Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

27 Μαΐ 2017

Ο Ταγίπ Ερντογάν έχει φτάσει στην πρεσβευτική κατοικία και παραμένει στην προεδρική λιμουζίνα. Μετά από λίγο, αφού έχει δώσει εντολή για επίθεση εναντίον των διαδηλωτών, βγαίνει από το αυτοκίνητο και ετοιμάζεται να εισέλθει στην πρεσβευτική κατοικία
Του Μιχάλη Ιγνατίου

Σκληρό ψήφισμα, με το οποίο καταδικάζεται η αήθης και βίαιη συμπεριφορά των μπράβων του Ταγίπ Ερντογαν υιοθέτησε η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, η οποία ζητά να ληφθούν άμεσα μέτρα για να δικαστούν οι άνδρες της προσωπικής φρουράς του Προέδρου της Τουρκίας.

Το καταδικαστικό ψήφισμα υιοθετήθηκε δια βοής, και αποτελεί ισχυρό μήνυμα στους γραφειοκράτες του Λευκού Οίκου και του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, μερικοί εκ των οποίων πιστεύουν ακόμα ότι ο κ. Ερντογάν είναι σύμμαχος των Ηνωμένων Πολιτειών, ενώ στην πράξη αντιπαλεύεται τα αμερικανικά στρατηγικά συμφέροντα στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Μεσογείου.

Οι βουλευτές απαιτούν και την αποτροπή επανάληψης των βίαιων συγκρούσεων, που συνέβησαν έξω από την κατοικία του Τούρκου πρέσβη στην Ουάσιγκτον. Το ψήφισμα θα προωθηθεί στην Ολομέλεια της Βουλής για υιοθέτηση απ’ όλους τους βουλευτές, Δημοκρατικούς και Ρεπουμπλικάνους.


Ο Πρόεδρος της Επιτροπής, Έντ Ρόις, δήλωσε χαρακτηριστικά:
«Ένοπλα μέλη της ασφάλειας του Προέδρου Ερντογάν χτύπησαν βίαια, έπνιξαν και κλώτσησαν διαδηλωτές σε μία απρόκλητη επίθεση που στόχευσε στο να σιγήσει τα δικαιώματα Αμερικανών πολιτών στην ελευθερία του λόγου και της συνάθροισης. Αυτό το επίκαιρο ψήφισμα στέλνει ξεκάθαρο μήνυμα στην τουρκική κυβέρνηση, ότι δεν θα επιτρέψουμε σε καμία ξένη κυβέρνηση να καταπνίξει τα δικαιώματα των πολιτών μας».
Είναι σημαντικό ότι ο Πρόεδρος της αμερικανικής Βουλής, Πολ Ράιαν, που ηγείται της ρεπουμπλικανικής πλειοψηφίας χαιρέτησε το ψήφισμα. Αποτελεί επίσης σπουδαία εξέλιξη ότι το ψήφισμα υποστήριξαν σθεναρά τα μέλη της Επιτροπής και από τα δύο κόμματα.

Ο κ. Ράιαν, τόνισε τα εξής:
«Η Τουρκία είναι σημαντική σύμμαχος στο ΝΑΤΟ, όμως οι ηγέτες της θα πρέπει να καταδικάσουν πλήρως και να ζητήσουν συγγνώμη για τη βάναυση αυτή συμπεριφορά σε βάρος αθώων πολιτών, οι οποίοι ασκούσαν τα συνταγματικά τους δικαιώματα. Την ίδια στιγμή είμαστε πλήρως δεσμευμένοι στο να έλθουν οι υπεύθυνοι ενώπιον της δικαιοσύνης», 
τονίζει χαρακτηριστικά.

Ενώπιον της Επιτροπής παρουσιάστηκαν Αμερικανοί που οργάνωσαν τη διαμαρτυρία έξω από την τουρκική πρεσβευτική κατοικία και οι οποίοι ήταν θύματα της βίας των μπράβων του Ταγίπ Ερντογάν.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ο Ρεπουμπλικάνος Πρόεδρος της υποεπιτροπής, Ντάνα Ροραμπάκερ, κάλεσε τον Λευκό Οίκο να μην καλέσει ποτέ ξανά τον πρόεδρο της Τουρκίας στην αμερικανική πρωτεύουσα. Τον χαρακτήρισε «Τούρκο δικτάτορα».


Επεισόδια είχαν δημιουργηθεί και στην προηγούμενη επίσκεψη του κ. Ερντογάν στην Ουάσιγκτον κάτι που υπενθύμισε ο κ. Ροραμπάκερ.

Σημειώνουμε ότι οι μπράβοι του Τούρκου προέδρου είχαν επιτεθεί σε διαδηλωτές έξω από το Ινστιτούτο Μπρούκινκς και είχαν συγκρουστεί με παριστάμενους Αμερικανούς αστυνομικούς.
Ο Ρεπουμπλικάνος βουλευτής χαρακτήρισε τεράστια ασέβεια προς τις Ηνωμένες Πολιτείες και τον αμερικανικό λαό τα αιματηρά επεισόδια, που ξεκίνησαν μετά από εντολή του κ. Ερντογάν, όπως έδειξαν τα αποκαλυπτικά βίντεο της τουρκικής υπηρεσίας της «Φωνής της Αμερικής».

Ο κ. Ροραμπάκερ είπε ότι «η υπεροψία αυτή κάνει κάθε τι να ωχριά. Ο Ερντογάν δεν θα πρέπει ποτέ να καλεστεί ξανά στις ΗΠΑ. Είναι εχθρός σε κάθε τι που αντιπροσωπεύει η Αμερική», τόνισε και πρόσθεσε ότι «κάνουν τα πράγματα χειρότερα» τα διαβήματα της Άγκυρας προς τον Πρέσβη της Αμερικής στην Τουρκία, που χαρακτήριζαν «επιθετική» τη συμπεριφορά των αμερικανικών αρχών.

Ο επικεφαλής της δημοκρατικής μειοψηφίας στην υποεπιτροπή, Ντέιβιντ Σιτσιλίνε, είπε ότι ο Πρόεδρος Τράμπ δεν ήγειρε κατά τη συνάντησή του με τον κ. Ερντογάν τις αμερικανικές ανησυχίες για την επίθεση που εξαπέλυσε το καθεστώς του ισλαμιστή προέδρου σε βάρος αντιφρονούντων, δημοσιογράφων, μειονοτήτων και κάθε άλλου που μιλά εναντίον των παραβιάσεων της τουρκικής κυβέρνησης.

Ο κ. Σιτσιλίνε χαρακτήρισε ενοχλητικό (disturbing) το βίντεο που δείχνει τον Ταγίπ Ερντογάν να δίνει εντολές στους μπράβους του. Είπε ότι οι αμερικανικές αρχές συνέλαβαν δύο φρουρούς του Ερντογάν, οι οποίοι αφέθηκαν ελεύθεροι καθώς είχαν διπλωματική ασυλία.

Ο δημοκρατικός βουλευτής χαιρέτισε το ψήφισμα που υιοθέτησε η Επιτροπή Εξωτερικών Υποθέσεων, και τόνισε ότι προσβλέπει να υλοποιηθούν οι πρόνοιές του από την αμερικανική Βουλή και την Τραμπ.

Έγινε επίσης γνωστό ότι 48 μέλη της Βουλής των Αντιπροσώπων συνυπέγραψαν επιστολή που εισήγαγαν οι βουλευτές Κώστας Μπιλιράκης και Ιλιάνα Ρος – Λετίνεν και απευθύνετα στους Υπουργούς Δικαιοσύνης Τζεφ Σέσιονς και Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον. Η επιστολή αναφέρεται στα βίαια επεισόδια που προκάλεσαν οι μπράβοι του Ερντογάν.

Οι βουλευτές απαιτούν την άμεση απέλαση του προσωπικού ασφαλείας της τουρκικής πρεσβείας που έλαβε μέρος στα επεισόδια και την απαγόρευση στο μέλλον της εισόδου τους στις ΗΠΑ.

Το ψήφισμα κατέθεσαν από κοινού, ο πρόεδρος της Επιτροπής Εντ Ρόις, ο επικεφαλής των δημοκρατικών Έλιοτ Ένγκελ, ο επικεφαλής των ρεπουμπλικανών στην επιτροπή Κέβιν Μακκάρθι κι ο επικεφαλής των δημοκρατικών Στένι Χόγιερ.

Ζητείται η προσαγωγή ενώπιον της δικαιοσύνης των υπευθύνων της φρουράς της Ερντογάν και της τουρκικής πρεσβείας και τη λήψη μέτρων για την αποτροπή παρομοίων περιστατικών στο μέλλον.
Οι τέσσερις βουλευτές σε κοινή δήλωση τους αναφέρουν ότι «επιθυμούν να καταστήσουν σαφές ότι η απρόκλητη επίθεση της περασμένης εβδομάδας σε βάρος φιλειρηνικών διαδηλωτών από τουρκικές δυνάμεις ασφαλείας επί αμερικανικού εδάφους δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητες κι οι υπεύθυνοι να βρεθούν ενώπιον της δικαιοσύνης».
Σημειώνουν σχετικά:
“Η επίθεση της περασμένης εβδομάδας εναντίον διαδηλωτών είναι επανάληψη παρόμοιας συμπεριφοράς της κυβέρνησης Ερντογάν και έστειλε ένα επικίνδυνο μήνυμα, ότι αυτή η ιδεολογία καταστολής έχει θέση μεταξύ των δυνάμεων του ΝΑΤΟ, μιας συμμαχίας που δημιουργήθηκε για να προστατεύσει τη δημοκρατία και τα βασικά δικαιώματα έναντι εκείνων που θα επέβαλαν το αντίθετο στον κόσμο. Πρέπει να διαλύσουμε εντελώς αυτή την εντύπωση και να καταστήσουμε σαφές ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες απορρίπτουν οποιεσδήποτε προσπάθειες να στερηθούν οι άνθρωποι το δικαίωμα να υψώνουν τις φωνές τους με μη βίαια μέσα ενάντια σε όσους βρίσκονται στην εξουσία».
Ζητούν:
Από την υπηρεσία Διπλωματικής Ασφάλειας του υπουργείου Εξωτερικών να μελετήσει όσα συνέβησαν και να επιβεβαιώσει με τις τουρκικές αρχές τη συμπεριφορά που αναμένει να επιδείξουν στο μέλλον τα μέλη του προσωπικού ασφαλείας που συνοδεύουν τον πρόεδρο.

Καλούν:
Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να ζητήσει αμέσως την άρση της ασυλίας οποιουδήποτε μέλους του τουρκικού προσωπικού ασφαλείας που ενεπλάκη στην επίθεση στις ΗΠΑ, πριν αφεθεί ελεύθερος.

Ζητούν:
Να εξεταστούν από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ τα μέτρα που λαμβάνονται από αυτό, για να μην υπάρξουν ξανά στο μέλλον παρόμοια περιστατικά.

Απαιτούν:
Από το Στέιτ Ντιπάρτμεντ να ζητήσει την ενίσχυση των ελευθεριών για την Τύπο και την κοινωνία των πολιτών σε χώρες όπως η Τουρκία και να καταπολεμηθούν προσπάθειες ξένων ηγετών για να απαγορευτούν ελεύθερες και ειρηνικές διαμαρτυρίες στις χώρες τους.

Την Πέμπτη, σε ειδική συνεδρίαση της υποεπιτροπής Ευρώπης και Ευρασίας, κατέθεσαν η κ. Λουσίκ Ουσογιάν (πρόεδρος του Ezidi Foundation), o Μουράτ Γιουσά (από τους οργανωτές της διαμαρτυρίας) κι ο Αράμ Χαμπάριαν. εκτελεστικός διευθυντής της Εθνικής Αρμενικής Επιτροπής Αμερικής.

Ο πρόεδρος της επιτροπής κ. Ρόαρμπακερ δήλωσε σχετικά:
“Οι επιθέσεις των ανδρών ασφαλείας της συνοδείας του προέδρου Ερντογάν ήταν προκλητική και επέδειξε βαθιά ασέβεια στις ΗΠΑ και στις αξίες που σεβόμαστε. Οι υπεύθυνοι θα πρέπει να τιμωρηθούν όπως προνοεί ο νόμος και καλούμε τις δικές αρχές να διασφαλίσουν ότι παρόμοια κατάσταση δεν θα επιτραπεί να επαναληφθεί ποτέ ξανά”.
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

26 Μαΐ 2017


Δεν έχει αφήσει καμία πλευρά για την οποία να μην κάνει ένα… δηλητηριώδες σχόλιο ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ. Έτσι μετά την Κίνα και τη Ρωσία – την οποία από το βήμα του ΝΑΤΟ χαρακτήρισε ως απειλή- ήταν αναμενόμενο να έρθει η σειρά της Γερμανίας.

Όπως αναφέρει το περιοδικό Spiegel ο πρόεδρος των ΗΠΑ φέρεται να σχολίασε πως «The Germans are bad, very bad» (οι Γερμανοί είναι κακοί, πολύ κακοί) κατά τη συνάντησή του με ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες. Η αναφορά του δεν ήταν ρατσιστική αλλά οικονομική αφού το σχόλιο έγινε αναφορικά με το υψηλό εμπορικό πλεόνασμα που καταγράφει το Βερολίνο.

«Κοιτάξτε τα εκατομμύρια των αυτοκινήτων τα οποία πουλάνε στις ΗΠΑ. Είναι τρομερό. Αυτό θα το σταματήσουμε» συνέχισε ο κ. Τραμπ.

Επίσης, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Süddeutsche Zeitung» η πλευρά της Ευρωπαϊκής Ένωσης εξέφρασε την κατάπληξή της για το πόσο λίγο κατανοούν οι Αμερικανοί την εμπορική πολιτική. «Προφανώς οι φιλοξενούμενοι αγνοούν ότι οι εμπορικές συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση συνάπτονται από κοινού», σχολιάζει δηκτικά η εφημερίδα του Μονάχου, η οποία αναφέρει επίσης ότι ο Γκάρι Κον, ο οικονομικός σύμβουλος του Ντόναλτν Τραμπ, φέρεται να είπε σε συζήτηση ότι ισχύουν… διαφορετικοί δασμοί μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας και μεταξύ ΗΠΑ και Βελγίου.

Σύμφωνα με τους αναλυτές το κλίμα θα είναι βαρύ με την Άνγκελα Μέρκελ στη σύνοδο των G7 η οποία ξεκινά σήμερα στην Ιταλία, υπενθυμίζοντας το αμήχανο κλίμα που υπήρξε κατά τη δική της επίσκεψη στον Λευκό Οίκο με αποκορύφωμα την άρνηση της χειραψίας από την πλευρά του Αμερικανού προέδρου.

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δρ. Σπύρου Πλακούδα

Οι Θεωρίες περί της Διεθνούς Πολιτικής

Στην επιστήμη των διεθνών σχέσεων υπάρχουν αρκετές και αλληλοσυγκρουόμενες σχολές σκέψης περί διεθνούς πολιτικής (π.χ. ρεαλισμός, ιδεαλισμός κτλ.). Έκαστη εξ αυτών διαθέτει τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματά της ως προς την ικανότητα (και και την επάρκεια) της να αναλύει το άναρχο διεθνές σύστημα· ουδεμία, πάντως, δεν επιτυγχάνει (παρά τους σχετικούς ισχυρισμούς των οπαδών εκάστης) να ερμηνεύσει αποκλειστικά το σύνολο των διεθνολογικών τεκταινομένων. Γιατί; Μα επειδή η ουσία της ανάλυσης της διεθνούς πολιτικής βασίζεται στη σύνθεση, όχι την αντίθεση, των σχολών σκέψης. Ως εκ τούτου, η δράση ενός κράτος εντός του κρατικο-κεντρικού (πλην όμως άναρχου) διεθνούς συστήματος χρίζει μιας πολυδιάστατης, όχι μονοδιάστατης, ανάλυσης.

Το τρίγωνο Ελλάς-Τουρκίας-ΗΠΑ αποτελούσε και αποτελεί μια αγαπημένη θεματική των αναλυτών εξ Ελλάδος και Τουρκίας. Οι αναλύσεις τους, παρά τις επιμέρους διαφορετικές αφετηρίες, συγκλίνουν στην εξής (άβολη προς ημάς) διαπίστωση: πως το εν λόγω τρίγωνο ήταν ανέκαθεν σκαληνό – ουδέποτε ισοσκελές. Ορισμένοι ακαδημαϊκοί ισχυρίζονται πως η εν λόγω ανισορροπία οφείλεται στη γεωγραφική θέση της Τουρκίας λόγω του ελέγχου των Στενών των Δαρδανελίων και της εγγύτητας με τη Ρωσία – την πρώην ΕΣΣΔ. Άλλοι αποδίδουν το φαινόμενο τούτο στα υπέρτερα μεγέθη (πληθυσμιακά, οικονομικά και ούτω καθεξής) της Τουρκίας – με σημαντικότερο εξ αυτών τον 2ο μείζονα στρατό ξηράς στο ΝΑΤΟ μετά το 1989. Μια τελευταία κατηγορία, εν τέλει, ερμηνεύει την εν λόγω τάση ως απόρροια της διείσδυσης της Άγκυρας (χάρη στη βοήθεια του Εβραϊκού Λόμπυ τα προηγούμενα χρόνια) στα υψηλά κλιμάκια της Αμερικανικής γραφειοκρατίας – ιδίως του Υπουργείου Εξωτερικών.

Μια προσεκτικότερη ανάλυση, όμως, της πρόσφατης ιστορίας των τριών χωρών αποδεικνύει πως οι τριγωνικές σχέσεις δεν ήταν πάντοτε ανισόρροπες υπέρ της Τουρκίας. Τα έτη 1974 και 2003 αποτελούν ορόσημα για χαμηλά βαρομετρικά στις σχέσεις μεταξύ ΗΠΑ-Τουρκίας. Παρ’ όλο που οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών αποκαταστάθηκαν εν τέλει, η εξέλιξη αυτή δεν οφειλόταν τόσο στα κρίσιμα μεγέθη της Τουρκίας (όπως θα ισχυρίζονταν οι οπαδοί της ρεαλιστικής σχολής σκέψης) όσο στις αντιλήψεις των εκάστοτε ενοίκων του Λευκού Οίκου και των υφιστάμενών τους ως προς την χρησιμότητα της Τουρκίας ως συμμάχου των ΗΠΑ (όπως θα αντέτειναν οι οπαδοί της κονστρουκτιβιστικής θεωρίας). Δυστυχώς, η διαχρονική ατολμία της Ελλάδος να προτείνει εαυτόν ως πιστού συμμάχου της Ουάσινγκτον έναντι της απειθούς Τουρκίας στοίχισε εν μέρει την γεωπολιτική απαξίωση της πατρίδας μας. Πως προδιαγράφεται λοιπόν το μέλλον των Τουρκο-Αμερικανικών σχέσεων επί προεδρίας Trump;

Η Διάψευση των Ελπίδων περί Trump

Η Τουρκία αρχικώς επένδυσε στην εκλογή του Trump επειδή ο Erdogan δυσανασχετούσε για την σύσφιξη των σχέσεων μεταξύ των ΗΠΑ και των Κούρδων της Συρίας επί προεδρίας Obama. Με αδρή αμοιβή, ακολούθως, στρατολόγησε στον μακρύ κατάλογο των διαδρομιστών της τον πρώην στρατηγό Φλιν που προαλειφόταν για σύμβουλος εθνικής ασφαλείας του Trump. O τελευταίος επιχείρησε (αρχικώς επιτυχώς) να εμποδίσει την υλοποίηση ορισμένων αντι-Τουρκικών σχεδίων της απερχόμενης προεδρίας – όπως η παράδοση βαρέος οπλισμού στους Κούρδους της Συρίας. Η έφεση του Φλιν προς τη δωροδοκία αποτέλεσε, όμως, την Αχίλλειο Πτέρνα του ιδίου και του προέδρου Trump. Ύστερα από την αποπομπή του, υλοποιήθηκε η προηγούμενη δέσμευση των ΗΠΑ προς τους Κούρδους – προς βαθιά απογοήτευση του Erdogan. Ο οποίος, σημειωτέον, πραγματοποίησε την χειρότερη στα χρονικά των διμερών σχέσεων επίσκεψη στον Λευκό Οίκο. Η συζήτηση διήρκησε επί της ουσίας περίπου 10 λεπτά (!!!) (συν 10 λεπτά χάριν της διερμηνείας) και δεν ευοδόθηκε ούτε ένας εκ των τριών στόχων του Erdogan (ήτοι περί των Κούρδων της Συρίας, ιεροκήρυκα Gulen και επιχειρηματία Ζαράμπ). Χειρότερα, οι σωματοφύλακες του Erdogan προκάλεσαν οξύτατο διπλωματικό επεισόδιο με τον ξυλοδαρμό των ειρηνικών διαδηλωτών εκτός του Καπιτωλίου.

Αρκετοί αναλυτές ισχυρίζονται πως η Τουρκία αποτελεί ένα τόσο κρίσιμο μέγεθος που οι ΗΠΑ δεν θα την αποκλείσουν από τους σχεδιασμούς τους για την Μέση Ανατολή – ενώ το πανίσχυρο Τουρκικό Λόμπυ διαθέτει ακόμα ισχυρές προσβάσεις στα κέντρα λήψης αποφάσεων. Η εν λόγω εκτίμηση, κατά τη γνώμη μου, παραγνωρίζει τους εξής τρεις παράγοντες:

Α) Το σύστημα «ελέγχων και ισορροπιών» (checks and balances) των ΗΠΑ. Όση επιρροή και εάν η Τουρκία αποκτήσει επί συγκεκριμένων αξιωματούχων (π.χ. ο πρώην στρατηγός Φλιν ή πρώην δήμαρχος της Νέας Υόρκης Giuliani), ουδείς εγγυάται στην Άγκυρα πως ο Πρόεδρος ή το Κονγκρέσο εν τέλει θα αποφασίσουν υπέρ της. Η στήριξη των Κούρδων από τον πρόεδρο Obama αποτελεί ένα παράδειγμα αντιπροσωπευτικό της εν λόγω τάσης.

Β) Την «στρατηγική κουλτούρα» (strategic culture)[1] της Αμερικής. Εκ της γενέσεώς της ως έθνους, οι ΗΠΑ διεξάγουν τους (ενδοκρατικούς ή διακρατικούς) πολέμους έως την τελική νίκη καταβάλλοντας μια τεράστια (και δυσανάλογη ενίοτε) προσπάθεια. Ως εκ τούτου, ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, ως φορέας της εν λόγω στρατηγικής κουλτούρας, δεν υπάρχει περίπτωση να μην αναλάβει κάθε απαραίτητη δράση για την ήττα του Ισλαμικού Κράτους. Και οι Κούρδοι της Συρίας αποτελούν τις καλύτερες «μπότες στο έδαφος» (boots on the ground) κατά του ΙΣΙΣ. Ενδεικτικά, οι Τούρκοι και ο Ελεύθερος Συριακός Στρατός (ΣΣΣ) χρειάστηκαν σχεδόν τρεις μήνες για να καταβάλλουν την αντίσταση 1,000 μαχητών του ΙΣΙΣ στην Μάχη της Αλ Μπαμπ ενώ οι Κούρδοι μόλις 60 ημέρες για την άλωση της Μανμπίζ (μιας πόλης περίπου 10 φορές μεγαλύτερης από την Αλ Μπαμπ) παρά την αντίσταση 2,500 μαχητών του ΙΣΙΣ.

Γ) Τη σύνθεση της κυβέρνησης των ΗΠΑ. Η τωρινή κυβέρνηση των ΗΠΑ διαθέτει ένα ισχυρότατο στρατιωτικό «αποτύπωμα» και θυμίζει εν πολλοίς τη σύνθεση της κυβέρνησης Eisenhower στις αρχές του Ψυχρού Πολέμου. Και όπως έχει αποδειχθεί στο παρελθόν σε παρόμοιες περιπτώσεις, στρατιωτικές και όχι πολιτικές ή διπλωματικές λύσεις έχουν προταθεί για τα ζητήματα της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Ως εκ τούτου, μια οργισμένη αντίδραση εκ μέρους των στρατιωτικών πρέπει να αναμένεται ως προς τα «τσαλίμια» της Τουρκίας περί της αεροπορικής βάσης Ιντσιρλίκ και των διευκολύνσεων προς το ΙΣΙΣ. Ούτως ή άλλως, οι εκκαθαρίσεις στο στράτευμα την επαύριον του αποτυχημένου πραξικοπήματος έχουν οδηγήσει στην αποπομπή των δυτικόφυλων Τούρκων αξιωματικών και την αντικατάστασή τους από τους αποκαλούμενους «Ευρασιανιστές» που τάσσονται αναφανδόν υπέρ της στροφής προς τη Ρωσία – ακόμη και υπέρ της  εξόδου από το ΝΑΤΟ.

Η Μη Χρησιμότητα της Άγκυρας

Η Άγκυρα πλέον δεν διαθέτει την ίδια χρησιμότητα για την Ουάσινγκτον. Άλλωστε ο Trump, πριν ακόμη αναλάβει τα καθήκοντά του ως ο 45ος πρόεδρος των ΗΠΑ, είχε δηλώσει πως η Αίγυπτος και το Ισραήλ θα αποτελέσουν τους άξονες της πολιτικής των ΗΠΑ στην Ανατολική Μεσόγειο – δύο χώρες με τις οποίες η Ελλάδα έχει συσφίξει τις σχέσεις της τα τελευταία χρόνια. H πρόσφατη επίσκεψη του Trump στη Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ (αλλά όχι την Τουρκία) προϊδεάζει για τις προτεραιότητες (και τους φορείς) της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ στην Μέση Ανατολή. Χώρες όπως η Ελλάδα, η Αίγυπτος, το Ισραήλ και το Σύμφωνο Συνεργασίας του Κόλπου (GCC) δύναται να αναπληρώσουν επαρκώς τα όποια οφέλη προσφέρει η Τουρκία στο ΝΑΤΟ επί του παρόντος. Συν τις άλλοις, η στροφή της Άγκυρας προς τη Ρωσία μάλλον δεν αποτελεί μια διαπραγματευτική τακτική αλλά μια ριζική στροφή της πρώτης προς τα Ευρασιατικά οράματα της τελευταίας και, ως εκ τούτου, οι φωνές εντός του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ για την αποβολή της Τουρκίας από την Βορειο-Ατλαντική Συμμαχία αυξάνονται διαρκώς.

Στο μέτωπο της Συρίας, οι ΗΠΑ βασίζονται ολοένα και περισσότερο στους Κούρδους. Οι τελευταίοι, μάλιστα, σκοπεύουν έως τα τέλη του 2017 να έχουν συγκροτήσει ένα στράτευμα ύψους 100,000 ανδρών και γυναικών με βαρύ οπλισμό. Ήδη χάρη στην υποστήριξη της Ουάσινγκτον, οι Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις (SDF) αριθμούν 75,000 άνδρες και γυναίκες – με αιχμή του δόρατος το YPG με περίπου 50,000 μαχητές. Η αριθμητική ισχύς και η επιχειρησιακή δεινότητά τους καθιστούν τις SDF έναν πονοκέφαλο τόσο για το ΙΣΙΣ όσο και για την Τουρκία. To ΙΣΙΣ δεν διαθέτει παρά μόνον περίπου 5,000 μαχητές στα πέριξ της Ράκα ενώ η Τουρκία διατηρεί περίπου 4,000 άνδρες στην βόρεια Συρία ως «ασπίδα» για τους περίπου 5,000 μαχητές του ΕΣΣ λόγω της χαμηλής φερεγγυότητάς και αρτιότητάς τους. Ως εκ τούτου, οι SDF δεν απειλούνται σοβαρά από κρατικούς ή μη κρατικούς δρώντες στη βόρεια Συρία.

Η κατάληψη της πρωτεύουσας του Ισλαμικού Χαλιφάτου αποτελεί, επί της ουσίας, ζήτημα χρόνου μοναχά. H συμμαχία μεταξύ των ΗΠΑ και των Κούρδων της Συρίας δεν θα παύσει να υφίσταται μετά το πέρας της Μάχης της Ράκκα. Γιατί; Διότι έχει ήδη αποκτήσει τα χαρακτηριστικά μιας στρατηγικής, και όχι τακτικής, φύσεως συμμαχίας μεταξύ των δύο πλευρών. Ήδη ορισμένες δεξαμενές σκέψης με ισχυρή επιρροή στα κέντρα λήψης αποφάσεων (π.χ. το American Enterprise Institute) καλούν την Ουάσινγκτον να διαλέξει τους Κούρδους έναντι της Τουρκίας λόγω της αφερεγγυότητας του αυταρχικού και ισλαμιστή ηγέτη της. Το Υπουργείο Άμυνας, όμως, πρωτοπορεί στην αναθεώρηση της στάσης των ΗΠΑ έναντι της Τουρκίας. Ήδη οι ΗΠΑ έχουν κατασκευάσει αθόρυβα τρεις βάσεις στη βόρεια Συρία και θα μεταφέρουν δίχως δεύτερη σκέψη το προσωπικό τους (και τα πυρηνικά όπλα) από την αεροπορική βάση Ιντσιρλίκ σε φιλικότερες χώρες (π.χ. στις Βρετανικές κυρίαρχες βάσεις στην Κύπρο) εάν η Τουρκία δεν διακόψει τα έως τώρα «τσαλίμια» της. Οι ΗΠΑ συνειδητοποίησαν πλέον πως ένα ημιανεξάρτητο Κουρδικό κρατίδιο στη βόρεια Συρία (συν ένα de facto ανεξάρτητο στο βόρειο Ιράκ) συνιστά την καλύτερη εγγύηση των πάγιων συμφερόντων των ΗΠΑ και των στενών συμμάχων του (ήτοι Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας) στην Μέση Ανατολή. Ένα (Μεγάλο) Κουρδιστάν θα αποτελεί το φιλοδυτικό ανάχωμα έναντι της Σιιτικής Ημισελήνου[2] και του Νεο-Οθωμανισμού.

Μα, όπως θα ισχυριστούν ορισμένοι αναλυτές, οι ΗΠΑ δεν θα επιτρέψουν ουδέποτε η Τουρκία να προσδεθεί στο άρμα της Ρωσίας και θα επιχειρήσουν με αρκετά «καρότα» και ολίγα «μαστίγια» να την πείσουν να παραμείνει στο ΝΑΤΟ. Δεν συνέβη άλλωστε το ίδιο ύστερα από το 1964 και την επιδείνωση των διμερών σχέσεων μετά την περιώνυμη επιστολή Τζόνσον; Πρέπει, όμως, να σημειωθεί πως πλέον τα δεδομένα διαφέρουν δραματικά. Η λήξη του Ψυχρού Πολέμου, η ισλαμοποίηση της Τουρκίας, η άνοδος των χωρών του Συμφώνου Συνεργασίας του Κόλπου, η (σχετική) ασφάλεια του Ισραήλ και, προπαντός, η εμφάνιση των Κούρδων έχουν προσδώσει πλέον στις ΗΠΑ περισσότερες επιλογές για την άσκηση της εξωτερικής πολιτικής της. Το μέλλον των διμερών σχέσεων ΗΠΑ-Τουρκίας προδιαγράφεται δυσοίωνο παρ’ όλο που οι δύο χώρες θα προσπαθήσουν να τηρήσουν τα προσχήματα περί συμμαχίας, τουλάχιστον για τους επόμενους μήνες.

* Ο Δρ Σπυρίδων Πλακούδας είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Στρατηγικής στο American University in the Emirates

[1] Για περισσότερες πληροφορίες περί του όρου «στρατηγικής κουλτούρας», δείτε: Σπυρίδων Πλακούδας: «Η Στρατηγική Κουλτούρα της Ελλάδας: 1831-1974», Foreign Affairs, Τεύχος 38 (2016), σσ. 165-177 http://www.academia.edu/30371321/H_%CE%A3%CF%84%CF%81%CE%B1%CF%84%CE%B7%CE%B3%CE%B9%CE%BA%CE%AE_%CE%9A%CE%BF%CF%85%CE%BB%CF%84%CE%BF%CF%8D%CF%81%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%95%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1%CF%82_1831-1974_The_Strategic_Culture_of_Greece_1831-1974_
[2] Περί Σιιτικής Ημισελήνου, δείτε: Spyridon Plakoudas: “The Syrian Civil War and Peace in the Middle East: A Chimera?”, KEDISA (Geopolitical Risk Analysis), 29/12/2016 http://www.academia.edu/31274624/The_Syrian_Civil_War_Peace_Prospects_Dr_Plakoudas_.pdf

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Μαΐ 2017


Οι Τούρκοι ζητάνε τώρα τα... ρέστα από τις ΗΠΑ για το ξύλο που «εισέπραξαν» Κούρδοι διαδηλωτές έξω από την τουρκική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον κατά την πρόσφατη επίσκεψη του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Η Αγκυρα περνά στην αντεπίθεση προσποιούμενη αμνησία για το γεγονός ότι η εντολή για τα επεισόδια δόθηκε από τον ίδιο τον «σουλτάνο».

Το τουρκικό υπουργείο Εξωτερικών ανακοίνωσε ότι κάλεσε τον Αμερικανό πρεσβευτή στην Αγκυρα, προκειμένου να δηλώσει τις διαμαρτυρίες της Τουρκίας για τον τρόπο που οι αμερικανικές Αρχές συμπεριφέρθηκαν στους αξιωματούχους ασφαλείας του Ερντογάν στο περιθώριο της επίσκεψής του στην Ουάσινγκτον.

Οι αντιδράσεις στις ΗΠΑ δεν έχουν ακόμα καταλαγιάσει μετά τις πρωτοφανείς αιματηρές συγκρούσεις Κούρδων διαδηλωτών και ανδρών της φρουράς του Ερντογάν, με τον Ρεξ Τίλερσον να χαρακτηρίζει τα επεισόδια «εξωφρενικά» και μια σειρά Αμερικανών αξιωματούχων να εκφράζουν την «έντονη ανησυχία τους» σχετικά με τον τρόπο που η Τουρκία αντιλαμβάνεται τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Ο Τίλερσον δήλωσε ότι και η αμερικανική κυβέρνηση κάλεσε τον Τούρκο πρεσβευτή στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ για να δώσει εξηγήσεις. Κι όλα αυτά, ενώ ξεκίνησε χθες στα περίχωρα της Αγκυρας η δίκη 221 ατόμων, που κατηγορούνται για συμμετοχή στο αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα του περασμένου Ιουλίου. Στους 221 κατηγορουμένους περιλαμβάνονται 26 στρατηγοί και 12 πολίτες.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Michael Rubin 

Για δεύτερη φορά τα τελευταία δύο χρόνια, Τούρκοι αξιωματικοί ασφαλείας επιτέθηκαν σε Τούρκους διαδηλωτές και άλλους παρευρισκόμενους στην Ουάσινγκτον. Πέρσι, αυτό συνέβη στο Brookings Institution, όπου μέλη της ακολουθίας του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν προσπάθησαν να απομακρύνουν με τη βία καλεσμένους και δημοσιογράφους που πίστευαν ότι μπορεί να θέσουν δύσκολες ερωτήσεις. Το γεγονός ότι τα μέλη της φρουράς ήρθαν προετοιμασμένα να παρεμποδίσουν συγκεκριμένους ανθρώπους καταδεικνύει έναν βαθμό σχεδιασμού που κάνει μια ήδη κακή κατάσταση, ακόμη χειρότερη.

Φέτος, η επίθεση συνέβη έξω από την κατοικία του Τούρκου πρέσβη όπου το Ατλαντικό Συμβούλιο είχε επιλέξει ένα φιλικό ακροατήριο για να συνομιλήσει με τον Ερντογάν. Το βίντεο της επίθεσης είναι ανησυχητικό και φαίνεται να δείχνει τον Ερντογάν να παρακολουθεί καθώς κάποιοι από τους φρουρούς του επιτίθενται στο πλήθος για να χτυπήσουν, να στραγγαλίσουν και να ποδοπατήσουν διαδηλωτές. Αντίθεταα από το περιστατικό στο Brookings, τα βίντεο δεν δείχνουν μόνο μέλη της φρουράς ασφαλείας να εμπλέκονται στη σύρραξη, αλλά και τουλάχιστον έναν δημοσιογράφο από τα ελεγχόμενα από το τουρκικό κράτος μέσα ενημέρωσης όπως το πρακτορείο Αναντολού.

Η αρχική αντίδραση του αμερικανικού Υπουργείου Εξωτερικών υπήρξε αδύναμη. Ναι, πολλά μέλη της ακολουθίας του Ερντογάν έχουν διπλωματική ασυλία, αλλά η διπλωματική ασυλία μπορεί να αρθεί. Και αν ο Τούρκος πρέσβης επιλέξει να μην το κάνει αυτό, τότε μπορούν να υπάρξουν συνέπειες, όπως η κήρυξη κάποιων αξιωματούχων ως ανεπιθύμητων προσώπων και η απαίτηση να αποχωρήσουν από την Ουάσινγκτον. Οι Τούρκοι δημοσιογράφοι που συμμετείχαν στη σύρραξη θα πρέπει να δικαστούν και, στην περίπτωση που κριθούν ένοχοι, θα πρέπει να εκτίσουν τις ποινές τους στη φυλακή για βίαιη επίθεση. Και, τουλάχιστον, κάθε φρουρός του Ερντογάν που συνόδευε τον Πρόεδρο στο ταξίδι του στην Ουάσινγκτον πρέπει να μπει σε μαύρη λίστα για τις ΗΠΑ εφ’ όρου ζωής. Μπορείς να με κοροϊδέψεις μια φορά, άντε δύο, αλλά όχι και τρεις.

Το πρόβλημα εδώ είναι βαθύτερο από ένα μεμονωμένο περιστατικό. Όσο κλιμακώνονται τα παιχνίδια των ακολούθων του Ερντογάν και της τουρκικής πρεσβείας στην Ουάσινγκτον - και στην περίπτωση που το Υπουργείο Εξωτερικών δεν κάνει τίποτε ουσιαστικό για να αντιμετωπίσει το πρόβλημα - η Ουάσινγκτον μπορεί μια μέρα να δει μια κατάσταση που θα θυμίζει το φόνο της Yvonne Fletcher στο Λονδίνο το 1984. Τότε, μια βρετανίδα αστυνομικός που μετείχε στα μέτρα ασφαλείας στο πλαίσιο μιας διαμαρτυρίας προς την πρεσβεία της Λιβύης στο Ηνωμένο Βασίλειο πυροβολήθηκε και σκοτώθηκε από ένοπλο στοχευτή από το εσωτερικό της πρεσβείας ο οποίος θωρακιζόταν από τις αξιώσεις αμνηστείας της Λιβύης. Στην περίπτωσή μας φταίει και το Κογκρέσο. Τα μέλη του Κογκρέσου και οι Γερουσιαστές που μετέχουν στο Congressional Turkey Caucus - μέσω της ιδιότητας του μέλους - στηρίζουν τις πράξεις του Ερντογάν.

Σε ό,τι αφορά τους αυταρχικούς ηγέτες, η αδυναμία ενθαρρύνει τη θρασύτητα. Το θέμα δεν είναι πλέον η διπλωματική ευαισθησία της Τουρκίας. Όταν έχουμε να κάνουμε με την ασφάλεια των Αμερικανών στην πατρίδα τους, η ασφάλεια και η νομιμότητα είναι ζητήματα που το Υπουργείο Εξωτερικών δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να θυσιάζει.

* Ο Michael Rubin είναι πρώην αξιωματούχος του Πενταγώνου, με κύρια ερευνητικά ενδιαφέροντα τη Μέση Ανατολή, την Τουρκία, το Ιράν και τη διπλωματία.
**Το άρθρο δημοσιεύθηκε στα αγγλικά στις 19 Μαΐου 2017 και παρουσιάζεται στα ελληνικά με την άδεια του American Enterprise Institute (ΑΕΙ) και τη συνεργασία του ΚΕΦΙΜ “Μάρκος Δραγούμης”.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Μαΐ 2017


Παρά τη διαρκή τριβή μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας, οι ηγέτες των δύο χωρών φαίνεται πως είχαν μια εγκάρδια συνάντηση στον Λευκό Οίκο την Τρίτη.

Στην πραγματικότητα, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τώρα τελευταία προσπαθεί περισσότερο να δημιουργήσει μια θετική ατμόσφαιρα στις σχέσεις της Ουάσινγκτον με πολλές από τις μεγάλες σουνιτικές δυνάμεις της Μέσης Ανατολής, κάνοντας φιλικά τηλεφωνήματα, εκδίδοντας προσωπικές προσκλήσεις στο Λευκό Οίκο και αποφεύγοντας επίμαχα ζητήματα για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

Κι όμως, οι απόπειρές του δεν έχουν βοηθήσει να ξεπεραστούν οι γεωπολιτικές εντάσεις που χαρακτηρίζουν πολλές από αυτές τις σχέσεις -και οι δεσμοί της χώρας του με την Τουρκία δεν αποτελούν εξαίρεση.

Η Ουάσινγκτον και η Άγκυρα έχουν βρει κοινό τόπο στην εξουδετέρωση του Ισλαμικού Κράτους και στον περιορισμό των ιρανικών και ρωσικών φιλοδοξιών. Αυτοί οι κοινοί στόχοι έχουν βάλει τα θεμέλια για μια μακροχρόνια, στρατηγική συνεννόηση μεταξύ των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας, την οποία ο Τραμπ και ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από κοινού χαιρέτησαν στη συνάντηση της 16ης Μαΐου.

Ωστόσο οι δύο χώρες έχουν διαφορετική άποψη για τον τρόπο διαχείρισης της ασταθούς Μέσης Ανατολής. Η Άγκυρα, από την πλευρά της, εστιάζει στην προσπάθεια διασφάλισης της εδαφικής της ακεραιότητας -ένας στόχος που περιλαμβάνει το να κρατήσει τους Κούρδους διχασμένους και να εμποδίσει τη δημιουργία μιας αυτόνομης περιοχής στη Συρία. Η Ουάσινγκτον και η Μόσχα, από την άλλη, παρεμβαίνουν σε αυτό το σχέδιο με τη θέσπιση ουδέτερων ζωνών μεταξύ των τουρκικών στρατευμάτων και των Κούρδων μαχητών που καταδιώκουν.

Στην πραγματικότητα, τις τελευταίες λίγες εβδομάδες, η Τουρκία έχει υποστεί μεγάλα πλήγματα από τις μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις στο συριακό πεδίο. Μόλις πριν ταξιδέψει ο Ερντογάν στις αρχές Μαΐου στο Σότσι για να συναντήσει το Ρώσο πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, ρωσικά στρατεύματα εγκλώβισαν τις τουρκικές δυνάμεις γύρω από το κουρδικό καντόνι Αφρίν, αναχαιτίζοντας προσωρινά την επίθεσή τους ενάντια στις Μονάδες Προστασίας του Κουρδικού Λαού (YPG) στη Βόρεια Συρία.

Η κίνηση ήρθε λίγο αφότου αμερικανικά και ρωσικά στρατεύματα μπλόκαραν την προώθηση της Άγκυρας ενάντια στις κουρδικές πολιτοφυλακές, κοντά στην πόλη Μανμπίτζ. Έπειτα, ελάχιστες μέρες πριν την επίσκεψη του Ερντογάν στο Λευκό Οίκο, η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε την πρόθεσή της να εξοπλίσει άμεσα τους εχθρούς της Άγκυρας, το κουρδικό YPG.

Φυσικά, κανείς δεν ανάμενε από τις Ηνωμένες Πολιτείες να αποσύρουν τη στήριξή τους στους Κούρδους, απλά για να ηρεμήσει η Τουρκία. Πρώτη προτεραιότητα της Ουάσινγκτον στην περιοχή, εξάλλου, είναι να διατηρήσει τη δυναμική της επίθεσής της κατά των μαχητών του Ισλαμικού Κράτους στη Ράκα. Και εκτός κι αν η Τουρκία αναπτύξει μαζικά δικές της δυνάμεις, κάτι που δεν είναι προετοιμασμένη να κάνει, οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν έχουν ικανοποιητική εναλλακτική στους συμμάχους από το YPG.

Άκόμη κι έτσι, η Ουάσινγκτον θα βρει άλλους τρόπους να συνεργαστεί με την Άγκυρα και να την αποτρέψει να στοχοποιήσει τους Κούρδους μαχητές στους οποίους βασίζονται οι ΗΠΑ για τη μάχη στη Ράκα. Για παράδειγμα, η Ουάσινγκτον λέγεται πως έχει διαβεβαιώσει την Άγκυρα πως το YPG δεν θα κρατήσει την πόλη μετά την εκκαθάρισή της, θα έχει δευτερεύοντα ρόλο στην επίθεση και θα λάβει λίγα μόνο «ευαίσθητα» όπλα για να αποθαρρυνθεί η εξάπλωσή τους στους Κούρδους μαχητές που δραστηριοποιούνται στην Τουρκία.

Η ανταλλαγή πληροφοριών -αυτή τη στιγμή καυτό θέμα στο Λευκό Οίκο, εν μέσω αναφορών για μια αμφιλεγόμενη απόφαση για αποκάλυψη ευαίσθητων πληροφοριών στη Ρωσία- θα προσφέρει και μια ευκαιρία συνεργασίας με την Τουρκία. Κατά πάσα πιθανότητα, η Ουάσινγκτον θα δεσμευτεί να μοιραστεί τυχόν ευαίσθητες πληροφορίες που αφορούν στο PKK, την κύρια κουρδική μαχητική οργάνωση που δραστηριοποιείται στην Τουρκία η οποία θεωρείται ξένη τρομοκρατική οργάνωση για τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Αν και στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου ο Τραμπ υπογράμμισε και την κρίσιμη συνεργασία της Τουρκίας με τη Δύση την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου, δεν υπάρχει αμφιβολία πως η ισλαμιστική και λαϊκίστικη ατζέντα του Ερντογάν έχει θορυβήσει τη Δύση τα τελευταία χρόνια.

Η Τουρκία δεν είναι η ίδια χώρα που ήταν κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, οπότε ήταν πιο κοσμική, πιο κοντά στην νοοτροπία της Δύσης και ανυπομονούσε να προσχωρήσει στην ομπρέλα ασφαλείας του ΝΑΤΟ. Αντίθετα, η Τουρκία του σήμερα πιστεύει πως οι Ηνωμένες Πολιτείες είναι κάπως αφελείς αναφορικά με τη Μέση Ανατολή προσποιούμενες πως κράτη εξακολουθούν να υπάρχουν εκεί που αναδύθηκαν κενά εξουσίας.

Όπως το βλέπει η Άγκυρα, το Ιράκ και η Συρία έχουν ήδη ρημαχτεί. Δεν υπάρχει λογική στο να ενεργεί λες και η Βαγδάτη ή η Δαμασκός μπορούν να δίνουν διαταγές σε όλη την έκταση της χώρας τους. Έτσι, η Τουρκία έχει αντ' αυτού προσπαθήσει να συνεργαστεί με ορισμένους τοπικούς παίκτες, ακόμη κι αν αυτό γίνεται σε βάρος των κεντρικών κυβερνήσεων, ενώ επεκτείνει τη δική της παρουσία στη γειτονιά της.

Η Άγκυρα προσπαθεί να δημιουργήσει χώρο για να κάνουν την εμφάνισή τους μετριοπαθείς ισλαμιστικές κυβερνήσεις σε όλη την περιοχή -μια στρατηγική εξαιτίας της οποίας είναι στα μαχαίρια με χώρες που απειλούνται από την άνοδο των πολιτικών ισλαμιστών, όπως η Αίγυπτος, η Ιορδανία, το Ισραήλ και μέλη του Συμβουλίου Συνεργασίας του Κόλπου. Η δική τους διαφωνία, με τη σειρά της, έχει περιπλέξει τις προσπάθειες των Ηνωμένων Πολιτειών να σταθεροποιήσουν την περιοχή.

Επιπλέον ο Ερντογάν πιθανότατα ανέφερε στον Τραμπ και δύο δύσκολες νομικές υποθέσεις όσο ήταν στην Ουάσινγκτον. Η μία αφορά στο μακροχρόνιo αίτημα της Τουρκίας για την έκδοση του κληρικού Φετουλά Γκιουλέν, τον οποίο η Άγκυρα έχει κατηγορήσει πως ήταν ο ηθικός αυτουργός του αποτυχημένου πραξικοπήματος του 2016 κατά του Ερντογάν. Αλλά το αμερικανικό νομικό σύστημα δεν επιτρέπει την έγκριση ενός γρήγορου και απλού αιτήματος τέτοιας φύσης. Ακόμη κι αν ο Τραμπ ήθελε να κάνει στον Τούρκο πρόεδρο τη χάρη να βελτιώσει τη συνεργασία τους, και πάλι ένας Αμερικανός ομοσπονδιακός δικαστής θα έπρεπε να αποφανθεί για το αν υπάρχουν επαρκείς πιθανές υπόνοιες πως ο Γκιουλέν διέπραξε έγκλημα για το οποίο αξίζει να εκδοθεί και να δικαστεί με δίκαιο τρόπο στην Τουρκία (ανησυχίες για αυτό το τελευταίο ολοένα αυξάν ονται εν μέσω επιθετικής εκκαθάρισης των πολιτικών αντιπάλων του Ερντογάν.) Η υπόθεση έπειτα θα ήταν αρμοδιότητα του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, που θα έπαιρνε και την τελική απόφαση.

Υπάρχει και μία άλλη, λιγότερο γνωστή υπόθεση που ανησυχεί τον Ερντογάν. Ένας Τούρκος επιχειρηματίας που έχει γεννηθεί στο Ιράν, ο Ρεζά Ζαράμπ, συνελήφθη πέρυσι στις Ηνωμένες Πολιτείες, κατηγορούμενος ότι χρησιμοποίησε το αμερικανικό τραπεζικό σύστημα για να βοηθήσει το Ιράν να αποφύγει τις κυρώσεις. Η υπόθεση αποκαλύφθηκε για πρώτη φορά όταν γκιουλενιστές εισαγγελείς έθεσαν υπό κράτηση μέλη του στενού κύκλου του Ερντογάν για σχετικές κατηγορίες για διαφθορά το Δεκέμβριο του 2013, πυροδοτώντας τη μάχη των γκιουλενιστών με την κυβέρνηση Ερντογάν.

Αν και ο Τούρκος πρόεδρος απέρριψε τη δικαστική διερεύνηση και έχει αποβάλλει τους γκιουλενιστές από την κυβέρνησή του, οι Ηνωμένες Πολιτείες εντείνουν τις διαδικασίες. Έτσι ο Ερντογάν εδώ και καιρό ζητά αθόρυβα από την Ουάσινγκτον να αποσύρει τις κατηγορίες κατά του Ζαράμπ, μην τυχόν και κάποιος δικαστικός συμβιβασμός ή μια δίκη, αποκαλύψουν επιπρόσθετες ενοχοποιητικές αποδείξεις κατά του προέδρου.

Ο πρώην δήμαρχος της πόλης της Νέας Υόρκης, Ρούντι Τζουλιάνι, και ο πρώην γενικός εισαγγελέας, Μάικλ Μουκέισι, είναι μέλη της νομικής ομάδας του Ζαράμπ, αυξάνοντας τις εικασίες πως ο Ερντογάν μπορεί να βασιστεί στις προσωπικές σχέσεις του με τον Τραμπ στην προσπάθεια να διαπραγματευτεί μια συμφωνία.

Μέχρι στιγμής, δεν υπάρχει λόγος να πιστεύουμε πως ο Λευκός Οίκος θα ικανοποιήσει μια τέτοια συμφωνία. Αλλά δεν μπορούμε να αρνηθούμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν στα χέρια τους δύο διαπραγματευτικά χαρτιά, την ώρα που προσπαθούν να διαχειριστούν τις εντάσεις με την Τουρκία στο συριακό πεδίο.

Η Άγκυρα, στο μεταξύ, θα συνεχίσει να αμφισβητεί τη δέσμευση της Ουάσινγκτον να περιορίσει το YPG όσο θα εκτυλίσσεται η μάχη για τη Ράκα. Η Τουρκία, πάντως, έχει μακροπρόθεσμους στόχους. Γιατί η Άγκυρα ξέρει πως όταν η μάχη κατά του Ισλαμικού Κράτους θα φτάνει στο τέλος της, για άλλη μια φορά θα υπάρχει χώρος για «διαίρει και βασίλευε» στην περιοχή των Κούρδων.

Stratfor
Πηγή Euro2day



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Μαΐ 2017


Του Μιχάλη Ιγνατίου

Οι αποκαλύψεις για τον Μάικλ Φλιν, τον πρώην σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, είναι συγκλονιστικές και καταιγιστικές. Όχι μόνο για την υπόθεση των σχέσεων του -όπως υποστηρίζουν οι μυστικές υπηρεσίες των ΗΠΑ- με τους Ρώσους και απευθείας με τον Πρόεδρο Βλαντιμίρ Πούτιν, και οι οποίες απομένει να αποδειχθούν από τις έρευνες…

Οι αποκαλύψεις αφορούν και την Ελλάδα και την Κύπρο, παρά το γεγονός ότι δεν γνωρίζουμε ακόμα με ακρίβεια το είδος της ανάμειξης του σε πολιτικές ενέργειες εναντίον της Αθήνας και της Λευκωσίας, πέραν της επιβολής ως στοιχείο της αμερικανικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής των τουρκικών θέσεων. Αλλά, το γεγονός και μόνο, ότι ήταν υπάλληλος τουρκικής εταιρείας, ο ιδιοκτήτης της οποίας είναι φίλος του Ταγίπ Ερντογάν, αρκεί.

Δεν χρειάζεται άλλη απόδειξη. Τα χρήματα έδινε ο επιχειρηματίας, αλλά ήταν της τουρκικής κυβέρνησης.

Γιατί είχε τόσο ενδιαφέρον ο πρόεδρος της Τουρκίας στον πρώην αρχηγό της DIA επί προεδρίας Μπάρακ Ομπάμα, για να αναλάβει προσωπικά το “Project Flynn”, όπως διαβαθμίστηκε στην Τουρκική Προεδρία; Διότι είχε σοβαρότατες σχέσεις με το στρατιωτικό κατεστημένο της Ουάσιγκτον, επηρέαζε αποφάσεις στο Πεντάγωνο και υπήρχε τότε η πληροφορία ότι ανέπτυξε φιλική σχέση με τον τότε υποψήφιο του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος και σημερινό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ.

Ποια είναι τα θέματα που ενδιαφέρουν σφόδρα την Τουρκία;
  • Οι Κούρδοι της Συρίας (YPG), οι οποίοι εξελίσσονται σε επικίνδυνη δύναμη για την ‘Αγκυρα. Η ενδυνάμωση των Κούρδων με την χορήγηση αμερικανικού πολεμικού υλικού, και η πιθανή νίκη των συμμαχικών δυνάμεων στη Ράκκα, μπορεί να είναι η αρχή για δυσάρεστες καταστάσεις για την Τουρκία. Οι μαχητές του YPG έχουν στενή συνεργασία με τους αντάρτες του PKK, και η πιθανή επίσημη αυτονομία των Κούρδων της Συρίας θα δημιουργήσει μία ισχυρή εχθρική δύναμη, ακριβώς δίπλα στο τουρκικό Κουρδιστάν.
  • Η Κύπρος, όπου η Τουρκία διατηρεί χιλιάδες κατοχικά στρατεύματα, είναι μεν μικρή αλλά έχει φωνή στην ενωμένη Ευρώπη όπου δημιουργεί προβλήματα στον Ερντογάν. Πάνω απ’ όλα, είναι η διαχρονική ενεργειακή της πολιτική, που εξοργίζει τον πρόεδρο της Τουρκίας. Οι συνεργασίες με το Ισραήλ και την Αίγυπτο τον θυμώνουν και τον αποξενώνουν από τα τεκταινόμενα στη Μεσόγειο. Την ίδια στιγμή, το Κάιρο και το Εβραϊκό Κράτος έχουν αρπάξει την πρωτοκαθεδρία στη Μεσόγειο από την Τουρκία, η οποία έχασε και όλα τα ερείσματά της στην περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βορείου Αφρικής.
  • Το Αιγαίο Πέλαγος παραμένει πάντα το όνειρο κάθε Τούρκου πολιτικού. Η Άγκυρα έχει εκπονήσει σχέδια εναντίον της Ελλάδας, τα οποία επιβεβαιώνονται και ανανεώνονται σε κάθε συνεδρίαση του τουρκικού Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας. Ας μην τρέφουμε αυταπάτες…
Γι’ αυτά τα τρία θέματα, που έβλεπε να τα χάνει μετά τον Μάϊο του 2013, όταν ο Ερντογάν «σκοτώθηκε» μέσα στον Λευκό Οίκο με τον τότε πρόεδρο Ομπάμα -στη διάρκεια του περίφημου δείπνου των «Εξι»- έπρεπε να κάνει κάτι ο πρόεδρος της Τουρκίας. Τα ραντάρ των πρακτόρων της στην Αμερική εντόπισαν εύκολα τον κ. Φλιν, ο οποίος διατηρούσε σχέσεις, λόγω της προηγούμενης θητείας του, με Τούρκους στρατηγούς. Προφανώς εντόπισαν και μία ροπή που είχε στο χρήμα. Δεν εξηγείται διαφορετικά ότι «μπήκε αμέσως στο μισθολόγιο» της Τουρκίας, όπως το έθεσε σε συζήτησή μας βετεράνος διπλωμάτης. Βεβαίως, δεν πρόκειται για αποκάλυψη, διότι τα αμερικανικά μέσα ενημέρωσης βρίθουν με πληροφορίες για την αδιάντροπη και ανάρμοστη σχέση του με τους Τούρκους. Ήταν κανονικά ένα πληρωμένο πιστόλι ο Μαικλ Φλιν, ο οποίος βρισκόταν σε διατεταγμένη υπηρεσία εναντίον των Κούρδων, της Ελλάδας, της Κύπρου, αλλά και των Αρμενίων.

Αποδεικνύεται πλέον ότι ήταν ο άνθρωπος -με εντολή της Τουρκίας- που σταμάτησε στα τέλη Ιανουαρίου-αρχές Φεβρουαρίου την επίθεση εναντίον των τζιχανιστών στη Ράκα, επειδή τα σχέδια του Πενταγώνου, που εκπόνησε η κυβέρνηση του Μπάρακ Ομπάμα, πρόβλεπαν ακριβώς αυτό που αποφάσισε ο Πρόεδρος Τραμπ:
  • Τον εξοπλισμό των Κούρδων της Συρίας, και την ανάληψη της στρατιωτικής ευθύνης της επιχείρησης από τους μαχητές του YPG.
Λόγω της θέσης που κατείχε, ως ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Τραμπ, θα μπορούσε να κατηγορηθεί και για προδοσία και δεν περιαυτολογώ. Η απόλυση του λόγω των ανακρίσεων για τις σχέσεις του και με τη Ρωσία, διέσωσε την επιχείρηση εναντίον των τζιχανιστών, η οποία έλαβε πλέον το πράσινο φως σε ανώτατο επίπεδο. Τα σχέδια επίθεσης φέρουν την υπογραφή του προέδρου των Ηνωμένων Πολιτειών.

Αυτό που ενδιαφέρει πρωτίστως εμάς, είναι η ζημία που προκάλεσε στην Ελλάδα και την Κύπρο. Ενώ είχε δεχθεί -μετά από την επιμονή του Ρεινς Πρίμπους- να ξεκινήσει ένα διάλογο με τον υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκο Κοτζιά, ο οποίος του παρουσίασε με πολύ έξυπνο τρόπο τις στρατηγικές δυνατότητες της χώρας μας, στην πραγματικότητα είχε ενστερνιστεί πλήρως τις τουρκικές θέσεις στα θέματα του Αιγαίου και του Κυπριακού. Οι Έλληνες και Κύπριοι διπλωμάτες, αλλά και εμείς οι δημοσιογράφοι, είχαμε εντοπίσει το εχθρικό περιβάλλον που δημιούργησε για τα ελληνικά και κυπριακά συμφέροντα. Είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε ότι δεν δεχόταν να συζητήσει καν τα επιχειρήματα της Αθήνας και της Λευκωσίας.

Η αποχώρησή του από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου είναι ευλογία για τις ελληνικές και τις κυπριακές θέσεις. Αυτό δεν σημαίνει ότι έχει διαφοροποιηθεί σε μεγάλο βαθμό η αμερικανική πολιτική από την εποχή Ομπάμα, αλλά τουλάχιστον οι συζητήσεις γίνονται χωρίς το βάρος των πληρωμένων -από την Τουρκία- οδηγιών και κατευθύνσεων του κ. Φλιν, ο οποίος επέβαλε την άνευ προηγουμένου φιλοτουρκική πολιτική του και σε γραφειοκράτες του Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Όσο υπηρετούσε στον Λευκό Οίκο, η κατάσταση για την Ελλάδα και την Κύπρο ήταν θλιβερή.

Η αποκάλυψη ότι ο σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του Λευκού Οίκου πληρωνόταν από την Τουρκία προκαλεί τρόμο. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για ένα σύστημα που έχει ροπή στον χρηματισμό. Αλλά εδώ μιλάμε για τον πιο σημαντικό σύμβουλο του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος δεν λάμβανε οδηγίες από τον εργοδότη του, αλλά από την Τουρκία.

Όταν έρθει η στιγμή, ο πρωθυπουργός της Ελλάδας και ο Πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας πρέπει να ασχοληθούν με το μείζον αυτό ζήτημα και να θέσουν τις ανησυχίες τους στην αμερικανική κυβέρνηση. Διότι τίθεται και ένα άλλο ζήτημα: Μήπως η Ελλάδα και η Κύπρος χάνουν διπλωματικά και όχι μόνο όλα αυτά τα χρόνια, επειδή κάποιοι αξιωματούχοι, που ασχολούνται με την περιοχή μας, έχουν ανάρμοστες σχέσεις με την Τουρκία; Είναι πολύ πιθανόν…
  • ΥΣΤΕΡΟΓΡΑΦΟ: Δύο πρώην πρόεδροι της αμερικανικής Βουλής των Αντιπροσώπων, ο Ρίτσαρντ Γκέπχαρντ, υπέρμαχος παλαιότερα των ελληνικών και των κυπριακών θέσεων, και ο παιδόφιλος Ντένις Χάστερτ, είναι δύο τρανταχτές αποδείξεις για τον τρόπο δράσης των ξένων κυβερνήσεων στην Ουάσιγκτον. Ο πρώτος, μόλις αποχώρησε από τη Βουλή, αναδείχθηκε στον αρχιλομπίστα της τουρκικής κυβέρνησης, η οποία τον πληρώνει και σήμερα με εκατομμύρια δολάρια. Ο δεύτερος, ο οποίος ζούσε μία διπλή κρυφή ζωή, «πιάστηκε» από τους Τούρκους στα πράσα και έγινε ο απόλυτος πράκτοράς του. Η ιστορία θα γράψει ότι ηττήθηκε το νομοσχέδιο για αναγνώριση της Αρμενικής Γενοκτονίας επειδή ο Χάστερτ εκβιαζόταν λόγω της παιδοφιλίας του από τους Τούρκους.
ΕΝΑ ΣΟΒΑΡΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΡΟΛΟ ΤΟΥ ΦΛΙΝ, ΕΓΡΑΨΕ Ο ΑΝΑΛΥΤΗΣ Noah Feldman ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΟΥ BLOOMBERG

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η προεδρία Τραμπ διέταξε "εκστρατεία εξόντωσης" των τζιχαντιστών στο Ιράκ και στη Συρία, ώστε να μειωθεί στο ελάχιστο ο αριθμός των ξένων μαχητών που επιστρέφουν στις χώρες τους, δήλωσε ο αμερικανός υπουργός Άμυνας Τζιμ Μάτις.

Αυτή η "εκστρατεία εξόντωσης" σημαίνει κυρίως ότι οι δυνάμεις του συνασπισμού στο εξής "περικυκλώνουν" τις θέσεις του Ισλαμικού Κράτους πριν επιτεθούν, προκειμένου οι τζιχαντιστές να μην μπορούν να διαφύγουν και ανασυνταχθούν αλλού, εξήγησε ο υπουργός Άμυνας κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου αργά χθες στο Πεντάγωνο.

"Εν ολίγοις, πρόθεσή μας είναι ότι οι ξένοι μαχητές να μην διαφεύγουν" ή τουλάχιστον ο αριθμός αυτών που καταφέρνουν να διαφεύγουν να "είναι πολύ μειωμένος", δήλωσε ο Μάτις. "Οι ξένοι μαχητές συνιστούν στρατηγική απειλή, αν επιστρέψουν στην Τυνησία, στην Κουάλα Λουμπούρ, στο Παρίσι, στο Ντιτρόιτ ή αλλού".

Η απόφαση αυτή της περικύκλωσης πριν από την επίθεση είναι μία από τις δύο πρωτοβουλίες που έλαβε ο Ντόναλντ Τραμπ μετά το σχέδιο επιτάχυνσης της εκστρατείας κατά του Ισλαμικού Κράτους, που του κατατέθηκε στα τέλη Φεβρουαρίου από το Πεντάγωνο, δήλωσε ο υπουργός Άμυνας.

Σύμφωνα με τον Μάτις, η άλλη απόφαση του προέδρου Τραμπ ήταν να αναθέσει τη λήψη περισσότερων αποφάσεων στους στρατιωτικούς διοικητές των επιχειρήσεων.

Σύμφωνα με τον Μάτις, το ΙΚ έχει χάσει το 55% του εδάφους που κατείχε στο Ιράκ και στη Συρία, ενώ τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι απελευθερώθηκαν από τον ζυγό της τζιχαντιστικής οργάνωσης.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Αλέξης Ζακυνθινός

«Σε ελεύθερη πτώση τα ποσοστά αποδοχής του προέδρου Trump…μόλις το 38% εγκρίνει το κυβερνητικό του έργο, ενώ το 56% το αποδοκιμάζει» αναφέρουν τα ΜΜΕ των Η.Π.Α. που αναπαράγονται από όλα τα υπόλοιπα στον πλανήτη, τα οποία έχουν συνηθίσει να μην εξετάζουν καμία είδηση να μην επιτρέπουν στους δημοσιογράφους τους να σκέφτονται και να κρίνουν με την κοινή λογική αυτά που διαβάζουν.

Ορισμένοι όμως από αυτούς που αρνούνται τη χειραγώγηση, δηλώνουν πως ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών δέχεται μία πρωτόγνωρη επίθεση από το αμερικανικό βαθύ κράτος – από τις μυστικές υπηρεσίες εθνικής ασφάλειας, καθώς επίσης από τα νεοφιλελεύθερα ΜΜΕ που δεν έχει προηγούμενο (πηγή). Η βασική κατηγορία εναντίον του είναι η εθνική προδοσία – η παράνομη διασύνδεση του με τη Ρωσία, στην οποία έχει δήθεν δώσει πληροφορίες που αφορούν την εθνική ασφάλεια της χώρας του.

Παρά το ότι τώρα η ρωσική κυβέρνηση είναι πρόθυμη να παραδώσει στα αμερικανικά ΜΜΕ τα πρακτικά της συνάντησης του προέδρου Trump με τον υπουργό εξωτερικών της, για να τεκμηριωθεί πως οι κατηγορίες είναι ψευδείς, τα ΜΜΕ αδιαφορούν – αφού η πρόθεση τους δεν είναι άλλη, από την ανατροπή του.

Το γεγονός αυτό συμπεραίνεται επίσης από τις τελευταίες «ειδήσεις» που διασπείρουν, σύμφωνα με τις οποίες ο κ. Trump προσπάθησε να δωροδοκήσει το διευθυντή του FBI, για να μην εξετασθεί σε σχέση με τις ρωσικές έρευνες – κάτι που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την κοινή λογική, αφού φυσικά κανένας πρόεδρος δεν έχει ανάγκη να δωροδοκήσει κάποιον για τέτοια θέματα.

Περαιτέρω, ο γνωστός καθηγητής κ. S. Cohen αναφέρει ότι, η μεγαλύτερη απειλή για την εθνική ασφάλεια είναι η επίθεση εναντίον του κ. Trump (πηγή) – από την 4η εξουσία των Η.Π.Α., από την «κοινότητα» των μυστικών υπηρεσιών που ουσιαστικά διαχειρίζονται την εξωτερική πολιτική της υπερδύναμης, προς όφελος της βιομηχανίας πολέμου που κοστίζει στους φορολογουμένους πάνω από 1.000 δις $ ετησίως.

Ο ίδιος υπενθύμισε πως όταν το 2016 ο Obama επεξεργάσθηκε μία συμφωνία με το Ρώσο πρόεδρο, σχετικά με τη στρατιωτική συνεργασία τους στη Συρία, καθώς επίσης με την ανταλλαγή πληροφοριών μεταξύ τους όπως συμβαίνει σήμερα με τον κ. Trump, λίγες ημέρες αργότερα οι Η.Π.Α. σκότωσαν Σύριους στρατιώτες παραβιάζοντας τη συμφωνία – φυσικά εν αγνοία του κ. Obama.

Κάτι ανάλογο έχει συμβεί στο παρελθόν με τον J.F. Kennedy που δολοφονήθηκε τολμώντας να μπλοκάρει την εισβολή στην Κούβα και να αναφερθεί στον τερματισμό του Ψυχρού Πολέμου ή με τον Nixon που ήθελε να εκτονώσει τις εντάσεις με την Κίνα και τη Ρωσία, καθώς επίσης να αποχωρήσει από το Βιετνάμ – με αποτέλεσμα να τοποθετηθεί στο στόχαστρο των ΜΜΕ (Washington Post, Watergate).

Στα πλαίσια αυτά, όταν ο πρόεδρος Trump δήλωσε πως έπρεπε να εξομαλυνθούν οι σχέσεις με τη Ρωσία, καθώς επίσης να επανεξετασθούν οι σκοποί του ΝΑΤΟ, οπότε να πάψει να υπάρχει εχθρός και να ζημιωθεί η βιομηχανία πολέμου και ασφάλειας των Η.Π.Α. που «επιδοτείται» με 1.000 δις $ ετησίως από τους αμερικανούς φορολογουμένους, τοποθετήθηκε στο στόχαστρο του βαθέως κράτους: του συγκροτήματος στρατού και ασφάλειας που συνεργάζεται με τη Wall Street και με το πανίσχυρο ισραηλινό λόμπι.

Ως εκ τούτου το πιθανότερο είναι να ανατραπεί, έτσι ώστε να μην τολμήσει κανένας άλλος πολιτικός να προβεί σε «λαϊκιστικές εκκλήσεις» προς τους Πολίτες – υπενθυμίζοντας πως η πρώτη επίσημη ομιλία του αμερικανού προέδρου αποτέλεσε σοκ για τον πλανήτη και ειδικά για το ακραίο νεοφιλελεύθερο κατεστημένο, το οποίο διαπίστωσε έντρομο πως ο κόσμος που έχει δημιουργήσει τίθεται υπό αμφισβήτηση, από ένα δικό του επιτυχημένο μέλος (άρθρο).

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

19 Μαΐ 2017


Γράφει ο Σπύρος Ριζόπουλος

Για όσους έχουν ζήσει και γνωρίζουν τους ρυθμούς της αμερικανικής πρωτεύουσας, τα όσα διαδραματίστηκαν έξω από την τουρκική πρεσβεία κατά την επίσκεψη του Ερντογάν, συνιστούν ένα μεγάλο σοκ για την Ουάσινγκτον.

Οι διαδηλώσεις με αφορμή την επίσκεψη κάποιου ξένου ηγέτη στην πρωτεύουσα των ΗΠΑ δεν είναι ασφαλώς κάτι ασυνήθιστο. Στις περισσότερες των περιπτώσεων πρόκειται για μερικές δεκάδες διαδηλωτές και μια μικρή αστυνομική δύναμη είναι αρκετή για να περιφρουρεί την τάξη.

Το ίδιο θα μπορούσε να έχει συμβεί και στην περίπτωση του Ερντογάν. Μαζεύτηκαν καμιά τριανταριά Κούρδοι, μερικοί Αρμένιοι και το πολύ πολύ να ήταν εκεί και κανένας Έλληνας εστιάτορας. Θα φώναζαν μερικά συνθήματα κι όλα θα τέλειωναν απλά και ήσυχα. Όμως τα πράγματα εξελίχθηκαν πολύ διαφορετικά κι αυτό οφείλεται στη «νευρικότητα» που υπάρχει στο καθεστώς Ερντογάν, ιδίως μετά το πραξικόπημα, η οποία όπως φαίνεται δεν περιορίζεται στο εσωτερικό της χώρας αλλά ακολουθεί τον ίδιο τον Τούρκο πρόεδρο, όπου κι αν αυτός βρίσκεται.

Σε αντίθεση με ό,τι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς, δεν ήταν οι λιγοστοί διαδηλωτές αυτοί που κινήθηκαν επιθετικά. Ήταν οι άντρες της προσωπικής ασφάλειας του Ερντογάν, οι οποίοι άρχισαν ξαφνικά να ξυλοκοπούν τους διαδηλωτές και να φέρνουν τους αμερικανούς αστυνομικούς σε μια θέση που μάλλον δεν είχαν ξαναβρεθεί ποτέ. Να μη ξέρουν ποιον να απωθήσουν και ποιον να προστατεύσουν. Να δείχνουν να τα έχουν προς στιγμή χαμένα, μέχρι τουλάχιστον να λάβουν σαφείς εντολές για το ποιοι είναι οι «κακοί» στη συγκεκριμένη περίπτωση.

Διότι το να γίνονται συμπλοκές αλλά και συλλήψεις μελών της προσωπικής φρουράς ενός ηγέτη ξένης χώρας που βρίσκεται σε επίσημη επίσκεψη είναι κάτι πρωτοφανές για τα χρονικά της Ουάσινγκτον και προσωπικά μπορώ να καταλάβω το μέγεθος αυτού του σοκ.

Ο κόσμος των λεπτών ισορροπιών και της διπλωματικής αβρότητας στον οποίο είναι συνηθισμένη η Ουάσινγκτον φαίνεται πως δεν υπάρχει πλέον. Ο Ερντογάν είναι ένα νέο είδος ηγέτη, ο οποίος χρησιμοποιεί το θεσμικό πλαίσιο της τυπικής δυτικής δημοκρατίας μέχρι εκεί που το χρειάζεται για να έχει την απαιτούμενη νομιμοποίηση στη Δύση, όμως στην πραγματικότητα η δύναμη και η ισχύς του πηγάζει από το θρησκευτικό συναίσθημα. Κι αυτό οδηγεί τον ίδιο και το καθεστώς του σε απρόβλεπτες συμπεριφορές που απέχουν πολύ από τα δυτικά πρότυπα διακυβέρνησης.

Εκ των πραγμάτων λοιπόν οι ΗΠΑ είναι υποχρεωμένες να αναγνωρίσουν αυτή τη νέα πραγματικότητα και να προσαρμόσουν ανάλογα την πολιτική τους, διότι αυτή τη στιγμή τόσο οι ΗΠΑ όσο και η Ευρώπη δεν έχουν καμία πολιτική έναντι του Ερντογάν. Αντιδρούν μόνον ανακλαστικά σε κινήσεις και πρωτοβουλίες που αναλαμβάνει ο ίδιος ο Ερντογάν, χωρίς να έχουν ξεκάθαρο σχέδιο για το πώς να χειριστούν αυτό το ιδιότυπο κράμα ισλαμισμού και δημοκρατίας που ενσαρκώνει ο Τούρκος πρόεδρος.

Το γεγονός πως οι καταγγελίες όλου του αμερικανικού πολιτικού συστήματος για την παρακρατική δράση της φρουράς του Ερντογάν πέφτουνε «βροχή», δεν λέει τίποτα. Όπως επίσης τα «χαστούκια» που τρώει ο Ερντογάν στα αμερικανικά media μπορούν να κάνουν χαρούμενους μόνο μερικούς «θερμόαιμους» στην Ελλάδα που πανηγυρίζουν. Δεν ιδρώνει τ’ αυτί του Ερντογάν από τέτοια.

Το ζητούμενο για τη Δύση και κυρίως για τις ΗΠΑ είναι να βγούν από το «σοκ» που τους προκαλεί η Ερντογάν και να διαμορφώσουν πλέον μια ξεκάθαρη στρατηγική έναντι της Τουρκίας. Και για να το κάνουν αυτό, θα πρέπει πρώτα απ’ όλα να ξεκαθαρίσουν την άποψή τους, για το αν ο Ερντογάν μπορεί πλέον να θεωρείται ή όχι ένας αξιόπιστος εταίρος και σύμμαχος.

Για να λέμε τα πράγματα με τ’ όνομά τους, αυτό το «ξεκαθάρισμα» θα πρέπει να το κάνουν οι ΗΠΑ. Κι έχει πλέον επείγοντα χαρακτήρα. Ο Ερντογάν με όσα συνέβησαν στην Ουάσινγκτον, έδειξε πως δεν στρέφεται απλά εναντίον του κοσμικού κράτους στη χώρα του. Έδειξε πως μέσα στην ίδια την πρωτεύουσα των ΗΠΑ, μέσα στην «καρδιά» του δυτικού κόσμου, δεν έχει πρόβλημα να στραφεί εναντίον των ίδιων των αξιών της Δύσης.

Το να χτυπάει η φρουρά του με παρακρατικές μεθόδους διαδηλωτές μέσα στην Ουάσινγκτον, ως πολιτική συλλογιστική, δεν διαφέρει και πολύ από το χτύπημα στους «Δίδυμους Πύργους». Πρωτίστως πρόκειται για περιφρόνηση προς τις αξίες και τις αρχές του δυτικού πολιτισμού. Και δεν πρόκειται για «σχέδια επί χάρτου» αλλά για χειροπιαστή πραγματικότητα μπροστά στα έκπληκτα μάτια όλου του κόσμου.

Συνεπώς οι ΗΠΑ – για πρώτη φορά στη σύγχρονη ιστορία των αμερικανοτουρκικών σχέσεων – θα πρέπει να συμπεριλάβουν και σενάρια εξελίξεων χωρίς την Τουρκία. Κάτι ασφαλώς που θα πρέπει ταυτόχρονα να μεταφραστεί σε «υπερενίσχυση» της Ελλάδας.

Μέχρι να συμβεί όμως αυτό, ο Ερντογάν θα συνεχίζει το γνωστό «ανατολίτικο παζάρι», προκειμένου να πάρει όσα περισσότερα μπορεί, δίνοντας τα λιγότερα. Κι επειδή στο «παζάρι» αυτό διαχρονικά η Τουρκία έχει εξαιρετικές επιδόσεις, καλό είναι «να’ χουμε το νου μας»!

Πηγή RizopoulosPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Παντελής Δ. Καρύκας 

Ήλθε, είδε και απήλθε ο Ερντογάν χωρίς να λάβει τα όσα ζητούσε. Οι Κούρδοι, για την ώρα τουλάχιστον, αποτελούν ιδιαίτερο κομμάτι του αμερικανικού σχεδιασμού στην Συρία και δεν πρόκειται να θυσιαστούν.

Φαίνεται επίσης πως η Ουάσινγκτον δεν φοβήθηκε από τις άμεσες ή έμμεσες τουρκικές απειλές και το ρωσικό χαρτί που προσπαθεί να παίξει ο Ερντογάν, καθώς η κυβέρνηση Τραμπ, αλλά και το καθεστώς Πούτιν έχουν δείξει την πρόθεσή τους, κατά το κοινώς λεγόμενο, να τα βρουν.
Αν δε τα βρουν ο ρόλος της Τουρκίας, απλοϊκά δοθέντος, περιορίζεται δραματικά. Και ναι μεν οι ΗΠΑ θέλουν μια ισχυρή Τουρκία στα νώτα της Ρωσίας, αλλά πρωτίστως θέλουν μια σοβαρή και αξιόπιστη Τουρκία, κάτι που με τον σουλτάνο Ταγίπ τον Α΄στο τιμόνι απλώς δεν υπάρχει.
Αντίθετα υπάρχει μια Τουρκία που παλινωδεί, που απειλεί, που προκαλεί και με ίντριγκες προσπαθεί να σώσει την κατάσταση για την ίδια στην Συρία.

Ωστόσο ούτε η Ρωσία, ούτε πλέον οι ΗΠΑ έχουν κοινή οπτική με την Τουρκία επί του προκειμένου. Μια παράμετρος του ζητήματος πάντως αφορά το Ιράν και το Ισραήλ.

Εκεί η κατάσταση περιπλέκεται καθώς το Ιράν έχει στενή σχέση με τη Ρωσία, αλλά παράλληλα αποτελεί τον υπ’ αριθμό 1 εν δυνάμει αντίπαλο του Ισραήλ. Η Τουρκία και στο θέμα του Ιράν παίζει, τασσόμενη πότε υπέρ, πότε κατά γεγονός που δεν καθιστά ιδιαίτερα αξιόπιστη.
Από την άλλη πλευρά η Τουρκία πιέζει ασφυκτικά σε Αιγαίο και Κύπρο. Λίγες μόλις ώρες πριν από το ψευδοκράτος αφέθηκε να εννοηθεί πως αν η ελληνική πλευρά δεν υποχωρήσει τον Ιούνιο θα έχουμε θερμό επεισόδιο.

Με τον τρόπο αυτό αποκαλύπτεται η αδιέξοδη πολιτική που ακολουθήθηκε στο Κυπριακό καθώς η ελληνική πλευρά θεώρησε τον Ακιντζί καλόπιστο συνομιλητή.

Όσον αφορά την Ελλάδα, πέραν των βερμπαλισμών και της ρητορείας η πραγματικότητα δεν είναι ευχάριστη. Και μπορεί να βαυκαλιζόμαστε με τα προβλήματα που υπάρχουν στις ένοπλες δυνάμεις της απέναντι πλευράς, μετά το πραξικόπημα, αλλά το πλεονέκτημά μας αυτό, εάν υφίσταται, εν τέλει, δεν θα διαρκέσει για πάντα.

Ο χρόνος δεν εργάζεται υπέρ της Ελλάδος στο ισοζύγιο στρατιωτικής ισχύος με την Τουρκία, εφόσον η Αθήνα δεν σκέφτηκε, ποτέ, σοβαρά να επενδύσει στην Άμυνα τα πολλά τελευταία χρόνια.

Την ώρα που η Τουρκία κατασκευάζει οπλικά συστήματα, μόνη ή και συνεργασία με άλλες χώρες, και μάλιστα τα εξάγει και κερδίζει πολλά δολάρια από τις εξαγωγές αυτές, στην Ελλάδα υπάρχει τέλμα, ένα τέλμα παλαιότερο από την επταετή οικονομική κρίση.

Μοιραία, αν η κατάσταση αυτή συνεχιστεί η Ελλάδα, παρά τις καλές προθέσεις όλων θα αδυνατεί να προασπίσει τα συμφέροντά της, ελπίζοντας απλώς σε διπλωματικές συγκυρίες για να κρατηθεί.

Δυστυχώς κάτι τέτοιο δοκίμασαν και οι Παλαιολόγοι για να συγκρατήσουν τους Οθωμανούς. Το αποτέλεσμα είναι γνωστό και εορτάζεται, απέναντι, κάθε 29η Μαΐου, επέτειο της Αλώσεως.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Μαΐ 2017


Ο Ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής John McCain κάλεσε σήμερα να απελαθεί ο Τούρκος πρεσβευτής στις ΗΠΑ, έπειτα από τα βίαια επεισόδια που ξέσπασαν στην Ουάσιγκτον ανάμεσα σε μέλη του προσωπικού ασφάλειας του προέδρου της Τουρκίας Recep Tayyip Erdogan και ανθρώπους που συμμετείχαν σε μια διαδήλωση υπέρ της κουρδικής υπόθεσης.

«Θα πρέπει να ξαποστείλουμε τον πρέσβη τους από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. . .» τόνισε ο επικεφαλής της Επιτροπής Ενόπλων Δυνάμεων της Γερουσίας σε συνέντευξη που παραχώρησε στο τηλεοπτικό δίκτυο MSNBC.

«Εδώ είναι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής. Δεν βρισκόμαστε στην Τουρκία ή κάποια τριτοκοσμική χώρα. Ένα τέτοιο γεγονός δεν μπορεί να μείνει χωρίς διπλωματική απάντηση», δήλωσε ο Ρεπουμπλικάνος, σημειώνοντας πως είναι πιθανό να κινηθεί και η νομική διαδικασία.

Οι βίαιες συγκρούσεις ξέσπασαν την Πέμπτη μπροστά από την κατοικία του πρεσβευτή της Τουρκίας στην Ουάσινγκτον, Σερντάρ Κιλίτς, στην οποία επισκέφτηκε ο πρόεδρος Erdogan μετά την πρώτη συνάντησή του με τον Αμερικανό πρόεδρο Donald Trump στο Λευκό Οίκο.

Ο αρχηγός της Μητροπολιτικής Αστυνομίας της Ουάσιγκτον, Peter Newsham δεν έχει ακόμη επιβεβαιώσει ότι οι άνδρες που φορούσαν μαύρα κουστούμια ήταν Τούρκοι σωματοφύλακες, αλλά ένας μεγάλος αριθμός βίντεο των συγκρούσεων, καθώς και αναφορές αυτοπτών μαρτύρων φαίνεται να το υποδεικνύουν.

Σύμφωνα με την αστυνομία, που ξεκίνησε έρευνα για τα επεισόδια, έντεκα άνθρωποι και ένας αστυνομικός τραυματίστηκαν, ενώ δύο άνθρωποι συνελήφθησαν.

Με ανακοίνωσή της που αναρτήθηκε στο διαδίκτυο με σημερινή ημερομηνία, η τουρκική πρεσβεία τόνισε πως ομάδες «που συνδέονταν με το PKK, το οποίο οι ΗΠΑ και η Τουρκία χαρακτηρίζουν τρομοκρατική οργάνωση», συγκεντρώθηκαν χωρίς να έχουν λάβει καμία άδεια έξω από την κατοικία και «ξεκίνησαν να προκαλούν βίαια Τουρκοαμερικανούς πολίτες που είχαν προσέλθει ειρηνικά για να καλωσορίσουν τον πρόεδρο».

«Οι Τουρκοαμερικανοί πολίτες απάντησαν με νόμιμη αυτοάμυνα και ένας από αυτούς τραυματίστηκε σοβαρά», ανέφερε η πρεσβεία.

«Αυτοί είναι σωματοφύλακες του Erdogan», δήλωσε ο γερουσιαστής John McCain. «Κάποιος τους διέταξε να βγουν έξω και να ξυλοφορτώσουν αυτούς τους ειρηνικούς διαδηλωτές», πρόσθεσε.

Οι διαδηλωτές κράδαιναν την σημαία του κουρδικού Κόμματος της Δημοκρατικής Συρίας (PYD).

Με ανακοίνωση του το Στέιτ Ντιπάρτμεντ καταδίκασε τα βίαια επεισόδια «εκφράζοντας με τους πλέον έντονους όρους, την ανησυχία μας στην τουρκική κυβέρνηση», σημειώνεται σε ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν βλέπει (ούτε προσβλέπει) στη Δύση

Του Μιχάλη Ιγνατίου

Συμφώνησαν ότι διαφωνούν ή συμφώνησαν για τα θέματα που δεν συμφωνούν; Διαλέγετε και παίρνετε, αλλά αυτό που έχει μεγάλη σημασία είναι ότι οι ηγέτες των Ηνωμένων Πολιτειών και της Τουρκίας, δεν βρήκαν ακόμα το «χρυσό» σημείο επαφής που απαιτείται για να ξεπεράσουν τα προβλήματά τους.

Ο ένας βλέπει στην Ανατολή (προς τη Μόσχα και εσχάτως προς το Πεκίνο) και ο άλλος στη Δύση, στις αρχές υποτίθεται του Ατλαντισμού, που γέννησε τη Δυτική Συμμαχία. Πρόκειται για δύο διαφορετικούς κόσμους, αλλά και δύο διαφορετικές θρησκείες. Το τελευταίο ζήτημα είναι καθοριστικό για τον Αμερικανό πρόεδρο παρά το γεγονός ότι δεν είναι και ο πιο θρήσκος της γης. Είναι ζήτημα αν προσεύχεται ή αν πηγαίνει στην εκκλησία περισσότερες από πέντε φορές το χρόνο. Όμως, η χριστιανική θρησκεία είναι βασικό στοιχείο της πολιτικής του, και ο μουσουλμανισμός ο μεγάλος εχθρός του, ακριβώς επειδή αυτό πουλάει σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού στην Αμερική.

Στην Τουρκία λένε ότι “το βουνό γέννησε ένα ποντίκι”, για να περιγράψουν μία κατάσταση με απογοητευτικά αποτελέσματα, ενώ είχαν μεγάλες προσδοκίες, όπως στην περίπτωση της συνάντησης με τον Πλανητάρχη.

Όπως και να έχουν τα πράγματα, ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ και ο ομόλογός του της Τουρκίας, δεν βλέπουν με το ίδιο μάτι θέματα που άπτονται των στρατηγικών τους συμφερόντων. Με τον κ. Ερντογάν η Τουρκία αλληθωρίζει προς άλλες πολιτείες και αυτό είναι βέβαιο. Από τις ενημερώσεις που γίνονται εξάγεται το συμπέρασμα ότι υπάρχουν Αμερικανοί αξιωματούχοι που θεωρούν «χαμένη υπόθεση» την Τουρκία του Ταγίπ Ερντογάν. Όχι αυτή καθ’ αυτή την Τουρκία, η οποία σε περίπτωση πτώσης του σημερινού προέδρου προφανώς θα επιστρέψει στο αμερικανικό και το δυτικό μαντρί. Αλλά την Τουρκία με τον σημερινό πρόεδρό της. Οι αξιωματούχοι μπορούν να σου αραδιάσουν σε ένα λεπτό δέκα λόγους για τους οποίους πιστεύουν ότι η Τουρκία, όπως εξελίχθηκε τα τελευταία δέκα χρόνια, είναι μία επικίνδυνη χώρα με ένα απρόβλεπτο ηγέτη. Συνταγή… ”επιτυχίας”!

Εικοσιτέσσερις ώρες μετά την αναχώρηση του κ. Ερντογάν από την Ουάσιγκτον εύκολα διαπιστώνουμε ότι τα πρώτα συμπεράσματα για τη δύσκολη συνάντησή του με τον κ. Τραμπ είναι μία πραγματικότητα. Παρά το γεγονός ότι ο υφυπουργός Εξωτερικών Κοέν, προσπάθησε να θολώσει τα νερά νομίζοντας ότι ομιλεί σε… τουρκικό ακροατήριο, η αλήθεια είναι ότι η Τουρκία έχασε στο θέμα των Κούρδων της Συρίας (YPG), και έχασε δραματικά. Δεν υπάρχει δημοσιογράφος ή αναλυτής στην Ουάσιγκτον, που να πιστεύει ότι ο κ. Ερντογάν είχε το παραμικρό κέρδος στο θέμα της επιχείρησης εναντίον των τζιχαντιστών στη Ράκα.

Ο κ. Κοέν που ανήκει στο προηγούμενο σύστημα, άφησε να εννοηθεί ότι η συμφωνία με τους Κούρδους είναι συμφεροντολογική για τους Αμερικανούς και λίγο-πολύ, όταν ολοκληρωθεί η επιχείρηση εναντίον της Ράκας, τα πράγματα θα επιστρέψουν στην προηγούμενη κατάσταση.

Κοιτάξτε λογική: Να πολεμήσουν και να σκοτωθούν οι Κούρδοι, για να απαλλαγούν οι Αμερικανοί από το Ισλαμικό Κράτος, και στη συνέχεια να τους πουλήσουν.

Αναγκάστηκε να τα μαζέψει ο Αμερικανός υφυπουργός, αλλά η στάση του δείχνει και τη νοοτροπία των γραφειοκρατών. Πρόκειται για μία γραφειοκρατία που δεν έχει κανένα αίσθημα για τον οποιονδήποτε. Είναι η ίδια γραφειοκρατία που κόπτεται για τα ανθρώπινα δικαιώματα και στον κ. Ερντογάν επέλεξε να μην κάνει καμία αναφορά. Απαράδεκτη και καταδικαστέα συμπεριφορά, που δεν περιποιεί τιμή στην Αμερική.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Τουρκία θα ενεργήσει χωρίς να ρωτήσει κανέναν αν δεχθεί οποιαδήποτε είδους επίθεση από την Συριακή Κουρδική Πολιτοφυλακή YPG τόνισε ο Erdogan στον Trump, κατά τη διάρκεια της συνάντησης που είχαν στην Ουάσινγκτον αυτήν την εβδομάδα, σύμφωνα με τουρκικά μέσα ενημέρωσης.

Πριν από τη συνάντησή τους είχε προηγηθεί από πλευράς του Trump η έγκριση ενός σχεδίου για την ενίσχυση του YPG που ολοένα κερδίζει έδαφος προς τη Ράκκα, το οχυρό του Ισλαμικού Κράτους στη Συρία, γεγονός που επισκίασε τις συνομιλίες μεταξύ των δύο ηγετών, παρόλο που ο Erdogan δεν επέκρινε ευθέως την κίνηση αυτή.

Μιλώντας σε δημοσιογράφους στην τουρκική πρεσβεία, ο Erdogan υπογράμμισε τις ανησυχίες της Τουρκίας σχετικά με την κουρδική πολιτοφυλακή, την οποία η Άγκυρα θεωρεί ως επέκταση του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν που εδώ και δέκα χρόνια έχει εξεγερθεί στη νοτιοανατολική Τουρκία.

«Τους είπα ξεκάθαρα ότι εάν υπάρξει οποιαδήποτε επίθεση από του Κούρδους εναντίον της Τουρκίας, θα εφαρμόσουμε τους δεσμευτικούς κανόνες δικαίου χωρίς να ρωτήσουμε κανέναν», ανέφερε η εφημερίδα Sabah επικαλούμενα τα λόγια του Erdogan.

Ο Erdogan δήλωσε επίσης ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν λάβει τις αποφάσεις τους σχετικά με το θέμα της επιχείρησης στη Ράκκα και ότι η Τουρκία δεν μπόρεσε να συμμετάσχει, δεδομένης της συμμετοχής του YPG.

«Τους είπαμε πως δεν θεωρούμε υγιές να συνεργαστούμε με μια τρομοκρατική οργάνωση ώστε να δώσουμε τη λύση στη Ράκκα» ανέφερε ο Erdogan, αλλά δήλωσε ότι αναμένει πως θα δοθεί και στην Τουρκία ένας ρόλος σε σχέση με τη Συρία. «Πιστεύω ότι θα χτυπήσουν στην πόρτα μας για το θέμα της Συρίας», είπε χαρακτηριστικά.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Μαΐ 2017


Ο Αμερικανός Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ και ο Τούρκος ομόλογός του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, επιχείρησαν να δώσουν ένα μήνυμα «συνεργασίας κατά της τρομοκρατίας» στην κρίσιμη συνάντηση (για την Τουρκία) χθες στο Λευκό Οίκο παρά τη συνεχιζόμενη αντίφαση για τις αντίστοιχες θέσεις τους σχετικά με τις Μονάδες Προστασίας του Λαού (YPG), μιας συριακής κουρδικής ομάδας που η Τουρκία θεωρεί ως τρομοκρατική οργάνωση, αλλά ο Τραμπ ξεκαθάρισε πως θα συνεχίσει να συνεργάζεται μαζί τους.

Στη σύντομης διάρκειας συνάντησή τους (λιγότερο από 30 λεπτά) οι δυο ηγέτες δεν έφθασαν σε καμιά συμφωνία στα τρία μεγάλα ζητήματα που η Τουρκία είχε προτάξει και αναφέρονταν στους Κούρδους της Συρίας, την παράδοση του ιμάμη Γκιουλέν και την απελευθέρωση δυο επιχειρηματιών της οικογενείας του, που κρατούνται με βαριές κατηγορίες στις ΗΠΑ για παραβίαση αμερικανικών οικονομικών όρων.

Οι δηλώσεις τους

Οι ΗΠΑ θα «υποστηρίξουν κάθε προσπάθεια για τη μείωση της βίας στη Συρία και θα δημιουργήσουν ειρηνική λύση», δήλωσε ο Trump στους δημοσιογράφους μαζί με τον Ερντογάν μετά τη συνάντηση, την οποία τόνισε πως υπήρξε παραγωγική. Για να προσπαθήσει να μειώσει τη σοβαρή διπλωματική ήττα του Ερντογάν, είπε ότι η χώρα του «προσφέρει στήριξη στο τουρκικό έθνος στον αγώνα του κατά του (Ισλαμικού Κράτους του Ιράκ και του Λεβάντε] ISIL και του Κόμματος Εργατών του Κουρδιστάν/ΡΚΚ)».

Ο Ερντογάν έθεσε από την πλευρά του το ζήτημα του YPG, λέγοντας ότι η συνεργασία με τους των μαχητές του YPG στην περιοχή, είναι αντίθετη με τις συμφωνίες και «δεν θα γίνει δεκτή ποτέ», επιμένοντας να παρουσιάζει την πολιτική της Άγκυρας που πλέον με κάθε επισημότητα είναι αντίθετη με τις αμερικάνικες επιλογές.

Πρόσθεσε όμως, ότι «η Τουρκία θα συνεργαστεί με τις ΗΠΑ για την καταπολέμηση όλων των τρομοκρατικών ομάδων στην περιοχή» μην θέλοντας να κλείσει εντελώς την πόρτα στην Ουάσιγκτον.

Ο Ερντογάν δήλωσε ότι «ελπίζει και προσεύχεται» για μελλοντική διαβούλευση και συνεργασία για τη δημιουργία ενός «νέου θεμελίου» στις σχέσεις Τουρκίας – ΗΠΑ.

Οι δυο ηγέτες αναμενόταν να συνεχίσουν τις συζητήσεις τους στη διάρκεια επίσημου δείπνο που είχε προγραμματιστεί.

Από την πλευρά του, ο Τραμπ υποσχέθηκε ότι οι Η.Π.Α. θα παραδώσουν σύντομα στρατιωτικές παραγγελίες στην Τουρκία, που καθυστερούν.

Το γεγονός που έχει προκαλέσει την οργή της Άγκυρας, είναι ότι Τραμπ ενέκρινε την περασμένη εβδομάδα την άμεση όπλιση των μαχητών YPG με βαριά όπλα, σύμφωνα με τα οποία οι Η.Π.Α. θα παραδώσουν στο YPG ελαφρά όπλα, πυρομαχικά, πολυβόλα, τεθωρακισμένα οχήματα και μηχανικό εξοπλισμό, προτού αρχίσει η πολιορκία του ισλαμικού κράτους στη Ράκα. Οι αποστολές είχαν προετοιμασθεί και έτσι μπόρεσαν να παραδοθούν στις κουρδικές πολιτοφυλακές «πολύ γρήγορα», σύμφωνα με τον Αμερικανό Τζον Ντόριαν, εκπρόσωπο του αμερικανικού στρατού στη Βαγδάτη.

Ο Ερντογάν κατηγόρησε επίσης την απόφαση του Τραμπ για την στρατιωτική ενίσχυση των Κούρδων της ΣΥρίας γιατί αυτή βασίστηκε, όπως είπε, σε αξιωματούχους που έμειναν στις θέσεις τους, από τη διοίκηση του πρώην προέδρου Μπαράκ Ομπάμα.

Η επίσκεψη περιπλέκεται επίσης από τις εκκλήσεις της Τουρκίας για τις ΗΠΑ να λάβουν μέτρα για την έκδοση του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν που πιστεύεται ότι βρίσκεται πίσω από την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του Ιουλίου 2016. Ωστόσο, σύμφωνα με πολιτικούς αναλυτές στην Ουάσιγκτον αυτό είναι αδύνατον να προγραμματιστεί από την Αμερικανική κυβέρνηση καθώς έχει εμπλακεί η τοπική δικαιοσύνη στην Πενσυλβάνια, έδρα του Γκιουλέν. Μάλιστα υποστηρίζουν ότι σε πρόσφατη επίσκεψη του Τούρκου υπουργού Δικαιοσύνης στις ΗΠΑ και στη διάρκεια της συνάντησής του με τον Αμερικανό υπουργό Δικαιοσύνης κ Σέσιονς, ο τελευταίος του είπε ότι καταβάλλονται προσπάθειες να επιλυθεί το ζήτημα αλλά είναι εξαιρετικά δύσκολο και κυρίως χρονοβόρο.

Ίδια ήταν και η απάντηση σχετικά με την άμεση απελευθέρωση των δυο τούρκων επιχειρηματιών που κρατούνται από τις Ομοσπονδιακές αρχές για παραβίαση του Αμερικανικού εμπάργκο στο Ιράν και ξέπλυμα «βρώμικου χρήματος» μια υπόθεση που ακουμπά την οικογένεια Ερντογάν. Δεν μπορεί να υπάρξει απελευθέρωσή τους, πριν η υπόθεση οδηγηθεί στο δικαστήριο.

Νέες «άσφαιρες» τουρκικές απειλές

Η Τουρκία δεν θα διστάσει να ξεκινήσει διασυνοριακές στρατιωτικές επιχειρήσεις εναντίον της «τρομοκρατικής οργάνωσης» εάν δεν έχουν δοθεί οι απαραίτητες εγγυήσεις από τις ΗΠΑ, δήλωσε ο πρωθυπουργός Μπινάλι Γιλντρίμ πριν τη συνάντηση μεταξύ και του Προέδρου των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ και Τούρκου Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν επαναλαμβάνοντας τις αντιρρήσεις της Άγκυρας σχετικά με τους Κουρδικούς μαχητές της Συρίας.

«Αν δεν είναι σοβαρές οι διαβεβαιώσεις, αυτό που θα κάνουμε είναι πολύ ξεκάθαρο. Είμαστε αποφασισμένοι και θα κάνουμε ό, τι είναι απαραίτητο για να καθαρίσουμε την τρομοκρατία, είτε είναι εντός των συνόρων μας είτε έξω από τα σύνορά μας «, δήλωσε ο Γιλντιρίμ, στην κοινοβουλευτική ομάδα του κυβερνώντος Κόμματος Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης (ΑΚΡ) χθες.

Επανέλαβε επίσης τη γραμμή της Άγκυρας ότι «η συνεργασία με μια τρομοκρατική οργάνωση, προκειμένου να νικήσει άλλη τρομοκρατική οργάνωση, είναι απαράδεκτη».

Πηγή "Σημειώσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με ιστορική αναδρομή στις σχέσεις των δύο χωρών και στις στρατιωτικές επιχειρήσεις που έχουν διεξάγει από κοινού, ξεκίνησε τις δηλώσεις του ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Donald Trump, κατά την κοινή συνέντευξη με τον πρόεδρο της Τουρκίας, Recep Tayyip Erdogan, μετά τη συνάντησή τους στο Λευκό Οίκο.

Ο D. Trump σημείωσε ότι Αμερικανοί και Τούρκοι είναι φίλοι εδώ και πολλά χρόνια και τόνισε ότι οι ΗΠΑ υποστηρίζουν την Τουρκία στη μάχη ενάντια στις τρομοκρατικές οργανώσεις και το PKK, όπως επίσης και στις προσπάθειες να επιλυθεί το θέμα της Συρίας.

Από την πλευρά του, ο Tayyip Erdogan επισήμανε και εκείνος την εξαιρετική σχέση Τουρκίας - ΗΠΑ, για την οποία τόνισε ότι στηρίζεται στις κοινές δημοκρατικές αρχές και κοινά συμφέροντα. Υπογράμμισε ότι είναι πολύ σημαντικό να διατηρηθούν σχέσεις των δύο χωρών, όχι μόνο για τα συμφέροντά τους αλλά και για την γεωπολιτική σταθερότητα στον πλανήτη.

Επιπλέον ανέφερε ότι αναμένει την περαιτέρω ενίσχυση των σχέσεων στους κλάδους της οικονομίας, των επενδύσεων, της ενέργειας, του εμπορίου αλλά και της άμυνας.

Ο τούρκος πρόεδρος σημείωσε ακόμα ότι είναι «σημαντικό να συνεργαστούμε για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας, κυρίως του DAES (Ισλαμικό Κράτος), αλλά όχι μόνο».

Ενημέρωσε επίσης ότι μεταβίβασε «πολύ φιλικά όπως και κατά το παρελθόν» τις προσδοκίες του για την αντιμετώπιση της οργάνωσης του Gullen και πρόσθεσε ότι η εκλογή Trump ενίσχυσε τις προσδοκίες της Τουρκίας για την επίλυση του Συριακού. Επισήμανε ξανά ότι είναι ζωτικής σημασίας η συνεργασία Τουρκίας-ΗΠΑ στη Συρία και εξέφρασε την ελπίδα ότι θα προωθηθεί περαιτέρω.

Τέλος, ευχαρίστησε τον D. Trump για την πρόσκληση που του απεύθυνε ώστε να βρεθεί στην Ουάσινγκτον και προσκάλεσε τον αμερικανό πρόεδρο να επισκεφθεί και εκείνος την Τουρκία.

Ένταση μεταξύ Κούρδων διαδηλωτών και φρουράς Erdogan

Ένταση σημειώθηκε έξω από τον Λευκό Οίκο στην Ουάσινγκτον, όπου είχαν συγκεντρωθεί Κούρδοι διαδηλωτές προκειμένου να διαμαρτυρηθούν για τις πολιτικές Erdogan, ενόψει της συνάντησης του Trump με τον Τούρκο πρόεδρο.

Όπως μεταδίδει ο ανταποκριτής του protothema.gr στην Ουάσιγκτον Μιχάλης Ιγνατίου, περίπου μισή ώρα πριν την προγραμματισμένη για τις 19:30 συνάντηση (ώρα Ελλάδας), άνδρες της προσωπικής φρουράς του Erdogan επιτέθηκαν κατά των Κούρδων διαδηλωτών, με αποτέλεσμα να υπάρξει ένταση.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

15 Μαΐ 2017


Πρόκληση πρώτου μεγέθους εναντίον του Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ετοιμάζουν η τουρκική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον και οι Τουρκο-Αμερικανικές Οργανώσεις, μία ημέρα πριν από τη συνάντηση του Αμερικανού πλανητάρχη με τον αυταρχικό ηγέτη της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν.

Διοργανώνουν σήμερα Δευτέρα, στις 5 το απόγευμα ώρα Ουάσιγκτον (12 τα μεσάνυχτα ώρα Ελλάδος) συλλαλητήριο υποστήριξης του ισλαμιστή προέδρου της Τουρκίας έξω από τον Λευκό Οίκο. Το συλλαλητήριο θα πραγματοποιηθεί στη Πάρκο Λαφαγέτ, το οποίο βρίσκεται μπροστά από την είσοδο του Λευκού Οίκου. Βεβαίως ο κ. Ερντογάν ΔΕΝ θα επέτρεπε ποτέ να γίνει κάτι παρόμοιο στην Άγκυρα και μπροστά από το παλάτι του.

Άνθρωποι της τουρκικής πρεσβείας και του κόμματος του κ. Ταγίπ Ερντογάν έχουν διευθετήσει να φέρουν οπαδούς του AKP από τις γειτονικές πολιτείες, Μέριλαντ και Βιρτζίνια, ενώ λεωφορεία θα έρθουν στην Ουάσιγκτον από τη Νέα Υόρκη, τη Νέα Ιερσέη, την Πενσυλβάνια και την πολιτεία του Ντελαγουέαρ.

Τον συντονισμό έχει η Τουρκική Πρεσβεία αλλά “μπήκαν μπροστά” εκπρόσωποι των τουρκικών οργανώσεων, οι οποίοι ισχυρίζονται ότι στη διαδήλωση θα παραβρεθεί και ο ίδιος ο Ταγίπ Ερντογάν. Όμως, Τούρκοι δημοσιογράφοι μας είπαν ότι ο Πρόεδρος της Τουρκίας θα αφιχθεί στην Ουάσιγκτον αργότερα, προερχόμενος από το Πεκίνο.

Σύμφωνα με πληροφορίες μας διαδήλωση διοργανώνουν την Τρίτη εναντίον του Ερντογάν και υπέρ του Αμερικανού Προέδρου, κουρδικές οργανώσεις της Αμερικής. Στο ηλεκτρονικό μήνυμα που διακινούν αναφέρουν ότι στη δική τους διαδήλωση θα συμμετέχουν αρμενικές και ελληνικές οργανώσεις που δεν κατονομάζονται.

Η αφίσα για τη διαδήλωση μπροστά στο Λευκό Οίκο…


Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Συμφέρον των ΗΠΑ είναι να διατηρηθούν μεν τα κράτη ως έχουν, αλλά αυτό συγκρούεται και με την προσπάθειά τους να ελέγχονται από μουσουλμάνους

Η ώθηση που έδωσε η κυβέρνηση Ομπάμα στους Αλβανούς, αναστατώνει την περιοχή σε επικίνδυνο βαθμό, χωρίς μέχρι στιγμής η κυβέρνηση των ΗΠΑ να δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Απεναντίας, συνεχίζεται η ίδια πολιτική, με τους πρεσβευτές των ΗΠΑ να επεμβαίνουν στο εσωτερικό των χωρών απροκάλυπτα, χωρίς να κρατούν ούτε τα προσχήματα. Όπως ακριβώς έπρατταν οι αποικιοκρατικές δυνάμεις στις αποικίες τους.

Είχα αναφερθεί στις δημόσιες τοποθετήσεις των Αμερικανών πρεσβευτών, στα Σκόπια και στα Τίρανα. Προχθές, πήρε την σκυτάλη και ο Πρεσβευτής στην Πρίστινα, ο οποίος ως μη όφειλε -αν υπήρχε σεβασμός στο διεθνές δίκαιο και στην ανεξαρτησία των κρατών- κάλεσε τα πολιτικά κόμματα του Κοσσυφοπεδίου να επικυρώσουν τη συμφωνία για την οριοθέτηση των συνόρων με το Μαυροβούνιο, γνωστού όντος ότι η αντιπολίτευση αρνείται, επειδή πιστεύει ότι με τη συμφωνία το Κοσσυφοπέδιο θα χάσει εδάφη.

Δεν προβαίνω αυθαιρέτως σ’ αυτές τις διαπιστώσεις. Ήδη, προ τριών ημερών βρέθηκαν εννέα Αμερικανοί γερουσιαστές στα Τίρανα προκειμένου -σύμφωνα με τις δηλώσεις- να διερευνήσουν το ρόλο που παίζουν οι Αμερικανοί διπλωμάτες στην επίλυση των πολιτικών κρίσεων στις βαλκανικές χώρες, επειδή «παρεμβαίνουν περισσότερο από ό,τι χρειάζεται στις εσωτερικές υποθέσεις των βαλκανικών χωρών και αυτό έχει προκαλέσει πολιτική κρίση».

Ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ είχε το "Έθνος", με τίτλο "Το γαϊτανάκι των αυτονομιστικών κινημάτων στις βαλκανικές χώρες", όπου παρατηρεί ότι κάθε χώρα των Δυτικών Βαλκανίων έχει τους δικούς της αυτονομιστές. Όντως έτσι είναι, με την περιοχή να έχει βαρύ παρελθόν εθνοτικών συγκρούσεων. Η σοβαρότητα της κατάστασης φαίνεται, όχι μόνον από τις χωρίς προσχήματα επεμβάσεις των διπλωματών στις πολιτικές εξελίξεις των χωρών, αλλά και τις επίσης απροκάλυπτες επεμβάσεις τω Τιράνων και της Πρίστινας, στην εσωτερική πολιτική σκηνή των Σκοπίων και της Σερβίας.

Θεωρώ, ότι συμφέρον των ΗΠΑ είναι να διατηρηθούν μεν τα κράτη ως έχουν, αλλά αυτό συγκρούεται και με την προσπάθειά τους να ελέγχονται από μουσουλμάνους, ως απωθητικό εργαλείο στη ρωσική επιρροή, κι εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί εκλαμβάνουν την υποστήριξη ως άδεια επέκτασης. Υποστηρίζω επίσης, πως δεν έχουν λόγο οι ΗΠΑ να ευνοήσουν την δημιουργία "Μεγάλης Αλβανίας", και να έχουν αύριο στα Βαλκάνια ένα ισχυρό υποκατάστατο της Τουρκίας που να τους δημιουργεί προβλήματα.

Οι πρεσβευτές των ΗΠΑ στα Τίρανα, Ντόναλντ Λου, και στην Πρίστινα, Γκρεγκ Ντέλαβι, επέκριναν τις δηλώσεις του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα και του Προέδρου του Κοσόβου, Χασίμ Θάτσι για ενδεχόμενη ένωση Αλβανίας-Κοσόβου σε περίπτωση που κλείσουν οι πόρτες της Ε.Ε. «Η Αμερικανική κυβέρνηση στηρίζει την ακεραιότητα του Κοσσυφοπεδίου και της Αλβανίας. Τασσόμαστε ενάντια σε κάθε συζήτηση για ένωση. Αυτό ζημιώνει τη σταθερότητα στα Βαλκάνια και την ευρωπαϊκή πορεία των δύο χωρών», τόνισε ο Ντόναλντ Λου. Από την πλευρά του ο Γρεγκ Ντέλαβι, χαρακτήρισε τις δηλώσεις "απρόσεκτες".

Ελπίζω όμως, να αντιλαμβάνονται οι εν λόγω Πρεσβευτές, -που ακολουθούν ακόμη την πολιτική Ομπάμα, και φαίνεται πως επείγονται να την ολοκληρώσουν, πριν αποφασίσει ο Τραμπ να ενδιαφερθεί για την περιοχή και να τους αντικαταστήσει- ότι δεν έχουν να κάνουν με συνηθισμένους πολιτικούς στα Δυτικά Βαλκάνια, αλλά με πρόσωπα που τοποθετήθηκαν ακριβώς λόγω της διαφθοράς στην οποία διακρίνονται.
Και ότι εξαρτώνται το ίδιο και από την Τουρκία, με το χρήμα που προσφέρει ο Ερντογάν αφειδώς, είτε απευθείας, είτε μέσω της ΤΙΚΑ, της υποτιθέμενης αναπτυξιακής εταιρίας, που είχε ιδρύσει ο τουρκικός στρατός την εποχή της επιρροής των κεμαλιστών.

Πληθαίνουν οι "ανησυχίες" ότι ο Έντι Ράμα εξυπηρετεί σχεδιασμούς της Άγκυρας στα Βαλκάνια, μέσα από την επιχειρούμενη αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων, ενώ κάποιοι εκτιμούν ότι προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα εθνικής πόλωσης για να διασωθεί από την πολιτική του συντριβή, την οποία βλέπει με τρόμο να έρχεται. Ό,τι ακριβώς κάνει και ο Γκρούεφσκι.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει η Ευριδίκη Μπέρση

Εξέλιξη «που θα ρίξει σκιά στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις επί δεκαετίες» χαρακτήρισε ο Αμερικανός πρώην υφυπουργός Αμυνας, αρμόδιος για τη Μέση Ανατολή, Αντριου Εξαμ, την απόφαση εξοπλισμού των Κούρδων της Συρίας, που ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα η κυβέρνηση Τραμπ. Ο Αμερικανός πρόεδρος επείγεται να παρουσιάσει στην κοινή γνώμη μια νίκη κατά των τζιχαντιστών στη Συρία, αλλά οι συστάσεις από το επιτελείο αναφέρουν ότι αυτό δεν είναι εφικτό χωρίς την παροχή καλύτερου οπλισμού στους βασικούς αντιπάλους των τζιχαντιστών, που δεν είναι άλλοι από τους Κούρδους.

Η απόφαση ανακοινώθηκε ενώ υψηλόβαθμη αντιπροσωπεία, αποτελούμενη από τον Τούρκο αρχηγό του γενικού επιτελείου, τον αρχηγό των μυστικών υπηρεσιών και τον εκπρόσωπο του Τούρκου προέδρου, είχε μεταβεί στην Ουάσιγκτον σε μια ύστατη προσπάθεια να την αποτρέψει. Ούτε τα εναλλακτικά σχέδια επί χάρτου που παρουσίασαν οι Τούρκοι αξιωματούχοι ούτε οι απειλές του Τούρκου πρωθυπουργού Γιλντιρίμ («το αποτέλεσμα δεν θα επηρεάζει μόνο την Τουρκία, μία αρνητική έκβαση θα επηρεάσει και τις ΗΠΑ») δεν απέτρεψαν την ανακοίνωση.

Για την Αγκυρα, το πρόβλημα δεν είναι μόνο τα όπλα αυτά καθεαυτά (όλμοι 120mm, οπλοπολυβόλα, πυρομαχικά και ελαφρά τεθωρακισμένα οχήματα), τα οποία φοβάται ότι μπορεί να διασχίσουν τα σύνορα και να πέσουν στα χέρια του ΡΚΚ. Το πρόβλημα είναι η στρατηγική προσέγγιση των ΗΠΑ με τους αντιπάλους της και η προοπτική να εξυπηρετηθούν όχι μόνο άμεσα αλλά και μακροπρόθεσμα τα συμφέροντα της Ουάσιγκτον μέσα από τη δημιουργία, υπό στενή αμερικανική κηδεμονία, κουρδικής κρατικής οντότητας στη Βόρεια Συρία.

Για την Ελλάδα και την Κύπρο, το βασικό ερώτημα είναι τι είδους ανταλλάγματα θα ζητήσει ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν από τον Αμερικανό ομόλογό του Ντόναλντ Τραμπ, στη συζήτησή τους μεθαύριο στον Λευκό Οίκο. Ο Ερντογάν οδεύει στην πρώτη του συνάντηση με τον Τραμπ με αιτήματα να ανασταλεί η παροχή οπλισμού στους Κούρδους και να παραδώσουν οι ΗΠΑ στην Τουρκία τον ιμάμη Γκιουλέν. Οι αμερικανικές θέσεις στα θέματα αυτά δεν φαίνεται πιθανό να αλλάξουν και μένει να διαπιστωθεί πώς αλλιώς θα χειριστούν οι ΗΠΑ τη «σκιά» στην οποία αναφέρθηκε ο αξιωματούχος Εξαμ.

Από την πλευρά της Αγκυρας, μια πιθανή αντίδραση θα ήταν να θέσει περιορισμούς στη χρήση από τις ΗΠΑ της βάσης του Ιντσιρλίκ ή να αψηφήσει τις αμερικανικές αντιρρήσεις και να προμηθευτεί τις 4 συστοιχίες ρωσικών αντιαεροπορικών πυραύλων S-400, για τους οποίους συζητάει με τη Μόσχα. Το μόνο βέβαιο σε αυτό το σκηνικό είναι ότι η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ, που ακολουθεί όσα είχε προτείνει το επιτελείο Ομπάμα, φέρνει όλο και πιο κοντά τη στρατιωτική ήττα των τζιχαντιστών του ISIS.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου