Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

13 Απρ 2018


Η Ιταλία δεν θα έχει κανέναν άμεσο ρόλο σε μια τελική στρατιωτική επίθεση δυτικών δυνάμεων ενάντια σε δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης, αλλά θα παράσχει υλικοτεχνική στήριξη στους συμμάχους της, ανακοίνωσε το πρωθυπουργικό γραφείο.

Ο υπηρεσιακός πρωθυπουργός της Ιταλίας Πάολο Τζεντιλόνι είχε πολυάριθμες «διεθνείς» επαφές σήμερα, ανάμεσα σε αυτές με την Γερμανίδα καγκελάριο Άγγελα Μέρκελ, πρόσθεσε η ανακοίνωση.

«Η Ιταλία δεν θα συμμετάσχει σε στρατιωτικές ενέργειες στη Συρία», δήλωσε ο Τζεντιλόνι στους συμμάχους, υπογραμμίζεται.

«Με βάση τις τωρινές διεθνείς και διμερείς συμφωνίες, η Ιταλία θα συνεχίσει να προσφέρει υλικοτεχνική υποστήριξη σε συμμαχικές δυνάμεις».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



26 Μαρ 2018


Το παιχνίδι προαναγγέλλει περίπλοκες και επικίνδυνες συνέπειες σε περίπτωση αποτυχίας της συνόδου κορυφής στη Βάρνα στη Μαύρη Θάλασσα, γράφει η ιταλική εφημερίδα «Il Sole 24 Ore».

«Ένα πράγμα φαίνεται σίγουρο: η περιφερειακή νεοϊμπεριαλιστική πολιτική του Τούρκου προέδρου Ερντογάν φαίνεται να μην γνωρίζει κανένα εμπόδιο: στη Συρία κατέκτησε το φρούριο του Αφριν αναγκάζοντας τους Σύρους Κούρδους να φύγουν, ενώ μέχρι σήμερα υπήρξαν πολύτιμοι σύμμαχοι των ΗΠΑ εναντίον του ISIS, του Ισλαμικού Κράτους που συνεχίζει το αιματοκύλισμα στην Ευρώπη με τρομοκρατικές ενέργειες μοναχικών λύκων.

Στο Αιγαίο η Τουρκία εμβολίζει ελληνικά πλοία στις νησίδες που αμφισβητούνται στα Δωδεκάνησα, κρατεί δύο Έλληνες στρατιώτες που βρέθηκαν σε τουρκικό έδαφος κατηγορώντας τους για κατασκοπεία και στην Κύπρο, πριν από ένα μήνα παρεμπόδισε τη γεώτρηση του πλοίου Eni Saipem 12000. [...] Η Άγκυρα καταγγέλλει ότι η ΕΕ έχει χάσει την ουδετερότητα της σχετικά με τη συνεχιζόμενη διαμάχη με την Κύπρο και την Ελλάδα ξεχνώντας ότι τόσο η Κύπρος όσο και η Ελλάδα είναι πλήρη μέλη της ΕΕ, ενώ η Άγκυρα δεν είναι ακόμα και ίσως δεν θα γίνει ποτέ. [...]

Ωστόσο, η ΕΕ έχει ενοχληθεί από την νεο-οθωμανική πολιτική της Άγκυρας στην περιοχή και πιθανόν θα απαιτήσει συμμόρφωση σε όλες τις συμφωνίες, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προστατεύουν το διεθνές δίκαιο στα κυπριακά και στα ελληνικά ύδατα. Ίσως στη Βάρνα θα αρχίσουμε να μιλάμε τελικά για ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική» καταλήγει το δημοσιεύμα της ιταλικής εφημερίδας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Μαρ 2018


Της Judy Dempsey

Στους Γερμανούς δεν θα αρέσει. Για άλλη μία φορά, η χώρα θα ηγείται από τον ίδιο ευρύ συνασπισμό των συντηρητικών και των σοσιαλδημοκρατών. Τους πήρε πέντε χρόνια να σχηματίσουν κυβέρνηση μετά από τις εκλογές στη Γερμανία τον περασμένο Σεπτέμβριο. Η Angela Merkel τώρα πρόκειται να ξεκινήσει την τέταρτη θητεία της και να ολοκληρώσει14 χρόνια ως Καγκελάριος.

Αλλά είναι καλά νέα για το Παρίσι και τις Βρυξέλλες σε μια περίοδο που θα χρειαστεί αποφασιστική ηγεσία σχετικά με τις διαπραγματεύσεις για το Brexit, την μεταρρύθμιση της ευρωζώνης και μιας πολύ αναγκαίας μεταναστευτικής και προσφυγικής πολιτικής.

Η Merkel μπορεί να ευχαριστήσει τον Γερμανό πρόεδρο Frank Walter-Steinmeier για το ότι έπεισε το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα να εισέλθει στον συνασπισμό, στον οποίο αρχικά το κόμμα αντιδρούσε. Και πολλά credits πρέπει να δοθούν στους νέους και νεαρούς ηγέτες του SPD, Olaf Scholz και Andrea Nahles, τη γ.γ. του κόμματος. Σε ψηφοφορία μεταξύ των μελών του κόμματος, οι Scholz και Nahles κατάφεραν να αντιστρέψουν την σκεπτικιστική πτέρυγα και να δώσει τη στήριξή της σε άλλον έναν συνασπισμό.

Τους τελευταίους μήνες, σε αντίθεση με τους συντηρητικούς, το SPD είχε κάποιες έντονες εσωτερικές, αλλά επίσης και δημόσιες, δημοκρατικές συζητήσεις για το εάν θα συνεχίσει στον μεγάλο συνασπισμό. Μια νεότερη γενιά Σοσιαλδημοκρατών (στα 20 τους), ήθελαν το κόμμα να μείνει εκτός, να ανανεωθεί το ίδιο το κόμμα και να γίνει μια ισχυρή και βιώσιμη αντιπολίτευση στην Bundestag.

Αυτό το αποτέλεσμα θα είχε αφήσει τη Merkel με μια κυβέρνηση μειοψηφίας, η οποία θα ήταν ασταθής –το τελευταίο πράγμα που θα ήθελαν Γερμανία και Ευρώπη δεδομένης της έκβασης των ιταλικών εκλογών στις 4 Μαρτίου, στις οποίες οι λαϊκιστές και τα ακροδεξιά κόμματα έλαβαν τις περισσότερες ψήφους.

Επίσης, δεν υπήρχε καμία διάθεση μεταξύ των περισσότερων γερμανικών κομμάτων-εκτός του ακροδεξιού AfD- για νέες εκλογές. Το SPD είναι κατεστραμμένο οικονομικά και πολιτικά, κρίνοντας από τις τελευταίες δημοσκοπήσεις. Και μαζί με τους Συντηρητικούς της Merkel, το SPD θα είχε παγιδευτεί από τους ψηφοφόρους.

Εν ολίγοις, ούτε η Merkel ούτε η Nahles είχαν που να πάνε.

Είναι εύκολο να είναι κανείς κυνικός για αυτόν το νέο συνασπισμό, ιδιαίτερα από τη στιγμή που το SPD είχε εντελώς επισκιαστεί από τους Συντηρητικούς της Merkel –ή μάλλον, από την ίδια τη Merkel- στον τελευταίο συνασπισμό που διήρκεσε από το Νοέμβριο του 2013 μέχρι το Σεπτέμβριο του 2017. Αυτή τη φορά, θα μπορούσε να είναι διαφορετικά.

Του SPD τώρα ηγούνται νεότεροι άνθρωποι. Οι στάβλοι έχουν καθαριστεί. ΟΙ Scholz και Nahles επίσης φαίνεται να έχουν ενώσει το κόμμα μετά από κάποιες αντιπαραθέσεις μεταξύ του πρώην ηγέτη Martin Schulz και του τωρινού ΥΠΕΞ, Sigmar Gabriel.

Και το Jusos, το κίνημα των νέων Σοσιαλδημοκρατών, έχει δεχθεί ευγενικά ότι το 66% των 460.000 μελών του κόμματος, ψήφισε υπέρ του συνασπισμού. Παρά τις δημοσκοπήσεις που έδειχναν ότι το SPD βρίσκεται πίσω από το AfD, με τους νέους ανθρώπους στο τιμόνι, η Nahles ίσως να μπορεί να εκμεταλλευτεί τα επόμενα τέσσερα χρόνια για να αντιστρέψει την τύχη του κόμματος.

Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τους Χριστιανοδημοκράτες της Merkel ή τους Χριστιανοκοινωνιστές του αδελφού κόμματος της Βαυαρίας. Και τα δύο έχουν εξίσου γερασμένους ηγέτες, αν και η Merkel έχει κάνει κάποια βήματα και έχει φέρει αρκετούς νέους ανθρώπους –ιδιαίτερα γυναίκες- στα υψηλότερα κλιμάκια του κόμματος.

Το SPD επιθυμεί επίσης να ξεκινήσει να ασκεί πολιτική, κάτι που δεν έκανε καθόλου στη διάρκεια του τελευταίου μεγάλου συνασπισμού ή στην πρώτη συμμαχία με τη Merkel το 2005. Και όποτε το έκανε, η Merkel έπαιρνε τα εύσημα. Αυτή τη φορά, οι Σοσιαλδημοκράτες έχουν μια ατζέντα για την Ευρώπη και μία για το εσωτερικό.

Η Nahles και η ομάδα της συμβαδίζουν με τα σχέδια του Γάλλου προέδρου Emmanuel Macron να μεταρρυθμίσει την ευρωζώνη. Όσο ασαφής ωστόσο και αν είναι η συμφωνία συνασπισμού για την Ευρώπη, υπάρχει μια πιθανότητα οι Σοσιαλδημοκράτες να επικεντρωθούν στην μελλοντική πορεία της ΕΕ. Αυτό δεν πρόκειται να είναι πιο εύκολο δεδομένης της διευρυμένης διαίρεσης μεταξύ Ανατολής και Δύσης και του αβέβαιου αποτελέσματος των εκλογών της Ιταλίας. Στο εσωτερικό, το SPD θα εστιάσει στις πολύ αναγκαίες επενδύσεις για υποδομές και ψηφιοποίηση.

Έτσι, παρά την ανακούφιση που αισθάνθηκαν το Παρίσι και οι Βρυξέλλες που παραμένει επικεφαλής η Merkel, η Γερμανία και η Γαλλία πρέπει τώρα να αντιμετωπίσουν το θέμα της Ιταλίας, που είναι η τρίτη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης, η όγδοη μεγαλύτερη του κόσμου, και ιδρυτικό μέλος της ΕΕ.

Ο κεντροδεξιός συνασπισμός, υπό το Forza Italia του πρώην πρωθυπουργού Silvio Berlusconi, φαίνεται ότι λαμβάνει τις περισσότερες ψήφους στην κάτω βουλή, αλλά όχι αρκετές για να σχηματίσει πλειοψηφία.

Το αντισυστημικό Κίνημα Πέντε Αστέρων βρίσκεται στη δεύτερη θέση και πρόκειται να γίνει το μεγαλύτερο μεμονωμένο κόμμα της Ιταλίας. Ο κυβερνών κεντροαριστερός συνασπισμός ήρθε τρίτος, με μια εκστρατεία που κυριαρχήθηκε από έντονη κριτική για την μαζική μετανάστευση, τα υψηλά επίπεδα της ανεργίας των νέων και την αύξηση της φτώχειας.

Πραγματικά, όπως ανέφερε ο Economist για την προεκλογική εκστρατεία, "η χώρα είναι σε κακή κατάσταση για να αντέξει την επόμενη κρίση. Μια υπεύθυνη, μεταρρυθμιστική κυβέρνηση είναι τόσο απαραίτητη όσο ποτέ”.

Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί σύντομα. Αλλά θα ήταν λάθος για το Βερολίνο, το Παρίσι, και τις Βρυξέλλες να σταματούν την μεταρρύθμιση της ευρωζώνης μέχρι να δημιουργηθεί μία νέα και σταθερή κυβέρνηση στη Ρώμη. Με ή χωρίς την Ιταλία, είναι ώρα να αναζωογονήσουμε το γαλλό-γερμανικό κινητήρα.

Carnegieeurope
Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



23 Φεβ 2018


Η Τουρκία δεν θα επιτρέψει την δημιουργία τετελεσμένων στην Ανατολική Μεσόγειο, δήλωσε ο Τούρκος Υπουργός Ενέργειας Μπεράτ Αλμπαϊράκ, προσθέτοντας ότι όσο δεν υπάρχει μια σοφή λύση στην διαδικασία η Τουρκία θα έχει συνεχή επιρροή, μεταδίδει ο Φιλελεύθερος.

Μιλώντας στο Φόρουμ Ενέργειας και Μεταλλωρυχείων Τουρκίας, ο Τούρκος Υπουργός είπε ότι “η Τουρκία ακολούθησε μια εποικοδομητική στάση ειδικά στο θέμα της ‘βορείου Κύπρου’ αλλά η ‘νότια Κύπρος’ με την ένταξή της στην ΕΕ δημιούργησε τετελεσμένα”. Υποστήριξε ότι η Ε/κ πλευρά “δεν ασκεί μόνο μονομερή πολιτική στο νησί αλλά και στα χωρικά ύδατα και την ΑΟΖ”.

“Μέχρι χθες η εποικοδομητική και υπομονετική στάση της Τουρκίας γινόταν αντιληπτή ως μια παθητική στάση αλλά εμείς τα τελευταία δύο χρόνια κάναμε μια σημαντική διαφοροποίηση σε αυτή τη διαδικασία και είπαμε ότι ο πλούτος και όλα γύρω από την Κύπρο ανήκουν στους Κυπρίους.

Αν εσείς εδώ προσπαθήσετε να δημιουργήσετε τετελεσμένα δεν θα το επιτρέψουμε. Δεν είναι μια λογική και σοφή διαδικασία και η Τουρκία έχει θέσει επί τάπητος τη στάση της”, ανέφερε προσθέτοντας ότι “αυτή η διαδικασία συνεχίζεται. Όσο δεν επέρχεται μία σοφή λύση σε αυτή τη διαδικασία, εμείς θα έχουμε συνεχή επιρροή. Εμείς λέμε ως Τουρκία ‘πρέπει να αυξήσουμε τη συνεργασία μας’” ανέφερε.

Ιταλικό ΥΠΕΞ: Δεν έγιναν συναντήσεις με μέλη της τουρκοκυπριακής κοινότητας

Δεν έχουν λάβει χώρα οποιεσδήποτε συναντήσεις μεταξύ της Ιταλικής Κυβέρνησης και μελών της τουρκοκυπριακής κοινότητας για το ζήτημα του σκάφους που έχει ενοικιαστεί από την ΕΝΙ, το οποίο εξακολουθεί να παραμένει σταματημένο στα ανοιχτά της Κύπρου, όπως μεταδίδει το πρακτορείο ειδήσεων ΑΝΣΑ.

Το πρακτορείο επικαλείται πηγές από το Ιταλικό Υπουργείο Εξωτερικών, οι οποίες έχουν μέχρι στιγμής απορρίψει σχετικές αναφορές που δημοσιεύθηκαν στα τουρκικά ΜΜΕ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Φεβ 2018


Στον κίνδυνο της ισλαμικής τρομοκρατίας αναφέρονται, στην ετήσια έκθεσή τους που παρουσιάσθηκε σήμερα, οι ιταλικές μυστικές υπηρεσίες.

«Η απειλή της τζιχαντιστικής τρομοκρατίας είναι ουσιαστική και παρούσα», αναφέρεται στην έκθεση. Προστίθεται, επίσης, ότι «η χώρα έχει γίνει αντικείμενο της εχθρικής προπαγάνδας του Νταές και στην ιταλική επικράτεια συνεχίζουν να βρίσκονται εξτρεμιστές- ιταλόφωνοι που σερφάρουν στο διαδίκτυο».

Στην έκθεση γίνεται αναφορά σε «εμβληματικές περιπτώσεις της τζιχαντιστικής προπαγάνδας, η οποία είναι σε θέση να προκαλέσει βίαιες συμπεριφορές σε ανθρώπους που φαινομενικά μοιάζουν να έχουν ενταχθεί στην κοινωνία, αλλά που στην πραγματικότητα είναι θύματα ψυχικής αστάθειας ή έχουν προβληματική προσωπική και θρησκευτική ταυτότητα». Οι ιταλικές μυστικές υπηρεσίες τονίζουν ότι ο ισλαμιστικός εξτρεμισμός καταφέρνει να προωθεί την προπαγάνδα του τόσο στις φυλακές, όσο και μέσα σε απομονωμένες, κλειστές οικογένειες.

Οι υπηρεσίες ασφαλείας της Ρώμης εφιστούν την προσοχή των ιταλικών θεσμών και σε σχέση με την δυνατότητα εξτρεμιστικοί χώροι να προσπαθήσουν -μέσω του διαδικτύου- να επηρεάσουν τη συμπεριφορά των ψηφοφόρων ενόψει των βουλευτικών εκλογών της 4ης Μαρτίου. Στην έκθεση, τέλος, γίνεται αναφορά και σε οργανώσεις της ιταλικής εξτρεμιστικής δεξιάς, οι οποίες απευθύνονται κυρίως στους νέους και επιχειρούν να προωθήσουν εθνικιστικές θέσεις και αρνητικά συναισθήματα έναντι των μεταναστών που ζουν στην Ιταλία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



26 Νοε 2017


Γράφει ο Ceteris Paribus

Ενώ η έρπουσα γερμανική πολιτική κρίση προχωρεί με νέα «επεισόδια», καλό είναι να αρχίσουμε να στρέφουμε την προσοχή μας στον επόμενο σταθμό της ευρωπαϊκής πολιτικής αστάθειας, που απ’ ό,τι φαίνεται θα είναι η Ιταλία.

Οι έκδηλες επιπτώσεις των οικονομικών και πολιτικών προβλημάτων της τρίτης σε οικονομική ισχύ χώρας της Ευρωζώνης και της Ε.Ε. είναι σε μια ιδιότυπη «αναστολή», εν αναμονή των ιταλικών εκλογών, που θα διεξαχθούν το αργότερο τον ερχόμενο Μάιο. Καθώς όμως πλησιάζουμε σε αυτό το ορόσημο, αυτή η ιδιότυπη «αναστολή» θα βαίνει προς το τέλος της. Πολύ περισσότερο που υπάρχουν σημαντικοί λόγοι οι οποίοι καθιστούν εξαιρετικά πιθανό οι εκλογές να επισπευσθούν για τον ερχόμενο Μάρτιο.

Όταν στο Βερολίνο έχει ξεσπάσει μια «απρόσμενη» πολιτική κρίση, πόσες πιθανότητες υπάρχουν τα αποτελέσματα των ιταλικών εκλογών να μην αποτελέσουν ένα νέο πολιτικό σοκ για την Ευρώπη; Το ερώτημα είναι σχεδόν ρητορικό, διότι όλοι γνωρίζουν -και συμφωνούν με- την απάντηση…

«Άρχισαν τα όργανα» με Κομισιόν…

Αδιαφορώντας για το πολιτικό κόστος και με βάση το business as usual, η ΕΚΤ και η Κομισιόν έδωσαν το τελευταίο διάστημα τροφή για νέες «κόντρες» με υψηλά ιστάμενους Ιταλούς ιθύνοντες.

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έψεξε την ιταλική κυβέρνηση για το γεγονός ότι η Ιταλία δεν έπιασε τους συμφωνημένους στόχους για το έλλειμμα του προϋπολογισμού, αποτυγχάνοντας έτσι να πετύχει τους επίσης συμφωνημένους στόχους για τη μείωση του χρέους (που έχει ξεπεράσει το 130% του ΑΕΠ). Η απόκλιση είναι μικρή (0,2% του ΑΕΠ), που μεταφράζεται σε περίπου 5 δισ. ευρώ μεγαλύτερο έλλειμμα, και η κόντρα μεταξύ του ιταλικού υπουργείου Οικονομικών και της Κομισιόν θα μπορούσε να είναι απλώς μια βαρετή επανάληψη αντίστοιχων του παρελθόντος που τελικά διευθετούνταν χωρίς περαιτέρω «δράματα». Ωστόσο, ξεσπώντας τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, 4-6 μήνες πριν τις ιταλικές εκλογές, μπορεί να αποδειχθεί πολιτικά σημαντική. Ο υπουργός Οικονομικών της Ιταλίας αναγκάστηκε να «αποκλείσει ρητά» τη λήψη νέων οικονομικών μέτρων, αλλά η ζημιά έχει γίνει: το θέμα «νέα μέτρα» που απειλεί να επιβάλει η «κακή Κομισιόν» έχει ενταχθεί για τα καλά στην ιταλική προεκλογική ατζέντα. Και δεν χρειάζεται ιδιαίτερη φαντασία για να καταλάβουμε ποιοι ωφελούνται: το Κίνημα των 5 Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο, η Λέγκα του Βορρά και ο… Μπερλουσκόνι που επανέρχεται στο πολιτικό προσκήνιο – όλοι όσοι εκφράζουν τις ευρωσκεπτικιστικές και «αντισυστημικές» πολιτικές τάσεις στην Ιταλία.

…και με ΕΚΤ

Ανάλογες τριβές εκδηλώνονται και σε ένα δεύτερο ζήτημα, ιδιαίτερης κρισιμότητας και ευαισθησίας για την Ιταλία: το ζήτημα των ιταλικών τραπεζών. Η πρόσφατη οδηγία της ΕΚΤ, βάσει της οποίας από 1/1/2018 οι ευρωπαϊκές συστημικές τράπεζες θα πρέπει να καλύπτουν με προβλέψεις στο 100% τα νέα «κόκκινα» δάνεια που θα δημιουργούνται, έχουν πυροδοτήσει νέο γύρο νευρικότητας και αντιπαραθέσεων μεταξύ των ιταλικών θεσμικών αρχών και της ΕΚΤ.

Στα τέλη Ιουνίου, η Ιταλία προχώρησε στη διάσωση με δημόσιο χρήμα δύο ιταλικών τραπεζών, της VenetoBanca και της Banca Popolare di Vicenza. Η ΕΚΤ και η Κομισιόν (και στο βάθος το Βερολίνο…) συναίνεσαν τότε στην ωμή παραβίαση των κανόνων «εξυγίανσης» των ευρωπαϊκών τραπεζών βάσει των θεσπισθέντων στο πλαίσιο της ευρωπαϊκής τραπεζικής «ενοποίησης». Με ένα εξόφθαλμο τέχνασμα, οι δύο τράπεζες ανακηρύχθηκαν… μη συστημικές, οπότε εκκαθαρίστηκαν με βάση τους κανόνες του ιταλικού δημοσίου και όχι με βάση τους κανόνες του bail-in! Αυτή η σκανδαλώδης παράκαμψη έκανε τότε το Bloomberg να τιτλοφορήσει άρθρο του με το δηκτικό «η ευρωπαϊκή τραπεζική ένωση πεθαίνει στην Ιταλία». Αυτή η «περίεργη» συναίνεση στο να εκκαθαριστούν οι δύο τράπεζες με δημόσιο χρήμα ήταν ακριβώς η απόδειξη ότι οι δύο τράπεζες ήταν εξόχως… συστημικές: η κατάρρευσή τους ή η εφαρμογή του bail-in θα συμπαρέσυρε, άλλες, ισχυρότερες ιταλικές τράπεζες, τελικά το ιταλικό τραπεζικό σύστημα στο σύνολό του, ανάβοντας μια νέα ευρωπαϊκή «πυρκαγιά».

Σε αυτή την υπόθεση, ωστόσο, υπάρχει και ένα δευτερεύον, αλλά όχι άνευ σημασίας, πολιτικό στοιχείο: οι δύο διασωθείσες τράπεζες ήταν στυλοβάτες της οικονομίας του Βένετο, το οποίο Βένετο είναι με τη σειρά του η ιστορική πολιτική βάση της Λέγκας του Βορρά…

Για να επανέλθουμε στη νέα οδηγία της ΕΚΤ που θα ισχύσει από 1/1/2018, πολλοί στην Ιταλία εκτιμούν ότι θα αποτελέσει τη θρυαλλίδα για να «εκραγεί» το ιταλικό τραπεζικό σύστημα. Αυτές τις μέρες, ο επικεφαλής του Τμήματος Ανάλυσης της Ιταλικής Επιτροπής Κεφαλαιαγοράς, με «πύρινο» άρθρο του, καταφέρεται κατά της ΕΚΤ χτυπώντας το ελληνικό… σαμάρι: θεωρεί την οδηγία επικίνδυνη και εκτιμά ότι οι ελληνικές τράπεζες είναι σε χειρότερη κατάσταση από τις ιταλικές, αλλά η σιωπή της Ελλάδας είναι «εκκωφαντική»…

Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι το ζήτημα θα έχει περίοπτη θέση στο ιταλικό προεκλογικό «μενού»…

Μία ακόμη νίκη των «αντισυστημικών»;

Οι τάσεις στην ιταλική πολιτική σκηνή είναι σαφείς: Το κίνημα των 5 Αστέρων του Μπέπε Γκρίλο (ευρωσκεπτικιστικό και με θέση για διεξαγωγή δημοψηφίσματος για το ευρώ) εμφανίζεται να έχει δυναμική κατάκτησης της πρώτης θέσης, ακολουθεί η δεξιά όπου ο Μπερλουσκόνι επιχειρεί δυναμική επάνοδο προσεγγίζοντας μάλιστα και τη Λέγκα του Βορρά, ενώ η κεντροαριστερά δεν εμφανίζει δυναμική ανάκαμψης.

Οι πρόσφατες εκλογές για το περιφερειακό συμβούλιο της Σικελίας ήταν ένα σοκ για τις φιλοευρωπαϊκές-συστημικές δυνάμεις. Πρώτος αναδείχθηκε ο υποψήφιος του Μπερλουσκόνι, δεύτερος ο υποψήφιος του Κινήματος των 5 Αστέρων (αμφότεροι με ποσοστά αρκετά πάνω από 30%) και τρίτος με το αναιμικό για κόμμα εξουσίας 18,5% ο υποψήφιος του Δημοκρατικού Κόμματος – η ήττα του τελευταίου ήταν τέτοια, ώστε να γίνεται πλέον λόγος ότι «τρίζει η καρέκλα» του Ματέο Ρέντσι…

Δεδομένου ότι το Μάιο η Κομισιόν θα αποφανθεί αν και τι είδους έκτακτα μέτρα θα πρέπει να λάβει η Ιταλία για να διορθώσει το έλλειμμά της και να ελέγξει το χρέος της, βάσει και των ανακοινώσεων της Eurostat στα τέλη Απριλίου για τα δημοσιονομικά των χωρών-μελών, οι εκλογές προφανώς πρέπει να προηγηθούν… Απομένει λοιπόν λίγος χρόνος για να μάθουμε αν -όπως προκύπτει από τη «λογική» των πραγμάτων- θα έχουμε άλλη μια νίκη των «αντισυστημικών» δυνάμεων, αυτή τη φορά στη χώρα με την τρίτη ισχυρότερη οικονομία της Ε.Ε.

Ένα ερώτημα τεράστιας σημασίας, που θα μας αναγκάσει να γράψουμε ξανά και ξανά…

RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



25 Νοε 2017


«Η Ιταλία δεν πρόκειται να εγκρίνει έκτακτα οικονομικά μέτρα, υπάρχει ανάπτυξη», επιμένουν ο υπουργός Οικονομικών Πιέρ Κάρλο Πάντοαν και ο πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλόνι τη στιγμή που το δημόσιο χρέος της χώρας ξεπερνά το 130% του ΑΕΠ.

Παρά τις ανησυχίες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για το ύψος του ιταλικού δημοσίου χρέους και τη διαπίστωση ότι η πραγματική μείωσή του δεν ανταποκρίνεται στις δεσμεύσεις της ιταλικής κυβέρνησης, η Ρώμη αποκλείει κατηγορηματικά το ενδεχόμενο να λάβει έκτακτα οικονομικά μέτρα. Η Κομισιόν διαπίστωσε ότι το ιταλικό έλλειμμα δεν μειώνεται με τους ρυθμούς που έχουν συμφωνηθεί. Η διαφορά ανάμεσα στις δεσμεύσεις και στην πραγματική μείωση είναι 0,2% - ποσοστό που αντιστοιχεί σε περίπου πέντε δισεκατομμύρια ευρώ.

Η κυβέρνηση της Ρώμης προσπαθεί να φανεί αισιόδοξη και επιμένει ότι του χρόνου το ΑΕΠ της χώρας θα αυξηθεί κατά 1,5%. Αλλά οι Βρυξέλλες περιορίζουν στις προβλέψεις τους το ποσοστό αυτό στο 1,3% και υπενθυμίζουν ότι η Ιταλία έχει την χαμηλότερη οικονομική ανάπτυξη όλων των χωρών της Ένωσης. Παράλληλα, το δημόσιο χρέος της Ιταλίας συνεχίζει να ξεπερνά το 130% του ΑΕΠ. Πολλοί αναλυτές τονίζουν ότι ακόμη και ο σχετικά ελαστικός ευρωπαίος επίτροπος Πιέρ Μοσκοβισί θεωρεί πως η Ρώμη θα έπρεπε να έχει επωφεληθεί της μικρής, έστω, ανάπτυξής της, για να αρχίσει, επιτέλους, να μειώνει αποτελεσματικά το χρέος.

Τα δεδομένα αυτά δημιουργούν κλίμα αβεβαιότητας ενόψει και των ιταλικών βουλευτικών εκλογών της ερχόμενης Άνοιξης. Η προεκλογική εκστρατεία ουσιαστικά έχει ήδη αρχίσει. Και είναι περίπου φυσικό, όλοι να διαψεύδουν, στην φάση αυτή, ότι θα ληφθούν νέα οικονομικά μέτρα. Οι κάλπες, όμως, τελικά, είναι πιθανό να στηθούν τον Μάρτιο (και όχι δυο μήνες αργότερα) όπως προτιμούν ο Ματέο Ρέντσι και ο Σίλβιο Μπερλουσκόνι. Διότι τον ερχόμενο Μάιο η Ευρωπαϊκή Ένωση θα αποφασίσει αν η Ρώμη θα πρέπει να προχωρήσει σε νέες περικοπές. Και όλοι ελπίζουν τα κάστανα από την φωτιά να αναγκασθεί να τα βγάλει η νέα κυβέρνηση, η οποία θα διαδεχθεί εκείνη του Πάολο Τζεντιλόνι.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



24 Οκτ 2017


Αν η καθυστέρηση ανακήρυξης και οριοθέτησης ΑΟΖ με Αλβανία και Τουρκία οφείλεται στην κακοβουλία των γειτόνων, με την Ιταλία ποιο είναι το εμπόδιο;

Δεν μπορεί να είναι τυχαίο το γεγονός, ότι έχουμε ανοικτά μέτωπα παντού, ακόμη και με φιλικές χώρες, ακόμη και σε δευτερεύοντα θέματα, που μπορούν να επιλυθούν χωρίς μεγάλες δυσκολίες. Αφήνουμε τα προβλήματα να χρονίζουν, με αποτέλεσμα όταν έρθει η ώρα επίλυσης, να μας βρίσκουν σε δυσχερή θέση.

Το ερώτημα πλανάται επί χρόνια: Αν η καθυστέρηση ανακήρυξης και οριοθέτησης ΑΟΖ με Αλβανία και Τουρκία οφείλεται στην κακοβουλία των γειτόνων, με την Ιταλία ποιο είναι το εμπόδιο, δεδομένου ότι από το 1977 υπήρξε η οριοθέτηση με σύμφωνη γνώμη των δύο χωρών;

Προ πολλού καιρού είχα γράψει για την διαμαρτυρία των Ελλήνων ψαράδων του Ιουνίου, που βλέπουν τους Ιταλούς να ψαρεύουν λίγο έξω από τα έξη μίλια της ελληνικής υφαλοκρηπίδας. Και ζητούσαν την επίδειξη ενδιαφέροντος από πλευράς της ελληνικής πολιτείας για αντιμετώπιση της καταλήστευσης των ιχθυαλιευμάτων. Το εμπόδιο δηλαδή, για την ρύθμιση του θέματος της ΑΟΖ με την Ιταλία, είναι τα συμφέροντα των Ιταλών ψαράδων.

Είναι αυτό τόσο μεγάλο εμπόδιο; Φαίνεται πως είναι, και το αποκαλύπτει ο καθηγητής Θεόδωρος Καρυώτης, στην ιστοσελίδα του Μιχ. Ιγνατίου και δίνει πληροφορίες για το γεγονός ότι η Ελλάδα παραχώρησε ελάχιστα οικόπεδα για εξερεύνηση στο Ιόνιο Πέλαγος, ενώ θα μπορούσε να δώσει οικόπεδα σε όλη την έκταση της οριοθετημένης υφαλοκρηπίδας της με την Ιταλία.

Η αντίδραση προέρχεται από το ιταλικό υπουργείο Τροφίμων, Γεωργίας και Αλιείας που υποστηρίζει ότι οι Ιταλοί ψαράδες έχουν, για δεκαετίες τώρα, παραδοσιακά αλιευτικά δικαιώματα στο Ιόνιο Πέλαγος και φτάνουν μέχρι τα 6 μίλια των χωρικών μας υδάτων.

Το πιο εξωφρενικό είναι ότι ο αρμόδιος Υπουργός αντιδρά και για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος, ισχυριζόμενος ότι οι Ιταλοί έχουν, επίσης, παραδοσιακά αλιευτικά δικαιώματα στην Ρόδο και την Κρήτη! Επιπλέον, φαίνεται ότι έχει βάλει το χεράκι του και στην οριοθέτηση ανάμεσα στην Ελλάδα και την Αλβανία, αναφέροντας ότι και σε εκείνη την περιοχή οι Ιταλοί έχουν παραδοσιακά αλιευτικά δικαιώματα.

Από την άλλη πλευρά, ο νυν και οι προηγούμενοι πρωθυπουργοί της Ελλάδας δεν δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ΑΟΖ, αφού το θέμα δεν δίνει άμεσα ψήφους, και δεν θέλουν στο κεφάλι τους "σκουτούρες". Άλλωστε, ούτε η εκάστοτε αντιπολίτευση ενοχλεί, ούτε ο λαός ενδιαφέρεται για τα συμφέροντά του. Όλα καλά, επομένως.

Ως προς την Αίγυπτο, η οριοθέτηση είναι περισσότερο σημαντική, επειδή δίνει πλήρη επήρεια στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Ρω, Μεγίστη, Στρογγύλη). Με αυτή την σωστή οριοθέτηση η Τουρκία δεν διαθέτει θαλάσσια σύνορα με την Αίγυπτο. Η Λεκάνη του Ηροδότου, που κείται στο κρίσιμο τρίγωνο ανάμεσα στην Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο, είναι το κλειδί στα θέματα ενέργειας της Ανατολικής Μεσογείου, γιατί εκεί βρίσκονται τα μεγαλύτερα κοιτάσματα υδρογονανθράκων.

Φάνηκε ότι με την αλλαγή καθεστώτος στην Αίγυπτο είχε ανοίξει ένας νέος δρόμος που έκανε την Ελλάδα αισιόδοξη για μια οριοθέτηση που θα ήταν χρήσιμη και για τα δύο κράτη και θα διευκόλυνε την συμμετοχή της Κύπρου όχι μόνο για να γίνει, επιτέλους, οριοθέτηση με την Ελλάδα αλλά και να συμπληρωθεί η οριοθέτηση της Κύπρου με την Αίγυπτο το 2003, όταν η κυβέρνηση Κληρίδη αποδέχτηκε την παρέμβαση της κυβέρνησης Σημίτη για μερική οριοθέτηση της ΑΟΖ, προκειμένου να μην ενοχληθεί η Τουρκία.

Θυμίζω, ότι συνεχώς επαναλαμβάνω να βιαστούν οι Έλληνες, όσο μας ευνοεί η παρούσα κατάσταση. Αλλά, ενώ η οριοθέτηση είναι από καιρό έτοιμη και περιμένει να πέσουν οι υπογραφές από τις δύο κυβερνήσεις κάποια στελέχη της αιγυπτιακής κυβέρνησης σαμποτάρουν αυτή την οριοθέτηση υποστηρίζοντας τις θέσεις της Τουρκίας!

Βεβαίως, μετά την τελευταία επίσκεψη του Αλ. Τσίπρα και του Ν. Κοτζιά στο Κάιρο για την Τριμερή Συνάντηση, με τη συμμετοχή και του Κύπριου προέδρου Ν. Αναστασιάδη, φαίνεται ότι η αιγυπτιακή κυβέρνηση για λόγους και γεωστρατηγικούς, αλλά και αμιγώς οικονομικούς, ζήτησε από την Αθήνα να επιχειρηθεί σε πολιτικό επίπεδο η αναζήτηση λύσης στο θέμα των Θαλασσίων Ζωνών.

Η θέση αυτή, και μάλιστα με ιδιαίτερη σπουδή, εκφράστηκε, σύμφωνα με πληροφορίες, από τον ίδιο τον πρόεδρο Αλ Σίσι. Αυτή η σπουδή του Αιγύπτιου προέδρου ικανοποίησε μεν την Αθήνα, αλλά συγχρόνως προκάλεσε ιδιαίτερο "άγχος", λόγω της δεδομένης αντίδρασης της Τουρκίας, στο ενδεχόμενο κατάληξης σε συμφωνία των δυο χωρών για οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών τους στην Ανατολική Μεσόγειο, την οποία και με πρόσφατες ρηματικές διακοινώσεις της η Άγκυρα θεωρεί ως τουρκική υφαλοκρηπίδα…

Και τα εύκολα και τα δύσκολα, ο πολιτικός κόσμος δείχνει ανήμπορος αρχικώς να κατανοήσει την σπουδαιότητά τους, και εν συνεχεία να τα επιλύσει.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



23 Οκτ 2017


Οι πολίτες των πλούσιων ιταλικών περιφερειών του Βένετο και της Λομβαρδίας τάχθηκαν κατά συντριπτική πλειοψηφία υπέρ της εκχώρησης μεγαλύτερης αυτονομίας σ' αυτές στο συμβουλευτικού χαρακτήρα δημοψήφισμα που διεξήχθη την Κυριακή. Την ίδια ώρα η κυβέρνηση της Ρώμης δηλώνει έτοιμη να ξεκινήσει διαπραγμάτευση.

Το δημοψήφισμα, η οργάνωση του οποίου δεν θα απασχολήσει ιδιαίτερα για πολύ καιρό, απέκτησε ξαφνικά ιδιαίτερη πολιτική σημασία

Συγκεκριμένα, μετά την ψηφοφορία για την αυτοδιάθεση της Καταλονίας και τα επακόλουθά της, το δημοψήφισμα στην Ιταλία απέκτησε ξαφνικά ιδιαίτερη πολιτική σημασία, αν και οι οργανωτές του δεν έπαυαν να επαναλαμβάνουν χθες βράδυ την προσήλωσή τους στην ενότητα της Ιταλίας.

Με βάση με τα σχεδόν τελικά αποτελέσματα, οι ψηφοφόροι τάχθηκαν κατά το 95% υπέρ του ναι στη Λομβαρδία, ενώ στο Βένετο το ποσοστό του ναι ήταν ακόμη υψηλότερο, 98%. Η συμμετοχή εκτιμάται ότι ανήλθε στο 40% και στο 57% αντίστοιχα.

Ο περιφερειάρχης της Λομβαρδίας Ρομπέρτο Μαρόνι είχε δηλώσει πως θα θεωρούσε επιτυχία μια συμμετοχή πάνω από το 34%. Στο Βένετο, η ψηφοφορία δεν θα θεωρείτο έγκυρη εάν δεν ξεπερνιόταν το όριο του 50%.

Ο περιφερειάρχης στο Βένετο Λούκα Τζάια είδε στο αποτέλεσμα ένα θεσμικό "Μπιγκ Μπανγκ" και πρόσθεσε ότι την αυτονομία επιθυμεί "όλος ο πληθυσμός" κι όχι μόνο οι υποστηρικτές ενός κόμματος.

Στο Βένετο, μια πλούσια περιφέρεια, έδρα πολλών επιχειρήσεων, ο τοπικισμός είναι έντονος, ειδικά γύρω από τη Βενετία, που υπήρξε ανεξάρτητη πόλη-κράτος για μια χιλιετία. Σε αυτή την περιφέρεια η δημοσιοποίηση των αποτελεσμάτων καθυστέρησε εξαιτίας μιας επίθεσης που εξαπέλυσαν χάκερ.

Στη Λομβαρδία αντίθετα, όπου μπορούσε κανείς για πρώτη φορά να ψηφίσει χρησιμοποιώντας ταμπλέτες, ο περιφερειάρχης Ρομπέρτο Μαρόνι διαβεβαίωσε ότι το σύστημα λειτούργησε χωρίς προβλήματα.

Οι ψηφοφόροι εξέφρασαν την επιθυμία τους η περιφέρεια να αποκτήσει "επιπρόσθετες μορφές και ιδιαίτερους όρους αυτονομίας", βάσει μιας διατύπωσης που είναι εγγεγραμμένη στο ιταλικό Σύνταγμα. Η φύση και το εύρος αυτής της αυτονομίας θα αποτελέσει πλέον αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τη Ρώμη· εφόσον υπάρξει συμφωνία, θα πρέπει να επικυρωθεί από το ιταλικό κοινοβούλιο.

"Ψήφισα ναι για να αποκτήσει το Βένετο περισσότερη εξουσία σε μια μελλοντική Ιταλία πιο ισχυρή και πιο ομοσπονδιακή. Όχι στους εγωισμούς, ναι στην καλή διακυβέρνηση", έγραψε στο Twitter ο κεντροδεξιός δήμαρχος της Βενετίας Λουίτζι Μπρουνιάρο.

Ο Ματέο Σαλβίνι, ο αρχηγός της ακροδεξιάς Λέγκας του Βορρά, του κόμματος που έχει την εξουσία στις δύο περιφέρειες και προώθησε ενεργά το δημοψήφισμα, συνεχάρη τα εκατομμύρια πολίτες που κατ' αυτόν απαίτησαν μια "αποτελεσματικότερη" πολιτική, λιγότερη "γραφειοκρατία" και "ανακατωσούρα".

Υπέρ του ναι είχαν ταχθεί το κεντροδεξιό κόμμα Φόρτσα Ιτάλια του Σίλβιο Μπερλουσκόνι, το λαϊκιστικό Κίνημα Πέντε Αστέρων (M5S), καθώς και πολλά συνδικάτα και οργανώσεις εργοδοτών. Το κεντροδεξιό κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα δεν πήρε θέση.

Η Λομβαρδία (10 εκατ. κάτοικοι) και το Βένετο (5 εκατ.) είναι ανάμεσα στις πλουσιότερες περιφέρειες της Ιταλίας και συνεισφέρουν πάνω από το 30% του ΑΕΠ της χώρας. Συγκαταλέγονται επίσης στις πιο "ενάρετες" όσον αφορά το χρέος, τις κατά κεφαλή δημόσιες δαπάνες, τη λειτουργία του συστήματος υγείας. Πάνω απ' όλα, συνεισφέρουν στα κρατικά ταμεία περίπου 70 δισεκ. ευρώ τον χρόνο σε φόρους. Από αυτό το τεράστιο ποσό, οι Μαρόνι και Τζάια σκοπεύουν να απαιτήσουν το μισό από τη Ρώμη, για την αύξηση των δημοσίων δαπανών στις περιφέρειές τους για τις υποδομές, την υγεία και την παιδεία. Καταγγέλλουν κακοδιαχείριση από το κεντρικό κράτος και θέλουν αποτελεσματικότερη αξιοποίηση των δημοσίων πόρων μέσω της σύναψης πολύ διαφορετικών σχέσεων και συνεργειών ανάμεσα σε περιφέρειες κι ανάμεσα στις περιφέρειες και την κεντρική κυβέρνηση.

Αξιώνουν επίσης μεγαλύτερες εξουσίες όσον αφορά την ασφάλεια και τη μετανάστευση—κάτι που θα προϋπέθετε αναθεώρηση του Συντάγματος.

Η Λέγκα του Βορρά ιδρύθηκε τη δεκαετία του 1990 τασσόμενη υπέρ της εγκαθίδρυσης ανεξάρτητου κράτους στον ιταλικό βορρά, από τη Λομβαρδία στα δυτικά ως τη Βενετία στα ανατολικά. Δεν επιδιώκει πλέον την απόσχιση, ενώ η ηγεσία της προσπαθεί να διευρύνει την απήχησή της ενόψει των εκλογών της επόμενης χρονιάς, κάτι όμως που το χθεσινό δημοψήφισμα ίσως πλήξει, ιδίως επειδή αναμένεται να αναζωπυρώσει τις εντάσεις με τις φτωχότερες περιφέρειες του ιταλικού νότου.

Επικριτές της Λέγκας είδαν στη διοργάνωση του δημοψηφίσματος χάσιμο χρόνου και σπατάλη χρημάτων, αφού το ιταλικό Σύνταγμα προβλέπει ήδη ότι οι περιφέρειες μπορούν ανά πάσα στιγμή να διαπραγματεύονται με τη Ρώμη την παραχώρηση μεγαλύτερης αυτονομίας.

Ρώμη: Eίμαστε έτοιμοι για διαπραγμάτευση

"Έτοιμη να ξεκινήσει διαπραγμάτευση", δηλώνει με την σειρά της η κυβέρνηση της Ρώμης, δια στόματος του υφυπουργού αρμόδιου για περιφερειακά θέματα Τζανλούκα Μπρέσα μετά το χθεσινό δημοψήφισμα. Η κυβέρνηση Τζεντιλόνι, πάντως, είχε αφήσει να διαρρεύσει από την αρχή ότι βάσει νόμου η όλη αυτή διαδικασία θα μπορούσε να κινηθεί απλά και μόνον στέλνοντας μια επιστολή και ζητώντας να ξεκινήσει διάλογος ανάμεσα στην περιφέρεια και στην κεντρική πολιτική εξουσία.

Σε ό,τι αφορά την διοργάνωση του δημοψηφίσματος, πολλοί παρατηρητές υπογραμμίζουν σήμερα ότι μάλλον δεν άξιζε τον κόπο να ξοδευτούν στην περιφέρεια της Λομβαρδίας πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ για να μπορέσουν να ψηφίσουν οι πολίτες μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών από την στιγμή μάλιστα που σε αρκετές περιπτώσεις σημειώθηκαν προβλήματα στην αποτελεσματική χρήση των τάμπλετ.

"Η περιοχή του Βένετο είναι ανοικτή στον διάλογο, με στόχο να μπορέσει να γίνει το εργαστήρι της αυτονομίας" δήλωσε από την πλευρά του ο περιφερειάρχης Λούκα Τζάια. Ο γραμματέας της Λέγκα, ο Ματέο Σαλβίνι, έκανε λόγο για "ιστορική στιγμή". Αύριο αναμένεται να συνεδριάσει το συμβούλιο της περιφέρειας του Βένετο, για να ορίσει ένα πρώτο χρονοδιάγραμμα σε ό,τι αφορά την διαπραγμάτευση με την κυβέρνηση Τζεντιλόνι. Στην Λομβαρδία, αναμφίβολα, πολλοί περίμεναν ένα υψηλότερο ποσοστό συμμετοχής, δεδομένης και της υψηλής αποχής που καταγράφηκε, κυρίως στην πόλη του Μιλάνου. Ο περιφερειάρχης Ρομπέρτο Μαρόνι (από τα κύρια στελέχη της Λέγκα) σίγουρα δεν βγαίνει ενισχυμένος από την όλη αυτή διαδικασία: κάποια μέλη του κόμματός του άρχισαν ήδη να αμφισβητούν την στρατηγική του και ειδικότερα τους σχετικά ήπιους τόνους που επέλεξε να κρατήσει κατά τις περασμένες εβδομάδες.

Τι σημαίνει η νίκη των αυτονομιστών στην Ιταλία

«Έτοιμη να ξεκινήσει διαπραγμάτευση», δηλώνει η κυβέρνηση της Ρώμης, δια στόματος του υφυπουργού αρμόδιου για περιφερειακά θέματα Gianluca Bressa μετά το χθεσινό δημοψήφισμα στις περιφέρειες Βένετο και Λομβαρδία. Στην πρώτη, το «ναι» στην αυτονομία άγγιξε το 98,1%, στην δεύτερη το 95,64%. Η συμμετοχή στο δημοψήφισμα του Βένετο άγγιξε το 57,2%, με τις αισιόδοξες εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για 50%, ενώ στη Λομβαρδία περίπου στο 40%.

Ο ιταλός αναλυτής και καθηγητής του LSE, Lorenzo Codogno, εκτιμά πως με τα δημοψηφίσματα ναι μεν δεν αλλάζουν και πολλά στην Ιταλία, ωστόσο οι εξελίξεις των εθνικιστικών ρευμάτων χρήζουν προσοχής. Όπως περιγράφει, πρόκειται περισσότερο για μια κίνηση εσωτερικής κατανάλωσης ώστε να αναδιαταχθεί το πολιτικό σκηνικό σε μια από τις πλουσιότερες περιοχές της Ιταλίας και να αλλάξει ο συσχετισμός δύναμης της Lega Nord και άρα του κεντροδεξιού σχηματισμού του S. Berlusconi στις επόμενες εθνικές εκλογές.

Οι ψηφοφόροι εξέφρασαν την επιθυμία τους η περιφέρεια να αποκτήσει «επιπρόσθετες μορφές και ιδιαίτερους όρους αυτονομίας». Η φύση και το εύρος αυτής της αυτονομίας θα αποτελέσει πλέον αντικείμενο διαπραγμάτευσης με τη Ρώμη και εφόσον υπάρξει συμφωνία, θα πρέπει να επικυρωθεί από το ιταλικό κοινοβούλιο. Οι υπέρμαχοι του “ναι” αξιώνουν επίσης μεγαλύτερες εξουσίες όσον αφορά την ασφάλεια και τη μετανάστευση, κάτι που θα προϋπέθετε αναθεώρηση του Συντάγματος.

Ο Matteo Salvini, ο αρχηγός της ακροδεξιάς Lega Nord (Λέγκας του Βορρά), του κόμματος που έχει την εξουσία στις δύο περιφέρειες και προώθησε ενεργά το δημοψήφισμα, συνεχάρη τα εκατομμύρια πολίτες που κατ' αυτόν απαίτησαν μια «αποτελεσματικότερη» πολιτική, λιγότερη «γραφειοκρατία» και «ανακατωσούρα».

Υπέρ του “ναι” είχαν ταχθεί το κεντροδεξιό κόμμα Forza Italia του Silvio Berlusconi, το λαϊκιστικό Κίνημα Πέντε Αστέρων (M5S), καθώς και πολλά συνδικάτα και οργανώσεις εργοδοτών. Το κεντροδεξιό κυβερνών Δημοκρατικό Κόμμα (PD) δεν πήρε επίσημη θέση, ωστόσο πολλά τοπικά στελέχη τοποθετήθηκαν υπέρ του “ναι”.

«Μακροπρόθεσμα θα καθιστούσε ακόμα πιο δύσκολη τη διατήρηση της ισχύουσας συνταγματικής ρύθμισης. Αν δεν αντιμετωπιστεί σωστά, θα αυξήσει ελαφρώς τον δημοσιονομικό κίνδυνο, εκτός κι αν ασκηθεί ισχυρότερος έλεγχος από το κράτος», αναφέρει ο L. Codogno.

Σύμφωνα με τον ιταλό αναλυτή, «θα αυξηθεί το κλίμα αβεβαιότητας στην Ευρώπη, καθώς εκτός από το λαϊκιστικό κύμα, τώρα η Ευρώπη θα κληθεί να αντιμετωπίσει και ένα εθνικιστικό ρεύμα, το οποίο δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο την ευρωπαϊκή ολοκλήρωση».

«Η αποτυχία της Ευρώπης και των κρατών να παράσχουν τις κατάλληλες απαντήσεις αποτελούν πρόσφορο έδαφος για διαμαρτυρίες και κινήματα», τονίζει.

Και στην Ελλάδα, κάποιοι χτίζουν εθνικές μειονότητες με την αμέριστη συμπαράσταση της κυβέρνησης και του Κοινοβουλίου, αρνούμενοι να αντιληφθούν τα αυτονόητα και τους υπαρκτούς εθνικούς κινδύνους...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Αυγ 2017


Προβληματισμό και ανησυχία έχει δημιουργήσει στις βελγικές αρχές η πληροφορία ότι ο ιμάμης Αμπντελακί Ες Σατί που φέρεται ως υπαίτιος για τη ριζοσπαστικοποίηση των δραστών της τρομοκρατικής επίθεσης στη Βαρκελώνη, διέμεινε μερικούς μήνες πέρυσι στη βελγική πόλη Βιλβόρντ, η οποία θεωρείται λίκνο της εγχώριας ισλαμικής τρομοκρατίας. Η σχετική είδηση απασχολεί τα πρωτοσέλιδα του βελγικού Τύπου (De Morgen: «Τι έκανε αυτός ο άνθρωπος στο Vivoorde;», De Standaard: «Τι έκανε ο ύποπτος ιμάμης στη χώρα μας;»).

Επισημαίνεται πως η βελγική εισαγγελία ξεκίνησε έρευνες προκειμένου να εξακριβωθεί τι ακριβώς έκανε ο ιμάμης στο Βέλγιο. Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, τα ίχνη του μέντορα των τρομοκρατών της Βαρκελώνης χάθηκαν ακριβώς δύο εβδομάδες πριν από τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες. Όπως, τέλος, σημειώνεται οι δεσμοί που εμφανίζονται να έχουν οι τζιχαντιστές που αιματοκύλισαν τη Βαρκελώνη με το Βέλγιο δεν αποτελούν κεραυνό εν αιθρία, καθώς τον Απρίλιο η ισπανική Αστυνομία είχε συλλάβει εννέα άτομα που φέρονται να ανήκουν στην ίδια ομάδα που οργάνωσε τις τρομοκρατικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες.

Ένα χρόνο προετοιμάζονταν οι τρομοκράτες της Βαρκελώνης για το χτύπημα

Μεγάλο διάστημα, τουλάχιστον ενός έτους, διήρκεσε η προετοιμασία της τρομοκρατικής επίθεσης στην Βαρκελώνη -συμπεριλαμβανομένης της ψυχολογικής και πνευματικής προετοιμασίας των δραστών. Μιας επίθεσης που έχει κοστίσει μέχρι στιγμής τη ζωή σε 15 ανθρώπους.

Ο ισχυρισμός ότι «η ριζοσπαστικοποίησή τους συντελέστηκε γρήγορα είναι ψέμα», δήλωσε στην ισπανική εφημερίδα el Pais ένας ξάδελφος δύο εκ των δραστών, ο οποίος ζήτησε να μείνει ανώνυμος. Πρόσθεσε δε ότι «επί ένα τουλάχιστον χρόνο, πραγματοποιούνταν συναντήσεις του ιμάμη με ορισμένους εκ των δραστών εκτός τζαμιού».

Σύμφωνα με τον ίδιο, ο ιμάμης Abdelbaki Es Satty χρησιμοποιούσε το βαν του ως τόπο συνάντησης με τους Mohamed Hichamy, τον αδελφό του Omar, καθώς και τους Moussa Oukabir and Youssef Aalla. Εκεί, κάθε φορά, έμεναν περισσότερες από δύο ώρες, ενώ τηρούσαν όλους τους κανόνες της συνωμοτικότητας. Είναι χαρακτηριστικό πως όταν συναντούνταν σε οποιοδήποτε άλλο σημείο, στο τζαμί είτε στον δρόμο, αντιμετώπιζαν ο ένας τον άλλο ως απλό γνωστό, με ένα χαιρετισμό και τίποτε άλλο θα μπορούσε να κινήσει υποψίες.

Η πηγή της εφημερίδας ισχυρίζεται, επίσης, ότι οι δράστες «απαλλάγηκαν από τον φόβο τους για τον θάνατο» τον περασμένο Ιούνιο, στη διάρκεια του Ραμαζανιού. «Νομίζω ότι από τότε και μετά γνώριζαν τι επρόκειτο να κάνουν. Από εκείνη τη στιγμή καιμετά άρχισαν να έχουν μια πολύ συναισθηματική σχέση με τις μητέρες τους και με τις οικογένειές τους, έμεναν για πολλές ώρες στο σπίτι, μαζί με τους συγγενείς τους». Πρόκειται, όπως σημειώνει η εφημερίδα, για μια συμπεριφορά που έχει αναγνωριστεί σε πολλούς νέους μουσουλμάνους που έχουν ασπαστεί τον εξτρεμισμό, στο διάστημα προτού φέρουν σε πέρας μια επίθεση.

Στο μεταξύ, ο αριθμός των νεκρών από τις δύο επιθέσεις στη Βαρκελόνη και την Καμπρίλς, την ευθύνη για τις οποίες ανέλαβε η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος, ανέρχεται στους 15, όπως ανακοίνωσε σήμερα ο υπουργός Εσωτερικών της Καταλονίας, σε συνέντευξη Τύπου.

Το νέο θύμα που αναγνωρίστηκε είναι ένας άνδρας 34 ετών από τη Βιλαφράνκα ντε Πενέδες, ο οποίος βρέθηκε νεκρός μέσα σε αυτοκίνητο που είχε διαφύγει από έλεγχο της αστυνομίας μερικές ώρες μετά το μακελειό στη Βαρκελόνη και το οποίο επανεμφανίστηκε στη συνέχεια κοντά στη Βαρκελόνη, στο Σαντ Ζουστ Ντεσβέμ. Οι αστυνομικοί δεν είχαν συνδέσει μέχρι τώρα το περιστατικό με τις επιθέσεις στην Καταλονία.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι το Σάββατο, οι αρχές της Βαρκελώνης διοργανώνουν μεγάλη συγκέντεωση μνήμης για τα θύματα, προκειμένου να διαδηλώσουν την αποφασιστικότητά τους να παραμείνει η πόλη ανοιχτή και δημοκρατική, μακριά από τον φόβο και την τρομοκρατία.

Η Ιταλία θωρακίζεται για πιθανές τρομοκρατικές ενέργειες

Το υπουργείο Εσωτερικών της Ρώμης συνεργάζεται συνεχώς με την διεύθυνση της αστυνομίας και των καραμπινιέρων. Ο στόχος είναι να προστατευθούν όσο πιο αποτελεσματικά γίνεται οι κάτοικοι των ιταλικών πόλεων και οι τουρίστες και να τοποθετηθούν μηχανήματα ανίχνευσης μεταλλικών αντικειμένων στις πλατείες όπου γίνονται γιορτές και συναυλίες.

Παράλληλα θα αυξηθεί η παρουσία στρατιωτών και αστυνομικών σε κεντρικούς εμπορικούς δρόμους, όπως στην Bια Ντελ Κόρσο της Ρώμης. Το ίδιο θα γίνει και στο Tραστέβερε, στην πιο παραδοσιακή και τουριστική συνοικία της αιώνιας πόλης.

Ο πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλόνι ευχαριστεί την αστυνομία και τις μυστικές υπηρεσίες για το έργο πρόληψης. Παράλληλα, όμως, τονίζει ότι οι Ιταλοί δεν πρόκειται να θυσιάσουν την ελευθερία τους. Η πρόσβαση βέβαια φορτηγών και αυτοκινήτων στα ιστορικά κέντρα των μεγάλων πόλεων πρόκειται να περιορισθεί αυστηρά. Στην είσοδο της μεγαλύτερης στοάς του Μιλάνου την Βιτόριο Εμανουέλε τοποθετήθηκαν ήδη τσιμεντένια φράγματα.

Διαρκής αστυνομική παρουσία

Παρόμοια μέτρα εφαρμόσθηκαν και στη Σικελία στην περιοχή γύρω από τον καθεδρικό ναό του Παλέρμο, πρωτεύουσας του νησιού. Στην Νάπολη τα αυξημένα μέτρα ασφαλείας αφορούν κυρίως την παραλιακή οδό, αλλά και το σημείο από το οποίο σαλπάρουν ταχύπλοα και φέρυ -μποτ με προορισμό τα γνωστά, μικρά νησιά Κάπρι και Ίσκια.

Ουσιαστικά, ενισχύεται το όλο σχέδιο που είχε εφαρμοσθεί από τον Νοέμβριο του 2015, μετά τις τρομοκρατικές επιθέσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Παρίσι. Στο Βατικανό, οι ήδη αυστηροί έλεγχοι των περασμένων μηνών έγιναν σχεδόν αδιάκοποι. Χθες οι ουρές των πιστών που περίμεναν να μπουν στην πλατεία του Αγίου Πέτρου και να παρακολουθήσουν τη λειτουργία της Κυριακής ήταν σαφώς αυξημένες. Αλλά οι προσκυνητές δείχνουν να κατανοούν πως όλα γίνονται για να προστατευθεί η ακεραιότητά τους.

Για το τέλος του καλοκαιριού, στην νότια αλλά και στην βόρεια Ιταλία, έχουν προγραμματισθεί εκατοντάδες λιτανείες και θρησκευτικές γιορτές. Η παρουσία αστυνομικών θα είναι συνεχής, όσο και διακριτική.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Αυγ 2017


Οι αρχές της Ιταλίας ανακοίνωσαν χθες ότι προχώρησαν στην απέλαση δύο Μαροκινών και ενός Σύρου, τους οποίους βάρυναν υποψίες για σχέσεις με τον ισλαμιστικό εξτρεμισμό, εξέλιξη που αύξησε σε 202 τον αριθμό των απελάσεων για λόγους δημόσιας ασφαλείας από τη χώρα αυτή μετά τον Ιανουάριο του 2015.

Οι υπουργικές εντολές απέλασης προσώπων που θεωρούνται δυνητικά επικίνδυνα για τη δημόσια ασφάλεια — κατά των οποίων δεν μπορεί να υπάρξει έφεση ή άλλη προσφυγή στη δικαιοσύνη — είναι ένα από τα βασικά μέτρα που χρησιμοποιεί η ιταλική κυβέρνηση για την πρόληψη τζιχαντιστικών επιθέσεων.

Μεταξύ των τριών προσώπων που απελάθηκαν τελευταία βρισκόταν ένας 38χρονος Μαροκινός ο οποίος φέρεται να ριζοσπαστικοποιήθηκε στη φυλακή, όπου είχε οδηγηθεί για πλημμελήματα.

Ο άνδρας, που χαρακτηριζόταν πρόσωπο «μέσης» επικινδυνότητας, θεωρήθηκε ύποπτος «υψηλού κινδύνου» όταν συνελήφθη να πανηγυρίζει μαζί με άλλους φυλακισμένους για την επίθεση με ένα φορτηγό στη Στοκχόλμη τον Απρίλιο, όταν σκοτώθηκαν πέντε άνθρωποι.

Ο δεύτερος άνδρας ο οποίος απελάθηκε, ένας Σύρος, είχε ψεύτικη τυνησιακή ταυτότητα. Συνελήφθη το 2015 για συμμετοχή σε παράνομη μετανάστευση και οδηγήθηκε σε ένα κέντρο για αιτούντες άσυλο στην Καλαβρία, στη νότια Ιταλία.

Επέδειξε βίαιη συμπεριφορά απέναντι στο προσωπικό και άλλους αιτούντες άσυλο στο κέντρο. Επίσης εκδήλωσε ικανοποίηση για την επίθεση, τον Μάιο, σε ένα γήπεδο μετά την ολοκλήρωση μιας συναυλίας της τραγουδίστριας Αριάνας Γκράντε στο Μάντσεστερ, στην Αγγλία, όπου σκοτώθηκαν 22 άνθρωποι και τραυματίστηκαν δεκάδες.

Ο Σύρος είχε καταφέρει να αποφύγει τις αρχές παρότι είχαν εκδοθεί δύο εντολές απέλασής του το 2011.

Ο τρίτος άνδρας που απελάθηκε είναι ένας Μαροκινός 31 ετών, ο οποίος φερόταν να εκφράζει συμπάθεια προς το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), κάτι που συχνά συνδέεται με προβλήματα ψυχιατρικής φύσης. Υποβλήθηκε σε υποχρεωτική θεραπεία, πριν συλληφθεί διότι έκλεψε ένα μικρό λεωφορείο.

Οι διαταγές απέλασης εκτελέστηκαν και οι τρεις άνδρες βρίσκονται πλέον στις χώρες καταγωγής τους, ανέφερε το υπουργείο Εσωτερικών της Ιταλίας.

Η Ιταλία δέχεται συχνά απειλές από τους τζιχαντιστές του ΙΚ κι έχει αυξήσει το επίπεδο των μέτρων ασφαλείας σε τουριστικά αξιοθέατα και δημόσιους χώρους.

Πάντως ιταλοί αξιωματούχοι διαβεβαιώνουν ότι μέχρι τώρα δεν έχουν καμιά πληροφορία περί μιας άμεσα επικείμενης τρομοκρατικής ενέργειας.

Η ανακοίνωση για τις απελάσεις καταγράφηκε μετά τη διπλή επίθεση στην Ισπανία, όπου έχασαν τη ζωή τους 14 άνθρωποι και τραυματίστηκαν άλλοι 120. Την ευθύνη για την διάπραξη των επιθέσεων αυτών ανέλαβε το ΙΚ.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

6 Ιουλ 2017


Στην Ιταλία μεταφέρεται το μέτωπο του προσφυγικού. Η ΕΕ υπόσχεται ένα μικρό «πακέτο Μάρσαλ» για την Αφρική σε μία προσπάθεια να αναχαιτίσει τις ροές των προσφύγων και μεταναστών.

Ρεαλιστική διέξοδος ή ευσεβής πόθος; Με το επενδυτικό πακέτο συνολικού ύψους 44 δισεκατομμυρίων ευρώ οι Ευρωπαίοι ελπίζουν να προσφέρουν ευκαιρίες απασχόλησης για τους φτωχότερους των φτωχών, ώστε εκείνοι να μην αναζητούν καλύτερη τύχη στην Ευρώπη. Το σχέδιο φαίνεται να ακολουθεί τη λογική του «πακέτου Γιούνκερ» για την ίδια την ΕΕ: το αρχικό ποσό επιδοτήσεων και δανειακών εγγυήσεων δεν ξεπερνά τα 3,3 δις ευρώ, αλλά οι αρμόδιοι ελπίζουν ότι αυτή η πρώτη «μαγιά» θα μοχλεύσει ιδιωτικές επενδύσεις συνολικού ύψους 44 δις.

Το σχέδιο αναμένεται να εγκριθεί κατ΄αρχήν την Πέμπτη από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο στο Στρασβούργο. Θα αποδώσει όμως τα αναμενόμενα; Επιφυλάξεις από τον ιταλό ευρωβουλευτή Χέρμπερτ Ντόρφμαν: «Μακροπρόθεσμα ελπίζω ότι δίνει μία ρεαλιστική προοπτική, αλλά δεν λύνει το βραχυπρόθεσμο πρόβλημα, δηλαδή ότι εκατοντάδες χιλιάδες Αφρικανοί έχουν συγκεντρωθεί στη Λιβύη και περιμένουν να περάσουν στην Ιταλία. Το επενδυτικό πακέτο για την Αφρική σίγουρα δεν θα τους αποτρέψει. Θέλουμε άμεσες λύσεις. Δεν μπορούμε να αφήνουμε την Ιταλία να λύσει μόνη της το πρόβλημα, όπως γινόταν τους τελευταίους μήνες» λέει στην Deutsche Welle ο ιταλός ευρωβουλευτής από τη γερμανόφωνη επαρχία του Μπολτσάνο.

Ιταλία- όπως Ελλάδα;

Μόνο στους πρώτους έξι μήνες του 2017 διασώθηκαν στη Μεσόγειο και οδηγήθηκαν στην Ιταλία περισσότεροι από 85.000 πρόσφυγες και μετανάστες. Στη γειτονική Αυστρία δημοσιεύματα κάνουν λόγο για μία «επόμενη Ιδομένη στη βόρεια Ιταλία». Κάποιοι θέλουν να κινητοποιήσουν τον στρατό για να κλείσουν τα σύνορα στο συνοριακό πέρασμα του Μπρένερ. Εύλογη η αγωνία σε όλο το πολιτικό φάσμα, από τον κεντροδεξιό Ντόρφμαν μέχρι τον επικεφαλής της σοσιαλιστικής ομάδας στο Ευρωκοινοβούλιο, Τζιάνι Πιτέλα, που επικαλείται το προηγούμενο της Ελλάδας και προειδοποιεί: «Η Ιταλία δεν μπορεί να αντιμετωπίσει μόνη της αυτό το φαινόμενο, το οποίο κάθε μέρα επιδεινώνεται. Όπως και η Ελλάδα δεν μπορεί να το αντιμετωπίσει μόνη της. Το θέμα δεν είναι μόνο η διάσωση των προσφύγων και μεταναστών, αλλά και η υποδοχή και διαμονή τους. Είναι ανυπόφορη πλέον η κατάσταση. Και είναι ντροπή ότι μόνο οι Ιταλοί κάνουν το καθήκον τους, ενώ οι υπόλοιπες χώρες αποφεύγουν να αναλάβουν τις ευθύνες τους».

Αν το ελληνικό προσφυγικό δράμα του 2015-16 φαίνεται να επαναλαμβάνεται στην Ιταλία του 2017, το ερώτημα είναι τί έχει διδαχθεί η ΕΕ από την ελληνική περίπτωση. Ο Χέρμπερτ Ντόρφμαν φαίνεται απαισιόδοξος, εκφράζει την αγανάκτησή του για την έλλειψη αλληλεγγύης από ορισμένες ευρωπαϊκές χώρες και προειδοποιεί ότι αν τελικά δεν υπάρξει λύση, η Ιταλία θα αναγκαστεί να επιβάλει τη δική της λύση. «Μάλλον δεν έχουμε διδαχθεί και πολλά από τα όσα έγιναν στην Ελλάδα, αν δείτε τί συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη νότια Ιταλία. Έχουμε την ίδια κατάσταση με εκείνη που επικρατούσε στα σύνορα Ελλάδας-Τουρκίας. Πολλά κράτη-μέλη δεν θέλουν να δεχθούν πρόσφυγες και μετανάστες ή να συνεργαστούν για μία καλύτερη επιτήρηση στη Μεσόγειο. Περιμένουμε να δούμε τί θα γίνει, αλλά αν συνεχιστεί αυτό, η Ιταλία πρέπει να περάσει στη δράση. Και όταν λέω δράση, εννοώ ότι απλά θα κλείσει τα λιμάνια της ή τουλάχιστον μερικά λιμάνια».

«Σαν να λένε ότι δεν είμαστε ΕΕ»

Το νέο μεταναστευτικό κύμα μέσω Αφρικής προς την Ιταλία προκαλεί ανησυχία στη γειτονική Αυστρία και άλλες χώρες της κεντρικής Ευρώπης. Είναι αυτός ένας λόγος για να συνειδητοποιήσουν όλοι οι εμπλεκόμενοι την ανάγκη για αλληλεγγύη; Ή θα αποδειχθεί ένας λόγος παραπάνω για να κλείσουν ερμητικά τα σύνορα; Μία αποτίμηση από την ευρωβουλευτή της Ν.Δ. Ελίζα Βόζεμπεργκ: «Αν είναι λόγος για να κλείσουν τα σύνορά τους, τότε μας λένε ευθέως ότι ‘δεν είμαστε ΕΕʼ. Το λέω με έναν τρόπο σκληρό, κατηγορηματικό. Διότι αν μία προς μία, κάθε χώρα, γυρίζει τα νώτα, κατά το κοινώς λεγόμενο, τότε δεν μιλάμε πλέον για ΕΕ».

Η ελληνίδα ευρωβουλευτής δίνει εύσημα στην Κομισιόν και επισημαίνει ότι τουλάχιστον η συμφωνία ΕΕ-Τουρκίας για το προσφυγικό λειτουργεί «σε έναν βαθμό». Όσο για το επενδυτικό πακέτο των 44 δις, πιστεύει ότι μπορεί να φέρει αποτελέσματα, αλλά μόνο αν υλοποιηθεί ταχύτατα. Κάτι που βέβαια δεν συνηθίζεται στην ΕΕ. «Αν αυτό υλοποιηθεί σε σχετικά γρήγορους χρόνους- διότι ξέρουμε ότι οι αποφάσεις της ΕΕ αργούν- είναι σημαντικό» λέει η Ελίζα Βόζεμπεργκ στην Deutsche Welle. «Αν λειτουργήσει άμεσα, μπορεί να αποτρέψει χιλιάδες ανθρώπων από τη μετανάστευση. Για να μείνουν στις χώρες τους όμως, πρέπει να δημιουργηθούν συνθήκες για την επιβίωση αυτών των ανθρώπων...»

Γιάννης Παπαδημητρίου, Στρασβούργο
Πηγή DW



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

4 Ιουλ 2017


Η Αυστρία σχεδιάζει «πολύ σύντομα» να ξαναρχίσει τους ελέγχους και να αναπτύξει στρατιώτες στα σύνορά της με την Ιταλία εάν η μαζική έλευση μεταναστών δεν επιβραδυνθεί, διεμήνυσε ο υπουργός Άμυνας της χώρας σε δηλώσεις του σε μια βιεννέζικη εφημερίδα χθες.

«Αναμένω ότι οι έλεγχοι στα σύνορα και μια αποστολή αρωγής (των ένοπλων δυνάμεων) πολύ σύντομα θα είναι κάτι επιβεβλημένο», σημείωσε ο Hans Peter Doskozil, σύμφωνα με τον ιστότοπο της εφημερίδας Krone. Τα μέτρα αυτά θα είναι «απολύτως απαραίτητα εάν η συρροή (των μεταναστών) στην Ιταλία δεν επιβραδυνθεί», πρόσθεσε ο ίδιος.

Σύμφωνα με την εφημερίδα, ήδη «είναι διαθέσιμοι» 750 στρατιώτες και τέσσερα τεθωρακισμένα οχήματα για να σταλούν στην περιοχή των συνόρων το Σαββατοκύριακο.

Η Αυστρία ξανάρχισε να προβαίνει σε ελέγχους στα σύνορά της με την Ουγγαρία το 2015, ενώ έχει καταστήσει σαφές ότι είναι διατεθειμένη να ανεγείρει φράκτες στα σύνορά της με την Ιταλία.

Νωρίτερα χθες, η Ύπατη Αρμοστεία των Ηνωμένων Εθνών για τους Πρόσφυγες (UNHCR) ανακοίνωσε ότι 83.650 άνθρωποι έχουν φθάσει στην Ιταλία διά θαλάσσης μέχρι στιγμής φέτος, ήτοι ένας αριθμός αυξημένος κατά σχεδόν 20% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο. Στην πλειονότητά τους, οι άνθρωποι αυτοί αναχώρησαν από τις ακτές της Λιβύης, συχνά με επικίνδυνα πλεούμενα. Πάνω από 2.00 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους αποπειρώμενοι τον διάπλου.

«Δεν είναι ρεαλιστικό να θεωρούμε ότι η Ιταλία έχει την ευθύνη να χειρίζεται τις αφίξεις όλων» αυτών των μεταναστών, σημείωσε ο Vensan Kostel, ο ειδικός απεσταλμένος της UNHCR για την περιοχή της κεντρικής Μεσογείου.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Ιουν 2017


Εφετείο στην Ολλανδία μετά από προσφυγή που έγινε, έκρινε πως η Ολλανδία δεν είναι υποχρεωμένη να δεχτεί άλλους πρόσφυγες από αυτούς που είναι στα στρατόπεδα προσφύγων σε Ιταλία και Ελλάδα.

Στην ανακοίνωση που έγινε από το εφετείο αναφέρεται, πως η συμφωνία για την κατανομή των προσφύγων που έγινε πριν από δύο χρόνια ανάμεσα στις χώρες της Ε.Ε. , ήταν σύμφωνη με την προσδοκώμενη τότε ροή των προσφύγων.

Για αυτό όπως αναφέρει το δικαστήριο η Ολλανδία που δέχθηκε λίγους πρόσφυγες, στην χώρα, δεν μπορεί να υποχρεωθεί να φτάσει στα συμφωνηθέντα νούμερα.

Το δικαστήριο ανακοίνωσε πως αποφασιστικό στην απόφαση αυτή ήταν τον ότι στις αναφορές που γίνονται από την Ε.Ε. δεν υπάρχει κάποια ανακοίνωση που να λέει πως η Ολλανδία δεν εφαρμόζει την συμφωνία.

Το ίδρυμα ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ¨Εμείς θα τους φέρουμε¨, είχε προσφύγει στο δικαστήριο υποστηρίζοντας πως παρά το ότι η Ολλανδία θα έπρεπε να πάρει 8.712 πρόσφυγες, το χρονικό διάστημα πέρασε και πήρε μόνο 1.433 και ότι η κυβέρνηση δεν εφαρμόζει επαρκώς την συμφωνία.

Το συμβούλιο της Ε.Ε. το 2015 είχε αποδεχτεί ένα σχέδιο σύμφωνα με το οποίο οι 160.000 στριμωγμένοι σε Ελλάδα και Ιταλία μετανάστες έπρεπε να μοιραστούν και στις άλλες χώρες της ΕΕ. Αλλά παρά το ότι το χρονικό διάστημα ολοκληρώθηκε, μόνο 21.000 μπόρεσαν και εγκαταστάθηκαν.

Sondakika
Πηγή "Τουρκικά Νέα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

15 Απρ 2017


Η Ιταλία παρακολουθεί με μεγάλο ενδιαφέρον τις όλες εξελίξεις στην Τουρκία και το κύριας σημασίας δημοψήφισμα που οργανώνεται για την έγκριση ή την απόρριψη των συνταγματικών μεταρρυθμίσεων που επιθυμεί ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Τις ώρες αυτές, όμως, μια ακόμη υπόθεση, αμιγώς ιταλικού ενδιαφέροντος, συνδέεται άμεσα με την στάση και συμπεριφορά των τουρκικών αρχών.

Ο Ιταλός δημοσιογράφος, σκηνοθέτης και παραγωγός ντοκιμαντέρ Γκαμπριέλε Ντελ Γκράντε βρίσκεται σε «κατ΄οίκον περιορισμό» στην νοτιοανατολική Τουρκία, στην περιφέρεια της Αντιοχείας. Σύμφωνα με την Άγκυρα, είχε φτάσει κοντά στα σύρο-τουρκικά σύνορα, χωρίς να διαθέτει τις επιπλέον άδειες που προβλέπονται από την κατάσταση εκτάκτου ανάγκης η οποία έχει επιβληθεί. Ο Ντελ Γκράντε, τριάντα πέντε ετών, έχει μεταβεί στην Τουρκία για να γράψει βιβλίο με αναφορά στην γέννηση του ισλαμικού κράτους, και είχε ήδη πραγματοποιήσει ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις. Κάτι, όμως, από την δουλειά του μπορεί να «ενόχλησε» τις τουρκικές αρχές, οι οποίες αποφάσισαν να τον θέσουν υπό προσωρινή κράτηση την περασμένη Δευτέρα. Διπλωματικές πηγές ανέφεραν ότι επρόκειτο να απελαθεί ήδη την περασμένη Πέμπτη, αλλά, τελικώς, η πληροφορία δεν επιβεβαιώθηκε από τις εξελίξεις. Σε ανακοινωθέν που εξέδωσε σήμερα, το ιταλικό υπουργείο Εξωτερικών τονίζει ότι ο δημοσιογράφος και συγγραφέας είναι καλά στην υγεία του και καθιστά σαφές ότι η ιταλική διπλωματία παρακολουθεί από πολύ κοντά την όλη υπόθεση, με στόχο την άμεση επίλυσή της.

Πρόκειται, σίγουρα, για μια ακόμη απόδειξη της κατάστασης που επικρατεί στην Τουρκία. Η εφημερίδα La Repubblica τονίζει σήμερα ότι το δημοψήφισμα είναι και «η τελευταία ευκαιρία για να μπορέσουν να περιορισθούν οι υπερεξουσίες του Ερντογάν». Η εφημερίδα αναφέρει ότι ο πρόεδρος θέλησε να επιτεθεί και στους διεθνείς παρατηρητές, στέλνοντας το μήνυμα ότι «δεν είναι δική τους αρμοδιότητα να προβλέψουν τι θα συμβεί αν υπερισχύσει το "ναι" ή το "όχι"».

O απεσταλμένος της La Repubblica εκτιμά ότι μόνον στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης η πολιτική αντιπαράθεση των υποστηρικτών των δυο αυριανών επιλογών ήταν ισορροπημένη, από την στιγμή που «οι γιγαντογραφίες με το πρόσωπο του Ερντογάν, για την εκστρατεία υπέρ του "ναι", έχουν αφισοκολληθεί και δεσπόζουν σε όλες τις πόλεις της χώρας».

Σύμφωνα, δε, με την εφημερίδα Corriere della Sera, «η Τουρκία του Ερντογάν, στο αυριανό δημοψήφισμα θα πρέπει να επιλέξει ανάμεσα σε μια δικτατορία ακόμη χειρότερη από την σημερινή και την απειλή μιας αστάθειας η οποία θα είναι ακόμη πιο ματωμένη από εκείνη των τελευταίων δυο ετών».

Σύμφωνα με τον αναλυτή Φράνκο Βεντουρίνι, «σε ότι αφορά τον Ερντογάν, η δύση έκανε λάθος εκτιμήσεις», και, ιδίως «έκανε λάθος η Ευρώπη, η οποία δεν κατάφερνε πια να περιορίσει τους μετανάστες και πρόσφυγες τους οποίους, απερίσκεπτα, είχε προσκαλέσει η Άγγελα Μέρκελ. Η Ευρώπη, λοιπόν, συμβιβάστηκε με το ότι έπρεπε να γεμίσει χρήματα και υποσχέσεις τον Ερντογάν, με αντάλλαγμα ένα "τουρκικό τείχος", που θα εμπόδιζε τους σύρους πρόσφυγες να μεταβούν, και να παραμείνουν, στην Ελλάδα».

Η εφημερίδα του Μιλάνου υπογραμμίζει ότι «ο μεσοπρόθεσμος στόχος μπορεί, σε μεγάλο βαθμό να έχει επιτευχθεί», αλλά θυμίζει ότι στο μεταξύ, μέσα σε οκτώ μήνες ο Ερντογάν διέταξε την σύλληψη 40.000 ανθρώπων, σημειώθηκε «κυβερνητική κατάληψη του τηλεοπτικού χρόνου» και απαγορεύθηκε, σε μια κωμικοτραγική αυταρχική πραγματικότητα, ακόμη και η προβολή κινηματογραφικού έργου που παρουσιάζει την ήττα του Αουγκούστο Πινοσέτ, στο δημοψήφισμα που οργανώθηκε στην Χιλή το 1988.

«Όπως και να λήξει η αναμέτρηση του δημοψηφίσματος, πρέπει να σταματήσουμε τον Ερντογάν», ολοκληρώνει την ανάλυσή του ο Φράνκο Βεντουρίνι. Και θεωρεί ότι η άμεση προτεραιότητα είναι η έγκριση μιας ευρωπαϊκής μεταναστευτικής πολιτικής, με πραγματισμό, επενδύσεις «και μεγάλη προσοχή στο νότιο μέτωπο της Ευρωπαϊκής Ένωσης».

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Μαρ 2017


Του Tony Barber
Financial Times

Πριν από ένα τέταρτο του αιώνα, η Ιταλία αντιμετώπιζε μια καταιγίδα προβλημάτων που μπορεί να συγκριθεί με τις σημερινές φουρτούνες.

Το πολιτικό σύστημα διαλυόταν. Ένα γιγάντιο σκάνδαλο διαφθοράς άγγιζε τις υψηλότερες βαθμίδες του δημόσιου βίου. Το ταχύτατα αυξανόμενο δημόσιο χρέος συνέτριβε την οικονομία. Οι πολίτες είχαν εγκαταλείψει κάθε ελπίδα για την δυνατότητα του κράτους να επιβάλλει το νόμο και την τάξη.

Η Ιταλία κατάφερε με κάποιο τρόπο να περάσει αυτό τον σκόπελο, καθώς η μεταπολεμική κόντρα ανάμεσα στους Χριστιανοδημοκράτες και τους Κομμουνιστές έδωσε τη θέση της στη μάχη ανάμεσα στον δεξιό συνασπισμό του Σίλβιο Μπερλουσκόνι και το αριστερό μπλοκ του Ρομάνο Πρόντι.

Οι ξένοι συχνά υποτιμούν τη δυνατότητα της Ιταλίας να υπερβαίνει τις δυσκολίες. Βεβαίως, η πρόκληση είναι μεγαλύτερη από ότι το 1992. Οι λύσεις είναι πιο δύσκολο να βρεθούν. Ο λόγος έχει να κάνει με το ριζικά διαφορετική κατάσταση στην Ε.Ε. και στην Μεσόγειο.

Ορισμένα από τα σύγχρονα προβλήματα της Ιταλίας φαίνονται παρόμοια με αυτά των αρχών της δεκαετίας του 1990. Το κομματικό σύστημα είναι για άλλη μια φορά κατακερματισμένο. Το κυβερνών κεντροαριστερό Δημοκρατικό Κόμμα (PD) διασπάστηκε τον προηγούμενο μήνα. Η δεξιά είναι διχασμένη. Το πιο δημοφιλές κόμμα της αντιπολίτευσης είναι το αντισυστημικό Κίνημα των Πέντε Αστέρων.

Από τον Νοέμβριο του 2011, τέσσερις πρωθυπουργοί έχουν αναλάβει καθήκοντα όχι γιατί τους επέλεξαν οι ψηφοφόροι, αλλά εξαιτίας μιας έκτακτης οικονομικής κατάστασης, μιας φατριακής σύγκρουσης, ενός κομματικού πραξικοπήματος και μιας αποτυχημένης συνταγματικής μεταρρύθμισης.

Είναι αλήθεια πως τα προβλήματα της Ιταλίας με τη μαφία και τη διαφθορά δεν φαίνονται τόσο απειλητικά όσο το 1992. Ωστόσο, ο Ματέο Ρέντσι, ο πρώην πρωθυπουργός και αρχηγός του Δημοκρατικού Κόμματος, δέχθηκε ένα ισχυρό πλήγμα αυτόν τον μήνα όταν αποκαλύφθηκε ότι ο Τιτσιάνο Ρέντσι, ο πατέρας του, και ο Λούκα Λότι, ένας στενός πολιτικός σύμμαχος, έχουν εμπλοκή στη δικαστική υπόθεση για κρατικές εργολαβίες.

Η πιο ανησυχητική σύγκριση με το 1992 αφορά τις ανησυχίες για την ιταλική οικονομία, η οποία προβλέπεται φέτος να έχει την χαμηλότερη ανάπτυξη στην ευρωζώνη. Το δημόσιο χρέος έχει αυξηθεί πάνω από το 132% του ΑΕΠ. Η ανεργία βρίσκεται σχεδόν στο 12%. Η ανεργία των νέων υπερβαίνει το 37%.

Το αποτέλεσμα είναι πως όλο και περισσότεροι Ιταλοί πολιτικοί αμφισβητούν τα οφέλη της συμμετοχής στην ευρωζώνη. Το ίδιο και οι Ιταλοί ψηφοφόροι. Σε δημοσκόπηση που δημοσιεύτηκε το Δεκέμβριο, το 47% αποκάλεσε το ευρώ «κάτι κακό» για τη χώρα και μόνο το 41% υποστήριξε ότι είναι «κάτι καλό».
Αυτή είναι η μεγάλη διαφορά σε σχέση με 25 χρόνια πριν. Τότε, η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση φαινόταν στους περισσότερους Ιταλούς ως η απάντηση στις αποτυχίες που ταλαιπωρούσαν την Ιταλία από την ενοποίηση της το 1861.

Ο βιομηχανικός Βορράς ευημερεί χάρη στις επιδόσεις στις εξαγωγές και στη σύνδεση με τις γερμανικές εφοδιαστικές αλυσίδες.

Οι ειδικοί στην κεντρική τράπεζα και στο υπουργείο Οικονομικών γνωρίζουν τους κινδύνους μιας εξόδου από την ευρωζώνη για την Ιταλία, την Ε.Ε. και το παγκόσμιο χρηματοοικονομικό σύστημα. Αλλά η μακροχρόνια στασιμότητα που έχει συμπέσει με τη συμμετοχή της Ιταλίας στην ευρωζώνη κάνει πολλούς Ιταλούς να βλέπουν το ευρώ ως ένα ζουρλομανδύα.

Δύο παράγοντες, ενισχύουν αυτή την απογοήτευση.

Πρώτον, οι δημοσιονομικοί κανόνες της ευρωζώνης φαίνεται να έχουν σχεδιαστεί στα μέτρα των Γερμανών, χωρίς να λαμβάνουν υπόψη τις συνθήκες στην Ιταλία. Οι εκκλήσεις των ιταλικών κυβερνήσεων για λιγότερη ακαμψία δεν έχουν εισακουστεί από το Βερολίνο. Δεν είναι αυτό που οραματιζόταν η Ιταλία όταν υπέγραφε για την υιοθέτηση του ευρώ το 1999.

Δεύτερον, οι Ιταλοί αισθάνονται έλλειψη αλληλεγγύης στην προσφυγική και μεταναστευτική κρίση στη Μεσόγειο, μια κρίση που δεν υπήρχε το 1992. Τα τελευταία τρία χρόνια μισό εκατομμύριο άνθρωποι έφτασαν με βάρκες στην Ιταλία. Οι εισροές βρίσκονται σε επίπεδα ρεκόρ φέτος. Η έλλειψη στήριξης από την κεντρική και ανατολική Ευρώπη θυμώνει την Ιταλία.

Για όσο καιρό η μετριοπαθής αριστερά ή δεξιά κυβερνά την Ιταλία, μπορεί να είναι εφικτό να περιοριστεί αυτή η απογοήτευση με την Ε.Ε. και το ευρώ. Αλλά τα ρήγματα στο Δημοκρατικό Κόμμα αποτελούν το τελευταίο σημάδι πως το κομματικό σύστημα δεν αντέχει στην πίεση.

Το Κίνημα των Πέντε Αστέρων παραμονεύει στη γωνία.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

7 Ιαν 2017


Την άποψη ότι αργά ή γρήγορα ο Isis θα πλήξει και την χώρα του εξέφρασε σε δυο συνεντεύξεις, στις εφημερίδες Il Giornale και Quotidiano Nazionale, ο επικεφαλής της ιταλικής αστυνομίας Φράνκο Γκαμπριέλι.

«Θέλω να το πω με πολύ ωμό τρόπο. Αργά ή γρήγορα θα πληρώσουμε και εμείς ένα τίμημα. Δεν υπάρχει αμφιβολία, δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες. Ελπίζουμε να είναι σε όσο γίνεται πιο περιορισμένη κλίμακα», πρόσθεσε ο Γκαμπριέλι.

Ο επικεφαλής της ιταλικής αστυνομίας έκανε γνωστό επίσης ότι «οι έρευνες που πραγματοποιήθηκαν, πολλές φορές έπειτα από απελάσεις, απέδειξαν ότι σημαντικός αριθμός των προσώπων που ετέθησαν υπό προσωρινή κράτηση στην Ιταλία επειδή θεωρήθηκε ότι παρείχαν στήριξη στον Isis όντως ετοιμάζονταν να πραγματοποιήσουν επιθέσεις και να δολοφονήσουν αθώους πολίτες».

Ο Φράνκο Γκαμπριέλι, πάντως, είναι της άποψης ότι «ο ιταλικός λαός θα ηττηθεί μόνον αν επιτρέψει να αλλάξουν οι καθημερινές συνήθειές του» και πως οι απελάσεις των υπόπτων πρέπει να συνεχιστούν με τον ταχύτερο δυνατό ρυθμό «αμέσως μετά την καταδικαστική απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου».

Όπως και ο ιταλός πρωθυπουργός Πάολο Τζεντιλόνι και ο Γκαμπριέλι θεωρεί ότι οι ακραίες ιδέες του ισλαμικού φονταμενταλισμού μπορούν να διαδοθούν κυρίως μέσα στις φυλακές «διότι υπάρχουν άνθρωποι που αναζητούν απαντήσεις για την κοινωνική και οικονομική τους κατάσταση μέσα στην θρησκευτική διάσταση».

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



23 Δεκ 2016


Μία σειρά συνομωσιών για τρομοκρατικές επιθέσεις σε χριστουγεννιάτικες αγορές και εμπορικά κέντρα ανά την Ευρώπη κατά την περίοδο των εορτών πιστεύουν ότι έχουν αποτρέψει οι αρμόδιες εθνικές αρχές, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Independent.

Οι πηγές ασφαλείας της βρετανικής εφημερίδας αναφέρουν πως οι αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν στη βάση συγκεκριμένων πληροφοριών για απειλές που συνδέονταν με το ISIS.

Στη Βρετανία η προ δέκα ημερών σύλληψη πέντε ανδρών στην κεντρική Αγγλία και μίας γυναίκας στο Λονδίνο πιστεύεται ότι απέτρεψε σχέδιο επίθεσης σε ένα ή περισσότερα εμπορικά κέντρα κατά την περίοδο των εορτών.

Κατά τις έρευνες στα σπίτια των υπόπτων εντοπίστηκαν υλικά που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών, σύμφωνα με τις πηγές του Independent. Δύο εκ των έξι συλληφθέντων αφέθηκαν έκτοτε ελεύθεροι, ενώ οι υπόλοιποι τέσσερις εξακολουθούν να κρατούνται.

«Επικείμενη επίθεση υπό την καθοδήγηση διοικητή του ISIS» φέρονται να σχεδίαζαν και οι προ μηνός συλληφθέντες σε Μασσαλία και Στρασβούργο, σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές. Στόχος τους πιστεύεται ότι θα μπορούσε να είναι η χριστουγεννιάτικη αγορά του Στρασβούργου που συγκεντρώνει κάθε χρόνο δύο εκατομμύρια επισκέπτες.

Στη σύλληψη δέκα νεαρών ανδρών προέβησαν την περασμένη εβδομάδα και οι βελγικές αρχές, κατηγορώντας τους ότι σχεδίαζαν επίθεση σε χριστουγεννιάτικη εκδήλωση.

Νεκρός από αστυνομικά πυρά στο Μιλάνο ο δράστης της επίθεσης στη Γερμανία

Ο Τυνήσιος Anis Amris, ύποπτος για την επίθεση με φορτηγό σε χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου, σκοτώθηκε σήμερα τα ξημερώματα στο Μιλάνο κατά την ανταλλαγή πυροβολισμών με την αστυνομία.

Ο ύποπτος ο οποίος ήταν πεζός, κλήθηκε από την αστυνομία να σταματήσει για έλεγχο ρουτίνας στην πλατεία I Maggio στην περιοχή Sesto S.Giovanni, γύρω στις 3 τα ξημερώματα. Τράβηξε όπλο και πυροβόλησε εναντίον των αστυνομικών, οι οποίοι απάντησαν με πυροβολισμούς τραυματίζοντάς τον θανάσιμα.

Την ταυτότητα του άνδρα που σκοτώθηκε στο Μιλάνο επιβεβαίωσε ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών, σε συνέντευξη Τύπου που βρίσκεται σε εξέλιξη, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι πρόκειται "χωρίς αμφιβολία" για τον Τυνήσιο που αναζητούσαν οι γερμανικές αρχές.

Σύμφωνα με άλλη πηγή, η ιταλική αστυνομία είχε πληροφορίες ότι ο δράστης της επίθεσης με φορτηγό σε χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου βρισκόταν σε προάστιο του Μιλάνου.

Και μπορεί το ανθρωποκυνηγητό του Anris Amis να τελείωσε με τον θάνατό του, όμως η χωρίς κανένα εμπόδιο μετακίνησή του από τη Γερμανία στην Ιταλία ενώ ήταν καταζητούμενος, εγείρει ένα πλήθος ερωτημάτων για την ποιότητα λειτουργίας των αρμοδίων ευρωπαϊκών αρχών και της ασφάλειας που (αποδεδειγμένα) δεν παρέχουν στους ευρωπαίους πολίτες...

«Ανακούφιση» εκφράζει το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών

Η ανακοίνωση του θανάτου του κύριου ύποπτου ως δράστη της επίθεσης στο Βερολίνο αποτελεί ανακούφιση για τη Γερμανία, δήλωσε ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών.

«Πολλαπλασιάζονται οι ενδείξεις ότι πρόκειται πραγματικά για το πρόσωπο αυτό και, αν επιβεβαιωθεί, τότε το υπουργείο Εσωτερικών είναι ανακουφισμένο που το άτομο αυτό δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Τομπίας Πλάτε.

Πληροφορίεςε από ΑΠΕ - ΜΠΕ και Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



13 Δεκ 2016


Το μέλλον της Ιταλίας στην ευρωζώνη και η Λεπέν στη γαλλική προεδρία είναι οι μεγάλες απειλές για ευρώ και ΕΕ
Η Ιταλία θα πρέπει να κάνει αυτό που οι ηγέτες της αποφεύγουν χρόνια: Να προειδοποιήσει τη Γερμανία πως μπορεί να αποχωρήσει από το ευρώ

Η χρόνια ανικανότητα να διαχωριστεί το πιθανό από το επιθυμητό, έχει σταθεί η τραγωδία του 2016. Οι ευσεβείς πόθοι έχουν αρχίσει και γίνονται απειλή για την επιβίωση του ίδιου του φιλελευθερισμού.

Αυτή η τάση είναι ιδιαίτερα εμφανής στη συζήτηση σχετικά με το μέλλον την Ιταλίας στην ευρωζώνη. Όσοι εφησυχάζονται λένε πλέον πως η Ιταλία είναι καλή στο να τα κουτσοκαταφέρνει, πως το κατεστημένο μπορεί πάντα να «μπαλώσει» το εκλογικό σύστημα ώστε να αποτρέψει νίκη κάποιου εξτρεμιστικού κόμματος.

Σε κάθε περίπτωση, το ιταλικό σύνταγμα δεν επιτρέπει να γίνει δημοψήφισμα επάνω στην αποχώρηση από το ευρώ. Επομένως αυτό δεν μπορεί να γίνει. Αλήθεια; Δεν το νομίζω. Αρχίστε με την απόκλιση μεταξύ των οικονομικών επιδόσεων Γερμανίας και Ιταλίας.

Μια μέθοδος μέτρησης είναι οι ανισορροπίες στο πλαίσιο του Target 2, του συστήματος πληρωμών της ευρωζώνης. Στα τέλη Νοεμβρίου, αυτές άγγιξαν υψηλότερα επίπεδα απ’ ότι στο απόγειο της κρίσης της ευρωζώνης το 2012. Το πλεόνασμα της Γερμανίας έχει διαμορφωθεί στα 754 δισ. ευρώ, ενώ το έλλειμμα της Ιταλίας είναι στα 359 δισ. ευρώ. Ένα μέρος των ανισορροπιών έχει να κάνει με το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, και άρα δεν είναι επιβλαβές. Αλλά ο κύριος όγκος οφείλεται σε αυτό που μπορεί να περιγραφεί ως σιωπηρό bank run (μαζική απόσυρση καταθέσεων/τραπεζικός πανικός).

Η έλλειψη βιωσιμότητας δεν συνεπάγεται απαραίτητα και έξοδο. Είναι πιθανό, στη θεωρία, η πολιτική βούληση να υπερισχύει των οικονομικών αναγκών για πάντα. Ή αυτό που είναι μη βιώσιμο να μετατραπεί σε βιώσιμο. Για να συμβεί αυτό, τουλάχιστον μία από πέντε προϋποθέσεις θα πρέπει να εκπληρωθεί.

Πρώτον, η Ιταλία και η Γερμανία θα μπορούσαν να συγκλίνουν. Για να το κάνουν αυτό, η Ιταλία θα χρειαστεί να προχωρήσει σε οικονομικές μεταρρυθμίσεις για να «συγυρίσει» το δικαστικό σύστημα και τη δημόσια διακυβέρνηση, να μειώσει φόρους και να επενδύσει σε τεχνολογίες που θα ενισχύσουν την παραγωγικότητα.

Η Γερμανία θα χρειαστεί να εμφανίσει μεγαλύτερο δημοσιονομικό έλλειμμα. Δεύτερον, τα κράτη της βόρειας Ευρώπης θα αποδεχθούν μεγάλες δημοσιονομικές μεταβιβάσεις στον Νότο. Τρίτον, η ΕΕ θα δημιουργήσει μια ομοσπονδιακή πολιτική αρχή με εξουσίες που θα της επιτρέπουν να αυξάνει τους φόρους, προκειμένου να μεταφέρει εισόδημα από χώρες υψηλού εισοδήματος σε χώρες χαμηλού εισοδήματος. Τέταρτον, η ΕΕ θα βρει έναν τρόπο για να χρηματοδοτεί επ’ αόριστον το δημόσιο και το ιδιωτικό ιταλικό χρέος. Ή, πέμπτον, η κυβέρνηση της Ιταλίας θα συνεχίσει να στηρίζει τη συμμετοχή της στο ευρώ για πάντα.

Μόνο μία από αυτές τις προϋποθέσεις μπορεί να είναι αρκετή ώστε η Ιταλία να παραμείνει μέλος του ευρώ. Το πρόβλημα είναι πως καθεμία από αυτές είναι εξαιρετικά απίθανες. Και δεν μπορώ να σκεφτώ καμία έκτη.

Οι οικονομικές μεταρρυθμίσεις του Ματέο Ρέντσι ήταν ασήμαντες, με εξαίρεση ένα μικρούτσικο πακέτο μεταρρυθμίσεων στα εργασιακά. Ο πρώην Ιταλός πρωθυπουργός επέλεξε αντ’ αυτού να εστιάσει σε πολιτικές μεταρρυθμίσεις και έχασε όταν το δημοψήφισμα έφερε ένα 60% υπέρ του «Όχι». Μετά την αποτυχία του, μια κυβέρνηση με προσανατολισμό σε μεταρρυθμίσεις δε φαίνεται στον ορίζοντα.

Η επιλογή του Πάολο Τζεντιλόνι ως αντικαταστάτη του κ. Ρέντσι, δεν πρόκειται να το αλλάξει αυτό. Η κυβέρνησή του, εξάλλου, έχει πολύ συγκεκριμένη εντολή. Επίσης, δεν βλέπω τη Γερμανία να διασώζει την ευρωζώνη –είτε πριν ή μετά τις εθνικές εκλογές της επόμενης χρονιάς. Το σύνταγμα της χώρας απαιτεί ισοσκελισμένο προϋπολογισμό. Κανένα άλλο από τα κράτη του Βορρά δεν έχει την πρόθεση να αποδεχθεί μεγάλες δημοσιονομικές μεταβιβάσεις, πόσο μάλλον μια πολιτική ένωση.

Και τι γίνεται με την ΕΚΤ; Την περασμένη εβδομάδα παρέτεινε το QE μέχρι τα τέλη του 2017. Το πρόγραμμα έχει βοηθήσει την Ιταλία, αλλά αυτό δε θα είναι αρκετό για να χρηματοδοτείται η χώρα επ’ αόριστον, ιδιαίτερα δεδομένου του μικρού μεγέθους του προγράμματος σε σχέση με το συνολικό δημόσιο χρέος που εκκρεμεί.

Έτσι μένουμε μόνο με την ιταλική πολιτική. Μεταξύ των τριών μεγάλων πολιτικών κομμάτων, μόνο το κεντροαριστερό Δημοκρατικό κόμμα (PD) του κ. Ρέντσι είναι φίλα προσκείμενο στο ευρώ. Στη θεωρία, υπάρχει μια πιθανότητα ένα αναγεννημένο PD να κερδίσει στις επόμενες εκλογές. Δεν είμαι σίγουρος πως αυτό θα συμβεί, αλλά είμαι σίγουρος πως το PD δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία για πάντα.

Μια μέρα, της Ιταλίας θα ηγείται ένα κόμμα που θα είναι υπέρ της αποχώρησης από το ευρώ. Όταν συμβεί αυτό, η έξοδος από το ευρώ θα μετατραπεί σε αυτοεκπληρούμενη προφητεία. Θα υπάρξει έξοδος από τις τράπεζες της Ιταλίας και από τα κυβερνητικά ομόλογα.

Η μοίρα της Ιταλίας στην ευρωζώνη και η πιθανότητα μιας προεδρίας Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, είναι οι δύο μεγάλες απειλές για την ευρωζώνη και την ΕΕ. Αν η Ιταλία θέλει να παραμείνει στο ευρώ, χρειάζεται να στείλει σαφή προειδοποίηση στη Γερμανία και τις άλλες ευρωπαϊκές χώρες του Βορρά, πως η ευρωζώνη βρίσκεται σε πορεία αυτοκαταστροφής εκτός κι αν υπάρξει αλλαγή στις παραμέτρους.

Ο επόμενος Ιταλός πρωθυπουργός θα χρειαστεί να εξηγήσει στον επόμενο Γερμανό καγκελάριο, πιθανότατα στην Άνγκελα Μέρκελ, πως η επιλογή της δε θα είναι μεταξύ μιας πολιτικής ή μιας μη πολιτικής ένωσης, αλλά μεταξύ μιας πολιτικής ένωσης και της αποχώρησης της Ιταλίας από το ευρώ.

Το δεύτερο θα υπαινιχθεί τη μεγαλύτερη πτώχευση στην ιστορία. Το γερμανικό τραπεζικό σύστημα θα κινδυνεύσει με κατάρρευση και η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης θα χάσει την ανταγωνιστικότητα που τόσο επώδυνα έχει οικονομήσει τα τελευταία 15 χρόνια.

Αποτελεί ιστορική αποτυχία των διαδοχικών Ιταλών πρωθυπουργών, το γεγονός πως απέφυγαν αυτή την απαραίτητη αντιπαράθεση, καθώς και το ότι νόμιζαν πως το να περνάς απαρατήρητος είναι βιώσιμη στρατηγική.

Financial Times
Πηγή Euro2day



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


9 Δεκ 2016


Οι ανησυχίες που εκφράζονται σε διάφορα ΜΜΕ σχετικά με την μετά Renzi εποχή είναι ανυπόστατες και καλά ενορχηστρωμένες από την ΕΕ, της οποίας το "σχέδιο Β" για την Ιταλία είναι ήδη έτοιμο...

Γράφει ο Daniele Pozzati για το Sputnik News
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Μετά την παραίτηση του Ιταλού πρωθυπουργού Matteo Renzi, έχουν μπει στο τραπέζι διάφορα σενάρια για το τι θα συμβεί στη συνέχεια. Ο Ιταλός ευρωβουλευτής Marco Zanni και ο ειδικός σε θέματα γεωπολιτικής καθηγητής Daniele Scalea μίλησαν στο Sputnik News για την πιθανότητα μιας κρίσης τύπου “Ελλάδα No 2” και για τις “παρτίδες” παιχνιδιών εξουσίας που θα παιχθούν μεταξύ της μεταβατικής κυβέρνησης της Ιταλίας, της ΕΕ και των διεθνών δανειστών.

Καθώς ο Ιταλός πρόεδρος Sergio Mattarella δεχόταν την παραίτηση του Renzi στις 5 Δεκεμβρίου, ανέκυψαν τα εξής δύο ερωτήματα:

1) Θα προκηρυχθούν πρόωρες εκλογές και αν ναι πότε;
2) Εάν δεν προκηρυχθούν εκλογές, τι είδους μεταβατική κυβέρνηση θα διορίσει ο πρόεδρος Mattarella;

Στην σημερινή κεντροαριστερά πλειοψηφία της ιταλικής βουλής, με επικεφαλής το Δημοκρατικό Κόμμα του Renzi [Partito Democratico (PD)], απομένουν λιγότεροι από 18 μήνες διακυβέρνησης, αφού η θητεία της εξαντλείται στα τέλη Φεβρουαρίου του 2018. Οι τελευταίες βουλευτικές εκλογές έγιναν τον Φεβρουάριο του 2013, με την θητεία της εκάστοτε κυβέρνησης να διαρκεί 5 χρόνια.

O καθηγητής κ. Daniele Scalea, αναλυτής και γενικός διευθυντής του ανεξάρτητου γεωπολιτικού think tank “Istituto di Studi Alti in Geopolitica e Scienze Ausiliarie” (IsAG) θεωρεί ότι το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών είναι κάτι απίθανο.

“Θεωρώ ότι ο πρόεδρος Mattarella θα προτιμήσει να εξαντληθεί κανονικά η τρέχουσα πενταετία, ενώ το κόμμα Partito Democratico (PD) του Renzi διαθέτει το απαιτούμενο ποσοστό ώστε να σχηματίσει ένα νέο συνασπισμό. Προσωπικά, αναμένω μια μεταβατική κυβέρνηση η οποία θα είναι μεν ασθενέστερη από του Renzi, αλλά παρ’ όλα αυτά θα είναι σε θέση να κυβερνήσει για τον υπόλοιπο ένα χρόνο συν”, δήλωσε στο Sputnik News ο Ιταλός καθηγητής.

“Οι υποψήφιοι για τον ρόλο ήδη κατονομάζονται στην Ιταλία. Ένα από τα ονόματα, αυτό του νυν υπουργού Οικονομικών, καθηγητή Pier Carlo Padoan, είναι βέβαιο ότι θα καθησυχάσει τις χρηματοπιστωτικές αγορές, τις Βρυξέλλες και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ)”, υποστηρίζει ο κ. Scalea. “Υπάρχει μεγάλος κίνδυνος να χτυπηθεί από μια κρίση το τραπεζικό σύστημα της Ιταλίας από το 2018, το διάστημα δηλαδή εκείνο, κατά τον οποίο θα ασκεί την εξουσία η μεταβατική κυβέρνηση”.

Σενάριο “Ελλάδα Νο 2”; 

Ο Ιταλός ευρωβουλευτής Marco Zanni, μέλος του Κινήματος των Πέντε Αστέρων (M5S) του Beppe Grillo, δήλωσε στο Sputnik News ότι “οι ανησυχίες που εκφράζονται σε διάφορα ΜΜΕ, σχετικά με την μετά Renzi εποχή, είναι ανυπόστατες και καλά ενορχηστρωμένες από την ΕΕ, της οποίας το "σχέδιο Β" για την Ιταλία είναι ήδη έτοιμο. Θα βιώσουμε άλλη μία τραπεζική κρίση που θα έχουν σχεδιάσει οι ίδιοι, μέσα στα πλαίσια αυτής της φαινομενικά ατέρμονης κρίσης του ευρώ”.

“Όντως θα μοιάζει με σενάριο τύπου “Ελλάδα Νο 2”, διευκρινίζει ο Marco Zanni: “Ο στόχος είναι σαφής και έχει ήδη διατυπωθεί από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, το Eurogroup και τα μέλη μιας γερμανικής κάστας διανοούμενων: να αναγκάσουν την Ιταλία να μπει σε καθεστώς πτώχευσης υπό την Τρόικα”.

Εάν σας φαίνεται τραβηγμένο το σενάριο, οι μηχανισμοί που θα οδηγήσουν στον στόχο, τον οποίο έθεσαν οι ενδιαφερόμενοι, είναι ήδη αρκετά οικείοι:

“H "στήριξη" της Ιταλίας θα μπορούσε να επιτευχθεί με δύο τρόπους:

1) Ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμός Σταθερότητας (EΜΣ) θα μπορούσε να "διασώσει" αυτές τις ιταλικές τράπεζες που αντιμετωπίζουν πρόβλημα ρευστότητας και απέτυχαν στα τεστ αντοχής του περασμένου καλοκαιριού.

2) Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα μπορούσε να αγοράσει, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ιταλικά κρατικά ομόλογα, για να μειωθεί η διαφορά στα επιτόκια επί του δημόσιου χρέους μεταξύ της Γερμανίας και της Ιταλίας”.

Φυσικά, κανένα από τα δύο είδη μηχανισμού “στήριξης” δεν πρόκειται να παραχωρηθεί με το αζημίωτο. Ούτε πρόκειται να βοηθήσουν στο ελάχιστο οι δανειστές, όπως μας δείχνει με σαφήνεια η περίπτωση της Ελλάδας. Οι δε όροι τους οποίους οι κυβερνήσεις καλούνται να εκπληρώσουν, προκειμένου να λάβουν “βοήθεια” από τον ΕΜΣ ή την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, περιστρέφονται γύρω από ένα από τα πιο αντιλαϊκά φαινόμενα της εποχής μας: την λιτότητα.

Πολιτικές αυξημένων φορολογικών μέτρων και περικοπών

Τα παραπάνω μας οδηγούν στο σενάριο μιας υπηρεσιακής κυβέρνησης, την οποία ο  ιταλικός λαός είναι βέβαιο ότι θα μισήσει όσο τίποτε άλλο – μιας λεγόμενης “κυβέρνησης τεχνοκρατών” (“Governo tecnico”). Αυτό ίσως και να οδηγούσε σε μια λαϊκή εξέγερση”, τονίζει ο ευρωβουλευτής κ. Zanni. Σύμφωνα με αυτό το σενάριο της μετά Renzi εποχής, ο πρόεδρος Mattarella θα διορίσει σε θέσεις υπουργών εμπειρογνώμονες και όχι πολιτικούς.

“Αλλά εάν αυτοί οι εμπειρογνώμονες θα είναι μια έκφραση ισχυρών δυνάμεων, όπως οι διεθνείς δανειστές, θα πρέπει να αναμένουμε τις ίδιες πολιτικές αυξημένης φορολογίας και περικοπών που είχαμε και με την κυβέρνηση Monti”, εξήγησε ο κ. Scalea στο Sputnik News.

Πράγματι, το ιστορικό του “Governo tecnico” του Monti, το οποίο κυβέρνησε την χώρα από τον Νοέμβριο του 2011 έως τον Απρίλιο του 2013, δείχνει ότι οι εν λόγω εμπειρογνώμονες βρίσκονται στις συγκεκριμένες θέσεις, για να υπακούν στις επιταγές λιτότητας της ΕΕ.

Η καλύτερη λύση για τον Renzi

Ένας άλλος τύπος μεταβατικής κυβέρνησης θα ήταν η λεγόμενη “Governo del Presidente” (“Κυβέρνηση του Προέδρου”). Στην περίπτωση αυτή, ο Πρόεδρος της Ιταλικής Γερουσίας και Αντιπρόεδρος της Δημοκρατίας Pietro Grasso θα πάρει την σκυτάλη από τον Renzi, με αποτέλεσμα να οδηγηθεί η χώρα σε μια θεσμική λύση, αντί μιας πολιτικής ή τεχνικής.

“Πρόκειται για μια ισχυρή πιθανότητα, την οποία θα κληθεί να διαχειριστεί ο Renzi. Ενώ ο ίδιος θα ασκεί τα καθήκοντα του γραμματέα του κόμματος και ο Grasso του πρωθυπουργού, ο Renzi θα μπορούσε να επηρεάζει την κυβέρνηση, ενώ, ταυτόχρονα, να αποστασιοποιείται από αυτήν, εάν χρειαστεί”, υπογράμμισε ο κ. Scalea.

Εάν όλο αυτό το σενάριο σας ακούγεται μακιαβελλικό, είναι επειδή όντως είναι. Ωστόσο, ακόμη και μια μακιαβελλική παράσταση θα ήταν σίγουρα προτιμότερη από μια νέα (αρχαιο)ελληνικού τύπου τραγωδία.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου