Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Μαΐ 2017


Από την "συγκυριαρχία" στην... χρησικτησία!

Της Ελένης Παναγιώτου

Η Τουρκία με αφορμή την άσκηση Denizkurdu 2017 εδω και δέκα μέρες εχει δημιουργήσει στην περιοχή του Αιγαίου ένα περιβάλλον Anti - Access - Area Denial (A2/AD). Πραγματοποίηθηκε μάλιστα σήμερα η Ημέρα Διακεκριμένων Παρατηρητών της Άσκησης Denizkurdu 2017 (Θαλασσόλυκος) στα τουρκικά και διεθνή χωρικά ύδατα της Ανατολικής Μεσογείου με την παρουσία του Τούρκου αρχηγού του Γενικού Επιτελείου Ενόπλων Δυνάμεων, Στρατηγού Χουλουσί Ακάρ.

Όπως δήλωσαν στο OnAlert ανώτεροι αξιωματούχοι του Πολεμικού Ναυτικού, κατά την διάρκεια της άσκηση ετοιμότητος με προσομοίωση σύνθετης και ασύμμετρης απειλής, “η περιοχή ενδιαφέροντος τη Τουρκίας ειναι οι υδρογονάνθρακες σε όλη αυτη την περιοχή και η προσπάθεια της ειναι να επιβάλει την δική της θεώρηση και να αποσπάσει την μερίδα του λέοντος στην εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων.”

Πάντως το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας, με τριμερής συνεργασίες - συνεργασία Ελλάδας, Κύπρου, Ισραήλ, Ελλάδας, Κύπρου Αιγύπτου, Ελλάδας, Βουλγαρίας, Ρουμανίας - στο τόξο της Ανατολής (αλλα και της Τουρκίας όπου προβάλει αστάθεια και τη δικιά της θεώρηση στα πράγματα για να εκμεταλλευτεί και να επεκταθεί) προβάλει ενα τόξο σταθερότητας ανάχωμα σε όλη αυτη την προβολή ισχύος που σπρώχνει τις Ελληνικές Δυνάμεις προς τα Δυτικά.

Η Τουρκία στο Αιγαίο, αναφέρουν οι ίδιες πηγές, αναλώνει εσκεμμένα πόρους ανθρώπινους αλλά και οικονομικούς και απασχολεί τις Ελληνικές Ένοπλες δυνάμεις εκεί που αυτή θέλει, ενώ εκείνη κάνει την δουλειά της απο τη Ρόδο, το Καστελόριζο, την Κάσο,την Κρήτη και Ανατολικά.

Το έρωτημα που τίθεται βέβαια ειναι γιατί αυτο να αφορά μόνο εμάς αφου στην προσπάθεια τους να προκαλέσουν ξοδεύουν και αυτοί;

Φυσικά γίνεται αντιληπτό οτι η γειτονική χώρα δεν ξοδεύει ουσιαστικά τίποτα καθώς oi γείτονες χρησμοποιούνε πλοία της τουρκικής δοίκησης ασφαλείας ακτών και δεν χρησιμοποιούν μεγάλες ναυτικές μονάδες στς καθημερινές προκλήσεις στο Αιγαίο. Σημασία εχει το γεγονός οτι η Τουρκία έχει και τους οικονομκούς πόρους αλλα και τoν αριθμό σκαφών.

Γιατι λοιπόν να χρησιμοποιούμε εμείς το Πολεμικό Ναυτικό; Υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι του ΠΝ δήλωσαν οτι “αν και χρησιμοποιούμε το Λιμενικό, το Λιμενικό δε μπορεί να ταξιδέψει με τα πλοία που έχει (λόγω καιρού, επειδή ειναι μικρά και δεν έχει μονάδες), οποτε αναγκαζόμαστε να παίζουμε κι εμεις το παιχνίδι αυτο και κουράζουμε τα πληρώματα μας, το υλικό, τα πλοία μας για να εχουμε παρουσία εκει πέρα καθώς η παρουσία συνιστά και αποτροπή.”

Τι γίνεται όμως με την τελευταία άσκηση της Τουρκίας DENIZ KURDU, κατά την διάρκεια της οποίας η γειτονική χώρα εχει παραβιάσει τον ελληνικό εθνικό εναεριο χώρο εκατοντάδες φορές αλλα και τα χωρικά ύδατα;
Όπως μας δήλωσαν υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι “η κεντρική σκέψη του ηγέτη της γειτονικής χώρας είναι να μην ορίσει η Ελλάδα ΑΟΖ με Κύπρο, Ισραήλ, Λίβανο και Λιβύη. Η τουρκική άσκηση εχει εστιαστεί σε αυτόν τον στόχο καθώς προχωράει νοτιο-ανατολικά”.

Αξοσημείωτη ειναι η στρατηγική της Τουρκίας στην άσκηση DENIZ KURDU. Καθώς με τον τρόπο τοποθέτησης των πλοίων δημιούργησε ένα θύλακα A2/AD (Anti - Access - Area - Denial - απαγόρευση πρόσβασης). Η περιοχή της ανατολικής Μεσογείου ειναι γνωστή περιοχή Α2/ΑD κυρίως επειδή οι ΗΠΑ θεωρούν οτι είναι ένα απο τα σημεία τα οποία θα επιλέξουν να “χτυπήσουν” οι Ρώσοι όπως δήλωσε στο DefenceMatters.org ο αμερικανός Στρατηγός James Jones.

Στην δική μας περίπτωση όπως επιβεβαίωσαν πηγές του ΠΝ το "μπλοκάρισμα" που έκανε η Τουρκία, στήνοντας πλοία, ανατολικά απο τον άξονα Ρόδου, Καρπάθου, Κάσου, Κρήτης ειναι καθαρά για να μην επιτρέψουν πρόσβαση προς την Κύπρο. Συνεπώς η Τουρκία δίνει όλο το βάρος της στην απαγόρευση πρόσβασης πρός την Κύπρο και δεν το κρύβει καν.

Απο την πλευρά της η Κυπριακή Δημοκρατία παίζει εξαιρετικά το χαρτί των υδρογονανθράκων μοιράζοντας οικόπεδα σε πετρελαϊκές εταιρείες κολοσσούς ούτως ώστε αυτοί να έχουν δικαίωματα στην περιοχή (καθώς τους τα παραχωρεί η Κυπριακή Δημοκρατία) με αποτέλεσμα εάν οποιοσδήποτε θέλει να αμφισβητήσει τα δικαιώματα τους εκει θα έχει να αντιπαρατεθεί με την εταιρία.

Αν δούμε αυτή τη στιγμή την συγκέντρωση δυνάμεων που υπάρχει στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου ειναι κατι το πραγματικά μοναδικό στον κόσμο. Έχουμε Ρώσους, Αμερικανούς, Γάλλους, Βρετανούς, Γερμανούς, Έλληνες και Τούρκους.

Το βασικό πρόβλημα για την Ελλάδα, ενω πηγές του ΠΝ υπογραμμίζουν οτι εχει ενα εξαιρετικό σύστημα παρακολούθησης και επιτήρησης όλων όσων λαμβάνουν χώρα στην περιοχή ενδιαφέροντος της, ειναι οι πολιτικές διεκδικήσεις της Τουρκίας στο Αιγαίο. Γιατι περί πολιτικής πρόκειται όταν κλείνει περιοχές σε δικιά μας περιοχή ευθύνης.

Το πρόβλημα θα εμφανιστεί όταν μετά απο τριάντα χρόνια η Τουρκία θα απαιτήσει η περιοχή, που δηλώνει καθημερινά στην παγκόσμια κοινότητα δεσμεύοντάς την επανειλημμένα, οτι ειναι δικιά της. Τότε όπως και δήλωσαν στο OnAlert ανώτεροι αξιωματούχοι πώς θα αποδείξεις οτι αυτη η περιοχή δεν ειναι δικιά της και οτι τόσα χρόνια ασκούσε μια τακτική κατάκτησης;

Πηγή OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ότι του “πει” το ταραγμένο του μυαλό…

Του Μιχάλη Ιγνατίου 

Η διανοητική και ψυχική κατάσταση του προέδρου της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν, είναι στο ναδίρ. Το αποδεικνύουν δια γυμνού οφθαλμού πολλά γεγονότα και περιστατικά και δεν απαιτείται κανείς να έχει εσωτερική ή ειδική πληροφόρηση. Είναι απλά άκρως επικίνδυνος άνθρωπος και ηγέτης.

Μην ξεχνάτε ότι εξαφάνισε από την πολιτική σκηνή όλους όσους τον ανέδειξαν πρωθυπουργό και μετά πρόεδρο. Οι φυλακές είναι γεμάτες με φίλους του και συνεργάτες, το μοναδικό έγκλημα των οποίων είναι η δημοκρατικότητά τους και η άρνησή τους να αποδεχθούν τον αυταρχισμό του και τον διεφθαρμένο εαυτό του.

Η βασική κουβέντα που ακούει κανείς από Τούρκους δημοσιογράφους και εξόριστους είναι αυτή: Εσχάτως «είναι ασυνήθιστα απρόβλεπτος και σκληρός. Δεν έχει αισθήματα για κανένα», λένε οι άνθρωποι που τον γνωρίζουν από τότε που ήταν ένα τίποτα.

Αυτό σημαίνει πως ανά πάσα στιγμή και ανάλογα με την ψυχική και διανοητική του κατάσταση, μπορεί να λάβει αψυχολόγητες αποφάσεις με χείριστες επιπτώσεις για τη χώρα του ή τους γείτονές του. Εμάς βεβαίως, μας ενδιαφέρει πρωτίστως η αντίδρασή του σε ότι αφορά την Ελλάδα και την Κύπρο. Το τι θα πράξει για την Τουρκία και το λαό της, επίσης μας ενδιαφέρει, διότι πάνω απ’ όλα είμαστε δημοκρατικοί πολίτες και δεν ξεχωρίζουμε τους ανθρώπους ανάλογα με τη φυλή και τη θρησκεία τους ή αν είναι πολίτες ενός εχθρικού κράτους.

Όσοι τον παρακολουθούν συστηματικά, όσοι αναλύουν τον τρόπο με τον οποίο δρα, αντιδρά και ομιλεί, γνωρίζουν ότι το τελευταίο διάστημα είναι ένα «πληγωμένο θηρίο». Κανένας άνθρωπος, που αγαπά τη Δημοκρατία, την Ελευθερία και τα Ανθρώπινα Δικαιώματα, δεν θα δώσει εντολή να κτυπήσουν αλύπητα συνανθρώπους του, απλά επειδή εκφράζουν το δημοκρατικό δικαίωμα της διαφωνίας. Ή επειδή διαδηλώνουν ειρηνικά εναντίον ενός αυταρχικού ηγέτη, που γέμισε τις φυλακές με αντιπάλους του. Αυτό που συμβαίνει στην Τουρκία, μπορεί να συγκριθεί με καθεστώτα όπως της Βορείου Κορέας, της Σαουδικής Αραβίας και γενικά με ηγέτες και κράτη, όπου έχει καταλυθεί η Δημοκρατία.

Όλοι συμφωνούν, και οι κυρίως οι σύμμαχοι του στην Ουάσιγκτον, ότι είναι αυταρχικός, διεφθαρμένος, ένας δικτάτορας που δυστυχώς έχει την έσωθεν «καλή μαρτυρία» των τελευταίων εκλογικών αναμετρήσεων. Βεβαίως, τα εκλογικά αποτελέσματα είναι σικέ, αλλά οι πάντες σιωπούν. Δεν θα βρεθεί ούτε ένας σοβαρός άνθρωπος να ισχυριστεί ότι το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος είναι καθαρό. Οι παρατηρητές του ΟΑΣΕ, που από την πρώτη στιγμή εξέφρασαν τις αμφιβολίες τους, φιμώθηκαν. Οι δειλοί ηγέτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης έβγαλαν τον σκασμό, και αναζητούν τρόπους να τα ξαναβρούν μαζί του. Ανάλγητοι και θεομπαίκτες είναι, ανθρωπάκια που γονατίζουν μπροστά στον Τούρκο Σουλτάνο. Είναι εκβιάσιμοι, άρα και κατώτεροι των περιστάσεων.

Η Καγκελάριος της Γερμανίας τον φοβάται. Ας είμαστε ρεαλιστές. Νομίζει ότι θα μπορούσε να αλλάξει το εκλογικό αποτέλεσμα στην Γερμανία, ενώ όλοι αυτοί οι φανατικοί Τούρκοι, που ζουν στη χώρα της και τον υποστηρίζουν, είναι γνωστό πως δεν ψηφίζουν στις γερμανικές εκλογές. Ας το θέσουμε διαφορετικά: Ελάχιστοι ψηφίζουν εκ των φανατικών, που σημαίνει πως δεν μπορούν να νοθεύσουν τη βούληση του γερμανικού λαού.

Στην Ελλάδα και στην Κύπρο, δυστυχώς, βρίθουν οι υποστηρικτές του στην ελίτ των δύο χωρών. Είναι γνωστό ότι δεν διαθέτουν σπονδυλική στήλη και κάνουν τραγικό λάθος να πιστεύουν ότι υποχωρώντας συνεχώς θα εξημερώσουν το «θηρίο». Ότι είναι να βάλει στο ταραγμένο του μυαλό, θα το κάνει, ακόμα και αν του χαρίσουν το Καστελόριζο ή υποχωρήσουν εντελώς στο Κυπριακό.

Είμαι από αυτούς που πιστεύουν ότι είναι πλέον ασυγκράτητος. Ο ηχηρός μπάτσος που έφαγε από τους Αμερικανούς, τον έχει μετατρέψει σε ταύρο εν υαλοπωλείο. Αυτή τη στιγμή αδυνατεί να αντιδράσει εναντίον των Αμερικανών, διότι είναι αυτοί που τον εκβιάζουν με τα θέματα του Ιμάμη Γκιουλέν και των δύο φίλων του, που βρίσκονται φυλακισμένοι στη Νέα Υόρκη. Επίσης, τον έχουν θέσει στη γωνία με την απόφαση που υπέγραψε ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ για εξοπλισμό των Κούρδων της Συρίας (YPG), οι οποίοι είναι θανάσιμοι εχθροί του.

Λογικά, και με βάση όσα γνωρίζουμε για τον απρόβλεπτο χαρακτήρα του, θα αντιδράσει προς άλλες κατευθύνσεις, διότι δεν μπορεί να τα βάλει με τους Αμερικανούς.
  • Πρώτος στόχος είναι οι Κούρδοι αντάρτες του PKK και τα καταφύγια τους στο ιρακινό Κουρδιστάν. Ήδη έχει ενημερώσει τους Αμερικανούς για την πρόθεσή του να ξεκινήσει ευρείας κλίμακας επιχειρήσεις εναντίον των Κούρδων μαχητών του PKK στο Ιράκ. Το ίδιο θα ήθελε να πράξει και εναντίον των μαχητών του YPG στη Συρία.
  • Δεύτερος στόχος είναι η Κύπρος και η απόφασή της να ξεκινήσουν οι έρευνες της TOTAL και της ENI στην κυπριακή ΑΟΖ. Απαιτείται μεγάλη προσοχή και ετοιμότητα για αποτελεσματική άμυνα. Και,
  • Τρίτος στόχος είναι το Αιγαίο και οι περιοχές που θεωρεί «γκρίζες» ή δικές της. Αντί η πολιτική ηγεσία να τον καλοπιάνει και να του δείχνει αδυναμία, είναι καλύτερο και πρέπον να ετοιμάζεται για να αντιμετωπίσει πιθανές δυσάρεστες καταστάσεις.
Οι άνθρωποι στη διανοητική και ψυχική κατάσταση του Ταγίπ Ερντογάν, είναι μεν απρόβλεπτοι, αλλά όταν βρουν αντίσταση καθίστανται αυτόματα και δειλοί. Δεν χρειάζεται να κάνουν τα παλληκάρια ούτε να ρίχνουν νερό στο μύλο του προέδρου της Τουρκίας, οι αρμόδιοι στην Αθήνα και τη Λευκωσία.

Πρέπει να αποφύγουμε τις εθνικιστικές κορώνες και τις φραστικές προκλήσεις. Πρέπει να τον αφήσουμε να βράζει στο ζουμί της τρέλας του, αλλά να δείχνουμε αποφασιστικότητα να αντιμετωπίσουμε ότι αποφασίσει το ταραγμένο του μυαλό….

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

24 Μαΐ 2017


Γράφει ο Νίκος Μελέτης

Από το 2002 όλες οι κυβερνήσεις στην Αθήνα και τη Λευκωσία κοροϊδεύουν τον εαυτό τους δημιουργώντας προσδοκίες, καλλιεργώντας ψευδαισθήσεις στην κοινή γνώμη, για το «φαινόμενο Ερντογάν».

Τον ηγέτη που υποτίθεται πριν δεκαπέντε χρόνια θα γκρέμιζε το στρατιωτικο-διπλωματικό κατεστημένο δημιουργώντας έτσι ένα φιλικό προς την Ελλάδα περιβάλλον, αλλά τελικά καταλήξαμε το 2017 να ακούμε από τον ίδιο άνθρωπο που εχει επιβάλει το δικό του πλέον κατεστημένο και εχει εξοντώσει κάθε πολιτικό και ιδεολογικό αντίπαλο στο εσωτερικό της χώρας του, ότι η Συνθήκη της Λωζάνης είναι ξεπερασμένη, τα νησιά είναι πολύ κοντά στην τουρκική ακτή και ότι η επανενωμενη Κύπρος δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς την παρουσία του τουρκικού στρατού κατοχής.

Το τι εχει συμβεί τα τελευταία χρόνια και τους τελευταίους μήνες είναι γνωστό και εχει αποτυπωθεί αναλυτικά. Όμως τις τελευταίες εβδομάδες εχει εκδηλωθεί μια ανεξήγητη προσπαθεια εξωραϊσμού του Ταγιπ Ερντογάν από την Ελληνική πολιτική ηγεσία, η οποία μόνο αρνητικά αποτελέσματα μπορεί να εχει τελικώς.

Μετα από το ναυάγιο των συνομιλίων για το Κυπριακό στην Γενεύη, το οποίο προφανώς και δεν οφείλεται στον υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά στον οποίο «καλοθελητές» στην Αθήνα και τη Λευκωσία έσπευσαν να αποδώσουν, ξεκίνησε ένα μπαράζ επιθετικών κινήσεων από την Τουρκία που αμφισβητεί πλήρως το status quo του Αιγαίου, τα κυριαρχικά δικαιώματα της χώρας μας στην Μεσόγειο ,την κυριαρχία της Κυπριακής Δημοκρατίας και με απειλές πολέμου επιχειρεί να μετατρέψει την Κυπριακή Δημοκρατία σε οντότητα περιορισμένης κυριαρχίας.

Λογικό ήταν σε αυτό το κλίμα η Αθήνα να επιδιώξει να αποκαταστήσει ένα δίαυλο επικοινωνίας με την Αγκυρα ώστε η εκκολαπτόμενη κρίση να διατηρηθεί σε ελεγχόμενο περιβάλλον.

Όμως η συγκυρία αυτή συνέβηκε με μια αποφασιστική στροφή της Τουρκίας την οποία προφανώς η Αθήνα δεν θέλει να αντιληφθεί.

Ο Τούρκος Πρόεδρος θεωρεί ότι ως απόλυτος και αυταρχικά κυρίαρχος της εσωτερικής πολιτικής κατάστασης στην Τουρκία, έχει πλέον το δικαίωμα να αντιμετωπίζει γειτονικές χώρες ως υποτελείς.

Χαρακτηριστικό δείγμα η στάση του σχετικά με το θέμα των οκτώ αξιωματικών που κατέφυγαν μετα την απόπειρα πραξικοπήματος στην Ελλάδα. Ο κ. Ερντογαν προσβάλλοντας την Ελληνική Δημοκρατία απαιτεί ακόμη και σήμερα παράκαμψη των αποφάσεων της δικαιοσύνης και παράδοση τους στην Τουρκία.

Οι σύμβουλοι του κ. Τσίπρα θεώρησαν ότι θα ήταν χρήσιμο να κλεισθεί το ραντεβού των δυο ηγετών στο Πεκίνο, όπως λίγες ημέρες αργότερα άγνωστο ποιοι, συμβούλευσαν και τον κ. Προκόπη Παυλόπουλο να ανακοινώσει ότι «αποδέχθηκε την πρόσκληση του Ταγίπ Ερντογαν για να μεταβεί στην υπουργική Σύνοδο του ΟΣΕΠ και να εχει κατ’ ιδίαν συνάντηση μαζί του».

Η τελευταία μάλιστα συνάντηση διαφημίστηκε ως εξαιρετικά σημαντική καθως επρόκειτο για την πρώτη επίσκεψη και συνάντηση σε ανώτατο επιπεδο του κορυφαίου πολιτειακού άρχοντα της Ελλάδας στην Τουρκία, τα τελευταία 60 χρόνια.

Όμως τόσο το Μέγαρο Μαξίμου όσο και το Προεδρικό Μέγαρο, έπεσαν σε μια εξαιρετικά προφανή παγίδα.

Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις δεν είναι θέμα «γοητείας» που εμπνέουν οι Έλληνες πολιτικοί ηγέτες στους τούρκους ή το αντίθετο. Υπάρχουν συγκεκριμένες αντιλήψεις, συγκεκριμένα συμφέροντα και πολιτικές, που δεν υποτάσσονται σε φιλοφρονήσεις και γαλιφιές.

Πολύ περισσότερο μάλιστα δεν οργανώνονται τέτοιου είδους συναντήσεις με προχειρότητα και με την λογική του «πάμε, θα πούμε για τα δίκια μας και ότι βγει», αλλά «τουλάχιστον θα παίξει στα κανάλια στην Ελλάδα …».

Η συνάντηση του κ. Τσίπρα αποδείχθηκε ότι έφερε στην κορυφή της ατζέντας την απαίτηση Ερντογάν για παράδοση των οκτώ αξιωματικών με τον τούρκο ηγέτη να επαναλαμβάνει ολη την αναθεωρητική ατζέντα του για το Αιγαίο.

Ο κ. Παυλόπουλος δεν είχε την ευκαιρία να ακούσει απευθείας το «ποίημα» των διεκδικήσεων του κ. Ερντογαν, καθως ο τούρκος ηγέτης ακύρωσε την συνάντηση τους, με τρόπο προσβλητικό για τον ίδιο τον κ. Παυλόπουλο αλλά κυρίως για την Ελληνική Δημοκρατία.

Ο κ. Ερντογάν εκνευρισμένος από τον εκπρόσωπο της Αρμενίας και την ομιλία του αλλά και από τις επισημάνσεις του κ. Παυλοπούλου στην Σύνοδο του ΟΑΣΕ, επέλεξε να ακυρώσει το πρόγραμμα των διμερών επαφών του και της συμμετοχής σε γεύμα, που εκτός του κ. Παυλόπουλου και Μεντβεντεφ ήταν σε χαμηλό επίπεδο εκπροσώπησης. (Εξάλλου η σημαντική συνάντηση, του Ρώσου πρωθυπουργού είχε προγραμματισθεί με τον ομόλογο του Γιλντιριμ, όπως και έγινε και συνοδεύθηκε με σημαντικές διμερείς συμφωνίες).

Στην Αθήνα προκειμένου να κρύψουν την πραγματικότητα, ανακάλυψαν την «ασθένεια Ερντογάν» η οποία φυσικά διαψεύσθηκε λίγες ώρες αργότερα καθως ο κ. Ερντογαν εμφανίσθηκε ακμαιότατος στο Πανεπιστήμιο της Κωνσταντινούπολης να ομιλεί και να απαντά σε ερωτήσεις ενός απαιτητικού κοινού.

Τελικά η μη αναφορά τόσο στην ανάγκη η περιφερειακή συνεργασία όπως αυτή του Ευξείνου Πόντου να στηρίζεται στον σεβασμό των δημοκρατικών αρχών και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και η «σιωπή» για τις προσπάθειες αναθεώρησης του εδαφικού στάτους κβο και της διεθνούς νομιμότητας στην περιοχή, κάθε άλλο παρά «εξευμένισαν» το τουρκικό «θεριό».

Όλες αυτές τις ημέρες στο Αιγαίο συνεχίζεται ο ακήρυχτος πόλεμος ενώ στην Κύπρο η επιδείνωση της κατάστασης είναι δραματική.

Και τελικά το αρνάκι που όλοι νόμιζαν ότι καλόπιαναν, μάλλον αρχίζει να μοιάζει με δράκο...

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Των Δημήτρη Τσαϊλά και Αλέξανδρου Δρίβα

Αναμφισβήτητα η κατά πρόσωπο αλληλεπίδραση στη διπλωματία βοηθά στην ανάγνωση των προθέσεων των ηγετών των άλλων κρατών πολύ καλύτερα. Όμως, μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις ιδιαίτερα στην εξωτερική πολιτική είναι η δυνατότητα τις ανάλυσης και εκτίμησης με σκοπό να υπολογίζει ο όποιος συνομιλητής τις προθέσεις τις άλλης χώρας, ειδικά όταν εκείνοι έχουν τις στρατιωτικές δυνατότητες να βλάψουν το κράτος μας. Αυτό είναι το κλασικό « δίλημμα ασφαλείας » στη διεθνή πολιτική.

Χωρίς αυταπάτες, γνωρίζουμε, όπως άλλωστε έχει περιγράψει ο Θουκυδίδης, ότι ο φόβος και η έλλειψη εμπιστοσύνης οδηγούν σε αναπόφευκτες συγκρούσεις. Οι πολιτικοί, οι διπλωμάτες, οι στρατιωτικοί και γενικά οι φορείς χάραξης πολιτικής έχουν από καιρό αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει συνταγή για να διαπραγματευτείς σωστά με ένα σύμμαχο ή αντίπαλο παρά μόνο να έχεις μετρήσει και αναλύσει τις προθέσεις του. Αυτό είναι που ονομάζουμε εχθρογνωσία.

Αυτές οι αλληλεπιδράσεις μπορούν να ενισχύσουν την αντίληψη ειλικρίνειας και την αξιοπιστία ενός ηγέτη. Υποστηρίζω ότι οι ηγέτες χρησιμοποιούν τις συναντήσεις για να αποκτήσουν πληροφορίες ή και εντυπώσεις για την ειλικρίνεια των άλλων ηγετών που είναι δύσκολο να εξακριβωθούν με άλλα μέσα. Οι ηγέτες αντλούν από «ζωντανούς δείκτες», όπως τις εκφράσεις του προσώπου, τη γλώσσα του σώματος και άλλες συμπεριφορές συμπεράσματα για τη πραγματική πρόθεση του άλλου μέρους.

Απομένει να δούμε τι θα αποφέρουν οι συναντήσεις του Έλληνα πρωθυπουργού με τον Τούρκο πρόεδρο. Το επικείμενο ταξίδι του κ. Τσίπρα στη Τουρκία προσφέρει μια σημαντική ευκαιρία για να ενισχύσει την αξιοπιστία του, να αποδείξει την ειλικρίνεια του και να αρχίσει την οικοδόμηση εμπιστοσύνης, πρόσωπο με πρόσωπο με τον Ερντογάν, αρκεί να αποφύγει τις αυταπάτες και να ενημερωθεί πλήρως για τα ελληνοτουρκικά.

Κάποιος κριτής που ανήκει σε ακόμη πιο ρεαλιστικές σχολές σκέψεις, σωστά θα πει πως το τελευταίο που μας ενδιαφέρει είναι η ανάλυση σημάτων. Παρόλα αυτά, μην ξεχνάμε πως το αποτυχημένο tweet του Έλληνα πρωθυπουργού (αποτυχημένο διότι το διέγραψε λίγο αργότερα) στον Κύριο Νταβούτογλου μετά την κατάρριψη του ρωσικού Su-24, έδειξε την κουλτούρα της ελληνικής πολιτικής (έστω, μέρους αυτής) την οποία ασπάζονται αρκετοί, σε κάθε πολιτικό χώρο.

Ο φόβος οφείλει να διακρίνεται από τον σεβασμό. Ο Άγγλος διπλωμάτης και θεωρητικός, Nicolson, στο «Εγχειρίδιο του Συνετού Διπλωμάτη», έχει γράψει πολύ ορθά το ακόλουθο: «Σε μια διαπραγμάτευση (...) η μία πλευρά σέβεται την άλλη καθώς γνωρίζει πως ό,τι διεκδικεί η ίδια (σ.σ συμφέροντα και ισχύ) το διεκδικεί και η άλλη.». Ο σεβασμός της διεκδίκησης των συμφερόντων, πρέπει να διαχωριστεί από τον φόβο. Η ελληνική στρατηγική κουλτούρα, πάσχει από φοβικό σύνδρομο το οποίο δεν περιορίζεται μόνο στα ελληνοτουρκικά. Απόρροια της υιοθέτησης αυτού του συνδρόμου, είναι η ελλιπής δράση της χώρας μας πάνω στη δημιουργία πρωτοβουλιών (περιφερειακές πρωτοβουλίες) και στη συνεχή χρήση του Διεθνούς Δικαίου για την προστασία των συμφερόντων μας.

Η διεθνής νομιμότητα ύστερα από την δημιουργία του Κοσόβου και την προσάρτηση της Κριμαίας, (μη μιλήσουμε για την Κύπρο και την παράνομη εισβολή των Τούρκων) είναι πολύ ρευστή και πολλαπλώς ερμηνεύσιμη ώστε η επίκληση σε αυτήν, να μπορεί να θεωρηθεί αξιόπιστη. Κατά τη γνώμη των γραφόντων, ο Έλληνας πρωθυπουργός οφείλει να έχει στο νου του πως ο στόχος της ελληνικής πλευράς στα ελληνοτουρκικά, είναι η πλήρης εξομάλυνση των σχέσεων με την Τουρκία, (έστω και αν πρόκειται περισσότερο για έναν ευκταίο, παρά για έναν εφικτό στόχο) όμως αυτή η εξομάλυνση δεν πάυει –εν πολλοίς- να βαδίζει στο τεντωμένο σχοινί του μηδενικού αθροίσματος. Οι εδαφικές διεκδικήσεις αναλύονται –καλώς ή κακώς- πολύ καλύτερα υπο το πρίσμα του ψυχρού παιγνίου μηδενικού αθροίσματος. Επομένως, η εξομάλυνση αυτή οφείλει να έχει θετικό πρόσημο για την Ελλάδα καθώς η Ελλάδα είναι η συντηρητική δύναμη και η Τουρκία η αναθεωρητική.

Η αλλαγή στρατηγικής κουλτούρας, δεν είναι εύκολη για την Ελλάδα. Ο λόγος είναι πως από την φρίκη της Μικρασιατικής Καταστροφής και μετά, κατηγόρησε κάθε «μεγάλη ιδέα» και όχι τους τρόπους-μέσα υλοποίησης. Δε φταίνε τα οράματα, φταίνε οι άνθρωποι που τα διαχειρίζονται. Αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η Ελλάδα επαναπαύτηκε σε διεθνείς θεσμούς και θεώρησε λανθασμένα, ότι η εξωτερική της πολιτική μπήκε στον αυτόματο πιλότο. Αυτή η θέση πολλών ανθρώπων που ασχολούνται με την εξωτερική πολιτική, έρχεται σε σύγκρουση με τη φύση της διεθνούς πολιτικής η οποία είναι άναρχη και εξόχως ανταγωνιστική. Η προσοχή σε ζητήματα στρατηγικής επικοινωνίας και η αποστολή ισχυρών εικόνων-συμβόλων (όχι ακραίων) αποτελεί τη μαγιά μιας σταδιακής αλλαγής στην κουλτούρα του αδυνάτου, που έχουμε υιοθετήσει.

Η ισορροπία ισχύος (σε ποσοτικά μεγέθη) έχει ανοίξει υπέρ της Τουρκίας όμως μην ξεχνάμε πως τα ελληνοτουρκικά, τίθενται σε ένα περιφερειακό πλαίσιο το οποίο δε διάκειται φιλικά απέναντι στην Άγκυρα που βαδίζει ολοταχώς στο να μετατραπεί σε «Τεχεράνη Νο2». Μια υπόμνηση θετική για την Ελλάδα, προς την Τουρκία, είναι πως η Ελλάδα είναι η χώρα με την οποία η Τουρκία έχει συμφέρον να βελτιώσει τις σχέσεις της για λόγους επιδείνωσης των σχέσεων της Τουρκίας με όλους τους άλλους περιφερειακούς δρώντες αλλά και τη σταδιακά επιδεινούμενη σχέση μεταξύ Άγκυρας και Ε.Ε.


* Ο Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υπονάυαραχος ε.α. και ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Μαΐ 2017


Όταν γίνεται λόγος για φιλία, πρέπει να εννοείται η ύπαρξη μιας σχέσης, χωρίς ανιδιοτέλεια και με προσφορά χωρίς αντάλλαγμα

Πολύς ο λόγος κατ’ αυτάς περί «ελληνοτουρκικής φιλίας», με αφορμή την συνδιασκέδαση Ελλήνων και Τούρκων στο Survivor. Αντιπαρέρχομαι το γεγονός ότι έγιναν δηλώσεις περί αυτής κατά την ημέρα όπου οι Τούρκοι εόρταζαν την επέτειο έναρξης της σφαγής των Ελλήνων, ενώ εμείς θρηνούσαμε τους προγόνους μας που γνώρισαν την τουρκική θηριωδία -τι είδους φιλία, άραγε μπορεί να υπάρξει, εδραζόμενη επί αντιθέτων συναισθημάτων-;

Ο Τούρκος ηθοποιός Φουρκάν δήλωσε μετά την διασκέδαση: «Έγινε ένα μάθημα, ένα παράδειγμα στους ανθρώπους αυτό. Κάποιες φορές λένε πως υπάρχει εχθρότητα ανάμεσα στους Τούρκους και τους Έλληνες, αλλά δεν υπάρχει κάτι τέτοιο. Δείξαμε χθες το βράδυ το πόσο φιλική και το πόσο αδελφική σχέση έχουμε εμείς οι δύο χώρες», είπε μεταξύ άλλων.

Όταν βρεθούν σε έναν τόπο Έλληνες και Τούρκοι, με αντικείμενο την διασκέδαση -φαγητό, ποτό, χορός, φλερτ- είναι προφανές πως δεν θα υπάρξει καμιά εχθρότητα μεταξύ τους, αρκεί το ποτό να είναι περιορισμένο. Αναρωτιέμαι, αν η συντροφιά δεν γλεντοκοπούσε, και άνοιγε μια συζήτηση -προς περαιτέρω στερέωση της φιλίας- για την κυριότητα των Ιμίων, τις τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο, τον Αττίλα, την Γενοκτονία των Ποντίων, και πολλά άλλα παρεμφερή, πόσο φιλικό θα ήταν το κλίμα της συναναστροφής;

Θα ομολογούσαν οι συγκεκριμένοι Τούρκοι ότι το δίκαιο βρίσκεται στην ελληνική πλευρά; Θα κατηγορούσαν τον Ερντογάν για τις δικτατορικές του αποφάσεις; Θα υπόσχονταν ότι θα υποστήριζαν τις δίκαιες ελληνικές θέσεις; Αν δεν τα έπρατταν αυτά, τότε τι είδους φιλία είναι αυτή, που τους "έδεσε" ένα γλέντι;

Ποια είναι τα συστατικά της φιλίας, μας το λέγει ο Αριστοτέλης: 1.- Οι φίλοι μάς πιέζουν να αποδεχτούμε τον εαυτό μας. 2.- Λένε πότε κάνουμε λάθος. 3.- Είναι παρόντες. 4.- Ακούν πραγματικά. 5.- Μας στηρίζουν σε κάθε δυσκολία. 6.- Μειώνουν τα επίπεδα του άγχους. 7.- Μας κρατούν προσγειωμένους. 8.- Μας προστατεύουν, ακόμα κι αν έρχονται σε δύσκολη θέση. 9.- Κάνουν τη φιλία προτεραιότητα. 10.- Συγχωρούν. 11.- Μας κάνουν να θέλουμε να γίνουμε καλύτεροι.

Αυτά δίδασκε ο Αριστοτέλης, ο οποίος προφανώς για τους "προοδευτικούς" δεν ήταν κάποιος σπουδαίος, αφού δεν είχε μαρξιστική παιδεία. Οι ίδιοι όμως θα γνωρίζουν περιστατικά στην Ελλάδα, όπου οι κάτοικοι δυο γειτονικών χωριών "σκοτώνονται" για την κυριότητα και χρήση βοσκοτοπιών ή νερού, όπως και ότι δύο συγγενικές οικογένειες ή και αδέλφια ακόμη, εχθρεύονται μεταξύ τους για ένα στρέμμα χωράφι. Γεγονότα που καταδεικνύουν ότι το συμφέρον έρχεται σε σύγκρουση ακόμη και με τη συγγένεια.

Επομένως, όταν γίνεται λόγος για φιλία, πρέπει να εννοείται η ύπαρξη μιας σχέσης, χωρίς ανιδιοτέλεια και με προσφορά χωρίς αντάλλαγμα. Αυτή είναι η φιλία. Όλες οι άλλες σχέσεις είναι κοινωνικές και διαρκούν μόνον αν δεν υπάρξουν αντικρουόμενα συμφέροντα. Κάποιος θα μπορούσε να προσθέσει ότι επιβάλλεται να υπάρχει και πολιτισμική ταύτιση, λόγω του ότι ο διαφορετικός τρόπος ζωής, κάποτε θα οδηγήσει σε σύγκρουση. Έτσι είναι, αλλά δεν αρκεί μόνον αυτό. Υποτίθεται, πως η αυτή πολιτισμική σχέση ενυπάρχει στους Έλληνες φιλάθλους του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. Γιατί εχθρεύονται μεταξύ τους;

Για να πάψουν κάποτε αυτά τα υποκριτικά, όπου μια επιφανειακή σχέση αποκαλείται φιλική, θα συμφωνήσουν πιστεύω όλοι οι νουνεχείς, ότι μια φιλία αληθινή, είναι προορισμένη να αντέξει στις τρικυμίες του χρόνου, αλλιώς είναι "παρέα", που σήμερα είναι και αύριο δεν θα είναι.

Στη φιλία, συνυπάρχουμε με τον άλλο άνθρωπο για να μοιραστούμε την ίδια τη ζωή, τις χαρές και τις λύπες της. Ο αληθινός φίλος είναι συνοδοιπόρος, όχι μόνο στις εύκολες και ευχάριστες στιγμές, αλλά επίσης στις αναπόφευκτες περιόδους θλίψης και δυσκολίας.
Στην "παρέα" το κίνητρο είναι να ευχαριστηθούμε σε μια πρόσκαιρη συνάντηση.
Μετά από όλα αυτά, ας αναλογιστούμε τι είδους είναι αυτή η ελληνοτουρκική φιλία, που βάλθηκαν οι "προοδευτικοί" να την επιβάλουν ως όρο..

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Μαΐ 2017


Του Στέλιου Παπαθεμελή

Καθώς βιώνουμε την βάρβαρη καθημερινότητά αναδύεται από μέσα μας ο πονεμένος αναστεναγμός του Μακρυγιάννη: «Πατρίδα, πατρίδα ήσουνε άτυχη από ανθρώπους να σε κυβερνήσουν». Για να αναφωνήσει: «Να ΄ρθει ένας να μου ειπή ότι θα πάγη ομπρός η πατρίδα, στρέγομαι να μου βγάλη και τα δυο μου μάτια. Ότι αν είμαι στραβός και η πατρίδα μου είναι καλά, με θρέφει. Αν είναι η πατρίδα μου αχαμνά, δέκα μάτια να ΄χω, στραβός θα να είμαι».

Η επέλαση της εξαθλίωσης συνεχίζει ακάθεκτη: Περικοπές συντάξεων 2,7 δισ. € + μειώσεις αφορολογήτου 2,050 δισ. € + 143 εκ. περικοπές επιδομάτων = 4,924 δισ. €. Αιωρούνται τα λεγόμενα αναπτυξιακά αντίμετρα. Τα βάρη μετακυλίονται στις επόμενες κυβερνήσεις. Αυτές όμως θα έχουν άλλοθι ότι τα εισήγαγε η προηγούμενη και το “Survivor” θα συνεχίζεται. Έτσι «τετραγωνίζεται» ο κύκλος…

Α΄ τρίμηνο 2017 συρρίκνωση ΑΕΠ 0,5 %. Από ανάπτυξη καλπάζουμε!...

Στον ορυμαγδό αυτών των εξελίξεων οι οξυμένες ιδεοληψίες των ιθυνόντων της Παιδείας θύουν και απολλύουν στον Μολώχ της εθνοαποδόμησης. Τα τμήματα ιστορίας των ΑΕΙ στελεχώθηκαν από «Λιακοφίληδες» (γοητευτικός όρος του Στάθη, εκ του Λιάκος + Φίλης, εμβληματικά ονόματα του εγχώριου εθνομηδενισμού).

Κατ΄ εικόνα και ομοίωσή τους συγκροτήθηκε μια Επιτροπή όπου «συνωστίζονται» οι επιφανέστεροι θεράποντες της εθνοαποδόμησης για να αναθεωρήσουν τη σχολική ιστορία. Τραγωδία χωρίς κάθαρση και έγκλημα χωρίς τιμωρία!

Προφανώς η κυβέρνηση δεν συνειδητοποιεί ότι το Έθνος, δέχεται καταιγίδα απειλών πολέμου. Άλλωστε οι αποδομητές κηρύσσουν την ασυνέχεια του Ελληνισμού που γεννήθηκε λένε από την Ελλάδα της Μελούνας το 1830! Στο όνομα ενός ασυνάρτητου αντιεθνικισμού μάχονται την εθνική ταυτότητα και δολοφονούν εν ψυχρώ το πατριωτικό φρόνημα που αποτελεί πάντοτε τον πολλαπλασιαστή της ισχύος μας.

Η τελική ευθύνη ωστόσο ανήκει στον πρώτο τη τάξει, ο οποίος έχει κατεπείγον χρέος να αποκαταστήσει την τάξη, εν επιγνώσει ότι «εξ ιστορίας αναιρεθείσης της αληθείας το καταλειπόμενον αυτής ανωφελές γίγνεται διήγημα»(Πολύβιος, Ιστορίαι Α΄, 14,6).

Προκλητικά αναιδής, ιταμός και προπετής ο νεοοθωμανός. Είχε εκδώσει ληξιαρχική πράξη θανάτου για τη Συνθήκη της Λωζάννης. Προχθές στη συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό στο Πεκίνο έκανε ρητορική στροφή 180 μοιρών. Εμφανίστηκε -ο αθεόφοβος- υπέρμαχος της Συνθήκης και εζήτησε - κρατήστε την ψυχραιμία σας – «πλήρη εφαρμογή» της! Προφανώς υπήγαγε το διεθνές κείμενο σε δική του (παρ)ερμηνεία. Μέχρι τώρα η Τουρκία από εποχής Μουσταφά Κεμάλ μέχρι Μουσταφά Ακιντζί διαστρεβλώνει κατά σύστημα και κατ΄ εξακολούθηση την Λωζάννη και κάθε άλλη διεθνή Συνθήκη.

Περί τού πώς εννοεί ο ισλαμιστής την «πλήρη εφαρμογή» της Λωζάννης το είδαμε και στην ύπουλη παραβίαση και παραμονή επί 20΄ στα χωρικά μας ύδατα δίπλα στο Αγαθονήσι δύο τουρκικών πυραυλακάτων (15/5/17), την επομένη της δήλωσής του.

Νωπός και ο λόγος του Ομέρ Τσελίκ, «το Αγαθονήσι είναι τουρκικό νησί»! Κατά τα λοιπά τι ήθελε το δικό μας ΥπΕξ την ακατανόητη ανακοίνωσή του ότι «υπάρχουν δυνάμεις στην Τουρκία που δεν επιθυμούν τη συνεννόηση και τις σχέσεις καλής γειτονίας». Γιατί, υπάρχουν και δυνάμεις που επιθυμούν την «καλή γειτονία» και δεν το ξέρουμε;

Η συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, κατόπιν αιτήσεώς μας μάλιστα, εξέπληξε δικαιολογημένα πολλούς. Όλους που εκτιμούν ότι ο ανοικονόμητος τούρκος χλευάζει και προσβάλλει ασύστολα λόγω και έργω τη διεθνή νομιμότητα και βρίσκεται συνεχώς με το δάκτυλο στη σκανδάλη κατά του Ελληνισμού. Επομένως, αυτή τουλάχιστον την περίοδο, μια τέτοια συνάντηση δεν είναι παραγωγική αφού είναι εμφανής η έλλειψη διάθεσης για σοβαρή συζήτηση. «Καιρός παντί πράγματι». Και τώρα δεν είναι!

Άλλωστε «ο λύκος από τα μετρημένα τρώει». Και ο «γκρίζος» ζήτησε ξανά η Αγία Σοφία να γίνει τζαμί!

Παρακολουθήσαμε τα «γλυκανάλατα» Τραμπ-Ερντογάν στο Λευκό Οίκο. Ύμνοι και διθύραμβοι του αμερικανού στον «άγνωστο στρατιώτη» της Τουρκίας και τους παγκοσμίως άγνωστους ηρωισμούς του στην … Κορέα. Πληθωριστικές δοξολογίες για τη συμμετοχή του νεοοθωμανού στο πόλεμο κατά της τρομοκρατίας. Όμως όλος ο κόσμος ξέρει ότι ο Ερντογάν εκπαίδευσε και εξόπλισε τον ISIS, με το αζημίωτο βέβαια.

Prima facie η συνάντηση Τραμπ-Ερντογάν πήγε « τάτσι, μίτσι, κότσι». Σίγουρα πάντως ο αμερικανός Πρόεδρος δεν ανέστειλε την οπλική βοήθειά του στους Κούρδους της Συρίας (YPG), ούτε του παρέδωσε τον ιμάμη Γκιουλέν. Παραμένει ωστόσο μέχρι στιγμής άγνωστο αν σε αντιστάθμισμα των αρνήσεων του έταξε-κατά παγίαν αμερικανικήν συνήθειαν-όπως το 2004 «την Κύπρο μέσω του σχεδίου Ανάν», τώρα και την Κύπρο και το Αιγαίο…

Παρατραβηγμένη εκδοχή; Όχι. Αν κρίνει κανείς από τα προηγηθέντα και συνυπολογίσει τις μειωμένες αντιστάσεις μας. Από την μεγιστοποίησή τους εξαρτάται η ματαίωση τέτοιων εξελίξεων. «Θεός τοις αργούσι ου παρίσταται» (ο Θεός δεν συμπαρίσταται στους αργόσχολους) μας προειδοποιεί ο Σοφοκλής.

Έχουμε απέναντί μας ένα πληγωμένο θηρίο που αναπληρώνει το ελλείπον από αμέτρητο θράσος, αλλά βρίσκει αγοραστές…

Παράδειγμα η προ ημερών απαγόρευσή του στους Γερμανούς βουλευτές τής Bundestag να επισκεφτούν τους στρατιώτες τους που σταθμεύουν στο Ιντσιρλίκ. Η σιδηρά κυρία του Βερολίνου αντί να τον βάλει στη θέση του – και έχει τα μέσα – ψάχνει να μετασταθμεύσει τους δικούς της στην Ιορδανία, ή στην Κύπρο. Επομένως ο ισλαμιστής βρίσκει και κάνει…

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος της Δημοκρατικής Αναγέννησης
E-mail: stpapathemelis@gmail.com, danagennisi.press@gmail.com


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

19 Μαΐ 2017


Με επιστολή του προς τις χώρες που έχουν κληθεί να παρακολουθήσουν την τελική φάση της άσκησης ΝΤΕΝΙΖ ΓΚΟΡΝΤΟΥ («Θαλασσόλυκος») ο πρέσβης της Ελλάδας στην Άγκυρα, Κυριάκος Λουκάκης, τις καλεί να μην στείλουν εκπροσώπους τους, γιατί «η άσκηση η οποία διεξάγεται από τις τουρκικές αρχές περιλαμβάνει μέρος του ΕΕΧ και της τερματικής περιοχής του Διεθνούς Αερολιμένα Ρόδου».

Όπως μεταδίδει το protothema.gr, «το γεγονός αυτό» υπογραμμίζει, «πέραν του ότι παραβιάζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, είναι αντίθετο στις σχέσεις καλής γειτονίας και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια πτήσεων».

Την επιστολή Λουκάκη αποκαλύπτει η τουρκική εφημερίδα YENI SAFAK, που γράφει: “Η άσκηση DENIZ KURDU, η οποία διεξάγεται από το Πολεμικό Ναυτικό στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο, ανησύχησε τους Έλληνες. Ο πρέσβης της Ελλάδας στην Άγκυρα Κυριάκος Λουκάκης έστειλε επιστολή στις συμμετέχουσες χώρες, προτρέποντάς τις να μην συμμετέχουν».

Ειδικότερα, ο Έλληνας πρέσβης έστειλε επιστολές στις χώρες που έχουν προσκληθεί να στείλουν παρατηρητές στην τελική φάση της άσκησης, στις 22 Μαΐου, λέγοντας: «Η άσκηση, η οποία διεξάγεται από τις τουρκικές αρχές, περιλαμβάνει μέρος του ΕΕΧ και της τερματικής περιοχής του Διεθνούς Αερολιμένα Ρόδου. Το γεγονός αυτό, πέραν του ότι παραβιάζει τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα, είναι αντίθετο στις σχέσεις καλής γειτονίας και θέτει σε κίνδυνο την ασφάλεια πτήσεων».

Πρόκειται, σαφώς, για άλλη μία προκλητική κίνηση από την Τουρκία, που δοκιμάζει τα όρια των αντοχών των ελληνοτουρκικών σχέσεων, καθώς τις τελευταίες εβδομάδες η Άγκυρα εκδίδει τη μία NAVTEX μετά την άλλη και δεσμεύει περιοχές στο Αιγαίο για ασκήσεις.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Aπό τον Μάκη Ανδρονόπουλο

Η Ελλάδα δεν θα μείνει αδρανής σε οποιαδήποτε ενέργεια επιχειρήσει η Τουρκία, τόνισε πρόσφατα ο Έλληνας ΑΓΕΕΘΑ, Ναύαρχος Ευάγγελος Αποστολάκης, προς τον Τούρκο ομόλογό του, κατά την 11η Διαβαλκανική Σύνοδο Αρχηγών ΓΕΕΘΑ.

Η δήλωση του ΑΓΕΕΘΑ υποδηλώνει ότι αυτή τη φορά η ελληνική πλευρά δεν θα πειθαρχήσει στις εξωτερικές εντολές, όπως με τον Αττίλα Ι, που ο Αμερικανός υφυπουργός Εξωτερικών έπεισε τον Αρχηγό του Ναυτικού Αραπάκη να μην χτυπήσει τον αποβατικό στόλο της Τουρκίας. Αν τα υποβρύχιά μας είχαν τότε χτυπήσει, η Τουρκία θα είχε χάσει 30.000 άνδρες και θα έκανε πενήντα χρόνια για να σηκώσει κεφάλι. Έτσι,
  1. Δεδομένων των καταστάσεων που δημιούργησε η τουρκική εισβολή στην Κύπρο, ο ελληνισμός δεν έχει άλλα περιθώρια υποχώρησης έναντι της συνεχούς τουρκικής προκλητικότητας.
  2. Η Τουρκία αγόρασε πλατφόρμα γεώτρησης για να κάνει έρευνες στο οικόπεδο 6 της κυπριακής ΑΟΖ, καθώς οι μεγάλες διεθνείς εταιρείες δεν μπορούν να αναλάβουν τέτοια δουλειά και να εκτεθούν. Η Άγκυρα ταυτόχρονα απειλεί για θερμό επεισόδιο εάν συνεχιστούν οι ενεργειακοί σχεδιασμοί της Λευκωσίας. Έτσι, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, προειδοποίησε σήμερα την Άγκυρα πως πρέπει να αποφευχθεί η χρήση βίας στην κυπριακή ΑΟΖ, καθώς τα προβλήματα πρέπει να επιλυθούν με διάλογο.
  3. «Τον Ιούλιο μαζί με τις γεωτρήσεις για το φυσικό αέριο θα έρθει και ένταση, άλλωστε άρχισε από τώρα», δήλωσε ο κατοχικός Τουρκοκύπριος ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί σε πρόσφατη ομιλία του στην Κωνσταντινούπολη, ενώ παράλληλα με τις πολεμικές απειλές έκανε και έκκληση στα Ηνωμένα Έθνη να γίνουν πιο δραστήρια προς μια επίλυση του Κυπριακού, όπως προφανώς συμφέρει την Τουρκία για να μετατραπεί η Κύπρος σε τουρκικό προτεκτοράτο.
  4. Τι κάνει ο ΟΗΕ και οι μεγάλες δυνάμεις; Θα ανεχτούν την κατάσταση; Θα φροντίσουν εγκαίρως και αποτελεσματικά να προστατέψουν την κυπριακή εδαφική ακεραιότητα; (Εκτός βέβαια κι αν κάποιες δυνάμεις επιδιώκουν μείζονα κρίση, είτε σε συνεννόηση είτε όχι με την ελληνική κυβέρνηση, ώστε να εξυπηρετήσουν έτσι ευρύτερους γεωπολιτικούς και γεωοικονομικούς σχεδιασμούς.
  5. Προφανώς η Κύπρος και η Ελλάδα δεν μπορούν να ανεχτούν το «φύτευμα» της πλατφόρμας και θα εμποδίσουν την εγκατάστασή της ή θα την καταστρέψουν.
  6. Εκεί ελλοχεύει το λεγόμενο «θερμό επεισόδιο», δηλαδή μία ελληνοτουρκική σύγκρουση μεταξύ των πλοίων που θα προστατεύουν την πλατφόρμα και των ελληνικών που θα επιχειρούν να την εμποδίσουν. Το πιθανότερο είναι να την στείλουν οι Τούρκοι χωρίς στρατιωτική συνοδεία, ώστε να εκδηλωθεί η ελληνική στρατιωτική παρέμβαση και να αποκτήσουν το «άλλοθι» του πολέμου ή διπλωματικό πλεονέκτημα.
  7. Εάν η ελληνική πλευρά καταστρέψει την πλατφόρμα, η Τουρκία έχει διάφορες επιλογές:
    α) να εκθέσει την Ελλάδα διπλωματικά διεθνώς και να ζητήσει αποζημίωση,
    β) να ανακοινώσει την ενοποίηση του βορείου τμήματος της Κυπριακής Δημοκρατίας με την Τουρκία.
    γ) να απαντήσει άμεσα στρατιωτικά με ισχυρό χτύπημα ή
    δ) να απαντήσει με ένα συνδυασμό των παραπάνω, ανάλογα με τη διεθνή συγκυρία και τη μυστική διπλωματία.
  8. Ειδικότερα, μια στρατιωτική απάντηση της Τουρκίας μπορεί να έχει διάφορες διαβαθμίσεις, από την κατάληψη μιας νησίδας στο Αιγαίο ή του Καστελόριζου έως ισχυρά στρατιωτικά πλήγματα σε ελληνικούς στόχους, σε συνδυασμό με διπλωματική δραστηριότητα.
  9. Το ερώτημα είναι εάν η ελληνική πλευρά θα αρκεστεί στη ματαίωση της εγκατάστασης της πλατφόρμας και θα περιμένει την τουρκική απάντηση και τις διεθνείς αντιδράσεις ή θα προχωρήσει σε μια συνολική προληπτική απάντηση στην πρόκληση της Τουρκίας με την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου, ως εγγυήτρια δύναμη.
  10. Δεδομένου ότι
    α) ο χρόνος έχει λειτουργήσει εις βάρος της ελληνο-τουρκικής ισορροπίας ισχύος,
    β) αλλά και της προσωρινής κρίσης του τουρκικού στρατού εξ αιτίας των εκκαθαρίσεων με αφορμή το «πραξικόπημα», καθώς και
    γ) της εικόνας του Ερντογάν που έχει γίνει απωθητική στη Δύση, μια ολική ελληνική προληπτική στρατιωτική απάντηση μοιάζει να ευνοείται από την συγκυρία.
  11. Εάν κάτι τέτοιο συμβεί, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Δύση γενικότερα, δεν θα μπορέσουν να βυθιστούν στην μακαριότητα της αμηχανίας και της συνήθους πολιτικής κατευνασμού, αλλά θα υποχρεωθούν να πάρουν θέση στο ΝΑΤΟ και στον ΟΗΕ κατά του Ερντογάν.
  12. Εάν η Ελλάδα επιλέξει την ολική προληπτική απάντηση, θα πρέπει ταυτόχρονα να ανακοινώσει διεθνώς την πλήρη άσκηση των δικαιωμάτων της που απορρέουν από τις διεθνείς συνθήκες και το δίκαιο της θάλασσας (ΑΟΖ κλπ).
Στην ελληνική επιλογή θα παίξει ρόλο το γεγονός ότι η χώρα δεν έχει περιθώρια άλλης εξωτερικής πίεσης, η κοινωνία δεν τελεί υπό την ψευδαίσθηση της ευμάρειας της περιόδου των Ιμίων, η δε κυβερνητική κουλτούρα διαφέρει ουσιαστικά από εκείνες των προηγούμενων.

Οι 4 παράγοντες της νίκης

Το 1997 κυκλοφόρησε στα ελληνικά ένα από τα σημαντικότερα έργα του κορυφαίου Έλληνα φιλοσόφου Παναγιώτη Κονδύλη, Θεωρία του Πολέμου (εκδ. Θεμέλιο). Στην ελληνική έκδοση προστέθηκε ένα Επίμετρο τριάντα μία σελίδων με τίτλο Γεωπολιτικές και Στρατηγικές Παράμετροι ενός Ελληνοτουρκικού Πολέμου, στο οποίο διατυπώνει το δόγμα του «πρώτου χτυπήματος» από ελληνικής πλευράς. Το δόγμα αυτό προκύπτει από την στρατηγική ανάλυση των τότε δεδομένων που σήμερα έχουν εξελιχθεί εις βάρος της Ελλάδας. Ειδικότερα, ο Κονδύλης επισημαίνει το μειονέκτημα του κατακερματισμένου ελληνικού χώρου, γεγονός που επιτρέπει στον εχθρό να καταλάβει ορισμένα νησιά, δημιουργώντας τετελεσμένα γεγονότα σε σύντομο χρονικά διάστημα. Ο Κονδύλης επισημαίνει τέσσερεις παράγοντες που μπορούν να αντισταθμίσουν τα ελληνικά μειονεκτήματα, ο συνδυασμός των οποίων μπορεί να οδηγήσει σε «αξιόλογες πιθανότητες νίκης» την ελληνική πλευρά:
  1. Δεδομένου ότι η ελληνική πλευρά θα έχει εδαφικές απώλειες, δεν θα πρέπει να εξαντληθεί στην προσπάθεια ανακατάληψής τους, αλλά στην κατάληψη τουρκικών εδαφών είτε ως αντιστάθμισμα, είτε για τη μετέπειτα διαπραγμάτευση. Η ελληνική δυνατότητα είναι κυρίως στον Έβρο και την ανατολική Θράκη, όπου παρά την υψηλή συγκέντρωση στρατευμάτων και από τις δύο πλευρές, εάν καταφέρει να διασπάσει τις αντίπαλες δυνάμεις και με ένα κυκλωτικό ελιγμό να τις αποκόψει από τις εφεδρείες και να αποκομίσει εδαφικά κέρδη προς διαπραγμάτευση. Στο θέατρο του Αιγαίου, ο Κονδύλης τονίζει ότι δεν έχει κανένα νόημα η δημιουργία προγεφυρωμάτων στη μικρασιατική ακτή και μόνο η Ίμβρος και η Τένεδος μπορούν να αποτελούν στόχο, εφόσον το ελληνικό ναυτικό και η αεροπορία μπορούν να καλύψουν την άμυνα. Στο μέτωπο της Κύπρου, ο Κονδύλης υπογραμμίζει πως δεν υπάρχει πια νότος, όπως το 1974, και ότι είναι καθοριστικής σημασίας για «παλλαϊκή αντίσταση μέχρις εσχάτων» του κυπριακού πληθυσμού, κάτι που δεν έγινε με τον Αττίλα.
  2. Είναι ιδιαίτερα κρίσιμη η αποφυγή του κατακερματισμού των ελληνικών δυνάμεων και η συγκέντρωση των ελληνικών δυνάμεων σε συγκεκριμένους στόχους. Ειδικά η αεροπορία, δεν πρέπει να αναλωθεί με την προάσπιση πόλεων και άμαχων πληθυσμών, αλλά να επικεντρωθεί στα καίρια επιχειρησιακά σημεία και στην συντριβή των εχθρικών δυνάμεων.
  3. Για να αντισταθμίσει τα γεωγραφικά της μειονεκτήματα, η ελληνική πλευρά, πέρα από τα θέατρα του πολέμου, πρέπει να είναι σε θέσει να ενεργεί σε όλη την τουρκική επικράτεια, ώστε να αποτρέψει την απόσυρση σημαντικών δυνάμεων του εχθρού στο βάθος της Τουρκίας, από όπου θα μπορεί να πλήξει ελληνικούς στόχους με πυραύλους μεγάλου βεληνεκούς.
  4. Ο πλέον κρίσιμος παράγοντας που μπορεί να αποτελέσει το βασικό κριτήριο για τη νίκη είναι για την ελληνική πλευρά «η αποφασιστικότητα να καταφέρει το πρώτο (μαζικό) πλήγμα, αιφνιδιάζοντας τον εχθρό». Το πρώτο πλήγμα «είναι μια συντονισμένη και ακαριαία ενέργεια όλων των κάδων των ενόπλων δυνάμεων προς εκμηδενίσει των ζωτικών σημείων του εχθρικού πολεμικού δυναμικού, ιδίων όσων εμφανίζονται κρίσιμα μέσα στη δεδομένη συγκυρία».-
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

17 Μαΐ 2017


Από τη μία είναι η σκληρή πραγματικότητα των αριθμών. Σε δύο ημέρες οι Τούρκοι, με αφορμή την άσκηση Ντενίζ Γκορντού έκαναν 250 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου! Η αύξηση σε σχέση με τη προηγούμενη άσκηση το 2015, είναι 60%!

Προκλητικοί και στη θάλασσα με σενάρια ναυτικού αποκλεισμού νησιών και “αγκίστρωση” πυραυλακάτων μια ανάσα από το Αγαθονήσι.

Από την άλλη είναι η εικόνα που μεταφέρουν οι άνθρωποι που βρίσκονται απέναντι στους Τούρκους. Αυτοί που τους αντιμετωπίζουν κι έχουν άμεση γνώση και άποψη για την “ποιότητα” και την ένταση των προκλήσεων. Είναι οι στρατιωτικοί που καλούνται να “βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά” κι έχουν την πιο θεμελιωμένη άποψη.

Η εικόνα που μεταφέρουν δεν ταυτίζεται με τους αριθμούς. Ναι οι παραβιάσεις ήταν πάρα πολλές. Αλλά η εικόνα της τουρκικής αεροπορίας στον αέρα, είναι πολύ πιο “μαζεμένη”. Σε αρκετές περιπτώσεις πιο “νευρική” κι αυτό είναι το επικίνδυνο. Η χρησιμοποίηση νέων και άπειρων πιλότων στο Αιγαίο φαίνεται αλλά κι ακούγεται. Έχουν ακουστεί και κλάματα στο ασύρματο από πιλότο που έχασε το “ζευγάρι” του. Όχι δεν υπάρχει καμία διάθεση υποτίμησης του αντιπάλου από τους Έλληνες χειριστές.Όμως όλα καταγράφονται και αξιολογούνται.

Στη θάλασσα οι Τούρκοι ποντάρουν επίσης στην ποσότητα. Πλοία παντού. Ακόμη κι έξω από της Σούδα. Ακόμη και ανοιχτά από την Πελοπόννησο. Αλλά έχουν και στη θάλασσα τα “θεματάκια” τους.

Για παράδειγμα ο ένας από τους δύο εισβολείς του Αγαθονησίου, αντιμετώπισε πρόβλημα. Η πυραυλάκατος παρουσίασε βλάβη!

Τίποτα απ΄ όλα αυτά δεν μειώνει και δεν “στρογγυλεύει” τη σημασία των τουρκικών προκλήσεων. Πρέπει όμως να αναφέρονται ως “αντίδοτο” στο “δηλητήριο” της τουρκοφοβίας που κάποιοι προσπαθούν να ποτίσουν την ελληνική κοινή γνώμη. Το αγωνιώδες ερώτημα από απλό κόσμο “θα γίνει πόλεμος”, ακούγεται όλο και συχνότερα στην καθημερινότητά μας. Συνοδεύεται από μια αίσθηση φόβου που δεν πρέπει να τον αφήσουμε να κυριαρχήσει. Η Τουρκία είναι μια μεγάλη χώρα με τεράστια προβλήματα. Δεν πρέπει να την υποτιμούμε αλλά σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να την φοβόμαστε. Αρκετά την φοβούνται οι “φίλοι” μας οι Ευρωπαίοι που έχουν καταπιεί “στραγάλι” και δεν βγάζουν τσιμουδιά για όσα πράττει εναντίον ενός κράτους μέλους της “μεγάλης Ευρωπαϊκής Οικογένειας”.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Διεθνής “νταής” η Τουρκία… Αλλά, τι κάνει η Ελλάδα;

Γράφει ο Παντελής Δ. Καρύκας

Ο Ταγίπ Ερντογάν πήγε στον Λευκό Οίκο να δει τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ. Λίγες ώρες νωρίτερα τουρκικά αεροσκάφη και πλοία παραβίαζαν κατάφορα κάθε έννοια διεθνούς δικαίου παραβιάζοντας τον ελληνικό εναέριο και θαλάσσιο χώρο.

Το μήνυμα που η Άγκυρα θέλησε να περάσει είναι ξεκάθαρο και μεταφέρθηκε, άλλωστε, ακριβώς από τον «ανεξάρτητο» τουρκικό Τύπο. Η Ελλάδα κακώς έχει επεκτείνει τον εναέριο χώρο της στα 10 ν.μ., υποστηρίζουν. Αυτή είναι και η αιτία του καθημερινού κυνηγητού στον αέρα πάνω από το Αιγαίο.

Για τους Τούρκους αφού τα χωρικά ύδατα της Ελλάδας εκτείνονται στα 6 ν.μ. το ίδιο πρέπει να ισχύει και για τον εναέριο χώρο της, λες και η Ελλάδα δεν είναι κυρίαρχο κράτος και δεν μπορεί να ορίσει η ίδια το εύρος του θαλάσσιου ή εναέριου χώρου της όσο θέλει, βάσει του διεθνούς δικαίου.

Εξάλλου είναι η Τουρκία που θεωρεί αιτία πολέμου (casus belli) την επέκταση των ελληνικών χωρικών υδάτων στα 12 ν. μ., όπως η Ελλάδα έχει το δικαίωμα.

Ουσιαστικά η Τουρκία έχει αναλάβει ρόλο δερβάναγα στο Αιγαίο παρανομώντας όσο και όπως θέλει ανεξέλεγκτα χωρίς να πιέζεται από πουθενά, ούτε καν από την άμεσα ενδιαφερόμενη Ελλάδα, η οποία, πέραν κάποιων ρητορικών εξάρσεων, βαδίζει αγόγγυστα τον δρόμο προς την φινλανδοποίηση.

Είναι και η φράση Ερντογάν, κατά την συνάντησή του με τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στην Κίνα, περί «πλήρους ικανοποιήσεως» της Συνθήκης της Λωζάννης.

Τι να εννοούσε άραγε ο ποιητής Ταγίπ; Μα τι άλλο πέραν της πάγιας απαίτησης της Άγκυρας για αποστρατικοποίηση των νησιών; Και φυσικά η τουρκική πλευρά μπορεί να ζητά ότι της αρέσει. Η Τουρκία είναι γνωστός «νταής» που γράφει το δίκαιο στα παλαιά της υποδήματα.

Το θέμα είναι τι κάνει και πως απαντά η Ελλάδα και το κυριότερο τι μηνύματα στέλνει στον διεθνή παράγοντα. Η τουρκική πρόκληση με την προσέγγιση δύο πολεμικών πλοίων στο Αγαθονήσι, το οποίο, όλοι γνωρίζουμε, ότι αποτελεί στόχο της τουρκικής επιθετικότητας, δεν ήταν μια απλή κίνηση της Άγκυρας, ούτε έγινε σε τυχαίο χρόνο.

Έγινε ώρες πριν την συνάντηση των κ. Τραμπ και Ερντογάν και η σημειολογία της είναι πολύ πιο ισχυρή από τις συνεχείς υπερπτήσεις του ελληνικού αυτού νησιού από τουρκικά αεροσκάφη. Στο Αγαθονήσι η τουρκική προκλητικότητα αναβαθμίστηκε ποιοτικά.

Δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο της συνομιλίας των κ. Τσίπρα και Ερντογάν. Ωστόσο αμφιβάλουμε αν τέθηκαν στον σουλτάνο που θέλει «ικανοποίηση» της Συνθήκης της Λωζάννης όροι της συνθήκης αυτής που συμφέρουν την Ελλάδα και παραβιάζονται από την Τουρκία – π.χ. οι όροι για Ίμβρο και Τένεδο.

Σε κάθε περίπτωση η τουρκική απειλεί αναβαθμίζεται καθημερινά ποσοτικά και ποιοτικά παρά τις αναφορές εν Ελλάδι αισιόδοξων περί της διάλυσης των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων, λόγω του πραξικοπήματος κλπ.

Η Τουρκία είναι ισχυρή δύναμη και πρέπει η Ελλάδα να την αντιμετωπίσει με ακριβείς και έξυπνους χειρισμούς σε κάθε επίπεδο, αποκρούοντας την τουρκική προπαγάνδα στα διεθνή Φόρα, αλλά και δείχνοντας, επιτέλους, τα δόντια της σε ακραίες τουρκικές προκλήσεις, αφήνοντας στην άκρη τις ευχάριστες για τα αυτιά του εσωτερικού ακροατηρίου προτροπές για σεβασμό του διεθνούς δικαίου.

Η Τουρκία δεν σεβάστηκε ποτέ και δεν θα αρχίσει τώρα να σέβεται το διεθνές δίκαιο. Αυτό είναι το δεδομένο. Βάσει αυτού η Ελλάδα τι κάνει;

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Μαΐ 2017


Προκαλούν με κάθε δυνατό τρόπο οι Τούρκοι και “δημοσιογραφικά”, αναφέροντας πως αδίκως η Ελλάδα διαμαρτήρεται για παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου αφου αυτός πρέπει να έχει εύρος 6 και όχι 10 ν.μ.

Μετά το όργιο παραβιάσεων του ελληνικού εναέριου χώρου από περίπου 50 τουρκικά μαχητικά που έκαναν… σουρωτήρι τον ελληνικό ενάεριο χώρο και προέβησαν σε 141 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, οι Τούρκοι επανέρχονται με μαθήματα διεθνούς δικαίου και επιχειρούν να υπαγορεύσουν στην Ελλάδα να περιορίσει το εύρος του εναέριου χώρου στα 6 ναυτικά μίλια από τις ακτές των νησιών του Αιγαίου, αναφέρει το ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ.

Σε μία προσπάθεια, να κάνουν το άσπρο μαύρο, οι Τούρκοι της Hürriyet, πιστοί στην τουρκική «γραμμή» δεκαετιών, επιχειρούν να επηρεάσουν τη διεθνή κοινή γνώμη, αλλά και να «μάθουν» στην τουρκική κοινή γνώμη τι… συμβαίνει. Σε δημοσίευμα στην τουρκική ιστοσελίδα, αν και γίνεται παραδεκτό, ότι συνέβησαν οι εν λόγω παραβιάσεις, παραβάσεις και αερομαχίες, εντούτοις επιχειρείται να τονιστεί η «λάθος» αξίωση της ελληνικής πλευράς για τα 10 ναυτικά μίλια εθνικού εναέριου χώρου.

Συγκεκριμένα, το δημοσίευμα διακινεί τον στρεβλό και προφανώς αναθερωτητικό ισχυρισμό ότι η Ελλάδα αξιώνει δήθεν εναέριο χώρο 10 ναυτικών μιλίων, ενώ το «σωστό» -κατά την άποψη των Τούρκων- είναι 6 ναυτικά μίλια, τονίζοντας μάλιστα ότι οι ελληνικές αξιώσεις δεν αναγνωρίζονται ούτε από την Τουρκία, ούτε από άλλη χώρα διεθνώς.

Αυτό που απωθούν οι Τούρκοι είναι το γεγονός ότι ο ελληνικός εναέριος χώρος ούτε είναι κάτι που επιβλήθηκε από την Ελλάδα στη διεθνή κοινότητα σιωπηρά, ούτε είναι κάτι που συνέβη τις τελευταίες ημέρες.

Αυτό που λησμονούν οι Τούρκοι είναι ότι ο εθνικός εναέριος χώρος των 10 ναυτικών μιλίων από τις ακτές των ελληνικών νησιών ισχύει από τις 6 Σεπτεμβρίου 1931. Σε Προεδρικό Διάταγμα του 1931 προβλεπόταν ότι «η Ελλάδα, ως κυρίαρχο κράτος, επέλεξε να ασκεί κυριαρχία στον αέρα μέχρι το όριο των 10 ναυτικών μιλίων των χωρικών της υδάτων, όσον αφορά τα ζητήματα αεροπορίας και αστυνομεύσεως αυτής, ενώ στη θάλασσα επέλεξε να ασκεί κυριαρχία μέχρι τα 6 ναυτικών μιλίων», όπως αναφέρεται χαρακτηριστικά στην ιστοσελίδα του υπουργείου Εξωτερικών.

Η Τουρκία, από το 1931 και για πολλές δεκαετίες αποδεχόταν το εύρος των 10 ν.μ. του ελληνικού εθνικού εναέριου χώρου χωρίς να έχει διαμαρτυρηθεί ή να αμφισβητήσει τον ελληνικό εναέριο χώρο, γεγονός που θεμελιώνει κατά το διεθνές δίκαιο σιωπηρή αποδοχή (silence acceptance, στη γλώσσα της διπλωματίας).

Το σχετικό ελληνικό Προεδρικό Διάταγμα εφαρμόστηκε από το 1931 ομοιόμορφα, χωρίς οποιαδήποτε διαμαρτυρία όσον αφορά στη νομική του βάση.

Μετά την εισβολή στην Κύπρο το καλοκαίρι του 1974, η Τουρκία άρχισε σταδιακά να αμφισβητεί τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας και να ασκεί μια προκλητικά επιθετική πολιτική, θέλοντας ουσιαστικά η Ελλάδα να μειώσει την εναέρια κυριαρχία της στα 6 ναυτικά μίλια, όσα ακριβώς και τα μίλια στη θαλάσσια κυριαρχία.

Αυστηρό μήνυμα Κομισιόν σε Τουρκία για το μπαράζ παραβιάσεων στο Αιγαίο

Για ένα «αυστηρό μήνυμα» που απευθύνει η Κομισιόν προς την Τουρκία σε ό,τι αφορά το θέμα των παραβιάσεων, μιλάει δημοσίευμα της ιστοσελίδας EurActiv υπό τον τίτλο «Η ΕΕ προειδοποιεί την Τουρκία ύστερα από τις 141 παραβιάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου σε μια μέρα».

Συγκεκριμένα, σημειώνεται πως σε σχετικό γραπτό ερώτημα της ιστοσελίδας, η εκπρόσωπος της Κομισιόν Maja Kocijancic απάντησε ως εξής: «Η ΕΕ υπογραμμίζει ότι η Τουρκία χρειάζεται να δεσμευτεί απερίφραστα ότι θα τηρήσει τις σχέσεις καλής γειτονίας και καλεί την Τουρκία να αποφεύγει τις εντάσεις και να απέχει από κάθε απειλή ή ενέργεια που στρέφεται εναντίον ενός κράτους-μέλους ή που βλάπτει τις σχέσεις καλής γειτονίας και την ειρηνική επίλυση των διαφορών».

Η ίδια αξιωματούχος τόνισε ότι θα πρέπει επίσης να αποφεύγονται οι αρνητικές δηλώσεις που βλάπτουν τις σχέσεις καλής γειτονίας.

«Επιπλέον, η ΕΕ τονίζει την ανάγκη για σεβασμό της κυριαρχίας των κρατών μελών σε ό,τι αφορά τα χωρικά ύδατα και τον εναέριο χώρο», συμπλήρωσε. «Κατά το περασμένο άτυπο Συμβούλιο των ΥΠΕΞ της 28ης Απριλίου, η Ύπατη Εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Ένωσης για θέματα Εξωτερικής Πολιτικής και Πολιτικής Ασφαλείας Federica Mogherini υπενθύμισε ότι οι σχέσεις καλής γειτονίας αποτελούν μία από τις θεμελιώδεις αρχές τις οποίες καλείται να σεβαστεί η Τουρκία ως υποψήφια χώρα», κατέληξε.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τον τελευταίο καιρό έχουμε δυστυχώς γίνει μάρτυρες μιας ολοένα και πιο σκληρής τουρκικής πολιτικής σε ό,τι αφορά όλο το χώρο της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής. Γινόμαστε όμως και μάρτυρες αλλεπάλληλων επιτυχιών της τουρκικής αμυντικής βιομηχανίας που αποτελούν το επιστέγασμα πολιτικών που εφαρμόσθηκαν τα τελευταία 20 χρόνια.

Γράφει ο Ευάγγελος Τσίσλιανης
Δικηγόρος - Διεθνολόγος

Σε αντίθεση με τη θλιβερή ελληνική πραγματικότητα και στις σπασμωδικές και δίχως συγκεκριμένο πρόγραμμα επιτυχίες οι τουρκική βιομηχανία είναι πλέον σε θέση να παράξει μια πλειάδα συστημάτων που θα αποτελέσουν ίσως την αιχμή του δόρατος σε μια ελληνοτουρκική σύγκρουση.

Οχήματα πυροβολικού, συστήματα ηλεκτρονικού πολέμου, πύραυλοι και ρουκέτες, βαλλιστικοί πύραυλοι, κορβέτες χαμηλής παρατηρησιμότητας, διάφορα οχήματα, άρματα μάχης, ελικόπτερα ενώ πρόσφατα οι Τούρκοι δήλωσαν την πρόθεσή τους να αναπτύξουν από μόνοι τους νέο υποβρύχιο αναερόβιας πρόωσης… Φυσικά υπάρχει και το σχέδιο για τουρκικό μαχητικό αεροσκάφος για το οποίο οι φίλοι και σύμμαχοι Άγγλοι εξέφρασαν την επιθυμία τους να το εξοπλίσουν με κινητήρες Rolls Royce!

Παράλληλα με τα ανωτέρω, ο τρελός του χωριού Ερντογάν, ο εκπρόσωπος του Θεού στον κόσμο, ο προστάτης των απανταχού μουσουλμάνων (σουνιτών… οι άλλοι είναι κατώτεροι), ο απόλυτος ηγεμών και «πατερούλης» του έθνους περιτριγυρισμένος από αυλικούς που ψάχνουν για λίγη αναγνώριση, δημιουργεί ολοένα και πιο άκαμπτη πολιτική σε όλα τα ανοιχτά μέτωπα.

Συριακό, Ιράν, Ρωσία, Η.Π.Α. και φυσικά Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται στο καθημερινό μενού. Ειδικά όμως όσον αφορά τα ελληνικά ζητήματα το ανησυχητικό είναι η ποιοτική αναβάθμιση τόσο της πολιτικής που ακολουθεί όσο και της στρατιωτικής μηχανής που αποτελεί το μακρύ του χέρι. Και όταν μιλάμε για ποιοτική αναβάθμιση της πολιτικής δεν εννοούμε κάτι το πολιτισμένο αλλά εξέλιξη των σε βάρος του Ελληνισμού διεκδικήσεων.

Από τη μια παράνομη NAVTEX στην άλλη, ασκήσεις με πραγματικά πυρά στην ελληνική υφαλοκρηπίδα και εν δυνάμει ΑΟΖ, ασκήσεις νηοψίας στο Αιγαίο (!) και άλλα πολλά που δείχνουν τουλάχιστον μια αποφασιστικότητα. Ποιος είναι λοιπόν ο αντικειμενικός σκοπός; Μα φυσικά η επέκταση προς δυσμάς διότι ανησυχεί πολύ – μα πάρα πολύ ότι θα χάσει το παιχνίδι στα ανατολικά.

Παιχνίδι, δηλαδή πόλεμος, που ο ίδιος προκάλεσε σε σύμπνοια με το ISIS, που δεν του βγαίνει μέχρι στιγμής. Οι τελευταίες μάλιστα εξελίξεις με την απόφαση των Η.Π.Α. να ενισχύσουν στρατιωτικά το YPG και να στηριχτούν πάνω του, έχει αποτελειώσει τον ασταθή ψυχιατρικώς επίδοξο δικτατορίσκο.

Το δε θράσος απύθμενο. Στέλνει τελεσίγραφα στην Ουάσιγκτον αλλά παράλληλα πηγαίνει στον Λευκό Οίκο για να παρακαλέσει τον Τραμπ να ανακαλέσει την απόφασή του και να του παραδώσουν τον Γκιουλέν. Θα διοργανωθεί μάλιστα και συλλαλητήριο μπροστά στο Λευκό Οίκο προς υποστήριξη του σουλτάνου… Η παράθεση των γεγονότων που δείχνουν το ασταθές ψυχολογικό του προφίλ είναι κυριολεκτικά ανεξάντλητη και θα χρειαζόταν διδακτορική διατριβή για να αναφερθούν.

Από την άλλη πλευρά στον πλανήτη Ελλάδα επικρατούν σκληρές καιρικές συνθήκες. Η αφέλεια τόσο της πολικής εξουσίας αλλά και η ημιμάθεια και αδιαφορία του Έλληνα πολίτη δημιουργούν όλες τις κατάλληλες συνθήκες για τη δορυφοροποίηση της χώρας από την Τουρκία και μάλιστα δίχως να πέσει μια τουφεκιά. Οι εκτεταμένες εξοπλιστικές προσπάθειες της Τουρκίας τα τελευταία 10 χρόνια έχουν ήδη αρχίσει να αποδίδουν καρπούς και να μετατρέπουν τη χώρα σε στρατιωτική δύναμη.

Σημαντικό επίσης είναι το γεγονός ότι η ολοένα και αυξανόμενη βιομηχανική απεξάρτηση των Τούρκων από τους ξένους τους δίνει το «δικαίωμα» να καβαλούν το καλάμι και με το δίκιο τους. Η σύγκριση μεταξύ των δυο χωρών είναι απελπιστική. Η Ελλάς δεν έχει δώσει φράγκο από τα χρόνια του Καραμανλή για την ενίσχυση των Ενόπλων Δυνάμεων τουλάχιστον στα κύρια οπλικά συστήματα.

Μαχητικά αεροσκάφη, φρεγάτες, ΤΟΜΑ και ΤΟΜΠ απλώς γηράσκουν και δεν αναβαθμίζονται. Το ίδιο συμβαίνει και στην αντιαεροπορική άμυνα της χώρας. Τα δε BMP 3 ακόμα… παραγγέλλονται αφήνοντας τα Leo 2 HEL χωρίς υποστήριξη πεζικού. Και ακόμα δεν έχουν έρθει τα F-35 στην Τουρκία για να αλλάξει δραματικά το ισοζύγιο ισχύος. Το μόνο πρόγραμμα που βρίσκεται σε ισχύ είναι η αναβάθμιση των ΑΦΝΣ P-3 που όταν ολοκληρωθεί θα δώσει νέες δυνατότητες ελέγχου στο Αιγαίο και στην Νοτιοανατολική λεκάνη της Μεσογείου.

Τα ίδια δυστυχώς λαμβάνουν χώρα και στην Κύπρο στην οποία επικρατεί απόλυτη εξοπλιστική άπνοια εδώ και χρόνια. Αντίθετα, η μόνη μας ενασχόληση είναι οι μισθοί, οι συντάξεις, το «άσυλο» του Δημοσίου, η εξολόθρευση του ιδιωτικού τομέα και φυσικά το μεγάλο εθνικό θέμα του… Survivor. Είναι όμως απορίας άξιο πως θα συνεχίσουν αυτά να μας απασχολούν εάν χαθεί το Αιγαίο ή η Θράκη. Ή κάποια νησιά του ανατολικού Αιγαίου στα οποία πλέον «απαγορεύεται» η επίσκεψη Υπουργών και στρατηγών γιατί είναι τουρκικά!

Η συστηματική και άξια θαυμασμού πολιτική (όσο και αν τους ζηλεύουμε) που ακολούθησαν οι Τούρκοι όσον αφορά τον τομέα των εξοπλισμών και την ενίσχυση της αμυντικής τους βιομηχανίας είναι ικανή να δημιουργήσει τετελεσμένα μέσα στα επόμενα 4-5 χρόνια. Τετελεσμένα που δεν πρόκειται να αναιρεθούν για τον υπόλοιπο 21ο αιώνα.

Η συστηματική έρευνα και ανάπτυξη ειδικά πυραυλικών μέσων που θα έχουν εμβέλεια που θα καλύπτει Αθήνα και Θεσσαλονίκη (εννοείται φυσικά και ό,τι άλλο υπάρχει ως εκεί…) δύναται να καθαρίσει την κατάσταση χωρίς μια σταγόνα αίμα. Η απειλή χρήσης βίας και η βέβαιη λόγω εξοπλιστικής άπνοιας αδυναμία της Ελλάδος να την αντιμετωπίσει θα δώσει τη λαβή στις υποτακτικές ελληνικές κυβερνήσεις να παραδώσουν αμαχητί κάθε κυριαρχικό δικαίωμα ή και κάποιο νησάκι.

Έχει φτάσει πια η ώρα να δούμε την αλήθεια κατάματα και να αφήσουμε τις γνωστές ελληνικές φαιδρότητες και να εργαστούμε σοβαρά. Η μόνη ουσιαστική ελπίδα για τον Ελληνισμό στα επόμενα χρόνια προέρχεται από την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων που βρίσκονται σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο μέσα στην ελληνική ΑΟΖ.

Πιθανόν κανείς να μη γνωρίζει ακριβώς τις ποσότητες πετρελαίου και φυσικού αερίου που βρίσκονται υποθαλάσσια όμως η παράδοσή τους στους Τούρκους θα ισοδυναμεί με εθνικό έγκλημα και προδοσία. Ας μιλήσουμε ανοιχτά: Με δεδομένη την οικονομική κατοχή στην οποία βρίσκεται και θα βρίσκεται η χώρα για τις επόμενες δεκαετίες οι υδρογονάνθρακες αποτελούν τη μόνη ελπίδα για την επιβίωση του έθνους αφού θα αναχρηματοδοτήσουν το χρεωκοπημένο ασφαλιστικό και το υπέρογκο χρέος δίχως να χρειάζονται εξοντωτικά μέτρα κατά του λαού.

Παράλληλα, θα δώσει τη δυνατότητα στις ελληνικές κυβερνήσεις να δώσουν τα απαραίτητα κίνητρα για την αύξηση του πληθυσμού και να σταματήσει η φυγή των νέων που είναι αδύνατον να αναπληρωθεί. Αλήθεια, έχει εκτιμήσει κανείς το κόστος φυγής 400.000 νέων μορφωμένων και μη ανθρώπων που εγκατέλειψαν τη χώρα; Υπολογίστηκε ποιος θα είναι ο πληθυσμός της χώρας σε 30 χρόνια και πόσοι θα εργάζονται για να συντηρούν ολοένα και περισσότερους γέρους; Σκέφτηκε η πολιτική ηγεσία πόσες επιχειρήσεις θα μπορούσαν να δημιουργηθούν προκειμένου να υποστηρίξουν την άντληση υδρογονανθράκων;

Είναι πια καιρός η πολιτική και στρατιωτική ηγεσία να ξεπεράσει το Φοβικό Σύνδρομο απέναντι στην Άγκυρα αλλά και στους υπόλοιπους ξένους (ας κάνουν ψυχοθεραπείες…) και να πιάσουν δουλειά ξεχνώντας τα κοκτέιλ πάρτι και τις συναντήσεις χωρίς νόημα. Λύσεις ακόμη υπάρχουν αν και είναι ήδη αρκετά αργά. Η χώρα επένδυσε υπέρ του δέοντος στην Ε.Ε. και στο ΝΑΤΟ θεωρώντας ότι με αυτόν τον τρόπο εξασφαλίζεται η εδαφική της ακεραιότητα και τα κυριαρχικά της δικαιώματα.

Επένδυσε, επίσης, υπέρμετρα στην τήρηση του Διεθνούς Δικαίου, το οποίο βεβαίως είχεκαι έχει και τις θετικές του διαστάσεις. Δεν φτάνει όμως μόνο αυτό, πλέον έχει καταστεί αυταπόδεικτο. Αν και όλα αυτά είναι καλά, δεν μετέτρεψαν τη χώρα σε πόλο έλξης όπως στρεβλά και απλουστευτικά το φανταζόμασταν.

Κανείς από το ΝΑΤΟ ή την Ε.Ε. δεν θα πολεμήσει για εμάς. Κανείς επίσης δε θα πάρει το μέρος μας εάν ηττηθούμε σε μια έστω και περιορισμένης διάρκειας σύγκρουση. Όλοι θα παροτρύνουν να καθίσουμε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων κι εκεί το παιχνίδι είναι χαμένο. Οφείλουμε να ξαναδούμε τη συνολική μας στρατηγική ή όχι;

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Άσκηση εθνικής πολιτικής με την "μπάλα στην κερκίδα"!!!

Όταν κυβερνο-τρολοκράτες ασκούν εθνική πολιτική...

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ
Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

«Πριν αλέκτορα φωνήσαι τρις...», ο Ερντογάν σκιαγράφησε επαρκώς τι εννοούσε με την συμφωνία του περί απόλυτης εφαρμογής της συνθήκης της Λοζάννης. Μαζικές παραβιάσεις οπλισμένων τουρκικών μαχητικών, παραβιάσεις των ελληνικών υδάτων από το τουρκικό πολεμικό ναυτικό με απειλή επεισοδίου και όπως όλα δείχνουν… έπεται συνέχεια των τουρκικών "διευκρινήσεων" περί της αμφισβήτησης της ελληνικής εθνικής κυριαρχίας, όπως αυτή προκύπτει από το Διεθνές Δίκαιο αλλά και από επί μέρους συνθήκες που καθορίζουν (και περιορίζουν) με απόλυτη σαφήνεια τα τουρκικά χωρικά ύδατα.

Πρακτικά από την πρόσφατη συνάντηση μεταξύ Ταγίπ Ερντογάν και Αλέξη Τσίπρα δεν δημοσιεύθηκαν, η δήλωση του τούρκου προέδρου «απαλείφθηκε» εντέχνως σε «δεύτερη επίσημη ενημέρωση» της ελληνικής πλευράς, αλλά οι εξελίξεις ήρθαν να διαψεύσουν (μόνιμη επωδός αυτής της κυβέρνησης) τα όσα οι κυβερνητικοί «κύκλοι», αλλά και οι διάφοροι «λούστροι» της ενημέρωσης (κυρίως στο διαδίκτυο) προσπάθησαν να αντιτάξουν στην λογική αναλυτών που από την πρώτη στιγμή «κάρφωσαν» τις προθέσεις του Ερντογάν παρά τις εκκλήσεις του Αλέξη Τσίπρα περί σεβασμού του Διεθνούς Δικαίου.

Όμως, η σημερινή κυβέρνηση, προσπαθώντας να αποτινάξει τις τεράστιες ευθύνες της, όπως αυτές προκύπτουν από την πρόσφατη συνάντηση του Πεκίνου, επιχειρεί πλέον μέσω του υπουργείου Εξωτερικών να «πετάξει την μπάλα στην κερκίδα», κατηγορώντας εμμέσως πλην σαφώς όλους εκείνους που όχι μόνο δεν πείστηκαν από την «στροφή» του τούρκου «σουλτάνου», αλλά τόλμησαν να καταγράψουν την κατά πρόσωπο μομφή του προς τον Αλέξη Τσίπρα και την επίσημη συνοδεία του, αφήνοντας αιχμές πως «κάποιες δυνάμεις εντός Ελλάδας και Τουρκίας, δεν επιθυμούν τη συνεννόηση και τις σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών»!!!
Δηλαδή, η κυβέρνηση κυνικά ομολογεί ότι οι απόψεις (που δικαιώθηκαν εντός ολίγων ωρών) εκείνων που διείδαν τις πραγματικές προθέσεις του Ερντογάν και καλούσαν στην μη πραγματοποίηση αυτής της συνάντησης, δημιουργούν προβλήματα στην εφαρμοζόμενη (αποδεδειγμένα αποτυχημένη) εξωτερική πολιτική και, κυρίως, τολμούν να αμφισβητούν το «αλάθητο» των κυβερνώντων.
Επιπλέον, μέσω της ίδιας επίσημης ανακοίνωσης του Υπουργείου Εξωτερικών, υπονοείται πως ο τούρκος πρόεδρος δεν έχει τον έλεγχο στην χώρα του(!!!) και κάποιοι τούρκοι αξιωματούχοι ενεργούν ενάντια στις επιθυμίες και τις εντολές του «σουλτάνου», δικαιώνοντας –εμμέσως πλην σαφώς- όλες τις διώξεις (γκιουλενιστών, αντιφρονούντων, «τρομοκρατών», κ.α.) που έγιναν και που συνεχίζουν να γίνονται στην Τουρκία!!!

Είναι κάτι περισσότερο από προφανές πως η κυβέρνηση είτε δεν αντιλήφθηκε είτε θέλει να αποφύγει τον αποδεδειγμένο (μέσω της σωρείας τουρκικών παραβιάσεων στην θάλασσα και τον ουρανό του Αιγαίου) εμπαιγμό του Ταγίπ Ερντογάν. "Κύκλοι" του υπουργείου Εξωτερικών σχολίαζαν, παράλληλα, την «ανευθυνότητα ορισμένων στην Αθήνα που αντί να αναγνωρίσουν ότι στη συνάντηση του Πεκίνου άλλαξε η ημερήσια διάταξη της διμερούς συζήτησης και απομακρύνθηκε ο Τούρκος πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν από την αναθεωρητική του ρητορική, προσπαθούν να τροφοδοτήσουν ένταση ανακαλύπτοντας ανύπαρκτα θέματα». Καλούν δε να απαντήσουν στο ερώτημα: «Θέλουν ο Τούρκος Πρόεδρος να αποδέχεται τη Συνθήκη της Λοζάννης ή όχι;».

Το δικό μας το ερώτημα είναι πιο απλό (και δεν απευθύνεται σε κομματικούς παράγοντες ή πιθανούς ψηφοφόρους, αλλά σε νοήμονες πολίτες):
Υπάρχει κάποιος λόγος για να γίνονται αυτή την περίοδο συναντήσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας; 
Και εάν υπάρχει, έστω και ένας λόγος, μπορεί η κυβέρνηση να δημοσιεύσει τα πρακτικά της συγκεκριμένης συνάντησης, ώστε να γνωρίζουν οι Έλληνες πολίτες ποια είναι η ατζέντα που προωθεί το μέγαρο Μαξίμου;
Για ποιόν λόγο ξεδιπλώνεται μια ατζέντα ελληνοτουρκικών συζητήσεων, όταν έχει καταστεί απολύτως σαφές πως η μοναδική διαφορά που υπάρχει μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι ο καθορισμός της υφαλοκρηπίδας (με βάση το Δίκαιο Αρχιπελάγους και το Διεθνές Δίκαιο Θαλασσών), τον οποίο δεν δέχεται η τουρκική πλευρά και προσπαθεί να τον επιβάλει ως διμερές ζήτημα, ασκώντας πίεση ακόμη και με την απειλή πολέμου;
Για ποιόν λόγο, για παράδειγμα, έγινε συζήτηση για την Θράκη μεταξύ του κ. Τσίπρα και του κ. Ερντογάν;
Τι λόγο έχει ο κ. Ερντογάν στην Θράκη και από πού προκύπτει πως για μια ελληνική γεωγραφική περιοχή πρέπει να γίνονται συζητήσεις με την Τουρκία;
Και, το κυριότερο, τι είδους συνομιλίες μπορούν να γίνουν με τον Ερντογάν, όταν ο ίδιος έχει αποδείξει διεθνώς πως είναι ο πλέον αναξιόπιστος συνομιλητής;

Ως επίλογο, καταθέτουμε μια συμβουλή προς τους κυβερνώντες και τους ποικιλώνυμους ενημερωτικούς «λούστρους» τους:
«Η σιωπή είναι χρυσός, όμως, το να καθορίζεις ή να προλαβαίνεις καταστάσεις, είναι πολύ καλύτερο από το να ακολουθείς τις εξελίξεις που άλλοι δημιουργούν εις βάρος σου».
Σαφέστατα στην πολιτική και την διπλωματία ισχύει η ρήση "γίνονται πράγματα που δεν λέγονται και λέγονται πράγματα που δεν γίνονται". Όμως, αυτό απέχει παρασάγγας από το "γίνονται πράγματα που δεν πρέπει καν να σκεφτόμαστε"..., τακτική την οποία ακολουθεί πιστά το σημερινό κυβερνητικό σχήμα και την οποία επιθυμεί να επιβάλλει ως "πολιτική ορθότητα" έναντι εκείνων που επιμένουν να βλέπουν τόσο το δένδρο όσο και το δάσος...

Μέχρις ότου οι κατοικοεδρεύοντες στο Μέγαρο Μαξίμου και στο ΥΠΕΞ αντιληφθούν πως η εξωτερική πολιτική και τα εθνικά θέματα δεν είναι μία συζήτηση κατάθεσης εξυπνακισμών σε κάποια ταβέρνα των Εξαρχείων, καλό θα είναι να καταμετρήσουν τις ευθύνες τους απέναντι στη χώρα. Εκτός και εάν, οι σημερινοί «κυβερνο-τρολοκράτες» αποφασίσουν να αντιμετωπίσουν "δραστικά" όλους όσους επιμένουν να σκέπτονται (προς την κατεύθυνση της πρόληψης), ακολουθώντας το παράδειγμα του τούρκου συνομιλητή τους, εκκινώντας έναν κύκλο διώξεών τους με την κατηγορία του… «τρομοκράτη» ή ενεργοποιώντας τα γνωστά «σαρανταπεντάρια» του δικού τους «Τύπου»…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Βασίλης Νέδος

Σε μια σοβαρότατη παραβίαση της ελληνικής κυριαρχίας στα χωρικά ύδατα του Αγαθονησίου προέβησαν δύο τουρκικές πυραυλάκατοι, γεγονός το οποίο επιβαρύνει τη θετική ατμόσφαιρα που επιχειρήθηκε να καλλιεργηθεί από το Σάββατο και τη συνάντηση που είχαν στο Πεκίνο ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας και ο πρόεδρος της γείτονος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Συγκεκριμένα, χθες το μεσημέρι, δύο τουρκικές πυραυλάκατοι, στο πλαίσιο της ναυτικής άσκησης «Deniz Kurdu ’17» (Θαλασσόλυκος ’17), προσέγγισαν το Αγαθονήσι από τα βορειοανατολικά και παρέμειναν εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων για περίπου 20 λεπτά. Στην περιοχή έπλεε το παράκτιο περιπολικό του Πολεμικού Ναυτικού «Κύκνος», το οποίο και παρακολουθούσε την κίνηση των τουρκικών πλοίων. Σε βοήθεια του περιπολικού έπλευσαν η πυραυλάκατος «Ντεγιάννης» και η κανονιοφόρος «Νικηφόρος», που έπλεαν στην ευρύτερη περιοχή και προσέγγισαν ταχέως.

Ακολούθησε η προβλεπόμενη ανάγνωση των τυπικών κειμένων για άμεση απομάκρυνση των τουρκικών πλοίων από την περιοχή, κάτι που ακολούθησε, με τις δύο πυραυλακάτους να κατευθύνονται στα νότια και δυτικά, έξω από τα ελληνικά χωρικά ύδατα. Υπενθυμίζεται ότι το Αγαθονήσι έχει πρόσφατα αμφισβητηθεί και από τα πλέον επίσημα χείλη, εκείνα του υπουργού Ευρωπαϊκών Υποθέσεων Ομέρ Τσελίκ, ο οποίος μίλησε ευθέως για «τουρκικό νησί».

Το υπουργείο Εξωτερικών περιέγραψε την τουρκική προκλητικότητα ως «κατάφωρη παραβίαση του διεθνούς δικαίου». Στο ανακοινωθέν του ΥΠΕΞ αφήνεται να εννοηθεί ότι υπάρχει πιθανότητα οι χθεσινές προκλήσεις να προέρχονται από τμήμα του τουρκικού κατεστημένου. «Είναι φανερό ότι υπάρχουν δυνάμεις στην Τουρκία που δεν επιθυμούν τη συνεννόηση και τις σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών», καταλήγει η ανακοίνωση. Χθες, πάντως, δεδομένου ότι πραγματοποιείται μια από τις μεγαλύτερες ασκήσεις του τουρκικού στόλου, ένταση σημειώθηκε και στον εναέριο χώρο πάνω από το Αιγαίο, όπου τουρκικά με ελληνικά F-16 ενεπλάκησαν εννέα φορές, ενώ κατεγράφησαν συνολικά περισσότερες από 170 παραβάσεις και παραβιάσεις του FIR Αθηνών και του Εθνικού Εναέριου Χώρου.

NAVTEX


Μόλις χθες το πρωί, προηγήθηκε η έκδοση μιας NAVTEX (492/17) για ασκήσεις στο Βόρειο Αιγαίο, σε μια περιοχή η οποία περιλαμβάνει και τα χωρικά ύδατα της ελληνικής βραχονησίδας Ζουράφα στα ανατολικά της Σαμοθράκης. Το Σάββατο είχε προηγηθεί η δέσμευση (NAVTEX 488/17) μεγάλων τμημάτων του Κεντρικού Αιγαίου, για σημαντική περίοδο του Ιουνίου που, παρά τις ελληνικές αντιδράσεις, παραμένει αναρτημένη από την υδρογραφική υπηρεσία της Τουρκίας.
Από την Αθήνα, πάντως, επέμεναν στον γενικότερα θετικό αντίκτυπο της συνάντησης που είχαν οι κ. Ερντογάν και Τσίπρας το Σάββατο. Κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι ο Τούρκος πρόεδρος δέχθηκε πως είναι αναγκαία η επιστροφή σε μια θετική ατζέντα, η οποία θα μπορούσε να αναδειχθεί εκ νέου με την επανέναρξη των διερευνητικών επαφών στο πλαίσιο της οικοδόμησης μέτρων εμπιστοσύνης και την πραγματοποίηση της εκκρεμούσας διακυβερνητικής διάσκεψης στη Θεσσαλονίκη, τον ερχόμενο Οκτώβριο.
Από την τουρκική πλευρά τονίστηκε εκ νέου η ανάγκη επιστροφής των οκτώ φυγάδων, για τους οποίους, πλέον, υπάρχει και σειρά αποφάσεων σε αρκετούς βαθμούς της ελληνικής Δικαιοσύνης. Κυβερνητικές πηγές ανέφεραν ότι η συζήτηση για το ζήτημα των «οκτώ» ήταν πολύ πιο ήπια και δεν είχε καμία σχέση με το εξαιρετικά τεταμένο κλίμα του περασμένου Σεπτεμβρίου, κατά την προηγούμενη συνάντηση Τσίπρα - Ερντογάν, στο περιθώριο της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ στη Νέα Υόρκη.
Υπό αυτές τις συνθήκες, για την Αθήνα αποκτά ιδιαίτερη σημασία η σημερινή συνάντηση του κ. Ερντογάν με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ. Όπως αποκάλυψε την περασμένη Κυριακή η «Κ», αρκετοί στην Αθήνα και την Ουάσιγκτον ανησυχούν για πιθανή εξαγωγή της αμερικανοτουρκικής κρίσης και στο Αιγαίο (αλλά και στην Κύπρο).

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σε σωρεία παραβιάσεων του εθνικού εναερίου χώρου σε διάφορες περιοχές του Αιγαίου, προέβησαν σήμερα τα τουρκικά αεροσκάφη και ελικόπτερα που συμμετέχουν στην τουρκική άσκηση «Θαλασσόλυκος».

Όπως έγινε γνωστό από το ΓΕΕΘΑ, σήμερα εισήλθαν στο FIR Αθηνών χωρίς να καταθέσουνν σχέδια πτήσεως 20 τουρκικά F-16, πέντε αεροσκάφη ναυτικής συνεργασίας CN-235 και 19 ελικόπτερα.

Καταγράφηκαν 37 παραβάσεις των κανόνων εναέριας κυκλοφορίας στο FIR Αθηνών, που εξελίχθηκαν σε 141 παραβιάσεις του εθνικού εναερίου χώρου σε διάφορα σημεία του αρχιπελάγους.

Σε όλες τις περιπτώσεις τα τουρκικά αεροσκάφη αναγνωρίστηκαν και αναχαιτίσθηκαν από αντίστοιχα ελληνικα μαχητικά, ενώ σε 9 περιπτώσεις η διαδικασία της αναχαίτισης εξελίχθηκε σε εμπλοκή.

Δεκατέσσερα τουρκικά αεροσκάφη έφεραν όπλα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Στέλιου Φενέκου 

Πολύ μελάνι χύθηκε από προχθές για μία θέση που εξέφρασε ο Πρόεδρος της Τουρκίας Erdogan στην συνάντηση του με τον Πρωθυπουργό κ. Τσίπρα στο Πεκίνο, σχετικά με  την ανάγκη τήρησης συνολικά της Συνθήκης της Λωζάνης.

Η θέση του αυτή είναι τελείως διαφορετική σε σχέση με ότι έλεγε μερικούς μήνες πριν, περί ανάγκης αναθεώρησης αυτής της Συνθήκης, όταν δεν είχε αναλάβει ακόμη ο Trump (που τώρα εξοπλίζει τους Κούρδους) και δεν είχε γίνει το Δημοψήφισμα στην Τουρκία αλλά ούτε είχαν προχωρήσει και οι συζητήσεις με τον Ρώσο πρόεδρο.

Εύκολα γίνεται αντιληπτό το γιατί άλλαξε την πολιτική αυτή, γεγονός το οποίο δεν έχει να κάνει τόσο με την Ελλάδα, όσο με το καθεστώς των στενών αλλά και με ότι διαμείβεται στα νοτιοανατολικά της σύνορα.

Συγκεκριμένα :
  • Το καθεστώς των στενών καθορίζεται από την συνθήκη του Μοντρέ, όμως το ενδεχόμενο άνοιγμα της συνθήκης της Λωζάνης πιθανόν να επέφερε και απαιτήσεις αλλαγών από κάποιους συμβαλλόμενους. Η σύμβαση δίνει στην Τουρκία τον πλήρη έλεγχο των Στενών και εγγυάται την ελεύθερη ναυσιπλοΐα από τα μη στρατιωτικά πλοία σε καιρό ειρήνης. Επιτρέπει επίσης στην Τουρκία την στρατιωτικοποίηση των Στενών (συναφώς και το ζήτημα Λήμνου και Σαμοθράκης ), και επιτρέπει τη διέλευση πολεμικών πλοίων των παρευξείνιων χωρών με ειδοποίηση μιας εβδομάδας και υπό όρους εκτοπίσματος, μεγέθους, οπλισμού. Περιορίζει σημαντικά το πέρασμα των πολεμικών πλοίων που δεν ανήκουν σε κράτη της Μαύρης Θάλασσας. το οποίο οι Τούρκοι δεν θα ήθελαν να αλλάξει,
  • Είναι γνωστό ότι οι Ρώσοι ευχαρίστως θα έβλεπαν μία αλλαγή των συνθηκών σε ότι αφορά τις άδειες διελεύσεως των πολεμικών τους πλοίων και υποβρυχίων. Αυτό θα τους έδινε ένα σημαντικότατο γεωπολιτικό όφελος λόγω της δυνατότητας διαρκούς και ταχείας παρουσίας στην Μεσόγειο και ιδίως στην Ανατολική Μεσόγειο. Φυσικά οι οιεσδήποτε αλλαγές προς αυτήν την κατεύθυνση θα επέτρεπαν και στις Νατοϊκές δυνάμεις να ενισχύσουν την παρουσία τους στην Μαύρη Θάλασσα (μέσω των παρευξείνιων χωρών). Αυτό σε ένα βαθμό επιτυγχάνεται ήδη σε μικρή κλίμακα πλην όμως δεν μπορεί να αυξηθεί σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό, αφού ούτε η Τουρκία το επιθυμεί, αλλά ούτε και οι περισσότερες χώρες της Μαύρης Θάλασσας θα ήθελαν να μπουν σε περιπέτειες γεωπολιτικών συγκρούσεων ψυχροπολεμικής εποχής.  
Όσον αφορά τα Νοτιοανατολικά σύνορα της Τουρκίας, η συνθήκη της Λωζάνης  καθορίζει τα σύνορα της με τη Συρία και το Ιράκ (Μεσοποταμία) από τη Μεσόγειο μέχρι το Ιράν (Περσία).

Τα σύνορα αυτά όπως τα όρισε η Συνθήκη της Λωζάννης προστατεύονται από την αρχή της μονιμότητας, η οποία μπορεί να είναι νομικά ισχυρότατη και να θεωρείται ανεπηρέαστη από  μονομερείς  ενέργειες, όμως η αρχή αυτή ήδη αμφισβητείται σοβαρά στην πράξη, κυρίως από του Κούρδους και με την διαφαινόμενη υποστήριξη των ΗΠΑ.

Είναι χαρακτηριστικό συνεπώς ότι η αναδίπλωση ειδικά στο ζήτημα αυτό, από «αναθεωρητική πολιτική» σε πολιτική «status quo», αποκαλύπτει τις πιέσεις που δέχεται ο Erdogan από ΗΠΑ και Ρωσία. Προφανώς θα επιδιώξει ένα παζάρεμα και με τους δύο και είναι βέβαιο ότι στα ενδεχόμενα ανταλλάγματα θα επιδιώξει να ενισχύσει τα ερείσματα του στην Νοτιοανατολική πλευρά, καθώς και στα ζητήματα των ερευνών και της εκμετάλλευσης των πετρελαϊκών κοιτασμάτων.

Σημαντικό ζήτημα που θα πρέπει να εξετάζεται πλέον σε βάθος, γιατί είναι παράγων ο οποίος θα μεταβάλει τον τρόπο που αντιμετωπίζεται η Τουρκία από τις ισχυρές πυρηνικές δυνάμεις, είναι η δοκιμή εγχώριας κατασκευής του πυραύλου “Bora” με εμβέλεια 280 χιλιόμετρα, την οποία έκανε πρόσφατα στη Μαύρη Θάλασσα. Προς το παρόν οι δυνατότητες του πυραύλου είναι μικρές (το προσπαθεί από το 2012). Διατείνεται βέβαια ότι θέλει να μπορεί  να εκτοξεύσει δικούς της δορυφόρους, αλλά πάντα θα υπάρχει ο κίνδυνος της στρατιωτικής χρήσης.  

Εάν αυτό συνδυασθεί και με τις επιδιώξεις της για κάλυψη των ενεργειακών αναγκών με πυρηνικά εργοστάσια, με το τεράστιο εξοπλιστικό πρόγραμμα που έχει ξεκινήσει, μαζί με την αύξηση των δυνατοτήτων παραγωγής αμυντικών συστημάτων, καθώς και με την επιδίωξη της για απόκτησης μικρού αεροπλανοφόρου/ελικοπτεροφόρου, τότε είναι προφανές ότι επιδιώκει να μπει δυναμικά στο κλαμπ των μεγάλων δυνάμεων.

Με βάση όλους αυτούς τους εξοπλισμούς, τον ισλαμικό προσανατολισμό  και τις πυραυλικές δοκιμές είναι  αναμενόμενο να δημιουργηθούν αντιδράσεις από τους μεγάλους γεωπολιτικούς παίκτες.

Όσον αφορά την Ελλάδα,  θα πρέπει να αποτελέσει προτεραιότητα μας αφενός η ενίσχυση της αποτρεπτικής μας ικανότητας καθώς  επίσης η κατάλληλη αντίδρασή μας σε διμερές και διεθνές επίπεδο για τις πυρηνικές δυνατότητες που επιδιώκει να αναπτύξει η Τουρκία, σε συνδυασμό με τις πυραυλικές δοκιμές που κάνει και με την εφαρμογή ενός τεράστιου και άκρως ανησυχητικού εξοπλιστικού προγράμματος. Ο λόγος δεν είναι ότι μόνο γιατί απειλούμαστε άμεσα από όλα αυτά σήμερα, αλλά προκειμένου  να ενεργοποιηθεί η διεθνής κοινότητα και να τεθούν  τα ζητήματα αυτά στην διεθνή ατζέντα των παγκόσμιων κινδύνων ασφαλείας.

Η νέα δήλωση του Erdogan για την τήρηση της συνθήκη της Λωζάννης καμία ιδιαίτερη και άμεση ανησυχία δεν πρέπει να μας προκαλεί, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι δεν πρέπει να επαγρυπνούμε και να ξαναδούμε όλα τα ζητήματα και τις ευκαιρίες που αναδύονται για μας από την συνθήκη αυτή, σε σχέση με τις υπάρχουσες γεωπολιτικές εξελίξεις στην περιοχή μας.

* Ο Στέλιος Φενέκος είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α. και Πρόεδρος της «Κοινωνίας Αξιών»Πηγή Liberal




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιάννη Σιδέρη

Στον απόηχο της συνάντησης Τσίπρα - Erdogan στο Πεκίνο, όπου σύμφωνα με τις κυβερνητικές διαρροές, ο έλληνας πρωθυπουργός έθεσε στον Τούρκο Πρόεδρο τη «θετική ατζέντα των ελληνοτουρκικών σχέσεων και αυτός την υιοθέτησε», ήρθε το δημοσίευμα της Καθημερινής, ότι οι ΗΠΑ εκφράζουν ανησυχία για εξαγωγή της κρίσης από την Τουρκία, σε Αιγαίο και Κύπρο.

Είναι απορίας άξιo η μεταδιδόμενη από την ελληνική πλευρά, μεταστροφή του Erdogan, ο οποίος φέρεται να εξέφρασε την επιθυμία για πλήρη υλοποίηση της Συνθήκης της Λωζάνης. Μα ήταν ο ίδιος o Erdogan που τέλη Σεπτεμβρίου του 2016 έκανε κριτική προς την τουρκική πολιτική ηγεσία που υπέγραψε τη Συνθήκη της Λωζάνης.

Είχε δηλώσει, σύμφωνα με την Hurriyet, πως κάποιοι προσπάθησαν να παρουσιάσουν την Συνθήκη ως νίκη για την Τουρκία, ενώ κατά την άποψή του η γνώμη αυτή είναι τουλάχιστον εσφαλμένη. Είχε δε, συμπληρώσει: μας απείλησαν με την συνθήκη του 1920 (σ.σ. Συνθήκη των Σεβρών, Αύγουστος 1920) και μας έπεισαν να αποδεχτούμε την Σσυνθήκη τη Λωζάνης. «Στη Λωζάνη παραχωρήσαμε τα (ελληνικά) νησιά, που αν φωνάξεις από τις ακτές του Αιγαίου θα ακουστείς απέναντι».

Τότε, πηγές του ελληνικού υπουργείο Εξωτερικών είχαν απαντήσει: Η Συνθήκη της Λωζάνης και όλο το Διεθνές Δίκαιο είναι όντως μία πραγματικότητα στον πολιτισμένο κόσμο την οποία κανείς, ούτε η Αγκυρα, μπορεί να αγνοήσει, και όλοι οφείλουν να σέβονται, όσο οδυνηρό και αν τους φαίνεται αυτό».

Είναι παράδοξη η μετάπτωση μέσα σε ένα εξάμηνο, να φέρεται ο Τούρκος ηγέτης από το Πεκίνο ως διατεθειμένος να υιοθετήσει την ελληνική πρόταση για εφαρμογή της Συνθήκης. Το πιο πιθανό είναι ότι η συνάντηση δεν πήγε θετικά, το κλίμα μάλλον ήταν επιβαρυμένο, αλλά η κυβέρνηση κατέφυγε στη γνωστή της συνήθεια, να ασκεί επικοινωνιακή πολιτική εντυπώσεων, παρουσιάζοντας και σε αυτό το θέμα, την ανύπαρκτη θετική πλευρά της ατζέντας των ελληνοτουρκικών.

Ούτως ή άλλως στην ελληνοτουρκική ατζέντα βαραίνει και το κυπριακό, και αυτό αποτελεί το ένα σκέλος της μεγάλης εικόνας των ελληνοτουρκικών. Το άλλο είναι οι ελληνοτουρκικές διαφορές, οι οποίες υπάρχουν ακριβώς γιατί ο αναθεωρητισμός της Τουρκίας δεν αποδέχεται εν τη πράξει τη συνθήκη της Λωζάνης. Η συνθήκη π.χ. δεν προβλέπει «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο, ορίζει τον τουρκικό χώρο τρία μίλια από τις ακτές της, ο μουφτής στη Θράκη διορίζεται από το ελληνικό κράτος, ενώ στην ίδια περιοχή υπάρχει μουσουλμανική και όχι τουρκική μειονότητα. Παράλληλα ορίζει σύνορα κρατικά και όχι «σύνορα της καρδιάς» του Erdogan, όπως έχει πει, ενώ το Διεθνές Δίκαιο δεν αναφέρεται σε «casυs belli» όταν γειτονική της Τουρκίας, χώρα, επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα σύμφωνα με ό,τι το Δίκαιο ορίζει.

Και βέβαια για να… επιβεβαιώσει την ρόδινη θέαση των ελληνοτουρκικών σχέσεων εκ μέρους του έλληνα πρωθυπουργού, αμ έπος, αμ έργον, η τουρκική πλευρά έστειλε χθες το πρωί δύο πυραυλακάτους να παραβιάσουν τα ελληνικά χωρικά ύδατα στην περιοχή του Αγαθονησίου! Είναι το ένα άκρο του θαλάσσιου πλωτού τόξου, καθώς τουρκικά πλοία έχουν απλωθεί από τη Χαλκιδική μέχρι το νότιο Αιγαίο! (Το Αγαθονήσι έχει και την σημειολογική του διάσταση. Είναι το νησί που ο ΥΠΕΘΑ και ο αρχηγός ΓΕΣ τσούγκρισαν αυγά με τους φαντάρους το Πάσχα. Τότε κατευθυνόμενα τουρκικά δημοσιεύματα έκαναν λόγο για …κατάληψη τουρκικού νησιού)!

Παράλληλα στην Κύπρο η ένταση θα διατηρηθεί, αν δεν οξυνθεί, καθώς τόσο η κυπριακή δημοκρατία , όσο και οι ερευνήτριες εταιρίες δεν σκοπεύουν να υποχωρήσουν στις έρευνες, ενώ οι διαπραγματεύσεις βρίσκονται σε σημείο δυστοκίας, με την επίθεση

που εξαπέλυσαν οι κ. Αναστασιάδης και Κοτζιάς στο νορβηγό διαπραγματευτή Espen Eide, την στιγμή που αυτός είναι εντεταλμένος από τον ΓΓ και το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ.

Κρίσιμη συνάντηση Erdogan με Trump

Κομβικής σημασίας για τον ρόλο της Τουρκίας στην περιοχή, κατ΄ επέκταση και για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις, είναι η συνάντηση που θα έχουν σήμερα Τρίτη στον Λευκό Οίκο οι κ. Trump και Erdogan, λίγες ώρες μετά την συνάντηση Τσίπρα - Erdogan.

Η συνάντηση πραγματοποιείται εν μέσω των θυελλωδών αντιδράσεων της Άγκυρας για την στήριξη που παρέχουν οι ΗΠΑ στους Κούρδους τη Συρίας, τους οποίους θεωρούν αξιόπιστο σύμμαχο κατά του ISIS –άρα παράγοντα με ρόλο στην περιοχή. Θεωρείται σχεδόν βέβαιο ότι ο αμερικανός Πρόεδρος δεν πρόκειται να υποχωρήσει στο Κουρδικό, όπως επίσης θεωρείται βέβαιο ότι θα συστήσει στον Τούρκο ομόλογό του να είναι προσεκτικός και συγκρατημένος στο Αιγαίο, γιατί διακυβεύεται η αξιοπιστία του Νοτιοανατολικού πυλώνα του ΝΑΤΟ, σε μια ιδιαίτερα κρίσιμη περίοδο.

Το μείζον πάντως για την Ελλάδα είναι η επαναξιολόγηση της παθητικής στάσης του απέναντι στην Άγκυρα, μια πρακτική διανθισμένη τελευταία και με …κινέζικες «επιτυχίες». Η συγκυρία είναι κρίσιμη και η Τουρκία διπλωματικώς αποδυναμωμένη, τόσο λόγω της εσωτερικής της διάβρωσης μετά το πραξικόπημα και του διχασμού για το δημοψήφισμα, όσο και εξαιτίας των - αιματηρών - αναδιατάξεων στα νοτιοανατολικά της σύνορα. Η Ελλάδα πρέπει να δρα επιθετικώς διπλωματικά και όχι απλώς να αντιδρά στην τουρκική επιθετικότητα.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Απανωτά «χαστούκια» δέχεται η Τουρκία και προσωπικά ο Tayyip Erdogan λίγες ώρες πριν από την κρίσιμη συνάντησή του με τον αμερικανό πρόεδρο Donald Trump, καθώς το Βερολίνο σήκωσε το «γάντι» ανακοινώνοντας ότι εξετάζει την απόσυρση των δυνάμεων του από το Ιντσιρλίκ, ενώ η Μόσχα με δήλωση του ίδιου του V. Putin δηλώνει ότι θα συνεχίσει τον συντονισμό με τις δυνάμεις των κούρδων της Συρίας.

Ο V. Putin σε δηλώσεις του στο Πεκίνο τόνισε ότι η Ρωσία διατηρεί το δικαίωμά της να αποκαταστήσει επαφές με τους Κούρδους της Συρίας, παρά τις ενστάσεις της Τουρκίας, καθώς και αυτές οι δυνάμεις «αγωνίζονται εναντίον των τρομοκρατών».

«Καθώς ο κουρδικός παράγοντας είναι ένας πραγματικός παράγοντας στην κατάσταση της Συρίας και οι κουρδικές ένοπλες δυνάμεις παίρνουν μέρος στις πολεμικές επιχειρήσεις εναντίον του ISIS και είναι μεταξύ των πιο αποτελεσματικών δυνάμεων, θεωρούμε ότι είναι ορθό να διατηρούμε επιχειρησιακές επαφές μαζί τους, έστω και αν αυτές αφορούν στην αποφυγή πιθανών συγκρούσεων και καταστάσεων που θα μπορούσαν να προκαλέσουν απειλή για τους στρατιώτες μας».

Η Angela Merkel προειδοποίησε ότι η Γερμανία θα αποσύρει τη γερμανική δύναμη των 260 ανδρών και τα αεροσκάφη Tornado που σταθμεύουν στο Ιντσιρλίκ και συμμετέχουν στις επιχειρήσεις εναντίον του ISIS, μετά τη δεύτερη απαγόρευση που επέβαλε η Τουρκία στην επιτροπή της γερμανικής βουλής για επίσκεψη στη βάση του Ιντσιρλίκ. Μια απαγόρευση η οποία ερμηνεύθηκε ως απάντηση στην απόφαση της γερμανικής δικαιοσύνης για χορήγηση ασύλου σε μεγάλο αριθμό τούρκων αξιωματικών, που κατηγορούνταν από το τουρκικό καθεστώς για σχέσεις με τον Fethullah Gülen.

Αυτά όλα συμβαίνουν τη στιγμή που οι Κούρδοι της Συρίας επιδεικνύουν καθημερινά νέες νίκες εναντίον των δυνάμεων του ISIS, ενισχύοντας έτσι τη διαπραγματευτική θέση τους έναντι Ρώσων και Αμερικάνων και ενώ η Άγκυρα επιχειρεί με «απέλπιδες» αεροπορικές επιθέσεις εναντίον θέσεων του ΡΚΚ στο βόρειο Ιράκ να σώσει τα προσχήματα και να πείσει την εσωτερική κοινή γνώμη ότι δεν είναι απομονωμένη…

Παρά τη φημολογούμενη πίεση που δήθεν ασκείται από την Ουάσιγκτον προς τον Τ. Erdogan ώστε να αποφύγει την ένταση το Αιγαίο, τα γεγονότα δείχνουν ακριβώς το αντίθετο.

Η κυβέρνηση και οι υπουργοί Άμυνας και Εξωτερικών θέλουν εδώ και εβδομάδες να στείλουν το μήνυμα ότι οι Αμερικανοί στηρίζουν όχι μόνο την κυβέρνηση αλλά και την Ελλάδα και συνεπώς παρεμβαίνουν για να βάλουν στην «θέση» του τον Tayyip Erdogan.

Με βάση αυτό το σενάριο επιχειρήθηκε η επικοινωνιακή διαχείριση της συνάντησης με τον Erdogan στο Πεκίνο, όταν είναι σαφές ότι η τουρκική στάση έναντι της Κύπρου και της Ελλάδας δεν αλλάζει με μια απλή δήλωση, η μια συνάντηση.

Έτσι και το βράδυ της Δευτέρας η ελληνική αντίδραση στο πρωτοφανές, για την ποσοτική αλλά και ποιοτική ένταση, μπαράζ επιθετικών ενεργειών στο Αιγαίο, ήταν αποπροσανατολιστικό, καθώς στόχευε την… ελληνική κοινή γνώμη.

Έτσι το ελληνικό ΥΠΕΞ επέλεξε να καταδικάσει την παραβίαση των ελληνικών χωρικών υδάτων από δύο τουρκικά πολεμικά σκάφη σπεύδοντας όμως να προσθέσει ότι «είναι φανερό ότι υπάρχουν δυνάμεις στην Τουρκία που δεν επιθυμούν τη συνεννόηση και τις σχέσεις καλής γειτονίας μεταξύ των δύο χωρών». Απλώς το ελληνικό ΥΠΕΞ είτε αποφεύγει να αποδεχθεί ότι αυτές οι δυνάμεις που καταγγέλλει είναι ο ίδιος ο Tayyip Erdogan, με τον οποίο είχε πραγματοποιηθεί η συνάντηση την προηγουμένη, είτε «αποκαλύπτει» κάποιες… σκοτεινές δυνάμεις που υπονομεύουν τον κ. Erdogan τις οποίες δεν γνωρίζει προφανώς ούτε ο ίδιος, καθώς σε αντίθετη περίπτωση θα τις είχε καταγγείλει και εξουδετερώσει.

Η Τουρκία παρόλα αυτά συνεχίζει και κλιμακώνει τις προκλήσεις της έναντι της χώρας μας με ένα μπαράζ NOTAM’s και NAVTEX που θέτουν υπό αμφισβήτηση κυριαρχικά δικαιώματα και αρμοδιότητες σε όλο το Αιγαίο με στόχο να αναδειχθεί και να προβληθεί μια ιδιότυπη συγκυριαρχία σε όλο το Αιγαίο. Με τρόπο που τελικά θα αποτυπώνει τις πάγιες διεκδικήσεις της Τουρκίας για συνεκμετάλλευση και τελικά διαμοιρασμό του Αιγαίου.

Για όσους γνωρίζουν καλά τα ελληνοτουρκικά, απλώς έχει ανοίξει μια μικρή πόρτα ενός μεγάλου… φρενοκομείου.

Ν.Μ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου