Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Ιαν 2018


Οι ΗΠΑ πρέπει να σταματήσουν να στηρίζουν την κουρδική πολιτοφυλακή Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) αν επιθυμούν να συνεργαστούν με την Τουρκία στη Συρία, δήλωσε σήμερα ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Μπεκίρ Μποζντάγ.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους μετά την ολοκλήρωση ενός υπουργικού συμβουλίου, ο Μποζντάγ τόνισε ότι κανείς δεν έχει το δικαίωμα να επιβάλει περιορισμούς στη στρατιωτική επιχείρηση που εξαπέλυσε το Σάββατο η Άγκυρα ενάντια στην υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ πολιτοφυλακή των YPG στην επαρχία Αφρίν, στη βόρεια Συρία.

Παράλληλα είπε πως μέχρι στιγμής δεν έχουν σκοτωθεί ή τραυματιστεί Τούρκοι στρατιώτες στην επιχείρηση "Κλάδος Ελαίας", ενώ διέψευσε αναφορές για φερόμενες επιθέσεις του τουρκικού στρατού εναντίον άμαχου πληθυσμού στην Αφρίν, τονίζοντας ότι αυτές δεν είναι τίποτε παρά μια "μαύρη προπαγάνδα".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Σπυρίδων Πλακούδας

Πριν από 72 ώρες άρχισε η Επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΤΕΔ) και του συν αυτών Ελεύθερου Συριακού Στρατού (ΕΣΣ) εναντίον των Κούρδων στο Καντόνι του Αφρίν της βορειο-δυτικής Συρίας. Η επιχείρηση αυτή αποτελεί την φυσική συνέχεια της Επιχείρησης «Ασπίδα του Ευφράτη» (Αύγουστος 2016 – Μάιος 2017) για την εξουδετέρωση των «δίδυμων τρομοκρατικών απειλών» του ΙΣΙΣ και YPG στη βόρεια Συρία σύμφωνα με τον Ερντογάν. Στην πραγματικότητα, όμως, η ένοπλη επέμβαση των ΤΕΔ στη βόρεια Συρία αποσκοπεί στην αποκοπή του Καντονιού του Αφρίν από τον μεγάλο θύλακα των Κούρδων ανατολικά του ποταμού Ευφράτη και την ματαίωση του (αβάσιμου εν πολλοίς) ονείρου των Σύρων Κούρδων για έξοδο στην Μεσόγειο Θάλασσα.

Εν αντιθέσει όμως με την προγενέστερη Επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη», η εν λόγω επιχείρηση με το οργουελιανό όνομα έχει αποσπάσει την σιωπηρή συναίνεση μόνο της Ρωσίας – όχι των ΗΠΑ. Οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και των ΗΠΑ, ήδη αρκετά επιβαρυμένης, οδηγούνται σε νέο ναδίρ επειδή η Ουάσινκγτον δεν υποχωρεί ενώπιον του ωμού εκβιασμού της Άγκυρας («ή εσείς θα εγκαταλείψετε τους Κούρδους της Συρίας ή εμείς θα αποσκιρτήσουμε προς την Μόσχα»). Πώς θα αντιδράσουν όμως οι ΗΠΑ στην ιταμή πρόκληση του Ερντογάν;

Τα Αινίγματα της Επιχείρησης

Η αντίδραση των ΗΠΑ θα περιοριστεί μάλλον στην φραστική καταδίκη της εν λόγω επίθεσης – ίσως συμπεριλάβει δε αντίποινα οικονομικά επ’ αφορμή της δίκης Ζαράμπ. Οι ΗΠΑ δεν διαθέτουν στρατό ή συμφέροντα στο Καντόνι του Αφρίν. Η επικράτεια της Συρίας δυτικά του ποταμού Ευφράτη ανήκει στη σφαίρα επιρροής της Ρωσίας βασει της άτυπης συμφωνίας μεταξύ Ουάσινγκτον και Μόσχας. Το Καντόνι του Αφρίν, διόλου τυχαία, περιήλθε στη σφαίρα επιρροής της Μόσχας το 2016 και προστατευόταν (μέχρι πρότινος) από «κυανόκρανους» της Ρωσίας έναντι των απειλών της Τουρκίας· αντιθέτως, τα Καντόνια του Κομπάνι και Τζαζίρε τελούσαν υπό ανοιχτή προστασία εκ μέρους των ΗΠΑ (δείτε εδώ). Οπότε, μια επίθεση της Τουρκίας εναντίον του Κομπάνι ή της Μανμπίζ θα προκαλέσει την έμπρακτη αντίδραση των ΗΠΑ σίγουρα.

Οπότε, γεννάται αβίαστα το εξής ερώτημα; Γιατί η Ρωσία άναψε το πράσινο φως στην Τουρκία τώρα και όχι νωρίτερα; Η Άγκυρα δεν έχει τηρήσει ούτε κατ’ ελάχιστον τα συμπεφωνημένα κατά τη διάσκεψη κορυφής της Αστάνα περί της περιστολής της Αλ Νούσρα (το πρώην παρακλάδι της Αλ Κάιντα) στην επαρχία Ιντλίμπ – άρα δεν τίθεται μάλλον ζήτημα δούναι-και-λαβείν (το Αφρίν στην Τουρκία, η Ιντλίμπ στην τριπλή συμμαχία Ρωσία–Συρία–Ιράν) όπως στο παρελθόν (το Χαλέπι στον Άσαντ και η Αλ Μπαμπ στην Τουρκία τον Δεκέμβριο του 2016 / δείτε εδώ). Η σιωπηρή συναίνεση της Ρωσίας οφείλεται μάλλον στον έκδηλο εκνευρισμό της για την ίδρυση ενός de facto ανεξάρτητου Κουρδικού κρατιδίου ανατολικά του ποταμού Ευφράτη με εγγυήσεις ασφαλείας από τις ΗΠΑ. Τι είδους ανταλλάγματα, όμως, εξασφάλισε η Μόσχα από την Άγκυρα ώστε να εγκρίνει την εν λόγω επιχείρηση; Προς το παρόν, δεν υπάρχουν επ’ αυτού πληροφορίες. Εικάζεται, όμως, πως η Μόσχα μάλλον δρα κατ’ αυτόν τον τρόπο ώστε να βαθύνει το χάσμα μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας έτι περαιτέρω. Μέχρι ποιο σημείο όμως συναινεί σιωπηρώς η Μόσχα; Την οριστική εξάλειψη του θύλακα ή την δραστική περιστολή του (και ίσως την υπαγωγή του εκ νέου στον έλεγχο του Άσαντ); Μάλλον το δεύτερο ενδεχόμενο. Η Μόσχα, άλλωστε, δεν κλείνει την πόρτα του διαλόγου προς τους Κούρδους του Αφρίν. Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, ο Πούτιν πρότεινε σε αυτούς την υπαγωγή τους στον έλεγχο του Άσαντ την παραμονή της επίθεσης – πρόταση που απέρριψαν οι Κούρδοι κατηγορηματικώς. Βέβαια ο Λαβρόφ δήλωσε σήμερα πως η Μόσχα θα καλέσει τους Σύριους Κούρδους στο τραπέδι των διαπραγματεύσεων στο Σότσι τις επόμενες ημέρες – προς έκπληξιν, αν όχι δυσαρέσκεια, της Τουρκίας.

Ο Άσαντ; Πώς θα αντιδράσει; Πέραν της κούφιας φοβέρας περί δήθεν κατάρριψης των αεροσκαφών της Τουρκίας, ο Άσαντ δεν θα αντιδράσει στην πραγματικότητα. Έχει απορροφηθεί εξ ολοκλήρου από τον αγώνα εναντίον της Αλ Νούσρα στην Ιντλίμπ και δεν υπάρχουν οι δυνατότητες (ούτε η διάθεση) για επέμβαση υπέρ των Κούρδων – με τους οποίους υφίσταται σε ισχύ ένα άτυπο «σύμφωνο μη επιθέσεως» από το 2012 και ύστερα. Πώς θα αντιδράσει ο έτερος «συγκηδεμόνας» της Ειρηνευτικής Διαδικασίας της Αστάνα; Το Ιράν έχει περιοριστεί, όπως οι ΗΠΑ, σε φραστική καταδίκη της εν λόγω επίθεσης. Άλλωστε γιατί να αντιδράσει; Το Ιράν ανησυχεί βεβαίως για την αύξηση της επιρροής της Τουρκίας στη βόρεια Συρία, ανησυχεί όμως ακόμα περισσότερο για το ενδεχόμενο της ίδρυσης ενός ανεξάρτητου Κουρδικού κρατιδίου ως προμαχώνα των ΗΠΑ (δείτε εδώ).

Πώς θα αντιδράσει η ανώτατη στρατιωτική διοίκηση των Κούρδων; Προς το παρόν ... σιωπή! Και όμως! Σιωπή!!! Δεν έχουν μεταφέρει ενισχύσεις σε άνδρες και οπλισμό στο Καντόνι του Αφρίν (δια των εδαφών του Άσαντ βορείως του Χαλεπίου) και δεν έχουν διενεργήσει έστω μια επίθεση εναντίον της Αλ Μπαμπ ή Τζαραμπλούς (που απέχουν μόλις 3 και 10 χιλιόμετρα αντίστοιχα από τις γραμμές τους) ώστε να ασκήσουν λίγη πίεση επί της Τουρκίας. Που οφείλεται η αδράνεια αυτή; Μήπως η Ουάσινγκτον δεν υποστηρίζει επιθετικές ενέργειες που θα προκαλέσουν περαιτέρω ανάφλεξη της σύγκρουσης και, ως εκ τούτου, θα υπονομεύσουν τα κέρδη του αγώνα εναντίον του ISIS; Μήπως οι Άραβες στην ετερόκλητη Αραβο-Κουρδική συμμαχία δεν ενδιαφέρονται για μια σύγκρουση που διεξάγεται μακριά από τις εστίες τους; Μήπως αναμένουν οι Κούρδοι να αναλάβει η Ουάσινγκτον ή η Μόσχα λίαν συντόμως δράση για τη λήξη της σύγκρουσης; Ή μήπως οι «φιλοαμερικανοί» Κούρδοι προτίθενται να θυσιάσουν το Αφρίν (τους «φιλορώσους ομοεθνείς» τους) ωσάν Ιφιγένεια στον βωμό της ανεξαρτησίας;

Το Διακύβευμα για την Τουρκία

Η Επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» διεξάγεται περίπου όπως η Επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη». Ο ΕΣΣ αποτελεί το (αναλώσιμο) «πεζικό» ενώ οι ΤΕΔ παρέχουν τα πυρά υποστήριξης δια της αεροπορίας, του πυροβολικού και των τεθωρακισμένων. Προς το παρόν, οι επιχειρήσεις εξελίσσονται ομαλά για τις ΤΕΔ με την κατάληψη των πρώτων μεθοριακών φυλακίων παρά την ισχυρή αντίσταση των Κούρδων. Η προέλαση προς το κέντρο του θύλακα (όπου ευρίσκεται η πρωτεύουσα Αφρίν) αναμένεται να συναντήσει ακόμα ισχυρότερη αντίσταση και να σημαδευτεί από βαρύτερες απώλειες. Οι Κούρδοι υστερούν τόσο σε οπλισμό όσο σε αριθμούς αλλά μάλλον θα αμυνθούν μέχρις εσχάτων κατ’ απομίμηση του Στάλινγκραντ των Κούρδων – της Μάχης του Κομπάνι.

Όμως, ένας παρατεταμένος «πόλεμος φθοράς» δεν θα ήταν το ιδανικό σενάριο για διάφορες αιτίες. Πρώτον, ένας τέτοιος πόλεμος θα συνοδευτεί από βαριές απώλειες των ΤΕΔ – ένας κακός οιωνός για τον Ερντογάν στις επερχόμενες εκλογές στην Τουρκία. Δεύτερον, η παράταση της σύγκρουσης θα άναβε το φυτίλι μιας ισχυρής Κουρδικής εξέγερσης στη νοτιο-ανατολική Τουρκία – όπως συνέβη τον Οκτώβριο του 2014 με δεκάδες νεκρούς και τραυματίες. Και τρίτον, όσο περισσότερο τραβά εις μάκρος η εν λόγω σύγκρουση, τόσο μεγαλώνει το ενδεχόμενο μιας (διπλωματικής) επέμβασης της Ρωσίας ή των ΗΠΑ εις βάρος της Τουρκίας – ειδικά εάν χάσουν τη ζωή τους αρκετοί άμαχοι. Εν ολίγοις, μια αστραπιαία νίκη αποτελεί το ιδανικό σενάριο για την Τουρκία. Είναι σε θέση, μολαταύτα, η Τουρκία να φέρει εις πέρας μια τόσο δύσκολη αποστολή; Έχει αφομοιώσει η Τουρκία τα διδάγματα της τέχνης του πολέμου από την Επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη»; Δύναται η Τουρκία να αψηφά τις ΗΠΑ; Θα το διαπιστώσουμε λίαν συντόμως ....

* Ο Δρ Σπυρίδων Πλακούδας είναι Επίκουρος Καθηγητής στο American University in the Emirates και Αντιπρόεδρος του ΚΕΔΙΣΑ.
Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Κώστα Ράπτη

Η επιχείρηση, αεροπορική αλλά και χερσαία, υπό το οργουελιανό όνομα "Κλάδος Ελαίας”, την οποία εξαπέλυσε το Σάββατο η Τουρκία εναντίον του αυτονομημένου κουρδικού "καντονιού” του Αφρίν στη βορειοδυτική Συρία, αποτελεί τομή στην εξελισσόμενη εδώ και επτά χρόνια συριακή κρίση. Και αυτό διότι κινδυνεύει να φέρει αντιμέτωπες, ακόμη και στο πεδίο των μαχών, τις δύο μεγαλύτερες χώρες της Ατλαντικής Συμμαχίας.

Στην αφετηρία της συγκεκριμένης εξέλιξης βρίσκεται η εξαγγελία από αμερικανικής πλευράς στις 14 Ιανουαρίου της δημιουργίας στην βορειοανατολική Συρία μίας "μεθοριακής δύναμης” 30.000 ανδρών, η οποία προφανώς ως κορμό της θα έχει τους Κούρδους μαχητές του PYD (αδελφής οργάνωσης του ΡΚΚ) και θα συμπληρώνεται από τοπικές αραβικές δυνάμεις, που δεν είναι παρά φυλές που προηγουμένως συνεργάζονταν με το Ισλαμικό Κράτος και τώρα άλλαξαν στρατόπεδο.

Η απόφαση αυτή, η οποία προέκυψε από την εμμονή της CentCom (της διακλαδικής Κεντρικής Διοίκησης των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων) για τη δημιουργία ενός μόνιμου προγεφυρώματος στη βορειοανατολική Συρία, ελήφθη χωρίς συνεννόηση με την Τουρκία και προκάλεσε συναγερμό στην Άγκυρα, όσο και αν την επομένη ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών έσπευσε να δηλώσει ότι το επίμαχο στρατιωτικό σώμα δεν θα αποτελεί "μεθοριακή δύναμη”.

Η τουρκική αντίδραση, όμως, υπακούει στη λογική της "μετωνυμίας”: αλλού εκδηλώνεται και αλλού απευθύνει το μήνυμα. Το καντόνι του Αφρίν είναι απομονωμένο από την υπόλοιπη, συμπαγή κουρδοκρατούμενη περιοχή, στην οποία βρίσκονται πέντε αμερικανικές βάσεις. Μολονότι μάλιστα δεν συνορεύει καν με τουρκικές επαρχίες κουρδικού πληθυσμού, ώστε να βρίσκουν εφαρμογή οι φόβοι για κάποιου είδους "ντόμινο”, το Αφρίν αποτελεί δελεαστικό στόχο, αφενός διότι τονώνει το μιλιταριστικό αναθεωρητικό προφίλ της Τουρκίας του Erdogan, αφετέρου διότι αποδεικνύει στο PYD το μήνυμα ότι η αμερικανική προστασία δεν αρκεί.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο, ωστόσο, είναι ότι η επιχείρηση "Κλάδος Ελαίας” κατέστη δυνατή λόγω της ανοχής, αν όχι συνενοχής, της Ρωσίας και των συμμάχων της, καθώς μέχρι τώρα λειτουργούσε προστατευτικά για το Αφρίν, η παρουσία ρωσικών στρατευμάτων.

Όμως ήδη στις 18 Ιανουαρίου επισκέφθηκαν τη Μόσχα ο αρχηγός του γενικού επιτελείου και ο επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών της Τουρκίας για συνεργασία με τους ομολόγους τους, σε μία κίνηση που μαρτυρεί προχωρημένο συντονισμό των δύο πλευρών. Λίγο μετά οι ρωσικές δυνάμεις αποσύρθηκαν από το Αφρίν, προκειμένου να προφυλαχθούν.

Είχε προηγηθεί, σύμφωνα με πληροφορίες, ρωσική μεσολαβητική προσπάθεια να αναλάβει την προστασία του Αφρίν ο συριακός κυβερνητικός στρατός, όμως αυτή απορρίφθηκε από την κουρδική πλευρά.

Τόσο η Συρία, όσο και η Ρωσία και το Ιράν ενοχλούνται και ανησυχούν από την νέα πρωτοβουλία της Άγκυρας να παραβιάσει την συριακή επικράτεια, χωρίς προφανώς συνεννόηση με τη Δαμασκό. Όμως τα όποια προβλήματα γεννά η τουρκική παρουσία στη βόρεια Συρία έρχονται σε δεύτερη μοίρα μπροστά στο ενδεχόμενο μακρόχρονης "αμερικανικής κατοχής” στα βορειοανατολικά, με αιχμή το κουρδικό στοιχείο. Μάλιστα ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Sergey Lavrov ανοιχτά κατήγγειλε την δημιουργία στην περιοχή "εναλλακτικών κρατικών δομών”.

Εξ ού και οι αντιδράσεις της Δαμασκού και της Τεχεράνης απέναντι στην (παράνομη, προφανώς) τουρκική εισβολή είναι προς το παρόν αποκλειστικά φραστικές, ενώ η Μόσχα δικαιολόγησε με έναν τρόπο τις ενέργειες της Άγκυρας ως αντίδραση στις αμερικανικές πρωτοβουλίες. Άλλωστε, η ανοχή προσφέρεται με αντάλλαγμα: την ολοκλήρωση από τον συριακό στρατό και τη ρωσική αεροπορία της εκκαθάρισης της επαρχίας της Ίντλιμπ από τα τζιχαντιστικά στοιχεία που είχαν μέχρι τώρα την στήριξη της Τουρκίας.

Είναι βέβαια πρόωρο να εκτιμήσει κανείς πόσο θα διαρκέσει, πόσο αιματηρή θα αποβεί και τι έκβαση θα έχει η επιχείρηση "Κλάδος Ελαίας”. Το Αφρίν αποτελεί περιοχή ορεινή με χιλιάδες μαχητές και η Τουρκία μετρά ήδη την απώλεια τεσσάρων τεθωρακισμένων της. Δεν είναι απίθανο η τουρκική πλευρά σύντομα να αναδιπλωθεί, αναγγέλλοντας μια πρόωρη "νίκη”.

Σε κάθε περίπτωση, το κουρδικό στοιχείο δείχνει και πάλι να συγκαταλέγεται στους χαμένους, εφόσον, υπερτιμώντας εξαιρετικά τις δυνάμεις του (όπως συνέβη πρόσφατα και το βόρειο Ιράκ), έκοψε τις γέφυρες με Δαμασκό και Μόσχα και προσχώρησε στο αμερικανικό σχέδιο απόσχισης της βορειοανατολικής Συρίας, το οποίο όμως δεν είναι μακροπρόθεσμα βιώσιμο, εφόσον θα καταπολεμηθεί από όλα τα γειτονικά κράτη.

Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



22 Ιαν 2018


Δεν έχουν ούτε αρχή, ούτε τέλος τα καμώματα του ψευτο –σουλτάνου της Άγκυρας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος συνεχίζει να παίζει με την φωτιά προκειμένου να «δραπετεύσει» από την αφόρητη δυσοσμία των σκανδάλων και της διαφθοράς της «Φαμίλιας Ερντογάν».

Αφού τροφοδοτεί σχεδόν καθημερινά τους πληθυσμούς της Ανατολίας –και όχι μόνο, με διάφορες μεγαλοστομίες και θεατρινισμούς, δεν διστάζει να παρουσιάζει με την μεγαλύτερη φυσικότητα, τους πιο εξωφρενικούς παραλογισμούς … σαν αυτονόητο δικαίωμα!

Βέβαια, η ίδια ακριβώς στρατηγική διακρίνει την Τουρκική Δημοκρατία από της συστάσεως της το 1923 και δεν αποτελεί «ευρεσιτεχνία» του Ρ. Τ. Ερντογάν. Η στρατιωτική εισβολή στην Κύπρο βαφτίστηκε «Ειρηνευτική επιχείρηση» για να καταλήξει, 44 χρόνια αργότερα σε μόνιμη κατοχή για την δήθεν «προστασία» του 12% των κατοίκων της Κυπριακής Δημοκρατίας!

Το Σάββατο 20 Ιανουαρίου 2018 μια άλλη «ειρηνευτική επιχείρηση» με τον εντελώς παραπλανητικό τίτλο «Επιχείρηση Κλάδος Ελαίας» ξεκίνησε στην αιμορραγούσα Συρία με αεροπορικές επιδρομές της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στο Αφρίν. Με την γνωστή του έπαρση, ο Ερντογάν ανακοίνωσε ότι η εισβολή στο Αφρίν ξεκίνησε, προαναγγέλλοντας μάλιστα πως θα ακολουθήσει το Μάνμπιτζ το οποίο επίσης βρίσκεται υπό τον έλεγχο των Κούρδων. Η αιτιολογία της εισβολής είναι αποκαλυπτική: «Κάποιοι προσπαθούν να μας εξαπατήσουν αλλάζοντας το όνομα των δυνάμεων που δρουν στην Συρία. Η ονομασία αυτής της δύναμης είναι PKΚ». Δηλαδή, σε ελεύθερη απόδοση, «τρομοκρατική οργάνωση» που βρίσκεται έξω από την Τουρκία, αλλά σε γειτονικό κράτος, άρα παίρνουμε μόνοι μας το δικαίωμα να εισβάλλουμε για τους εξοντώσουμε, μη τυχόν και αποτελέσουν μελλοντική απειλή για τα συμφέροντα μας!

Κάπως έτσι άρχισε η καινούργια εισβολή της Τουρκίας στην Συρία από αέρος για να ακολουθήσει η εισβολή από ξηράς – η πρώτη ήταν η «Ασπίδα του Ευφράτη» τον Αύγουστο του 2016 για την υποτιθέμενη απώθηση των τζιχαντιστών, ουσιαστικά όμως για την παρεμπόδιση της προέλασης των Κούρδων. Η «επιχείρηση» όμως αυτή παρ΄όλο που είχε την σιωπηλή «έγκριση» όλων των μεγάλων δυνάμεων, παρά λίγο να καταλήξει σε τραγωδία η οποία απεφεύχθη μετά από γενναία «παρέμβαση» των Ρώσων.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής έσπευσαν αμέσως να χαρακτηρίσουν «Αποσταθεροποιητική» την επιχείρηση που εξαπέλυσε η Τουρκία στην κατοικούμενη από Κούρδους περιοχή Αφρίν της βόρειας Συρίας, καλώντας τους εισβολείς «Να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση».

Ο Τούρκος εφοπλιστής – πρωθυπουργός και δεξί χέρι του Ερντογάν, Μπιναλί Γιλντιρίμ έσπευσε την επομένη (Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018) να διαβεβαιώσει πως «Η Ρωσία δεν έχει αντιρρήσεις όσον αφορά αυτήν την επιχείρηση. Επικοινωνούμε με τη Συριακή κυβέρνηση με τη μεσολάβηση της Μόσχας. Ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (δηλαδή οι μισθοφόροι ισλαμιστές του Ελεύθερου Συριακού Στρατού FSA που καθοδηγούνται από την Τουρκία) μαζί με τις δικές μας μονάδες μπήκαν στην Αφρίν. Οι ανησυχίες του Ιράν διευθετούνται».

Τα πράγματα όμως, από τις πρώτες ώρες της «επιχείρησης» φαίνεται πως δεν εξελίσσονται όπως θα ήθελαν οι Τούρκοι.

Η Ρωσία, αφού απομάκρυνε στρατιωτικές δυνάμεις από τον Αφρίν πριν την έναρξη της Τουρκικής εισβολής και αφού κάνει πως δεν βλέπει τα κύματα των αεροπορικών επιδρομών σπεύδει, μέσω της Επιτροπής Ασφάλειας του Ρωσικού Κοινοβουλίου, να διακυρίξει ότι «Θα στηρίξει την Συρία με διπλωματικά μέσα και θα ζητήσει από τα Ηνωμένα Έθνη να σταματήσει η Τουρκία τη στρατιωτική επιχείρησή της στο Αφρίν».

Η Συρία, λίγα εικοσιτετράωρα νωρίτερα, ξεκαθάρισε, με δήλωση του Συριακού Υπουργείου Εξωτερικών: «Προειδοποιούμε την τουρκική ηγεσία ότι, αν αρχίσουν επιχειρήσεις μάχης στην περιοχή Αφρίν, αυτό θα θεωρηθεί πράξη επίθεσης του τουρκικού στρατού. Η συριακή αντιαεροπορική άμυνα έχει αποκαταστήσει την πλήρη ισχύ της και είναι έτοιμη να καταστρέψει στόχους της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στους αιθέρες της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας».

Αμέσως μετά την εκδήλωση της επίθεσης, ο Πρόεδρος της Συρίας Baser Al Assad δήλωσε ότι «H βίαιη τουρκική επίθεση στην Αφρίν είναι μέρος της πολιτικής της Άγκυρας για την υποστήριξη της τρομοκρατίας στη Συρία». Είναι βέβαια γνωστό σε όλους πως οι «τουρκικές» χερσαίες δυνάμεις που χρησιμοποιούνται στην πρώτη γραμμή δεν είναι κανονικοί Τούρκοι στρατιώτες αλλά μισθοφόροι και αντικαθεστωτικοί που μάχονται για να ρίξουν τον Άσαντ!

Η Περσία, σύμμαχος της Συρίας και της Ρωσίας, κάλεσε την Τουρκία να τερματίσει αμέσως την εισβολή προκειμένου να εμποδίσει την εξάπλωση της κρίσης.

Η Γερμανία, δια του υπουργού των εξωτερικών Σίγκµαρ Γκάµπριελ, δήλωσε πως «Η στρατιωτική διένεξη μεταξύ τουρκικών και υπό τις ΗΠΑ κουρδικών δυνάμεων στη βόρεια Συρία συνεπάγεται απρόβλεπτο ρίσκο».

Την εικόνα συμπληρώνει η Γαλλία, η οποία ζήτησε (Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018) την κατεπείγουσα σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών προκειμένου να συζητηθεί η κατάσταση που διαμορφώνεται στη Συρία μετά και την επέμβαση της Τουρκίας στην επαρχία Αφρίν, όπως ανακοίνωσε ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Ζαν-Ιβ Λε Ντριάν.

Η έκδηλη ανησυχία του Ερντογάν για βίαιες αντιδράσεις και διαδηλώσεις Κούρδων μέσα στην Τουρκία, φάνηκε από τις δηλώσεις που έκανε (Κυριακή 21 Ιανουαρίου 2018) σε συνέδριο του κυβερνώντος κόμματος στην Προύσα: «Θα συντρίψουμε όποιον απειλεί τον εθνικό αγώνα της Τουρκίας. Όποιος διαδηλώσει εναντίον της τουρκικής επιχείρησης στη Συρία, θα πληρώσει το τίμημα». Ταυτόχρονα δεν παρέλειψε μια ασυνήθιστη παραλλαγή των χιλιοειπωμένων λεονταρισμών εναντίον των Κούρδων: «Η Τουρκία θα τελειώσει το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), τις Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) των Κούρδων της Συρίας και το κουρδικό συριακό κόμμα PYD, μέχρι να μην απομείνει ούτε ίχνος!»

Από τις επιθέσεις του δεν ξέφυγε ούτε η εφημερίδα «Άφρικα» η οποία κυκλοφόρησε στην κατεχόμενη Κύπρο με τον χαρακτηριστικό τίτλο: «Άλλη μια επιχείρηση κατοχής από την Τουρκία». Κατά τον Ερντογάν πρόκειται «μια χυδαία εφημερίδα με κακοήθεια» στην οποία «πρέπει να δώσουν την απαραίτητη απάντηση» – προφανώς οι εισβολείς της Κύπρου και οι ντόπιοι εκπρόσωποι τους!

Εκτός όμως από το πολιτικό πεδίο, η εικόνα από την έναρξη της Τουρκικής εισβολής, είναι θολή και στο στρατιωτικό πεδίο:

Οι Τούρκοι ισχυρίζονται ότι έχουν ήδη προωθηθεί αρκετά χιλιόμετρα μέσα στην Συριακή επαρχία Αφρίν, ότι έχουν πλήξει περισσότερους από 150 στόχους, ενώ το Κουρδικό YPG ανακοίνωσε ότι όλες οι επιθέσεις της Τουρκίας έχουν αποκρουστεί, ότι τρία τουρκικά άρματα μάχης έχουν καταστραφεί και ότι έχουν σκοτωθεί 4 Τούρκοι στρατιώτες και τρείς από τους μαχητές του YPG, ενώ έξη άμαχοι υπήρξαν θύματα των Τουρκικών βομβαρδισμών.

Αργά το βράδυ της Κυριακής (21 Ιανουαρίου 2018) έγινε γνωστό ότι η τουρκική πόλη Ρεϊχανλί, της επαρχίας Χατάι, κοντά στα σύνορα με την Συρία, έγινε στόχος επιθέσεων με ρουκέτες. Το αποτέλεσμα των επιθέσεων ήταν ένας νεκρός και 46 τραυματίες εκ των οποίων οι δύο σοβαρά. Σε παρόμοια επίθεση στην τουρκική πόλη Κιλίς, άλλοι πέντε άνθρωποι τραυματίστηκαν.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ: Στον ένα περίπου αιώνα που μεσολάβησε από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας, όλες ανεξαιρέτως οι επιθετικές ενέργειες της Τουρκίας είχαν εξασφαλισμένη μια και μοναδική, αλλά απόλυτα αναγκαία προϋπόθεση: Τις πολύ γερές, ισχυρές «πλάτες» και τις «ατσάλινες» συμμαχίες.

Η προϋπόθεση δηλαδή που λείπει σήμερα από τις ενέργειες στις οποίες οδηγεί η μεγαλομανία του Ρ. Τ. Ερντογάν και οι νέο-οθωμανικές φαντασιώσεις του καθεστώτος που εγκαθίδρυσε στην Τουρκία.

Οι Κούρδοι για πρώτη φορά διατυμπανίζουν «Εδώ είναι ο τάφος σου!» ενώ είναι αδύνατο να προβλέψει κανείς τις αντιδράσεις εκατομμυρίων Κούρδων μέσα στην σημερινή Τουρκία.

Το ρίσκο της Τουρκίας με την νέα εισβολή στην Συρία είναι πολύ μεγάλο. Δεν έχει την καθαρή υποστήριξη ούτε της Ρωσίας, ούτε της Συρίας, ούτε της Περσίας, ούτε των Η.Π.Α., ούτε της Γερμανίας, ούτε του Ισραήλ. Συνεπώς είναι πολύ πιθανό, η Τουρκία να έχει ήδη κάνει το «μοιραίο λάθος»…

Λεωνίδας Κουμάκης
Analyst



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Αδιαφορώντας για τις διεθνείς αντιδράσεις, η Τουρκία συνεχίζει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις στην περιοχή του Άφριν, έχοντας εισβάλλει πλέον σε συριακό έδαφος για να πλήξει τους Κούρδους μαχητές του YPG. Στόχος της Άγκυρας είναι η δημιουργία μιας «ζώνης ασφαλείας» 30 χλμ στην βορειοδυτική Συρία για την διασφάλιση της «ασφάλειας και σταθερότητας» στην περιοχή, σύμφωνα με δηλώσεις του Τούρκου πρωθυπουργού Μπιναλί Γίλντιριμ.

Μόνο που αυτή η «ζώνη ασφαλείας» που επιδιώκει να δημιουργήσει η Τουρκία θα είναι σε έδαφος μιας άλλης, ανεξάρτητης χώρας. Και οι ισχυρισμοί της Άγκυρας πως η επιχείρηση θα διεξαχθεί με σεβασμό την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας δεν πείθουν κανέναν την στιγμή που τουρκικές δυνάμεις έχουν ξεκινήσει πόλεμο μέσα στην Συρία.

Ήδη, στις αντιδράσεις για την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» (σ.σ. τουρκικό σουρεαλιστικό χιούμορ) προστέθηκαν οι δηλώσεις του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν για ανάγκη να τεθεί το ζήτημα ενώπιον του ΟΗΕ. Το δε ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών εκφράζει την ανησυχία του για τις εξελίξεις και ζητά «αυτοσυγκράτηση» ενώ ο Ρώσος ΥΠΕΞ Σεργκέι Λαβροφ και ο Αμερικανός ομόλογός του Ρεξ Τιλλερσον συζήτησαν «μέτρα που πρέπει να ληφθούν για την διασφάλιση της σταθερότητας στα βόρεια της Συρίας».

Είναι οι επιχειρήσεις στο Άφριν ένα τολμηρό παιχνίδι της Τουρκίας σε μια γεωπολιτική παρτίδα που νομίζει πως θα κερδίσει και αυτή την φορά ή μια παγίδα που θα την οδηγήσει σε δεινή θέση; Ο κίνδυνος να ανοίξει ένα νέο πολεμικό μέτωπο στην περιοχή είναι κάθε άλλο παρά αμελητέος.

Στο έδαφος, Σύροι αντάρτες υποστηριζόμενοι από την τουρκική κυβέρνηση προωθούνται για την κατάληψη περιοχών που ενδεχομένως θα αποτελέσουν «προγεφυρώματα» πολιτικής σημασίας στο μέλλον ενώ η τουρκική Αεροπορία σφυροκοπά ανενόχλητη τους Κούρδους των Λαϊκών Μονάδων Προστασίας (YPG) που δεν εγκαταλείπουν τις θέσεις τους. Ωστόσο, η στρατιωτική επιχείρηση της Τουρκίας δεν αποκλείεται να της γυρίσει μπούμερανγκ.

Μένει να αποδειχθεί πόσο καλά έχει εκτιμήσει η Άγκυρα τις αμερικανικές αντιδράσεις, καθώς η Ουάσιγκτον έχει «επενδύσει» στους Κούρδους μαχητές του YPG –και αυτοί στην συνεργασία τους με τους Αμερικανούς, για τους δικούς τους εθνικούς λόγους. Από την πλευρά της η Συρία προειδοποιεί ότι η τουρκική επιχείρηση θα εκληφθεί ως παραβίαση της εθνικής της κυριαρχίας, με την Μόσχα να δηλώνει πως αν κινδυνεύσουν ρωσικές βάσεις στην Συρία «θα απαντήσει» –η Ρωσία διαθέτει στρατιωτικό κλιμάκιο στο αεροδρόμιο στο κέντρο του Άφριν.

Μπορεί ο «Κλάδος Ελαίας» να γίνει… βρόγχος για την Άγκυρα;

Η Τουρκία «οδηγείται σε παγίδα» στο Άφριν, υποστηρίζει ο Öztürk Yılmaz σε άρθρο της Ezgi Karataş στον ιστότοπο ahvalnews. Σύμφωνα με τον Γιλμάς, βουλευτή της αντιπολίτευσης και πρώην Γενικό Πρόξενο της Τουρκίας στην Μοσούλη, οι κουρδικές δυνάμεις στην περιοχή έχουν την στήριξη της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών και αυτή η επιχείρηση μπορεί να φέρει την Άγκυρα «σε επικίνδυνη θέση» προειδοποιεί.

«Το ΡΚΚ παρασύρει την Τουρκία σε μια παγίδα που θα μπορούσε να οδηγήσει σε συγκρούσεις με την Ρωσία στο Άφριν και με τις ΗΠΑ ανατολικά του Ευφράτη» λέει χαρακτηριστικά. Κατά τον πρώην διπλωμάτη, η προσφυγή της Τουρκίας στην στρατιωτική δράση εδράζεται σε πολιτικά κίνητρα καθώς το κυβερνών κόμμα ΑΚΡ χρησιμοποιεί την κατάσταση «για να παίξει το εθνικιστικό της χαρτί» στο εσωτερικό.

Όπως επισημαίνει, «η σημασία της εθνικιστικής βάσης των ψηφοφόρων του ΑΚΡ φάνηκε στις 8 Ιανουαρίου, όταν ο ηγέτης του εθνικιστικού κόμματος ΜΗΡ, Ντεβλέτ Μπαχτσελί, ανακοίνωσε πως θα στηρίξει τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στις προεδρικές εκλογές του 2019». Αυτό εξηγεί γιατί το ΑΚΡ επέλεξε σκληρή στάση στο Άφριν όταν επί χρόνια απέφευγε την αντιπαράθεση καθώς οι Κούρδοι επέκτειναν τον έλεγχό τους σε περιοχές όμορες των τουρκικών συνόρων, από το βόρειο Ιράκ ως τα δυτικά της Συρίας.

Ο Γιλμάς υποστηρίζει ότι αν η Άγκυρα είχε αρχίσει διάλογο με την συριακή κυβέρνηση, το θέμα θα είχε λυθεί χωρίς την ανάγκη επέμβασης στο Άφριν. «Το ΑΚΡ δεν έχει κατανοήσει τις ισορροπίες στην Συρία. Η χώρα είναι εκ των πραγμάτων ήδη διαιρεμένη» τονίζει.

Η απουσία απτής προόδου προς μια πολιτική λύση –έλλειψη για την οποία όπως λέει μερίδιο ευθύνης έχει και το κόμμα του Ερντογάν– άφησε στην Τουρκία ελάχιστα περιθώρια ελιγμών, περιορίζοντας την επιρροή της στις περιοχές που ελέγχουν υποστηριζόμενες από την τουρκική κυβέρνηση ομάδες τζιχαντιστών που πολεμούσαν τις δυνάμεις του Άσσαντ στο Ιντλίμπ.

Αυτό που κάνει τώρα η Τουρκία στο Άφριν, είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που θα έπρεπε να γίνει, εκτιμά ο πρώην διπλωμάτης. Για μια βιώσιμη λύση, η οποία θα διατηρεί την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, οι εν λόγω περιοχές πρέπει να αποδοθούν στην κυβέρνηση Άσσαντ το συντομότερο δυνατόν ώστε το καθεστώς της Δαμασκού να ενισχυθεί και να ανακτήσει τον έλεγχο της χώρας. Ειδάλλως, τονίζει, η συνεχιζόμενη υποστήριξη των Σύρων ανταρτών από το ΑΚΡ κρύβει τον κίνδυνο της εισροής στην Τουρκία 25.000 τζιχαντιστών σε περίπτωση που αυτοί ηττηθούν.

Οι φιλοδοξίες του Ερντογάν να κεφαλαιοποιήσει προς ίδιον πολιτικό όφελος τις διαδηλώσεις της Αραβικής Άνοιξης είχαν ως αποτέλεσμα το σημερινό αδιέξοδο της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής και μια σειρά προβλημάτων για την τουρκική κυβέρνηση. Το όνειρο του Τούρκου προέδρου για μια φίλα προσκείμενη στην Άγκυρα συριακή κυβέρνηση στο στυλ των Αδελφών Μουσουλμάνων έγινε εφιάλτης ενώ οι κινήσεις Ερντογάν επιδεινώνουν τις σχέσεις της Τουρκίας με το ΝΑΤΟ και δη με τους Αμερικανούς συμμάχους της.

Όσο για το… όψιμο πολιτικό φλερτ με την Μόσχα, ο Γιλμάς θεωρεί πως η προοπτική απομάκρυνσης της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ και την Δύση συνιστά ένα «αχρείαστο ρίσκο». Η βελτίωση των σχέσεων με την Ρωσία λειτουργεί ως υποκατάστατο των επιδεινούμενων σχέσεων με την Δύση και δεν υπόσχεται πολλά, εκτιμά.

Οι σχέσεις με την Ρωσία είναι «μονόπλευρες» καθώς η Άγκυρα έκανε μεγάλες παραχωρήσεις όσον αφορά τον αγωγό Turkish Stream ενώ έδωσε μεγάλες ευκαιρίες στην Μόσχα με την κατασκευή πυρηνικών σταθμών και την αγορά φυσικού αερίου. «Το ίδιο ήταν και η προμήθεια των πυραύλων S-400» λέει χαρακτηριστικά.

Αλέξανδρος Θεολόγου
Πτήση-Διάστημα



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Τ​​ην Παρασκευή, ο τουρκικός στρατός έπληξε με βαρύ πυροβολικό χωριά στην περιοχή Αφρίν της βορειοδυτικής Συρίας, αρχίζοντας, όπως δήλωσε ο υπ. Αμυνας της Αγκυρας, την επίθεση εναντίον των Κούρδων στην παραμεθόριο περιοχή. Η εξέλιξη ήταν αναμενόμενη, καθώς ο πρόεδρος Ερντογάν είχε εξοργιστεί από τη συμμαχία των ΗΠΑ με τους Κούρδους και την Τετάρτη το Εθνικό Συμβούλιο Ασφαλείας είχε αποφασίσει την εισβολή της Τουρκίας. Το ερώτημα, όμως, είναι πού στοχεύει η Τουρκία με την πρόκληση προβλημάτων σε όλα τα διπλωματικά μέτωπα. Επειδή η επιθετικότητά της στη Β. Συρία δεν ενοχλεί μόνο τους Αμερικανούς, αλλά και τους Ρώσους, οι οποίοι δεν επιθυμούν να επιτρέψουν επιθέσεις ούτε εναντίον των Κούρδων ούτε εναντίον των κυβερνητικών δυνάμεων που η Μόσχα υποστηρίζει. Επιπλέον, ο Τούρκος υπ. Ευρωπαϊκών Υποθέσεων δήλωσε την Παρασκευή ότι η χώρα του δεν έχει λόγο να τηρεί τη συμφωνία για τον έλεγχο της ροής προσφύγων και μεταναστών προς την Ευρώπη.

Στο μέτωπο της Συρίας, η Αγκυρα είναι στα πρόθυρα μιας εμπλοκής με απρόβλεπτες συνέπειες. Οι Κούρδοι της περιοχής, οι οποίοι μόλις νίκησαν τους φανατικούς του αυτοαποκαλούμενου «Ισλαμικού Κράτους» σε συνεργασία με τις ΗΠΑ, έχουν προετοιμαστεί για τουρκική επίθεση. Είναι, επίσης, εξοπλισμένοι από τους Αμερικανούς. Η Μόσχα, η οποία το τελευταίο διάστημα συμμαχεί με την Αγκυρα, έως την Παρασκευή δεν είχε δώσει το πράσινο φως για να επιχειρήσει η τουρκική αεροπορία στην περιοχή, ενώ η Δαμασκός κατήγγειλε την Αγκυρα ότι συνεργάζεται με τρομοκρατικές οργανώσεις και απείλησε να καταρρίψει τουρκικά αεροσκάφη εάν εισβάλουν στον εναέριο χώρο της. Γι’ αυτό η επίθεση είχε περιοριστεί σε βολές του πυροβολικού και όχι σε αεροπορικές επιδρομές που θα προετοίμαζαν το έδαφος για χερσαίες δυνάμεις. Την ίδια ώρα που η Τουρκία συμμετέχει στις ειρηνευτικές διαδικασίες στις οποίες πρωτοστατεί η Ρωσία, το ερώτημα είναι σε τι στοχεύει με κινήσεις που την αφήνουν ολοένα πιο απομονωμένη.

Οσον αφορά τις σχέσεις με τις ΗΠΑ, ίσως ο μόνος λόγος που η Ουάσιγκτον δεν έχει δράσει δυναμικά εναντίον του κ. Ερντογάν είναι ο φόβος για το ενδεχόμενο αποσταθεροποίησης της Τουρκίας. Οι ΗΠΑ έχουν ήδη εκφράσει τη δυσφορία τους με την επιθετικότητα των Τούρκων εναντίον των Κούρδων συμμάχων τους. Την ίδια ώρα, αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις θα παραμείνουν επ’ αόριστον στη Συρία, όπως δήλωσε ο υπ. Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον, πράγμα που σημαίνει ότι οι ΗΠΑ δεν θα θελήσουν να έρθουν σε ρήξη με τους Κούρδους ενώ αυξάνεται ο κίνδυνος «ατυχήματος» με τις τουρκικές δυνάμεις εάν αυτές εισβάλουν. Επίσης, η Ουάσιγκτον δεν φαίνεται να έχει «αξιοποιήσει» ακόμη τις αποκαλύψεις που ακούστηκαν στη δίκη Τούρκου τραπεζίτη στις ΗΠΑ, ο οποίος καταδικάστηκε για την παραβίαση των διεθνών κυρώσεων εναντίον του Ιράν. Σύμφωνα με μάρτυρα, ο ίδιος ο Ερντογάν εμπλέκεται στην υπόθεση. Ισως γι’ αυτό ο Τούρκος πρόεδρος ισχυρίζεται ότι η δίκη αυτή ήταν άλλο ένα κομμάτι της πλεκτάνης της CIA εναντίον του.

Η κυβέρνησή του είχε ήδη μηνύσει δικαστικούς λειτουργούς των ΗΠΑ με αυτή την κατηγορία.

Οι σχέσεις της Τουρκίας με την Ευρώπη παραμένουν ρευστές. Ο υπ. Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ομέρ Τσελίκ, σε συνέντευξή του στο Reuters, εξέφρασε δυσαρέσκεια για την πρόσφατη δήλωση του Γάλλου προέδρου Εμανουέλ Μακρόν ότι οι εσωτερικές εξελίξεις στην Τουρκία δεν επιτρέπουν πρόοδο στις ενταξιακές διαδικασίες της χώρας στην Ε.Ε. Ο Τσελίκ κατηγόρησε την Ενωση ότι δεν τηρεί τις δεσμεύσεις της σχετικά με τη συμφωνία για τους μετανάστες, προσθέτοντας: «Επί της ουσίας, δεν υπάρχει λόγος η Τουρκία να διατηρήσει αυτή τη συμφωνία». Για την Ελλάδα και την Κύπρο, η ανερμάτιστη συμπεριφορά της Αγκυρας στην ευρύτερη περιοχή, η αυξημένη στρατιωτική κινητικότητα στο Αιγαίο, σε συνδυασμό με τις εθνικιστικές κορώνες ηγετών της αντιπολίτευσης, πολλαπλασιάζουν τους κινδύνους. Με τόση πίεση σε όλα τα μέτωπα, χωρίς στήριγμα ή νουθεσία, ο Τούρκος πρόεδρος γίνεται ολοένα πιο απρόβλεπτος και επικίνδυνος.

Νίκος Κωνσταντάρας
Καθημερινή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Ιαν 2018


Tου Γιώργου Λυκοκάπη

Ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συχνά χαιρετάει τους οπαδούς του με τέσσερα δάχτυλα, διπλώνοντας στο εσωτερικό της παλάμης τον αντίχειρα. Είναι ο χαιρετισμός «ραμπιά», τον οποίο χρησιμοποιούν οι οπαδοί της Μουσουλμανικής Αδελφότητας. Ο Ερντογάν είχε υποστηρίξει ολόθερμα την δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της Αδελφότητας στην Αίγυπτο, τον Ιούνιο του 2012.

Είχε η προηγηθεί η ανάληψη της εξουσίας στην Τυνησία, την χώρα όπου ξεκίνησε η Αραβική Άνοιξη, από το ισλαμικό κόμμα Ενάχτα. Ταυτοχρόνως η Τουρκία πόνταρε πολλά στην ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ στην Συρία, από έναν ετερόκλητο αντιπολιτευτικό συνασπισμό, όπου κυριαρχούσαν οι ισλαμιστές. Το όνειρο του Ερντογάν, η αναβίωση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, γίνονταν πραγματικότητα. Η Τουρκία με μοχλό το πολιτικό Ισλάμ θα άλλαζε τους γεωπολιτικούς συσχετισμούς, αποκτώντας διευρυμένη επιρροή στην Μέση Ανατολή.

Αραβική Άνοιξη και τουρκική απογοήτευση

Το όνειρο όμως δεν κράτησε πολύ. Ο αιγυπτιακός στρατός ανέτρεψε τους Αδελφούς Μουσουλμάνους με ένα αιματηρό πραξικόπημα το καλοκαίρι του 2013. Από τότε οι σχέσεις μεταξύ Αιγύπτου και Τουρκίας επιδεινώθηκαν και το πολιτικό Ισλάμ στην μεγαλύτερη χώρα του αραβικού κόσμου είναι υπό διωγμό.

Η ισλαμική αντιπολίτευση στην Συρία έδειξε σύντομα το απεχθές, τζιχαντιστικό της πρόσωπο, που σόκαρε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Ο Μπασάρ αλ Άσαντ παραμένει στην εξουσία, ενώ οι οργανώσεις που στήριξε η Τουρκία έχουν ηττηθεί στα πεδία των μαχών.

Οι ισλαμιστές έχασαν επίσης τις εκλογές στην Τυνησία από μία συμμαχία κοσμικών πολιτικών και αξιωματούχων του προηγούμενου καθεστώτος. Το Ενάχτα δεν μοιάζει να επωφελείται από το πρόσφατο κύμα οργής που συγκλόνισε την χώρα. Το συμπέρασμα είναι πως η Τουρκία πόνταρε πολλά στο πολιτικό Ισλάμ, οι εξελίξεις όμως έδειξαν ότι υπερεκτίμησε την δυναμική του.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η Τουρκία βγήκε εντελώς χαμένη στην περιοχή. Έχει άριστες σχέσεις με το Ιράν, παρόλο που στον εμφύλιο της Συρίας οι δύο χώρες στήριξαν διαφορετικά στρατόπεδα. Διατηρεί την στρατιωτική της βάση στο Κατάρ, στηρίζοντας τον εμίρη στην αντιπαράθεση του με τον Αιγύπτιο στρατάρχη Φατάχ αλ Σίσι και τον βασιλιά της Σαουδικής Αραβίας.

Η Τουρκία και το Σουδάν

Η μεγαλύτερη όμως επιτυχία για την Τουρκία ήρθε μετά την ιστορική επίσκεψη του Τούρκου προέδρου στο Σουδάν, στα τέλη του περασμένου Δεκέμβρη. Η Τουρκία απέκτησε μία νέα στρατιωτική βάση στην νήσο Suakan του Σουδάν. Το Suakan δεν είναι μία νησίδα στην μέση του πουθενά, άνευ γεωστρατηγικής σημασίας, όπως περίπου ισχυρίστηκε η κεμαλική αντιπολίτευση. Την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ήταν η έδρα του οθωμανικού στόλου της Ερυθράς Θάλασσας.

Δεν δόθηκε η δέουσα σημασία στην ιστορική επίσκεψη του Τούρκου προέδρου σε μία χώρα που αποτελεί παραδοσιακά την σύνδεση του αραβικού κόσμου με την Αφρική. Δεν αποτέλεσε έκπληξη πως η πλειονότητα των αραβικών ΜΜΕ αντέδρασαν με οργή στην επίσκεψη Ερντογάν και στο «νεοοθωμανικό» του όραμα.

Είναι γνωστό πως οι Άραβες έχουν τις χειρότερες αναμνήσεις από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Ο παππούς του σημερινού βασιλιά της Ιορδανίας πολέμησε τα Οθωμανικά στρατεύματα στον Α Παγκόσμιο Πόλεμο, μαζί με τον θρυλικό «Λόρενς της Αραβίας».

Δεν είναι μόνο αυτοί οι λόγοι που η επίσκεψη Ερντογάν προκάλεσε την επιδείνωση των σχέσεων του Σουδάν με την πλειονότητα των αραβικών κρατών. Οι Άραβες θεωρούν πως ο Τούρκος πρόεδρος και ο Σουδανός ομόλογος του, ο στρατηγός Ομάρ Μπασίρ, παίζουν από κοινού επικίνδυνα παιχνίδια με το πολιτικό Ισλάμ.

Ο Ερντογάν περιχαρής επανάλαβε τον χαιρετισμό «ραμπιά», έχοντας στο πλάι του τον Μπασίρ, μία κίνηση υψηλότατου συμβολισμού. Το Σουδάν είναι ιστορικά μία χώρα βαρύνουσας σημασίας για την εξέλιξη του πολιτικού Ισλάμ. Υπό την ηγεσία ενός χαρισματικού θεολόγου, του Μουχάμαντ Μάχντι, ένας στρατός αυτοχθόνων είχε καταφέρει το 1880 να νικήσει τα αποικιοκρατικά στρατεύματα για πρώτη φορά στην ιστορία. Μέχρι το 1889 το Σουδάν αποκαλούνταν το «ισλαμικό κράτος του Μάχντι».

Η ταραγμένη πορεία του Σουδάν

Μετά από ένα πείραμα εκκοσμικευμένου αραβικού σοσιαλισμού, το Σουδάν από την δεκαετία του ’70 άρχισε να στρέφεται απροκάλυπτα όλα και περισσότερο στον ισλαμισμό. Οι Σουδανοί Αδελφοί Μουσουλμάνοι έσπευσαν να καλύψουν το κενό που άφησε στην χώρα η παρακμή των σοσιαλιστικών και των κομμουνιστικών θεωριών.

Ο χαρισματικός επικεφαλής τους ο Χασάν αλ Τουραμπί, ένας αστός διανοούμενος με σπουδές στην Σορβόννη και το Λονδίνο, έγινε ο πνευματικός καθοδηγητής του πραξικοπήματος του στρατηγού Μπασίρ το 1989. Από το 1999 οι σχέσεις μεταξύ των δύο συνοδοιπόρων άρχισαν να γίνονται εχθρικές. Υπήρξε μία ιδεολογική σύγκρουση μεταξύ Μπασίρ και Τουραμπί που θύμισε σε κάποιο βαθμό την αντιπαράθεση μεταξύ του Στάλιν και του Τρότσκι στην ΕΣΣΔ!

Για τον στρατηγό Μπασίρ ο ισλαμισμός έπρεπε πρώτα «να οικοδομηθεί σε μία χώρα», δηλαδή προείχε η βιωσιμότητα του στρατιωτικού καθεστώτος του. Για τον ιδεολόγο Τουραμπί το Σουδάν θα ήταν το κέντρο μίας «παγκόσμιας ισλαμικής επανάστασης» με στόχο την ανατροπή των διεφθαρμένων καθεστώτων των αραβικών χωρών. Ο Μπασίρ για να κατευνάσει τις ανησυχίες των Αράβων αναγκάστηκε να θέσει τον Τουραμπί στο περιθώριο.

Ο Τουραμπί πέθανε τελικώς το 2016 από φυσικά αίτια, με τον Μπασίρ να εκφράζει «τα ειλικρινή του συλλυπητήρια» στην οικογένεια του. Μπορεί η παγκόσμια ισλαμική επανάσταση που οραματίζονταν ο Τουραμπί να μην πραγματοποιήθηκε αλλά ακόμα και σήμερα το στρατιωτικό καθεστώς του Σουδάν ομνύει στο πολιτικό Ισλάμ. Το Σουδάν είναι πρότυπο «πραιτωριανού ισλαμικού κράτους», σύμφωνα με έναν εύστοχο ορισμό του μελετητή του πολιτικού Ισλάμ Hrair Dekmejian.

Ο επικεφαλής του στρατιωτικού καθεστώτος της Αιγύπτου, στρατάρχης Σίσι, γνωρίζει πως το Σουδάν στηρίζει από το 1990 τις οργανώσεις της Μουσουλμανικής Αδελφότητας στον αραβικό κόσμο. Πως η χώρα στο παρελθόν έχει φιλοξενήσει τους μεγάλους «αστέρες» της παγκόσμιας τρομοκρατίας, από τον Κάρλος μέχρι τον Οσάμα Μπιν Λάντεν. Τα ελεγχόμενα από το στρατιωτικό καθεστώς μέσα ενημέρωσης της Αιγύπτου προειδοποίησαν πως «η Αίγυπτος δεν θα σιωπήσει όταν μία τουρκική στρατιωτική βάση δημιουργείται 200 χιλιόμετρα από τα σύνορα της».

Η αντίδραση των αραβικών κρατών

Δεν είναι όμως μόνο η Αίγυπτος. Τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα εξαπέλυσαν τις προηγούμενες μέρες μία σειρά σκληρών ρητορικών επιθέσεων εναντίον της Τουρκίας. Κορυφαία όλων η αναφορά του υπουργού εξωτερικών των Εμιράτων ότι «οι Οθωμανοί στρατιώτες ήταν λήσταρχοι των ιερών τόπων της Μεδίνας». Είναι απίθανο τα Εμιράτα να προχώρησαν σε μία φραστική επίθεση τέτοιας έντασης εναντίον της Τουρκίας, χωρίς να έχουν το πράσινο φως του μεγαλύτερου συμμάχου τους, του βασιλείου της Σαουδικής Αραβίας.

Όλο και περισσότερο τα αραβικά μέσα ενημέρωσης αναφέρονται σε συγκρότηση ενός «άξονα» μεταξύ Αιγύπτου και Σαουδικής Αραβίας έναντι των βλέψεων της Τουρκίας. Οι δύο αραβικές χώρες υποβάθμισαν εκκωφαντικά την πρόσφατη διπλωματική πρωτοβουλία του Ερντογάν για την αναγνώριση της ανατολικής Ιερουσαλήμ, ως πρωτεύουσας των Παλαιστινίων. Ριάντ και Κάιρο θεωρούν πως ο Ερντογάν χρησιμοποιεί το παλαιστινιακό ζήτημα σαν «σημαία ευκαιρίας» για εμφανιστεί ως ο ηγέτης των μουσουλμάνων όλου του κόσμου.

Για τους επικεφαλής των αραβικών καθεστώτων ο Ερντογάν μοιάζει ίσως πιο επικίνδυνος από τους «άθεους κομμουνιστές» και τους «αποστάτες» του σιιτικού Ιράν. Αυτό γιατί ο Ερντογάν είναι σουνίτης μουσουλμάνος, όπως και η πλειονότητα του αραβικού πληθυσμού. Πιστεύουν πως ο Τούρκος πρόεδρος δεν έχει εγκαταλείψει την φιλοδοξία του να ηγεμονεύσει στην Μέση Ανατολή, χρησιμοποιώντας τις οργανώσεις του πολιτικού Ισλάμ ως «δούρειο ίππο» των νεοοθωμανικών οραμάτων του. Η Χαμάς και η Μουσουλμανική Αδελφότητα είναι οι πιο χαρακτηριστικές περιπτώσεις οργανώσεων που στηρίζει ο Τούρκος πρόεδρος.

Ο Ερντογάν δεν έχει χρόνο να αντιπαρατεθεί με τους Άραβες την συγκεκριμένη στιγμή. Προτεραιότητά του είναι η ανάσχεση των Κούρδων στο Αφρίν της Συρίας. Σύμφωνα με δημοσιεύματα, προετοιμάζεται για στρατιωτική επιχείρηση εναντίον των Κούρδων στο Αφρίν. Θα προχωρήσει σε εισβολή μόνο αν έχει την έγκριση της Μόσχας, κάτι που δεν μοιάζει σίγουρο. Ασχέτως των εξελίξεων στο Αφρίν της Συρίας είναι σίγουρο πως η αντιπαράθεση του Ερντογάν με τα αραβικά κράτη θα έχει συνέχεια.

SlPress


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προειδοποίησε σήμερα ότι η χώρα του "θα τελειώσει" το Εργατικό Κόμμα του Κουρδιστάν (PKK), τις Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG) των Κούρδων της Συρίας και το κουρδικό συριακό κόμμα PYD "μέχρι να μην απομείνει τίποτα".

"Θα συντρίψουμε όποιον απειλεί τον εθνικό αγώνα της Τουρκίας", είπε σε ομιλία του σε ένα συνέδριο του κυβερνώντος κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης στην Προύσα.

"Δεν μπορείτε να βασιστείτε στην υποστήριξη των ΗΠΑ για να νικήσετε την Τουρκία", πρόσθεσε απευθυνόμενος στις YPG.

Ο Ερντογάν υποστήριξε ότι "κάποιοι από τους συμμάχους" της Τουρκίας –αναφερόμενος προφανώς στις ΗΠΑ– παρέδωσαν 2.000 αεροπορικά φορτία 5.000 φορτηγά με όπλα και πυρομαχικά στις κουρδικές YPG.

Είπε επίσης ότι σκοπεύει να στείλει πίσω στην πατρίδα τους 3,5 εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες που ζουν σήμερα στην Τουρκία και απείλησε ότι όποιος διαδηλώσει εναντίον της τουρκικής επιχείρησης στη Συρία "θα πληρώσει το τίμημα".

Τσαβούσογλου προς Γαλλία: Όποιος αντιτάσσεται στην επιχείρηση στην Αφρίν, τάσσεται με τους τρομοκράτες

Όποιος αντιτάσσεται στην επιχείρηση της Τουρκίας στην περιοχή Αφρίν της Συρίας τάσσεται με την πλευρά των τρομοκρατών και θα αντιμετωπιστεί αναλόγως, προειδοποίησε ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους, στο περιθώριο της επίσημης επίσκεψης που πραγματοποιεί στο Ιράκ, ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας είπε ότι η Άγκυρα ανέμενε από τη Γαλλία να στηρίξει τη στρατιωτική επιχείρησή της.

Αφορμή για τη δήλωση αυτή ήταν η έκκληση της Γαλλίας προς την Τουρκία για αυτοσυγκράτηση και η προειδοποίησή της ότι θα συγκαλέσει έκτακτη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ προκειμένου να συζητηθεί η κατάσταση που διαμορφώνεται στη Συρία.

Συρία: Η Τουρκία υποστηρίζει τρομοκρατικές οργανώσεις

Ο πρόεδρος της Συρίας Μπασάρ αλ Άσαντ καταδίκασε την επιχείρηση της Τουρκίας στην επαρχία Αφρίν, που ελέγχεται από τους Κούρδους, υποστηρίζοντας ότι η Άγκυρα με τον τρόπο αυτό στηρίζει τις εξτρεμιστικές οργανώσεις.

"Η ωμή τουρκική επίθεση στη συριακή πόλη Αφρίν είναι αδιαχώριστη από την πολιτική που ακολουθεί το τουρκικό καθεστώς από την πρώτη ημέρα της συριακής κρίσης, μια πολιτική που ουσιαστικά βασίζεται στην υποστήριξη της τρομοκρατίας και των τρομοκρατικών οργανώσεων, όποιες κι αν είναι αυτές", είπε ο Άσαντ σε ανακοίνωση που μεταδόθηκε από το επίσημο πρακτορείο ειδήσεων Sana.

Τούρκοι στρατιώτες μπήκαν σήμερα στην Αφρίν, κατά την δεύτερη ημέρα μιας μεγάλης στρατιωτικής επιχείρησης εναντίον της πολιτοφυλακής των Κούρδων της Συρίας που χαρακτηρίζονται "τρομοκράτες" από την Άγκυρα.

Από την έναρξη της κρίσης στη Συρία, το 2011, η Δαμασκός έχει επικρίνει πολλές φορές την Τουρκία για την υποστήριξη που παρείχε στους αντάρτες, κατηγορώντας την ότι χρηματοδοτεί τζιχαντιστικές οργανώσεις. Ο υπουργός Εξωτερικών Φαϊσάλ Μοκντάντ προειδοποίησε ότι η Συρία θα μπορούσε να καταρρίψει τουρκικά μαχητικά αν παραβιάσουν τον συριακό εναέριο χώρο. Το Σάββατο, ένα στέλεχος του υπουργείου Εξωτερικών διέψευσε ότι η Δαμασκός είχε ενημερωθεί από την Άγκυρα για τη στρατιωτική επιχείρηση στην Αφρίν, χαρακτηρίζοντάς την "νέα τουρκική επίθεση κατά της εθνικής κυριαρχίας της Συρίας".




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Ιαν 2018


Η Ρωσία θα στηρίξει τη Συρία με διπλωματικά μέσα και θα ζητήσει από τα Ηνωμένα Έθνη να σταματήσει η Τουρκία τη στρατιωτική επιχείρησή της στο Αφρίν, δήλωσε ένας ρώσος βουλευτής, μέλος της Επιτροπής Ασφάλειας του ρωσικού κοινοβουλίου, στο πρακτορείο RIA.

"Δεν είναι μόνο η Συρία που θα ζητήσει να σταματήσει αυτή η επιχείρηση. Η Ρωσία θα στηρίξει το αίτημα και θα παράσχει στη Συρία διπλωματική βοήθεια", είπε ο Φραντς Κλίντσεβιτς.

Νωρίτερα οι Ρώσοι στρατιώτες και τα μέλη της στρατιωτικής αστυνομίας που στάθμευαν στο Αφρίν της Συρίας αποχώρησαν από την περιοχή, μετά την έναρξη των στρατιωτικών επιχειρήσεων της Τουρκίας εναντίον των Κούρδων, μετέδωσε το πρακτορείo Interfax επικαλούμενο το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.

Σύμφωνα με το υπουργείο, μια μονάδα του ρωσικού Κέντρου για τη συμφιλίωση των αντιμαχόμενων πλευρών στη Συρία μεταφέρθηκε από το Αφρίν στο Ταλ Άτζαρ ώστε να μην υπάρξουν απώλειες ή τραυματισμοί μεταξύ των Ρώσων στρατιωτών.

Η Μόσχα εξέφρασε ανησυχίες για την εμπλοκή της Άγκυρας στη Συρία και κάλεσε όλες τις πλευρές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση. Το υπουργείο Εξωτερικών, σε μια ανακοίνωση που εξέδωσε, ανέφερε ότι η Ρωσία εμμένει στη σταθερή θέση της για την εξεύρεση μιας λύσης στο πρόβλημα της συριακής κρίσης που θα βασίζεται στη διασφάλιση της εδαφικής ακεραιότητας και της εθνικής κυριαρχίας της χώρας.

Ένας εκπρόσωπος των κουρδικών Μονάδων Προστασίας του Λαού (YPG) είπε στο πρακτορείο Reuters ότι τα τουρκικά μαχητικά βομβαρδίζουν την πόλη του Αφρίν και πολλά χωριά γύρω από αυτήν. Υποστήριξε ότι υπάρχουν τραυματίες, αλλά παραμένει αδιευκρίνιστος ο αριθμός τους. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπο αυτόν, το Ροτζχάτ Ροτζ, προς το παρόν δεν σημειώνονται συγκρούσεις μεταξύ των τουρκικών δυνάμεων και των YPG παρά "μόνο αψιμαχίες" στην περιφέρεια της περιοχής του Αφρίν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



19 Ιαν 2018


Η ενεργός εμπλοκή των ΗΠΑ και της Ρωσίας στη Συρία τα τελευταία χρόνια έχει παραγκωνίσει τις φιλοδοξίες και τις επιδιώξεις της Τουρκίας στη χώρα, τώρα όμως η υπομονή της Άγκυρας αρχίζει να εξαντλείται.

Ο πρωταρχικός στόχος της Τουρκίας στη Συρία είναι να διασφαλίσει πως τα δύο καντόνια που ελέγχονται από τις Μονάδες Λαϊκής Προστασίας (YPG) των Κούρδων της Συρίας θα παραμείνουν απομονωμένα το ένα από το άλλο. Η Τουρκία είχε σταματήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις προς τον σκοπό αυτό, προκειμένου να αποφύγει την άμεση σύγκρουση με τις αμερικανικές και ρωσικές δυνάμεις που είναι ενσωματωμένες στο YPG, τώρα όμως πληθαίνουν οι αποδείξεις πως σχεδιάζει μια πλήρη στρατιωτική επίθεση κατά του YPG, κάτι που αναμφίβολα θα έβλαπτε τις σχέσεις της τόσο με τη Ρωσία όσο και με τις ΗΠΑ.

Η Τουρκία ήλπιζε πως θα έκανε υπομονή με την παρουσία των ΗΠΑ στη Συρία και θα έπαιρνε την έγκριση της Ρωσίας για στρατιωτική επίθεση κατά του YPG. Ως αντάλλαγμα, ήταν πρόθυμη να συμβιβάσει την επιθυμία της να διώξει τον Σύριο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ και να συνεργαστεί με τη Ρωσία για μια διπλωματική λύση στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας μέσω ειρηνευτικών συνομιλιών (τη διαδικασία της Αστάνα).

Όμως τώρα, μετά από αρκετά χρόνια αναμονής και εν μέσω αναζωπύρωσης στο πεδίο της μάχης που έφερε τις δυνάμεις που στηρίζονται από τη Ρωσία αντιμέτωπες με τους αντάρτες που στηρίζονται από την Τουρκία, η Τουρκία φαίνεται πως εγκαταλείπει το σχέδιο αυτό.

Πόλεμος με τους φίλους

Τώρα που το Ισλαμικό Κράτος έχει υποβαθμιστεί ως μια συμβατική μαχητική δύναμη στη Συρία, το επίκεντρο του πολέμου μεταφέρεται προς τα δυτικά, όπου οι φιλοκυβερνητικές δυνάμεις που στηρίζονται από τη Ρωσία και το Ιράν προσπαθούν να εξαλείψουν και τις τελευταίες ομάδες ανταρτών, τις οποίες εξακολουθεί να στηρίζει η Τουρκία, την ίδια ώρα που συμμετέχει σε διπλωματικές συνομιλίες.

Τους τελευταίους μήνες, οι κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας, με τη στήριξη της Ρωσίας και του Ιράν, έχουν εξαπολύσει σειρά αλληλοσυνδεόμενων επιθέσεων προκειμένου να εκδιώξουν τους αντάρτες από περιοχές-κλειδιά στις βορειοδυτικές επαρχίες του Χαλεπιού, της Χάμα και της Ιντλίμπ.

Οι δυνάμεις των ανταρτών, περιλαμβανομένων αρκετών ομάδων βαριά οπλισμένων και υποστηριζόμενων από την Τουρκία, «απάντησαν» στην τελευταία επίθεση, της οποίας ηγείται μονάδα των ειδικών δυνάμεων του στρατού της Συρίας, για την κατάληψη του ανταρτοκρατούμενου αεροδρομίου της Αμπού αλ Ντουρ, με μια άγρια αντεπίθεση.

Η επίθεση και η αντεπίθεση έχουν κλιμακώσει τις εντάσεις στις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας. Αλλωστε, η Ιντλίμπ υποτίθεται πως θα ήταν μέρος μιας ζώνης αποκλιμάκωσης, σύμφωνα με τις παραμέτρους που είχαν ορίσει η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν κατά τις συνομιλίες στην Αστάνα του Καζακστάν.

Η Τουρκία κατηγορεί συχνά την κυβέρνηση της Συρίας για παραβίαση της συμφωνίας αποκλιμάκωσης και έχει απαιτήσει από τη Ρωσία να κάνει περισσότερα για να αποτρέψει περαιτέρω επιθέσεις από τις φιλοκυβερνητικές δυνάμεις. Η Ρωσία υποστηρίζει πως οι επιχειρήσεις στην Ιντλίμπ έχουν στόχο τις τρομοκρατικές ομάδες και είναι απαραίτητες, ενώ κατηγόρησε την Τουρκία για επίθεση με drone κατά της αεροπορικής της βάσης στην Λατάκια.

Για να αντιμετωπίσει την επιδείνωση των σχέσεων των δύο χωρών, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μίλησε τηλεφωνικά με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμίρ Πούτιν στις 11 Ιανουαρίου. Μετά την τηλεφωνική επικοινωνία, ο κ. Πούτιν ανακοίνωσε πως η Τουρκία δεν είναι ένοχη για την επίθεση με drone και πως η επίθεση αυτή ήταν «στημένη», προκειμένου να ενοχοποιηθεί η Τουρκία και να υπονομευτεί η σχέση της με τη Ρωσία. Παρά το ότι οι δύο ηγέτες φαίνονται αμετακίνητοι στη θέση τους να βάλουν στην άκρη της διαφορές τους και να συνεργαστούν, ο πόλεμος στη Συρία θα δημιουργήσει προβλήματα στις σχέσεις τους.

Καθώς οι στηριζόμενοι από την Τουρκία αντάρτες εμπλέκονται σε άγριες μάχες με τις φιλοκυβερνητικές δυνάμεις που στηρίζονται από τη Ρωσία, είναι ξεκάθαρο πως η Ρωσία και η Τουρκία έχουν εμπλακεί σε έναν πλήρη πόλεμο δι’ αντιπροσώπων.

Πόλεμος με τους εχθρούς

Ένας σημαντικός λόγος για τον οποίον η Τουρκία συμφώνησε στη διαδικασία της Αστάνα ήταν προκειμένου να καταλήξει σε συμφωνία με τη Ρωσία για να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στο YPG, όμως η Ρωσία δεν συμβιβάζεται στο θέμα αυτό. Όχι μόνο δεν επιτρέπει στην Τουρκία να εξαπολύσει στρατιωτική επίθεση κατά του YPG, αλλά διατηρεί δυνάμεις σε θέσεις που μπλοκάρουν την τουρκική πρόσβαση σε κουρδικές θέσεις στην Αφρίν και έχει απαιτήσει το πολιτικό κόμμα που εκπροσωπεί το YPG, δηλαδή το Κόμμα της Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), να συμμετέχει στις μελλοντικές ειρηνευτικές συνομιλίες στο Σότσι της Ρωσίας.

Το Κρεμλίνο πιστεύει πως το YPG πρέπει να μπει στην όποια ειρηνευτική συμφωνία για τη Συρία, θεωρώντας πως η ομάδα αναδεικνύεται σε βασικό παράγοντα στη σύγκρουση και έχει την υποστήριξη των ΗΠΑ. Η Τουρκία, ωστόσο, είναι εξίσου ανυποχώρητη στο θέμα αυτό και χάνει όλο και περισσότερο την υπομονή της με την ενίσχυση του YPG στα σύνορα με τη Συρία. Μάλιστα, έχει χάσει τόσο πολύ την υπομονή της, που μπορεί να κινηθεί κατά του YPG χωρίς τη συγκατάθεση της Ρωσίας.

Τα τουρκικά πυρά κατά των θέσεων του YPG στην Αφρίν αυξήθηκαν το Σαββατοκύριακο, ενώ υπάρχουν αναφορές για ενδείξεις κινήσεων τουρκικών δυνάμεων από άλλα σημεία των συνόρων προς την Αφρίν. Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ έχουν ανακοινώσει πως θα βοηθήσουν στην εκπαίδευση και την εδραίωση Συριακής Συνοριακής Δύναμης 30.000 μαχητών, η οποία θα περιλαμβάνει πολλά μέλη του YPG. Η Τουρκία έχει εξοργιστεί με την προοπτική μιας συνεργασίας των ΗΠΑ με το YPG, ακόμα και μετά τη συμβατική ήττα του Ισλαμικού Κράτους, και δεν θα το δεχθεί με «σταυρωμένα χέρια».

Καθώς η Τουρκία προετοιμάζεται για επίθεση, εντείνονται οι ανησυχίες πως ένα λανθασμένο τουρκικό πλήγμα θα μπορούσε να προκαλέσει ρωσικά ή αμερικανικά θύματα και να οδηγήσει σε μια επικίνδυνη κλιμάκωση της σύγκρουσης. Αυτός ο κίνδυνος και η υπόθεση πως η στήριξη των ΗΠΑ προς το YPG ήταν προσωρινή, έχουν αποτρέψει την Τουρκία από το να εξαπολύσει πλήρη πόλεμο κατά του YPG.

Όμως τώρα, καθώς οι ΗΠΑ ενισχύουν τη στήριξή τους προς το YPG και οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας συσφίγγονται, η Τουρκία φαίνεται όλο και πιο πρόθυμη να αναλάβει τα ρίσκα μιας επίθεσης.

Stratfor-Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ξεκίνησε «ντε φάκτο» η επιχείρηση της Τουρκίας στην περιοχή Αφρίν της Συρίας, την οποία ελέγχουν οι Κούρδοι, με τον βομβαρδισμό της από το τουρκικό έδαφος, δήλωσε σήμερα ο Τούρκος υπουργός Άμυνας Nurettin Canikli, διευκρινίζοντας ότι δεν έχουν εισβάλει χερσαία στρατεύματα στη συριακή αυτή περιοχή.

Σε συνέντευξη που παραχώρησε στο AlHaber, ο Canikli πρόσθεσε επίσης ότι η Τουρκία αναπτύσσει και οπλικά συστήματα κατά των αντιαρματικών πυραύλων που χρησιμοποιεί η κουρδική πολιτοφυλακή της Συρίας «Μονάδες Προστασίας του Λαού» (YPG).

Η Τουρκία οφείλει να καθαρίσει τη βόρεια Συρία από τα, όπως τα αποκάλεσε, τρομοκρατικά στοιχεία, πρόσθεσε ο υπουργός, σημειώνοντας επίσης ότι η Τουρκία και η Μόσχα θα συνεχίσουν τις συνομιλίες όσον αφορά τη σχεδιαζόμενη στρατιωτική δράση της Τουρκίας στην Αφρίν.

Για βαρύ βομβαρδισμό, με περίπου 70 βλήματα, κουρδικών χωριών της περιοχής Αφρίν, στη βορειοδυτική Συρία, έκαναν λόγο οι YPG, σημειώνοντας ότι ο βομβαρδισμός αυτός της Αφρίν από το τουρκικό έδαφος άρχισε γύρω στα μεσάνυχτα και συνεχίστηκε σήμερα το πρωί.

Ο εκπρόσωπος της κουρδικής πολιτοφυλακής Ρότζχατ Ροτζ δήλωσε στο Reuters ότι πρόκειται για τον βαρύτερο τουρκικό βομβαρδισμό από τότε που η τουρκική κυβέρνηση ενέτεινε τις απειλές της για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης κατά της κουρδικής περιοχής. Ο Ροτζ, ο οποίος έκανε τις δηλώσεις αυτές από την Αφρίν, σημείωσε ότι η YPG θα απαντήσει με τη μέγιστη ισχύ σε οποιαδήποτε επίθεση στην Αφρίν.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η ενεργός εμπλοκή των ΗΠΑ και της Ρωσίας στη Συρία τα τελευταία χρόνια έχει παραγκωνίσει τις φιλοδοξίες και τις επιδιώξεις της Τουρκίας στη χώρα, τώρα όμως η υπομονή της Άγκυρας αρχίζει να εξαντλείται. Ο πρωταρχικός στόχος της Τουρκίας στη Συρία είναι να διασφαλίσει πως τα δύο καντόνια που ελέγχονται από τις Μονάδες Λαϊκής Προστασίας (YPG) των Κούρδων της Συρίας θα παραμείνουν απομονωμένα το ένα από το άλλο.

Η Τουρκία είχε σταματήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις προς τον σκοπό αυτό, προκειμένου να αποφύγει την άμεση σύγκρουση με τις αμερικανικές και ρωσικές δυνάμεις που είναι ενσωματωμένες στο YPG, τώρα όμως πληθαίνουν οι αποδείξεις πως σχεδιάζει μια πλήρη στρατιωτική επίθεση κατά του YPG, κάτι που αναμφίβολα θα έβλαπτε τις σχέσεις της τόσο με τη Ρωσία όσο και με τις ΗΠΑ.

Η Τουρκία ήλπιζε πως θα έκανε υπομονή με την παρουσία των ΗΠΑ στη Συρία και θα έπαιρνε την έγκριση της Ρωσίας για στρατιωτική επίθεση κατά του YPG. Ως αντάλλαγμα, ήταν πρόθυμη να συμβιβάσει την επιθυμία της να διώξει τον Σύριο πρόεδρο Μπασάρ αλ Άσαντ και να συνεργαστεί με τη Ρωσία για μια διπλωματική λύση στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας μέσω ειρηνευτικών συνομιλιών (τη διαδικασία της Αστάνα).

Όμως τώρα, μετά από αρκετά χρόνια αναμονής και εν μέσω αναζωπύρωσης στο πεδίο της μάχης που έφερε τις δυνάμεις που στηρίζονται από τη Ρωσία αντιμέτωπες με τους αντάρτες που στηρίζονται από την Τουρκία, η Τουρκία φαίνεται πως εγκαταλείπει το σχέδιο αυτό.

Πόλεμος με τους φίλους

Τώρα που το Ισλαμικό Κράτος έχει υποβαθμιστεί ως μια συμβατική μαχητική δύναμη στη Συρία, το επίκεντρο του πολέμου μεταφέρεται προς τα δυτικά, όπου οι φιλοκυβερνητικές δυνάμεις που στηρίζονται από τη Ρωσία και το Ιράν προσπαθούν να εξαλείψουν και τις τελευταίες ομάδες ανταρτών, τις οποίες εξακολουθεί να στηρίζει η Τουρκία, την ίδια ώρα που συμμετέχει σε διπλωματικές συνομιλίες.

Τους τελευταίους μήνες, οι κυβερνητικές δυνάμεις της Συρίας, με τη στήριξη της Ρωσίας και του Ιράν, έχουν εξαπολύσει σειρά αλληλοσυνδεόμενων επιθέσεων προκειμένου να εκδιώξουν τους αντάρτες από περιοχές-κλειδιά στις βορειοδυτικές επαρχίες του Χαλεπιού, της Χάμα και της Ιντλίμπ.

Οι δυνάμεις των ανταρτών, περιλαμβανομένων αρκετών ομάδων βαριά οπλισμένων και υποστηριζόμενων από την Τουρκία, «απάντησαν» στην τελευταία επίθεση, της οποίας ηγείται μονάδα των ειδικών δυνάμεων του στρατού της Συρίας, για την κατάληψη του ανταρτοκρατούμενου αεροδρομίου της Αμπού αλ Ντουρ, με μια άγρια αντεπίθεση.

Η επίθεση και η αντεπίθεση έχουν κλιμακώσει τις εντάσεις στις σχέσεις Τουρκίας-Ρωσίας. Αλλωστε, η Ιντλίμπ υποτίθεται πως θα ήταν μέρος μιας ζώνης αποκλιμάκωσης, σύμφωνα με τις παραμέτρους που είχαν ορίσει η Ρωσία, η Τουρκία και το Ιράν κατά τις συνομιλίες στην Αστάνα του Καζακστάν.

Η Τουρκία κατηγορεί συχνά την κυβέρνηση της Συρίας για παραβίαση της συμφωνίας αποκλιμάκωσης και έχει απαιτήσει από τη Ρωσία να κάνει περισσότερα για να αποτρέψει περαιτέρω επιθέσεις από τις φιλοκυβερνητικές δυνάμεις.

Η Ρωσία υποστηρίζει πως οι επιχειρήσεις στην Ιντλίμπ έχουν στόχο τις τρομοκρατικές ομάδες και είναι απαραίτητες, ενώ κατηγόρησε την Τουρκία για επίθεση με drone κατά της αεροπορικής της βάσης στην Λατάκια.

Για να αντιμετωπίσει την επιδείνωση των σχέσεων των δύο χωρών, ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν μίλησε τηλεφωνικά με τον Ρώσο ομόλογό του Βλαντιμίρ Πούτιν στις 11 Ιανουαρίου.

Μετά την τηλεφωνική επικοινωνία, ο κ. Πούτιν ανακοίνωσε πως η Τουρκία δεν είναι ένοχη για την επίθεση με drone και πως η επίθεση αυτή ήταν «στημένη», προκειμένου να ενοχοποιηθεί η Τουρκία και να υπονομευτεί η σχέση της με τη Ρωσία.
Παρά το ότι οι δύο ηγέτες φαίνονται αμετακίνητοι στη θέση τους να βάλουν στην άκρη της διαφορές τους και να συνεργαστούν, ο πόλεμος στη Συρία θα δημιουργήσει προβλήματα στις σχέσεις τους.

Καθώς οι στηριζόμενοι από την Τουρκία αντάρτες εμπλέκονται σε άγριες μάχες με τις φιλοκυβερνητικές δυνάμεις που στηρίζονται από τη Ρωσία, είναι ξεκάθαρο πως η Ρωσία και η Τουρκία έχουν εμπλακεί σε έναν πλήρη πόλεμο δι’ αντιπροσώπων.

Πόλεμος με τους εχθρούς

Ένας σημαντικός λόγος για τον οποίον η Τουρκία συμφώνησε στη διαδικασία της Αστάνα ήταν προκειμένου να καταλήξει σε συμφωνία με τη Ρωσία για να ασκήσει μεγαλύτερη πίεση στο YPG, όμως η Ρωσία δεν συμβιβάζεται στο θέμα αυτό.

Όχι μόνο δεν επιτρέπει στην Τουρκία να εξαπολύσει στρατιωτική επίθεση κατά του YPG, αλλά διατηρεί δυνάμεις σε θέσεις που μπλοκάρουν την τουρκική πρόσβαση σε κουρδικές θέσεις στην Αφρίν και έχει απαιτήσει το πολιτικό κόμμα που εκπροσωπεί το YPG, δηλαδή το Κόμμα της Δημοκρατικής Ενότητας (PYD), να συμμετέχει στις μελλοντικές ειρηνευτικές συνομιλίες στο Σότσι της Ρωσίας.

Το Κρεμλίνο πιστεύει πως το YPG πρέπει να μπει στην όποια ειρηνευτική συμφωνία για τη Συρία, θεωρώντας πως η ομάδα αναδεικνύεται σε βασικό παράγοντα στη σύγκρουση και έχει την υποστήριξη των ΗΠΑ.

Η Τουρκία, ωστόσο, είναι εξίσου ανυποχώρητη στο θέμα αυτό και χάνει όλο και περισσότερο την υπομονή της με την ενίσχυση του YPG στα σύνορα με τη Συρία. Μάλιστα, έχει χάσει τόσο πολύ την υπομονή της, που μπορεί να κινηθεί κατά του YPG χωρίς τη συγκατάθεση της Ρωσίας.

Τα τουρκικά πυρά κατά των θέσεων του YPG στην Αφρίν αυξήθηκαν το Σαββατοκύριακο, ενώ υπάρχουν αναφορές για ενδείξεις κινήσεων τουρκικών δυνάμεων από άλλα σημεία των συνόρων προς την Αφρίν.

Εν τω μεταξύ, οι ΗΠΑ έχουν ανακοινώσει πως θα βοηθήσουν στην εκπαίδευση και την εδραίωση Συριακής Συνοριακής Δύναμης 30.000 μαχητών, η οποία θα περιλαμβάνει πολλά μέλη του YPG. Η Τουρκία έχει εξοργιστεί με την προοπτική μιας συνεργασίας των ΗΠΑ με το YPG, ακόμα και μετά τη συμβατική ήττα του Ισλαμικού Κράτους, και δεν θα το δεχθεί με «σταυρωμένα χέρια».

Καθώς η Τουρκία προετοιμάζεται για επίθεση, εντείνονται οι ανησυχίες πως ένα λανθασμένο τουρκικό πλήγμα θα μπορούσε να προκαλέσει ρωσικά ή αμερικανικά θύματα και να οδηγήσει σε μια επικίνδυνη κλιμάκωση της σύγκρουσης.

Αυτός ο κίνδυνος και η υπόθεση πως η στήριξη των ΗΠΑ προς το YPG ήταν προσωρινή, έχουν αποτρέψει την Τουρκία από το να εξαπολύσει πλήρη πόλεμο κατά του YPG. Όμως τώρα, καθώς οι ΗΠΑ ενισχύουν τη στήριξή τους προς το YPG και οι σχέσεις μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας συσφίγγονται, η Τουρκία φαίνεται όλο και πιο πρόθυμη να αναλάβει τα ρίσκα μιας επίθεσης.

Stratfor
Euro2day



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η Τουρκία ανακοίνωσε ότι θα επέμβει στην Αφρίν και την Μανμπίτζ της Συρίας για να αντιμετωπίσει την απειλή που δημιουργούν για την ασφάλειά της οι συριακές κουρδικές Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), που διατηρούν σχέσεις με το PKK, προσθέτοντας ότι η δυσπιστία της έναντι των ΗΠΑ συνεχίζεται.

Η Άγκυρα πρόσθεσε ότι η Ρωσία δεν θα πρέπει να αντιταχθεί στην τουρκική επιχείρηση στην Αφρίν και ότι θα συντονιστεί με τη Μόσχα αναφορικά με την κατάσταση των Ρώσων παρατηρητών εκεί.

Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε επίσης στο τηλεοπτικό δίκτυο CNN Turk ότι η Άγκυρα θα συντονιστεί με τη Μόσχα και την Τεχεράνη για μια αεροπορική επιχείρηση στην Αφρίν.

Η υποστήριξη από την Ουάσιγκτον της πολιτοφυλακής YPG των Κούρδων της Συρίας έχει εξοργίσει την Τουρκία, ιδιαίτερα αφού ο υπό τις ΗΠΑ συνασπισμός ανακοίνωσε ότι θα βοηθήσει στη δημιουργία μιας μεθοριακής δύναμης στα σύνορα Συρίας – Τουρκίας 30.000 μελών που θα περιλαμβάνει την YPG.

Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρεξ Τίλερσον δήλωσε την Τετάρτη ότι συναντήθηκε με τον ομόλογό του της Τουρκίας για να αποσαφηνίσουν το ζήτημα και πρόσθεσε ότι η κατάσταση «περιγράφεται εσφαλμένα».

Εντούτοις ο Μ. Τσαβούσογλου δήλωσε σε συνέντευξη στο CNN Turk ότι η Τουρκία θα επέμβει στην Αφρίν και τη Μανμπίτζ για να αντιμετωπίσει τη YPG και ότι η δυσπιστία της έναντι της Ουάσιγκτον συνεχίζεται.

Οι ΗΠΑ εξακολουθούν να εκπαιδεύουν τοπικές δυνάμεις ασφαλείας στη Συρία. Η εκπαίδευση έχει σχεδιαστεί για να ενισχύσει την ασφάλεια των εκτοπισμένων που επιστρέφουν στις κατεστράμενες κοινότητες τους. Είναι επίσης απαραίτητο, ώστε το ISIS να μην μπορεί να επανεμφανιστεί σε απελευθερωμένους και μη κυβερνητικούς χώρους. Αυτή δεν είναι μια νέα δύναμη «στρατού» ή συμβατικής «συνοριοφυλακής» αλλά περισσότερο μια δύναμη αστυνομικού χαρακτήρα..

Στο μεταξύ, παρά τη διαφωνία της η Δαμασκός για τη συγκρότηση αυτής της Κουρδικής δύναμης, απείλησε με κατάρριψη τουρκικών πολεμικών αεροσκαφών, σε περίπτωση που η Τουρκία επιχειρήσει εκστρατεία ενάντια στο κουρδικό καντόνι της Αφρίν, στο συριακό βορρά, απείλησε ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Συρίας.

Η Αμερικανική άποψη

Αυτή η εκπαίδευση και αυτές οι δυνάμεις είναι συνεπείς με τους στόχους της εκστρατείας για να εξασφαλιστεί η διαρκή νίκη του ISIS, να διευκολυνθούν οι προσπάθειες σταθεροποίησης και να δημιουργηθούν οι συνθήκες που υποστηρίζουν τη διαδικασία της Γενεύης υπό την ηγεσία του ΟΗΕ.

Η στρατιωτική εκστρατεία εναντίον του ISIS στη Συρία δεν έχει τελειώσει και οι σκληρές μάχες είναι ακόμα σε εξέλιξη στη μέση κοιλάδα του ποταμού Ευφράτη.

Αυτές οι δυνάμεις ασφαλείας εστιάζονται εσωτερικά για να εμποδίσουν τους μαχητές της ISIS να φύγουν από τη Συρία και να αυξήσουν την τοπική ασφάλεια σε απελευθερωμένες περιοχές. Αυτές οι δυνάμεις θα προστατεύσουν τον τοπικό πληθυσμό και θα βοηθήσουν στην αποτροπή του ISIS από νέες επιθέσεις εναντίον των ΗΠΑ και των συμμάχων και των εταίρων τους, εν αναμονή της μακροπρόθεσμης πολιτικής λύσης στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, στη Γενεύη.

«Μέχρι στιγμής, μέσω των ενεργειών του συνασπισμού στη Συρία, το ISIS δεν έχει καταφέρει να ξαναποκτήσει καμία από τις περιοχές που έχασαν. Σκοπεύουμε να το κρατήσουμε έτσι», δήλωσε Αμερικανός αξιωματικός.

«Γνωρίζουμε έντονα τις ανησυχίες για την ασφάλεια της Τουρκίας, του εταίρου του Συνασπισμού και συμμάχου μας στο ΝΑΤΟ. Οι ανησυχίες της Τουρκίας για την ασφάλεια είναι νόμιμες. Θα συνεχίσουμε να είμαστε απόλυτα διαφανείς με την Τουρκία για τις προσπάθειές μας στη Συρία για να νικήσουμε το ISIS και να υποστηρίξουμε τον σύμμαχό μας στο ΝΑΤΟ, στις προσπάθειές του για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Οι Η.Π.Α. και οι συνεργάτες της στον Παγκόσμιο Συνασπισμό παραμένουν ακλόνητοι στην κοινή μας δέσμευση να νικήσουμε τη ISIS και να σταθεροποιήσουμε τη Συρία.

Τελικά, η Συρία πρέπει να καθορίσει το δικό της μέλλον μέσω της πολιτικής διαδικασίας που περιγράφεται στο ψήφισμα 2254 του Συμβουλίου Ασφαλείας».

Σημειώσεις


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Ιαν 2018


Η κυβέρνηση της Συρίας προειδοποίησε σήμερα την Τουρκία να μην εξαπολύσει στρατιωτική επιχείρηση στη βορειοδυτική συριακή περιφέρεια Αφρίν και δήλωσε πως οι συριακές αντιαεροπορικές δυνάμεις είναι έτοιμες να αμυνθούν εναντίον μιας τέτοιας επίθεσης.

«Προειδοποιούμε την τουρκική ηγεσία ότι, αν αρχίσουν επιχειρήσεις μάχης στην περιοχή Αφρίν, αυτό θα θεωρηθεί πράξη επίθεσης του τουρκικού στρατού», αναφέρεται σε δήλωση του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών Φαϊζάλ Μεκντάντ που μεταδόθηκε από τα κρατικά μέσα ενημέρωσης.

«Η συριακή αντιαεροπορική άμυνα έχει αποκαταστήσει την πλήρη ισχύ της και είναι έτοιμη να καταστρέψει στόχους της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας στους αιθέρες της Συριακής Αραβικής Δημοκρατίας», πρόσθεσε.

Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε σε σημερινή συνέντευξή του στο CNN Turk πως η Τουρκία θα επέμβει στις περιφέρειες Αφρίν και Μανμπίτζ για να αντιμετωπίσει τις πολιτοφυλακές YPG των Κούρδων της Συρίας.

Τουρκικές δυνάμεις έχουν ήδη αναπτυχθεί σε περιοχές της Συρίας και στις δύο πλευρές της Αφρίν, η οποία ελέγχεται από τις YPG. Ο συριακός στρατός ελέγχει εδάφη προς νότον.

«Η παρουσία οποιωνδήποτε τουρκικών δυνάμεων σε συριακά εδάφη απορρίπτεται κατηγορηματικά», δήλωσε ο Μεκντάντ. Πρόσθεσε πως η στρατιωτική δράση εκ μέρους της Άγκυρας θα περιπλέξει τον ρόλο της στις διπλωματικές προσπάθειες και θα την βάλει «στο ίδιο επίπεδο με τις τρομοκρατικές οργανώσεις».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



17 Ιαν 2018


Tου Αλέξανδρου Τάρκα

Οι βίαιες ταραχές στο Ιράν είναι ακόμα νωρίς να αξιολογηθούν ως ικανές για ανατροπή ή μετάλλαξη του θεοκρατικού καθεστώτος που επεβλήθη το 1979. Ίσως φαίνονται σαν μακρινό θέμα, αλλά η μεταβολή συσχετισμών στη Μέση Ανατολή πάντοτε επηρεάζει το διπλωματικό σχεδιασμό και τα συμφέροντα της χώρας μας. Σχεδόν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων 40 ετών, οχυρωμένες στο εύλογο σκεπτικό ότι ακολουθούν την ενιαία θέση της ΕΕ, πέτυχαν να ισορροπήσουν μεταξύ των διαφόρων αντιμαχόμενων πλευρών στην ταραγμένη περιοχή.

Κατά τη δεκαετία του ’80 και του πολέμου Ιράν-Ιράκ, οι (κρατικές) αμυντικές βιομηχανίες μας εξασφάλισαν μεγάλα έσοδα, εξάγοντας -μερικές φορές ταυτόχρονα- και στις δύο πλευρές. Το 1990, η εγκαθίδρυση πλήρων διπλωματικών σχέσεων με το Ισραήλ διόρθωσε το λάθος της υπερβολικής στήριξης προς διάφορες παλαιστινιακές οργανώσεις τα προηγούμενα χρόνια. Το 1993-96, οι σχέσεις Αθήνας-Τεχεράνης βελτιώθηκαν, λόγω των κοινών κινδύνων από την Τουρκία και χάρη στην ανοχή των ΗΠΑ προς το σχήμα συνεργασίας Ελλάδας, Ιράν, Αρμενίας, Βοσνίας που επέτρεπε συνεννοήσεις για το μέλλον της πρώην Γιουγκοσλαβίας και τους γείτονες της Ρωσίας.

Το 2002-03, κυρίως επί Ελληνικής Προεδρίας στην ΕΕ, η κυβέρνηση είχε πολυμερείς επαφές πριν και μετά τον πόλεμο στο Ιράκ. Ιδιαίτερα σημαντικές ήταν το 2007-08, οι απόρρητες ενημερώσεις των ΗΠΑ προς την Αθήνα για το δίδυμο (αμερικανικό και ΝΑΤΟϊκό) σχέδιο αντιπυραυλικής άμυνας έναντι του Ιράν. Αυτό αργότερα μεταβλήθηκε, ενώ το 2010 αποτελεί το έτος-σταθμό πραγματικής αναβάθμισης των σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ.

Προειδοποίηση Νετανιάχου

Το 2014, ο υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος επισκέφθηκε την Τεχεράνη, αλλά απέτυχε παταγωδώς στην προσέλκυση ιρανικών επενδύσεων και στην αύξηση των ελληνικών εξαγωγών μετά την άρση των διεθνών κυρώσεων. Αντίθετα, πιο ρεαλιστική είναι η στρατηγική πολιτικών και πολιτισμικών-διαθρησκευτικών επαφών του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά με το Ιράν την τελευταία τριετία.

Στις αρχές του 2018 (ακόμα κι αν δεν είχαν ξεσπάσει οι διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών), υπάρχουν μεγάλα ερωτηματικά για τις επικείμενες αλλαγές στη Μέση Ανατολή. Και βεβαίως πώς αυτές οι αλλαγές θα επηρεάσουν, άμεσα ή δευτερογενώς, τα ελληνικά συμφέροντα.

Πρώτα από όλα, σύμφωνα με ελληνικές και ξένες διπλωματικές πηγές, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου φέρεται να ενημέρωσε πρόσφατα την ΕΕ ότι η χώρα του θα αντιδράσει, προφανώς στρατιωτικά, στο ενδεχόμενο εγκατάστασης βάσεων του Ιράν στη Συρία. Το μείζον πρόβλημα για το Ισραήλ είναι ότι οι συγκεκριμένες βάσεις θα ενισχύσουν σε υπερθετικό βαθμό την ήδη υφιστάμενη συνδρομή του Ιράν προς τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο και προς το στρατιωτικό τμήμα της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο ρωσικός παράγοντας

Ενδεχόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Λίβανο θα πολλαπλασιάσουν τα προβλήματα στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και θα απαιτήσουν την εκκένωση πολιτών δυτικών χωρών, κυρίως, προς την Κύπρο, ίσως και με ελληνικά αεροναυτικά μέσα. Το δεύτερο ερωτηματικό αφορά τη στάση της Ρωσίας που έχει μακρά στρατιωτική παρουσία στη Συρία και πλέον συμφωνεί σε πολλά θέματα με την Τουρκία για την περιοχή. Το τελευταίο διάστημα, οι σχέσεις Αθήνας-Μόσχας δοκιμάζονται και θα είναι δύσκολη η επανάληψη ειδικών συνεννοήσεων για χειρισμούς έναντι της Άγκυρας.

Ο τρίτος και, μακροπρόθεσμα, σημαντικότερος κίνδυνος για την Ελλάδα εντοπίζεται στο Μεταναστευτικό. Όσο και αν φαίνεται περίεργο, ο τερματισμός του εμφυλίου στη Συρία ίσως τροφοδοτήσει νέο κύμα μεταναστών-προσφύγων, καθώς η εγκατάσταση Σιϊτών (με έγκριση της Δαμασκού και της Τεχεράνης) θα ωθήσει Σουνίτες και Χριστιανούς προς την Ευρώπη, μέσω Ελλάδος.

Πέραν των τριών αυτών θεμάτων άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος, το επείγον διεθνές ζήτημα είναι τι θα γίνει με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Το Ισραήλ τονίζει ότι το Ιράν επιδιώκει ακόμα την απόκτηση πυρηνικών όπλων και η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να μεταβάλει τη συμφωνία του 2015, ενώ ο ΟΗΕ και η ΕΕ επιμένουν στην τήρησή της. Ανεξαρτήτως της, εξ αυτών, ορθότερης θέσης, το ερωτηματικό, εν μέσω των ταραχών και ενόψει (μετριοπαθών ή σκληροπυρηνικών) κυβερνητικών αλλαγών στην Τεχεράνη, είναι ποιος θα κατέχει τα κλειδιά του πυρηνικού προγράμματος. Κανείς δεν γνωρίζει την απάντηση, όπως και την αντίδραση των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

SLPress


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



16 Ιαν 2018


Ο άνθρωπος που πριν από 46 χρόνια ρίσκαρε να σαπίσει στη φυλακή για να δώσει στους New York Τimes και στην Washington Post τα Pentagon Papers αποφάσισε τώρα να γράψει ένα βιβλίο για τον πυρηνικό όλεθρο. Λέτε να είναι το βιβλίο αυτό η βάση για την επόμενη ταινία του Σπίλμπεργκ;

Η κυβέρνηση των ΗΠΑ ψεύδεται ασύστολα και συνειδητά στους πολίτες. Αλλά ένα «βαθύ λαρύγγι» προσφέρει στους δημοσιογράφους απόρρητα κυβερνητικά έγγραφα, φέρνοντας σε εξαιρετικά δύσκολη θέση τον Λευκό Οίκο. Ακολουθεί μια πρωτοφανής απόπειρα λογοκρισίας και εκφοβισμού του Τύπου, μέσω άσκησης πιέσεων προς τους ίδιους τους εκδότες. Τελικά θα επικρατήσει η αλήθεια και η ελευθεροτυπία.

Το εν λόγω σενάριο θα μπορούσε να αποτελεί μια είδηση των ημερών μας ή μάλλον των ημερών του Ντόναλντ Τραμπ. Στην πραγματικότητα, ωστόσο, πρόκειται για μια υπόθεση που απασχόλησε την αμερικανική κοινή γνώμη πριν από σχεδόν μισό αιώνα. Η δημοσίευση, το 1971, των αποκαλούμενων «Pentagon Papers» (επίσημα «Σχέσεις Ηνωμένων Πολιτειών – Βιετνάμ, 1945-1967») από τους New York Times και την Washington Post, αποκάλυψε στους Αμερικανούς τα ψέματα που άκουγαν επί δεκαετίες όσον αφορά τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Αμαυρώθηκαν πρόεδροι Ρεπουμπλικανοί, όπως ο Αϊζενχάουερ και ο Νίξον αλλά και Δημοκρατικοί, όπως ο Τρούμαν, ο Κένεντι και ο Τζόνσον. Αλώβητος δεν βγήκε κανένας.
Τώρα η πολύκροτη αυτή υπόθεση μεταφέρεται στην μεγάλη οθόνη με την ταινία «The Post» (άρχισε να προβάλλεται στις ελληνικές αίθουσες την προηγούμενη εβδομάδα) του Στίβεν Σπίλμπεργκ. Πρόκειται για ακόμα μια «στρατευμένη» ταινία του αμερικανού σκηνοθέτη ο οποίος, αφότου έσπασε τα ταμεία με «Τα σαγόνια του καρχαρία», τον «Ε.Τ», τον «Ιντιάνα Τζόουνς» και το «Τζουράσικ Παρκ», στράφηκε στην ιστορία και στην πολιτική με έργα όπως η «Λίστα του Σίντλερ» και ο «Λίνκολν».

To «The Post» εστιάζει στο πρόσωπο της Κάθριν Γκράχαμ , της ιστορικής εκδότριας της Washington Post (την υποδύεται η Μέριλ Στριπ) που υπερασπίστηκε με σθένος την εφημερίδα της παρά τις ισχυρότατες πιέσεις της πολιτικής εξουσίας. Η δημοσίευση των Pentagon Papers θα μπορούσε να οδηγήσει στη χρεοκοπία την Washington Post και την ίδια ακόμα και στη φυλακή.

Σκηνή από την ταινία «The Post»: η Μέριλ Στριπ, στον ρόλο της εκδότριας Κάθριν Γκράχαμ, συζητά με τον Τομ Χανκς, στον ρόλο του διευθυντή της «Ουάσινγκτον Ποστ» Μπεν Μπράντλι
Αλλά ο πραγματικός πρωταγωνιστής της υπόθεσης είναι ο Ντάνιελ Eλσμπεργκ, ο στρατηγικός αναλυτής της Rand Corporation που είχε πρόσβαση στα αρχεία του Πενταγώνου. Ο Eλσμπεργκ είναι πλέον ένα εμβληματικό πρόσωπο της σύγχρονης αμερικανικής ιστορίας και σήμερα, στην ηλικία των 87 ετών, εξακολουθεί να είναι ο ίδιος θαρραλέος και απόλυτα διαυγής άνθρωπος που πριν από 47 χρόνια επέλεξε να διακινδυνεύσει να περάσει το υπόλοιπο της ζωής του έγκλειστος στη φυλακή, για να δώσει στη δημοσιότητα περί τις 7.000 απόρρητα έγγραφα που αποκάλυπταν τις λανθασμένες αποφάσεις και τα ψέματα πολλών αμερικανικών κυβερνήσεων σχετικά με το Βιετνάμ. Ο ίδιος αυτός άνθρωπος ολοκλήρωσε πρόσφατα το «The Doomsday Machine», ένα βιβλίο στο οποίο παρουσιάζει μια άλλη εξαιρετικά ανησυχητική ιστορία.

Κατά τα χρόνια που εργάστηκε στο Πεντάγωνο, ο Eλσμπεργκ δεν περιορίστηκε μόνον στους φακέλους για το Βιετνάμ, αλλά υπέκλεψε απόρρητες πληροφορίες αναφορικά με τον ολέθριο αντίκτυπο ενός πυρηνικού πολέμου, συμπεριλαμβανομένων και προβλέψεων όσον αφορά το μέγεθος της καταστροφής και τον συνολικό αριθμό των νεκρών. Τα έγγραφα αυτά, ωστόσο, δεν δημοσιεύτηκαν ποτέ. Αναμένοντας την έναρξη της δίκης για τα Pentagon Papers, τα εμπιστεύτηκε στον αδελφό του. Καταστράφηκαν, ωστόσο, στη διάρκεια μιας τροπικής καταιγίδας. Δεκαετίες μετά ο Έλσμπεργκ αποφάσισε να γράψει και να αποκαλύψει την στρατηγική των ΗΠΑ για τα πυρηνικά κατά τη δεκαετία του 1960, για να αποδείξει πως η κληρονομιά των πιο επικίνδυνων όπλων στην ιστορία της ανθρωπότητας – μια κληρονομιά που ο Τραμπ επιθυμεί να εκσυγχρονίσει – εξακολουθεί να απειλεί την επιβίωσή μας. Και σίγουρα δεν πρόκειται για ένα βιβλίο που αφορά μόνο τους Αμερικανούς και την ιστορία τους αλλά το μέλλον του κόσμου μας.

Μιλώντας στην ιταλική Repubblica, με αφορμή την κυκλοφορία του βιβλίου του αλλά και την προβολή του «The Post» στους κινηματογράφους, ο Έλσμπεργκ  δήλωσε ότι 46 χρόνια μετά τα Pentagon Papers αποφάσισε να γράψει για τον πυρηνικό όλεθρο γιατί«πρακτικά όλοι οι κίνδυνοι που ήταν γνωστοί πριν από μισό αιώνα, υφίστανται ακόμα, άμεσοι και σοβαροί όπως πάντα. Και ήταν ξεκάθαρο από το τέλος του περασμένου αιώνα ότι ούτε το τέλος του Ψυχρού Πολέμου ούτε η κυβέρνηση του Μπιλ Κλίντον ή, στη συνέχεια, του Μπαράκ Ομπάμα, θα εξάλειφαν ή θα περιόριζαν αισθητά τους κινδύνους».

O Έλσμπεργκ αποφάσισε να γράψει και να αποκαλύψει την στρατηγική των ΗΠΑ για τα πυρηνικά κατά τη δεκαετία του 1960, για να αποδείξει πως ακόμα και σήμερα , τα πυρηνικά όπλα, εξακολουθούν να απειλούν την επιβίωσή μας
Για να συμβεί αυτό «ΗΠΑ και ΝΑΤΟ δεν θα πρέπει απλά να υιοθετούν την πολιτική του no-first use, αλλά να ενεργούν και σύμφωνα με αυτή, εξαλείφοντας από την Ευρώπη όλα τα τακτικά πυρηνικά όπλα, τα οποία είναι εξαιρετικά ευάλωτα και θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν πάνω στη βάση ενός λάθους συναγερμού (όπως συνέβη πρόσφατα στη Χαβάη). Αυτό σημαίνει ότι θα πρέπει να αποσυρθούν όλα τα πυρηνικά όπλα από την Ιταλία, τη Γερμανία, το Βέλγιο, την Τουρκία και την Ολλανδία», υποστήριξε ο Ελσμπεργκ, προσθέτοντας πως θα πρέπει να πράξει ανάλογα και η Ρωσία.

Όσον αφορά τον ρόλο του ως πληροφοριοδότη της αμερικανικής κοινής γνώμης για τα κακώς κείμενα των αμερικανικών κυβερνήσεων ο Ελσμπεργκ δηλώνει πως «σπανίως είναι δυνατό να αλλάξει το σύστημα εκ των έσω καθώς διαθέτει πολλές δικλείδες ασφαλείας για τον κίνδυνο να υπάρχουν άτομα που θα ενεργήσουν σύμφωνα με τη συνείδησή τους σε περίπτωση που διαφωνήσουν με τους ανωτέρους τους».

Προτρέπει, ωστόσο, τους νέους που θέτουν εαυτόν στην υπηρεσία της πατρίδας τους «να υπηρετούν ταυτόχρονα και την ανθρωπότητα, να πληροφορούνται, να θέτουν ερωτήματα και να κινητοποιούνται για την αλλαγή λανθασμένων και επικίνδυνων πολιτικών, δρώντας εκτός του συστήματος. Στην περίπτωση που βρεθούν εντός και ανακαλύψουν ότι τα αφεντικά τους και οι θεσμοί για τους οποίους εργάζονται, εξαπατούν το κοινοβούλιο και την κοινή γνώμη, θα τους ενθάρρυνα να καταγγείλουν όλα όσα ξεσκεπάσουν, αξιοποιώντας τα αποδεικτικά στοιχεία και ανεξάρτητα από το τίμημα για τις ζωές και τις καριέρες τους».

Protagon


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Σιγά- σιγά διαφαίνεται καθαρότερα στον ορίζοντα της διεθνούς πολιτικής σκηνής η νέα προτεραιότητα της Μόσχας: η στήριξη της Τουρκίας, στη μετατροπή της σε περιφερειακή δύναμη από τη στιγμή που είναι φανερό πως την Άγκυρα δεν την αφορά, κατά προτεραιότητα, η στενή σχέση της με την Ουάσιγκτον.

Μια πρώτη ένδειξη ήταν η συμμαχία που έχτισε μαζί της και το Ιράν (μια ακόμη αντί-δυτική δύναμη) στη Συρία, προκειμένου υποτίθεται να καταστείλουν τη δράση των τζιχαντιστών. Στη συμμαχία αυτή, η προτεραιότητα της Μόσχας και του Ιράν, ήταν η ενίσχυση του καθεστώτος Μπαάθ, του Μπασάρ Αλ Άσαντ. Για την Τουρκία, η μείωση των δομών των Κούρδων της Συρίας.

Αν και αρχικά η Μόσχα επιχείρησε να στηρίξει τις Κουρδικές δυνάμεις πολιτοφυλακής (YPG)που μάχονταν στο βορρά κι ανατολικά εναντίον των τζιχαντιστών, το τελευταίο μικρό διάστημα, που κλήθηκε από την Άγκυρα να λάβει θέση για τις σχέσεις τους μαζί τους, αποφάσισε πως δεν θα τους στηρίξει πλέον.

Η νέα αυτή «θέση» της Ρωσίας, μεταφράστηκε σε δυο κινήσεις- αποφάσεις: η πρώτη, απέκλεισε τελικά από τις συνομιλίες στο Σότσι, της Μαύρης Θάλασσας, για το «μέλλον της Συρίας», τους Κούρδους και μόλις χθες ο Ρώσος υπεξ Σεργκέϊ Λαβρόφ, πήρε ανοιχτά θέση υπέρ της Άγκυρας, αποφεύγοντας ευγενικά να την κατονομάσει σαν «ηθικό αυτουργό» της επιλογής της.

Ο σχηματισμός ζώνης που θα ελέγχεται από τους κουρδοκρατούμενες Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF), με την υποστήριξη των ΗΠΑ στη Συρία, μπορεί να οδηγήσει στη διαίρεση της χώρας, δήλωσε ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ.

Στο πλαίσιο ετήσιας συνέντευξής του εφ’ όλης της ύλης, ο επικεφαλής της ρωσικής διπλωματίας σημείωσε ότι η πολιτική που ακολουθεί η Ουάσιγκτον στη Συρία δείχνει ότι οι ΗΠΑ δεν είναι προσηλωμένες στη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας.

«Οι ενέργειες που μπορούμε να δούμε αυτήν τη στιγμή δείχνουν ότι οι ΗΠΑ δεν θέλουν να διατηρηθεί η εδαφική ακεραιότητα της Συρίας. Μόλις χθες μια νέα πρωτοβουλία ανακοινώθηκε, οι ΗΠΑ επιθυμούν να βοηθήσουν τις αποκαλούμενες Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) να ορίσουν κάποιες μεθοριακές ζώνες ασφαλείας», ανέφερε ο κ. Λαβρόφ.

Η πρωτοβουλία αυτή θα έχει στην πράξη ως αποτέλεσμα την απομόνωση μεγάλων τμημάτων εδαφών κατά μήκος των συνόρων της Συρίας με την Τουρκία και το Ιράκ και ανατολικά του Ευφράτη, τα οποία βρίσκονται σήμερα υπό τον έλεγχο των SDF.

«Όμως η σχέση μεταξύ Αράβων και Κούρδων εκεί είναι περίπλοκη. Η ανακοίνωση ότι η ζώνη αυτή θα ελέγχεται από τις ομάδες υπό τις ΗΠΑ, από δυνάμεις έως και 30.000 ανδρών, είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα, το οποίο προκαλεί ανησυχίες ότι μπορεί να υπάρχει ένα σχέδιο για την διαίρεση της Συρίας», πρόσθεσε.

«Γνωρίζετε», συμπλήρωσε εξάλλου, «ότι αυτό έχει ήδη προκαλέσει την αρνητική αντίδραση της Τουρκίας, ενώ έχω πει ότι για μας, αυτό προκαλεί σοβαρές ανησυχίες όσον αφορά τη διατήρηση της εδαφικής ακεραιότητας της Συρίας. Υπάρχει επίσης το ζήτημα των σχέσεων μεταξύ της Τουρκίας και των Κούρδων. Αυτή η νέα μονομερής κίνηση – τελεσίγραφο δεν συμβάλει στην ρύθμιση της κατάστασης», κατέληξε.

Πληροφορίες επίσης αποδίδουν την πρόσφατη επανάκαμψη των σχέσεων μεταξύ της Περιφερειακης Κυβέρνησης του Κουρδιστάν και της Τουρκίας, σε οικονομικούς παράγοντες της περιοχής εκ των οποίων οι Ρώσοι ήταν απο τους ισχυρότερους.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε και σε ένα ακόμη ζήτημα που πλέον συμπορεύεται με την Τουρκική Εξωτερική πολιτική. Πρόκειται για την πΓΔΜ, όπου ως πρόσφατα η Τουρκία ήταν η μόνη ανοιχτά καταγγέλλουσα την επίλυση της διαφοράς του ονόματος της ΠΓΔΜ με την Ελλάδα, ενώ από χθες προσήλθε στην άποψη αυτή και η Μόσχα (διαβάστε το σημερινό σχετικό ρεπορτάζ, σε άλλη στήλη).

Σημειώσεις


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου