Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

2 Απρ 2017


Tου Ben Caspit

Σύμφωνα με τις επικρατούσες εκτιμήσεις στο Ισραήλ, η πρόβλεψη είναι ότι το καθεστώς Άσσαντ δεν θα πέσει στο ορατό μέλλον. Επιπλέον, οι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι ο Άσσαντ έχει ολοκληρώσει το έργο της εξασφάλισης της συριακής ενδοχώρας, έχοντας, δηλαδή υπό κυβερνητικό έλεγχο το διάδρομο που έχει ως βάση την πρωτεύουσα Δαμασκό και συνεχίζεται βορείως ως το Αλλαουιστάν (το θύλακα των Αλαουιτών στη Λατάκεια), και το λιμάνι της Λατάκειας, με τις πόλεις Χαλέπι και Χομς να βρίσκονται, επίσης, στα χέρια του. Τώρα προσπαθεί να επεκτείνει τον έλεγχό του μέχρι το Ντέιρ εζ Ζορ.

Στη διάρκεια του περασμένου χρόνου, υπήρξε μια σοβαρή εξέλιξη στο χάρτη της διαλυμένης Συρίας. Η συριακή ενδοχώρα που είναι υπό τον έλεγχο του Άσσαντ αυξάνεται και επεκτείνεται με σταθερό ρυθμό, ενώ οι περιοχές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των ανταρτών συρρικνώνονται συνεχώς. Ακόμη και τα εδάφη του Ισλαμικού Κράτους ροκανίζονται γρήγορα. Οι Ισραηλινοί παράγοντες εκτιμούν ότι ο πόλεμος στη Συρία θα συνεχιστεί και στο άμεσο μέλλον, αλλά η ισορροπία δυνάμεων σ’ αυτό το σημείο ευνοεί ξεκάθαρα τον Άσαντ. Στο Ισραήλ, τα υπό τον Άσσαντ εδάφη αποκαλούνται πλέον Ασσαντιστάν. Είναι μια νέα, στενότερη, συρρικνωμένη Συρία. Μπορεί μάλιστα να είναι πολύ μικρότερη και από την ιστορική Συρία, αλλά παρ’ όλα αυτά είναι εδώ για να μείνει. Υπάρχει, ωστόσο, μια επιφύλαξη: «Χωρίς τον Πούτιν δεν υπάρχει Άσσαντ», όπως ανέφερε ένας ανώτερος Ισραηλινός παράγοντας στο Al-Monitor, υπό τον όρο της ανωνυμίας. «Το μόνο προαπαιτούμενο για την επιβίωση του Άσσαντ στην εξουσία είναι η καλή διάθεση του Πούτιν».

Ανώτερη ισραηλινή πηγή είπε ότι: «ο τρόπος που ο Πούτιν εξώθησε τις ΗΠΑ από τη Μέση Ανατολή και κατέστη η κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή θα μελετάται μια ημέρα στις σχολές στρατηγικής». Το γεγονός ότι τελικά ο Ομπάμα δεν επιτέθηκε στα συστήματα χημικού πολέμου στη Συρία, συνέβαλε σημαντικά στην μεταμόρφωση της Ρωσίας σε κυρίαρχη δύναμη στην περιοχή και στη διάσωση του Άσσαντ. Ο Πούτιν είχε αντιληφθεί το μεταβατικό χρόνο μεταξύ της διακυβέρνησης Ομπάμα και αυτής του Τραμπ, ως έναν αδύναμο κρίκο, που θα μπορούσε να σφηνώσει και να δημιουργήσει τετελεσμένα γεγονότα πριν η νέα διοίκηση προλάβει να μορφοποιήσει μια νέα θέση και προσέγγιση.

«Δώστε ιδιαίτερη προσοχή στο τι συνέβη» είπε Ισραηλινός εμπειρογνώμονας –πάλι ανώνυμα- «Ο Τραμπ ανέλαβε επισήμως στις 20 Ιανουαρίου, ημέρα Παρασκευή. Κανείς δεν δουλεύει στην Ουάσιγκτον Σαββατοκύριακο. Τη Δευτέρα, στις 23 Ιανουαρίου, ο Τραμπ ξύπνησε το πρωί με τη Διεθνή Διάσκεψη για την επίλυση της Σύγκρουσης στη Συρίας να διεξάγεται στην Αστάνα του Καζαχστάν». Η συνδιάσκεψη ξεκίνησε από τον Πούτιν, και οι τιμώμενοι προσκεκλημένοι, εκτός από τη Ρωσία, ήταν οι Ιρανοί και οι Τούρκοι. Ο Πούτιν έχει εδώ και καιρό οικοδομήσει στενότερους δεσμούς με τον Ερντογάν, ενώ αυτή την εβδομάδα υποδέχθηκε με θερμότητα τον πρόεδρο του Ιράν Χασσάν Ρουχανί στην Μόσχα.

Από την πρώτη κιόλας ημέρα στη δουλειά, ο Τραμπ ανακάλυψε ότι δεν είχε καμία σχέση σε ότι αφορούσε τη Συρία. «Όσο για το τι συμβαίνει τώρα», είπε η ανώτερη ισραηλινή πηγή «οι Αμερικανοί κάνουν τη δουλειά του Πούτιν και του Άσσαντ στο βορρά αντιμετωπίζοντας το Ισλαμικό Κράτος, και βοηθώντας επίσης του Κούρδους. Αυτό απαλλάσσει από έναν πονοκέφαλο τον Άσσαντ, επιτρέποντάς του να επικεντρωθεί στο τι συμβαίνει σ’ αυτές τις περιοχές που είναι πραγματικά σημαντικές για τον ίδιο. Δηλαδή εκεί που θα κριθεί η τύχη του, και το πρόσωπο που καθορίσει αυτή τη τύχη είναι ο Πούτιν, με τη βοήθεια των Ιρανών και της Χεζμπολλάχ».

Το Ισραήλ ελίσσεται με εξαιρετική προσοχή σ’ αυτό την περιπλεγμένο περιβάλλον. Επιδιώκει να επιδείξει αποφασιστικότητα, αλλά, επίσης, και σοβαρή ανησυχία. Σε ένα προηγούμενο άρθρο είχαμε αναλύσει τη ρωσική αντίδραση (καλώντας τον πρέσβη του Ισραήλ στη Μόσχα για διευκρινιστικής συνομιλίες) στην πρόσφατη επίθεση του Ισραήλ επί συριακού εδάφους, κατά τη διάρκεια της οποίας το Ισραήλ αναγκάστηκε να αναπτύξει το αντιπυραυλικό του σύστημα Arrow 2, για να καταρρίψει έναν καταιγισμό από αντιαεροπορικούς πυραύλους που οι Σύροι εκτόξευσαν κατά των ισραηλινών αεροσκαφών.

Το Ισραήλ ισχυρίζεται ότι η ελευθερία δράσης της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας στο συριακό εναέριο χώρα παραμένει και δεν κινδυνεύει. Η εκτίμηση είναι ότι οι Ρώσοι ένοιωσαν να πιέζονται και αντέδρασαν για δύο λόγους. Ο πρώτος είναι η τοποθεσία του στόχου της επίθεσης του Ισραήλ στην περιοχή του Ταντμόρ (Παλμύρα), που βρίσκεται κοντά στη θέση των ρωσικών δυνάμεων. Ενώ οι ρωσικές δυνάμεις δεν ήταν σε άμεσο κίνδυνο, μπορούσαν να δουν και να ακούσουν την ισραηλινή επίθεση, και αυτό προκάλεσε κάποια αίσθηση. Η δεύτερη αιτία είναι ότι, σε αντίθεση με τις προηγούμενες περιπτώσεις, αυτή τη φορά το Ισραήλ ανέλαβε την ευθύνη για την επίθεση λόγω της ανάπτυξης μιας συστοιχία πυραύλων Arrow.

Ότι το Ισραήλ βγήκε από τη γωνία (με επιθέσεις στη Συρία) δημιούργησε μια πίεση στον Πούτιν. Όλοι στην περιοχή έστρεψαν τα μάτια τους στον Πούτιν: οι Ιρανοί, η Χεζμπολλάχ, ο Άσσαντ, οι αντάρτες, οι Τούρκοι και όλοι οι άλλοι. Κάθε ένας αναρωτιόταν πώς θα απαντούσε ο τοπικός σερίφης. Μερικοί από απ’ αυτούς τους παίκτες πίεζαν τους Ρώσους να βάλουν ένα τέλος στην ανεξέλεγκτη δραστηριότητα του Ισραήλ στον αέρα της Συρίας.

Η ρωσική αντίδραση θεωρήθηκε απ’ όλο τον κόσμο ως μια ελάχιστη απάντηση, μόνον για να εκπληρώσει την υποχρέωσή της. Την ίδια ώρα, το Ισραήλ δεν γνωρίζει τι σκέφτεται ο Πούτιν και πώς θα απαντήσει την επόμενη φορά. Τι θα συμβεί εάν ξαφνικά αλλάξει τις θέσεις του και ενημερώσει το Ισραήλ με κατηγορηματικό τρόπο ότι οι αεροπορικές του δυνάμεις θα καταρρίπτουν κάθε ισραηλινό αεροπλάνο που θα διαπερνά το συριακό εναέριο χώρο; Κανείς στο Ισραήλ, από τον πρωθυπουργό Νετανιάχου και σ’ όλη τη δομή προς τα κάτω, δεν γνωρίζει την απάντηση σ’ αυτήν την ερώτηση.

Αφενός το Ισραήλ είναι αποφασισμένο να διατηρήσει τις κόκκινες γραμμές του για τη Χεζμπολλάχ, με τη μεγαλύτερη σχολαστικότητα. Θα κάνει το οτιδήποτε χρειάζεται για να εμποδίσει την μεταφορά όπλων στη Χεζμπολλάχ που θα μπορούσε να διαταράξει την ισορροπία δυνάμεων (συμπεριλαμβανομένων προηγμένων αντιαεροπορικών πυραύλων, πυραύλων Yakhont P-800 Onyx, πυραύλων ακριβείας εδάφους-εδάφους και χημικών όπλων). Αφετέρου, είναι ολοφάνερο ότι το Ισραήλ δεν έχει συμφέρον να μπει σε μια σύγκρουση με τους Ρώσους, ακόμη κι αν παραμείνει σε τοπικό επίπεδο.

Κάθε φορά που εγείρεται το ζήτημα ενώπιον ενός Ισραηλινού στρατηγού ή άλλου παράγοντα, η απάντηση συνήθως τελειώνει με το ακόλουθο χιουμοριστικό αίνιγμα: «Πού θα καθίσει ένας γορίλλας 800 κιλών;». Και η απάντηση είναι: «όπου θέλει!» (δηλαδή η ρωσική υπερδύναμη δρα όπως της αρέσει). Αυτός είναι ακριβώς ο λόγος που το Ισραήλ χρειάζεται τη αμερικανική κυβέρνηση τώρα περισσότερο από ποτέ. Η Ιερουσαλήμ ελπίζει ότι ο Τραμπ δεν θα επιτρέψει στον Πούτιν να συνεχίζει να περιφέρεται στη Συρία με στωική ηρεμία ως τον τελικό κριτή και διαιτητή. Η ανάμειξη των επίλεκτων δυνάμεων των ΗΠΑ, που έχουν προσγειωθεί στη βόρεια Συρία και βοηθούν τώρα τους αντάρτες και τους Κούρδους, είναι πολύ ενθαρρυντικό στοιχείο για τον Νετανιάχου.

Τον Φεβρουάριο, στη συνάντησή τους στην Ουάσιγκτον, ο Νετανιάχου ήλπισε ότι ο Τραμπ δεν θα έθιγε το παλαιστινιακό ζήτημα, προτιμώντας αντιθέτως να προβάλει (προς όφελος του Ισραήλ) το συριακο-ιρανικό ζήτημα. Έως τώρα, η κατάσταση είναι ακριβώς η αντίθετη. Η αναπάντεχη δραστηριότητα του Τραμπ στο παλαιστινιακό μέτωπο είναι ανησυχητική, ενώ παραμένει μάλλον σε λήθαργο για τα άλλα ζητήματα. Ο Νετανιάχου θα προσπαθήσει να κάνει ό,τι μπορεί για να ωθήσει τον Τραμπ ν’ αναλάβει δράση στη Συρία, ενώ θα πιέσει για μια πιο υποτονική στάση προς τη Ραμάλα. Επί του παρόντος, οι πιθανότητες είναι τόσο λίγες, που ο Νετανιάχου προτιμά να πιέζει για πρόωρες εκλογές.

Πηγή Σωτήρης Δημόπουλος
Al-Monitor



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Μαρ 2017


Ο πρώην υπουργός Άμυνας του Ισραήλ Μοσέ Γιαλόν κατηγόρησε τον πρόεδρο της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ότι θέλει να εγκαθιδρύσει «μια νέα οθωμανική αυτοκρατορία».

Ο Γιαλόν, που ενδέχεται να είναι υποψήφιος για την θέση του πρωθυπουργού της χώρας τις επόμενες εκλογές, έκανε δηλώσεις για θέματα επικαιρότητας σε συνάντηση που είχε με ξένους δημοσιογράφους.

Ο πρώην υπουργός κατηγόρησε τον επικεφαλής του τουρκικού κράτους ότι θέλει να επιβάλει «την ηγεμονία του εγκαθιδρύοντας, όχι μόνο στην Τουρκία, μια νέα οθωμανική αυτοκρατορία με την ιδεολογία των Αδελφών Μουσουλμάνων».

Ο Μοσέ Γιαλόν σημείωσε επίσης ότι η Τουρκία, κράτος μέλος του ΝΑΤΟ, ενεργεί σε βάρος των συμφερόντων των χωρών της Δύσης, ενώ έκρινε πως είναι «ριζοσπαστικό στοιχείο» συγκρίνοντάς την με το Ιράν και την τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος.

Η απόφαση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα να «απεμπλακεί» από τη Μέση Ανατολή άφησε ένα κενό, «το οποίο γέμισαν τα τρία αυτά στοιχεία τα οποία μάχονται για την κυριαρχία στην περιοχή» τόνισε ο Ισραηλινός πολιτικός.

Οι δηλώσεις του Γιαλόν καταγράφονται αφού το Ισραήλ και η Τουρκία έβαλαν τέλος τον περασμένο χρόνο σε μια διπλωματική κρίση διάρκειας 6 ετών, την οποία προκάλεσε η αιματηρή επιχείρηση του ισραηλινού στρατού εναντίον ενός τουρκικού πλοίου, που συμμετείχε σε ανθρωπιστικό στολίσκο για τη Γάζα.

Ερωτηθείς σχετικά με τη σύρραξη με τους Παλαιστινίους, ο Μοσέ Γιαλόν απάντησε:

«Απέχουμε πολύ από το να φθάσουμε σε μια διευθέτηση στο εγγύς μέλλον».

Ο πρώην υπουργός ανακοίνωσε στις αρχές της εβδομάδας ότι αποχωρεί από το κόμμα Λικούντ του πρωθυπουργού Μπενιαμίν Νετανιάχου για να ιδρύσει το δικό του κόμμα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

9 Ιαν 2017


Tου Zvi Magen

Καθώς ο νέος πρόεδρος Trump ετοιμάζεται να μπει στο Λευκό Οίκο, υπάρχουν αυξημένες ενδείξεις πιθανών αλλαγών στην πολιτική των ΗΠΑ σε σχέση με τη Ρωσία. Η νίκη του Trump έγινε δεκτή με ικανοποίηση από τη Μόσχα και με πολλή αισιοδοξία, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα των δηλώσεών του στη διάρκεια της εκστρατείας, για την προθυμία του να συνεργαστεί με τη Ρωσία. Με την Ρωσία να υπόκειται σε δυτικές πιέσεις, υπήρχε η πεποίθηση ότι άλλη μία Δημοκρατική κυβέρνηση στις ΗΠΑ θα αύξανε αυτή την πίεση. Φαίνεται ωστόσο, οτι ο Trump θέλει να περιορίσει την αντιπαράθεση με την Ρωσία και ίσως είναι πρόθυμος να κάνει συμβιβασμούς με την Μόσχα, υπό την προϋπόθεση ότι δεν θα περιλαμβάνει υπερβολικές παραχωρήσεις. Από την πλευρά της η Ρωσία περιμένει την άφιξη του νέου προέδρου στο Λευκό Οίκο εν τω μέσω ολοένα και περισσότερων κατηγοριών για ρωσική παρέμβαση στην προεκλογική εκστρατεία των ΗΠΑ.

Στις ΗΠΑ, όπως και στο διεθνές σύστημα γενικότερα, επικρατεί αβεβαιότητα αναφορικά με τις πιθανές εξωτερικές πολιτικές του Trump, συμπεριλαμβανομένης και αυτής έναντι της Ρωσίας. Είναι ξεκάθαρο ωστόσο ότι αυτό θα είναι ένα από τα πιο σημαντικά ζητήματα στην ατζέντα της νέας κυβέρνησης. Την ίδια στιγμή, υπάρχει αυξανόμενη ανησυχία μεταξύ εκείνων που τάσσονται υπέρ της αντιμετώπισης της ρωσικής πρόκλησης και επιλέγουν την συνέχιση της πίεσης στη Ρωσία. Μεταξύ αυτών συμπεριλαμβάνονται η απερχόμενη κυβέρνηση Obama και οι υποστηρικτές της, πολλά μέλη του Κογκρέσου, συμπεριλαμβανομένων και Ρεπουμπλικάνων, και ευρωπαϊκές χώρες. Φαίνεται πως ορισμένες από τις ενέργειες της απερχόμενης κυβέρνησης, στόχο είχαν να δημιουργήσουν τις προϋποθέσεις εκείνες που θα δυσχέραιναν το έργο του trump να αλλάξει την τωρινή πολιτική απέναντι στη Ρωσία.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πολιτική της νέας κυβέρνησης έναντι της Ρωσίας θα επηρεάσει τη Μέση Ανατολή και όλες τις διαδικασίες που είναι σε εξέλιξη εκεί, συμπεριλαμβανομένης της ρωσικής συμμετοχής στη Συρία. Οι ισλαμικές ομάδες επιδιώκουν να αυξήσουν τη δύναμή τους και προσπαθούν να εκμεταλλευτούν τις κυβερνήσεις που είναι εξασθενημένες από τις εξεγέρσεις που πλήττουν την περιοχή. Οι εξεγέρσεις έχουν επίσης ενθαρρύνει την παρέμβαση τόσο απο περιφερειακές όσο και από διεθνείς δυνάμεις που στόχο έχουν να επηρεάσουν τις τάσεις και την ισορροπία των δυνάμεων. Όλες αυτές οι δυνάμεις θέλουν να υπαγορεύσουν τη μελλοντική περιφερειακή διάταξη και να ενισχύσουν την σχετική τους δύναμη σε αυτό το πλαίσιο. Μία από τις δυνάμεις που παίζουν βασικό ρόλο στον αγώνα για την εξουσία είναι η Ρωσία, στόχος της οποίας είναι να ενισχύσει το κύρος της στη Μέση Ανατολή.

Η ρωσική παρέμβαση στη Μέση Ανατολή αποτελεί μια απάντηση στις προκλήσεις που αντιμετωπίζει στις σχέσεις της με την Δύση, η οποία αντιλαμβάνεται τις ενέργειες της Ρωσίας στην περιοχή της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ιδιαίτερα στην Ουκρανία, ως επιθετικότητα που στόχο έχει να παγιώσει την επιρροή της Μόσχας στην περιοχή. Έχουν απαντήσει στις ενέργειες της Ρωσίας ασκώντας πολιτικές πιέσεις και επιβάλλοντας οικονομικές κυρώσεις που απειλούν τη σταθερότητα της Ρωσίας. Εκτός από το να παγιώσει τη θέση της ως ένας ισχυρός παίκτης στο διεθνές θέατρο, η παρέμβαση της Ρωσίας στη Μέση Ανατολή, είναι επίσης σχεδιασμένη για να βοηθήσει στο να σπάσει ο κύκλος των πιέσεων προς τη Ρωσία, και να δημιουργήσει μόχλευση και διαπραγματευτική ισχύ εναντίον της Δύσης.

Η ρωσική παρέμβαση στη Μέση Ανατολή έχει επιδεινώσει τις ρωσό-αμερικανικές σχέσεις. Οι ΗΠΑ και οι εταίροι τους, που θεωρούν ότι οι ρωσικές φιλοδοξίες είναι εχθρικές προς τα ρωσικά συμφέροντα, μέχρι τώρα αντιδρούν στις ρωσικές ενέργειες στην περιοχή. Έχουν αποφύγει να συνεργαστούν με τη Ρωσία, ενώ αυξάνουν την πίεση μέσω παρατεταμένων οικονομικών κυρώσεων. Η ρωσική συμμετοχή στη Μέση Ανατολή, η οποία περιλαμβάνει την αναβάθμιση των σχέσεων με χώρες της περιοχής, έχει παρόλα αυτά δημιουργήσει μια νέα στρατηγική θέση στην οποία η Ρωσία ασκεί αυξημένη επιρροή.

Υπάρχουν τρία πιθανά σενάρια πολιτικής για τη νέα αμερικανική κυβέρνηση:

Συνέχιση της πολιτικής της κυβέρνησης Obama δηλαδή, τη συνέχιση, ακόμη και την όξυνση της έντασης μεταξύ Μόσχας και Ουάσιγκτον στο θέατρο της Μέσης Ανατολής
Κάποιες αλλαγές στην πολιτική της νέας κυβέρνησης προς τη Ρωσία, ενώ παράλληλα προχωρά προσεκτικά προς αμοιβαίες παραχωρήσεις. Είναι πιθανό αυτό να καθησυχάσει την ένταση μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας και επίσης να οδηγήσει σε συνεργασία μεταξύ των δύο δυνάμεων, στη Μέση Ανατολή.
Πλήρη αμερικανό-ρωσική συνεργασία σε διεθνές επίπεδο, η οποία θα έχει εκτεταμένες συνέπειες για τον σχεδιασμό της περιφερειακής τάξης στη Μέση Ανατολής.

Από αυτές τις δυνατότητες, φαίνεται ότι η δεύτερη -συγκεκριμένες κατανοήσεις και συμβιβασμοί- είναι η πιο πιθανή, καθώς αυτό προσεγγίζει καλύτερα τις δηλωμένες προθέσεις του Trump. Επιπλέον, η Ρωσία θα προτιμήσει πιθανώς συμβιβασμό με την Δύση, όσο διατηρούνται τα στρατηγικά της συμφέροντα. Είναι επομένως πιθανό αυτά τα μέτρα να ληφθούν στις αρχές της θητείας τόσο από τη Ρωσία όσο και από τις ΗΠΑ, για να μειωθεί η ένταση μεταξύ τους, συμπεριλαμβανομένων και αμοιβαίων παραχωρήσεων. Εάν συμβεί αυτό, αυτή η τάση θα αφήσει το σημάδι της στη Μέση Ανατολή.

Το σχετικό ερώτημα αφορά την σχέση της Ρωσίας με το Ισραήλ, η οποία είναι θετική. Η Ρωσία θεωρεί το Ισραήλ εταίρο και γνωρίζει τις αποτρεπτικές δυνατότητες του Ισραήλ. Το τελευταίο έτος υπήρξαν τέσσερις επισκέψεις υψηλού επιπέδου του Ισραήλ στη Ρωσία από τον πρωθυπουργό Benjamin Netanyahu και τον πρόεδρο Reuven Rivlin, και ο Ρώσος πρωθυπουργός Dmitry Medvedev επισκέφθηκε το Ισραήλ. Η ρωσική παρέμβαση στην περιοχή μπορεί επίσης να οδηγήσει σε μια πιθανότητα, αν και μικρή, η Ρωσία να προσπαθήσει να προάγει τη συνεννόηση μεταξύ Ισραήλ και των περιφερειακών παραγόντων που είναι κοντά στη Μόσχα.

Την ίδια στιγμή, οι σχέσεις μεταξύ του Ισράηλ και της Ρωσίας επηρεάζονται και από τις περιφερειακές εξελίξεις και από την ένταση μεταξύ των παγκόσμιων δυνάμεων. Η ρωσική παρουσία στη Συρία στο πλαίσιο ενός συνασπισμού των κυριότερων εχθρών του Ισράηλ -Ιράν, καθεστώς Assad, Χεζμπολαχ και οι υποστηρικτές τους- έχει θέσει το Ισραήλ αντιμέτωπο με νέους περιορισμούς. Η Ρωσία θέλει να αποφύγει να πλήξει τις σχέσεις της με το Ισραήλ και ασφαλώς να συνεχίσει να συγκρατεί κάθε πιθανότητα στρατιωτικής σύγκρουσης με το Ισραήλ. Από την πλευρά του το Ισραήλ επιδιώκει να διατηρήσει την ελευθερία δράσης του στο θέατρο της Συρίας, δεδομένων των απειλών στην ασφάλεια που προκύπτουν εκεί. Για αυτούς τους λόγους, τόσο το Ισραήλ όσο και η Ρωσία θα πρέπει να επινοήσουν μια κατάλληλη απάντηση για μια τέτοια πιθανότητα. Ο μηχανισμός συντονισμού της ασφάλειας που σχηματίστηκε από τη Μόσχα και την Ιερουσαλήμ για να αποτρέψει τις τριβές μεταξύ τους, έχει αποδειχθεί μέχρι στιγμής αξιόπιστος και αποτελεσματικός.

Την ίδια στιγμή, η Ιερουσαλήμ δεν μπορεί πάντα να θεωρεί ότι η Μόσχα θα λάβει υπόψη της τα συμφέροντα του Ισραήλ, εάν αυτά ανταγωνίζονται τα συμφέροντα της Ρωσίας. Το Ισραήλ αντιμετωπίζει την πρόκληση που θέτει η ρωσική συμμαχία που επιχειρεί στη Συρία, και θεωρεί την εμπλοκή του Ιράν στη συριακή περιοχή και την στρατιωτική ενίσχυση της Χεζμπολαχ, ως σημαντικά απειλητικούς παράγοντες. Από την πλευρά της η Ρωσία απορρίπτει την ενδεχόμενη ιρανική απειλή προς το Ισραήλ, και η συνεχιζόμενη υποστήριξη για το Ιράν και την Χεζμπολάχ έχει τη δυναμική για μελλοντικές συγκρούσεις μεταξύ της Ρωσίας και του Ισράηλ.

Υπό τις παρούσες συνθήκες, φαίνεται ότι η αμοιβαία εξέταση των συμφερόντων καθενός εκ των Ρωσίας και Ισραήλ αναφορικά με τη Συρία, θα συνεχιστεί. Η Ρωσία αναμένεται να διατηρήσει τον επιχειρησιακό της συντονισμό με το Ισραήλ και μπορεί επίσης να έλθει σε συνεννόηση με το Ισραήλ γα την σταθεροποίηση στο θέατρό της. Η ρωσική παρουσία στην περιοχή ωστόσο, απαιτεί από το Ισραήλ να εποπτεύει τις ρωσικές ενέργειες άγρυπνα, καθώς και τις εξελίξεις που περιλαμβάνουν τις σχέσεις της Ρωσίας με περιφερειακές οντότητες και διεθνούς παίκτες.

INSS
Capital



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



2 Ιαν 2017


Του Ανδρέα Ματζάκου

Η Κυπριακή Δημοκρατία παραμένει πολιτικά και γεωγραφικά διαιρεμένη μετά την τουρκική εισβολή στο νησί το 1974. Από το 1999 και μετά, έγιναν διπλωματικές προσπάθειες για λύση αυτού που ονομάστηκε "κυπριακό πρόβλημα" στο πλαίσιο μιας δικοινοτικής ομοσπονδίας, χωρίς αποτέλεσμα όμως.

Η αξία της Κύπρου λόγω της γεωγραφικής της θέσεως στην λεκάνη της νοτιοανατολικής Μεσογείου, διαμόρφωσε και την μοίρα της, να είναι δηλαδή στο επίκεντρο του ανταγωνισμού για τον έλεγχο της περιοχής. Αυτή η αξία πολλαπλασιάστηκε μετά την ανακάλυψη σημαντικών κοιτασμάτων φυσικού αερίου, εντός των Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών (ΑΟΖ) του Ισραήλ, της Αιγύπτου και της Κύπρου. Όμως τα τελευταία δυο χρόνια παρατηρείται μια εντονότερη κινητικότητα για την λύση του κυπριακού, η οποία κορυφώθηκε τον περασμένο Νοέμβριο, με τις συνομιλίες μεταξύ των δύο κοινοτήτων παρουσία και του ΟΗΕ στο Mont Peleren της Ελβετίας. Και παρ’ ότι οι συνομιλίες τελείωσαν στις 22 Νοεμβρίου χωρίς αποτέλεσμα λόγω διαφωνιών στο εδαφικό και στις εγγυήσεις, θα συνεχιστούν από 12 Ιανουαρίου του 2017.

Γεννάται λοιπόν το ερώτημα γιατί ξαφνικά επιταχύνθηκαν οι διαδικασίες για την επίλυση του κυπριακού; Τι διαφορετικό προέκυψε στην παρούσα φάση που να δικαιολογεί σπουδή για την λύση του;

Η θέση που εκφράζει το άρθρο είναι ότι πίσω από την επιτάχυνση των διαδικασιών για την εξεύρεση λύσεως, ευρίσκεται η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων του φυσικού αερίου του Ισραήλ και της Κύπρου, στην οποία εμπλέκονται εκτός από τα κράτη και μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες. Αρχικά στο άρθρο θα παρατεθούν στοιχεία για τα κοιτάσματα Tamar-Leviathan του Ισραήλ και Αφροδίτη της Κύπρου. Στη συνέχεια θα εξετασθούν βασικές προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται ώστε εταιρείες να επενδύσουν για την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων του φυσικού αερίου και θα παρουσιαστούν οι παράγοντες που συμβάλλουν στην επιτάχυνση των διαδικασιών για λύση του προβλήματος. Τέλος θα αναλυθεί γιατί θα πρέπει το κυπριακό να έχει λυθεί προ της εκμεταλλεύσεως των κοιτασμάτων και, το άρθρο θα κλείσει μ’ έναν σύντομο επίλογο. Το άρθρο δεν εξετάζει εάν καλώς ή κακώς επιταχύνεται η διαδικασία εξευρέσεως λύσεως, ούτε υπεισέρχεται σε κριτική της όποιας λύσεως συζητείται.

Τα κοιτάσματα Tamar και Leviathan του Ισραήλ

Μέχρι το 2000, το Ισραήλ δεν κατανάλωνε φυσικό αέριο για τις ενεργειακές του ανάγκες. Η κατανάλωση άρχισε σταδιακά από το 2003, όταν υπέγραψε συμφωνία για εισαγωγή φυσικού αερίου από την Αίγυπτο. Όμως οι ανακαλύψεις των κοιτασμάτων Tamar και Dalit το 2009 και του Leviathan το 2010 από την αμερικανική εταιρεία Noble Energy, δημιούργησαν τις προϋποθέσεις ώστε το Ισραήλ να μπορεί και να εξάγει φυσικό αέριο. (Χάρτης 1 - Κοιτάσματα Φυσικού Αερίου Κύπρου-Ισραήλ).

Σήμερα υπολογίζεται ότι το Ισραήλ διαθέτει αποθέματα 6,4 τρις κυβικά πόδια, που το καθιστούν δεύτερο στην Ανατολική Μεσόγειο μετά την Αίγυπτο. Η παραγωγή φυσικού αερίου από το κοίτασμα Tamar ξεκίνησε το 2013 και από αυτό, καλύπτονται όλες οι εσωτερικές ανάγκες του Ισραήλ. Η παραγωγή από το Leviathan αναμένεται να ξεκινήσει εντός των 4 επομένων ετών και αυτή να διατίθεται αποκλειστικά για εξαγωγές. Τα ποσοστά ιδιοκτησίας του Leviathan κατέχουν μια αμερικανική και τρεις ισραηλινές εταιρείες, ως εξής: Noble Energy 39,66%, Delek Drilling 22,67%, Avner 22,67% και Ratio το 15%.

Το Κοίτασμα Αφροδίτη της Κύπρου

Η αμερικανική εταιρεία Noble Energy ανεκάλυψε το κοίτασμα Αφροδίτη το 2011, στο οικόπεδο 12 της κυπριακής ΑΟΖ, στο οποίο εκτίμησε ότι περιέχει μεταξύ 5 και 8 τρις κυβικών ποδών φυσικού αερίου. Η Κύπρος έχει εκδηλώσει πρόθεση να εκμεταλλευτεί το κοίτασμα με προοπτική να αρχίσει εξαγωγές το 2019, αφού η εσωτερική αγορά είναι πολύ μικρή για να δικαιολογήσει την απαιτουμένη επένδυση για την εκμετάλλευση του κοιτάσματος.

Μέχρι σήμερα η Κύπρος εξαρτάται σε ποσοστό 95% από εισαγωγές πετρελαίου προκειμένου να καλύπτει τις ενεργειακές της ανάγκες.

Τα ποσοστά ιδιοκτησίας του κοιτάσματος Αφροδίτη κατέχουν οι ίδιες εταιρείες και του κοιτάσματος Leviathan, συν την British Gas Group (BG) η οποία έναντι 50 δισ. δολαρίων ενώθηκε με την Shell τον Ιούνιο του 2016, με τα εξής ποσοστά: Noble Energy 35%, BG (Shell) 35%, Delek Drilling 15% και Avner 15%.

Προϋποθέσεις για Επενδύσεις Εκμεταλλεύσεως Κοιτασμάτων Φυσικού Αερίου

Βασικό στοιχείο για την ανάπτυξη της οικονομίας ενός κράτους, είναι η εξασφάλιση πρώτων υλών για την παραγωγή ενεργείας. Τα τελευταία χρόνια, το φυσικό αέριο έχει εκθρονίσει από τις πρώτες ύλες τον άνθρακα και την πυρηνική ενέργεια, όχι μόνο διότι δεν ρυπαίνει την ατμόσφαιρα, αλλά και για λόγους ασφαλείας. Όμως απαιτούνται μεγάλες επενδύσεις για την εκμετάλλευση του, δηλαδή για την άντληση και μεταφορά φυσικού αερίου στις διεθνείς αγορές. Οι επενδύσεις αυτές αντισταθμίζονται με την ύπαρξη κάποιων προϋποθέσεων πριν την υπογραφή των απαραιτήτων συμβολαίων. Για την οικονομία του άρθρου θα αναφερθούν οι τρεις βασικότερες:

- Εξασφάλιση περιβάλλοντος ασφαλείας από κάθε εξωτερική απειλή, ιδίως τρομοκρατικών επιθέσεων, κατά των εγκαταστάσεων αντλήσεως και των αγωγών μεταφοράς του φυσικού αερίου, προκειμένου τα συμβόλαια να εξελιχθούν όπως έχει προβλεφθεί.

- Υπογραφή συμβολαίων μακράς διαρκείας, συνήθως 15-20 ετών, μεταξύ εταιρειών που αναλαμβάνουν την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων και, κρατών ή εταιρειών που θα καταναλώσουν το φυσικό αέριο. Τέτοια συμβόλαια είναι απαραίτητα ώστε να συμπιέζονται προς τα κάτω οι τιμές φυσικού αερίου ανά κυβικό μέτρο και το προϊόν να είναι ανταγωνιστικό.

- Πολιτική σταθερότητα στα κράτη που διαθέτουν κοιτάσματα και ψήφιση καταλλήλου ρυθμιστικού νομοθετικού πλαισίου για τις επενδύσεις, εντός και μεταξύ των κρατών, πριν την υπογραφή Τελικών Επενδυτικών Συμφωνιών Χρηματοδοτήσεως (Final Investment Decision-FID).

Παράγοντες που Συμβάλλουν στην Εντατικοποίηση των προσπαθειών για Λύση του Κυπριακού την Παρούσα Περίοδο

Η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) έχει συμφέρον να δει τα κοιτάσματα φυσικού αερίου από Κύπρο και Ισραήλ να διοχετεύονται στις αγορές της καθ’ όσον εισάγει το 70% του φυσικού αερίου που καταναλίσκει. Ο πρώτος εξαγωγέας φυσικού αερίου στην ΕΕ είναι η Ρωσία με μερίδιο που ανέρχεται στο 42%. Και ενώ οι εισαγωγές φυσικού αερίου δημιουργούν ενεργειακή αλληλεξάρτηση, Ρωσία και Ευρώπη διαφωνούν σε μια σειρά θεμάτων εξωτερικής πολιτικής όπως η σύνδεση Ουκρανίας με ΕΕ ή η αντιμετώπιση του πολέμου στην Συρία.

Οι ΗΠΑ, όπως είπε ο πρώην πρέσβυς τους στην Λευκωσία, John Koening, σε ομιλία του στην Κύπρο στις 14 Νοεμβρίου 2013, θεωρούν στην σημερινή παγκοσμιοποιημένη οικονομία την ενεργειακή ασφάλεια ίση με την εθνική τους ασφάλεια. Συνεπώς θα ήθελαν η Ευρώπη να απεξαρτηθεί από το φυσικό αέριο της Gazprom, επωφελούμενη από τα κοιτάσματα φυσικού αερίου της νοτιοανατολικής Μεσογείου. Στο πλαίσιο αυτό εντάσσονται:

- Η συμφωνία ΗΠΑ-Ισραήλ για την δημιουργία ενός κοινού Κέντρου Ενεργειακής Ασφαλείας, το οποίο αναμένεται να ιδρυθεί εντός του 2017.

- Η εκτέλεση από το 2011 και μετά και κάθε χρόνο, της διακλαδικής ασκήσεως Noble Dina μεταξύ αεροναυτικών δυνάμεων του Ισραήλ, της Ελλάδας και των ΗΠΑ, στα νερά της Νοτιοανατολικής Μεσογείου. Την άσκηση καθιέρωσαν οι ΗΠΑ, το δε Ισραήλ, στις 19 Ιουλίου 2015, υπέγραψε με την Ελλάδα συμφωνία για την νομική κάλυψη στρατευμάτων που εκπαιδεύονται στις δυο χώρες (Status of Forces Agreement). Τέτοια συμφωνία το Ισραήλ διατηρεί μόνο με τις ΗΠΑ.

Ούτε οι ΗΠΑ, ούτε το Ισραήλ θα επιθυμούσαν να δουν το Ιράν να προλαβαίνει να συνάψει εμπορικές συμφωνίες με τα κράτη της Μέσης Ανατολής και την Τουρκία, εφ’ όσον επικρατήσει ειρήνη στην Συρία, προκειμένου να διοχετεύσει δικό του φυσικό αέριο στις διεθνείς αγορές από τα τεράστια αποθέματα του κοιτάσματος South Pars που μοιράζεται με το Κατάρ.

Οι Ισραηλινές εταιρείες Delek Drilling και Avner, προκειμένου να προχωρήσουν στην εκμετάλλευση του Leviathan, ανακοίνωσαν στις 27 Νοεμβρίου, ότι έχουν δεσμευτεί με υπογραφή επιστολών για το δανεισμό 1,5 και 1,75 δις δολαρίων από ένα τραπεζικό consortium το οποίο ανήκει σε ποσοστό 50% στην τράπεζα HSBC συμφερόντων Αγγλίας και 50% στην τράπεζα J.P Morgan συμφερόντων ΗΠΑ. To FID, πρέπει να έχει υπογραφεί πριν την 20η Φεβρουαρίου 2017.

Γιατί προ της Εκμεταλλεύσεως Κοιτασμάτων Φυσικού Αερίου πρέπει να έχει προηγηθεί Λύση του Κυπριακού

Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει ότι η Κυπριακή Δημοκρατία, εκπροσωπεί το σύνολο των κατοίκων της νήσου και συνεπώς δεν της αναγνωρίζει το δικαίωμα να υπογράφει συμφωνίες σχετικές με τους ενεργειακούς πόρους της νήσου. Αυτό δημιουργεί τεράστια ανασφάλεια στις εταιρείες που έχουν ήδη εμπλακεί με το κοίτασμα Αφροδίτη, αφού αφήνει να πλανάται αμφιβολία ως προς το κατά πόσον οι όποιες συμφωνίες υπογραφούν θα είναι απολύτως νόμιμες. Λύση του Κυπριακού, θα έλυνε αυτό το μεγάλο πρόβλημα της πολιτικής ανασφάλειας.

Άλλωστε και οι ίδιες οι ηγεσίες Κύπρου και Ισραήλ το παραδέχθηκαν, όταν σε πρόσφατη συνάντηση τους στην Ιερουσαλήμ, στις 24 Ιουλίου του 2016, στο κοινό ανακοινωθέν που εξέδωσαν, κατέληγαν: "Χωρίς αμφιβολία και προκειμένου να προχωρήσει η κοινή εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων της Ανατολικής Μεσογείου, θα πρέπει να λυθούν τα προβλήματα μεταξύ Κύπρου-Τουρκίας".

Σε πρακτική βάση, για την μεταφορά του φυσικού αερίου από το Leviathan και την Αφροδίτη στις διεθνείς αγορές, θα πρέπει να υπογραφούν συμβόλαια για εξαγωγές. Και για να γίνουν εξαγωγές, υπάρχουν ασφαλώς πολλές λύσεις, με το φυσικό αέριο είτε σε αέρια μορφή, είτε σε υγρή. Ως δυο βασικότερες όμως, πρέπει να θεωρούνται εξαγωγές:

- Μέσω υποθαλασσίου αγωγού Ισραήλ-Τουρκίας και από εκεί, είτε στις αγορές της Ασίας, είτε της ΕΕ. Ο αγωγός αυτός θα διέρχεται από την ΑΟΖ της Κύπρου.

- Μέσω υποθαλασσίου αγωγού Ισραήλ-Κύπρου-Ελλάδας, ο ονομαζόμενος και East Mediterranean Pipeline, ο οποίος και πάλι θα διέρχεται από την ΑΟΖ, αλλά και το έδαφος της Κύπρου. (Χάρτης 2 – East Mediterranean Pipeline)

Μάλιστα ο East Med, που θα μεταφέρει μεταξύ 15 και 28 δισ. m3 ετησίως, έχει περιληφθεί στον Πίνακα των Σχεδίων Κοινού Ενδιαφέροντος της ΕΕ (Projects of Common Interest) για την περίοδο 2014-2020, γεγονός που αποδεικνύει, ότι το έργο αυτό ενδιαφέρει σοβαρά την ΕΕ.

Επίλογος

Η εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου Αφροδίτη και Leviathan είναι σαφές ότι προσφέρει την δυνατότητα:

- Σε Κύπρο και Ισραήλ να γίνουν εξαγωγείς φυσικού αερίου και να αναπτύξουν την οικονομία τους, σε μια δύσκολη παγκοσμίως περίοδο.

- Στην ΕΕ απεξαρτήσεως σε μεγάλο βαθμό από το ρωσικό φυσικό αέριο.

- Στις ΗΠΑ να δουν την ρωσική οικονομία αν όχι να συρρικνώνεται, τουλάχιστον να μην ενισχύεται από πωλήσεις φυσικού αερίου σε κράτη της ΕΕ, την Τουρκία και το Ισραήλ.

Οι μεγάλες εταιρείες που ενεπλάκησαν στην εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου, το έκαναν γιατί προσδοκούν κέρδη από αυτήν την διαδικασία. Εναπόκειται όμως στο Ισραήλ και την Κύπρο να εξασφαλίσουν ότι μέσα από το πλέγμα των οικονομικών συμφωνιών όχι μόνον δεν θίγονται, αλλά διασφαλίζονται τα ζωτικά εθνικά τους συμφέροντα. Η προάσπιση του εθνικού συμφέροντος από το οποίο εξαρτάται η επιβίωση του κράτους, δεν μπορεί να επισκιάζεται από καμία άλλη αναγκαιότητα.

* Ο Ανδρέας Ματζάκος είναι απόστρατος αξιωματικός του Στρατού Ξηράς, κάτοχος μεταπτυχιακού στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές. Είναι δόκιμος ερευνητής στον Τομέα Αμυντικών Θεμάτων του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων του Παντείου Πανεπιστημίου και μέλος του ΕΛΙΣΜΕ
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



29 Δεκ 2016


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Λίγες ώρες μας χωρίζουν πλέον από το νέο έτος, το 2017, το οποίο θα διαδεχθεί μία από τις χειρότερες χρονιές τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Ευρώπη – και όχι μόνον.

Όμως, αυτές οι λίγες ώρες μας χωρίζουν και από κάτι πολύ μεγαλύτερο, που δεν απαντάται κάθε φορά που τελειώνει μια χρονιά για να ξεκινήσει μία άλλη: τώρα, δεν πρόκειται για μια συμβατική αλλαγή, αλλά για μια πραγματική μεγάλης κλίμακας ουσιαστική μεταβολή που ίσως αποδειχθεί ότι δεν έχει προηγούμενο στον μεταπολεμικό κόσμο.

Μια εντελώς νέα πραγματικότητα διαγράφεται σε Αμερική και Ευρώπη, όπως και στη Μέση Ανατολή, αλλά και στις σχέσεις όλων των μερών με την Τουρκία, με την Ελλάδα να βρίσκεται στο άμεσο δεδηλωμένο στόχαστρο της τελευταίας και με το Κυπριακό σε μία εξαιρετικά λεπτή και επικίνδυνη φάση, στην οποία η πίεση που ασκεί η Αγκυρα, αμέσως και εμμέσως είναι τεράστια για μία λύση που προδήλως δεν ικανοποιεί, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, ούτε τα ελάχιστα απαιτούμενα.

Ταυτόχρονα, η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει το άλλο μεγάλο διαρκές πλέον πτωχευτικό της μέτωπο που επιδεινώνεται συνεχώς τόσο από τη γερμανική αδιαλλαξία, όσο και από την ανικανότητα της δικής μας κυβέρνησης, η οποία έχει ξεπεράσει κάθε όριο υποκρισίας και ερασιτεχνισμού.

Σε αυτές τις συνθήκες, δηλαδή σε περιβάλλον πολλαπλά και επικίνδυνα δυσμενές, η Ελλάδα έχει μπροστά της μία δυνατότητα, την οποία πρέπει πρώτον να είναι σε θέση να αντιληφθεί και, δεύτερον, εξίσου δύσκολο, να εξελίξει σε πολιτική.

Είναι η δυνατότητα να συμμετέχει σε ένα εντελώς νέο δυναμικό τοπίο ενεργών συμμαχιών που εξελίσσεται αυτή τη στιγμή στην περιοχή, ενόψει της ανάληψης των καθηκόντων του νέου Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και των συνθηκών που θα διαμορφώσει σε γεωπολιτικά ζητήματα τόσο η δική του πολιτική όσο και η εξέλιξη που θα φέρει η έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε. στα αντίστοιχα πεδία.

Είναι δεδομένο ότι μία πλήρης ανασύνταξη ήδη προετοιμάζεται, με την Τουρκία να έχει χάσει εντελώς το μέτρο (μόλις κατηγόρησε τις… ΗΠΑ ότι… βοηθούν τον ISIS!), τη Ρωσία να βρίσκεται στο πλευρό της Αγκυρας και την Ουάσιγκτον να είναι δεδηλωμένα αποφασισμένη να επανασυστήσει ενεργότατη συμμαχία με το Ισραήλ.

Όλα αυτά, αποτελούν μία μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα που η χώρα δεν πρέπει να αφήσει να χαθεί.

Αντιθέτως, οφείλει να λάβει ενεργό θέση στις εξελίξεις το συντομότερο δυνατό, πριν αυτές διαμορφωθούν, ενισχύοντας τη διαθεσιμότητά της στο νέο πλέγμα συμμαχιών στο πλευρό των ΗΠΑ και του Ισραήλ, όπως άλλωστε οφείλει να κάνει εξίσου άμεσα και η Κύπρος.

Αν θέλουν, οι δύο χώρες που συγκροτούν τον ελληνισμό, έχουν σήμερα την ευκαιρία να αλλάξουν τη μοίρα τους.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



22 Νοε 2016


Ο Τούρκος πρόεδρος Reccep Tayyip Erdogan δήλωσε ότι «αναρωτιέται ποιος είναι πιο βάρβαρος» μεταξύ του Χίτλερ και του Ισραήλ στη διάρκεια συνέντευξής τους που μεταδόθηκε χθες Δευτέρα το βράδυ από ένα ισραηλινό τηλεοπτικό δίκτυο.

Τον Ιούλιο του 2014 εν μέσω της επέμβασης των Ισραηλινών στη Γάζα ο Erdogan είχε κατηγορήσει το Ισραήλ ότι «ξεπέρασε τον Χίτλερ σε βαρβαρότητα», προκαλώντας σάλο.

Οι τελευταίες δηλώσεις του Τούρκου προέδρου έγιναν την ώρα που οι δύο χώρες φαίνεται να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους έπειτα από έξι χρόνια.

Αυτή τη φορά ο Erdogan δήλωσε στο ισραηλινό τηλεοπτικό δίκτυο Channel 2 ότι «γνωρίζει πολύ καλά» πόσο ευαίσθητο θέμα είναι να αναφέρεται στον Χίτλερ, ο οποίος ευθύνεται για τη συστηματική εξόντωση εκατομμυρίων Εβραίων στη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου.

Και πρόσθεσε: «Εγώ δεν εγκρίνω αυτό που έκανε ο Χίτλερ, όμως δεν εγκρίνω ούτε αυτό που κάνει το Ισραήλ. Όταν πρόκειται για τον θάνατο τόσων ανθρώπων, διερωτώμαι ποιος είναι πιο βάρβαρος».

Επαναλαμβάνοντας την φιλοπαλαιστινιακή του ρητορική που είχε μετριάσει στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων μεταξύ Ισραήλ και Τουρκίας, ο Erdogan επεσήμανε ότι του «είναι αδύνατο να ξεχάσει τους εκατοντάδες, τους χιλιάδες ανθρώπους που πέθαναν όταν (ο ισραηλινός στρατός) επιτέθηκε στη Γάζα» το 2014.

Νέο κύμα διώξεων στην Τουρκία - Αποπέμπονται άλλοι 15.000 δημόσιοι υπάλληλοι

Οι τουρκικές αρχές απέπεμψαν σήμερα σχεδόν 15.000 δημοσίους υπαλλήλους, στρατιωτικούς, αστυνομικούς και άλλους λειτουργούς του Δημοσίου, ενώ έκλεισαν περισσότερα από 500 ιδρύματα και μέσα ενημέρωσης, με τον ισχυρισμό ότι τα πρόσωπα αυτά και τα συγκεκριμένα ιδρύματα έχουν κάποια σχέση με το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, σύμφωνα με επίσημο διάταγμα.

Συνολικά 1.988 μέλη των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, 7.586 μέλη της αστυνομίας, 403 άνδρες της χωροφυλακής και περισσότεροι από 5.000 εργαζόμενοι δημοσίων οργανισμών αποπέμφθηκαν σήμερα, σε ένα νέο κύμα διώξεων της Άγκυρας. Περισσότεροι από 110.000 δημόσιοι λειτουργοί συνολικά έχουν αποπεμφθεί μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, την οποία η κυβέρνηση θεωρεί πως ενορχήστρωσε ο ιερωμένος Fethullah Gulen που ζει στις ΗΠΑ.

Το διάταγμα ανακοίνωσε επίσης το κλείσιμο περισσοτέρων από 500 ιδρυμάτων, 18 φιλανθρωπικών οργανώσεων και εννέα μέσων ενημέρωσης, με την κατηγορία ότι έχουν σχέση με το πραξικόπημα ή διασυνδέσεις με το κίνημα του Gulen.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


16 Οκτ 2016


Αντέδρασαν Γερμανία και Γαλλία

Αν και το κρατά μυστικό ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου υποχρεώθηκε να εγκαταλείψει τα σχέδιά του περί αγωγού ο οποίος μέσω Τουρκίας θα μετάφερε το ισραηλινό φυσικό αέριο στις ευρωπαϊκές αγορές. Αυτό συνέβη διότι αντέδρασαν Γαλλία και Γερμανία, υποστηρίζει η γνωστή ισραηλινή ιστοσελίδα DEBKA

Τα σχέδια επέκτασης του πεδίου άντλησης στο κοίτασμα «Λεβιάθαν» επίσης πάγωσαν. Αν και αναζητήθηκαν εναλλακτικές αγορές πέραν των μικρών αγορών της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και της Παλαιστινιακής Αρχής, δεν βρέθηκαν, υποστηρίζει η ιστοσελίδα.

Η γαλλογερμανική αντίδραση είχε να κάνει με την μεταστροφή των Ευρωπαίων κατά της Τουρκίας και του προέδρου της Ερντογάν. Οι Ευρωπαίοι δεν θέλουν πολλές σχέσεις μαζί του, πόσο δε μάλλον να εξαρτώνται ενεργειακά από αυτόν, ειδικά μετά τα γεγονότα του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου.

Σύμφωνα με την ιστοσελίδα, οι Ευρωπαίοι καταλογίζουν στον Ερντογάν την «απελευθέρωση» των μεταναστευτικών-προσφυγικών ροών προς την Ευρώπη, τις διώξεις κατά των Κούρδων και τέλος την προσέγγισή του με τη Ρωσία και την παράλληλη αποστασιοποίησή του από το ΝΑΤΟ. Γαλλία και Γερμανία ξεκαθάρισαν στο Ισραήλ πως δεν πρόκειται να αγοράσουν ισραηλινό αέριο εάν αυτό περάσει από την Τουρκία.

Επίσης ο αγωγός Ισραήλ- Τουρκίας θα έπρεπε να περάσει από την κυπριακή ΑΟΖ κάτι που η Λευκωσία δεν επιτρέπει αν δεν επιλυθεί το Κυπριακό, ενώ υπάρχουν και σοβαρά τεχνικά ζητήματα η υπερκέραση των οποίων θα κοστίσει πολύ περισσότερο από ότι είχε αρχικά υπολογισθεί και ούτε το Ισραήλ, ούτε η Τουρκία φαίνονται πρόθυμοι να αναλάβουν το κόστος.

Στα τέλη Σεπτεμβρίου η Ιορδανική NEPCO υπέγραψε συμβόλαιο ύψους 10 δισ. δολαρίων για την αγορά 45 δισ. κυβικά αέρια ισραηλινού φυσικού αερίου για τα επόμενα 15 χρόνια.

Όλα αυτά οδηγούν στον συμπέρασμα ότι το Ισραήλ θα αποφασίσει τον Δεκέμβριο, τελικά, σχετικά με την χρηματοδότηση και την επέκταση του «Λεβιάθαν» και για τον αγωγό μέσω Τουρκίας.

Αντίθετα δεν υπάρχουν φυσικά εμπόδια για την δημιουργία ενός αγωγού μέσω θαλάσσης, αλλά υπάρχει η πολιτική. Το Κάιρο ενημέρωσε πρόσφατα την Ιερουσαλήμ ότι δεν επιθυμεί τον αγωγό μέσω Τουρκίας και θέλει το αέριο να μεταφερθεί μέσω Κύπρου ώστε να μην ενισχυθεί η Μουσουλμανική Αδελφότητα της Αιγύπτου, γράφει η DEBKA.

Με όλες αυτές οι εξελίξεις η περιπέτεια του ισραηλινού φυσικού αερίου βρίσκεται στον αέρα. Χρειάζονται επιπλέον 6 δισ. δολάρια για την αξιοποίηση του «Λεβιάθαν». Οι επενδυτές όμως τηρούν αποστάσεις όσο το Ισραήλ δεν καταφέρνει να κερδίσει κάποιο σημαντικό συμβόλαιο πώλησης.

Αν και τα συναλλαγματικά αποθέματα του Ισραήλ εκτιμώνται στα 90 δισ. δολάρια η κυβέρνηση Νετανιάχου δεν θέλει να χρησιμοποιήσει χρήματα από αυτή την πηγή για επενδύσεις στο «Λεβιάθαν» χωρίς να έχει εγγυήσεις ότι θα πάρει τα χρήματα της πίσω.

DEBKA
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


22 Αυγ 2016

Ανάλυση του Dmitry Nersesov για την ιστοσελίδα Pravda Report
Απόδοση: Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!

Τα δημοσιεύματα σχετικά με την απόσυρση πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ από την Τουρκία εγείρουν μια σειρά από ερωτήματα. Πρώτα απ’ όλα, πρέπει να παραδεχθούμε ότι, εφ’ όσον αληθεύει, πρόκειται για ένα άκρως σοβαρό θέμα, καθώς αλλάζει την ισορροπία των δυνάμεων, όχι μόνο στην περιοχή – Μέση Ανατολή, Μαύρη Θάλασσα και Καύκασο – αλλά και στην περιοχή όπου θα μεταφερθούν τα όπλα αυτά.

Πυρηνικοί μετανάστες

Ας υποθέσουμε ότι οι Αμερικανοί έχουν όντως αποφασίσει για μια αναδιάταξη των πυρηνικών όπλων τους και την απομάκρυνσή τους από την Τουρκία. Το πρώτο ερώτημα που ανακύπτει είναι πού θα τα μεταφέρουν. Έχει λεχθεί ότι ο παραλήπτης θα είναι η Ρουμανία, αλλά οι αρχές της χώρας διέψευσαν την πληροφορία.

Το πρώτο ερώτημα είναι, εάν όντως δεν μεταφερθούν στη Ρουμανία, ποια χώρα είναι έτοιμη, τόσο από τεχνική όσο και από πολιτική άποψη, να δεχθεί στο έδαφός της αμερικανικά πυρηνικά όπλα;

Ουσιαστικά, όλες οι χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ είναι έτοιμες. Δεν νομίζω ότι υπάρχουν σημαντικά τεχνικά προβλήματα όσον αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Άλλωστε, πρόκειται για τακτικά και όχι στρατηγικά όπλα: βόμβες για αεροπορικές επιθέσεις, κεφαλές για πυραύλους μικρού βεληνεκούς, βλήματα πυροβολικού. Φυσικά, όλα αυτά απαιτούν ειδικές συνθήκες φύλαξης, ασφάλειας και ούτω καθεξής, αλλά δεν απαιτούνται υπερσύγχρονες εγκαταστάσεις για τον σκοπό αυτό.

Σε γενικές γραμμές, όπλα των ΗΠΑ μπορεί να βρεθούν οπουδήποτε στην Ευρώπη: από την Πορτογαλία έως τη Βουλγαρία, την Πολωνία και τις χώρες της Βαλτικής.

Ένα άλλο ερώτημα είναι ποιες κυβερνήσεις και φορείς ευρωπαϊκών χωρών θα συμφωνούσαν με μια τέτοια απόφαση. Άλλωστε, οι Ευρωπαίοι κατανοούν ότι η ανάπτυξη τέτοιων όπλων στην Ευρώπη, ιδιαίτερα στην περιοχή των ρωσικών συνόρων, θα προκαλεσει την άμεση αντίδραση της Μόσχας. Είναι δε πολύ πιθανό, η Ρωσία να θέσει τα προαναφερθέντα όπλα στον κατάλογο των στόχων των ρωσικών πυραύλων.

Ορισμένοι Ευρωπαίοι πολιτικοί, κυρίως από την Ανατολική Ευρώπη, τηρούν την αρχή “όσο χειρότερες οι σχέσεις, τόσο το καλύτερο”, όταν πρόκειται για τις σχέσεις τους με τη Ρωσία. Και όμως, ακόμη και οι πιο απερίσκεπτοι Ευρωπαίοι αξιωματούχοι δεν θα ήθελαν να μετατραπούν οι χώρες τους σε στόχους ρωσικών πυραύλων.

Επομένως, θα πρέπει να υποθέσουμε ότι ο τελικός τόπος εγκατάστασης των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ από την Τουρκία θα πρέπει να μείνει μυστικό για τις ευρωπαϊκές χώρες σε πρώτη φάση. Οι λαοί δεν χρειάζεται να γνωρίζουν πόσο "τυχεροί" θα γίνουν, αν τα πυρηνικά όπλα των ΗΠΑ αναπτυχθούν στη χώρα τους. Περιττό να πούμε ότι η Ουάσιγκτον δεν είθισται να ζητά την γνώμη ή την άδεια των συμμάχων της σε τέτοιες περιπτώσεις.

Το επόμενο ερώτημα είναι γιατί οι Ηνωμένες Πολιτείες αποφάσισαν να αποσύρουν αυτά τα όπλα από την Τουρκία και πότε πάρθηκε η απόφαση. Αυτές οι δραστηριότητες απαιτούν σχολαστική προετοιμασία. Ακόμη και η μετακίνησή τους από το έναν χώρο στο άλλο δεν συμβαίνει αυθόρμητα.

Σενάριο για την Τουρκία, απειλή για το Ισραήλ

Πιθανότατα, τα σχέδια της μετεγκατάστασης των πυρηνικών όπλων εκπονήθηκαν εδώ και αρκετό διάστημα και δεν προέκυψαν ως αντίδραση στα πρόσφατα γεγονότα στην Τουρκία. Η απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία θα μπορούσε μόνο να αποτελέσει κίνητρο για τα σχέδια αυτά. Εάν όντως ισχύει αυτό, η απόσυρση των πυρηνικών όπλων από την περιοχή αποτελεί μέρος ενός εντελώς διαφορετικού παιχνιδιού.

Το πρώτο πράγμα που κάνει εντύπωση είναι το γεγονός ότι μετά την απόσυρση των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ, δεν θα έχουν απομείνει “νόμιμα” πυρηνικά όπλα στη Μέση Ανατολή.

Το Ιράν έχει συνάψει “πυρηνική συμφωνία”, σύμφωνα με την οποία αποκλείεται η ύπαρξη πυρηνικών όπλων στη χώρα αυτή για τα επόμενα 15 χρόνια. Κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει το ενδεχόμενο ότι η απόσυρση των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ από την Τουρκία να αποτελεί μέρος της πυρηνικής συμφωνίας με την Τεχεράνη.

Το Ισραήλ ενδέχεται να βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση. Είναι ντε φάκτο η μόνη πυρηνική δύναμη στην περιοχή, αλλά δεν αναγνωρίζει επίσημα την ύπαρξη του πυρηνικού δυναμικού της. Ταυτόχρονα, όλες οι χώρες της Μέσης Ανατολής απαιτούν η περιοχή να ανακηρυχθεί αποπυρηνικοποιημένη ζώνη. Αυτό σημαίνει ότι το Ισραήλ μπορεί να στερηθεί της δυνατότητας να εξασφαλίσει την ασφάλειά του.

Με άλλα λόγια, η απόσυρση των πυρηνικών όπλων των ΗΠΑ από την Τουρκία μπορεί να προκαλέσει αρνητικές επιπτώσεις στον περιφερειακό σύμμαχο της,  το Ισραήλ. Μέχρι πρόσφατα, οι Ισραηλινοί μπορούσαν να βασιστούν στην αμερικανική “πυρηνική ομπρέλα” στη βάση του Ιντσιρλίκ της Τουρκίας. Τώρα που τα πυρηνικά φεύγουν, το Ισραήλ θα αναγκαστεί να εξετάσει το ενδεχόμενο αλλαγής του καθεστώτος των δικών του πυρηνικών όπλων. Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι ο Ισραηλινός πρωθυπουργός Νετανιάχου ήταν κατηγορηματικά αντίθετος με την συμφωνία με το Ιράν.

Το γεγονός ότι οι ενέργειες των Αμερικανών συμπίπτουν με την περιπλοκή της κατάστασης των εσωτερικών υποθέσεων της Τουρκίας είναι επίσης ενδεικτικό. Ειδικότερα, η Ουάσιγκτον ενδέχεται να έχει ήδη προετοιμάσει ένα σενάριο μακροχρόνιας και διεξοδικής αποσταθεροποίησης για την Τουρκία. Άλλωστε, ο Ερντογάν δεν ήταν σε θέση να επιλύσει ούτε ένα από τα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Τουρκία. Η δριμύτητα και το εύρος της καταστολής που ακολούθησε την απόπειρα πραξικοπήματος στην Τουρκία δείχνει μια πολύ σοβαρή διάσπαση στην τουρκική κοινωνία. Ωστόσο, η Δύση – Ευρώπη και Ηνωμένες Πολιτείες – δείχνουν σαφώς την απροθυμία τους να βοηθήσουν τον Ερντογάν.

Οι προοπτικές για την αποσταθεροποίηση της Τουρκίας, η αυξανόμενη ανησυχία από την πλευρά του Ισραήλ με φόντο την τρομοκρατία και ο συνεχιζόμενος πόλεμος στη Συρία πιθανώς να αποτελέσουν μια πολύ σοβαρή πρόκληση για τη Ρωσία.






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


26 Ιουλ 2016

Του Θεόδωρου Καρυώτη

Από τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923 μέχρι το 1973 το Αιγαίο Αρχιπέλαγος ελεγχόταν και κυριαρχούνταν, από στρατιωτική, οικονομική και πολιτιστική άποψη, από την Ελλάδα.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου η Τουρκία ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε γι’ αυτή την κατάσταση και ποτέ δεν αμφισβήτησε το ισχύον νομικό καθεστώς. Αυτή η κατάσταση άλλαξε δραματικά το 1973, όταν ανακαλύφθηκαν κοιτάσματα πετρελαίου έξω από τη νήσο Θάσο από την αμερικανική εταιρεία Oceanic Exploration.

Εκείνη την περίοδο, βασικά για λόγους πολιτικής εσωτερικής κατανάλωσης, οι δικτάτορες που κυβέρνησαν την Ελλάδα από το 1967 μέχρι το 1974, ανακοίνωσαν ότι τα κοιτάσματα είχαν μεγάλη εμπορική αξία, χωρίς να αντιληφθούν τις διεθνείς επιπτώσεις αυτής της πράξης τους. Η Τουρκία αμέσως αντέδρασε και την 1η Νοεμβρίου 1973 παραχώρησε στην τουρκική εταιρεία πετρελαίων TRAO δικαιώματα εξερεύνησης υδρογονανθράκων στο ανατολικό Αιγαίο. Η περιοχή στην οποία η Τουρκία έδωσε δικαιώματα εξερεύνησης ξεκάθαρα επικάλυπτε της περιοχές της ελληνικής υφαλοκρηπίδας των νησιών Λήμνου, Σαμοθράκης, Αγίου Ευστρατίου, Λέσβου και Χίου.

Έτσι ξεκίνησε το καταραμένο φοβικό σύνδρομο που κατατρέχει όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις για 43 χρόνια τώρα. Σταδιακά το σύνδρομο έγινε η σφραγίδα της εξωτερικής μας πολιτικής και κορυφώθηκε με το διάσημο πλέον casus belli, που επισημοποιήθηκε από την Τουρκία το 1995.

Η Ελλάδα επέκτεινε τα χωρικά της ύδατα από 3 ν.μ. σε 6 ν.μ. τον Σεπτέμβρη του 1936, αλλά από τότε κόλλησε σε αυτό το εύρος, ενώ σήμερα, όλα τα παράκτια κράτη του πλανήτη μας, διαθέτουν 12 ν.μ. Με τα σημερινά δεδομένα των 6 ν.μ. η πατρίδα μας διαθέτει τον έλεγχο στο 43,5% του Αιγαίου Πελάγους, ενώ η Τουρκία έχει τον έλεγχο στο 7,5% και η ανοιχτή θάλασσα καταλαμβάνει το 49%. Εάν τα χωρικά ύδατα των δύο κρατών φτάσουν τα 12 ν.μ., τότε το 71,5% θα ανήκει στην ελληνική κυριαρχία και μόνο το 8,7% στην τουρκική. Η περιοχή της ανοιχτής θάλασσας θα μειωθεί από το 49% στο 19.7%. Εάν και τα δυο κράτη δημιουργήσουν ΑΟΖ, τότε το υπόλοιπο τμήμα (το 19,7%) θα ανήκει αποκλειστικά στην Ελλάδα. Αυτά τα ποσοστά αναφέρονται σε απόρρητη έκθεση του Αμερικανικού Πενταγώνου και γι’ αυτό η Τουρκία πολεμά από το 1982, με χέρια και δόντια, τη Σύμβαση του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας (UNCLOS) και ιδιαίτερα την έννοια της ΑΟΖ.

Επίσης αυτό εξηγεί και την παράνομη, βάσει του διεθνούς δικαίου, στάση της Τουρκίας, που ισχυρίζεται ότι η επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων σε 12 ν.μ. αποτελεί casus belli. Το Κοινοβούλιο της Τουρκίας, τον Ιούνιο του 1995, υιοθέτησε ένα ψήφισμα, που επισημοποιεί αυτή τη στάση της, που εκδηλώθηκε αμέσως μετά την επικύρωση του UNCLOS 1982 από το Ελληνικό Κοινοβούλιο.

Δυστυχώς, αυτή τη στάση της Τουρκίας, δηλαδή η Ελλάδα να μη επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα από 6 ν.μ. σε 12 ν.μ., την υποστηρίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες , διότι πιστεύουν ότι η επέκταση των χωρικών μας υδάτων θα καταστήσει το Αιγαίο Αρχιπέλαγος μια ελληνική λίμνη που θα εμποδίζει την απρόσκοπτη διέλευση των πολεμικών τους πλοίων. Υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα, βάσει του UNCLOS, έχει μεν δικαίωμα χωρικών υδάτων πλάτους 12 ν.μ., αλλά δεν μπορεί να κλείσει με αυτή την ενέργεια θαλάσσιους διαδρόμους. Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι οι κανόνες της αβλαβούς διέλευσης δεν δημιουργούν προβλήματα στα αμερικανικά πλοία και ότι η ίδια, που διαθέτει έναν ογκώδη εμπορικό στόλο, δεν έχει κανένα συμφέρον να περιορίσει την ελευθερία των θαλασσών. Οι ΗΠΑ υποστηρίζουν ότι η Ελλάδα δεν μπορεί να δημιουργήσει διαδρόμους στα στενά της για να διέρχονται τα πλοία, διότι το Αιγαίο, βάσει του Δίκαιου της Θάλασσας, δεν είναι αρχιπέλαγος και ότι οι ίδιες δεν αποδέχονται καθόλου το δικαίωμα της Ελλάδας να ορίσει στενά.

Βέβαια, δεν πρέπει να ξεχνάμε και την υποκριτική στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που, πρόσφατα, δηλώνει με στόμφο ότι εάν η θανατική ποινή επανέλθει στη Τουρκία, τότε η Τουρκία δεν μπορεί να γίνει πλήρες μέλος της και ποιεί την νήσσαν, όταν γνωρίζει ότι η Τουρκία δεν μπορεί, επίσης, να γίνει πλήρες μέλος της ΕΕ , εάν δεν προσχωρήσει στο UNCLOS.

Όλοι, στην επικίνδυνη γειτονιά μας, ανακηρύσσουν και οριοθετούν την ΑΟΖ τους και ερευνούν για υδρογονάνθρακες, ενώ εμείς συνεχίζουμε με σταυρωμένα χέρια να παρακολουθούμε τις εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο. Σήμερα έχει αρχίσει μια μεγάλη και επικίνδυνη πορεία αναδιάταξης της γεωπολιτικής στρατηγικής στην Ανατολική Μεσόγειο, που για εκατοντάδες χρόνια τώρα βρίσκεται στο κέντρο των παγκόσμιων κρίσεων. Εμείς, όμως, συνεχίζουμε να παρακολουθούμε τις εξελίξεις σαν παρατηρητές, εξακολουθούμε να είμαστε ουραγοί και να αντιδρούμε στις θέσεις των άλλων και όχι να αναλαμβάνουμε προδραστικά πρωτοβουλίες.

Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΜΕ ΤΑ ΔΙΕΘΝΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ

Χρειάζεται εδώ να κάνουμε μια ιστορική αναδρομή , διότι έχουν εμφανιστεί πάλι διάφορες αναλύσεις, μετά την απόφαση κατά της Κίνας στη Νότια Σινική Θάλασσα, σχετικά με το ποια δικαστική οδό θα πρέπει να ακολουθήσει η Ελλάδα στην διαφορά της με τη Τουρκία.

Οι χώρες που έλαβαν μέρος στην Διάσκεψη του ΟΗΕ για το Δίκαιο της Θάλασσας προσπάθησαν να διατυπώσουν κάποια φόρμουλα, που θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την οριοθέτηση των διαφόρων θαλάσσιων ζωνών των παράκτιων κρατών. Δυστυχώς, δεν τα κατάφεραν και τα άρθρα της Σύμβασης απλώς απέφυγαν να υιοθετήσουν μια ξεκάθαρη θέση ανάμεσα στις δυο αντιμαχόμενες τάσεις, δηλαδή αυτής της “μέσης γραμμής” ή ίσης απόστασης (equidistance) και αυτής της ευθυδικίας (equity). Πάντως, η πλειοψηφία των αποφάσεων τα τελευταία τριάντα χρόνια έχουν επιλυθεί με την αρχή της ίσης απόστασης και η μειοψηφία με την αρχή της ευθυδικίας.

Σήμερα, η κυριαρχούσα αντίληψη στο ελληνικό πολιτικό κατεστημένο της Ελλάδας είναι ότι η Ελλάδα πρέπει να συμβιβαστεί με την Τουρκία για την ΑΟΖ, γιατί δεν μπορεί να οριοθετήσει μονομερώς την ΑΟΖ της. Συγχέουν, σκοπίμως, την ανακήρυξη με την οριοθέτηση. Όλα τα κράτη του κόσμου έχουν προχωρήσει σε μονομερή ανακήρυξη ΑΟΖ και μετά προσπαθούν να την οριοθετήσουν με τα γειτονικά τους κράτη. Δηλαδή προσποιούνται ότι δεν κατανοούν πως η Ελλάδα προσπαθεί να οριοθετήσει την ΑΟΖ της με την Κύπρο, την Αίγυπτο, τη Λιβύη, την Ιταλία και την Αλβανία, διμερώς και όχι μονομερώς. Εάν τα παράκτια γειτονικά κράτη δεν συμφωνήσουν μεταξύ τους, τότε προσφεύγουν στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης ή στο Διεθνές Δικαστήριο του Δίκαιου της Θάλασσας, που εδρεύει στο Αμβούργο της Γερμανίας.

Είναι δύσκολο και ίσως παράτολμο να επιχειρήσει κανείς να προβλέψει τι είδους απόφαση θα λάβει το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης, σε περίπτωση που τελικά καταλήξει σ’ αυτό η ελληνοτουρκική διαφορά για την υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ του Αιγαίου. Έχοντας όμως υπόψη τις προηγούμενες αποφάσεις του Διεθνούς Δικαστηρίου σε παρεμφερείς διαφορές, μπορούμε να εικάσουμε ότι το Δικαστήριο θα χρησιμοποιήσει σ’ αυτή την περίπτωση την αρχή της «ίσης απόστασης – ειδικών περιστάσεων», αντί μόνο την αρχή της ίσης απόστασης.

Το ξεχασμένο Δίκαιο της Θάλασσας έχει έρθει στην επικαιρότητα και έχει αρχίσει μια συζήτηση μήπως συμφέρει την Ελλάδα να προσφύγει στο Διεθνές Δικαστήριο του Δίκαιου της Θάλασσας και όχι στο Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Εκείνο που ελάχιστοι γνωρίζουν είναι ότι το 1995 το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας συνέστησε μια Επιτροπή για το Δίκαιο της Θάλασσας, η οποία αποτελούνταν από την αφρόκρεμα του ΥΠΕΞ και από εκπροσώπους του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας και του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας. Το απόρρητο «Πόρισμα της Επιτροπής» αποτελεί μέχρι σήμερα τη γραμμή του ΥΠΕΞ στα θέματα Δικαίου Θάλασσας.

Οι κυριότερες εισηγήσεις ήταν:

• Το κυρωτικό νομοσχέδιο που θα κατατεθεί στην ελληνική Βουλή για τη Σύμβαση του Δίκαιου της Θάλασσας πρέπει να περιέχει το δικαίωμα της Ελλάδας να επεκτείνει την αιγιαλίτιδα ζώνη της σε 12 ν.μ. και ότι η Ελλάδα διατηρεί τη δυνατότητα να κάνει χρήση αυτού του δικαιώματος οποτεδήποτε.

• Να μην καθοριστούν προς το παρόν στενά διεθνούς ναυσιπλοΐας στο Αιγαίο, αλλά να επαναλάβουμε, κατά την επικύρωση της νέας Σύμβασης, τη σχετική δήλωση που διατυπώσαμε για τα στενά αυτά τη στιγμή της υπογραφής της Σύμβασης.

• Για την επιλογή οργάνου επίλυσης διαφορών η Επιτροπή πρότεινε, κατά πλειοψηφία, να εισηγηθεί την επιλογή του νέου Διεθνούς Δικαστηρίου Δίκαιου Θάλασσας, που έχει έδρα το Αμβούργο. Η Επιτροπή εξήγησε την επιλογή της αναφέροντας ότι η νομολογία του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης για την υφαλοκρηπίδα των νησιών είναι γενικώς έκδηλα άδικη και έτσι δεν υπάρχει λόγος η Ελλάδα να επιλέξει το Δικαστήριο αυτό.

Πάντως, προκαλεί εντύπωση το γεγονός ότι ό τότε Αρχηγός ΓΕΕΘΑ, Ναύαρχος Χρήστος Λυμπέρης, μειοψήφησε, προτιμώντας το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης.

Οι τελευταίες αναλύσεις, που βλέπουν τώρα το φως της δημοσιότητας για το ποιο είναι το καταλληλότερο Δικαστήριο, στο οποίο πρέπει η Ελλάδα να απευθυνθεί , έχουν ήδη απαντηθεί από τον Ιανουάριο του 2015, όταν ο οξυδερκής Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας, Ευάγγελος Βενιζέλος, αντιλαμβανόμενος πριν από όλους μας τις εξελίξεις στις αποφάσεις των διεθνών δικαστηρίων, πρόσφερε ένα μεγάλο δώρο στη σημερινή κυβέρνηση. Στις 14 Ιανουαρίου 2015 η Ελλάδα κατέθεσε μια δήλωση στα Ηνωμένα Έθνη που συμπληρώνει τη δήλωση, στην οποία είχε προβεί το 1994 σχετικά με την αποδοχή της υποχρεωτικής δικαιοδοσίας του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης.

Με τη νέα δήλωση, η Ελλάδα εξαιρεί από την δικαιοδοσία της Χάγης τρεις κατηγορίες διαφορών. Οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με στρατιωτικές δραστηριότητες και μέτρα που λαμβάνονται από την Ελληνική Δημοκρατία για την προστασία της κυριαρχίας και της εδαφικής ακεραιότητας, για σκοπούς εθνικής άμυνας, καθώς και για την προάσπιση της εθνικής ασφάλειας. Οποιαδήποτε διαφορά σχετικά με τα σύνορα της Ελλάδας ή εδαφικής κυριαρχίας, συμπεριλαμβανομένων των διαφορών για το εύρος και τα όρια της αιγιαλίτιδας ζώνης και του εθνικού εναερίου χώρου.

Αυτή ήταν μια ιδιοφυής κίνηση του Βενιζέλου, γιατί δίνεται η δυνατότητα στην Ελλάδα να αξιολογήσει τη δήλωση του άλλου κράτους και να αποφασίσει , εάν επιθυμεί την επίλυση της διαφοράς από την Χάγη. Έτσι εάν η Τουρκία προσφύγει μονομερώς στην Χάγη και η Ελλάδα κρίνει ότι θίγονται θέματα εθνικού συμφέροντος, η Ελλάδα μπορεί να αποσύρει τη δική της δήλωση μέσα σε 12 μήνες. Ταυτόχρονα, μια ημέρα αργότερα, στις 15 Ιανουαρίου 2015, η Ελλάδα κατέθεσε άλλη μια δήλωση στον Γενικό Γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών, στο πλαίσιο της Σύμβασης του Δίκαιου της Θάλασσας, με την οποίαν εξαιρεί το Διεθνές Δικαστήριο Δίκαιου Θάλασσας, που εδρεύει στο Αμβούργο, από την επίλυση των διαφορών, που σχετίζονται με την οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών. Το άρθρο 298 της Σύμβασης δίνει το δικαίωμα εξαίρεσης για τέτοιου είδος διαφορές και υπάρχουν κράτη της ΕΕ όπως η Ιταλία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η Γαλλία που έχουν ήδη κάνει χρήση αυτού του άρθρου.

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΙΣΡΑΗΛ

Η ΑΟΖ αποτελεί το κλειδί για μια διάσκεψη ανάμεσα στην Ελλάδα, το Ισραήλ, την Αίγυπτο και την Κύπρο. Εμείς για μερικά χρόνια τώρα ασχολούμαστε με τριμερείς διασκέψεις, βγάζουμε πομπώδη συμπεράσματα και περιμένουμε πότε θα πραγματοποιηθεί η επόμενη τριμερής διάσκεψη. Τώρα ήρθε η ώρα να αλλάξουμε πορεία και να μη σκεφτόμαστε πως θα αντιδράσει ο Σουλτάνος από την Άγκυρα.
Είναι ανάγκη να αναλάβουμε μια πρωτοβουλία για μια πλήρη σύμπλευση με το Ισραήλ, την Κύπρο και την Αίγυπτο όχι μόνο για την ΑΟΖ αλλά και για όλα τα γεωπολιτικά θέματα που άπτονται της οικονομικής και στρατιωτικής διαχείρισης της περιοχής. Οι αποφάσεις πρέπει να ληφθούν από όλες τις πλευρές, ώστε να διαμορφωθεί μια κοινή και ενιαία στάση. Στην σημερινή ιστορική περίοδο πρέπει να προετοιμάσουμε το αύριο, διαφορετικά θα μείνουμε ως υποσημείωση της ιστορίας.

Για να είναι αποτελεσματική μια συνεργασία μεταξύ των τεσσάρων κρατών πρέπει να τονιστεί η σημασία και η αξία της ισραηλινής παρουσίας, ιδιαίτερα τώρα που οι Αμερικανοί κατάφεραν να πείσουν τους Ισραηλινούς να αποκαταστήσουν τις σχέσεις τους με τους Τούρκους. Αλλά τώρα, μετά τις εξελίξεις στη Τουρκία, αυτή η συμφωνία, σίγουρα, θα αδρανοποιηθεί. Ο Ερντογάν με τις τελευταίες κινήσεις του οδεύει προς την καταστροφή και η Ελλάδα, η Κύπρος, το Ισραήλ και η Αίγυπτος πρέπει να κινηθούν σύντομα και αποφασιστικά, διότι τέτοιες ευκαιρίες δεν εμφανίζονται συχνά.

Η Ανατολική Μεσόγειος, σήμερα, είναι η πιο έκρυθμη περιοχή στον πλανήτη και η εξέλιξη στο τομέα της ενέργειας δημιουργεί περισσότερα γεωπολιτικά προβλήματα, αφού οι βασικοί παίκτες είναι τα τέσσερα κράτη που ακόμα δεν έχουν πιστέψει ότι μπορούν να επιφέρουν, μόνο ενωμένα, μια πλήρη ανατροπή των γεωπολιτικών ισορροπιών στην Ανατολική Μεσόγειο.

Μας έχουν περικυκλώσει οι υδρογονάνθρακες στην Ανατολική Μεσόγειο και εμείς χαζεύουμε τους Κύπριους, τους Αιγύπτιους και τους Ισραηλινούς, που τους εκμεταλλεύονται. Εάν οι κυβερνήσεις του Κώστα Σημίτη και του Κώστα Καραμανλή δεν αντιπαθούσαν την έννοια της ΑΟΖ και την είχαν ανακηρύξει στην αρχή του 21ου αιώνα, ίσως η Ελλάδα θα απέφευγε την οικονομική τραγωδία των τελευταίων έξη ετών. Οι υδρογονάνθρακες που βρίσκονται στα βάθη των θαλασσών μας είναι η πιο σημαντική επένδυση της Ελλάδας, που θα οδηγήσει σε μια βιώσιμη ανάπτυξη. Μπορεί οι αριθμοί να φαίνονται αστρονομικοί, αλλά δεν θα μάθουμε ποτέ την αλήθεια, εάν δεν αρχίσουμε την εξερεύνηση για τις πιθανές μεγάλες ποσότητες, που κρύβουν ιδιαίτερα οι περιοχές στα νότια της Κρήτης.

Ήρθε, επιτέλους, η ώρα να εξερευνήσουμε τις θάλασσές μας για υδρογονάνθρακες. Ισραηλινοί συνομιλητές μου στην Ουάσιγκτον μου εξήγησαν ότι ήρθε η ώρα να κάνουμε και εμείς ό,τι έπραξαν και αυτοί. Το Ισραήλ είναι το μόνο κράτος που οριοθέτησε ΑΟΖ χωρίς να την ανακηρύξει και οι Ισραηλινοί πιστεύουν ότι πρέπει και εμείς να ακολουθήσουμε σήμερα την δική τους τακτική και να οριοθετήσουμε την ΑΟΖ μας, χωρίς να την ανακηρύξουμε, με αυτή της Αιγύπτου, αφού εκεί βρίσκεται ο μεγαλύτερος πλούτος υδρογονανθράκων μας.

Σήμερα, η Αίγυπτος μετά την ανακάλυψη του τεράστιου κοιτάσματος Ζορ μόλις 6 ν.μ. από την ΑΟΖ της Κύπρου έχει γίνει ο κύριος πρωταγωνιστής στο θέμα των υδρογονανθράκων στην Ανατολική Μεσόγειο και η Ελλάδα πρέπει, άμεσα, να προβεί σε συμφωνία με την Αίγυπτο για την οριοθέτηση της ΑΟΖ των δύο κρατών. Επιτέλους, ας αντιληφθούμε ότι δεν έχουμε άλλο καιρό για χάσιμο.

Η Τουρκία με επιθετικότητα και ασύστολο θράσος συνεχίζει για σαράντα χρόνια τώρα μια επιθετική και επεκτατική πολιτική στο Αιγαίο και, τα τελευταία χρόνια, και στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου, προβάλλοντας συνεχώς διεκδικήσεις, παραβιάζοντας όλους τους κανόνες του Διεθνούς Δικαίου. Ήρθε η ώρα να αντιμετωπίσουμε κατάματα το φοβικό μας σύνδρομο. Κανείς δεν γνωρίζει πότε ξανά οι συνθήκες θα είναι τόσο ευνοϊκές για μας.

Όπως πολύ σωστά επισημάνθηκε:

“Θα πρέπει, λοιπόν, να αρχίζουμε να χαράζουμε μια νέα στρατηγική έναντι της Άγκυρας, προσαρμοσμένη στα νέα δεδομένα. Αντίθετα με τη συμβατική σοφία, η στρατηγική αυτή δεν μπορεί να στοχεύει στην άκριτη ταύτιση με τις Ηνωμένες Πολιτείες, ευελπιστώντας ότι αυτές θα μας στηρίξουν ολοκληρωτικά και απόλυτα έναντι της Τουρκίας.

Σε κάθε περίπτωση, θα πρέπει και η Ελλάδα να διεκδικήσει έναν πιο αυτόνομο και αυτόφωτο γεωπολιτικό ρόλο και να αρχίσει να αναζητά το κατάλληλο μείγμα συνεργασιών και συμμαχιών στην περιφέρεια της Τουρκίας. Πάνω απ’ όλα, θα πρέπει να ορθώσει το ανάστημά της και να λειτουργήσει ως ισότιμος πόλος απέναντί της.”

Και αυτή η προσπάθεια μπορεί και πρέπει να ξεκινήσει με την οριοθέτηση της ΑΟΖ μας με αυτή της Αιγύπτου.

Οι Έλληνες και οι Αιγύπτιοι συζητούν την οριοθέτηση των θαλάσσιων ζωνών τους από την δεκαετία του 2000, αλλά πάντα δίσταζαν να την πραγματοποιήσουν λόγω αυτού του φοβικού συνδρόμου. Η Ελλάδα φοβόταν την αντίδραση της Τουρκίας και η Αίγυπτος δίσταζε, για τον ίδιο λόγο, να δώσει πλήρη επήρεια στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου. Με τις τελευταίες εξελίξεις στην Τουρκία δίνεται μια μεγάλη και ίσως μοναδική ευκαιρία στα δυο κράτη, να προχωρήσουν στην οριοθέτηση των ΑΟΖ τους και να κατοχυρώσουν τη θέση τους στη φλεγόμενη περιοχή.

Η ιδέα του Ισραήλ χρειάζεται να μελετηθεί πολύ σοβαρά από την ελληνική κυβέρνηση. Οι Ισραηλινοί τονίζουν ότι η χρονική συγκυρία για μια τέτοια ενέργεια είναι με το μέρος μας, τώρα που η Τουρκία σπαράζεται και δεν είναι σε θέση να αντιδράσει στρατιωτικά. Η σωστή οριοθέτηση με την Αίγυπτο, βέβαια, θα περιλαμβάνει και το σύμπλεγμα του Καστελόριζου και οι γεωγραφικές συντεταγμένες που θα παρουσιάσουν τα δυο κράτη στον ΟΗΕ θα δείχνουν ότι η Αίγυπτος δεν έχει θαλάσσια σύνορα με την Τουρκία.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


5 Ιουλ 2016


Γράφει ο Δημήτρης Ράπτης
Δόκιμος Αναλυτής ΚΕΔΙΣΑ


Η κρίση ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ, δύο συμμαχικές χώρες με ισχυρούς οικονομικούς, πολιτικούς και στρατιωτικούς δεσμούς έως την άνοδο του κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (AKP) το 2002, επήλθε σταδιακά και με την πάροδο των χρόνων κορυφώθηκε το Μάιο του 2010 με το επεισόδιο «Mavi Marmara». Η συμπεριφορά του Τούρκου Προέδρου, Ταγίπ Ερντογάν, στο Νταβός της Ελβετίας στις 29 Ιανουαρίου 2009 αποτέλεσε την αρχή μιας αντιπαράθεσης που κρατάει μέχρι και σήμερα. Συγκεκριμένα, ο Τούρκος Πρόεδρος επιτέθηκε στον Σιμόν Πέρες δηλώνοντας:
«Βρίσκω πολύ λυπηρό το γεγονός ότι άνθρωποι, σας χειροκροτούν γι’ αυτά που είπατε. Σκοτώνετε ανθρώπους και πιστεύω ότι αυτό είναι μεγάλο λάθος»
και αποχώρησε από τη συνάντηση δηλώνοντας επίσης ότι δεν θα ξαναεπιστρέψει στο Νταβός. Η κορύφωση της κρίσης ανάμεσα στις δύο χώρες και το συμβάν που τερμάτισε τις σχέσεις τους οριστικά ήταν το επεισόδιο «Mavi Marmara» όπου Ισραηλινές δυνάμεις επιτέθηκαν στις 31 Μαΐου 2010 σε νηοπομπή με ακτιβιστές, οι οποίοι μετέφεραν ανθρωπιστική βοήθεια στους Παλαιστινίους στη Λωρίδα της Γάζας και είχαν ως σκοπό να σπάσουν το ναυτικό αποκλεισμό που είχε επιβάλει το Ισραήλ.
Από την συμπλοκή αυτή σκοτώθηκαν 10 Τούρκοι ακτιβιστές ενώ τραυματίστηκαν 60 ακόμα άτομα καθώς και Ισραηλινοί στρατιωτικοί. Μετά από αυτό το επεισόδιο, ακολούθησε μεταξύ των δύο χωρών ένα παιχνίδι αλληλοκατηγοριών ψυχραίνοντας ακόμα περισσότερο το κλίμα μεταξύ τους ενώ οι προπαγανδιστικές εκστρατείες βοήθειας προς τη Γάζα και οι κατηγορίες του Ισραήλ ως χώρα τρομοκράτη ενέτειναν την κόντρα που είχε δημιουργηθεί. Ως αποτέλεσμα, η Τουρκία ανακάλεσε τον Πρέσβη της και συγκάλεσε έκτακτο υπουργικό συμβούλιο.
Η επίσημη ισραηλινή συγγνώμη έπειτα από αμερικανικές πιέσεις ήρθε διά στόματος του Μπενιαμίν Νετανιάχου το 2013 και υπήρξε συμφωνία για αποζημίωση των οικογενειών των θυμάτων.

Η ρήξη των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ αποτέλεσε σημαντική ευκαιρία για Ελλάδα και Κύπρο να εκμεταλλευθούν την υφιστάμενη κατάσταση που είχε διαμορφωθεί προχωρώντας σε συνεργασία με το Ισραήλ σε τομείς όπως τα ενεργειακά, η διευθέτηση της ΑΟΖ, στρατιωτικές ασκήσεις κ.α. χτίζοντας σχέσεις εμπιστοσύνης και ενισχύοντας κατ’ αυτό τον τρόπο την γεωπολιτική τους παρουσία στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου.

Στις 16 Δεκεμβρίου 2015, Τουρκία και Ισραήλ πραγματοποίησαν μυστική συνάντηση στη Ζυρίχη της Ελβετίας σε προσπάθεια εξομάλυνσης των σχέσεων μεταξύ τους. Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου δέχτηκε να πληρώσει 20 εκ. δολάρια ως αποζημίωση στις οικογένειες των θυμάτων και η Τουρκία συμφώνησε να αποσύρει όλες τις αξιώσεις εναντίον του Ισραήλ σε εθνικά και διεθνή δικαστήρια αλλά και να περιορίσει τη δράση της Χαμάς. Τα προπαρασκευαστικά στάδια για οριστική υπογραφή συμφωνίας μεταξύ των δύο χωρών, για αποκατάσταση των διμερών σχέσεων τους επιβεβαιώνονται από τις πρόσφατες εξελίξεις και τις ανακοινώσεις των διαπραγματευτών των δύο χωρών.

Συγκεκριμένα, το τελευταίο στάδιο των διαπραγματεύσεων για την εξομάλυνση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ έλαβε χώρα στις 26 Ιουνίου στη Ρώμη όπου ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός Μπενιαμίν Νετανιάχου είχε συνάντηση με τον Υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ, Τζον Κέρυ και αντίστοιχα Ισραηλινοί με Τούρκους διαπραγματευτές. Οι όροι που είχε θέσει η Τουρκία είχαν λίγο πολύ εκπληρωθεί και συμφωνηθεί σε προηγούμενες συναντήσεις ενώ το τελευταίο ακανθώδες σκέλος της διαπραγμάτευσης ήταν το ζήτημα της Χαμάς και συζητήθηκε διεξοδικά με σκοπό να επιτευχθεί η τελική συμφωνία.

Σε τελευταία ανάλυση η συμφωνία Τουρκίας-Ισραήλ έχει ως εξής: Το Ισραήλ θα αποζημιώσει τις οικογένειες των θυμάτων με 20 εκατομμύρια δολάρια και θα επιτρέψει στην Τουρκία να αποστείλει βοήθεια στη Λωρίδα της Γάζας για τη δημιουργία έργων υποδομής (νοσοκομείο, ύδρευση, σταθμός παραγωγής ενέργειας) στα Παλαιστινιακά εδάφη ενώ δεν αίρει το εμπάργκο στη Γάζα. Η Τουρκία θα αποσύρει όλες τις αξιώσεις εναντίον του Ισραήλ και θα μεσολαβήσει για την απελευθέρωση δύο ισραηλινών αιχμαλώτων στρατιωτικών από τη Χαμάς ενώ η έδρα της Χαμάς θα παραμείνει στην Κωνσταντινούπολη. Ο Ισραηλινός Πρωθυπουργός σε δηλώσεις του ανέφερε ότι η συμφωνία θα έχει μεγάλο αντίκτυπο στην οικονομία του Ισραήλ και θα συμβάλει στη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή και ο Τούρκος Πρόεδρος εξέφρασε την ελπίδα ότι η ανθρωπιστική κατάσταση στη Λωρίδα της Γάζας θα βελτιωθεί.

Εκτίμηση του γράφοντος είναι ότι η επαναπροσέγγιση και η αποκατάσταση των σχέσεων Τουρκίας-Ισραήλ θα δημιουργήσει νέες εξελίξεις στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Νοτιοανατολικής Μεσογείου ενώ ενδέχεται να επηρεαστούν άμεσα τα Ελληνικά και Κυπριακά συμφέροντα. Η Τουρκία όντας πιεσμένη και απομονωμένη τον τελευταίο καιρό, έχοντας να αντιμετωπίσει την εσωτερική πολιτική της κατάσταση, την αρνητική πορεία της οικονομίας της, την κρίση στη Συρία και τον πόλεμο με το ISIS, την κουρδική απειλή και τις Ρωσικές κυρώσεις έπειτα από την κατάρριψη του ρωσικού πολεμικού αεροσκάφους στρέφει την προσοχή της και προσπαθεί να εξομαλύνει τις σχέσεις της με το Ισραήλ οι οποίες είχαν παγώσει για έξι χρόνια κλείνοντας αυτό το κεφάλαιο, το οποίο αποδείχθηκε ζημιογόνο για την τουρκική εξωτερική πολιτική.
Σημαντικό ρόλο στην επαναπροσέγγιση αυτή που συμφέρει και τις δύο πλευρές έπαιξε η ανακάλυψη μεγάλης ποσότητας φυσικού αερίου στην Ισραηλινή ΑΟΖ και οι ευκαιρίες που αναδύονται από την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων.
Η επιθυμία και στόχος της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής ήταν ανέκαθεν να μετατραπεί η Τουρκία σε ενεργειακό κόμβο για τη μεταφορά φυσικού αερίου μέσω αγωγών στην Ευρώπη. Η επαναπροσέγγιση αυτή με το Ισραήλ φέρνει την Τουρκία ένα βήμα πιο κοντά στην επίτευξη αυτού του στόχου. Ο Ισραηλινός Υπουργός Ενέργειας δήλωσε στην τουρκική εφημερίδα «Χουριέτ» ότι το 2019 το φυσικό αέριο του Ισραήλ από το κοίτασμα «Λεβιάθαν» μπορεί να μεταφερθεί στην Τουρκία με αγωγό ενώ επίσης ανέφερε ότι είναι πολύ πιθανό το Ισραήλ να εξάγει το φυσικό αέριο έπειτα και στην Ευρώπη μέσω του τουρκικού αγωγού μεταφοράς αερίου που είναι υπό κατασκευή.
Μια άλλη επιλογή που ήταν υπό συζήτηση και συμφέρει την Κύπρο και την Ελλάδα, θα ήταν να κατασκευαστεί ένας αγωγός από το Ισραήλ στην Κύπρο και από εκεί στην Ελλάδα, ωστόσο αυτό το έργο θα έπαιρνε πολλά χρόνια για να υλοποιηθεί και θα ήταν μακράν πιο κοστοβόρο. Θα μπορούσε ενδεχομένως να πραγματοποιηθεί και θα ήταν πιθανό, εάν οι διαπραγματεύσεις επαναπροσέγγισης της Τουρκίας με το Ισραήλ αποτύγχαναν. Παρά τη διαβεβαίωση του Ισραηλινού Πρωθυπουργού προς τον Κύπριο Πρόεδρο, Νίκο Αναστασιάδη, για την διατήρηση των στρατηγικών σχέσεων των δύο χωρών και τη συνεργασία τους σε ενεργειακό τομέα, το πρώτο σχέδιο είναι αυτό το οποίο μάλλον θα τεθεί σε εφαρμογή εφόσον η συμφωνία τηρηθεί.

Τη στιγμή που η Άγκυρα επιχειρεί να κλείσει δύο ανοιχτές πληγές με το Ισραήλ και τη Ρωσία, κλιμακώνει τις διεκδικήσεις της στο Αιγαίο με επιστολή της στον ΟΗΕ παρουσιάζοντας μανιφέστο κατά το οποίο απαιτεί να γίνει οριοθέτηση θαλασσίων ζωνών στο Αιγαίο και σε ολόκληρη την Ανατολική Μεσόγειο.
Το παραπάνω γεγονός εγείρει σοβαρό προβληματισμό και υπενθυμίζει ότι μόνο αγνές δεν είναι οι προθέσεις των γειτόνων. Οι ισορροπίες στη Μέση Ανατολή παρά τις όποιες συνεργασίες μεταξύ χωρών, αλλάζουν σταδιακά. Η Ελλάδα και η Κύπρος θα πρέπει να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις αυτές, εάν θέλουν να έχουν το ρόλο ρυθμιστή και να πιέζουν για τα συμφέροντά τους, όπου κρίνεται απαραίτητο.
Υπό αυτές τις συνθήκες η επίσπευση της επίλυσης του «Κυπριακού» θα αποτελέσει αρνητική εξέλιξη και η Κύπρος θα είναι ο χαμένος της υπόθεσης εφόσον και το κυπριακό φυσικό αέριο θα μεταφέρεται μέσω της Τουρκίας και πλέον δεν θα αποτελεί ένα μοχλό πίεσης προς την αδιάλλακτη πολιτική της. Πάντως, οι σχέσεις Τουρκίας-Ισραήλ παραμένουν ευάλωτες και χαρακτηρίζονται από ρευστότητα. Μένει να δούμε εάν η συμφωνία θα τηρηθεί και δεν θα έχουμε ένα νέο αντι-ισραηλινό ξέσπασμα προερχόμενο από την αλαζονεία που χαρακτηρίζει τον Τούρκο Πρόεδρο.

Πηγή ΚΕΔΙΣΑ

Πηγές

Ισραήλ: Σε τρία χρόνια το αέριο από το Λεβιάθαν στην Τουρκία, Ο Φιλελεύθερος, 1 Ιουλίου 2016, http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/320759/israil-se-3-chronia-to-aerio-apo-to-leviathan-stin-tourkia. Πρόσβαση στις 1 Ιουλίου 2016.
Turkish PM storms off in Gaza row, BBC, 29 Ιανουαρίου 2009, http://news.bbc.co.uk/2/hi/business/davos/7859417.stm. Πρόσβαση στις 1 Ιουλίου 2016.

Robert Booth, Israeli attack on Gaza flotilla sparks international outrage, The Guardian, 31 Μαΐου 2010, https://www.theguardian.com/world/2010/may/31/israeli-attacks-gaza-flotilla-activists. Πρόσβαση στις 1 Ιουλίου 2016.
Τα βρήκαν Τουρκία και Ισραήλ- Για διπλωματική νίκη μιλά η Άγκυρα, Ο Φιλελεύθερος, 27 Ιουνίου 2016, http://www.philenews.com/el-gr/top-stories/885/319994/ta-vrikan-tourkia-kai-israil–gia-diplomatiki-niki-mila-i-agkyra. Πρόσβαση στις 1 Ιουλίου 2016.

Barak Ravid, Israel and Turkey officially announce rapprochement deal, ending diplomatic crisis, Haaretz, 27 Ιουνίου 2016, http://www.haaretz.com/israel-news/1.727369. Πρόσβαση στις 1 Ιουλίου 2016.

Κλείνει μέτωπα με Ρωσία-Ισραήλ η Άγκυρα και στρέφεται στο Αιγαίο αμφισβητώντας τα πάντα, Mignatiou.com, 28 Ιουνίου 2016, http://mignatiou.com/2016/06/amfisviti-kiriolektika-ta-panta-sto-egeo-i-tourkia-nea-epistoli-tis-agkiras-ston-oie/. Πρόσβαση στις 1 Ιουλίου 2016.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


20 Μαΐ 2016

Ο Ρομάν Πέτκο, ανώτερος αξιωματούχος βουλγαρικού κόμματος της μειοψηφίας «Εναλλακτική για τη Βουλγαρική Αναγέννηση» [ βουλγαρικά: АБВ - Алтернатива за Българско Възраждане], έγραψε πρόσφατα στον προσωπικό λογαριασμό του στο Twitter ότι έχει πληροφορίες σχετικά με τη συνεργασία μεταξύ της ισραηλινής μυστικής υπηρεσίας Μοσάντ (Mossad) με την τουρκική υπηρεσία πληροφοριών (Millî İstihbarat Teşkilatı – MİT).
Προφανώς οι πληροφορίες του ανακτήθηκαν από την Τουρκία.

Δημοσιεύματα αναφέρουν ότι μετά από μια μυστική συνάντηση μεταξύ του διευθυντή της Μοσάντ (Yossi Cohen) και του αναπληρωτή υπουργού Εξωτερικών της Τουρκίας (Synyrly Davutoglu) στη Σουηδία, οι διελεύσεις εμπειρογνωμόνων της Μοσάντ από τα αεροδρόμια της Τουρκίας έχουν αυξηθεί «περισσότερο από ποτέ» και σημαντικοί ισραηλινοί αξιωματικοί φέρεται να έχουν αναλάβει την αναδιοργάνωση των τουρκικών υπηρεσιών ασφαλείας.

Ειδικότερα, προτάθηκε η αύξηση κατά 7% του ανθρωπίνου δυναμικού και της οργανωτικής δομής της MİT.

Κατά το παρελθόν έτος υπήρξε άμεσο αποτέλεσμα των μέτρων που ελήφθησαν μετά από τις διαβουλεύσεις με τους εμπειρογνώμονες της Μοσάντ.

Ο Βούλγαρος πολιτικός άφησε να εννοηθεί ότι η φερόμενη συνεργασία πρέπει να εξετασθεί στο πλαίσιο των τρομοκρατικών επιθέσεων που πραγματοποιούνται στη χώρα, προσθέτοντας «φυσικά η αύξηση της ασφάλειας στην Τουρκία και η μείωση των εκρήξεων και των αιμορραγιών στη χώρα είναι το συγκεκριμένο αποτέλεσμα των δράσεων αυτών».

ΜIDDLEEAST NEWS AGENCY, Al Masdar News
Πηγή "Βαλκανικό Περισκόπιο"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



28 Μαρ 2016

Ξέρει κάτι το Ισραήλ για πιθανές εξελίξεις;

Το Ισραήλ ανακοίνωσε σήμερα ότι ανεβάζει το επίπεδο επιφυλακής για τους πολίτες του όσον αφορά την Τουρκία και συνέστησε στους Ισραηλινούς που βρίσκονται στη χώρα αυτή να την εγκαταλείψουν “το ταχύτερο δυνατό”.

Το Ισραήλ αποφάσισε να περάσει από το “πρώτο επίπεδο συγκεκριμένης απειλής στο αυξημένο επίπεδο συγκεκριμένης απειλής, να συστήσει εκ νέου στο κοινό να αποφεύγει τα ταξίδια στην Τουρκία και, για τους Ισραηλινούς που βρίσκονται στην Τουρκία, να φύγουν από εκεί το ταχύτερο δυνατό”, ανέφερε σε ανακοίνωσή της η κυβέρνηση έπειτα από την επίθεση αυτοκτονίας που σημειώθηκε στις 19 Μαρτίου στην Κωνσταντινούπολη κατά την οποία σκοτώθηκαν τέσσερις ξένοι τουρίστες, ανάμεσά τους τρεις Ισραηλινοί.

Ωστόσο τα ερωτηματικά είναι πολλά καθώς δεν μπορεί το Ισραήλ να δίνει εντολή στους πολίτες του να αποχωρήσουν “το ταχύτερο δυνατό” από τη Τουρκία, τόσες ημέρες μετά από το εν λόγω τρομοκρατικό χτύπημα, εκτός κι αν προβλέπει κάτι άλλο…

Με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ, Γαλλικό Πρακτορείο, Ρόιτερς
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


13 Μαρ 2016

Του Nahed Al-Husaini
Veterans Today
Μετάφρασις/επιμέλεια του Ιωάν. Κουντούρη


Ο υπουργός Εξωτερικών και Γενικός Γραμματέας του Πρέσβη της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Ασφάλειας και Πληροφοριών του Κοινοβούλιου των ΗΠΑ (Intr), Δρ Haissam Bou Said, επιβεβαιώνει αποκλειστικά για την VT ότι είχει ομολογήσει ο ισραηλινός Ταξίαρχος Yussi Elon Shahak, ο οποίος συνελήφθη πριν λίγες μέρες από τον δημοφιλή ιρακινό στρατό, κατά τη διάρκεια μιας έρευνας ότι…
«Υπάρχει μια ισχυρή συνεργασία μεταξύ της MΌΣΑΝΤ και των κορυφαίων στρατιωτικών διοικητών της ISIS,» υποστηρίζοντας ότι «υπάρχουν ισραηλινοί σύμβουλοι που βοηθούν την οργάνωση αυτή για τον καθορισμό των στρατηγικών και στρατιωτικών σχεδίων της καθώς και καθοδηγώντας την στο πεδίο της μάχης.»
Ο Στρατηγός Shahak συνελήφθη από σιίτες πολιτοφύλακες και εξακολουθεί να κρατείται στο Ιράκ. Οι αιχμαλωτίζοντές του ενημερώνουν τακτικά την DESI, που ένας ευρωπαϊκός οργανισμός ασφάλειας με στενούς δεσμούς με την Veterans Today, για την κατάστασή του.
Το άρθρο που ακολουθεί βασίζεται σε ερωτήσεις που υποβλήθηκαν στους αιχμαλωτίζοντές του σήμερα (22/10/2015) το πρωί. Έχουμε, επίσης, ζητήσει να πληροφορηθούμε για τις συνθήκες υπό τις οποίες κρατείται…

Ο ισχυρισμός του Ισραήλ ότι είναι μόνο συνταγματάρχης ο Shahak [ο εν λόγῳ αιχμάλωτος] απαιτεί από εμάς να δημοσιεύσουμε τουλάχιστον τον ισχυρισμό τους αυτόν. Μπορεί επίσης να είναι σημαντικό για το Τελ Αβίβ ότι συνελήφθη ένας συνταγματάρχης και όχι ένας στρατηγός. Αυτό μου θυμίζει τη μάχη του Στάλινγκραντ και του Χίτλερ που είχε προαγάγει τον Στρατηγό Paulus εις την θέσιν του Στρατάρχου με την πεποίθηση ότι δεν παραδίδονται στο πεδίο της μάχης οι Στρατάρχες. Για τον Νετανιάχου, είναι προφανώς μια πεποίθηση ότι δεν συλλαμβάνονται οι στρατηγοί.

Η τρομοκρατική οργάνωση αυτή έχει επίσης στρατιωτικούς συμβούλους από τη Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ιορδανία. Η Σαουδική Αραβία έχει μέχρι στιγμής παράσχει στην ISIS 30.000 οχήματα, ενώ η Ιορδανία της έδωσε 4.500 οχήματα. Το Κατάρ και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα παρέδοσαν κεφάλαια για την κάλυψη των συνολικών δαπανών της ISIS.

Τα αεροσκάφη που ανήκουν στις προαναφερθείσες χώρες εξακολουθούν να προσγειώνονται στο αεροδρόμιο Mosel, μεταφέροντας στρατιωτική βοήθεια και μαχητές, κυρίως μέσω των συνόρων της Ιορδανίας.

Το Κοινοβούλιο και η DESI επιβεβαιώνουν επίσης το θάνατο του ηγέτη της ISIS Αμπού Μπακέρ αλ Μπαγκντάντι (Abu Baker al Baghdadi), ο οποίος δέχτηκε δύο σφαίρες: μία στο κεφάλι και μια άλλη στον ώμο σε μια ανταλλαγή πυρών. Επίσης, σκοτώθηκαν δύο από τους κορυφαίους συμβούλους του. Πιστεύεται ότι η CIA και η MOSSAD είναι πίσω από το θάνατό του, αφού είχει γίνει ο ίδιος αντικατάστατος για αυτές.

Επιπλέον, οκτώ ανώτεροι διοικητές της ISIS σκοτώθηκαν στη πόλη «Haith» σε μια ιρακινή αεροπορική επιδρομή μετά από δύο εβδομάδες επιτήρησης από την ιρακινή στρατιωτική υπηρεσία.

Η έκθεση κατέληξε στο συμπέρασμα ότι μια τρομοκρατική ομάδα της ISIS που συνελήφθη πρόσφατα στη Μόσχα ήρθε από τη Συρία και το Ιράκ μέσω της Ουκρανίας. Οι δράστες είχαν προγραμματίσει να εκτελέσουν ενέργειες ανατρεπτικές στους σιδηροδρόμους και τους σταθμούς λεωφορείων. Οι βομβιστές ήταν από τη Τσετσενία, τον Καύκασο, το Ιράκ, τη Συρία και τη Σαουδική Αραβία.

Η Ουκρανία υπήρξε η καυτή εστία της εναγκάλισης τρομοκρατικών δραστηριοτήτων σε συνέργεια με τους εχθρούς του Πούτιν που θέλουν να διαλύσουν τη Ρωσία και στη συνέχεια να την απορροφήσουν στην εκδίκηση της στρατιωτικής επέμβασής του στη Συρία.

Πηγή GreekNewsOnDemand


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


19 Φεβ 2016


Α. ΤΟ ΠΛΑΙΣΙΟ

Δεκάδες χιλιάδες πανάκριβων ἐργατοωρῶν γιά μελέτη... σκέψεις, συσκέψεις, ἀνάλυση καί συντονισμό ἔχουν ἀφιερωθεῖ ἀπό πολύ συγκεκριμένα "Κέντρα", καί χιλάδες τόνοι μελάνι (καί ὄχι... μόνο) ἔχουν ἁπλόχερα ἀναλωθεῖ ἀπό διεθνῆ καί τοπικά ΜΜΕ τοῦ γραπτοῦ καί ἡλεκτρονικοῦ Τύπου γιά νά ἐπικοινωνηθεῖ καί νά ἐμπεδωθεῖ... ἀποτελεσματικά στήν λεγόμενη "κοινή γνώμη" ἡ "φερόμενη" (ἀπό τότε καί κατά τόν γράφοντα) κρίση-ἔνταση στίς Τουρκο-Ἰσραηλινές σχέσεις μετά τό δια-φημισμένο "Mavi Marmara Affairs".

(Είναι πολυ σημαντικό γιά ὅσα θά πούμε παρακάτω νά σημειώσετε τήν ἐπιστράτευση συγκεκριμμένων τότε βουλευτῶν τοῦ ΣΥΡΙΖΑ σέ μετέπειτα ἀποστολές "βοήθειας" πρός τούς Παλαιστινίους καί ἡ "σύλληψή" τους - "ταλαιπωρία" τους ἀπό τίς Ἰσραηλινές Ἀρχές, μέ σκοπό νά προετοιμαστεῖ - "πεισθεῖ" "ἡ ἑλληνική "κοινή γνώμη" γιά τήν ἀντίθεση τοῦ τότε... "ἀντιπολιτευομένου" - νῦν κυβερνῶντος... κατασκευάσματος μέ τίς ἰσραηλινές καί συμμαχικές πρός αὐτό "πρακτικές", καί συγκρίνετέ τα μέ ὅσα βιώνετε τώρα πού... συζητάμε)

Παρακολουθῶντας στενά τήν κλιμάκωση τῶν... προϊόντων διεθνῶν ἐξελίξεων θά παρατηρούσε κανείς ὅτι ὁ χρόνος πού ἐπελέγη νά... σκηνοθετηθεῖ ἡ παραπάνω "κρίσιμη" γιά τίς μεσο-μακροπρόθεσμες στοχεύσεις τῶν περί ών ὁ λόγος "Κέντρων" πολυ - σύνθετη ἐπικοινωνιακή στρατηγική, μόνο τυχαῖος δέν ἤταν, ἀφοῦ, καί πάλι, ἔπρεπε νά... πιστέψουν ἅπαντες, πρῶτον ὅτι ὁ βασικός ὑπεύθυνος πού θά περιέπλεκε καί θά ἐπιδείνωνε τίς ἤδη περίπλοκες στήν... "ἀνάγνωσή" τους ἐξελίξεις είναι ἀποκλειστικά ἡ Τουρκία, καί, δεύτερον, μέ τήν στοχευμένη... "ἀπάλειψη" τοῦ Ἰσραήλ ἀπό τό "κάδρο", ἡ ἀπουσία ὁποιασδήποτε... ὑποψίας ὅτι πίσω ἀπό ὅλα τά ἐπερχόμενα δεινά, τόσο στήν "γειτονιά" μας ὄσο καί στήν ἐγγύς Γεωπολιτική σκακιέρα, ἔχει ὁποιασδήποτε μορφῆς ἀνάμειξη ὁ... ἐσχάτως στρατηγικός μας "σύμμαχος".

Καί ὄπως γίνεται πάντα σέ ἀνάλογες περιπτώσεις καί γιά νά γίνουν περισσότερο... πιστευτοί, δέν δίστασαν νά ἐνορχηστρώσουν μέ συμμετοχή τῶν μυστικῶν τους ὑπηρεσιῶν καί ἀλλοδαπῶν μουσουλμάνων ἤ "μουσουλμάνων" μισθοφόρων τήν... ἐκτέλεση καί "δικῶν" τους ἀνθρώπων, μέ κλασσικότερα ἀλλά καί πλέον... προβλέψιμα παραδείγματα, αὐτά τῶν... "τρομοκρατικῶν" ἐπιθέσεων σέ Βουλγαρία, Τουλούζη καί Βρυξέλλες. (Typical Black Ops, τἄχουμε ξαναπεῖ).

Ἐδῶ βέβαια νά σημειωθεῖ ὅτι ἀπέτυχαν παταγωδῶς νά κρυφτούν, ἀφοῦ ὁ γράφων παρακολουθούσε στενά καί ἀναδείνυε - ἀποδείκνυε μέ πλήρως τεκμηριωμένες ἁλιευμένες πληροφορίες ἀνελλειπῶς ὅλο αὐτό τό διάστημα τῆς... "κρίσης" στίς Τουρκο-Ἰσραηλινές σχέσεις καί μέχρι τή στιγμή πού μιλάμε, τόσο τήν ἀδιάκοπη ἀνταλλαγή καί συνεργασία κορυφαίων Γεωστρατηγιστῶν τῶν δύο... "ἐχθρικῶν" μεταξύ τους Χωρῶν, μέ ἀμφίδρομες... πορεῖες (Κωνσταντινούπολη - Τελ Ἀβίβ, Τελ Αβίβ - Ἄγκυρα κλπ), ὅσο καί τήν καθαρά Στρατιωτική, ἀλλά καί σέ ἐπίπεδο Intelligence - Counter Intelligence συνεργασίες.

Προσθέστε ἐδῶ καί τίς δηλώσεις Ya'alon μετέπειτα ἐκείνη τήν περίοδο στό Λονδίνο πού ούσιαστικά ἔσπευδε νά... διασκεδάσει τίς τουρκικές "ἀνησυχίες" καί νά ὑπογραμμίσει τήν σπουδαιότητα γιά τό Τελ Ἀβίβ τῆς Τουρκο-Ἰσραηλινῆς συμμαχίας.

Τό δεύτερo πρόβλημα, κλιμάκωση τῶν... προϊόντων διεθνῶν ἐξελίξεων πού προαναφέρθηκαν, συνέθεσαν:

1. Οἱ εὐθεῖες κατηγορίες τῆς Μόσχας ὅτι τό Ἰσραήλ ἐμπλεκόταν ἄμεσα στήν λεγόμενη... αὐθόρμητη λαϊκή ἐξέγερση τοῦ Maidan, ἐνῶ τό τρίτο ἤταν οἱ ἐπίσης ρητές καί... ἐκκωφαντικές κατηγορίες Σύριων ἀξιωματούχων γιά χρηματοδότηση, ἐκπαίδευση, ἐνίσχυση σέ στρατιωτικά μέσα καί νοσηλία τῶν ποικίλης... προέλευσης τζιχαντιστῶν πού δρούσαν-δρούν στήν Συρία ἐναντίον τοῦ Ἄσσαντ καί τό Βόρειο Ἰράκ.
καί
2. Ἡ ἀποκαλυψη - ἀνάδειξη μέ δύο ἁπανωτά πλήρως τεκμηριωμένα ἄρθρα ἀπό τόν γράφοντα, πού... ἔπαιξαν σέ ὅλο τό διαδίκτυο ἀλλά καί ἐπικοινωνήθηκαν προσωπικά σέ πολλούς καί πολύ... ἑτερόκλητους ἀποδέκτες, καί ἐν μέσω... πανηγυρισμῶν ἀπό τούς ντόπιους νεοδωσίλογους καί τόν κρυπτόμενο (νομίζουν) σέ Ἑλλάδα καί Κύπρο "ἐσμό" πίσω τους γιά τήν λεγόμενη πενταμερῆ... "συμμαχία", τοῦ ρόλου τοῦ Ἰσραήλ στό πρό διετίας πλήρως ὀργανωμένο καί σκηνοθετημένο ἀπ΄ αὐτό καί τούς διεθνεῖς του Σπόνσορες-Προστάτες "Barbaros Joke", μέ τά σχεδόν προφανῆ ἀκόμη γιά τούς λιγότερο μυημένους... λάφυρα.

Τήν ὀρθότητα δέ τόν ἐκτιμήσεων-ἀναλύσεών μας... ἔσπευσαν κυριολεκτικά τήν ἑπομένη νά ἐπικυρώσουν τόσο Λιβανέζοι καί Αἰγύπτιοι ἀξιωματούχοι τῶν Ὑπηρεσιῶν Ἐσωτερικῆς Ἀσφαλείας τῶν δύο Χωρῶν, ὅσο καί, "ἔμμεσα", οἱ σχετικές περί τῆς... "λαφυραγωγίας" ἀνακοινώσεις τοῦ Προέδρου τῆς Noble Energy τίς ἀμέσως ἑπόμενες μέρες.

Σημειώστε ἐδῶ:
α. Τήν πρόσφατη κολοσσιαία συμφωνία μεταξύ Ἰσραήλ καί Noble Energy γιά πώληση - ἐξαγωγή ἰσραηλινῶν κοιτασμάτων ἡ ὁποία αἰτιολογήθηκε ὡς ἑξῆς:
[…] Israel has faced increased pressure to move quickly after neighboring Egypt's recent discovery of what was described as the "largest ever" gas field in the Mediterranean.[..]
καί
β. Τήν πρόσφατη τριμερῆ συμφωνία Τσίπρα-Ἀναστασιάδη-Νετανιάχου γιά κατασκευή τοῦ λεγομενου Εὐρωπαίκοῦ Ἀγωγοῦ - ἐξαγωγή πρός Εὐρώπη Ἰσραηλινοῦ ΦΑ.
[..] Israel, Cyprus and Greece forge ahead with Europe gas pipeline [..]

Β. Η ΑΠΟΚΩΔΙΚΟΠΟΙΗΣΗ

Καί ἀφοῦ ἔχουμε θέσει τό πλαίσιο τῆς συζήτησης, ἄς περάσουμε ὅσο συντομότερα γίνεται στίς πρόσφατες ἐξελίξεις.

Προσωπικά δέν θά ἀκολουθήσω τήν πεπατημένη... μπανανόφλουδα πού ἀκόμα καί οἱ πλέον ἀμύητοι στόν MacKinder καί/ἤ τήν "Μεγάλη Σκακιέρα" θά μετέλθουν γιά νά... ἐξηγήσουν τήν παρουσία τῶν ΝΑΤΟϊκῶν ὡς ἀντιστάθμισμα - ἀνάσχεση τῶν Ρώσων καί ΜΟΝΟ. Είναι καί αὐτό στό "τραπέζι", ἀλλά αὐτά είναι τά προφανῆ καί τά προφανῆ στήν "καλλίτερη" περίπτωση ἀμφισβητούνται, στήν χειρότερη, ὅπως τώρα, ἐξαπατούν. Είναι τά προφανῆ πού σκοπό ἔχουν νά κρύψουν τό Σχέδιο πίσω ἀπ' τό... σχέδιο.

Ὅλα ὅσα προαναφέρθηκαν σημαίνουν - συνδέονται:

Β1. Μέ ὁριστική ἐξουδετέρωση τῶν ὅποιων μελλοντικῶν ἀπό Πατριωτικές Ἑλληνικές κυβερνήσεις φιλοδοξιῶν νά ἀναδειχθεῖ καί νά ἐπικρατήσει στήν Ἀνατολική Μεσόγειο ὡς παραγωγός - ἐξαγωγέας ΦΑ, μέσω τῆς "παράδοσης" τῶν νησιῶν τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου καί τῆς ΑΟΖ τῆς περιοχῆς στούς διαχρονικά ἐλεγχόμενους "μπροστινούς" τους Τούρκους καί τήν ἐκμετάλλευσής τους ἀπό Ἰσραηλινές καί/ἤ ἑταιρίες Ἀμερικανο-Ἑβραϊκῶν συμφερόντων (Noble - ὄπως παραπάνω - Delek, Avner κλπ), καί τήν συνεπαγόμενη οἰκονομική της ἄνθηση καί φυσικά ὁλιστική στρατιωτικο - διπλωματική ἀναβάθμιση καί ἐθνική - πολιτική ἀνεξαρτησία.

Β2. Τήν στρατηγική στόχευση τοῦ Ἰσραήλ γιά πλήρη καί σχεδόν ὁριστική ἐξουδετέρωση τῆς Αἰγύπτου καί Ἑλλάδος (ἔμμεση καί ἄμεση ὑφαρπαγή τῶν Ἑλληνικῶν Φυσικῶν Πόρων) ἀπό τό παιχνίδι τοῦ ΦΑ καί τῶν Ὑδρογονανθράκων, σύν τήν ὑφαρπαγή τῶν κοιτασμάτων ἐντός ΑΟΖ Λιβάνου - Συρίας ἀλλά καί τό πετρέλαιο τῆς ἠπειρωτικῆς Συρίας, αὐτόματα δηλαδή καί τήν ἐπικράτησή του γιά πολλές-πολλές δεκαετίες ὡς ὁ μεγαλύτερος παραγωγός - ἐξαγωγέας ἐνέργειας γιά τήν Εὐρωπαϊκή καί ὄχι μόνο ἀγορά, καί ταυτόχρονα τήν ὁριστική πάλι ἐξουδετέρωση - ἀποκλεισμό τῆς Ρωσίας, μέ ὅσα ἀνυπολόγιστα οἱκονομικά, γεωστρατηγικά καί γεωοικονομικά ὀφέλη αὐτό συνεπάγεται, τήν δημιουργία καί ἐπικράτηση δηλαδή ἀκόμη μεγαλύτερου... Ἰσραήλ ἀπό ὅσο οἱ ἀρχικοί του ἐμπνευστές ὁραματίστηκαν καί γιά δεκαετίες πασχίζουν.

Θυμάται κανείς ἀπό Ὀκτώβριο 2009 μέχρι σήμερα περίπτωση ὅπου δέν προηγήθηκε τῆς κάθε φορά λεηλασίας ἐθνικῶν πόρων - ἐθνικῆς τραγωδίας ἐπίσκεψη τοῦ ὅποιου Ἕλληνα Πρωθυπουργοῦ στό Ἰσραήλ;

Τούς τελευταίους βέβαια μῆνες, καί σχεδόν... ἀνεξήγητα εἴχαμε διπλή ἐπίσκεψη, τήν πρώτη δέ φορά συνοδευόμενου καί ἀπό τόν Ἕλληνα ΥΕΘΑ, τόν Πάνο Καμμένο.

Σημειώνουμε τήν... συγκυρία:
1η. Ἰούλιος 2015
2η. Ἰανουάριος 2016
Καί ἀμέσως μετά, μόλις πρίν λίγες μέρες τόν μῆνα πού διανύουμε καί ταυτόχρονα, εἴχαμε τήν διπλή... ἐξέλιξη, αὐτή τῶν περιβόητων Hot Spots καί τῆς γεωγραφικῆς τους κατανομῆς, καί αὐτή τῆς ἀνάθεσης στό ΝΑΤΟ τῆς... προστασίας τῶν ἑλληνικῶν ἀνατολικῶν νησιωτικῶν θαλασσίων συνόρων ἀπό τίς οὔτω καλούμενες "ἀνεξέλεγκτες" μεταναστευτικές ροές ἀπό τήν Τουρκία.

Μέ βάση τό πλαίσιο πού ἔχουμε θέσει καί τίς ἀναφορές πού ἔχουμε κάνει παραπάνω, τά πάντα σέ σχέση μέ τίς έπιδιώξεις τοῦ στρατηγικοῦ μας... "συμμάχου" τοῦ Ἰσραήλ "μεταφράζονται" ἀπό τόν γράφοντα ὡς ἑξῆς:

1. Ὑπόσκαψη τοῦ ἐθνολογικοῦ, οἰκονομικοῦ, κοινωνικοῦ ἱστοῦ τῆς Ἑλλάδος καί πλήρης ἀποδιοργάνωση τῆς ἐσωτερικῆς ἀσφάλειας μέ τήν... "ὀργάνωση" τῶν λαθρομεταναστῶν - "λαθρομεταναστῶν" - προσφύγων στά λεγόμενα Ηοτ - Spots καί τῆς μετατροπῆς τους σέ ἐπιχειρισιακά πανέτοιμα κέντρα - στρατό τζιχαντιστῶν, μέσω ἐνόπλων ὀργανωμένων θυλάκων ἐντός τους καί ἐκπαιδευμένων ἀπό τούς προαναφερθέντες καί ἀλλοδαπούς πράκτορες.

2. Ἐνθάρρυνση καί παρασκηνιακή στήριξη τῆς ἀπολύτως ἐλεγχόμενης Τουρκίας νά ἐπιχειρήσει στόν "κατάλληλο" - προκαθορισμένο χρόνο νά καταλάβει στρατιωτικά τά νησιά τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου ἀπὀ Λέσβο μέχρι Μεγίστη, συντονίζοντας μάλιστα τό ὅλο σχέδιο μέ παρουσία Ἰσραηλινῶν καί ἐντός τῶν Ἑλληνο-ΝΑΤΟϊκῶν καί ἐντός τῶν Τουρκικῶν Ἐπιτελείων - Δυνάμεων.

3. Ἐξουδετέρωση πιθανῆς ἀερο-ναυτικῆς ἀντίδρασης ἀπό πατριωτικές δυνάμεις ἐντός τῶν ΕΕΔ, μέσω τῆς παρεμβολῆς ΝΑΤΟϊκῶν Ναυτικῶν Δυνάμεων μέ τά προηγμένα συστήματα ἠλεκτρονικοῦ πολέμου καί συνολικῆς δύναμης πυρός πού συνολικά διαθέτουν, μεταξύ γραμμῶν ἠπειρωτικῆς Ἑλλάδος - νησιῶν ἐντεῦθεν τῶν νησιῶν "στόχων" τοῦ Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου ἀπό τήν μία πλευρά, καί νησιῶν "στόχων" Ἀνατολικοῦ Αἰγαίου - Τουρκικῶν ἀκτῶν ἀπό τήν ἄλλη.

Καί ἡ Ρωσία; Θά ρωτήσει εὔλογα κάποιος.
Οἱ Ρώσοι ἔχουν "ἀναγνώσει" καί ἀποκωδικοποιήσει ἔγκαιρα τόν πυρῆνα τῶν ἐπιδιώξεων καί τῆς στρατηγικής τοῦ Ἰσραἠλ καί γνωρίζει ἐπίσης ὅτι ὁ μόνος τρόπος-δρόμος γιά νά ἀποκαλυφθεῖ ὁ ρόλος τοῦ "καθενός" καί νά ἀνασχεθούν-ἀποτραπούν ὅσα συζητήσαμε, είναι νά ἐξουδετερώσει τό... ἀνδρείκελο πού ἀκούει στό ὄνομα "ΤΟΥΡΚΙΑ", καί ὅταν πρέπει θά τό πράξει.

Καί τό "Κουρδικό"; Θά μπορούσε νάναι εὔκολα ἡ δεύτερη ἐρώτηση.
Τό "Κουρδικό" ἀποτελεῖ ἐκεῖνο τό είδος τοῦ πεδίου, ὅπου ἅπαντες συμφωνούν ὅτι... διαφωνούν, ἐνώ ταυτόχρονα προσφέρεται γιά ἀτέλειωτες "ἑκατέρωθεν" τῶν δύο κύριων συνασπισμῶν... μπλόφες.

Καί ἡ... Κρήτη; Ἡ τελευταία... ἀπορία.
Ἡ Κρήτη καί τά ἐξαγορασμένα της πολιτικά τζάκια ὅλων τῶν Κομμάτων καί ἀποχρώσεων μέ τούς κολαούζους τους... συντονίζονται ἀπό τοῦ...Candia, γι' αὐτό ἄλλωστε καί ὑφίσταται μαζί μέ τούς... Ἰσραηλινούς πού μπαινοβγαίνουν καί/ἤ ὑπηρετούν ἐκεῖ μέσα.
Γιά πόσο ἀκόμη;
Θά δείξουν τό... φορολογικό καί τό ἀσφαλιστικό.

Τό μέγα ὅμως ἐρώτημα είναι:
Τί θά πληρώσει πάλι σέ... αίμα ὁ Ἑλληνισμός;

Εὐχαριστῶ γιά τήν προσοχή καί τόν χρόνο σας.

Ἀρχάγγελος... Ohne Gnade.

ΥΓ. Γιά ὄσους... πιστούς:
Θα κινηθούν οι Εβραίοι και θα ερεθίσουν τους Τούρκους να εισβάλουν εις την Ελλάδα. Οι Τούρκοι θα μπούνε στην Ελλάδα γιατί δεν έχομεν Κυβέρνηση εμείς. Τότε θα αρχίσουν τα δεινά. Τότε θα κινηθεί η Ρωσία επίτηδες για να προλάβει. Τότε θα κατέβει η Ρωσία εδώ. Θα σπρώξει πίσω τους Τούρκους. Θα γυρίσει και προς τα μέρη της Παλαιστίνης.
Γέροντας Ιωσήφ Βατοπαιδινός.

...............................................

ΠΑΡΑΠΟΜΠΕΣ:
1. «Μπάρμπαρος»: Ὁ Δούρειος Ἱππος τοῦ Ἰσραήλ στήν Κυπριακή ΑΟΖ

2. Κυπριακή ΑΟΖ: Ὅταν τά «Τρίγωνα» τραγουδούν τά… «κάλαντα».

3. Greek Jews Fear for the Future after 'Anti-Zionist Revolution'
Former Salonika chief rabbi says Jews afraid after elections gave leftist radicals power, neo-Nazis third place; Israel ties in danger.
"Elaborating, the rabbi said of Syriza "this is an anti-Zionist party that is against Israel".

4. Netanyahu signs controversial natural gas deal
Prime minister hails 'God-given' natural gas deposits, describes hard-fought deal as a 'victory over populism.'
By Ari Soffer
First Publish: 12/17/2015, 1:04 PM / Last Update: 12/17/2015, 2:29 PM

5. Israel, Cyprus and Greece forge ahead with Europe gas pipeline
Cyprus and Greece emerging as key allies, as Israel looks towards potentially lucrative pipeline - Turkey, or no Turkey.
By Arutz Sheva
First Publish: 1/28/2016, 3:26 PM

6. Did Israel-NATO Military Exercise Cause Russian Jet Crash?



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου