Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

11 Ιαν 2018


Η σημερινή κυβέρνηση αποτελεί την πλέον υποτακτική κυβέρνηση όλων των εποχών και εδώ και καιρό ανταγωνίζεται την γνωστή κατοχική κυβέρνηση του Τσολάκογλου, κατά την γερμανική κατοχή της Ελλάδας στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.

Αναδείχθηκε με τσιτάτα, συνθήματα κενά περιεχομένου και χωρίς κανένα απολύτως σχέδιο ανέλαβε την διακυβέρνηση της χώρας, την οποία παρέδωσε (παρά το επετειακό κλάμμα της πρωθυπουργικής συμβίας) στο έλεος και στην σε απόλυτο βαθμό εκμετάλλευση των "δανειστών", για 99 χρόνια. Υπογράφει πιστά, βουβά και ανερυθρίαστα οτιδήποτε της ζητηθεί και βυθίζει την χώρα σε οικονομική καταστροφή.
Ταυτόχρονα, όμως, και προκειμένου να δημιουργήσει ικανό αντιπερισπασμό - αποπροσανατολισμό των πολιτών- στο (επί της Βουλής) έργο παράδοσης των πάντων, έφερε στην επιφάνεια το σύνολο των εθνικών θεμάτων, τόσο με την Τουρκία (με σοβαρά ήδη δείγματα άτακτων υποχωρήσεων έναντι των τουρκικών παρανοϊκών απαιτήσεων εις βάρος της Ελλάδας), όσο και με τα Σκόπια (παραδίδουν το όνομα "Μακεδονία" με την αιτιολόγηση του κλεισίματος ενός χρόνιου εθνικού θέματος), με τη Βουλγαρία (τολμά να προχωρά σε έρευνες και την οργανωμένη ταλαιπωρία Ελλήνων ταξιδιωτών στα βουλγαρικά αεροδρόμια...!)αλλά και με την Αλβανία η οποία προβάλει χωρίς δισταγμούς ζητήματα όπως των Τσάμηδων ενώ ταυτόχρονα καταπατά τα πολιτικά και ανθρώπινα δικαιώματα των Βορειοηπειρωτών (διεθνώς αναγνωρισμένη ελληνική εθνική μειονότητα) με μηδενικές επιπτώσεις από την πλευρά της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ.

Η κυβέρνηση που σκύβει σε όλους, αλλά έχει αρχίσει να αποκτά καθεστωτικά χαρακτηριστικά συνεπικουρούμενη από ένα σκοτεινό παρακράτος που δρα στο διαδίκτυο, στα ΜΜΕ αλλά και σε δημόσιες ή κρατικές υπηρεσίες και θέσεις, αποφασίζει και διατάσσει τον εξευτελισμό της Ελλάδας, ενώ την ίδια στιγμή δεν μπορεί να αιτιολογήσει -με την ελάχιστη επάρκεια- την βιασύνη της για το άνοιγμα θεμάτων που είτε δεν μπορεί να τα διαχειρισθεί είτε δεν επιθυμεί τη γνώμη των άλλων (πολιτικών φορέων) ή και των πολιτών (μέσω δημοψηφίσματος) για να προχωρήσει σε αποφάσεις και ενέργειες υπό το πέλο της (έστω και σχετικής) δημοκρατικότητας. Αντιμετωπίζει, δε, τον οποιονδήποτε ως εγκληματία και χείριστο εχθρό εάν τολμήσει να μην δεχθεί τις θέσεις και αποφάσεις της.

Έτσι, λύσσαξαν πάλι κατά της Εκκλησίας τα ελληνοφοβικά ζόμπι αυτής της αντίχριστης συμμορίας που παριστάνει (εις μάτην ασφαλώς) την ελληνική κυβέρνηση. Τους χάλασε που η Διαρκής Ιερά Σύνοδος τάχθηκε κατά της χρήσης του όρου «Μακεδονία» στη μελλοντική ονομασία του σκοπιανού μορφώματος.

Ναι, δεν αντέχουν πια ούτε ίχνος αντίρρησης, ακόμη κι αν απέναντί τους έχουν τον ανύπαρκτο, ψοφοδεή και προκλητικά "δικό τους" Ιερώνυμο.

Όθεν και το νέο μπαράζ ανιστόρητης βλακείας περί του ρόλου και των…δικαιωμάτων της Εκκλησίας, δήθεν ταύτισης με τη Χρυσή Αυγή κλπ, κλπ.

Επιμένουν φυσικά μέσα στην ιδεοληπτική τους ψύχωση ετούτοι οι ανεκδιήγητοι, αγράμματοι κι ανιστόρητοι, ξεγάνωτοι ντενεκέδες να αρνούνται να κατανοήσουν το προφανές: ότι η Εκκλησία δεν έχει απλώς δικαίωμα, αλλά υποχρέωση και να μιλά και να αντιδρά και να παρεμβαίνει.

Και πάντως (αφού μιλάμε τώρα και για δικαιώματα) έχει πολύ μεγαλύτερο δικαίωμα από αυτό το ξεφτιλισμένο σκυλολόι που δεν εκπροσωπεί ούτε το 20% του εκλογικού σώματος (ενώ βέβαια ακόμη και απέναντι σε αυτό το ποσοστό είναι ούτως ή άλλως ήδη εδώ και πολύ καιρό ηθικά έκπτωτο, γιατί έχει αθετήσει με τον πλέον απροκάλυπτο τρόπο όλα όσα είχε πει προεκλογικά).

Αλλά είπαμε: φωνή κοράκου, κρα…

Και, ποσώς ενδιαφέρει το μέγιστο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών το ότι αυτή η κυβέρνηση μετρά αντίστροφα τον χρόνο της ύπαρξής της. Εκείνο που ενδιαφέρει, όλους, είναι πως δεν έχουν κανένα δικαίωμα αυτοί που καταρρέουν σαν πύργος από τραπουλόχαρτα, να παρασύρουν στην πτώση τους ολόκληρη τη χώρα, διαχειριζόμενοι κάκιστα ζητήματα τα οποία είναι πολλαπλάσια από το νοητικό τους μέγεθος, την ηθική τους ισχύ και την πολιτική τους βαρύτητα...
Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι τόσο το πως αλλά και το πότε οι έλληνες θα αποφασίσουν να στείλουν στον αγύριστο αυτούς τους ανίκανους (επιτηδευμένα;) και επικίνδυνους που με (αυτ)απάτες κατέλαβαν την εξουσία και την ασκούν ακολουθώντας μεθόδους της Στάζι και τριτοκοσμικών δικτατοριών...

Νεκτάριος Δαπέργολας
Κωνσταντίνος Τερζής

Γεωργίου Μιχαήλ
Παναγιωτίδης Μάρκος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Ιαν 2018


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής 

Μετά από τα Fake News έρχεται και η "Αστυνομία σκέψης" για να εισάγει τον απόλυτο έλεγχο και την απαγόρευση σε οποιονδήποτε στέκεται απέναντι στην "πολιτική ορθότητα" που εισήγαγε η παγκοσμιοποίηση και που χρηματοδοτεί -με τεράστιο αριθμό δισεκατομμυρίων- αφειδώς ο γνωστότατος Σόρος.

Δεν χρειάζονται μαντικές ικανότητες για να αντιληφθεί κανείς το πως θα εξελιχθεί το συγκεκριμένο θέμα (όπως καταγγέλει ο διευθυντής σύνταξης της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία γερμανικής εφημερίδας, της Bild), το οποίο εξυπηρετεί στην φίμωση και στην ποινικοποίηση ακόμη και της σκέψης εκείνων που συνεχίζουν να ανθίστανται, να τολμούν να στέκονται απέναντι και να αποδομούν τον τρόπο λειτουργίας και επιβολής ισχύος της νέας τάξης πραγμάτων που με καθεστωτικά χαρακτηριστικά -σε ανώτατο βαθμό πλέον- επιχειρούν να εγκαθιδρύσουν μια άτυπη, πλην όμως ουσιαστική- παγκόσμια δικτατορία.

Φυσικά, τα πολιτικά ανδρείκελα της Ελλάδας και οι "ευρωπαίοι πολιτικοί νάνοι" που ηγούνται (ή τοποθετούνται) στις μεγάλες ευρωπαϊκές χώρες, όχι μόνο δεν πρόκειται να αντιδράσουν στις απολυταρχικές τάσεις που επιβάλλονται -και απειλούν με βαρύτατες ποινές-, αλλά θα στηρίξουν και θα προωθήσουν στον μέγιστο βαθμό τα σχέδια εκείνων που τους τοποθέτησαν στις θέσεις εξουσίας που σήμερα καταλαμβάνουν. Ήδη υπάρχει σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία και συνεργασίες αρμοδίων υπηρεσιών προς την κατεύθυνση αναζήτησης, εύρεσης και αντιμετώπισης (πάταξης) εκείνων που χαρακτηρίζονται ως... "επικίνδυνοι" (για ποιούς ακριβώς;)

Η ποινικοποίηση της σκέψης με την μάσκα της αντιμετώπισης των κηρυγμάτων μίσους αποτελεί πλέον υπάρχουσα απειλή όχι μόνο για την τυπική μορφή των πολιτευμάτων, αλλά για την καθημερινότητα και τις ουσιαστικές πολιτικές ελευθερίες και τα ανθρώπινα δικαιώματα των πολιτών όλων των χωρών της Δύσης.

Όσον αφορά την Ελλάδα, υπάρχουν ήδη πληροφορίες για την ύπαρξη και λειτουργία παρακρατικών μηχανισμών και έμμισθων "εργαζομένων", που επιχειρούν σε πλαίσια και τακτικές μυστικών υπηρεσιών, στοχοποιώντας ιστοσελίδες και ιστολόγια με ψευδείς καταγγελίες (με την υποστήριξη ευρωπαϊκών -και όχι μόνο- οργανισμών και αποφάσεων) σε παροχείς διαδικτυακών υπηρεσιών ζητώντας είτε την φίμωση (διαγραφή από μηχανές αναζήτησης) ή και την ποινική δίωξή τους με ανώνυμες και ανυπόστατες διαδικτυακές καταγγελίες, τις οποίες παράνομα (υπάρχει σχετική νομοθεσία από το 2014) τρέχουν να εξυπηρετήσουν συγκεκριμένοι εισαγγελείς οι οποίοι λειτουργούν ως εργαλεία ενός παρακράτους που έχει αναλάβει "εργολαβικά" την διαδυκτιακή εξόντωση, την νομική και ηθική τρομοκράτηση και (ενδεχομένως) την φυσική εξόντωση εκείνων που είτε αποδομούν τις εφαρμοζόμενες πολιτικές, είτε αποκαλύπτουν παράνομες και αντεθνικές σχέσεις και δράσεις μεταξύ πολιτικών και κρατικών υπηρεσιών και λειτουργών (ήδη δεκάδες άνθρωποι έχουν οδηγηθεί στην Δικαιοσύνη, έχουν ταλαιπωρηθεί, έχουν οδηγηθεί στην οικονομική ένδεια, έχουν χλευαστεί από τους "δολοφόνους χαρακτήρων" που διαθέτει το παρακράτος, επειδή δεν έσκυψαν το κεφάλι και δεν συνεργάστηκαν με το "σύστημα" κατά των Ελληνικών συμφερόντων). Είναι οι σύγχρονοι κουκουλοφόροι των δυνάμεων κατοχής, είναι οι σύγχρονοι κρατικοί λειτουργοί που στην καλύτερη περίπτωση έχουν επιλέξει να "κάνουν την δουλειά τους"(sic) ή να "εκτελούν εντολές ανωτέρων", χωρίς να ελέγχουν καν τη νομιμότητά τους...!

Με αυτές τις τακτικές μειώνουν κατά 90% τη δυνατότητα ανάγνωσης των σκέψεων ή των καταγγελιών, ενώ (με την βοήθεια της ευλυγισίας στην ερμηνεία των νόμου από πλευράς εισαγγελικών λειτουργών) ευελπιστούν στην "υποχώρηση της δυναμικότητας" εκείνων που τολμούν να ανθίστανται σε ένα καθεστώς που αποκτά μεθοδικά τα χαρακτηριστικά της πολιτικής δικτατορίας, χαρακτηριστικά της νέας παγκόσμιας τάξης πραγμάτων που επιχειρεί την επιβολή του απόλυτου ελέγχου και την (με κάθε μέσο και τρόπο) εξόντωση εκείνων που λειτουργούν εναντίον των τοποθετημένων αχυρανθρώπων της.

Οι ψευδοκυβερνήσεις (αχυρανθρώπων πολιτικών ή και πωλητικών) όχι μόνο στηρίζουν αλλά επί της ουσίας παράγουν νόμους που μεταμορφώνουν δικτατορίες και καθεστωτικές πολιτικές σε "σύγχρονες δημοκρατίες", οι οποίες ψευδέστατα "αγωνίζονται" υπέρ των συμφερόντων των πολιτών, τους οποίους αντιμετωπίζουν ως "μάζες" που πρέπει να ελεγχθούν, απαγορεύοντας και ποινικοποιώντας εκείνους (τους λίγους) που έχουν την ικανότητα γραφής, αλλά κυρίως την δύναμη της σκέψης, να αποκαλύψουν τα αποτελέσματα της εφαρμογής δοτών αχυρανθρώπων - πολιτικών. Και αυτές οι "αναγκαίες λύσεις" των κυβερνώντων αποτελούν πρακτικές ολικής καταπάτησης του λόγου ύπαρξης των ιδίων, οι οποίοι διοικούν χώρες και είναι επιφορτισμένοι με την βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών, την εξασφάλιση της ακεραιότητας των χωρών, αλλά κυρίως, με την προαγωγή αλλά και την εξασφάλιση των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των εκλεκτόρων τους, δηλαδή των πολιτών, οι οποίοι τους εξέλεξαν με βάση τις ιδέες που τους κατέθεσαν στο παρελθόν οι σημερινοί κυβερνώντες.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: Ποιός θα μας προστατεύσει από τους "προστάτες" μας;
Και τελικά, ποιούς και τι ακριβώς προστατεύουν οι "προστάτες" μας;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



9 Νοε 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Η κουβέντα σχετικά με τα fake news (που εξυπηρετούν πάντα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα) ολοένα και αυξάνει, δίνοντας διέξοδο στους ό,ποιους εμπλεκόμενους όταν εμφανίζεται κάτι που τους εκθέτει.

Η κουβέντα για τα fake politics και τους fake politicians πότε, επιτέλους, θα ανοίξει από τα κατά τα άλλα "λαλίστατα" ΜΜΕ και τους "αντικειμενικούς" δημοσιογράφους; Ή μήπως οι "υπεύθυνοι" περί της ενημέρωσής μας δημοσιογράφοι φοβούνται το τι θα συμβεί εάν ανοίξει η απαγορευμένη κουβέντα για τα fake media;

Ερώτηση κάνω, απάντηση δεν περιμένω, γιατί εδώ είναι Ελλάδα, ένας χώρος που ο κάθε επώνυμος, θεσμικός παράγοντας και κάθε πολιτικός μπορεί να κάνει οτιδήποτε και να παραμένει ατιμώρητος.
Κι αυτό επειδή η πολιτική "συντεχνία" έχει φροντίσει να απαλλάξει πλήρως και προκαταβολικά από κάθε ευθύνη...
Όλους εκείνους που με σύστημα (ή και με σχέδιο;) κατέστρεψαν ή καταστρέφουν νομότυπα τη χώρα.
Όλους εκείνους που παραβιάζουν με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία το σύνολο σχεδόν του Συντάγματος.
Όλους εκείνους που επιτίθενται λυσσαλέα στους ιστορικούς πυλώνες της χώρας με άμεσο στόχο να αποδομήσουν οτιδήποτε μπορεί να την επαναφέρει...

Εις βάρος των ανθρωπίνων και πολιτικών δικαιωμάτων των πολιτών...

Εις βάρος της αξιοπρέπειας και των εθνικών συμφερόντων και υπέρ των προσωπικών τους επιδιώξεων έχουν μετατρέψει την Ελλάδα σε δουλοπαροικία (εις το διηνεκές), χώρο πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών πειραματισμών της Νέας Τάξης Πραγμάτων, αλλά και σε ανοιχτή φυλακή και διαλογητήριο φτηνών εργατών - σκλάβων.

Οι λέξεις χώρα, κράτος, πολίτης και άνθρωπος έχουν μεταβληθεί άρδην και υπό το καθεστώς της πολιτικής ορθότητας παίρνουν νέο νόημα στην Ελλάδα των δήθεν κυβερνώντων και των απαξιωτών κάθε αυτονόητου, στην Ελλάδα των κυβερνο-μπαχαλάκηδων και των αριστερών εθνομηδενιστών με τις βαθιές δεξιές τσέπες...

Κοιτώ τους 300 εν Βουλή εφιάλτες...
Κοιτώ και τους εκατοντάδες ή χιλιάδες πρόθυμους νέους μασκαρεμένους "εθνοσωτήρες" και "διασώστες".
Όλοι τους ζούνε ή θέλουν να ζήσουν το όνειρό τους...
Όλοι τους απολαμβάνουν ή θέλουν να απολαύσουν τις χαρές της εξουσίας...
Όλοι τους ζούνε ή θέλουν να ζήσουν το μύθο τους...
Όλοι τους χωρίς προτάσεις, ή χωρίς ολοκληρωμένες θέσεις...
Όλοι τους πρόθυμοι "να παίξουν το παιχνίδι" για να ικανοποιήσουν το εγώ τους ή την τσέπη τους...
Όλοι τους έχουν κάτι να πουλήσουν...
Άλλος πουλάει πατρίδα…
Άλλος πουλάει Χριστό…
Άλλος πουλάει τρόμο...

Και όλοι μαζί, συνεργάζονται ακόμη και με τον διάβολο για να επιτύχουν τον σκοπό τους, για να γίνουν εραστές μιας λαθραίας εξουσίας.
Μιας εξουσίας που δεν έχει κανένα σχέδιο διάσωσης…
Μιας εξουσίας που υπηρετεί και εκτελεί σχέδια καταστροφής…
Μιας αρρωστημένης αδίστακτης εξουσίας που αναζητά πιστούς εκτελεστές – δημίους μιας χώρας κι ενός λαού…
Και όλοι ετούτοι συνωστιζόμενοι στις βιτρίνες της ψευδοπολιτικής και στα παζάρια των εθνών, απευθυνόμενοι στο "πόπολο" σε σύνθημα συμφωνούν: "Αν δεν μας επιλέξετε θα καταστραφείτε"...

Καημένη Ελλάδα.
Έγινες ένα τεράστιο παζάρι ανθρώπων και ψυχών.
Ένας χώρος που η λογική έπαψε να υπάρχει.
Μια, κάποτε, χώρα, τώρα ζούγκλα ανθρώπων και, που τα χειρότερα ακόμη δεν ήρθαν... αλλά έρχονται ταχύτατα, επειδή σε αυτή τη χώρα κατοικούν fake citizens (πολίτες), που μετατρέπονται σε δούλους επειδή φοβούνται να αντιμετωπίσουν (και να τιμωρήσουν παραδειγματικά) τα σκιάχτρα που τους κυβερνούν ή θέλουν να τους κυβερνήσουν...

Είναι καιρός τώρα που έχω πάψει να αναρωτιέμαι τι πρέπει να γίνει, και ρωτάω τον ίδιο μου τον εαυτό τι πρέπει να κάνω πρώτος εγώ για να γίνει τελικά αυτό που πρέπει, αυτό που κραυγάζει εκείνη η φωνή «απ’ τα κόκκαλα βγαλμένη των Ελλήνων τα ιερά»...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



5 Νοε 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Θα ξεκινήσω με κάτι που μου θύμισε μια φίλη που για λόγους βιοπορισμού και αξιοπρέπειας και αυτοσεβασμού ζει πλέον στο εξωτερικό και διαθέτει πολύ πιο ψύχραιμη ματιά από εμάς που ζούμε ή προσπαθούμε να ζήσουμε στο μάτι του κυκλώνα.
Η εμετικά δουλική συμπεριφορά ορισμένων απέναντι σε έναν ακόμη τούρκο που είδε φως στη Θράκη και μπήκε να αλέσει, επωφελούμενος της ημιμόνιμης κωματώδους κατάστασης της ελληνικής κυβέρνησης και διοίκησης, μου φέρνει στο νου το εξής ρητό του Έρικ Χόφερ: "Οι άνθρωποι που δαγκώνουν το χέρι που τους ταΐζει, συνήθως γλείφουν τη μπότα που τους κλωτσάει".
Και αυτό αφορά την Ελλάδα. Την πατρίδα μου, την πατρίδα μας.
Την χώρα με τόσους πολλούς ήρωες, αλλά, δυστυχώς και τόσα πολλά καθάρματα.

Ευτυχώς, όμως, για τα όσα συμβαίνουν σήμερα στην πατρίδα μας οι υπεύθυνοι δεν είναι ανώνυμοι και οι πολιτικοί και οι ακολουθούμενες πολιτικές τακτικές έχουν όνομα: εθελούσια συνειδητή αγοραπωλησία και αργυρώνητοι δούλοι. Δίποδα εξαρτημένα από την εξουσία που ασκούν, αδιαφορώντας για τα αποτελέσματα των ιδεολογικών και ιδεοληπτικών επιταγών αλλά και των ψηφοθηρικών αναγκών τους.

Από την άλλη, μια μερίδα πλουσιοπάροχα σιτιζόμενων από την Άγκυρα, που ενώ γεννήθηκαν και κατοικούν στην Ελλάδα, παράλληλα αυτοπροσδιορίζονται σαν τούρκοι και λειτουργούν με παράλληλους και παράνομους μηχανισμούς κατά της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας, δημιουργώντας συνθήκες Κοσσοβοποίησης της Θράκης. Είναι αυτοί που παραβιάζουν τα αυτονόητα και ισχυρίζονται ότι είναι διαφορετικό το να είσαι Έλληνας από το να είσαι Έλληνας πολίτης. Είναι εκείνοι που χαίρονται τα δικαιώματα του πολίτη της ΕΕ, και παρ’ όλα αυτά το παίζουν τούρκοι αναφερόμενοι στο πέραν του Έβρου κατασκεύασμα, δηλαδή στην Τουρκία, ως «μητέρα πατρίδα», μπορούν άνετα να παραδώσουν τα διαβατήριά τους και να περάσουν δίπλα. Δεν τους κρατάει κανείς. Η ψευτο-μάνα-πατρίδα τους, είναι τα ματωμένα μας χώματα, η πατρίδα και η ιστορία μας για χιλιετίες.

Ζήσαμε και την επίσκεψη τοῦ δυτικοθρακιώτη αντιπροέδρου της τουρκικής κυβέρνησης Χακάν Τσαβούσογλου στή Θράκη, με όλο τον συρφετό των σεσημασμένων υπονομευτών της ελληνικής κυριαρχίας στην περιοχή. Η επίσκεψη αυτή ήταν άλλη μία θρασύτατη προσβολή της ελληνικότητας και του ελληνισμού της περιοχής, με τον Τούρκο επίσημο να επισκέπτεται τούς παράνομους συλλόγους Ξάνθης και Κομοτηνής, και τους ψευτομουφτήδες υπαλλήλους του. Δυστυχώς, παρά του ότι την τελευταία στιγμή ανακοινώθηκε πως θα τον συνοδεύει ο υφυπουργός Εξωτερικών Γ. Αμανατίδης (ποντιακής καταγωγής, ο οποίος είχε ως μεταφραστή υπάλληλο του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής), τελικά η συνοδεία αφορούσε μόνο συγκεκριμένα μέρη του προγράμματος, και συγκεκριμένα τα πλέον τυπικά και ανώδυνα, δηλαδή την επίσκεψη στα μειονοτικά σχολεία (γυμνάσια – λύκεια) σε Κομοτηνή και Ξάνθη.
Στα υπόλοιπα, και κυρίως στα ορεινά της Ξάνθης πομακοχώρια Εχίνο και Κένταυρο οργίασαν οι κατ’ επάγγελμα “Τούρκοι” της περιοχής. Μέχρι και πανό με τον Ερντογάν ανήρτησαν καλώντας τον στον Κένταυρο ως “ελπίδα όλων των μουσουλμάνων του κόσμου”, με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει για την ελληνική πολιτική σκηνή και την μελλοντική συσπείρωση όλων των μουσουλμάνων (και όχι μόνο, για να μην ξεχνάμε και το «Ουράνιο Τόξο» των φιλοσκοπιανών της Φλώρινας) της Ελλάδας, όπως αυτοί θα αριθμούνται μέσω της αδιάλλειπτης ροής – εισόδου λαθρομεταναστών!

Όπως τόνισε σε δηλώσεις του, ο τούρκος αντιπρόεδρος, το ταξίδι του στην Ελλάδα λειτουργεί ως προπομπός της επικείμενης επίσκεψης του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Ελλάδα, που επίσης εντάσσεται στο πλαίσιο της ενίσχυσης της καλής γειτονίας των δύο χωρών.
Με τις σχέσεις καλής γειτονίας, ωστόσο, δεν συνάδουν οι δηλώσεις που έκανε από τη Θράκη ο Τούρκος αντιπρόεδρος, ο οποίος δεν δίστασε να μιλήσει ευθέως για τουρκική (δηλαδή εθνική) μειονότητα στη Θράκη, η οποία μάλιστα -κατά τον ίδιο- αριθμεί «150.000 Τούρκους μουσουλμάνους».
Δίχως να σεβαστεί, δε, τη χώρα που τον φιλοξενεί, ο Τούρκος αξιωματούχος ανέφερε τα Σκόπια ως «Μακεδονία», για να υποστηρίξει μάλιστα ότι και εκεί υπάρχει «τουρκική μειονότητα», όπως επίσης στη Βουλγαρία και στο Κόσοβο.
Προχωρώντας, δε, έτι περαιτέρω, είπε ότι αυτές οι μειονότητες «μοιράζονται την ίδια κακή μοίρα», αφού τυγχάνουν άνισης μεταχείρισης από τις χώρες στις οποίες βρίσκονται, όπως υποστήριξε.
Στο πλαίσιο αυτό, διαβεβαίωσε ότι η Τουρκία είναι πάντοτε κοντά στην «τουρκική μειονότητα» της Δυτικής Θράκης.
Ο Τούρκος αντιπρόεδρος είπε ακόμη ότι η τουρκική μειονότητα δίνει αγώνα επιβίωσης και γνωρίζουν ότι η μειονότητα έχει κάποια προβλήματα. «Εμείς, ως μητέρα πατρίδα, ως Τουρκία, δεν θα σας αφήσουμε μόνους σας και δεν σας αφήσαμε» ανέφερε.

Εμείς, μέσα και μετά από όλα αυτά, αναρωτιόμαστε, σε ποιάν χώρα του κόσμου αφήνεται ένας ξένος επίσημος να μετακινείται ό,που θέλει, να λέει ότ,ι θέλει και να μην υπάρχει δίπλα του κάποια μορφή εκπροσώπησης των Αρχών; Πόσο μάλλον όταν υπάρχουν και προβλήματα με μειονότητες, αλυτρωτισμούς κτλ!
Ακόμη και η πιό ελεεινή μπανανία κάτι θα προσπαθούσε να συμμαζέψει.
Δυστυχώς για εμάς, η Ελλάδα δεν είναι καν μπανανία. Είναι πολύ πιο κάτω και σύντομα οι έλληνες πολίτες θα καταλάβουν πως οι χώρες μπανανίες είναι πολύ πιο αξιοσέβαστες από την Ελλάδα του σήμερα.

Μπροστά σε περίπου 2.000 άτομα ο Χακάν Τσαβούσογλου άρχισε να λέει πως “η Ελλάδα για να λέγεται ευρωπαϊκή χώρα πρέπει να σέβεται τη δημοκρατία” και να αντιμετωπίζει τον μειονοτικό κόσμο “ως πρώτης κατηγορίας πολίτες και όχι όπως μέχρι τώρα”!!! Αναφέρθηκε στα “προβλήματα” πού καλά γνωρίζει: ταυτότητα, σύλλογοι, μουφτήδες, βακούφια, εκπαίδευση, δικαιώματα…
Μετά από όλα αυτά, τον χειροκρότησαν οι 2.000 μεταφερόμενοι χειροκροτητές (από τις δεκάδες χιλιάδες των μουσουλμάνων της Θράκης) και τελείωσε η θρασύτατη και προκλητικότατη παράσταση επίδειξης τουρκικής ισχύος που έδωσε ο κύριος Τσαβούσογλου.

Η ελληνική κυβέρνηση μέχρι στιγμής δεν έχει απαντήσει σε τι είδους θέματα εκπαίδευσης συζήτησε, ο Χακάν Τσαβούσογλου με τον υπουργό Παιδείας, Κώστα Γαβρόγλου, δημιουργώντας ακόμη περισσότερα ερωτήματα για την προσπάθεια συσκότισης ή απόκρυψης της ατζέντας των συζητήσεων...
Ταυτόχρονα δεν έχει δοθεί καμία απάντηση γιατί ο κ. Αμανατίδης δεν συνόδευσε τον Τσαβούσογλου σε όλη την περιοδεία του και του επέτρεψε να «σπείρει» την τουρκική πολιτική σε ελληνικό έδαφος…Ήταν σαφέστατα ενημερωμένος, τόσο ο ίδιος και το υπουργείο του, όσο και ο πρωθυπουργός, για την ιδιαιτερότητα των επισκέψεων του τούρκου αντιπροέδρου σε συγκεκριμένα χωριά... Και ο κ. Αμαντίδης επέλεξε να κρυφτεί, να διαφύγει των εθνικών ευθυνών του, να απουσιάσει και να παραδώσει ελεύθερο πεδίο δράσης στον επίσημο (προσκεκλημένο) τούρκο επισκέπτη...

"Η Ελλάδα... να σέβεται τη δημοκρατία " είπε ο κύριος Τσαβούσογλου. Θράσος να το πεις; προσβολή της κοινής νοημοσύνης; ακραία υποκρισία; Η τουρκικό θράσος απέναντι σε ανίκανους και επικίνδυνους, σύμφωνα με την ταυτότητά τους Έλληνες πολιτικούς και τους εμετικούς αυλικούς τους;
Η Τουρκία, η χώρα που καταγράφεται με 200 δημοσιογράφους στη φυλακή έρχεται και στην Ελλάδα και κάνει συστάσεις και μαθήματα για δημοκρατία!
Η Τουρκία, η χώρα που δεν αναγνωρίζει διεθνείς συνθήκες που έχει υπογράψει, που καταπατά τα ανθρώπινα και πολιτικά δικαιώματα των ίδιων της των πολιτών, που έχει στρατεύματα κατοχής στην Κύπρο, που εμπλέκεται στα Βαλκάνια απειλώντας την ασφάλεια και την ειρήνη προς όφελος του οράματος του Ερντογάν για την επαναφορά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας…
Γι αυτή την Τουρκία μιλάμε και για τον σημερινό αντιπρόεδρό της. Και δεν υπάρχει μια ελληνική συλλογικότητα να του απαντήσει όπως πρέπει!
Και τα όσα θρασύτατα είπε και έκανε ο Τσαβούσογλου είναι μόνο τα «προεόρτια» των όσων θα κάνει ή θα πει το «αφεντικό» του, ο «σουλτάνος Ερντογάν που έρχεται σε έναν μήνα. Εδώ ισχύει απολύτως το "δώσε θάρρος στον χωριάτη..."

Από την δική μας πλευρά δεν υπάρχει καμία απολύτως απάντηση. Μόνο σιωπή.
Σιωπή ανοχής και ενοχής. Σιωπή που ταυτόχρονα είναι και κραυγή για συμφωνίες που έγιναν ή γίνονται κάτω από το τραπέζι, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας.
Ομερτά της ακολουθούμενης πολιτικής.
Ομερτά των πολιτικών και των κυβερνητών μιας χώρας που καθημερινά απομακρύνεται από τα όσα προστάζει η λογική.
Μιας χώρας που εξαιτίας όσων της κυβερνούν κάθε μέρα φτωχαίνει ακόμη περισσότερο σε αξίες και ιδανικά.
Μιας χώρας που έχει αφεθεί στις εξελίξεις της ανικανότητας και των σχεδιασμών που έγιναν ες βάρος της και με την συμμετοχή των εκλεγμένων κυβερνητών της.

Για την υποδοχή του τούρκου αντιπροέδρου στη Θράκη έγινε κάλεσμα από τους παράνομους τουρκικούς μηχανισμούς και τους ανθρώπους της Άγκυρας στην περιοχή. Μάλιστα, ο Δήμος των Αρριανών τύπωσε και μοίρασε φυλλάδια γραμμένα στην τουρκική γλώσσα, χρησιμοποιώντας τουρκικές ονομασίες χωριών, για να καλέσει τους «τούρκους» της Θράκης να υποδεχτούν τον Τσαβούσογλου.
Έτσι, φυσιολογικά διερωτόμαστε:
Τι θα γινόταν άραγε, αν μια ομάδα ελλήνων πολιτών καλούσε και ζητούσε τους έλληνες πολίτες, από ολόκληρη τη χώρα, να αντιδράσουν στην έλευση του Ερντογάν;
Μήπως θα συλλαμβάνονταν με τυπικές διαδικασίες με κατηγορίες διασάλευσης της ειρηνικής συμβίωσης αλλά και δημιουργία συνθηκών ανωμαλίας στο εσωτερικό της χώρας;
Μήπως θα αντιμετωπιζόταν από αυτή την κυβέρνηση ως εχθροί της χώρας;
Και αναρωτιέμαι, μήπως τελικά αξίζει να γίνει ένα τέτοιο κάλεσμα, στο όνομα της δημοκρατίας και της ισονομίας των πολιτών;
Ένα κάλεσμα που θα αναδείξει το πραγματικό πρόσωπο των κυβερνητών της Ελλάδας;
Ένα κάλεσμα που θα στείλει σε πολλούς σαφέστατα μηνύματα της λαϊκής ανοχής και της πολιτικής ενοχής;

Κλείνοντας αυτό τον μονόλογο αναρωτιέμαι: Ποιός άραγε είναι ο μεγαλύτερος κίνδυνος για την Θράκη, για την Ελλάδα; Ρητορική ερώτηση, αφού την απάντηση την γνωρίζουμε όλοι...

ΥΓ: Πάντως για να απαντηθεί στο περί έλευσης του Ερντογάν ερωτήμα, η Αυστρία του είχε- προεκλογικά- δηλώσει ότι αν πάει για να κάνει νούμερα (προεκλογικό αγώνα στους μαντιλοφορεμένους της Αυστρίας) είναι ανεπιθύμητος. Ξεκάθαρα και πολύ απλά. "Όσο στέλνεις ανακατώστρες στην επικρατειά μου, που έχοντας επίσημη ιδιότητα εκπροσωπου του κράτους σου υποκινείς αντιδράσεις, παύει να έρχεται ο οποιοσδήποτε". 
Ο δικός μας ο πρωθυπουργός βέβαια, είναι απασχολημένος με τον καημό του Αμίρ, που του εθιξαν το εθνικό συναίσθημα, με τον επικείμενο διάλογο για την αποποινικοποίηση του καψίματος της Ελληνικής Σημαίας... που καιρός γι αυτά....!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



30 Οκτ 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Την ημέρα της Ελληνικής Εθνικής Εορτής, την ημέρα που η Ελλάδα γιορτάζει το μεγάλο της «Όχι» στον φασισμό και την έναρξη μιας πολύχρονης σειράς αγώνων για την αξιοπρέπεια, για την ιστορία, για τις αξίες και τα ιδανικά ενός Λαού που βρέθηκε μόνος αλλά δεν δίστασε να ανασηκώσει το ανάστημά του σε εκείνους που τον απείλησαν και προσπάθησαν με κάθε τρόπο να τον υποδουλώσουν και να τον κατακτήσουν.

Αυτή την ημέρα της Εθνικής Εορτής επέλεξαν οι Πομάκοι της ορεινής Ξάνθης για να στείλουν το δικό τους μήνυμα σε όλους εκείνους που προσπαθούν με πολιτικές αποφάσεις να επιβάλλουν τον εκτουρκισμό τους. Αυτό το μήνυμα του «όχι» στις τακτικές της αριστεροδέξιάς κυβέρνησης των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ στάλθηκε από το κεφαλοχώρι του Εχίνου. Από ένα χωριό που πριν από αρκετά χρόνια επισκέφθηκε ο ίδιος ο Ερντογάν, για να το τιμήσει για την επιλογή του συνόλου σχεδόν των κατοίκων του να ακολουθήσουν την «μητέρα πατρίδα» Τουρκία… Και στην περίπτωση αυτή δεν ισχύει το «ουδείς αχαριστότερος εκ του ευεργετηθέντος». Δυστυχώς για την Τουρκία, τους ανθυποπράκτορες και τους λοιπούς διάσπαρτους έμμισθους χαφιέδες του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής, οι Πομάκοι (τουλάχιστον της ορεινής Ξάνθης) άρχισαν να διαπιστώνουν πως η Τουρκία δεν ενδιαφέρεται γι αυτούς και πως οι ίδιοι έχουν μεταβληθεί σε άβουλα όργανα ικανοποίησης των μεγαλεπήβολων σχεδιασμών της Άγκυρας, οι τοπικοί εκπρόσωποι της οποίας δεν διστάζουν να χρησιμοποιούν κάθε μέσο για να διατηρήσουν την «τουρκική ισχύ» εις βάρος των προσωπικών συμφερόντων των Πομάκων.

Τι συνέβη στον Εχίνο;

Ήταν πρωί του Σαββάτου 28 Οκτωβρίου 2017. Το πρόγραμμα της ημέρας εξελισσόταν όπως κάθε φορά. Μετά την πρωϊνή Θεία Λειτουργία, θα ακολουθούσε κατάθεση στεφάνων και απόδοση τιμών στους πεσόντες κατά του Ιταλικού και Γερμανικού φασισμού. Η μαθητική παρέλαση που είχε προγραμματιστεί για αμέσως μετά, είχε ακυρωθεί λόγω των καιρικών συνθηκών.

Ένας μουσουλμάνος δάσκαλος εμφανίστηκε στο προαύλιο της Εκκλησίας του Αγίου Γεωργίου (Εχίνος) και μετέφερε ένα αίτημα των μαθητών του. Μαθητών Γυμνασίου, οι οποίοι, ήθελαν να μπούνε στον Ιερό Ναό κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας και να την παρακολουθήσουν. Το αίτημά τους έγινε δεκτό από τις τοπικές αρχές κι έτσι 25 μαθητές εισήλθαν και παρακολούθησαν τα τελευταία 20 λεπτά της Θείας Λειτουργίας…!

Το γεγονός αυτό καθεαυτό θεωρείται απίθανο... Και όμως συνέβη! Σιωπηλά, κατανυκτικά και χωρίς να υπάρξει οχλαγωγία ή διαμαρτυρίες από «τυχαίους περαστικούς». Αν, μάλιστα, συγκρίνουμε τι συνέβαινε τα παλαιότερα χρόνια, με καταγεγραμμένους βανδαλισμούς (μπογιές, πέτρες, σπασμένα τζάμια κ.α.) του Ιερού Ναού του Αγίου Γεωργίου την προηγούμενη ημέρα της Εθνικής Επετείου, τα όσα συνέβησαν την προηγούμενη Κυριακή ήταν έξω από κάθε πρόβλεψη.
Και αυτή η εξέλιξη, του εκκλησιασμού των νεαρών Πομάκων μουσουλμάνων είναι ένα μήνυμα που στέλνεται προς όλους τους… «ενδιαφερομένους» και προς διάφορες πλευρές εντός και εκτός συνόρων. Είναι ένα θαρραλέο μήνυμα άρνησης σε όσους επιχειρούν να αλλάξουν την ζωή, να διαγράψουν την γλώσσα, να παραχαράξουν την ιστορία και να υλοποιήσουν μεθοδεύσεις εις βάρος των κατοίκων και υπέρ ξένων συμφερόντων.

Απογοητευμένοι από την Τουρκία

Δεν χρειάζεται πολύ μεγάλη εμπειρία για να δει κανείς στα μάτια αυτών των ανθρώπων, των Πομάκων, πως νιώθουν απογοητευμένοι. Πως νιώθουν εγκαταλειμμένοι από την Ελλάδα και προδομένοι από όλους εκείνους που επί δεκαετίες εργάστηκαν (ακόμη και μέσα στα τζαμιά) για να τους εκτουρκίσουν, για να διαγράψουν τη γλώσσα τους, αλλά και από τη μνήμη τους την ιστορία των προγόνων τους. Συζητώντας με φανατικούς τουρκόφρονες Πομάκους της περιοχής εύκολα εξάγεται η διαπίστωση της απογοήτευσης που τους διακατέχει.

Ένας εξ αυτών, συγκεκριμένα, είπε: «Η Τουρκία δεν μας υπολογίζει. Δεν ενδιαφέρεται πραγματικά για εμάς. Μας έχει πεταμένους. Θέλει να κάνει τη δουλειά της και δεν δίνει σημασία στο πως εμείς ζούμε και αν μπορούμε να ζούμε». Συνεχίζοντας, ο ίδιος πρόσθεσε: «Τα ίδια και με την ελληνική κυβέρνηση. Έρχονται εδώ και μας βλέπουν σαν να είμαστε αξιοθέατα. Έρχονται για να βγούνε φωτογραφίες, να πούνε ψέματα και να φύγουν. Δεν τους νοιάζει πως ζούμε. Δεν ενδιαφέρονται για το τι προβλήματα έχουμε. Δεν τους ενδιαφέρει αν μπορούμε να ζούμε και να τα βγάζουμε πέρα με όλα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα».

Ξεχασμένοι από Ελλάδα και Τουρκία

Τα λόγια αυτού του ανθρώπου ήταν απολύτως αληθινά. Σαν να γίνεται ένας διαγωνισμός μεταξύ Άγκυρας και Αθήνας για το ποιος θα πει τα περισσότερα ψέματα, ποιος θα εξαπατήσει και θα επηρεάσει περισσότερους. Όμως, οι Πομάκοι της ορεινής Ξάνθης βιώνουν την ανέχεια ολοένα και πιο έντονα. Αυτή τη στιγμή ένα ποσοστό της τάξης του 80%, ανδρών με ηλικίες 25 έως 50 χρόνων, έχει φύγει εκτός Ελλάδας για να εργαστεί. Αποτέλεσμα, στα πομακικά χωριά του ορεινού όγκου της Ξάνθης να υπάρχουν κυρίως γυναίκες, μεσήλικες, γέροι και παιδιά. Αν προσθέσουμε και εκείνο το καταγεγραμμένο στατιστικό στοιχείο που θέλει ένα σημαντικό ποσοστό των ικανών προς εργασία –και ήδη μεταναστών σε χώρες της Ευρώπης και όχι μόνο- διαπιστώνοντας τις τεράστιες δυσκολίες διαχωρισμού τους από την οικογένειά τους (με σειρά συνεπειών μέσα στην ίδια την οικογένεια) αποφασίζουν να πάρουν τις οικογένειές τους στο εξωτερικό, όπου θα έχουν καλύτερη παροχή υπηρεσιών (υγείας, παιδείας κ.α.). Αποτέλεσμα, μια καταγραφή πρώιμων σταδίων ερήμωσης των πομακικών χωριών.

Τα στοιχεία αυτά είναι καταγεγραμμένα από τις αρμόδιες κρατικές υπηρεσίες και έχουν ήδη διοχετευθεί στους αρμοδίους πολιτικούς προϊσταμένους. Το τι πρόκειται να συμβεί δεν είναι δυνατόν να καταγραφεί αυτή τη στιγμή, αφού τόσο ο Ερντογάν όσο και ο Αλέξης Τσίπρας είναι αρκετά απασχολημένοι σε άλλα «μέτωπα», αν και στην Ελλάδα η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ κάνει φιλότιμες προσπάθειες και δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον αναμόχλευσης των εθνικών θεμάτων (τα οποία ενδεχομένως αποτελούν για την Αθήνα «σανίδα σωτηρίας» έναντι των νόμων που πρέπει να ψηφισθούν μέχρι τις αρχές Δεκεμβρίου).

Το μήνυμα που στάλθηκε από τους Πομάκους του Εχίνου είχε πολλούς αποδέκτες. Ας ελπίσουμε ότι το έλαβαν αυτοί που πρέπει και θα κινηθούν εγκαίρως προς τη σωστή κατεύθυνση. Το "παράθυρο" που έχει ανοίξει είναι μοναδικό, για όσους λένε ότι αγαπούν αυτή την πατρίδα και θέλουν να εργαστούν για το καλό της...




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



26 Οκτ 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Η ερώτηση του τίτλου είναι, φυσικά, ρητορική. Κι αυτό, επειδή οι δραστηριότητες που αναπτύσσει η Τουρκία, μέσω του τουρκικού προξενείου της Κομοτηνής και των «εργαλείων» που έχει αναπτύξει στην Θράκη (την Ελληνική Θράκη), μεταμορφώνονται σε καθημερινή βάση, μεταλλάσσονται και αποκτούν χαρακτηριστικά λίαν προβληματικά έως και επικίνδυνα.

Στον αντίποδα αυτών των «δραστηριοτήτων» της Άγκυρας (εντός ελληνικού εδάφους) υπάρχει η παγερή αδιαφορία, η προσέγγιση ήπιων τόνων και μια εν γένει χαλαρότητα των «αρμοδίων» (αλλά ποτέ υπευθύνων) πολιτικών και κυβερνήσεων από τα μέσα του 1920 και τούδε. Ελάχιστες εξαιρέσεις υπήρξαν, από πρόσωπα που θέλησαν να «χτίσουν άμυνες» αλλά δεν το κατόρθωσαν λόγω «ανωτέρας βίας» (κομματικής).
Οι αρμόδιες υπηρεσίες λειτουργούν (όσο τους επιτρέπει η εκάστοτε κυβέρνηση), καταγράφουν τα όσα συμβαίνουν και ενημερώνουν επαρκέστατα τους «ιθύνοντες», οι οποίοι με τη σειρά τους είτε υπακούουν τυφλά σε εντολές ισχυρών συμμάχων της χώρας (εξυπηρετώντας τα συμφέροντα της συμμαχίας, αλλά όχι της χώρας), είτε υπακούουν στις επιταγές – εντολές του κόμματος και των αναγκών του στη συλλογή ψήφων για τις επόμενες εκλογές (δημοτικές, βουλευτικές ή και ευρωεκλογές).

Την ίδια στιγμή, αυτοί οι ιθύνοντες (πολιτικά πρόσωπα) είτε με πράξεις είτε με παραλείψεις τους αποδυναμώνουν την ύπαρξη και την επαρκή λειτουργία και παρουσία της Πολιτείας στην περιοχή, παραδίδουν σημαντικό ζωτικό χώρο κινήσεων στις υπηρεσίες και τα όργανα της Τουρκίας που έχουν δημιουργηθεί με πολύ συγκεκριμένους σκοπούς δράσης προς την κατεύθυνση υλοποίησης του τελικού στόχου, που δεν είναι άλλος από την τουρκοποίηση (εμφύτευση τουρκικού φρονήματος ή αποδοχή της τουρκικής παρουσίας ως ισχυρού παράγοντα διαμόρφωσης των εξελίξεων στην περιοχή) σημαντικής μερίδας κατοίκων της Θράκης.

Μπορεί η τακτική του στρουθοκαμηλισμού (αποφεύγω να κοιτάξω το πρόβλημα, άρα πρόβλημα που δεν βλέπω δεν υφίσταται) να είναι γνώρισμα του σύγχρονου έλληνα, όμως αυτή ακριβώς η τακτική είναι απαγορευτική σε ζητήματα που χαρακτηρίζονται ως μείζονος εθνικής σημασίας και άπτονται αποφασιστικών χειρισμών, πριν αυτά τα προβλήματα μεταμορφωθούν σε παράγοντες δημιουργίας κλίματος ανωμαλίας και σοβαρότατων εσωτερικών εξελίξεων.

Με απλά λόγια, οι «εθνοπατέρες» μπορούν να βαυκαλίζονται πως διασώζουν την χώρα, όμως επ’ ουδενί δεν μπορούν να συμπορεύονται με τακτικές και πρακτικές υλοποίησης σχεδιασμών ενάντια των ελληνικών εθνικών συμφερόντων, της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας και της ελληνικής ασφάλειας επί και εντός των γεωγραφικών συνόρων της Ελλάδας. Τακτικές απεμπόλησης ευθυνών και μετατόπισής τους σε θεσμικούς ή άλλους παράγοντες (όπως συνέβη πρόσφατα με την απόφαση του Κοινοβουλίου να μεταφέρει την πολιτική ευθύνη ουσιαστικής αντιμετώπισης του όρου «τουρκικός» εντός της Ελληνικής Επικράτειας) προκειμένου να μην θιγούν τα κομματικά – ψηφοθηρικά συμφέροντα, ξεπερνούν ακόμη και την τακτική του στουθοκαμηλισμού, αφού με αυτή την τακτική εμμέσως πλην σαφώς οι «εθνοπατέρες» εμφανίζονται ανεπαρκείς (στον απόλυτο βαθμό) να υπηρετήσουν τα εθνικά συμφέροντα (με όσα αυτά συνεπάγονται) και αφού αναγνωρίζουν εμμέσως πλην σαφώς την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) ως ανώτερη της Συνθήκης της Λωζάνης, διατάσσουν την Ελληνική Δικαιοσύνη (στους ώμους της οποίας μεταφέρουν την δική τους προσωπική πολιτική –και όχι μόνο- ευθύνη) να ασχοληθεί με ένα θέμα (αναγνώριση του όρου «τουρκικός» σε συλλόγους και σωματεία της Ελλάδας) το οποίο έχει τελεσιδικήσει στον Άρειο Πάγο.

Ενδεχομένως οι εθνοπατέρες κάποια στιγμή στο μέλλον (πιθανότατα πολύ κοντινό) να επικαλεστούν πως δεν γνώριζαν, δεν είχαν ενημερωθεί, δεν ήξεραν τα όσα πραγματικά συνέβαιναν στην Ελληνική Θράκη. Προς γνώσιν και επίρρωσή τους, τους παραθέτουμε ένα μικρό απόσπασμα - περιστατικό των τελευταίων ημερών από την Θράκη και την υπόγεια δράση της Τ.Ε.Ξ. και των διαφόρων οργάνων της Άγκυρας στην Ελληνική αυτή περιοχή.
Ἐπειδή τελευταίως ἔγινε πολύς λόγος γιά τήν “Τουρκική Ἕνωση Ξάνθης” καί τή νομιμότητα ἤ μή τῆς λειτουργίας της, ἄς πάρουμε ἄλλη μία γεύση ἀπό τό τί πουλάει αὐτό τό μαγαζάκι στήν περιοχή. Στή φωτογραφία ὁ μουσικός τῆς ΤΕΞ (ἀριστερά μέ τήν κόκκινη μπλούζα) τραγουδάει – πάλι! – τό τραγούδι “Πεθαίνω γιά σένα Τουρκία μου”, ἐνώπιον τοῦ Τούρκου ὑποπροξένου ἐπί τῶν θρησκευτικῶν ὑποθέσεων καί μπροστά στό πομακικό κοινό τοῦ χωριοῦ Ὡραῖον στήν Ξάνθη (22/10/2017). Εἶναι αὐτός λόγος γιά νά παρεξηγηθοῦμε ἐμεῖς πού ἀσκοῦμε κυριαρχία (…) στή Θράκη; Τί λέτε;
Την περασμένη Κυριακή έλαβε χώρα στο χωριό Ωραίον της ορεινής Ξάνθης μια εκδήλωση (Kermes) φιλανθρωπική, υποτίθεται, που είχε και το μουσικοχορευτικό της κομμάτι. Οργανώθηκε από τον Αθλητικό και πολιτιστικό σύλλογο Ωραίου αλλά ουσιαστικά ήταν μια εκδήλωση “καπελωμένη” από την Τουρκική Ένωση Ξάνθης (ΤΕΞ). Χορευτικό συγκρότημα της ΤΕΞ, χορωδία της ΤΕΞ, μουσικό σχήμα της ΤΕΞ κ.λ.π.
Στο κοινό διακρίναμε τον υποπρόξενο και αρμόδιο της Diyanet Οσμάν Σαχίν, τον πρόεδρο της ΤΕΞ Οζάν Αχμέτογλου, τον βοηθό του τουρκομουφτή Χράλογλου, τον αρχιφασίστα και ιμάμη στα Βαφέικα Χατζησαλή κ.α. Εντοπίσαμε όμως και κάτι που χρήζει της προσοχής μας. Μεταξύ των ασμάτων που ακούστηκαν ήταν και το “Μέσα στο Τσανάκκαλε” (Çanakkale içinde), γνωστό τόπο όπου εξυμνείται η γενναιότητα των Τούρκων αλλά και το γνωστό εθνικιστικό τραγούδι “Πεθαίνω για σένα Τουρκία μου”, που έχει τους εξής στίχους:
Τουρκία μου, πεθαίνω για σένα
αφιέρωσα το κεφάλι μου για σένα
Αφιέρωσα το κεφάλι μου στο δρόμο της Τουρκίας μου,
πεθαίνω για τις πεδιάδες και τις ανηφοριές σου,
εδώ και αιώνες πότισα το γκρι άλογο μου,
Πεθαίνω για την ροή των ποταμιών σου
Είμαι ερωτευμένος (μαζί σου) έχω φωτιά στην ψυχή μου,
Η επί 90 χρόνια συνεχώς βασανισμένη γιαγιά μου η Εμινέ
γεμίζει νερά από τις πηγές της
Πεθαίνω για το φόρεμα σου με τις μπλε χάντρες Τουρκία μου
Είμαι ο γάμος, είμαι η χαρά, είμαι ο χορός,
είμαι η κληρονομιά, είμαι το χώμα, είμαι το ψωμί,
είμαι η τιμή, είμαι η θλίψη στα μοτίβα των χαλιών,
πεθαίνω για τα σχήματα που υπάρχουν στις σέλες σου!
Άραγε αυτός που έχει αφιερώσει το κεφάλι του στην Τουρκία, τι θα μπορούσε να κάνει για τον έρωτά του; Μήπως μας αφορά, μια που τυγχάνει και συντοπίτης μας;
Στις δεκαετίες που έχουν μεσολαβήσει, μέσα στις οποίες υπήρξε μια καταγεγραμμένη υποχωρητικότητα του «κράτους των Αθηνών» για τα όσα συμβαίνουν στην Θράκη, είναι πάρα πολλές οι περιπτώσεις αδράνειας και λαθών. Είναι πάρα πολλά τα σημεία των «συμπτώσεων» κοινής πολιτικής γραμμής (διαφορετικών κυβερνήσεων) που έδινε τροφή στην ανάπτυξη ενός «συστήματος» (λειτουργούντος και ως άτυπου παράλληλου κράτους) ενάντιου επί των ελληνικών συμφερόντων, του ελληνισμού και της ελληνικότητας της περιοχής.

Η τελευταία κυβέρνηση (των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ) εν μέσω ιδεοληψιών, ισχυρών εθνομηδενιστικών πολιτικών γραμμών, αλλά και με ισχυρότατη την ανάγκη διατήρησης των υπαρχόντων δεσμών με την δεξαμενή ψήφων που επηρεάζει το τουρκικό προξενείο της Κομοτηνής, αποφασισμένη να νομιμοποιήσει και να υλοποιήσει δράσεις ενάντιες στις επιταγές του ίδιου του Συντάγματος, έχει καταστεί το αποδοτικότερο εργαλείο της τουρκικής επιθετικής πολιτικής.

Τόσο οι «εθνοπατέρες» όσο και οι κυβερνήτες (αλλά όχι κυβερνώντες), θα πρέπει να κατανοήσουν πως σε αυτό το επίπεδο κινήσεων και αποφάσεων δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Οποιαδήποτε ενέργεια βλάπτει τα εθνικά συμφέροντα, εκθέτει τους κατοίκους και την χώρα σε παλαιούς κινδύνους ή εισάγει νέες απειλές, δεν μπορεί να αντιμετωπισθεί ως «πολιτική ευθύνη» και, φυσικά, δεν μπορεί επ’ ουδενί να παραγραφεί μέσω της πλειάδας νόμων που έχουν δημιουργηθεί επ’ αυτού.

ΥΓ: Στην Θράκη τοποθετήθηκε ένα "φίδι", για την ύπαρξη του οποίου υπεύθυνη είναι η Άγκυρα και, δυστυχώς, συνυπεύθυνο το "κράτος των Αθηνών" και το σύνολο σχεδόν των πολιτικών κομμάτων και πολιτικών προσώπων που έχουν περάσει από το Ελληνικό Κοινοβούλιο. Οι "εθνοπατέρες" θα πρέπει να κατανοήσουν πως είναι δική τους ευθύνη, δική τους υποχρέωση να αντιμετωπίσουν το "φαινόμενο" αυτό και όχι να το σιτίζουν και να το ενδυναμώνουν. Με απλά λόγια, ή θα κόψουν το κεφάλι του φιδιού τερματίζοντας στο διηνεκές τις δραστηριότητές του ή θα πέσουν τα δικά τους κεφάλια τοποθετώντας τους ίδιους οριστικά και αμετάκλητα όχι μόνο στις μαύρες σελίδες της ιστορίας, αλλά και σε κάποιο σκοτεινό κελί για διαβίωση σε αυτό εφ' όρου ζωής. Φυσικά, για να συμβεί κάτι τέτοιο θα πρέπει να επιστρέψει η Δημοκρατία στη χώρα, να λειτουργήσουν ελεύθερα - ανεμπόδιστα οι θεσμοί και να λειτουργεί το Σύνταγμα, όπως πρέπει σε ένα ανεξάρτητο κράτος που σέβεται τους πολίτες του και που το σέβονται όλοι εντός ή εκτός των συνόρων του. Και ο χρόνος για να συμβεί κάτι τέτοιο κυλάει πλέον πολύ γρήγορα, δίνοντας πολύ μικρά χρονικά περιθώρια στους "εθνοπατέρες" να εγκαταλείψουν τα "ανόητα" και να πράξουν τα αυτονόητα, έως τις επόμενες εκλογές...
ΥΓ2: Ζητώ συγνώμη από όλους για το αυστηρό ύφος και τον θυμό που έχει καταγραφεί μέσα από το κείμενο αυτό. Είναι όμως τέτοιου μεγέθους η αδιαφορία (των πολλών), αλλά και η επικίνδυνη ιδεοληψία (των λίγων), που γίνεται αφόρητη η πίεση για την υπενθύμιση των ευθυνών όλων μας. Τόσο εκείνων που εγκληματούν εις βάρος της πατρίδας μας, όσο και όλων των υπολοίπων που γινόμαστε μάρτυρες ενός εθνικού εγκλήματος και επιλέγουμε να σωπαίνουμε φοβούμενοι άτομα δειλά, χωρίς προσωπικότητα, πολιτικά ανδρείκελα και μαριονέτες, που αντιμετωπίζουν την Θράκη σαν ένα κομμάτι σε έναν οποιονδήποτε χάρτη και όχι ένα τμήμα ελληνικής γης στον χάρτη της Ελλάδας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Οκτ 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Δεν μπορεί να σχολιασθούν επαρκώς τα όσα έχουν συμβεί, συνεχίζουν να συμβαίνουν και έχουν προγραμματισθεί να υλοποιηθούν στην Ελλάδα των μνημονίων. Την χώρα που έγινε χώρος είτε εκτεταμένων πειραματισμών (οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών κ.α.), είτε στοχοθετήθηκε προς εξόντωση για λόγους παραδειγματισμού και συμμόρφωσης άλλων λαών.

Στην Ελλάδα του σήμερα, έχουν καταπέσει σχεδόν όλες οι αξίες. Η χώρα (και το σύνολο σχεδόν των πολιτών της) έχει γίνει θύμα μιας εκτεταμένης προσπάθειας ηθικής απαξίωσης και επιβολής του συνδρόμου της Στοκχόλμης, με ταυτόχρονες εντονότατες πιέσεις αποδοχής και μη αντίδρασης στις λίαν επιθετικές ενέργειες που αποσκοπούν στον εξευτελισμό και την απόλυτη υποταγή των πολιτών.

Όλα αυτά, βέβαια, επιτεύχθηκαν μετά από χρόνιες πολιτικές διεργασίες στο εσωτερικό της χώρας. Διεργασίες στο όνομα του «ευρωπαϊκού πολιτισμού», οι οποίες ροκάνισαν τις ηθικές αξίες και αρχές της κοινωνίας, δημιούργησαν σοβαρά ρήγματα στην Παιδεία και ταυτόχρονα μετέτρεψαν τους πολίτες σε καταναλωτικά όντα (με στοιχεία εξάρτησης) και διέφθειραν τον παραγωγικό και διοικητικό ιστό της χώρας. Πυλώνες της ελληνικής κοινωνίας (οικογένεια, θρησκεία κ.α.) στοχοθετήθηκαν και συκοφαντήθηκαν ασυστόλως στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας», ενώ την ίδια στιγμή πυλώνες λειτουργίας του κράτους γίνονταν υποχείρια κομματικών σκοπιμοτήτων εις βάρος των εθνικών συμφερόντων. Ο υλισμός αντικατέστησε την λογική και ο πολιτικός κουτσαβακισμός επιβλήθηκε (με την εισαγωγή των προσωπικών μικροσυμφερόντων και της αναξιοκρατίας) ακόμη και αυτού του ίδιου του Συντάγματος, το οποίο μεταβλήθηκε αργά και μεθοδικά σε όργανο νομιμοποίησης βλαπτικών για την χώρα ενεργειών.

Αυτά και πολλά ακόμη, οδήγησαν την χώρα στην τραγική θέση που βρίσκεται σήμερα. Πολιτικοί απατεώνες που είτε εξαγόραζαν ψήφους (δια της πρόσληψης στο δημόσιο) είτε διαφήμιζαν την ύπαρξή τους με συνθήματα και όχι ολοκληρωμένα προγράμματα, είτε πλούτιζαν με προμήθειες του δημοσίου, συστηματικά ψευδόμενοι ασυστόλως χωρίς τον φόβο της ποινικής τιμωρίας (είχαν φροντίσει να παραποιήσουν επαρκώς τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος, με τον περίφημο νόμο «περί (μη) ευθύνης υπουργών», κατέστησαν την χώρα σε επιχείρησή τους (ενίοτε και οικογενειακή) εκτινάσσοντας τις δημόσιες δαπάνες χωρίς να ενημερώνουν τους πολίτες για τις ενέργειές τους και τα προβλήματα (χρέη και όχι μόνο) που κάποια στιγμή θα καλούνταν οι πολίτες να πληρώσουν. Στη χώρα αυτή, όπου η απάτη έγινε νόμος (για τους παροικούντες της εκάστοτε κυβέρνησης) και ο απατεώνας (πολιτικός και όχι μόνο) έγινε πρότυπο της κοινωνίας, ήταν λογικό να επιβληθεί η λογική του παραλόγου (ή αλλιώς πολιτική ορθότητα) και μικρές έως ελάχιστες μειοψηφίες να επιβάλλονται στο σύνολο των πολιτών, εις βάρος των πολιτών αλλά και των συμφερόντων της ίδιας της χώρας. Αυτή η χώρα, μετατράπηκε στις ημέρες μας σε failed state και οι πρωταίτιοι, οι πρωταγωνιστές αυτής της κατάπτωσης συνεχίζουν να απολαμβάνουν θέσεις ισχύος (για την ακρίβεια εναλλάσσονται σε αυτές), ενώ οι καλύτεροι ψεύτες απολαμβάνουν τον μύθο τους μέσω της εξουσίας που καταλαμβάνουν, ενώ είναι ανίκανοι να παράξουν οτιδήποτε θετικό αφού δεν έχουν ούτε ιδεολογία ούτε κάποιο όραμα ή υλοποιήσιμο σχέδιο για το κοινό όφελος και αρκούνται να εκτελούν εντολές τρίτων (ξένων, τρίτων χωρών και συμφερόντων) οι οποίοι έχουν επιβληθεί σε όλους σχεδόν τους τομείς και με το προσωπείο του «φίλου» και «συμμάχου» καταληστεύουν (κατ’ άλλους σκυλεύουν) μια χώρα, παραβιάζοντας το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Μέσα στο πνεύμα των μνημονίων, μέσα στο γενικότερο πνεύμα πως όποιος εργάζεται θα παραδίδει το μέγιστο των απολαβών του στο «κράτος κηφήνα», ενώ η περιουσία ανήκει και στο κράτος το οποίο την παραχωρεί στον πολίτη – ιδιοκτήτη κατόπιν ενοικίου (βλ. ΕΝΦΙΑ), κι επειδή οι πολιτικοί κατόρθωσαν να μετακινήσουν το δημόσιο χρέος (που έγινε με δική τους «μέριμνα») στις πλάτες των πολιτών (μετατρέποντάς το σε ιδιωτικό χρέος) μεταβάλλοντας το οικονομικό τοπίο εις βάρος ενός τεράστιου ποσοστού πολιτών, ξεκινούν το Νοέμβριο οι πλειστηριασμοί στην εμπορική και όχι στην αντικειμενική αξία σπιτιών, οικοπέδων, καταστημάτων και επιχειρήσεων που ανήκουν σε φορολογούμενους με χρέη, τα οποία προήλθαν από παράλογους και πρωτοφανείς (σε παγκόσμιο επίπεδο) επιβαλλόμενους φόρους.

Το τελευταίο δίμηνο του έτους ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός ετοιμάζεται να δώσει τη χαριστική βολή. Σπίτια, οικόπεδα, αγροτεμάχια, καταστήματα και επιχειρήσεις φορολογουμένων με χρέη στην Εφορία θα αρχίσουν να βγαίνουν στο σφυρί σε σκοτωμένες τιμές καθώς ήδη ο νόμος έχει αλλάξει και προβλέπει πλειστηριασμούς στην εμπορική αξία και όχι στην αντικειμενική. Η πρεμιέρα καθυστερεί δεδομένου ότι δεν έχει εκδοθεί ακόμα η σχετική υπουργική απόφαση. Το Μνημόνιο όμως είναι αμείλικτο και δεν σηκώνει αναβολές. Επιτάσσει αυτόματες κατασχέσεις καταθέσεων, εισοδημάτων και περιουσιακών στοιχείων οφειλετών του Δημοσίου με παράλληλη στενή παρακολούθηση και εντοπισμό όλων των οικονομικών τους συναλλαγών. Το σύστημα θα λειτουργεί ως ο Μεγάλος Αδελφός που θα παρακολουθεί μέσω διασύνδεσης με όλες τις άλλες ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων του Δημοσίου και με τον Τειρεσία την οικονομική καθημερινότητα 3,85 εκατ. οφειλετών του Δημοσίου.

Έτσι, οι φορολογικές Αρχές θα διαμορφώσουν για κάθε οφειλέτη μια πλήρη εικόνα συναλλακτικής συμπεριφοράς και θα επιλέγουν τα πιο κατάλληλα μέτρα άμεσης είσπραξης των χρεών τους ακόμη κι αν δεν έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμα.
Με τα ληξιπρόθεσμα χρέη μια ανάσα από το όριο των 100 δισ. ευρώ, η Εφορία ετοιμάζει επίθεση σε εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία οφειλετών του Δημοσίου για να βάλει ζεστό χρήμα στα δημόσια ταμεία. Άλλωστε το μπαράζ κατασχέσεων σε συνδυασμό με τις ρυθμίσεις που τρέχουν αποδίδουν. Από την αρχή του έτους έχουν εισπραχθεί πάνω από 3,1 δισ. ευρώ από παλιά και φρέσκα ληξιπρόθεσμα χρέη. Από τον επόμενο μήνα ο κλοιός θα σφίξει ακόμη περισσότερο γύρω από 1,7 εκατ. οφειλέτες που απειλούνται με την επιβολή αναγκαστικών μέτρων και έχουν εμπλακεί στη δίνη των κατασχέσεων. Τη χαριστική βολή θα επιφέρουν οι πλειστηριασμοί των ακινήτων με βάση τις εμπορικές και όχι τις αντικειμενικές αξίες.

Τι σημαίνει αυτό για τους οφειλέτες; Με δεδομένο ότι η αγορά των ακινήτων έχει καταρρεύσει τα τελευταία χρόνια και οι εμπορικές τιμές σε πολλές περιοχές της χώρας απέχουν παρασάγγας από τις αντικειμενικές ακόμη και μετά την τελευταία οριζόντια αναπροσαρμογή, οι πλειστηριασμοί δεν θα κηρύσσονται άγονοι όπως γινόταν μέχρι τώρα. Εκτιμάται ότι θα υπάρχουν πλειοδότες που θα παίρνουν τα ακίνητα των οφειλετών σε εξευτελιστικές τιμές.
Οι εισπρακτικές υπηρεσίες της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων για να ξεκινήσουν τους πλειστηριασμούς ακινήτων στις εμπορικές αξίες περιμένουν τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον Γιώργο Πιτσιλή να υπογράψουν την υπουργική απόφαση που θα καθορίζει τη νέα διαδικασία.

Μέχρι τώρα οι πλειστηριασμοί ακινήτων για χρέη στην Εφορία – κυρίως μεγάλων οφειλετών – ως επί το πλείστον κηρύσσονταν άγονοι. Βάσει του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων και του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας η τιμή εκκίνησης ήταν η αντικειμενική αξία που σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούσε ως ασπίδα και απέτρεπε τα κοράκια να χτυπήσουν σε εξευτελιστικές τιμές τα ακίνητα των φορολογουμένων με χρέη στην Εφορία.

Η διαδικασία αυτή αποτελεί πλέον παρελθόν. Με το επικαιροποιημένο Μνημόνιο και με διάταξη που ψηφίστηκε τον περασμένο Μάιο οι κατασχέσεις και εν συνεχεία οι πλειστηριασμοί ακινήτων για χρέη προς το Δημόσιο θα γίνονται με βάση την εμπορική τιμή όπως ισχύει και για τα χρέη προς τις τράπεζες.
Σύμφωνα με τη διάταξη, «με κοινή απόφαση του υπουργού Οικονομικών και του διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων καθορίζεται ο τρόπος προσδιορισμού της εμπορικής αξίας του ακινήτου που κατάσχεται, το αρμόδιο όργανο προσδιορισμού της αξίας αυτής, ο τρόπος καθορισμού της αμοιβής του, καθώς και κάθε άλλο ειδικότερο θέμα».

Η απόφαση που ανοίγει τον δρόμο για να βγαίνουν στο σφυρί ακίνητα στις εμπορικές αξίες αναμένεται να εκδοθεί μέχρι το τέλος του μήνα.
Με την ενεργοποίηση της νέας διάταξης όποιο ακίνητο κατάσχεται για χρέη προς το Δημόσιο θα βγαίνει σε πλειστηριασμό στην εμπορική τιμή που θα καθορίζεται από πιστοποιημένους εκτιμητές.

Ταυτόχρονα θα ξεκινήσει ένα μπαράζ πλειστηριασμών ακινήτων από τη φορολογική Διοίκηση καθώς έχει συσσωρευτεί σημαντικό στοκ κατασχεμένων ακινήτων από οφειλέτες του Δημοσίου. Επίσης αναμένεται να τρέξει και η διαδικασία ηλεκτρονικών πλειστηριασμών προκειμένου να μην παρεμποδίζεται η διενέργειά τους, όπως γίνεται σήμερα με τους πλειστηριασμούς που πραγματοποιούνται στα ειρηνοδικεία.

Στη φορολογική Διοίκηση εκτιμούν ότι με τον νέο τρόπο διενέργειας των πλειστηριασμών θα υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από υποψήφιους αγοραστές και θα ενισχυθούν τα κρατικά ταμεία.
Αν και η Εφορία δικαιούται να κατάσχει ακίνητο για ληξιπρόθεσμο χρέος άνω των 500 ευρώ, οι φορολογικές Αρχές δεν εφαρμόζουν το γράμμα του νόμου. Κατασχέσεις και πλειστηριασμοί ακινήτων γίνονται σήμερα για φορολογούμενους που χρωστούν μεγάλα ποσά στην Εφορία. Τώρα όμως αυτά τα ακίνητα θα βγαίνουν ευκολότερα στο σφυρί, ικανοποιώντας το ζητούμενο των κυβερνητικών γκαουλάιτερ που δεν είναι άλλο από το να εκποιηθεί η ιδιωτική περιουσία και να μεταφερθεί σε χέρια τρίτων…

Στην χώρα, πλέον, πωλούνται οι αξίες, και τα ιδανικά, όπου η ίδια της η ιστορία βιάζεται, ο πολιτισμός της διασύρεται, η λογική διαγράφεται, στην χώρα -χώρο όπου (όπως λέει και το τραγούδι) "πωλούνται πάσης φύσεως υλικά, στην χώρα όπου η Ελληνική Δημοκρατία μετατράπηκε σε Ελληνική Δημοπρασία, όλα είναι δυνατόν να συμβούν. Οι πολιτικοί πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, ενώ συστηματικά μεριμνούν για την εισαγωγή νόμων που δεν συνάδουν όχι μόνο με την κουλτούρα των Ελλήνων, αλλά αποτελούν σοβαρούς δημογραφικούς κινδύνους (ελεύθερη είσοδο λαθρομεταναστών) που απειλούν τόσο τα ειδικά όσο και τα γενικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς τους κατοίκους: «Επειδή δεν έχουμε σκοπό να αλλάξουμε τις συνήθειές μας αποφασίσαμε να αλλάξουμε τον λαό εισάγοντας πολίτες από άλλες χώρες, πολίτες που θα τους βάλουμε στα σπίτια σας, πολίτες που θα τους δώσουμε τη γη σας, πολίτες που θα τους δώσουμε τις δουλειές σας. Εάν δεν σας αρέσει η χώρα όπως είναι, είστε ελεύθεροι να φύγετε, για να μην πεθάνετε ζώντας την δική μας απόλυτη απαξίωση και τον δικό σας απόλυτο εξευτελισμό…».

Ζώντας στην χώρα όπου το πολίτευμα έχει μετατραπεί σε αυτό της Ελληνικής Δημοπρασίας, δίκαια αναρωτιέται κανείς, όχι για το ποια θα είναι η επόμενη ενέργεια της κυβέρνησης, αλλά για το αν θα υπάρξει και ποια θα είναι η αντίδραση των πολιτών, εφόσον δεχθούμε ότι συνεχίζουν να υπάρχουν πολίτες στη χώρα – χώρο, στην οποία οι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους για να μπορέσουν να τους δώσουν τα κατάλληλα εφόδια ώστε να έρθει η ημέρα που θα τα αποχαιρετήσουν στέλνοντάς τα για πάντα στο εξωτερικό, για να μπορέσουν να εργαστούν, ζήσουν και να πεθάνουν ως άνθρωποι και όχι ως υπάνθρωποι…

ΥΓ: Κάποιοι πιστεύουν ακόμη και σήμερα πως θα κατορθώσουν να διασωθούν ενώ όλα τριγύρω τους καταρρέουν. Δυστυχώς για τους ίδιους, ζούνε σε αυταπάτες επιλέγοντας την τακτική της στρουθοκαμήλου, η οποία τυγχάνει να τρώει ό,τι βρει και να είναι δίποδο, δημιουργώντας σοβαρές σκέψεις για την ταύτισή της με τους σημερινούς Έλληνες, οι οποίοι είτε φοβισμένοι είτε απαθείς βλέπουν την πατρίδα τους να δέχεται μια ανηλεή επίθεση από ξένους, υβρίζονται για την πίστη τους και βλέπουν τις οικογένειές τους να γίνονται στόχοι διάλυσης, περιμένοντας κάποιον να τους σώσει χωρίς οι ίδιοι να κάνουν τίποτε για να σωθούν…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



11 Οκτ 2017


Με ελληνική πρωτοβουλία, κίνηση που θα την ζήλευε και ο Ερντογάν, το Ελληνικό Κοινοβούλιο παραβιάζει τη Συνθήκη της Λωζάνης!
Έλληνες πολιτικοί κάνουν τα πάντα για να εμφανίσουν εθνική "τουρκική μειονότητα" στην Θράκη και την Ελλάδα...
Η Τουρκία κινείται παράλληλα και προετοιμάζει την αχρήστευση της Συνθήκης της Λωζάνης...

Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Αφού οι βουλευτές του Κοινοβουλίου, προφανώς ως ειδικοί επί του θέματος, ψήφισαν και έκαναν νόμο του κράτους την αλλαγή φύλου από την ηλικία των 15 ετών, έκαναν και το βήμα παραπέρα αφού προχώρησαν και στην ψήφιση υπέρ της συζήτησης του νομοσχεδίου που αφορά την αναγνώριση τουρκικών σωματείων και συλλόγων στην Ελλάδα. Κι ενώ το νομοσχέδιο για την αλλαγή φύλου επισημοποιήθηκε με 148 ψήφους (κάτω από το ψυχολογικό όριο των 150), βρέθηκαν 248 βουλευτές που ψήφισαν υπέρ της συζήτησης περί της έμμεσης πλην σαφούς άμεσης αναγνώρισης τουρκικής (δηλαδή εθνικής) μειονότητας εντός της Ελληνικής Επικράτειας!!!

Το συγκεκριμένο θέμα (που αφορά την λειτουργία των τουρκικών σωματείων – συλλόγων με τον προσδιορισμό "τουρκικός") τέθηκε από τη στιγμή που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (ΕΔΑΔ) αποφάσισε και διέταξε την αναγνώρισή τους. Χωρίς να λάβει υπόψη του τη Διεθνή Συνθήκη της Λωζάνης, αγνοώντας και διαγράφοντας την τελεσίδικη απόφαση του Ανώτατου Ελληνικού Δικαστηρίου, του Αρείου Πάγου και, επιπλέον, χωρίς να λάβει υπόψη του τις ιδιαιτερότητες και τους κινδύνους που η απόφασή του εισάγει σε εσωτερικά, εθνικής βαρύτητας, ζητήματα.

Ο λόγος που προτάθηκε από κυβερνητικούς αξιωματούχους η συζήτηση - επανεξέταση αυτή (ξεπερνά τα όρια της γελοιότητας), είναι η απειλή επιβολής προστίμου (ύψους μερικών χιλιάδων ευρώ) από την Ευρώπη, εάν η Ελλάδα δεν συμμορφωθεί με την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, με βάση την οποία καταπατείται το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού των μουσουλμάνων της Θράκης στο να εμφανίζονται ως τούρκοι!!! Στην πραγματικότητα, η Ελληνική Βουλή, αποδέχθηκε σιωπηρά και χωρίς ιδιαίτερες αναστολές, την αναγνώριση τουρκικής εθνότητας εντός της Ελληνικής Επικράτειας. Και με τον τρόπο αυτό, η Ελλάδα –δια των βουλευτών της- καταπατά την Συνθήκη της Λωζάνης και εισάγει σειρά από προβληματικές συνθήκες στον ελληνοτουρκικό διάλογο. Για να συζητήσει - επανεξετάσει το θέμα του όρου "τουρκικός" στην Θράκη και με αφορμή τα ανθρώπινα δικαιώματα να καταπατήσει, να ισοπεδώσει και να διαγράψει τους Πομάκους και τους Ρομά της Θράκης, οι οποίοι με πολιτικές τακτικές fast track "ενσωματώνονται" στην έννοια του όρου τουρκικός! Και αυτό, φυσικά, γίνεται μέσα στα πλαίσια της Δημοκρατίας και της προστασίας των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων!!! Αυτή είναι η "λογική" της συζήτησης - επανεξέτασης ενός θέματος που όχι μόνο έχει καταλήξει οριστικά και αμετάκλητα δικαστικά, αλλά δεν υφίσταται καν με βάση τη Διεθνή Συνθήκη της Λωζάνης...

Η πρόσφατη παρέλαση μουσουλμάνων μαθητριών στην επέτειο απελευθέρωσης της Ξάνθης (4 Οκτωβρίου), που για πρώτη φορά εμφανίσθηκαν με μαντήλες (συγκεκριμένα με χιτζάμπ, που είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια απλή μαντήλα κεφαλής), ακολουθώντας τα ισλαμιστικά πρότυπα που επιβάλει στην γείτονα Τουρκία ο ισλαμιστής Ερντογάν, είναι ένα σαφέστατο μήνυμα που οι εθνικοί σωτήρες (ή ολετήρες;) δεν μπόρεσαν να αντιληφθούν. Και πολύ περισσότερο, δεν στάθηκαν ικανοί να κατανοήσουν την χρονική συγκυρία του συγκεκριμένου «τολμήματος» με τα όσα περί ανεξαρτησίας άρχισαν να συζητούνται στην Ευρώπη μετά το δημοψήφισμα στην Καταλονία.

Φυσικά οι μουσουλμάνες μαθήτριες φυσικά έχουν το δικαίωμα να εκφράζονται ελεύθερα και να φορούν μαντήλες, αλλά οι «φωστήρες» του Ελληνικού Κοινοβουλίου δεν αναρωτήθηκαν καν γιατί αυτή η εμφάνισή τους συνέβη τώρα και ποιος ή ποιοι αποφάσισαν να διαταράξουν την ελευθερία στην εμφάνιση των μαθητριών, όπως αυτή εκφραζόταν μέχρι τώρα, εμφάνιση χωρίς μαντήλες για την οποία δεν υπήρξε ποτέ καμία ένσταση ή διαμαρτυρία;
Τι, άραγε, θα συμβεί αρχικά στις 28 Οκτωβρίου και κατόπιν στις 25 Μαρτίου εάν στις παρελάσεις (στην Θράκη) για την εθνική γιορτή, εμφανιστούν και άλλα σχολεία, τόσο στην Ξάνθη όσο και στην Κομοτηνή, με μαθήτριες που θα φορούν μαντήλες, χιτζάμπ ή οτιδήποτε άλλο άμεσα ή έμμεσα συσχετιζόμενο με το τουρκικό «δόγμα» εμφάνισης των γυναικών;
Τι θα πούνε οι "αρμόδιοι", οι "υπεύθυνοι" και οι λοιποί ασχολούμενοι με την περιοχή και ειδικά με θέματα που έχουν κατηγοριοποιηθεί αυστηρά ως εθνικά; Θα ψάξουν άραγε για δικαιολογίες και υπεκφυγές, θα δηλώσουν (κατόπιν εορτής) πως "η δική τους αίσθηση δημοκρατίας γίνεται αντικείμενο εκμετάλλευσης από κέντρα που λειτουργούν εις βάρος των ελληνικών θέσεων και συμφερόντων" ή μήπως θα επικαλεστούν το ανθρώπινο και πολιτικό δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και αυτοπροσδιορισμό των πολιτών, αποδεχόμενοι στο έπακρο την αρνητική κατάληξη της προσωπικής τους συναυτουργίας στην επιδείνωση των όσων συμβαίνουν στην Θράκη;

Να υποθέσουμε πως οι «σωτήρες» μας δεν έχουν χρόνο να σκεφθούν όσον αφορά τον τομέα πρόληψης καταστάσεων ή να θεωρήσουμε πως εκείνοι που κυβερνούν τη χώρα θεωρούν «εθνικά επικίνδυνο» οτιδήποτε και οποιονδήποτε επιχειρεί να διαταράξει την επιλεκτική «νιρβάνα» τους;

Οι γνωρίζοντες και έχοντες γνώμη για τα πάντα βουλευτές (και κόμματα) της χώρας, δεν έχουν την ικανότητα να αντιληφθούν την σοβαρότητα και την επικινδυνότητα της πράξης τους και τους εθνικούς κινδύνους που «φύτεψαν» στην Θράκη και την Ελλάδα με την ψήφο τους;

Δεν κατανοούν ότι δημιουργούν μια πρώτη επίσημη βάση στήριξης των τουρκικών επιχειρημάτων και τις συνθήκες εκείνες πάνω στις οποίες η τουρκική εξωτερική πολιτική πρόκειται να στηρίξει τα ό,ποια παράλογα αιτήματα ή απαιτήσεις της Τουρκίας εις βάρος της Ελλάδας;

Πέρα όμως από το «συμβάν στην παρέλαση της Ξάνθης», τι θα πράξει η κυβέρνηση (και η συμπλέουσα με αυτήν στα εθνικά θέμα αντιπολίτευση) με το άλλο σοβαρότατο θέμα, που αφορά αιτήσεις τούρκων πολιτών για επιστροφή σε αυτούς της Ελληνικής υπηκοότητας;
Πρόκειται για 52 περίπου χιλιάδες, οι οποίοι περιμένουν να τους αναγνωριστεί το δικαίωμα (ανθρώπινο και πολιτικό, σύμφωνα με αυτούς) επιστροφής της υπηκοότητας που απώλεσαν (οι ίδιοι ή οι πρόγονοί τους) στις δεκαετίες μεταξύ 1960 και 1970.

Όλα τα προηγούμενα αφορούν Έλληνες πολίτες της Θράκης, μουσουλμάνους στο θρήσκευμα ή άλλους που επιθυμούν να αποκτήσουν την ελληνική υπηκοότητα. Όμως, υπάρχει και ένας σεβαστός αριθμός (επίσης) Ελλήνων μουσουλμάνων, οι οποίοι κατεγράφησαν να έχουν καταθέσει αιτήσεις απόκτησης υπηκοότητας στις τουρκικές αρχές, μέχρι τις αρχές της πρώτης δεκαετίας του αιώνα που διανύουμε. Σύμφωνα με πληροφορίες μας, πρόκειται για μερικές χιλιάδες, στους οποίους η Τουρκία –παίζοντας τότε το δικό της «ευρωπαϊκό» παιχνίδι- δεν έχει μέχρι σήμερα απαντήσει, εκτός από ελάχιστες "ειδικές" περιπτώσεις.

Εκτός όμως από αυτά, σύμφωνα με δικές μας, αδιαμφισβήτητες, πληροφορίες, κατά το διάστημα των τελευταίων χρόνων, υπάρχει μια νέα έντονη «τάση» κατάθεσης -από μουσουλμάνους της Θράκης- αιτήσεων απόκτησης της τουρκικής υπηκοότητας προς τις τουρκικές αρμόδιες αρχές. Δική μας έρευνα στον χώρο της μειονότητας, καταγράφει πως οι αιτήσεις αυτές είναι άμεσα ή έμμεσα συνδεδεμένες με ένα κλίμα τρομοκρατίας που μέχρι στιγμής επιτυχώς επιχειρεί να επιβάλει η Τουρκία στην Θράκη, είτε μέσω των ανά χωριό τοποθετημένων εκλεκτών και «εκπροσώπων» του τουρκικού προξενείου, οι οποίοι απεύχονται αλλά και υπενθυμίζουν είτε την πιθανότητα να αναφερθεί το όνομα κάποιου σε «κύκλωμα γκιουλενιστών στην Θράκη», είτε «το παιδί που σπουδάζει στην Τουρκία να βρεθεί μπλεγμένο με φιλο-γκιουλενιστές»… Παρόμοιες συζητήσεις αναπτύσσονται από ζευγάρια τούρκων τουριστών (που έχουν πανάκριβα αυτοκίνητα πολυτελείας μεγάλου κυβισμού και συνήθως μαύρου ή άσπρου χρώματος, κινούνται ανά ζεύγη αυτοκινήτων και αναφέρονται σε άνδρες επιβάτες άλλους τουρκικού πολυτελούς αυτοκινήτου που κυκλοφορεί με πινακίδες Κωνσταντινούπολης), οι οποίοι τονίζουν το πόσο σημαντικό είναι να μην χαρακτηριστεί κάποιος φιλο-γκιουλενιστής στη σημερινή Τουρκία…!
Τι πρόκειται να πράξει η σημερινή κυβέρνηση σε μια τέτοια εξέλιξη, δηλαδή μαζικής αποδοχής αιτήσεων απόδοσης τουρκικής υπηκοότητας σε έλληνες πολίτες; Θα τις αποδεχτεί ως τετελεσμένο γεγονός ή θα αντιδράσει; Άραγε, θα τολμήσουν οι σημερινοί (ή και οι αυριανοί) κυβερνώντες να προχωρήσουν σε νομοθέτηση ακύρωσης της ελληνικής υπηκοότητας σε όσους έχουν διπλή υπηκοότητα με όμορες χώρες;

Με απλά μαθηματικά, ένας αριθμός που κυμαίνεται μεταξύ 30 έως και 90 χιλιάδων μουσουλμάνων, ενδέχεται να "αναγνωριστεί" ως τουρκική εθνική μειονότητα εντός της Ελληνικής Θράκης. Εάν σε αυτό το "χαρακτηριστικό" προσθέσουμε και την συνδεδεμένη γεωγραφικά αυτοδιοικητική περιοχή, η οποία αφορά τους Δήμους Μύκης, Ιάσμου και Αρριανών (αφορά σχεδόν το σύνολο του ορεινού όγκου της Θράκης), τότε έχουμε και μια έτοιμη (αυτο)διοικητικά, οικονομικά, κοινωνικά, και θρησκευτικά περιοχή, η οποία ενδέχεται να ασκήσει πιέσεις για ανεξάρτητους μηχανισμούς ή ακόμη (συνεργαζόμενη και με όμορα στοιχεία της νότιας Βουλγαρίας) και για πλήρη ανεξαρτησία. 
Αυτό το έχουν σκεφτεί οι διάφοροι πολιτικοί που δεν διστάζουν να προχωρούν σε αποφάσεις αντικρουόμενες με το εθνικό συμφέρον και την εσωτερική ειρήνη και ασφάλεια; Ή οι επιλογές τους αγνοούν το γενικό και εθνικό συμφέρον και κινούνται αυστηρά μεταξύ κομματικού και προσωπικού συμφέροντος;
Μήπως αυτές οι επιλογές τους αντανακλώνται στην απόφαση πιλοτικής λειτουργίας δίγλωσσων νηπιαγωγείων (πάγιο αίτημα του τουρκικού προξενείου Κομοτηνής και των περί αυτού σιτιζομένων), τα οποία αποφασίστηκε να λειτουργήσουν σε μουσουλμανικά χωριά που κατοικούνται από Πομάκους και δεν έχουν καμία απολύτως γλωσσική σχέση με την επιβαλόμενη -από την Ελληνική κυβέρνηση- τουρκική γλώσσα;
Αυτό, σύμφωνα με τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι καταναγκασμός και αποκαλείται εκτουρκισμός ή γενιτσαρισμός. Δεν το γνωρίζουν οι έλληνες βουλευτές; Ή, μήπως, δεν γνωρίζουν πως απώτερος στόχος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής είναι ο εκτουρκισμός των μουσουλμάνων κατοίκων της Θράκης και οι συγκεκριμένες πολιτικές και κυβερνητικές αποφάσεις λειτουργούν προς ικανοποίηση της Άγκυρας και του Ερντογάν (ο οποίος ονειρεύεται την επαναφορά της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας);

Η Τουρκία, ήδη ετοιμάζει την δική της κίνηση, και χωρίς να παραβιάσει τη Συνθήκη της Λωζάνης, πρόκειται να επιχειρήσει να εμφανίσει «τούρκους» στην Θράκη. Το Ελληνικό Κοινοβούλιο, από τη δική του πλευρά, κινούμενο ενάντια στην λογική, αλλά και ενάντια στην κρισιμότητα και την βαρύτητα ενός εθνικού ζητήματος, προλαμβάνει την Τουρκία και αναγνωρίζοντας το ζήτημα ως θέμα που άπτεται συζήτησης επί της Βουλής των Ελλήνων, προσπερνά την Τουρκία και παραβιάζει μια Διεθνή Συνθήκη εις βάρος της ίδιας της Ελλάδας!

Ποιος και πως θα δικαιολογήσει, άραγε, αυτή την παράλογη ενέργεια της ελληνικής πολιτικής σκηνής, η οποία κινούμενη σε ένα θέατρο του παραλόγου, αποφασίζει σχεδόν σύσσωμη να συμπλεύσει ενάντια στα εθνικά συμφέροντα, αλλά και ενάντια στις σαφείς επιταγές του Ελληνικού Συντάγματος, το οποίο επιβάλει ως κυριαρχικό σκοπό την προστασία της χώρας από εξωτερικούς και εσωτερικούς εχθρούς;

Όλα αυτά ανατρέπουν άρδην την υπάρχουσα κατάσταση μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας και δημιουργούν νέες συνθήκες για την διπλωματία, ενώ εισάγουν "καινά δαιμόνια" σε ζητήματα που άπτονται της εσωτερικής ασφάλειας της χώρας. Ταυτόχρονα και σε διεθνές επίπεδο οικοδομούν ένα απολύτως νέο σκηνικό, στο οποίο η Ελλάδα αφού χειροκροτηθεί για το "μεγαλείο του ανθρωπισμού" της θα βρεθεί σε δεινότατη θέση και πλέον χωρίς κανέναν σύμμαχο θα πρέπει να αντιμετωπίσει συντονισμένες επιθέσεις όλων των φιλοτουρκικών λόμπι. Πρόκειται για μία ανατροπή που θα δημιουργήσει -σχεδόν άμεσα- πλείστα όσα ζητήματα στο σύνολο των εθνικών θεμάτων, ενώ οι τουρκικές πιέσεις σε Αιγαίο, Ρόδο (αλλά και Κύπρο) θα αυξηθούν κατακόρυφα.

To ίδιο σχεδόν "σκηνικό" ισχύει (ελέω άφθονων χρηματοδοτήσεων και διαφόρων πολυεπίπεδων βοηθημάτων της Τουρκίας) και για την περιοχή της Φλώρινας (με τους περίφημους "μακεδόνες"), και για την Θεσπρωτία (με του γνωστούς Τσάμηδες) και με τα Δωδεκάνησα (με τη γνωστή και σχετικά πρόσφατη χρονικά "τουρκική μειονότητα Δωδεκανήσων)...

Εϊναι γνωστό πως επί σειράς δεκαετιών η Τουρκία μεταχειριζόμενη κάθε μέσο και επιχειρώντας με κάθε τρόπο, προσπαθεί να εισάγει τον όρο "τουρκικός" στην ελληνική πραγματικότητα. Από την ελληνική πλευρά έχει καταγραφεί σειρά λανθασμένων ενεργειών και παραλείψεων, στοιχεία τα οποία έχουν συντελέσει στην ισχυροποίηση των θέσεων της Τουρκίας, η οποία προσφάτως έχει καταστεί άτυπη συγκυρίαρχος στην Ελληνική Θράκη. Και αυτή η άτυπη, υπαρκτή όμως, τουρκική θέση ισχύος εντός της Ελληνικής Επικράτειας καταγράφεται και με την πρόσφατη έμμεση αναγνώριση του όρου "τουρκικός" από το Ελληνικό Κοινοβούλιο, όπου αποφασίστηκε να συζητηθεί ένα θέμα που μέχρι σήμερα ήταν μη παραδεκτό και νοούνταν ως ανύπαρκτο.

Όμως ο παραλογισμός αυτός έχει και τις αιτιάσεις του. Οι οποίες χαρακτηρίζονται ως διαχρονικές και περιορίζονται στην αγωνία των κομμάτων για το αποτέλεσμα της κάλπης "στις επόμενες εκλογές". Αποτέλεσμα αυτής της "πολιτικής φιλοσοφίας" είναι τα πολιτικά κόμματα να συνωστίζονται στο ποιός θα εξυπηρετήσει καλύτερα τις θέσεις που προβάλουν οι τουρκόφρονες της Θράκης.
Με απλά λόγια, όλα σχεδόν τα σημερινά κόμματα αναγνωρίζουν ως ισχυρότερο - υπέρτερο στοιχείο τη θέση και το συμφέρον του κόμματος έναντι των εθνικών θέσεων και συμφερόντων. Και αυτό ακριβώς θεωρείται ως προάγγελος εξελίξεων που μόνο αρνητικές μπορούν να είναι, με δεδομένη την "εξάρτηση της κάλπης", όπως αυτή έχει καταγραφεί από τους έως σήμερα ιθύνοντες και εμπλεκόμενους πολιτικούς (φορείς και πρόσωπα). Αν αυτή η καταγεγραμμένη πολιτική βούληση συνδυαστεί και με την αποδυνάμωση των αρμοδίων κρατικών υπηρεσιών (σε επίπεδου υποδομών, υλικού και στελεχών), τότε εύκολα κανείς αντιλαμβάνεται πως οι πραγματικά δύσκολες ημέρες για την Ελλάδα δεν έχουν καν έλθει. Γιατί, μια κακή οικονομία μπορεί να επανέλθει με κόπους σε τροχιά ανάπτυξης. Μια κακή ή αρνητική κατάληξη χείριστων πολιτικών αποφάσεων επί εθνικών θεμάτων που άπτονται γεωγραφικών περιοχών δεν μπορεί να αναστραφεί παρά μόνο με συνθήκες που δεν έχουν να κάνουν με την φυσιολογική ειρηνική λειτουργία μιας χώρας.

Ας μην κοροϊδευόμαστε λοιπόν. Το παρόν πολιτικό σκηνικό, παραβιάζει (συστηματικά και χωρίς τον φόβο της τιμωρίας) το ίδιο το Σύνταγμα της χώρας, "εξυπηρετώντας" συμφέροντα τα οποία είναι αντίθετα με την έννοια της ασφάλειας και της ακεραιότητας της Ελλάδας. Είτε για λόγους ιδεοληψίας, είτε για λόγους αδιαφορίας, είτε -ακόμη- για λόγους κομματικού και εκλογικού συμφέροντος, η παρούσα Βουλή και κυβέρνηση δεν εκπροσωπούν τον θεσμικό τους ρόλο, ενώ οι βουλευτές φαίνεται να παραβιάζουν τον λόγο ή τον όρκο που έδωσαν πριν την έναρξη του "εθνοσωτήριου" έργου τους. Και θα είναι οι ίδιοι -σχεδόν στο σύνολό τους- που στις επόμενες βουλευτικές εκλογές θα ζητήσουν την ψήφο των Ελλήνων για να συνεχίσουν το επαρκώς κατανοητό από όλους "έργο" τους, αναφερόμενοι με γενικόλογα σε μια Ελλάδα και στου Έλληνες. Το περιεχόμενο και ποιά θα είναι στην πραγματικότητα η Ελλάδα και ποιοί ακριβώς θα είναι οι Έλληνες δεν τους ενδιαφέρει..., αφού αρκούνται στο να αντιλαμβάνονται μόνο αριθμούς... Και η ευθύνη απόδειξης του αντιθέτου βρίσκεται στην δική τους πλευρά.

ΥΓ1: Αν σκεφτεί κανείς ότι όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που η Τουρκία χάνει σημαντικό γεωπολιτικό έδαφος, φίλους και συμμάχους*, τότε δικαίως μπορεί ο οποιοσδήποτε να αναρωτηθεί: Γιατί τα κάνουν όλα αυτά οι πολιτικοί της Ελλάδας; Για να ικανοποιήσουν τους σχεδιασμούς, τις απαιτήσεις και τις βλέψεις μιας χώρας που μένει τραγικά μόνη και προβλέπεται λίαν συντόμως να βρεθεί αντιμέτωπη με τους εφιάλτες της;
ΥΓ2:  Από σεβασμό στους θεσμούς, αλλά και για λόγους που εξαναγκάζουν σε γεωγραφικό προσδιορισμό, οι αναφορές γίνονται στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και τους Βουλευτές του.
ΥΓ3: Το δημοσίευμα από την ιστοσελίδα του Rodop Ruzgari είναι σαφές. Αφορά μια εκδήλωση σουνιτών-τουρκόψυχων που έγινε στο Μεγάλο Δέρειο στις 7/10/2017. Εκεί λοιπόν ανάμεσα στις ¨υψηλές¨ παρουσίες ήταν και ο ανεκδιήγητος πρόεδρος του DEB Μουσταφά Αλή Τσαβούς.
Στην ομιλία λοιπόν που έκανε εκεί, σε μια αποστροφή του λόγου του είπε: "Αυτή η περιοχή για αιώνες ήταν τουρκική και αύριο θα παραμείνει ως τουρκική".
Η φράση αυτή παραπέμπει ευθέως στην φράση που φώναζε ο όχλος στην Τουρκία όταν έσπαζε τα μαγαζιά των Ελληνων το 1955.
Φώναζαν τότε "Kıbrıs Türktür, Türk kalacak". Δηλαδή "Η Κύπρος είναι τουρκική και θα παραμείνει τουρκική".
Φαίνεται ότι το δήθεν αστείο του ψευδομουφτή Ξάνθης Αχμέτ Μέτε, ο οποίος το 2016 είχε ευχηθεί δημόσια στον Τσαβούς "να γίνει ο Ντενκτάς της Θράκης", δεν ήταν και τόσο αστείο… άσχετα με το αν οι εξ Αθηνών (και με εντολές Βρυξελλών) κυβερνώντες λειτουργούν σαν να βρίσκονται σε άλλη χώρα, χωρίς καμία ενσυναίσθηση περί των ευθυνών των αποφάσεών τους...

* Ο υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ, Philip Gordon, σε συνέντευξη στην τουρκική εκπομπή του BBC και που δημοσιεύτηκε στις Financial Times, αναφερόμενος στην τελευταία μεγάλη κρίση μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας ξεκαθάρισε με σαφή τρόπο πως η Τουρκία δεν είναι πλέον ο παραδοσιακός σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών αλλά έχει γίνει ένα από τα προβληματικά κράτη της Μέσης Ανατολής και με αυτή την ιδιότητα θα αντιμετωπίζεται από τούδε και στο εξής από τις ΗΠΑ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



9 Οκτ 2017


Welt: Ο Σόιμπλε έκανε την Ελλάδα παράδειγμα για όσους δεν παίζουν με τους (γερμανικούς) κανόνες
Ο Σόιμπλε ήθελε την Ελλάδα ως παράδειγμα, προκειμένου να καταστήσει σαφές σε μεγάλες χώρες, όπως η Ιταλία, από τι απειλούνται εάν δεν παίξουν σύμφωνα με τους κανόνες, γράφει η Welt

Κωνσταντίνος Τερζής

Θα μπορούσε να θεωρηθεί και ως στυγνή ομολογία - αποδοχή εγκλήματος κατά της ανθρωπότητας. Όμως, αυτό δεν συμβαίνει επειδή ο πρωταγωνιστής - θύτης του εγκλήματος είναι η Γερμανία και ο μέχρι πρότινος πανίσχυρος υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. Κι ενώ η γερμανική Welt αναφέρει κυνικότατα τον κ. Σόιμπλε ως υπεύθυνο σχεδιαστή και εκτελεστή της επίθεσης κατά μιας χώρας και της καταστροφής της οικονομίας και των πολιτών της με την χρήση της γερμανικής οικονομικής (κυρίως) ισχύος και της ηγεμονίας που ασκεί το Βερολίνο στην Ευρώπη, κανείς δεν τολμά να αναφερθεί στο έγκλημα και στα θύματά του. Προφανώς τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα θεωρούνται ως στατικά στοιχεία και αποτελέσματα ενός πρωτοφανούς εγχειρήματος επίθεσης κατά χώρας, η οποία στοχεύθηκε προς εξολόθρευση προκειμένου να μην τολμήσουν άλλες χώρες να αμφισβητήσουν τις γερμανικές μεθόδους ή να επιρρίψουν ευθύνες στην ασκούμενη διαχείριση του Βερολίνου επί της Ευρώπης.

Συγκεκριμένα, για δυσαναπλήρωτο κενό που αφήνει η αποχώρηση του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε από το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών κάνει λόγο η Welt am Sonntag σε εκτενές αφιέρωμα στον χριστιανοδημοκράτη πολιτικό, όπως μεταδίδει η Deutsche Welle.

Η εφημερίδα του Βερολίνου ταυτίζει τον Β. Σόιμπλε με την ίδια την Ευρώπη, εξαίροντας τη συμβολή του στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής πολιτικής τα προηγούμενα χρόνια. «Μόνο στα τελευταία οκτώ χρόνια ο Σόιμπλε βίωσε και συναποφάσισε στο πλαίσιο της ευρωκρίσης περισσότερα από ό,τι οι περισσότεροι προκάτοχοί του συνολικά. Έβαλε τις βάσεις, οι οποίες -ανεξαρτήτως του ποιος θα τον διαδεχθεί- δεν μπορούν απλά να παρακαμφθούν χωρίς να προξενηθούν σοβαρές ζημιές στο οικοδόμημα της ευρωζώνης», γράφει μεταξύ άλλων η Welt της Κυριακής, η οποία χαρακτηρίζει τον Σόιμπλε έναν από «τους μεγαλύτερους γερμανούς πολιτικούς αυτής της εποχής», ο οποίος αποτέλεσε αξιόπιστο στήριγμα για την καγκελάριο Μέρκελ στη διαχείριση της ευρωκρίσης.

Το δημοσίευμα αναφέρει την Ελλάδα ως «το καλύτερο παράδειγμα» για την ανθεκτικότητα που διέκρινε τον απερχόμενο υπουργό Οικονομικών. Όπως σημειώνει «σε μεγάλο βαθμό χωρίς να γίνει αντιληπτό από την ευρωπαϊκή κοινή γνώμη ο Σόιμπλε ήθελε το 2011 να εξωθήσει τη χώρα εκτός νομισματικής ένωσης...
Τέσσερα χρόνια αργότερα το επιχείρησε εκ νέου. "Ο Σόιμπλε χρησιμοποίησε την Ελλάδα ως παράδειγμα προκειμένου να καταστήσει σαφές σε μεγάλες χώρες όπως η Ιταλία από τι απειλούνται εάν δεν παίξουν σύμφωνα με τους κανόνες" λέει ένας συνεργάτης του Β. Σόιμπλε».
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, «η Μέρκελ τον σταμάτησε. Ο Σόιμπλε δεν τα παράτησε όμως, αλλά διαπραγματεύθηκε το επόμενο πακέτο διάσωσης για την οικονομικά δυσπραγή χώρα. Δεν είναι πάντα δείγμα αδυναμίας, όταν συνεχίζει κανείς το έργο του παρά την ήττα που υπέστη».

Φυσιολογικά, μετά από όλα αυτά, η ελληνική κυβέρνηση έπρεπε να προσφύγει άμεσα στα διεθνή δικαστήρια, ζητώντας άμεση οικονομική και ηθική αποκατάσταση (σύμφωνα με οικονομολόγους η ζημία που υπέστη η οικονομία της Ελλάδας κατά τη διάρκεια των μνημονίων από την γερμανική "αλληλεγγύη" φτάνει στο ύψος του 1,3 τρισ. ευρώ) από την Γερμανία και τα κράτη δορυφόρους του Βερολίνου. Κάτι τέτοιο, όμως, δεν αναμένεται από την παρούσα κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, αλλά ούτε και από τους επόμενους επίδοξους διασώστες της Ελλάδας (ΝΔ του Κυριάκου Μητσοτάκη), αφού έχει καταστεί κάτι περισσότερο από σαφές πως η παρούσα ελληνική πολιτική σκηνή έχει αποφασίσει να εκτελεί χρέη διαχειριστή (Kommandatur*) εντολών της τρόικα, περιοριζόμενη σε επικοινωνιακή πολιτική (προπαγάνδα) και εφαρμογή κομματικών ιδεοληψιών που διχάζουν την ελληνική κοινωνία και εισάγουν επικίνδυνα στοιχεία έντασης τόσο μεταξύ πολιτικών και πολιτών, όσο και μεταξύ ομάδων περί την εξουσία και πολιτών.

Όσο παράδοξο και αν είναι, η σημερινή Γερμανία αποδίδει τιμές στον Σόιμπλε, εκείνον δηλαδή τον γερμανό πολιτικό που κατόρθωσε να ανασύρει από τις μνήμες των ευρωπαϊκών λαών την δράση της Γερμανίας του Χίτλερ!
Και μπορεί το γερμανικό σύστημα να επαινεί ως ήρωα τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε (έμμεσα και το Δ' Γερμανικό Ράιχ), όμως το ελληνικό σύστημα πολιτικής, πλήρως υποταγμένο περιορίζεται σε κινήσεις μεταξύ δουλικότητας και θαυμασμού του γερμανικού πολιτικο-οικονομικού συστήματος που έχει κατορθώσει να μετατρέψει την Ελλάδα σε χώρα υπό γερμανική κατοχή.

Τραγική ειρωνεία είναι όμως το ότι σε τρεις περίπου εβδομάδες κυβερνητικοί αξιωματούχοι και άλλοι πολιτικοί σωτήρες και αστέρες (διάττοντες) θα εμφανιστούν στις θέσεις επισήμων στις παρελάσεις που θα γίνουν ανά την χώρα σε ένδειξη μνήμης της Ελληνικής αντίστασης κατά του Τρίτου Ράιχ και των φίλων του (Ιταλών). Και ως επίσημοι, αυτοί οι πολιτικοί θα απολαύσουν τιμές επειδή σήμερα είναι εκείνοι που αποφάσισαν δια της (ένοχης) σιωπής τους να παραδώσουν την χώρα στον γερμανό κατακτητή!!!

Την ίδια στιγμή ο ελληνικός λαός θα νιώθει υπερήφανος για τους προγόνους του, ξεχνώντας την δική του ανικανότητα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων υπερασπιζόμενος τα αυτονόητα και την δική του σιωπηλή υποταγή (δειλίας) σε ξόανα πολιτικούς ανθυπο-αξιωματούχους του Δ' Ράιχ (που ενήργησαν, συνήργησαν ή σύγκλιναν συνδράμωντας με πράξεις ή παραλείψεις τους για να επιτευχθεί η καταστροφή της χώρας), θέτοντας μία σειρά από άτυπα ερωτήματα:
Πώς μπορεί να σωθεί εκείνος που έχει αποδεχθεί τον κατακτητή του ως σωτήρα;
Πώς μπορεί να σωθεί εκείνος που φοβάται να διεκδικήσει και να διαχειρισθεί την ελευθερία του;
Πώς μπορεί να σωθεί εκείνος που έχει αποδεχθεί την αντικατάστασή του (ηθική και φυσική) από μεταφερόμενους "νέους πολίτες" στην πατρίδα του;
Πώς μπορεί να σωθεί εκείνος που πήρε την απόφαση να γεννά σκλάβους και να τους παραδίδει ως "τροφή" στον σύγχρονο Μινώταυρο;

ΥΓ: Τέλος, ως προς την Γερμανία, είναι πλέον τόσες πολλές οι αποδείξεις αλλά και οι αποδοχές ή και οι ομολογίες των λαθών (σκοπευμένων όπως αποδεικνύεται πια) που απομόνωσαν και που "εξόντωσαν" την Ελλάδα, που εγείρουν σοβαρά την σκέψη:
Μήπως αξίζει για την Ελλάδα ένας νέος αγώνας κατά των σύγχρονων κατακτητών; 
Ένας αγώνας μεταξύ Δαβίδ και Γολιάθ, που θα επαναφέρει (τουλάχιστον) την αξιοπρέπεια, ενώ οι Έλληνες δεν έχουν πλέον τίποτε άλλο να χάσουν αφού και τα σπίτια τους σε πολύ λίγο χρόνο (με την μέθοδο των κατασχέσεων και πλειστηριασμών) θα θεωρούνται ως γερμανική ιδιοκτησία;

* Με το όνομα Κομαντατούρ ή Κομμαντατούρ (γερμ. Kommandantur) ονομάζονταν τα γερμανικά φρουραρχεία τα οποία είχαν εγκατασταθεί στις κατεχόμενες χώρες στη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου και τα οποία οι Έλληνες ονόμαζαν Κομαντατούρα. Στην Αθήνα η κεντρική Κομαντατούρ στεγαζόταν στα υπόγεια ενός κτιρίου στην οδό Κοραή 4 ενώ, στο κτίριο της οδού Μέρλιν 6 στο Κολωνάκι, υπήρξε το αρχηγείο και τα κρατητήρια της περίφημης Γκεστάπο.
Κάθε κομαντατούρ περιελάμβανε τμήμα της πολιτικής και τμήμα της στρατιωτικής διοίκησης, ενώ την αστυνομική εξουσία στα κατεχόμενα εδάφη ασκούσαν τα διαβόητα Ες-Ες. Στην Ελλάδα η γερμανική αυτή υπηρεσία εγκαταστάθηκε μετά την κατάρρευση της Ιταλίας, την οποία και διαδέχθηκε σε όλες τις δικαιοδοσίες της μέχρι τότε "Κομάντο Πιάτσα" (Commando Piazza), την Ιταλική στρατιωτική και πολιτική Διοίκηση Κατοχής, που ήταν αντίστοιχη της Γερμανικής. Εξαίρεση αποτελούσαν όλες οι περιοχές που είχαν εξ αρχής υπαχθεί στην Γερμανική Διοίκηση.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



5 Οκτ 2017


Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Τελευταία, και μετά από "πρωτοβουλία" της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, εισήχθη μια συζήτηση (με τη μορφή νόμου που τελικά αποσύρθηκε -προσωρινά- για να βελτιωθεί) η οποία αφορά απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, σύμφωνα με την οποία η Ελλάδα υποχρεούται να αναγνωρίσει με εθνική (τουρκική) μορφή μια ένωση μουσουλμάνων της Ξάνθης. Προς υποστήριξη αυτής της κυβερνητικής πρωτοβουλίας, πολλοί συσχετίζουν τα όσα συνέβησαν στην Καταλονία (Ισπανία) εγείροντας ανησυχίες και φόβους, αλλά ταυτόχρονα, προβάλλοντας και "αδιέξοδα" σε επικείμενες σχετικής αποφάσεις της Ελλάδας.

Δυστυχώς, κάποιοι εμμένουν (προφανώς για τους δικούς τους λόγους) στο να συσχετίζουν εθνικές μειονότητες με την θρησκευτική μουσουλμανική μειονότητα (Ελλήνων πολιτών) που υπάρχει σήμερα κυρίως στη Θράκη αλλά και στα Δωδεκάνησα (Κως και Ρόδος), δημιουργώντας (ηθελημένα ή μη) "κηλίδες" ως προς την ύπαρξη εθνικής μειονότητας εντός της Ελλάδας... (ανοίγουν οι "πόρτες" και για "μακεδόνες";)!

Όταν καθόμαστε και συζητάμε (αν είναι δυνατόν) την εφαρμογή ή μη μιας απόφασης (του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου) που διαλύει αυτάρεσκα τη Συνθήκη της Λωζάνης (πρόκειται για Διεθνή Συνθήκη) και βρίσκουμε θετικές τις πρωτοβουλίες των σημερινών συγκυβερνητών, τότε ή δεν καταλαβαίνουμε τι πραγματικά συμβαίνει και αποδεχόμαστε ύποπτες και επικίνδυνες κυβερνητικές πρωτοβουλίες ως θέσφατα, ή είμαστε ηλίθιοι που αγόμαστε και φερόμαστε από ανθρώπους που είναι ικανοί να κάνουν τα πάντα για να κρατήσουν (έστω και για μια επιπλέον ημέρα) τις καρέκλες εξουσίας τους ή... είμαστε αποδέκτες χρηματισμού από συμφέροντα ενάντια στην Ελλάδα αδιαφορώντας για το τι θα γίνει στη χώρα (ίσως συντομότερα και από όσο νομίζουμε), στηρίζοντας τους εθνομηδενιστές των Αθηνών και καπηλευτές της γεωγραφικής επικράτειας της χώρας.

Η συγκεκριμένη περίπτωση, που εμπλέκει τη Θράκη σε αυτονομιστικά κινήματα όπως της Καταλονίας, αναπτύσσεται με ευθύνη των Τσίπρα - Καμμένου και των υπόλοιπων ανεγκέφαλων εθνομηδενιστών. Κι αυτό, επειδή με νόμο επιχειρούν να εισάγουν τις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου και να τις τοποθετήσουν ως υπέρτερες Διεθνών Συνθηκών!!!

Το ότι, στην συγκεκριμένη περίπτωση, που στην Ελλάδα αφορά τη Θράκη και όχι μόνο, μια Ελληνική (sic) κυβέρνηση επιχειρεί να ικανοποιήσει το πάγιο αίτημα της Τουρκίας για κατάπτωση της Συνθήκη της Λωζάνης, ίσως θα έπρεπε να κινήσει το ενδιαφέρον του Προέδρου της Δημοκρατίας, της αντιπολίτευσης, του Αρείου Πάγου και ΟΛΩΝ εκείνων που παριστάνουν ότι αγαπούν την πατρίδα που λέγεται Ελλάδα. Εις μάτην όμως, αφού η αντιπολίτευση απλά παρακολουθεί τις εξελίξεις και ακολουθεί το δόγμα του "ώριμου φρούτου" για να επανέλθει στην εξουσία, οι δικαστές αρκούνται στο να ανησυχούν για τους μισθούς και τις συντάξεις τους, ενώ οι "πατριώτες" αρκούνται στο να διαχειρίζονται το θυμικό των πολιτών και να φωνάζουν συνθήματα -χωρίς να έχουν σχέδιο για να προτείνουν- ελπίζοντας πως θα μπορέσουν κι αυτοί "να μπουν στα πράγματα" και να ζήσουν κι αυτοί "το όνειρό τους"...

Εν ολίγοις, προσωπικά διαβλέπω μεταξύ όλων των άλλων, υποτίμηση των αποφάσεων της Ελληνικής Δικαιοσύνης και ταυτόχρονη απόλυτη υποχώρηση επί θεμάτων που άπτονται εθνικού ενδιαφέροντος και συγκεκριμένα της άμυνας και της ασφάλειας (και της εσωτερικής) της χώρας.

Όλα όσα γράφονται και συζητιούνται επίσημα και ανεπίσημα από διάφορους "ειδικούς" σχετικά με το θέμα είναι αερολογίες (αποφεύγω βαρύτερους χαρακτηρισμούς) ανεγκέφαλων που επιμένουν να μην μπορούν να αντιληφθούν τον αυτονόητο κίνδυνο της εισαγωγής αυτής της συζήτησης, πόσω δε μάλλον ενός νόμου που θα δημιουργήσει -με την ένοχη σιωπή της σημερινής κυβέρνησης- μια αρχικά άτυπη εθνική τουρκική (ίσως και σκοπιανή - "μακεδονική") μειονότητα εντός της Ελλάδας, Κυπροποιώντας ή Κοσοβοποιώντας την Θράκη η οποία θα βρεθεί αντιμέτωπη με μια πολύ πιθανή απόφαση της Τουρκίας, να προστατεύσει τους -ανύπαρκτους βάσει των Διεθνών Συνθηκών- "τούρκους" της Ελλάδας με την πρόφαση παραβίασης και καταπάτησης των δικαιωμάτων τους και άλλα πολλά, όπως ακριβώς συνέβη και στο "μοντέλο" της Κύπρου.

Αν κάποιοι δεν μπορούν να διδαχτούν από την ιστορία για να μην επαναλάβουν τραγικά για την χώρα λάθη, τότε θα πρέπει να καταγγέλλονται και όχι να στηρίζονται από διάφορους "φωστήρες" που διαβιούν διασπείροντας "ιδέες" και "προτάσεις" που εξυπηρετούν (πάντα) την εκάστοτε κυβέρνηση και καλύπτουν λάθη, παραλείψεις και "στοχευμένες δράσεις" συγκεκριμένων υπηρεσιών.

Και ας κρατήσουμε στο νου μας πως αυτή τη στιγμή στη Θράκη υπάρχουν εξελίξεις που δεν συζητιούνται από κανέναν και ενδεχομένως να έχουν γίνει αντιληπτές σε πολύ λίγους... Εξελίξεις που είναι άμεσα συνδεδεμένες με την τουρκοποίηση της Θράκης, ανεξαρτήτως των όποιων πολιτικών - κυβερνητικών κινήσεων και αποφάσεων υπάρχουν ή πρόκειται να υπάρξουν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο και θα επηρεάσουν το εσωτερικό της Ελλάδας.

Στις δεκαετίες που πέρασαν έχουν ήδη υπάρξει αποφάσεις και παραλείψεις που δίνουν ζωτικό χώρο στην Τουρκία να κινηθεί, δημιουργώντας καθεστώς άτυπης τουρκικής συγκυριαρχίας στην ελληνική αυτή περιοχή. Και πρόκειται για σοβαρότατα κενά (άμεσα σχετιζόμενα με την εσωτερική ασφάλεια) που δημιουργεί η ανικανότητα, η φοβικότητα, η έλλειψη εθνικού στρατηγικού σχεδιασμού, τα πολιτικά και οικονομικά συμφέροντα αλλά και οι αποδοχή συμφερόντων συμμάχων χωρών ως υπέρτερων εκείνων που αφορούν άμεσα την Ελλάδα, θα πρέπει επιτέλους να ταυτοποιηθούν και να υπάρξουν συντονισμένες ενέργειες "ανακατάληψης" του χαμένου εδάφους απέναντι στην επεκτατική και λίαν επικίνδυνη τουρκική πολιτική.
Εξάλλου, οι "αρμόδιοι" πολιτικοί θα πρέπει να θυμούνται πως πολιτικές αποφάσεις (και πρωτοβουλίες) που οδηγούν σε παραχωρήσεις αυτού του τύπου, εν καιρώ ειρήνης, ενδέχεται να τους τοποθετήσουν σε δυσμενέστατη ποινική θέση στο άμεσο μέλλον.
Θα πρέπει επίσης (όλοι οι εμπλεκόμενοι) να γνωρίζουν πως μια Διεθνής Συνθήκη καταργείται μόνο με μία άλλη ή με πόλεμο, δηλαδή με αίμα...! Σε κάθε άλλη περίπτωση (εν καιρώ ειρήνης) όσοι ενεργούν ή συνεργούν στην απώλεια εθνικών συμφερόντων και κεκτημένων, θεωρούνται ως εθνικοί μειοδότες, με ό,τι μπορεί να σημαίνει για τους ίδιους αυτό...

Όσο δε για την "Βουλή των Ελλήνων" και τους συναθροιζόμενους σε αυτήν εθνοσωτήρες, όφειλαν αφού καταγγείλουν το νομοσχέδιο ως τακτική υποχώρηση προς την ικανοποίηση των τουρκικών αιτημάτων και θέσεων και υπενθυμίσουν τις ποινικές ευθύνες όσων προωθούν την μείωση της εθνικής επικράτειας μέσω της αναίτιας κατάργησης μιας διεθνούς συνθήκης, θα έπρεπε στη συνέχεια να αποχωρήσουν από την Βουλή δηλώνοντας πως αρνούνται να συμμετέχουν έστω και δια της συζητήσεως σε μια λίαν επικίνδυνη διολίσθηση η οποία με βεβαιότητα οδηγεί σε μείζονος σπουδαιότητας εθνική ήττα και ταπείνωση...

Όλοι αυτοί που "έσωσαν" την Ελλάδα οικονομικά, την "απεκατέστησαν" κοινωνικά και την "επανέφεραν" ηθικά, φαίνεται πως τώρα αποφάσισαν να την "εξευρωπαΐσουν" και εθνικά...! Καλό είναι, όμως, να έχουν στο μπροστά (και όχι στο πίσω) μέρος του μυαλού τους (όσο και ό,πως το διαθέτουν) πως θα πρέπει να σκέφτονται πολύ έντονα τόσο το "τρεχάτε ποδαράκια μου", το "ο σώζων εαυτόν σωθήτω" όσο και το "φωνή λαού οργή Θεού", γιατί είθισται οι δράσεις να προκαλούν αντιδράσεις και οι ενέργειες... παρενέργειες...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου