Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιαν 2018


Του Νίκου Χατζή 
Αναλυτής Σύγχρονης Γεωπολιτικής
Σύμβουλος Διαπραγματεύσεων

Τον τελευταίο καιρό ανασύρθηκε εκτάκτως το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, το οποίο πλέον μετονομάστηκε αόριστα σε «ονοματολογικό». Η πρώτη αντίδραση του λογικά σκεπτόμενου μέσου πολίτη στην Ελλάδα του σήμερα είναι η αναζήτηση μιας αιτιολογικά επαρκούς εξέλιξης, που θα εξυπηρετούσε την «ανάσυρση» του αναφερόμενου ζητήματος και την πολλαπλή «εκμετάλλευσή» του στο εσωτερικό της χώρας και στο εξωτερικό.

Γιατί βιαζόμαστε; Είναι το σημαντικό ερώτημα στο μυαλό του μέσου Έλληνα πολίτη. Από πλευράς εξυπηρέτησης των ελληνικών εθνικών συμφερόντων στην ευρύτερη βαλκανική περιοχή δεν υπάρχει κάποιος ιδιαίτερος λόγος βιασύνης για την ελληνική πλευρά πέρα από την απροσδιόριστη θέση της Αθήνας ότι το χρόνιο ζήτημα της ονομασίας της γειτονικής χώρας πρέπει να επιλυθεί μέσα στο 2018. Αντιθέτως, υπάρχει ο κίνδυνος της έναρξης μιας ανεξέλεγκτης σειράς υποχωρήσεων στα ανοιχτά ζητήματα των εθνικών θεμάτων, η «σηματοδότηση» της οποίας είναι σίγουρο ότι θα ανοίξει περαιτέρω την όρεξη της Άγκυρας.

Ο (νέο)σουλτάνος έχει την προσοχή του στραμμένη στα Βαλκάνια, ταυτόχρονα με τον έλεγχο που ασκεί στην Αλβανία αλλά και τη «ρύθμιση» της στρόφιγγας της λαθρομετανάστευσης προς την Ευρώπη μέσω Ελλάδας. Ο ίδιος διατηρεί το δικαίωμα «εμπλουτισμού» των σκοπίμως απελπισμένων μεταναστών με τους χιλιάδες σκληροπυρηνικούς του Ισλαμικού Κράτους που διέφυγαν από τη Ράκα της Συρίας και την πλασματική ταυτοποίησή τους με τα χιλιάδες διαβατήρια των Σύρων που εξολόθρευσαν οι τζιχαντιστές, εξυπηρετώντας τις σκοπιμότητες μετεξέλιξης της ακραίας ισλαμικής τρομοκρατικής απειλής στη Μέση Ανατολή, τα Βαλκάνια και την Ευρώπη.

Εκτός όμως από τον έλεγχο του αλβανικού στοιχείου οι προθέσεις της Άγκυρας διαφαίνονται κάθετα προκλητικές και συνολικά απειλητικές για το σύνολο των συνόρων του ελληνικού γεωγραφικού χώρου. Το στοιχείο αυτό γίνεται ουσιαστικά απρόβλεπτο από το ενδεχόμενο κατευθυνόμενων ροών άρτια πολεμικά εκπαιδευμένων τζιχαντιστών προς την ευρύτερη βαλκανική περιοχή.

Η διαμορφούμενη κατάσταση απειλών ασφάλειας στα Βαλκάνια επικαιροποιεί πολλαπλώς την τεχνητή φύση οργάνωσης του κράτους των Σκοπίων και την αδυναμία ύπαρξης ενός εθνικού δεσμού μεταξύ του σλαβικού και του αλβανικού στοιχείου. Έτσι, τα Σκόπια βρίσκονται σήμερα αντιμέτωπα με μια ουσιαστική απειλή δομικού τύπου για τη βιωσιμότητα του κράτους τους. Από την άλλη, εκτιμούν ότι ο πολλαπλός αυτός κίνδυνος θα ξεπεραστεί, αν ενταχθούν στο ΝΑΤΟ και την ΕΕ. Άρα, εκ των πραγμάτων πιέζονται χρονικά, πολιτικά και διπλωματικά για τη δρομολόγηση άμεσων εξελίξεων, προκειμένου να διασωθούν έναντι μιας απρόβλεπτα επερχόμενης αυτοκαταστροφής τους. Με απλά λόγια, είναι αυτοί που «καίγονται» και όχι η Αθήνα για τη δρομολόγηση λύσεων και μάλιστα άμεσα, ενώ σε ρεαλιστικό επίπεδο καθημερινής πολιτικής και διπλωματικής πρακτικής διεκδικήσεων δεν έχουν υποχωρήσει ούτε εκατοστό από τις προπαγανδιστικές θέσεις που διατυπώνουν κατά τις τελευταίες δεκαετίες.

Αντιθέτως, η ελληνική πλευρά φαίνεται (…περιέργως) να βιάζεται για το «κλείσιμο» κι όχι την ουσιαστική επίλυση του ζητήματος επ’ ωφελεία των εθνικών συμφερόντων, παρά το αντίθετο εθνικό αίσθημα της πλειοψηφίας κι έναντι των ασαφών θέσεων που διατυπώνονται από τα περισσότερα πολιτικά κόμματα. Το «μίγμα» των προδιαγραφόμενων εξελίξεων γίνεται εθνικά θανατηφόρο αν ληφθεί υπ’ όψιν ο ουσιαστικός βαθμός οικονομικής εξαθλίωσης των Ελλήνων την τελευταία οκταετία.

Σε διπλωματικό επίπεδο διαπραγματευτικής δυναμικής η χρήση του όρου «ονοματολογικό» για την περιγραφή του προβλήματος και την επίλυσή του ενισχύει την ασάφεια στόχευσης για την επίτευξη λύσης από την ελληνική πλευρά.

Ένα άλλο ουσιαστικό ερώτημα για τον σημερινό μέσο Έλληνα πολίτη εντοπίζεται στην αξιοποίηση από την ελληνική πλευρά της διαρκούς και ουσιαστικής υποβάθμισης της Τουρκίας του Ερντογάν ως προς την εξυπηρέτηση των αμερικανικών συμφερόντων στην περί τη χώρα μας γεωγραφική περιοχή. Αν λοιπόν η σημερινή Ελλάδα θεωρείται ένας πυλώνας σταθερότητας από την Αμερική του Τραμπ, με ποιο τρόπο η Αθήνα διεκδικεί την εξυπηρέτηση των εθνικών συμφερόντων από την Ουάσιγκτον; Τι σημαίνει, πρακτικά, η άσκηση πιέσεων για την επίλυση του ζητήματος των Σκοπίων και προς ποια κατεύθυνση; Πώς αντισταθμίζονται σε ρεαλιστικό επίπεδο οι δηλώσεις της κυβερνητικής και πολιτικής ηγεσίας περί υπεράσπισης των εθνικών θεμάτων με τις αρνητικές για τα εθνικά συμφέροντα εξελίξεις που δρομολογούνται;

Ο μέσος Έλληνας πολίτης «βλέπει», επίσης, τον «Τύμβο Καστά» στην Αμφίπολη να «κοιμάται» στην αφάνεια που τον έχουν οδηγήσει οι πιέσεις από τα κέντρα λήψης αποφάσεων, βυθισμένος και αυτός στην ασάφεια και την αοριστία που περιγράφει η χρήση του όρου «ονοματολογικό». Έτσι, η ελληνική πλευρά υποβαθμίζεται ιστορικά και εξισώνεται με το διαπραγματευτικό επίπεδο των Σκοπίων, προκειμένου να «στρογγυλευτεί» ρεαλιστικά το τελικό ζητούμενο των διαπραγματεύσεων. Έτσι, σε ενδεχόμενο (τελικό) διαπραγματευτικό αποτέλεσμα θα κυριαρχεί η τεχνητά ασαφής αοριστία, η οποία θα επιτρέπει διαχρονικά τη συνέχιση της προπαγάνδας και των πολλαπλών διεκδικήσεων από την πλευρά των Σκοπίων.

Ο μέσος Έλληνας πολίτης καταλήγει ότι η αοριστία του όρου «ονοματολογικό» εκφράζει την επιδίωξη μιας κυριαρχούσας τάσης που, αφού μετατρέπει τους ανθρώπους σε «αριθμούς», μειώνει το βιοτικό τους επίπεδο και «κονταίνει» και το ιστορικό τους ανάστημα. Το «στρογγύλεμα» των ιστορικά και εθνικά θεμελιωμένων ελληνικών επιδιώξεων γίνεται η φυσική έκφραση μιας πολλαπλής αοριστίας διαχρονικών προθέσεων.

Πτήση - Διάστημα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ο στρατηλάτης κάλπασε στη γη του. Και φώναξε είμαι Έλληνας. Δεν πωλούμαι, δεν διανέμομαι, δεν μοιράζομαι. Ούτε εγώ, ούτε η ελληνικότητα της Μακεδονίας. Οι προδότες που διασπούν την ενότητα των Ελλήνων και πουλάνε την ιστορία του τόπου θα πληρώσουν ακριβά.

Καμία άλλη παρέα πολιτικών από την εποχή των Απριλιανών φασιστών, των αφρόνων που δημιούργησαν τη διχοτόμηση της Κύπρου δεν άγγιξε τόσο πολύ την προδοσία. Όσο αυτή που είναι επάνω σήμερα.

Αυτοί που έκαψαν την ψυχή της ελληνικής κοινωνίας, αποξήλωσαν εθνικά σύμβολά και εθνικά χαρακτηριστικά και τώρα ανοίγουν κερκόπορτες.

Πεντακόσιες χιλιάδες Έλληνες πατριώτες όλων των ηλικιών, όλων των επαγγελμάτων, από όλες τις περιοχές της Ελλάδος, από όλα τα χωριά έφτασαν και διαδήλωσαν στη Θεσσαλονίκη καταγγέλλοντας την προδοσία του Τσίπρα, του Καμμένου, του Παυλόπουλου, του Ιερώνυμου, του Μητσοτάκη και όλων εκείνων που κατηγορούσαν τα συλλαλητήρια και ήθελαν την απόλυτη σιωπή, την απόλυτη παθητικότητα του ελληνικού λαού.

Και διαδήλωσαν κρατώντας ελληνικές σημαίες και ντυμένοι στα γαλανόλευκα. Μπροστά τα παλικάρια από την Κρήτη που εντυπωσίασαν. Όλα τα Ποντιακά σωματεία, όλες οι αντιπροσωπείες που έστειλαν πόλεις της Βορείου Ελλάδος και της Θράκης, της Κεντρικής Ελλάδας από παντού. Άνθρωποι που έχουν καταλάβει ότι το μνημόνιο ακολουθείται από ξεπουλήματα και αλλαγές συνόρων. Άνθρωποι που έχουν καταλάβει τι ρόλο παίζει ο πολιτικός κόσμος στην Αθήνα. Αυτός που ψήφιζε και ψηφίζει τη μαζική γενοκτονία των Ελλήνων.

Ο Βουκεφάλας κάλπασε δυνατά χθες στη συμπρωτεύουσα. Παρά τις δόλιες μεθοδεύσεις των μειοδοτών της Αθήνας. Κάλπασε κατά μήκος και κατά πλάτος όλης της Μακεδονίας.

Θεωρώ βέβαιο, ότι θα καταδιώκει έως το τέλος της ζωής τους, τους ριψάσπιδες Εφιάλτες των Αθηνών. Όλοι αυτοί που κάνουν αυτά τα τελευταία χρόνια και ειδικά το τελευταίο μόρφωμα που βρομάει Απριλιανή Χούντα και καθοδήγηση από ξένα κέντρα θα το πληρώσει πολύ ακριβά. Πολιτικά και ιστορικά.

Άφησαν μόνο 3 διελεύσεις από τις 8 τα Μάλγαρα, ώστε να μπλοκαριστούν τα πούλμαν και να μην φτάσουν όλοι οι διαδηλωτές στην πλατεία της Θεσσαλονίκης.

Κυρίες και κύριοι, ντράπηκα πραγματικά για την κάλυψη που έκαναν στο συλλαλητήριο οι συνάδελφοί μου, οι καναλάρχες των Αθηνών που δίνουν άφθονη ψυχαγωγία και παθητικότητα, σε ένα λαό ισοπεδωμένο και καμμένο που οδηγείται σε συρρίκνωση και διαμελισμό. Η κρατική τηλεόραση θύμιζε την εθνοσωτήριο τηλεόραση της 21ης Απριλίου. Ούτε οι Χουνταίοι, ούτε η ΥΕΝΕΔ θα τολμούσε να μεταδόσει ότι στη συγκέντρωση προσήλθαν δεκάδες πολίτες και αργότερα να πει ότι ήταν περίπου 90.000. Μάλιστα έφτασαν στο σημείο οι Χουντικοί του Μαξίμου, να ειπωθεί ότι ο κόσμος που συγκεντρώθηκε ήταν ο μετακινούμενος με τα πούλμαν και ότι δεν προσήλθαν οι Θεσσαλονικείς. Τα ιδιωτικά κανάλια ακολούθησαν το δρόμο της ΣΥΡΙΖΑΙΙΚΗΣ ΥΕΝΕΔ. Οι καναλάρχες έπαιξαν στην αρχή ότι με το ζόρι ήταν 30.000 διαδηλωτές και μετά φτάσανε μέχρι τις 90.000 και σταμάτησαν το μέτρημα. Τα social Media έδειξαν χθες και μπράβο στο διαδίκτυο όλη την εικόνα. Έδειξαν ότι μπορούμε να ζήσουμε χωρίς τη Χουντική τηλεόραση του ΣΥΡΙΖΑ και χωρίς τη μνημονιακή τηλεόραση.

Θέλω να πω ότι επί ώρες έβλεπα ένα ποτάμι να περνάει μπροστά μου στην παραλία, στη γωνία της Αριστοτέλους, ενώ στο ίδιο διάστημα έρρεαν ποταμοί κόσμου πίσω από την πλευρά του Makedonia Palace και από όλες τις προσβάσεις της πόλης.

Ήταν ένα πολύ μεγάλο χαστούκι για τον Τσίπρα, τον Παυλόπουλο, τον Πάνο Καμμένο αλλά και τον Μητσοτάκη, που προτίμησε να πάει – όπως διάβασα – για σκι στα Τρίκαλα Κορινθίας.

Ο δε Ιερώνυμος, μετά τις συστάσεις του για αποφυγή συλλαλητηρίων, φαίνεται ότι θα μας πει να μην πηγαίνουμε στην εκκλησία. Ευτυχώς, κάποιοι πήγαν τον Άνθιμο …κουβαλητό – όπως έμαθα – στη συγκέντρωση. Ήταν όλοι οι βουλευτές της ΝΔ, όλοι οι Καραμανλικοί παράγοντες της Βορείου Ελλάδος, πολλοί ΑΝΕΛΙΤΕΣ και πολλοί από το πατριωτικό ΠΑΣΟΚ, που δεν έχουν καμία σχέση βέβαια, με τα Σημιτογενή γομάρια.

Επειδή κάποιοι μίλησαν για παρατράγουδα, λόγω του επεισοδίου με το Ζουράρι, οφείλω να σας πω ότι εντός της πόλεως η Αστυνομία τήρησε άψογα μέτρα ασφαλείας, 300 αναρχικοί αποκλείστηκαν και απομονώθηκαν στην Καμάρα και δεν μπορεί το περιστατικό Ζουράρι σε καμία περίπτωση να θεωρηθεί ιδιαίτερο και σημαντικό. Επίσης, πρέπει να σας πω ότι το πλήθος που προσήλθε στη Θεσσαλονίκη δεν ήταν οργανωμένο, δεν ήταν συντονισμένο..ένα πολύ μεγάλο κομμάτι των προσερχομένων ήταν άνθρωποι από χωριά, από πόλεις της υπάιθρου, από όλη τη Μακεδονία και τη Θράκη. Φτωχοί άνθρωποι που τους έχει ρημάξει το μνημόνιο, που έβαλαν από την τσέπη τους τη βενζίνη για να φτάσουν στη συμπρωτεύουσα.

Καλημέρα Θεσσαλονίκη μου …
Καλημέρα σε όλους τους Μακεδόνες
Ο αγώνας συνεχίζεται και στην Αθήνα στις 4 Φεβρουαρίου θα υπάρχει διπλάσιος ή τριπλάσιος κόσμος.

Είναι μια μεγάλη ευκαιρία μαζί με την εκδήλωση για τη Μακεδονία μας, να δείξουμε σε όλη την Ευρώπη και σε όλο τον κόσμο ότι δεν είμαστε τόσο παθητικοί. Σε βαθμό που να ρωτάνε όλοι τι έχουμε πάθει και δεν αντιδρούμε με όσα κάνει ο Τσίπρας σε βάρος μας.

Να πω μια καλημέρα στην Κρήτη
Η λεβεντογέννα Κρήτη συγκίνησε με την παρουσία της στο συλλαλητήριο. Θέλω να σας ευχαριστήσω θερμά όλους για την αγάπη σας στο πρόσωπό μου. Εκεί στη Θεσσαλονίκη κατάλαβα ανάμεσα σε χιλιάδες διαδηλωτές πόσο δόλια είναι η μεταχείρισή μου και η μεταχείριση των ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΩΝ από τη γνωστή FOCUS.

Η εκπομπή μας ακούγεται σε όλη την Ελλάδα και οι φίλοι που είναι μαζί μου από τις 8 έως τις 11 στα FM είναι εκατομμύρια!!!

Κυρίες και κύριοι, να πω μια καλημέρα στο Προεδρικό Μέγαρο. Στον απαράδεκτο Πρόεδρό μας Προκόπη Παυλόπουλο που παραμένει σιωπηλός.

Αγαπητέ Προκόπη πρέπει να σου πω ότι πολλοί Καραμανλικοί και γενικά νεοδημοκράτες μου είπαν στη Θεσσαλονίκη, ότι η παλιά ορντινάτζα του Κωνσταντίνου Καραμανλή που την έκαναν Πρόεδρο ο Τσίπρας – Καμμένος θα έπρεπε να σέβεται τα δάκρυα και τις απόψεις εκείνου που τον έκανε πολιτικό. Θα έπρεπε να σέβεται την ιστορία του Μεγάλου Μακεδόνα εθνάρχη.

Μου είπαν ακόμα αγαπητέ Προκόπη, ότι δεν περίμεναν να είσαι τόσο μικρός, τόσο υποτακτικός του Τσίπρα και τόσο υποτακτικός της καρέκλας σου. Μου είπαν να σου μεταφέρω ότι οι ιστορικοί του μέλλοντος θα γράψουν ότι ασήμαντοι άνθρωποι χωρίς ελληνικό DNA χειρίστηκαν εθνικά θέματα με ιδιοτέλεια και παρέκαμψαν την βούληση του ελληνικού λαού και την τύχη των επόμενων γενεών.

Ούτε σωφροσύνη δείχνει, ούτε πολιτική σοβαρότητα, να θέλεις να εμποδίσεις διαδήλωση για εθνικά και ιστορικά θέματα. Δείχνει ότι μπροστά στην καρέκλα, παθαίνεις αφωνία και γίνεσαι γιοκαρίνος και νενέκος.

Είναι ντροπή να αφήνεις χωρίς δημοψήφισμα, χωρίς νωπή λαϊκή εντολή ένας πολιτικός απατεώνας όπως ο Τσίπρας να χειρίζεται θέματα, που χωρίς δυσκολία μπορεί να οδηγήσουν σε αλλαγή συνόρων. Αυτά μου είπαν να σου μεταφέρω.

Φίλες και φίλοι, ανοίξτε τώρα τα ραδιοφωνάκια πιο πολύ, γιατί ο Τσίπρας με θυμώνει αλλά ο Μητσοτάκης με εξοργίζει.

Δεν μπορεί να είσαι ηγέτης, δεν μπορεί να είσαι αρχηγός του κόμματος που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, του κόμματος που ίδρυσε ένας εθνάρχης Μακεδόνας και να μην παρίστασαι στο συλλαλητήριο για τη Μακεδονία. Δεν μπορείς να είσαι αρχηγός της ΝΔ και να είσαι τόσο μικρός και τζούφιος. Με τη στάση σου, αγαπητέ Κυριάκο διώχνεις κόσμο και δημιουργείς την αίσθηση της πλήρους συνεργασίας τόσο στο μνημόνιο, όσο και στα εθνικά θέματα με τον Τσίπρα.

Ξέρεις τι είναι να κουβεντιάζουν στη Θεσσαλονίκη ότι και εσύ είσαι ξεπουλητάρι και ότι είσαι τόσο μικρός που δεν θέλεις καν να ανακατευτείς σε τέτοια σοβαρά θέματα. Και το κυριότερο δεν μπορείς να ηγηθείς εσύ κόμματος που ίδρυσε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής και η Βάση του είναι Καραμανλική.

Κυρίες και κύριοι,

Όλοι οι ομιλητές στη Θεσσαλονίκη μίλησαν για τις πληγές που ανοίγει ο πολιτικός κόσμος, με πρώτο τον Τσίπρα τώρα. Συγκίνησε ο Πατέρας Ανδρέας Κεφαλογιάννης από τα Ανώγεια της Κρήτης.

Ο Πατέρας μίλησε για τον εμπαιγμό του ελληνικού λαού και για το γεγονός ότι κάποιοι προσπαθούν να σπείρουν τη διχόνοια. Ο Κρητικός ιερέας έκανε πολλούς να κλάψουν.

Όλοι οι ομιλητές ζήτησαν από τον κο Τσίπρα και τον πολιτικό κόσμο να σεβαστεί τη λαϊκή βούληση και να προχωρήσει σε δημοψήφισμα.

Φίλες και φίλοι, Τσίπρας – Καμμένος και Κοτζιάς πρωταγωνιστούν στο ξεπούλημα του ονόματος Μακεδονία και στην αναγνώριση του γειτονικού κρατιδίου, ανοίγοντας μία ακόμη κερκόπορτα στις εδαφικές διεκδικήσεις των εχθρικών γειτόνων. Αυτό το τρίδυμο των μειοδοτών που υπηρετεί τη μαζική γενοκτονία του ελληνικού λαού, κατάφερε μέσα σε μικρό διάστημα να διεγείρει τις ορέξεις και τις αρπακτικές διαθέσεις Τούρκων, Σκοπιανών, Αλβανών.

Ο Μοιραίος Τσίπρας στη συνέντευξη που έδωσε στο Έθνος, είπε ότι ξυπνάει κάθε πρωί τα παιδιά του, ως στοργικός πατέρας. Μου έχει αφηγηθεί με λεπτομέρειες ο Πάνος Καμμένος πόσο τα φροντίζει. Πόσο φροντίζει τον Ερνέστο. Εγώ θέλω να ρωτήσω τον κο Πρωθυπουργό που είναι φανατικός οπαδός του Τσε Γκεβάρα και του Κάστρο, τι θα λέει στο μέλλον στο παιδί του;

Ότι μοιράστηκε τον Αλέξανδρο με τους γείτονες; Ότι τον παρέδωσε προς εκμετάλλευση και αξιοποίηση στους Σκοπιανούς;

Δυστυχώς έχουμε να κάνουμε με έναν βαλτό. Και το λέω αυτό γιατί δεν μπορεί να λέει ότι στόχος μας είναι μια συμφωνία με σύνθετη ονομασία και χωρίς περιθώρια αλυτρωτισμού και ανιστόρητων διεκδικήσεων. Πως θα το καταφέρει; Για να γίνει αυτό, πρέπει οι Σκοπιανοί να αποδεχτούν ότι ο Αλέξανδρος είναι Έλληνας. Ότι η Ολυμπία, η μάνα του ήταν Ελληνίδα. Ο Φίλιππος ήταν Έλληνας. Πως θα μοιραστεί ο Αλέξης μας, τις εκστρατείες των Ελλήνων και τις μάχες στο Γρανικό, στα Γαυγάμηλα, στην Ισσό;

Πρέπει να είναι απολύτως ηλίθιος ο πρωθυπουργός για να μην αντιλαμβάνεται ότι μόλις υπογράψει θα ξεκινήσουν οι αλυτρωτικές διαθέσεις των Σκοπιανών, διότι θα έχουν την υπογραφή αναγνώρισης ότι λέγονται ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ. Πόσο προδότης πρέπει να είσαι για να δώσεις στον άλλο χαρτί για να ξεκινήσει τη διεκδίκηση εδαφών σου; Μιλάει για γεωγραφικό προσδιορισμό. Αν δεχτείς το ΆΝΩ, αυτοί θα διεκδικούνε το ΚΑΤΩ. Αν δεχθείς το ΒΟΡΕΙΑ, αυτοί θα διεκδικήσουν το ΝΟΤΙΑ. Αν πας στο χρονικό προσδιορισμό και πας στο NOVA MACEDONIA, αυτοί θα συνεχίσουν να διδάσκουν τους χάρτες που περιελάμβαναν τις περιοχές Βαρντάσκα, Πιρίν και Αιγαίο.

Πόσο προδόταρος πρέπει να είσαι ;Πως κάθεσαι ξαφνικά στο τραπέζι να κουβεντιάσεις ένα τέτοιο θέμα που ανατρέπει τις θέσεις του Κωνσταντίνου Καραμανλή, του Ανδρέα Παπανδρέου; Ποιος είσαι εσύ που χωρίς να ρωτήσεις κανέναν, εσύ που κατέκαψες την Ελλάδα υπηρετώντας τα μνημόνια;

Λέω τακτικά ότι ο Τσίπρας είναι Απριλιανός. Είναι Απριλιανής στόφας. Και είναι. Γιατί ουδείς ΔΕΞΙΟΣ ή ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ θα κουβέντιαζε μετά τη συνέντευξη που έδωσε ο κος Νίμιτς στη Σκοπιανή τηλεόραση αποκαλώντας Μακεδόνες τους Σκοπιανούς και τονίζοντας ότι οι προτάσεις του προστατεύουν την εθνική τους ταυτότητα. Τι σόι διαμεσολαβητής είναι αυτός που παίρνει το μέρος του ενός;



CrashOnLine


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Ήταν ένα μεγαλειώδες συλλαλητήριο και όπως σε κάθε συγκέντρωση είχε ετερόκλητο κόσμο. Αλίμονο να μην υπήρχαν και γραφικοί, υπερπατριώτες, ακροδεξιά νούμερα ή Χρυσαυγίτες αλλά και ακροαριστεροί μπαχαλάκηδες.

Όμως, υπήρχαν και εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες που έστειλαν ηχηρό μήνυμα στην κυβέρνηση πρωτίστως και στα υπόλοιπα πολιτικά κόμματα δευτερευόντως, να μην τολμήσουν έναν συμβιβασμό που δεν θα είναι εθνικά επωφελής και δεν θα σέβεται την ιστορία του τόπου.

Αν θέλουμε να ξεφύγουμε λίγο από την αντίδραση για το «Μακεδονικό» η μεγάλη αυτή συγκέντρωση ήταν η πρώτη «γεμάτη πλατεία» κατά της κυβέρνησης της αριστεράς και προσωπικά κατά του Αλέξη Τσίπρα.

Η κυβέρνηση κλείνει τρία χρόνια σε λίγα 24ωρα αλλά ποτέ δεν είδε τόσο κόσμο μαζί να συγκεντρώνεται και να στέλνει μήνυμα στο Μαξίμου. Είχαν καλομάθει οι αριστεροί να ελέγχουν τα κινήματα διαμαρτυρίας και να βγάζουν τον κόσμο στους δρόμους με τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα των προηγούμενων ετών. Το γεγονός ότι συγκεντρώθηκαν 400 ή 500 χιλιάδες πολίτες είναι η πρώτη αντίδραση στα τρία χρόνιας απαξίωσης, ψευτιάς, κατάρρευσης της μεσαίας τάξης, φτωχοποίησης μεγάλου μέρους του πληθυσμού, υποχώρησης βασικών δημοκρατικών δικαιωμάτων και αξιών.

Οι πολίτες που πήγαν στη Θεσσαλονίκη δεν πήγαν μόνο για τη Μακεδονία. Πήγαν για να πουν στον Τσίπρα, τον Μητσοτάκη, τη Φώφη, τον Σταύρο κ.λπ. ότι δεν μπορούν να ανέχονται άλλες σφαλιάρες. Δεν μπορούν να είναι μια ζωή από κάτω, να δέχονται ταπεινώσεις, να υποχωρούν, να συμβιβάζονται με λύσεις που προωθούνται ως απευκταίες αλλά δεν είναι έτσι. Και να είστε σίγουροι ότι και στο επόμενο συλλαλητήριο στην Αθήνα ο κόσμος (όχι οι γραφικοί και οι πατριδοκάπηλοι που χτίζουν καρέκλες στο όνομα της Ελλάδας) θα στείλει ακόμη ένα μήνυμα στον Τσίπρα και την παρέα του και σε όλο το πολιτικό σύστημα.

Επαναλαμβάνουμε: Ανεξαρτήτως του ότι το θέμα του «Μακεδονικού» είναι καυτό και αγγίζει ευαίσθητες χορδές, αυτό που μένει είναι η πρώτη αντίδραση του κόσμου που σηκώθηκε από τον καναπέ και βγήκε στους δρόμους. Δεν φτάνει ένα συλλαλητήριο, όπως γράψαμε σε προηγούμενη ανάρτηση.

Δεν φτάνει καν μια κινητικότητα κοινωνική που επικρατεί και δείχνει ότι υπάρχει ένα μικρό… ξύπνημα. Χρειάζεται να γίνουν πολλά για να πέσει η κυβέρνηση αλλά και για να βάλει μυαλό η αντιπολίτευση. Τουλάχιστον το χθεσινό γεγονός έδειξε ότι υπάρχει σφυγμός στους πολίτες που μπορούν να στέλνουν μηνύματα χωρίς να χρειάζεται να το κάνουν όταν πηγαίνουν στην κάλπη και μόνο τότε.

Όσο για το «Μακεδονικό» ο κόσμος τρόμαξε το Μαξίμου που ήλπιζε σε 40 – 50 χιλιάδες και είδε δεκαπλάσιο πλήθος. Τρόμαξε και όσους πιστεύουν ότι θα περάσει έτσι, λες και είναι ένα ακόμη… μνημόνιο, η λύση για τα Σκόπια. Γελιούνται αν νομίζουν ότι μπορούν να ξεγελάσουν ξανά τους πολίτες. Κι αυτό δεν ισχύει μόνο για τον Τσίπρα, ας το δει και ο Μητσοτάκης με το επιτελείο του για να μην κάνει κανένα τραγικό λάθος.

Διότι αν το κάνουν τότε είναι σίγουρο ότι θα στρέψουν όλο και περισσότερους στην ακροδεξιά και θα κάνουν πρωταγωνιστή τη Χρυσή Αυγή.

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Γιάννη Σιδέρη

Το συλλαλητήριο έγινε, η συμμετοχή ήταν μεγαλύτερη του αναμενόμενου, διακρινόταν από ενθουσιασμό και πάθος.

Οι όποιες γραφικές εμφανίσεις με ενδυμασίες, πανοπλίες και άλογα, οι όποιες ΧΑτικες περσόνες χρησιμοποιήθηκαν ως «απόδειξη» της φασιστικής συγκρότησης των συμμετεχόντων, δεν αλλοιώνουν την εντυπωσιακή εικόνα. Η επιτυχία του αξιοσημείωτη δεδομένου της ατόφιας εθνικιστικής πολιτικής ταυτότητας των διοργανωτών (όμως όταν τα κόμματα αφήνουν χώρο, μοιραία θα τον καλύψουν οι «παρείσακτοι»), της ελλιπούς αναγνωρισιμότητας των ομιλητών, ους, όσο αυτής των ομιλητών, του πέπλου σιωπής που απλώθηκε από τα μεγάλα ΜΜΕ, και της οξείας προσπάθειας απαξίωσής του στα social media. Ακόμη και την ώρα που διεξήγετο, η ΕΤ3 δεν κάλυψε ένα μη αρεστό μεν αλλά εκ των πραγμάτων μεγάλο γεγονός της πόλης της. Χωρίς ενσυναίσθηση, την ίδια ώρα μας σέρβιρε την ειδυλλιακή λαογραφική χαλαρότητα μιας Κυριακής στο χωριό!

Τα ανωτέρω είναι ψυχρή παρατήρηση, όπως και η διαπίστωση ότι το Μακεδονικό αναδύθηκε από την λήθη και τη φαινομενική αδιαφορία χρόνων, και γίνεται ξανά μία εκ των συνιστωσών των πολιτικών εξελίξεων. Τις μπολιάζει, τις επηρεάζει, και δυσχεραίνει τις διαπραγματεύσεις της κυβέρνησης, που θαρρούσε ότι θα ξεμπλέξει εύκολα με αυτό χωρίς πολιτικό κόστος, ως να ήταν το μνημόνιο που δεν έσκισε.

Η μεγάλη συγκέντρωση δημιουργεί πίεση όχι μόνο στη ΝΔ, όπως ήλπιζε η κυβέρνηση, αλλά σε όλα τα κόμματα του δημοκρατικού τόξου, όπως και στον ΣΥΡΙΖΑ, δεδομένου ότι αφενός το ακροατήριό του έχει αλλάξει, αφετέρου γιατί ως κυβέρνηση οι ευθύνες του καθίστανται ιστορικές. Με τους χειρισμούς του, κάλλιστα το Ωσαννά των τριών εκλογικών αναμετρήσεων μπορεί να καταλήξει στο Σταύρωσον αυτόν - και δεν εννοούμε… με σταυρό προτίμησης.

Ήταν εντυπωσιακή στα social media η ταύτιση Συριζαίων, αντιεξουσιαστών, ΚΚΕδων και αρκετών του Κινήματος Αλλαγής, στην άτεγκτη καταδίκη του συλλαλητηρίου. Δεν ήταν απλώς έκφραση αρνητικής γνώμης. Ήταν υστερική προσπάθεια απαξίωσης του κόσμου που συμμετείχε. Η μαρξιστική Παιδεία τους - αν είχαν, γατί έχουν πασαλείμματα - θα τους βοηθούσε να κατανοήσουν ότι είναι μεταφυσική η αντίληψη πως ξορκίζοντάς ένα συλλαλητήριο για εθνικά θέματα, εξαλείφεις και την κοινωνική συνείδηση του κόσμου ως προς αυτά.

Εγκιβωτισμένοι στον νεωτερικό κοσμοπολιτισμό τους, τους διέφυγε το μέγιστο: Αυτός ο κόσμος δεν βρέθηκε εκεί για να διεκδικήσει ωφελιμιστικούς υλικούς στόχους αλλά μία - κατ’ αυτόν - ευγενή ιδέα. Να εκφράσει την αίσθηση εθνικής αδικίας που νιώθει, από την υπεξαίρεση που υφίσταται η ιστορική και πολιτισμική του κληρονομιά (την οποία θεωρεί παρακαταθήκη προγόνων), από το ψευδές εθνικιστικό κατασκεύασμα του Τίτο. Τα Βαλκάνια φευ δεν μπορούν να ξεφύγουν από την ιστορία τους, και δη αυτής της δεκαετίας του 40. Και συνήθως δεν είναι η κοσμοπολίτικη – συγκριτικά με τους γείτονες – Ελλάδα η υπαίτια γι αυτό.

Εδώ να σημειώσουμε ένα νέο στοιχείο που δεν είχε εμφανιστεί το 92: Ο ΣΥΡΙΖΑ στα αντιμνημονιακά του χρόνια αναβίωσε λεκτικώς τον εμφύλιο με τους «προδότες», τους «Γερμανοτσολιάδες και τους «Τσολάκογλου». Έβαλε το λαό στο κλίμα εκείνης της εποχής και τώρα το εισπράττει ως μπούμερανγκ. Η έντονη καταδίκη του συλλαλητηρίου και η απόκρυψή του από την κρατική τηλεόραση, ανέσυρε και άλλες μνήμες της εποχής. Όπως ας πούμε ότι το πρόβλημα του Μακεδονικού που μας ταλανίζει είναι αποτέλεσμα των αποφάσεων της Κομμουνιστικής Διεθνούς (καλά ξεμπερδέματα!).

Πάντως το κυρίως πρόβλημα που αναδύεται είναι ότι αυτός ο κόσμος με το αγνό πατριωτικό συναίσθημα, είναι ευάλωτος και εύπλαστος στα κηρύγματα του κάθε τυχοδιώκτη λαοπλάνου, ή του κάθε αλλοπαρμένου. Όπως ας πούμε ο Κρητικός μαντηλοφόρος ομιλητής που ξέφυγε από το Μακεδονικό και άρχισε από μικροφώνου να φωνάζει «αλήτες-προδότες - πολιτικοί», κάνοντας εκτός τόπου και χρόνου αφελή αντιμνημονιακή προπαγάνδα και απαιτώντας «σε μια βδομάδα να πάρουν τα μέτρα πίσω».

Χρειάζεται μια επαναπροσέγγιση αυτού του λαού για θέμα της Μακεδονίας, εκ μέρους όλου του πολιτικού συστήματος και κυρίως εκ μέρους της κυβέρνησης, κάτι που είναι δύσκολο, για την τελευταία. Όταν επί χρόνια χαρακτηρίζεις κάθε λαϊκή άρνηση στο Μακεδονικό ως εθνικισμό (παραβλέποντας ταυτόχρονα το άκρατο και επιθετικό εθνικισμό των γειτόνων), δεν μπορείς να κατανοήσεις το πρόβλημα, να το επεξεργαστείς και να το διαχειριστείς.

Χρειάζεται μειλίχια προσπάθεια επεξήγησης των προβλημάτων που ανακύπτουν και των ορίων που έχει η χώρα μέσα στο πλέγμα των διεθνών σχέσεων, υποχρεώσεων και δεσμεύσεων. Όσο τους βρίζεις ως φασίστες, ακροδεξιούς και καθυστερημένους, του στέλνεις στον Μιχαλολιάκο ή έστω στον Φράγκο Φραγκούλη.

Και βέβαια το μεγάλο συλλαλητήριο δύναται να αποβεί εμβρυουλκό δημιουργίας νέου κόμματος. Όταν εναγκαλίζεσαι, θωπεύεις και διευκολύνεις το νέο «Μακεδονάρχη» ελπίζοντας ότι το κόμμα αυτό θα αποκόψει ψήφους από τη ΝΔ, δείχνεις ανεπίδεκτος μαθήσεως. Ο μύθος του Δούρειου Ίππου, θα έπρεπε να σου θυμίζει ότι οι Τρώες το εξέλαβαν ως δώρο και απέβη η καταστροφή τους.


Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Και τώρα τι κάνουμε σύντροφοι; Δεν μπορεί κανείς να αγνοήσει 400.000 κόσμο. Κι αυτοί οι 400.000 δεν ήταν ούτε χρυσαυγίτες ούτε ηλίθιοι, όπως έγραψαν απαξιωτικά σε τοίχους στο facebook. Η ιστορία θα αποκαλέσει ηλίθιους αυτούς που θα αγνοήσουν το μήνυμα. Όπως έλεγε και ο Αλέξης το 2014, “ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα”.

Καταλαβαίνουμε την αγωνία του γερμανικού παράγοντα να δείξει ότι στην Θεσσαλονίκη ήταν χτες μόλις 50.000 κόσμος κι αυτοί ήσαν εθνικιστές, όπως χαρακτηριστικά έγραψε το Stern. Αν έκαναν τον κόπο να πολλαπλασιάσουν τον αριθμό των λεωφορείων με μία μέση χωρητικότητα των 50 ατόμων, θα έβλεπαν ότι έχουν πέσει έξω, μόνο και μόνο από αυτό, κατά 50%. Εκείνο που δεν καταλαβαίνουμε είναι το μαύρο που έπεσε στα ελληνικά τηλεοπτικά κανάλια. Θα θέλαμε να ξέρουμε αν οι υπουργοί του ΣΥΡΙΖΑ έχουν την ίδια άποψη περί βοθροκάναλων μετά το χτεσινό σέρβις που τους έκαναν.

Επί της ουσίας! Τόσος κόσμος δεν μπορεί να αγνοηθεί. Κι ας πούμε ότι δεν ήταν 400.000 που ήθελαν οι διοργανωτές και να ήταν 200.000. Είναι μικρός αυτός ο αριθμός; Κι από που ως που οι άνθρωποι αυτοί ήσαν εθνικιστές; Και να σκεφτεί κανείς ότι αγνόησαν το ιερατείο, αγνόησαν τις εμπρηστικές επιθέσεις κυβερνητικών παραγόντων, αγνόησαν τις απειλές για επεισόδια. Αγνόησαν κι αυτές ακόμη τις καιρικές συνθήκες. Μαζεύτηκαν 200 με 400 χιλιάδες κόσμο και αυτό είναι ένα γεγονός άνευ σημασίας;

Δεν ξέρουμε τι έχει συμφωνήσει ο κ. Τσίπρας με τους Γερμανούς. Κάτω από ποιο έγγραφο θα βάλει την υπογραφή του και με τι ανταλλάγματα. Ο ίδιος έχει κάνει τις διαπραγματεύσεις και ο ίδιος ξέρει τι έχει συζητήσει και τι έχει συμφωνήσει. Σε κάθε περίπτωση ο κ. Τσίπρας έχει όλο το βάρος του χειρισμού αυτής της υπόθεσης. Στο κάτω – κάτω της γραφής δεν ζήτησε καν την γνώμη την αντιπολίτευσης.

Ο κ. Τσίπρας μπορεί να προχωρήσει, εφόσον έχει τις ψήφους στο Κοινοβούλιο. Έχει επίσης το δικαίωμα να πιστεύει ότι οι Γερμανοί θα του δώσουν στην συνέχεια τα πάντα, το χρέος, επενδύσεις και χρήματα για καυσόξυλα για τον χειμώνα. Αλλά οι χιλιάδες λαού που διαδήλωσαν χτες δεν είναι για ... πέταμα. Αυτό ας το προσέξουν λίγο στα πολιτικά γραφεία...

Θανάσης Μαυρίδης
Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το ψήφισμα καλεί την ελληνική κυβέρνηση να αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο αποδοχής της χρήσης του όρου «Μακεδονία» στο όνομα των Σκοπίων

Ψήφισμα με το οποίο καλεί την κυβέρνηση να «αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο αποδοχής της χρήσης τού, από αρχαιοτάτων χρόνων, ελληνικού ονόματος "Μακεδονία" και των παραγώγων του», εγκρίθηκε κατά τη διεξαγωγή του μεγάλου συλλαλητηρίου (δείτε εδώ φωτογραφίες από τη λαοθάλασσα), όπως αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Συντονιστική Επιτροπή του «Συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία».

«Η μη συμμόρφωση των εντολοδόχων τού Λαού στην εντολή αυτή του Λαού, θα αποτελέσει κατάφωρη παραβίαση και αντιστροφή των ρόλων εντολέα και εντολοδόχου που ορίζει τη Δημοκρατία», αναφέρεται, μεταξύ άλλων, στο ψήφισμα.

Η ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής

Κατά την ολοκλήρωση του Συλλαλητηρίου ο εκπρόσωπος της Συντονιστικής Επιτροπής της διοργάνωσης, κ. Όθων Ιακωβίδης, ανέγνωσε το Ψήφισμα του Συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία.

Ψήφισμα Συλλαλητηρίου για τη Μακεδονία

Σήμερα, την 21η Ιανουαρίου 2018, ο Ελληνικός Λαός, ο κατά το Σύνταγμα κυρίαρχος του κράτους και εντολέας της Βουλής και της Κυβέρνησης, συνελθών σε μεγαλειώδη Λαϊκή Συνέλευση στην πρωτεύουσα της Μακεδονίας, Θεσσαλονίκη, για να αποφασίσει για τη θέση τού έθνους επάνω στο θέμα της εκχώρησης του ονόματος Μακεδονία στη γείτονα χώρα που θέλει να το υφαρπάσει καταπατώντας κάθε ιστορική και λογική τεκμηρίωση της πατρότητας τού μεγάλου αυτού ονόματος του

ΑΠΟΦΑΣΙΖΕΙ ΚΑΙ ΕΝΤΕΛΛΛΕΤΑΙ

προς την, κατά το Σύνταγμα, εντολοδόχο του Βουλή και Κυβέρνηση της Χώρας, να αποκλείσει κάθε ενδεχόμενο αποδοχής της χρήσης τού, από αρχαιοτάτων χρόνων, Ελληνικού ονόματος «Μακεδονία» και των παραγώγων του, που είναι ταυτόσημο με το όνομα «Ελλάς».

Το όνομα αυτό, που είναι η ταυτότητα του έθνους, αποτελεί ταυτόχρονα την ιερά κιβωτό και φορέα των ενδοξότερων σελίδων στην παγκόσμια ιστορία. Η σημερινή, εδώ, Λαϊκή Συνέλευση, δηλώνει αποφασισμένη, να το υπερασπισθεί μέχρις εσχάτων, κατά τον Ελληνικό τρόπο, με τον οποίο η Ελλάδα γράφει πάντοτε την ιστορία της.

Η μη συμμόρφωση των εντολοδόχων τού Λαού στην εντολή αυτή του Λαού, θα αποτελέσει κατάφωρη παραβίαση και αντιστροφή των ρόλων εντολέα και εντολοδόχου που ορίζει τη Δημοκρατία.

Ο Λαός δεν θα μείνει απαθής θεατής. Είναι αποφασισμένος να επιβάλλει την απόφαση του και την ομαλή λειτουργία της Δημοκρατίας που, με το Σύνταγμα, ορίζει ρητά και ξεκάθαρα, ποιος είναι εντολέας και ποιος εντολοδόχος.

Το ψήφισμα, εγκρίθηκε και ψηφίστηκε ομοφώνως από την Ανοικτή Λαϊκή Συνέλευση που έλαβε χώρα στη Θεσσαλονίκη, την 21η Ιανουαρίου 2018.

Για το «Συλλαλητήριο για τη Μακεδονία 21 Ιανουαρίου 2018»
Η Συντονιστική Επιτροπή



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Συλλαλητήρια κατά της χρήσης του όρου «Μακεδονία» στην ονομασία των Σκοπίων πραγματοποιήθηκαν το απόγευμα της Κυριακής στο Λονδίνο και στο Μάντσεστερ. Στο Λονδίνο το συλλαλητήριο διεξήχθη από απλούς πολίτες.

Συγκεντρώθηκαν περίπου 300 άτομα με σημαίες, απήγγειλαν τον εθνικό ύμνο και τραγούδησαν τραγούδια για τη Μακεδονία, είπαν συνθήματα και αποχώρησαν ειρηνικά, υπό βροχή.

Η συγκέντρωση στο Λονδίνο διοργανώνεται από τον Μιχάλη Αράπη, Νομικό και Αντιπρόεδρο της Ελληνορθοδόξου Κοινότητας Κάρντιφ και Νοτίου Ουαλίας σε συνεργασία με τον Σύλλογο Ποντίων Ηνωμένου Βασιλείου και την Πρόεδρο του Δρα. Κική Σονίδου. Στο Μάντσεστερ οργανώνεται από μια ανεξάρτητη κίνηση μελών της ελληνικής κοινότητας. Οι συγκεντρώσεις πραγματοποιούνται χωρίς τη συμμετοχή πολιτικών φορέων.

«Σκοπός των συγκεντρώσεων είναι να ενώσουμε τις δυνάμεις και τις φωνές μας ώστε απο το Ηνωμένο Βασίλειο να ακουστεί σε ολη την Οικουμένη ότι η Μακεδονία ηταν, είναι και θα ειναι πάντα και μόνο Ελληνική! Η ιστορία και το όνομα της Μακεδονίας δεν παραχωρούνται ούτε είναι διαπραγματεύσιμα!» δήλωσαν οι διοργανωτές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Ιαν 2018


Οι πολίτες παραμερίζουν τις λιπόψυχες ηγεσίες τους, ώστε να αναστήσουν τη χαμένη αξιοπρέπεια στο Μακεδονικό

Από τον Γιάννη Κουριαννίδη

«Ντροπή Σας να συζητάτε με τον Σκυλόφραγκο αν η Μακεδονική Σας Γη είνε Δική Σας Γη. Και να τον πείσης, δεν τον πείθεις το Ληστή. Ή μόνος του ή με Σμπίρους βαλτούς θα προσπαθήση να Σας πάρη κάθε Γη».

Ξεθώριασαν τα λόγια του Περικλή Γιαννόπουλου έναν και πλέον αιώνα τώρα... Ξεθώριασαν στη μνήμη των ηγεσιών του ελληνικού λαού. Οχι στη βάση του! Εκεί παραμένουν ζωντανά. Γι’ αυτό, και σε πείσμα λιπόψυχων ηγεσιών, οι πολίτες αντιστέκονται.
Οπως και τότε, στη Σύνοδο Φερράρας - Φλωρεντίας, όταν ξεπουλήθηκε η αξιοπρέπεια της Αυτοκρατορίας και της Εκκλησίας μας αναγνωρίζοντας τα πρωτεία του Πάπα στην Ενωση των Εκκλησιών, με αντάλλαγμα δύο τριήρεις και 300 στρατιώτες για την υπεράσπιση της Πόλης (!), έτσι και σήμερα ο λαός πορεύεται μόνος του, αναδεικνύοντας νέες συλλογικότητες και πρόσωπα, για να τον βοηθήσουν μετά, στις σκοτεινές μέρες που ακολούθησαν την Αλωση. Μια Αλωση που σήμερα μπορεί ακόμη να αποφύγει.

Πρώτον, διότι είναι ήδη γνωστές οι συνέπειες από την Αλωση του 1453 και το τι επακολούθησε. Δεύτερον, διότι στην εποχή μας οι πολιτικές ηγεσίες εκλέγονται από το σύνολο του λαού και γνωρίζουν πολύ καλά τι θα σημάνει γι’ αυτές ένα ξεπούλημα του ονόματος της Μακεδονίας μας.
Αυτό που συμβαίνει με το συλλαλητήριο της Θεσσαλονίκης στηρίζεται αποκλειστικά στο ένστικτο του ελληνικού λαού, δηλαδή στον πατριωτισμό του. Είναι αυτονόητη και απολύτως φυσιολογική η αντίδρασή του στο επιχειρούμενο ξεπούλημα των εθνικών του δικαίων, της ταυτότητάς του και της Ιστορίας του. Γι’ αυτό και η συμμετοχή είναι παλλαϊκή και πανεθνική.

Οταν ο Σωτήρας Χριστός πλησίασε τον τάφο του Λαζάρου και είδε το θλιβερό θέαμα με τους συγγενείς του να ολοφύρονται και να μοιρολογούν για τον χαμό του, τους είπε: «Μην κλαίτε, εγώ είμαι εδώ. Κυλήστε την πέτρα του τάφου και θα δείτε τι θα κάνω». Και τον ανέστησε! Ανέστησε έναν άνθρωπο! Σιγά το πράγμα, θα μου πείτε. Θεός ήταν, τον ανέστησε. Σωστά! Αφού, όμως, ανέστησε έναν άνθρωπο, ακριβώς επειδή ήταν Θεός, τι τον εμπόδιζε, άραγε, να κυλήσει Αυτός και την πέτρα;

Τίποτα, βεβαίως. Απλώς, είπε στους ανθρώπους: «Τι κλαψουρίζετε και μοιρολογάτε; Εγώ είμαι εδώ. Απλώς κυλήστε την πέτρα. Κάντε επιτέλους και κάτι, βρε άχρηστοι, από το να μοιρολογάτε και να μυξοκλαίτε! Για τα άλλα θα φροντίσω εγώ».
Τόσα χρόνια, που οι Σκοπιανοί προκαλούν με την καπηλεία του ιστορικού ονόματος της Μακεδονίας μας, οι εκάστοτε ηγεσίες μας κλαψουρίζουν διεθνώς, σαν τους συγγενείς του Λαζάρου.

Ξέχασαν τα διδάγματα της θρησκείας μας, αλλά και αυτά της παλιάς μας («συν Αθηνά και χείρα κίνει»), και ρεζιλεύονται παντού ως θλιβεροί ικέτες που δείχνουν αδύναμοι να διεκδικήσουν το αυτονόητο.

Αυτή την άθλια εικόνα ανέλαβε να αλλάξει ο ελληνικός λαός. Παραμερίζοντας ουσιαστικά τις λιπόψυχες ηγεσίες του, πολιτικές και θρησκευτικές, αποφάσισε να κυλήσει επιτέλους την πέτρα του τάφου, ώστε να αναστήσει τη θαμμένη του αξιοπρέπεια, τη βούληση και την αποφασιστικότητα να διεκδικήσει και να επιβάλει το δίκαιο. Αποφάσισε επιτέλους να κάνει κάτι!

«Η μόνη δικαιοσύνη είναι το σπαθί» είχε γράψει ο Π. Γιαννόπουλος. Η δύναμη, δηλαδή. Και μεγαλύτερη δύναμη από τη λαϊκή οργή δεν υπάρχει στον κόσμο αυτόν. Αλίμονο σε όποιον την αγνοήσει...

"Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το συλλαλητήριο της Κυριακής στη Θεσσαλονίκη έστειλε ένα ηχηρό μήνυμα

Από τον Δημήτρη Ριζούλη

Η βιασύνη της κυβέρνησης να κλείσει όπως όπως το Σκοπιανό προσκρούει, όπως φαίνεται, στις παλινωδίες της γειτονικής χώρας που βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη πολιτική συγκυρία. Παρότι καλλιεργήθηκε η εντύπωση ότι οι εξελίξεις θα τρέξουν άμεσα, από προχθές έγινε σαφές ότι ο δρόμος έως την επίλυση του ονοματολογικού είναι πολύ μεγάλος και μάλλον για ακόμα μια φορά η υπόθεση θα παραπεμφθεί στο μέλλον.

Ωστόσο η ξαφνική σπουδή της κυβέρνησης (πιθανόν έπειτα από πιέσεις των ΗΠΑ) δημιούργησε ήδη αρνητικά δεδομένα για τη χώρα μας. Ακόμα και αν ναυαγήσει κι αυτή η προσπάθεια επίλυσης (που είναι το πιθανότερο σενάριο), η Ελλάδα βγαίνει τραυματισμένη και διπλωματικά χαμένη. Γιατί; Διότι έβγαλε μόνη της τα μάτια της, αποδεχόμενη θέσεις της άλλης πλευράς χωρίς να έχει εξασφαλίσει τίποτα.

Εξηγούμαι: Η Ελλάδα αποδέχτηκε επισήμως στις συνομιλίες υπό τον ΟΗΕ σύνθετο όνομα που θα περιλαμβάνει τον όρο «Μακεδονία». Επομένως την επόμενη φορά που θα ανοίξει πάλι το θέμα από αυτή την αφετηρία θα αρχίσουν οι συζητήσεις. Εμείς θα βρισκόμαστε ένα βήμα πίσω από τις εθνικές θέσεις μας και οι Σκοπιανοί κανένα. Άρα στο επόμενο «μεγάλο παζάρι» θα μπορούν να διεκδικήσουν ακόμα περισσότερα.

Η κυβέρνηση απέτυχε να θωρακίσει τα εθνικά συμφέροντα και εμφανίστηκε στις διαπραγματεύσεις περισσότερο ενδοτική απ’ όσο έπρεπε. Η Ιστορία έχει αποδείξει ότι, όταν προσπαθείς να κερδίσεις δύο ζητήματα που σε ενδιαφέρουν, βάζεις στο τραπέζι πέντε! Στη συνέχεια, υποτίθεται ότι υποχωρείς στα τρία για να εξασφαλίσεις τελικά τα δύο που εξαρχής σε ενδιέφεραν.

Εμείς, αντίθετα, αυτή τη φορά πήγαμε στο διπλωματικό τραπέζι με ανοιχτά χαρτιά, κάνοντας «σημαία» την εθνική υποχώρηση, προσφέροντας στο πιάτο το όνομα «Μακεδονία» στους Σκοπιανούς. Δυστυχώς η κυβερνητική τακτική αποδείχτηκε πρόχειρη και επικίνδυνη και αυτό θα φανεί στο μέλλον.

Οι διπλωματικές παλινωδίες και οι λανθασμένοι χειρισμοί της Ελλάδας στο θέμα τα τελευταία 25 χρόνια θα έπρεπε να διδάσκονται ως παράδειγμα προς αποφυγήν. Εμείς υποχωρούμε συνεχώς, ενώ η άλλη πλευρά δεν έχει κάνει ούτε μία ουσιαστική κίνηση! Μην ξεχνάμε ότι στο Σύνταγμα των Σκοπίων υπάρχουν ακόμα τόσο οι αλυτρωτικές αναφορές όσο και η καπηλεία της Ιστορίας.

Είναι σαφές λοιπόν ότι, ακόμα και αν οι διαπραγματεύσεις ναυαγήσουν οριστικά τις ερχόμενες ημέρες, μόνοι χαμένοι θα είμαστε εμείς. Τα Σκόπια θα χάσουν την ένταξη στο ΝΑΤΟ, στο οποίο όμως, ούτως ή άλλως, δεν ανήκαν. Άρα, τι είχαν, τι έχασαν... Θα συνεχίσουν την προπαγάνδα τους, θα παραμείνουν σε διεθνή απομόνωση και θα ταΐζουν τον λαό τους με τον σανό του Βουκεφάλα.

Εμείς όμως, που είμαστε πολύ πιο ισχυρή χώρα και έχουμε το δίκιο με το μέρος μας, χωρίς κανέναν λόγο θέσαμε νέα δυσμενέστερη βάση στη διαπραγμάτευση.

Επίσης, κυβερνητικοί παράγοντες πρόσφεραν με άστοχες δηλώσεις τους απλόχερα στους Σκοπιανούς επιχειρήματα που είναι βέβαιο ότι θα χρησιμοποιήσουν στο μέλλον. Δεν είναι δυνατόν η Ελλάδα, αντί να έχει ένα αρραγές εσωτερικό μέτωπο, να εμφανίζεται άκρως υποχωρητική και να αποδέχεται την προδοτική άποψη που καλλιεργούν οι Σκοπιανοί «εφόσον όλος ο κόσμος μας αποκαλεί Μακεδονία, αυτό πρέπει να είναι το όνομά μας».

Από το εθνικό ναυάγιο όμως προέκυψε και ένα θετικό. Επιβεβαιώθηκε ότι ο ελληνικός λαός δεν υιοθετεί τις υποχωρητικές επιλογές των περισσότερων πολιτικών κομμάτων. Στη συντριπτική πλειονότητά του απορρίπτει το ξεπούλημα της Μακεδονίας, παρότι ένα ολόκληρο σύστημα προσπαθεί να του το «σερβίρει» ως «υπεύθυνη στάση».

Το συλλαλητήριο της Κυριακής στη Θεσσαλονίκη έστειλε πάλι ηχηρό μήνυμα και ταρακούνησε γερά όσους πίστεψαν ότι ο ελληνικός λαός κοιμάται τον ύπνο του δικαίου. Οι Ελληνες ξύπνησαν και το απέδειξαν. Ας το γνωρίζουν αυτό άπαντες. Ο Έλληνας έγινε πράγματι υπερβολικά ανεκτικός τα τελευταία χρόνια. Αν όμως κάνεις το λάθος να θίξεις την εθνική του υπερηφάνεια, τότε μπορεί να σε πάρει και να σε σηκώσει...

Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου


Πάνω από το 60% των Ελλήνων θέλουν να γίνει δημοψήφισμα για το θέμα του ονόματος της πΓΔΜ, σύμφωνα με τελευταίο γκάλοπ της Metron Analysis.

Η κυβέρνηση, ως έχει δικαίωμα, διαπραγματεύεται με την πΓΔΜ μια συμφωνία για το θέμα της αναγνώρισης της γειτονικής χώρας που αφορά το όνομά της και τα άλλα στοιχεία αλυτρωτισμού. Το θέμα αυτό συνιστά κρίσιμο εθνικό θέμα, εμπίπτει δηλαδή στα θέματα που μπορούν να τεθούν στην κρίση των πολιτών κατά το Σύνταγμα, ενώ διχάζει έντονα τον ελληνικό λαό.

Γι’ αυτό και, εφόσον καταλήξει σε συμφωνία, η δημοκρατική τάξη αλλά και λόγοι μείζονος εθνικού συμφέροντος, απαιτούν η κυβέρνηση να την υποβάλλει στην κρίση του ελληνικού λαού, προς έγκριση ή προς απόρριψη. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος για να προστατευθεί η εθνική και δημοκρατική συνοχή των Ελλήνων, η ουσία του δημοκρατικού πολιτεύματος και τα εθνικά συμφέροντα του ελληνικού λαού.

‘Όπως άλλωστε έχουμε επισημάνει και αλλού, μια λύση, για να είναι λύση και όχι εισαγωγή σε ένα νέο γύρο αντιπαραθέσεων, οφείλει να γίνεται αποδεκτή από την πλειοψηφία των δύο λαών και όχι να είναι ένα καπέλο που θα φορέσουν τρίτοι, εν προκειμένω οι Αμερικανοί και το ΝΑΤΟ, στις δύο χώρες δια των πολιτικών τους και κόντρα στη θέληση των πολιτών.

Οι λαοί δεν συμφιλιώνονται στα ελβετικά θέρετρα όπου μαζεύονται οι Ύαινες του κόσμου μας να στραγγαλίσουν μικρές χώρες. ‘Όπως έγινε στο Νταβός τον Φεβρουάριο 2010, όπου φόρεσαν στον Γιώργο Παπανδρέου το ΔΝΤ και τον έβαλαν στον δρόμο της καταστροφής της χώρας του.

Μεταμοντέρνος σταλινισμός

Ωστόσο η κυβέρνηση επιμένει, άνευ επιχειρημάτων, στην κατηγορηματική άρνησή της να προκηρύξει δημοψήφισμα, παρόλο που ήταν η ίδια, μόλις προ δυόμισυ ετών, που προσέφυγε σε αυτό το μέσο. Σε ένα ντελίριο μάλιστα αντιδημοκρατικής νοοτροπίας, αποδοκίμασε και τα συλλαλητήρια, καταφεύγοντας στο σύνηθες ελληνικό σπορ να λούσει τους οργανωτές  με ένα σωρό επίθετα, αντί να χρησιμοποιεί επιχειρήματα για να πείσει τους ανθρώπους.

Μήπως να καταργηθεί αδέρφια, στην επόμενη συνταγματική αναθεώρηση, και το δικαίωμα του συνέρχεσθαι και η πρόβλεψη για δημοψήφισμα;

Τα λέει μάλιστα αυτά ένα κόμμα που, πριν έρθει στην εξουσία, διαμαρτυρόταν για την ουσιαστική απαγόρευση των συγκεντρώσεων από τις κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, δια της μαζικής, αναίτιας χρήσης δακρυγόνων. Τα λέει μια κυβέρνηση που ήρθε στην εξουσία με πρόγραμμα να ικανοποιήσει τα συνθήματα των διαδηλωτών, για να μη κάνει μετά τίποτα από όσα υποσχόταν. Μια κυβέρνηση που ισχυρίζεται ότι αντιπροσωπεύει τις αξίες και τις ιδέες της αριστεράς, της δημοκρατίας και του σοσιαλισμού.

Οι κυβερνητικοί πιστεύουν κατά τα φαινόμενα ότι όλα είναι παιχνίδια μηχανισμών. Δεν έχει σημασία να πείσουν τους πολίτες συζητώντας μαζί τους, αλλά να πιάνουν τον προκαθήμενο της Εκκλησίας (την οποία έβριζε προ ημερών πατόκορφα το Υπουργείο Εξωτερικών!), νομίζοντας ότι το πλήρωμά της είναι πρόβατα, ιδιοκτησία του Αρχιεπισκόπου.

‘Όπως αυτή η κυβέρνηση δεν συνειδητοποίησε τη δύναμη του εθνικού και κοινωνικού αισθήματος που την έφερε στην εξουσία, έτσι δεν συνειδητοποιεί πάλι τη δύναμή του, τώρα, που εκδηλώνεται εναντίον της πολιτικής της. Φοβούμενοι μάλιστα ότι η συγκέντρωση της Θεσσαλονίκης θα έχει πολύ μεγάλη επιτυχία, άρχισαν από τώρα να λένε δεξιά, αριστερά, ότι για να είναι επιτυχής, θα πρέπει να έχει τουλάχιστον ένα εκατομμύριο, όσο είχε δηλαδή αντίστοιχη το 1992. Μας κάνουν προφανώς πλάκα, μάλλον κάνουν στον εαυτό τους. Οι ίδιοι μπορούν σήμερα να κάνουν τις προεκλογικές συγκεντρώσεις που έκαναν το 1992;

Αυτά δεν είναι σοβαρά πράγματα. Προδίδουν την ολοκληρωτική αδυναμία της κυβέρνησης να αφουγκραστεί, και στο θέμα αυτό, τα βαθύτερα αισθήματα της κοινωνίας.

Έλλειμμα Δημοκρατικής Κουλτούρας

Προκαλεί όμως πολύ μεγάλη εντύπωση η αλλεργία και πολλών άλλων, πέραν της κυβέρνησης, στην ιδέα της διεξαγωγής δημοψηφίσματος, στην ιδέα δηλαδή ότι μπορεί ο ίδιος ο ελληνικός λαός να αποφασίσει για την τύχη του, για την ιστορία και για το μέλλον της χώρας του. Θεωρούν την άποψή τους αυτονόητη και επομένως περιττεύει να τεθεί στην κρίση του λαού.

Ακόμα κι όταν αυτό πρακτικά συνεπάγεται ότι θα αναθέσουμε τη λήψη τόσο κρίσιμων αποφάσεων σε ένα πολιτικό σύστημα που όλη η πολιτεία του κατατείνει στο ότι, τουλάχιστο σε κρίσιμα θέματα, τελεί συχνά υπό τον έλεγχο ξένων πολιτικών και οικονομικών δυνάμεων!

Οι αντίπαλοι της ιδέας του δημοψηφίσματος θεωρούν πιο έξυπνους και πατριώτες από τον μέσο Έλληνα, τον κ. Τσίπρα, τον κ. Μητσοτάκη, την κ. Γεννηματά, πιο ικανούς από τον ελληνικό λαό να πάρουν τέτοιες αποφάσεις; Κι αν ναι, γιατί;

Η πρόβλεψη για δημοψήφισμα, πέραν του ότι είναι ο ορθός, βαθιά δημοκρατικός και εθνικός τρόπος να λυθεί ένα τέτοιο ζήτημα, συνεπάγεται και δύο πράγματα ακόμα. Πρώτον «υπευθυνοποιεί» εξ ανάγκης την κυβέρνηση (και τους πολίτες), γιατί, ακόμα κι αν καταφέρει να βρει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία που χρειάζεται για μια συμφωνία, οφείλει να πείσει και τους ‘Ελληνες για την ορθότητά της. Δεύτερο ενισχύει τη διαπραγματευτική της δύναμη, αν θέλει όντως να διαπραγματευθεί.

Αυτή η αλλεργία προς τα δημοψηφίσματα είναι ενδεικτική της βαθειάς απουσίας δημοκρατικής κουλτούρας στη χώρα μας. Δηλαδή κακά οργανωμένη χώρα είναι η Ελβετία, όπου ο λαός αποφασίζει κάθε δύο και τρεις, για περισσότερο ή λιγότερο σημαντικά ζητήματα;

Τα δημοψηφίσματα στην ελληνική ιστορία

Με το δημοψήφισμα του 1950 στην Κύπρο υπέρ της αυτοδιάθεσης του κυπριακού λαού και της Ένωσης με την Ελλάδα, ξεκίνησε ο εθνικοαπελευθερωτικός αγώνας των Κυπρίων, μια από τις σημαντικότερες αντιαποικιακές, αντιιμπεριαλιστικές επαναστάσεις του Εικοστού Αιώνα, ως αποτέλεσμα της οποίας υπάρχει σήμερα (τουλάχιστον ακόμα) κυπριακό κράτος.

Και τότε βεβαίως δυσανασχετούσαν οι πολιτικοί των Αθηνών γιατί, έλεγαν, η Ελλάδα αναπνέει με δύο πνεύμονες, έναν αγγλικό και έναν αμερικανικό, και θα πάθαινε ασφυξία χωρίς αυτούς. Έπαθα στο τέλος όντως ασφυξία, αλλά την έπαθε από τα ίδια τα δηλητήρια που την τροφοδοτούσαν οι «αναπνευστήρες» της. Έπαθε ασφυξία  όχι γιατί αντιστάθηκε, αλλά γιατί έκανε επανειλημμένως τα θελήματα των Αγγλοαμερικανών, και στη Διάσκεψη του Λονδίνου (1955), και στη Ζυρίχη και το Λονδίνο (1960) και το καλοκαίρι του 1974. Όπως χατήρια των Αμερικανών πάει τώρα να κάνει ο Τσίπρας στα Βαλκάνια και παντού αλλού.

Με το δημοψήφισμα του 1974 ήταν που ο ελληνικός λαός αποφάσισε να απαλλαγεί από τον ξενόφερτο θεσμό της Βασιλείας, που τόσο τον καταταλαιπώρησε με τις διαρκείς επεμβάσεις του επί δύο αιώνες υπέρ Ξένων Δυνάμεων, ακρωτηριάζοντας ευθύς εξ αρχής την ελληνική ανεξαρτησία και τη δημοκρατία.

Μπορεί κάποιος να φανταστεί τι θα γινόταν αν επεβίωνε αυτός ο θεσμός, ή αν καταργούνταν με κάποια συντακτική πράξη, που δεν θα επικυρωνόταν από τον λαό;

Χάρη στο δημοψήφισμα του 2004 στην Κύπρο διεσώθη η Κυπριακή Δημοκρατία, κι έτσι δεν χρειάζεται τώρα ο κ. Μουζάλας να ψάχνει σκηνές και για Ελληνοκύπριους πρόσφυγες.

Εμείς ίσως κάνουμε λάθος. Κάνουν άραγε και οι απέναντι; Γιατί λυσσάει ο Σόιμπλε και όλο το ευρωπαϊκό σκυλολόι, κάθε φορά που τα δημοψηφίσματα, αλλά και οι απλές εκλογές ακόμα, έρχονται να παρενοχλήσουν τα σχέδιά τους;

Το δημοψήφισμα του 2015

Εκεί που ο παραλογισμός και η ασυναρτησία φτάνουν στο απόγειο, είναι στην επίκληση του προηγούμενου του 2015, ως επιχειρήματος εναντίον των δημοψηφισμάτων. Είδατε τι έγινε, λένε, η κυβέρνηση δεν σεβάστηκε το αποτέλεσμα! Δηλαδή να μην κάνουμε δημοψηφίσματα, για να αποφύγουμε τον κίνδυνο να μην εφαρμόσουν το αποτέλεσμα οι κυβερνώντες!

Πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι. Επειδή θεωρούμε τους πολιτικούς μας ανάξιους να διαχειριστούν το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος, καταργούμε τον θεσμό του δημοψηφίσματος, και αφήνουμε τους ίδιους, ανάξιους πολιτικούς, να παίρνουν τις τελικές αποφάσεις μόνοι τους, χωρίς «ενόχληση» από τη λαϊκή ψήφο.

Το λάθος δεν είναι ότι έγινε το δημοψήφισμα του 2015. Το λάθος είναι ότι δεν έγινε το 2010, όταν η κυβέρνηση Παπανδρέου έβαλε τη χώρα στα Μνημόνια και τις Δανειακές, πραγματοποιώντας κατ’ ουσίαν ένα πραξικόπημα εις βάρος της συνταγματικής τάξης, της εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας και του δημοκρατικού πολιτεύματος, ως αποτέλεσμα του οποίου, σύμφωνα με τις στατιστικές, όχι με την άποψη του γράφοντος, η Ελλάδα υπέστη τη μεγαλύτερη καταστροφή στην ιστορία του καπιταλισμού.

Δεν μπορώ να ξέρω τι θα γινόταν αν είχε προβλεφθεί τέτοιο δημοψήφισμα το 2010. Το βέβαιο είναι ότι, ότι κι αν γινόταν, η χώρα δεν θα γνώριζε την τεράστια καταστροφή που γνώρισε ως αποτέλεσμα και της βαθειά αντιδημοκρατικής ψυχολογίας των πολιτικών που τη θεωρούν ιδιοκτησία τους, αλλά τη μεταχειρίζονται στην πραγματικότητα πολύ χειρότερα από την ιδιοκτησία τους.

Ειρήσθω εν παρόδω, η κυβέρνηση Παπανδρέου εξηρτάτο ασφυκτικά από τους Αμερικανούς, τους ίδιους δηλαδή που ανέσυραν το μακεδονικό από την αφάνεια και θέλουν με το ζόρι να το λύσουν εδώ και τώρα.

Ξαναγυρνώντας στο σήμερα, να υπενθυμίσουμε ότι δεν κόβουνε τις συντάξεις ή ξεπουλάνε όλη τη χώρα, από άκρη σε άκρη, γιατί έγινε το δημοψήφισμα του 2015, αλλά γιατί οι κυβερνώντες δεν σεβάστηκαν το αποτέλεσμά του και γιατί δεν είχαν κάνει και την παραμικρή σοβαρή προετοιμασία για να το εφαρμόσουν.

Το δημοψήφισμα του 2015 το προκήρυξαν άλλωστε γιατί τότε, όπως και τώρα, αφενός έχουν οργανική αδυναμία να αφουγκραστούν τον κόσμο, αφετέρου γιατί δεν φαίνεται να διαθέτουν κάποια στρατηγική σκέψη.

Δηλαδή τι θα γινόταν αν δεν είχε προκηρυχθεί το δημοψήφισμα, ή, πολύ περισσότερο, αν είχαμε ψηφίσει ναι; Θα εφαρμοζόταν η ίδια πολιτική, αλλά θα έλεγαν όλοι ότι αυτή την πολιτική τη θέλουν οι Έλληνες. Είτε γιατί ψηφίζουν τα κόμματα που την υποστηρίζουν, είτε, στην περίπτωση που γινόταν δημοψήφισμα και έβγαινε το Ναι, γιατί οι ίδιοι θα την είχαμε επιδοκιμάσει άμεσα.

Φαντάζεστε τι θα γινόταν αν είχαμε ψηφίσει Ναι στο δημοψήφισμα; Θα μας έκοβαν τη σύνταξη, θα πουλούσαν όλα τα δημόσια νοσοκομεία (όπως λέγεται ότι ετοιμάζονται να κάνουν, μου λένε οι κακές γλώσσες, ελπίζω να μην είναι αλήθεια) και θα τους λέγαμε Ευχαριστώ Αφέντη.

Ο βαθύτερος λόγος που τόσοι μισούν το δημοψήφισμα του 2015, είναι άλλος στην πραγματικότητα. Τους ανάγκασε να πάρουν θέση. Τους ανάγκασε να αντιμετωπίσουν τις ευθύνες τους. Ο μόνος που πέρασε αξιοπρεπώς τη δοκιμασία ήταν ο τότε Πρόεδρος της ΝΔ που παραιτήθηκε αναγνωρίζοντας την αποδοκιμασία. Οι άλλοι, βοηθούντος και του ΣΥΡΙΖΑ, τα βάζουνε τώρα με το δημοψήφισμα. Αν μπορούσαν (αν μπορέσουν), θα απαγόρευαν εντελώς τα δημοψηφίσματα, αν δεν καταργούσαν στο τέλος και τις εκλογές, που έχουν άλλωστε ήδη εν πολλοίς καταφέρει να αχρηστεύσουν, ως εργαλείο έκφρασης πολιτικής βούλησης.

Τα αποτελέσματα δημοψηφισμάτων δεν αλλάζουν νομίμως παρά με νέα δημοψηφίσματα. ‘Ότι και να ψηφίζει έκτοτε ο ελληνικός λαός στις εκλογές, η ψήφος της 5ης Ιουλίου 2015 συνιστά μια ιστορική παρακαταθήκη του ελληνικού έθνους, την απόδειξη ότι οι πολιτικές που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα είναι αντίθετες με τη θέληση του ελληνικού λαού, με τη δημοκρατία και με την ευρωπαϊκή έννομη τάξη, ένα σπουδαίο πολιτικό και νομικό όπλο.

Η ύπαρξη βέβαια τέτοιων όπλων έχει σημασία όταν μια κοινωνία έχει και τα πολιτικά και κοινωνικά εργαλεία που χρειάζεται για να παλέψουν να υλοποιήσουν τη βούλησή της.

Αυτό είναι το πραγματικό μάθημα του 2015 για τη χώρα που ο εθνικός της ποιητής, ο Διονύσιος Σολωμός, συμπύκνωσε την τραγωδία της με την ιστορική φράση του στην προς Επτανησίους επιστολή του:
«Λαέ μου ευκολόπιστε και πάντα προδομένε».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Ιαν 2018


Το ποσοστό ανεργίας της Ελλάδας, που ήταν στο 27% μπορεί να έχει μειωθεί κατά 7 μονάδες από το ξέπασμα της οικονομικής κρίσης, αλλά σχεδόν 6 στους 10 ανθρώπους έχουν εγκλωβιστεί σε μια αγορά στην οποία κυριαρχούν οι εκ περιτροπής θέσεις εργασίας με μερική απασχόληση.

Σύμφωνα με δημοσίευμα της DW αυτές οι αδιέξοδες θέσεις εργασίας «στοιχειώνουν» το μεγαλύτερο μέρος του ταλαιπωρημένου νότου της Ευρώπης, φέρνοντας ως παράδειγμα την Ισπανία, όπου τα τελευταία χρόνια οι μισοί νέοι εργαζόμενοι έχουν προσωρινές συμβάσεις εργασίας, αλλά και την Ιταλία, που αυτό ισχύει για τα 2/5. Ωστόσο, στην Ελλάδα τα στοιχεία που ανακοινώθηκαν αυτή την εβδομάδα δείχνουν μία ανησυχητική τάση: 6 στους 10 είναι εγκλωβισμένοι σε άθλιες, ανασφαλείς θέσεις εργασίας ημιαπασχόλησης.

Ενώ η τάση ξεπέρασε πέρυσι το εντυπωσιακό 50%, οι εμπειρογνώμονες προσδοκούσαν ότι το ποσοστό θα υποχωρήσει γρήγορα καθώς η ελληνική οικονομία αυξήθηκε κατά περίπου 2%. Αυτό, όμως, δεν συνέβη δείχνοντας αυτό που οι ειδικοί αποκαλούν ανάπτυξη άνευ ουσίας.

«Η υπόθεση εργασίας ήταν ότι νέες θέσεις θα δημιουργούνταν μετά την περικοπή των μισθών και τους ευκολότερους για τους εργοδότες όρους για προσλήψεις και απολύσεις. Τελικά αυτό γύρισε μπούμερανγκ, δημιουργώντας μία τερατώδη, εργασιακή ζούγκλα. Περιττό να πω, ότι οι πιο ευάλωτοι επλήγησαν περισσότερο», δήλωσε στην DW επιστημονικός συνεργάτης της ΓΣΕΕ.

Το δημοσίευμα σημειώνει ακόμη ότι, με βάση τα στοιχεία που δημοσιοποιήθηκαν αυτή την εβδομάδα, 5 στους 10 Ελληνες εργαζόμενοι είναι απλήρωτοι κατά μέσο όρο για έξι μήνες, από εργοδότες που ήδη πληρώνουν λιγότερα από 500 ευρώ τον μήνα για ημιαπασχόληση.

Τέλος, το δημοσίευμα αναφέρει πως «τα επίσημα στατιστικά αυτόν τον μήνα έδειξαν ότι το κάποτε τρομακτικό ποσοστό ανεργίας του 27% της Ελλάδας έπεσε περίπου στο 20%. αλλά παραμένει σχεδόν τρεις φορές υψηλότερο από τον μέσο όρο της ΕΕ του 8,8%. Καθώς η κυβέρνηση καταγράφει κάθε άτομο που δουλεύει τουλάχιστον 2 ώρες την εβδομάδα ως εργαζόμενο, αναλυτές, πολιτικοί και άνθρωποι σε όλη τη χώρα έχουν ξεσηκωθεί, αντικρούοντας την πτωτική τάση της ανεργίας. Ιδιωτικές οργανώσεις εργασίας και think tank τοποθετούν το πραγματικό ποσοστό σε περίπου 25%. Ακόμη κι έτσι, η κυβέρνηση λέει ότι κάνει σημαντικά βήματα».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



19 Ιαν 2018


Θεωρώ ότι πράγματι ήρθε η στιγμή που θα βγούμε από το Μνημόνιο, αφενός επειδή ψηφίστηκαν ή θα ψηφιστούν όλα τα προαπαιτούμενα ώστε η οικονομική -και πολιτική, κατ’ επέκταση- ζωή του κράτους να ελέγχεται από τους ξένους, και αφετέρου, επειδή μετά την επίτευξη αυτού του στόχου των δανειστών, να μας δανείζουν πλέον με πολύ υψηλότερο επιτόκιο, από το μηδαμινό σχεδόν που μας δανείζουν εν Μνημονίω.

Αναρωτιέμαι, αν πήραμε κάποια μαθήματα από όλη αυτήν την περιπέτεια, που μας γύρισε δεκαετίες πίσω, ή μήπως φανταζόμαστε ότι μπορούμε εσαεί να πορευόμαστε κατά τον προ Μνημονίων χρόνο; Συνειδητοποιήσαμε άραγε, πως αυτά που στερούμαστε σήμερα είναι αυτά που δεν δικαιούμασταν να έχουμε εχθές;

Κάθε νουνεχής άνθρωπος και κάθε συνετή οικογένεια ξοδεύει ποσά τα οποία προέρχονται από την εργασιακή δραστηριότητά της ή από νόμιμα εισοδήματα εξ άλλων πηγών.

Αν μπορεί να αποταμιεύσει, χωρίς η οικογένεια να στερηθεί τα απαραίτητα ή αν απαιτηθεί ένας προσωρινός δανεισμός για κάλυψη αναγκαίων εξόδων, αυτό δεν είναι κακό. Συμφωνεί και ο Αριστοτέλης.

Ο μεγάλος Έλληνας φιλόσοφος (στα «Ηθικά Νικομάχεια») διατυπώνει την άποψη: «Μεσότης τις άρα εστίν η αρετή» και διευκρινίζει «μεσότης δε δύο κακιών, της μεν καθ’ υπερβολήν της δε κατ’ έλλειψιν». Η αρετή είναι ανάμεσα στην υπερβολή και στην έλλειψη, λέγει ο Αριστοτέλης. Παραθέτει δε και έναν πίνακα αρετών, για να γίνει περισσότερο κατανοητός.

Στην οικονομία, "κακία-υπερβολή", είναι να ξοδεύεις πολλά περισσότερα από τα εισοδήματά σου, αλλά και "κακία-έλλειψη", είναι να αποταμιεύεις τόσα πολλά ώστε να στερείται η οικογένειά σου κι εσύ από τα απαραίτητα. Στην πρώτη περίπτωση, λέγει ο Αριστοτέλης, έχουμε να κάνουμε με άνθρωπο "σπάταλο", ενώ στη δεύτερη με "φιλάργυρο". Απορριπτέοι και οι δύο χαρακτήρες.

Ανάμεσα (όχι στο μέσον απαραιτήτως) στην υπερβολή και στην έλλειψη βρίσκεται ο "οικονόμος", διδάσκει ο Αριστοτέλης, ο συνετός δηλαδή διαχειριστής των εισοδημάτων του. Εξυπακούεται, ότι κατά τον ελληνικό τρόπο ζωής, η "μεσότης" δεν υποδηλώνει την "μετριότητα", διότι το μέτριο ήταν απορριπτέο. Δεν υπάρχει στο αρχαιοελληνικό λεξιλόγιο μεταξύ των αρετών ο όρος "μετριοφροσύνη", αλλ’ η "υψηλοφροσύνη".

Σύμφωνα με τα παραπάνω, που πιστεύω ότι γίνονται απ’ όλους αποδεκτά, οφείλουμε να αναλογιστούμε αν συμπεριφερθήκαμε ως "οικονόμοι" ή ως "σπάταλοι". Διότι ξοδέψαμε χρήματα που δεν μας ανήκαν, που δεν προέρχονταν από τα εισοδήματά μας, που δεν ήσαν αποτέλεσμα της δικής μας παραγωγής, αλλά χρήματα ξένα, με επιπολαιότητα θα έλεγα, αφήνοντας το χρέος να το αποπληρώσουν τα παιδιά μας.

Την τάση μας αυτή την εκμεταλλεύτηκαν πολιτικοί μετριότητες (κι ας τους θεωρούμε σπουδαίους), που προκειμένου να εξασφαλίσουν την ψήφο μας, αφειδώς παρείχαν αγαθά προς όσους φώναζαν δυνατότερα, κατ’ εκβιαστικό και αντιδημοκρατικό τρόπο.

Οι πολιτικοί γνώριζαν καλύτερα από εμάς (ή όφειλαν να γνωρίζουν) ποιο θα ήταν το τέλος μιας αλόγιστης καταναλωτικής πορείας, εμείς κάναμε πως δεν καταλαβαίναμε (άλλωστε δεν μας έλεγχε και κάποιος προς τα πού στρέφαμε τις επιδοτήσεις της Ευρώπης), ελπίζαμε όμως ότι κάτι θα συμβεί και δεν θα έρθει σύντομα η ώρα της κρίσης. Ήρθε, όμως.

Δεν ήμαστε λοιπόν ανεύθυνοι κι εμείς. Κάθε συντεχνιακή ομάδα απαιτούσε και έπαιρνε εκβιαστικά ιδιαίτερα προνόμια, στερώντας από το κοινωνικό σύνολο έσοδα, διότι τα προνόμια αυτά τα κάλυπτε ο κρατικός προϋπολογισμός, δηλαδή οι υπόλοιποι. Αντιδημοκρατική και αντικοινωνική συμπεριφορά, αλλά έγινε θεσμός. Οι εκπρόσωποί μας, αντί να σκεφτούν το συμφέρον του συνόλου, σκέφτονταν το προσωπικό τους όφελος, και τους τα παρείχαν.

Αλλ’ ακόμη χειρότερα. Αφού γεμίσαμε το πορτοφόλι με χρήματα που δεν ήταν δικά μας, αδιαφορήσαμε για το όργιο διαφθοράς σε υψηλό επίπεδο. Αρκετοί πολιτικοί ή μεγαλοθεσίτες, ρίχνοντάς μας το κοκαλάκι από την μπριζόλα, έτρωγαν αυτοί το ψαχνό μαζί με τους διάφορους μεσάζοντες. Και όλοι ήμασταν ικανοποιημένοι.
Ήρθε η ώρα να νοικοκυρευτούμε. Αλλά και να απαιτήσουμε να σταματήσουν επί τέλους οι χαριστικές πράξεις τόσο προς ημετέρους με τις αδιαφανείς διαδικασίες πρόσληψης ή αναθέσεων έργων, όσο και προς τον κακό συνδικαλισμό, που εκμεταλλεύεται την αδυναμία των υπολοίπων να αντιδράσουν.

Μακεδών
Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Ιαν 2018


Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου 

Η κυβέρνηση της πΓΔΜ έχει δηλώσει ότι θα φέρει, την οποιαδήποτε συμφωνία με την Ελλάδα για το όνομα, στην κρίση των πολιτών με δημοψήφισμα.

Δεν βλέπω το λόγο γιατί πρέπει να δεχθούμε ότι η πΓΔΜ είναι πιο δημοκρατική χώρα από την Ελλάδα και δίνει το δικαίωμα στους πολίτες της να αποφασίζουν για μείζονα θέματα που αφορούν τη χώρα τους και το μέλλον όλης της βαλκανικής χερσονήσου, αλλά δεν το δίνει στους Έλληνες η σύγχρονη Ελλάδα, που είναι, τρομάρα της, και η πατρίδα της Δημοκρατίας! Και μάλιστα η διοικούμενη από μια κυβέρνηση που αυτοαποκαλείται «της αριστεράς».

Το δημοψήφισμα, σε συνθήκες ελεύθερης έκφρασης όλων των απόψεων και των επιχειρημάτων για το θέμα, ώστε να ενημερωθεί ο λαός πριν αποφασίσει, είναι η μόνη ορθή και δημοκρατική λύση στο ζήτημα της διαφοράς με την πΓΔΜ, για τους εξής λόγους:

1. Οι Έλληνες πολίτες και όχι οι ανεκδιήγητοι και βαθιά εξαρτημένοι από τον ξένο παράγοντα πολιτικοί μας θα λουστούν τις συνέπειες όποιας απόφασης (που μπορεί να είναι πολύ σοβαρές) ληφθεί για το όνομα της πΓΔΜ. ‘Αρα, αυτοί είναι οι μόνοι που πρέπει και δικαιούνται να αποφασίσουν.
Και πολύ καλύτεροι όμως να ήτανε οι πολιτικοί μας, αυτός είναι ο δημοκρατικός τρόπος να παρθεί μια τόσο σοβαρή απόφαση για ένα τέτοιο θέμα.

2. O ίδιος ο συντακτικός μάλιστα νομοθέτης έχει προβλέψει τη διενέργεια δημοψηφίσματος επί κρισίμων εθνικών θεμάτων και σημαντικών κοινωνικών θεμάτων, έστω και αν δεν την κατέστησε υποχρεωτική. Αν σε ένα τέτοιο ζήτημα, οι συνέπειες του οποίου αφορούν το έθνος και για όλο του τον βίο, όχι την παρούσα κυβερνητική θητεία, και όπου η όποια απόφαση είναι μη αντιστρέψιμη, δεν πρέπει να γίνει δημοψήφισμα, τότε για ποιο θέμα προβλέφθηκε και που εφαρμόζεται ο θεσμός του δημοψηφίσματος;

3. Επειδή το θέμα του ονόματος διχάζει βαθιά τον ελληνικό λαό, αλλά και άπτεται εμμέσως της εθνικής συνοχής των Ελλήνων και της Ελλάδας, ο δημοκρατικός τρόπος λήψης της τελικής απόφασης μέσω δημοψηφίσματος, είναι και ο πιο αποτελεσματικός για να διαφυλαχθεί η συνοχή και η ενότητα του ελληνικού λαού σε μια τόσο κρίσιμη περίοδο για την ίδια τη συγκροτημένη, κοινωνική, κρατική και εθνική του ύπαρξη.

4. Το δημοψήφισμα συνιστά ένα διαπραγματευτικό όπλο για την διπλωματία της Αθήνας, αν φυσικά θέλει όντως να διαπραγματευθεί και όχι απλώς να βρει ένα τρόπο να ικανοποιήσει τις ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, την ΕΕ και διάφορους άλλους, όπως πολύ φοβόμαστε ότι συμβαίνει.

5. Με δεδομένο ότι οι ιθύνοντες (και οι κύριες πολιτικές δυνάμεις της χώρας) έχουν αποδείξει περίτρανα την περίπου μηδενική διάθεση και ικανότητά τους να πουν τη λέξη ‘Όχι προς τους «Διεθνείς Νταβατζήδες» της χώρας, σε οποιοδήποτε σοβαρό ζήτημα έχει προκύψει εδώ και δέκα χρόνια, η πρόβλεψη για δημοψήφισμα αναγκάζει τους διεθνείς ενδιαφερόμενους για «λύση», ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ και διάφορους άλλους, να λάβουν υπόψιν τους τα ελληνικά εθνικά συμφέροντα και τις διαθέσεις και γνώμες των Ελλήνων πολιτών.

Ο εκπρόσωπος της υποτίθεται «αριστερής», πρώην αντιμνημονιακής και νυν μνημονιακής κυβέρνησης, υποστήριξε ότι δεν πρέπει να γίνει δημοψήφισμα, άνευ επιχειρημάτων τινών. Τη στιγμή που η δική του κυβέρνηση μάλιστα προσέφυγε σε δημοψήφισμα το 2015, έστω και αν δεν εφήρμοσε το αποτέλεσμα.

Κατά ποία λογική, το δημοψήφισμα του 2015 ήταν δημοκρατική και ορθή μέθοδος και δεν είναι το δημοσψήφισμα το 2008;

Η χώρα έχει «υπεύθυνη κυβέρνηση», δήλωσε από την πλευρά του ο Υπουργός Εξωτερικών, εξηγώντας γιατί απορρίπτει την ιδέα ενός δημοψηφίσματος για το όνομα της πΓΔΜ.

Πρωτότυπη, για κάποιον υποτίθεται προερχόμενο από την αριστερά και τώρα Υπουργό μιας υποτίθεται αριστερής κυβέρνησης, η άποψη Κοτζιά σημαίνει ότι ο λαός δεν είναι «υπεύθυνος», γι’ αυτό προφανώς και δεν πρέπει να πάρει αυτός, αλλά η «υπεύθυνη κυβέρνηση» τις αποφάσεις.
Μας θύμισε ο κ. Κοτζιάς αυτό που είπε ο Μπέρτολτ Μπρεχτ κάποτε, προς τους ηγέτες της Ανατολικής Γερμανίας. ‘Ετσι που πάτε, δεν έχετε παρά να αλλάξετε και το λαό.

Αλλά έναντι ποίου είναι υπεύθυνη η παρούσα κυβέρνηση και η πλειοψηφία του πολιτικού κόσμου της χώρας;

Αν κρίνουμε από αυτά που κάνουν, όχι από αυτά που λένε (και που, όπως διαπίστωσαν από την προσωπική τους τραγική εμπειρία όλοι οι νοήμονες Έλληνες, είναι περίπου στο 100% ψέματα), οι πολιτικοί μας εφαρμόζουν στη μεν οικονομική πολιτική ότι αποφασίζουν το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες, στα δε γεωπολιτικά η Ουάσιγκτον και οι σύμμαχοί της. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο δεν θέλουν να δώσουν στο λαό τη δυνατότητα να αποφασίσει ο ίδιος, μπας και δεν αποφασίσει όπως οι ίδιοι έχουν συμφωνήσει με τους ξένους.

Μακάρι να αλλάξει αυτό το τροπάρι στο μέλλον, είμαστε οι πρώτοι που θα χειροκροτήσουμε όταν και αν συμβεί, προς το παρόν όμως, ούτε εμείς, ούτε οποιοσδήποτε Έλληνας με ένα δράμι μυαλό στο κεφάλι του, δεν έχει τον παραμικρό λόγο να πιστέψει ότι δεν συμβαίνει ή θα συμβεί και στο ζήτημα της ονομασίας της πΓΔΜ.

Αν το να κάνεις όλα όσα θέλουν από σένα η Αμερική, η Γερμανία και διάφοροι άλλοι, θεωρείται «υπεύθυνη κυβέρνηση», τότε, όντως, η Αθήνα έχει μια τερατωδώς υπεύθυνη κυβέρνηση.

Όσο για τη Βουλή, που θα πάρει, όπως μας λένε, την τελική απόφαση για το όνομα της πΔΓΜ, είναι κι αυτή τερατωδώς υπεύθυνη.

Η Βουλή δεν ήταν που ψήφισε το καλοκαίρι του 2015, έξη χιλιάδες σελίδες νομικού κειμένου μεταφρασμένου πρόχειρα από τα αγγλικά; ‘Ένα κείμενο που άλλαζε όλη την ελληνική ποινική δικονομία, όπως απαιτούσαν οι Πιστωτές, και που προέβλεπε την «μεταβίβαση» σχεδόν όλης της δημόσιας και μεγάλου μέρους της ιδιωτικής περιουσίας των Ελλήνων; Η παρούσα Βουλή δεν ήταν που ψήφισε, την άνοιξη του 2016, προτού τις διαβάσει, 1500 σελίδες νομικού κειμένου, επίσης πρόχειρα μεταφρασμένου και ουδέποτε διαβασμένου από τα αγγλικά;

Είναι Βουλή αυτή; Τηρούν οι βουλευτές το γράμμα και το πνεύμα του Συντάγματος της Ελληνικής Δημοκρατίας; Εκπροσωπούν τη θέληση και τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, εν ονόματι του οποίου νομοθετούν;

Δυστυχώς η απάντηση είναι γνωστή σε όλους τους Έλληνες πολίτες.

Ας μην προσθέσουμε στη συντελεσθείσα οικονομική, πολιτική και κοινωνική καταστροφή, από την οποία ένας Θεός ξέρει πως θα βγούμε, και μια μείζονα γεωπολιτική καταστροφή, όπως αυτές που απεργάζονται στην Κύπρο, με την πΓΔΜ, στο Αιγαίο κλπ., ιδίως μετά την επίσκεψη Τσίπρα στην Αμερική.

ΥΓ. Ελπίζουμε ότι είναι ασφαλή τα ηλεκτρονικά συστήματα καταμέτρησης των ψήφων που χρησιμοποιούνται στην Ελλάδα. Δεν μας αρέσει καθόλου ότι μια ιδιωτική εταιρεία, που είναι ιδιοκτησία ξένων εξ όσων γνωρίζουμε, η Singular Logic, ελέγχει πλήρως και κατ’ αποκλειστικότητα την έκδοση ηλεκτρονικά των αποτελεσμάτων. Έχουμε διαβάσει τα όσα έχει γράψει στο παρελθόν ο κ. Βαξεβάνης, αλλά και όσα έχουν δει το φως της δημοσιότητας για ηλεκτρονικές νοθείες αλλού, όπως στις ΗΠΑ. Νομίζουμε ότι λόγοι δημοκρατίας και εθνικοί επιβάλλουν να αφήσουμε για άλλους τομείς τις εφαρμογές των ηλεκτρονικών και να επιστρέψουμε άμεσα στην παραδοσιακή καταμέτρηση των ψήφων.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Μέχρι τώρα το 501 ήταν η γνωστή φίρμα της Levi’s.

Με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ να το ξεχάσετε!

Το 501 είναι το κατώτατο ποσό από το οποίο το Δημόσιο θα μπορεί, πλέον, να κάνει ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για ληξιπρόθεσμες οφειλές!

Mε πάνω από 4 εκατομμύρια συμπολίτες μας να έχουν ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο, αντιλαμβάνεστε ότι δημιουργείται πλέον μια εφιαλτική κατάσταση.

Και 500 ευρώ στο Δημόσιο δεν χρωστάει κάποιος μεγαλοκαρχαρίας.

Φουκαράδες θα είναι οι περισσότεροι, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα.

Θύματα της κρίσης!

Άνθρωποι, οι οποίοι έως πριν λίγα χρόνια, ίσως δεν θα ήξεραν τι σημαίνει να έχεις χρέη προς το Δημόσιο.

Και δεν μιλάμε για πολίτες που πήραν δάνεια από τράπεζες και τα κακοδιαχειρίστηκαν, αλλά για συνηθισμένους ανθρώπους που θα αδυνατούν να καταβάλουν κάποια δόση φόρου εισοδήματος ή κάποιον ΕΝΦΙΑ.

Και από τη μια στιγμή στην άλλη, μπορούν να βρεθούν με την ακίνητη περιουσία τους να εκπλειστηριάζεται και μάλιστα ηλεκτρονικά!

Αυτούς, λοιπόν, τους πολίτες έρχεται η Κυβέρνηση. της πρώτης φοράς αριστερά, και τους βάζει το μαχαίρι στο λαιμό!

Γίνεται ο εφιάλτης και ο δυνάστης τους!

Τους τρομοκρατεί και τους εκβιάζει μ’ ένα δίλημμα μπροστά στο οποίο δεν έχουν επιλογή: ή μας τα δίνετε με το καλό ή σας τα παίρνουμε με το ζόρι!
Πρόκειται για πλέον απάνθρωπη πολιτική που έχει εκφραστεί ποτέ.

Και δείχνει το πιο αποκρουστικό πρόσωπο της εξουσίας!

Τον απόλυτο κυνισμό.

Αφού απέτυχαν να εισπράξουν, όπως το πολυδιαφήμιζαν, από τις περιώνυμες «λίστες», αφού τα έσοδα από την πάταξη της φοροδιαφυγής ήταν πολύ κατώτερα των προσδοκιών τους, αφού με την φορολογική τους πολιτική έκλεισαν χιλιάδες επιχειρήσεις, τώρα εφορμούν εναντίον των αδύναμων να μαζέψουν, και μάλιστα με αναγκαστική εκτέλεση… πεντακοσάρικα!

Προσωπικά, εκτιμώ, ότι πολύ δύσκολα θα το αποτολμήσουν γιατί γνωρίζουν ότι αυτό θα είναι το «κύκνειο άσμα τους», όμως δεν είναι αυτό το ζήτημα!

Το ζήτημα είναι η εκφρασθείσα πολιτική τους να τρομοκρατήσουν τους πολίτες και να τους απειλούν με κατάσχεση για χρέη 501 ευρώ.

Αυτό είναι το αριστερό τους ήθος!

Κ. Ροδινός
AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



15 Ιαν 2018


Είναι πολύ ωραία όλα αυτά τα επαναστατικά που εκστοµίζουν ο κ. Τσίπρας και οι υπόλοιποι, όµως, δυστυχώς για τον ίδιο και την κυβέρνησή του, στις επόµενες εκλογές δεν θα κριθεί για όσα ενδεχοµένως θα υποσχεθεί, αλλά για εκείνα που υποσχέθηκε και δεν έπραξε. Ο σηµερινός πρωθυπουργός και ο συγκυβερνήτης του δεν κέρδισαν τις εκλογές για την υπερήφανη στάση που είχαν επιδείξει διαχρονικά στο ζήτηµα του Σκοπιανού και σε άλλα ανοιχτά εθνικά θέµατα, αλλά για τα ψέµατα που είπαν στον ελληνικό λαό.

Αν δεν κάνω λάθος, οι «Τσιπροκαµµένοι» είχαν υποσχεθεί ότι θα αύξαναν τον κατώτατο µισθό, θα ήταν αλληλέγγυοι προς τα περήφανα γηρατειά και δεν θα επέτρεπαν κανένα σπίτι να περάσει στα χέρια τραπεζίτη. Όλα αυτά και άλλα πολλά τα υποσχέθηκαν στον ελληνικό λαό οι σηµερινοί κυβερνώντες. Και οι πολίτες, έτοιµοι να υποδεχθούν για άλλη µία φορά το µεγάλο πολιτικό ψέµα, προτίµησαν να ψωνίσουν από το ράφι των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ.

∆ιανύοντας αισίως τον τρίτο χρόνο της µνηµονιακής εποχής, ο κ. Τσίπρας αναζητά ένα νέο αφήγηµα, προκειµένου να εξέλθει των αδιεξόδων που δηµιουργεί η εξέλιξη των πραγµάτων. Εντελώς τυχαία, την περίοδο που φέρνει προς ψήφιση στη Βουλή το πολυνοµοσχέδιο, το οποίο προβλέπει µέχρι και την κατάργηση των απεργιών (σ.σ.: προσωπικά, το µέτρο µε βρίσκει απόλυτα σύµφωνο), προσπαθεί να πετάξει στην κερκίδα την µπάλα, συζητώντας για την επίλυση του Σκοπιανού, ενός θέµατος στο οποίο δεν είναι στο χέρι της ελληνικής κυβέρνησης να δώσει καµία απολύτως λύση, από τη στιγµή που η κυβέρνηση του γειτονικού κρατιδίου δεν διαθέτει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για να αλλάξει το Σύνταγµα. Κατά συνέπεια, είναι προφανής ο λόγος που ανοίγει σε αυτήν τη φάση τη συγκεκριµένη συζήτηση.

Και ο κάθε πολίτης είναι εύκολο να αντιληφθεί γιατί η κυβέρνηση επικαιροποιεί τον πόλεµο µε τους διαπλεκόµενους, την ίδια στιγµή που τα έχει βρει µε όλους, κανονικά και µε τον νόµο. ∆υστυχώς, όµως, για τον κ. Τσίπρα, όλα αυτά τα έχουµε δει και κατά το παρελθόν. Κάθε φορά που ένας πρωθυπουργός βρισκόταν σε δύσκολη θέση, επεδίωκε µε διάφορους τρόπους να αλλάξει την ατζέντα, αποπροσανατολίζοντας τους «θεατές». Και πάντα η εξέλιξη της ιστορίας οδηγούσε στο ίδιο αποτέλεσµα. Ας µη γελιόµαστε…

Η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑΝΕΛ το 2018 έχει να αντιµετωπίσει ίσως τη δυσκολότερη πραγµατικότητα από την ηµέρα που ανέλαβε τις τύχες της χώρας. Εντός του έτους έχει δεσµευτεί να συγκεντρώσει περισσότερα από 15 δισ. ευρώ από πλειστηριασµούς. Όσο λοιπόν κι αν καθυστερεί, δεν πρόκειται να γλιτώσει από τα γεγονότα που ήδη έχουµε αρχίσει να βιώνουµε. Αντί λοιπόν να ασχολούνται µε τις διάφορες επικοινωνιακές κουταµάρες, οι «Τσιπροκαµµένοι» θα πρέπει να σκεφτούν τι θα πουν σε αυτούς που τους πίστεψαν και τους ψήφισαν, επειδή τους υπόσχονταν ότι «κανένα σπίτι δεν θα βρεθεί στα χέρια τραπεζίτη».

Α, και για έναν εξαθλιωµένο συνάνθρωπό µας που χάνει το σπίτι του δεν έχει καµία σηµασία αν ο κ. Τσίπρας θα καταφέρει να πείσει τους τραπεζίτες να πλειστηριάζουν και καµιά βίλα πλουσίου.

Παραπολιτικά


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



13 Ιαν 2018


Η ψευδαίσθηση ότι εμείς αποφασίζουμε, η νομιμοποίηση αποφάσεων που έχουν ήδη ληφθεί από άλλους και η πολιτική των εντυπώσεων

Ένα από τα βαριά επιχειρήματα της Αριστεράς είναι η υπόσχεση ότι με αυτήν στην κυβέρνηση ο λαός θα είναι κυρίαρχος. "Το ΠΑΣΟΚ στην κυβέρνηση, ο Λαός στην εξουσία", ήταν ένα από τα συνθήματα του ΠΑΣΟΚ στις αρχές της δεκαετίας του ’80.

Ελπίζω, ότι με όσα θλιβερά συμβαίνουν στη χώρα μας, θα εγκαταλείψουν οι πολιτικοί μας κάποιες αναφορές, που τείνουν όμως να γίνουν στερεότυπα, αλλ’ αποτελούν εμπαιγμό.. Και κυρίως, ότι ο "κυρίαρχος" λαός αποφασίζει για το μέλλον του. Αναφορά, η οποία επαναλαμβανόμενη συνεχώς, έγινε πιστευτή από πολλούς.εκλογές

Στην πραγματικότητα, και όχι μόνο τώρα, ο τίτλος "κυρίαρχος" μάλλον είναι περιπαικτικός προς τον λαό. Όχι τόσο διότι καλείται μόνον κατά τις εθνικές εκλογές να νομιμοποιήσει αποφάσεις που έχουν ήδη ληφθεί, αλλά και διότι απροκάλυπτα πλέον αυτές οι αποφάσεις λαμβάνονται από ξένους, το δε καινούργιο είναι και ότι δημοσιοποιούνται.

Μέχρι τώρα γίνονταν όλα στο παρασκήνιο και μας άφηναν την ψευδαίσθηση ότι εμείς αποφασίζουμε. Τώρα γίνονται όλα στο φως. Μέχρι και συστάσεις για το επενδυτικό σχήμα που δεν θέλουν να αναλάβει τη διαχείριση του Λιμένος Θεσσαλονίκης, μας έκαναν και είμαι περίεργος να δω, πώς θα απορρίψουν το σχήμα που πλειοδότησε. Θα τολμούσαν να το κάνουν αυτό σε σοβαρή χώρα;

Είναι αλήθεια, ότι με την πλύση εγκεφάλου που υφιστάμεθα, με κύριο σημείο την παραπληροφόρηση, μας οδηγούν εν πολλοίς σε λανθασμένες αποφάσεις. Οι προπαγανδιστές εκμεταλλεύονται τα δεδομένα της συμπεριφοράς μας, και μας κατευθύνουν προς τα εκεί που επιθυμούν.

Γνωρίζουν φερ’ ειπείν την προτίμησή μας σε ηχηρά ονόματα. Δεν είναι τυχαίο, ότι οι περισσότεροι μεταπολιτευτικοί πρωθυπουργοί ανήκαν σε πολιτικές οικογένειες. Γνωρίζουν, ότι παρά τα αιτήματά μας για κάθαρση και διαφάνεια, με την ψήφο μας στέλνουμε στην Αρχή -τοπική ή κεντρική- πρόσωπα διαβλητά, εν γνώσει μας. Πιο πολύ όμως γνωρίζουν, ότι ο συναισθηματισμός μας, δεν μας επιτρέπει να προβαίνουμε σε αναλυτική εμβάθυνση των λόγων και πράξεων των πολιτικών μας, με αποτέλεσμα να τους κρίνουμε επιφανειακά -θετικά ή αρνητικά- ανάλογα με την εικόνα που έχουμε γι’ αυτούς και που ήδη έχουμε σχηματίσει.

Αν εμβαθύναμε, θα προσέχαμε κάποια πράγματα που είναι διαφορετικά από τις πρώτες εντυπώσεις. Και αυτό δεν συμβαίνει μόνον σ’ εμάς, τους "άσημους" πολίτες αλλά και στους βαθυστόχαστους αναλυτές των τηλεοπτικών παραθύρων (οι οποίοι και μας παρασύρουν, διότι "το είπε η τηλεόραση").

Ο Α. Τσίπρας δημιούργησε -κατά το επαίσχυντο δημοψήφισμα- την εντύπωση στον ελληνικό λαό, τον "κυρίαρχο" δήθεν, ότι αρνούμενος τις προτάσεις Γιουγκέρ, με το "όχι" θα επετύγχανε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ ευνοϊκότερες ρυθμίσεις. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό. Μας έφερε μια χειρότερη συμφωνία, με επί πλέον κόστος 100 δισεκατομμυρίων. Ο κυρίαρχος λαός άλλα περίμενε, άλλα του υποσχέθηκαν, και τον ξεγέλασαν.

Εδώ χρειάζεται μια παρένθεση. Είπε η κα. Μπαζιάνα ότι ο σύντροφός της δεν λέει ψέματα. Γέλασε και ο κάθε πικραμένος. Ας δεχθούμε όμως, χάριν της συζητήσεως, ότι ο Α. Τσίπρας είναι ειλικρινής, και οι άπειρες αποτυχίες του οφείλονται σε "αυταπάτες", όρο που χρησιμοποίησε ο ίδιος. Και αναρωτιέμαι εγώ: Τι είναι χειρότερο; Να μου λέγει ψέματα ο πρωθυπουργός, ή να έχει την αδυναμία να αντιληφθεί, αυτά που αντιλαμβάνεται και ένας άπειρος έφηβος. Ποιον τίτλο δεν θέλει; Του ανειλικρινούς, ή του ακατάλληλου για πολιτική;

Εμένα, ως μέλος του υποκριτικώς αποκληθέντος "κυρίαρχου λαού", που αποφασίζει αυτός και εκτελεί η κυβέρνηση -τέτοιος εμπαιγμός-, λίγο με ενδιαφέρει αν ο πρωθυπουργός μου λέει ψέματα ή αγνοεί στοιχειωδώς τους κανόνες της πολιτικής. Εμένα με ενδιαφέρει αφενός το αποτέλεσμα, και αφετέρου αυτό το αποτέλεσμα να προέρχεται από τη σύμφωνη δική μου γνώμη. Τι σόι κυρίαρχος είμαι, όταν αποφασίζουν για το μέλλον το δικό μου, των παιδιών μου και των επόμενων γενεών, χωρίς να ερωτηθώ για τα σημαίνοντα προβλήματα;

Όταν ο λαός δεν ερωτάται… όταν δεν λαμβάνεται υπόψη η γνώμη του… όταν επιχειρείται να ποδηγετηθεί είτε μέσω του Τύπου, είτε δια των δηλώσεων πολιτικών και στρατευμένων "προσωπικοτήτων", με παραπλανητικά επιχειρήματα ή με εκφοβισμό, αυτό δεν δηλοί κυριαρχία του λαού. Αυτό σημαίνει αυταρχικό, αντιδημοκρατικό καθεστώς.

Μακεδών
Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η ελληνικότητα της Μακεδονίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία της Ελλάδος εδώ και 4.000 χρόνια, είπε ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας

Συλλαλητήριο για το Σκοπιανό διοργανώνει την επόμενη Κυριακή στο Αίγιο ο Μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγιαλείας Αμβρόσιος.

Σε εκδήλωση ο Αμβρόσιος εξέφρασε την έντονη αγωνία και ανησυχία του για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, προσθέτοντας πως καταδικάζει όλες εκείνες τις μεθοδεύσεις που θα οδηγήσουν σε μία λύση εις βάρος των συμφερόντων της Ελλάδας και που θα θέσουν σε κίνδυνο την εδαφική και εθνική της ακεραιότητα.

«Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, σας καλώ να ξεσηκωθούμε! Ολοι οι Αιγιαλείς! Για να μην μολυνθεί ακόμη περισσότερο η ιστορία μας», είπε ο μητροπολίτης, σύμφωνα με την ιστοσελίδα tempo24. Παράλληλα ενημέρωσε ότι η μητρόπολη διοργανώνει συλλαλητήριο, στις 21 Ιανουαρίου, ως διαμαρτυρία για την «επιχειρούμενη παράδοση του ονόματος της ''Μακεδονίας''».

«Η ελληνικότητα της Μακεδονίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την ιστορία της Ελλάδος εδώ και 4.000 χρόνια», είχε πει νωρίτερα. «Η Εκκλησία μας έχει μαρτυρήσει με το λόγο και το αίμα κλήρου και λαού την ελληνικότητα της Μακεδονίας από αρχαιοτάτων χρόνων, γι’ αυτό και δεν μπορεί να αποδεχθεί την απονομή του όρου ''Μακεδονία'' ή παραγώγου του ως συστατικού ονόματος άλλου κράτους, το οποίο θα έχει επιπτώσεις και στην ονομασία της σχισματικής αυτοαποκαλούμενης εκκλησίας της ''Μακεδονίας'», είπε ακόμη.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



11 Ιαν 2018


Πώς τοποθετούνται οι κάτοικοι της Βόρειας Ελλάδας στο μεγάλο θέμα των τελευταίων εβδομάδων που αφορά την ονομασία των Σκοπίων

Ξεκάθαρο μήνυμα κατά της χρήσης του όρου «Μακεδονία» στέλνουν οι Βορειοελλαδίτες, σύμφωνα με στοιχεία που προκύπτουν από το εξαμηνιαίο Κοινωνικό Βαρόμετρο «Εγνατία Point of View» που παρουσιάζει η Voria.gr.

Καμία ονομασία με τη λέξη «Μακεδονία»

Την ώρα που οι διαπραγματεύσεις με τη γείτονα για το ζήτημα της ονομασίας κορυφώνονται, οι Βορειολλαδίτες παίρνουν σαφή θέση κατά της οποιασδήποτε χρήσης της λέξης «Μακεδονία» με ποσοστό που αγγίζει το 60%. Το 15% προκρίνει τη χρησιμοποίηση του όρου «Μακεδονία» με σαφή γεωγραφικό προσδιορισμό, ενώ το 16,1% δηλώνει ότι δεν τον ενδιαφέρει το ζήτημα.
Το υψηλότερο ποσοστό απόρριψης της χρήσης της λέξης «Μακεδονία» συναντάται στην Κεντρική Μακεδονία (61,8%), ενώ το χαμηλότερο στην Ήπειρο (45,5%). Το ακριβώς αντίθετο συμβαίνει με τη χρήση του όρου με γεωγραφικό προσδιορισμό (15,4% και 20,2% αντίστοιχα). Στη Δυτική Μακεδονία «όχι» στη χρήση του όρου λέει το 60,7% των πολιτών και στην Ανατολική Μακεδονία - Θράκη το 58,1%.


Τα στοιχεία της έρευνας

Το Κοινωνικό Βαρόμετρο «Εγνατία Point of View», στο πλαίσιο του οποίου διερευνήθηκε η θέση των βορειοελλαδιτών για το Σκοπιανό, θα παρουσιαστεί αναλυτικά αύριο από τη Voria.gr. Η μέτρηση διενεργήθηκε στο διάστημα 28 έως 29 Δεκεμβρίου 2017 και 3 έως 5 Ιανουαρίου 2018 στις τέσσερις βορειοελλαδικές περιφέρειες τις οποίες συνδέει η Εγνατία Οδός, ήτοι Ήπειρο, Δυτική Μακεδονία, Κεντρική Μακεδονία, Ανατολική Μακεδονία και Θράκη. Ήταν ποσοτική, τηλεφωνική, με τη χρήση δομημένου ερωτηματολογίου και την υποστήριξη Η/Υ.

Συμμετείχαν σε αυτήν 1.218 άτομα, άνδρες και γυναίκες άνω των 18 ετών. Η κατανομή του δείγματος ανά περιφέρεια ήταν Κεντρική Μακεδονία 51,4%, Ανατολική Μακεδονία και Θράκη 23,6%, Δυτική Μακεδονία 14,2% και Ήπειρος 10,8%.

Δείτε αναλυτικά το Πολιτικό Βαρόμετρο Δεκεμβρίου 2017 για τη Βόρεια Ελλάδα εδώ.
Δείτε αναλυτικά Πολιτικό Βαρόμετρο Δεκεμβρίου 2017 για την Κεντρική Μακεδονία εδώ.

Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου