Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Απρ 2018



Αφού η σημερινή κυβέρνηση υπέγραψε την παράδοση – παραχώρηση εκμετάλλευσης του συνόλου της δημόσιας – κρατικής περιουσίας για 99 χρόνια στους δανειστές, αφού ψήφισε σειρά επαχθέστατων οικονομικών μέτρων ισοπεδώνοντας την επιχειρηματικότητα, αλλά και φορολογικών νόμων εξαθλιώνοντας ένα πολύ σημαντικό τμήμα της ελληνικής κοινωνίας, ξαφνικά εισήγαγε τα εθνικά θέματα προς «διαχείριση» προκειμένου να προχωρήσει στην «επίλυση» χρόνιων θεμάτων. Χρησιμοποιήθηκε μάλιστα η λέξη «ευκαιρία» και διαφημίστηκε δεόντως από τα φιλοκυβερνητικά «κανάλια επικοινωνίας» η υποχρέωση της Ελλάδας αλλά και οι δυνατότητες που υπάρχουν μέσα από αυτή την… «ευκαιρία». Είναι βέβαιο πως χρειάζεται να γραφτούν πολλά βιβλία για να καταγραφεί το «κυβερνητικό έργο» της παρούσας συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.

Το ιστολόγιό μας βρέθηκε στην ευχάριστη θέση να συνομιλήσει για όλα τα ανοιχτά θέματα της επικαιρότητας με τον Πρέσβη ε.τ., πρώην Διοικητή της Ε.Υ.Π. και πρώην Βουλευτή Επικρατείας κύριο Ιωάννη Κοραντή έναν άνθρωπο με τεράστια εμπειρία στη διαχείριση των Εθνικών μας Θεμάτων. Οι απαντήσεις που δόθηκαν από τον κ. Κοραντή είναι ιδιαίτερα ενδιαφέρουσες...

Συνέντευξη στον Κωνσταντίνο Τερζή  

Εσείς, κύριε Πρέσβη, είστε ένας άνθρωπος που κατά τη διάρκεια της ζωής σας ασχοληθήκατε με τα Εθνικά μας Θέματα, πρωταγωνιστώντας σιωπηλά σε διπλωματικές "μάχες" και γεγονότα που ενδεχομένως δεν θα γίνουν ποτέ γνωστά.
Η πρώτη «ευκαιρία» την οποία έθεσε επί τάπητος το υπουργείο Εξωτερικών, ήταν η επίσκεψη του Προέδρου της Τουρκίας, κ. Ερντογάν. Πώς σχολιάζετε τα όσα συνέβησαν, αλλά και διαχειρίστηκαν από την πλευρά της κυβέρνησης, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του κ. Ερντογάν, από την Αθήνα έως και την Θράκη…;

Η επίσκεψη ενός Αρχηγού Κράτους, ειδικά εάν διαθέτει εκτελεστικές εξουσίες, αποτελεί -πρέπει να αποτελεί- μείζον γεγονός στις διμερείς σχέσεις: είτε επισφραγίζει μία περίοδο μεγάλης ανάπτυξης τους με την υπογραφή σειράς σημαντικών συμφωνιών είτε εγκαινιάζει μία θεμελιώδη μεταστροφή στις διμερείς σχέσεις (πχ επίσκεψη Προέδρου Νίξον στην Κίνα το 1976). Εύλογα συνεπώς θα περίμενε κανείς ότι η πρώτη επίσκεψη Τούρκου Προέδρου στην Ελλάδα ύστερα από 62 χρόνια και δη του κ. Ερντογάν -με τη γνωστή ιδιοσυγκρασία αλλά και τις πελώριες εξουσίες που του δίνει το τουρκικό Σύνταγμα- θα σηματοδοτούσε, αν μη τι άλλο, την αρχή μίας μείζονος μεταστροφής της στάσης της Άγκυρας έναντι της Ελλάδος, όπως αυτή εκδηλώθηκε, σταθερά και διαχρονικά, με την βουλιμική επιθετικότητα της γείτονος. Αυτό προϋπέθετε ότι θα είχε καλλιεργηθεί, αθόρυβα μεν αλλά επίμονα και συστηματικά, το έδαφος για την επίτευξη αυτού του στόχου. Δυστυχώς, όσον αφορά την ελληνική πλευρά, ουδεμία τέτοια ένδειξη προέκυψε. Η χώρα μας, με δική της πρωτοβουλία ή ακόμη χειρότερα, όπως ακούσθηκε, καθ’ υπόδειξη/προτροπή του «διεθνούς παράγοντα» (πολιτικό/δημοσιογραφικό ευφημισμό για τις ΗΠΑ) άνοιξε πρώτη την ευρωπαϊκή πόρτα στον μέχρι τότε αποσυνάγωγο κ. Ερντογάν και του επέτρεψε -πέραν από την προηγηθείσα συνέντευξη του όπου είχε δηλώσει με σαφήνεια τις θέσεις του- να μας προσβάλει χυδαία, μέσα στο σπίτι μας. Οι σαφείς δημόσιες αντιδράσεις -πέρα από κάποιες παραφωνίες- του Προέδρου της Δημοκρατίας και του Πρωθυπουργού δεν ήσαν αρκετές για να μεταστρέψουν την εικόνα, την πολύ πικρή εικόνα, που άφησε στα μάτια των Ελλήνων αυτό το φιάσκο. Δηλωτικό άλλωστε της αμηχανίας και αβουλίας της ελληνικής πλευράς ήταν και το σκέλος της επίσκεψης Ερντογάν στη Θράκη όπου ο Τούρκος Πρόεδρος, που παρά τον ιδιωτικό χαρακτήρα της συνοδευόταν από Έλληνα Υφυπουργό, αναφέρθηκε εγκωμιαστικά, προς το πλήθος που τον επευφημούσε, στη δράση «των βουλευτών μας», αναφορά που την επόμενη μέρα τα φιλοκυβερνητικά παπαγαλάκια προσπαθούσαν απεγνωσμένα να αλλοιώσουν/διορθώσουν.

Η δεύτερη «ευκαιρία», στην οποία υπήρξε η ανάλογη κυβερνητική (ενδεχομένως και κομματική) προετοιμασία, ήταν το άνοιγμα της υπόθεσης που αφορά την ονοματολογία των Σκοπίων… Είναι πραγματικά ευκαιρία;
Είναι λογικό ότι προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την Τουρκία, πρέπει να κλείσουμε προηγουμένως τα άλλα δύο «εθνικά μέτωπα», δηλαδή σχέσεις με Σκόπια και Αλβανία. Όχι όμως όπως - όπως. Διότι μία ανώριμη, βεβιασμένη, κακή λύση σε ένα πρόβλημα είναι χειρότερη από την μη-λύση. Καλλιεργήθηκε η εικόνα μίας νέας Κυβέρνησης στα Σκόπια, πολύ λιγότερο εθνικιστικής από εκείνη του ανεκδιήγητου Γκρουέφσκι, με ισχνή κοινοβουλευτική πλειοψηφία πράγμα που υποτίθεται πρέπει να εκμεταλλευθούμε πριν είναι αργά, που «κατεβάζει» αγάλματα και σύμβολα αλυτρωτισμού κλπ. Η πραγματικότητα όμως είναι σκληρή. Οι πρόσφατες δηλώσεις Ζάεφ, που κάποιοι εδώ θέλουν να εμφανίσουν ως «διαπραγματευτικά κόλπα», επαναλαμβάνουν με κάθε σαφήνεια τις πάγιες θέσεις της γειτονικής χώρας που αρνείται οιανδήποτε αλλαγή στο Σύνταγμα της, με ο,τι αυτό συνεπάγεται. Με τον καιρό να πιέζει μέχρι την Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ διαγράφεται όλο και σαφέστερα η εικόνα αδιεξόδου και συνεπώς του γνωστού blame game, επί το ελληνικότερο «ποιός θα πάρει τον μουτζούρη».

Η αμέσως επόμενη «ευκαιρία» της κυβερνητικής εξωτερικής πολιτικής, ήταν η ακύρωση της υπάρχουσας διακρατικής συμφωνίας του 2009 μεταξύ Ελλάδας και Αλβανίας, η οποία αφορούσε -διορθώστε με αν κάνω λάθος- κυρίως τα θαλάσσια σύνορα μεταξύ των δύο χωρών. Πως σχολιάζετε αυτή την «εξέλιξη» και που μας οδηγεί αυτή η κυβερνητική πολιτική;
Και εδώ η Κυβέρνηση προσπαθεί, με ταχύρρυθμες διαδικασίες, να επιλύσει εκκρεμή προβλήματα. Κληρονόμησε μία καλή συμφωνία του 2009 που αποτελεί κεκτημένο, καθώς η Αλβανία την υπέγραψε -και τα κράτη έχουν την ευθύνη της υπογραφής τους- και τείνει να την κάνει χειρότερη, αλλάζοντας την μέθοδο οριοθέτησης, όπως ζητούν οι Αλβανοί, που ακολουθούν εν προκειμένω την τουρκική θέση για τις θαλάσσιες ζώνες.

Και ξαφνικά ένα πλοίο της Τουρκικής Ακτοφυλακής, παραβιάζοντας τα θαλάσσια σύνορα, αποπειράθηκε να εμβολίσει και να βυθίσει το πλέον σύγχρονο πλοίο του Ελληνικού Λιμενικού. Κανείς δεν μπορεί να χαρακτηρίσει «ατύχημα» το περιστατικό αυτό. Τι συνέβη από την πλευρά της Τουρκίας και πώς εξηγείτε εσείς αυτή την ενέργεια;
Ήταν μία προσχεδιασμένη πολεμική επιχείρηση εναντίον ενός άοπλου περιπολικού του Λ.Σ., ενέργεια που εντάσσεται στα πλαίσια της μακρόχρονης τουρκικής στρατηγικής για έλεγχο του Αιγαίου, με όλο το κατασκεύασμα περί «γκρίζων ζωνών» και άρα την αποτροπή παρουσίας της ελληνικής σημαίας -εν ευρεία εννοία- στις περιοχές αυτές.

Παρασκευή 2 Μαρτίου και με 20 ώρες καθυστέρηση ανακοινώνεται η σύλληψη δύο Ελλήνων στρατιωτικών στον Έβρο. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις φαίνεται να παίρνουν «φωτιά». Ως πρώην διπλωμάτης, που υπηρετήσατε και ως Πρέσβης στην Άγκυρα, αλλά και ως πρώην Διοικητής της ΕΥΠ, γνωρίζετε αρκετά καλά την ιδιοσυγκρασία των Τούρκων. Ποιο είναι το σχόλιό σας για την σύλληψη και ομηρία –κατάσταση την οποία εσείς πρώτος δημόσια αναφέρατε-, όπως αποδεικνύεται πλέον και από την κράτησή τους που συνεχίζεται χωρίς να απαγγέλλονται κατηγορίες, των Ελλήνων στρατιωτικών, από την Τουρκία του Ερντογάν;
Η Ελλάδα δεν μπόρεσε να «διαβάσει» τις εξελίξεις στην Τουρκία μετά το αποτυχόν πραξικόπημα της 15/7/2016. Επεβλήθη κατάσταση έκτακτης ανάγκης σε όλη την επικράτεια, εκατοντάδες χιλιάδες δημόσιοι υπάλληλοι, καθηγητές κλπ απολύθηκαν, χιλιάδες στάλθηκαν στα κάτεργα, αποκεφαλίσθηκαν οι Ένοπλες Δυνάμεις ενώ η Στρατοχωροφυλακή μετατράπηκε σε πραιτωριανό σώμα του κ. Ερντογάν. Στις διμερείς μας σχέσεις πολλαπλασιάσθηκαν οι τουρκικές προκλητικές δηλώσεις και ενέργειες, όπως η «επακούμβηση» της Φρεγάτας «Ναυαρίνο» και ο εμβολισμός του ΠΑΘ «Γαύδος». Μία μόλις εβδομάδα πριν το επεισόδιο με τους δύο στρατιωτικούς είχε περατωθεί μία μεγάλη στρατιωτική άσκηση στην Ανατολική Θράκη, την οποία μάλιστα προέβαλαν τα ελληνικά ΜΜΕ. Κανένας δεν είχε πάρει χαμπάρι τι γινόταν και τι άνεμοι φυσούσαν στη γείτονα; Οι Τούρκοι, πολύ απλά, μας την είχαν στημένη. Και αντί να διεθνοποιήσουμε ΑΜΕΣΩΣ το ζήτημα αυτό, η Κυβέρνηση το χειρίσθηκε όπως όλοι γνωρίζουμε. .Εύχομαι η ομηρία των δύο στρατιωτικών μας να έχει σύντομα τέλος. Φοβάμαι όμως ότι είναι απλά εργαλεία στα χέρια ενός αδίστακτου ηγέτη που θα τα χρησιμοποιήσει όταν και όπως κρίνει ότι τον συμφέρει στα πλαίσια του παραδοσιακού τούρκικου, ανατολίτικου, παζαριού.

Θα μπορούσε η Ελλάδα να προβλέψει και να αντιμετωπίσει παρόμοιου τύπου περιστατικά; Και αν ναι, πως θα μπορούσε κάτι τέτοιο να γίνει εφικτό;
Θα μπορούσε, εάν είχε «διαβάσει» σωστά τις εξελίξεις στην Τουρκία και είχε λάβει τα δέοντα μέτρα για την αντιμετώπιση τους επί του εδάφους, και όχι μόνο. Και εννοώ την κατάλληλη διάταξη δυνάμεων και χρήση κάθε διαθέσιμου τεχνικού μέσου.


Πως εξηγείτε την μη λειτουργία ενός ειδικού ηλεκτρονικού - δορυφορικού συστήματος για τον έλεγχο και επί της ουσίας την προστασία των συνόρων μας, με την μετέπειτα -όπως δημοσιεύθηκε πριν από δύο περίπου εβδομάδες σε ρεπορτάζ της εφημερίδας "Καθημερινή"- αγορά ενός τέτοιου συστήματος για τον έλεγχο του εντοπισμού και της μετακίνησης… κουνουπιών;
Γι αυτό το ζήτημα θα πρέπει να ρωτήσετε τον τότε (Οκτ.2009-Σεπτ.2010) Υπουργό Προστασίας του Πολίτη επί Κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ κ. Μ. Χρυσοχοΐδη ο οποίος, λίγες εβδομάδες μετά την ανάληψη των καθηκόντων του, αποφάσισε να πετάξει στα υπόγεια της ΕΥΠ -όπου και παραμένει έκτοτε αχρησιμοποίητο- το δορυφορικό σύστημα παρακολούθησης των συνόρων μας με τον τίτλο «Γεωγραφικό Σύστημα Πληροφοριών Διασυνοριακής Ασφάλειας κατά την Μετακίνηση Ανθρώπων και Αγαθών», γνωστό και ως GIS, που η ΕΥΠ είχε προμηθευθεί επί Κυβέρνησης Καραμανλή το 2008-2009.

Λίγο μετά το Πάσχα και ξαφνικά ένα Ελληνικό αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας, πέφτει στα νερά του Αιγαίου, 9 ναυτικά μίλια έξω από τη Σκύρο, κατά την διαδικασία της προσέγγισης του αεροδρομίου και της προσγείωσής του. Ο πιλότος χάνει τη ζωή του και ενδεχομένως δεν θα μάθουμε ποτέ τα αίτια αυτής της πτώσης, ενδεχομένως όμως το ενδιαφέρον να βρίσκεται στο συλλυπητήριο τηλεφώνημα του Μπιναλί Γιλντιρίμ, κατά τη διάρκεια του οποίου δημοσιοποιήθηκε πως ο Τούρκος πρωθυπουργός συνέδεσε την τύχη των δύο Ελλήνων στρατιωτικών που κρατούνται στην Αδριανούπολη, με το εάν η Αθήνα θα συνεργασθεί με την Άγκυρα και θα προχωρήσει σε διώξεις εναντίον του δικτύου Γκιουλέν στην Ελληνική επικράτεια… Η απλή προσέγγιση στην δημοσιοποίηση αυτής της «συνομιλίας» αφήνει «ίχνη» μιας παράξενης διάθεσης, από την Ελληνική πλευρά, για την γενικότερη διαχείριση των ελληνοτουρκικών.
Την επόμενη ημέρα Ερντογάν και Τσαβούσογλου αναφέρονται σε «Τούρκους της Δυτικής Θράκης», με καθαρά αλυτρωτικό τόνο.
Πως σχολιάζετε τόσο την πτώση του Ελληνικού Mirage (που επέφερε τον θάνατο του Σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου), αλλά και την στάση Γιλντιρίμ και Τσαβούσογλου – Ερντογάν;

Από το 1990 έως σήμερα απωλέσαμε 81 αεροσκάφη διαφόρων τύπων και 125 στρατιωτικούς (εκ των οποίων οι 63 με την πτώση του C-130 στο όρος Όθρυς). Με εξαίρεση τις περιπτώσεις των ηρώων Σιαλμά και Ηλιάκη, οι απώλειες δεν οφειλόντουσαν σε πολεμικές ενέργειες σε στενή έννοια. Είναι όμως προφανές ότι η υπεροπλία της Τουρκίας και το υπεράριθμο προσωπικό της, σε συνδυασμό με τη μόνιμη επιθετικότητα της ειδικά στον αέρα έχουν τις αυτονόητες συνέπειες, από κάθε άποψη, για την πολεμική αεροπορία μας (κόπωση αεροσκαφών, έλλειψη ανταλλακτικών, οικονομική δαπάνη κλπ). Δυστυχώς έχει παγιωθεί η εικόνα των τουρκικών παραβιάσεων του ΕΕΧ. Σε όλο τον κόσμο είναι αυτονόητο πως όταν υπάρχει εσκεμμένη παραβίαση, ακολουθεί κατάρριψη. Αντιθέτως στο Αιγαίο έχουν καθιερωθεί οι εικονικές αερομαχίες που διαρκούν μέχρι να αποφασίσουν οι Τούρκοι να απομακρυνθούν, και οι πολίτες διαβάζουν στον καθημερινό Τύπο τα μονόστηλα περί του αριθμού των παραβάσεων/παραβιάσεων, λες και είναι στήλη διανυκτερευόντων φαρμακείων.
Ως προς τη στάση της τούρκικης ηγεσίας, νομίζω ότι είναι εκτός συζήτησης να προχωρήσει η Αθήνα σε διώξεις εναντίον Γκιουλενιστών στην ελληνική επικράτεια, ειδικότερα δε στη Θράκη μας. Ας κρατήσει η Τουρκία τα προβλήματα της στο έδαφος της και ας μην τα προσθέτει στις ήδη αρκούντως βεβαρυμμένες ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Τουρκία και Μέση Ανατολή. Τουρκία και Κούρδοι. Τουρκία και Οθωμανισμός. Τουρκία, Ρωσία και ΗΠΑ… σε μία Μέση Ανατολή που μετατρέπεται σε κόλαση. Τι επιδιώκει η Τουρκία; Πως εξηγείτε εσείς τη «συμμαχική σχέση» με την Ρωσία;
Απλά ο Ερντογάν θέλει να γίνει και τύποις ο νέος Σουλτάνος, να επεκτείνει την επικράτεια της Τουρκίας μέχρι «τα σύνορα της καρδιάς της», όπως είπε, επιδιώκοντας να ανατρέψει το διεθνές καθεστώς της Λωζάνης και όχι μόνο, να παγιωθεί η χώρα του ως περιφερειακή υπερδύναμη στον γεωπολιτικό και στρατιωτικό τομέα, παράλληλα δε μέχρι το 2023, 100ετηρίδα της Τουρκικής Δημοκρατίας, η Άγκυρα να έχει γίνει μέλος του G-8 και όχι μόνο του G-20 όπως τώρα. ‘Έτσι παίζει σε όλα τα μέτωπα, χρησιμοποιώντας κατά το δοκούν έναντι πχ της ΕΕ την απειλή να ανοίξει τη στρόφιγγα της λαθρομετανάστευσης εάν δεν ικανοποιηθούν τα αιτήματα της, ενώ χρησιμοποιείται από τη Ρωσία ως οιονεί «Πέμπτη φάλαγγα» μέσα στο ΝΑΤΟ έναντι στρατιωτικών, γεωοικονομικών και γεωστρατηγικών ανταλλαγμάτων. Ο Ερντογάν βαδίζει πάνω σε τεντωμένο σχοινί, μέχρι στιγμής επιτυχώς, πλην όμως τα περιθώρια να φθάσει στο άκρο της γέφυρας στενεύουν.

Γεωπολιτική, γεωστρατηγική, γεωοικονομία… Η Τουρκία δείχνει να «παίζει» σε όλα τα μέτωπα. Δείχνει να απομακρύνεται από τη Δύση, από τις ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ. Θα αντιδράσει η Ουάσιγκτον; Και αν ναι, πως πιστεύετε πως θα γίνει αυτό;
Σωστές οι διαπιστώσεις και εύλογο το ερώτημα σας. Απαντώ: Άλλο Ερντογάν, άλλο Τουρκία. Η Ουάσιγκτον ανέχεται τον Ερντογάν διότι χρειάζεται τη Τουρκία, για προφανείς λόγους. Πιστεύω ότι θα αντιδράσει όταν θεωρήσει ότι αυτός ξεπέρασε τα ανεκτά όρια. Δύσκολο να προσδιορίσω επακριβώς ποιά είναι αυτά. Πως θα αντιδράσει; Το αφήνω στη φαντασία των αναγνωστών σας.

Όχι και τόσο ξαφνικά, ο Γ.Γ. του ΝΑΤΟ με δήλωσή του υπενθυμίζει πως το ΝΑΤΟ δεν πρόκειται να εμπλακεί στις ελληνοτουρκικές διαφορές, τις οποίες «βλέπει» να επιλύονται… Αποτελεί εξέλιξη ή ένα μήνυμα προς τις δύο πλευρές. Πως θα πρέπει να κινηθεί η ελληνική πλευρά, με δεδομένη πλέον και επισήμως την αδιαφορία του ΝΑΤΟ;
Ουδεμία έκπληξη και ουδεμία εξέλιξη. Ο κ. Στόλτενμπεργκ επανέλαβε ξερά την πάγια θέση της Συμμαχίας. Από ΝΑΤΟ, ως συλλογικό όργανο, δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτε. Πρέπει συνεπώς να κινηθούμε επιλεκτικά και διμερώς προς τα κράτη-μέλη του, να αναπτύξουμε τις τριμερείς και τετραμερείς συνεργασίες μας με Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο και να συνεχίσουμε την προβολή των θέσεων μας στα πλαίσια της ΕΕ χωρίς να διατηρούμε αυταπάτες ως προς την επίδραση των όποιων αποφάσεων της, ψηφισμάτων κλπ επί της Τουρκίας. Μόνο όταν η ΕΕ σφίξει την οικονομική μέγγενη γύρω από την Άγκυρα θα υπάρξει φως από αυτή την πλευρά.. Δυστυχώς δεν βλέπω πιθανή μία τέτοια εξέλιξη διότι τα εκατέρωθεν οικονομικά -και όχι μόνο- συμφέροντα είναι πελώρια. Άρα πρέπει να αναπτύξουμε, πρωτίστως, την αμυντική αυτοδυναμία μας. Να το συζητήσουμε;

Μετά από όλα αυτά, με δεδομένη και μια έκρηξη εθνικισμού αλλά και ανησυχίας στα Βαλκάνια, και μια ισχυρή ένταση και διεθνή ανησυχία -μετά τον βομβαρδισμό δυτικών δυνάμεων σε Συριακές εγκαταστάσεις- που δημιουργείται στον χώρο της Μέσης Ανατολής, τι σχολιάζετε με την δική σας εμπειρία;
Κατά κύριο λόγο πρέπει να έχουμε ένα ισχυρό, ενιαίο, εσωτερικό μέτωπο για την αντιμετώπιση ΟΛΩΝ, το υπογραμμίζω, ΟΛΩΝ των εντάσεων και προκλήσεων στην περιοχή μας και στον ευρύτερο χώρο μας. Κακά τα ψέματα, δεν υπάρχει τη στιγμή αυτή τέτοια ενότητα. Όλα τα άλλα ακολουθούν.

Τέλος κύριε Πρέσβη, δεν είναι καθόλου λίγοι οι Έλληνες που ανησυχούν για την πιθανότητα σύγκρουσης μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας. Δικαιολογείτε αυτή την ανησυχία; Ποια περιθώρια ελιγμών υπάρχουν, ώστε να είναι ουσιαστική η αντιμετώπιση της συνεχώς αυξανόμενης -ποσοτικά αλλά και ποιοτικά- τουρκικής προκλητικότητας ή και επιθετικότητας;
Δεν πιστεύω ότι η Τουρκία επιδιώκει πολεμική σύρραξη με την Ελλάδα. Επιβάλλεται όμως να διαπιστώσουμε ότι με μία σταθερή και συνεπή στρατηγική, εδώ και δεκαετίες, η Άγκυρα με ένα συνδυασμό μέτρων πολιτικού, στρατιωτικού, οικονομικού, κοινωνικού και θρησκευτικού χαρακτήρα επιδιώκει να επεκτείνει την κυριαρχία της επί ελληνικών εδαφών, θαλάσσης και αέρος. Την αντιμετωπίσαμε με μία εξ ίσου συνεπή πολιτική κατευνασμού, κακώς κατ’ εμέ, στο όνομα της αποφυγής του πολέμου. Την εκ μέρους μας «ψύχραιμη και νηφάλια» στάση οι Τούρκοι εκλαμβάνουν ως υποχωρητικότητα. Συνεπώς κινήθηκαν, και θα συνεχίσουν να κινούνται, ανάλογα. Δυστυχώς, ο όρος «αποτροπή» ναι μεν διδάσκεται στις Στρατιωτικές Σχολές πλην όμως είναι άγνωστος στη πολιτική κουλτούρα και το πολιτικό λεξιλόγιο των ελληνικών Κυβερνήσεων εδώ και δεκαετίες. Δύο μόνο φορές αντιδράσαμε με τρόπο που οι Τούρκοι κατάλαβαν και έκαναν πίσω: μία το 1976 με το γνωστό «βυθίσατε το Χόρα» και άλλη μία τον Μάρτιο 1987 με αφορμή την έξοδο του «Σισμίκ» στο Αιγαίο. Έκτοτε ουδέν. Είναι αλήθεια ότι ο ΥΠΕΞ κ. Κοτζιάς, την επαύριο του εμβολισμού του ΠΑΘ «Γαύδος», αν θυμάμαι καλά, είχε δηλώσει πως τυχόν μελλοντική ενέργεια της Τουρκίας θα αντιμετωπιζόταν με λιγότερο ειρηνικό τρόπο. Πολύ σωστά. Ιδού λοιπόν η Ρόδος, ιδού και το πήδημα!

Ο κόσμος ολόκληρος αλλάζει. Και κάθε αλλαγή ενέχει κινδύνους για όσους βρεθούν απροετοίμαστοι. Διανύουμε μια παρατεταμένη περίοδο ισχυρών γεωπολιτικών αναταράξεων και ανακατατάξεων από την Ουκρανία, έως το Ιράν και την Σαουδική Αραβία. Στο γεωπολιτικό αυτό «τρίγωνο» ήδη συμβαίνουν ισχυρότατες αλλαγές και συγκρούσεις, έχουν δημιουργηθεί σύνθετες και αλλοπρόσαλλες συμμαχίες, ενώ Ρωσία και ΗΠΑ αντιπαρατίθενται σε πολλά επίπεδα δημιουργώντας έντονη ανησυχία για την περίπτωση που «ξεφύγει ο έλεγχος» προκαλώντας ένα ντόμινο συγκρούσεων.
Από αυτές τις κρίσιμες χρονικές περιόδους προκύπτουν νικητές και ηττημένοι. Και στους νικητές βρίσκονται πάντα όσες χώρες αντιληφθούν εγκαίρως τις ισορροπίες των δυνάμεων και τοποθετηθούν εγκαίρως έχοντας ολοκληρωμένο σχέδιο, διάθεση και ικανότητες υποστήριξής του, αλλά και –όπως πάρα πολύ σωστά επισήμανε ο κ. Κοραντής- έχοντας πρωτίστως εξασφαλίσει ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο, πολιτικό αλλά και κοινωνικό.
Η πραγματική πρόκληση για την Ελλάδα είναι στο να εγκαταλείψει την θέση του θεατή, να μπορέσει να "διαβάσει" σωστά τις εξελίξεις, να εκμεταλλευτεί στον μέγιστο δυνατό βαθμό τα συμβαίνοντα, και να κινηθεί κατάλληλα ώστε να δημιουργήσει εκείνες τις συνθήκες που θα αποφέρουν οφέλη στη χώρα. Ο γεωπολιτικός χάρτης αλλάζει ταχύτατα και όσοι δεν προλάβουν να κινηθούν αποτρεπτικά ως προς τις απειλές, αλλά και έξυπνα ως προς τις εμφανιζόμενες συμμαχίες, τότε η παρούσα κυβέρνηση θα πρέπει να απολογηθεί και να αντιμετωπίσει τις ευθύνες των πράξεων ή και των παραλείψεών της που οδήγησαν σε μια νέα εθνική ήττα και καταστροφή. Και για να αποφευχθούν τα χειρότερα, για όλους αλλά πρωτίστως για τη χώρα, πρέπει οι σημερινοί υπεύθυνοι να κατανοήσουν πως απαιτείται πλήρης αλλαγή της σημερινής τους πορείας…


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



13 Απρ 2018


Γράφουν Κωνσταντίνος Τερζής 
και Νεκτάριος Δαπέργολας 

Η Ελλάδα και η Πολεμική της Αεροπορία κατά την περίοδο 1990 - 2018 έχει θρηνήσει τον χαμό 125 στρατιωτικών της εν ώρα καθήκοντος και έχουν πέσει 81 αεροσκάφη για διάφορους λόγους.
Συγκεκριμένα έχουν πέσει δεκατέσσερα F–4, δεκατρία Mirage 2000, όπως αυτό που έπεσε χθες, δεκατρία 13 A-7 Corsair, δώδεκα F-16 διαφόρων κατηγοριών, έξι F-1 και δύο C130.
Σημειώνεται ότι οι μισοί από τους 125 νεκρούς έχασαν τη ζωή τους από την πτώση του C130 στο όρος Όθρυς.

Πλοία μας εμβολίζονται, αεροπλάνα πέφτουν, νεκροί πιλότοι και αιχμάλωτοι στρατιωτικοί, από μια χώρα που είναι σύμμαχος και στη θητεία μιας κυβέρνησης που μέχρι χθες δεν αναγνώριζε τα θαλάσσια σύνορα, ενώ εργάζεται διακαώς στο να αλλάξει τα δημογραφικά στοιχεία της Ελλάδας μετατρέποντάς την σε μουσουλμανική χώρα… Ίσως, τελικά, θα έπρεπε να λέμε: «Ευτυχώς που δεν έχουμε πόλεμο»…

Η πτώση του ελληνικού Mirage και ο αδόκητος χαμός του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου αποτελεί ένα ιδιαίτερα λυπηρό γεγονός, αλλά και μια πραγματικότητα απέναντι στην οποία οφείλουμε όλοι -και κυρίως οι «αρμόδιοι», αλλά ποτέ υπεύθυνοι- να σταθούμε ως αρμόζει. Με ενσυναίσθηση της απώλειας ενός ανθρώπου που είχε ταχθεί να «φυλάττει Θερμοπύλας», να αγωνίζεται και να μάχεται υπέρ βωμών, εστιών και πατρίδος, να υπερνικά σε καθημερινή βάση όχι μόνο τα ανθρώπινα φυσικά όρια, αλλά και τα ψυχολογικά εκείνα όρια τα οποία λίγοι μπορούν να πλησιάσουν.

Για όλους αυτούς τους προφανείς λόγους ο Γιώργος Μπαλταδώρος είναι ένας ήρωας που δεν είναι πια μαζί μας. Ήταν ένας από εκείνους τους λίγους που επέλεξαν να παίζουν με τη ζωή τους, για να υπερασπίζονται την πατρίδα τους. Ήταν ένας από εκείνους που ακόμη και αυτή τη στιγμή δίνουν κανονικές μάχες που πολύ λίγοι γνωρίζουν. Ήταν και συνεχίζει να είναι ένας ακόμη ήρωας, που τοποθέτησε την πατρίδα πάνω από τη ζωή του και που βρέθηκε αντιμέτωπος με τον θάνατο, για να είμαστε όλοι εμείς ασφαλείς και η πατρίδα ακέραιη.

Σε αυτόν τον άνθρωπο που δεν είναι πλέον μαζί μας, όπως και σε όλους τους πιλότους της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας (και όχι μόνο) που μας υπερασπίζονται καθημερινά, οφείλουμε να στεκόμαστε με σεβασμό. Και για την ικανότητα που έχουν ως άνθρωποι, και για την ποιότητα που έχουν ως Έλληνες, αλλά κυρίως για τον επαγγελματισμό που τους διακρίνει σε παγκόσμιο επίπεδο. Και εάν εμείς, ως απλοί πολίτες, δεν γνωρίζουμε τι συμβαίνει μέσα στο κόκπιτ ενός πολεμικού αεροσκάφους, εκείνοι που γνωρίζουν, θα έπρεπε να μετράνε πάρα πολύ τα όσα λένε, για να μην κηλιδώσουν την τιμή αλλά και μνήμη των νεκρών, αλλά και για να μην «καταρρίψουν» το ήθος και την επιχειρησιακή ικανότητα της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.


Ποια είναι τα δεδομένα του συμβάντος; Ένας πιλότος με άριστα προσόντα, ελεγμένος από ειδικούς ψυχολόγους (ψυχομετρικά τεστ), με ένα αεροσκάφος που εκτελεί επιχειρήσεις επί παντός καιρού και που επιστρέφει χαλαρά μετά από μια αναχαίτιση που δεν έγινε ποτέ (όπως έχει δημοσιευθεί)… Και αυτό το αεροσκάφος ξαφνικά πέφτει, χωρίς ο πιλότος να προλάβει να δώσει σήμα κινδύνου!!! Απίστευτο και όμως αληθινό… Και το μόνο βέβαιο είναι πως το πολεμικό μας αεροσκάφος δεν βρήκε σε… τοίχο!

Πριν φτάσουν κάποιοι να αποδίδουν τους λόγους της πτώσης του Mirage σε καταστάσεις Vertigo, αποπροσανατολισμού, ακατάλληλων καιρικών συνθηκών και άλλων φληναφημάτων, καλό θα ήταν να ελέγξουν υπαρκτούς παράγοντες και αιτίες που προηγούνται κατά πολύ των όποιων επιχειρούμενων απιθανοτήτων ως αιτιολόγηση της θανατηφόρας πτώσης του Mirage.

Μπορεί κάποιος από τους πολυπράγμονες να απαντήσει στην απλή ερώτηση: Το Mirage κατέπεσε ή κατερρίφθη; Υπήρχαν πλοία, υποβρύχια ή πολεμικά αεροσκάφη άλλης χώρας στην περιοχή, που είχαν την δυνατότητα να καταρρίψουν το ελληνικό πολεμικό αεροσκάφος; Και αν υπήρχαν γιατί βρισκόταν στην περιοχή και τι ίχνη έχουν αφήσει; Οι ανώτεροι του νεκρού σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου οφείλουν να πούνε την αλήθεια, για το τι πραγματικά συνέβη, ως ελάχιστη προσφορά στη μνήμη του νεκρού Ίκαρου και στην τιμή της Ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας.

Μπορεί κανείς από αυτούς τους «αρμόδιους» (αλλά ποτέ πραγματικά υπεύθυνους) να αναφερθεί στο βιβλίο συντήρησης του συγκεκριμένου Mirage;

Μπορεί κάποιος από τους «λαλήσαντες» να αναφερθεί στην κατάσταση των υλικών και δη των ανταλλακτικών που τοποθετούνται στα πολεμικά μας αεροσκάφη;

Μπορεί έστω ένας από τους νυν και πρώην συνεντευξιαζόμενους να μιλήσει για τον καθημερινό αγώνα που δίνουν τα πληρώματα εδάφους (μηχανικοί κ.α.) για να αντιμετωπίσουν τραγικές καταστάσεις (λόγω έλλειψης ανταλλακτικών, που έχουν επιβάλει τα μνημόνια των δανειστών, τα οποία έχουν υπογράψει χωρίς καν να τα διαβάζουν οι πολιτικοί που σήμερα χύνουν τα κροκοδείλια δάκρυά τους) και να καταστήσουν τα αεροσκάφη ικανά προς πτήση;

Είναι δυνατόν, άραγε, κάποιος από τους πρόθυμους «αρμόδιους» να αναφερθεί σε κρίσιμα – κομβικά υλικά επί των αεροσκαφών, των οποίων η «κατάρρευση» (για λόγους αστοχίας ή γήρανσης υλικού) μπορεί να οδηγήσει στην απώλεια ηλεκτρικής ισχύος, καταστροφής των ηλεκτρονικών μέσων και στην άμεση πτώση ενός αεροσκάφους;

Είναι απολύτως βέβαιο ότι ποτέ δεν θα γίνουν γνωστοί οι πραγματικοί λόγοι της πτώσης του Mirage που οδήγησε στον θάνατο του σμηναγού Γιώργου Μπαλταδώρου. Και δεν θα γίνουν γνωστοί προκειμένου να μην επιρριφθούν ευθύνες σε όλους εκείνους που μετείχαν στον θάνατο (ή στην δολοφονία;) του Έλληνα σμηναγού. Η Ελλάδα, βλέπετε, είναι μια χώρα στην οποία οι υπεύθυνοι δεν τιμωρούνται ποτέ, ενώ οι αρμόδιοι υπάρχουν και αυξάνονται ολοένα και περισσότερο. Είτε επειδή αναζητά προαγωγή, είτε επειδή αναζητά την επιστροφή στα αξιώματα, πάντα θα εμφανίζεται ένας «αρμόδιος» για να μας δηλώσει αρμοδίως και όχι υπευθύνως, πως συνέβη το δείνα ή το τάδε…

Μόνο που στην περίπτωση του Γιώργου Μπαλταδώρου, οι συνάδελφοί του είναι αυτοί που σήμερα πετάνε γνωρίζοντας τι πραγματικά συνέβη και, γνωρίζοντας επίσης πως οι υπεύθυνοι δεν θα τιμωρηθούν ποτέ, επειδή προ πολλού καιρού έχουν πάψει να παίζουν με την ζωή τους και παίζουν πλέον μόνο πολιτικά παιχνίδια με στόχο την «καριέρα» τους…

Οι συνάδελφοι Ίκαροι του Γιώργου Μπαλταδώρου θα βγούνε ξανά να αντιμετωπίσουν τον προκλητικό – επιθετικό γείτονα που συλλυπήθηκε την πολιτική ηγεσία.
Και αυτοί οι άγνωστοι ήρωες θα ξέρουν πως η ζωή τους εξυπηρετεί την πατρίδα και ο θάνατός τους διάφορες σκοπιμότητες στρατιωτικών ή πολιτικών που έχουν ξεχάσει πως το πραγματικό τους χρέος είναι να υπηρετούν την πατρίδα, «τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι».
Θα ξέρουν πως το δικό τους όνομα δεν θα δοθεί ποτέ σε κάποια πλατεία, δρόμο ή παράδρομο, γιατί εάν κάποια στιγμή «πέσουν», θα έχουν «πέσει» υπέρ πίστεως και πατρίδος, υπέρ βωμών και εστιών, αμυνόμενοι ενός εχθρού που επιβουλεύεται την πατρώα γη, και δεν θα έχουν «πέσει» σε κάποιον αγώνα υπέρ του εθνομηδενισμού, της κατάρρευσης των συνόρων, του ξεπουλήματος του τόπου και κατά οποιασδήποτε λέξης εμπεριέχει την λέξη «πατρίδα»…

Δεν θα τους νοιάξει όμως ποτέ πραγματικά αυτό. Εκείνοι δεν μάχονται για την αναγνώριση, για τις επίγειες τιμές και την εφήμερη δόξα των ανθρώπων. Εκείνοι απλά κουβαλούν καθημερινά στην καρδιά τους αυτή την πληγωμένη και προδομένη πατρίδα. Και έχουν και το μυαλό τους πλημμυρισμένο από μια ολοένα και πιο ξεχασμένη για τους πολλούς λέξη. Τη λέξη «καθήκον». Μια έννοια πραγματικά αυτονόητη γι αυτούς. Σαν να γεννήθηκαν μαζί της…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



8 Απρ 2018


Χριστός Ανέστη αδέρφια.
Αναστήτω ὁ Θεός, καὶ διασκορπισθήτωσαν οἱ ἐχθροὶ αὐτοῦ, καὶ φυγέτωσαν ἀπὸ προσώπου αὐτοῦ οἱ μισοῦντες αὐτόν...

Είθε η Ανάσταση αυτή να σημάνει και την πνευματική Ανάσταση όλων μας.

Είθε το μήνυμα της Αγάπης Του να μπει στις καρδιές μας.

Είθε το Φως της Αναστάσεώς Του να διώξει το σκοτάδι που μας έχει κυκλώσει και να γίνει ο σηματοδότης φάρος που θα μας δείχνει εκείνη την οδό που έχουμε απωλέσει.

Είθε αυτή η Ανάσταση να φέρει την ποθούμενη ανάταση του πνεύματος και να σημάνει το τέλος όλων των δεινών που επιλέξαμε ή επιτρέψαμε να κυριαρχήσουν στην καθημερινή μας ζωή, στην καρδιά και την ψυχή μας.

Χριστός Ανέστη αδέρφια. Και με την ανάστασή Του μας στέλνει το μήνυμα της βέβαιης ανάστασης ενός εκάστου όλων μας, οποιαδήποτε στιγμή εμείς το αποφασίσουμε...

Χριστός Ανέστη. Αληθώς, ο Κύριος Ανέστη...
Χρόνια Πολλά.
Χρόνια καλά.
Χρόνια Ευλογημένα…

Κωνσταντίνος Τερζής






7 Φεβ 2018


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Τα μηνύματα είχαν αρχίσει να εμφανίζονται εδώ και χρόνια. Μάλιστα, τα είχε κάνει και κεντρικό θέμα των εμφανίσεών του ο γνωστός γελωτοποιός – κωμικός και ηθοποιός, Λάκης Λαζόπουλος.
Τα δείγματα από τις δημοσκοπήσεις ήταν σαφέστατα και κατέγραφαν μεγάλα ποσοστά. Κάποιοι θεώρησαν πως οι καταγεγραμμένες αναφορές αφορούσαν τον νεαρό αστέρα της πολιτικής σκηνής της χώρας, τον Αλέξη Τσίπρα.
Χρειάστηκαν λιγότερο από 5 μήνες και 17 ώρες διαπραγμάτευσης για να απογοητευτούν. Ο Αλέξης δεν εκπροσωπούσε το «εύρημα» των δημοσκοπήσεων και την ολοένα αυξανόμενη ισχυρή τάση μεταξύ των πολιτών.
Ο «Κανένας», ο μεγάλος αντίπαλος των κυβερνήσεων του 21ου αιώνα εξακολουθούσε να είναι αόρατος αλλά και απειλητικός.

Χρειάστηκαν μόλις δύο συλλαλητήρια. Το ένα στη Θεσσαλονίκη και το δεύτερο στην Αθήνα. Οι Έλληνες πολίτες συγκεντρώθηκαν και συγκρούστηκαν δύο φορές με την αποφασισμένη να παραδώσει το όνομα της Μακεδονίας στα Σκόπια κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.
Χωρίς κομματικές ομπρέλες, χωρίς χορηγίες και αντιμέτωποι με το «σύστημα ΣΥΡΙΖΑ», οι Έλληνες πολίτες εμφανίσθηκαν ανεπηρέαστοι και σε πρωτοφανείς αριθμούς, αποφασισμένοι να δηλώσουν την άποψη – θέλησή τους, αλλά και να καταγγείλουν τις πολιτικές και τους πολιτικούς που χωρίς προφανή αιτία, παραβιάζοντας τους στοιχειώδες κανόνες διπλωματίας αλλά και της κοινής λογικής, αποφάσισαν να παραδώσουν την Ιστορία, την αξιοπρέπεια και την τιμή της χώρας και ενός εκάστου πολίτη στις ορέξεις και τα συμφέροντα «τρίτων».

Η σύγκρουση του «Κανένα» με το πολιτικό κατεστημένο ήταν άνιση. Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έκανε ό,τι μπορούσε όχι για να την αποφύγει, αλλά για να την συκοφαντήσει, να τη χλευάσει και να τη λοιδορήσει.
Το αποτέλεσμα ήταν προδιαγεγραμμένο και μόνο εμπαθείς, ιδεοληπτικοί και άτομα με προφανή διανοητική υστέρηση δεν μπορούσαν να το αντιληφθούν.

Παρά τις όποιες προσπάθειες παραποίησης της πραγματικότητας, η συντριπτική ήττα ήρθε ως το πλέον αναμενόμενο γεγονός. Μα ούτε αυτή στάθηκε ικανή συνεφέρει και να αντιστρέψει την καταστροφική πορεία της κυβέρνησης, που αντιτιθέμενη ακόμη και στο ένστικτο πολιτικής επιβίωσης έδειξε να εμμένει με ακόμη περισσότερο φανατισμό στην αρχική της συμφωνία σε μία σύνθετη ονομασία των Σκοπίων.

Οι ημέρες που ακολούθησαν επιβεβαίωσαν τις ιδεοληπτικές εμμονές, αποκάλυψαν τις εξωτερικές «πιέσεις» και εξανάγκασαν την ολισθαίνουσα κυβέρνηση να κινηθεί μέσα στην λάσπη (φιλικό της περιβάλλον) και να κυλιστεί στον βούρκο που η ίδια ενίοτε (με την βοήθεια των διαφόρων 45αριών που διαθέτει στα ΜΜΕ) χρησιμοποιούσε εναντίον οποιουδήποτε θεωρούσε αντίπαλό της.

Ο έκδηλος πανικός των κυβερνώντων λειτούργησε αρνητικά για τους ίδιους, επιβεβαιώνοντας τον κανόνα εκείνο που λέει πως «ο πανικός είναι ο χειρότερος σύμβουλος».

Η θέα του «κανένα» συνέτριψε - κυριολεκτικά - τα ό,ποια εναπομείναντα ίχνη πολιτικής σοβαρότητας και οδήγησε την πανικόβλητη κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα σε κατάσταση vertigo να προσπαθεί να αποπροσανατολίσει από το μείζον (θέμα των Σκοπίων που άνοιξε με δική της πρωτοβουλία) και να ασχοληθεί με ζητήματα που «κρατούσε στο συρτάρι». Να προσπαθεί είτε να εκβιάσει και να πετύχει τη συναίνεση των αντιπάλων πολιτικών, είτε μέσω εκβιασμού να πετύχει την δική της «απροβλημάτιστη» έξοδο - διαφυγή από την εξουσία και τις σοβαρότατες ευθύνες που προκύπτουν από τους τραγικούς χειρισμούς της. Για να εμφανίσει - σε κάθε περίπτωση - τετελεσμένα στον… «κανένα»…

Όμως οποία τραγωδία! Ματαιότης, ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης… για τον Αλέξη Τσίπρα και την υπόλοιπη παρέα του!

Το προφανές της σκοπιμότητας, αλλά - κυρίως- η προβλεψιμότητα της αντίδρασής της βρήκε ευήκοα ώτα μόνο σε εκείνους τους λίγους που συνεχίζουν να την ακολουθούν, επιμένοντας να μη θέλουν να παραδεχθούν πως η Αριστερά απέτυχε να κυβερνήσει, είτε επειδή βρήκε άδεια τα (άλλοτε γεμάτα) ταμεία του κράτους, είτε επειδή η ιδεολογία της ήταν απλά ακατάλληλη για την Ελλάδα και τους Έλληνες πολίτες.

Έτσι, η πλέον μνημονιακή κυβέρνηση, η κυβέρνηση που απέσπασε τους περισσότερους επαίνους από τους «δανειστές», αυτή που επέλεξε από τις αυταπάτες και τον ρομαντισμό να μετακινηθεί στις ωμές πολιτικές απάτες και τον κυνισμό, αυτή που ως πολιτικό κόμμα στην περίοδο της ανόδου αρέσκονταν στην πρόσθεση και τον πολλαπλασιασμό και τώρα απέναντι στον «κανένα» αποφάσισε να ασχοληθεί με την αφαίρεση και την διαίρεση, είναι αυτή που αντιλαμβανόμενη την κατακόρυφη πτώση της αποφάσισε να κινηθεί με ιδιόμορφες μεθόδους - που χαρακτηρίστηκαν ως αριστερόστροφος φασισμός - προκειμένου να φοβίσει αυτούς που μπορεί (πολιτικά πρόσωπα) και ελπίζοντας πως μια τέτοια επίδειξη ισχύος θα μειώσει την ζημία που υπέστη κατά κράτος στις δύο συναντήσεις της απέναντι στον λαό, απέναντι στον «κανένα»...

Ο «κανένας» στοιχειώνει και αυτή την κυβέρνηση και θα συνεχίσει να τη στοιχειώνει, αφού την εξαναγκάζει να αντιμετωπίζει όχι έναν αλλά εκατομμύρια πολίτες, που η ίδια αποφάσισε να βρεθεί απέναντι και όχι μαζί τους.

Και οι δημοσκοπήσεις συνεχίζονται χωρίς ουσιαστικές αλλαγές, αφού ο "κανένας" συνεχίζει να παραμένει εκεί, απέναντι σε όσους τον υποτιμούν, τον λοιδορούν και επιχειρούν να τον εξαφανίσουν...

Ποιος είπε ότι στην Ιστορία δεν αρέσουν οι φάρσες; Ποιός μπορεί να ξέρει; Με όσα συμβαίνουν και αναμένονται να συμβούν, κανένας δεν μπορεί να αποκλείσει πως ίσως ο Οδυσσέας τελείωσε το ταξίδι του, έφτασε τελικά στην Ιθάκη και ίσως ήρθε η ώρα να αποκαλυφθεί, για να συγκρουστεί και να "τακτοποιήσει" οριστικά όλους τους μνηστήρες, τους καταχραστές, τους καταπατητές, τους εν δυνάμει βιαστές αλλά και καταστροφείς του σπιτιού και της πατρίδας του, των ιερών και των οσίων του...

Ίσως ήρθε η ώρα γι αυτόν τον λαό να αντιμετωπίσει τους δαίμονές του και να κλείσει "λογαριασμούς" πάρα πολλών χρόνων με τους εφιάλτες του...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



2 Φεβ 2018


Να γεμίσει η Ελλάδα με την γαλανόλευκη και όλοι οι Έλληνες να στείλουν το μήνυμά τους σε όλους, εντός και εκτός της χώρας 

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Ποια γλώσσα μιλούσε και διέδωσε ο Μέγας Αλέξανδρος; Την Ελληνική.
Ποιόν πολιτισμό βίωνε και μετέδωσε ο Μέγας Αλέξανδρος; Τον Ελληνικό.
Σε ποια γλώσσα μιλάνε μέχρι σήμερα οι κάτοικοι της Μακεδονίας; Την Ελληνική.
Σε ποιόν πολιτισμό και ποια κουλτούρα ζούνε μέχρι σήμερα οι κάτοικοι της Μακεδονίας; Τον Ελληνικό.

Στο σημείο αυτό, υπό φυσιολογικές συνθήκες, θα έπρεπε να έχει λήξει και οποιαδήποτε συζήτηση για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, που σήμερα με την «αόρατη» βοήθεια των ΗΠΑ και της Γερμανίας (που έχουν σαφέστατα γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά, γεωοικονομικά και γεωενεργειακά συμφέροντα επί των Βαλκανίων) απαιτούν από την Ελλάδα να τους αναγνωρίσει το δικαίωμα χρήσης της λέξης και του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία του (κατασκευασμένου) κρατιδίου, καθώς και στην εθνοτική καταγωγή!!!

Θα πρέπει να τονιστεί, ιδιαιτέρως πως τα Σκόπια μετά την κατάρρευση της Γιουγκοσλαβίας (ελέω ΗΠΑ και Γερμανίας) ήταν ένας γεωγραφικός χώρος που διεκδικούνταν από την Σερβία, την Αλβανία και την Βουλγαρία και προκειμένου να αποκτήσουν ένα προσωρινό (έστω) όνομα, ονομάστηκαν πΓΔΜ (πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας) με την (προς χάριν των συμμαχικών συμφερόντων –βλ. ΗΠΑ- και εγκληματική για τα συμφέροντα της Ελλάδας) συγκατάθεση της Ελλάδας και με μια Ενδιάμεση Συμφωνία (έως της τελικής απόφασης ονομασίας του κρατιδίου) που παραβιάστηκε σχεδόν στο σύνολό της, μονομερώς, από τις κυβερνήσεις των Σκοπίων.

Τι συνέβη όμως και αυτό το υπό διάλυση κρατίδιο μπορεί σήμερα να απαιτεί να επισημοποιηθεί εκ μέρους του η κλοπή της ελληνικής ιστορίας και να ανοίγει διάπλατα και άφοβα αλυτρωτικά ζητήματα εις βάρος της Ελλάδας;
Τι είναι αυτό που αναγκάζει την σημερινή κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο να συζητά, αλλά να αποδέχεται και να προωθεί την ονομασία των Σκοπίων με τέτοιο τρόπο που θα περιλαμβάνει την λέξη «Μακεδονία»;
Τι είναι εκείνο το στοιχείο που οδήγησε τους Αλέξη Τσίπρα και τον Νίκο Κοτζιά να αγνοήσουν την βούληση του ελληνικού λαού και να προχωρήσουν σε συζητήσεις –που οδηγούν την Ελλάδα με μαθηματική ακρίβεια σε εθνική καταστροφή- με τα Σκόπια, διαγράφοντας οριστικά –στην κυριολεξία- το πολιτικό τους μέλλον, και διακυβεύοντας επιπλέον να βρεθούν κατηγορούμενοι σε ένα Ειδικό Δικαστήριο με την κατηγορία της Εσχάτης Προδοσίας;

Ξεκινώντας από το εσωτερικό της Ελλάδας, εύκολα διαπιστώνει κανείς την «ροπή» του πολιτικού κόσμου προς μια λύση με τα Σκόπια, έστω και με σύνθετη ονομασία. Και αυτή η «ροπή» αίφνης διαταράχθηκε και διακόπηκε από το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης της 21ης Ιανουαρίου του 2018. Ο πραγματικά μεγάλος αριθμός των πολιτών, που κατέβηκαν να δηλώσουν -με την φυσική τους παρουσία- την άρνησή τους στους πολιτικούς σχεδιασμούς και τακτικισμούς ως προς την ονομασία των Σκοπίων με τον όρο «Μακεδονία», εξανάγκασε τους πολιτικούς «ηγέτες» να ανακρούσουν πρύμναν και να αναθεωρήσουν τάχιστα όχι μόνο τις απόψεις τους για τα συλλαλητήρια, αλλά και τις απόψεις τους για την ονομασία των Σκοπίων… Η απώλεια ψήφων, η κατακρήμνιση των ποσοστών τους και ο κίνδυνος μη εισόδου τους στην επόμενη Βουλή, ήταν πάντα οι "εφιάλτες" τους και οι παράγοντες εκείνοι που οι πολιτικοί ελάμβαναν πολύ σοβαρά υπόψη.

Έτσι, σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, έμεινε τελείως μόνη η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να υπερασπίζεται τη συνέχιση των συζητήσεων με τα Σκόπια, παρά το πασιφανές αρνητικό κλίμα για την ίδια και την καταφανέστατη αρνητική κατάληξη (εθνική ήττα) για την Ελλάδα.
Ο Αλέξης Τσίπρας που ομολόγησε ότι «ζούσε σε αυταπάτες», που αντί να διώξει τα μνημόνια έφερε ακόμη ένα… ο έλληνας πρωθυπουργός που χαρακτηρίστηκε από τους «δανειστές» ως ο πιο θετικός επί των μνημονίων… ο πολιτικός που αρνήθηκε την αριστερή του ιδεολογία και έγινε ο πλέον ένθερμος υποστηρικτής του νεοφιλελευθερισμού… ανέλαβε και το ρίσκο του «πόκερ» (όπως ομολογούν και οι Financial Times) της ονομασίας των Σκοπίων…!

Στο πλευρό του έλληνα πρωθυπουργού βρίσκεται σύσσωμος ο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και η συνιστώσα του «ΠΡΑΤΤΩ» του Νίκου Κοτζιά, ο οποίος ως υπουργός Εξωτερικών έχει αναλάβει το «έργο» της διαπραγμάτευσης. Της μυστικής και ταπεινωτικής για την Ελλάδα διαπραγμάτευσης. Και είναι εκείνος που ενώ έχει παραβιάσει κάθε κανόνα της διπλωματίας (ο ισχυρός επιβάλλεται παντί τρόπω και μέσο επί του αδυνάτου κ.α.) ισχυρίστηκε πως ασπάζεται πλήρως το «κόψιμο του γόρδιου δεσμού», αγνοώντας (προφανώς ηθελημένα) πως ήταν το σπαθί (δηλαδή η ισχύς) του Μεγάλου Αλεξάνδρου που έκοψε τον γόρδιο δεσμό και όχι η σκέψη και οι πιθανές συμβουλές για το λύσιμό του.


Σε ένα φυσιολογικό κράτος δεν θα υπήρχε καν θέμα συζήτησης με τα Σκόπια. Ένα φυσιολογικό κράτος θα αναγνώριζε την πηγή των πιέσεων και θα κινούνταν προς την κατεύθυνση αντιμετώπισης του προβλήματος «επί της πηγής» και όχι «επί της εκβολής», όπως σήμερα συμβαίνει.
Δυστυχώς, όμως, η Ελλάδα σήμερα δεν είναι φυσιολογικό κράτος. Τόσο τα μνημόνια, όσο και ένα πλήθος θεσμικών παραγόντων, έχουν αποφασίσει την παράδοση της χώρας εξασφαλίζοντας την δική τους διάσωση ή ακόμη και την εξυπηρέτηση των δικών τους πολιτικών και οικονομικών συμφερόντων ή και ικανοποίησης προσωπικών στόχων (π.χ. προαγωγές δικαστικών).
Ένα από τα επίχειρα της σιωπής του πολιτικού, νομικού και οικονομικού κόσμου της χώρας στην καταστροφική εφαρμογή των μνημονίων είναι και όσα συνέβησαν (και θα συμβούν) με την Τουρκία, τα Σκόπια και την Αλβανία. Δυστυχώς για την Ελλάδα, τα μνημονιακά μέτρα επιβλήθησαν, αλλά τα αποτελέσματά τους δεν σχεδιάστηκαν για να είναι μόνο οικονομικά…

Η θέση της Ελλάδας, γεωστρατηγικά, γεωπολιτικά, γεωοικονομικά και γεωενεργειακά, είναι δεδομένη. Μάλιστα, οι επί σειράς ετών επιχειρούμενες γεωπολιτικές ανακατατάξεις που συμβαίνουν από την Ουκρανία έως το Ιράν αλλά και την Υεμένη, οι ισχυροί ανταγωνισμοί που αναπτύσσονται μεταξύ των παγκοσμίως ισχυρών που προσπαθούν να δημιουργήσουν τις σφαίρες επιρροής (και ισχύος) για τα επόμενα 100 και πλέον χρόνια, έχουν τοποθετήσει την Ελλάδα στο επίκεντρο ισχυρών αναταράξεων και εξελίξεων, από το αποτέλεσμα των οποίων θα κριθεί ποια θα είναι αύριο η θέση της χώρας. Εάν δηλαδή η Ελλάδα θα βρίσκεται στον κλειστό άμεσο κύκλο – περιφέρεια των ισχυρών, έχοντας συγκεκριμένο ρόλο να διαδραματίσει απολαμβάνοντας και τα σχετικά οφέλη, ή εάν θα τοποθετηθεί στις χώρες του τρίτου (προς πλήρη εκμετάλλευση) κόσμου.

Το πολιτικό προσωπικό της Ελλάδας, έχει επιλέξει να είναι θεατής των εξελίξεων, όπως και όποτε αυτές συμβαίνουν και προσπαθεί να ακολουθεί και να προσαρμόζεται εάν μπορεί στις νέες συνθήκες, όπως αυτές επιβάλλονται από τρίτους. Αυτό συμβαίνει επειδή οι «πολιτικοί άνδρες» (αυτοπροσδιοριζόμενοι και ως «ηγέτες») της Ελλάδας είτε δεν έχουν την επαρκή ικανότητα να αντιληφθούν όσα συμβαίνουν, είτε αδυνατούν λόγω χαρακτήρα να εμπλακούν έστω και στην περιφέρεια των υπό εκτέλεση «υψηλών στρατηγικών σχεδιασμών», είτε επειδή έχουν αποδεχθεί την ανταλλαγή της κυριαρχίας της χώρας με την δική τους παραμονή σε θέσεις εξουσίας (ή και αναμονής – επαναφοράς σε αυτήν).



Επί της ουσίας, ο υπάρχων πολιτικός κόσμος της Ελλάδας, αδυνατώντας να καταθέσει ουσιαστική υλοποιήσιμη πρόταση επί της ουσίας, που θα ικανοποιούσε όχι μόνο τους σχεδιασμούς της χώρας, αλλά και στρατηγικούς παίκτες στο παγκόσμιο γεωπολιτικό (και όχι μόνο) παιχνίδι ισχύος, με διαπιστωμένη ξεκάθαρη έλλειψη ολοκληρωμένου εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού και με παντελή έλλειψη - απουσία της συνταγματικής υποχρέωσης αλλά και του καθήκοντος προάσπισης και υπεράσπισης των συμφερόντων της χώρας και των κατοίκων της, έχουν τοποθετήσει σήμερα την Ελλάδα στην θέση του απολογητή έναντι των… Σκοπίων!!! Απίστευτο και όμως αληθινό!!!

Ήδη έχουν διαρρεύσει πληροφορίες από έγκριτους δημοσιογράφους, στις οποίες αναφέρεται πως η σημερινή κυβέρνηση βρίσκεται προ της απειλής είτε της συμφωνίας της Ελλάδας σε αναγνώριση των Σκοπίων με κάποια σύνθετη ονομασία, είτε της άρνησής της και της άμεσης εκκίνησης συνεχών αναγνωρίσεων των Σκοπίων ως «Μακεδονία» από χώρες – μέλη του ΟΗΕ.
Πρόκειται άραγε για μπλόφα ή αυτός ο εκβιασμός είναι πραγματικός;
Δεν θα έπρεπε η (αριστερή) κυβέρνηση να δημοσιοποιήσει την κατάσταση στην οποία έχει περιέλθει η χώρα εξαιτίας ενός εκβιασμού από «σύμμαχο» χώρα;

Ενδεχομένως πρόκειται για μπλόφα (η παρτίδα πόκερ που ανέφεραν οι Financial Times;), όμως πρέπει να θεωρείται απολύτως βέβαιο πως οι ΗΠΑ που «πιέζουν» δεν θα μπορούσαν καν να συζητήσουν μια «στροφή» της Ελλάδας προς την Μόσχα (έχει ήδη γίνει από την Τουρκία), δηλαδή μια συντριπτική απώλεια και ήττα για την αμερικανική εξωτερική πολιτική (και το ΝΑΤΟ). Ένα μη αναπληρώσιμο κενό στη ΝΑΤΟϊκή "στρατηγική ασφάλειας" και μια κατάσταση μη αντιμετωπίσιμη από τον Λευκό Οίκο, που θα βρισκόταν να χάνει σημαντικότατους χώρους και εδάφη προς τη Μέση και Εγγύς Ανατολή.
Σε κάθε περίπτωση, η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, τα τελευταία –τουλάχιστον πέντε χρόνια- είναι υποχωρητική. Οι ΗΠΑ προσπαθούν να διατηρήσουν τις θέσεις τους παγκοσμίως (απέναντι στην επανακάμψουσα Ρωσία) χωρίς να καταβάλουν προσπάθειες (κεφάλαια οικονομικά και πολιτικά) και είτε χρησιμοποιούν δικούς τους ανθρώπους (βλ. χρήσιμους ηλίθιους) είτε εκβιάζουν ηλίθιους και γενικότερα ευάλωτους πολιτικούς…

Ρισκάρει πραγματικά ο Λευκός Οίκος να χάσει ή υπάρχουν άλλοι παράγοντες τους οποίους διαχειρίζονται οι αμερικανικές υπηρεσίες; Μπορούν οι ΗΠΑ να θέσουν την πιθανότητα κατάρρευσης του ΝΑΤΟϊκού σχεδιασμού ή διαθέτουν στοιχεία τα οποία εξασφαλίζουν το "στήσιμο του παιχνιδιού" τους επί των Βαλκανίων και ειδικότερα έναντι της Ελλάδας;
Η λογική υπαγορεύει πως τέτοια ρίσκα δεν γίνονται αποδεκτά...
Εκτός και εάν το αμερικανικό υπουργείο Εξωτερικών διαθέτει πλήρες ψυχογράφημα για τους Αλέξη Τσίπρα και Νίκο Κοτζιά και γνωρίζει τα όριά τους καλύτερα και από τους ίδιους…
Εκτός και εάν οι ΗΠΑ «πιέζουν» και προσωπικά τους πρωταγωνιστές της ελληνικής πλευράς, τους οποίους οδηγούν σε μια συντεταγμένη πολιτική συντριβή για να τοποθετήσουν νέα «έτοιμα» πρόσωπα, εξίσου υποτακτικά στις αμερικανικές επιταγές, εκτονώνοντας και την ήδη υπάρχουσα πίεση στο εσωτερικό της Ελλάδας (οι «δουλειές» στα ενεργειακά πηγαίνουν πολύ καλά μας ομολόγησε μόλις τις προηγούμενες ημέρες ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αθήνα).

Εάν, για οποιοδήποτε λόγο, υπήρχε στην αμερικανική πλευρά η υποψία πως η Ελλάδα θα «ρίξει πόρτα» στις σχέσεις της με τις ΗΠΑ και θα στρέφονταν προς μια άλλη κατεύθυνση, διαθέτοντας μια κυβέρνηση αξιόπιστων και έντιμων πολιτικών που θα προέτασσαν το συμφέρον της Ελλάδας και των Ελλήνων, είναι δεδομένο πως σήμερα δεν θα υπήρχε καμία απολύτως συζήτηση περί ονόματος των Σκοπίων. Είτε αυτή η συζήτηση θα είχε λήξει προ καιρού, είτε δεν θα υπήρχαν τα Σκόπια όπως τα γνωρίζουμε σήμερα.

Σε ένα φυσιολογικό κράτος, που η κυβέρνηση θα σεβόταν το Σύνταγμα και τους πολίτες, που θα λειτουργούσε με μοναδικό γνώμονα την ικανοποίηση των συμφερόντων της χώρας, η κυβέρνησή του θα κατέθετε σχέδιο – πρόταση προς τις ΗΠΑ και θα συζητούσε με την «πηγή» του προβλήματος για να φτάσει σε μια σωστή –συμφέρουσα εθνικά- λύση. Θα δημιουργούσε νέες συνθήκες και θα εξανάγκαζε διάφορους γείτονές της να προσπαθούν να προλάβουν, να ακολουθήσουν και να προσαρμοστούν σε όσα θα δημιουργούσε η υλοποίηση των ελληνικών σχεδιασμών. Θα ήταν μια κυβέρνηση που θα έκανε την Ελλάδα πρωταγωνιστή και όχι κομπάρσο των εξελίξεων…

Δυστυχώς, όμως, αυτό όμως δεν συμβαίνει. Η παντελής έλλειψη εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, η διαχείριση θεμάτων με την αντίληψη «ότι θέλω κάνω στο υπουργείο μου» και η εν γένει μπαχαλοποίηση της πολιτικής σκηνής, είναι τα χαρακτηριστικά της απόλυτης αποδόμησης και μίας επικείμενης καταστροφής που είναι βέβαιο πως θα ξεπερνά κατά πολύ τα όρια της οικονομικής πτώχευσης.

Σε μια φυσιολογική χώρα δεν θα συζητούσαμε για συλλαλητήρια μέσω των οποίων οι πολίτες θα προσπαθούσαν να θυμίσουν στους κυβερνώντες ποιο είναι το πραγματικό τους χρέος, ποια είναι τα αυτονόητα που πρέπει να ακολουθηθούν…

Σε ένα φυσιολογικό κράτος δεν θα συζητούσαμε καν για πιθανότητα κατάθεσης αιτήματος δημοψηφίσματος, γιατί η κυβέρνηση θα είχε επαφή με τους πολίτες και θα λειτουργούσε σεβόμενη την δημοκρατία, αντί να ανατρέπει ή να αγνοεί λαϊκές επιταγές (δημοψηφίσματα).

Σε ένα φυσιολογικό κράτος η απαίτηση των Σκοπίων θα αντιμετωπίζονταν ως casus belli (αιτία πολέμου) και θα εφαρμόζονταν άμεσος πολιτικός, διπλωματικός, οικονομικός (εμπορικός και τραπεζικός) αποκλεισμός, έως και σφράγισμα των συνόρων, για λόγους προσβολής έως και υφέρπουσας απειλής…

Σε μια φυσιολογική χώρα, οι πολίτες δεν θα χαρακτηρίζονταν φασίστες επειδή διαφωνούν με τους κυβερνώντες, ούτε οι κυβερνώντες θα λειτουργούσαν εις βάρος του ίδιου του κράτους, που υποτίθεται ότι υπηρετούν.


Την Κυριακή, λοιπόν, στις 4 Φεβρουαρίου, ας μαζευτούμε στο Σύνταγμα, για να αρχίσουμε να βάζουμε τα θεμέλια ενός φυσιολογικού κράτους...
Για να στείλουμε το μήνυμα σε όσους είναι έτοιμοι να συνθηκολογήσουν (για μια ακόμη φορά) εις βάρος της χώρας...
Για να θυμίσουμε, σε όσους το ξέχασαν, πως όσοι στέκονται απέναντι στο λαό είναι δυνάστες, δικτάτορες και φασίστες…
Για να αρχίσει, επιτέλους, να ξεχωρίζει η ήρα από το σιτάρι και «να μπει το νερό στο αυλάκι»…
Για να δοθεί ένα σαφές μήνυμα… «η χώρα δεν είναι τσιφλίκι σας»...

Εμείς, οι Έλληνες, έχουμε κουραστεί να απειλούμαστε με το "τι θα πάθουμε εάν δεν υπακούσουμε στις προτροπές και τις εντολές εκείνων των "σοφών" που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς.
Εμείς οι Έλληνες, που κινδυνεύουμε να χάσουμε την αξιοπρέπειά μας από πολιτικά κνώδαλα, αποφασίσαμε να σταθούμε όλοι μαζί και να προκαλέσουμε εκείνους που μας απειλούν με την "σοφία" τους.
Εμείς, οι Έλληνες, αποφασίσαμε να πάμε ένα βήμα παραπάνω (και όχι παρακάτω) προκαλώντας -όσους μας εκβιάζουν και μας απειλούν- αν τολμούν να προχωρήσουν, για να δούμε τελικά ποιός θα πάθει και ποιός θα ζημιωθεί...
Εμείς οι Έλληνες τους λέμε ΟΧΙ, αυτοί ας κάνουν ό,τι νομίζουν... η ιστορία μας περιμένει όλους για να μας γράψει ή να μας ξεγράψει...
Εμείς οι Έλληνες, την Κυριακή έχουμε γιορτή. Και σε αυτήν την γιορτή θα τιμήσουμε προγόνους και απογόνους, νεκρούς και αγέννητους.
Θα τιμήσουμε τα άγια και τα ιερά που κάποιοι θέλουν να βεβηλώσουν και να εξαφανίσουν..
Θα γιορτάσουμε και θα τιμήσουμε την Δημοκρατία...
Καλεσμένοι μας όσοι μπορούν να την γευτούν, να την αντέξουν και να ζήσουν με αυτήν...
Οι υπόλοιποι θα μείνουν με την πικρή γεύση του νεποτισμού, του κρυφοφασισμού, του ανθελληνισμού και του εθνομηδενισμού τους


Αυτή την Κυριακή, κατεβαίνουμε στο Σύνταγμα για να υπερασπίσουμε την Μακεδονία, την Ελλάδα και τον Ελληνισμό.
Μαζευόμαστε σε έναν κοινό τόπο για να τιμήσουμε το χρέος μας στους νεκρούς και στους αγέννητους.
Βρισκόμαστε όλοι μαζί για να σταθούμε στο ύψος που δεν τόλμησαν να σταθούν οι πολιτικοί μας "λαγοί" (ξένων συμφερόντων).

Αυτή την Κυριακή κατεβαίνουμε στο Σύνταγμα ως Έλληνες και όχι ως πρόβατα (προς σφαγή).
Για γυρίσουμε σελίδα στην Ιστορία και να διαγράψουμε από αυτήν εκείνους που δεν την σεβάστηκαν και θέλησαν και επιχειρούν να την παραγράψουν και να την διαγράψουν.

Αυτή την Κυριακή οι Έλληνες γιορτάζουμε την Δημοκρατία που κάποιοι θέλουν να τρομοκρατήσουν με έμμισθους παρακρατικούς / κομματικούς μηχανισμούς.

Αυτή την Κυριακή γεμίζουμε την πατρίδα μας με την γαλανόλευκη σημαία, την Ελληνική σημαία, το σύμβολο αγώνων για την ελευθερία, το σύμβολο που φέρει ανεξίτηλα όλα τα στοιχεία του ελληνισμού.
Βγάζουμε στα μπαλκόνια των σπιτιών μας, σε όλη την Ελλάδα, τη σημαία της πατρίδας και στέλνουμε το μήνυμά μας σε όλους... Δεν χρειάζονται καν λόγια για να καταλάβουν τι θα τους λέμε... Η γαλανόλευκη θα τους στείλει το μήνυμα για να ξέρουν όλα όσα χρειάζονται...

Μετά από αυτή την Κυριακή κανείς τους δεν θα μπορεί να πει "δεν γνώριζα", "δεν ήξερα", "δεν μου είπε κανείς τίποτε", "δεν βγήκε ο λαός στους δρόμους"...

Αυτή την Κυριακή δεν έχουμε αγώνα, έχουμε γιορτή... Γιορτή Ελληνική...

Ας είναι αυτή η Κυριακή η αφετηρία ενός όμορφου, έντιμου και εθνικού αγώνα για την επαναφορά των αυτονόητων και το τέλος της επικυριαρχίας των επικίνδυνων για την χώρα ανοήτων...

ΥΓ: Η εμφάνιση του παρακράτους της εξουσίας (αριστερής) θεωρείται δεδομένη. Και το παρακράτος θα εμφανιστεί για να μας φοβίσει... Σε εμάς εναπόκειται η απάντηση: Τρομοκρατήστε τους τρομοκράτες...

ΥΓ2: Και μια συμβουλή προς όλους εκείνους που βάλθηκαν να μειώσουν τους Έλληνες και να χτυπήσουν τον Ελληνισμό. Αυτόν τον λαό, όταν κάποιοι αποφασίσουν να σταθούν φανερά απέναντί του και να τον προκαλέσουν ή να τον απειλήσουν, τότε ένα μόνο πράγμα κατορθώνουν... να τον ενώσουν εναντίον του.

ΥΓ3: Εμείς, οι Έλληνες, έχουμε κουραστεί να απειλούμαστε με το "τι θα πάθουμε εάν δεν υπακούσουμε στις προτροπές και τις εντολές εκείνων των "σοφών" που αποφασίζουν για εμάς χωρίς εμάς. Εμείς οι Έλληνες, που κινδυνεύουμε να χάσουμε την αξιοπρέπειά μας από πολιτικά κνώδαλα, αποφασίσαμε να σταθούμε όλοι μαζί και να προκαλέσουμε εκείνους που μας απειλούν με την "σοφία" τους. Εμείς, οι Έλληνες, αποφασίσαμε να πάμε ένα βήμα παραπάνω (και όχι παρακάτω) προκαλώντας -όσους μας εκβιάζουν και μας απειλούν- αν τολμούν να προχωρήσουν, για να δούμε τελικά ποιός θα πάθει και ποιός θα ζημιωθεί... Εμείς οι Έλληνες τους λέμε ΟΧΙ, αυτοί ας κάνουν ό,τι νομίζουν... η ιστορία μας περιμένει όλους για να μας γράψει ή να μας ξεγράψει...



 
Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Ιαν 2018


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Σήμερα, από τη Θεσσαλονίκη ξεκίνησε ένας εθνικός ανένδοτος αγώνας.
Αγώνας απέναντι σε όσους θέλουν να διαγράψουν και να μειώσουν την ελληνική ιστορία.
Αγώνας απέναντι σε όσους θέλουν να μειώσουν τον Ελληνισμό.

Σήμερα σταθήκαμε σε μια γραμμή, σε μια αφετηρία, ενός αγώνα που τώρα ξεκινάει και στον οποίο ο νικητής θα είναι ο ισχυρός, ο ελληνικός λαός.

Σήμερα γυρίσαμε σελίδα στην ιστορία μας, σελίδα που θα γράψουμε όλοι μαζί. Και όσοι μας υποτίμησαν και σχεδίασαν την ηθική εξόντωση των Ελλήνων ας προετοιμάζονται για την δική τους επόμενη ημέρα.

Σήμερα, λοιπόν, ξεκινάει ένας νέος ανένδοτος εθνικός αγώνας, υπέρ βωμών, υπέρ εστιών, υπέρ του δίκαιου της πατρίδας και του Ελληνισμού.
Ένας αγώνας που μάταια η κυβέρνηση και το υπάρχον σύστημα προσπάθησε να μειώσει και να εξαφανίσει (ούτε ένας πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικός σταθμός δεν μετέδωσε το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης) και μάταια οι διάφοροι εκλεγμένοι, βολεμένοι και "καλοθελητές" προσπάθησαν να διακωμωδήσουν.

Από το σημείο που σήμερα βρισκόμαστε στέλνουμε το μήνυμα σε όσους εντός και εκτός της Ελλάδας τόλμησαν να μας προκαλέσουν. Και, δυστυχώς γι αυτούς τα κατάφεραν και προκάλεσαν τον Έλληνα να δώσει έναν ιστορικό αγώνα, υπέρ πίστεως και πατρίδος.

Σήμερα στην Θεσσαλονίκη μαζεύτηκαν περίπου 500.000 Έλληνες και δήλωσαν το δικό τους ιδιαίτερο βροντερό ΠΑΡΩΝ σε εκείνους που θέλησαν να προσβάλουν την πατρίδα τους.
Από σήμερα κάποιοι θα μάθουν πως η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Ελληνικές σημαίες και οι λέξεις Μακεδονία και Ελλάδα, έχουν πλημμυρίσει την παραλιακή και δονούν την συμπρωτεύουσα και ολόκληρη την Ελλάδα στο αγωνιστικό πνεύμα του Ελληνισμού.

Μισή ώρα πριν την έναρξη του συλλαλητηρίου, κι ενώ πυκνώνουν οι γραμμές εκείνων που ανταποκρίθηκαν στο εθνικό κάλεσμα για την υπεράσπιση της Μακεδονίας, για την υπεράσπιση της ιστορίας και του αυτονόητου, περίπου 200.000 έλληνες (τα ΜΜΕ θα δώσουν τους «δικούς» τους αριθμούς) μέχρι στιγμής , που γίνονται ολοένα και περισσότεροι (με τα Μάλγαρα να είναι κλειστά εμποδίζοντας την προσέλευση σημαντικότατου αριθμού πολιτών), μεταφέρουν ένα πρωτοφανές μήνυμα των Ελλήνων που ενώνονται απέναντι σε εκείνους που προσβάλουν την μνήμη των νεκρών και επιχειρούν να επιβάλουν αναδιατάξεις που μειώνουν την Ελλάδα και την οδηγούν σε περιπέτειες και εθνική ήττα και ταπείνωση.


Με κεντρικό σύνθημα "Η Μακεδονία είναι Ελλάδα" και πριν ξεκινήσει το συλλαλητήριο, τα μηνύματα είναι σαφή και έχουν σταλεί προς όλους εκείνους που επιχειρούν να νομιμοποιήσουν δια της συναινέσεως και της υπογραφής τους ένα εθνικό έγκλημα.

Το συλλαλητήριο στην Θεσσαλονίκη είναι η έναρξη ενός αγώνα τιμής απέναντι στην ατιμία που κάποιοι επιχειρούν να επιβάλουν ως «έντιμη λύση». Η αφετηρία ενός εθνικού αγώνα στήθηκε σήμερα στην Θεσσαλονίκη και πολύ σύντομα η δυναμική (και το δίκαιο που αυτός ο αγώνας πρεσβεύει) της φωνής των Ελλήνων και των Ελληνίδων θα ισοπεδώσει εκείνους που θα τολμήσουν να αγνοήσουν έναν ολόκληρο λαό.







Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



11 Ιαν 2018


Η σημερινή κυβέρνηση αποτελεί την πλέον υποτακτική κυβέρνηση όλων των εποχών και εδώ και καιρό ανταγωνίζεται την γνωστή κατοχική κυβέρνηση του Τσολάκογλου, κατά την γερμανική κατοχή της Ελλάδας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αναδείχθηκε με τσιτάτα, συνθήματα κενά περιεχομένου και χωρίς κανένα απολύτως σχέδιο ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, την οποία παρέδωσε (παρά το επετειακό κλάμμα της πρωθυπουργικής συμβίας) στο έλεος και στην σε απόλυτο βαθμό εκμετάλλευση των "δανειστών", για 99 χρόνια. Υπογράφει πιστά, βουβά και ανερυθρίαστα οτιδήποτε της ζητηθεί και βυθίζει την χώρα σε οικονομική καταστροφή.
Ταυτόχρονα, όμως, και προκειμένου να δημιουργήσει ικανό αντιπερισπασμό - αποπροσανατολισμό των πολιτών- στο (επί της Βουλής) έργο παράδοσης των πάντων, έφερε στην επιφάνεια το σύνολο των εθνικών θεμάτων, τόσο με την Τουρκία (με σοβαρά ήδη δείγματα άτακτων υποχωρήσεων έναντι των τουρκικών παρανοϊκών απαιτήσεων εις βάρος της Ελλάδας), όσο και με τα Σκόπια (παραδίδουν το όνομα "Μακεδονία" με την αιτιολόγηση του κλεισίματος ενός χρόνιου εθνικού θέματος), με τη Βουλγαρία (τολμά να προχωρά σε έρευνες και την οργανωμένη ταλαιπωρία Ελλήνων ταξιδιωτών στα βουλγαρικά αεροδρόμια...!)αλλά και με την Αλβανία η οποία προβάλει χωρίς δισταγμούς ζητήματα όπως των Τσάμηδων ενώ ταυτόχρονα καταπατά τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών (διεθνώς αναγνωρισμένη ελληνική εθνική μειονότητα) με μηδενικές επιπτώσεις από την πλευρά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Η κυβέρνηση που σκύβει σε όλους, αλλά έχει αρχίσει να αποκτά καθεστωτικά χαρακτηριστικά συνεπικουρούμενη από ένα σκοτεινό παρακράτος που δρα στο διαδίκτυο, στα ΜΜΕ αλλά και σε δημόσιες ή κρατικές υπηρεσίες και θέσεις, αποφασίζει και διατάσσει τον εξευτελισμό της Ελλάδας, ενώ την ίδια στιγμή δεν μπορεί να αιτιολογήσει -με την ελάχιστη επάρκεια- την βιασύνη της για το άνοιγμα θεμάτων που είτε δεν μπορεί να τα διαχειρισθεί είτε δεν επιθυμεί τη γνώμη των άλλων (πολιτικών φορέων) ή και των πολιτών (μέσω δημοψηφίσματος) για να προχωρήσει σε αποφάσεις και ενέργειες υπό το πέλο της (έστω και σχετικής) δημοκρατικότητας. Αντιμετωπίζει, δε, τον οποιονδήποτε ως εγκληματία και χείριστο εχθρό εάν τολμήσει να μην δεχθεί τις θέσεις και αποφάσεις της.

Έτσι, λύσσαξαν πάλι κατά της Εκκλησίας τα ελληνοφοβικά ζόμπι αυτής της αντίχριστης συμμορίας που παριστάνει (εις μάτην ασφαλώς) την ελληνική κυβέρνηση. Τους χάλασε που η Διαρκής Ιερά Σύνοδος τάχθηκε κατά της χρήσης του όρου «Μακεδονία» στη μελλοντική ονομασία του σκοπιανού μορφώματος.

Ναι, δεν αντέχουν πια ούτε ίχνος αντίρρησης, ακόμη κι αν απέναντί τους έχουν τον ανύπαρκτο, ψοφοδεή και προκλητικά "δικό τους" Ιερώνυμο.

Όθεν και το νέο μπαράζ ανιστόρητης βλακείας περί του ρόλου και των…δικαιωμάτων της Εκκλησίας, δήθεν ταύτισης με τη Χρυσή Αυγή κλπ, κλπ.

Επιμένουν φυσικά μέσα στην ιδεοληπτική τους ψύχωση ετούτοι οι ανεκδιήγητοι, αγράμματοι κι ανιστόρητοι, ξεγάνωτοι ντενεκέδες να αρνούνται να κατανοήσουν το προφανές: ότι η Εκκλησία δεν έχει απλώς δικαίωμα, αλλά υποχρέωση και να μιλά και να αντιδρά και να παρεμβαίνει.

Και πάντως (αφού μιλάμε τώρα και για δικαιώματα) έχει πολύ μεγαλύτερο δικαίωμα από αυτό το ξεφτιλισμένο σκυλολόι που δεν εκπροσωπεί ούτε το 20% του εκλογικού σώματος (ενώ βέβαια ακόμη και απέναντι σε αυτό το ποσοστό είναι ούτως ή άλλως ήδη εδώ και πολύ καιρό ηθικά έκπτωτο, γιατί έχει αθετήσει με τον πλέον απροκάλυπτο τρόπο όλα όσα είχε πει προεκλογικά).

Αλλά είπαμε: φωνή κοράκου, κρα…

Και, ποσώς ενδιαφέρει το μέγιστο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών το ότι αυτή η κυβέρνηση μετρά αντίστροφα τον χρόνο της ύπαρξής της. Εκείνο που ενδιαφέρει, όλους, είναι πως δεν έχουν κανένα δικαίωμα αυτοί που καταρρέουν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, να παρασύρουν στην πτώση τους ολόκληρη τη χώρα, διαχειριζόμενοι κάκιστα ζητήματα τα οποία είναι πολλαπλάσια από το νοητικό τους μέγεθος, την ηθική τους ισχύ και την πολιτική τους βαρύτητα...
Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι τόσο το πως αλλά και το πότε οι έλληνες θα αποφασίσουν να στείλουν στον αγύριστο αυτούς τους ανίκανους (επιτηδευμένα;) και επικίνδυνους που με (αυτ)απάτες κατέλαβαν την εξουσία και την ασκούν ακολουθώντας μεθόδους της Στάζι και τριτοκοσμικών δικτατοριών...

Νεκτάριος Δαπέργολας
Κωνσταντίνος Τερζής

Γεωργίου Μιχαήλ
Παναγιωτίδης Μάρκος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Ιαν 2018


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Μετά από τα Fake News έρχεται και η "Αστυνομία σκέψης" για να εισάγει τον απόλυτο έλεγχο και την απαγόρευση σε οποιονδήποτε στέκεται απέναντι στην "πολιτική ορθότητα" που εισήγαγε η παγκοσμιοποίηση και που χρηματοδοτεί -με τεράστιο αριθμό δισεκατομμυρίων- αφειδώς ο γνωστότατος Σόρος.

Δεν χρειάζονται μαντικές ικανότητες για να αντιληφθεί κανείς το πως θα εξελιχθεί το συγκεκριμένο θέμα (όπως καταγγέλει ο διευθυντής σύνταξης της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία γερμανικής εφημερίδας, της Bild), το οποίο εξυπηρετεί στην φίμωση και στην ποινικοποίηση ακόμη και της σκέψης εκείνων που συνεχίζουν να ανθίστανται, να τολμούν να στέκονται απέναντι και να αποδομούν τον τρόπο λειτουργίας και επιβολής ισχύος της νέας τάξης πραγμάτων που με καθεστωτικά χαρακτηριστικά -σε ανώτατο βαθμό πλέον- επιχειρούν να εγκαθιδρύσουν μια άτυπη, πλην όμως ουσιαστική- παγκόσμια δικτατορία.

Φυσικά, τα πολιτικά ανδρείκελα της Ελλάδας και οι "ευρωπαίοι πολιτικοί νάνοι" που ηγούνται (ή τοποθετούνται) στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, όχι μόνο δεν πρόκειται να αντιδράσουν στις απολυταρχικές τάσεις που επιβάλλονται -και απειλούν με βαρύτατες ποινές-, αλλά θα στηρίξουν και θα προωθήσουν στον μέγιστο βαθμό τα σχέδια εκείνων που τους τοποθέτησαν στις θέσεις εξουσίας που σήμερα καταλαμβάνουν. Ήδη υπάρχει σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία και συνεργασίες αρμοδίων υπηρεσιών προς την κατεύθυνση αναζήτησης, εύρεσης και αντιμετώπισης (πάταξης) εκείνων που χαρακτηρίζονται ως... "επικίνδυνοι" (για ποιούς ακριβώς;)

Η ποινικοποίηση της σκέψης με την μάσκα της αντιμετώπισης των κηρυγμάτων μίσους αποτελεί πλέον υπάρχουσα απειλή όχι μόνο για την τυπική μορφή των πολιτευμάτων, αλλά για την καθημερινότητα και τις ουσιαστικές πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών όλων των χωρών της Δύσης.

Όσον αφορά την Ελλάδα, υπάρχουν ήδη πληροφορίες για την ύπαρξη και λειτουργία παρακρατικών μηχανισμών και έμμισθων "εργαζομένων", που επιχειρούν σε πλαίσια και τακτικές μυστικών υπηρεσιών, στοχοποιώντας ιστοσελίδες και ιστολόγια με ψευδείς καταγγελίες (με την υποστήριξη ευρωπαϊκών -και όχι μόνο- οργανισμών και αποφάσεων) σε παροχείς διαδικτυακών υπηρεσιών ζητώντας είτε την φίμωση (διαγραφή από μηχανές αναζήτησης) ή και την ποινική δίωξή τους με ανώνυμες και ανυπόστατες διαδικτυακές καταγγελίες, τις οποίες παράνομα (υπάρχει σχετική νομοθεσία από το 2014) τρέχουν να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένοι εισαγγελείς οι οποίοι λειτουργούν ως εργαλεία ενός παρακράτους που έχει αναλάβει "εργολαβικά" την διαδυκτιακή εξόντωση, την νομική και ηθική τρομοκράτηση και (ενδεχομένως) την φυσική εξόντωση εκείνων που είτε αποδομούν τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, είτε αποκαλύπτουν παράνομες και αντεθνικές σχέσεις και δράσεις μεταξύ πολιτικών και κρατικών υπηρεσιών και λειτουργών (ήδη δεκάδες άνθρωποι έχουν οδηγηθεί στην Δικαιοσύνη, έχουν ταλαιπωρηθεί, έχουν οδηγηθεί στην οικονομική ένδεια, έχουν χλευαστεί από τους "δολοφόνους χαρακτήρων" που διαθέτει το παρακράτος, επειδή δεν έσκυψαν το κεφάλι και δεν συνεργάστηκαν με το "σύστημα" κατά των Ελληνικών συμφερόντων). Είναι οι σύγχρονοι κουκουλοφόροι των δυνάμεων κατοχής, είναι οι σύγχρονοι κρατικοί λειτουργοί που στην καλύτερη περίπτωση έχουν επιλέξει να "κάνουν την δουλειά τους"(sic) ή να "εκτελούν εντολές ανωτέρων", χωρίς να ελέγχουν καν τη νομιμότητά τους...!

Με αυτές τις τακτικές μειώνουν κατά 90% τη δυνατότητα ανάγνωσης των σκέψεων ή των καταγγελιών, ενώ (με την βοήθεια της ευλυγισίας στην ερμηνεία των νόμου από πλευράς εισαγγελικών λειτουργών) ευελπιστούν στην "υποχώρηση της δυναμικότητας" εκείνων που τολμούν να ανθίστανται σε ένα καθεστώς που αποκτά μεθοδικά τα χαρακτηριστικά της πολιτικής δικτατορίας, χαρακτηριστικά της νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων που επιχειρεί την επιβολή του απόλυτου ελέγχου και την (με κάθε μέσο και τρόπο) εξόντωση εκείνων που λειτουργούν εναντίον των τοποθετημένων αχυρανθρώπων της.

Οι ψευδοκυβερνήσεις (αχυρανθρώπων πολιτικών ή και πωλητικών) όχι μόνο στηρίζουν αλλά επί της ουσίας παράγουν νόμους που μεταμορφώνουν δικτατορίες και καθεστωτικές πολιτικές σε "σύγχρονες δημοκρατίες", οι οποίες ψευδέστατα "αγωνίζονται" υπέρ των συμφερόντων των πολιτών, τους οποίους αντιμετωπίζουν ως "μάζες" που πρέπει να ελεγχθούν, απαγορεύοντας και ποινικοποιώντας εκείνους (τους λίγους) που έχουν την ικανότητα γραφής, αλλά κυρίως την δύναμη της σκέψης, να αποκαλύψουν τα αποτελέσματα της εφαρμογής δοτών αχυρανθρώπων - πολιτικών. Και αυτές οι "αναγκαίες λύσεις" των κυβερνώντων αποτελούν πρακτικές ολικής καταπάτησης του λόγου ύπαρξης των ιδίων, οι οποίοι διοικούν χώρες και είναι επιφορτισμένοι με την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, την εξασφάλιση της ακεραιότητας των χωρών, αλλά κυρίως, με την προαγωγή αλλά και την εξασφάλιση των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των εκλεκτόρων τους, δηλαδή των πολιτών, οι οποίοι τους εξέλεξαν με βάση τις ιδέες που τους κατέθεσαν στο παρελθόν οι σημερινοί κυβερνώντες.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: Ποιός θα μας προστατεύσει από τους "προστάτες" μας;
Και τελικά, ποιούς και τι ακριβώς προστατεύουν οι "προστάτες" μας;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



9 Νοε 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Η κουβέντα σχετικά με τα fake news (που εξυπηρετούν πάντα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα) ολοένα και αυξάνει, δίνοντας διέξοδο στους ό,ποιους εμπλεκόμενους όταν εμφανίζεται κάτι που τους εκθέτει.

Η κουβέντα για τα fake politics και τους fake politicians πότε, επιτέλους, θα ανοίξει από τα κατά τα άλλα "λαλίστατα" ΜΜΕ και τους "αντικειμενικούς" δημοσιογράφους; Ή μήπως οι "υπεύθυνοι" περί της ενημέρωσής μας δημοσιογράφοι φοβούνται το τι θα συμβεί εάν ανοίξει η απαγορευμένη κουβέντα για τα fake media;

Ερώτηση κάνω, απάντηση δεν περιμένω, γιατί εδώ είναι Ελλάδα, ένας χώρος που ο κάθε επώνυμος, θεσμικός παράγοντας και κάθε πολιτικός μπορεί να κάνει οτιδήποτε και να παραμένει ατιμώρητος.
Κι αυτό επειδή η πολιτική "συντεχνία" έχει φροντίσει να απαλλάξει πλήρως και προκαταβολικά από κάθε ευθύνη...
Όλους εκείνους που με σύστημα (ή και με σχέδιο;) κατέστρεψαν ή καταστρέφουν νομότυπα τη χώρα.
Όλους εκείνους που παραβιάζουν με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία το σύνολο σχεδόν του Συντάγματος.
Όλους εκείνους που επιτίθενται λυσσαλέα στους ιστορικούς πυλώνες της χώρας με άμεσο στόχο να αποδομήσουν οτιδήποτε μπορεί να την επαναφέρει...

Εις βάρος των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών...

Εις βάρος της αξιοπρέπειας και των εθνικών συμφερόντων και υπέρ των προσωπικών τους επιδιώξεων έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε δουλοπαροικία (εις το διηνεκές), χώρο πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών πειραματισμών της Νέας Τάξης Πραγμάτων, αλλά και σε ανοιχτή φυλακή και διαλογητήριο φτηνών εργατών - σκλάβων.

Οι λέξεις χώρα, κράτος, πολίτης και άνθρωπος έχουν μεταβληθεί άρδην και υπό το καθεστώς της πολιτικής ορθότητας παίρνουν νέο νόημα στην Ελλάδα των δήθεν κυβερνώντων και των απαξιωτών κάθε αυτονόητου, στην Ελλάδα των κυβερνο-μπαχαλάκηδων και των αριστερών εθνομηδενιστών με τις βαθιές δεξιές τσέπες...

Κοιτώ τους 300 εν Βουλή εφιάλτες...
Κοιτώ και τους εκατοντάδες ή χιλιάδες πρόθυμους νέους μασκαρεμένους "εθνοσωτήρες" και "διασώστες".
Όλοι τους ζούνε ή θέλουν να ζήσουν το όνειρό τους...
Όλοι τους απολαμβάνουν ή θέλουν να απολαύσουν τις χαρές της εξουσίας...
Όλοι τους ζούνε ή θέλουν να ζήσουν το μύθο τους...
Όλοι τους χωρίς προτάσεις, ή χωρίς ολοκληρωμένες θέσεις...
Όλοι τους πρόθυμοι "να παίξουν το παιχνίδι" για να ικανοποιήσουν το εγώ τους ή την τσέπη τους...
Όλοι τους έχουν κάτι να πουλήσουν...
Άλλος πουλάει πατρίδα…
Άλλος πουλάει Χριστό…
Άλλος πουλάει τρόμο...

Και όλοι μαζί, συνεργάζονται ακόμη και με τον διάβολο για να επιτύχουν τον σκοπό τους, για να γίνουν εραστές μιας λαθραίας εξουσίας.
Μιας εξουσίας που δεν έχει κανένα σχέδιο διάσωσης…
Μιας εξουσίας που υπηρετεί και εκτελεί σχέδια καταστροφής…
Μιας αρρωστημένης αδίστακτης εξουσίας που αναζητά πιστούς εκτελεστές – δημίους μιας χώρας κι ενός λαού…
Και όλοι ετούτοι συνωστιζόμενοι στις βιτρίνες της ψευδοπολιτικής και στα παζάρια των εθνών, απευθυνόμενοι στο "πόπολο" σε σύνθημα συμφωνούν: "Αν δεν μας επιλέξετε θα καταστραφείτε"...

Καημένη Ελλάδα.
Έγινες ένα τεράστιο παζάρι ανθρώπων και ψυχών.
Ένας χώρος που η λογική έπαψε να υπάρχει.
Μια, κάποτε, χώρα, τώρα ζούγκλα ανθρώπων και, που τα χειρότερα ακόμη δεν ήρθαν... αλλά έρχονται ταχύτατα, επειδή σε αυτή τη χώρα κατοικούν fake citizens (πολίτες), που μετατρέπονται σε δούλους επειδή φοβούνται να αντιμετωπίσουν (και να τιμωρήσουν παραδειγματικά) τα σκιάχτρα που τους κυβερνούν ή θέλουν να τους κυβερνήσουν...

Είναι καιρός τώρα που έχω πάψει να αναρωτιέμαι τι πρέπει να γίνει, και ρωτάω τον ίδιο μου τον εαυτό τι πρέπει να κάνω πρώτος εγώ για να γίνει τελικά αυτό που πρέπει, αυτό που κραυγάζει εκείνη η φωνή «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά»...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



5 Νοε 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Θα ξεκινήσω με κάτι που μου θύμισε μια φίλη που για λόγους βιοπορισμού και αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού ζει πλέον στο εξωτερικό και διαθέτει πολύ πιο ψύχραιμη ματιά από εμάς που ζούμε ή προσπαθούμε να ζήσουμε στο μάτι του κυκλώνα.
Η εμετικά δουλική συμπεριφορά ορισμένων απέναντι σε έναν ακόμη τούρκο που είδε φως στη Θράκη και μπήκε να αλέσει, επωφελούμενος της ημιμόνιμης κωματώδους κατάστασης της ελληνικής κυβέρνησης και διοίκησης, μου φέρνει στο νου το εξής ρητό του Έρικ Χόφερ: "Οι άνθρωποι που δαγκώνουν το χέρι που τους ταΐζει, συνήθως γλείφουν τη μπότα που τους κλωτσάει".
Και αυτό αφορά την Ελλάδα. Την πατρίδα μου, την πατρίδα μας.
Την χώρα με τόσους πολλούς ήρωες, αλλά, δυστυχώς και τόσα πολλά καθάρματα.

Ευτυχώς, όμως, για τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην πατρίδα μας οι υπεύθυνοι δεν είναι ανώνυμοι και οι πολιτικοί και οι ακολουθούμενες πολιτικές τακτικές έχουν όνομα: εθελούσια συνειδητή αγοραπωλησία και αργυρώνητοι δούλοι. Δίποδα εξαρτημένα από την εξουσία που ασκούν, αδιαφορώντας για τα αποτελέσματα των ιδεολογικών και ιδεοληπτικών επιταγών αλλά και των ψηφοθηρικών αναγκών τους.

Από την άλλη, μια μερίδα πλουσιοπάροχα σιτιζόμενων από την Άγκυρα, που ενώ γεννήθηκαν και κατοικούν στην Ελλάδα, παράλληλα αυτοπροσδιορίζονται σαν τούρκοι και λειτουργούν με παράλληλους και παράνομους μηχανισμούς κατά της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας, δημιουργώντας συνθήκες Κοσσοβοποίησης της Θράκης. Είναι αυτοί που παραβιάζουν τα αυτονόητα και ισχυρίζονται ότι είναι διαφορετικό το να είσαι Έλληνας από το να είσαι Έλληνας πολίτης. Είναι εκείνοι που χαίρονται τα δικαιώματα του πολίτη της ΕΕ, και παρ’ όλα αυτά το παίζουν τούρκοι αναφερόμενοι στο πέραν του Έβρου κατασκεύασμα, δηλαδή στην Τουρκία, ως «μητέρα πατρίδα», μπορούν άνετα να παραδώσουν τα διαβατήριά τους και να περάσουν δίπλα. Δεν τους κρατάει κανείς. Η ψευτο-μάνα-πατρίδα τους, είναι τα ματωμένα μας χώματα, η πατρίδα και η ιστορία μας για χιλιετίες.

Ζήσαμε και την επίσκεψη τοῦ δυτικοθρακιώτη αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης Χακάν Τσαβούσογλου στή Θράκη, με όλο τον συρφετό των σεσημασμένων υπονομευτών της ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή. Η επίσκεψη αυτή ήταν άλλη μία θρασύτατη προσβολή της ελληνικότητας και του ελληνισμού της περιοχής, με τον Τούρκο επίσημο να επισκέπτεται τούς παράνομους συλλόγους Ξάνθης και Κομοτηνής, και τους ψευτομουφτήδες υπαλλήλους του. Δυστυχώς, παρά του ότι την τελευταία στιγμή ανακοινώθηκε πως θα τον συνοδεύει ο υφυπουργός Εξωτερικών Γ. Αμανατίδης (ποντιακής καταγωγής, ο οποίος είχε ως μεταφραστή υπάλληλο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής), τελικά η συνοδεία αφορούσε μόνο συγκεκριμένα μέρη του προγράμματος, και συγκεκριμένα τα πλέον τυπικά και ανώδυνα, δηλαδή την επίσκεψη στα μειονοτικά σχολεία (γυμνάσια – λύκεια) σε Κομοτηνή και Ξάνθη.
Στα υπόλοιπα, και κυρίως στα ορεινά της Ξάνθης πομακοχώρια Εχίνο και Κένταυρο οργίασαν οι κατ’ επάγγελμα “Τούρκοι” της περιοχής. Μέχρι και πανό με τον Ερντογάν ανήρτησαν καλώντας τον στον Κένταυρο ως “ελπίδα όλων των μουσουλμάνων του κόσμου”, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την ελληνική πολιτική σκηνή και την μελλοντική συσπείρωση όλων των μουσουλμάνων (και όχι μόνο, για να μην ξεχνάμε και το «Ουράνιο Τόξο» των φιλοσκοπιανών της Φλώρινας) της Ελλάδας, όπως αυτοί θα αριθμούνται μέσω της αδιάλλειπτης ροής – εισόδου λαθρομεταναστών!

Όπως τόνισε σε δηλώσεις του, ο τούρκος αντιπρόεδρος, το ταξίδι του στην Ελλάδα λειτουργεί ως προπομπός της επικείμενης επίσκεψης του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα, που επίσης εντάσσεται στο πλαίσιο της ενίσχυσης της καλής γειτονίας των δύο χωρών.
Με τις σχέσεις καλής γειτονίας, ωστόσο, δεν συνάδουν οι δηλώσεις που έκανε από τη Θράκη ο Τούρκος αντιπρόεδρος, ο οποίος δεν δίστασε να μιλήσει ευθέως για τουρκική (δηλαδή εθνική) μειονότητα στη Θράκη, η οποία μάλιστα -κατά τον ίδιο- αριθμεί «150.000 Τούρκους μουσουλμάνους».
Δίχως να σεβαστεί, δε, τη χώρα που τον φιλοξενεί, ο Τούρκος αξιωματούχος ανέφερε τα Σκόπια ως «Μακεδονία», για να υποστηρίξει μάλιστα ότι και εκεί υπάρχει «τουρκική μειονότητα», όπως επίσης στη Βουλγαρία και στο Κόσοβο.
Προχωρώντας, δε, έτι περαιτέρω, είπε ότι αυτές οι μειονότητες «μοιράζονται την ίδια κακή μοίρα», αφού τυγχάνουν άνισης μεταχείρισης από τις χώρες στις οποίες βρίσκονται, όπως υποστήριξε.
Στο πλαίσιο αυτό, διαβεβαίωσε ότι η Τουρκία είναι πάντοτε κοντά στην «τουρκική μειονότητα» της Δυτικής Θράκης.
Ο Τούρκος αντιπρόεδρος είπε ακόμη ότι η τουρκική μειονότητα δίνει αγώνα επιβίωσης και γνωρίζουν ότι η μειονότητα έχει κάποια προβλήματα. «Εμείς, ως μητέρα πατρίδα, ως Τουρκία, δεν θα σας αφήσουμε μόνους σας και δεν σας αφήσαμε» ανέφερε.

Εμείς, μέσα και μετά από όλα αυτά, αναρωτιόμαστε, σε ποιάν χώρα του κόσμου αφήνεται ένας ξένος επίσημος να μετακινείται ό,που θέλει, να λέει ότ,ι θέλει και να μην υπάρχει δίπλα του κάποια μορφή εκπροσώπησης των Αρχών; Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν και προβλήματα με μειονότητες, αλυτρωτισμούς κτλ!
Ακόμη και η πιό ελεεινή μπανανία κάτι θα προσπαθούσε να συμμαζέψει.
Δυστυχώς για εμάς, η Ελλάδα δεν είναι καν μπανανία. Είναι πολύ πιο κάτω και σύντομα οι έλληνες πολίτες θα καταλάβουν πως οι χώρες μπανανίες είναι πολύ πιο αξιοσέβαστες από την Ελλάδα του σήμερα.

Μπροστά σε περίπου 2.000 άτομα ο Χακάν Τσαβούσογλου άρχισε να λέει πως “η Ελλάδα για να λέγεται ευρωπαϊκή χώρα πρέπει να σέβεται τη δημοκρατία” και να αντιμετωπίζει τον μειονοτικό κόσμο “ως πρώτης κατηγορίας πολίτες και όχι όπως μέχρι τώρα”!!! Αναφέρθηκε στα “προβλήματα” πού καλά γνωρίζει: ταυτότητα, σύλλογοι, μουφτήδες, βακούφια, εκπαίδευση, δικαιώματα…
Μετά από όλα αυτά, τον χειροκρότησαν οι 2.000 μεταφερόμενοι χειροκροτητές (από τις δεκάδες χιλιάδες των μουσουλμάνων της Θράκης) και τελείωσε η θρασύτατη και προκλητικότατη παράσταση επίδειξης τουρκικής ισχύος που έδωσε ο κύριος Τσαβούσογλου.

Η ελληνική κυβέρνηση μέχρι στιγμής δεν έχει απαντήσει σε τι είδους θέματα εκπαίδευσης συζήτησε, ο Χακάν Τσαβούσογλου με τον υπουργό Παιδείας, Κώστα Γαβρόγλου, δημιουργώντας ακόμη περισσότερα ερωτήματα για την προσπάθεια συσκότισης ή απόκρυψης της ατζέντας των συζητήσεων...
Ταυτόχρονα δεν έχει δοθεί καμία απάντηση γιατί ο κ. Αμανατίδης δεν συνόδευσε τον Τσαβούσογλου σε όλη την περιοδεία του και του επέτρεψε να «σπείρει» την τουρκική πολιτική σε ελληνικό έδαφος…Ήταν σαφέστατα ενημερωμένος, τόσο ο ίδιος και το υπουργείο του, όσο και ο πρωθυπουργός, για την ιδιαιτερότητα των επισκέψεων του τούρκου αντιπροέδρου σε συγκεκριμένα χωριά... Και ο κ. Αμαντίδης επέλεξε να κρυφτεί, να διαφύγει των εθνικών ευθυνών του, να απουσιάσει και να παραδώσει ελεύθερο πεδίο δράσης στον επίσημο (προσκεκλημένο) τούρκο επισκέπτη...

"Η Ελλάδα... να σέβεται τη δημοκρατία " είπε ο κύριος Τσαβούσογλου. Θράσος να το πεις; προσβολή της κοινής νοημοσύνης; ακραία υποκρισία; Η τουρκικό θράσος απέναντι σε ανίκανους και επικίνδυνους, σύμφωνα με την ταυτότητά τους Έλληνες πολιτικούς και τους εμετικούς αυλικούς τους;
Η Τουρκία, η χώρα που καταγράφεται με 200 δημοσιογράφους στη φυλακή έρχεται και στην Ελλάδα και κάνει συστάσεις και μαθήματα για δημοκρατία!
Η Τουρκία, η χώρα που δεν αναγνωρίζει διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει, που καταπατά τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα των ίδιων της των πολιτών, που έχει στρατεύματα κατοχής στην Κύπρο, που εμπλέκεται στα Βαλκάνια απειλώντας την ασφάλεια και την ειρήνη προς όφελος του οράματος του Ερντογάν για την επαναφορά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας…
Γι αυτή την Τουρκία μιλάμε και για τον σημερινό αντιπρόεδρό της. Και δεν υπάρχει μια ελληνική συλλογικότητα να του απαντήσει όπως πρέπει!
Και τα όσα θρασύτατα είπε και έκανε ο Τσαβούσογλου είναι μόνο τα «προεόρτια» των όσων θα κάνει ή θα πει το «αφεντικό» του, ο «σουλτάνος Ερντογάν που έρχεται σε έναν μήνα. Εδώ ισχύει απολύτως το "δώσε θάρρος στον χωριάτη..."

Από την δική μας πλευρά δεν υπάρχει καμία απολύτως απάντηση. Μόνο σιωπή.
Σιωπή ανοχής και ενοχής. Σιωπή που ταυτόχρονα είναι και κραυγή για συμφωνίες που έγιναν ή γίνονται κάτω από το τραπέζι, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ομερτά της ακολουθούμενης πολιτικής.
Ομερτά των πολιτικών και των κυβερνητών μιας χώρας που καθημερινά απομακρύνεται από τα όσα προστάζει η λογική.
Μιας χώρας που εξαιτίας όσων της κυβερνούν κάθε μέρα φτωχαίνει ακόμη περισσότερο σε αξίες και ιδανικά.
Μιας χώρας που έχει αφεθεί στις εξελίξεις της ανικανότητας και των σχεδιασμών που έγιναν ες βάρος της και με την συμμετοχή των εκλεγμένων κυβερνητών της.

Για την υποδοχή του τούρκου αντιπροέδρου στη Θράκη έγινε κάλεσμα από τους παράνομους τουρκικούς μηχανισμούς και τους ανθρώπους της Άγκυρας στην περιοχή. Μάλιστα, ο Δήμος των Αρριανών τύπωσε και μοίρασε φυλλάδια γραμμένα στην τουρκική γλώσσα, χρησιμοποιώντας τουρκικές ονομασίες χωριών, για να καλέσει τους «τούρκους» της Θράκης να υποδεχτούν τον Τσαβούσογλου.
Έτσι, φυσιολογικά διερωτόμαστε:
Τι θα γινόταν άραγε, αν μια ομάδα ελλήνων πολιτών καλούσε και ζητούσε τους έλληνες πολίτες, από ολόκληρη τη χώρα, να αντιδράσουν στην έλευση του Ερντογάν;
Μήπως θα συλλαμβάνονταν με τυπικές διαδικασίες με κατηγορίες διασάλευσης της ειρηνικής συμβίωσης αλλά και δημιουργία συνθηκών ανωμαλίας στο εσωτερικό της χώρας;
Μήπως θα αντιμετωπιζόταν από αυτή την κυβέρνηση ως εχθροί της χώρας;
Και αναρωτιέμαι, μήπως τελικά αξίζει να γίνει ένα τέτοιο κάλεσμα, στο όνομα της δημοκρατίας και της ισονομίας των πολιτών;
Ένα κάλεσμα που θα αναδείξει το πραγματικό πρόσωπο των κυβερνητών της Ελλάδας;
Ένα κάλεσμα που θα στείλει σε πολλούς σαφέστατα μηνύματα της λαϊκής ανοχής και της πολιτικής ενοχής;

Κλείνοντας αυτό τον μονόλογο αναρωτιέμαι: Ποιός άραγε είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Θράκη, για την Ελλάδα; Ρητορική ερώτηση, αφού την απάντηση την γνωρίζουμε όλοι...

ΥΓ: Πάντως για να απαντηθεί στο περί έλευσης του Ερντογάν ερωτήμα, η Αυστρία του είχε- προεκλογικά- δηλώσει ότι αν πάει για να κάνει νούμερα (προεκλογικό αγώνα στους μαντιλοφορεμένους της Αυστρίας) είναι ανεπιθύμητος. Ξεκάθαρα και πολύ απλά. "Όσο στέλνεις ανακατώστρες στην επικρατειά μου, που έχοντας επίσημη ιδιότητα εκπροσωπου του κράτους σου υποκινείς αντιδράσεις, παύει να έρχεται ο οποιοσδήποτε". 
Ο δικός μας ο πρωθυπουργός βέβαια, είναι απασχολημένος με τον καημό του Αμίρ, που του εθιξαν το εθνικό συναίσθημα, με τον επικείμενο διάλογο για την αποποινικοποίηση του καψίματος της Ελληνικής Σημαίας... που καιρός γι αυτά....!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου