήσεις εκσυγχρονισμού των μέσων και οπλικών συστημάτων της ΕΦ, είναι συγκριτικά παρόμοια με εκείνα, που αντιμετώπιζε το 1974, όταν διέθετε οπλικά συστήματα ΒΠΠ, στην κατά τα άλλα, ευημερούσα οικονομικά ΚΔ. 

2. Στην αδρανοποίηση του δόγματος του ΕΑΧ, από εμφανίσεως του σχεδίου Ανάν, που οδήγησε στην αύξηση της επιθετικότητας της Τουρκίας στον θαλάσσιο χώρο μεταξύ Ρόδου-Κύπρου και των διεκδικήσεών της σε βάρος των ΑΟΖ Ελλάδας-Κύπρου.

3. Στην έλλειψη θεσμικού κειμένου Στρατηγικής Εθνικής Ασφάλειας (από την οποία πηγάζει η αμυντική και εξωτερική πολιτική ενός κράτους) και αρμοδίου οργάνου για τη σύνταξη και παρακολούθηση υλοποίησής της καθώς και τον χειρισμό κρίσεων (π.χ. Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας).

4. Σε συνεχείς υποχωρήσεις στις διακοινοτικές συνομιλίες (ΔΣ) προς τις τουρκικές θέσεις και στην αποδοχή, όπως το Κυπριακό κράτος στα πλαίσια λύσης, να μην έχει το δικαίωμα να έχει ένοπλες δυνάμεις. Να είναι κράτος περιορισμένης κυριαρχίας, το οποίο θα στερείται της δυνατότητας αυτοάμυνας και αντιμετώπισης εξωτερικών απειλών. 
Τόσο μεγάλη είναι η έλλειψη κατανόησης της Τουρκικής στρατηγικής για την Κύπρο, που ο πρόεδρος της ΚΔ στη διάσκεψη της Γενεύης στις 13 Ιανουαρίου 2017 πρότεινε συμμαχία «alliance» της αποστρατιωτικοποιημένης Κύπρου με την Τουρκία, μετά τη λύση, με το σκεπτικό ότι με την εν λόγω χώρα μοιραζόμαστε κοινές ανησυχίες και προκλήσεις «share common concerns and challenges»! Αν υιοθετηθεί αυτή η πρόταση, θα έχουμε ως συνέπεια τη μεθόδευση παραμονής Τουρκικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Κύπρο με το πρόσχημα της συμμαχίας. Το πλήρες κείμενο στην Αγγλική, της ομιλίας του προέδρου μας, περιλαμβάνεται στην ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου και Πληροφοριών της ΚΔ, που εκδόθηκε στις 14:50 την 13η Ιανουαρίου 2017. Άραγε είναι ενήμερο το Εθνικό Συμβούλιο για την πρόταση;

5. Στην ανάπτυξη κλίματος ηττοπάθειας και απαξίωσης της άμυνας στη συνείδηση μέρους του Κυπριακού Ελληνισμού. Αυτή η στάση λειτουργεί ως φθοροποιός παράγοντας για την Εθνική μας Ασφάλεια. 

Από τα παραπάνω συνάγεται, ότι η ανακοπή της Τουρκικής επιθετικότητας και επεκτατικότητας σε βάρος της Κύπρου, επιβάλλει αλλαγή της στρατηγικής αντίληψης για την ασφάλεια. Το Κυπριακό είναι κατ’ εξοχήν πρόβλημα ασφάλειας, που συνίσταται στην επιδίωξη της Τουρκίας, να επεκτείνει την κυριαρχία της σε όλη την Κύπρο και στην απαίτηση για τον ελληνισμό να την ανακόψει. Ανακοπή, που πρέπει να βασισθεί σε μια νέα στρατηγική εθνικής επιβίωσης, η οποία δεν θα παραγνωρίζει τον Θουκυδίδη (ενδυνάμωση ισχύος) και τον Νιχάτ Ερίμ (Τουρκική στρατηγική για έλεγχο όλης της Κύπρου).

* Ο Φοίβος Κλόκκαρης είναι αντιστράτηγος ε.α.
Πηγή Ο Φιλελεύθερος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



5 Σεπ 2017


Επανάληψη του γνωστού σκηνικού των προκλήσεων εις βάρος της Κυπριακής Δημοκρατίας καθώς η Τουρκία ανήγγειλε νέα «διπλή άσκηση» στην ΑΟΖ της Κύπρου για αύριο Τετάρτη 6 Σεπτεμβρίου.

Ακολουθώντας την νέα τακτική που υιοθέτησε πριν δέκα ημέρες, η Τουρκία ανήγγειλε ταυτόχρονα την πραγματοποίηση άσκησης με πραγματικά πυρά σε μια εκτεταμένη περιοχή της Κυπριακής ΑΟΖ, που αποτελεί συγχρόνως άσκηση κάλυψης για σκάφος που θα πραγματοποιεί άσκηση προσομοίωσης σεισμογραφικών ερευνών.

Σύμφωνα με την πρώτη NAVTEX 848/17 αναγγέλλεται η πραγματοποίηση της άσκησης με πραγματικά πυρά και με την NAVTEX 847/17 αναγγέλλεται η ρυμούλκηση υποβρύχιας συσκευής από τουρκικό πολεμικό σκάφος ακριβώς στην ίδια περιοχή με τις ίδιες ακριβώς συντεταγμένες.

Δεν είναι τυχαίο φυσικά ότι στην ίδια περιοχή πραγματοποιούνται οι παράνομες έρευνες του τουρκικού ερευνητικού σκάφους BARBAROS.

Η πραγματοποίηση ασκήσεων στα διεθνή ύδατα της Κυπριακής ΑΟΖ, δεν είναι αντίθετη με το Διεθνές Δίκαιο, όμως η έκδοση των συγκεκριμένων NAVTEX είναι παράνομη γιατί αρμόδιες για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας και της έκδοσης των σχετικών Αναγγελιών είναι οι Αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όμως η επιλογή της συγκεκριμένης περιοχής είναι προφανές ότι γίνεται ώστε να ασκηθεί πίεση στη Λευκωσία και να αμφισβητηθούν τα κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες στην Κυπριακής ΑΟΖ και στο FIR Λευκωσίας καθώς και στην καθορισμένη Ζώνη Ευθύνης της Κύπρου για Έρευνα και Διάσωση(SRR).

Υπενθυμίζεται ότι «αξιωματούχοι» του ψευδοκράτους δήλωναν τις προηγούμενες ημέρες ότι το BARBAROS ολοκληρώνει τις (παράνομες) έρευνές του στη συγκεκριμένη περιοχή της κυπριακής ΑΟΖ, με τον τούρκο υπουργό ενέργειας Μ. Αλμπαϊρακ να δηλώνει ότι μέχρι το τέλος του χρόνου η Τουρκία θα είναι σε θέση να πραγματοποιήσει γεωτρήσεις με βάση τα στοιχεία που έχει συλλέξει, με δικό της πλέον πλωτό γεωτρύπανο.

N.M.

Οι τουρκικές NAVTEX:

848/17
MEDITERRANEAN SEA
GUNNERY EXERCISE, ON 06 SEP 17 FROM 1100Z TO 1300Z IN AREA BOUNDED BY:
34 26.00 N - 030 49.00 E
34 26.00 N - 032 14.00 E
33 41.50 N - 032 14.00 E
33 41.50 N - 030 49.00 E
CAUTION ADVISED.

847/17
MEDITERRANEAN SEA
TURKISH WARSHIP TOW UNDERWATER DEVICE, ON 06 SEP 17 FROM 0500Z TO 1100Z IN AREA BOUNDED BY;
34 26.00 N - 030 49.00 E
34 26.00 N - 032 14.00 E


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



4 Σεπ 2017


Αυτό που επιδίωκε η Τουρκία στο Κραν Μοντανά, ήταν η μετονομασία της Συνθήκης Εγγυήσεως σε Συνθήκη Εφαρμογής, με μονομερές δικαίωμα επέμβασης, δήλωσε ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Νίκος Αναστασιάδης, ενώ το ζητούμενο ήταν να αντικατασταθεί η Συνθήκη Εγγυήσεως με ένα άλλο σύστημα, το οποίο θα λάμβανε υπόψη την ιδιότητα της Κύπρου ως κράτους-μέλους των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης προέβη στις δηλώσεις αυτές απαντώντας σε επικριτική αρθρογραφία σχετικά με το τι έγινε κατά το δείπνο που οδήγησε σε κατάρρευση των συνομιλιών.

Ο κ. Αναστασιάδης διέψευσε δημοσιεύματα, σύμφωνα με τα οποία ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ είχε εκνευριστεί μαζί του κατά τις διαπραγματεύσεις στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας.

«Σε καμία στιγμή δεν εκνευρίστηκε μαζί μου ο Antonio Guterres. Ο Γενικός Γραμματέας πάντοτε λειτουργούσε εντός των διπλωματικών πλαισίων», ανέφερε.

Τόνισε επίσης ότι αυτό που αναζητείτο δεν ήταν μια συμφωνία μεταξύ της Κύπρου και του Γενικού Γραμματέα αλλά μεταξύ της Κύπρου και της Τουρκίας, οπότε σημασία είχε η θέση της Τουρκίας.

Για παράδειγμα, πρόσθεσε, όταν ο κ. Γκουτέρες έθεσε το πλαίσιο για παραμονή 650 τούρκων στρατιωτών, η Τουρκία επέμεινε στη θέση για παραμονή 1.800 στρατιωτών.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας δήλωσε επίσης ότι από την στιγμή που δεν διεξάγονται διαπραγματεύσεις για επίλυση του Κυπριακού, δεν μπορεί να συνεχιστεί η διαδικασία εναρμόνισης των Τουρκοκυπρίων με το ευρωπαϊκό κεκτημένο, όπως ζήτησε ο Τουρκοκύπριος ηγέτης Mustafa Aknici σε επιστολή του στον Πρόεδρο της Κομισιόν Jean Claude Juncker.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



2 Σεπ 2017


Βλέπουμε όλη αυτήν την περίοδο το ενδιαφέρον που έχει στρέψει επάνω της η Κυπριακή Δημοκρατία (και όχι σκέτο «Κύπρος») όχι μόνο λόγω των τριμερών διαβουλεύσεων για την επίλυση του Κυπριακού ζητήματος στην Κραν Μοντανά, αλλά και για την εκμετάλλευση του ορυκτού της πλούτου που κρύβεται στο θαλάσσιο υπέδαφός της.

Κωνσταντίνος Καλφούντζος (Γεωλόγος)
MSc Κατάλυση και Προστασία Περιβάλλοντος
MSc Θαλάσσια Γεωλογία και Περιβαλλοντική Ωκεανογραφία

Εταιρίες – μεγαθήρια όπως η Exxon Mobil, η Total και η ΕΝΙ με τη μοναδική τεχνογνωσία που διαθέτουν σε γεωτρήσεις βάθους άνω των 1.700 μέτρων δημιουργούν μία ασπίδα προστασίας νοτίως της Κύπρου. Όποιος τολμήσει να θίξει τα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας, θίγει ταυτόχρονα και τα συμφέροντα Αμερικανικών, Γαλλικών και Ιταλικών πολυεθνικών.

Πώς συνδέεται όμως η περίπτωση της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Ελλάδα; 

Οι άριστες σχέσεις που διατηρεί η χώρα μας με τους αδελφούς μας Ελληνοκυπρίους αλλά και το Ισραήλ που βρίσκεται ήδη στη φάση εκμετάλλευσης των αποθεμάτων φυσικού αερίου του κοιτάσματος Λεβιάθαν, θα μπορούσαν να δημιουργήσουν ένα αραγές τρίγωνο Ελλάδας – Κυπριακής Δημοκρατίας – Ισραήλ.

Αυτό το τρίγωνο λοιπόν, το γεωστρατηγικό τρίγωνο, μπορεί να αποτελέσει το προγεφύρωμα των συμφερόντων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, του ΝΑΤΟ και των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής στο νοτιοανατολικό Αιγαίο, στην Ελλάδα, τη μοναδική χώρα που εγγυάται σταθερότητα και εκφράζει στον καλύτερο βαθμό τα ευρωπαϊκά ιδεώδη.

Τι θα συμβεί στο εγγύς μέλλον; 

Η ελληνική κυβέρνηση προχωρά αυτό το διάστημα στη δημοπράτηση των δικαιωμάτων υποθαλάσσιας γεωφυσικής διασκόπησης των οικοπέδων νοτιοδυτικώς της Κρήτης και δυτικά της Ηπείρου και νοτίως της Κέρκυρας.
Καίτοι πολύ κακώς καμία ελληνική κυβέρνηση μέχρι σήμερα δεν έχει ανακηρύξει Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (Α.Ο.Ζ.), καμία από της προαναφερθείσες περιοχές δεν αποτελεί αντικείμενο διεκδικήσεων από άλλη χώρα. Εξαίρεση αποτελούν τα θαλάσσια σύνορα της Κέρκυρας με την Αλβανία, όπου από τα χείλη του Έντι Ράμα έχουν διατυπωθεί επισήμως αξιώσεις.

Ας έχουμε υπόψιν μας, ότι εμπειρικά, από το στάδιο της έρευνας μέχρι την έναρξη της εκμετάλλευσης και εφόσον τα αποτελέσματα βγουν ενθαρρυντικά και οι διεθνείς τιμές πετρελαίου το επιτρέπουν, απαιτείται ένα χρονικό διάστημα τεσσάρων έως πέντε ετών.

Μακροπρόθεσμος στόχος

Δεν είναι λοιπόν μακριά η μέρα που μετά την Κυπριακή Δημοκρατία, και η Ελλάδα θα γίνουν εξαγωγοί χώρες φυσικού αερίου. Μην ξεχνάμε ακόμη ότι η χώρα μας είναι «μαγαζί γωνία» από πλευράς γεωγραφίας. Όλοι οι μεγάλοι αγωγοί φυσικού αερίου, πλην του Αζερμπαϊτζάν – Τουρκίας, θα περάσουν αναγκαστικά από το έδαφός μας.

Όλα αυτά όπως καταλαβαίνετε ενισχύουν γεωπολιτικά τη χώρα μας στο διεθνές στερέωμα και παρά τις οικονομικές δυσχέρειες οι οποίες έρχονται και παρέρχονται, θα πάρει σύντομα το πάνω χέρι και στο Κυπριακό Ζήτημα, όταν -Θεού θέλοντος- η ελληνική Α.Ο.Ζ αποκτήσει σύνορα με αυτή της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Πηγή Defence-Point



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



28 Αυγ 2017


Τα δύο σημαντικά μειονεκτήματά της: διέλευση των αγωγών από το τουρκικό έδαφος και οι περίεργες διαρροές περί συνεκμετάλλευσης

Από την ώρα της πτώσης των Σοβιετικών "δημοκρατιών" το Αιγαίο έχασε κάπως τη γεωστρατηγική σημασία του. Ακολούθησε τη μοίρα της Αδριατικής, για την οποία "σφάζονταν παλικάρια" στη ποδιά της για πολλούς αιώνες, ώσπου το Αιγαίο να της πάρει το στέμμα, διατηρώντας το για έναν αιώνα περίπου.

Όμως, η γεωπολιτική και γεωοικονομική αξία του παρέμεινε αμετάβλητη. Με τη γεωπολιτική ασχοληθήκαμε σε παλαιότερο σημείωμα, όταν αναφερθήκαμε στην προσπάθεια των ισχυρών να περιορίσουν τη ρωσική επιρροή στη Χερσόνησο του Αίμου και κατ’ επέκταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Η γεωπολιτική βέβαια, δεν είναι αποσυνδεμένη από τη γεωοικονομική. Κι αυτές είναι που παίζουν καθοριστικό ρόλο στην ανάδειξη του Αιγαίου, ως χώρο μεγάλης οικονομικοπολιτικής σημασίας.

Είναι βεβαιωμένη η ύπαρξη σ’ αυτό ορυκτού πλούτου, μεταξύ του οποίου και πετρελαίου, του οποίου όμως τα έξοδα ανόρυξης είναι μεγάλα. Πριν από 40 χρόνια περίπου, όταν τέθηκε, για πρώτη φορά δημόσια το θέμα της ανόρυξής του είχε υποστηριχτεί, πως όσο το πετρέλαιο θα πωλείται με τις τιμές εκείνες ("έπαιζε" από τα 12 έως τα 20 δολάρια το βαρέλι) είναι ασύμφορη η εκμετάλλευσή του. Θα το σκέπτονταν όταν η τιμή πώλησης θα υπερέβαινε τα 65 δολάρια το βαρέλι, όπως συμβαίνει κατά διαστήματα, αλλά δεν σταθεροποιείται.

Έτσι, αφενός η σταδιακή εξάντληση των ενεργειακών αποθεμάτων παγκοσμίως, όπου οι περισσότερες από τις 90 περίπου πετρελαιοπαραγωγές χώρες -μεταξύ των οποίων και οι Η.Π.Α.- διαθέτουν πλέον μόνον το 50% της αρχικής ποσότητας και η αύξηση της τιμής του το καθιστά οικονομικά εκμεταλλεύσιμο, και αφετέρου η προσπάθεια ενεργειακής απεξάρτησης της Ευρώπης από τη Ρωσία, αυξάνει τη γεωπολιτική σημασία του Αιγαίου.

Έχει έρθει επομένως, εδώ και λίγα χρόνια, η στιγμή για ένα οικονομικό άλμα της χώρας μας, αλλά όπως συμβαίνει και με τα σαρκοβόρα, που μόλις μυρίσουν "ψητό" τρέχουν, έτσι συνέβη και με τη "φίλη και σύμμαχο" Τουρκία. Εκμεταλλευόμενη την αδυναμία μας επί μακρά σειρά ετών, να ασκήσουμε υπεύθυνη και αξιοπρεπή εξωτερική πολιτική, αμφισβητεί το δικαίωμά μας προς αξιοποίηση του "οικοπέδου" μας. Και φυσικά, όπως συνηθίζει, διεκδικεί μερίδιο σε κάτι που δεν της ανήκει.

Οι απαιτήσεις δε, δεν εξαντλούνται στο Αιγαίο, αλλά σε όλη την ΑΟΖ μας. Από το Καστελόριζο έως την Γαύδο, νοτίως της Κρήτης όπου και η ελληνική ΑΟΖ εφάπτεται μ’ αυτήν της Λιβύης, την οποία η Τουρκία επιχειρεί να επηρεάσει ώστε να μη οριοθετηθούν οι μεταξύ μας ΑΟΖ.

Η δυναμική της τουρκικής οικονομίας της την υποχρεώνει σε μεγαλύτερη κατανάλωση ενέργειας. Αλλά και η αδυναμία της να επιβάλει τις απόψεις της στις τουρκόφωνες χώρες της κεντρικής Ασίας (οι οποίες συνεργάζονται με τη Ρωσία, πλην του Αζερμπαϊτζάν που έχει απευθείας επαφή με τις Η.Π.Α.), της στερούν τον πρωταγωνιστικό ρόλο που επιθυμούσε.

Ταυτοχρόνως, η διέλευση των αγωγών από το έδαφός της παρουσιάζει δυο σημαντικά μειονεκτήματα. Πρώτον, λόγω της γνωστής απληστίας της δεν θέλει να αρκεστεί στο "ενοίκιο διέλευσης", αλλά επιδιώκει να συναποφασίζει και αυτή για τη ροή (που δεν γίνεται αποδεκτό) και δεύτερον ότι οι αγωγοί βρίσκονται συνεχώς στο έλεος των ανταρτών -όχι μόνο των Κούρδων-, και ως εκ τούτου θεωρούνται ανασφαλείς.

Θα αυξήσει επομένως τις πιέσεις της για συνεκμετάλλευση των ενεργειακών αποθεμάτων στην ελληνική ΑΟΖ. Αφήνει μάλιστα να διαρρεύσει ότι περί αυτού έχει υπάρξει συμφωνία από τη δεκαετία του ’80. Οι συνεχιζόμενες ανεξήγητες κινήσεις της ελληνικής πολιτείας, μας κάνει να το φοβούμαστε. Αλλά στην Κύπρο, δεν έπιασαν τόπο οι απειλές της. Η απόφαση του Τάσσου Παπαδόπουλου να ασχοληθεί με την ενέργεια της κυπριακής επικράτειας, ανέδειξε τα υποκρυπτόμενα -και- οικονομικά συμφέροντα των ισχυρών της γης, που επεδίωξαν την υπερψήφιση του σχεδίου Ανάν. Το διαβόητο σχέδιο προέβλεπε ότι η Κύπρος δεν... θα είχε ουσιαστικά υφαλοκρηπίδα, διότι οιαδήποτε αξιοποίησή της έπρεπε να έχει τη συναίνεση των Τουρκοκυπρίων.

Η νέα κατάσταση που διαμορφώθηκε με την απόφαση του Ν. Αναστασιάδη να ξεκινήσει η έρευνα και εκμετάλλευση, παραβλέποντας τις τουρκικές απειλές, έχοντας εξασφαλίσει την υποστήριξη αμερικανικών και γαλλικών εταιριών κολοσσών, αλλά και τόσο με τη ρήξη των τουρκοϊσραηλινών σχέσεων, όσο και με τις αντιδράσεις των ισχυρών για το νέο-οθωμανισμό του Ερντογάν, προσθέτει όπλα στην ελληνική φαρέτρα. Υπάρχει κάποιος πρόθυμος να τα χρησιμοποιήσει;

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου