Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Ιαν 2018


Tου Κώστα Μελά

Ο αβάσιμος γερμανικός μεγαλοϊδεατισμός, εκδοχή του οποίου είναι η στρατηγική Σόιμπλε, αποδεικνύεται από τους μη ρεαλιστικούς στόχους του Βερολίνου και στους δύο Παγκόσμιους Πολέμους. Ακόμα και εάν η Γερμανία νικούσε στο πολεμικό πεδίο, θα είχε απόλυτη αδυναμία, έχοντας πληθυσμό 60-70 εκατομμύρια, να μπορέσει να επιβληθεί πολιτικά και οικονομικά σε ευρωπαϊκούς πληθυσμούς αναπτυγμένων εθνικών κρατών μεγέθους 450-500 εκατομμυρίων.

Η αφέλεια των γερμανικών πολιτικών ηγεσιών εδραζόταν στο δόγμα ότι φθάνει να κερδίσει τον πόλεμο και όλες οι χώρες θα ήταν έτοιμες να δεχθούν την γερμανική κυριαρχία. Επί της ουσίας, τα σχέδια των γερμανικών πολιτικών ελίτ στερούνταν ρεαλισμού και αντίληψης της πραγματικότητας. Ο τρόπος που ονειρεύονταν να επιβληθούν στους ευρωπαϊκούς λαούς δεν θα ήταν αποτελεσματικός ούτε για υποανάπτυκτες χώρες της Αφρικής.

Αν έχουμε αντιληφθεί την ουσία του σχεδίου Σόιμπλε, το πρόβλημα που ανακύπτει είναι ο τρόπος αντιμετώπισής του. Εδώ τα πράγματα δυσκολεύουν. Γίνονται περισσότερο περίπλοκα, αλλά και ενδιαφέροντα. Αποκτούν πρόσθετο ενδιαφέρον, διότι συνδέονται άμεσα με το υπάρχον μόρφωμα της ΕΕ και σαφέστατα με την προοπτική του.

Γερμανική και ευρωπαϊκή ενοποίηση

Κατά την υπογραφή της «Συνθήκης 4+2» (3-10-1990) για την επανένωση των δύο Γερμανιών, ο τότε καγκελάριος Χέλμουτ Κολ διακήρυξε την προσήλωση της Γερμανίας στον στόχο των «Ηνωμένων Πολιτειών της Ευρώπης». Μια δεκαετία αργότερα την επαναβεβαίωσε ο τότε υπουργός Εξωτερικών Γιόσκα Φίσερ κατά τη διάρκεια της ομιλίας του στο πανεπιστήμιο Humboldt του Βερολίνου (12-5-2000). Η θέση του Κολ, όμως, ότι η γερμανική και η ευρωπαϊκή ενοποίηση αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου νομίσματος έχει τεθεί για τα καλά στα αζήτητα.

Η Γερμανία αυτή την στιγμή κατέχει περισσότερο από το ένα τέταρτο του πλούτου της Ευρωζώνης, αλλά δυσκολεύεται να χειριστεί τον ηγεμονικό ρόλο που έχει αποκτήσει. Αυτό που διαφαίνεται με σχετική ακρίβεια, είναι ότι υπάρχουν χώρες-μέλη που δεν χωρούν στο σχέδιο Σόιμπλε, σε μια ένωση υπό την απόλυτη κυριαρχία της Γερμανίας.

Η Βρετανία είναι η πρώτη και ισχυρή χώρα που βρίσκεται σε αυτήν τη κατηγορία. Έπονται οι τρεις χώρες της Μεσογείου: Ισπανία, Πορτογαλία και Ελλάδα. Οι γνωστές προτάσεις του Σόιμπλε προς την Ελλάδα για “προσωρινή” αποχώρηση από την Ευρωζώνη αποτελούν αποχρώσες ενδείξεις της συγκεκριμένης άποψης. Η Κύπρος και η Μάλτα, όπως είναι λογικό, δεν λαμβάνονται σοβαρά υπόψη. Η αποχώρηση της Βρετανίας από την ΕΕ φαίνεται ότι εξυπηρετεί τα σχέδια του Σόιμπλε και της παρέας του.

Ανατροπή της ισορροπίας

Με την γερμανική ενοποίηση χάθηκε ένα στοιχείο-κλειδί της ευρωπαϊκής δυναμικής, που ήταν βασισμένη στην ισορροπία μεταξύ των μεγαλύτερων κρατών-μελών, της Δυτικής Γερμανίας, της Γαλλίας, της Βρετανίας και της Ιταλίας. Δεν αποτελεί σύμπτωση ότι με την γερμανική ενοποίηση, το ενδιαφέρον της Βρετανίας για την ΕΕ συρρικνώθηκε. Και με την απόσυρση της Βρετανίας, η ισορροπία δυνάμεων ανετράπη ακόμη περισσότερο.

Με βάση τα αποτελέσματα, η μέχρι πρόσφατα τακτική της Γαλλίας για πολιτικό έλεγχο της οικονομικής ισχύος της Γερμανίας μέσω δημιουργίας διαφόρων γραφειοκρατικών μηχανισμών και θεσμών (από την Κοινή Αγροτική Πολιτική μέχρι την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα) έχει αποτύχει. Η γερμανική οικονομική ισχύς έχει μετατραπεί και σε πολιτική ισχύ.

Έχει δημιουργήσει θεσμικό πλαίσιο που την εξυπηρετεί. Έχει συνάψει συμμαχίες προθύμων χωρών-μελών που την ακολουθούν. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την αποδυνάμωση των άλλων μεγάλων χωρών-μελών (Γαλλία και Ιταλία), οι οποίες διστάζουν ή αδυνατούν να προβάλλουν σοβαρές αντιστάσεις.

Ο λόγος είναι ένας και μοναδικός: φοβούνται τη «νομιμοποιημένη» ανάδυση ενός ανεξέλεγκτου γερμανικού επιθετικού εθνικισμού, μέσω της αποδυνάμωσης, ίσως τελικά και διάλυσης της Ευρωζώνης και της ΕΕ. Η αντιμετώπιση του γερμανικού επιθετικού εθνικισμού είναι σχεδόν αδύνατη από κάθε χώρα-μέλος ξεχωριστά. Η άμεση αντιπαράθεση οποιουδήποτε άλλου εθνικισμού είναι ατελέσφορη.

Ελλάδα και Γερμανία

Εδώ εντάσσεται και η ανιστόρητη αντίληψη της αποχώρησης της Ελλάδας από την ΕΕ ως στρατηγική επιλογή, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε την πληθώρα των προβλημάτων μόνοι μας. Είναι φαντασίωση η άποψη ότι η αποχώρηση της χώρας από την ΕΕ θα σταματήσει με μαγικό τρόπο την εκδήλωση των υπαρχόντων εθνικισμών εντός ΕΕ, οι οποίοι λαμβάνουν διάφορες μορφές (από οικονομική μέχρι γεωπολιτική).

Εξάλλου, η Ελλάδα έχει πικρή πείρα από την εχθρότητα της Γερμανίας από την περίοδο του χαμένου πολέμου του 1897. Τότε, είχε σαφώς υποκινήσει την Τουρκία, προκειμένου να ικανοποιηθούν τα γερμανικά συμφέροντα (μεταξύ άλλων και οι Γερμανοί ομολογιούχοι) με την επιβολή στη συνέχεια του Διεθνούς Οικονομικού Ελέγχου.

Ο οικονομικός έλεγχος συσχετίσθηκε πολύ νωρίς από τους μελετητές της εποχής με τα αίτια εκείνου του πολέμου. Θεωρήθηκε, δηλαδή, ότι η Γερμανία, προεξοφλώντας την ελληνική ήττα, εξώθησε σε πόλεμο (την Ελλάδα έμμεσα με πράκτορες, την Τουρκία άμεσα) για να εξαναγκαστεί η Ελλάδα να δεχτεί τον έλεγχο. «Ως εκρίθη η μάχη του Δομοκού, η Γερμανία ήρξατο να ομιλή περί ελέγχου» γράφει ο Α. Ανδρεάδης (Ιστορία του Ελληνικού Έθνους, Τόμος ΙΔ).

Παράλληλα δείχνει, επίσης, αυτό που γνωρίζουν πολύ καλά οι Γερμανοί: ότι δεν μπορεί να υπάρξει ΕΕ χωρίς την Γερμανία. Η Γερμανία αυτή την στιγμή κατέχει περισσότερο από το ένα τέταρτο του πλούτου της Ευρωζώνης. Ταυτοχρόνως, αρκετά κράτη-μέλη κυρίως της βόρειας κα κεντρικής Ευρώπης έχουν δεθεί ποικιλότροπα στον γερμανικό πυρήνα ισχύος.

Ο ευρωπαϊκός Νότος ως αντίβαρο

Όλες οι σκέψεις για συνεργασία των χωρών του ευρωπαϊκού Νότου προσκρούουν κατ’ αρχάς στη ισχύ της Γερμανίας. Ουσιαστικά, χωρίς την Γερμανία είναι πρακτικά αδύνατον να υπάρξει Ενωμένη Ευρώπη που να έχει ρόλο στα διεθνώς τεκταινόμενα, είτε αυτά είναι οικονομικά είτε γεωπολιτικά. Χωρίς τη Γερμανία, ο ευρωπαϊκός Νότος δεν μπορεί να λειτουργήσει σε καθεστώς «συνεργασίας και συνεννόησης» με την υπόλοιπη -καθοδηγούμενη από την Γερμανία- Ευρώπη.

Είναι τουλάχιστον αφελές και άστοχο να υποστηρίζεται ότι η σημερινή Γαλλία θέλει και μπορεί να παίξει το ρόλο του εναλλακτικού πόλου ισχύος έναντι της Γερμανίας. Αυτό θα σήμαινε, κατ’ αρχάς, πλήρη ανατροπή της μέχρι σήμερα ακολουθούμενης στρατηγικής από τη μεριά της Γαλλίας.

Αυτό μόνο η Λεπέν το υποστηρίζει και συνεπώς το καθιστά περισσότερο δύσκολο με την πόλωση που δημιουργεί στο εσωτερικό της Γαλλίας. Ανατροπές στρατηγικής αυτού του βεληνεκούς αποτελούν ιστορικές αποφάσεις και συμβαίνουν στην πολιτική όταν ο αντίπαλος λάβει, απολύτως, την ξεκάθαρη μορφή του εχθρού.

Συγχρόνως, δεν είναι καθόλου βέβαιο ότι τα συμφέροντα των χωρών του Νότου ταυτίζονται και ότι αυτές οι χώρες-μέλη είναι έτοιμες να προχωρήσουν σε αμοιβαιοποίηση των διαφορετικών βαρών που υπάρχουν για κάθε ξεχωριστή χώρα-μέλος. Δεν είναι καθόλου βέβαιο πως οι νοτιοευρωπαϊκές χώρες είναι διατεθειμένες να διασαλεύσουν τις σχέσεις τους με την ισχυρή Γερμανία.

Αυταπάτη και απάτη

Όλες αυτές οι σκέψεις ένα στόχο μπορούν να έχουν: να αμβλύνουν ορισμένες από τις εκφάνσεις της ασκούμενης γερμανικής κυριαρχίας στον οικονομικό τομέα. Αλλά κι αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο, διότι προϋποθέτει αλλαγές στις βασικές συνθήκες δημιουργίας της ΕΕ.

Διακηρύξεις του τύπου ότι χρειάζεται «νέο κοινωνικό συμβόλαιο για τους ευρωπαϊκούς λαούς» και μάλιστα όταν γίνονται από πλήρως υποταγμένες ευρωπαϊκές κυβερνήσεις προκαλούν μειδιάματα. Αντανακλούν εμφανή αδυναμία πρόσληψης της σημερινής πραγματικότητας. Διαμορφώνεται ήδη ένα «νέο κοινωνικό συμβόλαιο», το οποίο δεν έχει λάβει υπόψη του καθόλου τις μελαγχολικές κενολογίες αυτού του είδους. Φθάνει να κοιτάξει κανείς τον εκλογικό χάρτη των ευρωπαϊκών χωρών.

Η συνέχιση της αυταπάτης τελικά θα μετατραπεί σε απάτη, για να μην πούμε ότι κάθε αυταπάτη είναι και απάτη. Τελικά φοβούμαι ότι ο απόλυτος εγκλωβισμός των ευρωπαϊκών χωρών στο πείραμα της ΕΕ και της Ευρωζώνης μπορεί να σπάσει μόνο «με ένα πάταγο και όχι με ένα λυγμό». Κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει από τις σκοτεινές, αλλά τόσο εμφανείς κινήσεις της ανθρώπινης ιστορίας.

SLPress


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



17 Ιαν 2018


Γράφει ο Κώστας Μελάς

Μπορεί ο Σόιμπλε να εγκατάλειψε το υπουργείο Οικονομικών για να μετακομίσει στην προεδρία του γερμανικού Κοινοβουλίου, αλλά το πνεύμα του συνεχίζει να επικαθορίζει σε μεγάλο βαθμό τον τρόπο που όχι μόνο οι Χριστιανοδημοκράτες, αλλά και συνολικά το Βερολίνο προσεγγίζει το ελληνικό πρόβλημα. Αξίζει να εστιάσουμε σε τρία ψεύδη που ο άλλοτε άρχοντας του Eurogroup μετέτρεψε στο μυαλό πολλών-πολλών Γερμανών, αλλά και άλλων Ευρωπαίων σε αναμφισβήτητες «αλήθειες».

Ψεύδος Νο 1

«Η Ελλάδα δεν θα έχει κανένα πρόβλημα με την εξυπηρέτηση του χρέους της τα επόμενα δέκα χρόνια» δήλωσε ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών στο 26ο Ευρωπαϊκό Τραπεζικό Συνέδριο της Φρανκφούρτης.

Ουδέν ψευδέστερον. Οι ανάγκες εξυπηρέτησης και αναχρηματοδότησης του χρέους το 2019 –πρώτος χρόνος μετά τη λήξη του 3ου μνημονίου– είναι περίπου 20 δισ. ευρώ (10,5 δισ. ευρώ ομόλογα, 3,5 δισ. ευρώ δάνεια, 6 δισ. ευρώ τόκοι).

Ακόμη και εάν επιτύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% θα καλύψει μόνο την πληρωμή τόκων. Για να ανταποκριθεί η κυβέρνηση στις συνολικές δανειακές ανάγκες της πρέπει να είναι σε θέση να αντλήσει 12-14 δισ. ευρώ με χαμηλό επιτόκιο, στο ίδιο περίπου επίπεδο με το επιτόκιο των ομολόγων που χρειάζεται να αντικατασταθούν, δηλαδή περίπου 4,5%.

Οι ίδιες ανάγκες θα υπάρχουν και τα επόμενα έτη μέχρι το 2048. Ας μείνουμε, όμως, στη δεκαετία που αναφέρει ο Σόιμπλε. Από το 2022, που λήγει η περίοδος χάριτος για τη μη καταβολή τόκων σε σειρά δανείων, ούτε το πρωτογενές πλεόνασμα του 3,5% είναι αρκετό για την αποπληρωμή τους. Σύμφωνα με έγκυρους υπολογισμούς οι πληρωμές τόκων αυξάνονται σημαντικότατα την περίοδο 2021-2026 (Πίνακας 1).

Πίνακας 1.
Έτος Χρεολύσια Τόκοι
2021 7,169
10,956
2022 8,873
24,489
2023 11,186
17,551
2024 10,864
13,641
2025 8,795
9,030
2026 8,569
8,642

Ψεύδος Νο 2

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών θεωρεί επίσης ότι οι Έλληνες «ζουν πάνω από τις δυνατότητές τους. Έχουν σε σχέση με το ΑΕΠ τους σημαντικά υψηλότερες κοινωνικές παροχές και συντάξεις από ό,τι για παράδειγμα οι Γερμανοί πολίτες».

Η πρώτη εύκολη απάντηση δίνεται από τα  πρόσφατα στοιχεία της Eurostat. Σε συνθήκες φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού ζει το 35,7% των κατοίκων στην Ελλάδα (3,8 εκατομμύρια άτομα). Στο σύνολο της ΕΕ το αντίστοιχο κατά μέσο όρο είναι 23,7%, σύμφωνα με τα στοιχεία για το 2015 που έδωσε αυτές τις ημέρες στη δημοσιότητα η Eurostat.

Κατά τα κριτήρια της Eurostat, ένας άνθρωπος βρίσκεται σε κατάσταση φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού όταν αντιμετωπίζει μία ή περισσότερες από τις παρακάτω προβληματικές καταστάσεις:
  • είτε θεωρείται φτωχός (δηλαδή έχει εισοδήματα μικρότερα του 60% του μέσου εθνικού εισοδήματος)
  • είτε ζει σε κατάσταση ένδειας (δηλαδή στερείται βασικά καταναλωτικά αγαθά ή αδυνατεί να ανταπεξέλθει σε στοιχειώδεις οικονομικές υποχρεώσεις)
  • είτε ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας (δηλαδή σε οικογένεια που κανένα μέλος της δεν έχει «κανονική δουλειά»).
Ως προς την Ελλάδα, σε συνθήκες φτώχειας βρίσκεται το 21,4% του πληθυσμού, σε συνθήκες ένδειας το 22,2%, ενώ ζει σε οικογένεια αντιμέτωπη με τον κίνδυνο της ανεργίας το 16,8% του πληθυσμού. Τα αντίστοιχα μέσα ποσοστά στην ΕΕ είναι 17,3%, 8,1% και 10,5%.

Ψεύδος Νο 3

«Αυτό το οποίο δεν γίνεται είναι ότι η Ελλάδα δεν εφαρμόζει τις μεταρρυθμίσεις στη δημόσια διοίκηση, στα εργασιακά και τους κανόνες οι οποίοι διέπουν την αγορά της, όλες όσες (μεταρρυθμίσεις) δηλαδή συμβάλουν στην ανάπτυξη (της ελληνικής οικονομίας) και για τις οποίες έχει δεσμευτεί για ίδιο το συμφέρον της» είπε ο Σόιμπλε.

Η Ελλάδα είναι η πρώτη χώρα παγκοσμίως, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ, στις μεταρρυθμίσεις. Άλλωστε, για να δίνονται τα δάνεια από τους δανειστές βασική προϋπόθεση είναι η εφαρμογή των μεταρρυθμίσεων. Το πρόβλημα εδώ είναι διπλό: αρκετές μεταρρυθμίσεις είναι εντελώς σε λανθασμένη κατεύθυνση, δεδομένου ότι δεν συμβάλλουν καθόλου στην μεγέθυνση της οικονομίας. Παράλληλα, δεν είναι δυνατόν να αποδώσουν από μόνες τους και όποιες μεταρρυθμίσεις βρίσκονται σε σωστή κατεύθυνση, χωρίς τις απαιτούμενες υποβοηθητικές πολιτικές ανάπτυξης από τη μεριά της ζήτησης.

Η ακολουθούμενη οικονομική πολιτική βίαιης συρρίκνωσης του ΑΕΠ διογκώνει τις κοινωνικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ, παρότι αυτές έχουν μειωθεί συντριπτικά σε απόλυτα νούμερα. Υπενθυμίζουμε ότι το 1ο Μνημόνιο υπολόγιζε ύφεση (συρρίκνωση του ΑΕΠ) περίπου 7% για δύο χρόνια. Έχουμε υπερβεί το 25%!

Συντάξεις, προνοιακά επιδόματα, επιχορηγήσεις διαφόρων φορέων έχουν υποστεί συρρίκνωση που αγγίζει και το 50%, με αποτέλεσμα τα στοιχεία που αναφέρονται παραπάνω. Αν συνεχιστεί η παραπάνω οικονομική πολιτική η συρρίκνωση θα συνεχιστεί με αποτέλεσμα το επίπεδο ευημερίας των Ελλήνων να κατρακυλήσει στα βαλκανικά επίπεδα.

SLPress


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



15 Ιαν 2018


Η γερμανική εβδομαδιαία εφημερίδα Der Freitag κάνει μια αναλυτική αναφορά στην κατάσταση στην Ελλάδα επικρίνοντας την πολιτική δημοσιονομικής λιτότητας του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε. "Η βοήθεια προς την Ελλάδα είχε ως πρωταρχικό στόχο τη σωτηρία των γερμανικών, γαλλικών και άλλων ευρωπαϊκών τραπεζών που τα θαλάσσωσαν με ελληνικά κρατικά ομόλογα" γράφει, "κι αφού το κατάφεραν συνέχισαν επιβάλλοντας σκληρή πολιτική λιτότητας στους οφειλέτες. Τελικά οι σκληροπυρηνικοί στο Eurogroup, όπως ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν και να αποδεχθούν ελάφρυνση του χρέους", γράφει η εφημερίδα και αναδημοσιεύει η Deutsche Welle

H εφημερίδα χαρακτηρίζει την πολιτική λιτότητας ως "σκέτο ψέμα" (...) "όταν το πρόγραμμα λιτότητας ολοκληρωθεί, τότε οι δανειστές θα το χαιρετίσουν ως επιτυχία", σημειώνει. "Αλλά τόσο στην Πορτογαλία, όσο και στην Ελλάδα η εξοντωτική πολιτική λιτότητας κατά τα γερμανικά πρότυπα δεν έφερε τίποτα περισσότερο από εξαθλίωση και παρακμή".

Όπως τονιζει η γερμανική εφημερίδα, "καμιά άλλη χώρα της ΕΕ δεν έχασε με την ευρωκρίση το 1/4 της οικονομικής της δραστηριότητας, όπως συμβαίνει συνήθως σε έναν πόλεμο, σε καμιά άλλη η ανεργία και η φτώχεια δεν έφτασαν σε τόσο υψηλό σημείο, δεν καταστράφηκε σε τέτοιο βαθμό το κοινωνικό σύστημα. Καμιά άλλη χώρα της ΕΕ δεν έχασε τόσους νέους με υψηλή μόρφωση, όσους η Ελλάδα", γράφει η Der Freitag.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



8 Ιαν 2018


Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου δήλωσε στις 6 Ιανουαρίου ότι συμφώνησε με τον Γερμανό ομόλογό του Ζίγκμαρ Γκάμπριελ ότι «οι δυσκολίες και η διαφωνία» με τη Γερμανία έπρεπε να επιλυθούν μέσω διαλόγου και συνεργασίας.

«Έχουμε διαφορές απόψεων σε ορισμένα θέματα. Οι σχέσεις μας ήταν τεταμένες, αλλά πιστεύουμε ότι αυτό μπορεί να ξεπεραστεί μέσω του διαλόγου. Πιστεύουμε ότι μπορούμε να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας μέσω ενός αμοιβαίου διαλόγου και πραγματικής συνεργασίας «, ανέφερε ο Τσαβούσογλου κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου με τον Γκάμπριελ.

Η συνάντηση των δύο υπουργών Εξωτερικών πραγματοποιήθηκε στο αυτοκρατορικό παλάτι Kaiserpfalz στο Goslar στην κεντρική Γερμανία.

Ο Γκάμπριελ έχει προσκαλέσει τον Τούρκο υπουργό στην πατρίδα του Γκόσλαρ, αφού οι δύο συναντήθηκαν το Νοέμβριο στην νότια περιοχή της Αττάλειας, γενέτειρας του Τσαβούσογλου.

«Βρήκαμε μια ευκαιρία εδώ, σε μια γνήσια ατμόσφαιρα όπως στην Αττάλεια, για να αξιολογήσουμε τι μπορούμε να κάνουμε για να βελτιώσουμε τις σχέσεις μας … Όπως είπε ο Γκάμπριελ, δεν χρειάζεται να συμφωνούμε σε κάθε θέμα, αλλά είναι καλύτερο να θέτουμε τις διαφωνίες μας σε παρενθέσεις και να συνεχίζουμε «, δήλωσε το Σάββατο, ο τούρκος υπεξ κ. Τσαβούσογλου.

Ο Γκάμπριελ συμφώνησε με τον Τούρκο ομόλογό του να καταβάλει κάθε δυνατή προσπάθεια για να βελτιώσει τους δεσμούς μεταξύ Βερολίνου και Άγκυρας που έχουν συρρικνωθεί σε μια σειρά διαφορών.

Ο Γκάμπριελ, ψάχνοντας να βρει θετικά στοιχεία στις Γερμανό-Τουρκικές σχέσεις, επεσήμανε τους ιστορικούς δεσμούς μεταξύ των χωρών, όπως ο ρόλος των Τούρκων φιλοξενούμενων εργαζομένων στην ανοικοδόμηση της Γερμανίας, μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο, την φιλοξενία της Τουρκίας στην υποδοχή των Γερμανών προσφύγων κατά τη διάρκεια της ναζιστικής εποχής (;) και την τουρκική κοινότητα των 3 εκατομμυρίων στην σημερινή Γερμανία

«Και οι δύο έχουμε κάναμε ό, τι μπορούμε για να ξεπεράσουμε τις δυσκολίες που υπήρξαν στις Γερμανό-Τουρκικές σχέσεις και να βρούμε ένα κοινό έδαφος στο μέλλον ενθυμούμενοι όλα όσα μας δεσμεύουν», είπε ο Γκάμπριελ.

Και οι δυο υπουργοί Εξωτερικών αναγνώρισαν ότι οι διαφορές παρέμειναν. Ο Τσαβούσογλου δήλωσε ότι ένα από τα οφέλη της διαμάχης είναι αν πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στην Τουρκία να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση – μια κίνηση που αντιτίθεται στη Γερμανία – αλλά αποδέχθηκε μια συμβιβαστική πρόταση, σύμφωνα με τουρκικές πηγές.

«Υπάρχει όφελος στην άμβλυνση των διαφωνιών μας και στη συνέχιση της πορείας μας. Θα πρέπει να επικεντρωθούμε σε θέματα που θα βοηθήσουν να κερδίσουμε τις χώρες μας, όπως η Τελωνειακή Ένωση», δήλωσε ο Τσαβούσογλου.

Παρά το γεγονός ότι δεν είναι μέλος της ΕΕ, η Τουρκία αποτελεί συμφωνία τελωνειακής ένωσης από το 1995. Ωστόσο, η συμφωνία αμοιβαίου εμπορίου δεν καλύπτει τη γεωργία (εκτός από τα μεταποιημένα γεωργικά προϊόντα), τις υπηρεσίες ή τις δημόσιες συμβάσεις.

Η Άγκυρα πιέζει την ΕΕ να τις συμπεριλάβει στην ενημερωμένη συμφωνία, αλλά οι τεταμένες σχέσεις της Τουρκίας με τη Γερμανία έχουν σταματήσει τη διαδικασία.

Μία από τις διαμάχες μεταξύ Βερολίνου και Άγκυρας επικεντρώνεται στη σύλληψη του Ντενίζ Γιουτσέλ, ανταποκριτή της γερμανικής εφημερίδας Die Welt. Οι τουρκικές αρχές τον κατηγορούν για τη διάδοση προπαγάνδας για το παράνομο Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (PKK). Ο ίδιος αρνείται τις κατηγορίες.

Ο Γκάμπριελ είπε ότι είχε συζητήσει ακανθώδη ζητήματα, συμπεριλαμβανομένης της υπόθεσης Γιουτσέλ με Τσαβούσογλου, αλλά δεν έδωσε λεπτομέρειες. Ωστόσο ορισμένες γερμανικές πηγές έλεγαν πως το Βερολίνο περιμένει η Άγκυρα να προβεί σε μια σειρά κινήσεων «καλής θέλησης» προκειμένου να ξεπεραστούν οι ισχυρές αντί-Τουρκικές φωνές στο Γερμανικό Κοινοβούλιο.

Η Γερμανία είναι ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας, αλλά οι εξαγωγές από τη μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης στην Τουρκία μειώθηκαν κατά 5,9% σε ετήσια βάση τους πρώτους εννέα μήνες του 2017.

Ο Γκάμπριελ δήλωσε στο περιοδικό Der Spiegel στις 5 Ιανουαρίου ότι η Γερμανία αρνήθηκε να εγκρίνει «μεγάλο αριθμό εξαγωγών όπλων» στην Τουρκία και αυτό θα παρέμενε μέχρι την επίλυση της υπόθεσης της Γιουτσέλ.

Ωστόσο, στις 6 Ιανουαρίου, ανέφερε ότι η γερμανική κυβέρνηση θα εξετάσει εάν θα παράσχει εξοπλισμό προστασίας από μέταλλα για θωρακισμένα οχήματα στην Τουρκία, θέμα που δεν συνδέεται με συλλήψεις, ανέφερε.

Σημειώσεις


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Οι Γερμανοί επιχειρηματίες και μάνατζερς παρακολουθούν με ανησυχία την επιδείνωση των σχέσεων Γερμανίας – Τουρκίας τον τελευταίο χρόνο

Οι Γερμανοί φημίζονται για τη σοβαρότητα τους στα οικονομικά θέματα, ενώ οι επιχειρήσεις τους πέραν της εξωστρέφειας διακρίνονται για την προνοητικότητα τους. Τόσο το γερμανικό κράτος, όσο και οι εταιρείες της χώρας, επιβεβαιώνοντας διαχρονικά το περί «απαράμιλλης γερμανικής λογικής», που είχε αναφέρει πριν από μερικά χρόνια ο Αλέξης Τσίπρας, έχουν πάντοτε κατά νου ένα εναλλακτικό σχέδιο για να πετύχουν το στόχο τους. Το περίφημο Plan B που συχνά φαίνεται υπερβολικό στην Ελλάδα, όπου ορισμένες φορές απουσιάζει ακόμη και το Plan A.

Σε αυτή τη λογική του Plan B εντάσσονται οι επισκέψεις στη Θεσσαλονίκη τους τελευταίους μήνες εκπροσώπων γερμανικών επιχειρήσεων, που είναι εγκατεστημένες στην Τουρκία. Οι Γερμανοί επιχειρηματίες και μάνατζερς παρακολουθούν με ανησυχία την επιδείνωση των σχέσεων Γερμανίας – Τουρκίας τον τελευταίο χρόνο και προετοιμάζονται για κάθε ενδεχόμενο. Όσο μάλιστα πληθαίνουν οι ενδείξεις για την ανεπιτυχή σε αυτή τη φάση προσπάθεια της Τουρκίας να εισέλθει στην Ευρωπαϊκή Ένωση –οι προ τριημέρου σχετικές δηλώσεις του Μανουέλ Μακρόν στο Παρίσι ενώπιον του Ταγίπ Ερντογάν απλώς επιβεβαίωσαν κάτι που όλοι λίγο πολύ έχουν συνειδητοποιήσει-, τόσο οι Γερμανοί ξανασκέφτονται την παρουσία τους στην Τουρκία. Διότι η προοπτική της πλήρους ενσωμάτωσης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση είναι το κρίσιμο στοιχείο που προσδίδει σημαντική υπεραξία στα υπόλοιπα πλεονεκτήματα που προσφέρει η χώρα –μεγάλη εσωτερική αγορά, ικανοποιητικές υποδομές, φτηνό εργατικό δυναμικό, επαρκές επιστημονικό δυναμικό, χαμηλή φορολογία, πρόσβαση στις αγορές μουσουλμανικών κρατών και χωρών της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Κεντρικής Ασίας.

Τώρα που όχι μόνο η ευρωπαϊκή πορεία της Τουρκίας ανακόπτεται, αλλά δυσκολεύουν αρκετά οι πολιτικές σχέσεις του Ερντογάν με τον Δυτικό κόσμο τα δεδομένα αλλάζουν. Και οι προνοητικοί Γερμανοί «πριν πεινάσουν μαγειρεύουν». Κατά τις επισκέψεις τους στη Θεσσαλονίκη οι εκπρόσωποι γερμανικών επιχειρήσεων ρωτούν για τα πάντα. Για όσα… γνωρίζουν λόγω των Μνημονίων (φορολογία, ασφαλιστικές εισφορές, μισθοί κ.λπ.), αλλά και για όσα δε γνωρίζουν από πρώτο χέρι, όπως είναι οι άυλες υποδομές (internet κ.λπ.) και το εξειδικευμένο προσωπικό, κυρίως στον τομέα της πληροφορικής.
Η πεποίθηση ότι η Ελλάδα θα παραμείνει πλήρες μέλος την Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης, σε συνδυασμό με τη βελτίωση της ανταγωνιστικότητας της χώρας οδηγούν τους Γερμανούς επιχειρηματίες να βλέπουν τη χώρα μας ως πιθανή και αξιόπιστη διέξοδο, εάν τελικών προκριθεί η αποχώρησή τους από την Τουρκία. Το πόσο πιθανή είναι αυτή η προοπτική, αλλά και το πόσο κοντά ή μακριά βρίσκονται αυτές οι εξελίξεις θα φανεί εν καιρώ. Όσοι, πάντως, συναντήθηκαν με Γερμανούς που έφτασαν στη Θεσσαλονίκη γι’ αυτό το σκοπό διαπίστωσαν ότι είναι ανήσυχοι και περιμένουν εξελίξεις σχετικά σύντομα.

Γιώργος Μητράκης
Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



7 Ιαν 2018


«Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες». Μπορεί η φράση να μην ανήκει στον Βολταίρο, όπως ενδεχομένως πιστεύουν οι περισσότεροι, αλλά στην βρετανίδα συγγραφέα και βιογράφο του Evelyn Beatrice Hall, όμως αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι ανήκει σε αυτές που σφράγισαν την έξοδο από τον Μεσαίωνα και την περίοδο του γαλλικού και ευρωπαϊκού Διαφωτισμού.

Προφανώς, στις ημέρες που ζούμε υπάρχουν πολλές αφορμές για να την επικαλεστεί και να τη χρησιμοποιήσει κανείς. Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, όμως, το γεγονός ότι επέλεξε να το κάνει ο διευθυντής σύνταξης της μεγαλύτερης σε κυκλοφορία γερμανικής εφημερίδας, της Bild, προκειμένου να καυτηριάσει ένα νέο νόμο που έχει τεθεί σε εφαρμογή στη χώρα του από την 1η Ιανουαρίου. Προβλέπει δε εξοντωτικά πρόστιμα ή και «λουκέτο» σε ιστοσελίδες και ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης που αρνούνται να αφαιρέσουν, εντός 24 ωρών, από το περιεχόμενό τους αναρτήσεις οι οποίες συγκαταλέγονται στα «κηρύγματα μίσους».

«Παρακαλούμε, γλιτώστε μας από την αστυνομία της σκέψης!», ήταν ο τίτλος σχετικού άρθρου του που δημοσιεύτηκε την περασμένη Τετάρτη, στο οποίο σημειώνει χαρακτηριστικά: «Αυτό το άρθρο δεν θα έπρεπε να υπάρχει εάν ο μεγάλος (κυβερνητικός) συνασπισμός δεν ξεκινούσε μια επίθεση εναντίον της ελευθερίας της έκφρασης στη Γερμανία». Σύμφωνα με τον Julian Reichelt, η πρακτική αυτή απειλεί ουσιαστικά με αποκλεισμό κάθε άποψης και καθενός που την εκφράζει, μιας και δεν υπάρχει σαφής ορισμός αναφορικά με το τι θεωρείται και τι όχι κήρυγμα μίσους.

Επιπλέον, όπως υποστηρίζει ο ίδιος, επιτυγχάνει τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που θεωρητικά επιδιώκει. Επιλέγει δε ως παράδειγμα την υπόθεση που έχει να κάνει με το ηγετικό στέλεχος της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία, Beatrix von Storch, που είδε μια να κατεβαίνει μια ανάρτησή της στο Twitter και το Facebook, που έκανε λόγο για «βάρβαρες, μουσουλμανικές και βίαιες ορδές», καυτηριάζοντας την απόφαση της αστυνομίας στο κρατίδιο της Βόρειας Ρηνανίας-Βεστφαλίας να στέλνει μηνύματα και στην αραβική γλώσσα.

«Ο νόμος μετατρέπει τους πολιτικούς της AfD σε μάρτυρες της ελεύθερης έκφρασης και δικαιώνει τους πιο επικίνδυνους ισχυρισμούς τους», σημειώνει ο Reichelt. «Καλέσματα για διάπραξη φόνων, απειλές, προσβολές και υποκίνηση σε βία ή ψέματα αναφορικά με το Άουσβιτς, δεν αποτελούν στοιχεία ελευθερίας της έκφρασης, αλλά αντιθέτως επίθεση σε βάρος της ελευθερίας της έκφρασης των άλλων», απάντησε ο υπουργός Δικαιοσύνης, Heikko Maas.

Θέλοντας ή μη, αμφότεροι ήγειραν έτσι ένα μείζον θέμα -το οποίο, προφανώς, δεν αφορά μόνο το Διαδίκτυο, αλλά συνολικά τη σύγχρονη δημοκρατία. Μαζί του δε, προκύπτουν μια σειρά ερωτημάτων που ζητούν επιτακτικά απάντηση.

Ποιος και πώς θα κρίνει τι συνιστά και τι όχι κήρυγμα μίσους; 
Μήπως η ερμηνεία αποδειχθεί τόσο ελαστική ώστε κάθε φορά να φιμώνονται να να τιμωρούνται όλοι όσοι αποδεικνύονται «ενοχλητικοί»;
Σκέφτηκε κανείς πώς θα εκμεταλλευτούν τα πραγματικά αυταρχικά καθεστώτα -όπως της Κίνας και της Βόρειας Κορέας ή ακόμη της Σαουδικής Αραβίας και της Τουρκίας- αυτό τον νόμο που εφαρμόζεται στην πρώτη δύναμη της «ελεύθερης Ευρώπης»;
Και τέλος, είναι άραγε η απαγόρευση και η καταστολή το πιο αποτελεσματικό μέσο για να καταπολεμηθούν οι σύγχρονες (πολιτικές και όχι μόνο...) απειλές και να υπάρξει μεγαλύτερη ασφάλεια στο Διαδίκτυο;

Η φράση που λανθασμένα αποδόθηκε στον Βολταίρο μοιάζει να είναι πιο επίκαιρη παρά ποτέ.

Γιώργος Παυλόπουλος
Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



6 Ιαν 2018


Οι δηλώσεις του γερμανού υπουργού Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ στις οποίες εμφανιζόταν να εξαρτά το «ξεπάγωμα» των πωλήσεων τεθωρακισμένων προς την Τουρκία από την αποφυλάκιση του γερμανοτούρκου δημοσιογράφου Ντενίζ Γιουτζέλ, μία μόλις μέρα πριν από την συνάντησή του με τον τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, έγινε αφορμή για αντιδράσεις, αλλά ακόμη και για σχόλια που κάνουν λόγο για «βρώμικο ντιλ» με την Άγκυρα.

«Δεν επιτρέπεται να υπάρξει μια βρώμικη συμφωνία», αναφέρει σε άρθρο γνώμης στην ιστοσελίδα του το πρώτο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD και τονίζει ότι «δεν τερματίζει κανείς μια ομηρία δίνοντας τεθωρακισμένα στους απαγωγείς». Αφορμή στάθηκαν οι δηλώσεις του κ. Γκάμπριελ στο περιοδικό Der Spiegel, όπου ερωτώμενος για το ενδεχόμενο πώλησης τεθωρακισμένων στην Τουρκία, δήλωσε: «Η Τουρκία είναι εταίρος στο ΝΑΤΟ και στον αγώνα κατά του ‘Ισλαμικού Κράτους'. Τα δύο αυτά στοιχεία θα ήταν λόγοι προκειμένου να μην επιβάλουμε περιορισμούς στην εξαγωγή εξοπλιστικών, όπως π.χ. κάνουμε για χώρες της Μέσης Ανατολής. Ωστόσο η γερμανική κυβέρνηση δεν έχει εγκρίνει έναν μεγάλο αριθμό εξαγωγών εξοπλιστικών συστημάτων. Και έτσι θα παραμείνει, όσο δεν επιλύεται η υπόθεση Γιουτζέλ». Η δήλωση αυτή ερμηνεύεται από τον αρθρογράφο του ARD ως ανταλλαγή, η οποία, αν συμβεί, «θα είναι το πιο κυνικό ντιλ της χρονιάς». «Θέλει ο κ. Γκάμπριελ πραγματικά να πει ότι το αντάλλαγμα για την αποδέσμευση περαιτέρω εξοπλιστικών για τον τουρκικό στρατό θα γίνει με όπλα της Rheinmetall;», γράφει ο αρθρογράφος και προσθέτει ότι η καθυστερημένη αναστολή πωλήσεων στρατιωτικού υλικού προς την Τουρκία δεν έχει να κάνει με πολιτικά ή νομικά θέματα γύρω από την υπόθεση της φυλάκισης του Ντενίζ Γιουτζέλ, αλλά με τις μαζικές παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το τουρκικό καθεστώς και με τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του τουρκικού στρατού εναντίον των Κούρδων και μάλιστα εδώ και χρόνια. «Για αυτό και δεν θα αλλάξει κάτι μετά την αποφυλάκιση του Ντενίζ Γιουτζέλ. Αντιθέτως, η κατάσταση έκτακτης ανάγκης που έχει επιβάλει ο Ταγίπ Ερντογάν μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα θα αποτελούσε λόγο επανεξέτασης της κατάστασης. Ο κ. Γκάμπριελ διατρέχει τον κίνδυνο με την δήλωσή του στο Spiegel να γκρεμίσει μόνος του όσα έχτισε ο ίδιος», καταλήγει το σχόλιο.

Γκάμπριελ και Τσαβούσογλου άνοιξαν παράθυρο για εξομάλυνση των διμερών σχέσεων

Η εξομάλυνση των διμερών σχέσεων και η επανέναρξη του στρατηγικού διαλόγου μεταξύ Βερολίνου και 'Αγκυρας ήταν ο στόχος της επίσκεψης, νωρίτερα σήμερα, του τούρκου υπουργού Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου στην ιδιαίτερη πατρίδα του γερμανού ομολόγου του, Ζίγκμαρ Γκάμπριελ, το Γκόσλαρ της Κάτω Σαξονίας.

Ο κ. Γκάμπριελ ανακοίνωσε την επιστροφή σε συνομιλίες με την 'Αγκυρα και την εντατικοποίηση των διπλωματικών επαφών, παρά το γεγονός ότι υπάρχουν ακόμη Γερμανοί υπό κράτηση στην Τουρκία. Ο γερμανός υπουργός Εξωτερικών τάχθηκε υπέρ της εκ νέου ενδυνάμωσης της διμερούς συνεργασίας: «Οι δυο μας θα δώσουμε και πάλι ζωή στον στρατηγικό διάλογο των υπουργείων Εξωτερικών», δήλωσε και πρόσθεσε ότι «θέλουμε να συστήσουμε στους υπουργούς Οικονομίας να συγκαλέσουν και πάλι μετά από ένα μεγάλο διάλειμμα την κοινή Επιτροπή Οικονομίας».

Η γερμανική κυβέρνηση είχε αποφασίσει το περασμένο καλοκαίρι να εγκαταλείψει την έως τότε μάλλον μετριοπαθή συμπεριφορά της προς τον τούρκο Πρόεδρο Ταγίπ Ερντογάν. Ήταν μάλιστα ο ίδιος ο Ζίγκμαρ Γκάμπριελ που είχε εκδώσει ταξιδιωτική οδηγία για τις διακοπές Γερμανών στην Τουρκία, ενώ είχε αποτρέψει και τις γερμανικές εταιρίες από επενδύσεις εκεί. Η αφορμή τότε ήταν πέρα από την κράτηση Γερμανών στην Τουρκία και η ενόχληση για έναν κατάλογο με 680 γερμανικές εταιρίες, τις οποίες οι Τούρκοι θεωρούσαν ύποπτες για στήριξη τρομοκρατίας. Ο πρόεδρος Ερντογάν κατηγόρησε τότε την Καγκελάριο Μέρκελ για «μεθόδους Ναζί».

Τους περασμένους μήνες η κατάσταση είχε κάπως βελτιωθεί, καθώς η Τουρκία, σύμφωνα με το Spiegel, παρίστανε ότι δεν είχε ποτέ συντάξει την συγκεκριμένη λίστα. Ο κρατούμενος ακτιβιστής ανθρωπίνων δικαιωμάτων Πέτερ Στόιντνερ αφέθηκε ελεύθερος και μπόρεσε να επιστρέψει στην Γερμανία, ενώ ελεύθερη αφέθηκε και η δημοσιογράφος Μεζαλέ Τολού, στην οποία όμως δεν έχει επιτραπεί ως τώρα να εγκαταλείψει Τουρκία. Υπό κράτηση παραμένουν 7 ακόμη Γερμανοί, για τους οποίους το Βερολίνο θεωρεί ότι οι κατηγορίες είναι «πολιτικά υποκινούμενες». Ανάμεσά τους βρίσκεται και ο γερμανοτούρκος Ντενίζ Γιουτζέλ.

Κατά την συνέντευξη Τύπου στο Γκόσλαρ ο κ. Τσαβούσογλου δεν αναφέρθηκε στον Ντενίζ Γιουτζέλ, επισήμανε όμως ότι «η Γερμανία όπως και η Τουρκία είναι υπερήφανα κράτη τα οποία δεν αντιδρούν σε πίεση από έξω» και κατέστησε σαφές τι του ήταν πρωτίστως σημαντικό σε ό,τι αφορά την επίσκεψή του στην Γερμανία: «Παρά τις διαφορές απόψεων, είναι σημαντικό να συζητηθεί μια επικαιροποίηση της Τελωνειακής Ένωσης με την ΕΕ», δήλωσε.

Όπως αναφέρει το Spiegel, από την στιγμή που τέθηκε σε ισχύ η Τελωνειακή Ένωση, ο όγκος εμπορικών συναλλαγών μεταξύ Ευρώπης και Τουρκίας αυξήθηκε από 28 σε 145 δισεκατομμύρια ευρώ το χρόνο. Η ΕΕ είναι με διαφορά ο πιο σημαντικός εμπορικός εταίρος της Τουρκίας και μεταξύ των κρατών της ΕΕ η Γερμανία είναι το νούμερο 1. Η 'Αγκυρα επιθυμεί μια επέκταση της εμπορικής συμφωνίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



5 Ιαν 2018


Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Mevlut Cavusoglu απευθύνει σε άρθρο του που δημοσιεύεται σήμερα στον γερμανικό Τύπο την έκκληση να γίνει μια νέα αρχή στη θυελλώδη σχέση της χώρας του με τη Γερμανία κι υπόσχεται στενότερη διμερή οικονομική συνεργασία, ιδίως σε τομείς όπως οι μεταφορές και η ενέργεια, εάν οι σχέσεις βελτιωθούν.

Στο άρθρο του, που δημοσιεύεται στα σημερινά φύλλα των εφημερίδων του ομίλου μέσων ενημέρωσης Funke, πριν από τη συνάντηση που θα έχει με τον γερμανό ομόλογό του Sigmar Gabriel, ο Cavusoglu εισηγείται οι δύο χώρες να αναζητήσουν τρόπο να βγουν από την «δίνη της τρέχουσας κρίσης στη σχέση μας».

«Θα ήταν προς το συμφέρον και των δύο πλευρών να γίνει ένα νέο ξεκίνημα στη διμερή σχέση, καθώς ζούμε μια εποχή που βρίθει προκλήσεων», τονίζει ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας. «Δεν είναι η ώρα για τη διπλωματία της ντουντούκας», προσθέτει.

Για τον Cavusoglu, η Γερμανία θα όφειλε να υιοθετήσει έναν τόνο που θα εμφορείται από περισσότερη «κατανόηση» στις δοσοληψίες της με την Τουρκία. Το Βερολίνο δεν μοιάζει να έχει αντιληφθεί πλήρως το «τραύμα» που άφησε πίσω του το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα εναντίον της κυβέρνησης του προέδρου Recep Tayyip Erdogan τον Ιούλιο του 2016, συμπληρώνει.

Τον Νοέμβριο, ο Sigmar Gabriel είχε εκτιμήσει ότι η απόφαση των αρχών της Τουρκίας να αποφυλακίσουν έναν έκτο Γερμανό δημιούργησε ελπίδες πως οι σχέσεις μεταξύ των δύο χωρών, συμμάχων στο NATO, θα μπορούσαν να βελτιωθούν μετά το νέο ναδίρ στο οποίο έφθασαν έπειτα από την απόπειρα στρατιωτικού πραξικοπήματος το καλοκαίρι του 2016.

Γερμανοί πολιτικοί επέκριναν έντονα το κύμα της καταστολής μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα. Δεκάδες χιλιάδες Τούρκοι συνελήφθησαν και φυλακίστηκαν, ανάμεσά τους τουλάχιστον 12 με διπλή υπηκοότητα ή μόνο τη γερμανική. Στη Γερμανία ζουν περίπου 3 εκατομμύρια άνθρωποι τουρκικής καταγωγής.

Η Άγκυρα εξεμάνη εναντίον του Βερολίνου μεταξύ άλλων επειδή δεν της παρέδωσε αιτούντες άσυλο τους οποίους κατηγορεί ότι ενέχονταν στην απόπειρα κατάληψης της εξουσίας από μια μερίδα του τουρκικού στρατού.

Ο Cavusoglu σημειώνει στο άρθρο ότι η βελτίωση της σχέσης θα μπορούσε να σημάνει στενότερη συνεργασία στα πεδία της ασφάλειας και του εμπορίου. Σημειώνει ότι οι εμπορικές συναλλαγές της Γερμανίας και της Τουρκίας ανήλθαν σε 174 δισεκατομμύρια ευρώ μέσα στα τελευταία πέντε χρόνια και ότι θα υπάρξουν μεγάλες ευκαιρίες την επόμενη δεκαετία, ιδιαίτερα μεγάλα έργα υποδομής στις μεταφορές και την ενέργεια από ανανεώσιμες πηγές.

Τονίζει τη σημασία του ρόλου της Τουρκίας στην αναχαίτιση των ροών μεταναστών προς τη Γερμανία βάσει της συμφωνίας του 2016 με την Ευρωπαϊκή Ένωση και εκφράζει την ελπίδα του ότι η ΕΕ θα εκπληρώσει πράγματι την υπόσχεσή της να καταστήσει ευκολότερο για τους Τούρκους να εξασφαλίζουν θεωρήσεις εισόδου σε αντάλλαγμα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η Südwest Presse αποδίδει την κινητικότητα στο θέμα της ονομασίας της ΠΓΔΜ στην αλλαγή πολιτικής ηγεσίας στα Σκόπια. Μόλις επτά υπαλλήλους απέστειλε η Γερμανία για να στηρίξουν με τεχνογνωσία την Αθήνα, γράφει το Focus.

Οι πολιτικές διεργασίες που βρίσκονται σε εξέλιξη το τελευταίο διάστημα σε Αθήνα και Σκόπια με απώτερο στόχο την επίλυση του προβλήματος της ονομασίας της ΠΓΔΜ σχολιάζονται από τον γερμανικό Τύπο. Η Südwest Presse κάνει λόγο για "κινητικότητα στη διαμάχη για την ονομασία", αποδίδοντας τη συγκεκριμένη εξέλιξη στην αλλαγή πολιτικής ηγεσίας στα Σκόπια με την ανάληψη της πρωθυπουργίας από τον σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ.

Το δημοσίευμα εστιάζει και στον ρόλο του ειδικού διαμεσολαβητή του ΟΗΕ για το θέμα της ονομασίας Μάθιου Νίμιτς, εξαίροντας το γεγονός ότι "εδώ και σχεδόν 25 χρόνια καταβάλλει προσπάθειες κατ' εντολή του ΝΑΤΟ να διαμεσολαβήσει σε μια διαμάχη που είναι πολύ δύσκολο να γίνει κατανοητή από την κοινή γνώμη εκτός Βαλκανίων". Η γερμανική εφημερίδα επισημαίνει ότι πρόκειται ωστόσο για ένα ζήτημα που απασχολεί δεόντως τη διεθνή διπλωματία διότι "η διαμάχη για την ονομασία της ΠΓΔΜ έχει γεωπολιτικές διαστάσεις που υπερβαίνουν κατά πολύ τη συγκεκριμένη περιοχή. Ο Νίμιτς είναι στο μεταξύ 78 ετών, αλλά τώρα θεωρεί ότι βρίσκεται πολύ κοντά στον στόχο του: Οι κυβερνήσεις σε Σκόπια και Αθήνα φαίνονται επιτέλους διατεθειμένες να διευθετήσουν τη διένεξη".

Το δημοσίευμα παρουσιάζει συνοπτικά το χρονικό του ζητήματος της ονομασίας και επισημαίνει ότι η "αντικατάσταση του εθνοσυντηρητικού πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι από τον σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ τον περασμένο Μάιο έφερε κινητικότητα στη διαμάχη".
Η γερμανική εφημερίδα εκτιμά ότι "ο έλληνας πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας δέχεται στο ζήτημα της ονομασίας ισχυρές πιέσεις από τις ΗΠΑ και άλλους εταίρους του ΝΑΤΟ", που επιδιώκουν την ένταξη της ΠΓΔΜ στη Βορειοατλαντική Συμμαχία με την προσδοκία ότι αυτή θα συμβάλει στη σταθεροποίηση των "ταραγμένων Βαλκανίων".

Μόλις επτά γερμανοί υπάλληλοι στην Αθήνα

Για ελλιπή στήριξη της Ελλάδας εκ μέρους της γερμανικής κυβέρνησης με αποστολή εξειδικευμένου προσωπικού που θα μπορούσε να βοηθήσει στη διαχείριση της κρίσης χρέους αλλά και του προσφυγικού, κάνει λόγο το γερμανικό περιοδικό Focus. "Παρά τις επανειλημμένες προτάσεις προς την (σ.σ. εκάστοτε) ελληνική κυβέρνηση, τελικά η γερμανική κυβέρνηση δεν έχει στείλει μέχρι σήμερα σχεδόν καθόλου προσωπικό για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους στην Ελλάδα", γράφει το γερμανικό εβδομαδιαίο περιοδικό, επικαλούμενο απάντηση του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών. Σύμφωνα με αυτό, "από το 2010 έχουν δημιουργηθεί μόλις επτά θέσεις για γερμανούς υπαλλήλους στην Ελλάδα. Η Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων (BAMF) έχει αποστείλει έναν υπάλληλο. Η Ομοσπονδιακή Αστυνομία εκπροσωπείται με δύο στελέχη στη γερμανική πρεσβεία στην Αθήνα και το γερμανικό υπουργείο Εργασίας με έναν τμηματάρχη. Τρεις συνοριακοί φύλακες συμβουλεύουν και βοηθούν στο μεταξύ έλληνες συναδέλφους τους στο αεροδρόμιο της Αθήνας".

Το Focus αναφέρει ακόμη ότι το γερμανικό υπουργείο Οικονομικών έχει αποστείλει "από το 2010 περί τους 17 υπαλλήλους με υπηρεσιακά ταξίδια για να προσφέρουν στήριξη στην Αθήνα". Όπως σημειώνεται, τα εν λόγω ταξίδια είχαν "κατά κανόνα διάρκεια από δύο έως 12 ημέρες".
Το γερμανικό περιοδικό φιλοξενεί δηλώσεις του εξειδικευμένου σε οικονομικά ζητήματα βουλευτή των γερμανών Φιλελευθέρων Φρανκ Σέφλερ, ο οποίος χαρακτήρισε τα εν λόγω στοιχεία "ντροπιαστικά", δεδομένων των βαρών "που καλούνται να επωμιστούν οι γερμανοί φορολογούμενοι στο πλαίσιο της προσφυγικής κρίσης και της κρίσης χρέους στην Ελλάδα", υπογράμμισε ο γερμανός βουλευτής.

Άρης Καλτιριμτζής



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



4 Ιαν 2018


«Τέλος καλό, όλα καλά;» με το Γερμανικό ερευνητικό σκάφος Meteor, είχε άδεια να πραγματοποιήσει έρευνες υδρογονανθράκων σε θαλάσσια περιοχή, ανατολικά των Κυθήρων; Για την κυβέρνηση που δεν επιθυμεί ούτε λεκτική σύγκρουση με την Τουρκία, η ευθύνη επιρρίπτεται κυρίως στους Γερμανούς. Τα προβλήματα του πανεπιστημιακού ερευνητικού σκάφους ξεκίνησαν την περασμένη εβδομάδα, όταν ξεκίνησε έρευνες στη θαλάσσια περιοχή της Λήμνου. με εξουσιοδότηση από τις ελληνικές αρχές να προχωρήσει σε έρευνες, αφού προηγουμένως είχε ζητήσει άδεια από το υπουργείο Εξωτερικών.

Στις 29 Δεκεμβρίου, όταν το «Meteor» έπλεε κοντά στη Λήμνο, οι τουρκικές αρχές διαμαρτυρήθηκαν μέσω ασυρμάτου στους Γερμανούς, για παραβίαση των τουρκικών χωρικών υδάτων καθώς «δεν έχει άδεια από τις τουρκικές αρχές».

Έπειτα απ’ αυτό το επεισόδιο, οι υπεύθυνοι του πλοίου «Meteor» και του πανεπιστημίου του Αμβούργου, έσπευσαν να ζητήσουν άδεια για τη διεξαγωγή επιστημονικών ερευνών στο Αιγαίο και από τις τουρκικές αρχές, χωρίς να ζητήσουν και να λάβουν διευκρινήσεις ούτε από το Ελληνικό υπεξ αλλά ούτε και το Γερμανικό.

Μετά από αυτό και με εντολή του Τουρκικού υπεξ, οι τουρκικοί λιμενικοί σταθμοί της Σμύρνης και της Αττάλειας, εξέδωσαν Navtex με τις οποίες δέσμευαν συνολικά εννέα θαλάσσιες περιοχές στο τρίγωνο Λήμνος-Κάρπαθος-Κύθηρα για να κάνει έρευνες το «Meteor»! Η κίνηση των Τούρκων να δώσουν άδεια για έρευνες στα Κύθηρα, για επιστημονικές έρευνες στον 23ο μεσημβρινό κατά παράβαση του Δικαίου της Θάλασσας και των κανόνων ναυσιπλοΐας, προκάλεσε κινητοποίηση στα συναρμόδια υπουργεία Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας και Ναυτιλίας.

Η Ελληνική κυβέρνηση αντί να στραφεί για το ζήτημα κατ’ αρχήν κατά των Τουρκικών προκλήσεων, στράφηκε πρωτίστως κατά του Πανεπιστήμιου του Αμβούργου, ενημερώνοντάς το, ότι η ελληνική κυβέρνηση ανακάλεσε την άδεια που είχε παραχωρήσει στο «Meteor» για διεξαγωγή ερευνών στο Αιγαίο.

Το ατόπημα των Γερμανών έχει θορυβήσει την ελληνική κυβέρνηση. Κι αυτό διότι θεωρείται περίεργο πώς παρέβλεψαν τα ισχύοντα από το διεθνές δίκαιο και ζήτησαν άδειες για έρευνες από μια τρίτη κυβέρνηση, όταν αποτελεί βασική αρχή του διεθνούς δικαίου ότι για έρευνες στα διεθνή ύδατα την αποκλειστική ευθύνη για παραχώρηση άδειας έχει το παράκτιο κράτος που έχει την ευθύνη για έρευνα και διάσωση (η περιοχή αυτή συμπίπτει με τα όρια του FIR της χώρας). Άρα οι Γερμανοί δεν είχαν κανένα λόγο να ζητήσουν άδεια από τις τουρκικές αρχές για να κάνουν έρευνες στον 23ο μεσημβρινό -τέμνει τα Κύθηρα- όπου είχαν προγραμματίσει να βρίσκεται το «Meteor» στις 5 Ιανουαρίου, ούτε στην Κάρπαθο ή σε οποιαδήποτε άλλη περιοχή εντός του FIR Αθηνών, όπου η άδεια παραχωρείται αποκλειστικά από την ελληνική κυβέρνηση.

"Σημειώσεις"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



22 Δεκ 2017


Τόσο η γερμανική, όσο και η ελληνική πλευρά βρίσκονται σε συνεχή επαφή για να σταματήσουν οι υπερβολές στον έλεγχο επιβατών, ακόμη και με ελληνικά ταξιδιωτικά έγγραφα. Πρόβλημα υπάρχει με την ελληνική ταυτότητα...

Η εικόνα είναι συνηθισμένη για τους αστυνομικούς στα γερμανικά αεροδρόμια: οικογένειες Σύρων να έρχονται από χώρες-μέλη της ΕΕ, αναγνωρισμένοι ως πρόσφυγες με τα σχετικά έγγραφα και άδεια παραμονής στη χώρα από την οποία έρχονται, αλλά όταν φτάνει η ώρα του ελέγχου, να "χάνουν" ξαφνικά τα χαρτιά και να ζητούν άσυλο. Είναι ένα μικρό αλλά χαρακτηριστικό παράδειγμα που δείχνει το μέγεθος του προβλήματος και τα απρόοπτα κατά τη διάρκεια ελέγχου όχι μόνο των εξωτερικών αλλά και των εσωτερικών συνόρων της ΕΕ λόγω της προσφυγικής κρίσης.

Ποια είναι η "σοβαρή απειλή" που επέβαλε την καθιέρωση ελέγχων;

Ένας μήνας συμπληρώθηκε από τότε που η Γερμανία αποφάσισε να επαναφέρει σε εθνικό επίπεδο την προσωρινή φύλαξη των εσωτερικών της συνόρων για πτήσεις από την Ελλάδα και στα κοινά σύνορα με την Αυστρία, επικαλούμενη τις σχετικές διατάξεις του Κώδικα Συνόρων Σένγκεν, "σε περίπτωση σοβαρής απειλής της δημόσιας τάξης ή της εσωτερικής ασφάλειας... όταν διαπιστώνονται σοβαρές αδυναμίες στην πραγματοποίηση ελέγχων στα εξωτερικά σύνορα… στην περίπτωση εξαιρετικών περιστάσεων ως έσχατο μέσο ανάγκης… και ως σοβαρή αμέλεια κράτους - μέλους να αντεπεξέλθει στις υποχρεώσεις του". Χωρίς να συντρέχει προφανώς κάποια εξαιρετική περίπτωση στη Γερμανία, που θα δικαιολογούνταν από μια μεγάλη αθλητική διοργάνωση ή ένα συμβούλιο κορυφής τύπου G20 για ένα και όχι για 6 μήνες, οι δειγματοληπτικές έρευνες που έγιναν από τις αρχές του χρόνου σε επιβάτες από την Ελλάδα "έδειξαν" στις γερμανικές αρχές την αμέλεια της ελληνικής πλευράς να ελέγξει αποτελεσματικά τα εσωτερικά σύνορα με τη Γερμανία.
Σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου Εσωτερικών στους πρώτους 8 μήνες του χρόνου καταγράφηκαν 3.200 περιπτώσεις επιβατών που επιχείρησαν να ταξιδέψουν στη Γερμανία χωρίς νόμιμα ταξιδιωτικά έγγραφα, κι άλλες 1000 παράτυπες αφίξεις. Σύμφωνα με τελευταία στοιχεία που πήρε η Deutsche Welle από το ίδιο υπουργείο "από τις 12.11 μέχρι συμπεριλαμβανομένης και της 10.12 στο πλαίσιο ελέγχων σε γερμανικά και ελληνικά αεροδρόμια εμποδίστηκαν 527 παράτυπες είσοδοι από την Ελλάδα στη Γερμανία και σε άλλες χώρες του Σένγκεν. Λεπτομερής διαφοροποίηση ανά εθνικότητα δεν κατέστη δυνατή, διότι ιδιαίτερα για τα ελληνικά αεροδρόμια δεν υπάρχουν στη Γερμανία μεμονωμένα στατιστικά στοιχεία. Στα γερμανικά αεροδρόμια οι Σύροι αποτελούν τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή ομάδα".
Αναζήτηση της αλήθειας πίσω από τους αριθμούς

Η ελληνική πλευρά αντιτείνει το επιχείρημα ότι η γλώσσα των αριθμών δεν περιγράφει όλη την αλήθεια. Διότι για 1000 παράτυπες αφίξεις σε μια συνολική επιβατική κίνηση 3,5 εκ. επιβατών από τις αρχές του χρόνου, δεν δικαιολογείται το μέτρο των διαβατηριακών ελέγχων σε όλες τις πτήσεις από Ελλάδα και για 6 μήνες. Σύμφωνα με ελληνικά στοιχεία από τις 12.11 μέχρι και 14.12 σε ελέγχους 118.590 επιβατών σε 769 πτήσεις, μόνο 16 άτομα γύρισαν πίσω. Η γερμανική πλευρά δίνει 42 επιστροφές. Ασάφεια στα γερμανικά νούμερα επικρατεί και στο τι ακριβώς σημαίνει παράτυπη είσοδος και με βάση ποια ταξιδιωτικά έγγραφα των επιβατών. Από το ρεπορτάζ προκύπτει ότι στην πραγματικότητα δεν πρόκειται για άτομα με πλαστά διαβατήρια ή παράνομα ταξιδιωτικά έγγραφα, αλλά για πολίτες τρίτων χωρών, πχ. άτομα με ευρωπαϊκές άδειες παραμονής ή βίζες ή διαβατήρια που υπόκεινται στο καθεστώς τριμήνου. Δηλαδή οι κάτοχοι επιτρέπεται να διαμένουν μέχρι και 90 ημέρες σε χώρα της ΕΕ μέσα σε διάστημα το πολύ 3 μηνών. Σε αυτούς ανήκουν κυρίως υπήκοοι Αλβανίας, Τουρκίας, ΠΓΔΜ, αλλά και πολίτες τρίτων χωρών χαμηλού βιοτικού επιπέδου, για τους οποίους εγείρεται παγίως η υποψία ότι ταξιδεύουν στη Γερμανία, γιατί θέλουν να παραμείνουν και να εργαστούν.

Στα αεροδρόμια, κατά τη θεώρηση των ταξιδιωτικών τους εγγράφων, υποχρεούνται να απαντήσουν σε ερωτήσεις, όπως "πόσον καιρό θα μείνετε, έχετε αποσκευές, πόσα χρήματα φέρνετε μαζί σας". Πολλοί εξ αυτών δηλώνουν ότι θα μείνουν σε συγγενείς και φίλους, γι αυτό και δεν φέρνουν μαζί τους μεγάλα χρηματικά ποσά για το διάστημα της παραμονής τους. Από αυτήν την κατηγορία επιβατών οι γερμανοί αστυνομικοί απαγορεύουν συχνά την είσοδο στη χώρα, και με τη γενικόλογη αιτιολογία της παράτυπης εισόδου, τους στέλνουν πίσω στην Ελλάδα. Η ελληνικά πλευρά έλαβε πρόσφατα ενημερωτικό έγγραφο από αρμόδιες γερμανικές αρχές με την πληροφορία ότι από τις 12.11 μέχρι τις 06.12 εστάλησαν 13 άτομα πίσω στην Ελλάδα, εξ αυτών 2 από την ΠΓΔΜ και 6 από την Αλβανία λόγω έλλειψης επαρκών μέσων διαβίωσης, και έναν από τη Γεωργία χωρίς αναφορά λόγου. Δεν πρόκειται ασφαλώς για παράτυπες εισόδους υπό την πραγματική έννοια του όρου.
Λίγο ασφαλής η ελληνική ταυτότητα

Παρόμοιες ερωτήσεις υφίστανται όμως και έλληνες πολίτες, κάτοχοι ελληνικών διαβατηρίων ή ταυτοτήτων. Από ρεπορτάζ σε γερμανικά αεροδρόμια καταγράφηκαν διάφορα περιστατικά, εκ των οποίων η πιο χαρακτηριστική περίπτωση αφορά γυναίκα με δυο μικρά παιδιά, η οποία κατά τον έλεγχο των ταξιδιωτικών της εγγράφων μπαίνοντας σε γερμανικό αεροδρόμιο καλούνταν να απαντήσει σε ερωτήσεις, όπως, "ποιος είναι ο σκοπός της επίσκεψής σας, πού πάτε τώρα, γιατί δεν είναι και ο σύζυγός σας μαζί σας" και εκείνη έδινε εξηγήσεις στα αγγλικά. Τις περισσότερες φορές ο έλεγχος τελειώνει χωρίς συνέχεια, αλλά οι επιβάτες γίνονται έξω φρενών. Εδώ υποκρύπτεται καχυποψία για την ασφάλεια των ελληνικών ταυτοτήτων. Ότι υπάρχουν κυκλώματα παραχάραξής τους στην Αθήνα είναι γνωστό στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ. Όπως επίσης ότι η ελληνική ταυτότητα δεν φέρει πολλές δικλίδες ασφαλείας όπως η γερμανική, που διαθέτει 16 δικλίδες ασφαλείας, όπως υδατογράφημα, το όνομα του κατόχου χτυπημένο με laser και τον γερμανικό θυρεό.

Σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Αστυνομία κατά τη διάρκεια του 2017 διαπιστώθηκαν 351 περιπτώσεις πλαστογραφημένων ή παραποιημένων ελληνικών ταξιδιωτικών εγγράφων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται 58 ελληνικά διαβατήρια και 235 ελληνικές ταυτότητες. Η διαπίστωση θα πρέπει να κάνει την ελληνική πλευρά να επισπεύσει την έκδοση βιομετρικών ταυτοτήτων με ημερομηνία λήξης. Η Ελλάδα ανήκει ανάμεσα στις λίγες χώρες που η ταυτότητα ισχύει εσαεί, ακόμη κι αν η φωτογραφία του κατόχου δεν ανταποκρίνεται πλέον λόγω ηλικίας στα χαρακτηριστικά του.

Υπερβολές στους ελέγχους

Οι έλεγχοι στα γερμανικά αεροδρόμια θα συνεχιστούν εν πρώτοις για ακόμη πέντε μήνες για όλους τους επιβάτες από την Ελλάδα. Από αεροδρόμιο σε αεροδρόμιο και από αστυνομικό σε αστυνομικό διαφέρουν, η ταλαιπωρία όμως είναι κοινό χαρακτηριστικό. Στη Φραγκφούρτη για παράδειγμα, οι επιβάτες από όποια πύλη κι αν φτάσουν, μεταφέρονται με λεωφορεία στην πύλη 26, ανεβαίνουν με τα πόδια τη σκάλα φυσούνας, όπου στο τέλος της υπάρχουν δύο κινητά counter με φορητούς υπολογιστές. Εκεί οι αστυνομικοί διενεργούν "στο πόδι" διαβατηριακούς ελέγχους σε χώρο εντός Σένγκεν. Σε άλλους επιβάτες πληκτρολογούν τα στοιχεία τους στον υπολογιστή, σε άλλους απλά ελέγχουν με το "μάτι" τα ταξιδιωτικά έγγραφα. Στο αεροδρόμιο του Ντίσελντορφ οι έλεγχοι γίνονται σε σταθερά σημεία ελέγχου εντός Σένγκεν, σε αντίθεση με το αεροδρόμιο Σένεφελντ του Βερολίνου, όπου λόγω της πρόχειρης υποδομής του οι έλεγχοι γίνονται σε χώρους ουδέτερους, δεν αναγράφεται εάν πρόκειται για πύλη εντός ή εκτός Σένγκεν. Παρόμοιες συνθήκες μπορούν να δημιουργηθούν και σε άλλα αεροδρόμια, όπως στο Τέγκελ του Βερολίνου.

Μετά τις έντονες διαμαρτυρίες των ελληνικών αρχών για υπερβολές στον τρόπο ελέγχου, ανάρμοστη πολλές φορές συμπεριφορά απέναντι σε έλληνες πολίτες, το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών, όπως μας διαβεβαίωσε, ζήτησε από την Ομοσπονδιακή Αστυνομία να διαμορφώνει τους ελέγχους σε πτήσεις από Ελλάδα με τρόπο αναλογικό. Δεν θέλησε δε να σχολιάσει συγκεκριμένες περιπτώσεις κατάχρησης εξουσίας των αστυνομικών που θέσαμε υπόψη του "ελλείψει καλύτερης γνώσης των περιπτώσεων αυτών αλλά και για λόγους προστασίας του δικαίου της προσωπικότητας".

Σε ρότα συνενόησης

Η κατάσταση έχει πάντως καλυτερεύσει από τότε που κλιμάκιο της Ελληνικής Αστυνομίας επισκέφθηκε τα αεροδρόμια του Μονάχου και της Φραγκφούρτης και μετά την πρόσφατη επίσκεψη στην Αθήνα του αρχηγού της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας Ντίτερ Ρόμαν. Η τηλεφωνική επικοινωνία είναι τακτική και η Αθήνα ζητά περισσότερα και αναλυτικότερα στοιχεία, γιατί αυτά που λαμβάνει "δεν δικαιολογούν διαβατηριακούς ελέγχους". Η ελληνική πλευρά κατανοεί ότι η διαδικασία είναι νέα και γίνεται για πρώτη φορά υπό αυτές τις συνθήκες, αλλά ζητά ομοιομορφία στη διαδικασία και όχι κάθε αεροδρόμιο να ακολουθεί τη δική του τακτική. Η παρουσία έλληνα αστυνομικού συνδέσμου στο αρχηγείο της Ομοσπονδιακής Αστυνομίας στο Πότσνταμ θα βοηθήσει προς αυτήν την κατεύθυνση, όπως και η παρουσία ελλήνων αστυνομικών, εκτός από την υφιστάμενη στο Μόναχο και τη Φραγκφούρτη, και σε άλλα γερμανικά αεροδρόμια.

Και οι δύο πλευρές επιδιώκουν συνεννόηση και καλή συνεργασία με στόχο την επαναφορά σε ισχύ του Κανονισμού Σένγκεν για πτήσεις από την Ελλάδα μετά την παρέλευση του εξάμηνου. Ως προς αυτό το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών επιφυλάχθηκε να απαντήσει σε δεδομένη χρονική στιγμή "λαμβάνοντας πρώτα υπόψη την εξέλιξη της συνολικής κατάστασης".

Ειρήνη Αναστασοπούλου Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



19 Δεκ 2017


Suddeutsche Zeitung: Μη ασφαλής χώρα για τους Γερμανούς η Ελλάδα

Χωρίς να διευκρινίζονται οι λόγοι, αλλά και χωρίς να παρουσιάζονται σχετικές αποδείξεις ή έστω και αποχρώσες ενδείξεις, ήρθε στη δημοσιότητα ένα γερμανικό δημοσίευμα, με βάση το οποίο, η Ελλάδα δεν είναι ασφαλής τόπος προορισμού για τους γερμανούς πολίτες. Και αυτό, χωρίς να διευκρινίζονται τα σημεία εκείνα για τα οποία η Ελλάδα θεωρείται -σύμφωνα με το δημοσίευμα- μη ασφαλής χώρα - τόπος τουριστικού προορισμού για τους γερμανούς. Και αυτή η απουσία επαρκούς -ή έστω και στοιχειώδους- αιτιολόγησης δεν αποτελεί δημοσιογραφικό ολίσθημα, αλλά περίτρανη απόδειξη της ύπαρξης ενός συνεχούς υπόγειου πολέμου που ασκείται κατά της Ελλάδας, από την πλευρά αφανών -αλλά υπαρκτών- οικονομικών συμφερόντων που χρησιμοποιούν ως κέντρο αναφοράς των δραστηριοτήτων τους την Γερμανία.

Για την πλειονότητα των Γερμανών υπάρχουν μόλις πέντε ασφαλείς χώρες διακοπών, γράφει η Süddeutsche Zeitung σε άρθρο με τίτλο «Φόβος πριν τις διακοπές», στις οποίες δεν συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα.

Το συγκεκριμένο δημοσίευμα αποτελεί ένα σαφέστατο παράδειγμα κίτρινου ή κατευθυνόμενου πολιτικά (και οικονομικά) Τύπου, ο οποίος αναλαμβάνει τη "εργολαβία εκτέλεσης συμβολαίου" που αφορά μια οικονομική επίθεση (στον τουρισμό) προς την ελληνική οικονομία.

Όπως αναφέρει η Deutsche Welle, η εφημερίδα του Μονάχου σημειώνει ότι «εκτός βέβαια από τη Γερμανία, είναι η Αυστρία, η Ελβετία και με διαφορά η Ιταλία και οι Σκανδιναβικές χώρες που καταλαμβάνουν τις πρώτες θέσεις των ασφαλών χωρών. Ακόμα και η Ισπανία, αγαπημένος προορισμός των γερμανών τουριστών, δίνει μόλις στο 50% των ερωτηθέντων την αίσθηση ότι είναι ασφαλείς και καταλαμβάνει τελικά την έκτη θέση. Της Ισπανίας έπονται Καναδάς, Αυστραλία, Βέλγιο και Ολλανδία, ενώ τη δέκατη θέση καταλαμβάνει η Ελλάδα με 34% πριν από την Κροατία και την Βρετανία. Ας σημειωθεί ότι οι ερωτηθέντες δεν ρωτήθηκαν για την Γαλλία.

Πρόκειται για τα κύρια αποτελέσματα αντιπροσωπευτικής έρευνας του Iνστιτούτου Ερευνών Αγοράς GfK για λογαριασμό του κοινωφελούς Ιδρύματος για Ζητήματα Μέλλοντος του Αμβούργου που χρηματοδοτείται από την British American Tobacco. "Αντί για ήλιο, παραλία, και θάλασσα είναι πλέον η ασφάλεια που έχει καθοριστική σημασία για την επιλογή τουριστικού προορισμού. Δεν εκπλήσσει κατά συνέπεια ότι κλασικοί προορισμοί, όπως Τουρκία, Αίγυπτος και Τυνησία έχουν κακή βαθμολογία, υπογραμμίζει ο υπεύθυνος σύνταξης της έκθεσης Ulrich Reinherdt», αποφεύγοντας να αιτιολογήσει τον χαρακτηρισμό της Ελλάδας ως μη ασφαλούς χώρας για διακοπές των γερμανών πολιτών.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η υπό όρους απελευθέρωση της δημοσιογράφου Μεσαλέ Τολού από δικαστήριο στην Κων/πολη γεννά προσδοκίες για βελτίωση των γερμανοτουρκικών σχέσεων. Για μια πλήρη αποκατάσταση όμως η Άγκυρα θα πρέπει να κάνει ακόμα πολλά.

Η προσωρινή απόφαση του τουρκικού δικαστηρίου για την υπό όρους απελευθέρωση της γερμανοτουρκάλας δημοσιογράφου Μεσαλέ Τολού δεν είναι σε καμία περίπτωση αθωωτική. Στη Μεσαλέ Τολού και τους έξι συγκατηγορούμενούς της δεν επιτρέπεται να εγκαταλείψουν την Τουρκία ενώ οφείλουν να παρουσιάζονται κάθε Παρασκευή στις τουρκικές αρχές μέχρι τη συνέχιση της δίκης στις 26 Απριλίου. Ας σημειωθεί ότι η 33χρονη γερμανίδα υπήκοος από την πόλη Ουλμ, η οποία εργάζεται στην Κων/πολη στο μικρό πρακτορείο ειδήσεων Etha, κατηγορείται από την τουρκική δικαιοσύνη για συμμετοχή σε τρομοκρατική οργάνωση.

Σύμφωνα με την υπεράσπιση, οι κατηγορίες βασίζονται ως επί το πλείστον στη συμμετοχή της Μεσαλέ Τολού σε διαδηλώσεις. Κατά την εκτίμηση των δικηγόρων της, οι κατηγορίες δεν αρκούσαν για την προφυλάκιση της. Πάντως ο πατέρας της κατηγορουμένης αποδίδει την απόφαση του δικαστηρίου στη βελτίωση των γερμανοτουκρικών σχέσεων το τελευταίο διάστημα.

Παρά τις συνεχείς διαβεβαιώσεις της Άγκυρας περί ανεξαρτησίας της τουρκικής δικαιοσύνης, παρατηρητές εκτιμούν ότι κατά πάσα πιθανότητα, η απόφαση για την απελευθέρωση της Μ. Τολού ελήφθη στην Άγκυρα. Είναι γεγονός ότι από το καλοκαίρι η τουρκική κυβέρνηση καταβάλλει προσπάθειες για αποκλιμάκωση των τεταμένων γερμανοτουρκικών σχέσεων. Ενδεικτικό είναι ότι τέλη Οκτωβρίου αφέθηκε ελεύθερος ο γερμανός ακτιβιστής Πέτερ Στόιτνερ.

Ο δρόμος για την Τουρκία είναι ακόμα μακρύς

Ο αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης Μεχμέτ Σίμσεκ εκτιμά μάλιστα στην εφημερίδα Daily Sabah ότι τα χειρότερα στις γερμανοτουρκικές σχέσεις πέρασαν. Σε παρόμοιο κλίμα και οι δηλώσεις του εκπροσώπου του κυβερνώντος κόμματος ΑΚΡ Μαχίρ Ουνάλ, ο οποίος δήλωσε στους ανταποκριτές ξένου Τύπου ότι "οι διμερείς σχέσεις βρίσκονται στο δρόμο της βελτίωσης".

Αφορμή για την απελευθέρωση της Μ. Τολού ενδέχεται να είναι ότι αυξάνονται τα προβλήματα της Άγκυρας στις σχέσεις με άλλα κράτη, κυρίως με το Ισραήλ και τις ΗΠΑ. Φαίνεται ότι η τουρκική πλευρά συνειδητοποιεί πλέον ότι οι οικονομικές σχέσεις με τη Γερμανία, η οποία είναι ο σημαντικότερος εμπορικός εταίρος της Τουρκίας δεν είναι αποκομμένες από τις πολιτικές. Με την απόφαση για την απελευθέρωση της δημοσιογράφου παραμερίζεται ένα σημαντικό εμπόδιο στη βελτίωση των διμερών σχέσεων.

Απομένουν ωστόσο και πολλά άλλα, με σημαντικότερο την απελευθέρωση του ανταποκριτή της εφημερίδας Die Welt Ντενίζ Γιουτσέλ, ο οποίος κρατείται εδώ και πάνω από 300 μέρες χωρίς να του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες. Στις τουρκικές φυλακές βρίσκονται και άλλοι επτά Γερμανοί πολίτες, οι οποίοι ωστόσο επέλεξαν να παραμείνουν ανώνυμοι.

Όσο ο Ντενίζ Γιουτσέλ βρίσκεται στη φυλακή, καμία γερμανική κυβέρνηση δεν πρόκειται να κάνει λόγο για πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων. Ακόμα όμως και μετά την ενδεχόμενη απελευθέρωση του γερμανού δημοσιογράφου παραμένει ανοιχτό αν το Βερολίνο θα ξεχάσει τις προσβλητικές συγκρίσεις του προέδρου Ταγίπ Ερντογάν με τους ναζί.

Dpa / Στέφανος Γεωργακόπουλος
Deutsche Welle



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Δεκ 2017


«Η Αυστροουγγαρία επέστρεψε. Με καγκελάριο (της Αυστρίας) τον Kurz, εταίρο τον Strache και εμπρηστή τον (πρωθυπουργό της Ουγγαρίας) Orban, το εκκρεμές μετατοπίζεται προς τα δεξιά», δήλωσε στην εφημερίδα Die Welt ο αναπληρωτής επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας των γερμανών Σοσιαλδημοκρατών, Achim Post, ενόψει της σημερινής ορκωμοσίας της νέας κυβέρνησης συνασπισμού της Αυστρίας, ανάμεσα στη Δεξιά και την Ακροδεξιά.

Το γεγονός, μάλιστα, ότι δεν συμμερίζονται όλοι την άποψή του την ενισχύει ακόμη περισσότερο. «Στο πρόσωπο του Sebastian Kurz, Βαυαρία και Γερμανία απέκτησαν έναν επιπλέον σύμμαχο στην Ευρώπη», δήλωσε χαρακτηριστικά στην ίδια εφημερίδα ο επικεφαλής των βαυαρών Χριστιανοκοινωνιστών, εταίρων της Merkel και, πιθανότατα, του SPD στο πλαίσιο ενός νέου μεγάλου συνασπισμού στη Γερμανία, Alexander Dobrindt. Ένθερμης υποδοχής έτυχε, όμως, η νέα αυστριακή κυβέρνηση και από τον επικεφαλής της μεγαλύτερης ομάδας στην Ευρωβουλή, του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος. «Ο Sebastian Kurz υποστηρίζει το σπάσιμο των αρτηριοσκληρωτικών δομών στην Αυστρία (...) και αντιπροσωπεύει μια νέα γενιά πολιτικών από τον λαό», ήταν το σχόλιο του (επίσης Χριστιανοκοινωνιστή...) Manfred Weber. Πανηγύρι έχει σημάνει και στη Βουδαπέστη, όπου ο Victor Orban διαπιστώνει ότι αισθάνεται ολοένα λιγότερο απομονωμένος εντός της Ευρώπης.

Πράγματι, έχοντας αφαιρέσει από το οπλοστάσιό του (έστω και για τακτικούς λόγους) κάθε αίτημα που αμφισβητεί τη συμμετοχή της Αυστρίας στην Ε.Ε. και την ευρωζώνη, το ακροδεξιό Κόμμα Ελευθερίας κατάφερε ουσιαστικά να επιβάλει ολόκληρη την υπόλοιπη ατζέντα του στο κυβερνητικό πρόγραμμα -το οποίο, πρακτικά, δεν διαφέρει σημαντικά από εκείνο που θα εφάρμοζε η Marine Le Pen (στενή σύμμαχος του Strache) στην περίπτωση που εκλεγόταν πρόεδρος της Γαλλίας! Πρακτικά δε, ο Strache θα έχει πλήρη ελευθερία να το εφαρμόσει, καθώς για να διασφαλίσει ότι θα γίνει ο νεότερος καγκελάριος στην μεταπολεμική ιστορία της χώρας του και της Ευρώπης, ο Kurz του έδωσε πρακτικά γη και ύδωρ -με άλλα λόγια, την αντικαγκελαρία και τα υπουργεία Εξωτερικών, Εσωτερικών και Άμυνας!

Έτσι, δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι από εδώ και στο εξής, οι αυστριακές αρχές θα αφαιρούν από τους πρόσφυγες και αιτούντες άσυλο που φτάνουν στη χώρα τόσο τα κινητά τους (ώστε να ελέγξουν εάν υπάρχει κάτι ύποπτο στις επαφές και τη διαδρομή τους) όσο και τα χρήματα που φέρουν μαζί τους (προφανώς, ως... εγγύηση για τις υπηρεσίες που θα τους παρέχονται). Σημειώνεται ότι πρόκειται για ένα μέτρο το οποίο είχε αρχικά προταθεί από την πλευρά των κυβερνήσεων της Ουγγαρίας και της Σλοβακίας, για να προκαλέσει τότε γενική κατακραυγή -μόνο που πλέον, τα πράγματα έχουν αλλάξει δραματικά.

Πλέον, είναι φανερό ότι ανάλογα μέτρα θα επιχειρήσουν να επιβάλουν και οι Βαυαροί της CSU στην Merkel και τον Schulz στις διαπραγματεύσεις για τη νέα κυβέρνηση της Γερμανίας. Εφόσον δεν το καταφέρουν, τότε το καμπανάκι θα ηχήσει πολύ πιο δυνατά σε όλη την Ευρώπη.

Γιώργος Παυλόπουλος
Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Σχόλια για τους Τούρκους που αποβιβάστηκαν με φουσκωτό στις Οινούσσες και ζητούν άσυλο στην Ελλάδα, ισχυριζόμενοι ότι κινδυνεύουν από το καθεστώς στην πατρίδα τους, δημοσιεύουν τα γερμανικά ΜΜΕ.

Συγκεκριμένα στην ιστοσελίδα του τηλεοπτικού δικτύου n-tv και υπό τον τίτλο «Φοβούνται για τη ζωή τους. Ακαδημαϊκοί εγκαταλείπουν με τη βοήθεια διακινητή την Τουρκία» αναφέρεται ότι «μετά την απόπειρα πραξικοπήματος το 2016 στην Τουρκία, πολλοί στρατιωτικοί κατέφυγαν στην Ελλάδα. Στο μεταξύ και αρκετοί απλοί πολίτες δεν αισθάνονται πια ελεύθεροι και ασφαλείς στη χώρα τους. Όταν οι νόμιμες οδοί απαιτούν πολύ χρόνο, αναζητούν τη βοήθεια διακινητών. Ωστόσο ο τρόπος με τον οποίο αντιμετωπίζονται πολιτικοί πρόσφυγες από την Τουρκία στην Ελλάδα δεν είναι πάντα υπέρ τους. Έτσι η ‘Le monde diplomatique' αναφέρεται σε παράνομες επαναπροωθήσεις πολιτικά ανεπιθύμητων προσώπων από την Ελλάδα στην Τουρκία».

Για το ίδιο θέμα η εφημερίδα Rheinische Post γράφει: «32 Τούρκοι ζητούν πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα. Για την Ελλάδα οι τούρκοι πρόσφυγες σημαίνουν πάντα μια διπλωματική πρόκληση. Η Άγκυρα συνεχίζει να διαπληκτίζεται με την Αθήνα για την έκδοση οκτώ στρατιωτικών που κατέφυγαν στην Ελλάδα τον Ιούλιο του 2016 κατά την απόπειρα του πραξικοπήματος στην Τουρκία. Τον περασμένο Μάιο ο Άρειος Πάγος είχε απορρίψει την αίτηση έκδοσης της Άγκυρας».

«Το ελληνικό λιμενικό εντόπισε 32 τούρκους πρόσφυγες σε φουσκωτό. Έφυγαν προφανώς φοβούμενοι τη δίωξη στην Τουρκία και θα ζητήσουν άσυλο τη Δευτέρα» γράφει η Frankfurter Rundschau.

Πηγή Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



14 Δεκ 2017


Στα σχέδια κατασκευής ενός καναλιού που θα συνδέει τον Δούναβη με το Αιγαίο και τη Θεσσαλονίκη αναφέρεται μερίδα του γερμανικού Τύπου. Η TAZ επιρρίπτει στη γερμανική κυβέρνηση αδιαφορία απέναντι στην Ελλάδα.

Στα σχέδια για την κατασκευή πλωτού ποτάμιου διαδρόμου που θα συνδέει τον Δούναβη με τη Μεσόγειο αναφέρεται μερίδα του γερμανικού Τύπου. Η εφημερίδα Welt κάνει λόγο στη διαδικτυακή της έκδοση για "εντυπωσιακό έργο", σημειώνοντας ότι "η Ελλάδα, η ΠΓΔΜ και η Σερβία θέλουν να κατασκευάσουν ένα κανάλι, το οποίο σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα "θα μπορούσε να αλλάξει τη γεωγραφία των Βαλκανίων"". 
Όπως επισημαίνει η εφημερίδα του Βερολίνου, "αναζητούνται επενδυτές για την κάλυψη του υψηλού κόστους" του πλωτού διαδρόμου με στόχο τη σύνδεση του Δούναβη μέσω του Μοράβα με τον Αξιό, ο οποίος εκβάλλει στον Θερμαϊκό Κόλπο, "δυτικά της Θεσσαλονίκης στο Αιγαίο", όπως σημειώνει το δημοσίευμα.

Στα μεγαλεπήβολα σχέδια για την κατασκευή του συγκεκριμένου έργου αναφέρεται και το γερμανικό ειδησεογραφικό δίκτυο n-tv με εκτενές δημοσίευμα στην ιστοσελίδα του. Εκεί γίνεται λόγος για "το όνειρο ενός καναλιού" και επισημαίνεται ότι "ένα φιλόδοξο κατασκευαστικό εγχείρημα συναρπάζει πολιτικούς στα Βαλκάνια: Έλληνες, Σκοπιανοί και Σέρβοι θέλουν να διανοίξουν ένα κανάλι ναυσιπλοΐας, το οποίο πρόκειται να συνδέει τον Δούναβη με τη Μεσόγειο. Το οραματικό σχέδιο θα μπορούσε να αλλάξει για πάντα ολόκληρη την περιοχή". 
Το δημοσίευμα σχολιάζει ότι πρόκειται για ένα εγχείρημα "ιστορικών διαστάσεων" με στόχο να δοθεί νέα ώθηση στην οικονομική και εμπορική δραστηριότητα της περιοχής. Όπως παρατηρεί το n-tv επικαλούμενο αναφορές ελληνικών μέσων ενημέρωσης, "θα μπορούσε να επωφεληθεί από αυτό ιδιαίτερα η Θεσσαλονίκη".

Ενδείξεις προσέγγισης Ελλάδας-ΠΓΔΜ

Το γερμανικό δίκτυο αναφέρεται σε πρόσφατη επίσκεψη του δημάρχου Θεσσαλονίκης Γιάννη Μπουτάρη στα Σκόπια, η οποία συνιστά όπως γράφει, "σύμφωνα με πολλούς παρατηρητές ένδειξη προσέγγισης. Σύμφωνα με τους ίδιους, ένα κοινό κατασκευαστικό εγχείρημα των διαστάσεων ενός καναλιού Αιγαίου-Δούναβη θα έφερνε πράγματι πιο κοντά τα κράτη της περιοχής. 
Το σχέδιο βρίσκει υποστηρικτές από τα ανώτατα κλιμάκια της ελληνικής πολιτικής", σχολιάζει το δημοσίευμα, αναφερόμενο στις σχετικές δηλώσεις του έλληνα πρωθυπουργού.

Ωστόσο, όπως τονίζει το n-tv, "είναι ακόμη ασαφές πως ακριβώς πρόκειται να χρηματοδοτηθεί το έργο-μαμούθ. Από κυβερνητικούς κύκλους στην Αθήνα ελέχθη το τελευταίο διάστημα ότι η υλοποίηση των γιγάντιων σχεδίων κατασκευής του καναλιού μπορεί να στοιχίσει σύμφωνα με υπολογισμούς περί τα 17 δις ευρώ. 
Εφόσον βρεθούν επενδυτές, σύμφωνα με τους ίδιους υπολογισμούς, η υλοποίηση του έργου θα ήταν εφικτή εντός έξι ετών", γράφει το γερμανικό δίκτυο, αναφερόμενο στο ενδιαφέρον που λέγεται ότι έχουν δείξει ήδη κινεζικές εταιρείες. 
Τέλος, το δημοσίευμα εστιάζει και στον εξαιρετικό βαθμό δυσκολίας που έχει ένα τέτοιο εγχείρημα, επισημαίνοντας ότι "είναι ακόμη ασαφές πόσο ρεαλιστικό είναι".

Γερμανική αδιαφορία για την Ελλάδα 

Αδιαφορία απέναντι στα προβλήματα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα στο πεδίο του προσφυγικού επιρρίπτει στη γερμανική κυβέρνηση η αριστερή Tageszeitung. Ο ανταποκριτής της εφημερίδας στις Βρυξέλλες παίρνει αφορμή για το επικριτικό σχόλιό του από την προ ημερών ανακοίνωση του γερμανικού υπουργείου Εξωτερικών ότι δεν πρόκειται να χορηγηθεί λόγω της έλευσης του χειμώνα επιπρόσθετη βοήθεια για τους πρόσφυγες και μετανάστες που φιλοξενούνται στα ελληνικά νησιά του Αιγαίου. 
Η TAZ γράφει μεταξύ άλλων ότι "στο μεταξύ ο αριθμός τους έχει αυξηθεί τόσο πολύ ώστε οι καταυλισμοί είναι απελπιστικά υπερπλήρεις. Οργανώσεις αρωγής σημαίνουν συναγερμό επειδή χιλιάδες πρόσφυγες σε νησιά όπως η Λέσβος είναι σχεδόν απροστάτευτοι".

Ο γερμανός ανταποκριτής αναφέρεται σε πρόσφατες περιγραφές των απελπιστικών συνθηκών από τους Γιατρούς Χωρίς Σύνορα, οι οποίοι τονίζουν ότι και η Γερμανία είναι υποχρεωμένη να βοηθήσει. "Ωστόσο, ο υπουργός Εξωτερικών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ δεν το σκέφτεται καν".

Το σχόλιο τονίζει ότι αντιθέτως το Βερολίνο επαναφέρει τους συνοριακούς ελέγχους για όσους ταξιδεύουν από την Ελλάδα. "Σε γερμανικά αεροδρόμια Έλληνες ταξιδιώτες παρεμποδίζονται και υφίστανται διακρίσεις", υπογραμμίζει ο γερμανός ανταποκριτής.

Άρης Καλτιριμτζής


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



13 Δεκ 2017


Το θέμα των γερμανικών αποζημιώσεων έρχεται για άλλη μια φορά στο επίκεντρο του γερμανικού Τύπου, με τη Süddeutsche Zeitung να εστιάζει στο ζήτημα που αφορά σε μεγάλο βαθμό και την Ελλάδα, με αφορμή το φετινό ιστορικό βιβλίο δύο γερμανών ερευνητών, οι οποίοι τάσσονται υπέρ της αναγνώρισης της γερμανικής ευθύνης για καταβολή επανορθώσεων στην Ελλάδα και άλλες χώρες. «Αθήνα και Βερολίνο: Ανοιχτός λογαριασμός, ανοιχτές πληγές», τιτλοφορεί το σχετικό δημοσίευμα στην ηλεκτρονική της έκδοση η εφημερίδα του Μονάχου, σχολιάζοντας το περιεχόμενο του βιβλίου που συνέγραψαν ο εκδότης και ιστορικός Karl Heinz Roth και ο πολιτικός επιστήμονας και εκδότης Hartmut Rubner.

Όπως μεταδίδει η Deutsche Welle, το δημοσίευμα αναφέρει ότι «το κεντρικό μοτίβο του βιβλίου είναι ότι μια συμμαχία ανάμεσα στις ΗΠΑ και τις "δυτικογερμανικές ελίτ εξουσίας" αγνόησε συστηματικά επί δεκαετίες τις ελληνικές διεκδικήσεις. Επίμαχο σε αυτό το σημείο δεν είναι τόσο το συμπέρασμα όσο η εξήγηση, όπου γίνεται αισθητός ο απόηχος ιστορικών συζητήσεων του παρελθόντος, στις οποίες οι παγκόσμιοι πόλεμοι του 20ού αιώνα συζητούνταν ως αποτέλεσμα συνωμοσίας γερμανικών ελίτ. Αδιαφιλονίκητη είναι πάντως η διπλωματική υπεροψία με την οποία η Γερμανία απέρριπτε επί δεκαετίες τις ελληνικές διεκδικήσεις».

Αυτό το γεγονός αποδεικνύεται κατά τον αρθρογράφο στα ιστορικά ντοκουμέντα που δημοσιεύονται μαζί με το βιβλίο των γερμανών ερευνητών. Επισημαίνεται πάντως ότι «η επιλογή των ντοκουμέντων περιορίζεται σχεδόν αποκλειστικά σε γερμανικά έγγραφα και ως εκ τούτου δεν μπορεί κανείς να αποκομίσει μια εικόνα για τα ενδότερα της ελληνικής διπλωματίας και το μερίδιο ευθύνης της για την αποτυχημένη πολιτική που αφορά τις επανορθώσεις. Η ελληνική κυβέρνηση επέμεινε για μεγάλο διάστημα σε μια ειδική σχέση με την Ομοσπονδιακή Γερμανία, η οποία όμως βασιζόταν σε ασύμμετρους συσχετισμούς δυνάμεων. Μέσα από αυτή τη διμερή οδό η Αθήνα αποκόμισε μόνον αποτυχίες, εκτός από μια αποζημίωση 115 εκατομμυρίων μάρκων το 1960, η οποία όμως κατέστη δυνατή μέσω κοινής δράσης με άλλα δυτικοευρωπαϊκά κράτη που ήταν αντίπαλοι της Γερμανίας στον πόλεμο».

Αρχικά πολύ νωρίς και μετά… πολύ αργά

Η SZ σημειώνει ότι από τότε που υπεγράφη η Συμφωνία του Λονδίνου για το γερμανικό χρέος το 1953, η Γερμανία συνέδεε διαρκώς το θέμα των επανορθώσεων με την εκκρεμούσα οριστική διευθέτηση του ζητήματος ειρήνευσης στη χώρα. «Με τη γερμανική επανένωση αυτό το χρονικό σημείο φάνηκε να έχει έρθει. Ωστόσο στη Συνθήκη 2+4 το 1990 ο Helmut Kohl πέτυχε την ένωση της Γερμανίας χωρίς να καταβάλει το τίμημα που προέβλεπε η ρύθμιση του ζητήματος των επανορθώσεων».

Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο ιστορικός Karl Heinz Roth επισημαίνει εύστοχα ότι «ενώ Βόννη (σ.σ. τότε πρωτεύουσα της Δυτικής Γερμανίας) πριν από τη Συνθήκη 2+4 υποστήριζε διαρκώς ότι οι διεκδικήσεις των επανορθώσεων είναι πρώιμες, μετά την υπογραφή της συνθήκης η αιτιολογία (σ.σ. για τη μη καταβολή επανορθώσεων) ήταν ότι ήταν πλέον πολύ αργά».

H εφημερίδα του Μονάχου αναφέρει ότι ο Karl Heinz Roth υπολογίζει το ύψος των επανορθώσεων που αντιστοιχούν σήμερα στην Ελλάδα σε περίπου 185 δις ευρώ, από τα οποία -όπως λέει- δεν έχει εξοφληθεί ούτε καν το 1%. Η πραγματικότητα, όμως, είναι πολύ διαφορετική, αφού οι γερμανικές επανορθώσεις - αποζημιώσεις και το αναγκαστικό κατοχικό δάνειο που επέβαλε η Γερμανία του Χίτλερ στην Ελλάδα, συνυπολογιζομένων των τόκων εκτινάσσουν το ποσό του γερμανικού χρέους προς την Ελλάδα, κατ' ελάχιστο στα 600 δισ. ευρώ και κατά μέγιστο στο 1,2 τρισ. ευρώ...

Παρότι στο δημοσίευμα εκφράζονται ενστάσεις για ορισμένα συμπεράσματα των γερμανών ερευνητών, σημειώνεται ότι οι προτάσεις τους πρέπει «δικαίως» να θεωρηθούν αφορμή για συζήτηση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από έναν μήνα δημοσίευμα της εφημερίδας Welt επικαλείτο έρευνα ενός άλλου γερμανού ιστορικού, με την οποία αμφισβητείται η ύπαρξη του κατοχικού δανείου της Ελλάδας προς το Γ' Ράιχ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου