Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

21 Νοε 2017


Θα αποδεχθούν οι Ηνωμένες Πολιτείες τον νέο εκβιασμό του Ερντογάν προς την Ατλαντική Συμμαχία βάζοντας «την ουρά στα σκέλια» ή θα επιλέξουν να απαντήσουν με δυναμικό τρόπο στον διεφθαρμένο ηγέτη της Τουρκίας που όλα δείχνουν ότι δε διστάζει να επιχειρήσει να πλήξει καίρια την Ατλαντική Συμμαχία για να διασώσει το τομάρι του, καθώς τα αποδεικτικά στοιχεία για τον πραγματικό ρόλο του συσσωρεύονται;

Δεν έχει προηγούμενο η απειλή που εκτόξευσε με το γνωστό λαϊκιστικό ύφος και ενώπιον των οπαδών του που είναι πλέον φανερό ότι δεν ασχολούνται με το ότι ο ηγέτης τον οποίο προσκυνούν, κυριολεκτικά, έχει κατακλέψει τη χώρα, επί της ουσίας δηλαδή τους ίδιους που ήδη αισθάνονται στην καθημερινότητά τους την κρίση που αργά και βασανιστικά δείχνει να ενσκήπτει στην Τουρκία.

Ο Ερντογάν, απαντώντας στις απειλές του ΝΑΤΟ και των ΗΠΑ εξαιτίας της απόφασης να προμηθευτεί το ρωσικό σύστημα αντιαεροπορικής και αντιπυραυλικής άμυνας S-400 Triumf, οι οποίες έφθασαν στο σημείο να θέτουν θέμα για την παραλαβή από την τουρκική Αεροπορία του μαχητικού αεροσκάφους πέμπτης γενιάς F-35 Lightning II της Lockheed Martin, απειλεί ευθέως με κατάργηση – απομάκρυνση κρίσιμης εγκατάστασης ραντάρ που είναι εγκατεστημένο στη Μαλάτεια (ελληνική ονομασία: Μελιτηνή)!

Πρόκειται για ένα σύστημα ραντάρ τύπου AN/TPY-2, εξαιρετικής σημασίας για την άμυνα της Ατλαντικής Συμμαχίας που εγκαταστάθηκε στην Τουρκία μόλις το 2012, με το οποίο το ΝΑΤΟ και οι ΗΠΑ συλλέγουν πληροφορίες βαθιά μέσα στα ιρανικά σύνορα και όχι μόνο. Την ίδια στιγμή, η Άγκυρα συνεχίζει να συντονίζει τις κινήσεις της με το Ιράν και τη Ρωσία με τρόπο απροκάλυπτο, σε ένα ακόμα πλήγμα στην Ατλαντική Συμμαχία.

Η ρητορική του Ερντογάν απέναντι στο ΝΑΤΟ έχει κλιμακωθεί επικίνδυνα, με τον Τούρκο ηγέτη να κάνει λόγο για «αναξιοπιστία» του ΝΑΤΟ, ενώ την ίδια στιγμή ο αρχηγός του γενικού επιτελείου τω τουρκικών ενόπλων δυνάμεων αποκαλεί τη Συμμαχία ως την πλέον επιτυχημένη στην ιστορία, καλώντας για την προστασία του δεσμού ανάμεσα στο ΝΑΤΟ και την Τουρκία.

Αφορμή της νέας επίθεσης του Ερντογάν κατά του ΝΑΤΟ ήταν η άσκηση στη Νορβηγία, όπου άγνωστο πως, εμφανίστηκε ο Ερντογάν και ο Ατατούρκ να αποτελούν εχθρούς για το ΝΑΤΟ. Είναι τόσο «κραχτή» αυτή η ενέργεια, με αποτέλεσμα ο ίδιος ο Νορβηγός γενικός γραμματέας της Συμμαχίας να καλεί τον Ερντογάν και να απολογείται, που μας κάνει να δηλώνουμε ότι δεν θα μας εξέπληττε να μαθαινόταν κάποια στιγμή ότι αποτέλεσε τουρκική προβοκάτσια!

Αλλιώς πώς να εξηγήσει κανείς την εμμονή Ερντογάν; Ασφαλώς και υπάρχει εξήγηση και αφορά την εξαφάνιση του κρατούμενου στις ΗΠΑ, Τουρκοϊρανού επιχειρηματία Ρεζά Ζαράμπ, ο οποίος εμπλέκεται στην οργανωμένη από το τουρκικό κράτος και την τουρκική ηγεσία συνωμοσία καταπάτησης των κυρώσεων των ΗΠΑ κατά του Ιράν.

Η εξαφάνιση του Ζαράμπ από τα φώτα της δημοσιότητας, παραπέμπει σε συμφωνία με την ανεξάρτητη αμερικανική Δικαιοσύνη να ανοίξει το στόμα του… και «γαία πυρί μειχθήτω». Το πιθανότερο θύμα μιας τέτοιας εξέλιξης, εάν επιβεβαιωθεί, είναι ο ίδιος ο Ερντογάν.

Οπότε, ο Τούρκος ηγέτης, αντιλαμβανόμενος την «καταιγίδα» να πλησιάζει, δημιουργεί τις συνθήκες ώστε να τα ρίξει όλα σε «συνωμοσία» των ΗΠΑ εναντίον της Τουρκίας. Ήδη, έβαλε την τουρκική «Δικαιοσύνη» να ανακηρύξει τα έγγραφα επί των οποίων στηρίχθηκαν οι διώξεις κατά των Τούρκων υπηκόων ως «πλαστά», ενώ κλιμακώνει την «εθνικά υπερήφανη» ρητορική, ότι κανείς δεν υπαγορεύει στην Τουρκία ποια όπλα θα αγοράσει, κι άλλα συναφή…

Οι απειλές του Τούρκου προέδρου δεν αφήνουν εκτός και το θέμα των Κούρδων, με τις αναφορές του να απειλούν ευθέως τα συμφέροντα των ΗΠΑ στην περιοχή και την εικόνα τους απέναντι στους Κούρδους, τους οποίους στήριξαν στο πλαίσιο των προσπαθειών εξουδετέρωσης του ISIS και τώρα το τελευταίο θέμα που θα επιθυμούσαν, θα ήταν να εμφανιστούν να τους αφήνουν παντελώς ακάλυπτους…

Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



20 Νοε 2017


Καθώς πλησιάζει η ημέρα της έναρξης της εκδίκασης της Υπόθεσης Διαφθοράς σε δικαστήριο της Νέας Υόρκης, στην οποία εμπλέκονται Τούρκοι αξιωματούχοι, πολιτικοί και επιχειρηματίες, η Άγκυρα ανεβάζει τους τόνους στις αμερικανοτουρκικές σχέσεις. Σημερινό άρθρο γνώμης της φιλοκυβερνητικής τουρκικής εφημερίδας «βλέπει» σύγκρουση ΗΠΑ-Τουρκίας στο άμεσο μέλλον.

Πριν από λίγη ώρα, ο εκπρόσωπος της τουρκικής κυβέρνησης, Μπεκίρ Μπόζνταγ πρόβαλλε την άποψη ότι η Υπόθεση Διαφθοράς που εκδικάζεται στις ΗΠΑ είναι ένα σχέδιο που στρέφεται κατά της Τουρκίας. Με άλλα λόγια, «σκοτεινοί κύκλοι» εμπλέκουν στην όλη υπόθεση σημαντικές προσωπικότητες της Τουρκίας για να βλάψουν τα τουρκικά συμφέροντα.

Την ίδια ώρα, η φιλοκυβερνητική εφημερίδα Σταρ δημοσιεύει ένα επίμαχο άρθρο γνώμης, με το οποίο η Άγκυρα εξαπολύει νέα, μετωπική επίθεση κατά των ΗΠΑ. Συγκεκριμένα, άρθρο γνώμης που φέρει την υπογραφή του Αρντάν Ζέντουρκ προβάλλει την άποψη ότι η Τουρκία ενδέχεται να μην έχει άλλη επιλογή παρά την σύγκρουση με τις ΗΠΑ.

«Θα πολεμήσουμε μια ημέρα»

Το άρθρο γνώμης ισχυρίζεται ότι στο πρόσφατο αποτυχημένο πραξικόπημα εμπλέκεται το ΝΑΤΟ. Από 462 Τούρκους αξιωματικούς που υπηρετούσαν στο ΝΑΤΟ, οι 237 βρήκαν καταφύγιο σε νατοϊκές χώρες. Οι σύμμαχοι της Τουρκίας δεν επιστρέφουν αυτούς τους στρατιωτικούς στην Τουρκία. Όπως άλλωστε και οι ΗΠΑ δεν επιστρέφουν τον Φετχουλάχ Γκιουλέν στην χώρα του.

Η Σταρ προειδοποιεί όσους επιχειρήσουν να επωφεληθούν από την Υπόθεση Διαφθοράς ότι κινδυνεύουν να χαρακτηριστούν ως προδότες. Σύμφωνα με την εφημερίδα, η όλη υπόθεση δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια προσπάθεια για την εισβολή του ΝΑΤΟ στην Τουρκία.

Η εφημερίδα υπενθυμίζει ότι στα νότια σύνορα της Τουρκίας, η Άγκυρα έχει έρθει σε ανοιχτή αντιπαράθεση με τις ΗΠΑ και τους συμμάχους της που υποστηρίζουν τα συμφέροντα των Κούρδων και του Ισραήλ. Ακόμη, οι ΗΠΑ προειδοποιούν ότι ενδέχεται να εμποδιστεί η παράδοση των F35 στην Τουρκία και ζητούν τον τερματισμό της φυλάκισης των αξιωματικών του τουρκικού στρατού. «Το σενάριο είναι ξεκάθαρο. Θα συγκρουστούμε», καταλήγει το επίμαχο άρθρο γνώμης, το οποίο τονίζει ότι τις ΗΠΑ διοικεί μια κλίκα, η οποία έχει μετατρέψει σε «κούκλα» τον Ντόναλντ Τραμπ. Τέλος, τονίζει το εξής: «Είναι ξεκάθαρο ότι μια ημέρα θα πολεμήσουμε. Προτείνω το εξής σε όσους λένε ότι «δεν συμμετάσχω σε αυτή την υπόθεση, έχω περιουσία, ακίνητα, η άνεση μου προηγείται από την πατρίδα»: Να αποχωρήσουν από την χώρα από σήμερα».

Νίκος Στέλγιας
"Καθημερινή"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



17 Νοε 2017


Kαμιά αμερικανική υπηρεσία δεν έχει πια εμπιστοσύνη στην Αγκυρα, αλλά κανείς στην Ουάσινγκτον δεν θέλει να χαθεί η Τουρκία για τη Δύση

Αν και στις διεθνείς σχέσεις η περίοδος δύο ετών είναι εξαιρετικά μεγάλο διάστημα για τη διατύπωση προβλέψεων και στην ελληνική κοινή γνώμη έχει παγιωθεί η αντίληψη ότι η Δύση έχει ήδη «ξεγραμμένο» τον Ρ. Τ. Ερντογάν, η διπλωματική εικόνα που διαμορφώνεται στην Ουάσινγκτον και στις πρωτεύουσες των μελών της Ε.Ε. είναι ότι ο παρών κύκλος εξελίξεων στην Αγκυρα δεν θα κλείσει πριν από τις ταυτόχρονες προεδρικές και βουλευτικές εκλογές του Νοεμβρίου 2019.

Ασφαλώς, όπως και στην Ελλάδα, δεν μπορεί να αποκλειστεί το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών στην Τουρκία το φθινόπωρο του 2018 ή την άνοιξη του 2019, αλλά σχεδόν κανείς (ο ίδιος ο Ερντογάν, η αντιπολίτευση και οι ξένες ενδιαφερόμενες χώρες) δεν επιθυμεί έναν αιφνιδιασμό που θα καθιστούσε ακόμα πιο ασταθή μια ευρεία περιοχή από τη Μαύρη Θάλασσα και την Ανατολία μέχρι τη Μεσόγειο.

Άλλωστε ως τότε θα υπάρχουν, έτσι κι αλλιώς, αρκετοί απρόβλεπτοι παράγοντες, όπως η επιβαρημένη υγεία του κ. Ερντογάν, οι θύλακοι εναντίον του (αν και εξασθενημένοι μετά τις εκκαθαρίσεις στις ένοπλες δυνάμεις και στα υπουργεία) και η πίεση λόγω του Κουρδικού και του Μεταναστευτικού.

Σύμφωνα με ελληνικές και ξένες διπλωματικές πηγές, οι ΗΠΑ είναι οι πρώτες που δεν βιάζονται για την άσκηση πίεσης προς τον Τούρκο πρόεδρο, καθώς δεν θέλουν να ριψοκινδυνεύσουν απρόβλεπτες εξελίξεις, όπως αυτές από το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 μέχρι πρόσφατα. Οι προ μηνός συνομιλίες του πρωθυπουργού Α. Τσίπρα και του υπουργού Εξωτερικών Ν. Κοτζιά στην Ουάσινγκτον ήταν επιτυχημένες υπό την έννοια της εδραίωσης επικοινωνίας με μια, μέχρι πρότινος, «αντιπαθή» αριστερή κυβέρνηση και της πιο ουσιαστικής ένταξης της Ελλάδας στον αμερικανικό στρατηγικό-αμυντικό σχεδιασμό, αλλά δεν πρόσφεραν κάτι νέο σε σχέση με την Αγκυρα.

Αντιθέτως, ο πρόεδρος Ντ. Τραμπ φέρεται να μη συμμερίζεται, στην πλήρη έκτασή του, τον οξύτατο προβληματισμό του Εθνικού Συμβουλίου Ασφαλείας, του Στέιτ Ντιπάρτμεντ και του Πενταγώνου. Το συνοπτικό συμπέρασμα είναι ότι καμιά αρμόδια αμερικανική υπηρεσία δεν έχει πια εμπιστοσύνη στην Αγκυρα και, ιδιαίτερα, στον πρόεδρο Ερντογάν, αλλά κανείς στην Ουάσινγκτον δεν θέλει να χαθεί η Τουρκία για τη Δύση μεσοπρόθεσμα και μακροπρόθεσμα. Στο δε βραχυπρόθεσμο επίπεδο οι ίδιοι φορείς επείγονται για κρίσιμα ζητήματα, όπως η αντιτρομοκρατική συνεργασία με την Τουρκία, και αποφεύγουν ν’ ανοίξουν πολλά μέτωπα συζητήσεων.

Ως προς το Κυπριακό, που αποτελεί πάντοτε ζήτημα προβληματισμού, οι ΗΠΑ δεν αποκλείουν το ενδεχόμενο πρωτοβουλίας του ΟΗΕ μετά την άνοιξη του 2018, αλλά η τουρκική πλευρά δεν ανοίγει τα χαρτιά της.

Ομοίως, οι συζητήσεις για την εξωτερική πολιτική του νέου κυβερνητικού συνασπισμού της Γερμανίας δείχνουν ότι θα τηρηθεί στάση αναμονής έναντι της Τουρκίας.

Όπως έχει επισημάνει η «δημοκρατία» εδώ και μήνες, η προεκλογική ένταση θα αντικατασταθεί από μετεκλογική εκτόνωση.

Κύριοι άξονες της γερμανικής πολιτικής, μετά την ανάληψη καθηκόντων της νέας κυβέρνησης, θα παραμείνουν η αντίθεση στην πλήρη ένταξη της Τουρκίας στην Ε.Ε. με ταυτόχρονη υποστήριξη της Κοινής Δήλωσης του Μαρτίου 2016 για το Μεταναστευτικό και της αναβάθμισης της τελωνειακής σχέσης.

Πρακτικά η κυρία Μέρκελ και οι εταίροι της θα προτιμήσουν ως τις τουρκικές εκλογές του 2019 αφενός να καλύψουν τα νώτα τους (κοινώς, ο κ. Ερντογάν να μην ανοίξει πολύ την «κάνουλα» του Μεταναστευτικού) και αφετέρου να εξασφαλίσουν οικονομικά οφέλη από την αύξηση των εμπορικών συναλλαγών.

Παρόμοια στάση κατά των αναβαθμισμένων ενταξιακών συνομιλιών της Τουρκίας και υπέρ της αναθεώρησης-βελτίωσης της τελωνειακής σχέσης έχει και η Γαλλία. Το πολύ θετικό στοιχείο είναι ότι ο πρόεδρος Εμ. Μακρόν και ο υπουργός Εξωτερικών Ζ. Λε Ντριάν φέρεται, επίσης, ότι ενδιαφέρονται εντονότατα για την ενεργειακή συνεργασία με την Κύπρο, παρά τα μη ικανοποιητικά αποτελέσματα των πρώτων γεωτρήσεων από την TOTAL στην ΑΟΖ της Μεγαλονήσου.

Αλέξανδρος Τάρκας
Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα & Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη
"Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



14 Νοε 2017


Γράφει ο Νίκος Χειλαδάκης

Μεγάλη οργή προκαλεί στην Άγκυρα η δηλώσεις του Αμερικανού στρατηγού, Ryan Dillon από την Βαγδάτη, ότι αν οι Τούρκοι τολμήσουν να επιτεθούν στον κουρδικό θύλακα του Afrin, τότε οι Αμερικανοί θα χτυπήσουν τις τουρκικές δυνάμεις με όλες τις συνέπειες μιας τέτοιας εξέλιξης.

Όπως αναφέρουν τα ίδια τα τουρκικά ΜΜΕ, ο Αμερικανός στρατηγός Albay Ryan, διοικητής των συνασπισμένων δυνάμεων κατά του Ισλαμικού κράτους μιλώντας σε τηλεοπτικό κανάλι στην Βαγδάτη ξεκαθάρισε πως αν η Τουρκία προχωρήσει σε χερσαία εισβολή στον κουρδικό θύλακα του Afrin, κάτι που συνεχώς το εξαγγέλλει η Άγκυρα αλλά μέχρι τώρα δεν το τόλμησε, τότε θα βρεθεί αντιμέτωπη με τους Αμερικανούς που δεν θα διστάσουν να χτυπήσουν τις τουρκικές δυνάμεις προστατεύοντας τους Κούρδους της περιοχής.

Ο Αμερικανός στρατηγός τόνισε πως οι αμερικανικές δυνάμεις στην περιοχή βρίσκονται για να προστατεύουν τον αραβικό, κουρδικό, γιεζιτικό και χριστιανικό πληθυσμό και δεν θα επιτρέψουμε σε κανένα να ανατρέψει το υπάρχων στάτους κβο.

Οι δηλώσεις αυτές έχουν θορυβήσει το τουρκικό Γενικό Επιτελείο που συνεχώς κάνει προετοιμασίες για χερσαία επέμβαση στον κουρδικό θύλακα του Afrin και έχει προβληματίσει έντονα την Άγκυρα για τις συνέπειες από μια τέτοια επιχείρηση, καθώς ήδη οι Τούρκοι μετρούν τις απώλειες τους στην Συρία.


Νίκος Χειλαδάκης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Οι ΗΠΑ φροντίζουν για την ασφάλεια μονάδων του Ισλαμικού Κράτους προκειμένου να προωθήσουν τα συμφέροντά τους στη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα υποκρίνονται ότι μάχονται κατά της τρομοκρατίας, κατήγγειλε σήμερα το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Σύμφωνα με το υπουργείο, στη διάρκεια της επιχείρησης του συριακού στρατού για την απελευθέρωση της πόλης Αλμπού Καμάλ υπήρξαν περιστατικά στα οποία ο υπό τις ΗΠΑ συνασπισμός είχε άμεση επαφή και υποστήριξε τους τζιχαντιστές.

«Τα γεγονότα αυτά αποτελούν αδιαμφισβήτητη επιβεβαίωση του γεγονότος ότι οι ΗΠΑ στην πραγματικότητα ενεργούν για την προστασία των μάχιμων μονάδων του ΙΚ προκειμένου αυτές να ανακτήσουν τις δυνάμεις τους, να ανασυνταχθούν και να τις χρησιμοποιήσουν για να προωθήσουν τα αμερικανικά συμφέροντα στη Μέση Ανατολή, ενώ παράλληλα προσποιούνται ότι πολεμούν την τρομοκρατία για χάρη της διεθνούς κοινότητας», τονίζει στην ανακοίνωσή του το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών.

Η επιχείρηση του συριακού στρατού για την ανακατάληψη της Αλμπού Καμάλ «ανέτρεψε τα σχέδια των ΗΠΑ να δημιουργήσουν φιλοαμερικανικές αρχές που δεν θα ελέγχονται από τη συριακή κυβέρνηση και οι οποίες θα ελέγχουν τα εδάφη στην ανατολική όχθη του Ευφράτη», προστίθεται στην ανακοίνωση.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



12 Νοε 2017


Η τουρκική πρεσβεία στην Ουάσινγκτον χαρακτήρισε σήμερα «γελοίες» τις κατηγορίες ότι η Τουρκία προσέφερε πολλά εκατομμύρια δολάρια στις ΗΠΑ με αντάλλαγμα την έκδοση του ιεροκήρυκα Φετουλάχ Γκιουλέν, που κατηγορείται από την Άγκυρα ότι υπέθαλψε την αποτυχημένη απόπειρα πραξικοπήματος του 2016.

«Όλοι οι ισχυρισμοί σύμφωνα με τους οποίους η Τουρκία κατέφυγε σε μέσα έξω από το κράτος δικαίου για την έκδοση (του Φετουλάχ Γκιουλέν) είναι εντελώς ψευδείς, γελοίοι και αβάσιμοι», αναφέρει η πρεσβεία σε ανακοίνωση που έδωσε στη δημοσιότητα μέσω του Twitter.

Η Άγκυρα κατηγορεί τον Φετουλάχ Γκιουλέν ότι είναι ο εγκέφαλος της αποτυχημένης απόπειρας πραξικοπήματος που πραγματοποιήθηκε τη νύκτα της 15ης προς τη 16η Ιουλίου 2016 και στη διάρκεια της οποίας έχασαν τη ζωή τους σχεδόν 250 άνθρωποι, χωρίς να υπολογιστούν οι πραξικοπηματίες, ενώ χιλιάδες τραυματίσθηκαν.

Ο Γκιουλέν, ο οποίος έχει εγκατασταθεί από το 1999 στις ΗΠΑ, διαψεύδει οποιαδήποτε ανάμιξη. Οι επανειλημμένες εκκλήσεις της Τουρκίας για την έκδοσή του έχουν μείνει μέχρι σήμερα αναπάντητες.

Το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο NBC και η εφημερίδα Wall Street Journal ανέφεραν την Παρασκευή πως ο ειδικός εισαγγελέας Ρόμπερτ Μιούλερ δείχνει ενδιαφέρον για μια συνάντηση ανάμεσα στον πρώην σύμβουλο εθνικής ασφαλείας του Λευκού Οίκου Μάικλ Φλιν, τον γιο του, τον Μάικλ Φλιν Τζούνιορ, και αξιωματούχους της τουρκικής κυβέρνησης που πραγματοποιήθηκε στο χρονικό διάστημα από τη νίκη του Ντόναλντ Τραμπ στις προεδρικές εκλογές της 8ης Νοεμβρίου 2016 μέχρι την ανάληψη των προεδρικών καθηκόντων στις 20 Ιανουαρίου φέτος.

Σύμφωνα με το NBC, η συνάντηση πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο 2016 σε ένα κλαμπ της μόδας στη Νέα Υόρκη. Οι Τούρκοι φέρεται ότι προσέφεραν στον Φλιν «15 εκατομμύρια δολάρια για να παραδώσει τον Φετουλάχ Γκιουλέν στην τουρκική κυβέρνηση».

Επίσης φέρεται ότι ζητήθηκε από τον Φλιν να βοηθήσει στην απελευθέρωση του τουρκοϊρανού επιχειρηματία Ρεζά Ζαράμπ, σε βάρος του οποίου και εννέα άλλων προσώπων έχουν απαγγελθεί στις ΗΠΑ κατηγορίες ότι παραβίασαν το οικονομικό εμπάργκο σε βάρος του Ιράν.

Η WSJ αναφέρει πως αγνοεί αν οι τούρκοι αξιωματούχοι έδωσαν συνέχεια στο θέμα και διευκρινίζει πως δεν υπάρχει κανένα ίχνος ότι έγινε κάποια πληρωμή.

Οι δικηγόροι του Φλιν διαβεβαίωσαν πως οι κατηγορίες σε βάρος του πελάτη τους, που «κυμαίνονται από απαγωγή μέχρι δωροληψία» είναι εξοργιστικές και ψευδείς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Νοε 2017


Την επανέναρξη της χορήγησης βίζα σε τούρκους πολίτες, σε περιορισμένη κλίμακα, ανακοίνωσε η πρεσβεία των Ηνωμένων Πολιτειών στην Άγκυρα, σε μία ένδειξη πως η διπλωματική κρίση που ξέσπασε μετά τη σύλληψη ενός τούρκου υπαλλήλου του αμερικανικού προξενείου στην Κωνσταντινούπολη αποκλιμακώνεται.

Η πρεσβεία των ΗΠΑ τόνισε πως η συνέχιση των χορηγήσεων αποφασίστηκε αφότου η τουρκική πλευρά έδωσε «υψηλόβαθμες διαβεβαιώσεις» ότι δεν διεξάγει έρευνες σε βάρος άλλων ντόπιων υπαλλήλων των αμερικανικών αποστολών, κι ότι θα ενημερώσει εκ των προτέρων τις αμερικανικές Αρχές εάν αποφασίσει να προβεί σε νέες συλλήψεις.

Η πρεσβεία υπογραμμίζει πάντως ότι εξακολουθεί να είναι βαθιά προβληματισμένη από την έρευνα σε βάρος του συλληφθέντα υπαλλήλου, αλλά και για τις υποθέσεις εναντίον αμερικανών πολιτών που έχουν αρχίσει μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του περσινού Ιουλίου.

Η τουρκική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον, που ως αντίποινα είχε επίσης αναστείλει την έκδοση θεωρήσεων για αμερικανικά διαβατήρια, αναμένεται να προβεί σε παρόμοια χαλάρωση των περιορισμών. Αρνήθηκε όμως ότι έχουν δοθεί διαβεβαιώσεις στις ΗΠΑ.

Ο Τούρκος πρωθυπουργός Binali Yildirim χαρακτήρισε θετικό βήμα την απόφαση των ΗΠΑ, ενώ πρόσθεσε ότι η Ουάσινγκτον θα πρέπει να εκδώσει τον Τούρκο ιερωμένο Fethullah Gulen τον οποίο η Άγκυρα κατηγορεί για το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016.

«Η περιορισμένη επαναχορήγηση αδειών εισόδου μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας (…) πριν από την επίσκεψή μας μπορεί να θεωρηθεί θετική εξέλιξη», σχολίασε ο Yildirim μιλώντας σε δημοσιογράφους προτού αναχωρήσει για τις ΗΠΑ, όπου πρόκειται να συναντηθεί με τον Αμερικανό αντιπρόεδρο Mike Pence.

Σημειώνεται πως η αποκλιμάκωση της έντασης έρχεται δύο ημέρες πριν την επίσκεψη του τούρκου πρωθυπουργού Binali Yildirim στην Ουάσιγκτον, όπου θα συναντηθεί με τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Mike Pence.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Της Δρ. Μαρίας Χρ. Αλβανού

Το ενδιαφέρον πολλών σε σχέση με την τρομοκρατία στη Δύση αφορά στον ισλαμιστικό κίνδυνο και ειδικά στην «εξαγωγή ανθρώπινου δυναμικού» της ισλαμιστικής τρομοκρατίας προς τη Δύση από τη Μέση Ανατολή ως «πηγή». Όμως υπάρχουν και άλλες μορφές τρομοκρατίας και εξτρεμιστικής βίας, καθώς περιοχές «εξαγωγής» ριζοσπαστικοποίησης που πρέπει να μας απασχολούν.

Η σχέση Ουζμπεκιστάν και επιθέσεων τρομοκρατίας του ισλαμιστικού δικτύου βρίσκεται πίσω από το χτύπημα στις ΗΠΑ στο Μανχάταν (αλλά πίσω και από χτυπήματα σε Τουρκία, Σουηδία και Ρωσία). Χώρες της πρώην ΕΣΣΔ και της Κεντρικής Ασίας εμφανίζουν ενδιαφέρον σχετικά με πυρήνες ριζοσπαστικοποιημένους στην ισλαμιστική βία που επιχειρούν διεθνώς.

Η προσοχή στην περιοχή ήταν εντονότερη παλιότερα από τους ειδικούς, επί εποχής Al Qaeda. Το Daesh ταυτίστηκε σχεδόν για αρκετούς με τη Συρία και τη Μέση Ανατολή λόγω επιπλέον και της εδαφικής πολεμικής σύγκρουσης που είναι χαρακτηριστικό της εμφάνισης και δράσης της συγκεκριμένης οργάνωσης, αλλά είναι σαφές ότι η ισλαμιστική ριζοσπαστικοποίηση έχει και άλλες εστίες, αφού το ισλαμιστικό δίκτυο (και το Daesh ως ειδική έκφανση του) δεν εξαντλείται σε σχέση Συρίας-Μέσης Ανατολής και Δύσης. Εξάλλου, ακόμη και αν αλλάξει η εδαφική κατάσταση στη Μέση Ανατολή σε βάρος του Daesh (όπως φαίνεται), το ισλαμιστικό εξτρεμιστικό μήνυμα έχει ήδη βρει γόνιμο έδαφος άλλου προ πολλού.

Στο μεταξύ η καινούργια επίθεση στο Tέξας, που συγκαταλέγεται στην τυπολογία των “mass shootings”, έχει συγκλονίσει και πάλι τις ΗΠΑ και αναμένεται να διακριβωθεί το κίνητρο του δράστη για να μπορέσει να χαρακτηριστεί ανάλογα. Αν πρόκειται για εξτρεμιστική βία, τα ερωτήματα που προκύπτουν άμεσα σε κάθε τέτοια επίθεση είναι: τι είδους εξτρεμιστική βία; Τι έκταση έχει το φαινόμενο; Πώς μπορεί να αντιμετωπιστεί; Το ενδιαφέρον όσων ασχολούνται με την τρομοκρατία είναι στραμμένο σε διάφορες πηγές κινδύνου με προσανατολισμό ακόμη και σε απειλές που μπορεί να φαίνονται μακρινές, όμως μπορεί ήδη να βλέπουμε ανησυχητικά σημεία. Από την άλλη μεριά, η επίθεση στο Μανχάταν έχει θέσει επίσης διάφορα θέματα και ερωτήματα: Καταρχήν ακόμη δεν υπάρχει σύμφωνη γνώμη σε σχέση με τo αν πρόκειται σε επιχειρησιακό επίπεδο για περίπτωση «μοναχικού λύκου» με έμπνευση από τη δράση και τις προσκλήσεις του Daesh (μολονότι μια συνολική αξιολόγηση διάφορων πλευρών προς τα εκεί δείχνει).

Σε κάθε περίπτωση είναι πολύ κρίσιμο να μπορέσει να εντοπιστεί η χρονική αρχή της ριζοσπαστικοποίησης του δράστη και τα χαρακτηριστικά της. Πότε και πού ξεκίνησε η ριζοσπαστικοποίηση; Ποια η αιτία και ποια η αφορμή (διότι μια καλή πολιτική πρόληψης της ριζοσπαστικοποίησης στη βία λειτουργεί και προς το να ελαχιστοποιούνται ακόμη και οι «ευκαιρίες» εμπλοκής ενός προσώπου σε δίκτυα ριζοσπαστικοποίησης). Έπαιξε κρίσιμο ρόλο το διαδίκτυο και αν ναι, τινί τρόπω; Απλά σέρφαρε ο δράστης στα άπειρα jihadi websites ή είχε εισχωρήσει στο dark web; Υπήρχε σε chat rooms μορφή επικοινωνίας σαν μια προσπάθεια να υποκατασταθεί η φυσική επικοινωνία με άλλα πρόσωπα jihadi ιδεολογίας; Υπήρχε κάποιο υποστηρικτικό δίκτυο γύρω από τον δράστη, έστω και αν δεν εμπλέκεται άμεσα και με ποινική ευθύνη στην επίθεση;

Οι δημοσιογραφικοί χρόνοι μπορεί να απαιτούν άμεση πληροφόρηση και απαντήσεις, αλλά η έρευνα της τρομοκρατίας έχει τους δικούς της χρόνους. Υπενθυμίζεται για παράδειγμα ότι τα κάποτε «μεγάλα νέα» της υπόθεσης στο Λας Βέγκας που πλέον δεν ενδιαφέρουν δημοσιογραφικά, είναι ακόμη αντικείμενο αστυνομικής έρευνας που συνεχίζεται και φυσικά απασχολούν όσους ασχολούνται με τη μελέτη της τρομοκρατίας. Δεν γνωρίζουμε αν τα όσα προκύψουν από την έρευνα θα παρουσιαστούν με τους ίδιους πηχυαίους τίτλους στα ΜΜΕ, όπως στις πρώτες ημέρες μετά την επίθεση. Όμως η ορθή αξιολόγηση και αποκόμιση γνώσεων από τις τρομοκρατικές ενέργειες που λαμβάνουν χώρα χρειάζονται πολύ χρόνο, συλλογή και διασταύρωση πληροφοριών από διάφορες πηγές, καθώς και σύνδεση τους με γεγονότα και πρόσωπα, ακόμη και σε σχέση με δίκτυα που αρχικά φαίνονται άσχετα. Κάθε επίθεση και η εύρεση της αλήθειας πίσω από αυτήν μας δίδει ένα επιπλέον πολύτιμο κομματάκι για το πάζλ της ασφάλειας.

* Η Δρ. Μαρία Χρ. Αλβανού είναι Εγκληματολόγος - Ειδική σε θέματα τρομοκρατίας, μέλος ερευνητικής ομάδας ITSTIME.
Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



5 Νοε 2017


Η επιδείνωση των σχέσεων ανάμεσα στην Ουάσινγκτον και τη Μόσχα συνιστά την πιο σοβαρή απειλή για την παγκόσμια ειρήνη, τόνισε ο υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Ζίγκμαρ Γκάμπριελ σε συνέντευξη που παραχώρησε στην Bild και δημοσιεύεται στο κυριακάτικο φύλλο της εφημερίδας.

«Οι σχέσεις ανάμεσα στις ΗΠΑ και τη Ρωσία, που έχουν εκτροχιαστεί εντελώς, είναι η μεγαλύτερη απειλή για την παγκόσμια ειρήνη. Αν η Βόρεια Κορέα καταφέρει να αποκτήσει πυρηνικά όπλα, κι άλλες χώρες θα τη μιμηθούν. Μόνο οι ΗΠΑ και η Ρωσία μαζί μπορούν να σταματήσουν την περαιτέρω εξάπλωση των πυρηνικών όπλων. Αν η Ουάσινγκτον και η Μόσχα δεν καταφέρουν να εξομαλύνουν τις σχέσεις τους ξανά, τα παιδιά μας θα μεγαλώσουν σε έναν επικίνδυνο, χαοτικό κόσμο γεμάτο πυρηνικά όπλα», προειδοποίησε ο Γκάμπριελ.

Για τον υπουργό Εξωτερικών της Γερμανίας, η δημοκρατική παγκόσμια τάξη «βρίσκεται πλέον σε σοβαρό κίνδυνο».

«Οι ΗΠΑ, που ήταν ο εγγυητής των φιλελεύθερων αξιών, τις έχει ήδη αποχαιρετίσει», έκρινε ο Γκάμπριελ.

Σύμφωνα με τον Γκάμπριελ, ο κόσμος βρίσκεται στα πρόθυρα μιας νέας κούρσας εξοπλισμών εξαιτίας της εντεινόμενης δυσπιστίας στη διεθνή αρένα.

Η Γερμανία οφείλει να διαδραματίσει πιο ενεργό ρόλο ως διεθνής διαμεσολαβητής, πρόσθεσε ο απερχόμενος επικεφαλής της γερμανικής διπλωματίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Για να καταλάβουμε τι συμβαίνει: Ο Τούρκος αντιπρόεδρος έρχεται στην Αθήνα για να προετοιμάσει την επίσκεψη Ερντογάν και ο Έλληνας πρωθυπουργός δεν τον συναντά. Προφανώς εκείνη την ώρα είχε σύσκεψη με τον Καρανίκα.

Ο αντιπρόεδρος πάει σαν κύριος στη Θράκη όπου μιλά ξεκάθαρα για τουρκική μειονότητα που περνά δύσκολα υπό τον… ελληνικό ζυγό. Προκλητική εμφάνιση, συνέχεια της δουλειάς που γίνεται υπογείως στα σύνορά μας. Κι όχι μόνο υπογείως αφού ουκ ολίγες φορές με τον πιο επίσημο τρόπο οι Τούρκοι προκαλούν και εγείρουν πολύ σοβαρά θέματα.

Τις ημέρες αυτές, πέραν των γνωστών παραβιάσεων στο Αιγαίο, είχαμε υπερπτήση τουρκικού ελικοπτέρου πάνω από τα Ίμια που για την Άγκυρα είναι Καρντάκ και μπορούν να πηγαίνουν όποτε γουστάρουν.

Είχαμε επίσης τουρκική διαμαρτυρία γιατί οι Έλληνες τόλμησαν να κάνουν ναυτική άσκηση στη Ρόδο χαρακτηρίζοντας «απόβαση» τα όσα έγιναν εκεί.

Και τέλος είχαμε διάσωση μεταναστών από τουρκικά σκάφη, λίγα μέτρα από τα Ίμια.

Όλα αυτά λίγες ημέρες πριν από την επίσκεψη του Ερντογάν, αν αυτή γίνει βεβαίως, αν κι έχει ανακοινωθεί επίσημα. Θα έρθει να συνομιλήσει με τον Τσίπρα για εξωτερική πολιτική, να υπογράψουν συμφωνίες συνεργασίες, μπορεί να ανακοινώσουν και μεγάλες επενδύσεις, τώρα που το Μαξίμου έχει πάρει φόρα.

Πραγματικά, αναρωτιόμαστε τι νόημα έχει όλο αυτό το σόου που θα στηθεί. Τι νόημα έχει να συνομιλείς με τους Τούρκους οι οποίοι είναι φανερό ότι συνεχίζουν να προκαλούν και να δημιουργούν σκηνικά θερμού επεισοδίου.

Εντάξει, να στηρίξουμε την ευρωπαϊκή προοπτική τους, μπας και τα ελληνικά σύνορα γίνουν ευρωπαϊκά και δεν τολμήσει κανένας Τουρκαλάς να τα παραβιάζει.

Εντάξει, να στηρίξουμε τη συμφωνία για το προσφυγικό γιατί αν καταρρεύσει ο Σουλτάνος θα μας γεμίσει με Αφγανούς, Σύρους και Πακιστανούς.

Αλλά όχι να μας μπούνε και καβάλα. Όχι να πρέπει να ανεχόμαστε τα τερτίπια τους και τις κατάμουτρα προκλήσεις τους.

Και πόσο τυχαίο είναι όλο αυτό το κρεσέντο προκλήσεων όταν μιλάμε για αναβάθμιση F- 16 ή για αγορά νέας γενιάς αεροσκαφών; Μας βάζουν στο τριπάκι να ξοδέψουμε ένα σκασμό λεφτά;

Άραγε η περήφανη εξωτερική πολιτική που έδωσε γη και ύδωρ στις ΗΠΑ που είναι; Ο Τσίπρας και η παρέα του ξεπουλήθηκαν στον Τραμπ; Ποια είναι άραγε η ανταπόδοση; Δώσαμε τη Σούδα, δώσαμε 2,5 δις, δώσαμε ποιος ξέρει τι άλλο για να μην έχουμε ούτε τη στοιχειώδη προστασία;

Υποτίθεται ότι η Ουάσιγκτον είναι στα μαχαίρια με τον Ερντογάν κι ότι η Ελλάδα είναι σε στρατηγικό σημείο. Πώς εκμεταλλεύεται η κυβέρνηση αυτή την χρονική στιγμή; Τι κάνει με τους Αμερικανούς και γιατί δεν ασκείται πίεση στην Τουρκία;

Μήπως τελικά δεν υπάρχει περήφανη κι ευέλικτη εξωτερική πολιτική εξαιτίας του Τσίπρα και των Καρανίκων του Μαξίμου να αντιληφθούν τι συμβαίνει; Μήπως είναι πιο εύκολο να βάζεις τα troll να κάνουν πόλεμο στο διαδίκτυο από το να είσαι υπερασπιστής των εθνικών θεμάτων χωρίς εκπτώσεις;

Και μήπως το δόγμα «το Αιγαίο ανήκει στα ψάρια του» που είχε κάποτε η Αριστερά έχει αρχίσει να δυναμώνει ξανά;

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



3 Νοε 2017


Ο ρωσικός στρατός, που επεμβαίνει στη Συρία στηρίζοντας τον συριακό στρατό, ανακοίνωσε σήμερα ότι οι ΗΠΑ εμποδίζουν τους Σύρους πρόσφυγες να λάβουν ανθρωπιστική βοήθεια, εκτιμώντας ότι αυτό ισοδυναμεί με «έγκλημα πολέμου».

Σύμφωνα με το Ρωσικό Κέντρο Συμφιλίωσης των Αντιμαχόμενων Πλευρών, η ανθρωπιστική κατάσταση είναι πολύ δύσκολη στην περιοχή ατ Τανφ, στα σύνορα με την Ιορδανία, όπου βρίσκεται ένας στρατώνας του διεθνούς συνασπισμού υπό την Ουάσινγκτον.

«Το πιο άμεσο είναι η ανθρωπιστική κατάσταση στην περιοχή ατ Τανφ εξαιτίας των ΗΠΑ, οι οποίες έχουν αναπτύξει παράνομα μια στρατιωτική βάση και απαγορεύουν (σε όλους) να πλησιάζουν σε απόσταση 55 χιλιομέτρων, στερώντας από δεκάδες χιλιάδες πρόσφυγες τη δυνατότητα να λάβουν ανθρωπιστική βοήθεια», τονίζει στην ανακοίνωσή του ο ρωσικός στρατός.

«Οι ενέργειες του αμερικανικού στρατού και του αυτοαποκαλούμενου "διεθνούς συνασπισμού" αποτελούν χονδροειδή παραβίαση του ανθρωπιστικού δικαίου και μπορούν να χαρακτηριστούν εγκλήματα πολέμου», προσθέτει η ανακοίνωση.

Στις αρχές Οκτωβρίου ο ρωσικός στρατός είχε ήδη κατηγορήσει την Ουάσινγκτον ότι «στηρίζει» το Ισλαμικό κράτος από την περιοχή ατ Τανφ.

Σύμφωνα με την Ουάσινγκτον, στο ατ Τανφ βρίσκεται ένα στρατόπεδο που χρησιμοποιείται από τις ειδικές δυνάμεις του αμερικανικού και του βρετανικού στρατού για την εκπαίδευση των Σύρων ανταρτών που μάχονται κατά του ΙΚ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



2 Νοε 2017


Η “Πυθία” έφερε Παπανδρέου και Μνημόνια

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Την Πέμπτη 26 Οκτωβρίου 2017 ήμουν φιλοξενούμενος της τηλεοπτικής μεσημεριανής ζωντανής εκπομπής “Βήμα στον πολίτη”, της δημοσιογράφου κ. Βίλιαν Στασινού  στον τηλεοπτικό δίαυλο της ΒΔ Ελλάδος “Βήμα TV Ιωαννίνων”!

Η “ιερά” εξέταση της εκλεκτής κ. Στασινού προς την αφεντιά μου επικεντρώθηκε στο πρόσφατο ταξίδι του Έλληνα Πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στις ΗΠΑ και στο ζήτημα της δολοφονίας του πρώην Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή μέσω του σχεδίου “Πυθία”!

Άνθρακες ο θησαυρός του κ. Τσίπρα

Απευθυνόμενος στην κ. Στασινού, είπα πως “η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται”!
Και αυτό επειδή, για τους αδαείς ή τους αφελείς, οι προσδοκίες από το ταξίδι του κ. Τσίπρα στις ΗΠΑ ήταν πολύ μεγάλες, για επενδυτικά και επιχειρηματικά προγράμματα, καθώς και διακρατικές συμφωνίες που θα κόμιζε εις τας Αθήνας!

Ωστόσο, το μόνο – εξ όσων ανακοινώθηκαν – που πέτυχε ο Έλληνας Πρωθυπουργός ήταν τα αντισταθμιστικά οφέλη του εκσυγχρονισμού των αεροπλάνων F-16, που κατά τους Αμερικανούς θα μας στοιχίσουν 2,4 δις ευρώ, ενώ η εκτίμηση της ελληνικής κυβερνήσεως είναι πως θα μας στοιχίσουν 1,1 δις ευρώ!

Από πλευράς μου θα μου επιτραπεί να πιστέψω την αμερικανική εκτίμηση!
Όμως, πώς ήταν δυνατόν να επιτύχει κάτι περισσότερο, από τη στιγμή που σύρθηκε σε αυτήν την πολυθρυλούμενη συνάντηση;

Αφού θα πρέπει να σημειωθεί πως, λίγα μόλις 24ωρα πριν πετάξει ο κ. Τσίπρας για την Ουάσιγκτον, ενημερώθηκε ότι η επιχειρηματική αποστολή που θα τον συνόδευε – όπως είθισται σε όλα τα Πρωθυπουργικά ταξίδια σε μεγάλες και ισχυρές χώρες – ακυρώθηκε γιατί, τάχατες – τάχατες καθυστέρησε το γραφείο τον Προέδρου των ΗΠΑ να δώσει την οριστική συγκατάθεση στην επιχειρηματική αποστολή!

Η ανάγνωση σε απλά ελληνικά, είναι μια:
Ο Ντόναλντ Τραμπ, γνωρίζοντας πως έχει να κάνει με μια αστεία κυβέρνηση και ένα Πρωθυπουργό πολύ αδύνατο, απαίτησε να τον δει χωρίς υποσχέσεις από μέρους του!
Παρ΄ ότι η Ελλάς έχει τεράστιο πλεονέκτημα στην περιοχή, από τη στιγμή που οι σχέσεις ΗΠΑ και Τουρκίας είναι υπερβολικά τεταμένες!

Μετατρέπεται σε Αμερικανική Βάση, η Βάση της Σούδας

Απαίτηση πρώτη του Ντόναλντ Τραμπ:
Να επεκταθεί και σε αμερικανική Βάση η Νατοϊκή Βάση της Σούδας στην Κρήτη! Δηλαδή, να μετατραπεί η Κρήτη σε αεροπλανοφόρο των ΗΠΑ για τις πολεμικές της επιχειρήσεις! Απαίτηση που δεν δέχθηκε ο δικτάτορας Γεώργιος Παπαδόπουλος και γι΄ αυτό οι ΗΠΑ του “έστησαν” το Νοέμβριο του 1973 το Πολυτεχνείο, που τελικά τον ανέτρεψε! Αντίθετα, ο “δημοκράτης”, ο “προοδευτικός”, ο “αριστερός” Αλέξης Τσίπρας μετά χαράς αποδέχτηκε το αίτημα – απαίτηση των ΗΠΑ!

Ο Αλέξης Τσίπρας που έκλεινε τους Αθηναϊκούς δρόμους με τα συντρόφια του, διαδηλώνοντας με το σύνθημα “φονιάδες των λαών Αμερικάνοι” και το Παπανδρεϊκό σύνθημα “Έξω οι Βάσεις του θανάτου”!

Η “Πυθία” έφερε Παπανδρέου και Μνημόνια

Απαίτηση δεύτερη του Ντόναλντ Τραμπ:
Να παρέμβει ο κ. Τσίπρας στην ελληνική Δικαιοσύνη ώστε, η υπόθεση του σχεδίου “Πυθία” να μην φθάσει ΠΟΤΕ στο ακροατήριο!

Γιατί, οι ΗΠΑ φοβούνται πως αν φθάσει η υπόθεση στο ακροατήριο, ο πράκτοράς τους και κατηγορούμενος για τις υποκλοπές της Vodafone, William Basil θα δικαστεί ερήμην καθ΄ ότι, ως γνωστόν, οι ΗΠΑ δεν τον εκδίδουν στις ελληνικές Αρχές! Σε αυτήν την περίπτωση οι θιγόμενοι Έλληνες πολίτες, τα ονόματα των οποίων δημοσιοποίησε η κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή τον Φεβρουάριο του 2006, θα εγείρουν αγωγές!

Αλλά κυρίως, δεν θέλουν οι ΗΠΑ να βγουν μέσω των δικαστηρίων οι αποκαλύψεις της απόπειρας δολοφονίας του πρώην Πρωθυπουργού, όταν πρόσφατα από την πλευρά της Ρωσίας, την ίδια ημέρα που ο κ. Τσίπρας βρισκόταν στις ΗΠΑ,  αποκαλύφθηκε πως υπήρχε ένας αθέατος πόλεμος μεταξύ της CIA και της ΕΥΠ για τον “έρωτα” Πούτιν – Καραμανλή!

Όταν, την εποχή εκείνη στελέχη της ΕΥΠ – τα οποία κατηγορούνται – ενημέρωναν πρώτα τον αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Γιώργο Παπανδρέου και αν “πρόκαναν” ενημέρωναν και τον Πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή!

Και επειδή, “δεν υπάρχει καπνός χωρίς φωτιά”, ο Καραμανλής “παρέδωσε” την Εξουσία στον Γιώργο Παπανδρέου, για να ακυρώσει τις δυο πολύ σημαντικές για την Πατρίδα ενεργειακές συμφωνίες με τη Ρωσία ( τον αγωγό πετρελαίου Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολης και τον αγωγό φυσικού αερίου South Stream) και για να φέρει στη ζωή μας τα Μνημόνια της εξαθλίωσης, της φτώχειας και της υποδούλωσης της Πατρίδας στους δανειστές – “εταίρους” μας στην ΕΕ!

TAXI και “Uber” 

Απαίτηση τρίτη του Ντόναλντ Τραμπ:
Η συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον Εβραίο Δήμαρχο του Σικάγου και συνιδιοκτήτη της καλιφορνέζικης παγκόσμιας διαδικτυακής πλατφόρμας ΤΑΧΙ, της “Uber”!

Η  οποία δραστηριοποιείται στην Ελλάδα από το 2014 και για την οποία αρχικά αντιδρούσε ο Πρόεδρος του ΣΑΤΑ κ. Θύμιος Λυμπερόπουλος!

Από τότε τι ακριβώς μεσολάβησε και ο κ. Λυμπερόπουλος κείται ευμενώς, αφού υπήρξε και συνάντηση προ ημερών με τον Γραμματέα ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ κ. Ρήγα, μπορεί μόνο να το εξηγήσει ο κ. Λυμπερόπουλος!

Ωστόσο, ακούγεται πως, το ζήτημα το χειρίζεται προσωπικά ο κ. Νίκος Παππάς Υπουργός Ψηφιακής Πολιτικής, Τηλεπικοινωνιών και Ενημέρωσης και αυτό είναι που μας φοβίζει ιδιαίτερα!

Σ.σ.: Παρ΄ ότι ο Πρωθυπουργός υποσχέθηκε την κατάργηση των αντισταθμιστικών, στη Βουλή την Παρασκευή 27 Οκτωβρίου, ποιος θα τον πιστέψει;
Άλλωστε, από όλες τις εξαγγελίες του και τις δεσμεύσεις του, ποια πραγματικά έχει υλοποιηθεί; Γιατί, ο Αλέξης Τσίπρας είναι “χτίστης” του ψέματος και “κατεδαφιστής” της αλήθειας!
Πηγή Egersis


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



1 Νοε 2017


Διασυνδέσεις με το Ισλαμικό Κράτος είχε ο άνδρας που «έσπειρε» τον θάνατο το μεσημέρι της Τρίτης στο Μανχάταν. Όπως έγινε γνωστό ο δράστης που έριξε το φορτηγάκι πάνω σε ποδηλάτες και πεζούς με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους οκτώ άνθρωποι και να τραυματιστούν δώδεκα έφερε στο όχημα που οδηγούσε ένα σημείωμα στο οποίο αναγραφόταν ότι η επίθεση διεξήχθη στο όνομα του ISIS.
Σύμφωνα με πληροφορίες αμερικανικών μέσων ενημέρωσης, στο φορτηγάκι που οδηγούσε βρέθηκαν φωτογραφίες με σημαίες του ISIS και χειρόγραφο σημείωμα -γραμμένο στα αγγλικά-, στο οποίο έγραφε πως έκανε την επίθεση για λογαριασμό του «Ισλαμικού Κράτους».

Οδηγώντας ένα μικρό φορτηγό, ο δράστης μπήκε από την οδό Houston στον ποδηλατόδρομο West Side Highway στις 3:05 το μεσημέρι (τοπική ώρα) και διέσχισε απόσταση 17 οικοδομικών τετραγώνων παρασύροντας στο διάβα του πεζούς, δρομείς και ποδηλάτες. Όπως ανακοίνωσε η αστυνομία της Νέας Υόρκης σκότωσε τουλάχιστον 8 και τραυμάτισε 12 ανθρώπους, προτού συλληφθεί από αστυνομικούς, μετά από ανταλλαγή πυρών.

Ωστόσο, στην οδό Chambers, το φορτηγό του δράση συγκρούστηκε με σχολικό λεωφορείο τραυματίζοντας δύο ενήλικες και δύο παιδιά. Μετά τη σύγκρουση, ο οδηγός του φορτηγού ένας 29χρονος άνδρας, βγήκε από το όχημα επιδεικνύοντας δύο όπλα χειρός. Ένστολος που βρισκόταν στην περιοχή πυροβόλησε το δράστη στην κοιλιακή χώρα. Ο δράστης μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο ενώ στην περιοχή του συμβάντος βρέθηκαν δύο αεροβόλα όπλα (ένα σαν αυτά που χρησιμοποιούνται στο paintball) που εικάζεται ότι κρατούσε ο δράστης.

Αν και η αστυνομία απέφυγε να κατονομάσει τον δράστη, πηγή που έχει γνώση των ερευνών, αναγνώρισε τον 29χρονο ως Σαϊφούλο Σαΐποφ, προσθέτοντας πως δεν ήταν Αμερικανός πολίτης.
Σύμφωνα με όσα έχουν γίνει γνωστά ο Σαΐποφ είναι υπήκοος του Ουζμπεκιστάν που μετανάστευσε στις ΗΠΑ το 2010 και διέθετε πράσινη κάρτα.
Μάλιστα όπως μεταδίδει το AP, ο δράστης της επίθεσης ήταν οδηγός της Uber, κάτι που επιβεβαίωσε και η ίδια η εταιρεία σημειώνοντας ότι πλέον του έχει αφαιρεθεί η άδεια.



Το βράδυ της Τρίτης, αστυνομικοί έσπευσαν σε μια διεύθυνση στο Πάτερσον του Νιού Τζέρσεϊ, όπου θεωρείται πως διέμενε ο Σαΐποφ κι απέκλεισαν το διαμέρισμά του. Μουσουλμάνοι που ζουν στην περιοχή σχολίαζαν ότι η επίθεση θα πλήξει την εικόνα τους και την εικόνα της θρησκείας τους.

Στη φωτογραφία που δημοσίευσε η Daily Mail βλέπουμε τους αστυνομικούς της Νέας Υόρκης να έχουν μόλις πυροβολήσει τον 29χρονο δράστη και να του περνούν χειροπέδες.

Από τους οκτώ ανθρώπους που έχασαν τη ζωή τους, οι πέντε ήταν πολίτες της Αργεντινής και μία υπήκοος Βελγίου, ανακοίνωσαν τα υπουργεία Εξωτερικών στο Μπουένος Άιρες και στις Βρυξέλλες.


Ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Μπιλ ντε Μπλάζιο χαρακτήρισε την επίθεση, η οποία διαπράχθηκε την ημέρα που οι Αμερικανοί γιόρταζαν το Χάλογουιν, μια «θρασύδειλη τρομοκρατική ενέργεια», χωρίς να αναφερθεί σε κάποια τζιχαντιστική οργάνωση. Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ από την πλευρά του αναφέρθηκε, χωρίς να περιμένει οι διωκτικές αρχές να δώσουν στοιχεία, στην οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ), ενώ διέταξε να ενισχυθούν οι έλεγχοι στους αλλοδαπούς που επιθυμούν να εισέλθουν στις ΗΠΑ.

«Καλή η πολιτική ορθότητα, αλλά όχι για αυτό!», έγραψε στο Twitter το βράδυ της Τρίτης ο αμερικανός πρόεδρος.

«Δεν πρέπει να επιτρέψουμε στο ΙΚ να επιστρέψει ή να μπει στη χώρα μας αφού το νικήσαμε στη Μέση Ανατολή και αλλού. Αρκετά!», ανέφερε νωρίτερα ο Τραμπ.

Πολλά αμερικανικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι ο άνδρας που οδηγούσε το φορτηγάκι κραύγασε «Αλλάχου Άκμπαρ» όταν βγήκε από το αυτοκίνητο.

«Είναι μια πολύ δύσκολη μέρα για τη Νέα Υόρκη», δήλωσε ο ντε Μπλάζιο σε δηλώσεις του προς τα ΜΜΕ στον τόπο της επίθεσης, στο νοτιοδυτικό Μανχάταν, όχι μακριά από το μνημείο για τα θύματα των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου.

Ο δημοκρατικός δήμαρχος, ο οποίος διεκδικεί την επανεκλογή του την Κυριακή, προέτρεψε τους νεοϋορκέζους να επιδεικνύουν μεγάλη επαγρύπνηση και να ενημερώνουν τις αρχές για οτιδήποτε ασυνήθιστο.

«Δεν έμοιαζε με τρομοκράτη»

Ο Κομπίλιον Ματκάροφ, 37 ετών, ουζμπέκος μετανάστης στις ΗΠΑ, είπε πως γνώρισε τον Σαΐποφ στο Φορτ Μάιερς, στη Φλόριντα, πριν από χρόνια, όταν ο Σαΐποφ δούλευε ως οδηγός φορτηγού. Κατόπιν, μετακόμισε στο Νιού Τζέρσεϊ και άρχισε να δουλεύει ως οδηγός για την Uber, πρόσθεσε ο Ματκάροφ, ο οποίος μίλησε τηλεφωνικά στην εφημερίδα New York Times. «Ήταν ένας πολύ καλός τύπος όταν τον ήξερα. Του άρεσαν οι ΗΠΑ. Έμοιαζε να νοιώθει τυχερός και ευτυχισμένος και μίλαγε σαν όλα να ήταν μια χαρά. Δεν έμοιαζε με τρομοκράτη, αλλά δεν ξέρω τι γινόταν μέσα του», είπε ο ίδιος.

Όταν οι αστυνομικοί που διεξάγουν την έρευνα άρχισαν να εξετάζουν πιο προσεκτικά το παρελθόν του Σαΐποφ, συνειδητοποίησαν πως βρισκόταν ήδη στο ραντάρ των ομοσπονδιακών αρχών. Τρία στελέχη των διωκτικών αρχών είπαν ότι είχε προσελκύσει την προσοχή τους στο πλαίσιο μιας άσχετης υπόθεσης.

Τα τελευταία δύο χρόνια, μια έρευνα του FBI, του υπουργείου Εσωτερικής Ασφαλείας, της αστυνομίας της Νέας Υόρκης και ομοσπονδιακών εισαγγελέων του Μπρούκλιν οδήγησε στην απαγγελία κατηγοριών σε βάρος πέντε ανδρών από το Ουζμπεκιστάν και ενός από το Καζακστάν για υλική υποστήριξη στην οργάνωση Ισλαμικό Κράτος. Ορισμένοι από τους ανθρώπους αυτούς ομολόγησαν την ενοχή τους. Δεν είναι πάντως σαφές αν ο Σαΐποφ συνδεόταν με τη συγκεκριμένη έρευνα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



27 Οκτ 2017


Του Γιώργου Ξ. Πρωτόπαπα

Ο ανταγωνισμός ΗΠΑ και Ρωσίας για επιρροή στην ανατολική Μεσόγειο και στα Βαλκάνια τους επιβάλει να δημιουργήσουν στρατιωτικές και ενεργειακές συμμαχίες με στόχο την προώθηση των γεωπολιτικών συμφερόντων τους. Η Ουάσιγκτον φαίνεται στο πλαίσιο αυτό να θεωρεί την Ελλάδα ένα στρατηγικό δρώντα που εξυπηρετεί τη στρατηγική της για τον περιορισμό της ρωσικής διείσδυσης σε Βαλκάνια και ανατολική Μεσόγειο.

Η Ουάσιγκτον με μια πρώτη ματιά δείχνει να εξετάζει τη δημιουργία στενών σχέσεων με την Αθήνα στον τομέα της ενέργειας και της στρατιωτικής συνεργασίας. Ο αμερικανός πρέσβης στην Ελλάδα Geoffrey Pyatt αναφέρθηκε εγκωμιαστικά στα διεθνή έργα διασύνδεσης, τον TAP, το Διασυνδετήριο Αγωγό Ελλάδας - Βουλγαρίας (IGB), τον τερματικό σταθμό LNG στη Ρεβυθούσα και στον υπό σχεδιασμό τερματικό σταθμό της Αλεξανδρούπολης αφήνοντας υπονοούμενα για τη ρωσική «διπλωματία των αγωγών». O τερματικός σταθμός της Αλεξανδρούπολης μπορεί να εξυπηρετήσει τα ενεργειακά συμφέροντα των αμερικανών καθώς ενδιαφέρονται να εξάγουν το σχιστολιθικό αέριο σε νέες αγορές. Παράλληλα η Ουάσιγκτον επιδιώκει και μια μακροχρόνια συνεργασία στο θέμα της ναυτικής Βάσης της Σούδας καθώς η στρατηγική της τοποθεσία είναι ιδιαίτερα σημαντική για την επίτευξη ναυτικής ισχύος από τους αμερικανούς στην ανατολική Μεσόγειο.

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επιδιώκουν να εμποδίσουν τη Ρωσία να διεισδύσει περαιτέρω στα Βαλκάνια και επενδύουν στα κράτη του ΝΑΤΟ Ρουμανία και Βουλγαρία. Το ΝΑΤΟ δημιουργεί μια νέα πολυεθνική δύναμη με έδρα την Κραϊόβα ενισχύοντας περαιτέρω την παρουσία του κοντά στη ρωσική μεθόριο.

Η Ρωσία από την πλευρά της επιδιώκει να συνεχίσει να είναι ο βασικός προμηθευτής φυσικού αερίου της Ευρώπης. Οι συζητήσεις για τον Turkish Stream και για συμμετοχή της εντάσσονται στο συγκεκριμένο πλαίσιο. Η Ρωσία διεξάγει μια έντονη διπλωματία στα Βαλκάνια για να περιορίσει την επιρροή της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ με στόχο να αποκτήσει ισχυρά ερείσματα στην περιοχή. Η Μόσχα φαίνεται να έχει τους δικούς της συμμάχους, τη Σερβία και τη Σερβική Δημοκρατία της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης (Republika Srpska). Η Μόσχα επιδιώκει να ενωθούν όλοι οι σέρβοι σε ένα έθνος ώστε να δημιουργηθεί μια νέα σημαντική δύναμη κοντά στην καρδιά της Ευρώπης που θα ανατρέψει τα στρατηγικά οφέλη που αποκόμισε η ΕΕ και το ΝΑΤΟ από τη διάσπαση της Γιουγκοσλαβίας.

Ταυτόχρονα τα αμερικανό-ρωσικά συμφέροντα συγκρούονται και στην ανατολική Μεσόγειο. Στο Ρωσικό Ναυτικό Δόγμα του 2015 δηλώνεται ρητά η επιθυμία για μόνιμη παρουσία στην συγκεκριμένη περιοχή. Παράλληλα το δόγμα αναφέρει ότι η μεσογειακή πολιτική της Ρωσίας απαιτεί περαιτέρω ενίσχυση των στρατιωτικών υποδομών στην Κριμαία και το Κρασνοντάρ. Η ρωσική μόνιμη ναυτική παρουσία αλλά και η ιρανική ναυτική πρόσβαση στην ανατολική Μεσόγειο παρακαλούν έντονη ανησυχία στους αμερικανούς,

Η Ελλάδα έχει τη δυνατότητα να διαδραματίσει ρόλο «κλειδί» στην ανάσχεση της ρωσικής διείσδυσης. Με τον TAP συμμετέχει στη διαφοροποίηση των πηγών εφοδιασμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης που θα ενισχυθεί και με την υλοποίηση των άλλων διασυνδετήριων αγωγών και των τερματικών σταθμών. Η ναυτική βάση της Σούδας δίνει την δυνατότητα στους αμερικανούς να ελέγχουν την ανατολική μεσόγειο και να υποστηρίζουν τις διάφορες επιχειρήσεις τους.

Οι σχεδιασμοί της Ουάσιγκτον φαίνεται μέχρι στιγμής να θεωρούν την Ελλάδα σημαντικό δρώντα στο «μπρα ντε φερ» με τη Ρωσία αλλά για να εφαρμοστούν απαιτείται χρόνος και μια συγκυρία γεωπολιτικών εξελίξεων που θα παγιώνουν τη σημασία της Ελλάδας μέσα στην αμερικάνικη στρατηγική «σκακιέρα» επισημαίνοντας τη χρησιμότητά της. Ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας όταν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το 2015 «έπαιξε» το χαρτί της Ρωσίας το οποίο όπως και αναμένονταν δεν του «βγήκε» παρά την προώθηση της φιλολογίας περί μιας ελληνο-ρωσικής συμμαχίας που θα «έσωζε» τη χώρας μας.

Η πραγματικότητα όμως απέδειξε ότι οι ιδεολογικές αγκυλώσεις δεν έχουν θέση στην άσκηση της εξωτερικής πολιτικής. Η Ελλάδα θα πρέπει να είναι ιδιαίτερη προσεκτική στο «πάρε -δώσε» με τις ΗΠΑ έχοντας στο μυαλό της ένα μακροπρόθεσμο ορίζοντα στρατηγικής συμπεριλαμβανομένων των περιφερειακών γεωπολιτικών ισορροπιών. Διότι η Ελλάδα έχει δίπλα της μια Τουρκία που αν και έχει τεταμένες σχέσεις την παρούσα στιγμή με τις ΗΠΑ δεν σημαίνει ότι η Ουάσιγκτον διαγράφει και αυτόματα το γεωστρατηγικό της ρόλο και ότι δεν θα την επαναπροσεγγίσει.

* Ο Γιώργος Ξ. Πρωτόπαπας είναι Διεθνολόγος – Δημοσιογράφος. Αρθρογραφεί στο περιοδικό Άμυνα και Διπλωματία και είναι Εκτελεστικός Διευθυντής του Κέντρου Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων (ΚΕΔΙΣΑ).
Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



26 Οκτ 2017


Του Noah Smith
BloombergView

Ποια είναι η πιο ισχυρή χώρα στον κόσμο; Υπάρχουν αρκετοί λόγοι να υποστηρίξει κανείς ότι είναι η Κίνα.

Υπάρχουν πολλά είδη εξουσίας -διπλωματική, πολιτιστική, στρατιωτική και οικονομική. Έτσι, ένα πιο εύκολο ερώτημα να θέσει κανείς είναι: Ποια είναι η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου; Σε αυτή την περίπτωση, η απάντηση είναι σχεδόν σίγουρα η Κίνα.

Πολλοί μπορεί να διαμαρτυρηθούν όταν ακούσουν κάτι τέτοιο. Εξάλλου, οι ΗΠΑ εξακολουθούν να παράγουν περισσότερο, βάσει των συναλλαγματικών ισοτιμιών της αγοράς:

Τα φαινόμενα απατούν
Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν σε συναλλαγματικές ισοτιμίες της αγοράς, το 2016


Αλλά αυτή η σύγκριση είναι παραπλανητική, διότι τα προϊόντα έχουν διαφορετικές τιμές σε διαφορετικές χώρες. Το Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν υποτίθεται ότι μετράει την αξία των πραγματικών προϊόντων -αυτοκίνητα, τηλέφωνα, χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες, μασάζ πλάτης κλπ. - που παράγει μια χώρα. Εάν το ίδιο κινητό τηλέφωνο κοστίζει 400 δολάρια στις ΗΠΑ, αλλά μόλις 200 δολάρια στην Κίνα, το ΑΕΠ της Κίνας υποτιμάται κατά 50% τη στιγμή εάν μετρήσουμε με συναλλαγματικές ισοτιμίες της αγοράς. Σε γενικές γραμμές, οι λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες έχουν χαμηλότερες τιμές, κάτι που σημαίνει ότι το ΑΕΠ τους υποτιμάται συστηματικά.

Οι οικονομολόγοι προσπαθούν να διορθώσουν αυτό το φαινόμενο, με μια ρύθμιση που ονομάζεται ισοτιμία αγοραστικής δύναμης (PPP), η οποία ελέγχει τις σχετικές τιμές. Δεν είναι τέλεια, δεδομένου ότι πρέπει να λαμβάνει υπόψη στοιχεία όπως η ποιότητα του προϊόντος, η οποία μπορεί να είναι δύσκολο να μετρηθεί. Αλλά πιθανότατα παρέχει μια πιο ακριβή εικόνα για το πόσο μια χώρα παράγει πραγματικά. Και σε αυτό, η Κίνα έχει ήδη ξεπεράσει τις ΗΠΑ:

Ένας καλύτερος τρόπος για να μετρήσετε τα προϊόντα
Ακαθάριστο Εγχώριο Προϊόν σε ισοτιμία αγοραστικής δύναμης, 2016


Εάν δεν εμπιστεύεστε τις προσαρμογές της PPP, μια απλή εναλλακτική λύση είναι απλά να εξετάσετε την τιμή ενός Big Mac. Το ίδιο burger κοστίζει 1,8 φορές περισσότερο στις ΗΠΑ από ό,τι στην Κίνα. Η προσαρμογή κατά αυτή την αναλογία των αριθμών του ΑΕΠ με βάση την αγορά συναλλάγματος, θα τοποθετούσε την Κίνα ακόμη πιο ψηλά.

Με βάση ορισμένα σημεία, η υπεροχή της Κίνας είναι ακόμη μεγαλύτερη. Η μεταποιητική παραγωγή της χώρας υπερέβη εκείνη των ΗΠΑ σχεδόν πριν από μία δεκαετία. Οι εξαγωγές της είναι επίσης μεγαλύτερες κατά περισσότερο από ένα τρίτο.

Οι Αμερικανοί σχολιαστές ενδέχεται να αργήσουν να αναγνωρίσουν την οικονομική υπεροχή της Κίνας, αλλά ο υπόλοιπος κόσμος αρχίζει να καταλαβαίνει το εξής:

Η "εμφάνιση” μετράει
Έρευνα της αντίληψης της οικονομικής ισχύος στις αναπτυγμένες χώρες


Αυτό δεν σημαίνει ότι ο πληθυσμός της Κίνας είναι ο πλουσιότερος στον κόσμο – κάθε άλλο. Οι χώρες με το υψηλότερο κατά κεφαλήν εισόδημα, για παράδειγμα, είναι το Κατάρ, το Λουξεμβούργο, η Σιγκαπούρη, το Μπρουνέι και τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Αλλά λίγοι θα υποστήριζαν ότι το Κατάρ ή το Λουξεμβούργο είναι οι κορυφαίες οικονομίες παγκοσμίως - ενώ οι κατά κεφαλήν αριθμοί είναι σημαντικοί για την ευημερία των πολιτών ενός έθνους, δεν μεταφράζονται σε ουσιαστική εθνική εξουσία εκτός αν μια χώρα έχει επίσης μεγάλο πληθυσμό.

Το μέτριο κατά κεφαλήν εισόδημα της Κίνας σημαίνει απλώς ότι η χώρα έχει πολλά περιθώρια ανάπτυξης. Ενώ οι ανeπτυγμένες χώρες μπορούν να γίνουν πλουσιότερες μόνο εφευρίσκοντας νέα προϊόντα ή καθιστώντας τις οικονομίες τους πιο αποτελεσματικές, οι φτωχές χώρες μπορούν να αντιγράψουν την ξένη τεχνολογία ή να μιμηθούν ξένες οργανωτικές πρακτικές. Αυτό δεν συμβαίνει πάντα, βεβαίως -πολλές φτωχές χώρες βρίσκονται παγιδευμένες σε δυσλειτουργικά συστήματα, έλλειψη ανθρώπινου δυναμικού ή άλλα εμπόδια για την ανάπτυξη.

Αλλά υπάρχει ένας καλός λόγος να πιστεύει κανείς ότι η Κίνα θα ξεπεράσει τουλάχιστον μερικά από αυτά τα εμπόδια. Οι οικονομολόγοι Randall Morck και Bernard Yeung συνέταξαν μία νέα μελέτη που συγκρίνει ιστορικά στοιχεία της Ιαπωνίας και της Νότιας Κορέας - και οι δύο εξήλθαν από τη φτώχεια για να επιτύχουν το status μίας πλούσιας χώρας - με την πρόσφατη βελτίωση της Κίνας. Διαπιστώνουν ότι τα θεσμικά όργανα της Κίνας, σε γενικές γραμμές, αναπτύσσονται με την ίδια πορεία που ακολουθούν και οι επιτυχημένοι γείτονές τους.

Με άλλα λόγια, όχι μόνο η Κίνα είναι ήδη η μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, αλλά το χάσμα μεταξύ αυτής και των ΗΠΑ θα μπορούσε να διευρυνθεί ακόμη περισσότερο. Αυτό διαφαίνεται ακόμη και στα στατιστικά της ανάπτυξης - αν και ο ρυθμός ανάπτυξης της Κίνας έχει επιβραδυνθεί τα τελευταία χρόνια, η οικονομία της συνεχίζει να αναπτύσσεται με ρυθμό άνω του 6%, ενώ των ΗΠΑ αναπτύσσεται με ρυθμό μόλις πάνω από το 2%. Αν αυτή η διαφορά επιμείνει, η οικονομία της Κίνας θα είναι διπλάσια από αυτή των ΗΠΑ σε λιγότερο από δύο δεκαετίες.

Έτσι, από οικονομικής πλευράς, η Κίνα ξεπέρασε τις ΗΠΑ και βρίσκεται σε καλό δρόμο να διευρύνει την απόσταση ακόμα περισσότερο στο προσεχές μέλλον. Αλλά τι γίνεται με τη στρατιωτική δύναμη; Εδώ, φαίνεται ότι οι ΗΠΑ ακόμη υπερτερούν. Ξοδεύουν περισσότερα χρήματα για τον στρατό τους από ό,τι η Κίνα, διαθέτουν μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο και - χάρη στους πρόσφατους πολέμους στο Αφγανιστάν και το Ιράκ - έχουν και πιο έμπειρες στρατιωτικές δυνάμεις.

Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι οι ΗΠΑ θα κέρδιζαν, αν οι δύο χώρες βρίσκονταν σε πόλεμο. Μια ανταλλαγή πυρηνικών πυρών, φυσικά, δεν θα είχε νικητές. Αλλά σε έναν παρατεταμένο συμβατικό πόλεμο, η Κίνα θα είχε καλές πιθανότητες να κερδίσει, χάρη στην υπεροχή της τόσο αριθμητικά όσο και στη βιομηχανική ικανότητα. Ως αναλογία, σκεφτείτε τις ΗΠΑ και την Ιαπωνία στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην αρχή του πολέμου, ο στρατιωτικός στόλος αεροσκαφών της Ιαπωνίας ξεπερνούσε εκείνον των ΗΠΑ και το ναυτικό της ήταν πολύ πιο έμπειρο (λόγω του πολέμου της Ιαπωνίας στην Κίνα). Αλλά όταν ξεκίνησε ο πόλεμος, οι ΗΠΑ ξεπέρασαν κατά πολύ στην παραγωγή αεροσκαφών τον αντίπαλό τους:

Το οικονομικό μέγεθος έκανε τη διαφορά
Παραγωγή αεροσκαφών


Οι ΗΠΑ επίσης θα είχαν το πλεονέκτημα να διαθέτουν διπλάσιους στρατιώτες. Όταν πολεμούν δύο χώρες παρόμοιου τεχνολογικού επιπέδου, οι αριθμοί τείνουν να δείχνουν το αποτέλεσμα. Η Κίνα έχει μεγαλύτερο ΑΕΠ, μεγαλύτερη παραγωγή και τετραπλάσιο πληθυσμό. Και καθώς οι πρόσφατες εξελίξεις στην τεχνολογία stealth, στα κατευθυνόμενα ενεργειακά όπλα, τους υπερηχητικούς πυραύλους και άλλα στοιχεία αποδεικνύουν, η στρατιωτική της τεχνολογία δεν είναι τόσο πίσω από αυτή των ΗΠΑ. Σε έναν παρατεταμένο πόλεμο, όταν θα πάρουν μπρος οι κινεζικές "μηχανές", θα είναι ασταμάτητες.

Με άλλα λόγια, η Κίνα βρίσκεται τώρα σε θέση παρόμοια με εκείνη των ΗΠΑ περίπου στις αρχές του 20ού αιώνα - μια τρομερή υπερδύναμη που απλά δεν έχει αισθανθεί κανέναν λόγο να ασκήσει την κυριαρχία της. Όταν οι ΗΠΑ αισθάνθηκαν την ανάγκη να δείξουν την υπεροχή τους, κανείς δεν τις αμφισβήτησε.

Η Κίνα ίσως να μην πάρει ποτέ μία τέτοια απόφαση. Ίσως επιλέξει να παραμείνει συγκρατημένη στη διεθνή σκηνή, με ένα μέτριο πυρηνικό οπλοστάσιο και ένα ελαφρύ αποτύπωμα στα παγκόσμια θεσμικά όργανα. Αν είναι έτσι, η κυριαρχία της θα παραμείνει "κρυφή" και δυνητικά απειλητική αντί να αποτελέσει ένα πραγματικό γεγονός της σύγχρονης ζωής.

Αλλά δεν πιστεύω ότι θα γίνει κάτι τέτοιο.

Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



23 Οκτ 2017


Ο Τουρκικός λαός θα πρέπει να απορρίψει φήμες για τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, προέτρεψε το Σάββατο, ο τραπεζικός ρυθμιστικός φορέας της χώρας , μετά από αναφορές που υποδεικνύουν ότι ορισμένες τουρκικές τράπεζες αντιμετωπίζουν πρόστιμα δισεκατομμυρίων αμερικανικών δολολαρίων για εικαζόμενες παραβιάσεις των κυρώσεων κατά του Ιράν.

«Ας προσέξει το κοινό ότι ιστορίες, οι οποίες είναι φήμες στην πραγματικότητα, σχετικά με τις τράπεζές μας, δεν βασίζονται σε έγγραφα ή γεγονότα και δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη», ανέφερε σε δήλωσή του η ρυθμιστική αρχή του τραπεζικού συστήματος της BDDK, προσθέτοντας ότι οι τράπεζες της Τουρκίας λειτουργούν καλά.

Τα σχόλια ήρθαν μετά από μια έκθεση της εφημερίδας Haberturk το Σάββατο, σύμφωνα με την οποία έξι τουρκικές τράπεζες αντιμετωπίζουν σημαντικά πρόστιμα, παραπέμποντας σε μια έκθεση που στηρίζεται στις «σοβαρότρες τραπεζικές πηγές».

Δεν αναφέρθηκαν ονόματα τραπεζών, ωστόσο η έκθεση ανέφερε ότι μία τράπεζα αντιμετωπίζει ποινή άνω των 5 δισεκατομμυρίων δολαρίων.

Ένας εκπρόσωπος του Αμερικανικού Υπουργείου Οικονομικών, ο οποίος είναι υπεύθυνος για το καθεστώς κυρώσεων των ΗΠΑ, δήλωσε ότι το «υπουργείο Οικονομικών δεν έχει παρόμοιες προθέσεις ή προοπτικές».

Εν τω μεταξύ, δύο ανώτεροι αξιωματούχοι της τουρκικής οικονομίας, ανέφεραν ότι η Τουρκία δεν έχει λάβει ακόμη καμία ειδοποίηση από την Ουάσινγκτον για τέτοιες κυρώσεις, σύμφωνα με το Reuters.

Η φήμες κυκλοφόρησαν καθώς μια σειρά από μεγάλες τράπεζες αντιμετωπίζουν δισεκατομμύρια δολάρια σε πρόστιμα, για παραβιάσεις κυρώσεων με το Ιράν τα τελευταία χρόνια.

Την περασμένη εβδομάδα ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ υιοθέτησε μια πιο επιθετική γραμμή προς το καθεστώς της Τεχεράνης, συμπεριλαμβάνοντας αυστηρές νέες κυρώσεις κατά της παραστρατιωτικής δύναμης του Ιρανικού Ρεπουμπλικανικού Σώματος (Φρουροί της Επανάστασης).

Επίσης, αρνήθηκε να αποδεχθεί τη συμμόρφωσή του, με μια συμφωνία πυρηνικής ενέργειας που μετέχουν οι Ηνωμένες Πολιτείες και άλλες πέντε δυνάμεις, όπως η Βρετανία, η Γαλλία και η Γερμανία υπό τον προκάτοχό του Μπαράκ Ομπάμα.

Η έκθεση Haberturk έρχεται, καθώς οι σχέσεις μεταξύ Ουάσιγκτον και Άγκυρας, που είναι συμμάχοι του ΝΑΤΟ, έχουν δοκιμαστεί από μια σειρά διπλωματικών κρίσεων,οδηγώντας και τις δύο χώρες να περιορίσουν την έκδοση θεωρήσεων στους πολίτες τής άλλης.

Τον περασμένο μήνα οι εισαγγελείς των ΗΠΑ κατηγόρησαν έναν πρώην υπουργό οικονομίας της Τουρκίας και τον πρώην επικεφαλής μιας κρατικής τράπεζας για συνωμοσία προκειμένου να παραβιάσουν τις κυρώσεις του Ιράν μεταφέροντας παράνομα εκατοντάδες εκατομμύρια δολάρια, μέσω του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ, για λογαριασμό της Τεχεράνης.

Ωστόσο, ο ίδιος ο Πρόεδρος Ταγίπ Ερντογάν απέρριψε τις κατηγορίες,χαρακτηρίζοντάς τες πολιτικά παρακινημένες και πως ισοδυναμούσαν με επίθεση κατά της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Οι κατηγορίες απορρέουν από την υπόθεση εναντίον του Ρεζά Ζαράμπ, ενός πλούσιου Τούρκου-Ιρανού εμπόρου χρυσού και στενού φίλου του υιού Ερντογάν, ο οποίος συνελήφθη στις Ηνωμένες Πολιτείες για την παραβίση των κυρώσεων κατά του Ιράν, τον περασμένο χρόνο.

Ο Ερντογάν δήλωσε ότι οι αμερικανικές αρχές είχαν «δευτερεύοντα κίνητρα» να χρεώσουν τον Ζαράμπ, ο οποίος δενπαραδέχθηκε ότι είναι ένοχος.

Οι χθεσινές φήμες προκάλεσαν ανησυχία κι εκνευριμό στην Τουρκία, η οποία εν μέσω κρίσης έχει δει να μειόνονται εκ νέου οι καταθέσεις στις τράπεζες περιορίζοντας σημαντικά τις κινήσεις τους.

"Σημειώσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



22 Οκτ 2017


Όταν κατέχεις δημόσιο αξίωμα και μάλιστα σε μια από τις πλέον ευαίσθητες υπηρεσίες του αμερικανικού κράτους, εννοείται ότι δεν είναι ανεκτό να κάνεις οτιδήποτε που θα την παρουσιάζει να αναφέρει κάτι το οποίο δεν αληθεύει, διότι τότε το «σύστημα» που ήταν πριν από εσένα και θα παραμείνει και μετά από εσένα, θα αντιδράσει.

Ο διευθυντής της CIA Μάικ Πομπέο, έκανε το λάθος να αναφέρει, ότι η υπηρεσία πιστεύει πως η ανάμιξη της Ρωσίας στις εκλογές του 2016 δεν επηρέασε το τελικό αποτέλεσμα. Αυτό φαίνεται πως δεν αληθεύει, με αποτέλεσμα να προκύψει αντίδραση που έλαβε τη μορφή ανακοίνωσης, στην οποία ξεκαθαρίζονται τα πράγματα.

Όπως ανέφερε το αμερικανικό δορυφορικό τηλεοπτικό δίκτυο NBC News, η πολύ διπλωματική ανακοίνωση αναφέρει, ότι η εκτίμηση για την υπόθεση της ρωσικής ανάμιξης δεν έχει αλλάξει και στόχος του διευθυντή δεν ήταν να υπονοήσει κάτι τέτοιο.

Οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες, παρότι τεκμηρίωσαν τη ρωσική εμπλοκή, σταμάτησαν ένα βήμα από το να αποπειραθεί να εκτιμήσει το αποτέλεσμα αυτής της παρέμβασης, καθώς δεν εμπίπτει στη σφαίρα των αρμοδιοτήτων της να σχολιάζει θέματα της εσωτερικής πολιτικής σκηνής…

Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



19 Οκτ 2017


Της Luigi Scazzieri

Οι Ευρωπαίοι ηγέτες αναμένεται να συζητήσουν το όλο και πιο δύσκολο ζήτημα της Τουρκίας σε σύνοδο αυτή την εβδομάδα στις Βρυξέλλες εν τω μέσω βαθύτερου "παγώματος" στις διμερείς σχέσεις.

Η κριτική για την καταστολή που επέβαλε ο πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan μετά από την απόπειρα πραξικοπήματος του περασμένου έτους και τις διπλωματικές εντάσεις με τη Γερμανία κσι τις ΗΠΑ, έχει ενταθεί. Τον προηγούμενο μήνα, η Γερμανίδα Καγκελάριος Angela Merkel ζήτησε την αναστολή των συνομιλιών ένταξης της Τουρκίας στην ΕΕ.

Αλλά εάν η ΕΕ τερματίσει τις διαπραγματεύσεις ένταξης χωρίς να έχει εναλλακτική, απλώς θα εντείνει την κόντρα.

Η Τουρκία, η οποία αρχικά ζήτησε να προσχωρήσει στην ΕΕ το 1987, θεωρείται από καιρό σημαντικός εταίρος της Ευρώπης για την ασφάλεια και τη μετανάστευση. Τα ευρωπαϊκά κράτη παραμένουν δεσμευμένα να χορηγήσουν την ένταξη στην Τουρκία, εν μέρει με την ελπίδα ότι η διαδικασία θα βοηθήσει στην προώθηση των μεταρρυθμίσεων, αν και κάποιοι –όπως στη Γερμανία- έχουν επιφυλάξεις για τις προκλήσεις που προκύπτουν από την αφομοίωση ενός τόσο μεγάλου κράτους.

Παρά τη δέσμευση για την αναβίωση των ενταξιακών συνομιλιών στο πλαίσιο μιας μεταναστευτικής συμφωνίας με την Άγκυρα το 2016, οι διμερείς σχέσεις έχουν επιδεινωθεί σε σημείο κρίσης.

Η καταστολή του Erdogan, που περιλάμβανε τη σύλληψη 40.000 ανθρώπων, έχει πυροδοτήσει ανησυχίες για τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις πολιτικές ελευθερίες στην Τουρκία. Οι σχέσεις με το Βερολίνο ειδικότερα έχουν περιοριστεί σημαντικά.

Η απόφαση της Γερμανίας να απαγορεύσει τους Τούρκους πολιτικούς από το να κάνουν εκστρατεία σε γερμανικό έδαφος πριν από το δημοψήφισμα του Απριλίου για να δώσει στον Erdogan περισσότερες εξουσίες, οδήγησε τον Τούρκο ηγέτη να κατηγορήσει τη Γερμανία για πρακτικές-Ναζί.

Η κράτηση ορισμένων Γερμανών πολιτών το καλοκαίρι ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ως απάντηση, το Βερολίνο εξέδωσε προειδοποίηση για τους Γερμανούς που ταξιδεύουν στην Τουρκία ότι κινδυνεύουν με αυθαίρετη κράτηση. Και η Merkel έχει δηλώσει ότι τώρα θέλει να ακυρωθούν οι διαπραγματεύσεις ένταξης της Τουρκίας καθώς και να παγώσει την προενταξιακή οικονομική βοήθεια και τις συνομιλίες για την διεύρυνση της εμπορικής συνεργασίας.

Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει επίσης εγκρίνει μη δεσμευτικό ψήφισμα για τον τερματισμό των ενταξιακών συνομιλιών.

Η κρίση στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας είναι ένα σύμπτωμα της απομάκρυνσης της Τουρκίας από τη Δύση, όχι μόνο σε ό,τι αφορά τις αξίες, αλλά και την εξωτερική πολιτική.

Οι αμερικανό-τουρκικές σχέσεις επιδεινώθηκαν μετά από την απόφαση του Barack Obama να υποστηρίξει τους Κούρδους της Συρίας έναντι του ISIS το 2014. Οι Κούρδοι της Συρίας συνδέονται επίσης με το ΡΚΚ στην Τουρκία, το οποίο διεξάγει αντάρτικο εναντίον του τουρκικού κράτους από τη δεκαετία του 1980.

Η τουρκική κυβέρνηση έχει κατηγορήσει τις ΗΠΑ ότι βρίσκονται πίσω από το αποτυχημένο πραξικόπημα και άσκησε κριτική στην άρνησή της να εκδώσει τον Fethulllah Gulen, του Μουσουλμάνου κληρικού που είναι εξόριστος στις ΗΠΑ, και πρώην στενός σύμμαχος του Erdogan που έγινε επικριτής του.

Τον Ιούλιο, η τουρκική κρατική τηλεόραση αποκάλυψε την τοποθεσία αμερικανικών μυστικών θέσεων στη Συρία και στις αρχές αυτού του μήνα, οι τουρκικές αρχές συνέλαβαν ορισμένους υπαλλήλους των προξενείων των ΗΠΑ στην Τουρκία.

Αυτή η κίνηση οδήγησε τις ΗΠΑ να σταματήσουν να εκδίδουν βίζα στους Αμερικανούς πολίτες, και η Τουρκία απάντησε με το ίδιο μέτρο.

Τα θετικά λόγια του προέδρου Trump προς τον Erdogan δεν έχουν βοηθήσει, και οι σχέσεις είναι απίθανο να βελτιωθούν ενώ η Ουάσιγκτον συνεχίζει να υποστηρίζει τους Κούρδους στη Συρία. Εν μέσω της αντιπάθειας με τη Δύση, η Τουρκία έχει σταφεί στη Μόσχα. Το Σεπτέμβριο υπέγραψε συμφωνία για την απόκτηση των συστημάτων αεράμυνας S-400 από τη Μόσχα, αντί να αναζητήσει μια εναλλακτική που να είναι διαλειτουργική με τους συμμάχους της στο ΝΑΤΟ.

Σε αυτό το πλαίσιο, είναι εύκολο να δούμε γιατί θα ήταν δελεαστικό για την ΕΕ να αναστείλει τις διαπραγματεύσεις ένταξης με την Τουρκία. Αλλά θα ήταν μη παραγωγικό. Οι συνομιλίες, που ξεκίνησαν το 2005, είναι ήδη de facto παγωμένες. Αν αναγνωριστεί αυτό επισήμως χωρίς να τεθεί ένα εναλλακτικό πλαίσιο, θα οδηγούσε την Τουρκία ακόμη πιο μακριά από τη Δύση. Το να διατηρηθούν ζωντανές οι διαπραγματεύσεις, συντηρεί την ελπίδα ότι η διακυβέρνηση της Τουρκίας μπορεί κάποια ημέρα να επιστρέψει σε ευρωπαϊκή τροχιά.

Η ΕΕ θα πρέπει να δώσει στην Τουρκία μία φιλόδοξη εναλλακτική πρόταση συνεργασία, συμπεριλαμβανομένης μεγαλύτερης πρόσβασης στην αγορά σε αγαθά και υπηρεσίες και αυξημένη κινητικότητα του εργατικού δυναμικού.

Η πρόταση θα πρέπει να συνδέεται με αυστηρούς όρους, όπως μια αρχική διευθέτηση τελωνειακής ένωσης στα μέσα του 1990. Μια τέτοια πρόταση θα είχε ελάχιστες πιθανότητες εάν η διαδικασία ένταξης έβγαινε την ίδια στιγμή από το τραπέζι, οπότε θα έπρεπε αρχικά να "τρέξει" παράλληλα με ατή. Εάν κάποια στιγμή οι διαπραγματεύσεις για τη νέα εταιρική σχέση σημείωναν καλή πρόοδο, τότε η διαδικασία προχώρησης θα μπορούσε να τερματιστεί.

Εάν η ΕΕ θέλει να αναπτύξει διάφορες βαθμίδες ένταξης, όπως αναμένουν κάποιοι, η Τουρκία θα μπορούσε μια μέρα να βρει ένα σπίτι σε εξωτερικό δακτύλιο, που θα επέτρεπε μία αξιόλογη συνεργασία στη μετανάστευση, στην αντιτρομοκρατία και στο εμπόριο.

Η ΕΕ έχει περισσότερη μόχλευση στην Τουρκία από ό,τι το αντίθετο. Οι καλές διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις με την ΕΕ είναι προς το συμφέρον της Τουρκίας –και η εγχώρια δημοτικότητα του Erdogan στηρίζεται στην οικονομική επιτυχία της Τουρκίας.

Μία περαιτέρω επιδείνωση του κράτους δικαίου και η πολιτική αστάθεια, είναι πιθανό να ανατρέψουν τους διεθνείς επενδυτές. Ο Erdogan δήλωσε αυτό τον μήνα ότι η Τουρκία δεν χρειάζεται πλέον να ενταχθεί στην ΕΕ, αλλά δεν θα είναι αυτή που θα διακόψει τις συνομιλίες ένταξης.

Τέλος, μια εποικοδομητική ατζέντα ΕΕ-Τουρκίας μπορεί να αναπτυχθεί μόνο εάν η Τουρκία αλλάξει την τρέχουσα πορεία της. Η αναστολή των ενταξιακών διαπραγματεύσεων δεν θα βοηθήσει στην επούλωση της ρήξης. Αντιθέτως η ΕΕ θα έκανε καλά να κοιτάξει πέρα από αυτή τη στάση και να επιχειρήσει να αναπτύξει νέους τρόπους συνεργασίας.

Το κείμενο δημοσιεύθηκε αρχικά στο CNN
Capital



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Οι τελευταίες κυρώσεις που επέβαλαν οι ΗΠΑ κατά τη Ρωσίας αποσκοπούν στο να εκτοπίσουν τη Ρωσία από την ενεργειακή αγορά της Ευρώπης, ώστε η Ευρώπη να αγοράζει το πιο ακριβό αμερικανικό υγροποιημένο αέριο (LNG).

Την δήλωση αυτή έκανε ο Ρώσος πρόεδρος Βλαντίμιρ Πούτιν κατά την διάρκεια ομιλίας του σε συνεδρία της Διεθνούς Λέσχης "Βαλντάι" (Vladai).

Ο ίδιος υπογράμμισε ότι η πολιτική στις διεθνείς υποθέσεις όλο και πιο συχνά εμπλέκεται στις οικονομικές σχέσεις. "Έτσι το πακέτο των κυρώσεων, που υιοθέτησε πρόσφατα το αμερικανικό Κογκρέσο, απροκάλυπτα έχει στόχο να εκτοπίσει την Ρωσία από τις ευρωπαϊκές ενεργειακές αγορές και να υποχρεώσει την Ευρώπη να καταναλώνει το πιο ακριβό υγροποιημένο αμερικανικό φυσικό αέριο, παρότι κι εκεί οι ποσότητες τους δεν επαρκούν", δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πούτιν.

Ο Ρώσος πρόεδρος επέστησε παράλληλα την προσοχή στις προσπάθειες που καταβάλλονται να παρεμποδισθούν τα έργα κατασκευής αγωγών φυσικού αερίου νέων οδεύσεων, παρότι μια τέτοια διαφοροποίηση από λογιστική απόψεως είναι "πιο αποδοτική από οικονομικής απόψεως, πιο συμφέρουσα για την Ευρώπη, ενώ ενισχύει την ασφάλεια της".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Αιφνιδιαστική πρωτοβουλία ανατροπής του υφιστάμενου πλαισίου σχέσεων Ε.Ε. - Τουρκίας είναι πολύ πιθανόν να αναλάβει, σύμφωνα με ελληνικές και ξένες διπλωματικές πηγές, η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που πραγματοποιείται, σήμερα και αύριο, στις Βρυξέλλες.

Η πρωτοβουλία Μέρκελ αναμένεται να αφορά τους πολιτικούς όρους των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην Ε.Ε. (κράτος δικαίου, λειτουργία της δημοκρατίας, ανθρώπινα δικαιώματα, που παραβιάζονται μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016), καθώς και τους ποικίλους οικονομικούς - εμπορικούς όρους που συνδέονται με την τελωνειακή ένωση και τη χρηματοδοτική βοήθεια η οποία δίδεται στην Άγκυρα για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης.

Κατά τις ίδιες πηγές, η βιαστική διπλωματική στροφή του Βερολίνου κρίθηκε σκόπιμη, μετά την πύρρειο νίκη της κυρίας Μέρκελ στις εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου, με την αντιισλαμική και αντιμεταναστευτική διαμαρτυρία μεγάλου μέρους των Γερμανών ψηφοφόρων, αλλά -ίσως το σημαντικότερο- και εν όψει των διαβουλεύσεων για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης συνασπισμού και για την εξωτερική πολιτική που θα ακολουθήσει. Πρόκειται για σαφή σκλήρυνση των θέσεων της καγκελαρίου και για επίσπευση των κινήσεών της, που, ούτως ή άλλως, αναμένονταν (μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης γύρω στα Χριστούγεννα) για τον επανακαθορισμό των διμερών σχέσεων Άγκυρας - Βερολίνου, κατόπιν των συνεχών προκλήσεων από τον πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν από τις αρχές του έτους.

Προστίθεται, επίσης, ότι, στην περίπτωση που η κυρία Μέρκελ δεν προλάβει να παρουσιάσει τις προτάσεις της στους άλλους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αυτής της εβδομάδας -αφού η ημερήσια διάταξη δίνει προτεραιότητα σε άλλα επείγοντα θέματα (μετανάστευση, ψηφιακή Ευρώπη, Άμυνα και Brexit)-, τότε θα προβεί σε σχετικές ανακοινώσεις τις αμέσως επόμενες ημέρες.

Η κλιμάκωση της γερμανικής πίεσης προς την Τουρκία θα μπορούσε, θεωρητικά, να ικανοποιήσει το κοινό αίσθημα στην Ελλάδα και να υπογραμμίσει τη σημασία της χώρας μας ως απώτατου ανατολικού συνόρου της Ευρώπης, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί πολύ επικίνδυνη εξέλιξη. Βραχυπρόθεσμα, επειδή ενδεχόμενη μεταβολή των όρων οικονομικής βοήθειας θα αποτελούσε ιδανική αφορμή για τον πρόεδρο Ερντογάν, ώστε να παραβιάσει την Κοινή Δήλωση Ε.Ε. - Τουρκίας του Μαρτίου 2016 και να πλημμυρίσει το Αιγαίο (ή και τα χερσαία σύνορα του Έβρου) με χιλιάδες πρόσφυγες, πέραν των περίπου 7.000 που εισήλθαν παράνομα από τις αρχές Σεπτεμβρίου έως προχθές. Μακροπρόθεσμα, επειδή η Ελλάδα είναι η κατεξοχήν ενδιαφερόμενη -μεταξύ των εταίρων της Ε.Ε.- να διατηρείται ζωντανός ο ενταξιακός διάλογος με την Τουρκία, ώστε να μη διολισθήσει περαιτέρω στον ισλαμισμό.

Παράλληλα, είναι εξαιρετικά ανησυχητικό ότι η πρωτοβουλία Μέρκελ εκδηλώνεται ακριβώς την περίοδο που η Αθήνα και η Ουάσινγκτον προσπαθούν να επιτύχουν αποκλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο και στην ευρύτερη ΝΑ Μεσόγειο. Οι προσπάθειες αυτές εκδηλώνονται σε τρία επίπεδα: Πρώτον, με τις χθεσινές συνομιλίες του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, και με τη διαρκή συνεργασία του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, στρατηγού Χ.Ρ. Μακ Μάστερ, με τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά. Δεύτερον, με την επανάληψη, στην Άγκυρα, του πολιτικο-στρατιωτικού διαλόγου ΗΠΑ - Τουρκίας, με άμεσο στόχο την αποκατάσταση μιας ομαλής «σχέσης εργασίας» της Δύσης με το υπουργείο Εξωτερικών και τις ένοπλες δυνάμεις της γειτονικής χώρας. Και, τρίτον, με την κρίσιμη συνάντηση, την προσεχή Τρίτη, του κυρίου Κοτζιά με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, κατά την οποία θα αναζητηθούν τρόποι, αφενός, ομαλοποίησης των διμερών σχέσεων (καθώς σημειώνονται επικίνδυνα περιστατικά στο Αιγαίο, που, ορθώς, δεν ανακοινώνονται), αφετέρου, πρόληψης προβλημάτων στις σχέσεις της Άγκυρας με την Ε.Ε.

Αντίθετα, ο γερμανικός αιφνιδιασμός μόνο προβλήματα θα προκαλέσει στην παρούσα φάση. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι υπέρ της προσεκτικής ελληνικής στάσης τάσσονται, εκτός των ΗΠΑ, ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμ. Μακρόν και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ.Κ. Γιούνκερ.

Αλέξανδρος Τάρκας
* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα και Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη.
"Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου