Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Μαΐ 2017


Μεσαίωνας επικρατεί στην αγορά εργασίας με μισό εκατομμύριο ανασφάλιστους εργαζόμενους με πλήρη ωράρια που δηλώνονται ως μερικώς απασχολούμενοι, αλλά και μισθούς πείνας που καταβάλλονται με καθυστέρηση έως και 15 μήνες.

Η αγορά φαντάζει με εφιάλτη γεμάτο φτωχούς και αποδέχονται δουλειές του ποδαριού με ένα μεροκάματο που δεν ξεπερνά τα 15 ευρώ.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μελέτης των Σάββα Ρομπόλη (ομότ. καθ. Παντείου Πανεπιστημίου) και Βασίλη Μπέτση (υποψ. διδάκτορος Παντείου Πανεπιστημίου) που δημοσιεύουν Τα Νέα:

⏩ Η μερική απασχόληση αποτελεί, κατά το 2016, το 50,3% των νέων προσλήψεων.
⏩ Η ανασφάλιστη εργασία αφορά 1 στους 5 εργαζομένους (500.000 άτομα).
⏩ Περίπου 300.000 εργαζόμενοι, ενώ στην πραγματικότητα απασχολούνται ως μισθωτοί, στην πράξη απασχολούνται ως αυτοαπασχολούμενοι αναλαμβάνοντας εξ ολοκλήρου την υποχρέωση καταβολής των ασφαλιστικών εισφορών.
⏩ Περίπου 200.000 άτομα, ενώ εργάζονται 8 ώρες την ημέρα, στην πράξη καταχωρίζονται ως μερικά απασχολούμενοι.
⏩ Περίπου 900.000 εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, ενώ εργάζονται καθημερινά και κανονικά, η καταβολή του μισθού τους γίνεται με καθυστέρηση από έναν μέχρι δεκαπέντε μήνες.
⏩ Το 38% των εργαζομένων έχουν αποδοχές χαμηλότερες από τον κατώτατο μισθό.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

25 Μαΐ 2017


Ο δεκάλογος της λευτεριάς μας περιέχει πέντε κομμάτια κατανόησης και πέντε κομμάτια πράξης. Γιατί η κατανόηση χωρίς την πράξη μένει μετέωρη, αφού με το ένα πόδι δεν μπορούμε να πάμε στη μάχη “σώμα με σώμα”, όπως αυτή που έχουμε να δώσουμε τώρα. Και η πράξη χωρίς την κατανόηση μας οδηγεί ίσα στο χάος.

Κατανόηση πρώτη. Όσοι μας κυβέρνησαν την τελευταία 8ετία, 10ετία, 50ετία και βάλε και όσοι προθερμαίνονται για την ίδια καρέκλα είναι όλοι επιλεγμένοι από τα “μικράτα” τους από τη ΝΤΠ (ή τους προάγγελους της ΝΤΠ, επειδή ο Σιωνισμός είναι πολύ παλιά ιστορία) και έχουν εκπαιδευτεί “μυστικά” να δρουν δόλια και καμουφλαρισμένα υπέρ αυτής και εναντίον του Ελληνικού Έθνους. Διαλύουν βαθμιαία και μεθοδικά, εκτός από την οικονομία, την πρόνοια και τις εργασιακές σχέσεις, Παιδεία, γλώσσα, εθνική, θρησκευτική και ιστορική συνείδηση, αρχές και αξίες, παραδόσεις και Πολιτισμό.

Κατανόηση δεύτερη.
Η εκάστοτε κυβέρνηση λέει διαρκώς ψέματα και η εκάστοτε αντιπολίτευση λέει διαρκώς ψέματα. Μας φλομώνουν στο ψέμα. Με τους συριζανέλ τα ψέματα έχουν πιάσει ταβάνι. Οδηγούν, αν τα αποδεχτούμε, σε πλήρη αποπροσανατολισμό από την πραγματικότητα, (μας κρατάει προσανατολισμένους το να αντιστρέφουμε τα όσα λένε και να αποδεχόμαστε ως αληθινό το αντίθετό τους), δηλαδή μας οδηγούν σε ένα είδος μαζικής σχιζοφρένειας, που μας ναρκώνει και μας παραλύει.

Κατάφερε ένας πρακτορίσκος ξένων συμφερόντων να μας πείσει ότι έδωσε ηρωϊκή μάχη 17 ωρών με τα συμφέροντα που υπηρετεί (τι κοροϊδία, θεέ μου!) και ότι τελικά υποτάχτηκε γιατί δεν υπήρχε άλλη λύση! Κι' εσύ τον πίστεψες Έλληνα! Και υποτάχτηκες κι' εσύ στην κατάμαυρη και ζοφερή μοίρα που έφερε στη ζωή σου ο πρακτορίσκος αυτός, αλλά και οι υπόλοιποι πριν απ' αυτόν.

Κατανόηση τρίτη. Η Ελλάδα βρίσκεται, καιρό τώρα, σε κατάσταση κρυπτοπτώχευσης, δηλαδή είναι ήδη πτωχευμένη. Και αυτό δεν αλλάζει όσες τάχα ελαφρύνσεις ή μικροελαφρύνσεις και αν κάνουν οι επικυρίαρχοι στο ψευτοχρέος της. Ένα μικρό παράδειγμα: έχεις μία υπερχρεωμένη επιχείρηση και δανείζεσαι συνεχώς για να αποπληρώνεις τα παλιά με νέα δάνεια, τόσο που τα έσοδά σου δε φτάνουν για το τοκοχρεωλύσιο (μέρος του κεφαλαίου και τόκοι, ετησίως).
Κάποιες “Τράπεζες” (τρόϊκα, θεσμοί και δε συμμαζεύεται) σε δανείζουν και ταυτόχρονα σου παίρνουν μπιρ παρά όλα τα περιουσιακά σου στοιχεία, για να σου ελαφρύνουν δήθεν το χρέος! Στην οικογένειά σου (Ελλάδα) πλέον χορταίνουν οι 5 και οι άλλοι 5 πεινάνε ή τους δίνεις τα αποφάγια - επιδόματα αλληλεγγύης! Και έτσι, σφίγγοντας διαρκώς τη ζώνη της οικογένειας (των Ελλήνων), έχεις αποφύγει τη δηλωμένη ανοιχτά πτώχευση, αλλά μέχρι πότε;
Αν είχες την ελάχιστη οικονομική λογική θα είχες από πολύ νωρίς δηλώσει ανοικτά πτώχευση, σταματώντας να πληρώνεις, πριν οι “Τράπεζες” σε καταδικάσουν σε γενοκτονική και εθνοκτονική, μακραίωνη φτώχεια. Οι αγορές, που ισχυρίζεται ο μεγάλος ψεύτης και λαοπλάνος ότι “θα βγούμε σύντομα”, κι αυτές Τράπεζες είναι! Και τα δεδομένα που οδηγούν σε πτώχευση δεν αλλάζουν, επειδή θα αλλάξουμε Τράπεζες!

Κατανόηση τέταρτη. Πέρα πλέον από κάθε αμφιβολία η Ε.Ε. (και σε ακόμη μεγαλύτερο βαθμό η Ευρωζώνη) είναι μια ληστρική Ένωση που έχει εξ' αρχής μελετήσει καλά και εφαρμόζει σχέδια προς δύο στόχους. Ο ένας είναι να κάνει κυρίαρχη, ή μάλλον επικυρίαρχη οικονομικά τη Γερμανία πάνω στα υπόλοιπα κράτη της Ευρώπης. Και ο δεύτερος να ενοποιήσει κάτω από τη σιδερένια οπλή της Γερμανίας όλους τους λαούς της Ευρώπης σε μια πολιτική Ένωση, όπου η δημοκρατία έχει πεταχτεί στον κάλαθο των αχρήστων.
Στους λαούς θα κάνει κουμάντο μια διορισμένη ολιγαρχία και οι διάφορες κυβερνήσεις θα είναι χάρτινες μαριονέτες στα χέρια της, όπως συμβαίνει τώρα με την Ελλάδα. Η Ε.Ε. είναι πιλοτικό πρόγραμμα για την “ενοποίηση-χυλοποίηση” λαών με ισχυρή ως τώρα εθνική, ιστορική και πολιτισμική συνείδηση, όπως είναι οι ευρωπαϊκοί λαοί. Ώστε, μετά, οι επίδοξοι παγκόσμιοι επικυρίαρχοι να ενώσουν χωρίς μεγάλες αντιστάσεις και τους υπόλοιπους λαούς υπό μία παγκόσμια δικτατορία ασύλληπτης από τον κοινό νου καταπίεσης των ανθρώπων. Καταλύτης στην προσπάθεια χυλοποίησης των λαών είναι οι μετανάστες νόμιμοι ή όχι, εμπόδια όμως είναι η Ρωσία και η Κίνα, οπότε το αποτέλεσμα είναι εντελώς ανοιχτό.
Εμείς, η Ελλάδα πρέπει να φύγουμε από αυτή τη δαιμονοφωλιά το ταχύτερο δυνατόν και όλες τις άλλες παγκοσμιοποιητικές οργανώσεις και συμφωνίες που δεσμεύουν τις αποφάσεις μας. Φοβάστε; Όμως η μοίρα του φοβισμένου είναι να είναι δούλος. Το αντέχετε; Και... τα παιδιά σας πεταμένα στο παγκόσμιο εργασιακό -και όχι μόνον!- δουλεμπόριο κι' αυτό το αντέχετε;

Κατανόηση Πέμπτη.
Ίσως η σημαντικότερη, είναι να κατανοήσουμε πού βρίσκουν το απύθμενο θράσος όσοι μας κυβέρνησαν και μας κυβερνούν, ώστε να εκτελούν αυτά που εκτελούν εναντίον μας. Ένα μικρό ποσοστό ανθελλήνων υπό την μπαγκέτα του εκάστοτε πρωθυπουργού, με προεξάρχοντα τον Τσίπρα να διευθύνει το τελικό ρεσιτάλ, διαλύουν την Ελλάδα και όλες τις αξίες του ελληνισμού. Πού το βρίσκουν τόσο θράσος να μπορούν να πουλάνε δούλο στα αφεντικά τους έναν ολόκληρο λαό -γιατί αυτό ακριβώς κάνουν- και να μη φοβούνται ότι θα υποστούν την παραμικρή επίπτωση για τα εγκλήματα και τις προδοσίες τους;

Ε, λοιπόν, το θράσος αυτό το βρίσκουν στο γεγονός ότι στο ισχύον Σύνταγμα που υποτίθεται βασίζεται στη λαϊκή κυριαρχία, δεν υπάρχει ούτε ένα άρθρο που να θεσπίζει και να κατοχυρώνει εν τοις πράγμασι, πρακτικά και πραγματικά, τη λαϊκή κυριαρχία ή αλλιώς το πολιτικό αυτεξούσιο του Έλληνα πολίτη. Η λαϊκή κυριαρχία είναι κούφιος λόγος, χωρίς κανένα περιεχόμενο πολιτικής δύναμης. Όσοι κυβέρνησαν, ιδίως την τελευταία οκταετία, με κρεσέντο τους Συριζανέλ, έχουν μεταβάλλει το Σύνταγμα σε ένα απλό κουρελόχαρτο, επειδή το ίδιο το Σύνταγμα τους το επιτρέπει.

Είναι συνεπώς άμεση, αδήριτη και απόλυτη η ανάγκη το Σύνταγμα αυτό να αντικατασταθεί από ένα νέο, που θα φέρνει το λαό στο κέντρο των πολιτικών αποφάσεων και θα του δίνει τον “πρώτο και τελευταίο λόγο” σε ολόκληρο το πολιτικό γίγνεσθαι. Καλό και θετικό να μην περάσει η επαίσχυντη αναθεώρηση που ετοιμάζουν σεσημασμένοι εθνομηδενιστές-ανθέλληνες (κυβέρνηση- “συνταγματολόγοι”!), αλλά αυτό δε φτάνει.

Όποιος αγώνας δίνεται καλώς δίνεται, αλλά αν είναι αποσπασματικός και χωρίς να αποβλέπει στην ολοκληρωτική αλλαγή του σάπιου σημερινού Πολιτεύματος, τα ίδια προβλήματα θα εμφανίζονται ξανά και ξανά, ίσως με άλλη μορφή, αλλά εντονότερα λόγο της συνεχούς συρρίκνωσης της δημοκρατίας από την εξουσιαστική ελίτ, παγκόσμια και εγχώρια. Κι αν αναφανεί ένας σωστός πολιτικός σχηματισμός και τυχόν πάρει την εξουσία, χωρίς αλλαγή Συντάγματος δεν πρόκειται να πάει πολύ μακριά, γιατί θα υπονομεύεται συνεχώς από το οικομικο-πολιτικό και μιντιακό κατεστημένο.

Και περνάμε στις πέντε πράξεις, αναγκαίες για την απελευθέρωσή μας από την “κατοχή” που μας έχει επιβληθεί.

Πράξη πρώτη. Ενεργοποιούμαστε στο μέγιστο βαθμό που ο καθένας μπορεί. Τιναζόμαστε επάνω ολόρθοι, χτυπάμε τη γροθιά μας στο τραπέζι (το δοκιμάσατε ποτέ; είναι πολύ αποτελεσματικό!) και παίρνουμε τη στέρεη απόφαση να αγωνιστούμε για τη λευτεριά μας. Η απόφαση είναι το πρώτο και θεμελιώδες βήμα της κάθε πράξης.
Και πώς να μην πάρουμε μια τέτοια απόφαση, όταν γνωρίζουμε καλά ότι κανείς από τους “θεσμ-ικούς” επικυρίαρχους και τους ντόπιους ξεπουλημένους κοπρίτες (με συγχωρείτε για την έκφραση, αλλά μάλλον τους κοπρίτες αδικώ) δεν πρόκειται ποτέ να μας δώσει πίσω ότι με δόλο μας έχει πάρει: την πατρίδα μας, τα άνεργα ή ξενιτεμένα παιδιά μας, τα χαμένα μας όνειρα για μια αξιοπρεπή ζωή, τον πολιτισμό μας τον καθαρό και ανόθευτο από πολυπολιτισμικά σκουπίδια. Η προδοσία έχει σχεδόν πλήρως συντελεστεί και κανένας προδότης δε θα την ανακαλέσει. Το έργο της ανατροπής της ανήκει σε μας, τους εναπομείναντες γνήσιους Έλληνες και μόνο σ' εμάς.

Πράξη δεύτερη. Προσκαλούμε στο σπίτι μας, σ' ένα καφέ, οπουδήποτε πέντ'-έξι φίλους και γνωστούς να μιλήσουμε. Έτσι απλά, να μιλήσουμε... να μοιραστούμε σκέψεις, συναισθήματα και προβληματισμούς για το πώς μπορούμε να ενεργοποιήσουμε όσους γνήσιους Έλληνες έχουν παραιτηθεί από τον αγώνα τη λευτεριά, θεωρώντας ότι τα πάντα είναι τετελεσμένα και αμετάκλητα. Πίστεψαν το ψέμα Τσίπρα ότι δεν υπάρχει άλλη λύση (φασιστοειδής και υπερ-αποτελεσματική μέθοδος χειραγώγησης Τ.Ι.Ν.Α.=δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς!) και οδηγήθηκαν στην παραίτηση από κάθε αγώνα, όπως οι μελλοθάνατοι!
Αν η παρέα “στεριώσει” γίνεται συλλογικότητα, άτυπη και ακομμάτιστη. Δε χρειαζόμαστε ούτε ταμπέλες, ούτε τα “ξεφτισμένα” πια κόμματα. Χρειαζόμαστε όμως τις αρχές και αξίες που όλοι οι αληθινοί Έλληνες ενστερνιζόμαστε. Οι βασικές, οι θεμελιώδεις αρχές και αξίες είναι κοινές για όλους τους γνήσιους Έλληνες, δεν μπορεί να είναι διαφορετικές για τον καθένα. Και είναι: η πίστη στην ενότητα του ελληνικού λαού (άρα σέβομαι καθένα που πιστεύει και σκέφτεται διαφορετικά, αλλά παραμένει Έλληνας, με όλη τη βαθιά σημασία της λέξης), η δημοκρατία ως πολιτικό άθλημα και ως προσωπική στάση ζωής, η εντιμότητα σε όλες τις εκφράσεις της ζωής και τέλος η ειρήνη: προσωπική, εθνική, παγκόσμια. Η βία απέτυχε “να πάρει την Τροία” και από τότε ο Οδυσσέας μας δίδαξε ότι η εξυπνάδα και η αναζήτηση εναλλακτικού τρόπου σκέψης μπορεί να γκρεμίσει κάθε κάστρο και κάθε εμπόδιο. Κι αν υπάρχουν ακόμα πόλεμοι, ας είναι εξωτερικοί και όχι εμφύλιοι.

Παρένθεση. Μα.., θα αντείπουν κάποιοι, το ακροτελεύτιο άρθρο 120 του ισχύοντος Συντάγματος μιλάει για αντίσταση με όλα τα μέσα στη “βίαιη” κατάλυσή του. Είναι ένα άρθρο σκόπιμα ασαφές για πολύ ευνόητους λόγους. Ποια είναι όλα τα μέσα; Είναι αυτές οι σποραδικές συγκεντρώσεις στην πλατεία Συντάγματος που ο λαός σιγά-σιγά κατάλαβε ότι είναι αναποτελεσματικές ή ακόμα χειρότερα, μερικές φορές, είναι “κατευθυνόμενες” μόνο και μόνο για να εκτονώνουν την οργή του; Είναι τα τραπεζομάχαιρα, τα δρεπάνια και τα λιανοντούφεκα; Ή μήπως, αφού τώρα όχι με όπλα αλλά με δήθεν “θεσμούς” (παρα)βιάζουν το Σύνταγμα, με γνήσιους θεσμούς πρέπει εμείς να αντισταθούμε; Και να νικήσουμε, μόνιμα και οριστικά, έστω και αν αυτό πάρει λίγο πάρα πάνω χρόνο;
Πλατεία Συντάγματος, ναι... αλλά ποτέ κανείς δεν εξήγησε στον απλό λαό, γιατί η κεντρική πλατεία της χώρας ονομάζεται πλατεία Συντάγματος. Ποιο μεγάλο μυστικό κρύβει το Σύνταγμα που όλοι “οι επάνω” θέλουν να ξεχνάμε την απαίτηση εκείνων των “ξυπόλητων” προγόνων μας στον τότε -και πάντα- “ξένο βασιλέα” για θέσπιση Συντάγματος; Και γιατί η τυχόν αθρόα απαίτηση του λαού για νέο και δημοκρατικό Σύνταγμα είναι το απόλυτος “εφιάλτης” της ολιγαρχίας που μας κυβερνάει;
Όλα αυτά δε σημαίνουν ότι οι προδότες δεν πρέπει να τιμωρηθούν, αλλά να τιμωρηθούν διά Νόμου κι αυτός είναι ένα νέο Σύνταγμα! Και όχι με αυτοδικία: έρχομαι να σε σφάξω, κι αν έχεις υπεροπλία (όπως και έχει το κατεστημένο έναντι του λαού!) να με σφάξεις εσύ. Όσοι προτρέπουν σε αιματηρή εξέγερση, ας βεβαιωθούν ότι κάνουν λάθος και ότι ο λαός δε φαίνεται στην πλειοψηφία του να εγκρίνει τέτοια οδό. Κλείνει η παρένθεση.

Πράξη τρίτη. Όταν σταθεροποιηθεί η μικρή ή μεγάλη μας συλλογικότητα, αρχίζουμε να περνάμε το πολιτικό της μήνυμα και σε άλλους πολίτες. Γιατί η κάθε συλλογικότητα και μόνον που υπάρχει, αν μάλιστα λειτουργεί αρμονικά παρά τις διαφωνίες που είναι υγιές να υπάρχουν αρκεί να αντιμετωπίζονται διαλεκτικά (διάλογος-σύνθεση απόψεων), μεταδίδει ένα σημαντικό πολιτικό μήνυμα: ότι δεν είμαστε μονάδες, ότι δεν είμαστε εγωπαθείς και εαυτούληδες, αλλά επιχειρούμε να ξαναβρούμε το χαμένο κοινοτικό, αλληλέγγυο πνεύμα. Μια κοινωνική κατάσταση που η ΝΤΠ τη μισεί όσο τίποτ' άλλο και στόχο έχει να την αφανίσει, γιατί γνωρίζει πόσο επικίνδυνη είναι γι' αυτήν και τους στόχους της.
Επί πλέον, διαδίδουμε “από στόμα σε στόμα” ένα μήνυμα νίκης και αισιοδοξίας στον απελπισμένο, παραδομένο και προδομένο Έλληνα. Το μήνυμα ότι αν ενωθεί μπορεί να κάνει θαύματα, να αλλάξει τη ζοφερή σημερινή του πραγματικότητα με άλλη, πολύ πιο φωτεινή και καρποφόρα, ότι μπορεί να σταματήσει τον απύθμενο κατήφορο που έχει πάρει η πατρίδα μας και να την ανεβάσει στην κορυφή που της πρέπει. Αρκεί αυτά όλα να τα θελήσει και να αγωνιστεί γι' αυτά. Οι λύσεις είναι μπροστά μας για όλα , αλλά μας έχουν μπλοκάρει με χίλιους τρόπους το νου τα “μαύρα πουλιά” που μας κυβερνάνε και έχουμε καταντήσει νήπια.

Πράξη Τέταρτη. Αν γίνουν εκλογές, με το πολιτικό τοπίο όπως είναι τώρα, απέχουμε. Ώστε να απορρίψουμε τα μεν δοκιμασμένα κόμματα ως προδοτικά, τα δε μικρά και διαρκώς αναφυόμενα ως διασπαστικά της ενότητας, αφού με ένα-δυο συνθήματα και μία -δύο διαφοροποιήσεις, κατακερματίζουν τις ψήφους του Ελληνικού λαού, ενώ θα μπορούσαν να ενωθούν κάτω από ένα κοινό μίνιμουμ πρόγραμμα, με όλα τα αυτονόητα, κοινά αιτήματά αυτού του λαού.

Πράξη πέμπτη. Εργαζόμαστε με όλες μας τις δυνάμεις οργανώνοντας συζητήσεις, διαλέξεις και τελικά ένα κίνημα που μπορούμε να το κάνουμε τόσο μεγάλο ώστε να πάρει την εξουσία με τη ρητή “εντολή μας” για ένα νέο Σύνταγμα που να θεσπίζει, αλλά και να προστατεύει από μελλοντικές κακόβουλες αλλαγές, το πολιτικό αυτεξούσιο των Ελλήνων. Με τελικό στόχο ο πολίτης, εμείς, να έρθουμε στο κέντρο των αποφάσεων και η δύναμή μας να είναι θεσμικά (εκ του Συντάγματος) τόσο ισχυρή που κανένα πολιτικό πρόσωπο ή σχήμα να μην τολμάει να μας πει ψέμματα, να μας προδώσει, να καταχραστεί δημόσιο χρήμα, να θεωρεί λάφυρό του το Κράτος, να δημιουργεί κομματικά φερέφωνα στα μίντια και “ιδιόκτητη” δικαστική Αρχή.

Μια πρόταση για το πώς θα μπορούσαν να επιτευχθούν όλα αυτά με ένα νέο Σύνταγμα, θα παρουσιάσουμε στο αμέσως επόμενο άρθρο που θα αποτελεί περίληψη των όσων αναφέρονται για το Σύνταγμα στο βιβλίο “Νίκη της δημοκρατίας και νέο Σύνταγμα”.

Πηγή "Δες το Όλον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Μαΐ 2017


Οι Γερμανοί κοιτούν την ιστορία τους
και δείχνουν την πόρτα εξόδου στον Σόιμπλε
Την παραίτηση του γερμανού υπουργού Οικονομικών θέλουν οι Γερμανοί
Τα φαντάσματα του Γερμανικού παρελθόντος επαναφέρει ο Σόιμπλε
με την απάνθρωπη στάση του απέναντι στην Ελλάδα και τους Έλληνες

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Ο Σόιμπλε αντιμετωπίζει το ίδιο πρόβλημα με τον Τσίπρα. Αν και διαφορετικούς λόγους, ο γερμανός υπουργός Οικονομικών κατορθώνει να επαναφέρει το κάκιστο γερμανικό παρελθόν και να συντελεί στα μέγιστα για την κακή – ανήθικη εικόνα της αδίστακτης Γερμανίας που καταστρέφει χώρες για να εισπράξει οφέλη…

Επικεντρωμένος στις ιδεοληπτικές του εμμονές, πιστεύοντας πως κάνει το καλύτερο για τη χώρα του, ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε βαδίζει στο μονοπάτι της απαξίωσης, στο επικίνδυνο μονοπάτι που ήδη περνάει και ο Αλέξης Τσίπρας, ο οποίος για προσωπικούς λόγους (έρωτας με την εξουσία και εφιάλτης η πτώση της «πρώτης φορά αριστερής» κυβέρνησης εξαιτίας της ανικανότητας σε επίπεδο προσώπων, αλλά και ιδεολογίας) κατόρθωσε να αυτό-απαξιωθεί πλήρως, να γίνει το πολιτικό πρόσωπο που διαψεύδει σε σχεδόν μηδενικούς χρόνους τον ίδιο του τον εαυτό, να περιφέρεται περιφανής ως ανήθικο πολιτικό παρασκεύασμα και να συντελεί στα μέγιστα για την καταστροφή της χώρας που –υποτίθεται ότι- κυβερνάει!!!

Και μπορεί μεν κάποιοι περιφανείς υποστηρικτές των μνημονίων στην Ελλάδα να ηρωοποιούν τον γερμανό υπουργό Οικονομικών, ως τον καλύτερο πολιτικό της Γερμανίας, όμως οι Γερμανοί φαίνεται πως έχουν αρχίσει να σχηματίζουν τελείως αντίθετη γνώμη, αφού έχουν αρχίσει να αισθάνονται πως οι εμμονές του Σόιμπλε θα τους κατατάξουν –ξανά- ως γενοκτόνους και έθνος επικίνδυνο για τον πλανήτη…
Έτσι, η γερμανική εφημερίδα Tageszeitung, σε σχόλιο με τίτλο «50 χρόνια δουλείας», καταγράφει την αγωνία της Ελλάδας και κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για το ανήθικο πολιτικό περιεχόμενο των κινήσεων του Σόιμπλε.
«Αυτή τη φορά η αγωνία δεν οφείλεται σε Έλληνα υπουργό Οικονομικών, αλλά στον Γερμανό Β. Σόιμπλε. Εκείνος στέκεται εμπόδιο σε μια συμφωνία στο Eurogroup. Η αρνητική του στάση εγκυμονεί, ωστόσο ,κινδύνους γιατί χωρίς ελαφρύνσεις το ΔΝΤ δεν θέλει να συμμετάσχει στο πρόγραμμα και χωρίς το Ταμείο ο Β. Σοίμπλε δεν προτίθεται πια να βοηθήσει την Ελλάδα. (…) Ο γόρδιος δεσμός δεν είναι εύκολο να λυθεί. Και δεν είναι σίγουρο ότι θα βρεθεί διέξοδος τις επόμενες εβδομάδες» επισημαίνει η εφημερίδα του Βερολίνου.

Και προσθέτει η γερμανική εφημερίδα: «Ο Β. Σόιμπλε έστησε παγίδα στους δανειστές, η οποία ενδέχεται να αποδειχθεί μοιραία. Το τίμημα το πληρώνουν για μια ακόμα φορά οι Έλληνες, που θα βιώσουν στο πετσί τους τα νέα μέτρα λιτότητας. Σε περίπτωση που είχε επιβληθεί σε Γερμανούς ένα τόσο καταστροφικό πρόγραμμα, ο Β. Σόιμπλε δεν θα ήταν πια υπουργός. Όμως, η πραγματικότητα είναι ακόμα χειρότερη. Για να κερδίσει την εύνοια του ΔΝΤ, το Eurogroup θέλει να πιέσει την Ελλάδα να αποδεχθεί ότι θα πετυχαίνει υψηλά πλεονάσματα μέχρι το 2060. Στην πράξη αυτό σημαίνει 50 χρόνια δουλείας. Η κρίση που ξεκίνησε το 2010 θα βασανίζει ακόμα πολλές γενιές Ελλήνων. Και όλα αυτά μόνο και μόνο επειδή ο Σόιμπλε είναι υπουργός Οικονομικών. Ε, λοιπόν, ήρθε η ώρα να παραιτηθεί».

Κι ενώ καθίσταται κάτι περισσότερο από προφανές πως κάποιοι (που συνεχώς αυξάνονται) στη Γερμανία δεν θέλουν να βρεθεί η χώρα τους στα μαύρα κατάστιχα της ιστορίας (για τρίτη φορά) και δείχνουν τον δρόμο της εξόδου στον για τους ίδιους κυρίως υπεύθυνο αυτού του ηθικού ξεπεσμού της γερμανικής πολιτικής, στην Ελλάδα, δυστυχώς, είτε υπό το πρίσμα των ψυχολογικών πιέσεων που ασκεί η –ρέπουσα προς καθεστώς- κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, είτε υπό την αντίληψη ανυπαρξίας ουσιαστικής (ολοκληρωμένης) εθνικής πολιτικής πρότασης, οι πολίτες δεν αντιδρούν, ενώ τα ΜΜΕ ουσιαστικά σιωπούν τρέμοντας (λόγω του κάκιστου παρελθόντος τους) την ισχύ του καθεστώτος ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ, οι ηγέτες του οποίου λειτουργούν ως πολιτικοί πραξικοπηματίες από τον Σεπτέμβριο του 2015 (μετά την άρνηση εφαρμογής της λαϊκής εντολής, όπως αυτή εκφράστηκε με το αποτέλεσμα του Δημοψηφίσματος)...

Τελικά, οι κατακτητές (γερμανοί) φαίνεται πως έχουν μεγαλύτερη αντίληψη της ευθύνης τους απέναντι στην ιστορία, από τους κατεχόμενους (έλληνες) που δεν τολμούν να διεκδικήσουν τα αυτονόητα για τους ίδιους, για τα παιδιά τους και για την ιστορία τους… Και είναι τραγικό, τη στιγμή που ο δολοφόνος αντιλαμβάνεται τις πράξεις του και τρέμει για τις συνέπειες, το θύμα να παραμένει σιωπηλό, συναινώντας ουσιαστικά στην με κάθε τρόπο εξόντωσή του…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Μαΐ 2017


Το βράδυ που ψηφίστηκε το 4ο μνημόνιο, για πρώτη φορά πρωθυπουργός ζήτησε και μίλησε πολύ νωρίτερα χωρίς να έχει άλλη υποχρέωση. Αλλιώς θα έπεφτε ταυτόχρονα με το Survivor! Περί τα μεσάνυχτα της συνεδρίασης ο κ Τσακαλώτος παρότρυνε τους ομιλητές να μην το παρατραβάνε. «Έτσι κι αλλιώς ο λαός βλέπει Survivor», είπε. Χτες βράδυ οι ειδήσεις για δόση και χρέος πάτωσαν μπροστά στα παρασκήνια του Survivor. Οι Έλληνες έχουν διαλέξει. Είναι με τους μαχητές και όχι με τους μασητές.

Διανοούμενοι και διανοουμενίζοντες, εστέτ και ελιτιστές, πολιτικάντηδες με επίχρισμα κουλτούρας, αναμαλλιασμένοι επαναστάτες και φιλόσοφοι των καφέ της αριστερής όχθης του Σήκω Άννα είναι στα κάγκελα. Παρέα με τους καναλάρχες και τους μισθοφόρους τους που βλέπουν τις εισπράξεις από τις διαφημίσεις και τα ποσοστά τηλεθέασης να κατρακυλάνε μπροστά στη λαίλαπα του Survivor.

Λυσσάνε ενάντια στο Survivor. Για όλους αυτούς είναι κάτι χειρότερο από την τρόικα και τη μπλε φάλαινα που απειλεί τα παιδιά και τα χρηστά ήθη! Είναι ο αντίχριστος της αποβλάκωσης και της φτήνιας.

Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε; Η απάντηση είναι απλή: Δεν έχουν τίποτε. Τίποτε που να ενδιαφέρει το λαό απ αυτά που πουλάνε.

Ο λαός, που το’ χει δει το έργο πολλές φορές, ξέρει απ έξω την επόμενη ομιλία του πρωθυπουργού πριν τη γράψει ο λογογράφος του. Ξέρει απ έξω τις ομιλίες όλων των πολιτικών, αρχηγών και μη, πριν τις εκστομίσουν. Ξέρει όλες τις υποσχέσεις, τις καταγγελίες, τα «κι εσείς τα ίδια κάνατε», τις παπαρδέλες που αναμασάνε οι εκλεγμένοι στις χαβαλέ εκπομπές δήθεν πολιτικού λόγου στην τηλεόραση, αλλά και στις ελάχιστες σοβαρές εκπομπές, μετρημένες στα δάχτυλα του μισού χεριού.

Ο λαός έχει μπουχτίσει να ακούει τα ίδια ακαταλαβίστικα αγράμματα ελληνικά, που του’ χουν γίνει μητρική γλώσσα, να περιγράφουν από το πρωί μέχρι το βράδυ εδώ και 8 χρόνια τι θα γίνει με το έλλειμμα και το χρέος.

Έχει μπουχτίσει ν’ ακούει για διαφάνειες και καθαρότητες και να βλέπει τον Φώτη Μπόμπολα στο ακαταδίωκτο και στο απυρόβλητο, μόνο και μόνο επειδή έχει κάνει το «Έθνος» και τ’ άλλα φύλλα του συριζόφυλλα. Κι έχει μπουχτίσει να βλέπει τη νέα διαπλοκή υπουργών ενημέρωσης (!), τραπεζιτών και ολιγαρχών να αλλάζει πακέτα μετοχών σα να’ ναι πετσετάκια, μόνο και μόνο για να στηθεί ένα νέο σκηνικό Κοσκωτά. Εν ψυχρώ!

Έχει μπουχτίσει να ακούει εδώ και 8 χρόνια όλο για νέα μέτρα κι έχει μπουχτίσει να βλέπει τα εισοδήματά του και τις οικονομίες του να μειώνονται διαρκώς, χωρίς προοπτική να σταματήσει κάπου αυτή η ληστεία. Έχει μπουχτίσει μ αυτούς που του μασάνε τον κόπο του.

Ακούει νέα μέτρα και γυρνάει να δει Survivor. Γιατί εκεί μπορεί να κερδίσουν οι τύποι που ταυτίζεται μαζί τους και να χάσουν οι άλλοι που τους σιχαίνεται και να τους βλέπει.

Στην πραγματική ζωή δεν υπάρχει περίπτωση να κερδίσει ο ίδιος ή να χάσει αυτός που τον σιχαίνεται. Ο ίδιος θα χάνει, κι αυτός που τον σιχαίνεται θα του τρώει το βιός. Κάπου, έστω και στη φαντασία, πρέπει να κερδίσει. Το’ χει ανάγκη, όπως έχει ανάγκη το παιδί ν’ ακούει παραμύθια και να γίνεται με τη φαντασία του ο ήρωας.

Το Survivor τα σαρώνει όλα γιατί όλα έχουν απαξιωθεί. Και δεν έχουν απαξιωθεί έτσι, τυχαία. Ούτε τα’ χει απαξιώσει κάποιος άλλος. Έχουν απαξιώσει τους εαυτούς τους.

Οι πολιτικοί έχουν γίνει πιο αναξιόπιστοι από τον Σπαλιάρα και οι άλλες εξουσίες πιο αφερέγγυες από τον Χανταμπάκη. Οι δομές του κράτους για να υπηρετούν τους πολίτες είναι χειρότερες από τη Λάουρα και οι επαγγελματικές τάξεις δεν έχουν να ζηλέψουν τίποτε από τη διπροσωπία της Ευρυδίκης.

Σχεδόν όλη η ελληνική κοινωνία έχει την αγράμματη Παιδεία της Σόφης Πασχάλη και το λεξιλόγιο 1.000 λέξεων όλων των υπολοίπων εκτός του Χρανιώτη. Το κυριότερο: Το μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας παράγει μαμόθρεφτα, που παθαίνουν σύνδρομο στέρησης άμα δε δουν και δεν ακούσουν την οικογένειά τους για 2- τρείς βδομάδες! Όπως οι πρωταγωνιστές του Survivor.

Σχεδόν όλη η νεοελληνική κοινωνία έχει ευνουχίσει τα παιδιά της με μια παιδολατρεία υπερπροστασίας και προβολής των ανεκπλήρωτων πόθων του κάθε γονιού. Φοράει στα παιδιά της τα δικά της συμπλέγματα. Με λίγες εξαιρέσεις.

Ο ήρωάς της είναι ένας τσαμπουκαλεμένος Ντελικανής, που δεν έχει μάθει να χάνει, έχει λυμένο το ζωνάρι του για καυγά σε πρώτη ευκαιρία και τον οποίο τον υπονομεύουν, όπως και στην πραγματική ζωή, όλοι οι δήθεν καθωσπρέπει, όλα τα παράσιτα και οι χειρότεροί του, κάνοντάς τον έτσι τον ιδανικό ήρωα- θύμα. Ό,τι λατρεύει ο λαός στον Ντάνο. Ένα πρότυπο δυνατού, πρωτόγονου αγωνιστή του περασμένου και προπερασμένου αιώνα, για μια κοινωνία που αδυνατεί να συντονιστεί με το σήμερα και να προχωρήσει στο αύριο. Ο Μασίστας και η βασίλισσα του Σαββά ένα πράμα.

Το Survivor σαρώνει τα πάντα γιατί ακόμα και το πρότυπο της πονηριάς του Έλληνα, με την καλύτερη και τη χειρότερη έννοια, ενσαρκώνεται στο πρόσωπο του γαλίφη και διπλωμάτη Μάριου, ενώ η χαμογελαστή μέχρι ακραίας αφέλειας Σάρα, με την αποδημήσασα εις Ελλάδα αξιοπρεπέστατη Ελισάβετ συγκινούν ως μεγαλομπεμπέκες κάθε καλοκάγαθη χορδή που είναι ζωντανή ακόμα σε κάποιες ψυχές.

Ώριμες γυναίκες δε βλέπουμε και ώριμους άντρες δε βλέπουμε. Σάμπως βλέπουμε πολλούς στην πραγματική κοινωνία;!

Το έργο είναι στημένο με τέτοια μαεστρία και καθοδηγημένο με μαεστρία ακόμα και εκεί που είναι στημένο (γιατί σε κάποια επεισόδια κάνει μπάμ), που υποχρεώνει σχεδόν τον θεατή να ταυτιστεί με ανθρώπους ή με ομάδες μέχρι σημείου φανατισμού και εξάρτησης. Κυρίως, και εδώ είναι το μυστικό, επειδή σχεδόν όλοι από τα περίπου 2,5 εκατομμύρια που το βλέπουν κάθε μέρα που παίζεται αναγνωρίζουν στους πρωταγωνιστές κάτι από τον εαυτό τους και πιστεύουν ότι είναι καθαρό!

Αυτός ακριβώς είναι κι ο λόγος που το Survivor ισοπεδώνει όλα τα άλλα στο πέρασμά του. Επειδή ο λαός ξέρει ότι όλα τα άλλα είναι στημένα και βρώμικα. Για το Survivor δεν το ξέρει. Αν φανεί κάτι τέτοιο εξόφθαλμα οποιαδήποτε στιγμή, το παιχνίδι θα καταρρεύσει.

Το Survivor σαρώνει σε προτίμηση ακόμα και τις χτεσινές ειδήσεις για το χρέος και τη δόση. Αλλά, σ αυτό δε φταίει το Survivor. Φταίνε όλοι αυτοί που με τα πολιτικά τους ψέματα, με την ανικανότητά τους, με την αφερεγγυότητά τους, με τη διαρκή κοροϊδία του λαού και με τη διαρκή και ξεδιάντροπη κλοπή του κόπου του, όχι μόνο αυτά τα χρόνια, αλλά και τα προηγούμενα, έχουν απαξιωθεί στη συνείδηση του κόσμου.

Ο λαός στην Ελλάδα ζει το δικό του, αληθινό Survivor. Πασχίζει να επιζήσει στις συνθήκες ανασφάλειας, φτωχοποίησης και απουσίας μέριμνας και υποδομής, σε ένα κράτος διαλυμένο, που διολισθαίνει σε όλο και μεγαλύτερη αμορφωσιά και αγριότητα. Σε ένα Survivor πραγματικού αγώνα επιβίωσης. Κυρίως γι αυτούς που κινούνται στον άσπρο κόσμο και όχι στον μαύρο.

Το Survivor σαρώνει γιατί ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού προτιμάει τους ήρωες της οικογένειάς του και της διπλανής πόρτας από τους απατεώνες της δημόσιας ζωής που παριστάνουν τους ήρωες.

Και μ αυτή την έννοια το Survivor είναι πιο καθαρό απ το βρώμικο πολιτικοοικονομικό παιχνίδι. Αποβλακώνει; Το βέβαιο είναι ότι είναι πιο ανώδυνο από την πολιτική και κοινωνική αποβλάκωση που φέρνει το πολιτικό σύστημα.

Το κακό είναι που δεν έχει την παιδεία η κοινωνία να παλέψει να ανατρέψει τους απατεώνες της πολιτικής ζωής και καταφεύγει, όπως τα παιδιά, στο χώρο της φαντασίας και της προστασίας της οικογένειας και των ανθρώπων της διπλανής πόρτας. Αλλά, αυτός ο ευνουχισμός της έχει γίνει από τους ανεύθυνους του πολιτικού και παιδευτικού συστήματος.

Μόνο, που η οικονομική και κοινωνική καταστροφή που περιμένει τη χώρα δεν έχει όμοιά της στο Survivor. Και θα επιζήσουν όσοι από την κοινωνία δεν είναι ούτε Σπαλιάρας ούτε Λάουρα ούτε κανείς από όσους μπεμπεκίζουν μέσα στο Survivor και έξω απ αυτό. Θα επιζήσουν όσοι ξέρουν να ζουν μακριά από τα φουστάνια της μάνας τους και από τις πλάτες του πατέρα τους. Και μακάρι να γίνουν πρότυπα και για τους επόμενους.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Μαΐ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Το νέο μνημόνιο ψηφίστηκε κανονικά, χωρίς να έχουμε πάρει καμία διαβεβαίωση για το θέμα του χρέους.
Και ούτε θα πάρουμε.
Και ούτε πρόκειται ο πρωθυπουργός να προκαλέσει την "ξεψήφιση" των μέτρων που ψηφίστηκαν την περασμένη Πέμπτη, όπως είχε ο ίδιος δυό μέρες πριν ρητά δηλώσει.

Γιατί;
Πρώτον γιατί τούτος ο πρωθυπουργός είναι το πιό γελοίο απ' όλα τα δωσίλογα ανθρωπάκια που έγιναν πρωθυπουργοί των μνημονίων αυτά τα επτά χρόνια.
Και δεύτερον γιατί το παιχνίδι τώρα θα παίζεται από παράταση της (όποιας) απόφασης σε παράταση. Ήδη σήμερα μιλούν για το δεύτερο δεκαπενθήμερο του Ιουνίου.
Μετά θα πάει Αύγουστο, μετά Σεπτέμβριο, μέχρι που μιά ωραία μέρα του Νοεμβρίου κάποιος απ' τους κυβερνητικούς απατεώνες πετάξει τη ρουκέτα πως οι "θεσμοί" απαιτούν κάποια συμπληρωματικά μέτρα γιατί αυτά που πήραμε τώρα δεν αποδίδουν.
Και ξανά μανά απ' την αρχή: "α παπαπά δεν ξαναψηφίζουμε άλλα μέτρα", "θα ζητήσουμε κι εμείς κι άλλα(!) αντίμετρα", "ο μόνος τρόπος να σώσουμε την χώρα", "δεν γινόταν αλλιώς".

Εναλλακτικά, αν ωστόσο δοθεί κάποια "ρύθμιση" του χρέους μέσω παράτασης αποπληρωμής του για άλλα φερ' ειπείν εβδομήντα χρόνια, όχι μόνο δεν θα πρόκειται για ελάφρυνση, παρά θα είναι ο εύσχημος τρόπος για να παραταθεί επίσημα η Νέα Κατοχή της χώρας, και το πλιάτσικο να συνεχιστεί επ' αόριστον.
Το "χρέος" σε απόλυτα νούμερα θα διογκώνεται αφού θα προστίθενται συνεχώς νέοι τόκοι (όσο κι αν μειωθούν), και τα τοκοχρεολύσια που θα πληρώνει με το αίμα του ο λαός θα φτάνουν ίσα-ίσα να διατηρείται το "χρέος" στα επίπεδα των 320 με 360 δις ευρώ.
Θα έχουν δηλαδή εφεύρει και εγκαταστήσει το αέναο χρέος, την επ' άπειρον θηλιά.

Οι απατεώνες του εξωτερικού με τους απατεώνες του εσωτερικού έχουν στήσει τρελό χορό πάνω στο ελληνικό έδαφος και πάνω στα κουφάρια όσων ήδη εξόντωσαν, και όσων θα εξοντώσουν.
Το blog δεν μπορεί να καταλάβει τί άλλο περιμένουμε;
Την "έξοδο στις αγορές"
Ν' ανέβει το χρηματιστήριο;
Να σώσει ο καθένας το τομάρι του;
Αυτό το τελευταίο είναι; Κι αν είναι αυτό, σε βάρος τίνος θα σωθεί ο κάθενας; Σε βάρος του διπλανού του; Σε βάρος του άλλου φτωχού;
Γιατί σε βάρος αυτών που ως τώρα δεν έχουν πληρώσει τίποτα για την κρίση και την δημιουργία της, ή σε βάρος των πολιτικών παρασίτων, δεν θα είναι.

Θα τρώμε δηλαδή ο ένας τις σάρκες του άλλου;
Γιατί δεν τρώμε καλύτερα τις σάρκες τις δικές τους;  
Δηλητηριώδεις και σάπιες θα είναι βέβαια, αλλά έχουμε πάθει ήδη ανοσία, απ΄την βρωμερή ανάσα τους!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Tης Μαρίας Dawkinson

Μέσα στα πλαίσια της διπολικότητας και των δύο μέτρων και δύο σταθμών, που αποτελούν πλέον modus vivendi και modus operandi των ημερών μας παγκοσμίως (ως γαρνιτούρα για στην περιρρέουσα παράνοια και παραλογισμό), αυτό με τις ελευθερίες, τα δικαιώματα που τις καταπατούν και οι θεματοφύλακές τους είναι η επιτομή του φαινομένου και δεν μπορεί παρά να αποσκοπεί σε κάτι πέρα από αγνότητα των προθέσεων. Γιατί αν οι διάφοροι φορείς που ο λόγος ύπαρξής τους είναι η προστασία, απλά θα τα προστάτευαν, μέχρι που ένα δικαίωμα θα καταργούσε ένα άλλο δια της βίας και θα παράβαινε το νόμο. Εκεί, θα επενέβαιναν οι αρμόδιοι για την επαναφορά της έννομης τάξης.

Στη διπολική όμως πραγματικότητα που ζούμε τελευταία, ειδικά με την επιλεκτική απουσία της παρουσίας των οργάνων της τάξης και την φαινομενικά εντεταλμένη υπηρεσία τους ως απλού παρατηρητή σε κάποια τεκταινόμενα, τα δικαιώματα και οι ελευθερίες έχουν χωριστεί σε αντίπαλα στρατεύματα. Έγινε και αυτό.

Έχουμε τις ελευθερίες που ασκούν βία στους άλλους και αγνοούν κατάφορα τους νόμους, οι οποίες επιτρέπονται, σχεδόν υποθάλπτονται, γίνονται καθημερινότητα και το τέλος γίνονται και καθεστικυϊα τάξη. Σαν το Μιθριδάτη που συνήθισε το δηλητήριο, ή σαν το βάτραχο που βράζει αργά και σταθερά στο ζουμί του νομίζοντας ότι κάνει τζακούζι, σιγά σιγά και μέρα με τη μέρα, τα δικαιώματα κάποιων ξεριζώνουν στοιχειώδεις ελευθερίες μας και συνηθίζουμε σε αυτή τη νέα τάξη πραγμάτων, επειδή απλά δεν είναι δική μας δουλειά να εφαρμόσουμε το νόμο που καταπατούν άλλοι και σερνόμαστε από την κατάθλιψη μη έχοντας ενέργεια για άλλου είδους σαρβάιβορ, πέρα από τηλεοπτικό. Ο άνθρωπος είναι εξαιρετικά ευπροσάρμοστος ιός.

Από την άλλη, κάποιοι που ασκούν το δικαίωμα τους στην ελεύθερη έκφραση, χωρίς να παραβαίνουν κανένα νόμο κρίνονται επικίνδυνοι για κάποιους μόνο και μόνο επειδή καταθέτουν απόψεις οι οποίες θεωρούνται εν δυνάμει επικίνδυνες, και έτσι αντιμετωπίζονται οι απόψεις εκ των προτέρων ως ποινικό αδίκημα.

Και το σενάριο γίνεται ακόμα πιο δυσνόητο και δυστοπικό, όταν οι άνθρωποι αυτοί που στοχοποιούνται και φιμώνονται, επιλέγονται με ειδικά κριτήρια, εφόσον υπάρχουν και πολλοί άλλοι που κάνουν ακριβώς το ίδιο -μιλάνε ανοιχτά και δημόσια δηλαδή- αλλά δε γίνονται ποτέ στόχος, αντίθετα, μπορεί και να προστατεύονται. Σα να βάζεις ένα κιλό στη μία πλάστιγγα, ένα κιλό στην άλλη και να μπατάρει η ζυγαριά...

Η διαφορά των δύο ομάδων που κάνουν το ίδιο, αλλά μόνο η μία γίνεται στόχος και καταδιώκεται, έγκειται στο είδος της γνώμης και την πολιτική των αντιλήψεών τους. Όταν συμφωνούν με τη 'γραμμή' είναι φορείς της αλήθειας. Κάποιες γνώμες είναι καλύτερες από άλλες. Όταν διαφωνούν με την εξουσία είναι fake news, και εκπροσωπούν ακραίες αντικοινωνικές ομάδες που αποσκοπούν στην ανατροπή και πρέπει να διώκονται (τι Αριστείδης, τι Σολτσενίτσιν, τι Ροντόλφο Γκονζάλες). Η υποκειμενικότητα και η αυθαιρεσία στην άνιση αντιμετώπιση των πολιτών είναι η κεντρική ιδέα στη 'Φάρμα των ζώων' του Όργουελ, όπου κάποια ζωντανά είναι πιο ίσα από άλλα. Το φανταστικό διήγημα είναι πολύ επίκαιρο σήμερα, και μαζί με το '1984' μας επιβεβαιώνει ότι διαχρονικά κάποια ζωντανά είναι a priori ένοχα μέχρις αποδείξεως (υποκειμενικής και αυθαίρετης πάντα) του εναντίου και η καταστολή της αντίθετης γνώμης, απαραίτητη για την επιβολή της εξουσίας. Έτσι και τώρα, η παράδοση συνεχίζεται στα δημοκρατικά και λαϊκά καθεστώτα του πλανήτη, όπου διατηρούν το όνομα για τα μάτια του κόσμου και γράφουν τη χάρη εκεί που δεν πιάνει μελάνι.

Y.Γ. 1: Δυστυχώς οι μικρές αναλαμπές της ιστορίας με τους διαφωτισμούς και τις περιόδους δημοκρατικής ευημερίας είναι εκεί, για να μας κάνουν ακόμα πιο αβίωτο το βίο στις ατέλειωτες περιόδους ανισότητας και αδικίας. Μας θυμίζουν ότι ο άνθρωπος μπορεί, αλλά απλά δε θέλει. Ότι γίνεται, αλλά απλά δεν εξυπηρετεί. Ό,τι η ανθρώπινη φύση έχει τους λίγους που καταπατούν και κατακτούν δια της βίας και τους πολλούς που αποδέχονται παθητικά τη μοίρα τους, απενεργοποιημένοι από το όπιο του λαού, που μπορεί να είναι η οποιαδήποτε είδους λατρεία και οπαδοποίηση.

Υ.Γ. 2 : Ένας μετεωρίτης στον τρίτο, παρακαλώ.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Και πες ότι έκλεισε η αξιολόγηση, όπως έκλεισε, ή για να ακριβολογούμε όπως αναμένεται να κλείσει. Με δάκρυα και αίμα που φέρνει η ψήφιση του 4ου Μνημονίου. Και πες ότι αύριο στο Εurogroup μάς δίνουν κάτι για το χρέος οι... φιλεύσπλαχνοι θεσμοί.

Και φυσικά όχι το «κούρεμα» και άλλα τινά που κάποτε διεκδικούσαμε, αλλά κατιτίς που θα δίνει το δικαίωμα στον Αλέξη Τσίπρα να πει ότι μπορεί να σας πήρα μία σύνταξη ακόμη, μπορεί να σας τρέλανα στη φορολογία, μπορεί οι ασφαλιστικές εισφορές να κλέβουν στους ελεύθερους επαγγελματίες το μισό εισόδημά τους, αλλά να, κέρδισα κάτι για τη χώρα.

Υπάρχει ξανά η ελπίδα να επιστρέψει η ομαλότητα και να λειτουργήσει η αγορά. Θα δίνει παράλληλα και το πρόσχημα στο ΔΝΤ να παραμείνει στο πρόγραμμα και να συνεχίζει να σφίγγει τη θηλιά στους Ελληνες με τις παράλογες απαιτήσεις του.

Αλλά, για να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα, πιστεύει αλήθεια έστω και ένας, με το χέρι στην καρδιά, ότι κάτι πρόκειται να αλλάξει για τους πολίτες;

Για τους πολλούς, όχι για αυτούς που είχαν και έχουν μπάρμπα στην Κορώνη. Πιστεύει κανείς ότι μπαίνει τέλος στο δράμα που βιώνουν επτά χρόνια τώρα οι άνθρωποι που βρίσκονται στην αγορά και βιώνουν την πιο άγρια πλευρά της;

Ολοι αυτοί που μέχρι τώρα ήταν νοικοκυραίοι και αφεντάδες στο σπίτι τους και πλέον ζουν με συσσίτια και ελεημοσύνες;

Μήπως θεωρεί κάποιος ότι έχουμε βάλει μυαλό και ότι διδαχτήκαμε από τα λάθη μας, και θα αρχίσει να λειτουργεί το κράτος με σεβασμό στον πολίτη και στο δημόσιο χρήμα;

Οτι θα λειτουργήσει η αξιοκρατία και θα πράττουμε το αυτονόητο; Πολύ φοβάμαι πως όχι.

Η κυβέρνηση έχει δώσει ήδη τα διαπιστευτήριά της. Ποσώς την ενδιαφέρουν οι επόμενες γενιές.

Το μέλημά της είναι να δημιουργήσει τον δικό της στρατό (κατάλοιπο της πασοκοκρατίας), που βρίσκεται στο Δημόσιο και με κάθε τρόπο τον ανταμείβει, τον ενισχύει και του κλείνει το μάτι, λέγοντάς του ότι με τη «δική τους» κυβέρνηση δεν θα χάσουν τα προνόμιά τους.

Καλλιεργεί παράλληλα τον μπαμπούλα (και εδώ η Ν.Δ. έχει τις ευθύνες της) πως όταν έρθουν οι άλλοι θα βρεθείτε στον δρόμο.

Αυτή είναι η επόμενη μέρα που ξημερώνει. Το ερώτημα είναι πόσοι και πώς θα την αντέξουν...

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

19 Μαΐ 2017


Η κυβέρνηση πέρασε από τη Βουλή τα εξοντωτικά μέτρα για το μέλλον των πολιτών, αλλά, το πρόβλημα των πολιτών δεν είναι τόσο τα μέτρα που ψήφισε χτες και αυτή η κυβέρνηση. Είναι ότι δε βλέπει πώς θα σωθεί απ' αυτή την εξόντωση. Επειδή τα κόμματα της αντιπολίτευσης δεν έχουν πια πέραση στο λαό. Απαξιώθηκαν με την πολιτική που άσκησαν όταν κυβέρνησαν. Κι όμως. Υπάρχει εδώ έξω ένας λαός που περιμένει διψασμένος για το καινούργιο. Αυτός ο λαός είναι το μέλλον.

Από το 2008 έχουν «χαθεί» περίπου 2 εκατομμύρια ψηφοφόροι! Στις εκλογές του 2004 ψήφισαν περίπου 7,5 εκατομμύρια πολίτες και στις εκλογές του 2015 περίπου 5,5 εκατομμύρια. Λείπουν τόσες ψήφοι όσες περίπου πήρε το πρώτο κόμμα που κυβερνά!

Κι αυτό σημαίνει ότι πάνω από 2 εκατομμύρια άνθρωποι στη χώρα, αηδιασμένοι με την κατάντια των πολιτικών και των κομμάτων σε αξιοπιστία και φτήνια λόγου έχουν γυρίσει την πλάτη στα υπάρχοντα κόμματα και τους εκπροσώπους τους και περιμένουν κάτι πιο σοβαρό για να επιστρέψουν στις κάλπες.

Σε αυτά τα 2 εκατομμύρια πρέπει να προστεθεί και άλλο ένα εκατομμύριο ψηφοφόροι που απέχουν από πριν το 2004, αηδιασμένοι από το διεφθαρμένο κράτος των Κοσκωτάδων, των Μαυρίκηδων, της Siemens, του Χρηματιστηρίου, του δήθεν σοσιαλισμού και της δήθεν κάθαρσης και αξιοκρατίας που θα έκανε η ΝΔ.

Όλοι αυτοί δεν προέρχονται από μία παράταξη. Είναι δυσαρεστημένοι δεξιοί, κεντρώοι, αριστεροί, άλλοτε οπαδοί κυρίως της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ, του ΣΥΡΙΖΑ, που άλλα πίστευαν, άλλα άκουγαν και άλλα είδαν στην πράξη. Είναι και νέοι, που σαν άδολοι βλέπουν όλη αυτή την υποκρισία και το φτηνό πολιτικό λόγο ενός παρελθόντος που έχει πεθάνει και δεν τους αφορά και απέχουν. Όλους αυτούς τους έδιωξε και τους διώχνει από το πολιτικό προσκήνιο η πράξη. Όχι η θεωρία.

Όλοι αυτοί οι πολίτες δεν είναι τυχαίοι. Η πλειονότητά τους αποτελεί το κεφάλαιο μιας άλλης Ελλάδας, που ποτέ δεν αξιώθηκε να πρωταγωνιστήσει, να κυβερνήσει, να ανθίσει. Όλοι αυτοί οι πολίτες, μαζί με μια μεγάλη μερίδα από όσους ακόμα ψηφίζουν αυτά τα διεφθαρμένα κόμματα με κρύα καρδιά, επειδή δεν τους ταιριάζει η αποχή, είναι οι 8 στους 10 Έλληνες.

Είναι αυτοί που δουλεύουν, φορολογούνται, δεν κλέβουν, διαμαρτύρονται, πληρώνουν τους δρόμους, τα σχολεία, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια και τα έργα υποδομής, που τα καρπούνται κι εκείνοι που ζουν κλέβοντας και εξαπατώντας, χάρη στην ανοχή και στη διαπλοκή με τα κόμματα και τους διεφθαρμένους δημόσιους μηχανισμούς.

Κι οι άλλοι δύο είναι ο άλλος τύπος. Αυτός που τρυπώνει αυθαίρετα, ο εξυπνάκιας, ο καταφερτζής, ο υπόγειος, ο κουτοπόνηρος Έλληνας, αυτή η λέρα που ζει στην εποχή της τουρκοκρατίας και την αναπαράγει. Με το ρουσφέτι, το μπαχτσίσι, την απατεωνιά, το κομματιλίκι, το «μέσο», τα «μαύρα», τη δικαιολογία έτοιμη στην άκρη της γλώσσας και κυρίως με το θράσος! Με το δικαίωμα να σε τσαλαπατήσει!

Αυτή η λέρα, όμως, είναι το μακρύ χέρι του πολιτικάντικου συστήματος που ζούμε σήμερα, όπως το ζούμε εδώ και δεκαετίες ολόκληρες. Αναλλοίωτο. Αυτή η λέρα, αυτός ο κουτοπόνηρος ηλίθιος, που κάνει τα πάντα για να κερδίσει κάτι τις πλαγίως, είναι και η αιτία που χάνουν όλοι τα πάντα μια μέρα ευθέως. Όπως σήμερα.

Κι αυτή η λέρα, αγκαλιά με τους πάτρωνές του, τους πολιτικάντηδες και τα κόμματα, είναι η ΚΥΡΙΑΡΧΗ ΝΟΟΤΡΟΠΙΑ. Επειδή, χάρη στην ύπαρξή του μπορούν και επιζούν όλοι οι μεγαλόσχημοι απατεώνες και όλοι όσοι πλουτίζουν με τα μαύρα λεφτά της παρανομία και της παραοικονομίας. Και εξαιτίας του υποχρεώνεται καθένας να ακολουθεί αυτή τη νοοτροπία. Να είναι αιχμάλωτος αυτής της βρωμιάς.

Χωρίς αυτόν και τον διπλανό του όμοιο, χωρίς αυτούς τους δύο στους δέκα, δεν θα υπήρχε αυτό το διεφθαρμένο, αυθαίρετο, παράνομο, υπόγειο, πονηρό και θρασύ κράτος Θα υπήρχε ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ.

Ο πολιτισμός, όμως, θέλει φως για να υπάρχει. Θέλει σεβασμό στους νόμους. Θέλει σεβασμό στους πολίτες. Θέλει διαφάνεια. Θέλει πάνω απ’ όλα Παιδεία.

Αυτά δεν συμφέρουν κανέναν από το υπάρχον σήμερα πολιτικό και κυρίαρχο οικονομικό σύστημα της χώρας. Τα οποία χτίστηκαν και ζουν χάρη στην ύπαρξη της λέρας των δύο στους δέκα. Χάρη στο 20% των πολιτών. Και χάρη στην αφέλεια ή την ελπίδα ή και τον αγώνα των υπολοίπων, ότι κάτι μπορεί να αλλάξει.

Όλοι αυτοί, λοιπόν, που δεν ανήκουν στις λέρες, σήμερα βλέποντας τη συνεχιζόμενη σφαγή τους με τα νέα μέτρα και ακούγοντας τις κοροϊδίες της κυβέρνησης αγανακτούν, βρίζουν, αλλά ξέρουν, γιατί το έχουν δει στην πράξη, ότι και οι προηγούμενες κυβερνήσεις άλλα τους έταξαν πριν εκλεγούν και άλλα εφάρμοσαν όταν εκλέχτηκαν. Όχι μόνο αυτό.

Βλέπουν τα ίδια πρόσωπα να παρελαύνουν στο πολιτικό προσκήνιο σαν να μην πέρασε μια μέρα από τότε που οι ίδιοι άνθρωποι που σήμερα ξιφουλκούν κατά της κυβέρνησης άλλα έλεγαν και άλλα έκαναν ως κυβερνήτες. Αυτός είναι και ο βασικός λόγος που η επιχειρηματολογία αυτής της κυβέρνησης στηρίζεται διαρκώς στο «κι εσείς τα ίδια κάνατε». Επειδή στους πολίτες πιάνει. Και πιάνει γιατί και οι περισσότεροι πολίτες λένε ακριβώς το ίδιο πράγμα. Το έχουν ζήσει.

Το γεγονός ότι μια αριστερή κυβέρνηση δεν έχει έρθει για να κάνει τα ίδια με τους άλλους, άρα δεν δικαιούται να έχει αυτό το επιχείρημα, δεν ενδιαφέρει καθόλου τους πολίτες. Οι αριστεροί πολίτες δεν είναι πάνω από το 10% του πληθυσμού. Το μεγάλο κομμάτι του πληθυσμού είναι πολίτες που αναζητούν μια κυβέρνηση να τους κυβερνήσει σοβαρά. Τίποτε λιγότερο και τίποτε περισσότερο.

Κι αυτό το «σοβαρά» δεν το βλέπουν. Ούτε στις φτηνές εξυπνάδες που ακούστηκαν πάλι χτες στη Βουλή, ούτε στις φτηνές δικαιολογίες που ακούστηκαν χτες στη Βουλή, ούτε στην απουσία κάθε ίχνους αξιοπρέπειας από επαγγελματίες οσφυοκάμπτες, που υπηρετούν τώρα ένα σύστημα και παλαιότερα άλλα και αγορεύουν στη Βουλή.

Δεν το βλέπουν σε ανθρώπους που δεν έχουν ίχνος ντροπής να λένε άλλα χτες και τα αντίθετα σήμερα με την ίδια ευκολία.

Δεν το βλέπουν σε ανθρώπους που δεν έχουν το θάρρος να κάνουν μια αυτοκριτική και να ζητήσουν συγγνώμη για κάθε κοροϊδία που τάισαν τον ελληνικό λαό και για κάθε επιπολαιότητα και για κάθε δραχμή και ευρώ που του έκλεψαν ή του στέρησαν.

Δεν το βλέπουν το «σοβαρά» σε ανθρώπους που με τη στάση τους είναι πρότυπα δειλίας, αναξιοπιστίας, ψευτιάς και αμάθειας. Που δεν τολμάνε να βγουν και να πουν τα πράγματα με το όνομά τους στο λαό, όσο δυσάρεστα κι αν είναι.

Δεν το βλέπουν σε ανθρώπους που ενώ υποτίθεται ότι ορκίστηκαν να υπηρετούν το Σύνταγμα και την πατρίδα, στην πράξη υπηρετούν μόνο τους εαυτούς τους και τις ονειροφαντασίες τους.

Είναι εδώ έξω μερικά εκατομμύρια πολίτες που είτε απέχουν είτε ψηφίζουν με κρύα καρδιά. Που βλέπουν αηδιασμένοι αυτή τη Βουλή και τους εκπροσώπους της να κοροϊδεύουν, να κλέβουν, να τάζουν, να πουλάνε μια πραμάτεια παλιά όσο και το ελληνικό κράτος. Μια πραμάτεια που μυρίζει τουρκοκρατία. Σε μια χώρα που ευωδιάζει Επίκουρο, Ησύχιο και Χατζηδάκι.

Αυτά τα εκατομμύρια περιμένουν έτοιμα. Και είναι η αυριανή ελπίδα. Λείπει η μέρα που θα κινηθούν για να κερδίσουν την πατρίδα που τους αξίζει.

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Μαΐ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Είναι προφανές πως είναι γνωστή σε όλους τους αντιμνημονιακούς-δημοκρατικούς πολίτες η έκκληση, το κάλεσμα του Μίκη Θεοδωράκη σε μεγάλο συλλαλητήριο-διαμαρτυρία, εναντίον των εφιαλτικών μνημονίων, αλλά και εναντίον των Εφιαλτών που τα ψηφίζουν και τα εφαρμόζουν εις βάρος της χώρας και του λαού.

Σε πολλούς επίσης είναι γνωστή η προσπάθεια κάποιων "κάργα αριστερών" και άλλων "ανένταχτων" και "σκεπτόμενων" ανθρώπων, να ειρωνευτούν, να κριτικάρουν, να εγκαλέσουν τον Μίκη Θεοδωράκη για κάποιες πολιτικές επιλογές και κάποια λάθη στην πορεία ενός γεμάτου και πολυτάραχου βίου.
(Λίγο ως πολύ είναι οι ίδιοι που αποδέχονται ως θεά και πλέκουν ύμνους και διθύραμβους στην Μελίνα, η οποία με συνέπεια υπηρέτησε την εγκληματική πολιτική οργάνωση ΠαΣοΚ, και ύμνησε όσο λίγοι τον ιδρυτή του και Μεγάλο Τυχοδιώκτη)

Πρώτον
Όλοι αυτοί οι επιλεκτικοί κριτές κάνουν πως ξεχνούν, η μάλλον θέλουνε να ξεχάσουμε εμείς πως, ο Μίκης Θεοδωράκης μαζί με μιά παρέα σύγχρονων Άτλαντων του πολιτισμού, του πνεύματος, της διανόησης, πήραν το όνομα της Ελλάδας και του ελληνισμού στους ώμους τους και το περιέφεραν σε κάθε γωνιά της οικουμένης, όχι διασύροντάς το όπως οι τωρινοί Εφιάλτες-πολιτικοί, αλλά δοξάζοντάς το.
Και είτε μας αρέσει είτε όχι είναι μόνο εκείνη η παρέα γιγάντων που θα μπορούσε "να τραβήξει το αυτί", να εγκαλέσει τον Μίκη για κάποιες επιλογές του.
Δεν ζουν όμως.
Δεν ζεί ο Ελύτης, ούτε ο Ρίτσος. Ούτε ο Σεφέρης κι ο Καζαντζάκης. Δεν ζει ο  Γκάτσος, ο Χατζιδάκις, ο Σαμαράκης, ο Κουν, ο Καμπανέλλης. Ούτε καν ο Καστοριάδης, ούτε ο μπαρμπα-Γιάννης ο Σκαρίμπας.

Απ΄ την παρέα των γιγάντων που θα μπορούσαν να τον κριτικάρουν δεν ζει παρά ο Μίκης, σε μιά ηλικία έσχατων γηρατειών, εκεί που κάποιος δεν αποσκοπεί σε τίποτα παρά σε μιά ήσυχη συνείδηση και μιά υστεροφημία.
Ζει για να υψώνει ακόμη την φωνή του υπέρ του λαού και της πατρίδας, μιά φωνή κάποιες φορές δυσνόητη, μα πάντα στεντόρια και αληθινή.

Και όσοι "κάργα αριστεροί" και λοιποί προσπαθούν να ακυρώσουν τον Μίκη Θεοδωράκη, ενώ γνωρίζουν πως ούτε ο Μίκης, ούτε το έργο του, ούτε η φωνή του μπορούν να ακυρωθούν, στην ουσία συνειδητά ή ασυνείδητα προσπαθουν να ακυρώσουν την έκκληση αυτή για αντίσταση και ανυπακοή στους παγκόσμιους τοκογλύφους και τα ανδρείκελά τους.
Όσοι το κάνουν ασυνείδητα, ακούσια, με πολύ μεγάλη επιείκεια μπορούν να χαρακτηριστούν ως αφελείς.
Σε όσους όμως το κάνουν επί τούτου με πλήρη συνείδηση, έχουμε να πούμε πως είναι ορατοί, φαίνονται σαν τις μύγες μέσα στο γάλα του αντιμνημονιακού-δημοκρατικού κινήματος που σοβεί μέσα στην κοινωνία.
Το μόνο που θα καταφέρουν θα είναι να πνιγούν μέσα σε αυτό το γάλα που θέλουν να μαγαρίσουν.
Το αντιμνημονιακό-δημοκρατικό κίνημα συνεχώς θα μεγαλώνει και θα περιμένει φωνές σαν αυτή του Μίκη για ν' αντριέψει.

Η φωνή του Μίκη Θεοδωράκη είναι η τελευταία Μεγάλη Καθαρή Φωνή που υπάρχει σε τούτο τον τόπο.
Ας την ακολουθήσουμε.
Και επιτέλους, δεν κάνουμε το χατήρι του Μίκη.
Χατήρι στον εαυτό μας κάνουμε.
Και στην πατρίδα!..

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ - ΕΚΚΛΗΣΗ ΤΟΥ ΜΙΚΗ

Ο Μίκης Θεοδωράκης έδωσε στη δημοσιότητα κείμενο – έκκληση του, το οποίο συνυπογράφουν άνθρωποι του πνεύματος και της τέχνης και με το οποίο καλούν όλους/ες στο Σύνταγμα την Πέμπτη 18/5, 7 μ.μ. σε μια μεγάλη ενωτική συγκέντρωση διαμαρτυρίας, ανυπακοής και αντίστασης
Ολόκληρο το κείμενο – έκκληση του Μίκη Θεοδωράκη και των ανθρώπων του πνεύματος και της τέχνης έχει ως εξής


Όλοι και όλες στο Σύνταγμα –
Όλοι και όλες στις πλατείες των πόλεων της Ελλάδας.
Πέμπτη 18/5 – 7 μ.μ.
Αντίσταση και Ανυπακοή στα μέτρα
όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος.
Ξέρουμε πολύ καλά ότι το κακό δεν θα σταματήσει, αν δεν το σταματήσουμε.
Παίξανε πολλοί με τα όνειρα του Ελληνικού Λαού.
Δεν πάει, όμως, άλλο.
Δεν μπορεί ο Λαός αυτός να είναι μια ζωή χαμένος στην απογοήτευσή του.
Δεν είναι δυνατόν μια ζωή να του λένε ότι δεν μπορεί να γίνει τίποτα και να περνάνε τα πάντα.
Ότι μια μικρή χώρα δεν μπορεί χωρίς τον κηδεμόνα της και τον Γερμανό της και να τον βυθίζουν όλο και πιο βαθιά στην κατοχή και την Γερμανο-αμερικανοκρατία.
Αυτές οι αντιλήψεις είναι ο ορισμός του ραγιαδισμού και της άνευ όρων παράδοσης.
Φτάνει πια.
Συνεχίζουμε!
Πριν έξι ακριβώς χρόνια, τούτες τις μέρες, ήρθαν αυθόρμητα και μαχητικά στο προσκήνιο οι πλατείες ενάντια στα μνημόνια.
Οι πλατείες, που δεν πρόδωσαν, δεν εγκατέλειψαν τον αγώνα.
Άλλοι τις αδειάσανε.
Όμως τώρα ήρθε ξανά η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν από τα ανεκπλήρωτα όνειρα των πολιτών.
Ήρθε η ώρα οι πλατείες να ξαναγεμίσουν με την αγανάκτηση και την οργή μας.
Τώρα όλοι και όλες, ακόμα κι αυτοί που είχαν ξεγελαστεί, είναι σοφότεροι και πιο ώριμοι.
Συνεχίζουμε, λοιπόν, πιο ενωμένοι και πιο μαχητικοί και κυρίως πιο αποφασισμένοι να μην επιτρέψουμε την εν λευκώ ανάθεση και την ερήμην μας λήψη αποφάσεων, που πάντα καταλήγουν εναντίον μας.
Όλοι και όλες θα είμαστε στην πλατεία, για να μην περάσουν τα μέτρα.
Όλοι και όλες καλούμαστε όπως ορίζει το ακροτελεύτιο άρθρο του Συντάγματος σε μια οργανωμένη αντίσταση και ανυπακοή στην επιβολή των μέτρων, για να κερδίσουμε την πατρίδα μας και την αξιοπρέπειά μας, για να σταματήσουμε την λιτότητα, την φτωχοποίηση και την εξαθλίωση.
Για μια Ελλάδα χωρίς μνημόνια, χωρίς λιτότητα, χωρίς κατοχή, χωρίς προστάτες.
Για μια Ελλάδα λεύτερη, κυρίαρχη, ανεξάρτητη, αντιιμπεριαλιστική και πραγματικά δημοκρατική με το Λαό και τα νιάτα της αφεντικά στον τόπο μας.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

17 Μαΐ 2017


Της Μαρίας Dawkinson

Τα δύο μέτρα και δύο σταθμά είναι είναι πολύ της μόδας τον τελευταίο καιρό. Μπορείς να κατηγορήσεις τους φιλελέδες για την οικονομική καταστροφή και τα μνημόνια που υπονομεύουν την κυριαρχία, αλλά δεν μπορείς να αμφισβητήσεις το αριστερό πλεονέκτημα, όσα μνημόνια κι αν φέρνει, συνεχίζοντας την υπονόμευση.
Μπορείς να αποπαίρνεις τον έκλυτο βίο της Δύσης, αλλά δεν μπορείς να αντιτίθεσαι στη σαρία της Ανατολής.
Είναι σωστό να μάχεσαι τον ρατσισμό, αλλά δεν είναι σεξιστικό το μπουρκίνι ή οποιαδήποτε μορφή επιβεβλημένης σεμνότητας για τη γυναίκα.
Είναι απολύτως κατανοητό να αντιτίθεσαι στην Εκκλησία, αλλά δεν είναι αποδεκτό να κρίνεις τον μωαμεθανισμό.
Μπορείς να χλευάζεις τη κατά 24 χρόνια μεγαλύτερη γυναίκα του Μακρόν, αλλά είναι απόλυτα φυσιολογικό η Μελάνια να είναι 24 χρόνια μικρότερη του Τραμπ.
Η πολιτική ορθότητα και οι τάσεις φτιάχνουν στερεοτυπικές απόψεις και δημιουργούν τα «πρέπει» και «δεν πρέπει» της εποχής, ακυρώνοντας την ανάλυση και τη σκέψη.
Είναι καλό και κακό.
Είναι αποδεκτό και κατακριτέο.
Είναι όλα αξιώματα.
Είσαι ρατσιστής και φιλελές ή είσαι ανθρωπιστής και προστάτης της πολυπολιτισμικότητας.

Ζούμε μέρες κατάργησης της λογικής με προκάτ αντιλήψεις/ιδεοληψίες, που το μόνο που επιδιώκουν είναι να σε κατηγοριοποιούν και να σε εντάσσουν σε στρατόπεδα, με στόχο την πόλωση. Είναι η εποχή της αντιπαράθεσης και όποιος θέλει να σκέφτεται και να βλέπει γκρίζες ζώνες, του φοράνε ταμπέλες με τίτλους που τον στοχοποιούν.

Ζούμε τις μέρες του παραλογισμού. Όπου το μαύρο είναι άσπρο, κι ας θες να το δεις αλλιώς είσαι παραβάτης. Όπου η δήλωση έχει μεγαλύτερη εξουσία από το σκεπτικό και ο αφορισμός στέλνει τον ορθό λόγο στο απόσπασμα.

Ζούμε μέρες τρελές, όπου ο αντιρατσισμός του ενός γίνεται η σεξιστική καταδίκη της άλλης και η ανάγκη ελεύθερης έκφρασης υφίσταται δίωξη.

Ζούμε μέρες που όλα γίνονται με σκοπό τη διπολική διαταραχή και το δίπολο.

Χωριζόμαστε σε αντιπαρατιθέμενα στρατόπεδα. Γινόμαστε οπαδοί. Αριστεροί-δεξιοί, εθνικιστές-διεθνιστές, ιδιωτικοί-δημόσιοι, άνδρες-γυναίκες, ευρωπαϊστές-αντιευρωπαϊστες, ρεπουμπλικάνοι-δημοκρατικοί.
Χωριζόμαστε σε αντίπαλες ομάδες, με κοινό παρονομαστή το μίσος για τον άλλον, την πώρωση, τη βία που φέρνουν και την υποβάθμιση της καθημερινότητας.

Κάποιο λίγοι χαίρονται και κερδίζουν από αυτή τη διάσπαση, αναβαθμίζονται οι λογαριασμοί και αυξάνονται τα λάφυρά τους.

Σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης, κάτι γίνεται...

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Μαΐ 2017


Του Νίκου Φιλιππίδη

Από τη δεύτερη παράγραφο της αιτιολογικής έκθεσης του πολυνομοσχέδίου ξεκινάει η αποκάλυψη των μύθων που επιχειρούσε να καλλιεργήσει στην ελληνική κοινωνία η κυβέρνηση. Αντί της φράσης που ανέφερε δημόσια ο Αλέξης Τσίπρας, ότι «δεν εφαρμόζω τα μέτρα αν δεν λυθεί το θέμα του χρέους», περιλαμβάνεται η φράση «οι διατάξεις αυτές υιοθετούνται για την εκκίνηση της συζήτησης που αφορά τον προσδιορισμό των μεσοπρόθεσμων μέτρων για το χρέος». Η πολιτική απάτη είναι προφανής, αλλά καλό είναι να θυμούμαστε τις διαφορές μεταξύ μύθων και αλήθειας...

Μύθος: Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη: Οι πλειστηριασμοί ξεπαγώνουν και γίνονται ηλεκτρονικοί. Θα γίνονται κάθε Τετάρτη, Πέμπτη και Παρασκευή για 12 περίπου ώρες την ημέρα από τα τέλη Αυγούστου. Στα τέλη της χρονιάς αίρεται και η προστασία της πρώτης κατοικίας με αντικειμενική αξία έως 140 χιλ. ευρώ.

Μύθος: Δεν θα περικοπούν οι χαμηλές συντάξεις: Περικόπτονται όλες αδιακρίτως, όσες έχουν προσωπική διαφορά, ανεξαρτήτως εάν πρόκειται για την κατώτατη σύνταξη του πρώην ΙΚΑ (480 ευρώ).

Μύθος: Η μείωση των συντάξεων θα περιοριστεί σε όσους έχουν προσωπική διαφορά: Μειώνονται και τα οικογενειακά επιδόματα του δημοσίου καθώς και τα επιδόματα συζύγου των συνταξιούχων του ιδιωτικού τομέα. Μάλιστα, οι περικοπές αυτές θα είναι εκτός του πλαφόν του 18%, με αποτέλεσμα η συνολική μείωση σε όσους λαμβάνουν τα συγκεκριμένα επιδόματα να ανέρχεται έως και 20% με 23%.

Μύθος: Όσο η οικονομία θα αναπτύσσεται θα αυξάνουν και οι συντάξεις (Κατρούγκαλος): Αντίθετα δεσμεύεται η κυβέρνηση ότι παρά το γεγονός ότι το ΑΕΠ θα αυξηθεί κατά 20% φτάνοντας τα 211 δις. το 2021, δεν θα υπάρξει καμία μεταβολή προς τα πάνω των συντάξεων.

Μύθος: Δεν θα υπάρξει καμία παραπάνω περικοπή των επικουρικών, εκτός της εφαρμογής της ρήτρας βιωσιμότητας: Περικόπτεται και η προσωπική διαφορά των επικουρικών με στόχο είσπραξη 230 εκ. ευρώ.

Μύθος: Δεν θα υπάρξει επιβάρυνση από την αλλαγή του τρόπου υπολογισμού των εισφορών: Επιπλέον έσοδα 129 εκ. ευρώ από το 2019.

Μύθος: Τα καταστήματα τις Κυριακές θα είναι κλειστά: Τα καταστήματα για 6 μήνες το χρόνο θα είναι ανοιχτά στις περιοχές όπου υπάρχει η μεγαλύτερη απασχόληση εμπορουπαλλήλων.

Μύθος: Μειώνεται σταδιακά ο ΕΝΦΙΑ: Από τα 3,2 δισ. που βεβαιώνονται κάθε χρόνο, ενδέχεται να μειωθεί το 2020 κατά 180 εκ. ευρώ (!) εφόσον βρεθεί δημοσιονομικός χώρος, ποσό που αναλογεί σε μείωση 70 ευρώ σε όσους πληρώνουν ΕΝΦΙΑ έως 700 ευρώ.

Μύθος: Επανέρχονται οι συλλογικές διαπραγματεύσεις: Συλλογικές διαπραγματεύσεις υπήρχαν καθόλη τη διάρκεια των μνημονίων. Απλά με νόμο του 2011 οι επιχειρησιακές επικρατούσαν των κλαδικών. Ο νόμος αυτός που έχει λήξει από το 2014 και μπορούσε η κυβέρνηση να εφαρμόσει αυτό που επιθυμούσε, θα νομοθετηθεί εκ νέου έως τις 20 Αυγούστου του 2018. Πρόκειται για γκάφα ολικής η αρχική άγνοια της λήξης του νόμου και κίνηση κάθε άλλο παρά περήφανη η νομοθέτησή της εκ νέου για ένα χρόνο...

Αλήθεια, την έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους γιατί δεν την υπέγραψε η γενική διευθύντρια Σταυρούλα Μηλιάκου;

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

14 Μαΐ 2017


Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Η αλυσίδα είναι μακριά. Ο πιο πρόσφατος κρίκος ήταν τα επεισόδια στη Χίο. Οι συγκρούσεις μεταξύ προσφύγων/μεταναστών άρχισαν στο κέντρο φιλοξενίας στη ΒΙΑΛ και επεκτάθηκαν στο κέντρο της πόλης. Έχουν προηγηθεί αντίστοιχα και πιο σοβαρά επεισόδια στο κλειστό κέντρο της Μόριας στη Λέσβο. Επίσης, στο Βαθύ της Σάμου που επίσης μετατράπηκε σε πεδίο μάχης και σε παρανάλωμα του πυρός.

Είναι προφανές ότι σ’ αυτή την αλυσίδα θα προστίθενται με την πάροδο του χρόνου ολοένα και περισσότεροι κρίκοι. Το θερμόμετρο στους καταυλισμούς προσφύγων-μεταναστών είναι εδώ και καιρό στο κόκκινο. Συχνά για ασήμαντες αφορμές ξεσπούν συγκρούσεις μεταξύ εθνικών ομάδων.

Ο συνήθης απολογισμός είναι περισσότεροι ή λιγότεροι τραυματίες από ξύλα, πέτρες και μαχαίρια. Και βεβαίως μεγαλύτερες ή μικρότερες καταστροφές στην υποδομή και στον εξοπλισμό των κέντρων.

Πριν ένα χρόνο περίπου, στη Σχολή Εθνικής Άμυνας εξετάστηκε σενάριο, σύμφωνα με το οποίο σε κάποιο κλειστό κέντρο σε νησί ξεσπούν συμπλοκές μεταξύ εθνικών ομάδων με πέντε τραυματίες. Οι κλεισμένοι στο κέντρο πρόσφυγες-μετανάστες σπάζουν την περίφραξη και ξεχύνονται σαν όχλος στο νησί, λεηλατώντας.

Οι ντόπιοι αντιδρούν με κάθε διαθέσιμο μέσο, γεγονός που μετατρέπει τις ενδομεταναστευτικές συγκρούσεις σε συγκρούσεις μεταξύ Ελλήνων και προσφύγων/μεταναστών. Προς το παρόν δεν είμαστε εκεί, αλλά αστυνομικές πηγές που έχουν εικόνα της κατάστασης υποστηρίζουν πως δεν αποκλείεται να οδηγηθούμε σε τέτοιες καταστάσεις.

Τότε είναι πιθανόν τα ΜΑΤ να μην μπορούν να αποκαταστήσουν την τάξη, ειδικά εάν οι ταραχές γενικευθούν και επεκταθούν σε αρκετούς καταυλισμούς. Πρόκειται για το σενάριο που οι αρμόδιοι κυβερνητικοί παράγοντες ξορκίζουν. Θα έπρεπε, όμως, να προετοιμάζονται για να το διαχειρισθούν. Δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί αναπόφευκτο, αλλά είναι πολύ πιθανό.

Πριν και τώρα

Στο σημείο αυτό είναι απαραίτητο να απαντήσουμε σε μία εύλογη απορία: Τα προηγούμενα χρόνια, είχαν εισέλθει παρανόμως στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες μεταναστών από την Ασία και την Αφρική. Και τότε είχαν εκδηλωθεί κοινωνικές παρενέργειες, αλλά δεν υπήρχε η κατάσταση που υπάρχει σήμερα με τους καταυλισμούς και τις αιματηρές συμπλοκές.
Πριν το 2015, οι μετανάστες που εισέρχονταν παρανόμως στην Ελλάδα, μετά την κράτησή τους σε κλειστά κέντρα (εάν περνούσαν από εκεί), έρχονταν στην Αθήνα. Εδώ δικτυώνονταν κατά κανόνα με τα υπάρχοντα κυκλώματα ομοεθνών τους. Αυτά τους εξασφάλιζαν χώρο για να κοιμούνται, φαγητό και κάποιου είδους εργασία. Με τον τρόπο αυτό το πρόβλημα κρυβόταν κάτω από το χαλί.

Εάν τους δινόταν η δυνατότητα να φύγουν προς τις πλουσιότερες χώρες της βόρειας Ευρώπης έφευγαν. Εάν όχι, παρέμεναν εδώ και περισσότερο ή λιγότερο βολεύονταν. Η Ελλάδα, άλλωστε, ειδικά πριν την κρίση, είχε αρκετές ευκαιρίες για φθηνή εργασία.

Δεν ισχύει το ίδιο με τους πρόσφυγες-μετανάστες που εγκλωβίσθηκαν στην Ελλάδα όταν έκλεισε ο βαλκανικός διάδρομος. Αυτοί χρησιμοποίησαν την Ελλάδα αποκλειστικά ως χώρα διέλευσης: από τα μικρασιατικά παράλια στα ελληνικά νησιά, από τα ελληνικά νησιά στον Πειραιά, και από τον Πειραιά στην Ειδομένη.

Σχεδόν στο σύνολό τους, οι νεοεγκλωβισμένοι δεν θέλουν να παραμείνουν στην Ελλάδα. Ακόμα και μετά το κλείσιμο του βαλκανικού διαδρόμου παρέμειναν κατά κανόνα προσηλωμένοι στον στόχο τους: να μεταβούν στη Γερμανία και σε άλλες πλούσιες χώρες του ευρωπαϊκού Βορρά.

Σ’ αυτό παίζουν αποφασιστικό ρόλο τρεις παράγοντες:

Πρώτον, είδαν όσους πήραν τον ίδιο δρόμο μερικούς μήνες πριν από αυτούς να έχουν σήμερα εγκατασταθεί στη Βόρειο Ευρώπη. Συχνά έχουν συγγενείς που τους περιμένουν εκεί.
Δεύτερον, τους δίνει ελπίδες ότι σε αντίθεση με τα προηγούμενα χρόνια το προσφυγικό-μεταναστευτικό κύμα του 2015-16 έχει συγκεντρώσει τους προβολείς της διεθνούς δημοσιότητας.
Τρίτον, οι ΜΚΟ (Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις) και οι κάθε είδους εγχώριοι και αλλοδαποί “αλληλέγγυοι” που πλαισιώνουν τους πρόσφυγες-μετανάστες κατά κανόνα τροφοδοτούν την ελπίδα. Ορισμένοι εξ αυτών, μάλιστα, τους εξωθούν και σε συλλογικές αντιδράσεις. Οι καταυλισμοί έχουν μετατραπεί σ’ ένα ιδιότυπο πεδίο ακτιβισμού.

Αυτοί είναι οι λόγοι που, μήνες μετά το κλείσιμο των συνόρων στην Ειδομένη, συνέχιζαν χιλιάδες άνθρωποι να παραμένουν σε άθλιες συνθήκες στον εκεί πρόχειρο καταυλισμό. Η διάψευση της εξαρχής αβάσιμης ελπίδας για γρήγορη επαναλειτουργία του βαλκανικού διαδρόμου φόρτισε το κλίμα.

Οργή και βία

Πολλοί πρόσφυγες-μετανάστες είχαν παραμυθιαστεί από τους Τούρκους διακινητές ότι, με την είσοδό τους στην ΕΕ, θα απολάμβαναν επιδομάτων που θα τους εξασφάλιζαν άνετη ζωή. Αυτό που ζουν ισοδυναμεί με ανώμαλη προσγείωση.

Ο μεγάλος αριθμός φιλοξενουμένων και οι κατά κανόνα άθλιες συνθήκες τροφοδοτούν την οργή και τη βία. Οι εθνοτικές συμπλοκές προσλαμβάνουν διαστάσεις. Οι κλοπές και οι σεξουαλικές επιθέσεις, ακόμα και σε ανήλικους, είναι συχνό φαινόμενο. Από ένα χρονικό σημείο και πέρα σχηματίσθηκαν συμμορίες οπλισμένες με μαχαίρια.

Είναι ενδεικτικό πως, μόλις πέσει το σκοτάδι, τα στελέχη της FRONTEX στα νησιά, αλλά και εργαζόμενοι στις ΜΚΟ και κάθε είδους εθελοντές κατά κανόνα φεύγουν. Φοβούνται για την προσωπική ασφάλειά τους. Παρ’ όλα αυτά, ελάχιστα περιστατικά βλέπουν το φως της δημοσιότητας.

Πάγια πρακτική των ΜΚΟ είναι να μην δημοσιοποιούν πληροφορίες οι οποίες δημιουργούν αρνητική εικόνα για τους πρόσφυγες-μετανάστες, που είναι οι “πελάτες” τους. Το επιχείρημά τους είναι ότι, εάν δημοσιοποιούνται επιθετικές συμπεριφορές και κάθε είδους παράνομες και βίαιες πράξεις, εντείνεται η ανησυχία της κοινής γνώμης και τροφοδοτείται η ξενοφοβία και ο ρατσισμός.

Σ’ αυτό το κλίμα της ιδιότυπης “ομερτά” έχουν κατά κανόνα προσαρμοσθεί και οι υπεύθυνοι των κέντρων για να μην αντιμετωπίσουν προβλήματα. Η αστυνόμευση, άλλωστε, είναι υποτυπώδης.

Αρχικά, η ελληνική κοινωνία κατά κανόνα επέδειξε μια ηθική και υλική αλληλεγγύη στους ταλαιπωρημένους πρόσφυγες-μετανάστες, παρά την οξύτατη οικονομική κρίση που η ίδια βιώνει. Ο εγκλωβισμός, όμως, ενός πλήθους προσφύγων-μεταναστών έχει ήδη αρχίσει να προκαλεί κοινωνικές παρενέργειες.

Διάχυση και εκτός κέντρων

Τα κρούσματα κάθε είδους βίας δεν πρόκειται να παραμείνουν εντός των κέντρων υποδοχής. Αναπόφευκτα, κάποια στιγμή θα βγουν και εκτός. Αυτό έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει, αλλά όχι ακόμα σε μεγάλο βαθμό.

Εάν, όπως διαφαίνεται, προκύψουν σοβαρά προβλήματα δημόσιας ασφάλειας, οι Έλληνες θα αρχίσουν ολοένα και περισσότερο να βιώνουν την προσφυγική-μεταναστευτική κρίση όχι ως ανθρωπιστικό πρόβλημα, αλλά ως απειλή για τη δική τους καθημερινότητα.

Εάν ο Έλληνας νοιώθει ανασφάλεια, δεν πρόκειται ούτε να αποδεχθεί τον πρόσφυγα και τον μετανάστη, ούτε να σεβασθεί τα όποια δικαιώματά του. Η διάχυση της ανασφάλειας οδηγεί σε μια παλινδρόμηση της κοινής γνώμης προς ξενοφοβικές συμπεριφορές.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση άφησε σε μεγάλο βαθμό και για μεγάλο διάστημα ανεξέλεγκτες τις ΜΚΟ και τους “αλληλέγγυους”, το γεγονός ότι απέφυγε να θέσει κανόνες και να επιβάλει την εφαρμογή τους, είχε συνέπειες. Εδραίωσε την εντύπωση στους πρόσφυγες-μετανάστες πως στην Ελλάδα υπάρχουν περιθώρια για να αυθαιρετούν ατιμωρητί.

Όλοι τους σχεδόν προέρχονται από χώρες με αυταρχικά καθεστώτα και χωρίς την παραμικρή δημοκρατική παράδοση. Η κοινωνία πολιτών, η έννοια του πολίτη με δικαιώματα και υποχρεώσεις, τους είναι βιωματικά ξένη. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα οι πρόσφυγες-μετανάστες κατά κανόνα να λειτουργούν όπως τα παιδιά: να καταλαμβάνουν όσο χώρο τούς αφήνεις.

Το γεγονός ότι η κυβέρνηση δεν έθεσε εξαρχής κανόνες και δεν επέβαλε με κάθε νόμιμο μέσο την τήρησή τους δημιούργησε αρνητικό προηγούμενο. Τροφοδότησε την εντύπωση πως μπορούν να μην συμμορφώνονται με τις οδηγίες της Πολιτείας, πως, εάν θέτουν όρους και μαζικά διαμαρτύρονται, μπορούν να επιβάλουν τις απαιτήσεις τους. Προς αυτή την κατεύθυνση, άλλωστε, τους ωθούν και κάποιοι από τους ακτιβιστές που τους πλαισιώνουν.

Η αίτηση για άσυλο σαν άδεια παραμονής

Το σημαντικότερο πρόβλημα είναι οι αιτήσεις για παροχή ασύλου. Η ευρωτουρκική συμφωνία του Μαρτίου 2016 προβλέπει πως οι αιτήσεις για άσυλο των νεοεισερχομένων θα διεκπεραιώνονται στα νησιά. Η καθυστέρηση διεκπεραίωσης έχει μετατρέψει τα εκεί κέντρα ταυτοποίησης και καταγραφής σε κέντρα υποδοχής για απροσδιόριστο χρόνο.

Η απαράδεκτη αυτή κατάσταση επιβαρύνει διπλά τα νησιά:
Πρώτον, λόγω των αναπόφευκτων παρενεργειών στις σχετικά μικρές κοινωνίες.
Δεύτερον, λόγω της αναπόφευκτης μείωσης του τουρισμού, ο οποίος αποτελεί τη βασική πηγή εισοδήματος για τους ντόπιους.

Η Πολιτεία επιδεικνύει παραδοσιακά ολιγωρία στην εξέταση των αιτήσεων για άσυλο. Το 2012 υπήρχαν 55.000 εκκρεμείς αιτήσεις ασύλου, ορισμένες εξ αυτών από το 2000! Από τότε άρχισε η ταχύρρυθμη εξέτασή τους. Την άνοιξη του 2016 ο όγκος των παλαιών αιτήσεων είχε σχεδόν διεκπεραιωθεί σε πρώτο βαθμό. Παρέμεναν εκκρεμείς περίπου 13.000 αιτήσεις σε δεύτερο βαθμό.

Όσοι προέρχονταν από σχετικά ασφαλείς χώρες (Πακιστάν, Μπαγκλαντές, Μαρόκο κ.α.) υπέβαλαν αιτήσεις για άσυλο (χωρίς να έχουν διαβατήρια) κυρίως για να κερδίσουν χρόνο. Με ευθύνη της Πολιτείας, η διαδικασία εξέτασης του αιτήματος είχε φθάσει να διαρκεί μέχρι και 12 χρόνια!

Και όσο μια αίτηση ήταν σε εκκρεμότητα, ο αιτών εξασφάλιζε καθεστώς προσωρινής παραμονής. Είναι αποκαλυπτικό πως, όταν μετά από χρόνια ερχόταν η σειρά μιας αίτησης να εξεταστεί από την αρμόδια επιτροπή, ο ενδιαφερόμενος που δεν είχε τις προϋποθέσεις να χαρακτηρισθεί πρόσφυγας κατά κανόνα δεν εμφανιζόταν για να δώσει την προβλεπόμενη συνέντευξη.

Οι νεοεγκλωβισμένοι στην Ελλάδα πρόσφυγες-μετανάστες προτιμούν να υποβάλουν αίτηση ασύλου παρά να επαναπροωθηθούν αμέσως στην Τουρκία. Προς το παρόν, όμως, δεν έχουν πρακτικά αυτή τη δυνατότητα. Περιμένουν τη σειρά τους, γεγονός που τους προκαλεί αίσθημα αδιεξόδου, το οποίο με τη σειρά του εντείνει τον εκνευρισμό.

Επειδή κάθε αίτηση εξετάζεται χωριστά, ήταν εξαρχής δεδομένο πως το σύστημα θα μπουκώσει. Πράγματι, μέχρι τώρα έχει εξεταστεί ένα σχετικά μικρό ποσοστό από τις αιτήσεις που έχουν υποβληθεί. Η βοήθεια που έχει παράσχει το Ευρωπαϊκό Γραφείο Υποστήριξης Ασύλου στην πράξη αποδείχθηκε πολύ μικρότερη από τις υποσχέσεις.

Ο αιτών άσυλο, άλλωστε, έχει δικαίωμα να κριθεί και σε δεύτερο βαθμό. Μόνο εάν απορριφθεί και τότε η αίτησή του μπορεί να σταλεί στην Τουρκία ή να απελαθεί. Με τον σημερινό ρυθμό θα χρειασθούν χρόνια για να διεκπεραιωθεί ο όγκος των αιτήσεων. Η Πολιτεία έπρεπε να έχει ενισχύσει τον μηχανισμό εξέτασης για να υπάρχει γρήγορη διεκπεραίωση.
Η παρεμβολή των «επαγγελματιών»

Ένα δεύτερο πρόβλημα είναι ότι αρχικά οι δευτεροβάθμιες επιτροπές κατά κανόνα παρείχαν άσυλο σ’ όλους σχεδόν που προσέφευγαν. Όσοι, όμως, εξασφαλίζουν άσυλο στην Ελλάδα απαγορεύεται να επιστραφούν στην Τουρκία.

Το γεγονός π.χ. ότι ένας αιτών Σύρος είναι πρόσφυγας, δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να του παραχωρήσει άσυλο. Σύμφωνα με την ευρωτουρκική συμφωνία μπορεί να τον επαναπροωθήσει στην Τουρκία για να εξεταστεί εκεί η αίτησή του. Για κάθε έναν τέτοιο που επαναπροωθείται κάποιος άλλος Σύρος που βρίσκεται στην Τουρκία θα γίνει δεκτός ως πρόσφυγας στην ΕΕ.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ "Ωρολογιακή βόμβα κάτω από το χαλί"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

12 Μαΐ 2017


Μόλις το 17% των συμπολιτών μας 
πηγαίνει στην εκκλησία κάθε εβδομάδα

Ρεπορτάζ Αντώνης Τριανταφύλλου

Η πλήρης σύνδεση της ορθόδοξης πίστης με την ελληνική εθνική ταυτότητα διαπιστώνεται, μεταξύ άλλων, στα συμπεράσματα της έρευνας με τίτλο «Θρησκευτική πίστη και εθνική συμμετοχή στην Κεντρική και Ανατολική Ευρώπη», που διενήργησε το Pew Research Center (ΗΠΑ), το οποίο ασχολείται με τη δημογραφία, τη θρησκεία και τις κοινωνικές επιστήμες. Η έρευνα διεξήχθη από τον Ιούνιο του 2015 έως τον Ιούλιο του 2016, με τη συμμετοχή 25.000 ενηλίκων σε 18 χώρες.

Αξιοσημείωτο εύρημα για την Ελλάδα είναι ότι το 90% των πολιτών της χώρας αυτοπροσδιορίζεται ως ορθόδοξο, ενώ σε ποσοστό 92% οι Ελληνες πιστεύουν στην ύπαρξη του Θεού. Ειδικότερα, η φράση «ορθόδοξος σημαίνει Ελληνας» συνοψίζει τον κεντρικό ρόλο της ορθόδοξης πίστης για τη συντριπτική πλειονότητα των πολιτών της χώρας μας.

Οι Ελληνες σε ποσοστό 89% εκτιμούν ότι είναι ανώτεροι πολιτισμικά από άλλους ευρωπαϊκούς λαούς, ενώ σε άλλο σημείο επισημαίνεται ότι «σε πολλές χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης η θρησκευτική και εθνική ταυτότητα είναι στενά συνυφασμένες». Μάλιστα, γίνεται ειδικός λόγος για τη χώρα μας και υπογραμμίζεται ότι «για την Ελλάδα, όπου η Εκκλησία έπαιξε κεντρικό ρόλο στην επανάσταση για την αποτίναξη του οθωμανικού ζυγού, το 76% του κοινού υποστηρίζει ότι το να είναι κανείς ορθόδοξος είναι σημαντικό για να είναι “πραγματικός Ελληνας”».

Δύο στοιχεία, όμως, που πρέπει να προκαλέσουν προβληματισμό στην Εκκλησία της Ελλάδος είναι το ιδιαίτερα χαμηλό ποσοστό των ορθόδοξων πολιτών που εκκλησιάζονται και το μειωμένο, σε σχέση με το παρελθόν, θρησκευτικό αίσθημα των Ελλήνων.

Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα αποτελέσματα, μόλις το 17% των Ελλήνων πηγαίνει στην Εκκλησία σε εβδομαδιαία βάση, όταν ο ορθόδοξος μέσος όρος είναι 10%, ενώ ο ρωμαιοκαθολικός μέσος όρος φτάνει το 25%. Σε αντίθεση με τους πολίτες χωρών του πρώην ανατολικού μπλοκ, οι Ελληνες που συμμετείχαν στην έρευνα εκτιμούν ότι η χώρα τους σήμερα είναι λιγότερο θρησκευόμενη σε σχέση με παρελθούσες δεκαετίες, καθώς τις δεκαετίες του 1970 και του 1980 το ποσοστό ανερχόταν σε 87%, ενώ σήμερα σε 60%.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

10 Μαΐ 2017


Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

Γνωρίζοντας πως τα μνημόνια παράγουν μαζικά ανέργους, φτώχεια, οδύνη, καθώς επίσης εξαθλιωμένους υποψήφιους για τις φυλακές, ο κατήφορος θα συνεχιστεί με οποιαδήποτε κυβέρνηση – έως ότου δεν θα έχει απομείνει πια τίποτα από την ιδιωτική και δημόσια περιουσία των Ελλήνων. Αυτοί δεν θα σταματήσουν φυσικά να παρακολουθούν τους αγώνες του ποδοσφαίρου ή τις ανόητες συζητήσεις των πολιτικών στην τηλεόραση – «σκοτώνοντας» κυριολεκτικά το χρόνο τους και βρίζοντας τη Γερμανία στα πληκτρολόγια.

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία βέβαια πως θα «αποχαιρετίσουν» για πάντα τους αξιοπρεπείς μισθούς και τις συντάξεις, μετατρεπόμενοι σε μίζερους ζητιάνους στο διηνεκές – στο όνειδος της Ευρώπης, η οποία δεν θα χάνει καμία ευκαιρία να τους εξευτελίζει όσο περισσότερο μπορεί.

Την ίδια στιγμή τώρα που τόσο το δημόσιο, όσο και το ιδιωτικό χρέος θα αυξάνονται, παρά το ότι θα πουλιούνται τα πάντα σε τιμές περιπτέρου, οι Έλληνες, εντός ή εκτός των φυλακών, θα συνεχίζουν να ελπίζουν σε ένα καλύτερο μέλλον – φοβούμενοι τις συνέπειες της αναβολής πληρωμών στην καθημερινότητα τους, την έξοδο από το ευρώ, μην τους λείψει η βενζίνη, τη σκιά τους ή οτιδήποτε άλλο.

Εάν βέβαια έβγαιναν 2.000.000 άνθρωποι στους δρόμους ή εάν απείχαν όλοι από τους χώρους εργασίας τους για μερικές ημέρες, σταματώντας κάθε είδους τραπεζική συναλλαγή, θα μπορούσαν να αλλάξουν τα πάντα. Δεν πρόκειται όμως να συμβεί κάτι τέτοιο αλλά, αντίθετα, οι Έλληνες θα συνεχίσουν να στηρίζουν με την ανοχή τους την κυβέρνηση – αγωνιώντας για τις αξιολογήσεις που όταν κλείνουν βάζουν έναν ακόμη κρίκο στις αλυσίδες τους και προσποιούμενοι ότι πείθονται από τις συνεχείς της υποσχέσεις περί παράλληλων προγραμμάτων ή αντιμέτρων, ενώ γνωρίζουν πολύ καλά πως δεν έχει περάσει ποτέ από τη χώρα τους τίποτα πιο καταστροφικό.

Παράδοξο; Απίστευτο; Παράλογο; Σχιζοφρενές; Τίποτα από όλα αυτά. Πρόκειται απλά για τη δειλία ανθρώπων που προτιμούν να κοροϊδεύουν τον εαυτό τους, αντί να αγωνισθούν – που δεν ενδιαφέρονται ούτε για την πατρίδα τους, ούτε για τα παιδιά τους, έχοντας δυστυχώς «αλλοτριωθεί» τις τελευταίες δεκαετίες.

Εάν τώρα οι Έλληνες θέλουν να πιστεύουν ότι, φταίνε οι ίδιοι για την καταστροφή της χώρας τους, κατηγορώντας αποκλειστικά και μόνο τον εαυτό τους, καθώς επίσης επιλέγοντας να εγκαταλείψουν το σπίτι τους επειδή μπήκε ένας δεσποτικός διαρρήκτης που οι ίδιοι του άνοιξαν διάπλατα την πόρτα, τότε οι δικές μας απόψεις είναι ασφαλώς περιττές.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Κατάργηση φοροαπαλλαγών, περικοπή επιδομάτων, έξτρα φορο-επιβαρύνσεις για μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες με χαμηλά εισοδήματα, πλήρη αυτοματοποίηση της διαδικασίας επιβολής κατασχέσεων σε εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία οφειλετών του Δημοσίου, εφαρμογή ενός νέου συστήματος εξόφλησης φορολογικών οφειλών σε μηνιαία βάση και άλλες παρεμβάσεις για τη βελτίωση των διαδικασιών είσπραξης δημοσίων εσόδων και την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής προβλέπει το επικαιροποιημένο Μνημόνιο.

Οι επιβαρύνσεις για τους φορολογούμενους έρχονται από το 2018 με την κατάργηση των ελάχιστων φοροαπαλλαγών που έχουν απομείνει ενώ από το 2020 -σύμφωνα με το καλό σενάριο- θα εφαρμοστεί το «κουρεμένο» αφορολόγητο όριο που θα φέρει πρόσθετους φόρους στους χαμηλόμισθους και χαμηλοσυνταξιούχους, ενώ περισσότεροι από 500.000 φορολογούμενοι με ετήσια εισοδήματα της τάξης των 6.000 - 8.000 ευρώ θα πληρώσουν για πρώτη φορά, φόρο για τα εισοδήματά τους.

Επιπλέον, στα μέτρα που συμφωνήθηκαν περιλαμβάνονται και αλλαγές στο καθεστώς φορολόγησης των εταιρειών που συγχωνεύονται, ενώ προβλέπεται η αύξηση του ορίου απαλλαγής από το καθεστώς ΦΠΑ και η ενίσχυση ακόμη περισσότερο της ανεξαρτησίας της Αρχής Δημοσίων Εσόδων διαχωρίζοντάς την πλήρως από τις δομές των ελεγκτικών υπηρεσιών που θα βρίσκονται υπό την εποπτεία των οικονομικών εισαγγελέων.

Ειδικότερα, οι παρεμβάσεις στο φορολογικό πεδίο που περιλαμβάνει το νέο επικαιροποιημένο Μνημόνιο έχουν ως εξής:

1. Κατάργηση φοροαπαλλαγών: Εξορθολογισμός των φοροαπαλλαγών για την εξοικονόμηση 189 εκατ. ευρώ το 2018. Προς κατάργηση οδεύουν:
- Η έκπτωση 10% από τον φόρο εισοδήματος των δαπανών των φορολογουμένων για ιατρική, φαρμακευτική και νοσοκομειακή περίθαλψη.
- Η έκπτωση 1,5% κατά την παρακράτηση φόρου εισοδήματος επί των μισθών και των συντάξεων. Οι διατάξεις αυτές θα πάψουν να ισχύουν από το 2018, με συνέπεια την αύξηση των μηνιαίων κρατήσεων φόρου εισοδήματος επί των μισθών και των συντάξεων από την 1η Ιανουαρίου του επομένου έτους και την περαιτέρω φορολογική επιβάρυνση των φυσικών προσώπων το 2019, όταν θα γίνει η εκκαθάριση των δηλώσεων φορολογίας εισοδήματος για το 2018.

2. Μείωση αφορολογήτου - αντίμετρα: Ανατροπές στη φορολογία εισοδήματος φυσικών προσώπων, με καθαρή εξοικονόμηση 1% του ΑΕΠ το 2020 και το 2021. Η έκπτωση φόρου εισοδήματος που ισχύει για τους μισθωτούς, τους συνταξιούχους και τους αγρότες θα μειωθεί κατά 650 ευρώ, με αποτέλεσμα το αφορολόγητο όριο να μειωθεί από 8.636-9.545 ευρώ ανάλογα με τον αριθμό των παιδιών των φορολογούμενων στα επίπεδα των 5.681-6.591 ευρώ. Οι μειώσεις αυτές θα προκαλέσουν σημαντικές αυξήσεις στις φορολογικές επιβαρύνσεις μισθωτών, συνταξιούχων και κατ’ επάγγελμα αγροτών με χαμηλά εισοδήματα. Στο επικαιροποιημένο μνημόνιο ενσωματώνεται και το φορολογικό πακέτο των αντίμετρων που θα ενεργοποιηθεί, εφόσον επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι και προβλέπει:
- τη μείωση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων και ειδικής εισφοράς αλληλεγγύης με απόδοση 0,8% του ΑΕΠ. Η μείωση αυτή συνδυαζόμενη με τις περικοπές στα αφορολόγητα όρια θα προκαλέσει φοροελαφρύνσεις μόνο σε μισθωτούς, συνταξιούχους και αγρότες με μεσαία και υψηλά εισοδήματα
- τη μείωση των συντελεστών φορολογίας εισοδήματος νομικών προσώπων με απόδοση 0,1% του ΑΕΠ και
- τη μείωση του ΕΝΦΙΑ με απόδοση 0,1% του ΑΕΠ

3. Περικοπές επιδομάτων και ΕΚΑΣ. Κατάργηση παροχών ύψους 269 εκατ. ευρώ που «αλληλοκαλύπτονται» με το Κοινωνικό Εισόδημα Αλληλεγγύης, φοροαπαλλαγών και επιδομάτων, όπως το επίδομα θέρμανσης και τον περαιτέρω περιορισμό του ΕΚΑΣ (570 εκατ. ευρώ το 2017, 808 εκατ. ευρώ το 2018 και εξαφάνιση της δαπάνης 853 εκατ. ευρώ το 2019) θα νομοθετήσει η κυβέρνηση. Συγκεκριμένα, θα καταργηθούν επιδόματα τέκνων, θα μειωθεί το επίδομα θέρμανσης κατά 58 εκατ. ευρώ, θα μειωθούν δημοσιονομικές δαπάνες κατά 189 εκατ. ευρώ το 2018 και θα καταργηθεί το επίδομα ανεργίας για τους νεοεισερχόμενους στην αγορά εργασίας για την εξοικονόμηση 1,5 εκατ. ευρώ το 2017 και 2 εκατ. ευρώ το 2018.

4. Συγχωνεύσεις - εξαγορές. Επανεξέταση της φορολογικής νομοθεσίας για τις συγχωνεύσεις και εξαγορές εταιρειών.

5. Ναυτιλία: Επέκταση της προσωρινής εθελοντικής συνεισφοράς έως το 2018.

6. Πλειστηριασμοί: Αναθεώρηση και μεταρρύθμιση των διαδικασιών της φορολογικής διοίκησης για την αναγκαστική εκποίηση περιουσιακών στοιχείων σε δημόσιους πλειστηριασμούς.

7. Ηλεκτρονικές πληρωμές - Λοταρία: Υποβολή προτάσεων για πρόσθετα κίνητρα τα οποία θα είναι δημοσιονομικά ουδέτερα. Μέχρι τον Ιούνιο του 2017 θα τεθεί σε λειτουργία η λαχειοφόρος αγορά (λοταρία) των αποδείξεων.

8. Έλεγχος φορολογικών υποθέσεων: Θέσπιση νομοθετικών διατάξεων που θα επιτρέπουν στους εισαγγελείς να αποστέλλουν πληροφορίες στη φορολογική διοίκηση χωρίς να την δεσμεύουν για τη διενέργεια ελέγχων. Οι διατάξεις θα αφήνουν στη φορολογική διοίκηση τη διακριτική ευχέρεια για το τι πρέπει να κάνει με τις πληροφορίες. Θέσπιση νομοθετικών διατάξεων που θα αποκλείουν τη φορολογική διοίκηση και το προσωπικό της από την παραλαβή και εφαρμογή μέτρων ελέγχου και έρευνας που έχουν διαταχθεί από τους εισαγγελείς.

9. Είσπραξη οφειλών: Οι αρχές θα προμηθευτούν λογισμικό που θα επιτρέπει την περαιτέρω αυτοματοποίηση της είσπραξης οφειλών, συμπεριλαμβάνοντας κυρίως την πλήρως αυτοματοποιημένη διαδικασία κατάσχεσης.

10. Χρόνος παραγραφής: Επανεξέταση και τροποποίηση των κανόνων του καθεστώτος παραγραφής για την είσπραξη, προκειμένου να θεσπιστούν αυστηρότερες απαιτήσεις για την αποφυγή διαδοχικών διακοπών και επεκτάσεων πέραν του εύλογα αναγκαίου.

11. Μηνιαία πληρωμή φόρων: Έως τον Ιούλιο του 2017 θα συνταχθεί μελέτη σχετικά με τη δυνατότητα καθιέρωσης ενός συστήματος τακτικής μηνιαίας πληρωμής με αυτοματοποιημένα ηλεκτρονικά μέσα για τους φόρους που καταβάλλουν τα φυσικά πρόσωπα.

12. Οφειλέτες: Δημοσίευση του επικαιροποιημένου ετήσιου καταλόγου των μεγάλων οφειλετών του Δημοσίου μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2017. Με απόφαση θα καθοριστούν κριτήρια για την ταξινόμηση των φορολογουμένων σύμφωνα με την ικανότητα πληρωμής τους και θα γίνει ταξινόμηση των μεγάλων οφειλετών βάσει της ανάλυσης οικονομικών και χρηματοοικονομικών στοιχείων για τον προσδιορισμό της βιωσιμότητάς τους.

Επίσπευση των αποκρατικοποιήσεων zητούν οι δανειστές

Την επίσπευση των αποκρατικοποιήσεων που έχουν προγραμματισθεί και έχουν για διάφορους λόγους «παγώσει» ζητούν στο αναθεωρημένο Μνημόνιο οι δανειστές, οι οποίοι έθεσαν παράλληλα αυστηρά χρονικά περιθώρια για την υλοποίησή τους. Μεταξύ άλλων, οι Θεσμοί απαιτούν να προσληφθούν σύμβουλοι για την πώληση των συμμετοχών του ΤΑΙΠΕΔ σε ΔΕΗ, ΕΛΠΕ, ΔΕΠΑ, ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ και Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών, ενώ κάνει ιδιαίτερη μνεία στην επίλυση των ζητημάτων που έχουν προκύψει στην υπόθεση του Ελληνικού, με την αρχαιολογία και ζητά να οριστεί ειδική επιτροπή διαπραγμάτευσης με τους επενδυτές. Στα προαπαιτούμενα που προβλέπει το νέο Μνημόνιο είναι η επέκταση για μια τριετία του χρόνου ζωής του ΤΑΙΠΕΔ, η έγκριση από το ΚΥΣΟΙΠ του σχεδίου ανάπτυξης περιουσιακών στοιχείων του ΤΑΙΠΕΔ, προκήρυξη διαγωνισμού από την Εγνατία Οδό, για την κατασκευή και τον πλήρη εξοπλισμό σταθμών διοδίων, η υιοθέτηση ενός αναθεωρημένου νομοθετικού πλαισίου σχετικά με τη χορήγηση αδειών καζίνο στην περιοχή της Αττικής και τη δρομολόγηση μιας νέας διαδικασίας υποβολής προσφορών για την ιδιωτικοποίηση του 66% του ΔΕΣΦΑ. Σε σχέση με τα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία που ανήκουν στο κράτος (περιλαμβανομένων των περιουσιακών στοιχείων του κράτους υπό τη διαχείριση φορέων που τελούν υπό την εποπτεία των Υπουργείων) σημειώνεται πως θα συμφωνηθούν από κοινού μεταξύ των θεσμών και των ελληνικών αρχών. «Δεν πραγματοποιείται καμία μεταβίβαση κρατικών περιουσιακών στοιχείων, αν αυτό αντίκειται στην ελληνική νομοθεσία», επισημαίνεται στο Μνημόνιο.

Το συγκεκριμένο ζήτημα αναμένεται να ανεβάσει την ένταση στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς αρκετοί βουλευτές και στελέχη του κυβερνώντος είναι ιδεολογικά αντίθετοι στην παραχώρηση της δημόσιας περιουσίας.

Η λίστα

Ειδικότερα, σύμφωνα με τη λίστα η κυβέρνηση δεσμεύεται:

- Να παρατείνει για μια τριετία η θητεία του ΤΑΙΠΕΔ, ενώ η θητεία του λήγει τον ερχόμενο Ιούνιο. Ο ιδρυτικός νόμος (ν. 3896/2011) προέβλεπε εξαετή διάρκεια.
- Να εγκριθεί από το ΚΥΣΟΙΠ το σχέδιο αποκρατικοποιήσεων (Αsset Development Plan, ADP).
- Να προσλάβει συμβούλους άμεσα για τη διάθεση των συμμετοχών του σε ΔΕΗ, ΕΛΠΕ, ΔΕΠΑ, ΕΥΑΘ, ΕΥΔΑΠ, ΟΤΕ και Διεθνή Αερολιμένα Αθηνών.
- Να προκηρύξει διαγωνισμό η «Εγνατία Οδός» για την κατασκευή και τον πλήρη εξοπλισμό σταθμών διοδίων (Βενέτικο, Θεσσαλονίκη, Αλιάκμονας) και θα προετοιμάσει τη διαδικασία προκήρυξης διαγωνισμού για την κατασκευή άλλων τριών διοδίων (Ασπροβάλτα, Καβάλα, Στρυμωνικό).
- Να λυθούν τα ζητήματα αρχαιολογίας στο Ελληνικό και να ορίσουν ειδική επιτροπή διαπραγμάτευσης με τους επενδυτές.
- Να υιοθετηθεί ένα νομοθετικό πλαίσιο σχετικά με τη χορήγηση αδειών καζίνο στην περιοχή της Αττικής.
- Η δρομολόγηση μιας νέας διαδικασίας υποβολής προσφορών για την ιδιωτικοποίηση του 66% του ΔΕΣΦΑ. Θα εξασφαλιστεί ότι στον προτιμητέο επενδυτή θα συμμετέχει ένα τουλάχιστον μέλος της ένωσης εταιρειών μεταφοράς φυσικού αερίου των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης.
- Κανονισμός λειτουργίας για το Υπεταμείο με βάση του κανόνες του ΟΟΣΑ.
- Τροποποίηση νομοθεσίας για την ΥΠΑ.
- Επίσης, ζητά ένα νέο νομοθετικό πλαίσιο για τη λειτουργία των μεταφορών (λιμάνια, τρένα κ.λπ.).
- Σε σχέση με τα ακίνητα περιουσιακά στοιχεία και ΔΕΚΟ θα αποφασιστεί τι θα μεταφερθεί στο υπερταμείο και θα γίνει από κοινού μεταξύ των θεσμών και των ελληνικών αρχών. Η μεταβίβαση θα υλοποιηθεί άμεσα και η λίστα θα καθοριστεί πάνω στη βάση των προαναφερόμενων κριτηρίων.
- Το Δ.Σ. του υπερταμείου θα ολοκληρώσει την αξιολόγηση των μελών του Δ.Σ. του ΤΑΙΠΕΔ.
- Τα 10 περιφερειακά λιμάνια θα παραμείνουν στο ΤΑΙΠΕΔ και θα προωθήσει τις διαδικασίες υλοποίησης συμβάσεων παραχώρησης. Η αρχή διαχείρισης του λιμένα θα μεταφερθεί στην ΕΔΗΣ. Στην ΕΔΗΣ θα μεταφερθούν και τα 23 μικρά αεροδρόμια της χώρας.
- Πρόταση από εξωτερικό σύμβουλο για την ΕΑΒ.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

5 Μαΐ 2017


Όταν σκύβει κανείς το κεφάλι, δεν υπάρχει τέλος στα μαρτύρια του, ειδικά όταν έχει απέναντι του έναν Γερμανό που είναι εκ φύσεως ανελέητος και δεν νοιώθει ποτέ αλληλεγγύη – ενώ, όπως οι ενήλικοι δεν αλλάζουν αλλά έχουν απλά την ικανότητα να προσποιούνται, έτσι και οι λαοί με ιστορία.
"Πάντοτε υπάρχουν ρεαλιστικές λύσεις, όταν ένας λαός είναι αποφασισμένος να αγωνισθεί για την ανάκτηση της εθνικής του κυριαρχίας – γνωρίζοντας πως κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει έναν αποφασισμένο λαό, αλλά όλοι ποδοπατούν έναν τρομοκρατημένο λαό".
Η άποψη μας σχετικά με το εθνικό νόμισμα είναι ότι, ακόμη και αν υποθέσουμε πως θα αποτελούσε λύση (ανάλυση), δεν υπάρχει κανένα κόμμα που θα μπορούσε να το δρομολογήσει με ασφάλεια, πόσο μάλλον να το διαχειριστεί σωστά στο μέλλον – ούτε ένας υπεύθυνος, συνεκτικός και υπερήφανος «λαός», ο οποίος θα είχε την αποφασιστικότητα, το σθένος, την υπομονή και την ανιδιοτέλεια να το στηρίξει.

Εκτός αυτού, όταν αναφερόμαστε σε μαζικές κινητοποιήσεις των Πολιτών εναντίον της πολιτικής των μνημονίων, η οποία εξαθλιώνει τους Έλληνες με στόχο τη λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής τους περιουσίας, καθώς επίσης τη μετατροπή της πατρίδας τους σε χώρα της LIDL, δεν εννοούμε πως ο στόχος θα ήταν η ανατροπή της κυβέρνησης – αφού θα αντικαθιστούταν απλά από την αξιωματική αντιπολίτευση, η οποία έχει δηλώσει εκ των προτέρων την υποταγή της στα μνημόνια, στην καγκελάριο και στον Αδόλφο υπουργό οικονομικών της.

Εννοούμε την πραγματική κυβέρνηση της χώρας, τους οικονομικούς δικτάτορες δηλαδή που τη διοικούν απολυταρχικά, αφού προηγουμένως την έχουν κατακτήσει με οικονομικά όπλα – φυσικά με εγχώριους συνεργάτες, όπως ορισμένα ΜΜΕ που για πολλά χρόνια εκθείαζαν τα προγράμματα της Τρόικας, καθώς επίσης τους ανεύθυνους εάν όχι ενδοτικούς πολιτικούς που υπέγραψαν τα τρία διαδοχικά μνημόνια και το PSI.

Όσον αφορά τη μονομερή διαγραφή χρεών, παράλληλα με την εκούσια αποχώρηση της Ελλάδας από την ΕΕ και την Ευρωζώνη (αποτελεί προϋπόθεση – άρθρο), ακόμη και αν αγνοήσουμε τα γεωπολιτικά προβλήματα που θα μπορούσαν να προκληθούν από τους Γερμανούς και Αμερικανούς «φίλους» μας, πιστεύουμε επίσης πως δεν υπάρχει κόμμα και λαός, ικανά να τα δρομολογήσουν με μία κάποια σχετική ασφάλεια.

Ελπίζουμε δε να μην θεωρεί κανείς πως τα προβλήματα στη Βενεζουέλα δημιουργήθηκαν από τις κυβερνήσεις της – υπενθυμίζοντας το υστερόγραφο στο κείμενο μας «Το καρτέλ και η κερδοσκοπία στον αγροτικό κλάδο», σύμφωνα με το οποίο η χώρα ευρίσκεται από καιρό στο στόχαστρο των αμερικανικών και λοιπών πολυεθνικών.

Περαιτέρω θεωρούμε ότι, η Ελλάδα θα έπρεπε εν πρώτοις να πάψει να λαμβάνει νέα μέτρα λιτότητας – τα οποία αυξάνουν την ύφεση ή/και εμποδίζουν την ανάπτυξη, εξαθλιώνουν τον πληθυσμό, μειώνουν τις αξίες των παγίων περιουσιακών της στοιχείων κοκ. Άλλωστε δεν έχει πια δημοσιονομικά ελλείμματα, οπότε δεν υπάρχει καμία λογική που να το αιτιολογεί – ενώ τα πρωτογενή της πλεονάσματα θα αυξηθούν στο μέλλον λόγω της ανόδου του ΑΕΠ, με τα μέτρα που έχουν ήδη υιοθετηθεί έως το 2016.

Ταυτόχρονα, οφείλει να σταματήσει αμέσως τις αποκρατικοποιήσεις, τουλάχιστον έως ότου αποκατασταθούν οι τιμές εκείνων των σκόπιμα απαξιωμένων επιχειρήσεων της που είναι σωστό να πουληθούν – σε καμία περίπτωση όμως των κοινωφελών (ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, ΕΥΑΘ), καθώς επίσης των στρατηγικών που δεν έχουν ακόμη λεηλατηθεί από τους ξένους.

Εάν οι δανειστές της τώρα θελήσουν να την πιέσουν (δεν θεωρούμε «πίεση» τη μη συμμετοχή της στο QE της ΕΚΤ που αφενός μεν δεν είναι δεδομένη ούτε τώρα, αφετέρου το πρόγραμμα θα λήξει, ενώ θα βοηθούσε κυρίως τις αφελληνισμένες τράπεζες), παύοντας ενδεχομένως να εκταμιεύουν τις δόσεις του τρίτου μνημονίου, τότε οφείλει απλά να δηλώσει αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεων της που δεν υπάγονται στο αγγλικό δίκαιο – δηλαδή αυτές απέναντι στην ΕΚΤ, στο EFSF (ESM) κλπ.

Στη συνέχεια, εάν η ΕΚΤ προβεί στους γνωστούς παράνομους εκβιασμούς της (πάγωμα της ρευστότητας, κλείσιμο των τραπεζών κλπ.), τότε η Ελλάδα θα υποχρεωθεί να εκδώσει ένα δεύτερο νόμισμα (υποσχετικές πληρωμών με την εγγύηση του κράτους), καθώς επίσης να εθνικοποιήσει τις τράπεζες για ένα ορισμένο χρονικό διάστημα, όπως συνέβη στις Η.Π.Α. το 2008 – χρηματοδοτώντας τες αρχικά με το δεύτερο αυτό νόμισμα που θα διαχειρίζεται η ίδια αυξάνοντας τη ρευστότητα στην αγορά όπου, εάν χρειαστεί, θα κρατικοποιήσει επίσης την Τράπεζα της Ελλάδος.

Εάν τώρα απειληθεί η Ελλάδα με την έξοδο της από την Ευρωζώνη, παρά το ότι η συμμετοχή της είναι αμετάκλητη, λόγω της αδυναμίας της να πληρώσει τους δανειστές ή/και της έκδοσης του δεύτερου νομίσματος (λέγεται εδώ πως απαγορεύεται να προβεί σε στάση πληρωμών ένα κράτος της ΕΕ, κάτι που είναι παράδοξο αφού η χρεοκοπία δεν είναι ποτέ επιλογή, αλλά αναγκαιότητα), τότε, εφόσον είναι πράγματι υποχρεωμένη, θα της δοθεί ασφαλώς ένα χρονικό διάστημα διαπραγματεύσεων – όπως τα δύο χρόνια που προβλέπονται για την αποχώρηση μίας χώρας από την ΕΕ, με κριτήριο το παράδειγμα της Μ. Βρετανίας.

Στο χρονικό αυτό διάστημα η χώρα θα μπορούσε να καταρτίσει ένα ρεαλιστικό σχέδιο για την οικονομία της, να διαπραγματευθεί ειρηνικά τη διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους της, καθώς επίσης τις εμπορικές και λοιπές συμφωνίες της με τα άλλα κράτη, να βρει νέους συμμάχους σε μία εποχή που αλλάζουν εντελώς οι γεωπολιτικές ισορροπίες, να προετοιμασθεί σωστά για ένα εθνικό νόμισμα κοκ. – αποκαθιστώντας όμως τη Δημοκρατία (φωτογραφία), η οποία έχει το ιδίωμα να ενδυναμώνει σε μεγάλο βαθμό τις κοινωνίες, καθιστώντας τες ικανές να πετύχουν θαύματα.

Βέβαια θα έπρεπε επί πλέον να καταγγείλει τις παράνομες δανειακές συμβάσεις στα διεθνή δικαστήρια, να διενεργήσει λογιστικό έλεγχο των χρεών της, να ζητήσει αποζημίωση για τις καταστροφές που τεκμηριωμένα της προκάλεσαν τα μνημόνια, να απαιτήσει τις πολεμικές επανορθώσεις που οι ίδιοι οι Γερμανοί (φωτογραφία) τις θεωρούν απόλυτα αιτιολογημένες κοκ. – οπότε έχει όπλα στη διάθεση της για να επιτεθεί αμυντικά, χωρίς να αυτοκτονήσει (άρθρο).

Φυσικά θα πιεστεί ανάλογα, όπως σίγουρα θα συμβεί με τη Μ. Βρετανία (άρθρο), η οποία έχει τοποθετηθεί ήδη στο στόχαστρο του αμετανόητου και δογματικού κ. Σόιμπλε που θέλει να υποτάξει ολόκληρη την Ευρώπη – κάτι με το οποίο θα μπορούσε όμως να ανταπεξέλθει, χωρίς να αναγκασθεί να προβεί σε καταστροφικές παραχωρήσεις, όπως συμβαίνει όλα τα τελευταία χρόνια (ανάλυση).

Ολοκληρώνοντας, προφανώς δεν φιλοδοξούμε να παρουσιάσουμε μία ολοκληρωμένη και ρεαλιστική στρατηγική στα πλαίσια ενός τόσο μικρού κειμένου – αλλά να αναφέρουμε απλά ότι, υπάρχουν λύσεις όταν ένας λαός είναι αποφασισμένος να αγωνισθεί για την ανάκτηση της εθνικής του κυριαρχίας, γνωρίζοντας πως κανένας δεν μπορεί να αγνοήσει έναν αποφασισμένο λαό, αλλά όλοι ποδοπατούν έναν τρομοκρατημένο λαό.

Με απλά λόγια πως όταν σκύβει κανείς το κεφάλι, δεν υπάρχει τέλος στα μαρτύρια του, ειδικά όταν έχει απέναντι του έναν Γερμανό – ο οποίος είναι εκ φύσεως ανελέητος και δεν νοιώθει ποτέ αλληλεγγύη, ακόμη και αν πρόκειται για τον ίδιο του τον αδελφό. Όπως δε οι άνθρωποι δεν αλλάζουν όταν ενηλικιωθούν, αλλά έχουν απλά την ικανότητα να προσποιούνται, έτσι και οι λαοί με ιστορία – οπότε, όποιος πιστεύει πως η Γερμανία άλλαξε, «πλανάται πλάνην οικτράν».

Analyst Team
Πηγή Analyst



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου