Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Ιουλ 2017


Πόσο προβλέψιμος έχει γίνει! Μόλις στριμώχτηκε διότι οι Γερμανοί αποφάσισαν – επιτέλους – να εκθέσουν τη θρασύδειλη τακτική του ιδίου και της χώρας του, αντέδρασε με τον γνωστό και τόσο αστείο στον εξωτερικό παρατηρητή τρόπο, όπου τα ρίχνει στην άλλη πλευρά, αρνούμενος να αποδεχθεί έστω μέρος της ευθύνης σε μια έμμεση απολογία, σα να μην ειπώθηκε ποτέ τίποτα και όλοι οι υπόλοιποι απλά έπαθαν παράκρουση και τους κατέλαβε αντιτουρκική μανία!

Ο Ερντογάν εξαπέλυσε επίθεση αγάπης στις γερμανικές εταιρίες, λέγοντας ότι εγγύηση είναι οι Τούρκοι για να κάνουν κερδοφόρες μπίζνες, οι οποίοι τους περιμένουν με ανοιχτές αγκάλες, προσθέτοντας βέβαια και μια δόση από απειλή για να μην ξεχνιόμαστε, λέγοντας ότι κανένας δεν έχει τη δύναμη να δυσφημίσει την Τουρκία! Κι έτσι να είναι δεν χρειάζεται, καθώς ο ίδιος έχει δώσει τον καλύτερό του εαυτό ώστε να τον βλέπουν όλοι ως μισότρελο, φανατικό ισλαμιστή…

Δηλαδή, για να καταλάβουμε το μέγεθος της παράνοιας του απίστευτου αυτού τύπου τον οποίον ανέχεται η παγκόσμια κοινότητα: Ουδείς στη Τουρκία αναφέρθηκε στις γερμανικές εταιρίες εμπλέκοντάς τις με την «τρομοκρατία», ασφαλώς υπό τον τόσο περίεργο ορισμό της έννοιας που έχει υιοθετήσει ο Ερντογάν για να πάει με όλα… από το μυαλό τους τα έβγαλαν όλοι.

Στο θέμα αυτό ο Τούρκος πρόεδρος ανέφερε, ότι «όπως τον ενημέρωσαν η MIT και το υπουργείο Εσωτερικών, δεν υπάρχει καμία έρευνα σε βάρος γερμανικών εταιριών. Δηλαδή υπήρχε περίπτωση να υπήρχε σε εξέλιξη έρευνα η οποία να είχε διαταχθεί χωρίς να έχει δοθεί το πράσινο φως από το προεδρικό μέγαρο! Ας γελάσουμε…

Τον «έτσουξε» όμως που σύσσωμη η γερμανική ηγεσία βγήκε και όχι μόνο προειδοποίησε τους Γερμανούς που έχουν πάρε-δώσε με οποιονδήποτε τρόπο με την απροσάρμοστη Τουρκία, ότι αδυνατούν να τους προστατεύσουν και η ευθύνη συνέχισης των επαφών αυτών θα γίνεται στο εξής με δικιά τους ευθύνη (δε φημίζεται και για τη στήριξη των Γερμανών στο εξωτερικό η Γερμανία… είναι μνημειώδης η αδιαφορία των προξενικών αρχών σε περιπέτειες Γερμανών π.χ. σε χώρες της Ασίας).

Οι Τούρκοι προσάπτουν στους Γερμανούς ότι κάνουν τα στραβά μάτια στη δράση «τρομοκρατικών οργανώσεων», όπως αυτή του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν, προσθέτοντας και ολίγη από PKK. Και φυσικά δεν παρέλειψε να επιτεθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση που δεν προωθεί την ένταξη της Τουρκίας.

Αυτό που αρνείται να καταλάβει ο φανατικός μεγαλομανής της Άγκυρας, είναι ότι το πρώτο και κυριότερο που θα πρέπει να πληροί ως κριτήριο μια χώρα για να ενταχτεί, είναι να αποδέχεται τις αρχές και τις αξίες του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Για να καταλάβουν οι φίλοι μας ποιος διαμαρτύρεται, την ίδια μέρα που τα έλεγε αυτά ο Ερντογάν, η χώρα του εξέδιδε εντάλματα σύλληψης για τους τέσσερις ακτιβιστές του τομέα των ανθρωπίνων δικαιωμάτων που είχαν αφεθεί ελεύθεροι στο πλαίσιο της αρχικής σύλληψης των 10, μεταξύ των οποίων και η επικεφαλής της Διεθνούς Αμνηστίας στην Τουρκία. Άει σιχτίρ γελοίε που θέλεις και ένταξη στην ΕΕ…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Ιουλ 2017


Υψηλούς τόνους χρησιμοποίησε ο Wolfgang Schaeuble έναντι της Τουρκίας, βάζοντας και τη δική του «πινελιά» στην αντιπαράθεση που έχει ξεσπάσει μετά τη σύλληψη των ακτιβιστών και την έκδοση ταξιδιωτικής οδηγίας από Βερολίνο.

«Η Τουρκία συλλαμβάνει αυθαίρετα (πολίτες) και δεν τηρεί τις ελάχιστες προξενικές προϋποθέσεις. Αυτό μου θυμίζει πως ήταν παλιά η Λαϊκή Δημοκρατία της Γερμανίας. Όποιος ταξίδευε εκεί γνώριζε καλά πως εάν του συμβεί κάτι δεν μπορεί κανείς να τον βοηθήσει. Εάν η Τουρκία δεν εγκαταλείψει αυτά τα παιχνιδάκια -όπως και με την επίσκεψη Γερμανών βουλευτών στην αεροπορική βάση του Ικονίου- θα πρέπει να πούμε στους πολίτες ότι ταξιδεύουν στην Τουρκία αναλαμβάνοντας οι ίδιοι τον κίνδυνο, να πούμε ότι δεν μπορούμε να σας εγγυηθούμε τίποτα πλέον» είπε ο γερμανός υπουργός Οικονομικών στην εφημερίδα Bild.

Οι δηλώσεις Schaeuble γίνονται μια μέρα μετά την έκδοση από την Γερμανία της ταξιδιωτικής οδηγίας για την Τουρκία, με την οποία το υπουργείο Εξωτερικών συνιστά «εξαιρετική προσοχή» σε όσους προτίθενται να ταξιδέψουν στην χώρα αυτή. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι και ο σοσιαλδημοκράτης υπουργός Εσωτερικών, Heiko Maas, δήλωσε κάτι ανάλογο στην ίδια εφημερίδα: «Ένα πράγμα είναι σαφές: όποιος ταξιδεύει στην Τουρκία δυστυχώς δεν κάνει διακοπές σε ένα κράτος δικαίου».

Αναμφίβολα δε, οι δηλώσεις αυτές αναμένεται να προκαλέσουν ακόμη περισσότερες ακυρώσεις στις κρατήσεις γερμανών τουριστών για την Τουρκία, εντείνοντας το πλήγμα που έχει ήδη δεχθεί ένας εξαιρετικά ευαίσθητος και κρίσμος κλάδος της οικονομίας της.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Έχουμε υπόψη την άσκηση επιρροής της τουρκικής κυβέρνησης στην τουρκική κοινότητα της Γερμανίας» είπε ο Hans-Georg Maassen, πρόεδρος της Υπηρεσίας Προστασίας του Συντάγματος, σε συνέντευξή του στην σημερινή έκδοση της εφημερίδας «Neue Osnabrücker Zeitung».

«Οι τουρκικές μυστικές υπηρεσίες κινούνται εκτός των Ορίων των γερμανικών νόμων και συγκεντρώνουν πληροφορίες για πολίτες» πρόσθεσε και έκανε λόγο για προσπάθεια εκφοβισμού των, τουρκικής καταγωγής, πολιτών οι οποίοι ζουν στη Γερμανία, όταν εκδηλώνονται κατά του προέδρου Recep Tayyip Erdogan.

«Για μας είναι σημαντικό ότι αυτό γίνεται θέμα στη Γερμανία και αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα» πρόσθεσε ο κ. Maassen.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Τούρκος Πρόεδρος, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, πρότεινε στη Γερμανία να ανταλλάξει τον Γερμανό δημοσιογράφο τουρκικής καταγωγής, Ντενίζ Γιουτσέλ, που κρατείται από την Άγκυρα με την κατηγορία της τρομοκρατίας, με δύο Τούρκους πρώην στρατηγούς που έχουν ζητήσει άσυλο από το Βερολίνο μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου του 2016, σύμφωνα με τα μέσα ενημέρωσης.

Όπως έγραψε η γερμανική εφημερίδα Bild επικαλούμενη διπλωματικές πηγές, ο Ερντογάν έκανε τη πρόταση αυτή πριν μερικές εβδομάδες, όμως το Βερολίνο την απέρριψε.

«Προφανώς δεν μπορούμε να δεχθούμε μια τέτοια συμφωνία», δήλωσε η πηγή.

Ο Γερμανός υπουργός Εξωτερικών, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ δήλωσε σήμερα από την πλευρά του ότι δεν γνωρίζει κάτι σχετικό.

Ο Γιουτσέλ, που εργάζεται ως ανταποκριτής της γερμανικής εφημερίδας Die Welt, συνελήφθη τον Φεβρουάριο στην Κωνσταντινούπολη με την κατηγορία της διασποράς προπαγάνδας υπέρ του Εργατικού Κόμματος του Κουρδιστάν (PKK). Γερμανοί αξιωματούχοι έχουν ζητήσει επανειλημμένως την απελευθέρωσή του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Έσπασε το σκοινί στις σχέσεις της Γερμανίας με την Τουρκία, με το Βερολίνο να αντιδρά σοβαρά, επιτέλους, στις συνεχόμενες προκλήσεις του Ερντογάν, τις οποίες η γερμανική πλευρά ανεχόταν επί μακρόν και μάλιστα προσπαθούσε να κατευνάσει. Φαίνεται όμως ότι όλα αλλάζουν…

Η γερμανική κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι αναθεωρεί τις οικονομικές σχέσεις με την Τουρκία και θα αποφασίσει τι θα κάνει. Η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι ήταν η σύλληψη των τεσσάρων ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οι οποίες έρχονται να προστεθούν στην άθλια τουρκική στάση στο θέμα του Ιντσιρλίκ και του Ικονίου.

Φαίνεται βέβαια, ότι η Γερμανία «τρελάθηκε» μόλις υπήρξαν πληροφορίες ότι η Άγκυρα έχει θέσει υπό στενή επιτήρηση κορυφαίες γερμανικές επιχειρήσεις επικαλούμενη πληροφορίες ότι τις για σχέσεις με το δίκτυο των πραξικοπηματιών, το οποίο στη συνέχεια διέψευσε!

Εδώ και πολύ καιρό έχουμε προειδοποιήσει ότι ο Ερντογάν δεν αντιλαμβάνεται άλλη γλώσσα από αυτή της ισχύος και αν θέλει η Ευρωπαϊκή Ένωση να τη συνετίσει, θα πρέπει κυριολεκτικά να απειλήσει αρχικά αλλά να είναι έτοιμη να εγκαταλείψει τις οικονομικές σχέσεις με την Τουρκία, η οποία εάν θέλει, δικαιούται να συνεχίσει την επιστροφή της στον ισλαμικό μεσαίωνα.

Η Τουρκία δεν έχει θέση στην Ευρώπη για λόγους πολιτισμικούς και δεν έχει θέση και στο ΝΑΤΟ, όπως όλα δείχνουν, καθώς οι προκλήσεις ξέφυγαν εντελώς, με την αποκάλυψη των στρατιωτικών βάσεων των Αμερικανών στη Βόρεια Συρία, θέτοντας σε άμεσο κίνδυνο την ασφάλεια των δυνάμεων εκεί.

Υπό φυσιολογικές συνθήκες, αυτό θα αρκούσε για να προκαλέσει ακόμα και διακοπή διπλωματικών σχέσεων. Η συγκυρία προσφέρεται για από κοινού αντιμετώπιση της απειλής που συνιστά για τον ευρωπαϊκό πολιτισμό και την περιφερειακή ασφάλεια η Τουρκία και δεν θα πρέπει να χαθεί. Επιτέλους, ας σταματήσουν αυτοί που πρέπει, να τρέφουν αυταπάτες και ψευδαισθήσεις.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Ιουλ 2017


Η Άγκυρα παρέδωσε στη Γερμανία μια «γελοία» -όπως αποκαλείται από πηγές της αστυνομίας- λίστα με 68 εταιρείες και άτομα στη Γερμανία που έχουν δεσμούς με τον εχθρό του προέδρου Ερντογάν, Φετουλά Γκιουλέν, σύμφωνα με την Die Zeit.

Η λίστα, που παραδόθηκε στη Γερμανία πριν από αρκετές εβδομάδες, ονοματίζει την αυτοκινητοβιομηχανία Daimler και την βιομηχανία χημικών BASF ως υποστηρικτές της τρομοκρατίας, ενώ περιλαμβάνει επίσης ένα τουρκικό εστιατόριο fast food και ένα κατάστημα τροφίμων.

Στις αρχές του μήνα, ο κ. Ερντογάν είχε δηλώσει στην Die Zeit πως αξιωματούχοι του έστειλαν 4.500 φακέλους φερόμενων υποστηρικτών του Γκιουλέν στη Γερμανία και απαίτησε να εκδοθούν στην Τουρκία.

«Πρέπει να παραδώσετε αυτούς του τρομοκράτες στην Τουρκία», δήλωσε. «Όσο δεν το κάνετε, η Τουρκία θα θεωρεί τη Γερμανία χώρα που προστατεύει τους τρομοκράτες».

Γερμανοί αξιωματούχοι θεωρούν τη λίστα της Άγκυρας «παράλογη» και «γελοία». Η Ομοσπονδιακή Αστυνομία της Γερμανίας (BKA) έχει ζητήσει επιπλέον πληροφορίες από τους Τούρκους συναδέλφους, όμως μέχρι στιγμής δεν έχει λάβει απάντηση, σύμφωνα με την Die Zeit.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η εβδομαδιαία εφημερίδα Die Zeit βάζει στο μικροσκόπιο τη θέση που υποστήριξε την περασμένη εβδομάδα βάσει στοιχείων η SZ του Μονάχου ότι η Γερμανία κερδίζει δισεκατομμύρια μέσω της βοήθειας προς την Ελλάδα. Μήπως λοιπόν η Γερμανία αντί να βοηθά την Αθήνα επωφελείται από την ελληνική κρίση;

Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, η Zeit παραδέχεται ότι ο λογαριασμός της SZ είναι σωστός, η Γερμανία κερδίζει από τα επιτόκια της βοήθειας, μέχρι στιγμής γύρω στο ένα δις ευρώ. Το ποσό αυτό προκύπτει από τους τόκους στην άμεση βοήθεια που δόθηκε στην Ελλάδα το 2010, αλλά και από τα υψηλά επιτόκια της ΕΚΤ επί των ελληνικών ομολόγων που αγόρασε μαζικά τη διετία 2010-2012. Ένα μέρος των κερδών της ΕΚΤ διοχετεύεται στη Γερμανική Κεντρική Τράπεζα.

Για την Zeit ωστόσο τα φαινόμενα απατούν. Ο ισχυρισμός ότι η Γερμανία κερδίζει από την Ελλάδα δεν ισχύει για δύο λόγους, ο ένας αφορά το παρελθόν και ο άλλος το μέλλον. Η Γερμανία και οι άλλες χώρες έδωσαν δάνεια στην Ελλάδα σε μια εποχή που η Αθήνα βρισκόταν ενώπιον της χρεωκοπίας και δεν μπορούσε πια να αντλήσει χρήματα από τις αγορές. Οι πιστώτριες χώρες έδωσαν τα δάνεια αυτά με ευνοϊκούς όρους, το επιτόκιο μάλιστα μειώθηκε έκτοτε τρεις φορές και το περιθώριο αποπληρωμής επεκτάθηκε από τα 5 στα 30 χρόνια.

Κατά πάσαν πιθανότητα όχι

Το ίδιο ισχύει και για τα ελληνικά ομόλογα, η ΕΚΤ δεν τα αγόρασε για να κάνει κέρδη, αλλά επειδή δεν έβρισκαν πλέον αγοραστές. Με δυο λόγια κερδισμένη είναι πρωτίστως η Ελλάδα και το κέρδος της είναι τουλάχιστον η μεγάλη διαφορά των επιτοκίων δανεισμού που ζητούσαν οι αγορές και που ζήτησε η Γερμανία. Αυτό που κέρδισε όντως το Βερολίνο είναι πιο αφηρημένο, είναι η ασφάλεια και η σταθερότητα του ευρώ.

Ας μην ξεχάσουμε και το μέλλον. Σύμφωνα με την Zeit κέρδος θα έχει όντως η Γερμανία, εάν οι πιστώσεις αποπληρωθούν πλήρως. Κι αυτό είναι όχι μόνο αβέβαιο, αλλά μάλλον απίθανο. Το χρέος της Ελλάδας φθάνει το 170% περίπου του ΑΕΠ και για τους περισσότερους οικονομολόγους, αλλά και για το ΔΝΤ, δεν είναι βιώσιμο. Ναι μεν η Γερμανία ανθίσταται μέχρι στιγμής σε ένα κούρεμα χρέους, ωστόσο η σχετική συζήτηση θα γίνει το 2018. Ποιος θα είναι ο κύριος χαμένος από ένα κούρεμα του ελληνικού χρέους; Η Γερμανία. Επωφελείται λοιπόν το Βερολίνο από την ελληνική δυστυχία; Δεν το ξέρουμε με ακρίβεια. Αλλά κατά πάσαν πιθανότητα όχι.

Στο υπόγειο για προσευχή

Σε ανταπόκρισή της με τίτλο "Στο υπόγειο για προσευχή" η Süddeutsche Zeitung του Μονάχου υπενθυμίζει ότι η Αθήνα είναι η μοναδική ευρωπαϊκή πρωτεύουσα που δεν διαθέτει ένα κανονικό τζαμί, παρά το ότι στην Αττική ζουν 200 έως 300.000 μουσουλμάνοι.

"Εδώ και σχεδόν 200 χρόνια, από τότε δηλαδή που οι Έλληνες απελευθερώθηκαν από τον οθωμανικό ζυγό, στην Αθήνα δεν χτίστηκε πλέον κανένα τζαμί. Όλες οι προσπάθειες για την ανέγερση ενός τεμένους αποτύγχαναν. Οι ιστορικές ευαισθησίες ήταν έντονες. Η δυσπιστία έναντι των Τούρκων, και κατ' επέκταση έναντι όλων των μουσουλμάνων, ήταν βαθιά. Την πιο λυσσαλέα αντίσταση προέβαλλε η ορθόδοξη εκκλησία. Η καμπή ήρθε το 2006, μετά και από πιέσεις της ΕΕ. Το κοινοβούλιο πήρε την απόφαση. Οι μουσουλμάνοι της Αθήνας θα αποκτούσαν το τζαμί τους."

Αυτά το 2006. Το τζαμί στον Βοτανικό όμως έχει μόνο θεμελιωθεί. Η ανέγερση καθυστερεί για χίλιους δυο λόγους. Η κρίση και οι αλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις, οι εναλλασσόμενοι αρμόδιοι υπουργοί, οι ενστάσεις της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, οι προσφυγές στη δικαιοσύνη, οι αντιδράσεις ακραίων μειοψηφιών. Ακόμα και σήμερα λειτουργούν στην Αθήνα πάνω από 100 ανεπίσημα τζαμιά σε υπόγεια και πίσω αυλές.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

19 Ιουλ 2017


Παραιτήθηκε ο αρχηγός του γενικού επιτελείου των Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας, Πιερ ντε Βιλιέ.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του γραφείου του, αιτία είναι η διαφωνία με τον Γάλλο Πρόεδρο Μακρόν σχετικά με τη μείωση στον αμυντικό προϋπολογισμό της χώρας.

Στη δήλωσή του ο τέως επικεφαλής των Γαλλικών Ενόπλων Δυνάμεων ανέφερε ότι προσπάθησε να διασφαλίσει την ικανότητα των Ενόπλων Δυνάμεων να ανταποκριθούν στο ιδιαίτερα δύσκολο έργο τους, δεδομένων επιβεβλημένων οικονομικών περιορισμών.

«Υπό το πρίσμα των δεδομένων συνθηκών αδυνατώ να εγγυηθώ μια σθεναρή αμυντική δύναμη, που θεωρώ ότι είναι αναγκαία για την προστασία της Γαλλίας και του λαού της, τόσο σήμερα όσο και για το μέλλον», δήλωσε ο ντε Βιλιέ.

«Ως εκ τούτου υπέβαλα την παραίτησή μου στον Πρόεδρο Μακρόν που έτυχε της αποδοχής του», προσέθεσε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στις πολιτικές εξελίξεις στην Τουρκία, εστιάζει για άλλη μια φορά ο γερμανικός Τύπος, ασκώντας δριμεία κριτική στην τουρκική ηγεσία με αφορμή συλλήψεις ακτιβιστών για τα ανθρώπινα δικαιώματα, ανάμεσα στους οποίους βρίσκεται και ο Γερμανός Peter Steudtner.

Όλοι τους συνελήφθησαν κατά τη διάρκεια ενός σεμιναρίου στην Κωνσταντινούπολη, με τις τουρκικές εισαγγελικές Αρχές να τους επιρρίπτουν στήριξη «ένοπλης τρομοκρατικής οργάνωσης». Η Γερμανίδα καγκελάριος Merkel καταδίκασε απερίφραστα τη σύλληψη του Γερμανού ακτιβιστή ζητώντας να αφεθεί ελεύθερος.

Με αφορμή αυτά τα γεγονότα, η Süddeutsche Zeitung κάνει λόγο για επιστροφή της Τουρκίας στη δεκαετία του 1980 και σχολιάζει: «Η Τουρκία διανύει μια ανατριχιαστική πορεία προς το παρελθόν. Ο πρόεδρος Recep Tayyip Erdogan γεμίζει τις φυλακές με επικριτές του: δημοσιογράφους, διανοούμενους, αριστερούς, τώρα και ακτιβιστές υπέρ των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Όποιος δεν συμφωνεί με την άποψή του διώκεται ανελέητα. (…) Η κατάσταση, σε σχέση με τα ανθρώπινα δικαιώματα, υπήρξε τόσο άσχημη, όσο είναι τώρα, στις αρχές της δεκαετίας του 1980, μετά το πραξικόπημα με το οποίο είχε καταλάβει την εξουσία ο στρατός» εκτιμά η εφημερίδα του Μονάχου.

Για το ίδιο θέμα, η Frankfurter Allgemeine Zeitung σχολιάζει ότι «η τουρκική κυβέρνηση ενεργεί προφανώς με βάση τη ρήση ότι ένα ψέμα που λέγεται αρκετά συχνά, κάποια στιγμή γίνεται αλήθεια. Ξανά και ξανά λέγεται προς την τουρκική κοινή γνώμη ότι οποιοσδήποτε ασκεί κριτική στον πρόεδρο Erdogan, πρέπει να είναι τρομοκράτης. Η σύλληψη άμεμπτων ανθρώπων (…) κλιμακώνει τώρα αυτήν την παράνοια».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η καγκελάριος της Γερμανίας Άγγελα Μέρκελ άσκησε σήμερα δριμεία κριτική στην απόφαση των τουρκικών αρχών να συνεχιστεί η κράτηση του Γερμανού ακτιβιστή Πέτερ Στόιτνερ χαρακτηρίζοντάς την «απόλυτα αδικαιολόγητη» κι υποστηρίζοντας ότι η γερμανική κυβέρνηση θα κάνει ό,τι μπορεί για να διασφαλίσει την αποφυλάκισή του.

Η επικεφαλής της γερμανικής κυβέρνησης προέβη στις δηλώσεις αυτές, που δεν ήταν προγραμματισμένες, σε μια τελετή προς τιμή Γερμανών αθλητών, τονίζοντας ότι η υπόθεση αυτή προκαλεί τη «μέγιστη ανησυχία».

«Είμαστε ακράδαντα πεπεισμένοι ότι αυτή η σύλληψη είναι απόλυτα αδικαιολόγητη. Εμείς, ως γερμανική κυβέρνηση, την καταδικάζουμε. Εκφράζουμε την αλληλεγγύη μας σε εκείνον και όλους όσοι συνελήφθησαν» σημείωσε.

«Η γερμανική κυβέρνηση θα κάνει ό,τι μπορεί, σε κάθε επίπεδο, να διασφαλίσει την απελευθέρωσή τους» συμπλήρωσε η Μέρκελ.

Η Γερμανίδα καγκελάριος επισήμανε επίσης ότι αυτή η σύλληψη αυτή αποτελεί άλλη μια υπόθεση «όπου αθώοι άνθρωποι παγιδεύτηκαν στα γρανάζια του δικαστικού συστήματος και καταλήγουν στη φυλακή».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε συνέντευξη για πιθανή 4η εκλογή της

Καγκελάριος... για πάντα σκοπεύει να παραμείνει η Ανγκελα Μέρκελ, που χθες παραχώρησε συνέντευξη εφ' όλης της ύλης στο τηλεοπτικό δίκτυο ARD. Θέματα εσωτερικής πολιτικής, επενδύσεις, Προσφυγικό, αλλά και οι σχέσεις Βερολίνου - Αγκυρας αποτέλεσαν τους κεντρικούς άξονες της συζήτησης, με τη σιδηρά κυρία της Γερμανίας να μη διστάζει να κουνήσει το δάχτυλο στον Ερντογάν με αφορμή το τελευταίο επεισόδιο της έντασης που συνεχίζεται ανάμεσα στις δύο πλευρές - τη νατοϊκή βάση στο Ικόνιο και τους Γερμανούς στρατιωτικούς που υπηρετούν εκεί.

«Εάν εκλεγώ καγκελάριος για τέταρτη φορά, θα εξαντλήσω την τετραετία» τόνισε αρχικά η Μέρκελ, μόλις δέκα εβδομάδες πριν από τη διεξαγωγή των ομοσπονδιακών εκλογών στη χώρα, διευκρινίζοντας επί της ουσίας πως θα παραμείνει πολιτικά ενεργή έως τα 67 χρόνια της.

Υπεραμύνθηκε

Στη συνέχεια, δεν παρέλειψε εν όψει της κάλπης -αν και προηγείται του αντιπάλου της στις δημοσκοπήσεις- να επιτεθεί στον Μάρτιν Σουλτς. Υπεραμύνθηκε της δημοσιονομικής πολιτικής που ακολούθησε τα προηγούμενα χρόνια, απαντώντας έτσι στις επικρίσεις που δέχτηκε από τους Σοσιαλδημοκράτες για το γεγονός πως «απέτυχε στο κομμάτι των επενδύσεων στα δημόσια έργα». Τόνισε μάλιστα πως η κυβέρνησή της ήταν αυτή που ήδη έχει αυξήσει «μαζικά» τις επενδύσεις στην ευρυζωνικότητα, σε έργα οδοποιίας και στα σχολεία.

Στο θέμα του Προσφυγικού είπε «όχι» στο «πλαφόν», δηλαδή στο όριο των προσφύγων που υποδέχεται η Γερμανία. Τέλος, αναφερόμενη στις σχέσεις Αγκυρας - Βερολίνου, η Μέρκελ ξεκαθάρισε πως δεν πρόκειται να δεχθεί εκβιασμούς και υπερασπίστηκε το δικαίωμα των Γερμανών βουλευτών να επισκεφθούν τους Γερμανούς στρατιώτες που υπηρετούν στη βάση του Ικονίου.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Ιουλ 2017


Του Wolfang Munchau
Financial Times


Η Άγκελα Μέρκελ ήταν η πρώτη που απέρριψε κάθε υπόνοια ότι ετοιμάζεται να γίνει ο ηγέτης του δυτικού κόσμου. Είναι δύσκολο να πει κανείς κατά πόσον πρόκειται για μια επίδειξη ταπεινοφροσύνης ή νηφάλιου ρεαλισμού, αλλά είναι σίγουρα αλήθεια.

Όσο θυμωμένος και αν είναι κανείς με τη συμπεριφορά του προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ ή με το Brexit, θα έκανε μεγάλο λάθος αν έβγαζε βιαστικά συμπεράσματα για γεωπολιτικές μετατοπίσεις ισχύος. Όπως και με τις συνωμοσίες, αν και συμβαίνουν μια στο τόσο, παραμένουν εξαιρετικά σπάνιες.

Επικράτησε μεγάλη εφορία για την Ευρώπη μετά την εκλογή του Εμανουέλ Μακρόν ως προέδρου της Γαλλίας.

Η ευρωζώνη απολαμβάνει μια όπως φαίνεται κυκλική ανάκαμψη, την πρώτη μετά το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης πριν από 10 χρόνια. Υπάρχει παγκοσμίως μια θετική πολιτική στάση απέναντι στην Ε.Ε. γενικότερα και ειδικότερα απέναντι σε πολιτικούς όπως η κα. Μέρκελ και ο κ. Μακρόν. Θα ήταν πράγματι μια καλή στιγμή για την Ε.Ε. να αναλάβει έναν γεωπολιτικό ηγετικό ρόλο. Είναι εκεί και την περιμένει. Αλλά για να συμβεί αυτό, η Ε.Ε. θα έπρεπε να κάνει τρία πράγματα διαφορετικά. Οι πιθανότητες να συμβεί αυτό είναι μηδενικές.

Το πρώτο και πιο σημαντικό είναι να σταματήσουν κράτη της Ε.Ε. να έχουν μεγάλα και επίμονα πλεονάσματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών. Ξεχάστε το γερμανικό πλεόνασμα. Είναι το πλεόνασμα της ευρωζώνης αυτό που έχει σημασία, του οποίου το γερμανικό πλεόνασμα είναι φυσικά συστατικό στοιχείο. Το πλεόνασμα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών της ευρωζώνης ανήλθε στο 3,4% του ΑΕΠ πέρυσι.

Οι Ευρωπαίοι πολιτικοί και οικονομολόγοι τείνουν να υιοθετούν την προοπτική μιας μικρής χώρας. Ο δηλωμένος στόχος τους είναι να γίνουν πιο ανταγωνιστικές οι χώρες τους. Δεν έχουν την νοοτροπία μιας παγκόσμιας δύναμης.

Η μεγαλύτερη ίσως απογοήτευση μετά από 20 σχεδόν χρόνια νομισματικής ένωσης είναι η αποτυχία να απομακρυνθούν από αυτόν τον τρόπο σκέψης. Ο Ζακ Ντελόρ, πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, είχε παρατηρήσει κάποτε ότι η Ε.Ε. αποτελείται από δύο τύπου κράτη μέλη. Τις μικρές χώρες που γνωρίζουν ότι είναι μικρές και αυτές που δεν το γνωρίζουν. Στο τέλος θα πρέπει να το ξεπεράσουν.

Η ευρωζώνη είναι αδιαμφισβήτητα μεγάλη, είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία της ευρωζώνης. Αυτό που κάνει έχει σημασία για τον υπόλοιπο κόσμο. Αλλά σε αντίθεση με τους Αμερικανούς, οι Ευρωπαίοι δεν έχουν συνηθίσει να σκέφτονται τις διεθνείς συνέπειες των πράξεων τους. Αυτοί που ασκούν κριτική στην ρητορική του η «Αμερική Πρώτα» του Ντόναλντ Τραμπ, πρέπει να συνειδητοποιήσουν ότι οι χώρες της Ε.Ε. κάνουν ακριβώς αυτό από πάντοτε.

Η δεύτερη δράση είναι να μπει ένα τέλος στις ανακυκλούμενες κρίσεις της ευρωζώνης. Τα τραπεζικά συστήματα παραμένουν αδύναμα. Οι ανισορροπίες εντός της ευρωζώνης είναι κοντά σε ιστορικά υψηλά, όπως φαίνεται μεταξύ άλλων από τα αυξανόμενα πλεονάσματα της Γερμανίας στο σύστημα πληρωμών Target 2 της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Η κυκλική ανάκαμψη δεν θα φτιάξει κανένα από αυτά τα προβλήματα. Η παρουσία ενός οικονομικού κύκλου δεν είναι αρκετή για να σε βάλει στη θέση της οικονομικής υπερδύναμης.

Θα καταφέρουν ο κ. Μακρόν και η κα. Μέρκελ να επανεκκινήσουν το σύστημα διακυβέρνησης της ευρωζώνης; Αυτό που ακούω από τη Γερμανία είναι πως υπάρχει πράγματι η βούληση πραγματικής συνεργασίας με τον κ. Μακρόν. Αλλά η Γερμανία αντιλαμβάνεται την δημοσιονομική ένωση κυρίως ως ένα όχημα για περισσότερη λιτότητα. Ωραία!

Ο τρίτος τομέας που χρειάζεται προσοχή είναι η επίμονη άρνηση της Ε.Ε. να αυξήσει τις αμυντικές δαπάνες. Δεν υπάρχει περίπτωση η Γερμανία να εκπληρώσει την υπόσχεση της για αύξηση στις αμυντικές δαπάνες στο 2% του ΑΕΠ, η εγχώρια πολιτική σκηνή κινείται στην αντίθετη κατεύθυνση. Στην ομιλία που έδωσε πρόσφατα σε μια τέντα μπύρας στο Μόναχο, η κα. Μέρκελ κάλεσε η Ε.Ε. να γίνει λιγότερο εξαρτημένη από τις ΗΠΑ. Αλλά ξέχασε να αναφέρει ότι αυτό απαιτεί μια αύξηση των αμυντικών δαπανών αρκετά πάνω από τη δέσμευση του 2% για το ΝΑΤΟ.

Αυτό που έχουν κοινό και τα τρία σημεία είναι πως η φυσική προοπτική της Ε.Ε. είναι εσωστρεφής. Ακόμα και να δεχθούμε την πιο αισιόδοξη άποψη για την αναθέρμανση της γαλλογερμανικής ατζέντας, δεν θα έπρεπε να συνάγουμε αυτόματα ότι η Ε.Ε. είναι πρόθυμη να αναλάβει ένα παγκόσμιο ηγετικό ρόλο.

Κανένας ηγέτης δεν έχει ξεκινήσει ούτε καν να προετοιμάζει τα εκλογικά σώματα για τις μετατοπίσεις που απαιτούνται στην εγχώρια πολιτική.

Αν και οι Γερμανοί θα συμφωνούσαν με την εκτίμηση της κα. Μέρκελ ότι η Ε.Ε. πρέπει να σταθεί στα δικά της πόδια, δεν θα συμφωνούσαν σε κανένα από τα μέτρα που θα απαιτούνταν για να επιτευχθεί αυτό, στην άμυνα, στην εμμονή με τα δημοσιονομικά πλεονάσματα και στην μεταφορά εθνικής κυριαρχίας.

Από όλες τις χώρες της Ε.Ε., η Γαλλία είναι πιθανότατα πιο έτοιμη από άλλες στο θέμα της άμυνας, αλλά στο θέμα του ελεύθερου εμπορίου μπορεί να δυσκολευτεί κανείς να βρει αντικειμενικές διαφορές ανάμεσα στον κ. Μακρόν και στον κ. Τραμπ.

Ένα από τα πολλά μαθήματα της κρίσης της ευρωζώνης είναι πως τα κενά ηγεσίας δεν καλύπτονται αναγκαστικά, γιατί η ηγεσία δεν είναι ένα παίγνιο μηδενικού αθροίσματος. Με μεγάλη διαφορά, το πιο πιθανό αποτέλεσμα μια Αμερικάνικης υποχώρησης από την παγκόσμια ηγεσία, είναι απλώς λιγότερη παγκόσμια ηγεσία.

Πηγή Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

17 Ιουλ 2017


Στην καθιερωμένη καλοκαιρινή της συνέντευξη η Άγκελα Μέρκελ δήλωσε ότι αν επανεκλεγεί θα εξαντλήσει την τετραετία. Θέματα εσωτερικής πολιτικής, οι επενδύσεις, το προσφυγικό αλλά και η Τουρκία βρέθηκαν στο επίκεντρο.

H καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ κάθε χρόνο λίγο πριν ξεκινήσουν οι καλοκαιρινές διακοπές παραχωρεί στη δημόσια γερμανική τηλεόραση μια μακρά συνέντευξη. Φέτος ενόψει και των βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου, η συνέντευξη αυτή αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον. 
Ξεκαθάρισε πάντως πως σε περίπτωση που επανεκλεγεί θα εξαντλήσει την τετραετία και ότι "έχει την πρόθεση να πράξει όπως υποσχέθηκε".

Η συνέντευξη ξεκίνησε με τα επεισόδια και τους βανδαλισμούς κατά τη διάρκεια της συνόδου του G20 στο Αμβούργο. Η ίδια δήλωσε: "Φέρω την ίδια ευθύνη όπως ο δήμαρχος Όλαφ Σολτς και δεν την αποποιούμαι" ωστόσο υπερασπίστηκε την απόφασή της να διεξαχθεί η σύνοδος αυτή στο Αμβούργο. 
Η συζήτηση περιστράφηκε γενικότερα όχι μόνο γύρω από θέματα εσωτερικής πολιτικής αλλά και γύρω από ευρωπαϊκά, όπως για παράδειγμα το θέμα των επενδύσεων. Ο αντίπαλός της πρόεδρος των Σοσιαλδημοκρατών Μάρτιν Σουλτς λίγες ώρες νωρίτερα είχε δηλώσει πως η χώρα χρειάζεται περισσότερες επενδύσεις, οι οποίες θα την καταστήσουν δυνατή για το μέλλον.

Η Άγκελα Μέρκελ απέφυγε ωστόσο να μιλήσει για συγκεκριμένους αριθμούς και δήλωσε: 
"Για μένα το κύριο θέμα δεν βρίσκεται στην ερώτηση αν θα πρέπει να δοθούν περισσότερα χρήματα. Αυτό μπορούμε και πρέπει να το κάνουμε αλλά θα πρέπει πρώτα να επισπεύσουμε το σχεδιασμό".

Δήλωσε μάλιστα πως στο κόμμα της σκέπτονται ότι το ένα τρίτο του πλεονάσματος των δημοσίων εσόδων θα πρέπει να κατευθυνθεί προς τις επενδύσεις.

Μέρκελ για Τουρκία και ΙΚ: Θα πρέπει να ζυγίσουμε τα πράγματα αλλά...

Η συνέντευξη βέβαια περιστράφηκε και γύρω από τις τεταμένες σχέσεις με την Τουρκία. Πάνω στο θέμα αυτό η Άγκελα Μέρκελ δήλωσε ότι δεν πρόκειται να δεχθεί εκβιασμούς. Πρόσφατα η Άγκυρα απαγόρευσε σε Γερμανούς βουλευτές να επισκεφθούν τη νατοϊκή βάση στο Ικόνιο. 

Η καγκελάριος υπερασπίστηκε το δικαίωμα των Γερμανών βουλευτών να επισκεφθούν τους Γερμανούς στρατιώτες και δήλωσε πως δεν θα μιλήσει για το θέμα μόνο η γερμανική κυβέρνηση με την Τουρκία αλλά και το ΝΑΤΟ: 
"Στο Ικόνιο θα πρέπει να δούμε τη συνολική κατάσταση. Ο αγώνας κατά του Ισλαμικού Κράτους βρίσκεται σε μια αποφασιστική φάση και θα πρέπει να ζυγίσουμε τα πράγματα ωστόσο ιδιαίτεροι όροι με εμάς δεν θα υπάρξουν." 

Τέλος όσον αφορά τις διαφωνίες με το αδελφό Χριστιανοκοινωνικό Κόμμα, το οποίο τάσσεται υπέρ ενός πλαφόν, ενός ανώτατου ορίου προσφύγων που θα γίνονται δεχτοί στη χώρα η Άγκελα Μέρκελ ήταν σαφής: 
"Άλλη μια φορά να το ξεκαθαρίσω όσον αφορά τη θέση μου για το ανώτατο όριο προσφύγων. Δεν πρόκειται να το δεχτώ. Θα πρέπει να μειωθεί ο αριθμός των προσφύγων και να καταπολεμήσουμε τις αιτίες που αναγκάζουν τους ανθρώπους να γίνουν πρόσφυγες".

Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εδώ παπάς εκεί παπάς… Τερμάτισε το κοντέρ

Η εξωτερική πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης απέναντι στην Τουρκία πάσχει από… σαφέστατη ασάφεια, καθώς τη μια λένε το ένα καταδικάζοντας τα εξωπραγματικά που συμβαίνουν στη χώρα του Ερντογάν που καμία σχέση δεν έχουν με το ευρωπαϊκό κεκτημένο και την άλλη «γλύφουν» προς την κατεύθυνση της Άγκυρας σε μια επανάληψη της κατευναστικής πολιτικής που παγίως ασκείται, η οποία φαίνεται πως έχει καταντήσει… εθισμός.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Πώς αλλιώς να ερμηνεύσει κανείς το άρθρο που δημοσίευσε ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ στη γερμανική εβδομαδιαία εφημερίδα, Bild am Sonntag, στο οποίο καλεί για την αναβίωση των σχέσεων της Τουρκίας με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Περισσότερη πολιτική ορθότητα… ψοφάς, αν υποτεθεί μάλιστα ότι οι τομείς της συνεργασίας που προδιέγραψε ο Γιούνερ, είναι αυτοί του πολέμου εναντίον της τρομοκρατίας, η ασφάλεια και η ενέργεια…

Αυτό το τελευταίο ειδικά είναι πολύ πονηρό και θα πρέπει να προσεχθεί πολύ από την ελληνική πλευρά, καθώς κρύβει ένα «υπονοούμενο» για το Κυπριακό, αν διαβάζουμε καλά «πίσω από τα γράμματα», το οποίο προφανώς θα αφορά ενεργότερη ευρωπαϊκή εμπλοκή στην προσπάθεια επίλυσης και ασφαλώς το να δοθεί στην Άγκυρα αυτό που επιδιώκει παγίως, το να καταστεί ενεργειακός κόμβος από όπου θα εξαρτάται η τροφοδοσία της Ένωσης.

Δηλαδή εκεί που η ΕΕ πολεμάει να μειώσει την εξάρτηση από τη Ρωσία, να δημιουργήσει μία ακόμη, κατά την υποκειμενική μας άποψη, δυνητικά χειρότερη και πιο επικίνδυνη. Η ελληνική πλευρά πρέπει να επεξεργαστεί κε νέου τη στρατηγική της και να χαράξει κόκκινες γραμμές, με πρώτη από όλα την ξεκάθαρη άρνηση απεμπόληση υπάρχοντος κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και την αντικατάστασή του με ένα άλλο, πειραματικό, με αμφίβολη επιβίωση και θνησιγενές.

Κατά τα άλλα, ο Γιούνκερ προσπάθησε «να χαϊδέψει τα αυτιά» των Τούρκων τασσόμενος εναντίον του πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, του οποίου την πρώτη επέτειο είχαμε πρόσφατα. Μπορεί ο Γιούνκερ να υποστηρίζει τους δημοκρατικούς θεσμούς στην Τουρκία, αυτό δεν του δίνει όμως το δικαίωμα να μην αντιλαμβάνεται και να εκφράζει ως «φωνή» των Ευρωπαίων πολιτών, ότι οι κανόνες της δημοκρατίας δεν έχει σημασία αν καταπατούνται από πραξικοπηματίες ή από εκλεγμένους ηγέτες, διότι στρέφεται εναντίον του ευρωπαϊκού κεκτημένου, εναντίον της φιλοσοφίας, των αρχών και των αξιών της Ένωσης.

Κι όλα αυτά για να αντιμετωπίσει τις κατηγορίες Ερντογάν ότι οι χώρες-μέλη της ΕΕ δεν στήριξαν την Τουρκία «όσο έπρεπε», διότι δεν της παρέδωσαν με συνοπτικές διαδικασίες αυτούς που η Τουρκία αποκαλεί πραξικοπηματίες, οι οποίοι όμως μαζί με τους χαρακτηρισμένους αναλόγως στην Τουρκία, ανέρχονται πλέον σε εκατοντάδες χιλιάδες, επειδή ήταν ακόλουθοι του ιμάμη Φετουλάχ Γκιουλέν.

Για να μην αναφέρει κανείς τις πολλαπλές και βάσιμες αμφιβολίες που έχουν εγερθεί σε όλη την Ευρώπη για το αν το πραξικόπημα ήταν γνήσιο, ή είχε και ψήγματα «στησίματος» από την πλευρά του αδίστακτου προέδρου της Τουρκίας, ένα πρόσωπο το οποίο εκλέγει περίπου το 50% του πληθυσμού, αν αυτό λέει κάτι στον Γιούνκερ για τις πιθανότητες ανάπτυξης σχέσεων ουσίας και προσέγγισης της Ένωσης με τον καιρό, χωρίς να τη μολύνει με τις μεσαιωνικές της παθογένειες, κυριολεκτικά και μεταφορικά και τον άκρατο λαϊκισμό του όχι και τόσο… ευσταθή διανοητικά ηγέτη της.

Ο Γιούνκερ θα έπρεπε επιτέλους να αντιλαμβάνεται ότι το να διακηρύσσει πως η ΕΕ έχει ζωτικό συμφέρον σε μια σταθερή, δημοκρατική και οικονομικά ευημερούσα Τουρκία, ξεφεύγει και από τα όρια της πολιτικής ορθότητας, καθώς εάν αυτές οι προϋποθέσεις πληρούνταν, θα πρέπει να μας εξηγήσει για ποιον λόγο η Τουρκία δεν θα επεδίωκε να ελέγξει την ίδια της Ένωση.

Τόσο έλλειψη μνήμης χαρακτηρίζει τους αξιωματούχους της Ένωσης, ώστε λησμόνησαν τον φαιδρό Εγκεμέν Μπαγκίς, να κάνει μαθήματα στην Ένωση και να ζητά την ένταξη της Τουρκίας, ώστε να μας πει στη συνέχεια ως αντάλλαγμα τη συνταγή της οικονομικής της επιτυχίας για να σώσει την ενωμένη Ευρώπη από την ύφεση; Δεν αντιλαμβάνονται πως όσο πιο ισχυρή αισθάνεται η Τουρκία τόσο πιο άκαμπτη και αλαζονική γίνεται στις διεθνείς της σχέσεις;

Κατά συνέπεια, με ποια λογική κύριε Γιούνκερ συνεχίζεται να παπαγαλίζετε το ότι είναι προς το συμφέρον της Ένωσης μια Τουρκία η οποία όσο πιο ισχυρή αισθάνεται τόσο μεγαλύτερους πονοκεφάλους προκαλεί στις Βρυξέλλες και σε επιμέρους κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής οικογένειας; Πόσες φορές έχουν δηλώσεις Τούρκοι αξιωματούχοι ότι δεν έχουν ανάγκη την ΕΕ και ότι έχουν άλλες εναλλακτικές, επιμένοντας ότι αν είναι να ενταχθούν, αυτό θα γίνει με τους δικούς τους όρους;

Τούτων λεχθέντων, πόσο αστείο ακούγεται να γράφει ο Γιούνκερ, ότι παρά τις πρόσφατες «διαφωνίες» (τι ευγενής…) οι Βρυξέλλες εξακολουθούν να επιθυμούν να επεκτείνουν τις σχέσεις τους με την Άγκυρα και να καλεί την Τουρκία «να δείξει τα ευρωπαϊκά της χρώματα», ακολουθώντας αυστηρά τις βασικές αρχές της Ευρώπης;

Κύριε Γιούνκερ, η πολιτική είναι η τέχνη του εφικτού, όχι του ευκταίου και όποιος καταπατά τις βασικές αρχές της λογικής, αργά ή γρήγορα πληρώνει το τίμημα. Μεταξύ πραγματικών φίλων πρέπει να λέγονται αλήθειες, όχι να κοροϊδευόμαστε όλοι μεταξύ μας και μάλιστα δημοσίως. Η ευρωπαϊκή εξωτερική πολιτική, θα πρέπει επιτέλους να σοβαρευθεί.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Ιουλ 2017


Αψηφώντας τις προειδοποιήσεις της ΕΕ ο Τούρκος πρόεδρος επανήλθε στο θέμα της θανατικής ποινής λέγοντας αυτή τη φορά πως η Τουρκία θα πρέπει να βαδίσει στο δικό της δρόμο καθώς σκοπεύει να επαναφέρει τη θανατική ποινή αν το Κοινοβούλιο ψηφίσει υπέρ αυτής.

Κατά τη διάρκεια της τελευταίας ομιλίας του Τούρκου προέδρου για τους εορτασμούς της επετείου του αποτυχημένου πραξικοπήματος ο Ερντογάν κατηγόρησε τις Βρυξέλλες ότι εδώ και δεκαετίες αρνούνται την ένταξη της Τουρκίας στο ευρωπαϊκό μπλοκ.

«Η στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης είναι σαφής… έχουν περάσει 54 χρόνια και ακόμα μας βάζουν εμπόδια» είπε, ενώ αναφερόμενος στους πρόσφυγες τόνισε ότι οι Βρυξέλλες γενικότερα δεν τηρούν τις υποσχέσεις τους.

«Θα τακτοποιήσουμε τα πράγματα για τον εαυτό μας. Δεν έχουμε άλλη επιλογή», συμπλήρωσε.

Ο Ερντογάν δήλωσε επίσης ότι θα εγκρίνει «χωρίς δισταγμό» τη θανατική ποινή, εάν το κοινοβούλιο ψηφίσει υπέρ της επαναφοράς της – μια κίνηση που θα σήμαινε το τέλος των ενταξιακών διαπραγματεύσεων για την είσοδο της χώρας στην ΕΕ.

Γιούνκερ: Ευρώπη τέλος εάν η Τουρκία επαναφέρει τη θανατική ποινή

«Έναν χρόνο μετά την απόπειρα πραξικοπήματος η Ευρώπη εξακολουθεί να τείνει το χέρι στην Τουρκία. Η Ευρώπη βρίσκεται στο πλευρό της και σε δύσκολους καιρούς. Αναμένω τώρα ότι και η Τουρκία θα προσδιορίσει σαφώς τη θέση της για την Ευρώπη και ότι θα ενστερνιστεί ρητά τις ευρωπαϊκές αξίες. Ως Ευρωπαϊκή Ένωση ενδιαφερόμαστε ιδιαίτερα να είναι ο γείτονάς μας δημοκρατικός, σταθερός και οικονομικά επιτυχημένος. Εύχομαι η Τουρκία να έρθει πιο κοντά στην Ευρώπη αντί να απομακρύνεται από εμάς. Γι’ αυτό και κάναμε τα πάντα ώστε να δρομολογήσουμε τη φιλελευθεροποίηση της βίζας και να εμβαθύνουμε την Τελωνειακή Ένωση, εάν το θέλει η Τουρκία», αναφέρει μεταξύ άλλων ο Ζαν-Κλωντ Γιούνκερ σε άρθρο του στην κυριακάτικη Bild.

«Ένα πράγμα πρέπει όμως να είναι σαφές: όποιος επιθυμεί να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση, αποδέχεται τις αξίες της Ένωσης. Σε μία τέτοια Ένωση σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, της ελευθερίας του Τύπου και του κράτους δικαίου είναι λ.χ. ασύμβατο δημοσιογράφοι, όπως ο ανταποκριτής της Welt Ντενίζ Γιουτσέλ, να κρατούνται στις φυλακές χωρίς να έχει απαγγελθεί κατηγορία», υπογραμμίζει ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής.

«Σε περίπτωση που η Τουρκία επαναφέρει τη θανατική ποινή η κυβέρνησή της θα έχει κλείσει την πόρτα της ένταξης στην Ευρωπαϊκή Ένωση», τονίζει περαιτέρω ο κ. Γιούνκερ, προσθέτει όμως ότι κατά την τελευταία συνάντησή του με τον πρόεδρο Ρετσέπ Ταγίπ Ερντογάν αποκόμισε την εντύπωση πως «αναζητά την προσέγγιση με την Ευρώπη, αντί να την αποστρέφεται».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

14 Ιουλ 2017


Δεν είναι μόνον η Γερμανία που κέρδισε μεγάλα ποσά (1,3 δισεκατομμύρια ευρώ, σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδα Sueddeutsche Zeitung) από τα προγράμματα βοήθειας προς την Ελλάδα, αλλά και η Αυστρία, όπως αναφέρει σε σημερινά δημοσιεύματά του μερίδα του αυστριακού Τύπου.

Όπως γράφει η εφημερίδα Der Standard σε σημερινό πρωτοσέλιδο άρθρο της, αλλά και σε δημοσίευμά της σε εσωτερική σελίδα, η Αυστρία κέρδισε με τη βοήθεια προς την Ελλάδα, 240 εκατομμύρια ευρώ συνολικά, από τα οποία τα 111,44 εκατομμύρια ευρώ μόνον από τόκους για το διμερές δάνειο που είχε παραχωρήσει το 2010 στην Ελλάδα, ύψους 1,56 δισεκατομμυρίων ευρώ.

Στην κορύφωση της κρίσης χρέους, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα άρχισε να αγοράζει κρατικά ομόλογα από τις χώρες που αντιμετώπιζαν προβλήματα και το πρόγραμμα αυτό διεκπεραίωναν οι κεντρικές τράπεζες των επί μέρους χωρών, μεταξύ των οποίων και η Αυστριακή Κεντρική Τράπεζα (ΑΚΤ), η οποία είχε αγοράσει ελληνικά ομόλογα.

Σύμφωνα με την ΑΚΤ, οι εισπράξεις της Αυστρίας σε τόκους από τα ελληνικά ομόλογα, ανήλθαν μέχρι το 2016 σε 190 εκατομμύρια ευρώ - ποσόν το οποίο θα έπρεπε να είχε επιστραφεί στην Ελλάδα στη βάση της συμφωνίας των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης το 2013.

Η συμφωνία προβλέπει ότι οι εθνικές κεντρικές τράπεζες θα έπρεπε να μεταφέρουν τα ποσά αυτά από τόκους των ομολόγων στα υπουργεία Οικονομικών των χωρών τους, και αυτά να καταβληθούν στη συνέχεια στην Αθήνα μέσω του ευρωπαϊκού μηχανισμού διάσωσης.

Στην Αυστρία ψηφίστηκε ένας σχετικός νόμος, η ΑΚΤ μετέφερε τα χρήματα στο αυστριακό υπουργείο Οικονομικών, ωστόσο τα χρήματα αυτά, ή τουλάχιστον το μεγαλύτερο μέρος τους, δεν έφθασαν ποτέ στην Ελλάδα.

Όπως αναφέρει η Der Standard, για το 2013 είχε καταβληθεί μία δόση ύψους 60 εκατομμυρίων ευρώ, "όμως μετά την εκλογική νίκη του αριστερού ΣΥΡΙΖΑ τον Ιανουάριο του 2015 χειροτέρεψε η σχέση της χώρας προς τους πιστωτές. Τα χρήματα για το 2014 πάγωσαν σε έναν λογαριασμό του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Διάσωσης στο Λουξεμβούργο και από τότε δεν υπήρξαν περαιτέρω ροές πληρωμών προς την Ελλάδα και παρόμοια στάση έχουν κρατήσει και οι υπόλοιπες χώρες του ευρώ".

Στο δημοσίευμα σημειώνεται ότι ως εκ τούτου η Αυστρία έχει εισπράξει συνολικά 240 εκατομμύρια ευρώ από το πρόγραμμα, από τα οποία τα 55 εκατομμύρια ευρώ παραμένουν παγωμένα στο Λουξεμβούργο, και το υπόλοιπο ποσό κατέληξε στον αυστριακό Προϋπολογισμό, ενώ και μέσα στα επόμενα χρόνια η ΑΚΤ θα εξακολουθήσει να κερδίζει με τα ελληνικά ομόλογα.

Οι υπουργοί Οικονομικών έχουν αφήσει ανοικτό το τι θα συμβεί με αυτά τα ομόλογα: Αν η ελληνική κυβέρνηση τηρήσει έως το 2018 όλα όσα έχουν συμφωνηθεί, θα μπορούσε η Ελλάδα να λάβει τις δόσεις για το 2017 και το 2018 - και κάτω από προϋποθέσεις τη παγωμένη δόση του 2014, αναφέρει το δημοσίευμα.

Γεγονός είναι, σύμφωνα με την αυστριακή εφημερίδα, πως η Ελλάδα έλαβε χρήματα από τις άλλες χώρες του ευρώ με πολύ ευνοϊκούς όρους, και ενώ κατά την κορύφωση της κρίσης θα έπρεπε να καταβάλει για δάνεια από τις χρηματαγορές επιτόκια της τάξης του 30% και πλέον, της διατέθηκαν και της διατίθενται από τις άλλες χώρες της Ευρωζώνης χρήματα με πολύ μικρό επιτόκιο, όπως μηδαμινό είναι και το επιτόκιο που η χώρα καταβάλει και για τα δάνεια από τον ESM (180 δισεκατομμύρια).

Θα πρέπει να τονιστεί ότι το γεγονός της καταβολής τόκων ύψους 111,44 εκατομμυρίων ευρώ από την Ελλάδα στην Αυστρία για τα διμερή δάνεια, αλλά και οι εισπράξεις της ΑΚΤ άλλων 190 εκατομμυρίων ευρώ σε τόκους από τα ελληνικά ομόλογα, ανατρέπει τελείως την καταστροφολογία που χρησιμοποίησε, στο πλαίσιο της ανθελληνικής προπαγάνδας του κατά τα προηγούμενα χρόνια, το ακροδεξιό εθνικιστικό Κόμμα των Ελευθέρων, το μεγαλύτερο της αυστριακής αντιπολίτευσης, για δήθεν "τεράστια μειονεκτήματα για τους Αυστριακούς φορολογούμενους από τις ενέργειες διάσωσης της Ελλάδας".


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Περισσότεροι από 3.000 Τούρκοι έχουν ζητήσει πολιτικό άσυλο στη Γερμανία κατά το πρώτο εξάμηνο του 2017, αναφέρουν εφημερίδες του συγκροτήματος Funke (Ηamburger Abendblatt, Westdeutsche Allgemeine Zeitung, Berliner Morgenpost ), επικαλούμενες πληροφορίες της γερμανικής Υπηρεσίας Μετανάστευσης και Προσφύγων (ΒΑΜF).

Mετά την απόπειρα πραξικοπήματος στις 15 Ιουλίου 2016 ο αριθμός των αιτούντων άσυλο στην Γερμανία από την Τουρκία έχει αυξηθεί ιδιαίτερα. Από τότε μέχρι σήμερα έχουν ζητήσει άσυλο, μεταξύ άλλων, 209 διπλωμάτες και άλλοι 205 κρατικοί υπάλληλοι. Πέρυσι ζήτησαν άσυλο στην Γερμανία συνολικά 5.742 Τούρκοι πολίτες, μεταξύ των οποίων και 4.400 Κούρδοι.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιώργος Σκαφίδας

Ο νέος υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων, Νίκολα Ντιμιτρόφ, έστειλε τα δικά του μηνύματα μιλώντας προ ημερών στην αυστριακή εφημερίδα «Die Presse». «Η γεωπολιτική έχει επιστρέψει στα Βαλκάνια», δήλωσε ο 44χρονος διπλωμάτης (πρώην πρεσβευτής των Σκοπίων στις ΗΠΑ), υπονοώντας τη γεωπολιτική των διεθνών ανταγωνισμών για σφαίρες επιρροής.

Όταν ρωτήθηκε δε συγκεκριμένα για την επιστροφή της Ρωσίας στα Βαλκάνια, δήλωσε ότι υπάρχουν «δυνάμεις που αμφισβητούν τη μεταπολεμική τάξη στα εδάφη της πρώην Γιουγκοσλαβίας» και προβλήματα που «εξαπλώνονται» καθώς όλοι «αρχίζουν να μιλούν ξανά για σύνορα».

Στο μυαλό της νέας ηγεσίας των Σκοπίων (αλλά και πολλών Ευρωπαίων και Αμερικανών), τα πράγματα είναι απλά: Για να μην εξαπλωθούν τα όποια προβλήματα, η ΠΓΔΜ θα πρέπει να ενταχθεί σε ΝΑΤΟ και ΕΕ (κατά αυτήν τη σειρά). Κάτι τέτοιο θα λειτουργούσε σταθεροποιητικά για την περιοχή θωρακίζοντας το υπάρχον καθεστώς συνόρων. Θα δημιουργούσε νέες προοπτικές ανάπτυξης, ενώ θα λειτουργούσε και ως ανάχωμα στη ρωσική διείσδυση (μετά και την πρόσφατη ένταξη του Μαυροβουνίου στο ΝΑΤΟ).

Η έλευση φέτος του πιο μετριοπαθή Ζόραν Ζάεβ στην εξουσία της ΠΓΔΜ δημιουργεί, σε συνδυασμό με την πολιτική ήττα του σλαβομακεδονικού αλυτρωτισμού (την απώλεια της εξουσίας για την παράταξη VMRO-DPMNE έπειτα από 11 χρόνια, την έναρξη δικαστικών ερευνών για σκάνδαλα σε βάρος του πρώην πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι κ.α.), μεγάλες προσδοκίες για βήματα προόδου μακριά από τις αγκυλώσεις του παρελθόντος. Ο Γκρούεφσκι ήταν άλλωστε εκείνος που ύψωνε επί σειρά ετών τριτοκλασάτους ανδριάντες αλυτρωτισμού στη γείτονα («Σκόπια 2014») απορρίπτοντας παράλληλα κάθε ουσιαστική συζήτηση με την Ελλάδα για το όνομα.

Το σκηνικό σήμερα στην ΠΓΔΜ θα μπορούσε υπό μια έννοια να συγκριθεί και με την άνοδο του Μουσταφά Ακιντζί πριν δυο χρόνια στην ηγεσία των Τουρκοκυπρίων, μια εξέλιξη που είχε τότε επίσης δημιουργήσει μεγάλες προσδοκίες για λύση στο Κυπριακό (με τη γνωστή πια κατάληξη).

Για να γίνει ωστόσο αυτό που διακαώς επιθυμεί ο Νίκολα Ντιμιτρόφ, για να περάσει δηλαδή η ΠΓΔΜ το κατώφλι των ευρωατλαντικών θεσμών , θα πρέπει πρώτα να ξεπεράσει το σκόπελο της διένεξης με την Ελλάδα για το όνομα.

Και κάπου εδώ είναι που ξεκινούν (ή μάλλον που επανεκκινούν) τα προβλήματα για την Αθήνα. Καθώς μαζί με τις διεθνείς προσδοκίες για βήματα προόδου στα Βαλκάνια, επιστρέφουν πλέον και οι διεθνείς πιέσεις προς την Ελλάδα για υποχωρήσεις στο θέμα της ονομασίας.

Ο σοσιαλδημοκράτης υφυπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Μίκαελ Ροτ, ήταν εντυπωσιακά προκλητικός κατά την πρόσφατη επίσκεψή του στα Σκόπια. Δήλωσε ότι «κανείς εκτός “Μακεδονίας” και Ελλάδας δεν καταλαβαίνει τη διαφορά μεταξύ των δύο χωρών» για το όνομα, μια διαφορά την οποία μάλιστα αποκήρυξε ως «εντελώς παράλογη». Συνεχίζοντας, κάλεσε τις δύο πλευρές να αφήσουν πίσω το παρελθόν («την ιστορία στην ιστορία») και να προχωρήσουν μπροστά προς ένα κοινό μέλλον, φυσικά με τη βοήθεια της Γερμανίας η οποία δείχνει άλλωστε παλαιόθεν ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την περιοχή των δυτικών Βαλκανίων (μέσα από πρωτοβουλίες όπως οι Berlin Process και Berlin Plus).

Δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγκεκριμένος κύριος προκαλεί.

Το Σεπτέμβριο του 2014, κατά τη διάρκεια επίσκεψής του στη Κύπρο, είχε καλέσει τη Λευκωσία να δώσει το πράσινο φως προκειμένου να ανοίξουν ενταξιακά κεφάλαια της Τουρκίας, προειδοποιώντας μάλιστα τότε ότι «το παράθυρο ευκαιρίας για λύση του Κυπριακού δεν θα είναι ανοιχτό για πάντα». Κάτι ανάλογο είχε κάνει και την άνοιξη του 2016, πιέζοντας τότε την Κυπριακή Δημοκρατία να πάρει πίσω κάποια από τα βέτο της έναντι της τουρκικής ένταξης, προκειμένου να ανοίξει ο δρόμος για μια συμφωνία με την Άγκυρα στο προσφυγικό.

Εν τω μεταξύ, το Φεβρουάριο του 2016, ο ίδιος κύριος ήταν που υποδέχτηκε στο Βερολίνο την «υπουργό Εξωτερικών» του ψευδοκράτους, Εμινέ Τσολάκ, προκαλώντας και τότε αντιδράσεις σε Λευκωσία και Αθήνα.

Ήταν ακόμη η εποχή που Βερολίνο και Βρυξέλλες (με πρωτεργάτη τον Ζαν Κλοντ Γιούνκερ και όσα εκείνος είχε κάνει στα τέλη του 2015: την επιστολή προς τον Νταβούτογλου, τη «βολική» για την Άγκυρα έκθεση προόδου κ.α.) επέλεγαν να καλοπιάνουν τον Ερντογάν και τους συν αυτώ.

Σε κάθε περίπτωση, όπως τότε έτσι και τώρα, είτε μιλάμε για την Τουρκία και το Κυπριακό, είτε για τα Βαλκάνια και την ΠΓΔΜ, ο Μίκαελ Ροτ αυτό που έκανε και κάνει με τις δημόσιες δηλώσεις του είναι να εκφράζει τη γραφειοκρατία του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών.
  • Όταν αποκηρύττει ως «εντελώς παράλογο» το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, εκφράζει επί της ουσίας τη θέση του ιδίου του Βερολίνου.
  • Όταν δηλώνει (επίσης από τα Σκόπια προ ημερών) ότι η νέα κυβέρνηση της ΠΓΔΜ ανέλαβε «εξαιρετικές» πρωτοβουλίες για την ανοικοδόμηση της εμπιστοσύνης με την Ελλάδα και τη Βουλγαρία, σα να «κακομαθαίνει» αυτήν τη νέα κυβέρνηση… στις πλάτες της Ελλάδας.
Πηγές από την Αθήνα το βλέπουν να έρχεται (αυτό το «κακομαθαίνει») και αρχίζουν να παίρνουν μέτρα, όχι φυσικά ενάντια στην ΠΓΔΜ (την ευρωατλαντική πορεία της οποίας η Αθήνα στηρίζει εμφατικά) αλλά υπέρ των καθαρών λύσεων ως βάση για σχέσεις καλής γειτονίας.

Οι Ζάεβ-Ντιμιτρόφ δεν είναι VMRO-DPMNE. Αυτό είναι σαφές. Προσέρχονται στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με εμφανώς πιο μετριοπαθείς διαθέσεις. Από την άλλη βέβαια, ας μην προτρέχουμε. Μέχρι στιγμής, η νέα κυβέρνηση των Σκοπίων δεν έχει κάνει τίποτα που να απορρίπτει στην πράξη τον αλυτρωτισμό των προκατόχων της. Δεν φαίνεται διατεθειμένη να προχωρήσει σε κατεδαφίσεις ή μετονομασίες αμφιλεγόμενων «μνημείων» του σλαβομακεδονισμού, ούτε να θίξει θέματα τα οποία θεωρεί «ευαίσθητα» για το εσωτερικό της ακροατήριο. «Έχουμε αρκετά αγάλματα, δεν πρόκειται να χτίσουμε άλλα», ήταν το σχετικό σχόλιο που έκανε στην «Die Presse» ο Ντιμιτρόφ. Ο οποίος Ντιμιτρόφ να σημειωθεί ότι δεν συζήτησε καν το ονοματολογικό με τον κ. Κοτζιά κατά την πρώτη του επίσκεψη στην Αθήνα τον Ιούνιο.

Με άλλα λόγια, οι κινήσεις της νέας ηγεσίας των Σκοπίων (εκείνες που το Βερολίνο σπεύδει να εγκωμιάσει ως «εξαιρετικές») δεν είναι προς τα παρόν παρά μόνο επικοινωνιακές.

Οι «έξω» ωστόσο προφανώς βιάζονται να δουν την πρόοδο να έρχεται. Ο ίδιος ο Ζόραν Ζάεβ επιδιώκει άλλωστε την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων με την ΕΕ μέσα στο 2017 (προς το Δεκέμβριο). Την ίδια ώρα, πολλοί διεθνώς ανταποκρίνονται θετικά, βλέποντας στη νέα κυβέρνηση των Σκοπίων «μια μοναδική ευκαιρία που δεν πρέπει να πάει χαμένη» (φράση βγαλμένη καρμπόν από την «καλές ημέρες» του Ακιντζί στο Κυπριακό).

Κι αν η ευκαιρία χαθεί, κάποιοι θα φανούν πρόθυμοι να επιρρίψουν ευθύνες. Στο Κυπριακό ήταν οι υπερβολικές αξιώσεις της Τουρκίας που έβγαζαν μάτι. Στο Σκοπιανό από την άλλη, ίσως βρεθούν κάποιοι που θα θελήσουν να παρουσιάσουν ως «υπερβολικές» τις αντιρρήσεις της Ελλάδας.

Οι έξωθεν πιέσεις προς την ελληνική πλευρά έχουν αρχίσει πάντως ήδη να κάνουν την εμφάνισή τους. Αναμένεται δε να ενταθούν προς το φθινόπωρο, εν όψει της δημοσίευσης των νέων εκθέσεων προόδου της ΕΕ για τις προς ένταξη χώρες.
Εν τω μεταξύ ωστόσο, η κινητικότητα επιστρέφει στα Βαλκάνια με τους Ευρωπαίους να προσπαθούν να κρατήσουν τις ηγεσίες της περιοχής σε τροχιά συγκλίσεων με την ΕΕ (με δεδομένο ότι νέες διευρύνσεις δεν αναμένονται στο κοντινό μέλλον λόγω Brexit).

Ενδεικτική ήταν η Σύνοδος Κορυφής που πραγματοποιήθηκε προ ημερών στην Τεργέστη με τη συμμετοχή έξι ευρωπαϊκών κρατών (Αυστρία, Κροατία, Γαλλία, Γερμανία, Ιταλία, Σλοβενία) και έξι βαλκανικών (Αλβανία, ΠΓΔΜ , Βοσνία, Σερβία, Κόσοβο, Μαυροβούνιο), στο πλαίσιο της πρωτοβουλίας Berlin Process, παρουσία μάλιστα του Επιτρόπου Γιοχάνες Χαν και της Φεντερίκα Μογκερίνι. Στόχος όλων αυτών, να θέσουν τις βάσεις, με αιχμή την οικονομία, τις επενδύσεις και την αγορά εργασίας, για την περαιτέρω προσέγγιση μεταξύ δυτικών Βαλκανίων και ΕΕ.

Εν συνεχεία, στις αρχές του Αυγούστου, στο Μαυροβούνιο (το άρτι ενταχθέν στο ΝΑΤΟ, υπενθυμίζουμε) αναμένεται να πραγματοποιηθεί συνάντηση Κορυφής της ΝΑΤΟικά προσανατολισμένης Χάρτας της Αδριατικής (Αλβανία, ΠΓΔΜ, Βοσνία, Κροατία), στην οποία πρόκειται μάλιστα να δώσει το «παρών» και ο Αμερικανός αντιπρόεδρος Μάικ Πενς.

Ο Έλληνας υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς από την άλλη, πρόκειται να έχει συνάντηση την ερχόμενη Δευτέρα στις Βρυξέλλες με τον ειδικό μεσολαβητή του ΟΗΕ για το όνομα των Σκοπίων, Μάθιου Νίμιτς, ενώ τον ερχόμενο Αύγουστο είναι προγραμματισμένο να μεταβεί ο ίδιος στην ΠΓΔΜ.

Και ενώ συμβαίνουν όλα τα παραπάνω, πίσω στην Ελλάδα κάποιοι επιλέγουν να ερίζουν δημοσίως για την ελληνική γραμμή ως προς το όνομα των Σκοπίων, όχι όμως για λόγους εθνικούς, αλλά και λόγους… κομματικούς.

Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο απολογισμός της χθεσινής συνάντησης ανάμεσα στoν Emmanuel Macron και την Angela Merkel σίγουρα δεν είναι θεαματικός. Οι δυο ηγέτες συμφώνησαν μεν σε πολλά, αλλά μικρά βήματα και εξέπεμψαν ορισμένα ισχυρά μηνύματα. Εντούτοις, στα μεγάλα ζητήματα που αφορούν τις διμερείς σχέσεις και κυρίως την Ευρώπη θα χρειαστεί μεγάλη υπομονή. Πολύ περισσότερο καθώς μεσολαβούν οι βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία, στις 24 Σεπτεμβρίου, κάτι που σημαίνει ότι οι όποιες μεγάλες αποφάσεις θα ληφθούν μετά από αυτό το ορόσημο και τον σχηματισμό της νέας κυβέρνησης.

Πάντως, Βερολίνο και Παρίσι καταδεικνύουν στην πράξη πόσο σοβαρά αντιλαμβάνονται τη στενότερη συνεργασία στο πεδίο της άμυνας. Η απόφαση να κατασκευάσουν από κοινό ένα νέο μαχητικό συνιστά αναμφίβολα ένα σημαντικό μήνυμα. Μέχρι σήμερα οι δυο αεροπορίες χρησιμοποιούν διαφορετικού τύπου αεροσκάφη. Το σχετικό χρονοδιάγραμμα κατασκευής αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τα μέσα του 2018.

Όσον αφορά την αξίωση του γάλλου προέδρου για τη μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, το κοινό υπουργικό συμβούλιο παρέπεμψε τη σχετική συζήτηση και τις αποφάσεις στο άμεσο μέλλον. «Η Γαλλία και η Γερμανία αναγνωρίζουν ότι η νυν αρχιτεκτονική της Ευρωζώνης παρουσιάζει σοβαρά ελλείμματα», αναφέρει σχετικό έγγραφο, με μία διατύπωση η οποία προφανώς και δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του Macron, ο οποίος είχε προκαταβολικά ζητήσει από το Βερολίνο να τονώσει τις δημόσιες δαπάνες και να περιορίσει τις ανισότητες στην Ευρώπη.

Η συγκυρία δεν ενδείκνυται καθώς ο χρόνος μετρά πλέον αντίστροφα για τις γερμανικές εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου. Κοινός στόχος είναι η εμβάθυνση της συνεργασίας στην Ευρωζώνη, επισήμανε η γερμανίδα καγκελάριος, προσθέτοντας όμως ότι για μεγάλα βήματα η Γερμανία χρειάζεται την εντολή του νέου Κοινοβουλίου που θα προκύψει από τις επικείμενες εκλογές. «Δεν θα χάσουμε χρόνο. Ήδη φέτος θα γίνουν τα επόμενα βήματα», είπε χαρακτηριστικά η γερμανίδα καγκελάριος, προαναγγέλλοντας μάλιστα ότι "(…) θα σας εκπλήξουμε». Ο γάλλος πρόεδρος Macron, από την πλευρά του, έκανε λόγο για μια λίστα πρωτοβουλιών που θα ξεκινήσουν «(….) μέχρι το τέλος του χρόνου».

Έλλειψη πολιτικής βούλησης;

Καταρχήν λοιπόν οι υψηλές προσδοκίες που γέννησε η εκλογή Macron στη γαλλική προεδρία -με τον ίδιο να υπόσχεται ουσιαστικά την επανίδρυση της Ε.Ε.- δεν φαίνεται να επιβεβαιώνονται. Επί της ουσίας, οι δύο χώρες που συγκροτούν την «ατμομηχανή» της Ευρώπης υποχρεούνται να βρουν κοινό τόπο ανάμεσα στις προτεραιότητες και τις επιδιώξεις τους -με τη Γερμανία να θέλει η Γαλλία να είναι πιο συνεπής στις υποχρεώσεις της και τη Γαλλία να ζητά από τη Γερμανία μεγαλύτερη κατανόηση και αλληλεγγύη.

Υπενθυμίζεται ότι πριν τη χθεσινή συνάντηση των δύο ηγετών, ο επικεφαλής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών είχε ζητήσει να υπάρξουν ανατρεπτικές προτάσεις για τη μεταρρύθμιση της Ε.Ε. και της Ευρωζώνης. Μιλώντας στο Γερμανικό Πρακτορείο Ειδήσεων (dpa), ο οικονομολόγος είχε εκτιμήσει ότι είναι η πλέον κατάλληλη στιγμή για να δρομολογηθούν οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις. «Η ανησυχία μου έγκειται ότι κυρίως στη γερμανική πλευρά δεν υπάρχει η πολιτική βούληση προκειμένου να υπάρξουν συγκεκριμένα αποτελέσματα», είπε.

Με πληροφορίες από Deutsche Welle, dpa
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η συμβολή των μεταναστών στην εξυγίανση των ασφαλιστικών ταμείων στη Γερμανία, η εξομάλυνση της κατάστασης στην Κω μετά τα μαζικά κύματα προσφύγων των τελευταίων δύο ετών στο επίκεντρο της σημερινής επισκόπησης.

Η εφημερίδα Handelsblatt αναδεικνύει τη συμβολή των μεταναστών στην εξυγίανση των γερμανικών ασφαλιστικών ταμείων. Υπό τον τίτλο "Οι μετανάστες σώζουν τα ασφαλιστικά ταμεία" γράφει: "Μπορεί ο γερμανικός πληθυσμός να συνεχίζει να γερνά και να γεννιούνται λίγα παιδιά, όμως η μετανάστευση έρχεται να εξισορροπήσει αυτήν την επιβαρυντική για τα ασφαλιστικά ταμεία εξέλιξη. Αυτό αφορά ως επί το πλείστον μετανάστες από χώρες της ΕΕ, όπως την Ισπανία, την Πορτογαλία και την Ελλάδα, καθώς επίσης αιτούντες άσυλο που έχουν βρει εργασία αλλά και νέα μέλη (σ.σ. των ασφαλιστικών ταμείων) που παλαιότερα είχαν ιδιωτική ασφάλιση".

Η Welt για τους πρόσφυγες στην Κω

Αναλυτικό ρεπορτάζ για τον ελληνικό τουρισμό από την Κω δημοσιεύει η εφημερίδα Welt υπό τον τίτλο "Οι πρόσφυγες περνούν σχεδόν απαρατήρητοι στους τουρίστες". Σε αυτό αναφέρεται ότι τα προβλήματα που υπήρχαν λόγω του προσφυγικού ζητήματος στην Κω μάλλον έχουν ξεπεραστεί. Συγκεκριμένα ο αρθρογράφος σημειώνει: "Φυσικά και υπάρχουν πολλοί πρόσφυγες. Το νησί παραμένει τόπος προσέλευσης προσφύγων χάρη στην τοποθεσία του κοντά στα τουρκικά παράλια. Αλλά η κατάσταση έχει αποκλιμακωθεί σε τέτοιο βαθμό που το νησί έχει επιστρέψει στην ομαλότητα".

Μέρκελ-Μακρόν δεν συζήτησαν επί της ουσίας

Τα σχόλια των εφημερίδων αναφέρονται στη συνάντηση που είχαν το πρωί της Πέμπτης Μέρκελ-Μακρόν στο Παρίσι, στο πλαίσιο του γαλλογερμανικού υπουργικού συμβουλίου. Οι αρθρογράφοι σχολίασαν αρνητικά το γεγονός ότι δεν συζητήθηκαν επαρκώς ζητήματα που αφορούν την Ευρωζώνη. Συγκεκριμένα η εφημερίδα Tagesspiegel γράφει: "Μια Ευρώπη που προστατεύει τους πολίτες της απέχει ακόμη από μια Ευρώπη που προβλέπει τη συμμετοχή των πολιτών και πόσο μάλλον από μια Ευρώπη την οποία αγαπούν οι πολίτες της. Τα σχέδια για την Ευρωζώνη – η μετεξέλιξη του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας σε ένα ευρωπαϊκό νομισματικό ταμείο, ένας υπουργός Οικονομικών με δικό του προϋπολογισμό, ελεγχόμενος από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο – όλες αυτές οι προτάσεις δεν συζητήθηκαν με λεπτομέρειες την Πέμπτη. Προτάσεις που έχουν πολύ περισσότερες δυνατότητες όσον αφορά την θεσμική ενίσχυση και τον σταδιακό εκδημοκρατισμό της Ένωσης από κάθε τζετ ή μη επανδρωμένο αεροσκάφος", σημειώνει ο αρθρογράφος αναφερόμενος στη συμφωνία των δυο ηγετών για κατασκευή γαλλογερμανικού μαχητικού αεροσκάφους. 

Στο ίδιο μήκος κύματος και η εφημερίδα Handelsblatt: "Τα μεγάλα ευρωπαϊκά θέματα δεν συζητήθηκαν αναλυτικά την Πέμπτη στο Παρίσι, στο πρώτο γαλλογερμανικό υπουργικό συμβόλαιο υπό την αιγίδα Μακρόν-Μέρκελ. Αντ’ αυτού και οι δυο πλευρές ξέθαψαν από το συρτάρι ένα παλιό και λίγα υποσχόμενο εγχείρημα: την εναρμόνιση του φόρου εισοδήματος νομικών προσώπων. Ένα ζήτημα για το οποίο εργάστηκαν στο παρελθόν πολλοί κι από τις δυο πλευρές, αλλά μάταια. Δεν αρκεί αυτό. Μέρκελ και Μακρόν θα πρέπει να κάνουν περισσότερα, εάν θέλουν να αφήσουν το αποτύπωμά τους στην ιστορία".

Ακύρωση διαπιστεύσεων στην "ελεύθερη" Δύση

Το G20 καθώς και όσο εκτυλίχθηκαν στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής συνεχίζει να απασχολεί την Γερμανία. Η εφημερίδα Frankfurter Rundschau σχολιάζει την ακύρωση διαπιστεύσεων δημοσιογράφων: "Η εκ των υστέρων ακύρωση διαπιστεύσεων 32 δημοσιογράφων γεννά ένα σωρό ερωτήματα. Και επιβεβαιώνει για άλλη μια φορά ότι η ελευθερία του Τύπου βρίσκεται υπό πίεση ακόμη και στην μέχρι πρότινος φαινομενικά ελεύθερη Δύση. Μένει η εντύπωση ότι σε πολλές περιπτώσεις καθοριστική σημασία δεν έπαιξε κάποιος ενδεχόμενος κίνδυνος, αλλά οι πολιτικές πεποιθήσεις και η μανία για ασφάλεια".

Αλεξάνδρα Κοσμά
Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου