Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Ιουλ 2017


Ανιστόρητες και εξωνομικές θέσεις της Άγκυρας

Του Πέτρου Ι. Μηλιαράκη 

Ενώ το τρυπάνι της Total βυθίζεται ήδη στα νερά της Μεσογείου, το ερευνητικό σκάφος «Barbaros» περιφέρεται δυτικώς της Κύπρου, παραβιάζοντας προσκαίρως τα οικόπεδα «6» και «7» της ΑΟΖ, ενώ με σχετικές αγγελίες προς ναυτιλλομένους (ΝΑVTEX), η Διοίκηση της Τουρκίας δέσμευσε περιοχές και ειδικότερα στα οικόπεδα «4», «5», «6» και «7» της Κυπριακής ΑΟΖ εκδηλώνοντας έτσι τον εκνευρισμό της (και) λόγω της απομόνωσής της.

Ανεξαρτήτως των «κινήσεων» αυτών από τουρκικής πλευράς και, επειδή η Τουρκία επιδιώκει παγίως να δημιουργεί πολιτικά, νομικά και διεθνή ζητήματα, το «επιχείρημα» των Τούρκων πολιτικών και νομικών κυρίως αφορά και εστιάζει στις λεγόμενες «γκρίζες ζώνες».

Το «επιχείρημα» αυτό αφορά μια εφεύρεση που όχι μόνο στερείται νομικής και ιστορικής βάσης, αλλά περαιτέρω ως «επιχείρημα» είναι ανεπίδεκτο οποιασδήποτε εκτίμησης σε οποιοδήποτε δικαιοδοτικό forum είτε αυτό του ad hoc Διεθνούς Δικαστηρίου της Θάλασσας, είτε του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης. Με βάση την προαναφερόμενη τοποθέτηση, χρήσιμα είναι να λεχθούν τα εξής:

Πρόκριμα
Εκ προοιμίου είναι αναγκαίο να επισημειώνεται ότι επουδενί υφίσταται «νομικό κενό» σε οποιαδήποτε Συνθήκη ρυθμίζει το νομικό καθεστώς του Αιγαίου, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης του Λονδίνου του 1913, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης των Αθηνών του 1913, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης του 1923, είτε αφορά στη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων του 1947. Ιδιαιτέρως δε ουδένα νομικό κενό καταλείπεται και από την τήρηση των Αρχών, προνοιών και δεσμεύσεων του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, όπως αυτό υιοθετήθηκε με τη Σύμβαση του Montego –Bay της Ιαμαϊκής του 1982.

Ειδικότερα
Με την πριν από 21 περίπου έτη δημιουργία των γνωστών γεγονότων των Ιμίων (Ιανουάριος 1996), η Τουρκική πλευρά εφεύρε και προέβαλε τον ισχυρισμό περί «γκρίζων ζωνών», με «νομικό επιχείρημα» ότι τα διεθνή κείμενα που δεσμεύουν τις δύο Χώρες (Ελλάδα και Τουρκία) αφήνουν «νομικό κενό» και δεν ρυθμίζουν δήθεν το καθεστώς όλων των νησίδων και βραχονησίδων του Αιγαίου Πελάγους!

Η νομική αυτή «αφύπνιση»(!) της γείτονος Τουρκίας που λαμβάνει χώρα 73 χρόνια μετά από την υπογραφή της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης και 49 χρόνια από τη Συνθήκη Ειρήνης των Παρισίων, είναι και ανιστόριτη και νομικώς αβάσιμη.

Προς αποκατάσταση του δικαίου, αλλά και της ιστορικής αλήθειας, αναγκαίο είναι να επισημειωθούν ενταύθα τα εξής:
  1. Με τοάρθρο 5 της Συνθήκης Ειρήνης του Λονδίνου του Μαΐου του 1913 που υπογράφηκε αφενός μεταξύ της Ελλάδας, της Σερβίας, του Μαυροβουνίου και της Βουλγαρίας και της Τουρκίας αφετέρου, τα Κράτη-Μέλη, εμπιστεύθηκαν στις Μεγάλες Δυνάμεις τον καθορισμό της τύχης όλων των Οθωμανικών Νήσων του Αιγαίου Πελάγους.
  2. Με τοάρθρο 15 της Συνθήκης Ειρήνης των Αθηνών του Νοεμβρίου του έτους 1913, μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, αναλαμβάνεται η δέσμευση της υποχρέωσης να αποδεχθούνΕλλάδα και Τουρκία την όποια απόφαση των Μεγάλων Δυνάμεων που θα αφορά στην τύχη των Οθωμανικών Νήσων του Αιγαίου Πελάγους.
  3. Με βάση τις δύο αυτές προαναφερόμενες Διεθνείς Συνθήκες επακολούθησε ηΔιακοίνωσηΙανουρίου/Φεβρουαρίου 1914 με την οποία οι Μεγάλες Δυνάμεις (που είχαν νομιμοποιηθεί επί τούτω), αποφάσισαν και παρέδωσαν, και έτσι περιήλθαν στην Ελλάδα, όλα τα νησιά του Αιγαίου με εξαίρεση την Ίμβρο, την Τένεδο και το Καστελόριζο, τα οποία επεστράφησαν στην Τουρκία. (Για το Καστελόριζο θα γίνει αναφορά αμέσως παρακάτω. Ιδιαιτέρως δε λόγω και τηςνομικοπολιτικής υπεροχής της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης [ΑΟΖ]το Καστελόριζοαποτελεί τη λυδία λίθο της όλης υπόθεσης.)
  4. Με βάση το άρθρο 12 της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης του έτους 1923 επικυρώνεται ηΚυριαρχία της Ελλάδας στα νησιά της «Ανατολικής Μεσογείου» εκτός από την Ίμβρο, την Τένεδο και τις Λαγούσες και θεσπίζεται ειδικός κανόνας βάσει του οποίου μόνο τα νησιά που ευρίσκονται σε μικρότερη απόσταση των τριών (3) ναυτικών μιλίων από την Ασιατική Ακτήπαραμένουν υπό τουρκική κυριαρχία.
Έτσι, με τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης εκχωρούνται όλα τα άλλα νησιά της «Ανατολικής Μεσογείου» στην Ελλάδα, με εξαίρεση μόνο όσα ρητώς δεν της παραχωρούνται. Τούτος ο αυστηρός κανόνας δικαίου αποτελεί αντιστροφή στο τουρκικό «νομικό επιχείρημα», περί δήθεν «κενών δικαίου».

Επίσης, με την αυτή Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης και με το άρθρο 16, η Τουρκία δηλώνει ευθέως ότι παραιτείται από κάθε τίτλο και οποιοδήποτε δικαίωμα επί όλων των νήσων, εκτός εκείνων που η κυριαρχία τους έχει αναγνωρισθεί με την συγκεκριμένη Συνθήκη της Λωζάνης. Δηλαδή προδήλως βέβαιον είναι ότι με απόλυτη σαφήνεια καθορίζονται τα δικαιώματα της Τουρκίας στο Αιγαίο, χωρίς να δημιουργούνται αμφισβητήσεις ή κενά στα όρια της κυριαρχίας της.

Περαιτέρω -περί του Καστελόριζου
  1. Αξιοσημείωτο είναι ότι με τη Συνθήκη Ειρήνης της Λωζάνης, περιέρχονται στην Ιταλία, όλα τα νησιά της Δωδεκανήσου. Τα νησιά δε αυτά αναφέρονται και απαριθμούνται λεπτομερώς ήτοι: Αστυπάλαια, Ρόδος, Χάλκη, Κάρπαθος, Κάσσος, Δήλος, Νίσυρος, Κάλυμνος. Λέρος, Πάτμος, Σύμη, Λιψώς και Κως. Ρητώς δε αναφέρεται ότι υπό την κυριαρχία της Ιταλίας περιέρχεται και η νήσος ΚαστελόριζοΔηλαδή με τον ύστερο αυτό κανόνα του 1923, ακυρώνεται(!) η με τη Διακοίνωση Ιανουαρίου/Φεβρουαρίου 1914 παράδοση του Καστελόριζου στην Τουρκία!
  2. Με τη συνομολόγηση ήδη της Συνθήκης Ειρήνης της Λωζάνης, η Τουρκία παραιτήθηκε υπέρ της Ιταλίας παντός δικαιώματός της επί των νήσων της Δωδεκανήσου και των εξ αυτών εξαρτημένων νησίδων (που κατέχονταν ήδη από την Ιταλία). Ορίζεται δε ότι, το ζήτημα που αφορά στα Δωδεκάνησα, θα κανονισθεί μεταξύ των ενδιαφερομένων (Ελλήνων –Δωδεκανησίων –Ιταλών). Ως εκ τούτου κατά τρόπο αδιστάκτως βέβαιονη Τουρκία ρητώς: α) δεν αναγνωρίζει δικαιώματα υπέρ αυτής επί της Δωδεκανήσου και
    β) ρητώς παραιτείται από οποιοδήποτε ζήτημα αφορά νήσους και βραχονησίδες στο πλέγμα της Δωδεκανήσου.
Έτσι με το άρθρο 14 της Συνθήκης Ειρήνης των Παρισίων του Φεβρουαρίου του έτους 1947, η Δωδεκάνησος παραχωρήθηκε στην Ελλάδα. Υπόψη δε ότι στη Συνθήκη αυτή των Παρισίων συμβαλλόμενο μέρος δεν είναι η Τουρκία. Η παραχώρηση αυτή, που αφορά άλλωστε ιστορικά ελληνικές νήσους, ήταν και μια δικαίωση για την προσφορά της Ελλάδας στον αγώνα κατά του φασισμού-ναζισμού κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πόλεμο,στον οποίο μάλιστα η Τουρκία δεν είχε καν εμπλακεί!

Η ασθενής μνήμη των Τούρκων
  1. Τέλος (και ειδικότερα ως προς το ζήτημα των Ιμίων), αναγκαίο είναινα υπομνησθεί στην Τουρκία και στους επιφανείς πολιτικούς και επιστήμονές της, ότι στους επίσημους χάρτες της του Υπουργείου Εξωτερικών του 1953 και του 1971, τα Ίμια βρίσκονται εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων, ενώ ο επίσημος χάρτης αυτού τούτου του τουρκικού στρατού («βαθύ κράτος») του 1969 αναφέρει τα Ίμια όχι ως Καρντάκ («Kardak») αλλά ως Ίμια («Immia») και τα εντάσσει απολύτως εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.
Τα προαναφερόμενα είναι αναγκαία να αντιπαρατεθούν στις ανιστόρητες και εξωνομικές προκλήσεις των Τούρκων «νομικών» και «πολιτικών».

* Ο Πέτρος Μηλιαράκης δικηγορεί στα Ανώτατα Ακυρωτικά Δικαστήρια της Χώρας και στα Ευρωπαϊκά Δικαστήρια του Στρασβούργου και του Λουξεμβούργου (ECHR και GC – EU).
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

22 Ιουλ 2017


Αποφασισμένη για σκληρό παιγνίδι στο Κυπριακό και στα ελληνοτουρκικά είναι η Άγκυρα και με ένα μπαράζ κινήσεων τα τελευταία εικοσιτετράωρα διαλύει κάθε ψευδαίσθηση που είχε δημιουργηθεί ότι με «ευρωπαϊκά» ανταλλάγματα, θα υιοθετούσε εποικοδομητική στάση στο Κυπριακό και πολιτική «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο.

Του Νίκου Μελέτη

Η διαρκής επί διήμερο παρενόχληση των ελικοπτέρων με τα οποία ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλος, και η ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας μετακινήθηκε στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου, δεν αντιμετωπίζεται φυσικά με τα διαρκή και επαναλαμβανόμενα ρητορικά «μηνύματα» που στέλνει ο κ. Παυλόπουλος, πολύ περισσότερο όταν αυτά τα μηνύματα δεν βρίσκουν παραλήπτη.

Η αποτελεσματική διπλωματική και αμυντική πολιτική, η αποτρεπτική ισχύς μιας χώρας είναι ακριβώς στο να αποτρέπεται να βρεθεί σε μια τόσο δύσκολη θέση ώστε ο ανώτατος αρχών της χώρας να υποχρεώνεται υπό την σκιά των διαρκών παρενοχλήσεων και προκλήσεων να δηλώνει «Μολών Λαβέ». Αυτό να θυμίσουμε ότι είναι σύνθημα αυτοθυσίας και ηρωισμού, αλλά και συντριβής.

Σήμερα φθάνει για παράνομη επίσκεψη στα Κατεχόμενα [σ.σ. ηεπίσκεψη πραγματοποιήθηκε] ο τούρκος πρωθυπουργός Μ. Yildirim για να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις για την «επέτειο» της «ειρηνευτικής επιχείρησης» όπως ακόμη και σήμερα αποκαλούν την τουρκική εισβολή και την συνεχιζόμενη κατοχή, απ όπου αναμένεται να στείλει νέα μηνύματα γι αυτό που η Τουρκία διακήρυξε ως «νέο οδικό χάρτη για λύση του κυπριακού με νέες παραμέτρους».

Ο κ. Γιλντιρίμ που φθάνει στα Κατεχόμενα δυο ημέρες μετά τον ΥΠΕΞ Μ. Cavusoglu ουσιαστικά θέλει να στείλει το μήνυμα ότι για την Τουρκία το Κυπριακό παραμένει κορυφαίο ζήτημα κυρίως σε ότι αφορά το θέμα των υδρογονανθράκων και μάλιστα όταν το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας που συνεδρίασε υπό την προεδρία του Τ. Erdogan επανέλαβε ότι η Τουρκία θα προασπίσει τα συμφέροντα της και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τα όσα προηγήθηκαν είναι γνωστά καθώς και η οργή της Άγκυρας που δεν κατόρθωσε να εξασφαλίσει μια βολική για την ίδια λύση του Κυπριακού στο Κραν Μοντανά, ούτε να αποτρέψει την ομαλή άφιξη στην κυπριακή ΑΟΖ του γεωτρύπανου West Capella και την έναρξη της γεωτρητικής διαδικασίας στο Οικόπεδο 11 της Κυπριακής ΑΟΖ.

Οι επιλογές της Άγκυρας είναι περιορισμένες και όλες υψηλού ρίσκου για την σταθερότητα στην περιοχή ενώ την ίδια στιγμή φαίνεται να αποδυναμώνεται το χαρτί που όλοι πίστευαν ότι θα μπορούσε να αποτελέσει ένα καλό επιχείρημα στο παζάρι με την Τουρκία είτε στο Κυπριακό είτε στο προσφυγικό, αυτό της Ευρωπαϊκής προοπτικής της.

Η αναγγελία των σεισμογραφικών ερευνών από το Barbaros για διάστημα πέντε μηνών μέχρι τον Δεκέμβριο εντός της Κυπριακής ΑΟΖ και σε περιοχές που ανήκουν και στα Οικόπεδα 5 και 6 καθώς και η πραγματοποίηση διαρκών ασκήσεων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ ,δημιουργούν συνθήκες διαρκούς ακήρυχτου πολέμου που δοκιμάζει τις αντοχές της Λευκωσίας που δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει στρατιωτικά τις απειλές της Τουρκίας.

Όμως η διεθνοποίηση της υπόθεσής της Κυπραίικη ΑΟΖ και η διάχυση και διαπλοκή των συμφερόντων μεταξύ πετρελαϊκών κολοσσών από την Γαλλία, την Ιταλία, τις ΗΠΑ, την Κορέα αλλά και το Ισραήλ, η ενεργειακή και στρατηγική συνεργασία με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, διαμορφώνουν ένα πλαίσιο ασφάλειας για την Κυπριακή Δημοκρατία που καλύπτει την δική της αδυναμία να αντιμετωπίσει την τούρκικη στρατιωτική απειλή.

Η Τουρκία σε ότι αφορά την Κύπρο γνωρίζει ότι προς το παρόν και για το επόμενο διάστημα η γεώτρηση θα περιορίζεται στην ανάλυση των δεδομένων του βυθού, και συνεπώς υπάρχει χρόνος για να αντιδράσει πριν την εξόρυξη και εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, εφόσον δεν βρεθεί λύση είτε στο Κυπριακό είτε στην κατανομή του οφέλους των φυσικών πόρων του νησιού και προς την Τουρκοκυπριακή κοινότητα.

Για κάθε ενδεχόμενο όμως προετοιμάζεται ώστε να είναι σε θέση να αξιοποιήσει τα σεισμογραφικά δεδομένα που συλλέγει το Barbaros και να επιβάλλει τετελεσμένα, εγκαθιστώντας παράνομα δικό της γεωτρύπανο στην Κυπριακή ΑΟΖ. Κάθε αμφισβήτηση της κυπριακής ΑΟΖ αποτελεί όμως και αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο και κατ επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.

Με την έξοδο του Τσεσμέ στην ελληνική υφαλοκρηπίδα νότια του Καστελόριζου και την επαναβεβαίωση της τουρκικής θεωρίας των «γκρίζων ζωνών» με αφορμή την περιοδεία του Π. Παυλόπουλου και Π. Καμμένου στα ακριτικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου η Τουρκία απλώς θέτει και οριοθετεί το πλαίσιο εντός του οπίου θεωρεί ότι θα υποχρεώσει την Ελλάδα και την Κύπρο, να διαπραγματευθούν μαζί της υπό το καθεστώς απειλών και εκβιασμών.

Πηγή "Απόψεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γιατί επιμένει στις εγγυήσεις και τα επεμβατικά δικαιώματα

Του Νίκου Αντωνιάδη 

Ένα από τα πιο σημαντικά θέματα/άρθρα που με σημάδεψαν στη Νέα Υόρκη, και που είχα αναλύσει για λογαριασμό του ΥΠΕΞ της πατρίδας μας, κατά τη διάρκεια του περάσματος μου από το Γραφείο Τύπου της ΜΑΝΥ, το 2014, αφορούσε το πολύκροτο θέμα της τροφοδότησης όπλων προς το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) από τη Μυστική Υπηρεσία της Τουρκίας (ΜΙΤ).


Πιο συγκεκριμένα, στις αρχές του 2014, ένα φορτηγό που φάνηκε πως ανήκε στην τουρκική MIT, σταμάτησε κοντά στα συριακά σύνορα με το όχημα να αναζητείται “κάτω από καμουφλάζ”, “ντυμένο” με κουτιά φαρμάκων, τα οποία κάλυπταν όπλα και πυρομαχικά. Το φορτηγό κρατήθηκε για λίγο, αλλά μετά την παρέμβαση των κυβερνητικών αξιωματούχων του χορηγήθηκε ένα ασφαλές πέρασμα στη Συρία.

Όπως ήταν “φυσικό”, η κυβέρνηση του Ερντογάν “αφόπλισε” τον εισαγγελέα και τη χωροφυλακή που σταμάτησε τη συνοδεία και τους συνέλαβε, δηλώνοντας (η κυβέρνηση Ερντογάν) πως τα φορτηγά παρήχαν “ανθρωπιστική βοήθεια”. Το περιστατικό αυτό, το οποίο επιβεβαίωσε τους ισχυρισμούς ότι η κυβέρνηση του Προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν συμβάλλει στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας, καλύφθηκε γρήγορα μιας και ο σουλτάνος φυλάκισε (για ακόμη μια φορά) την ελευθερία του λόγου, φυλάκισε την αλήθεια και “κατάφερε”, πρόσφατα, να πετύχει τον πλήρη έλεγχο μέσα από τη δικτατορία “της Δημοκρατίας του” που επέβαλε στον Τουρκικό λαό (ακολουθεί άρθρο του 2015, από τον δημοσιογράφο Can Durdan στην εφημερίδα “the guardian” με τίτλο: “Η αλήθεια για τον Ερντογάν και τη Συρία. Γι’ αυτό με είχε φυλακίσει“.

Ο εισαγγελέας, τα ΜΜΕ και όλοι όσοι έβγαλαν την αλήθεια στη φόρα είχαν φυλακιστεί. Το ίδιο και η αλήθεια, μια αλήθεια που αδιαμφισβήτητα, οτιδήποτε άλλο από “ανθρωπιστική βοήθεια” ήταν.
Τουναντίον!

Ίσως, σιγά-σιγά να αρχίσατε να αντιλαμβάνεστε τη συσχέτιση που απεδόθη στον πιο πάνω τίτλο: Αυτή την Τουρκία, αυτόν τον Ερντογάν επιθυμούν όσοι τα έχουν βάλει με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη και τον ΥΠΕΞ της Ελλάδας, κ. Κοτζιά, που ορθότατα είπαν “όχι” στις εγγυήσεις και το στρατό αυτού του ανελέητου κτήνους που ονομάζεται Tουρκία; Πόσο πιο (επιεικώς) επιπόλαιοι μπορούν να συνεχίσουν να είναι όσοι επιθυμούν την “άμεση-οποια” λύση με την αποδοχή από μέρους μας, έστω και ενός στρατιώτη στις αυλές μας, έστω και ενός τετραγωνικού ποδιού γης να είναι υπό την “εγγύηση” των χορηγών της παγκόσμιας τρομοκρατίας;

Αυτό είναι το μέλλον που θέλουν για τα παιδιά τους, για τα παιδιά μας, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι; Αυτή είναι η ασφάλεια που επιθυμούν; Να κινδυνεύουμε τόσο από την “πείνα” επεκτατισμού του Αττίλα, όσο και από την ανελέητη τρομοκρατία των ISIS που δεν ξέρεις από που θα σου έρθει; Θα κάνουμε την πράσινη γραμμή Συριακή Γραμμή “ανθρωπιστικής βοήθειας” και την ΑΟΖ μας κέντρο διέλευσης των νεοεκπαιδευόμενων ΙΚ που έρχονται με καράβια από την Αγγλία και την Ευρώπη, πατάνε Τουρκία και εκπαιδεύονται-ενσωματώνονται (με τις κεφαλές του ΙΚ);

Δεν έχω τη δύναμη να αλλάξω το κεφάλι κανενός. Όμως, το ΙΚ έχει αυτή τη “δύναμη”! Όχι να το αλλάξει αλλά να το κόψει!

Ἐλεος! Σκεφτείτε τα παιδιά μας!
  • Σύμβουλος Πολιτικού Μάρκετινγκ και Επικοινωνίας
    (Πολιτική Ανταγωνιστικότητα και Απόδοση)
    Μέλος του Αμερικανικού Συνδέσμου Πολιτικών Συμβούλων (AAPC)
    https://www.linkedin.com/in/nicolaosantoniades/
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Ιουλ 2017


«Οι ενεργειακές συμμαχίες είναι ισχυρότερες από τους καθολικούς γάμους» (Zaki Yamani, Πρώην υπουργός πετρελαίου της Σαουδικής Αραβίας).

Του Στέφανου Αθ. Πέππα

Η Τουρκία πλέον έχει βγει δυνατά στο ενεργειακό προσκήνιο, τόσο με την πολιτική των αγωγών πετρελαίου, που προσπαθεί να περάσουν στην ενδοχώρα της, όσο και με το ενδιαφέρον της για υδρογονάνθρακες στη Μαύρη Θάλασσα. Η συνεργασία της με την ExxonMobil και τη Shell για την εγκατάσταση πλατφόρμων εξόρυξης εντάσσεται στα άμεσα σχέδια του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Μπεράτ Αλμπαϊράκ, γαμπρός του Τούρκου Προέδρου έχει τονίσει πως: «Η νέα ενεργειακή πολιτική της Τουρκίας, θα βασίζεται στους εσωτερικούς της πόρους. Με την αύξηση των επενδύσεων σε υγροποιημένο φυσικό αέριο, σε πλωτές μονάδες φύλαξης και επαναεριοποίησης (FSRU) πετρελαίου και φυσικού αερίου, η Τουρκία θα μειώσει την εξάρτησή της από άλλες χώρες σε ενεργειακούς πόρους».

Συνεπώς, η νέα ενεργειακή στρατηγική της Τουρκίας φαίνεται ότι θα δομηθεί με άξονα την εθνική ασφάλεια μιας δυνατής οικονομίας. Το γεγονός αυτό καταδεικνύεται από τα λεγόμενα του Μπεράτ Αλμπαϊράκ, ο οποίος επισημαίνει τα ακόλουθα: «Με το νέο σκάφος ερευνών και εξόρυξης, που θα αγοράσουμε αυτό τον χρόνο, θα πραγματοποιούμε εργασίες εξόρυξης στις θάλασσες και συγκεκριμένα δύο στη Μαύρη Θάλασσα και δύο στη Μεσόγειο».

Από τα παραπάνω, φαίνεται καθαρά η δυναμική της σοβαρότητας, που δίνεται από τη γείτονα, για να καθιερωθεί ως αυτάρκης, ενεργειακή δύναμη, ώστε να μην εξαρτάται οικονομικά, στρατιωτικά ή πολιτικά από άλλες χώρες.

Οι επίσης πρόσφατες πληροφορίες περί τουρκικής πλωτής πλατφόρμας γεώτρησης στο Αιγαίο –συγκεκριμένα λίγο έξω από την Αττάλεια κι εντός της Κυπριακής ΑΟΖ- θα πρέπει να σημάνει συναγερμό σε Αθήνα και Λευκωσία.

Η αποκαλούμενη συνδιαχείριση του Αιγαίου από επίσημα κρατικά τουρκικά χείλη, από θεωρία θα μετουσιωθεί σε πράξη και μάλιστα εχθρική προς τα συμφέροντα των δύο κρατών-μελών του ΝΑΤΟ, της Ε.Ε. και του Ο.Η.Ε.

Το γεγονός της μη υπογραφής της Διεθνούς Σύμβασης Θαλάσσης του 1982 και συνεπαγόμενα η μη αναγνώριση ΑΟΖ, καθώς και οι συνεχείς απειλές πολέμου ενάντια σε Κύπρο λόγω της Ενεργειακής πολιτικής της και η εμπλοκή της στην συμμαχία Αιγύπτου-Ελλάδας κατά μιας ενδεχόμενης οριοθέτησης της θαλάσσιας οικονομικής ζώνης, συνθέτουν το παζλ των δυσμενών εξελίξεων.

Παρά το γεγονός πως οι Η.Π.Α. δείχνουν αλλαγή πλεύσης σε επίπεδο πολιτικής υποστήριξης από την Τουρκία προς την Ελλάδα, οι κινήσεις της Άγκυρας υποδηλώνουν πως θεωρεί εαυτόν ικανό προς μη υπαγωγή της σε ξένες σφαίρες επιρροής και άρα σε «κατά μόνας» χάραξη μιας πολιτικής, που συνάδει με τα ευρύτερα οικονομικά συμφέροντά της.

Εξέταση δικαστικού προηγουμένου, περί προληπτικής επίθεσης κατά πλατφορμών πετρελαίου

Ο κόσμος πλέον, αντιμετωπίζει νέες προκλήσεις με τον νόμο περί Χρήσης Βίας, εν μέσω των αντιπαραθέσεων, που δημιουργούνται από τη δραστηριότητα των Η.Π.Α. μετά την 11η Σεπτεμβρίου 2001. Το θέμα που θα εξετάσουμε αφορά δύο ξεχωριστά περιστατικά .

Στις 19 Οκτωβρίου 1987, όπου τέσσερα Αντιτορπιλικά κλάσης Spruance, δύο αεροσκάφη F-14 Tomcat, ένα E-2 Hawkeye και τμήμα κομάντος των Ηνωμένων Πολιτειών έπληξαν Ιρανική εγκατάστασή στο Reshadat, καταστρέφοντας δύο πλατφόρμες πετρελαίου –αφού είχαν ειδοποιηθεί από ασυρμάτου οι εργαζόμενοι και τις είχαν εγκαταλείψει-, που συνδέονταν με αυτό και με ένα άλλο συγκρότημα, το Resalat (Εικόνα 4).

Η επίθεση ακολούθησε μετά από βεβαιότητα των Η.Π.Α σχετικά με το δικαίωμά της στην αυτοάμυνα κατόπιν επιθετικών ενεργειών, που αποδόθηκαν στο Ιράν, κι αφορούσαν μια επίθεση πυραύλων στις 16 Οκτωβρίου 1987, η οποία κατέστρεψε το πετρελαιοφόρο του Κουβέιτ «Sea Isle City», στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η επιχείρηση κωδικοποιήθηκε με το όνομα «Nimble Archer».

Το δεύτερο περιστατικό πραγματοποιήθηκε στις 18 Απριλίου 1988. Στο πλαίσιο μιας ευρύτερης επιχείρησης, με την κωδική ονομασία «Praying Mantis», ο Στρατός των Η.Π.Α. έπληξε και κατέστρεψε δύο ακόμα ιρανικές εγκαταστάσεις πετρελαίου, τα συγκροτήματα Salman και Nasr καθώς και 6 πολεμικά πλοία του Ιρανικού Ναυτικού. Η επιχείρηση και πάλι στηριζόταν στην άποψη των Ηνωμένων Πολιτειών περί του δικαιώματος της αυτοάμυνας.

Η διαμάχη για τις πλατφόρμες πετρελαίου σχετίζεται με γεγονότα, που έλαβαν χώρα στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ από το 1980 έως το 1988. Την ίδια στιγμή, η απόφαση για τις πλατφόρμες πετρελαίου εφιστά την προσοχή για την εφαρμογή του διεθνούς δικαίου και των διεθνών δικαστικών αρχών σε σχέση με τη Χρήση βίας για αυτοάμυνα.

Η απαγόρευση της χρήσης βίας βάσει του διεθνούς δικαίου μπορεί να εντοπιστεί τόσο στο διεθνές, εθιμικό δίκαιο, όσο και στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (Άρθρο 2, παράγραφος 4). Ωστόσο, σε κανένα από τα παραπάνω δεν αναφέρεται η απαγόρευση της Χρήσης βίας κατά την άσκηση του δικαιώματος της αυτοάμυνας από ένα κράτος. Η εφαρμογή του εν λόγω δικαιώματος συνίσταται στην άσκηση απωθητικής δύναμης, ικανής και ανάλογης ώστε να απομακρυνθεί ο ένοπλος αντίπαλος.

Το δικαίωμα αυτό προστατεύεται, επίσης, με σαφήνεια στον Χάρτη του Ο.Η.Ε. Συγκεκριμένα, με το άρθρο 51, που προκύπτει από το άρθρο 2, παράγραφος 4, αναγνωρίζεται το εγγενές δικαίωμα των κρατών να ενεργούν ατομικά, αλλά και συλλογικά σε αυτοάμυνα «σε περίπτωση ένοπλης επίθεσης» εναντίον κράτους-μέλους των Ηνωμένων Εθνών.

Σύμφωνα με το κεφάλαιο VII του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, Βία μπορεί επίσης, να χρησιμοποιηθεί για τη διατήρηση ή την αποκατάσταση της διεθνούς ειρήνης και σύμφωνα πάντα με τις αποφάσεις του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών.

Ελληνική πιθανή στρατιωτική επιχείρηση αποτροπής

Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις, στο πλαίσιο χρησιμοποίησής τους ως Διπλωματικά μέσα αποτροπής τετελεσμένων γεγονότων και ως κύριο όργανο αυτοάμυνας της χώρας μας, θα πρέπει να εξετάσουν από κοινού με την πολιτική ηγεσία την πιθανότητα προληπτικού πλήγματος σε περίπτωση εγκατάστασης από πλευράς της Τουρκίας, της πλωτής πλατφόρμας γεώτρησης. Η εν λόγω εγκατάσταση είναι πιθανόν να προκαλέσει διάσπαση της γειτνίασης της υφαλοκρηπίδας του Καστελόριζου με την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Αυτό το πρώτο πλήγμα ως αποτροπή εχθρικής ενέργειας αγνόησης θαλασσίων συνόρων και επιβολής τετελεσμένων σε ενεργειακή συνεκμετάλλευση, μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε στα πρώτα στάδια αυτής π.χ. εντός εχθρικών υδάτων ή εντός εχθρικού ναυστάθμου, είτε στο ενδιάμεσο στάδιο μεταφοράς της πλωτής εξέδρας κατά τον πλου σε διεθνή ύδατα.

Οι Ειδικές Δυνάμεις είναι ιδανικές για τέτοιου είδους επιχειρήσεις καταστροφής ή δολιοφθοράς μιας θαλάσσιας πλατφόρμας εξόρυξης, όχι μόνο λόγω της μυστικότητας που τις χαρακτηρίζει, αλλά και επειδή αποτελούν μια «χαμηλής εντάσεως» στρατιωτική δύναμη από νομικής και διπλωματικής πλευράς.

Οι αντίστοιχες μονάδες βορειοευρωπαϊκών χωρών έχουν μεγάλη εμπειρία και στοχευμένη εκπαίδευση, λόγω της ύπαρξης τέτοιων πλατφορμών στα νερά τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι μονάδες της Νορβηγίας και της Δανίας. Επιπλέον, είναι γνωστή εδώ και δεκαετίες η ανάλογη εκπαίδευση, που έχουν λάβει οι πρωτοπόρες φημισμένες μονάδες SAS/SBS της Αγγλίας, Spetsnaz της Ρωσίας και Ουκρανίας και των U.S. Navy SEALS.

Οι Ελληνικές Δυνάμεις Ειδικών Επιχειρήσεων – και συγκεκριμένα η περίφημη Διακλαδική Διοίκηση Ειδικών Επιχειρήσεων (Δ.Δ.Ε.Ε.) του Γ.Ε.Ε.Θ.Α., που περιλαμβάνει την Ζ΄ Μοίρα Αμφιβίων Καταδρομών (Ζ΄ ΜΑΚ), το Ειδικό Τμήμα Αλεξιπτωτιστών (ΕΤΑ), τις ομάδες της Διοίκησης Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ) του Αρχηγείου Στόλου, τη Μονάδα Υποβρυχίων Αποστολών του Λιμενικού Σώματος και την 31η Μοίρα Επιχειρήσεων Έρευνας – Διάσωσης (31 Μ.Ε.Ε.Δ.)-, διαθέτοντας το κατεξοχήν, επίλεκτο, έμψυχο δυναμικό, αλλά και σύγχρονο, εξειδικευμένο και υψηλής αξιοπιστίας εξοπλισμό μπορούν να αναλάβουν ανάλογες αποστολές κυρίως σε νυκτερινή βάση, για ευνόητους λόγους.

Η μεταφορά υποβρυχίως, μιας δύναμης Βατραχανθρώπων και η έξοδός τους από το Υ/Β φορέα, κοντά στον στόχο είναι εφικτή και δοκιμασμένη. Η μεταφορά επίσης με Σ.Α.Π. από κοντινό σημείο θα τους φέρει εύκολα και γρήγορα πολύ κοντά στον στόχο.

Η πρόκληση του εγχειρήματος εντός εχθρικού ναυστάθμου, παρ’ όλες τις ικανότητες του καταδρομικού τμήματος, σαφώς και ενέχει μεγαλύτερο ποσοστό επικινδυνότητας εφόσον η ποικιλία αντιμέτρων και δικλείδων ασφαλείας κατά δολιοφθορέων είναι σίγουρη όσον αφορά τις ναυτικές βάσεις Φώκαιας (Foça) και Ακσάζ (Aksaz) μέσω του YUNUS ενός συστήματος επιτήρησης/ασφαλείας του τουρκικού ΠΝ, που βρίσκεται σε υπηρεσία από το 2014. Αυτό περιλαμβάνει υποβρύχιο μεταλλικό πλέγμα κατά βατραχανθρώπων συνδεδεμένο με υδρόφωνα, αισθητήρες επιφανείας, θερμικές κάμερες και περιπλέοντα περιπολικά σκάφη. Η πιθανότητα φίλιων απωλειών θεωρείται δεδομένη.

Στην περίπτωση κρούσης κατά τον πλου της εξέδρας, η χρήση των 2 πρόσφατα ενταχθέντων ελικοπτέρων NH90 SPECOPS, θα προσέδιδε μια εξίσου σημαντική αναβάθμιση στις δυνατότητες του επιτιθέμενου τμήματος, καθώς τα ελικόπτερα θα βρίσκονταν σε κοντινή απόσταση (κοντινό νησί ή ακόμα και σε εμπορικό πλοίο) από τον στόχο και με χαμηλό ύψος νυκτερινής πτήσης και με χρήση του FAST ROPE θα άδειαζαν τους επίλεκτους κομάντος επάνω ακριβώς στην πλατφόρμα για εφαρμογή εκρηκτικών στα ηλεκτρονικά και άλλα συστήματα του κυρίως καταστρώματος, ενώ Βάτραχοι συνάδελφοί τους θα συνέδεαν εκρηκτικά στους πυλώνες στήριξης (Εικόνα 7).

Εάν, επιλεγεί η χρήση αεροπορικού πλήγματος/βομβαρδισμού, σίγουρα η αντίδραση από πλευράς Τουρκίας θα περιλαμβάνει εξίσου αεροπορικό πλήγμα και καταρρίψεις εκατέρωθεν. Βέβαια, αν το αεροσκάφος/φορέας εκτόξευσης βρίσκεται εκτός οπτικής επαφής και βάλλει από το όριο βεληνεκούς των πυραύλων με παράλληλο καταυγασμό του στόχου από φίλιες Ειδικές Δυνάμεις – με τη χρήση ελαφρών φορητών καταδεικτών λέιζερ GLTD II – οι πιθανότητες καταστροφής του στόχου είναι υψηλές και οι πιθανότητες φίλιων απωλειών μειώνονται δραματικά.

Ομοίως στην περίπτωση, που το Πολεμικό Ναυτικό επιδοθεί σε επιχείρηση ναυτικής απαγόρευσης σίγουρα τα αντίπαλα σκάφη δεν θα μείνουν απαθή. Ακόμη και η επιλογή με πλήγμα Harpoon ή Exocet θα ενέπλεκε αντίπαλο πυρ, εφόσον πολεμικά σκάφη επιφανείας και υποβρύχια θα συνόδευαν την εξέδρα. Για λόγους ασφαλείας και μείωσης απωλειών, μπορεί να γίνει χρήση Ειδικών Δυνάμεων με ελαφρούς φορητούς καταδείκτες λέιζερ.

Τέλος, ένα ακόμη όπλο επιλογής θα ήταν η προσβολή της πλατφόρμας από υποβρύχιο. Διαθέτουμε το πλεονέκτημα με τα Υ/Β τεχνολογίας AIP και ο εντοπισμός θα ήταν δυσχερής, έως ανέφικτος. Βέβαια, η δυσκολία της χρήσης τορπιλών έγκειται στο γεγονός της μεταφοράς της πλατφόρμας σε ειδικό σκάφος (Εικόνα 5), το οποίο δεν είναι στρατιωτικό με ό,τι συνεπάγεται αυτό νομικά.

Εκτός αυτού ακόμα κι αν πληγεί και βυθιστεί το σκάφος, η πλατφόρμα μπορεί να είναι ικανή να επιπλεύσει. Σε κάθε περίπτωση, θεωρείται βέβαιη η άμεση διπλωματική εμπλοκή των Μεγάλων Δυνάμεων, ώστε να αποσυρθούν οι ένοπλες δυνάμεις αμφότερων χωρών από την περιοχή, χωρίς αυτό να δηλώνει αποτυχία της αποτροπής.

Αντί Επιλόγου

Προς το παρόν, η δικαστική απόφαση στην υπόθεση των πετρελαϊκών πλατφορμών που εξετάσαμε παραπάνω, τονίζει πως οι στρατιωτικές δραστηριότητες των εκάστοτε κρατών θα αξιολογηθούν με βάση τα πρότυπα του Διεθνούς Δικαίου, ακόμη και αν ορισμένα δύσκολα στοιχεία των εν λόγω προτύπων μπορεί να είναι υπό συζήτηση, όπως το επιτρεπτό της προληπτικής αυτοάμυνας ή και προληπτικής επιθετικής ενέργειας ενός Κράτους.

Η πραγματική αξία της δικαστικής απόφασης στην περίπτωση των πλατφόρμων πετρελαίου είναι η συμβολή της εφόσον αποτελεί δικαστικό προηγούμενο, βάση των αρχών νομιμότητας, στις συζητήσεις περί του νόμου αυτοάμυνας σε αρχικό προληπτικό στάδιο εντός του πλαισίου της ισχύουσας νομοθεσίας σχετικά με τη χρήση βίας, ιδίως για τις βασικές αρχές της αναγκαιότητας και της αναλογικότητας.

Πηγές:

1. Foster, C. E. (2003). The OIL PLATFORMS Case and the Use of Force in International Law. Singapore Journal of International & Comparative Law, 7 p.p. 579–588.

2. Kongsberg Defence & Aerospace AS, Naval Systems (2008). Contract for delivery of Underwater Surveillance System. Διαθέσιμο στον δικτυακό τόπο: https://kongsberg.com/en/kds/news/2008/august/0801underwater/?p=1 (last access 16/07/2017)

Yıldızel, Z.E. (2015). Black Sea; Turkey’s frame for exploration success, Black Sea Oil & Gas summit, 11-12 November 2015, İstanbul.

* Ο κ. Στέφανος Αθ. Πέππας είναι απόφοιτος Ιδιωτικού Κολλεγίου Ναυτιλιακής κατεύθυνσης, με εξειδίκευση στο Ναυτικό Δίκαιο και Δίκαιο Θαλάσσης. Έχει προϋπηρεσία 11ετίας σε πολυεθνικές Ναυτιλιακές εταιρείες και 6 χρόνια στον Ξενοδοχειακό και Τουριστικό τομέα. Έχει παρακολουθήσει σεμινάρια Διεθνούς Διπλωματίας, σεμινάρια Θεωρίας Τρομοκρατίας-Αντιτρομοκρατίας από ξένα Πανεπιστήμια καθώς και άνω της δεκαετίας ερευνά θέματα, άπτοντα Άμυνας, Γεωπολιτικής και Στρατηγικής. Δημοσιεύει άρθρα σε ιστοσελίδες αντίστοιχου περιεχομένου στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Είναι μέλος του ΚΕΔΙΣΑ (Κέντρο Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων).

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Ιουλ 2017


Αποφασισμένη για σκληρό παιγνίδι στο Κυπριακό και στα ελληνοτουρκικά είναι η Άγκυρα και με ένα μπαράζ κινήσεων τα τελευταία εικοσιτετράωρα διαλύει κάθε ψευδαίσθηση που είχε δημιουργηθεί ότι με «ευρωπαϊκά» ανταλλάγματα, θα υιοθετούσε εποικοδομητική στάση στο Κυπριακό και πολιτική «ήρεμων νερών» στο Αιγαίο.

Η διαρκής επί διήμερο παρενόχληση των ελικοπτέρων με τα οποία ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Π. Παυλόπουλος, και η ηγεσία του Υπουργείου Άμυνας μετακινήθηκε στα ακριτικά νησιά του Αιγαίου, δεν αντιμετωπίζεται φυσικά με τα διαρκή και επαναλαμβανόμενα ρητορικά «μηνύματα» που στέλνει ο κ. Παυλόπουλος, πολύ περισσότερο όταν αυτά τα μηνύματα δεν βρίσκουν παραλήπτη. Η αποτελεσματική διπλωματική και αμυντική πολιτική, η αποτρεπτική ισχύς μιας χώρας είναι ακριβώς στο να αποτρέπεται να βρεθεί σε μια τόσο δύσκολη θέση ώστε ο ανώτατος αρχών της χώρας να υποχρεώνεται υπό την σκιά των διαρκών παρενοχλήσεων και προκλήσεων να δηλώνει «Μολών Λαβέ». Αυτό να θυμίσουμε ότι είναι σύνθημα αυτοθυσίας και ηρωισμού, αλλά και συντριβής.

Σήμερα φθάνει για παράνομη επίσκεψη στα Κατεχόμενα ο τούρκος πρωθυπουργός Μ. Yildirim για να συμμετάσχει στις εκδηλώσεις για την «επέτειο» της «ειρηνευτικής επιχείρησης» όπως ακόμη και σήμερα αποκαλούν την τουρκική εισβολή και την συνεχιζόμενη κατοχή, απ όπου αναμένεται να στείλει νέα μηνύματα γι αυτό που η Τουρκία διακήρυξε ως «νέο οδικό χάρτη για λύση του κυπριακού με νέες παραμέτρους».

Ο κ. Γιλντιριμ που φθάνει στα Κατεχόμενα δυο ημέρες μετα τον ΥΠΕΞ Μ. Cavusoglu ουσιαστικά θέλει να στείλει το μήνυμα ότι για την Τουρκία το Κυπριακό παραμένει κορυφαίο ζήτημα κυρίως σε ότι αφορά το θέμα των υδρογονανθράκων και μάλιστα όταν το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας που συνεδρίασε υπό την προεδρία του Τ. Erdogan επανέλαβε ότι η Τουρκια θα προασπίσει τα συμφέροντα της και τα συμφέροντα των Τουρκοκυπρίων στην Ανατολική Μεσόγειο.

Τα όσα προηγήθηκαν είναι γνωστά καθως και η οργή της Αγκυρας που δεν κατόρθωσε να εξασφαλισει μια βολική για την ίδια λύση του Κυπριακού στο Κραν Μοντανά, ούτε να αποτρέψει την ομαλή άφιξη στην κυπριακή ΑΟΖ του γεωτρύπανου West Capella και την έναρξη της γεωτρητικης διαδικασίας στο Οικόπεδο 11 της Κυπριακής ΑΟΖ.

Οι επιλογές της Άγκυρας είναι περιορισμένες και όλες υψηλού ρίσκου για την σταθερότητα στην περιοχή ενώ την ίδια στιγμή φαίνεται να αποδυναμώνεται το χαρτί που όλοι πίστευαν ότι θα μπορούσε να αποτελέσει ένα καλό επιχείρημα στο παζάρι με την Τουρκία είτε στο Κυπριακό είτε στο προσφυγικό, αυτό της Ευρωπαϊκής προοπτικής της.

Η αναγγελία των σεισμογραφικών ερευνών από το Barbaros για διάστημα πέντε μηνών μέχρι τον Δεκέμβριο εντός της Κυπριακής ΑΟΖ και σε περιοχές που ανήκουν και στα Οικόπεδα 5 και 6 καθώς και η πραγματοποίηση διαρκών ασκήσεων εντός της Κυπριακής ΑΟΖ ,δημιουργούν συνθήκες διαρκούς ακήρυχτου πολέμου που δοκιμάζει τις αντοχές της Λευκωσίας που δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει στρατιωτικά τις απειλές της Τουρκίας.

Όμως η διεθνοποίηση της υπόθεσής της Κυπραίικη ΑΟΖ και η διάχυση και διαπλοκή των συμφερόντων μεταξύ πετρελαϊκών κολοσσών από την Γαλλία, την Ιταλία, τις ΗΠΑ, την Κορέα αλλά και το Ισραήλ, η ενεργειακή και στρατηγική συνεργασία με την Αίγυπτο και το Ισραήλ, διαμορφώνουν ένα πλαίσιο ασφάλειας για την Κυπριακή Δημοκρατία που καλύπτει την δική της αδυναμία να αντιμετωπίσει την τούρκικη στρατιωτική απειλή.

Η Τουρκία σε ότι αφορά την Κύπρο γνωρίζει ότι προς το παρόν και για το επόμενο διάστημα η γεώτρηση θα περιορίζεται στην ανάλυση των δεδομένων του βυθού, και συνεπώς υπάρχει χρόνος για να αντιδράσει πριν την εξόρυξη και εκμετάλλευση του φυσικού αερίου, εφόσον δεν βρεθεί λύση είτε στο Κυπριακό είτε στην κατανομή του οφέλους των φυσικών πόρων του νησιού και προς την Τουρκοκυπριακή κοινότητα.

Για κάθε ενδεχόμενο όμως προετοιμάζεται ώστε να είναι σε θέση να αξιοποιήσει τα σεισμογραφικά δεδομένα που συλλέγει το Barbaros και να επιβάλλει τετελεσμένα, εγκαθιστώντας παράνομα δικό της γεωτρύπανο στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Κάθε αμφισβήτηση της κυπριακής ΑΟΖ αποτελεί όμως και αμφισβήτηση της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο και κατ επέκταση της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο.

Με την έξοδο του Τσεσμέ στην ελληνική υφαλοκρηπίδα νότια του Καστελόριζου και την επαναβεβαίωση της τουρκικής θεωρίας των «γκρίζων ζωνών» με αφορμή την περιοδεία του Π. Παυλόπουλου και Π. Καμμένου στα ακριτικά νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και της Δωδεκανήσου η Τουρκία απλώς θέτει και οριοθετεί το πλαίσιο εντός του οπίου θεωρεί ότι θα υποχρεώσει την Ελλάδα και την Κύπρο, να διαπραγματευθούν μαζί της υπό το καθεστώς απειλών και εκβιασμών.

Νίκος Μελέτης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

19 Ιουλ 2017


Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Προσπαθώ, μάταια, από την δεκαετία του 1980 να ενημερώσω τις ελληνικές κυβερνήσεις και τον ελληνικό λαό για την αξία του Καστελόριζου. Ακόμα και, σήμερα, τα δελτία καιρού στις ελληνικές τηλεοράσεις δεν περιλαμβάνουν το ακριτικό νησί, διότι κείται πολύ ανατολικότερα από τους χάρτες που χρησιμοποιούν. Επίσης, κάποιοι αγνοούν και βασικά στοιχεία της γεωγραφίας αναφέροντας ότι το Καστελόριζο είναι το νοτιότερο μέρος της Ευρώπης.

Η Κύπρος είναι το νοτιότερο μέρος της Ευρώπης και το Καστελόριζο αποτελεί το ανατολικότερο μέρος της Ευρώπης. Η Ελλάδα ασχολήθηκε για πρώτη φορά με το Καστελόριζο, όταν πληροφορήθηκε το περίφημο Σχέδιο Άτσεσον του 1964. Στο αρχικό σχέδιο, η Κύπρος θα παραχωρείτο ολόκληρη στην Ελλάδα εκτός της Καρπασίας, όπου θα εγκαθίστατο μια στρατιωτική βάση της Τουρκίας παρόμοια με τις Βρετανικές βάσεις στο νησί, χωρίς χρονικά περιθώρια. Επιπλέον το Καστελόριζο θα παραχωρείτο στην Τουρκία. Ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος απέρριψε αμέσως αυτό το σχέδιο. Ο Άτσεσον πρότεινε μια αλλαγή που προέβλεπε ότι η Τουρκία θα διατηρούσε την Καρπασία μόνο για 50 χρόνια και η Τουρκία το απέρριψε.
  • Έχουν περάσει από τότε 53 χρόνια, αλλά φαίνεται ότι οι Τούρκοι εξακολουθούν να εποφθαλμιούν το σύμπλεγμα του Καστελόριζου (Μεγίστη, Ρω και Στρογγύλη). Όπως έχω τονίσει, χρόνια πριν, το Σχέδιο Άτσεσον ήταν προσεκτικά σχεδιασμένο. Όταν δει κανείς πόσο μικρό είναι το Καστελόριζο, εύκολα θα αντιληφθεί ότι η Τουρκία δεν επιθυμούσε μια τέτοια ανταλλαγή, αλλά ούτε και η Ελλάδα να παραδώσει ελληνικό έδαφος, όσο μικρό και να ήταν αυτό. Αλλά ο Άτσεσον είχε άλλο πράγμα στο μυαλό του.
Οι Αμερικανοί, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, γνώριζαν την αξία των υδρογονανθράκων και είχαν αρχίσει μυστικές έρευνες στην Ανατολική Μεσόγειο για τον μεγάλο ορυκτό πλούτο της περιοχής. Τότε βέβαια υπήρχε μόνο η έννοια της υφαλοκρηπίδας, αλλά οι Αμερικανοί γνώριζαν ότι και τα νησιά διαθέτουν υφαλοκρηπίδα. Έτσι σήμερα ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής υφαλοκρηπίδας/ΑΟΖ θα ανήκε στην Τουρκία.

Το Καστελόριζο βρίσκεται στο επίκεντρο των τουρκικών προκλήσεων, διότι κατέχει μια πλεονεκτική και κομβική θέση στην Ανατολική Μεσόγειο. Δυστυχώς, κάποιοι Έλληνες αναλυτές αναφέρουν ότι τo μικρό αυτό νησί αποτελεί το κλειδί για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ. Το Καστελόριζο δεν αποτελεί κλειδί για την ανακήρυξη της ελληνικής ΑΟΖ. Κανένα τμήμα της ελληνικής επικράτειας δεν αποτελεί κλειδί για την ανακήρυξη της ΑΟΖ. Το Καστελόριζο αποτελεί το κλειδί για την οριοθέτηση της ελληνικής ΑΟΖ.

Προξενεί εντύπωση ότι, μετά από τόσα χρόνια, συνεχίζεται η σύγχυση ανάμεσα στις έννοιες ανακήρυξη και οριοθέτηση ΑΟΖ. Η Κυπριακή Δημοκρατία έχει λύσει αυτά τα προβλήματα από την εποχή του αείμνηστου Τάσσου Παπαδόπουλου που αυτές τις ημέρες κοιτά από ψηλά με καμάρι πόσο καλά θωρακισμένη είναι η ΑΟΖ του νησιού του.

Η Κύπρος από βρετανική αποικία έγινε κράτος και, από το 1960 μέχρι σήμερα, συμπεριφέρεται σαν κράτος. Αυτό είναι και το τραγικό πρόβλημα της Ελλάδας που δεν γνωρίζει να συμπεριφέρεται σαν κράτος. Το μαρτυρικό νησί προχωράει στον σχεδιασμό του για την αξιοποίηση της ΑΟΖ του με πολύ καλά προγραμματισμένα βήματα, αξιοποιώντας τις συμμαχίες που έχει κτίσει στην πιο επικίνδυνη περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου

Ας δούμε τις προσγειωμένες δηλώσεις του Νίκου Χριστοδουλίδη, Κυβερνητικού Εκπροσώπου της Κύπρου πουν κάνουν τον Ερντογάν έτοιμο για εγκεφαλικό:
  • «H νέα NAVTEX της Τουρκίας είναι η προσφιλής τακτική της Άγκυρας όπως τη βιώνουμε εδώ και πολλά χρόνια, αν θυμάμαι καλά από το 2011 που ξεκίνησαν, αν θέλετε, πιο συγκεκριμένα οι δραστηριότητες της Κυπριακής Δημοκρατίας εντός της ΑΟΖ. Οι ενεργειακοί σχεδιασμοί στο τεμάχιο 11, στην κυπριακή ΑΟΖ συνεχίζονται χωρίς κανένα πρόβλημα. Αμέσως μετά την έκδοση της οδηγίας προς ναυτιλλομένους έχουμε προχωρήσει στην έκδοση οδηγίας που ακυρώνουμε αυτό που επιχείρησε η Τουρκία να κάνει, την ίδια στιγμή έχουμε ήδη προβεί σε ενέργειες σε διπλωματικό επίπεδο. Συνεχίζουμε να έχουμε την ίδια προσέγγιση. Δεν θα κάνουμε, αν θέλετε, τη χάρη στην Τουρκία να δημιουργήσουμε σε ένα δημόσιο επίπεδο μια κρίση στη Ανατολική Μεσόγειο, κάτι που δεν υφίσταται. Μπορώ να σας πω ότι οι ενεργειακοί μας σχεδιασμοί και συγκεκριμένα στο τεμάχιο 11 συνεχίζονται χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα και η δική μας προσέγγιση συνοψίζεται στην σοβαρότητα, ψυχραιμία και λίγα λόγια»

Οι Παράνομες Απαιτήσεις της Τουρκίας

Η Τουρκία προσπαθεί για πολύ καιρό τώρα να πείσει την διεθνή κοινότητα ότι η περιοχή ανάμεσα στο Καστελόριζο, την Κρήτη και την Κύπρο είναι μέρος της τουρκικής ΑΟΖ. Αυτό αποτελεί ξεκάθαρη παραβίαση όλων των κανόνων του Δίκαιου της Θάλασσας.
Από το 2011, η Τουρκία κυκλοφορεί τον παρακάτω χάρτη που δείχνει την υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο. Είναι ξεκάθαρα μια εξόφθαλμη παραβίαση των κανόνων του UNCLOS.

Χάρτης της παράνομης ΑΟΖ της Τουρκίας


ΠΗΓΗ: Θεόδωρος Καρυώτης, Η ΑΟΖ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ, Αθήνα: Εκδόσεις Λιβάνης, 2014, σελ. 194

Δίνουν στη Ρόδο, στην Κάρπαθο και το Καστελόριζο μόνο 6 ν.μ. χωρικά ύδατα και όχι υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ. Δίνουν ελάχιστη υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ στο βόρειο τμήμα της Κρήτης και παριστάνουν ότι έχουν, σε μεγάλη έκταση, μια τεράστια υφαλοκρηπίδα/ΑΟΖ που συνορεύει με την Αιγυπτιακή ΑΟΖ. Υποτίθεται ότι αυτή η οριοθέτηση είναι σύμφωνη με την αρχή της ευθυδικίας που είναι η προσφιλής της οριοθέτηση. Εάν η Τουρκία προσκομίσει κάποια ημέρα, αυτό τον χάρτη, σε ένα διεθνές δικαστήριο θα πάθει μεγάλη ζημιά.

Οι αυξανόμενες τουρκικές προκλήσεις στο Αιγαίο Πέλαγος και η εγκληματική αμέλεια των ελληνικών κυβερνήσεων να ανακηρύξουν μια Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) θέτουν σε κίνδυνο τα εθνικά κυριαρχικά μας δικαιώματα σε μια περίοδο που η Ελλάδα εμφανίζεται τρωτή απέναντι σε διεθνείς πιέσεις.

Η Έκθεση της CIA

Υπάρχει και μια ενδιαφέρουσα παράμετρος της ελληνοτουρκικής διένεξης που έχει σχέση με τη θέση της CIA για το θέμα των υδρογονανθράκων του Αιγαίου.

Σε μια απόρρητη έκθεσή της που γράφτηκε το 1984 και της έδωσε την ονομασία «Μνημόνιο»,* που έχει αποχαρακτηριστεί από τον δημοσιογράφο Μιχάλη Ιγνατίου και καλύπτει όλα τα θέματα της ελληνοτουρκικής διαφοράς όπως η επέκταση των χωρικών υδάτων της Ελλάδας από τα 6 στο 12 ν.μ., τον εναέριο χώρο, την οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας και την στρατικοποίηση μερικών ελληνικών νησιών του ανατολικού Αιγαίου.

Στις 31 σελίδες αυτού του μνημονίου γίνεται μια προσπάθεια από την CIA να είναι ουδέτερη σ’ αυτή την πολύ σημαντική διένεξη για την Αμερική. Βέβαια, αναφέρουν ότι η Τουρκία για πολλά χρόνια τώρα έχει προειδοποιήσει την Ελλάδα ότι η αύξηση των χωρικών της υδάτων στο Αιγαίο θα αποτελεί casus belli, αλλά οι Αμερικανοί δεν παίρνουν θέση σε αυτό το θέμα. Τέλος, αυτό το μνημόνιο στην σύνοψη των θέσεών του αναφέρει:
  • “Έτσι, ενώ η διένεξη ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία είναι πιθανότερο να απορρέει από μια στρατιωτική σύγκρουση στη Κύπρο, θα μπορούσε να επεκταθεί στο Αιγαίο και πιθανώς στην Θράκη – μόνο και μόνο γιατί οι Έλληνες αναγνωρίζουν το ευκρινές στρατιωτικό πλεονέκτημα της Τουρκίας σε μια σύγκρουση που θα περιορίζεται μόνο στο νησί. Οι Έλληνες θα έχουν μια μικρή υπεροχή σε εναέριες εμπλοκές στο Αιγαίο και θα κρατήσουν τις θέσεις τους στη θάλασσα. Στα σύνορα με την Θράκη, το πολύ δύσκολο έδαφος θα αντισταθμίσει την υπεροχή της Τουρκίας σε στρατό ξηράς και ο πόλεμος εκεί μάλλον θα τελειώσει με στασιμότητα.»
Οι δραματικές εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο, και οι παράνομες ΝΑVTEX και NOTAM που εκδίδει η Τουρκία δεσμεύοντας την περιοχή από το Καστελόριζο μέχρι την Κύπρο, αναμφίβολα δημιουργεί μια νέα επικίνδυνη κατάσταση στην περιοχή. Ο Σουλτάνος, αντιλαμβανόμενος ότι η παρουσία πολεμικών σκαφών των ΗΠΑ, της Γαλλίας και του Ισραήλ του έχουν κόψει τους παληκαρισμούς στην ΑΟΖ της Κύπρου , ετοιμάζεται να δημιουργήσει μια κατάσταση όμοια με τα Ίμια, στο σύμπλεγμα του Καστελόριζου.

Δεν είναι τυχαίο ότι η τελευταία του NAVTEX έγινε έξω από το Καστελόριζο. Το Καστελόριζο, η Ρω και η Στρογγύλη είναι οι κύριοι στόχοι της Τουρκίας από την εποχή που ήταν Πρωθυπουργός της Ελλάδας ο Ανδρέας Παπανδρέου, ο οποίος ειδοποίησε τότε τους Αμερικανούς ότι κατάληψη ενός νησιού σημαίνει πόλεμο. Η κυβέρνηση Ρέιγκαν, παρόλον ότι αντιπαθούσε τον Παπανδρέου, σταμάτησε τα σχέδια της Τουρκίας. Κανείς πάντως δεν γνωρίζει, σήμερα, τις προθέσεις της κυβέρνησης Τραμπ. Κλειδί είναι ο Ρεξ Τίλλερσον που γνωρίζει καλά την περιοχή και είναι γνώστης της έννοιας της ΑΟΖ.
  • Ήρθε, τώρα, η ώρα για μια τετραμερή συνάντηση, που έχει αδικαιολόγητα καθυστερήσει, ανάμεσα στο Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Κύπρο. Έχουν σημαντικά κοινά συμφέροντα στην γειτονιά τους και η στενότερη συμμαχία σε θέματα γεωστρατηγικής, οικονομίας, υδρογονανθράκων και ασφάλειας.
Η ελληνική κυβέρνηση, που δεν φημίζεται να παίρνει πρωτοβουλίες, ήρθε η ώρα να σταθεί στο ύψος των κρίσιμων αυτών στιγμών του ελληνισμού και να γίνει αυτή η συνάντηση το ταχύτερο δυνατόν.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αποφασισμένη να αντιδρά διαρκώς με κάθε δυνατό τρόπο φαίνεται ότι είναι η Τουρκία και οι προκλήσεις δεν περιορίζονται μόνο στην Κύπρο, καθώς επιχειρείται μεταφορά της έντασης και στην περιοχή του Καστελόριζου και της ελληνικής υφαλοκρηπίδας.

Οι τουρκικές αρχές εξέδωσαν την NAVTEX 710/17 με την οποία ανακοινώνουν ότι το σκάφος TCG Cesme θα πραγματοποιήσει επιστημονική έρευνα στο διάστημα 22-25 Ιουλίου «εκτός ξένων χωρικών υδάτων» σε μια περιοχή που ορίζεται από συντεταγμένες που επικαλύπτουν μέρος της Ελληνικής περιοχής ευθύνης για έκδοση NAVTEX και αφορούν την ελληνική υφαλοκρηπίδα.

Η περιοχή που βρίσκεται σε διεθνή ύδατα είναι νότια του Καστελόριζου και μεταξύ Καστελόριζου και Ρόδου στο τμήμα εκείνο της ελληνικής υφαλοκρηπίδας το οποίο αμφισβητεί ευθέως η Τουρκία και μάλιστα για σημεία της περιοχής αυτής έχει δημοσιευθεί από το 2012 στην τουρκική Εφημερίδας της Κυβέρνησης «άδεια» παραχώρησης ερευνών στην τουρκική κρατική εταιρία ΤΡΑΟ.

Η πραγματοποίηση «επιστημονικών ερευνών» δεν απαιτεί την προηγουμένη άδεια του παράκτιου κράτους, πάρα μόνο γνωστοποίηση ώστε να εκδοθούν οι απαραίτητες NAVTEX για την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας. Το γεγονός όμως ότι το τουρκικό ερευνητικό σκάφος δεν γνωστοποίησε τις έρευνες του στην Ελλάδα και δεν ζήτησε την έκδοση των Αναγγελιών από τις Ελληνικές Αρχές αλλά από τις Τουρκικές, συνιστά μια ακόμη προσπάθεια αμφισβήτησης ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων και αρμοδιοτήτων, σε μια ευαίσθητη και κρίσιμη περιοχή.

Πάντως και η ευθεία αμφισβήτηση μέρους της Κυπριακής ΑΟΖ και υφαλοκρηπίδας από την Τουρκία, στηρίζεται σε αυθαίρετες και μονομερείς ερμηνείες του Διεθνούς Δίκαιου και παράκαμψη των προβλέψεων της Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας και αφορούν άμεσα την Ελλάδα καθώς σημαίνει ταυτόχρονα και αμφισβήτηση όλης της ελληνικής υφαλοκρηπίδας στην Ανατολική Μεσόγειο, πέραν των χωρικών υδάτων των νησιών που σχηματίζουν το τόξο Ρόδος Κάρπαθος, Κρήτη.

Μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου όμως έχει εξαγγείλει για σήμερα η Τουρκία και την πραγματοποίηση άσκησης με πραγματικά πυρά με την ΝΟΤΑΜ Β1899/17 (δίνοντας της με το στοιχείο «Β» χαρακτήρα άσκησης εντός δικών της ορίων αρμοδιότητας). Οι ελληνικές Αρχές αντέδρασαν χθες και με την ΝΟΤΑΜ Α1716/17 δηλώνοντας ότι μέρος της δεσμευμένης περιοχής βρίσκεται εντός του FIR Αθηνών οπού μόνες αρμόδιες Αρχές είναι οι ελληνικές και συνεπώς την τουρκική άσκηση στο μέρος της που αφορά το FIR Αθηνών είναι παντελώς άκυρη.

Η Τουρκία επέμεινε στην πραγματοποίηση της άσκησης και με την ΝΟΤΑΜ Α3444/17, αμφισβητώντας τα όρια του FIR Αθηνών στην περιοχή μεταξύ Ρόδου και Καστελόριζου προσθέτοντας μάλιστα ότι η γραμμή από τις συντεταγμένες του Καστελόριζου μέχρι τα χεριά σύνορα των δυο χωρών (στον Έβρο) δεν συνιστούν οροθετημένα σύνορα μεταξύ των δυο χωρών, αλλά χρησιμοποιείται μόνο για πρακτικούς λόγους…

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι χειριστές των τουρκικών ραντάρ ειδοποίησαν τους πιλότους που μετέφεραν τον Προκόπη Παυλόπουλο στο ακριτικό νησί, ότι πετούν σε τουρκικό εναέριο χώρο.

Ειδικότερα, όπως αναφέρει το protothema.gr οι πιλότοι που μετέφεραν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Προκόπη Παυλόπουλο στην περιοδεία του στα ακριτικά νησιά, άκουσαν στις 09:35 σήμερα το πρωί και στις 09:37 δυο φορές τους Τούρκους να υποστηρίζουν ότι πετούν μέσα σε τουρκικό εναέριο χώρο.

Την ώρα εκείνη πετούσαν πάνω από τη νησίδα Παναγιά Οινουσσών, η οποία έχει βρεθεί τα τελευταία δυο χρόνια στο επίκεντρο της τουρκικής προκλητικότητας.

Οι πιλότοι δεν απάντησαν στη νέα τουρκική πρόκληση και συνέχισαν κανονικά την πορεία τους.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας προσγειώθηκε ασφαλώς στη νήσο Παναγιά.

Υπενθυμίζεται ότι και χθες τo αεροσκάφος και το ελικόπτερο που μετέφεραν τον ΠτΔ αρχικά στη Ρόδο και στη συνέχεια σε Σύμη, Φαρμακονήσι, Αγαθονήσι και Χίο, έλαβαν προειδοποίηση από τους χειριστές των τουρκικών ραντάρ ότι παραβιάζουν το FIR και τον εναέριο χώρο της Τουρκίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

18 Ιουλ 2017


Η Ιστορία συνήθως γράφεται από τους λίγους και υπογράφεται από τους πολλούς. Η άρχουσα τάξη κάθε έθνους, κράτους, συνασπισμού χωρών αποφασίζει την κατεύθυνση που πρέπει να λάβει ο συλλογικός βίος, σχεδιάζει αντιδράσεις σε γεγονότα, καλλιεργεί στο κοινό τις βασικές ιδέες που προωθούν τις επιδιώξεις της, και οι λαοί σ' αυτή την εξίσωση βάζουν την ισχύ, τη θέληση, την πίστη και τον ενθουσιασμό τους. Είναι προφανές ότι, αν ο στόχος δεν ευοδωθεί, η ηγέτιδα τάξη φέρει το βάρος της ευθύνης, όχι ο λαός.

Στην Ελλάδα, όπως έχει κατ' επανάληψιν τονιστεί από την εφημερίδα μας, υπάρχει τεράστιο πρόβλημα, ένα χάσκον κενό στα ανώτατα κλιμάκια της πυραμίδας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, η δημοφιλία που έχει η ενδοτικότητα στην πολιτική, οικονομική, πνευματική και δημοσιογραφική ελίτ. Η συντριπτική πλειονότητα εκείνων οι οποίοι θα έπρεπε να καλλιεργούν το πατριωτικό αίσθημα στους πολίτες βιάζεται να ξεπουλήσει τα εθνικά δίκαια όσο όσο!

Κάθε φορά που οι ξένοι εγείρουν αξιώσεις έναντι της πατρίδας μας, οι μπροστάρηδες της χώρας προπαγανδίζουν το δίκιο του αντιπάλου. Εκφράζονται σαν πλασιέ των εχθρικών συμφερόντων και μιλούν για «τελευταία ευκαιρία» επιλύσεως εκάστου ζητήματος προκύπτει.

Δύο πρόσφατα -κορυφαίας σημασίας- παραδείγματα της μεθόδου της ομηγύρεως των ενδοτικών είναι το Σκοπιανό και το Σχέδιο Ανάν. Ολοι όσοι -είτε ηθελημένα είτε ακούσια- εκβίαζαν τους Ελληνες για λογαριασμό των ξένων διαψεύστηκαν με ηχηρό τρόπο. Το κατάπτυστο Σχέδιο Ανάν, το οποίο προωθούσαν οι συνήθεις ύποπτοι Αθηνών και Λευκωσίας, απορρίφθηκε από τον αείμνηστο Τάσσο Παπαδόπουλο, ενταφιάστηκε από τον κυπριακό λαό και η Κύπρος όχι μόνο δεν... καταστράφηκε, όπως ισχυρίζονταν οι αεί «πρόθυμοι», αλλά είναι έτοιμη να ξεκινήσει την εκμετάλλευση του ορυκτού πλούτου της και αμερικανικό αεροπλανοφόρο μπλόκαρε τις συχνότητες τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών τα οποία πετούσαν στην Κυπριακή ΑΟΖ, εγγύς σημείου όπου θα γίνουν γεωτρήσεις.

Και στο Μακεδονικό, όπου το κρατίδιο των Σκοπίων κινδυνεύει να διαλυθεί, διασύρθηκε η άποψη περί «τελευταίας ευκαιρίας». Η Ελλάδα, σε πείσμα των εκτιμήσεων της ισχυρής μειδοτικής ελίτ της, ισχυροποιεί τη γεωπολιτική σημασία της.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η προβολή των αξιώσεων της Τουρκίας από το Καστελόριζο μέχρι και τα ανοιχτά της Πάφου αποτελεί το επόμενο βήμα της Άγκυρας στο παιχνίδι της έντασης που συντηρεί από την περασμένη εβδομάδα και την άφιξη του γεωτρύπανου "West Capella" στο οικόπεδο 11 της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όπως αναφέρει η "Καθημερινή", με τρεις διαδοχικές NAVTEX η Άγκυρα προανήγγειλε ασκήσεις με πυρά και έρευνες στα διεθνή ύδατα πέριξ του Καστελόριζου και, την ίδια στιγμή, έρευνες σε τέσσερα οικόπεδα της κυπριακής ΑΟΖ (1,5,6 και 7) μέχρι το τέλος του χρόνου.

Οι τουρκικές αντιδράσεις έρχονται μόλις λίγες ώρες μετά την επίσημη επίσκεψη της υπουργού Ενόπλων Δυνάμεων της Γαλλίας Φλοράνς Παρλί στην Κύπρο, αλλά και μία ημέρα μετά την αποκάλυψη της "Καθημερινή" για το "μπλοκάρισμα" των συχνοτήτων τουρκικών μαχητικών από το αμερικανικό αεροπλανοφόρο "George H.W. Bush".

Συγκεκριμένα, με τη NAVTEX 710/17 η Άγκυρα ανακοίνωσε τριήμερες έρευνες (22-25 Ιουλίου) του ωκεανογραφικού "Τσεσμέ" στα διεθνή ύδατα γύρω από το Καστελόριζο. Σε παρακείμενη περιοχή, εντός των τουρκικών χωρικών υδάτων, προαναγγέλθηκε (NAVTEX 713/17) και μια άσκηση με πυρά στις 19 Ιουλίου.

Όπως αναφέρει το δημοσίευμα της "Καθημερινή", για πολύ μεγαλύτερο χρονικό διάστημα, από χθες μέχρι και τις 16 Δεκεμβρίου του τρέχοντος έτους, η Άγκυρα δεσμεύει (NAVTEX 711/17) για σεισμικές έρευνες περιοχές οι οποίες περιλαμβάνουν μεγάλα τμήματα των οικοπέδων 1, 5, 6 και 7 της κυπριακής ΑΟΖ. Τις έρευνες θα πραγματοποιήσει το ήδη ευρισκόμενο στην περιοχή "Barbaros Hayreddin Pasa", με τη συνοδεία δύο σκαφών υποστήριξης ("Bravo" και "Apollo Moon").

Έπειτα από τη συγκεκριμένη εξέλιξη, αναφέρει η "Καθημερινή", απομένει να φανεί αν η Τουρκία θα πραγματοποιήσει και το επόμενο σκέλος της απειλής της, δηλαδή να μεταφέρει εντός της κυπριακής ΑΟΖ (υπενθυμίζεται ότι το οικόπεδο 6 έχει, επίσης, παραχωρηθεί στη γαλλοϊταλική κοινοπραξία Total-Eni), όχι μόνο το "Barbaros", αλλά ενδεχομένως γεωτρύπανο.

Η ταυτόχρονη δέσμευση περιοχών στα δυτικά της Πάφου και περί το Καστελόριζο αντικατοπτρίζει και την πάγια τουρκική άποψη ότι, μεταξύ των δύο συγκεκριμένων περιοχών, η Άγκυρα ελέγχει τον χώρο, αλλά ασκεί και κυριαρχικά δικαιώματα, ανάμεσα στα οποία η εκμετάλλευση των υδρογονανθράκων.

Σήμερα, τη Λευκωσία θα επισκεφθεί ο υπουργός Εξωτερικών Ν. Κοτζιάς, ο οποίος θα συμμετάσχει σε ειδική συνεδρίαση του Εθνικού Συμβουλίου για τις διαπραγματεύσεις στο Κραν-Μοντανά.

Ο κ. Κοτζιάς περιέγραψε, χθες, την επίσκεψή του στην Κύπρο ως ευκαιρία για καλύτερη προετοιμασία "μιας μελλοντικής διαπραγμάτευσης" αλλά και συζήτηση για "ζητήματα ασφάλειας και σταθερότητας στην περιοχή", καθώς, επίσης, και την πορεία της Τουρκίας σε σχέση με την Ε.Ε.

Σήμερα, σύμφωνα με τον τουρκοκυπριακό Τύπο, θα μεταβεί στα Κατεχόμενα ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου, προκειμένου να συναντηθεί με την ηγεσία. Πληροφορίες που δημοσιεύονται στον τουρκοκυπριακό Τύπο κάνουν λόγο για συζήτηση περί "σχεδίου Β΄", το οποίο ο κ. Τσαβούσογλου θα συζητήσει με τους αξιωματούχους των Κατεχομένων.

Επίσκεψη στο τουρκικό ελικοπτεροφόρο

Την πρόοδο των εργασιών για την κατασκευή του ελικοπτεροφόρου (και υπό προϋποθέσεις μίνι-αεροπλανοφόρου) "TCG-Anadolu" επέβλεψε ο υφυπουργός Άμυνας, αρμόδιος για την τουρκική αμυντική βιομηχανία, Ισμαήλ Ντεμίρ.

Μόλις λίγες ημέρες από τις εξαγγελίες του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν περί ναυπήγησης "τουρκικών αεροπλανοφόρων", ο Ντεμίρ επισκέφθηκε τα ναυπηγεία της Τούζλα, στα περίχωρα της Κωνσταντινούπολης, και μέσω των κοινωνικών δικτύων μοιράστηκε εικόνες από τη ναυπήγηση του "TCG Anadolu".

Το συγκεκριμένο πλοίο είναι κατά κύριο λόγο αποβατικό, με δυνατότητα μεταφοράς και στρατευμάτων. Σύμφωνα τουλάχιστον με όσα έχουν εξαγγείλει οι Τούρκοι, το πλοίο θα έχει ναυπηγηθεί μέχρι το 2021. Οι νέες εξελίξεις για το "Anadolu" προκύπτουν μόλις λίγα 24ωρα μετά τις νέες πληροφορίες περί οριστικοποίησης ανάμεσα σε Άγκυρα και Μόσχα της συμφωνίας αγοράς πυραυλικών συστημάτων S-400.

Σε συνέντευξή του, ο υπουργός αναπληρωτής Εθνικής Άμυνας Δ. Βίτσας τόνισε (9,84) ότι η προμήθεια S-400 δεν ανησυχεί την Αθήνα, καθώς μέχρι την ολοκλήρωσή της θα πρέπει να περάσουν 3-5 χρόνια, χωρίς τίποτε να θεωρείται δεδομένο.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

14 Ιουλ 2017


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Στο στόχαστρο της τουρκικής κυβέρνησης μετά την αποτυχία των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό στην Ελβετία έχει τεθεί πλέον ανοικτά ο υπουργός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς. Η Αγκυρα του επιρρίπτει ευθέως την αποκλειστική, κατ΄ αυτήν, ευθύνη για το ναυάγιο. Ε, λοιπόν, ευτυχώς!

Το σχέδιο «λύσης» του Κυπριακού ήταν αδιανόητο να προχωρήσει – θα επρόκειτο για καθολική εθνική διπλωματική ήττα και της Κύπρου και της Ελλάδας αν δεχόντουσαν να υπογράψουν μια «λύση» με αέναη την παρουσία των τουρκικών δυνάμεων κατοχής στην Κύπρο, τις οποίες ο ίδιος ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών απείλησε ότι θα είναι εκεί για να τις χρησιμοποιήσει, καθώς και με διαιώνιση του συστήματος εγγυήσεων. Αυτό που ζητούσε η Αγκυρα δεν ήταν λύση, ήταν μονομερής κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και μετατροπής της σε τουρκική επαρχία κάτι που, εκτός όλων των άλλων, θα έθετε ουσιαστικά και τους φυσικούς πόρους, τελικά, στη διάθεση της Τουρκίας.

Εχουν δίκιο πάντως οι Τούρκοι που τα «φορτώνουν» στον Κοτζιά: ο ρόλος του, αυτή τη στιγμή, στη διαμόρφωση της στρατηγικής, της τακτικής και των, κρισιμότατων στην περίπτωση αυτή, διεθνών συμμαχιών για την απόκρουση ενός τέτοιου διπλωματικού τέρατος στο Κυπριακό υπήρξε καθοριστικός, όπως το ίδιο υπήρξε και ο ρόλος του στο εσωτερικό, στη διαμόρφωση του αρραγούς εθνικού μετώπου σχετικά με το θέμα, όπως αυτό εκφράστηκε στη Βουλή, στην οποία και ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης κράτησε άψογη εθνική στάση που ασφαλώς του πιστώνεται και εθνικά και πολιτικά. Εμεινε στην ουσία του ζητήματος, στήριξε αποφασιστικά τη στάση Κύπρου και Ελλάδας και δεν μπήκε ούτε στιγμή στον πειρασμό να μετατρέψει το ζήτημα σε αντικείμενο εσωτερικής πολιτικής διαμάχης, κάτι που έχει συμβεί πολλές φορές και με πολύ κακές συνέπιες στο παρελθόν. Η στάση αυτή επίσης δεν είναι αυτονόητη και συνιστά αληθινά εθνική πολιτική. Όλα αυτά συγκροτούν μία πολύ καλή στιγμή.

Επιπλέον, πρέπει εδώ να σημειώσει κανείς ότι υπήρξε πάρα πολύ σημαντικό, θεμελιώδες και πρωτοπόρο έργο, ιδίως ως προς τα θέματα της ελληνικής ΑΟΖ και τη δημιουργία καθοριστικών διεθνών συμμαχιών που τώρα ενεργούν, από την κυβέρνηση Σαμαρά. Εργο που δεν πρέπει κανείς να ξεχνά και το οποίο μετά την Κύπρο και η Ελλάδα θα το βρει σύντομα μπροστά της ως πολύτιμο εθνικό κεφάλαιο.

Επιστρέφοντας στον Κοτζιά, οι Τούρκοι έχουν διπλό δίκιο να είναι έξαλλοι μαζί του, καθώς, για πρώτη φορά στην ιστορία του Κυπριακού από την εποχή του κακώς απορριφθέντος Σχεδίου Ατσεσον – και σίγουρα για πρώτη φορά μετά το 1974 – η απόκρουση μιας τέτοιας «λύσης» δεν συνοδεύθηκε από πιέσεις και «εκφοβισμό» της Ελλάδας και της Κύπρου από τον διεθνή παράγοντα, ο οποίος, αντιθέτως, παρέμεινε στην πραγματικότητα ουδέτερος και σεβάστηκε την κυπριακή και ελληνική άρνηση να υποκύψουν οι δύο χώρες σε τέτοιες τερατώδεις απαιτήσεις. Το γεγονός αυτό, το οποίο μέχρι στιγμής πολλοί ακόμα το παραβλέπουν, έχει καθοριστική σημασία και, ασφαλώς, δεν έγινε στον «αυτόματο πιλότο».

Την ίδια στιγμή, η Τουρκία γνωρίζει καλά ότι η στάση που, ευτυχώς, διαμορφώθηκε στην Ελλάδα και την Κύπρο (σε πλήρη αντίθεση λ.χ. με την εποχή του Σχεδίου Ανάν), είναι αποτέλεσμα μιας εθνικής γραμμής στην οποία ενεργό και ουσιαστική παρουσία έχουν και άλλοι παράγοντες στο ύπατο επίπεδο της χώρας, τους οποίους, όμως, δεν τολμούν να πιάσουν στο στόμα τους. Ξέρουν πάντως καλά τι έχει γίνει και το πώς διαμορφώθηκε, στηρίχθηκε, επικράτησε και πέτυχε τελικά αυτή η στάση, καθώς και η, για πρώτη φορά, κατανόηση ορισμένων σημαντικών παραγόντων στην Ευρώπη για τους πολλαπλούς και σοβαρούς ευρωπαϊκούς κινδύνους μιας τέτοιας «λύσης» - υπάρχουν εκεί κρίσιμες παράμετροι που δεν έχουν, μέχρι στιγμής, γίνει αντικείμενο επαρκούς ανάλυσης στη δημόσια συζήτηση, αλλά που η σημασία τους είναι εξαιρετικά μεγάλη. Τα ξέρουν πολύ καλά – όμως, αυτά, αν και είναι καθοριστικά δεδομένα, για ευνόητους λόγους, δεν είναι της παρούσης.

Η ουσία είναι ότι Κύπρος και Ελλάδα δεν έκαναν πίσω: συνολικά, ενήργησαν αληθινά εθνικά και πάρα πολύ αποτελεσματικά. Ευτυχώς. Θα ήταν εφιαλτικό αντί να ακούμε σήμερα την τουρκική κυβέρνηση να επιρρίπτει ευθύνες στον Ελληνα υπουργό Εξωτερικών για το αποτέλεσμα, να την ακούγαμε να εκφράζει λ.χ. το θαυμασμό της και τον σεβασμό της για την προθυμία του να προχωρούσε μια τέτοια «λύση». Θα ήταν τραγικό. Και μην ξεχνάμε ποτέ ότι δεν θα ήταν καθόλου μα καθόλου δύσκολο να συμβεί κάτι τέτοιο…

Τελικά, με όλα αυτά, οι Τούρκοι, χωρίς να το αντιλαμβάνονται, απένειμαν στον Κοτζιά τα πιο μεγάλα παράσημά τους…

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το τουρκικό γενικό επιτελείο ανακοίνωσε ότι ενισχύει τις δυνάμεις του στην περιοχή των γεωτρήσεων των Γάλλων της Total και των Ιταλών της ENI με το West Capella στην κυπριακή ΑΟΖ, προσθέτοντας άλλο ένα πλοίο που θα περιπολεί στην περιοχή, ενώ θα στείλει και ένα υποβρύχιο…

Το γαλλικό πλωτό γεωτρύπανο εξακολουθεί να εργάζεται στην περιοχή που έχει επιλεγεί, ενώ το ελληνικό Γενικό Επιτελείο παρακολουθεί με προσοχή την κατάσταση, αποφεύγοντας με κάθε τρόπο ενέργειες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο να χρεωθεί η Ελλάδα πρόθεση κλιμάκωσης, παρότι υπάρχουν δυνάμεις σε ετοιμότητα, ενώ «ακούγονται» και φωνές που καλούν για αποτρεπτική στρατηγική που δεν θα δεσμεύεται για αντιπαράθεση με τον αντίπαλο σε σημείο που τον εξυπηρετεί…

Δεν είναι ώρα να ειπωθούν περισσότερα επ’ αυτού, καθώς η σαφέστατη προτίμηση της ελληνικής πλευράς είναι να αντιμετωπιστεί ο τουρκικός παραλογισμός σε διεθνές επίπεδο, καθώς οι εμπλεκόμενοι είναι πολλοί, ισχυροί, ενώ τίθεται και θέμα «εικόνας» γι’ αυτούς, καθώς δεν θα επιθυμούσαν να εμφανιστούν να «πειθαναγκάζονται» από την Τουρκία.

Η Τουρκία αισθάνεται την υποχρέωση να πολεμήσει την πεποίθηση στην Ελλάδα και όχι μόνο, ότι παρά τις παρορμητικές φαινομενικά δηλώσεις και τη συμπεριφορά τοπικής υπερδύναμης που δεν επιθυμεί κανέναν στα πόδια της, μια ανάγκη που οδηγεί νομοτελειακά σε κλιμάκωση, ιδίως από τη στιγμή που δεν της έγινε το χατίρι της παράδοσης, κυριολεκτικά, της Κύπρου στις ορέξεις του ΑΤΤΙΛΑ…

Εάν αυτό γινόταν, θα οδηγούσε σε παραγραφή των τουρκικών εγκλημάτων, παρότι είναι η πρώτη φορά που κατέστη προφανές ακόμα και στους πλέον κακόπιστους, ποιος ήταν που αρνήθηκε να δεσμευθεί στην οποιαδήποτε υποχώρηση, προδίδοντας ότι στρατηγικός στόχος της Τουρκίας παραμένει ο γεωστρατηγικός έλεγχος της νήσου και ο πλήρης αφελληνισμός της.

Είχαν προηγηθεί οι ευθέως απειλητικές δηλώσεις του υπουργού Εξωτερικών, Μεβλούτ Τσαβούσογλου, ο οποίος «ανανέωσε το ραντεβού» εκδήλωσης της τουρκικής αντίδρασης όταν αρχίσει η διαδικασία της εξόρυξης, επιλέγοντας τη σταδιακή και προσεκτική κλιμάκωσης.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

12 Ιουλ 2017


Αυτή είναι η αλήθεια για το ναυάγιο στην Ελβετία

Παρακάτω παραθέτουμε όλο το κείμενο της ομιλίας του υπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας στη Βουλή των Ελλήνων. Είναι μία τοποθέτηση γεμάτη αλήθειες και αξιζει να διαβαστεί:

Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε. Αλλά ξέρετε ότι είμαι και στην Κοινοβουλευτική μου παρουσία λιγομίλητος, ως οφείλει να είναι ένας Υπουργός Εξωτερικών, αλλά αφού έχουμε θέμα του αντικειμένου, επιτρέψτε μου να πω μερικά πράγματα.

Πρώτα απ’ όλα, θέλω να ευχαριστήσω τα κόμματα για τη στάση που κρατήσανε στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων και που δώσανε τη δυνατότητα οι πλάτες της ελληνικής διαπραγματευτικής ομάδος να είναι καλά στημένες χωρίς ανασφάλειες και χωρίς αμφιβολίες για το πώς βλέπει η πλειονότητα των Ελλήνων αυτή τη διαπραγμάτευση. Θέλω να τους ευχαριστήσω και επισήμως όλους από αυτό το βήμα. Επίσης, θέλω να σας πω ότι σήμερα το πρωί έχουμε το πρώτο σχέδιο του Γενικού Γραμματέα του ΟΗΕ προς το Συμβούλιο Ασφαλείας. Είναι το σχέδιο που έχει υποβάλει.
Σε αυτό έχει τρεις διαπιστώσεις που ενδιαφέρουν.
  • Πρώτον, αναφέρει ότι η Διάσκεψη της Γενεύης σηματοδότησε ένα ιστορικό και αποφασιστικό στάδιο κατά τις συνομιλίες. Δεν κάνει αξιολόγηση δηλαδή ότι απέτυχε -ή ότι δεν θα συνεχιστεί- και θεωρεί ότι ήταν η πρώτη φορά που οι δυο κοινότητες και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις συναντήθηκαν προκειμένου να συζητήσουν τα κεφάλαια ασφάλειας και εγγυήσεων. Είναι η παράγραφος 4 του σχεδίου προς το Συμβούλιο Ασφαλείας. Στην ίδια παράγραφο, λέει ότι είναι μεγάλο βήμα που αναδείχτηκε στην ίδια την διαπραγμάτευση το θέμα των εγγυήσεων και στην παράγραφο 42 υπογραμμίζει ότι ο Οργανισμός παραμένει στην διάθεση των μερών, δηλαδή όλων εμάς που συμμετείχαμε, στο πλαίσιο του ρόλου του για να διευκολύνει την παραπέρα διαδικασία του Κυπριακού. Μας δίνει δηλαδή ανοιχτό δρόμο για να συνεχίσουμε να παλεύουμε για μια ορθή και σωστή λύση του Κυπριακού.
  • Δεύτερο -και αυτό να το καταθέσω στα πρακτικά- η παράγραφος 21 της τελευταίας Συνόδου Κορυφής της Ευρώπης είναι αποκλειστικά αφιερωμένη στο Κυπριακό μετά από μια συζήτηση που προκάλεσε ο Πρόεδρος της Κύπρου και ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας στο ίδιο το Συμβούλιο της Συνόδου Κορυφής. Το δίνω γιατί υπήρξε ένα ερώτημα για ποιο λόγο ο Πρωθυπουργός δεν ασχολήθηκε με αυτό το ζήτημα. Υπάρχει γραπτώς, είναι η παράγραφος 21 των συμπερασμάτων. Επίσης, φροντίσαμε η Ευρωπαϊκή Ένωση να είναι παρατηρητής για πρώτη φορά σε αυτή την πενταμερή διάσκεψη και,
  • Tρίτον, μπορέσαμε να έχουμε εκφρασμένη τη θέληση και γνώμη της κατά τις διμερείς συναντήσεις ότι δεν υπάρχει περίπτωση η Ευρωπαϊκή Ένωση να δεχτεί παρεμβατικά δικαιώματα στο έδαφός της, σε κράτος μέλος, όπως διεκδικούσε και απαιτεί η Τουρκία. Αυτά για τα διευκρινιστικά δυο κείμενα.
Τώρα θα σας πω τις σκέψεις μου. Εγώ, το μάθημα που αποκόμισα, γιατί όλοι πρέπει να μαθαίνουμε, είναι ότι μια καλά σχεδιασμένη και επίμονη διαπραγμάτευση, σε συνεργασία με την Κυπριακή κυβέρνηση, ισχυρή -και έχουμε πει πολλές φορές, όπως επανέλαβε χθες ο κ. Αναστασιάδης στη συνέντευξη Τύπου, πόσο ισχυρή και σταθερή ήταν αυτή η συνεργασία- μας δίνει τη δυνατότητα να προωθήσουμε μια ατζέντα διαφορετική από αυτής των διαπραγματεύσεων του Κυπριακού στο παρελθόν.

Επίσης, ότι όταν έχεις τεκμηριωμένες θέσεις γραπτές και προφορικές και τις προωθείς και τις διεκδικείς, είναι πιο εύκολο να γίνει κατανοητή η άποψή σου. Από αυτή την άποψη, στις δυο συνθήκες του Λονδίνου και της Ζυρίχης που αφορούν την Ελλάδα διότι τις συνυπέγραψε, προτείναμε για τη μεν Συνθήκη των Εγγυήσεων ένα μηχανισμό εφαρμογής και εποπτείας της απομάκρυνσης των τουρκικών στρατευμάτων, την οποία πρόταση επεξεργάστηκε και προσωπικά -κατόπιν με τις προτάσεις της Κύπρου και τις δικές μας- ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ και ήταν η πρόταση με την οποία προσήλθε, την Πέμπτη προς την Παρασκευή το βράδυ στην τελική διαπραγμάτευση, όπου εκτέθηκε από την υποκρισία και τη διγλωσσία της Τουρκίας. Διότι η Τουρκία, στις συναντήσεις που είχε με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, υποσχέθηκε να αποδεχτεί συμβιβαστικές λύσεις.

Και όταν ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, στις πρωινές ώρες, στις 2 η ώρα το πρωί, ενώπιον της άρνησης της Τουρκίας να υποβάλει γραπτώς τις προτάσεις που του είχε διατυπώσει, ανέλαβε να τις διατυπώσει ο ίδιος σε μια παράγραφο, η Τουρκία αρνήθηκε ότι είχε κάνει τέτοια συζήτηση με τον Γενικό Γραμματέα. Απέσυρε την όποια συμβιβαστική της πρόταση και υποχρέωσε επιτόπου τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ να δηλώσει ότι αυτή η Διάσκεψη τελειώνει, διότι η Τουρκία «άλλα μου είπε, άλλα λέει εδώ και παίρνω πάνω μου το βάρος ότι παρανόησα τις προτάσεις της Τουρκίας».
  • Κατά συνέπεια, δεν το βρίσκω εξαιρετικά ευγενικό, όταν υπάρχουν πάρα πολύ σαφείς διατυπώσεις του Γενικού Γραμματέα, να τίθενται αυτές στην Ελληνική Βουλή υπό αμφισβήτηση. Επίσης, όσον αφορά τη Συνθήκη Συμμαχίας, η οποία έχει δυο παραρτήματα, σας θυμίζω ότι η Συνθήκη αυτή προβλέπει ότι τα στρατεύματα Ελλάδος και Τουρκίας μπορούν να ανέρχονται σε 950 και 650 στρατιώτες αντίστοιχα, ότι πρέπει να είναι σε κοινό στρατηγείο και ότι πρέπει να βρίσκονται υπό εκ περιτροπής διοίκηση.
Η Κύπρος τον πρώτο χρόνο, η Ελλάδα τον δεύτερο, η Τουρκία τον τρίτο. Και όταν ερωτήθηκαν οι Τούρκοι τι εννοούν Συνθήκη Συμμαχίας με αυτό ακριβώς το περιεχόμενο, δεν ήταν σε θέση ούτε καν να συμφωνήσουν με το ίδιο τους το αίτημα, να διατηρηθεί αυτή η Συνθήκη. Διότι δεν είχαν ακριβή εικόνα του τι σήμαινε. Την υιοθέτησε ο ΟΗΕ και αυτό πάλι χάρη στη διαπραγματευτική μας τακτική, την πρότασή μας για ένα σύμφωνο φιλίας το οποίο θα κρατάει ζωντανές τις πολιτισμικές, οικονομικές, εκπαιδευτικές, μορφωτικές σχέσεις ανάμεσα στις τρεις χώρες –Ελλάδα, Τουρκία, Κύπρο- αλλά θα καταργεί παράλληλα κάθε δυνατότητα επέμβασης οποιουδήποτε και κάθε τέτοια στρατιωτική πτυχή που θα διευκόλυνε σε μια τέτοια κατάσταση.

Θέλω να σημειώσω, δεύτερον, ότι αυτή η πολιτική μας, με αυτές τις προτάσεις μας, είχε στιγμές όπου συγκέντρωνε τη συντριπτική πλειοψηφία μέσα στη διάσκεψη. Ακόμα και οι Βρετανοί αναγκάστηκαν να τις υιοθετήσουν, ακόμα και ο ΟΗΕ και η Ευρωπαϊκή Ένωση τις υποστηρίξανε και είναι η πρώτη φορά που οι Τούρκοι βρεθήκανε σε διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό μόνοι τους. Κι αυτό το θεωρώ σημαντικό βήμα. Διότι χάρη σε αυτό το σημαντικό βήμα, μπήκε πλέον στην ατζέντα του Κυπριακού και είναι κεκτημένο το ότι η Κύπρος πρέπει να γίνει ένα κανονικό, φυσιολογικό κράτος, δηλαδή χωρίς ξένα στρατεύματα και ξένες εγγυήσεις.

Και πρέπει να σας πω με ικανοποίηση ότι αυτή η διατύπωσή μας -ότι η Κύπρος πρέπει να είναι ένα κανονικό κράτος- έγινε αποδεκτή και υιοθετήθηκε από το Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ. Εδώ δεν χρειάζεται δηλαδή να κάνουμε πολλές ερμηνείες, ή να ακούμε τους συγκεκριμένους καλοθελητές που έχουν άλλου είδους σχέση με κανάλια που αφορούν στο Κυπριακό και οι οποίοι συναντιόντουσαν τα βράδια με συγκεκριμένο άνθρωπο από τον ΟΗΕ, ενάντια στη θέληση του Γενικού Γραμματέα.

Πρέπει να παρακολουθούμε τι ακριβώς είπε ο Γενικός Γραμματέας. Ότι πρέπει να φύγουν τα τουρκικά στρατεύματα, ότι πρέπει να σταματήσουν τα παρεμβατικά δικαιώματα. Ότι πρέπει να υπάρξει ένα σύμφωνο φιλίας και πρότεινε ο ίδιος ένα μηχανισμό παρακολούθησης όλων αυτών. Και έχει σημασία αυτό, γιατί στη διαπραγμάτευση οι Τούρκοι αναγκάστηκαν, υπό την δική μας επιμονή, να εξηγήσουν τι τα θέλουν όλα αυτά. Ο Τσαβούσογλου επί ώρες έλεγε «τα έχω εξηγήσει στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ». Τον ρώτησα τι το θέλετε κ. Τσαβούσογλου το δικαίωμα παρέμβασης; Και στο τέλος είπε «να σας πω τι το θέλω, να μπορεί η Τουρκία να επεμβαίνει όποτε θέλει και όποτε χρειαστεί». Πώς να επεμβαίνει; Στρατιωτικά. 

Αυτές είναι αποκαλύψεις. Και είναι επίσης αποκάλυψη ότι, όταν ο Πρόεδρος Αναστασιάδης επέμενε στον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών να του πει τελικά γιατί είναι τόσο ευέλικτος, όπως περιέγραφε, -και εάν θέλει απλώς μια συμφωνία που να λέει ότι όσον αφορά τον τουρκικό στρατό, η Τουρκία θα είναι ευέλικτη, όσον αφορά τα εγγυητικά δικαιώματα, η Τουρκία θα είναι ευέλικτη, όσον αφορά τις παρεμβάσεις, η Τουρκία θα είναι ευέλικτη -αυτό του έλεγε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, αναγκάστηκε να πει ότι η Τουρκία δεν θέλει να πάρει τα στρατεύματά της από την Κύπρο, δεν θέλει να παραιτηθεί από τα δήθεν παρεμβατικά της δικαιώματα και ότι αυτά πρέπει να διατηρηθούν για 15 χρόνια και μετά να γίνει μια ανασκόπηση, review, κατά πόσο είναι ώριμα τα πράγματα για να φύγει ή όχι.

Ήθελε, δηλαδή, στη νέα κατάσταση πραγμάτων στην Κύπρο να διατηρήσει όλα αυτά τα συμφέροντα και όλες αυτές τις δυνατότητες. Εμείς δεν θέλαμε να επιρρίψουμε ευθύνες σε κανέναν. Πήγαμε εκεί γιατί θέλαμε να λύσουμε το πρόβλημα. Και απόδειξη ότι θέλαμε να λύσουμε το πρόβλημα είναι ότι για όλα τα ζητήματα είχαμε προετοιμάσει όλους τους εταίρους μας με τις συγκεκριμένες προτάσεις που είχαμε και με την υποστήριξη των αντίστοιχων προτάσεων της Κύπρου.

Όμως πήγαμε στη διαπραγμάτευση για το Κυπριακό με μια αρχή, με την οποία φαίνεται ότι ντε φάκτο δεν συμφωνούν όλα τα κόμματα. Ποια είναι αυτή η αρχή; Τα εσωτερικά ζητήματα της Κύπρου, η εσωτερική πτυχή του Κυπριακού δεν αφορά την Ελλάδα. Διότι η Ελλάδα είναι μόνο εγγυήτρια δύναμη, πέρα από συναισθηματισμούς και ιστορικούς δεσμούς. πέρα από το γεγονός ότι όλοι μας πολιτικοποιηθήκαμε στη γενιά μου χάρη και εξαιτίας του Κυπριακού.
  • Η Ελλάδα δεν δικαιούται να παρεμβαίνει στα εσωτερικά της Κύπρου. Και όποτε το επιχείρησε στο παρελθόν, το πλήρωσε ακριβά. Και η Κύπρος και ο Κυπριακός λαός και ο ελληνισμός συνολικά. Κατά συνέπεια, δεν είναι δουλειά της χώρας μας να αξιολογεί τη διαπραγμάτευση των εσωτερικών πτυχών του Κυπριακού. Και αυτό επίμονα το υποστηρίξαμε, διότι η επιδίωξή μας ήταν να κρατήσουμε την Τουρκία μακριά από την εσωτερική πτυχή. Να αναγκάσουμε όλους να αποδεχτούν αυτό που ήθελε ο ΟΗΕ και έκανε ότι η εσωτερική πτυχή του Κυπριακού είναι αντικείμενο διαπραγμάτευσης ανάμεσα στις δυο κοινότητες, στις οποίες ο ένας είναι ο ηγέτης ταυτόχρονα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Δεν ανακατευτήκαμε στην εσωτερική πτυχή.
Και εάν στην ελληνική κυβέρνηση γίνεται κριτική για οποιεσδήποτε συμφωνίες που άλλοι θεωρούν καλές και άλλοι όχι ως προς την εσωτερική πτυχή του Κυπριακού, αντιλαμβάνομαι ότι δεν έχουν να κάνουν κριτική για την πολιτική που ακολουθήσαμε στα ζητήματα εγγύησης και ασφάλειας. Για τον τρόπο που βάλαμε την Ευρωπαϊκή Ένωση στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και για το γεγονός ότι ο ΟΗΕ για πρώτη φορά δήλωσε επίσημα, από τα χείλη του Γενικού Γραμματέα, ότι στο Κυπριακό δεν μπορεί τρίτη χώρα να έχει παρεμβατικά δικαιώματα. Και αυτό είναι ένα μεγάλο βήμα.

Δεν είμαστε στην εποχή που μας κατηγορούσαν ότι δεν θέλαμε λύση. Δεν είμαστε στην εποχή που εθεωρείτο αυτονόητο οι Τούρκοι να διατηρούν αυτά τα «δικαιώματα». Είμαστε πια στην εποχή που ουδείς -πλην Τούρκων- θεωρεί αυτονόητο κάποιος να έχει στρατό σε τρίτη χώρα παρά τη θέλησή της και κάποιος να μπορεί να παρεμβαίνει σε αυτή.

Γι’ αυτό, για να μπορέσουμε να πετύχουμε οτιδήποτε πετύχαμε, την αναβάθμιση αυτών των ζητημάτων, την απαλλαγή του ελληνοκυπριακού στοιχείου από τις ευθύνες και τον πόλεμο ευθυνών που γινόταν στο παρελθόν σε βάρος του, αντιμετωπίσαμε από κοινού με την Κυπριακή Δημοκρατία όλα τα ζητήματα που ήταν ανοιχτά. Είναι ολοφάνερο ότι δεν τελείωσε το Κυπριακό πρόβλημα μετά τη διάσκεψη της Ελβετίας. Είναι ολοφάνερο ότι τα προβλήματα είναι εκεί και μας περιμένουν.

Όμως, η διαπραγματευτική θέση της Κύπρου και της Ελλάδος είναι διαφορετική από ότι πριν από τη Διάσκεψη της Ελβετίας. Και η θεματολογία, η ατζέντα του Κυπριακού είναι διαφορετική. Έχει γίνει αποδεκτό ότι ο πυρήνας του είναι αυτό που είχε ξεχαστεί: οι εγγυήσεις και η ασφάλεια. Θα δούμε τουρκικές προκλήσεις; Πιθανόν. Μη θεωρείτε ότι οι Τούρκοι είναι αήττητοι. Κοιτάξτε με τι ευκολία οι τζιχαντιστές κατέστρεψαν μεγάλο μέρος του τουρκικού μηχανισμού μέσα στην ίδια τη Συρία και τα μεγάλα προβλήματα που έχει η τουρκική στρατιωτική μηχανή εκεί. Δεν υποτιμώ, αλλά ούτε θέλω να υπερτιμώ κανέναν. Πρέπει κανείς να διαμορφώνει τις συμμαχίες του, να έχει την απαιτούμενη στρατηγική, να έχει την κοινή συνεργασία με την Κύπρο.

Γι’ αυτό, την επόμενη Δευτέρα, μετά το Συμβούλιο Εξωτερικών Υποθέσεων των Υπουργών της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις Βρυξέλλες, θα βρεθεί η ελληνική αντιπροσωπεία που ήταν στην Ελβετία -πιο λίγοι βέβαια- στην Κύπρο, για να κουβεντιάσουμε το πώς θα πρέπει να συνεχίσουμε και να επιδιώκουμε τη λύση του Κυπριακού. Πώς θα αξιοποιήσουμε τις σημερινές νέες δυνατότητες, αλλά και τα προβλήματα που ανακύπτουν, να συζητήσουμε για την τελωνειακή ένωση και για την ευρωπαϊκή πολιτική απέναντι στην Τουρκία και να διαμορφώσουμε μια κοινή γραμμή πλεύσης μαζί με την Κυπριακή Δημοκρατία.

Να συζητήσουμε πώς θα αξιοποιηθούν οι νέες δυνατότητες που έχουμε για τη δημόσια διπλωματία και την επιδίωξη να έχουμε υψηλές επαφές παντού στον κόσμο και να εξηγήσουμε τι πραγματικά συνέβη, ώστε με συγκεκριμένη την αλήθεια, γιατί η αλήθεια είναι πάντα συγκεκριμένη, να δυναμώσουμε το μέτωπο των δυνάμεων και από πλευράς μας, αλλά και διεθνώς, που επιδιώκουν μια δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού. Δηλαδή μια λύση χωρίς στρατεύματα κατοχής, χωρίς συνθήκες εγγυήσεων τρίτων, με το Κυπριακό λαό να αποφασίζει ο ίδιος. Και όταν λέω ο κυπριακός λαός να αποφασίζει ο ίδιος, εννοώ τις δυο κοινότητες και τις τρεις μειονότητες.
  • Η Ελλάδα υπερασπίστηκε στα 2,5 χρόνια των διαπραγματεύσεων τα δικαιώματα της τουρκοκυπριακής κοινότητας να νιώσει όσο το δυνατόν περισσότερο ότι το μέλλον της είναι σε αυτό το νησί, στη Μεγαλόνησο. Διότι και οι Τουρκοκύπριοι είναι αυτοί που υπέστησαν τη μπότα του τουρκικού στρατού και οι μισοί από αυτούς αναγκάστηκαν να καταφύγουν στο εξωτερικό. Να δώσουμε το μέγιστο αίσθημα ασφάλειας σε όλο τον Κυπριακό λαό και βεβαίως στους Ελληνοκύπριους. Αλλά να αποκαταστήσουμε και τα δικαιώματα των τριών μικρών μειονοτήτων, που είναι καθήκον μας να τα λαμβάνουμε επίσης υπόψη στην ίδια την Κύπρο.
Και να σας θυμίσω και κάτι. Στο μέλλον, στην Κύπρο -και το είπα στο Γενικό Γραμματέα- μπορεί να υπάρξουν και πολίτες που να θέλουν να ονομάζονται μόνο Κύπριοι. Έχουμε δει ανάλογες νομικές υποθέσεις στη Βοσνία. Θα πρέπει και σε αυτό να είμαστε προσεκτικοί, διότι η δημοκρατία στην Κύπρο πρέπει να είναι δημοκρατία των κοινοτήτων, αλλά και δημοκρατία των πολιτών που έχουν τα δικά τους ατομικά συμφέροντα. Ευχαριστώ πολύ.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Τη στιγμή που ο ίδιος ο τούρκος ΥΠΕΞ, Mevlut Cavusoglu, παραδέχεται δημοσίως ότι στόχος της Τουρκίας ήταν η διατήρηση του «δεσμού» με την Κύπρο μέσω των Εγγυήσεων και της παραμονής τουρκικού στρατού στο νησί, το τουρκικό ΥΠΕΞ με ανακοίνωσή του νωρίς το πρωί επιχειρεί να απαντήσει στις δηλώσεις του Νίκου Κοτζιά που επέρριψε την ευθύνη για το αδιέξοδο στην Τουρκία.

Ως «απολύτως απαράδεκτες» απορρίπτει το τουρκικό ΥΠΕΞ τις δηλώσεις του έλληνα υπουργού Νίκου Κοτζιά, που αποκαλύπτοντας το παρασκήνιο της Διάσκεψης του Κραν Μοντανά επέρριψε τις ευθύνες για την αποτυχία της Διάσκεψης στην τουρκική πλευρά.

Με ανακοίνωση του εκπροσώπου του τουρκικού ΥΠΕΞ, Huseyin Muftuoglu, επισημαίνεται ότι η Τουρκία συμμετείχε στη Διάσκεψη με καλή θέληση και εποικοδομητική διάθεση από την πρώτη στιγμή με στόχο την εξεύρεση δίκαιης και βιώσιμης συνολικής λύσης του Κυπριακού. «Όλοι οι συμμετέχοντες γνωρίζουν ποιος ήταν και ποιος δεν ήταν εποικοδομητικός», αναφέρει η ανακοίνωση.

«Δεν μας προκαλεί έκπληξη ότι ο κ. Κοτζιάς προβάλλει αστήρικτους ισχυρισμούς και κάνει blame game. Εκείνοι που γνωρίζουν ότι η προσέγγισή τους είναι μη εποικοδομητική και παντελώς στερούμενη πνεύματος συμβιβασμού, ρέπουν στην προβολή αστήρικτων και ψευδών ισχυρισμών, ώστε να είναι σε θέση να κατηγορήσουν εκείνους που έδειξαν καλή πιστή και εποικοδομητική στάση. Ως υπεύθυνος για την αδυναμία της Διάσκεψης να παράξει αποτελέσματα είτε στην Γενεύη είτε στο Κραν Μοντανά, οι ανωφελείς προσπάθειες του κ. Κοτζιά να επιρρίψουν την ευθύνη στην Τουρκία, είναι ουσιαστικά μια προσπάθεια αλλοίωσης του γεγονότος ότι οι συνομιλίες απέτυχαν λόγω της έλλειψης καλής πίστης και πολιτικής βούλησης από τη δική του πλευρά και την πλευρά των ελληνοκυπρίων. Καλούμε τον κ. Κοτζιά να λειτουργεί υπεύθυνα τουλάχιστον από δω και πέρα».

Βεβαίως οι δηλώσεις του ιδίου του τούρκου υπουργού εξωτερικών Mevlut Cavusoglu χθες ήταν αποκαλυπτικές των «αγαθών προθέσεων και της «εποικοδομητικής στάσης» της Τουρκίας στο Κραν Μοντανά.

Ο κ. Cavusoglu δήλωσε εκτός των άλλων: «η ε/κ πλευρά είχε μια επιθυμία, ένα κριτήριο, να παραμείνουν στο νησί μηδέν στρατιώτες. Δηλαδή, η τελική απόσυρση του τουρκικού στρατού. Θα τελείωναν οι τουρκικές εγγυήσεις και η Τουρκία δεν θα διέθετε το δικαίωμα της επέμβασης. Θα αποκοβόντουσαν ολοκληρωτικά τα δεσμά της Τουρκίας με την Κύπρο. Αυτό επιθυμούσαν. Δεν είναι δυνατόν να αποδεχθούμε μια τέτοιου είδους ανόητη πρόταση».

Με τις δηλώσεις του αυτές, ο κ. Cavusoglu ουσιαστικά απαντά και σε όσους τις τελευταίες ημέρες επεδίωξαν το «αυτομαστίγωμα» και επιχείρησαν να εξωραΐσουν την τουρκική στάση στις συνομιλίες, καθώς τίθεται το ερώτημα αν υπάρχει πολιτική δύναμη ή φορέας στην Ελλάδα και στην Κύπρο που θα δέχονταν την με οποιοδήποτε τρόπο διατήρηση των Εγγυήσεων και των παρεμβατικών δικαιωμάτων, καθώς και την εσαεί διατήρηση τουρκικής στρατιωτικής δύναμης στο νησί.

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

10 Ιουλ 2017


Οι ηγεσίες έρχονται και παρέρχονται, αλλά το συλλογικό πνεύμα που εκφράζουν αλλάζει σπάνια, ελάχιστα και με εξαιρετικά βραδείς ρυθμούς. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του προαναφερθέντος, ο «τουρκισμός».

Τώρα, που προσπεράστηκε η παγίδα που είχε στηθεί για την Κύπρο μας στις πρόσφατες διαπραγματεύσεις για την «επίλυση» του προβλήματος της εισβολής και της κατοχής τμήματος της νήσου από την Τουρκία, ο πρόεδρος Ερντογάν αποκαλύπτει τις αληθινές προθέσεις του για το νησί.

Από το Αμβούργο, όπου βρισκόταν ως συμμετέχων στη Σύνοδο του G20, εξέφρασε την απογοήτευσή του για το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό. Ενώ ακόμα και όσοι αρέσκονται να επικρίνουν την ελληνική και την ελληνοκυπριακή πλευρά αναγνωρίζουν ότι την ευθύνη για το ατελέσφορο των διαπραγματεύσεων φέρει η Τουρκία, ο Ερντογάν κατηγόρησε τον Ελληνισμό για την έκβαση των συνομιλιών και απείλησε με τα ακόλουθα εξωφρενικά: «Θα αρχίσουμε να σκεφτόμαστε ένα σχέδιο Β' και Γ'. Θα το εξετάσουμε και θα κοινοποιήσουμε τα συμπεράσματά μας με τους αποδέκτες του»!

Η Τουρκία δεν καταλαβαίνει καμία γλώσσα εκτός από εκείνη της δυνάμεως. Δικαιοσύνη, διεθνείς σχέσεις, ανθρωπισμός, ελευθερία, αξιοπρέπεια και αυτοδιάθεση των λαών είναι λέξεις και φράσεις κενές περιεχομένου. Όταν Τούρκοι αξιωματούχοι ακούν οποιονδήποτε από τη διεθνή κοινότητα να επικαλείται όλα τα παραπάνω «μόνα» τους, δίχως να τα συνοδεύει πειστική απειλή χρήσης βίας ή η πεποίθηση ότι όποιος τα διατυπώνει είναι ισχυρός, τότε αντιδρούν καγχάζοντας και η επιθετική και αρπακτική τους διάθεση πολλαπλασιάζεται.

Αυτές οι εκτιμήσεις για την Τουρκία και τον εθνικό, πολιτικό, κοινωνικό και... συναισθηματικό προσανατολισμό του συμπλόκου των δυνάμεων που την ελέγχουν δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένα συμπέρασμα από τη διαχρονική συμπεριφορά της χώρας.

Ο Ελληνισμός, για να βρει λύση για το Κυπριακό, δεν χρειάζεται να επιδίδεται σε καλοπιάσματα του βάρβαρου θύτη ευελπιστώντας στον εξευμενισμό του. Απλά πρέπει να επιδιώξει να γίνει κατά πολύ ισχυρότερος από την Τουρκία και να περιμένει υπομονετικά για την κατάλληλη στιγμή.

Όλα τα υπόλοιπα είναι περιττά και εξαιρετικά επικίνδυνες αυταπάτες.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

8 Ιουλ 2017


Το άγνωστο παρασκήνιο της Διάσκεψης για το Κυπριακό στο Κραν Μοντανά της Ελβετίας που οδηγήθηκε σε ναυάγιο αποκαλύπτει το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών με μια ανακοίνωση-απάντηση των ισχυρισμών της τουρκικής και τουρκοκυπριακής πλευράς που επιχείρησαν να ρίξουν την ευθύνη στον Ελληνα υπουργό Νίκο Κοτζιά.

Το υπουργείο Εξωτερικών κατηγορεί ανοιχτά την Άγκυρα ότι τορπίλισε την διαδικασία και έχει την αποκλειστική ευθύνη για το "ναυάγιο". Στην ανακοίνωση τονίζεται συγκεκριμένα ότι, "η Τουρκία, όπως εγκατέλειψε την πρώτη Διάσκεψη της Γενεύης, έτσι τίναξε στον αέρα και τη δεύτερη" και επισημαίνεται πως: "Όταν ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ δήλωσε την πρόθεσή του να αποτυπώσει εγγράφως τις συγκλίσεις που είχαν επιτευχθεί, αυτό δεν κατέστη δυνατό διότι όταν ήρθε η στιγμή της κρίσης για τη Διάσκεψη, η Τουρκία καθέτως αρνήθηκε να επιτρέψει τη γραπτή καταγραφή σειράς υποσχέσεων που είχε κάνει στον Γενικό Γραμματέα.

Ολόκληρη η ανακοίνωση του ΥΠΕΞ:

Η Ελλάδα προσήλθε στη Διάσκεψη στο Κρανς Μοντάνα αποφασισμένη να συμβάλει με όλους τους δυνατούς τρόπους στη λύση του Κυπριακού και με την ελπίδα ότι όλοι θα ενεργήσουν σε μια τέτοια κατεύθυνση.

Όμως, η συμπεριφορά της Τουρκίας διέψευσε όλους όσους είχαν ελπίσει ότι κάτι θα άλλαζε στη στάση της. Η Τουρκία, όπως εγκατέλειψε την πρώτη Διάσκεψη της Γενεύης, έτσι τίναξε στον αέρα και τη δεύτερη.

Η Τουρκία οδήγησε τη διάσκεψη του Κρανς Μοντάνα σε αδιέξοδο. Χαρακτηριστικότατο γεγονός αυτής της στάσης της ήταν η αποκαλυπτική συμπεριφορά της κατά τη διάρκεια του δείπνου της 6ης Ιουλίου, όταν ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ δήλωσε την πρόθεσή του να αποτυπώσει εγγράφως τις συγκλίσεις που είχαν επιτευχθεί. Στόχος του ήταν να διαμορφώσει ένα πλαίσιο συμφωνίας, προκειμένου να συνεχιστούν και με τη σύμφωνη γνώμη της Ελλάδας, οι καταληκτικές διαπραγματεύσεις στη Νέα Υόρκη. Κάτι τέτοιο δεν κατέστη δυνατό διότι όταν ήρθε η στιγμή της κρίσης για τη Διάσκεψη, η Τουρκία καθέτως αρνήθηκε να επιτρέψει τη γραπτή καταγραφή σειράς υποσχέσεων που είχε κάνει στον Γενικό Γραμματέα.

Χαρακτηριστικά, η τουρκική πλευρά αρνήθηκε κατηγορηματικά να αποδεχθεί την κατάργηση των ανύπαρκτων παρεμβατικών «δικαιωμάτων» που επικαλείται. Κατάργηση που λίγο πριν, σε διμερή της συνάντηση με τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, είχε αφήσει να εννοηθεί ότι θα αποδεχόταν στο δείπνο που ακολουθούσε. Και αυτό διότι γνώριζε ότι όλοι οι συμμετέχοντες πέραν της Τουρκίας και των Τουρκοκυπρίων απαιτούσαν την κατάργηση τους.

Θυμίζουμε, ότι τρεις μέρες πριν, ο Τούρκος Υπουργός Εξωτερικών είχε ωμά αποκαλύψει τη θέση της Τουρκίας σύμφωνα με την οποία η Άγκυρα «χρειάζεται τα δικαιώματα αυτά προκειμένου να μπορεί να επεμβαίνει σε όλη την Κύπρο, όποτε η ίδια το κρίνει σκόπιμο».

Η τουρκική πλευρά, αποκάλυψε, επίσης, κατά τη διάρκεια του δείπνου της 6ης Ιουλίου ότι θέλει να συνεχίσει τις παραβιάσεις στο όνομα της Συνθήκης Εγγυήσεων, να διασφαλίσει και να διαιωνίσει τη στρατιωτική της παρουσία στην Κύπρο. Και όλα αυτά, παρά τις αντίθετες υποσχέσεις που είχε δώσει στον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ το απόγευμα της Πέμπτης 6ης Ιουλίου. Υποσχέσεις που εκ των υστέρων αποκαλύπτονται ως προσπάθεια δημιουργίας εσφαλμένων εντυπώσεων ότι ήταν δήθεν διατεθειμένη να διαπραγματευτεί. Όμως το ψέμα έχει πάντα κοντά ποδάρια και η αλήθεια βρίσκει πάντα δρόμο να αποκαλύπτεται.

Μόλις η Τουρκία βρέθηκε ενώπιον της πρότασης του Γενικού Γραμματέα για δεσμευτική γραπτή καταγραφή των εν δυνάμει συμβιβασμών, αναγκάστηκε να αποκαλύψει και παραδεχτεί τις πραγματικές θέσεις και προθέσεις της. Αποδείχτηκε ότι καθ' όλη τη διάρκεια των πολυμερών διαπραγματεύσεων, δεν είχε καμιά πρόθεση να συμβιβαστεί. Επιπλέον αποδείχτηκε ότι με τη στάση της επεδίωκε να εξαπατήσει τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ. Αμέσως μετά από αυτές τις αποκαλυπτικές εξελίξεις ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ αναγκάστηκε να κηρύξει, άνευ κάθε χρονοτριβής, το τέλος της Διασκέψεως.

Η Διάσκεψη, λοιπόν, τελείωσε με την αποκάλυψη/επιβεβαίωση των πραγματικών προθέσεων της Τουρκίας που στρέφονται ενάντια στο διεθνές δίκαιο και τις αποφάσεις του ΟΗΕ.

Η Ελλάδα, επαναλαμβάνουμε, θα συνεχίσει να εργάζεται ανυποχώρητα με όλα τα μέσα που διαθέτει, για μία δίκαιη και βιώσιμη λύση του Κυπριακού σε στενή συνεργασία με την Κυπριακή Δημοκρατία, τον ΟΗΕ και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Καλεί δε, όλα τα μέρη της Διάσκεψης να δείξουν υπευθυνότητα, σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και αυτοσυγκράτηση.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου