Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Απρ 2018


Κλιμακώνεται η διένεξη μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας με αφορμή τη φερόμενη επίθεση με χημικά στη Ντούμα της Συρίας. Την ώρα που ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλτ Τραμπ ανακοινώνει μια «σημαντική απόφαση» χωρίς να αποκλείει στρατιωτική παρέμβαση, η Μόσχα προειδοποιεί για «σημαντικές επιπτώσεις» ενός ενδεχόμενου αμερικανικού χτυπήματος. Σε μια προσπάθεια να καθησυχάσει τα πνεύματα ο ρώσος υφυπουργός Εξωτερικών Μιχαήλ Μπογκντανόφ δηλώνει ωστόσο ότι δεν διακρίνει τον κίνδυνο στρατιωτικής αντιπαράθεσης των δύο υπερδυνάμεων.

Στο μεταξύ ο αμερικανός πρόεδρος επικοινώνησε με τον γάλλο πρόεδρο Εμ. Μακρόν, ο οποίος κατέστησε σαφές ότι για να υπάρξει αντίδραση από γαλλικής πλευράς θα πρέπει να κατατεθούν αποδείξεις για την φερόμενη επίθεση. Μέσα στις επόμενες ώρες ο Ντ. Τραμπ αναμένεται να συντονίσει από κοινού με την βρετανίδα πρωθυπουργό Τερέζα Μέι τις επόμενες αμερικανικές κινήσεις στη Συρία.

Από την πλευρά της η Μόσχα εμμένει ωστόσο να διαψεύδει ότι το περασμένο Σάββατο πραγματοποιήθηκε επίθεση με χημικά στην Ντούμα με περίπου 60 νεκρούς και 1.000 τραυματίες. Στη σημερινή συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ η Ρωσία αναμένεται να προτείνει στο ανώτατο όργανο του διεθνούς οργανισμού τη μετάβαση ειδικών του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) για επιτόπιο έλεγχο στη Συρία. Στο μεταξύ του ειδικούς του OPCW προσκάλεσε στη Συρία για ελέγχους και το συριακό καθεστώς.

Ίσως το Ισραήλ να κρύβεται πίσω από την επίθεση στο Ταϊφούρ

Αναπάντητο παραμένει την ίδια στιγμή το ερώτημα ποια χώρα κρύβεται πίσω από την αεροπορική επιδρομή στο στρατιωτικό αεροδρόμιο Ταϊφούρ (T4), στην επαρχία του Χαλεπίου μια ημέρα αργότερα, στην οποία έχασαν τη ζωή τους 14 άτομα. Ήταν απλά σύμπτωση ότι η επιδρομή έγινε μια μόλις μέρα μετά την φερόμενη επίθεση με χημικά ή μήπως επρόκειτο για την αντίδραση, για την οποία είχαν προειδοποιήσει πρόσφατα Τραμπ και Μακρόν;

Όσον αφορά τώρα την επίθεση στη Ντούμα, είναι γεγονός ότι οι δυνάμεις του Ασάντ βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής από μια νίκη επί των ανταρτών και οι διαπραγματεύσεις για την υποχώρηση των τελευταίων λίγο πριν την ολοκλήρωσή τους. Μια επίθεση με χημικά δεν θα συνέφερε, συνεπώς, τον Σύρο πρόεδρο. Από την άλλη πλευρά όμως ο εμφύλιος στη Συρία εισήλθε τους τελευταίους μήνες σε μια νέα φάση. Η Μπέντε Σέλερ, επικεφαλής του ιδρύματος Χάινριχ Μπελ στη Βηρυτό, εκτιμά ότι «η κατάσταση γίνεται πιο πολύπλοκη, μιας και το τελευταίο διάστημα εμπλέκονται στον πόλεμο ολοένα και περισσότεροι περιφερειακοί παίκτες, όπως η Τουρκία, το Ιράν και το Ισραήλ». Υπό αυτές τις συνθήκες το καθεστώς Ασάντ ενδέχεται να ήθελε να πιέσει με μια επίθεση χημικών τους αντάρτες να επιταχύνουν την υποχώρησή τους. Στις μελλοντικές διαπραγματεύσεις με την Τεχεράνη ο Μπασάρ αλ Άσαντ θα είχε έτσι στο ενεργητικό του περισσότερες στρατιωτικές νίκες και κατά συνέπεια ισχυρότερη διαπραγματευτική θέση.

Παράλληλα δεν αποκλείεται η αεροπορική επίθεση στο στρατιωτικό αεροδρόμιο του Ταϊφούρ να φέρει την υπογραφή του Ισραήλ. Κι αυτό επειδή ήδη μέχρι σήμερα η ισραηλινή αεροπορία έχει πραγματοποιήσει πάνω από 100 επιθέσεις στο έδαφος της Συρίας. Ας μην ξεχνάμε ότι το Ισραήλ βρίσκεται υπό πίεση λόγο της ολοένα και ισχυρότερης παρουσίας του Ιράν, αλλά και της οργάνωσης Χεζμπολάχ στη γειτονική Συρία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



9 Απρ 2018


Λένε πως σε έναν πόλεμο δεν σκοτώνονται μόνο αθώοι άνθρωποι, αλλά αυτός που δολοφονείται είναι, κυρίως, η αλήθεια
Πύραυλοι έπληξαν στρατιωτικό αεροδρόμιο στη Συρία μετά την "επίθεση" στη Ντούμα

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Πριν από ένα περίπου μήνα η Ρωσία κατήγγειλε και προειδοποιούσε την προετοιμασία προβοκάτσιας με χημική επίθεση στη Συρία. Και κανείς ηγέτης δυτικής χώρας δεν αναρωτήθηκε για την τραγικότητα αυτής της προειδοποίησης όταν το "χτύπημα" αυτό "συνέβη"  στη Ντούμα και καταγγέλθηκε από μια ΜΚΟ (OSDH) που έχει έδρα το Λονδίνο. Όλοι οργίστηκαν (μέχρι και ο Πάπας), αλλά κανείς δεν έδωσε σημασία στη διάψευση της επίθεσης με χημικά από την ίδια την ΜΚΟ (OSDH).
Η ΜΚΟ OSDH στη νέα ενημέρωση, ανέφερε πως τελικά δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει μια χημική επίθεση του καθεστώτος. Αυτή που είχε αναφέρει πριν, δηλαδή σε 70 περιπτώσεις δύσπνοιας κι αναπνευστικών προβλημάτων. Σύμφωνα με τις νέες πληροφορίες της ΜΚΟ, το γεγονός αυτό οφείλονταν στο ότι οι πολίτες παγιδεύθηκαν σ΄ ένα υπόγειο ή σε δωμάτια με αδύναμο εξαερισμό, χωρίς δυνατότητα εξόδου. Σύμφωνα με την ίδια ΜΚΟ 21 άτομα εκ των οποίων 9 παιδιά χάθηκαν υπό αυτές τις συνθήκες.

Ο ΟΗΕ δεν επιβεβαίωσε τη χρήση χημικών στη Ντούμα της Συρίας

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, έκανε έκκληση χθες να σταματήσουν οι μάχες στην Ντούμα, κοντά στη Δαμασκό, διευκρινίζοντας πως ο Οργανισμός δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσει εάν έχει γίνει χρήση χημικών όπλων.

«Ο Γενικός Γραμματέας ανησυχεί βαθιά για την ένταση και την επανάληψη της βίας στην Ντούμα στη διάρκεια των τελευταίων 36 ωρών, έπειτα από μα περίοδο σχετικής ηρεμίας». «Καλεί όλα τα μέρη να σταματήσουν τις μάχες και να επανέλθουν στην ηρεμία», αναφέρεται σε ανακοίνωση του εκπροσώπου του, Στεφάν Ντουζαρίτς.

Ο Αντόνιο Γκουτέρες «ανησυχεί ιδιαίτερα για τους ισχυρισμούς ότι υπήρξε καταφυγή στα χημικά όπλα εναντίον του άμαχου πληθυσμού στην Ντούμα». «Αν και τα Ηνωμένα Έθνη δεν είναι σε θέση να επιβεβαιώσουν τις πληροφορίες αυτές, ο Γενικός Γραμματέας υπογραμμίζει πως κάθε χρήση χημικών όπλων, εφόσον επιβεβαιωθεί, είναι απεχθής και απαιτεί έρευνα εις βάθος», διευκρινίζεται στην ανακοίνωση.

Η απόφαση κλιμάκωσης είχε ήδη ληφθεί και "κάποιοι" βομβάρδισαν συριακό αεροδρόμιο

Η νέα αυτή είδηση αποσιωπήθηκε από το σύνολο όλωντ των συστημικών δυτικών ΜΜΕ που λίγες ημέρες πριν είχαν τρέξει να ενημερώσουν για την επίθεση με χημικά από την Συρία στους "αντάρτες" (ισλαμοφασίστες τζιχαντιστές και άλλους μισθοφόρους).

Έτσι, πύραυλοι έπληξαν νωρίς το πρωί της Δευτέρας το στρατιωτικό αεροδρόμιο Τάιφουρ της Συρίας, προκαλώντας πολλούς θανάτους και τραυματισμούς, μια ημέρα έπειτα από την «επίθεση με χημικά όπλα» στη Ντούμα, η οποία στοίχισε τη ζωή δεκάδων ανθρώπων και λίγες ώρες αφότου ο αμερικανός και ο γάλλος πρόεδρος δεσμεύθηκαν ότι θα υπάρξει «ισχυρή και κοινή αντίδραση».

«Πολλοί πύραυλοι έπληξαν το αεροδρόμιο Τάιφουρ», το οποίο βρίσκεται κοντά στην πόλη Χομς και στην αρχαία πόλη της Παλμύρας, μετέδωσε το συριακό κρατικό πρακτορείο ειδήσεων SANA, προσθέτοντας ότι υπάρχουν «υποψίες για αμερικανική επίθεση», πριν αποσύρει οποιαδήποτε αναφορά στις ΗΠΑ.

Το Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ανακοίνωσε πως τουλάχιστον 14 μαχητές, μεταξύ των οποίων και Ιρανοί, σκοτώθηκαν στην επίθεση, ενώ προς το παρόν δεν είναι γνωστή η προέλευση των πυραύλων που έπληξαν το στρατιωτικό αεροδρόμιο Τ-4, που είναι γνωστό ως αεροπορική βάση Τίγιας.

«Ρωσικές, ιρανικές δυνάμεις και μέλη του λιβανέζικου κινήματος Χεζμπολάχ» είναι ανεπτυγμένες στη βάση Τ-4, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο. «Τουλάχιστον 14 μαχητές σκοτώθηκαν από την επίθεση στο αεροδρόμιο Τ-4, μεταξύ των οποίων και Ιρανοί», πρόσθεσε.

Η βάση αυτή είναι χτισμένη σε μια στρατηγικής σημασίας περιοχή της ερήμου, όπου βρίσκονται τα βασικά κοιτάσματα φυσικού αερίου της Συρίας. Ήταν υπό τον έλεγχο του Ισλαμικού Κράτους μέχρι πέρυσι οπότε το ανακατέλαβε ο συριακός στρατός και οι σύμμαχοί του με την ισχυρή στήριξη της Ρωσίας.

Διαψεύδει το αμερικανικό Πεντάγωνο

Το αμερικανικό Πεντάγωνο διαβεβαίωσε ότι «δεν διεξάγει» πυραυλικές επιδρομές στη Συρία «αυτή τη στιγμή», διαψεύδοντας επισήμως τις πληροφορίες τις οποίες μετέδωσε η συριακή κρατική τηλεόραση, αλλά -τόνισε- συνεχίζει να παρακολουθεί στενά την κατάσταση.

Επίσης, ανέφερε ότι «υποστηρίζουμε τις διπλωματικές προσπάθειες ώστε να καταστούν εκείνοι που χρησιμοποιούν χημικά όπλα, στη Συρία και αλλού, υπεύθυνοι».

Τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ-Μακρόν

Λίγη ώρα νωρίτερα, αρχικά το Ελιζέ και κατόπιν ο Λευκός Οίκος ανακοίνωσαν πως ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμανουέλ Μακρόν και των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, είχαν τηλεφωνική επικοινωνία, κατά την οποία «καταδίκασαν σθεναρά τις επιθέσεις με χημικά όπλα την 7η Απριλίου εναντίον του πληθυσμού της Ντούμας, στην Ανατολική Γούτα».

Η προεδρία της Γαλλίας στην ανακοίνωσή της δεν επέρριψε ρητά την ευθύνη στη συριακή κυβέρνηση, ενώ η ανακοίνωση της αμερικανικής προεδρίας έκανε λόγο περί «σθεναρής και κοινής αντίδρασης» στις επιθέσεις με χημικά όπλα.

Οι δύο ηγέτες «αντάλλαξαν πληροφορίες και αναλύσεις οι οποίες επιβεβαιώνουν τη χρήση χημικών όπλων» και «αποφάσισαν να συντονίσουν τις ενέργειες και τις πρωτοβουλίες (των δύο χωρών) τους στο Συμβούλιο Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών», το οποίο πρόκειται να συνεδριάσει «τη Δευτέρα 9η Απριλίου στη Νέα Υόρκη» για να συζητήσει σχετικά με τη χρήση χημικών όπλων στη Συρία, προστίθεται στην ανακοίνωση της γαλλικής προεδρίας.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ είχε συνομιλήσει χθες στο τηλέφωνο και με τον πρωθυπουργό του Ιράκ Χάιντερ αλ Αμπάντι σχετικά με την επίθεση με χημικά στη Συρία εναντίον αμάχων και την ανάγκη να συνεργαστούν προκειμένου να νικήσουν τους τζιχαντιστές της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος.

Στην τηλεφωνική αυτή συνδιάλεξη, Τραμπ και Αμπάντι συζήτησαν για τις «ανησυχητικές πληροφορίες σχετικά με πιθανές επιθέσεις με χημικά κοντά στη Δαμασκό», σύμφωνα με τον Λευκό Οίκο.

Ανοιχτό το ενδεχόμενο μιας πυραυλικής επίθεσης στη Συρία σε αντίποινα

Υπενθυμίζεται πως εχθές ένας από τους πιο υψηλόβαθμους συμβούλους εθνικής ασφαλείας του Ντόναλντ Τραμπ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο οι Ηνωμένες Πολιτείες να εξαπολύσουν πυραυλική επίθεση σε απάντηση στις νέες πληροφορίες για χημική επίθεση.

«Δεν θα απέκλεια κανένα ενδεχόμενο», δήλωσε ο σύμβουλος του Λευκού Οίκου για θέματα Εσωτερικής Ασφαλείας και Αντιτρομοκρατίας Τόμας Μπόσερτ. «Εξετάζουμε την επίθεση σε αυτό το σημείο», είπε και πρόσθεσε πως οι φωτογραφίες από το συμβάν είναι «φρικτές».

Ρωσία: Δύο ισραηλινά F-15 εξαπέλυσαν την επίθεση εναντίον του στρατιωτικού αεροδρομίου

Δύο αεροσκάφη F-15 της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας διεξήγαγαν την επίθεση εναντίον του συριακού στρατιωτικού αεροδρομίου Τ-4 στη Χομς από το έδαφος του Λιβάνου, ανακοίνωσε το ρωσικό υπουργείο Άμυνας.

Σύμφωνα με το ρωσικό υπουργείο, τα συστήματα της συριακής αεράμυνας κατέρριψαν πέντε από τους οκτώ πυραύλους, όμως οι άλλοι τρεις έπληξαν το στρατιωτικό αεροδρόμιο.

«Στις 9 Απριλίου από τις 03:25 (ώρα Ρωσίας και Ελλάδας) ως τις 03:53 δύο αεροσκάφη F-15 της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας εκτόξευσαν οκτώ κατευθυνόμενους πυραύλους εναντίον της αεροπορικής βάσης Τ-4 από το έδαφος του Λιβάνου χωρίς να εισέλθουν στον συριακό εναέριο χώρο. Οι μονάδες αεράμυνας των συριακών ενόπλων δυνάμεων κατέρριψαν πέντε κατευθυνόμενους πυραύλους», ανέφερε στην ανακοίνωσή του το υπουργείο Άμυνας.

Παράλληλα διευκρίνισε ότι κανείς από τους Ρώσους συμβούλους που βρίσκονταν στην αεροπορική βάση δεν έχει τραυματιστεί.

Ουδέν σχόλιο από το Ισραήλ

Ερωτηθείσα σχετικά με την επιδρομή στη βάση, μια εκπρόσωπος της κυβέρνησης του Ισραήλ απέφυγε να κάνει οποιοδήποτε σχόλιο.

Το Ισραήλ έχει εξαπολύσει πολλά πλήγματα εναντίον στόχων στη Συρία, συμπεριλαμβανομένων βάσεων του συριακού στρατού, αφότου ξέσπασε ο πόλεμος το 2011: κυρίως οχηματοπομπές που μετέφεραν όπλα που προορίζονταν για τη Χεζμπολάχ του Λιβάνου, ή εγκαταστάσεις που χρησιμοποιούσαν οι σιίτες μαχητές της.

Συγκαλείται εκτάκτως το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ

Δύο συνεδριάσεις θα διεξάγει σήμερα το Συμβούλιο Ασφαλείας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών.

Η συνεδρίαση που θα πραγματοποιηθεί έπειτα από πρωτοβουλία της Ρωσίας για να συζητηθούν οι απειλές για την παγκόσμια ειρήνη και ασφάλεια θα λάβει χώρα γύρω στις 15.00 τοπική ώρα (22.00 ώρα Ελλάδας). Μετά το πέρας της, το Συμβούλιο Ασφαλείας θα συζητήσει την κατάσταση στη Συρία.

Εννέα από τα 15 κράτη μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας ζήτησαν την έκτακτη σύγκληση του σώματος για να συζητηθούν οι πληροφορίες σχετικά με τη χρήση χημικών όπλων στη Συρία. Το αίτημα για τη σύγκληση του σώματος υπέγραψαν η Γαλλία, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, το Κουβέιτ, η Σουηδία, η Πολωνία, το Περού, η Ολλανδία και η Ακτή Ελεφαντοστού.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



2 Απρ 2018


Προσβολές και συγκεκαλυμμένες απειλές ανταλλάσσουν ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και ο Μπένιαμιν Νετανιάχου, με τον Ισραηλινό πρωθυπουργό να αποκαλεί τον Τούρκο πρόεδρο «χασάπη».

Η ανταλλαγή πυρών μεταξύ Νετανιάχου και Ερντογάν ξεκίνησε την Κυριακή, όταν ο Τούρκος πρόεδρος κατηγόρησε τον ισραηλινό πρωθυπουργό ότι είναι «τρομοκράτης», σε τηλεοπτική ομιλία του. «Δεν έχουμε την ντροπή του εισβολέα πάνω μας, Νετανιάχου. Είσαι ένας εισβολέας και αυτή τη στιγμή υπάρχεις σε αυτά τα εδάφη ως εισβολέας. Την ίδια στιγμή, είσαι τρομοκράτης», δήλωσε Ερντογάν.

Ο Νετανιάχου, αντέδρασε σχεδόν ακαριαία με μια εξίσου οργισμένη απάντηση στο twitter. «Ο Ερντογάν δεν είναι συνηθισμένος να του αντιμιλούν. Θα πρέπει να αρχίσει να το συνηθίζει. Αυτός που κατέχει τη Βόρεια Κύπρο και κουρδικές περιοχές και σφάζει πολίτες στην Αφρίν, δεν θα έπερεπε να μας κάνει κήρυγμα περί ηθικής και αξιών», δήλωσε ο Ισραηλινός πρωθυπουργός.

Ο Τούρκος πρόεδρος και ο Ισραηλινός πρωθυπουργός άρχισαν να ανταλλάσσουν «πυρά» μετά την επίθεση της Άγκυρας στο Ισραήλ για τη χρήση βίας στη Γάζα, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο 17 διαδηλωτών.

Ο Νετανιάχου απάντησε, λέγοντας ότι η Τουρκία δεν ήταν σε θέση να ψέξει τους Ισραηλινούς για τη συμπεριφορά τους κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στη Γάζα. Αποκαλώντας το Ισραήλ τον «πιο ηθικό στρατό» του κόσμου, απέρριψε την κριτική της Άγκυρας ως πρωταπριλιάτικο αστείο.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



1 Απρ 2018


Νέα πυρά κατά του Μπεντζαμίν Νετανιάχου αλλά και του Εμανουέλ Μακρόν εξαπέλυσε σήμερα ο Ταγίπ Ερντογάν με αφορμή τις δηλώσεις τους για εισβολή των των Τούρκων στην Συρία.

Ο Τούρκος πρόεδρος απάντησε άμεσα στις βολές του Ισραηλινού Πρωθυπουργού που είπε ότι μόνο ως πρωταπριλιάτικη φάρσα θα μπορούσε να δεχτεί μαθήματα ηθικής από την Άγκυρα.

Ο Ερντογάν, σύμφωνα με δημοσιεύματα τουρκικών εφημερίδων, μιλώντας σε μέλη του κόμματος του είπε απευθυνόμενος στον ισραηλινό πρωθυπουργό:

” Ε! Νετανιάχου. Εσύ είσαι ένας εισβολέας. Είσαι σε αυτή την γη ως κατακτητής. Είσαι τρομοκράτης. Η ιστορία καταγράφει αυτά που έκανες στους Παλαιστίνιους. Εμείς δεν θα το ξεχάσουμε ποτέ.

Ο Τούρκος πρόεδρος επιτέθηκε και κατά των Γάλλων με αφορμή τις δηλώσεις Μακρόν για την Αφρίν και την πρόθεση της Γαλλίας να στείλει στρατεύματα στη Συρία.

Δεν θέλαμε ποτέ να ακούσουμε από τις Γαλλία αυτές τις δηλώσεις, είπε ο Ερντογάν ενώ στη συνέχεια αναφέρθηκε στην ήττα των Γαλλικών στρατευμάτων στα Άδανα, κατά τον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο, λέγοντας

” Τα Αδάνα γνωρίζουν καλά τι είναι οι Γάλλοι και οι Γάλλοι γνωρίζουν καλά ταΑδάνα. Στο παρελθόν, τα Αδάνα έδωσαν την πιο όμορφη απάντηση τόσο στους ίδιους τους Γάλλους κατακτητές όσο και στις αρμενικές συμμορίες που ανέθρεψαν”.

Μπ. Νετανιάχου: Δεν δέχομαι «μαθήματα ηθικής» από τον Ερντογάν

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ Μπενιαμίν Νετανιάχου απέρριψε σήμερα τα "μαθήματα ηθικής" του προέδρου της Τουρκίας που καταδίκασε τον ισραηλινό στρατό μετά τον θάνατο την Παρασκευή 16 Παλαιστίνων σε συγκρούσεις κατά μήκος του τείχους μεταξύ της Γάζας και του Ισραήλ.

Την Παρασκευή, δεκάδες χιλιάδες Παλαιστίνιοι κατέκλυσαν την περιοχή όπου είναι το τείχος στην πρώτη ημέρα της "Πορείας της Επιστροφής". Η διαμαρτυρία αυτή που αναμένεται να διαρκέσει έξι εβδομάδες διεκδικεί το δικαίωμα της επιστροφής των Παλαιστινίων οι οποίοι, κατά εκατοντάδες χιλιάδες, εκδιώχθηκαν από τη γη τους ή διέφυγαν κατά τη διάρκεια του πολέμου που ακολούθησε την ίδρυση του κράτους του Ισραήλ το 1948.

Αυτή την πρώτη ημέρα της διαμαρτυρίας, τουλάχιστον 16 Παλαιστίνιοι που είχαν πλησιάσει το τείχος σκοτώθηκαν από ισραηλινά πυρά, και περισσότεροι από 1.400 τραυματίστηκαν, σύμφωνα με το υπουργείο Υγείας στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν κατηγόρησε χθες, Σάββατο, το Ισραήλ ότι διέπραξε "απάνθρωπη επίθεση".

"Ο πιο ηθικός στρατός του κόσμου δεν χρειάζεται μαθήματα ηθικής από αυτόν που βομβαρδίζει αδιακρίτως αμάχους πληθυσμούς εδώ και χρόνια. Προφανώς αυτό επέλεξε η 'Αγκυρα για πρωταπριλιάτικη φάρσα", απάντησε ο Νετανιάχου στο λογαριασμό του στο Twitter.

Στην πρώτη της σελίδα η εφημερίδα The Jerusalem Post, που κάνει λόγο για 17 νεκρούς Παλαιστίνιους, επικαλείται τη δήλωση του "Νετανιάχου: Η ιδέα της 'Αγκυρας για πρωταπριλιάτικη φάρσα είναι να κάνει μαθήματα ηθικής στον ισραηλινό στρατό".

Το Ισραήλ υπεραμύνθηκε του στρατού του, σύμφωνα με τον οποίο, οι άνδρες του άνοιξαν πυρ εναντίον διαδηλωτών που πετούσαν πέτρες και κοκτέιλ μολότοφ στους στρατιώτες ή επιχειρούσαν να προκαλέσουν ζημιές στο τείχος και να παρεισφρήσουν στο Ισραήλ.

"Μπράβο στους στρατιώτες μας", έγραψε ο Νετανιάχου σε ανακοίνωση. "Το Ισραήλ ενεργεί με σθένος και αποφασιστικότητα για την προστασία της κυριαρχίας του και της ασφάλειας των πολιτών του".

Οι Παλαιστίνιοι κατηγορούν το Ισραήλ για δυσανάλογη χρήση βίας και οργανώσεις προστασίας των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αμφισβήτησαν την αναγκαιότητα των πυρών με πραγματικές σφαίρες.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ Αντόνιο Γκουτέρες, καθώς και η επικεφαλής της ευρωπαϊκής διπλωματίας Φεντερίκα Μογκερίνι ζήτησαν τη διενέργεια "ανεξάρτητης έρευνας" για τη χρήση από το Ισραήλ πραγματικών σφαιρών, αίτημα που απέρριψε το εβραϊκό κράτος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



29 Μαρ 2018


ΗΠΑ και Δύση υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους που συνίστανται στην δημιουργία αντίπαλου δέους προς τη Ρωσία, τον εξοστρακισμό του Ιράν και την προστασία του Ισραήλ. Οι Κούρδοι στη βόρεια Συρία αποτελούν απλά το όχημα.

Ηγέτες της Δύσης, τελευταία και η καγκελάριος Merkel, καταδίκασαν σε ασυνήθιστα έντονο τόνο την στρατιωτική εισβολή των Τούρκων στην πόλη Αφρίν. Προηγήθηκε ο Γάλλος πρόεδρος και άλλοι πολιτικοί σημειώνοντας ότι πρόκειται για κατάφωρη παραβίαση των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Η κουρδική κοινότητα της Γερμανίας ζητά από τη γερμανική κυβέρνηση, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ να προχωρήσουν ακόμα και σε κυρώσεις κατά της Τουρκίας και να σταματήσουν κάθε είδους δοσοληψία στον τομέα των εξοπλισμών.

«Δεν θέλει να τα χαλάσει και πάλι με την Τουρκία»

Το ερώτημα είναι αν το επιθυμεί αυτό η Δύση. Ο Gunter Meyer, επικεφαλής του Κέντρου Ερευνών του Αραβικού Κόσμου στο Πανεπιστήμιο του Μάιντς εκφράζει τον σκεπτικισμό του. Ναι μεν η Merkel καταδίκασε την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας», αλλά από τον τόνο της φωνής της αντιλαμβάνεται κανείς ότι δεν πρόκειται να υπάρξουν συνέπειες, υποστηρίζει. «Η Γερμανία δεν θέλει προφανώς να χαλάσει τις σχέσεις της με ένα νατοϊκό κράτος.

Το ίδιο ισχύει και για τη Γαλλία. Η αντιπολίτευση επιτέθηκε κατά του Γάλλου προέδρου, επειδή δεν μίλησε όσο καθαρά έπρεπε για τους Κούρδους. Η γερμανική κυβέρνηση από την πλευρά της δεν επιθυμεί να χαλάσει για δεύτερη φορά τις σχέσεις της με την Τουρκία, και σε αυτό το προσφυγικό παίζει πρωταρχικό ρόλο.

Σε όλους είναι σαφές ότι η στάση του Erdogan δεν θα έχει συνέπειες και θα τον αφήσουν να κάνει ότι θέλει».

Παρόλα αυτά οι Κούρδοι της Συρίας για τη Δύση, και κυρίως τις ΗΠΑ, παίζουν πρωταρχικό ρόλο και μπαίνουν στο επίκεντρο ενός πολέμου ευρύτερων συμφερόντων ανάμεσα στις μεγάλες δυνάμεις. Πέρυσι, το ειδησεογραφικό πρακτορείο Ανατολή, δημοσίευσε χάρτη με 10 αμερικανικές στρατιωτικές βάσεις στη Συρία, κυρίως στο βορειοδυτικό και βορειοανατολικό τμήμα της χώρας. «Η Συρία βρίσκεται σε μια στρατηγικά πολύπλοκη θέση» δήλωσε ο πρώην Λιβανέζος στρατηγός Vehbe Katisa, «γι αυτό παρακολουθούμε αυτήν την εποχή έναν αγώνα δρόμου για επιρροή, που ξεπερνά τη δημιουργία στρατιωτικών βάσεων».

Πρωταρχικός στόχος η προστασία του Ισραήλ

Αλλά τι είναι εκείνο που επιδιώκουν οι Αμερικανοί και η Δύση στη Συρία; Σε ομιλία του στο Πανεπιστήμιο του Standford ο πρώην Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Rex Tillerson τόνισε ότι οι ΗΠΑ θεωρούν ως απειλή όχι μόνο τους τζιχαντιστές του Ισλαμικού Κράτους και της Αλ Κάιντα, αλλά και το Ιράν, το οποίο έχει εξαπλώσει την στρατιωτική του παρουσία στη Συρία. Αλλά ο Gunter Mayer υποστηρίζει ότι οι στρατηγικοί στόχοι της Δύσης στη Συρία είναι ευρύτεροι.

«Ο κυριότερος είναι η πτώση του Ασάντ, αλλά ακόμα κι αν ανατραπεί δεν πρόκειται να αποχωρήσουν οι δυτικές δυνάμεις από τη χώρα για να δημιουργήσουν αντίπαλο δέος στους Ρώσους, κι αυτό γίνεται καλύτερα υποστηρίζοντας τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις βορειοανατολικά της χώρας. Από την άλλη οι ΗΠΑ θέλουν να στηρίξουν το Ισραήλ, κι αυτό σημαίνει κατά προτεραιότητα αγώναςκατά του Ιράν, γιατί το Ιράν αποτελεί απειλή για το Ισραήλ.

Άρα στόχος είναι ο διαμελισμός του λεγόμενου σιιτικού τόξου από το Ιράν μέχρι τα σύνορα του Ισραήλ στα υψώματα του Γκολάν, τα οποία μαχητές της Χεζμπόλα έχουν πολλές φορές παραβιάσει. Αυτόν τον κίνδυνο θέλουν να αποφύγουν οι Αμερικανοί και γι αυτό το Κουρδιστάν διαδραματίζει τη πιο σημαντική ψηφίδα της στρατηγικής τους, προς μεγάλη οργή των Τούρκων.

Κέρστεν Κνιπ/Ειρήνη Αναστασοπούλου
Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



28 Μαρ 2018


Έξι πρώην επικεφαλής των υπηρεσιών Πληροφοριών του Ισραήλ, σε κοινή συνέντευξή τους, κατηγορούν τον δεξιό πρωθυπουργό της χώρας, Benjamin Netanyahu, ότι θέτει σε κίνδυνο το μέλλον του εβραϊκού κράτους, λίγο πριν τον εορτασμό των 70 ετών από την ίδρυσή του.

Οι πρώην επικεφαλής της Mosad μίλησαν στην Yedioth Ahronoth, πρώτη σε κυκλοφορία εφημερίδα του Ισραήλ, η οποία έχει γενικά επικριτικές θέσεις έναντι του B. Netanyahu.

Ο Dany Yatom, επικεφαλής της Mosad επί της πρώτης θητείας Netanyahu στην πρωθυπουργία, τη δεκαετία του ’90, κάλεσε σε απομάκρυνσή του από τον θώκο του πρωθυπουργού, κατηγορώντας τον ίδιο και τους συνεργάτες του ότι «βάζουν τα προσωπικά τους συμφέροντα πάνω από τα εθνικά», ενώ βρίσκονται σε εξέλιξη έρευνες που τους εμπλέκουν σε υποθέσεις διαφθοράς.

Η αστυνομία του Ισραήλ ανέκρινε τη Δευτέρα τον κ. Netanyahu για τις σχέσεις του με την μεγαλύτερη τηλεπικοινωνιακή εταιρεία της χώρας.

Ο κ. Yatom εξέφρασε ακόμη την ανησυχία του για το γεγονός ότι, με την διπλωματική ακινησία στο παλαιστινιακό, το Ισραήλ πρακτικά μετατρέπεται σε κράτος δύο εθνών, Ισραηλινών και Παλαιστινίων, πράγμα που αποτελεί κίνδυνο «για τον εβραϊκό και δημοκρατικό χαρακτήρα του».

«Έχουμε παιδιά, εγγόνια και δισέγγονα εδώ και θέλω να μεγαλώσουν σε μια υγιή χώρα – και σήμερα η χώρα είναι άρρωστη», τόνισε ο Zvi Zamir, διευθυντής της Mosad μεταξύ 1968 και 1974.

Το γραφείο του κ. Netanyahu αρνήθηκε να σχολιάσει τις δηλώσεις των πρώην διευθυντών της Mosad. Σε αυτές απάντησε μέσω Twitter ο υπουργός Παιδείας Naftali Benet, χαρακτηρίζοντάς τες «απλώς αναληθείς».

«Η χώρα βρίσκεται σε εξαιρετική κατάσταση», είπε ο κ. Benet, ο οποίος πλασάρεται ως πιθανός διάδοχος του B. Netanyahu, στην ηγεσία της ισραηλινής Δεξιάς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



16 Μαρ 2018


Παράλογη χαρακτηρίζουν Κυπριακές κυβερνητικές πηγές, την απαίτηση των Ισραηλινών να έχουν λόγο στην ανάπτυξη του κοιτάσματος «Αφροδίτη» ζητούν το 6% του κοιτάσματος σύμφωνα με ορισμένες πληροφορίες και την Λευκωσία να συζητά να παραχωρήσει το 2% προκειμένου να κινηθούν ταχύτερα οι διαδικασίες και να μην συγκρουσθεί με το Ισραήλ.

Προχθές η ισραηλινή εφημερίδα Globes έγραψε ότι η εταιρεία Israel Opportunity Energy Resources (ISOP), που συμμετέχει στην κοινοπραξία του τεμαχίου ISAI, ενημέρωσε τόσο τον Υπουργό Πετρελαίου του Ισραήλ Youval Stainitz όσο και τον Επίτροπο Πετρελαίου της χώρας Josi Voutzberger υποστηρίζοντας ότι η εξόρυξη από το κοίτασμα «Αφροδίτη» θα οδηγήσει και σε εξόρυξη αερίου και από την ισραηλινή πλευρά.

Ωστόσο, οι απαιτήσεις των ισραηλινών έρχονται σε αντίθεση με το γεγονός ότι η ίδια εταιρεία, είχε ανακοινώσει το 2013 στο Χρηματιστήριο του Τελ Αβίβ ότι η γεώτρηση που διενεργήθηκε στο κοίτασμα ISAI (είναι στα όρια με την κυπριακή ΑΟΖ και πολύ κοντά στην «Αφροδίτη» και για αυτό το λόγο το αποκαλούσαν «Αφροδίτη 2») κατέδειξε αμελητέες και μη ανακτήσιμες ποσότητες. Οι ποσότητες που ανακαλύφθηκαν ήταν μόλις στα 0.6 τρις κυβικά πόδια, σύμφωνα με σχετικό δημοσίευμα της Globes.

Κυβερνητική πηγή δήλωσε στο ΚΥΠΕ ότι «η απαίτηση, που χρονολογείται, είναι παράλογη αφού οι ίδιοι έχουν παραδεχθεί επισήμως ότι η ποσότητα που ανακαλύφθηκε στο ISAI είναι αμελητέα και μη ανακτήσιμη».

Οι αντιδράσεις εκδηλώνονται καθώς βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο οι συζητήσεις για την εκμετάλλευση του «Αφροδίτη», αλλά και στον απόηχο δημοσιευμάτων ότι η εταιρεία Shell επιθυμεί να κλείσει συμφωνία για την αγορά 10 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων ετησίως από το Αφροδίτη και το ισραηλινό Λεβιάθαν για σκοπούς υγροποίησης τουw, στο τερματικό που διαθέτει η εταιρεία στην Ιντκού στην Αίγυπτο και στη συνέχεια εξαγωγής του σε άλλες αγορές.

Όπως γράφει η ισραηλινή Globes, «οι κάτοχοι της άδειας του ISAI επιθυμούν να πληροφορηθούν ποια μελλοντικά βήματα θα ληφθούν προκειμένου να διασφαλιστούν τα δικαιώματα του Ισραήλ στο Αφροδίτη, έτσι ώστε η Κύπρος να μην μπορεί να προχωρήσει με την υπογραφή συμφωνίας χωρίς την έγκριση από το κράτος του Ισραήλ».

Μάλιστα, ο Πρόεδρος της εταιρείας Roni Halman υποστήριξε πως «μια ισραηλινή υποχώρηση προς την Κύπρο και μια περαιτέρω ανάπτυξη του κοιτάσματος Αφροδίτη, που να αγνοεί τα δικαιώματα του Ισραήλ, συνιστά ένα επικίνδυνο προηγούμενο για το μέλλον που θα επηρεάζει τα πρόσθετα κοιτάσματα στην λεκάνη της Μεσογείου που επεκτείνονται πέραν θαλασσίων συνόρων μεταξύ του Ισραήλ και των γειτόνων του».

Σύμφωνα με την Globes, η θέση του ισραηλινού Υπουργείου είναι ότι η θέση της κυβέρνησης του Ισραήλ είναι ότι η ανάπτυξη του κοιτάσματος καθιστά αναγκαία τη συμφωνία μεταξύ των μερών για την διασφάλιση των δικαιωμάτων και των δύο χωρών στο κοίτασμα και για το θέμα αυτό έχει ξεκινήσει διάλογος με την Κύπρο.


Σημειώσεις


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



13 Μαρ 2018


Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Οι εξελίξεις των τελευταίων μηνών και ιδιαίτερα των τελευταίων εβδομάδων, δεν αφήνουν καμία αμφιβολία, ότι η Ανατολική Μεσόγειος διέρχεται μια περίοδο αναταραχής, και έρχονται σημαντικές γεωστρατηγικές και γεωπολιτικές εξελίξεις.

Οι δύο χώρες που βρίσκονται στην πρώτη γραμμή των προκλήσεων και της αναταραχής, είναι η Ελλάδα και το Ισραήλ. Αυτός είναι ο βασικός λόγος, για τον οποίο, είναι κατά τη γνώμη μου επιβεβλημένο, η Ελλάδα και το Ισραήλ, να συνάψουν μια στενή και ουσιαστική στρατηγική συνεργασία, για να αντιμετωπίζουν από κοινού τις απειλές.


Η Ελλάδα, αντιμετωπίζει, ευθέως πλέον, απειλή από την Τουρκία, η οποία αμφισβητεί το status quo, το οποίο ορίζεται από διεθνείς συνθήκες, και δεν υπάρχει αμφιβολία ότι επιδιώκει μια ριζική αναθεώρηση του.

Την ίδια στιγμή το Ισραήλ απειλείται ευθέως, από το Ιράν, το οποίο εφαρμόζει μιας στρατηγική επέκτασης της επιρροής του και της παρουσίας του, στην ευρύτερη περιοχή με κινήσεις που εάν πετύχουν, δημιουργούν σοβαρή απειλή ασφάλειας για το Τέλ Αβίβ.

H Ελλάδα και το Ισραήλ, είναι οι δυο χώρες της περιοχής οι οποίες στηρίζουν το επικρατό ν για δεκαετίες, και στηριζόμενο σε διεθνείς συνθήκες πλαίσιο. H Τουρκία και to Ιράν είναι οι αναθεωρητικές δυνάμεις οι οποίες απειλούν και επιδιώκουν την αλλαγή αυτού του πλαισίου.

Για να ξεκινήσουμε από το Ισραήλ, η Τεχεράνη σε συνεργασία με το καθεστώς Άσαντ και τη στήριξη της Ρωσίας, έχει πατήσει για τα καλά πόδι στη Συρία. Όλοι θυμόμαστε την ευρείας κλίμακας, επιχείρηση της ισραηλινής αεροπορίας, εναντίοn στόχων του Ιράν, στο εσωτερικό της Συρίας, μετά την παραβίαση του εναερίου χώρου του Ισραήλ από ιρανικό drone το οποίο είχε απογειωθεί από την Συρία.

Την ίδια στιγμή, η παρουσία του τρομοκρατικού εργαλείου της Τεχεράνης που ακούει στο όνομα Χεζμπολάχ, στο Λίβανο, αλλά και στη Συρία, είναι επίσης μια σοβαρή απειλή ασφάλειας για το Τέλ Αβίβ.

Συνολικά το Ισραήλ πιέζεται πλέον από την παρουσία του Ιράν, στη Συρία, στην Υεμένη, το Κατάρ, αλλά και από την αυξανόμενη επιρροή της Τεχεράνης, πάνω στην κυβέρνηση του Ιράκ. Χωρίς βέβαια, να πρέπει να ξεχνάμε την μεγαλύτερη απειλή που είναι το πυρηνικό πρόγραμμα και το πρόγραμμα βαλλιστικών πυραύλων του Ιράν.

Ταυτόχρονα, η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με την αναθεωρητική Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν, σε μια από τις δυσκολότερες στιγμές για το Ελληνικό έθνος.

Στο εσωτερικό της Τουρκίας, ο Ερντογάν έχει καταφέρει, σχεδόν να εξαφανίσει, οτιδήποτε Κοσμικό και Κεμαλικό, υπήρχε στην Τουρκία, και στην ουσία ακολουθεί από διαφορετικό μονοπάτι τον ίδιο δρόμο που ακολουθεί το θεοκρατικό καθεστώς του Ιράν, αναπολώντας τις ημέρες της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η Τουρκία του Ερντογάν, έχει εμπλακεί σε έναν κανονικό πόλεμο, κάτι που δεν περίμενε, με την επιχείρηση, “Κλάδος Ελιάς”, εναντίον των Κούρδων του YPG, στο Αφρίν της Συρίας. Μέσω αυτής της επιχείρησης ο Ερντογάν ελπίζει να δείξει στον υπόλοιπο κόσμο, και ειδικά στην Ουάσιγκτον και τη Δύση, ότι στο υπό διαμόρφωση νέο σκηνικό στην περιοχή της Μέσης Ανατολής, οι στρατηγικές επιδιώξεις της Άγκυρας, θα πρέπει να ληφθούν σοβαρά υπόψη και να εισακουστούν.

Ακριβώς για το ίδιο λόγο, ο Ερντογάν, αυξάνει επικίνδυνα την ένταση στην Ανατολική Μεσόγειο, με την επιθετικότητα εναντίον της Ελλάδας, στο Αιγαίο, αλλά και τις προκλήσεις και απειλές στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Δυστυχώς η Ελλάδα, όπως έχω υποστηρίξει και σε άλλα σχετικά άρθρα μου, λόγω της μακροχρόνιας οικονομικής δυσπραγίας, βρίσκεται σε ιδιαίτερα δυσμενή θέση, όσο αφορά την ισορροπία ισχύος, έναντι της Τουρκίας.

Η επιλογή αντίδρασης σε αυτό το δεδομένο, της παρούσας ελληνικής κυβέρνησης, χωρίς και η αντιπολίτευση να προσφέρει συγκεκριμένη εναλλακτική, είναι αυτή του κατευνασμού της Άγκυρας και του Ερντογάν, με αποτέλεσμα η χώρα σχεδόν σε καθημερινή πλέον βάση, να γίνεται αντικείμενο ταπεινωτικών ενεργειών από την πλευρά της Άγκυρας είτε φραστικά είτε με επιθετικές ενέργειες, όπως αυτή του εμβολισμού του πλοίου του Λιμενικού, “Γαύδος”, στα Ίμια, είτε της σύλληψης και συνεχιζόμενης κράτησης των δυο Ελλήνων στρατιωτικών.

Ιστορικά έχει αποδειχτεί ότι η στρατηγική του κατευνασμού είναι ο προθάλαμος πολεμικής σύγκρουσης με καταστροφικές συνέπειες. Και η Ελλάδα, δυστυχώς, βρίσκεται σε αυτό το επικίνδυνο και καταστροφικό μονοπάτι.

Σε κάθε περίπτωση, οι προκλήσεις και απειλές, που αντιμετωπίζουν η Ελλάδα και το Ισραήλ, από δύο αναθεωρητικές, με απολυταρχικά- θεοκρατικού χαρακτήρα καθεστώτα, δυνάμεις, την Τουρκία και το Ιράν, έχουν αρκετές και σημαντικές διαφορές.

Παρόλα αυτά οι δυο χώρες, μαζί και η Κύπρος, είναι οι μόνες καθαρά δυτικού προσανατολισμού οντότητες στην ευρύτερη περιοχή. Η διαφαινόμενη συνεργασία Άγκυρας και Τεχεράνης με την Ρωσία, είναι ακόμη ένας παράγοντας ανησυχίας για την Ελλάδα και το Ισραήλ, αλλά και την Δύση ευρύτερα.

Όσο αιρετικό και εάν ακούγεται, αποτελεί πλέον απαραίτητη κίνηση για την Αθήνα και το Τέλ Αβίβ, που ούτως ή άλλως διανύουν μια περίοδο πολύ καλών σχέσεων, να τις προχωρήσουν στο επόμενο στάδιο, αυτό της στρατηγικής συνεργασίας σε όλα τα επίπεδα.

Και με δεδομένο ότι δεν νοείται στρατηγική συνεργασία, χωρίς στενή συνεργασία σε στρατιωτικό και αμυντικό επίπεδο, το βήμα αυτό αποτελεί μονόδρομο για τις δύο χώρες.

Η Ελλάδα και το Ισραήλ, πρέπει να κάνουν το επόμενο μεγάλο βήμα. Τα κοινά μεταξύ των δύο χωρών είναι πάρα πολύ περισσότερα, από τις διαφορές. Ιστορικά και πολιτιστικά, οι δυο χώρες είναι, θα μπορούσε να πει κανείς καταδικασμένες, να συμβαδίσουν και να αντιμετωπίσουν από κοινού τους εχθρούς τους.

Η επιλογή γίνεται ακόμη πιο ελκυστική, όταν προσθέσει κανείς στην εξίσωση την ομπρέλα των Ηνωμένων Πολιτειών, σε αυτό τον επιβαλλόμενο από τη λογική και τις εξελίξεις γάμο. Η καλή συνεργασία της Ελληνικής ομογένειας με το πανίσχυρο Εβραϊκό λόμπι στην Ουάσιγκτον, θα μπορούσε να εξασφαλίσει την κουμπαριά των ΗΠΑ στην τελετή σύζευξης.

Χωρίς καθυστέρηση λοιπόν, να δρομολογηθούν οι εξελίξεις για μια στρατηγική συνεργασία, σε όλα τα επίπεδα, Ελλάδας και Ισραήλ, απέναντι στον αναθεωρητικό, θεοκρατικό και απολυταρχικό άξονα της Τουρκίας και του Ιράν.
* Ο Δημήτρης Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Μέλος του The International Institute of Strategic Studies
HellasJournal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



28 Φεβ 2018


Ισραηλινοί: Έρχεται φονικό ατύχημα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας στο Αιγαίο
Συναγερμός από Καμμένο: «Το 2018 θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε γεωπολιτικά τα ελληνικά χωρικά ύδατα»

Καμπανάκι υπαρκτού κινδύνου πολέμου μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας κρούουν εκτός όλων των άλλων και οι Ισραηλινοί οι οποίοι διαβλέπουν κανονική πολεμική σύρραξη στην περιοχή, κυρίως λόγω των αυτοκρατορικών φιλοδοξιών του Τούρκου προέδρου για την αναβίωση της «οθωμανικής αυτοκρατορίας».

«Το όνειρο του «μεγαλοπρεπούς» (εννοώντας τον Σουλεϊμάν τον Μεγαλοπρεπή) Τούρκου Προέδρου Tayyip Erdoğan θα πυροδοτήσει μια μεγάλη ανάφλεξη στην περιοχή», έγραψε ο Yochanan Visser για το Israel National News.

«Ο Τούρκος πρόεδρος που τώρα πολεμάει τους Κούρδους, ανταγωνίζεται σθεναρά την Ελλάδα και «εμπλέκεται» σε πολεμική αντιπαράθεση και με τις δυνάμεις του προέδρου Μπασάρ αλ-Άσαντ στη βόρεια Συρία, θέτει ωμά το θέμα της αναβίωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και της επέκτασης του εδάφους της Τουρκίας», είπε ο Visser σε μια ειδική ανάλυση του η οποία συμπεριλαμβάνει και την Ελλάδα.

«Εν μέσω των στρατιωτικών εντάσεων με την Ελλάδα, ο Ερντογάν αμφισβητεί νησίδες του Αιγαίου και θαλάσσια οικόπεδα της Κύπρου, ενώ πριν λίγες ημέρες τουρκικό περιπολικό πλοίο εμβόλισε ένα αντίστοιχο ελληνικό πλοίο ακτοφυλακής, ενώ ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς προειδοποίησε το Σαββατοκύριακο ότι η Ελλάδα δεν είναι Συρία ή Ιράκ και «θα υπερασπιστεί τα σύνορα και το έδαφός της.», συνεχίζει ο Ισραηλινός ειδικός αμυντικός αναλυτής και δημοσιογράφος.

«Φαίνεται όμως ότι αυτό δεν είναι αρκετό για να αποτρέψει τον Ερντογάν, ο οποίος δεν κρύβει πλέον τις οθωμανικές και ισλαμιστικές τάσεις του αλλά και την ηγεμονική του ατζέντα για την Τουρκία, ενώ στο απόγειο της προκλητικής ρητορικής του παρουσίασε μικρό παιδί ως «μάρτυρα» κατά των εχθρών, κατά τη διάρκεια ομιλίας του προς τους υποστηρικτές του ΑΚΡ στο Καχραμανμάρας», δήλωσε ο Visser.

Συναγερμός από Καμμένο

«Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις θα υπερασπιστούν την πατρίδα όπως έχουν διδαχθεί στις Σχολές Ευελπίδων οι Αξιωματικοί που σήμερα υπηρετούν και εκείνοι που έφυγαν και παραμένουν έφεδροι. Θα πολεμήσουμε όπως οι Έλληνες στρατιώτες πολεμούν, μέχρι την τελευταία ρανίδα του αίματός μας» δήλωσε υπουργός Εθνικής Αμυνας Πάνος Καμμένος σε εκδήλωση για τα 70 χρόνια από την ίδρυση των Ειδικών Δυνάμεων, συντασσόμενος με το πνεύμα των ισραηλινών δηλώσεων.

«Το μήνυμα είναι ότι η Ελλάδα είναι μία χώρα ειρηνική. Επιθυμούμε την ειρήνη και θα κάνουμε τα πάντα για την ειρήνη, αλλά δεν είμαστε διατεθειμένοι από τη στιγμή που θα απειληθεί η εθνική μας κυριαρχία και η εδαφική μας ακεραιότητα να υποχωρήσουμε ούτε ένα χιλιοστό», πρόσθεσε ακόμα ο κ. Καμένος για να σημάνει συναγερμό λέγοντας:

«Το 2018 θα είναι μία χρονιά που θα κληθούμε να αντιμετωπίσουμε γεωπολιτικά τα ελληνικά χωρικά ύδατα και πολύ σύντομα η πατρίδα μας θα περάσει σε μία καινούργια εποχή. Σε μία εποχή που θα πρέπει να προσαρμοστούμε και να αντιμετωπίσουμε τα νέα δεδομένα. Δεν θα κάνουμε πίσω ούτε χιλιοστό».

Ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας συνοδευόμενος από τον Αρχηγό ΓΕΕΘΑ Ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη ΠΝ, τον Αρχηγό ΓΕΣ Αντιστράτηγο Αλκιβιάδη Στεφανή και τον Αρχηγό ΓΕΝ Αντιναύαρχο Νικόλαο Τσούνη ΠΝ, παρέστη στην εκδήλωση για τα 70 χρόνια από την ίδρυση των Ειδικών Δυνάμεων που πραγματοποιήθηκε στη ΛΑΕΔ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



10 Φεβ 2018


Συριακά αντιαεροπορικά πυρά κατέρριψαν σήμερα ένα ισραηλινό μαχητικό αεριωθούμενο και το Ισραήλ έπληξε έναν ιρανικό στόχο στη Συρία από τον οποίο είχε εκτοξευθεί προς τον ισραηλινό εναέριο χώρο ένα μη επανδρωμένο αεροσκάφος, ανακοινώθηκε από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις.

«Οι Αμυντικές Δυνάμεις του Ισραήλ (IDF, οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις) στοχοθέτησαν τα ιρανικά συστήματα ελέγχου στη Συρία που έστειλαν το #UAV στον ισραηλινό εναέριο χώρο. Μαζικά συριακά αντιαεροπορικά πυρά, ένα F16 συνετρίβη στο Ισραήλ, ο πιλότος είναι ασφαλής», έγραψε στο Twitter ο ισραηλινός στρατιωτικός εκπρόσωπος αντισυνταγματάρχης Τζόναθαν Κόνρικας.

Ισραηλινά μέσα ενημέρωσης μετέδωσαν πως το F16 συνετρίβη στο βόρειο Ισραήλ.

Οι ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις κατέρριψαν ιρανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος

Νωρίτερα το Ισραήλ κατέρριψε ένα ιρανικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος που είχε απογειωθεί από τη Συρία ενώ έπληξε επίσης, ως αντίποινα, ιρανικούς στόχους στη Συρία, ανακοινώθηκε από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις.

«Ένα μαχητικό ελικόπτερο αναχαίτισε με επιτυχία ένα ιρανικό UAV που είχε απογειωθεί από τη Συρία και διεισδύσει στο Ισραήλ. Το αεροσκάφος εντοπίσθηκε εγκαίρως από τα Συστήματα Αεροπορικής Άμυνας και βρισκόταν υπό παρακολούθηση μέχρι την αναχαίτισή του», αναφέρουν οι ένοπλες δυνάμεις σε ανακοίνωση που εξέδωσαν.
«Σε απάντηση, οι Ισραηλινές Αμυντικές Δυνάμεις (IDF, οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ) έπληξαν ιρανικούς στόχους στη Συρία», προστίθεται στην ανακοίνωση χωρίς περαιτέρω λεπτομέρειες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



17 Ιαν 2018


Tου Αλέξανδρου Τάρκα

Οι βίαιες ταραχές στο Ιράν είναι ακόμα νωρίς να αξιολογηθούν ως ικανές για ανατροπή ή μετάλλαξη του θεοκρατικού καθεστώτος που επεβλήθη το 1979. Ίσως φαίνονται σαν μακρινό θέμα, αλλά η μεταβολή συσχετισμών στη Μέση Ανατολή πάντοτε επηρεάζει το διπλωματικό σχεδιασμό και τα συμφέροντα της χώρας μας. Σχεδόν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις των τελευταίων 40 ετών, οχυρωμένες στο εύλογο σκεπτικό ότι ακολουθούν την ενιαία θέση της ΕΕ, πέτυχαν να ισορροπήσουν μεταξύ των διαφόρων αντιμαχόμενων πλευρών στην ταραγμένη περιοχή.

Κατά τη δεκαετία του ’80 και του πολέμου Ιράν-Ιράκ, οι (κρατικές) αμυντικές βιομηχανίες μας εξασφάλισαν μεγάλα έσοδα, εξάγοντας -μερικές φορές ταυτόχρονα- και στις δύο πλευρές. Το 1990, η εγκαθίδρυση πλήρων διπλωματικών σχέσεων με το Ισραήλ διόρθωσε το λάθος της υπερβολικής στήριξης προς διάφορες παλαιστινιακές οργανώσεις τα προηγούμενα χρόνια. Το 1993-96, οι σχέσεις Αθήνας-Τεχεράνης βελτιώθηκαν, λόγω των κοινών κινδύνων από την Τουρκία και χάρη στην ανοχή των ΗΠΑ προς το σχήμα συνεργασίας Ελλάδας, Ιράν, Αρμενίας, Βοσνίας που επέτρεπε συνεννοήσεις για το μέλλον της πρώην Γιουγκοσλαβίας και τους γείτονες της Ρωσίας.

Το 2002-03, κυρίως επί Ελληνικής Προεδρίας στην ΕΕ, η κυβέρνηση είχε πολυμερείς επαφές πριν και μετά τον πόλεμο στο Ιράκ. Ιδιαίτερα σημαντικές ήταν το 2007-08, οι απόρρητες ενημερώσεις των ΗΠΑ προς την Αθήνα για το δίδυμο (αμερικανικό και ΝΑΤΟϊκό) σχέδιο αντιπυραυλικής άμυνας έναντι του Ιράν. Αυτό αργότερα μεταβλήθηκε, ενώ το 2010 αποτελεί το έτος-σταθμό πραγματικής αναβάθμισης των σχέσεων Ελλάδας-Ισραήλ.

Προειδοποίηση Νετανιάχου

Το 2014, ο υπουργός Εξωτερικών Ευάγγελος Βενιζέλος επισκέφθηκε την Τεχεράνη, αλλά απέτυχε παταγωδώς στην προσέλκυση ιρανικών επενδύσεων και στην αύξηση των ελληνικών εξαγωγών μετά την άρση των διεθνών κυρώσεων. Αντίθετα, πιο ρεαλιστική είναι η στρατηγική πολιτικών και πολιτισμικών-διαθρησκευτικών επαφών του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά με το Ιράν την τελευταία τριετία.

Στις αρχές του 2018 (ακόμα κι αν δεν είχαν ξεσπάσει οι διαδηλώσεις των τελευταίων ημερών), υπάρχουν μεγάλα ερωτηματικά για τις επικείμενες αλλαγές στη Μέση Ανατολή. Και βεβαίως πώς αυτές οι αλλαγές θα επηρεάσουν, άμεσα ή δευτερογενώς, τα ελληνικά συμφέροντα.

Πρώτα από όλα, σύμφωνα με ελληνικές και ξένες διπλωματικές πηγές, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου φέρεται να ενημέρωσε πρόσφατα την ΕΕ ότι η χώρα του θα αντιδράσει, προφανώς στρατιωτικά, στο ενδεχόμενο εγκατάστασης βάσεων του Ιράν στη Συρία. Το μείζον πρόβλημα για το Ισραήλ είναι ότι οι συγκεκριμένες βάσεις θα ενισχύσουν σε υπερθετικό βαθμό την ήδη υφιστάμενη συνδρομή του Ιράν προς τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο και προς το στρατιωτικό τμήμα της Χαμάς στη Λωρίδα της Γάζας.

Ο ρωσικός παράγοντας

Ενδεχόμενες στρατιωτικές επιχειρήσεις στο Λίβανο θα πολλαπλασιάσουν τα προβλήματα στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και θα απαιτήσουν την εκκένωση πολιτών δυτικών χωρών, κυρίως, προς την Κύπρο, ίσως και με ελληνικά αεροναυτικά μέσα. Το δεύτερο ερωτηματικό αφορά τη στάση της Ρωσίας που έχει μακρά στρατιωτική παρουσία στη Συρία και πλέον συμφωνεί σε πολλά θέματα με την Τουρκία για την περιοχή. Το τελευταίο διάστημα, οι σχέσεις Αθήνας-Μόσχας δοκιμάζονται και θα είναι δύσκολη η επανάληψη ειδικών συνεννοήσεων για χειρισμούς έναντι της Άγκυρας.

Ο τρίτος και, μακροπρόθεσμα, σημαντικότερος κίνδυνος για την Ελλάδα εντοπίζεται στο Μεταναστευτικό. Όσο και αν φαίνεται περίεργο, ο τερματισμός του εμφυλίου στη Συρία ίσως τροφοδοτήσει νέο κύμα μεταναστών-προσφύγων, καθώς η εγκατάσταση Σιϊτών (με έγκριση της Δαμασκού και της Τεχεράνης) θα ωθήσει Σουνίτες και Χριστιανούς προς την Ευρώπη, μέσω Ελλάδος.

Πέραν των τριών αυτών θεμάτων άμεσου ελληνικού ενδιαφέροντος, το επείγον διεθνές ζήτημα είναι τι θα γίνει με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν. Το Ισραήλ τονίζει ότι το Ιράν επιδιώκει ακόμα την απόκτηση πυρηνικών όπλων και η κυβέρνηση Τραμπ θέλει να μεταβάλει τη συμφωνία του 2015, ενώ ο ΟΗΕ και η ΕΕ επιμένουν στην τήρησή της. Ανεξαρτήτως της, εξ αυτών, ορθότερης θέσης, το ερωτηματικό, εν μέσω των ταραχών και ενόψει (μετριοπαθών ή σκληροπυρηνικών) κυβερνητικών αλλαγών στην Τεχεράνη, είναι ποιος θα κατέχει τα κλειδιά του πυρηνικού προγράμματος. Κανείς δεν γνωρίζει την απάντηση, όπως και την αντίδραση των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

SLPress


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



14 Δεκ 2017


Ο Οργανισμός Ισλαμικής Συνεργασίας (ΟΙΣ) συνεδριάζει στην Κωνσταντινούπολη σε έκτακτη σύνοδο για το ζήτημα της αναγνώρισης της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ από τις ΗΠΑ.
Ο ΟΙΣ είναι ο δεύτερος μεγαλύτερος διακρατικός οργανισμός μετά τον ΟΗΕ και σε αυτόν μετέχουν 57 μουσουλμανικές χώρες. Αυτά είναι τα δεδομένα. Από δω και μπρος όμως ξεκινά η ονειροφαντασία των οργάνων του Προέδρου Ταγίπ Ερντογάν, μέσω της φίλα προσκείμενης στον σουλτάνο εφημερίδας «Γενί Σαφάκ».

Η ισλαμιστική εφημερίδα δεν διστάζει να προχωρήσει σε ένα ιδεατό κατασκεύασμα σύμφωνα με το οποίο αν οι χώρες του ΟΙΣ ενωθούν στρατιωτικά θα μπορέσουν να παρατάξουν 5,206,100 στρατιώτες και αμυντικές δαπάνες 175 δισ. δολαρίων.

Οι Τούρκοι προχωρούν ακόμα περισσότερο τον συλλογισμό τους και συγκρίνουν τους ανωτέρω αριθμούς με τον πληθυσμό του Ισραήλ. Έτσι καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι το Ισραήλ έχει πληθυσμό μόλις 8, 547 εκ. κατοίκων – μέρος αυτών μουσουλμάνοι – την ώρα που ο πληθυσμός της Κωνσταντινούπολης μόνο φτάνει τα 14 εκ.

Αντίστοιχα αναφέρουν ότι οι ένοπλες δυνάμεις του Ισραήλ παρατάσσουν ενεργό προσωπικό 160.000 ατόμων και αμυντικές δαπάνες 15,6 δισ. δολαρίων.

Συνεχίζοντας αναφέρουν πως πιθανόν ο ΟΙΣ να αποφασίσει να υπερασπιστεί την Ιερουσαλήμ, ακόμα και στρατιωτικά, ενώ βλέπουν τη δημιουργία ενός μουσουλμανικού στρατού ο οποίος θα περικυκλώσει το Ισραήλ!

Σε πρώτη φάση, συνεχίζουν οι φαιδροί Τούρκοι, θα συμμετάσχουν 250.000 μουσουλμάνοι στρατιώτες ενώ θα δημιουργηθούν και κοινές μουσουλμανικές βάσεις για την υποστήριξη των δυνάμεων αυτών.

Το Ισραήλ λοιπόν θα περικυκλωθεί από στεριά, αέρα και θάλασσα. Άλλωστε, όπως υποστηρίζουν και η Τουρκία μόνης μπορεί να συντρίψει το Ισραήλ καθώς διαθέτει τον δεύτερο αριθμητικά στρατό στο ΝΑΤΟ με 4.000 άρματα μάχης, 1.000 αεροσκάφη και 194 πλοία. Επίσης απειλούν με πυρηνικά το Ισραήλ, αλλά με χρησιμοποιούν ξένα, επί του προκειμένου, πακιστανικά κόλλυβα, καθώς το Πακιστάν είναι και ισλαμική χώρα και διεθέτει όντως πυρηνικά.

Φυσικά δεν θα μπορούσε να λείπει και ο λιβανωτός προς τον Ερντογάν ο οποίος είναι αυτή την στιγμή προεδρεύων στον ΟΙΣ και ο οποίος έχει «ήδη δώσει ξεκάθαρο μήνυμα για την Ιερουσαλήμ».

«Όσοι νομίζουν ότι η Ιερουσαλήμ τους ανήκει σήμερα, δεν θα μπορούν να βρουν ούτε δέντρο να κρυφτούν από κάτω, αύριο», είχε πει το σουλτάνος. Φυσικά επικαλούνται και τη δήλωση του υπουργού Άμυνας της Μαλαισίας ο οποίος , προφανώς έχοντας, ως άλλος «προφήτης» Μωάμεθ δεχτεί το Κοράνι στο κεφάλι, είπε ότι προετοιμάζει τις ένοπλες δυνάμεις της χώρας του για κάθε ενδεχόμενο.

Άλλωστε, καταλήγουν οι Τούρκοι, χάρη στην σοφή πολιτική του φωτισμένου Ερντογάν, η Τουρκία έχει δημιουργήσει ένα πλέγμα συμμαχιών.

Φυσικά το όλο σενάριο δεν χρήζει καν σχολιασμού. Καταρρίπτεται από μόνο του δεδομένων των διασπάσεων στον ισλαμικό κόσμο και των σχέσεων Σαουδικής Αραβίας και Αιγύπτου με το Ισραήλ, αλλά και κυρίως λόγω των ΗΠΑ.

MIgnatiou με πληροφορίες από: Yeni Safak



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Δεκ 2017


Του Μωυσή Λίτση

Λάδι στη φωτιά ρίχνει η απόφαση του Τραμπ να αναγνωρίσει την Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσα του κράτους του Ισραήλ.

Απτόητος από τις διεθνείς πιέσεις ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε τη μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας από το Τελ Αβίβ στην Ιερουσαλήμ και την αναγνώρισή της ως πρωτεύουσας του Ισραήλ. Δεν χρειάζεται να είσαι ειδικός για να καταλάβεις ότι η απόφαση αυτή αναμένεται να ρίξει λάδι στη φωτιά, σε μία στιγμή που πολλαπλασιάζονται τα μέτωπα στη Μέση Ανατολή και καλλιεργούνταν προσδοκίες για επανέναρξη της ειρηνευτικής διαδικασίας, μετά την πρόσφατη προσέγγιση των παλαιστινιακών οργανώσεων Φατάχ-Χαμάς.

Το εύλογο ερώτημα είναι γιατί ο Τραμπ επέλεξε να προχωρήσει σε μία απόφαση, την οποία απέφευγαν όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι, παρά την άκρατη υποστήριξή τους στο Ισραήλ, επικαλούμενοι κινδύνους για την ασφάλεια των ΗΠΑ. Το αμερικανικό κογκρέσο έχει από το 1995 ψηφίσει τη μεταφορά της αμερικανικής πρεσβείας στην Ιερουσαλήμ, ωστόσο οι Αμερικανοί πρόεδροι έκτοτε δεν επικυρώνουν την απόφαση αυτή, φοβούμενοι τις επιπλοκές που θα είχε στην ευρύτερη σταθερότητα της περιοχής.

Η απόφαση του Αμερικανού προέδρου δυναμιτίζει τη λύση των δύο κρατών-οι Παλαιστίνιοι διεκδικούν την αραβική Ανατολική Ιερουσαλήμ την οποία κατέλαβε το Ισραήλ το 1967 με τον Πόλεμο των Έξι Ημερών ως πρωτεύουσα του μελλοντικού τους κράτους στο 22% της ιστορικής Παλαιστίνης(Δυτική Όχθη-Λωρίδα της Γάζας)-μία λύση η οποία ούτως ή άλλως δείχνει να έχει προ πολλού πεθάνει, χωρίς όμως να την έχει αντικαταστήσει μία άλλη προοπτική…

Η κίνηση Τραμπ διασπάει επίσης τη διεθνή συναίνεση για επίλυση του παλαιστινιακού προβλήματος στη βάση της λύσης των δύο κρατών. Καταρρίπτει ακόμη το μύθο ότι οι ΗΠΑ είναι «ουδέτερος διαμεσολαβητής» στην ισραηλινό-παλαιστινιακή διένεξη, αφού η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως «ενιαίας και αδιαίρετης πρωτεύουσας» του Ισραηλινού κράτους ήταν πάγια επιδίωξη της ισραηλινής διπλωματίας, ιδίως από τότε που ανέλαβε τη διακυβέρνηση ο Μπέντζαμιν Νετανιάχου, στηριζόμενος σε μία πλειάδα «μεσσιανικών» και ακροδεξιών κομμάτων.

Οι επιδιώξεις Τραμπ

Παραμένει ωστόσο ερωτηματικό για το τι επιδιώκει ο Τραμπ με την απόφαση αυτή, στην οποία έχουν αντιταχθεί ακόμη και Συντηρητικοί Αμερικανοί πολιτικοί. Παρά την πάγια τουλάχιστον στα λόγια υποστήριξη στη λύση των δύο κρατών, των προηγούμενων Αμερικανών προέδρων, ο Τραμπ δεν έχει σαφή θέση για το παλαιστινιακό. Σε πρόσφατη συνάντηση στο Λευκό Οίκο με τον πρωθυπουργό του Ισραήλ Μπέντζαμιν Νετανιάχου, ο Τραμπ δήλωνε ότι είναι υπέρ και των δύο κρατών και… ενός κράτους, ανάλογα το τι θέλουν οι εμπλεκόμενοι.

«Ένα κράτος» βέβαια ο Τραμπ δεν εννοεί ένα κράτος στη γη της ιστορικής Παλαιστίνης, όπου όλοι οι κάτοικοί της θα απολαμβάνουν ίσα πολιτικά και αστικά δικαιώματα. Εννοεί όπως και ο Νετανιάχου, την πλήρη αναγνώριση της ισραηλινής κυριαρχίας στα κατεχόμενα παλαιστινιακά εδάφη, αλλά χωρίς οι Παλαιστίνιοι κάτοικοί τους να απολαμβάνουν ίσα και πλήρη δικαιώματα με τους Ισραηλινούς.

Η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ ήταν μία από τις βασικές του προεκλογικές υποσχέσεις του Τραμπ, η οποία άλλωστε είχε ήδη θορυβήσει τη διεθνή κοινή γνώμη.

Με την απόφασή του αυτή ο Τραμπ επιχειρεί να συσπειρώσει τον σκληρό πυρήνα των οπαδών και ψηφοφόρων του, σε μια περίοδο που η δημοτικότητά του είναι ήδη στο ναδίρ του 35%, και συγκλονίζουν οι αποκαλύψεις για τη «ρωσική διασύνδεση» πολλών από τους πρώην συμβούλους του.

Οι Χριστιανοί φονταμενταλιστές

Ο σκληρός πυρήνας των ψηφοφόρων του δεν είναι άλλος από τους Χριστιανούς Ευαγγελιστές φίλους του Ισραήλ, αν και αντισημίτες. Οι Χριστιανοί «φονταμενταλιστές» ευαγγελιστές, θεωρούν το Ισραήλ ενσάρκωση της βιβλικής προφητείας, η στήριξη στο οποίο θα επισπεύσει την έλευση του Μεσσία, ο οποίος όταν έλθει…, θα γίνει αποδεκτός αυτή τη φορά από το «λαό του Ισραήλ», που δεν θα επαναλάβει το… προηγούμενο λάθος.

Οι Χριστιανοί φονταμενταλιστές και οι οπαδοί της «λευκής ανωτερότητας» θεωρούν το Ισραήλ «προπύργιο του πολιτισμού» απέναντι στην «ισλαμιστική βαρβαρότητα». Από τους πρώτους που έσπευσαν να πανηγυρίσουν για την απόφαση Τραμπ ήταν οπαδοί της «ιουδαίο-χριστιανικής Αμερικής», ακροδεξιοί, αντισημίτες και ρατσιστές, όπως ο πρώην σύμβουλος του Αμερικανού προέδρου Στιβ Μπάνον και ο υποψήφιος Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής και ανώτερος δικαστής της Αλαμπάμα Ρόι Μουρ. Ο Μουρ κατηγορείται για σωρεία σεξουαλικών παρενοχλήσεων, ενώ πρόσφατα επιτέθηκε μέσω Twitter στον Τζορτζ Σόρος, τον οποίο κατηγόρησε ότι δεν μοιράζεται τις «αμερικανικές αξίες» και μπορεί να πάει στην κόλαση, επειδή δεν αναγνωρίζει τη θεϊκή σωτηρία…

Περιττό να αναφέρουμε ότι ο μεγαλοκαπιταλιστής Τζορτζ Σόρος έχει αντικαταστήσει στο αντισημιτικό φαντασιακό τους μεγαλοτραπεζίτες Ρότσιλντ.

Αλλαγή πολιτικής ατζέντας

Για τον ίδιο τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου η αμερικανική αναγνώριση προσφέρεται για αλλαγή της πολιτικής ατζέντας. Η εμπλοκή του σε ποικιλώνυμα σκάνδαλα διαφθοράς προκαλεί έντονες αντιδράσεις στην κοινή γνώμη του Ισραήλ. Μόλις το περασμένο Σάββατο χιλιάδες Ισραηλινοί διαδήλωσαν στο Τελ Αβίβ κατά της διαφθοράς, ζητώντας την παραίτηση Νετανιάχου.

Σε περιόδους κρίσης και έξαρσης του παλαιστινιακού ζητήματος, η πλειονότητα των Ισραηλινών συσπειρώνεται συνήθως πίσω από την ηγεσία, ξεχνώντας… τα μείζονα κοινωνικά και άλλα προβλήματα.

Για παράδειγμα η ριζοσπαστικοποίηση των Ισραηλινών τη δεκαετία του ’80 λόγω του πολέμου στο Λίβανο και της πρώτης παλαιστινιακής ιντιφάντα, εξασθένησε μπροστά στο κύμα επιθέσεων αυτοκτονίας τη δεκαετία του ’90.

Το 2011 πραγματοποιήθηκαν στο Ισραήλ οι μεγαλύτερες διαδηλώσεις με κοινωνικά αιτήματα( ακρίβεια, έλλειψη στέγης), εμπνευσμένες σε μεγάλο βαθμό από τις κινητοποιήσεις της «αραβικής άνοιξης» και του κινήματος των πλατειών σε χώρες όπως η Ισπανία. Κινητοποιήσεις που εκμεταλλεύτηκαν, όπως έγινε και σε εμάς, νέοι διάττοντες αστέρες της πολιτικής.

Στο Ισραήλ, όπως και σε άλλες αναπτυγμένες καπιταλιστικές χώρες, το 21,7%, 1,7 εκατομμύρια πολίτες, χαρακτηρίζονται από τις επίσημες στατιστικές φτωχοί. Το Ισραήλ, σε εποχή μάλιστα υψηλής ανάπτυξης και χαμηλής ανεργίας, έχει το μεγαλύτερο ποσοστό φτώχειας στις χώρες του ΟΟΣΑ, με το φαινόμενο των φτωχών που εργάζονται και αναγκάζονται να καταφεύγουν σε κοινωνικά συσσίτια αρκετά διαδεδομένο.

Όσο για την πραγματική Ιερουσαλήμ και όχι αυτήν από «χρυσό» που φαντασιώνονται Ισραηλινοί ακροδεξιοί και Χριστιανοί φονταμενταλιστές. Παρά τις ισραηλινές διακηρύξεις περί «ενιαίας και αδιαίρετης πρωτεύουσας», εξακολουθεί να είναι χωρισμένη σε δυτική και ανατολική. Όχι μόνο γεωγραφικά, αλλά κοινωνικά και πολιτικά.

Από τους 850.000 περίπου κατοίκους, το 37% είναι Άραβες και ζει στην πλειονότητά του στην αραβική Ιερουσαλήμ( παλιά πόλη και πέριξ συνοικίες) και 61% είναι Εβραίοι.

Το 40% περίπου των κατοίκων της, πάνω από 300.000 άνθρωποι, είναι Παλαιστίνιοι οι οποίοι έχουν ειδική άδεια, χωρίς να θεωρούνται Ισραηλινοί πολίτες. Χάνουν μάλιστα την άδεια αυτή αν λείπουν πάνω από δέκα χρόνια-πολλοί Παλαιστίνιοι αναγκάζονται λόγω της ποικιλώνυμης καταπίεσης να εγκαταλείπουν την πατρίδα τους-με προφανή στόχο να αλλοιωθούν τα πληθυσμιακά δεδομένα της πόλης.

Οι κάτοικοι της κατά άλλα ενωμένης ανατολικής με τη δυτική Ιερουσαλήμ πόλης, δεν ψηφίζουν για την «εκπροσώπησή» τους, παρόλο που το ισραηλινό κοινοβούλιο βρίσκεται στην «ενιαία και αδιαίρετη πρωτεύουσα». Μπορούν να ψηφίσουν για δήμαρχο, οι περισσότεροι Παλαιστίνιοι δεν κάνουν ωστόσο χρήση του δικαιώματος αυτού αρνούμενοι να αναγνωρίσουν την ισραηλινή κυριαρχία σε ολόκληρη την πόλη.

Οποιοσδήποτε Ισραηλινός αλλά και Εβραίος της Διασποράς, μπορεί να επισκεφτεί όποτε θέλει το Τείχος των Δακρύων, οι Παλαιστίνιοι κάτοικοι ωστόσο της Δυτικής Όχθης δεν μπορούν να προσευχηθούν ελεύθερα στο δικό τους τόπο λατρείας, στο Τέμενος Αλ Άκσα.

Όσο ο Ισραηλινός λαός δεν συνειδητοποιεί ότι εκτός από την Ιερουσαλήμ της Βίβλου, υπάρχει και η Ιερουσαλήμ των ανθρώπων, με τη δική τους συλλογική εθνική, πολιτισμική και θρησκευτική ιδιαιτερότητα, τόσο περισσότερο θα αναλίσκεται σε εθνικιστικά παραληρήματα αγνοώντας την κοινή κληρονομιά της πόλης( και κατ΄επέκταση της χώρας).

* Ο τίτλος παραπέμπει στο τραγούδι της Ισραηλινής «Βέμπο» Ναόμι Σέμερ «Γερουσαλάιμ σελ Ζαχάβ(Ιερουσαλήμ από Χρυσό)» που γράφτηκε λίγο μετά τον Πόλεμο των Έξι Ημερών.

Πηγές
http://edition.cnn.com/2017/12/06/politics/donald-trump-israel-palestinians-jerusalem-politics/index.html
http://edition.cnn.com/2017/12/05/middleeast/trump-jerusalem-explainer-intl/index.html
https://www.haaretz.com/opinion/.premium-1.827216
https://www.haaretz.com/us-news/1.827156
http://www.businessinsider.com/roy-moore-anti-semitism-george-soros-jews-hell-2017-12
http://www.jpost.com/Israel-News/More-than-1-in-5-Israelis-live-in-poverty-highest-in-developed-world-475444
https://www.reuters.com/article/us-israel-netanyahu-protests/tens-of-thousands-of-israelis-protest-against-netanyahu-corruption-idUSKBN1DW0Q8
https://www.haaretz.com/israel-news/.premium-1.827175

Οικονομία με άλλο μάτι


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



21 Οκτ 2017


Ακριβώς τις μέρες που τα γερμανικά στρατεύματα εγκατέλειπαν την Αθήνα, στις 12 Οκτωβρίου 1944, έφτανε στην Αθήνα ένας Κύπριος μυστικός πράκτοράς τους με σημαντική ειδική αποστολή. Το περιστατικό είναι εντελώς άγνωστο, ουδέποτε έχει αναφερθεί βιβλιογραφικά κάπου, αλλά τα ντοκουμέντα που υπάρχουν είναι αδιαμφισβήτητα.

Το δίνω στη δημοσιότητα τώρα, διότι μόλις πρόσφατα το ανέσυρε η ιστορική έρευνα. Με αφορμή την έκδοση του ημερολογίου ενός παλαιού δοσιλόγου, που είναι πράγματι πολύ αποκαλυπτικό, συγκλονιστικό θα έλεγα, και που αυτή την εποχή το επιμελούμαι για να εκδοθεί, ξαναδιάβασα μία εγγραφή που θέλησα να την διασταυρώσω. Η αλήθεια είναι πως κουράστηκα πολύ να βρω την αντίστοιχη περίπτωση, αλλά νομίζω πως είναι εξαιρετικά ενδιαφέρουσα.

Σύμφωνα λοιπόν με τα απόρρητα βρετανικά αρχεία, που προ ολίγων μόλις ετών αποδεσμεύθηκαν, έφτασε μυστικά τις μέρες της Απελευθέρωσης ο Κύπριος αυτός (ονόματι Χανς Γεωργιάδης), εφοδιασμένος με ασύρματο, διάφορα άλλα είδη, καθώς και τεράστιο ποσόν σε αγγλικά και αμερικανικά χαρτονομίσματα, προκειμένου να εκτελέσει τις διαταγές που είχε. Το δρομολόγιό του άρχιζε από το Βερολίνο και προορισμός του ήταν μέσω Βιέννης και Θεσσαλονίκης η Αθήνα. Αν και η αποστολή του ήταν άμεσης προτεραιότητας και υπήρχε διαταγή να εξευρίσκονται αεροπορικά μέσα για τον προορισμό του, οι αντικειμενικές δυσκολίες ήταν τεράστιες και τελικά χρειάστηκε τέσσερις ημέρες για να προσγειωθεί στο αεροδρόμιο της Ελευσίνας, που τελούσε ακόμη υπό τον έλεγχο των αποχωρούντων Γερμανών.

Είχε ειδοποιηθεί να τον περιμένει και να τον διευκολύνει για τα στοιχειώδη, χωρίς όμως να γνωρίζει ή να αναμιχθεί στην αποστολή του, ένας Γερμανός αρχαιολόγος που ζούσε από ετών στην Ελλάδα. Αυτός ήταν ο Ερνστ Κίρστεν, που ως επιστρατευμένος έφεδρος αξιωματικός της αεροπορίας (αλλά και ως πρώην αξιωματικός των SA) υπηρετούσε στη γερμανική αντικατασκοπία και μάλιστα ως υποδιοικητής, ενώ μεταπολεμικά χρειάστηκε να εγκαταλείψει την αρχαιολογία, διέπρεψε όμως στην επιστήμη της ιστορικής γεωγραφίας στη Γερμανία. Η στάση του κατά τη διάρκεια της Κατοχής στην Ελλάδα τον αμαύρωσε επιστημονικά, ιδίως λόγω της συμπεριφοράς του ως επιτρόπου στο γερμανικό στρατοδικείο, που θεωρήθηκε «θηριώδης» καθώς με το παραμικρό πταίσμα ενός υποδούλου Έλληνα ζητούσε τη θανατική καταδίκη του! (βλ. «Καθημερινή» 13.2.1952). Ωστόσο, φεύγοντας ακαταδίωκτος από την Ελλάδα και επανερχόμενος στην πατρίδα του με το τέλος του πολέμου, αναδείχθηκε το 1946 υφηγητής του Πανεπιστημίου της Γοτύγγης.

Αυτή ήταν η μόνη επαφή που είχε εντολή να χρησιμοποιήσει ο Γεωργιάδης για να ρυθμίσει τα πρώτα διαδικαστικά. Το πρώτο βράδυ, επειδή ήταν και αργά, ο Κίρστεν (που γι’ αυτόν ήταν το τελευταίο του, καθώς θα έφευγε με τους τελευταίους Γερμανούς) τον μετέφερε με αυτοκίνητο στην Αθήνα και τον φιλοξένησε στο δωμάτιό του στο Ψυχικό. Τον καθοδήγησε όμως πώς να βρει ασφαλή στέγη για το επόμενο διάστημα και έσπευσε να εξαφανιστεί και αυτός.

Ο Γεωργιάδης πήγε στην πανσιόν, που του σύστησε ο Κίρστεν ως κατάλληλη, νοίκιασε ένα δωμάτιο προκαταβάλλοντας για ένα μήνα το τεράστιο για τα δεδομένα ποσόν των πενήντα χρυσών λιρών, τακτοποίησε τα πράγματά του, μεταξύ των οποίων και τον ασύρματο, και βγήκε έξω στους δρόμους – ενώ τα αθηναϊκά πλήθη παραληρούσαν – για να βρει τις επαφές που είχε κατά νου. Βεβαιωμένα μεταξύ άλλων κατόρθωσε να βρει δύο παλαιούς Έλληνες φίλους του που ζούσαν στην Αθήνα.

Και τους δύο τους είχε γνωρίσει στο Αμβούργο, όπου ζούσαν, και είχε συνδεθεί φιλικά μαζί τους. Και οι δύο ήταν ποντιακής καταγωγής και είχαν σπουδάσει στη Γερμανία, συγκατοικούσαν μάλιστα σε μια μικρή φοιτητική εστία που είχε δημιουργήσει ο Πιζάνης για τους Πόντιους φοιτητές. Στην αθηναϊκή κοινωνία, παρά το νεαρό της ηλικίας τους, ήταν γνωστοί. Ο ένας ήταν ο σκηνοθέτης Τάκης Μουζενίδης και ο άλλος ο γυναικολόγος Άγγελος Πιστοφίδης.

Κατά την προεργασία που είχε γίνει από τις γερμανικές υπηρεσίες πριν από την αποστολή του, του βρήκαν τις τωρινές διευθύνσεις τους στην Αθήνα για να διευκολυνθεί ο Γεωργιάδης και να μην χάνει χρόνο στην αναζήτησή τους. Τους συνάντησε και τους δύο, οι οποίοι εξεπλάγησαν για το ότι είχε έρθει με γερμανική αποστολή, ενώ οι Γερμανοί πλέον είχαν φύγει. Στο μαιευτήριο Έλενας, που συνάντησε τον γιατρό Πιστοφίδη, του εμπιστεύθηκε το μεγαλύτερο μέρος από τα χρήματα που είχε φέρει, ο δε Κύπριος κράτησε ένα σημαντικό μεν αλλά μικρότερο ποσόν. Ο Μουζενίδης, που εν τω μεταξύ είχε μεταστραφεί πολιτικά και ανήκε τώρα στο ΕΑΜ, προσπάθησε να τον πείσει ότι πια είναι περιττή οποιαδήποτε αποστολή και αν έχει και τον συμβούλευσε να παραδοθεί.

Και πράγματι αυτό έκανε μετά από δύο μέρες. Αφού εξαφάνισε κάθε στοιχείο που θα μπορούσε να τον εμπλέξει περισσότερο, όπως τις στολές που είχε μαζί του (για τον φόβο μήπως σε περίπτωση ανακάλυψης και σύλληψής του εκληφθεί ως ενεργός κατάσκοπος και εκτελεσθεί επί τόπου), και πήγε στην αστυνομία και παραδόθηκε. Όσα δήλωσε στους έκπληκτους αστυνομικούς, ότι ήταν αξιωματικός της γερμανικής αεροπορίας και ότι ήταν Κύπριος με αποστολή κλπ., δεν τους φάνηκαν και πολύ σοβαρά, με αποτέλεσμα να μην του δίνουν την ανάλογη σημασία. Τελικά, τον πήραν με τα πολλά οι Άγγλοι και άρχισαν να τον ανακρίνουν εξαντλητικά, αφού τον μετέφεραν σε στρατόπεδο Γερμανών αιχμαλώτων στην Αίγυπτο.

Εκεί όμως ήταν και ο τελικός προορισμός του ως κατασκόπου των Γερμανών. Διότι αυτή ακριβώς ήταν η αποστολή του: Να πάει στην Αλεξάνδρεια της Αιγύπτου με δύο σκάφη που θα αγόραζε σε συνεργασία με τον Πατρινό εμποροπλοίαρχο Κωνσταντίνο Φλαμή, ο οποίος ήταν ένας άλλος φανατικός κατάσκοπός τους σε όλη την Κατοχή, εξ ου και καταδικάστηκε σε θάνατο από τα ελληνικά δικαστήρια, αλλά αργότερα έτυχε χάριτος και τελικά αποφυλακίστηκε και επανήλθε στη γενέτειρά του, όπου τα υπόλοιπα χρόνια του έζησε εκεί με την οικογένειά του.

Η εγγραφή στο ημερολόγιο του παλαιού δοσιλόγου, το οποίο – όπως προανέφερα – επεξεργάζομαι ώστε να εκδοθεί προσεχώς, έχει ως εξής:

«Τώρα βεβαιούμαι ότι τον ως διά μαγείας εξαφανισθέντα ελληνογερμανοκύπριο επιχειρηματία προ αρκετών ημερών δεν πρόκειται να τον επανίδουμε. Εξ ακριτομυθίας επληροφορήθην ότι μετεφέρθη σε ειδική υπηρεσία. Πολύ μυστηριώδης τύπος ανθρώπου, του κόσμου μεν, αλλά με διεισδυτικώτατο βλέμμα και ιδιαιτέρως συμπαθής. Την αυτήν ημέρα που τα γερμανικά στρατεύματα αποχωρούσαν από τας Αθήνας, εκείνος έφθανε με αποστολή! Εξ ου και τα όσα εδήλωνε προς ημάς, αλλά προφανώς και προς τους ανακριτάς, προεκάλουν ειρωνικά χαμόγελα. Αν η εμφάνισίς του δεν ήτο σοβαρά, κανείς δεν θα έδιδε σημασία. Όσα ισχυρίζετο δεν εξελαμβάνοντο ως σοβαρά και εκ πρώτης όψεως ένας παρανοϊκός μόνον θα τα ισχυρίζετο.

Κατά τα λεγόμενά του ο εν λόγω (Γεωργιάδης – αληθινό το όνομά του; Αλλά αν είναι ψευδώνυμο δεν είχε φαντασία εκείνος που το επέλεξε), ήλθε στην πρωτεύουσα με γερμανική ειδική αποστολή. Λανθασμένος συντονισμός χρόνου; Υπερφίαλος, μεγαλομανής ή μυθομανής; Μας έλεγε ότι υπήρξε καπνέμπορος, όπως και ο κυπριακής καταγωγής αιγυπτιώτης πατέρας του, με ιδιόκτητη βιομηχανία σιγαρέττων στο Αμβούργο, ταυτοχρόνως με μεγάλη επιχείρηση εμπορίου μετεχειρισμένων πολυτελών αυτοκινήτων εις την Γερμανία, αλλά και μέτοχος του εν Πειραιεί εργοστασίου αεροπλάνων (του συγκροτήματος Μποδοσάκη), συνεταίρος του αδελφού Αγνίδη, του Ομήρου Πιζάνη κλπ. κλπ. Ποτέ όμως δεν είχε επισκεφθή μέχρι τούδε την Ελλάδα, παρά μόνον την ημέρα που έφευγαν οι Γερμανοί! Αι, τα παραλέει…

Δεν θα έδιδα την παραμικρά σημασία, αν δεν έβλεπα ιδίοις όμμασι κατά το επισκεπτήριο χθες να τον αναζητή ο σκηνοθέτης Μουζενίδης, που τον γνωρίζω καλά όταν ησχολήθην με τα καλλιτεχνικά. Αλλά ήδη είχε μεταφερθή με ειδικό δρομολόγιο. Ο Μουζενίδης τον είχε επισκεφθή και τις πρώτες ημέρες που συνελήφθην, έδειχνε δε να συνδέεται στενώς μαζί του.

Νεώτεραι πληροφορίαι από συνάδελφον: Ο εν λόγω εδήλωνε ότι ήτο αξιωματικός της Λουφτβάφφε, ως τοιούτος ότι είχε υπηρετήσει εις Μέσην Ανατολήν, ότι διέθετε αυθεντικά διαβατήρια γερμανικό και εγγλέζικο τα οποία και κατέθεσε κλπ. Ακόμη ότι όταν αρχικώς συνελήφθη επήγε πεζή στην πανσιόν όπου είχε ενοικιάσει δωμάτιο διά να παραλάβη συσκευή ασυρμάτου που είχε αφήσει εκεί, συνοδευόμενος απλώς από αστυφύλακα, διότι προφανώς δεν επίστευαν όσα εδήλωνε. Και επειδή δεν εύρισκε εύκολα την οδόν που την έλεγε με παραφθοράν, παρ’ ολίγον ο αστυφύλαξ να αναλάβη πρωτοβουλίαν και να τον εγκαταλείψη βαρεθείς τα ψέματά του. Δεν έχει ξανασυμβή κάτι παρόμοιο! Καλού κακού μετεφέρθη τελικώς εις Γουδί, παραπεμφθείς στους Εγγλέζους».

Αυτά έγραφε τον Νοέμβριο 1944 στο ημερολόγιο που διατηρούσε όντας πλέον κρατούμενος των ελληνικών και των συμμαχικών αρχών ο δοσίλογος, ο οποίος μετά από πολλά χρόνια μού το παραχώρησε. Και αυτή η εγγραφή, ανάμεσα σε πολλές άλλες συγκλονιστικού ενδιαφέροντος, με οδήγησε στην αναζήτηση των ιστορικών στοιχείων για την «Επιχείρηση Θεοδοσία», όπως ονομαζόταν, που ήταν η αγορά δύο πλοίων με προορισμό να εγκατασταθούν στο λιμάνι της Αλεξάνδρειας και από εκεί να μεταδίδουν πληροφορίες προς τη Γερμανία ή να εκτελούν δολιοφθορές. Το ένα εξ αυτών θα ήταν νοσοκομειακό πλοίο με ισπανική σημαία (ουδέτερη) και Ισπανό κυβερνήτη, είχε δε συμφωνηθεί να αγοραστεί από τον Πατρινό εμποροπλοίαρχο Φλαμή που το είχε ήδη βρει.

Ούτε τα χρήματα αυτά του Φλαμή, που ήταν ένα τεράστιο ποσό χρυσών λιρών και αυθεντικού συναλλάγματος, ούτε του Γεωργιάδη (πλην ενός μικρού ποσού) εντοπίστηκαν ποτέ. Τα τυχερά του επαγγέλματος, ακόμη και για καταδικασμένους επί εσχάτη προδοσία, που φυσικά κάποια στιγμή απελευθερώθηκαν – και εκείνοι θα ήξεραν πού να τα βρουν. Όπως συνήθως γίνεται με τα λύτρα μεγαλοαπαγωγέων ή τα κλοπιμαία μεγάλων ληστειών.

Ποιες ακριβώς ήταν οι επιχειρησιακές ανάγκες, που ανάγκασαν τους ιθύνοντες της γερμανικής κατασκοπείας στο Βερολίνο να οργανώσουν αυτή την τόσο παρακινδυνευμένη αποστολή, η οποία και τελικά απέτυχε, δεν είναι γνωστό. Εντασσόταν όμως στο γενικότερο πνεύμα τους να αφήσουν μηχανισμούς άντλησης πληροφοριών και εκτέλεσης δολιοφθορών στα εδάφη που δεν είχαν πλέον υπό τον έλεγχό τους.

Σε ό,τι αφορά την Ελλάδα, τέτοια δίκτυα που εντοπίστηκαν ήδη από τις πρώτες μέρες μετά την Απελευθέρωση είχαν δημιουργηθεί και ήταν ενισχυμένα με τα ανάλογα μηχανήματα και αφειδή οικονομικά μέσα. Από προσωπικό είχαν κυρίως Έλληνες και κάποιους Ελληνογερμανούς, ακόμη και Εβραίους – όπως η περίφημη αρχιρεμπέτισσα Ρόζα Εσκενάζη ή και η Έλλη Βουτσινά, που τελικά αποδείχθηκε ότι ήταν Εβραία…

Του Δημοσθένη Κούκουνα
Ανοπαία Ατραπός


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



1 Αυγ 2017


Όταν ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου και ο πρόεδρος της Αιγύπτου, στρατηγός αλ Σίσι, σε χωριστές συναντήσεις με ανώτατους αξιωματούχους στη Λευκωσία και την Αθήνα έθεσαν το θέμα της «ορθής λύσης του Κυπριακού», ουδείς ανέμενε τι θα ακολουθούσε. Το επόμενο μήνυμα, λίγο-πολύ, ήταν μία αυστηρή προειδοποίηση προς την Κύπρο και την Ελλάδα, να μην μπάσουν την Τουρκία από το …παράθυρο, στο παιγνίδι της ενέργειας στην ανατολική Μεσόγειο.

Γράφει ο Μιχάλης Ιγνατίου

Αυτός ήταν και ο βασικός λόγος που η Αθήνα και η Λευκωσία πολέμησαν «μέχρις εσχάτων» στην Ελβετία για να εξασφαλίσουν την αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων από την Κύπρο και τον τερματισμό των τουρκικών εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων της κατοχικής δύναμης.

Στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας, όπου παίχθηκε η τύχη της Κύπρου στη διάρκεια ενός αποτυχημένου δείπνου, στο οποίο οι συμμετέχοντες δεν μπόρεσαν να απολαύσουν τα πλούσια εδέσματα του Grand Hotel du Golf, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς εκνεύρισε τον Τούρκο ομόλογό του, ο οποίος είπε και την τελευταία κουβέντα: Η Τουρκία θα μείνει στην Κύπρο.

Είχε προηγηθεί ένα απίστευτο περιστατικό μερικές ημέρες πριν, στη διάρκεια του οποίου ο Μεβλούτ Τσαβούσογλου, πάλι υπό την πίεση του κ. Κοτζιά, ομολόγησε ότι η τουρκική στρατιωτική παρουσία στην Κύπρο είναι απαραίτητη για να επεμβαίνει και στο νότο, εννοώντας τις ελεύθερες περιοχές του νησιού.

H νέα σύγκρουση της Άγκυρας και του Ισραήλ οφείλεται σε διάφορους παράγοντες -τα δικαιώματα των Παλαιστινίων είναι για μία χρήση, μόνο για συσπείρωση των ισλαμιστών-, αλλά το μείζον συμπέρασμα που εξάγεται είναι ότι ο Ταγίπ Ερντογάν έχει εκνευριστεί και θυμώσει με τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου επειδή ο τελευταίος δεν συμφωνεί με το σχέδιο κατασκευής του αγωγού από το Εβραϊκό Κράτος προς την Τουρκία για να μεταφέρεται το ισραηλινό φυσικό αέριο προς την Ευρώπη.

Αντίθετα ο πρωθυπουργός του Ισραήλ σκέφτεται σοβαρά και σχεδιάζει επί τούτου την κατασκευή του αγωγού EastMed μέσω της Κύπρου, της Ελλάδας και της Ιταλίας, ακόμα και αν αυτή είναι χρονοβόρα και πιο ακριβή λύση. Ισραηλινοί αξιωματούχοι ενημέρωσαν όσους ήθελαν να τους ακούσουν, ότι πάνω απ’ όλα και όλους θέτουν τα στρατηγικά συμφέροντα του Ισραήλ.

Η συζήτηση του θέματος αυτού του αγωγού, ξεκίνησε από το Τελ Αβίβ στις συνομιλίες που είχαν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, ο κ. Νετανιάχου και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας. Στην πραγματικότητα είναι η συνέχεια της συζήτησης επί των σχεδιασμών που εκπόνησαν πρώτοι ο υπουργός Ενέργειας της Κύπρου Γιώργος Λακκοτρύπης και ο αρμόδιος υπουργός επί κυβέρνησης Σαμαρά, Γιάννης Μανιάτης.

Το θέμα της ενέργειας είναι αυτό που πονά περισσότερο τον Ταγίπ Ερντογάν και τον αναγκάζει συχνά-πυκνά να γίνεται εκτός εαυτού και να εξυβρίζει και να απειλεί τους Ισραηλινούς. Ανώτερος διπλωμάτης του Ισραήλ, που ενημέρωσε μέλη «δεξαμενών σκέψεων» στην αμερικανική πρωτεύουσα, είπε μία κουβέντα που τα λέει όλα:

Η Τουρκία είναι η μόνη χώρα στην ανατολική Μεσόγειο που δεν έχει ίχνος πετρελαίου και φυσικού αερίου. Μιλώντας περισσότερο περιπαικτικά, ένας εκ των αναλυτών που παραβρέθηκαν στην ενημέρωση, είπε ότι «η Τουρκία κατέλαβε το λάθος κομμάτι της Κύπρου», εννοώντας ότι όλος ο φυσικός πλούτος της Κυπριακής Δημοκρατίας είναι συσσωρευμένος στη νότια Κύπρο. Στο παιγνίδι της ενέργειας παίζει τον πρωταγωνιστικό ρόλο η Μεγαλόνησος, επειδή είναι η μόνη χώρα της περιοχής που συνομιλεί με όλους και έχει προχωρήσει σε συμφωνίες με τις μεγάλες δυνάμεις της ανατολικής Μεσογείου: Την Αίγυπτο και το Ισραήλ.

Επίσης, η Κύπρος προχωρεί σε συμφωνίες με τον Λίβανο και την Ιορδανία, που επίσης διαθέτουν πλούσιο ενεργειακό πλούτο, αν και δεν έχουν προχωρήσει ακόμα σε έρευνες. Έτσι, θα αποτελέσει τον συνδετικό κρίκο για όλα τα κράτη και θα λύσει και το πρόβλημα της εμπορικής συμφωνίας μεταξύ του Ισραήλ και της Αιγύπτου, που θα συνεργάζονται μέσω της Κύπρου, η οποία θα «αγοράζει» το φυσικό αέριο της μίας χώρας και θα το «πουλά» στην άλλη.

Σύμφωνα με κυπριακή πηγή, που ασχολείται με τα ενεργειακά θέματα, ο εκνευρισμός του κ. Ερντογάν ξεκίνησε όταν πληροφορήθηκε την περασμένη Δευτέρα ότι το Ισραήλ θα δεχόταν την πρόταση της Λευκωσίας για να συγκληθεί τετραμερής συνάντηση κορυφής στην κυπριακή πρωτεύουσα με αντικείμενο συζήτησης τον EastMed.

Σε αυτήν θα συμμετέχουν επίσης απεσταλμένοι της Ελλάδας και της Ιταλίας και αναμένεται να ληφθούν σοβαρές αποφάσεις, αφού στο μεταξύ θα έχει ολοκληρωθεί η μελέτη του κόστους του αγωγού. «Όλα τα υπόλοιπα, και τα δάκρυα του Ερντογάν για τους Παλαιστίνιους» είναι δημόσιες σχέσεις», τόνισε η πηγή.

Μέχρι την περασμένη Δευτέρα, ο Τούρκος ηγέτης πίστευε ότι ο κ. Νετανιάχου είχε συμφωνήσει με τον υπουργό του επί της Ενέργειας, Yuval Steinitz, για να ξεκινήσει με στόχο την άμεση ολοκλήρωση, η συζήτηση για τον αγωγό προς την Τουρκία. Ο κ. Ερντογάν είχε μείνει με την εντύπωση ότι ο γαμπρός του, και υπουργός Ενέργειας, Μπεράτ Αλμπαϊράκ, είχε συμφωνήσει τα πάντα με τον κ. Steinitz.

Στην Τουρκία, όπου δεν βλέπουν πάντα φαντάσματα, έχουν ανακαλύψει εσχάτως ότι το Ισραήλ διατηρεί στενές σχέσεις συνεργασίας με τους Κούρδους του Ιράκ, οι οποίοι έχουν δεχθεί ποικιλοτρόπως βοήθεια από το Τελ Αβίβ για να στήσουν το αυτόνομο κράτος τους. Οι φόβοι των Τούρκων είναι αληθινοί, καθώς η Ουάσιγκτον είχε δώσει την πρωτοκαθεδρία στο Ισραήλ, για να συνεργάζεται με τους Κούρδους, μετά τον τελευταίο πόλεμο.

Ένας εκ των ηγετών της ισραηλινής αντιπολίτευσης, ο Yair Lapid αποκάλυψε τους τρόπους αντίδρασης του Ισραήλ στο μπαράζ των βίαιων επιθέσεων από τον κ. Ερντογάν και άλλους ισλαμιστές πολιτικούς. Εισηγήθηκε την Πέμπτη ότι πρέπει άμεσα το Ισραήλ να αναγνωρίσει την αρμενική Γενοκτονία και επίσης να ανακοινώσει πρώτο την αναγνώριση του ανεξάρτητου Κουρδιστάν.

Σημειώνεται, ότι από το Γραφείο του κ. Νετανιάχου τέθηκε και η κατοχή της Κύπρου ως θέμα διαφωνίας με την Τουρκία. Ζητά να υιοθετηθεί πιο σκληρή πολιτική απέναντι στην Τουρκία, και άμεσα να ανακοινωθεί επίσημα η εγκατάλειψη κάθε σκέψης για την κατασκευή αγωγού σε συνεργασία με την Τουρκία.

Για το θέμα αυτό, έγινε γνωστό από πηγή στην Ουάσιγκτον ότι στην πραγματικότητα το Ισραήλ εκμεταλλεύθηκε την Τουρκία αφήνοντας το θέμα ανοικτό, για να μπορεί να το θέσει κατά την παρουσίαση του ενεργειακού πλούτου της χώρας σε μεγάλες ξένες εταιρείες.

«Το έργο (εννοεί τον αγωγό προς την Τουρκία) είναι εμπορικά, νομικά και πολιτικά ανέφικτο. Ο κ. Steinitz ήθελε να δείξει σε πιθανούς επενδυτές ότι υπάρχουν πολλοί δίοδοι εξαγωγών, αλλά οι εταιρείες δεν πείστηκαν», μας είπε η πηγή.

Σύμφωνα με τον κ. Lapid, πρέπει να ξεχαστεί το «λανθασμένο όνειρο» της οικοδόμησης αγωγού για την εξαγωγή φυσικού αερίου προς την Τουρκία. «Το Ισραήλ», είπε, «δεν μπορεί να επιτρέψει στον εαυτό του να εξαρτάται από έναν πελάτη, (όπως η Τουρκία), ο οποίος έχει μετατραπεί σε εχθρικό κράτος. Οι Τούρκοι πρέπει να γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να μας κλωτσούν και να μας ζητούν περισσότερα», τόνισε.

Η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν, για πρώτη φορά στη νεότερη πολιτική ιστορία τους, την ευκαιρία να επιτύχουν μία αλλαγή της πολιτικής του Ισραήλ αναφορικά με την Τουρκία και να οικοδομήσουν ισχυρή στρατηγική σχέση, που θα περιλαμβάνει και τον στρατιωτικό τομέα. Έτσι κι αλλιώς, με ειδική άδεια του τότε πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, το 2008, που ανανέωσαν και οι κυβερνήσεις που ακολούθησαν, τα μαχητικά αεροπλάνα της Πολεμικής Αεροπορίας του Ισραήλ πετούν καθημερινά στους ελληνικούς ουρανούς, χρησιμοποιώντας τον εναέριο χώρο της Ελλάδας, μέχρι την Κρήτη.

Την ίδια άδεια εξασφάλισαν και από τις εκάστοτε κυπριακές κυβερνήσεις για να πετούν πάνω από το νησί, συμπεριλαμβανομένων και των κατεχόμενων περιοχών. Μετά την κατάρρευση των σχέσεων με την Τουρκία και την ανάδειξη της σε εχθρικό κράτος για το Ισραήλ, μία τριμερής στρατιωτική συμφωνία με την Ελλάδα και με συνδετικό κρίκο την Κύπρο, είναι πιο εύκολη παρά ποτέ…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

29 Ιουλ 2017


Του Νίκου Μελέτη

Η επιδίωξη του Ταγίπ Ερντογάν να κυριαρχήσει στον μουσουλμανικό κόσμο και να μετατρέψει την Τουρκία στον ηγετικό περιφερειακό παίκτη στην ευρύτερη περιοχή, τον οδηγεί αναπόφευκτα σε σύγκρουση και αντιπαράθεση με το Ισραήλ, καθώς ο ρόλος αυτός απαιτεί την εκμετάλλευση και ανάδειξη του αντισημιτικού λογού και της αντι-ισραηλινής ρητορείας

Ο Ταγίπ Ερντογάν που ουσιαστικά θέλει να ηγηθεί του ρεύματος το οποίο στην Αίγυπτο και σε άλλες χώρες πήρε την μορφή των «Αδελφών Μουσουλμάνων» με το τελευταίο ξέσπασμα του εναντίον του Ισραήλ περιορίζει πλήρως το πλαίσιο και τα όρια εντός των οποίων μπορεί να κινηθούν οι τουρκοισραηλινές σχέσεις.

Η ένθερμη τουρκική στήριξη στην Χαμάς, αλλά και η παρέμβαση του Τ. Ερντογάν και της Τουρκίας ως «προστάτη» των Παλαιστινίων στην πρόσφατη κρίση με την απαγόρευση πραγματοποίησης της προσευχής της Παρασκευής στο τέμενος Αλ Άκσα (μετά την δολοφονία τριών ισραηλινών) και ενώ είχε προηγηθεί ανάλογη παρέμβαση τον Μάιο όταν οι ισραηλινοί είχαν επιβάλλει περιορισμούς στην μετάδοση από μεγάφωνα της πρωινής προσευχής, είχαν δημιουργήσει ήδη ένα αρκετά αρνητικό πλαίσιο.

Όμως το κάλεσμα του Ερντογάν προς τους μουσουλμάνους να επισκεφθούν μαζικά την Ιερουσαλήμ και να προσευχηθούν στην Πλατεία των Τεμενών, ερμηνεύθηκε από τους ισραηλινούς ως ένα «μυστικό μήνυμα» πρόσκλησης σε τζιμάνη εναντίον του Ισραήλ…

«Αυτοί που συστηματικά παραβιάζουν τα ανθρώπινα δικαιώματα στη δική τους χώρα δεν θα πρέπει να κάνουν κηρύγματα στην μόνη πραγματική δημοκρατία της περιοχής» ήταν η αντίδραση του ισραηλινού ΥΠΕΞ στις δηλώσεις του Ερντογάν ,ενώ τον γραφείο του ισραηλινού πρωθυπουργού Νετανιάχου επέκρινε τον Ερντογάν ως «υποκριτή».

Προχωρώντας ένα βήμα ακόμη το Γραφείο του ισραηλινού πρωθυπουργού υπενθύμισε στον Τ. Ερντογαν ότι είναι ο τελευταίος που μπορεί να δώσει συμβουλές στο Ισραήλ και παρέπεμψε στους Κούρδους αλλά και στην Κατεχομένη Κύπρο…

Το Τελ Αβίβ με μια αποστομωτική απάντηση διεμήνυσε στην Άγκυρα ότι οι ημέρες της Οθωμανικής αυτοκρατορίας πέρασαν ανεπιστρεπτί και με προσωπική επίθεση εναντίον του Ερντογάν επισημάνθηκε ότι η «Ιερουσαλήμ ήταν είναι και θα είναι η πρωτεύουσα του εβραϊκού έθνους» και ότι σε αντίθεση με το «δικό του παρελθόν, η Κυβέρνηση της Ιερουσαλήμ αποτελεί το θεματοφύλακα της ασφάλειας όλων των μειονοτήτων και των θρησκευτικών ελευθεριών και σέβεται τα δικαιώματά τους. Αυτοί που μένουν σε γυάλινα παλάτια, ας μην πετάνε πέτρες στους γείτονές τους».

Το τουρκικό ΥΠΕΞ που ανέλαβε να απαντήσει βρέθηκε με τον εκπρόσωπο του Χ. Μουφτούογλου να υπερασπίζεται την Οθωμανική Αυτοκρατορία:

«Στην Παλαιστίνη της οθωμανικής περιόδου, όλες οι διαφορετικές θρησκείες και δόγματα ζούσαν για αιώνες μέσα σε ειρηνικό περιβάλλον και ήταν ελεύθερες να ασκούν τα λατρευτικά τους καθήκοντα. Οι Εβραίοι γνωρίζουν καλά ότι κατά την οθωμανική περίοδο ήταν εκείνοι που απολάμβαναν μία απαράμιλλη ανοχή και αναμέναμε τη δέουσα εκτίμηση. Όπως και σήμερα οι Εβραίοι στην Τουρκική Δημοκρατία απολαμβάνουν την προστασία του κράτους μας όσον αφορά τη διαφύλαξη της πίστη τους και την ελευθερία άσκησης της λατρείας τους». Και το τουρκικό ΥΠΕΞ επέμεινε να θέτει και πάλι θέμα Ιερουσαλήμ: «η συνεχιζόμενη επί 50 χρόνια κατοχή του Ισραήλ στην ανατολική Ιερουσαλήμ, τη Δυτική Όχθη και τη Γάζα είναι ξεκάθαρο ότι δεν ωφελεί στην εξασφάλιση της ειρήνης και σταθερότητας στην περιοχή και στη λύση της παλαιστίνιο-ισραηλινής διαμάχης, με την απόκρυψη της αλήθειας ότι η ανατολική Ιερουσαλήμ βρίσκεται υπό κατοχή».

Όλη αυτή η σύγκρουση δεν είναι παρά ένα ακόμη επεισόδιο σε μια σοβούσα σύγκρουση η οποία κάθε άλλο πάρα τερματίσθηκε με την συμφωνία αποζημίωσης των θυμάτων του Μαβή Μαρμαρά που επετεύχθη υπό την πίεση και των ΗΠΑ. Στρατηγική επιλογή της Ουάσιγκτον είναι η αποκατάστασή ενός ενιαίου συμπαγούς μετώπου Τουρκίας-Ισραήλ-Αίγυπτου, ως ανάχωμα στον ισλαμικό φονταμενταλισμό και ως άξονα ασφάλειας και σταθερότητας στην Μέση Ανατολή και την Βορειά Αφρική.

Αλλά πλέον είναι σαφές ότι αυτός ο σχεδιασμός δεν μπορεί να υλοποιηθεί όσο στην ηγεσία της Τουρκίας βρίσκεται ο Ταγίπ Ερντογάν, που επιδιώκει να υλοποιήσει την δική του προσωπική νεοθωμανική και ισλαμική ατζέντα.

Ο τρόπος με τον οποίο μάλιστα η Άγκυρα επιχειρεί να εμπλακεί και να διεκδικήσει ρόλο και μερίδιο από τον ενεργειακό πλούτο της Ανατολικής Μεσογείους μεγαλώνει την καχυποψία τόσο του Τελ Αβίβ όσο και του Καΐρου.

Μετά και το τελευταίο επεισόδιο επιβεβαιώνεται η εκτίμηση ότι το Ισραήλ παρά την πίεση επιχειρηματικών συμφερόντων για διοχέτευση του φυσικού αερίου του προ την Τουρκία, δύσκολα θα αποδεχθεί να παραδώσει το «στρατηγικό όπλο» του φυσικού αερίου στις διαθέσεις ενός ολοένα και πιο ανεξέλεγκτου Ταγίπ Ερντογάν.

Σε ότι αφορά το Κάϊρο, ο στρατηγός Αλ Σίσι, θεωρεί και δικαιολογημένα ότι όσο ο Ερντογάν εμφανίζεται ως ο ηγέτης των μουσουλμάνων και προστάτης των Αδελφών Μουσουλμάνων, συνιστά απειλή για την σταθερότητα της Αιγύπτου και του δικού του καθεστώτος και δεν πρόκειται να συμβιβασθεί πάρα τις πιέσεις που δέχονταν από τις ΗΠΑ για αποκατάσταση των σχέσεων.

Όσο μάλιστα περνά ο καιρός και απομακρύνεται ακόμη περισσότερο από τις ΗΠΑ αλλά και την Ε.Ε. η Τουρκία, τόσο και περιορίζονται οι δυνατότητες πλήρους αποκατάστασης των σχέσεων της Τουρκίας με το Ισραήλ και την Αίγυπτο.

Κινήσεις επίσης όπως αυτή της ενίσχυσης του τουρκικού οπλοστασίου με ρωσικούς πυραύλους S400 είναι σαφές ότι μεγαλώνουν την καχυποψία, καθώς δεν στρέφονται εναντίον των υπαρκτών απειλών ασφάλειας στην περιοχή ,όπως είναι το ISIS η έστω αυτό που εκλαμβάνει η Τουρκία ως απειλή (δηλαδή το κουρδικό κίνημα) αλλά κυρίως εναντίον των ισχυρών χωρών της περιοχής όπως το Ιράν και το Ισραήλ που θεωρητικά όμως είναι «σύμμαχοι» της.

Και στην συγκυρία αυτή η Κύπρος και η Ελλάδα προσφέρουν το στρατηγικοί βάθος και για τις δυο αυτές ισχυρές χώρες της Ανατολικής Μεσογείου σε μια συνεργασία η οποία λόγω και του φυσικού αερίου, προσλαμβάνει στρατηγικό χαρακτήρα και για τις τέσσερις χώρες.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου