Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

25 Μαΐ 2017


Γράφει ο Χρήστος Σκλιβάνος

Το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων αποτελεί μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις της ελληνικής διπλωματίας. Μία πρόκληση στην οποία, μέχρι στιγμής, δεν έχει παρουσιαστεί κάποια σημαντική πρόοδος. Σκοπός, όμως, αυτού του άρθρου δεν είναι η επίλυση του ζητήματος της ονομασίας, αλλά τα επιχειρήματα της γείτονος σχετικά με τις ιστορικές καταβολές της.

Είναι, όντως, σημαντικό για έναν λαό να έχει την πεποίθηση ότι κατάγεται από κάπου. Όσο πιο λαμπρές είναι οι ρίζες του, τόσο περισσότερο τονώνεται το εθνικό φρόνημα, και δημιουργείται ένας συνεκτικός κρίκος μεταξύ του πληθυσμού – ιδίως αν πρόκειται για ανομοιογενείς εθνικά ομάδες. Κάποιες φορές, οι ρίζες αυτές είναι ρεαλιστικές και ιστορικά ακριβείς – όπως, για παράδειγμα, της Γαλλίας με τους Φράγκους, του Ιράν με τους Πέρσες· άλλες πάλι όχι και τόσο – για παράδειγμα, της Γερμανίας με τους Τεύτονες. Στην περίπτωση των Σκοπίων υπάρχει μια κρίση εθνικής ταυτότητας και καταγωγής, την οποία επιχειρούν να καλύψουν «δανειζόμενοι» ιστορικά στοιχεία των γειτόνων τους. Εν προκειμένω, θα γίνει μια προσπάθεια αντίκρουσης αυτών των «επιχειρημάτων-τεκμηρίων».

Αρχικά, η επίσημη γραμμή τους: Δηλώνουν άμεσοι απόγονοι του Μεγάλου Αλεξάνδρου, υπαγόμενοι σε μια μακεδονική εθνότητα, κάτοχοι των εδαφών τους από την αρχαία εποχή, και ομιλούντες αναλλοίωτη τη μακεδονική γλώσσα.

Για τη διευκόλυνση του αναγνώστη, θα πραγματοποιηθεί μια διαίρεση. Αρχικά, θα εξεταστούν τα γεωγραφικά επιχειρήματα, μετά τα εθνολογικά, τα γλωσσολογικά και, τέλος, τα πολιτικά.

Γεωγραφικά επιχειρήματα

Από καθαρά γεωγραφική σκοπιά, με τον όρο Μακεδονία χαρακτηρίζεται μια ευρύτατη έκταση η οποία καλύπτει τη σημερινή βόρεια Ελλάδα (Μακεδονία), τη δυτική Βουλγαρία (Μακεδονία του Pirin) και τα Σκόπια (Μακεδονία του Βαρδάρη – Vardarska).

Επίσης, ο γεωγραφικός αυτός προσδιορισμός αποδίδεται σε διαφορετική έκταση ανάλογα με την πηγή και το χρονικό πλαίσιο. Για παράδειγμα, οι Ρωμαίοι χαρακτήριζαν ως Μακεδονία τη σημερινή βόρεια Ελλάδα μέχρι τον Νέστο, την Ήπειρο και τη Θεσσαλία, ενώ οι Βυζαντινοί επέκτειναν τα όριά της μέχρι τη σημερινή Στερεά Ελλάδα.

Ακόμα κι αν αγνοηθούν όλα αυτά τα στοιχεία, δεν μπορεί να παραβλεφθεί το γεγονός ότι η κοιτίδα του Μακεδονικού Βασιλείου ήταν οι Αιγές, η Πέλλα και η Βεργίνα, και όχι η περιοχή των Σκοπίων. Η τελευταία προσαρτήθηκε αργότερα στα όρια του βασιλείου, και αποτέλεσε κάτι σαν ζώνη ανάσχεσης των βορείων γειτόνων. Με την ίδια λογική, όλα τα σύγχρονα κράτη που κάποτε υπήρξαν μέλη της αυτοκρατορίας του Μεγάλου Αλεξάνδρου θα έπρεπε να διεκδικούν το όνομα «Μακεδονία».

Εθνολογικά επιχειρήματα

Ως προς το ότι οι Μακεδόνες αποτελούν ιδιαίτερη εθνική ομάδα, αναφέρονται τα ακόλουθα:

Για αρχή, δεν πρέπει να λησμονείται η σλαβική καταγωγή των Σκοπιανών. Οι Μακεδόνες αναφέρονται στην ιστορία ήδη από την εποχή των ομηρικών επών (1.000 π.Χ). Αντίθετα, οι Σλάβοι εμφανίζονται στο Ευρωπαϊκό προσκήνιο περίπου το 650 μ.Χ. Ως προς το τί συνέβαινε πριν από αυτή την ημερομηνία στην περιοχή, υπάρχει πληθώρα αναφορών-πηγών.

Πρώτον, αναφέρεται η άποψη των Περσών, σύμφωνα με την οποία «οι Μακεδόνες είναι Έλληνες με μεγάλο ανάστημα, και φέρουν πλατιά καπέλα» (σ.σ. κράνη). Εκτός από τους Πέρσες, υπάρχουν ο Ηρόδοτος και ο Θουκυδίδης, οι οποίοι εντάσσουν τους Μακεδόνες στους Δωριείς. Ακόμα, όμως, και αν είναι κάποιος κακόπιστος απέναντι στους Έλληνες ιστορικούς, υπάρχουν πάντα οι αιγυπτιακές πηγές, οι οποίες δεν κάνουν καμία διάκριση μεταξύ Ελλήνων και Μακεδόνων. Τέλος, υπάρχουν οι ρωμαϊκές πηγές -διοικητικά αρχεία, επιστολές υπάτων και αυτοκρατόρων, Τάκιτος κ.λ.π.-, οι οποίες ενέτασσαν τους Μακεδόνες στους λοιπούς «Greaci» – ήτοι, Έλληνες.

Επιπροσθέτως, υπάρχει η παράδοση των Ολυμπιακών Αγώνων. Ως γνωστόν, ουδείς «βάρβαρος» γινόταν δεκτός σε αυτούς. Μάλιστα, ο κανόνας αυτός ήταν τόσο αυστηρός, ώστε δεν κάμφθηκε ούτε καν από τους πανίσχυρους Ρωμαίους αυτοκράτορες. Τόσο ο Αλέξανδρος Α’ όσο και ο Φίλιππος Β’ είχαν συμμετάσχει στους αγώνες αυτούς, και είχαν διακριθεί. Αν, λοιπόν, όντως οι Μακεδόνες ήταν χωριστή εθνότητα, τότε η συμμετοχή των προαναφερομένων στους Ολυμπιακούς Αγώνες θα ήταν αδύνατη.

Τέλος, ανατρέχοντας στην εποχή της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, παρατηρείται ότι πουθενά δεν γίνεται αναφορά σε «Μακεδονικό έθνος». Απεναντίας, γίνονται αναφορές σε Έλληνες, Σέρβους -ή Σλάβους γενικότερα-, Βούλγαρους και Εβραίους.

Γλωσσολογικά επιχειρήματα

Περνώντας στη γλώσσα: κατά τα Σκόπια, υπάρχει μακεδονική γλώσσα. Το βασικό επιχείρημά τους είναι μια εγκοπή του Αρριανού από το έργο τού «Αλεξάνδρου Ανάβασις», όπου γράφει «Αλέξανδρος ανέκραζε μακεδονιστί». Όπως, όμως, εξηγεί ο ίδιος ο Αρριανός παρακάτω, πρόκειται για το βαρύ μακεδονικό ιδίωμα, κατάλοιπο της παλαιάς δωρικής διαλέκτου. Αν αυτό στοιχειοθετεί μακεδονική γλώσσα, τότε, με την ίδια λογική, και οι Σπαρτιάτες, αλλά και αρκετοί άλλοι Πελοποννήσιοι καταγόμενοι από τους Δωριείς, ήταν Μακεδόνες, καθώς είχαν την ίδια ακριβώς διάλεκτο-ιδίωμα, ελαφρώς τροποποιημένη.

Πέρα από τη γλώσσα, υπάρχει και η γραφή. Αναμφίβολα, κάποιες φορές η γλώσσα αναπτύσσεται γρηγορότερα από τη γραφή, ή δεν υπάρχει άμεση αντιστοιχία μεταξύ προφορικής γλώσσας και γραφής, διότι οι άνθρωποι δεν μιλούν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο με τον οποίο γράφουν – όπως συνέβαινε, για παράδειγμα, με τα ιερογλυφικά στην Αίγυπτο και με τους ρούνους στη Σκανδιναβία. Δεν παύουν, όμως, να αποτελούν δύο αλληλένδετες έννοιες, που διάγουν κοινό ιστορικό βίο. Το αλφάβητο που χρησιμοποιούν σήμερα στην περιοχή, αλλά και οι απανταχού της γης Σλάβοι, είναι το κυριλλικό αλφάβητο, το οποίο επινοήθηκε αρκετούς αιώνες μετά τη γέννηση του Χριστού, και στηρίχθηκε στο υπάρχον ελληνικό. Πώς γίνεται, λοιπόν, μια γλώσσα με αρχαιότατες καταβολές να απέκτησε αλφάβητο το 940 μ.Χ.;


Πολιτικά επιχειρήματα

Μετά τον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο (1913), η περιοχή των Σκοπίων έγινε τμήμα του Βασιλείου της Σερβίας, το οποίο στην πορεία μετεξελίχθηκε στη Γιουγκοσλαβία. Από το 1913 μέχρι και το 1944, ουδέποτε υπήρξε κάποια αναφορά για «Μακεδονική μειονότητα» εντός της Σερβίας. Το αυτό υποστήριξαν και διάφοροι κατακτητές της περιοχής, όπως οι Βούλγαροι, οι Αυστριακοί και οι Γερμανοί. Όλοι ενέτασσαν τους κατοίκους των υπό εξέταση εδαφών στους Σλάβους. Ωστόσο, τα πάντα άλλαξαν μετά την άνοδο στην εξουσία του στρατάρχη Tito.

Ο Tito ήταν, αναμφίβολα, μια μεγάλη πολιτική και στρατιωτική φυσιογνωμία. Μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, ανέλαβε την ενοποίηση των διαφορετικών εθνοτήτων της Γιουγκοσλαβίας και τη δημιουργία ενιαίου φρονήματος, το οποίο στήριξε, εν πολλοίς, στην κομμουνιστική ιδεολογία. Κατά τη διάρκεια του ελληνικού εμφυλίου, υποστήριξε τους Έλληνες κομμουνιστές παρά τις αντιρρήσεις της Μόσχας, γεγονός που τον οδήγησε σε ρήξη με τον Stalin και την Ε.Σ.Σ.Δ.

Στις 02 Αυγούστου 1947 υπεγράφη συμφωνία μεταξύ του Μάρκου Βαφειάδη, Αρχηγού του Δ.Σ.Ε., και της Γιουγκοσλαβίας, σύμφωνα με την οποία η τελευταία αναλάμβανε την υποχρέωση να τροφοδοτεί τον Δ.Σ.Ε., και να του παρέχει βάσεις εκπαίδευσης -όπως το Bulkes- και εξορμήσεως. Ως αντάλλαγμα προβλεπόταν η παραχώρηση, σε περίπτωση επικράτησης του Δ.Σ.Ε., της δυτικής και κεντρικής Μακεδονίας μέχρι τον Όλυμπο. Ωστόσο, ο πόλεμος έληξε με ήττα του Δ.Σ.Ε., οπότε και πολλά μέλη του κατέφυγαν στη γείτονα χώρα. Εκεί, με την αρωγή του Tito, άρχισε σταδιακά να δημιουργείται η ιδέα περί «Μακεδονικού Έθνους», η οποία καλλιεργήθηκε συστηματικά μέχρι και τη σύγχρονη εποχή. Αυτό έγινε με τρεις -αλληλένδετους μεταξύ τους- τρόπους. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου, περίπου 12.000 παιδιά ηλικίας 3 έως 15 ετών μεταφέρθηκαν δια της βίας από τον Δ.Σ.Ε. στη γειτονική χώρα. Εκεί γαλουχήθηκαν ως «Μακεδόνες», μέσω προπαγάνδας. Την προσπάθεια αυτή των Ελλήνων κομμουνιστών ενίσχυε και η Γιουγκοσλαβία, μέσω «δασκάλων» οι οποίοι μάθαιναν στα παιδιά τη σλαβική γλώσσα. Με τη λήξη του πολέμου, αρκετά μέλη του Δ.Σ.Ε. κατέφυγαν στη γειτονική χώρα, όπου ενέτειναν τις προσπάθειες διάπλασης «Μακεδονικού Έθνους».

Ακόμα κι αν κάποιος δεν πείθεται για τα προαναφερθέντα, ή τα εκλαμβάνει ως κακόβουλη και διαστρεβλωμένη προβολή των καταστάσεων, υπάρχει και η δήλωση του Προέδρου των Σκοπίων, Kiro Gligorov, στις 3 Ιουνίου 1992, οπότε -ερωτηθείς περί της «μακεδονικής» καταγωγής των Σκοπιανών και της άμεσης προέλευσής τους από τον Μέγα Αλέξανδρο- είχε πει: «Εμείς είμαστε Σλάβοι. Δεν έχουμε καμία σύνδεση με τον Μέγα Αλέξανδρο. Ήρθαμε στην περιοχή κατά τον 6ο αιώνα μ.Χ.».

Επίλογος – Συμπεράσματα

Όπως τονίστηκε και στην αρχή, είναι απαραίτητο για έναν λαό να έχει μια ιστορική καταβολή, η οποία θα δρα τόσο ως τόνωση του εθνικού γοήτρου και φρονήματος, όσο και ως συνεκτικός κρίκος. Στην περίπτωση των Σκοπίων, ωστόσο, είναι αμφίβολο αν έχει επιτευχθεί κάτι από τα δύο. Παρά την καπήλευση της ιστορίας γειτονικών κρατών και την παραμόρφωσή της για να ταιριάζει στους ιδίους σκοπούς, μεγάλο μέρος του πληθυσμού δηλώνει σερβικής, βουλγαρικής και αλβανικής καταγωγής. Αν, μάλιστα, ληφθούν υπόψιν και τα πρόσφατα επεισόδια στο Κοινοβούλιο της γείτονος, μπορεί με σχετική ασφάλεια να γίνει λόγος για αποτυχημένη προσπάθεια «δημιουργίας ενιαίας εθνικής συνείδησης». Αναμφίβολα, γενιές ολόκληρες και, ιδίως, νέοι άνθρωποι έχουν γαλουχηθεί με το σκεπτικό ότι αποτελούν «Μακεδονικό Έθνος», θέση την οποία αρκετοί θα υπερασπιστούν μετά φανατισμού, χωρίς, όμως, να μπορούν να προβάλουν τεκμηριωμένες απόψεις. Συνεπώς, η καλύτερη απάντηση στις κατά καιρούς προκλήσεις-δηλώσεις της γείτονος δεν είναι η αγανάκτηση, η έξαρση των παθών και οι μεγάλες πορείες και διαδηλώσεις, αλλά μια ψύχραιμη παράθεση γεγονότων, συνοδευόμενη από ήπια και εμπεριστατωμένη ρητορική.

Πηγές:

Τμήμα ιστορίας ΓΕΣ. (n.d.). Ο Ελληνικός Εμφύλιος
Μπαμπινιώτης, Γ. (2012). Λεξικό της Νέας Ελληνικής Γλώσσας. 1st ed. Αθήνα: Κέντρο Λεξιλογίας.
Καργάκος,Σ. (1992). Από το μακεδονικό ζήτημα στην εμπλοκή των Σκοπίων, εκδόσεις GUTENBERG,
Colocotronis, V. (2013). La Macedoine et l’ Hellinisme 1st ed. [S.l.]: Hachette Livre.
Alexios, S., Cristópoulos, G., Bastiás, I., Simópoulos, K. and Teodorakopoulos, I. (2000). Ιστορία του Ελληνικου έθνους, Τόμοι 7 – 9 Εκδοτική Αθηνών.

Πηγή PowerPolitics



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

23 Μαΐ 2017


Του Πέτρου Τρουπιώτη

Φόβους ότι την Πέμπτη στις Βρυξέλλες, στην Σύνοδο Κορυφής του ΝΑΤΟ, η ελληνική πλευρά μπορεί να βρεθεί ενώπιον νέου αιτήματος για την είσοδο των Σκοπίων στην συμμαχία, εκφράζουν ανώτατοι στρατιωτικοί που ασχολούνται με τα σχετικά ζητήματα της Συμμαχίας.

Ο φόβος τους, φόβο που πριν από δυο εβδομάδες είχαν και διπλωμάτες που όμως τώρα θεωρούν ότι «μάλλον ξεπεράστηκε ο σκόπελος» εδράζεται στο ότι η αμερικανική (και όχι μόνον ) πλευρά επιθυμεί «τον έλεγχο της κατάστασης» στα Σκόπια, μια και φοβούνται πως οι αντιπαραθέσεις θα επανέλθουν και μάλιστα πιο δυναμικά και ίσως βίαια.

Έτσι, στελέχη της Συμμαχίας, αλλά και αμερικανοί διπλωμάτες, θεωρούν πως η είσοδος της ΠΓΔΜ στην συμμαχία, θα μπορούσε να λειτουργήσει «κατευναστικά» στην χώρα , έστω προσωρινά , ενώ παράλληλα θα έδινε πολλές δυνατότητες στην συμμαχία να «παρέμβει πολλαπλώς» στις εσωτερικές διαδικασίες της χώρας αυτή.

Η σιωπή των τελευταίων ημερών για το ζήτημα των Σκοπίων στους κόλπους της συμμαχίας στις Βρυξέλλες, που έχει καθησυχάσει έλληνες διπλωμάτες, φαίνεται να έχει ανησυχήσει αντίθετα ορισμένους από τους έλληνες στρατιωτικούς που ασχολούνται με το ζήτημα.

Ο φόβος μια ανάφλεξης στα Σκόπια, κάτι που θα μπορούσε να οδηγήσει σε γενίκευση της σύγκρουσης στην περιοχή με εμπλοκή σε πρώτη φάση της Αλβανίας και ίσως της Σερβίας, είναι κάτι που φοβίζει τις ΗΠΑ και κατ επέκταση τους Ευρωπαίους συμμάχους.

Η εμπειρία της σύγκρουσης στα Βαλκάνια την δεκαετία του 90 φοβίζει τους Ευρωπαίους , μια και είναι σαφές πως και τώρα, όπως και τότε, δεν έχουν δυνατότητα συνολικής παρέμβασης στην περιοχή.

Κι αυτό, γιατί και κοινή πολιτική για την περιοχή δεν υπάρχει, αλλά ούτε καν στοιχειώδης πολιτική συμφωνία , και έτσι φαίνεται πως στις Βρυξέλλες ελπίζουν πως «όλα θα πάνε καλά». Παράλληλα, η Ευρωπαϊκή Ένωση , δεν έχει καν τις δομές για να παρέμβει σε μια ανάφλεξη, μια και μπορεί ν α έχει Στρατιωτική Επιτροπή με Πρόεδρο μάλιστα τον Έλληνα στρατηγό Μ Κωσταράκο, πρ. Α/ΓΕΕΘΑ, αλλά μάλλον ως τώρα «κινείται επί χάρτου»…

Το θέμα της ένταξης των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ, είναι κάτι που η αμερικανική πλευρά θεωρεί βασικό για την ασφάλεια στην περιοχή, έστω και αν αυτό θα δημιουργούσε ενόχληση εκτός από την χώρα μας και στην Ρωσική πλευρά , που θα το θεωρούσε μια ακόμα «επιθετική κίνηση» , έστω και αν η παρέμβαση της στην χώρα είναι ελαχίστη.

Προβληματισμούς φαίνεται να εκφράζουν για μια τέτοια εξέλιξη και η Σερβία, αλλά και εν μέρει, η Βουλγαρία, η καθεμία για δικούς της γεωστρατηγικους λόγους.

Οι ίδιοι στρατιωτικοί παράγοντες επισημαίνουν ότι ακόμα και αν δεν έλθει «ξαφνικά και ως επείγον» το θέμα στην Σύνοδο Κορυφής (μια και τα πράγματα φαίνεται να έχουν προς το παρών ηρεμήσει στα Σκόπια) είναι βέβαιο ότι θα υπάρξουν συζητήσεις και πιέσεις στο παρασκήνιο και στους διάδρομους της Συνόδου.

Εξάλλου, όπως λένε, ήδη η πίεση αυτή ασκείται σε όλα τα επίπεδα στο στρατιωτικό σκέλος της συμμαχίας, με βάσει μάλιστα σενάρια που αφορούν την σταθερότητα της περιοχής.

Η Ελλάδα, στην μεν πρόσφατη κρίση στα Σκοπιά, μάλλον κράτησε ουδέτερη στάση , κάτι που δεν είναι βέβαιο ότι είναι ιδιαίτερα θετικό όπως λένε αρκετοί διπλωμάτες-και όχι μόνον Έλληνες. Επισημαίνουν μάλιστα ότι η χώρα μας θα έπρεπε να έχει «σαφή θετική απόκλιση» προς την πλευρά που θεωρεί ότι σήμερα εξυπηρετεί τα συμφέροντα της (και αυτή δεν είναι η πλευρά που υποστηρίζει –έστω εμμέσως- την μεγάλη Αλβανία). Άσχετα αν το ζήτημα του ονόματος είναι «όπλο» της άλλης πλευράς.

Το ζήτημα, είναι, λένε, «ένα πολύ καλό και ισχυρό χαρτί σήμερα στα χέρια της χώρας μας, προς την εθνικιστική πλευρά των Σκοπίων αν αποφασίσει να ασχοληθεί σοβαρά με την γειτονιά της».

Το θέμα Σκόπια –ένταξη στο ΝΑΤΟ , είναι βέβαιο ότι θα επανέλθει στην Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών , επισήμως η ανεπισήμως Και θα συνεχίσουν στο άμεσο μέλλον πιέσεις γι΄αυτην. Θα πρέπει λοιπόν η χώρα μας, να καθορίσει συγκεκριμένη πολιτική με στάδια και στόχους και να την «ξεδιπλώσει» παντού, αν δεν θέλει να βρεθεί -όπως στην Σύνοδο του Βουκουρεστίου το 2008-και πάλι μόνη Και θέσει βέτο για την είσοδο των Σκοπιών και πάλι, δυσαρεστώντας φίλους και συμμάχους , με όχι θετικά αποτελέσματα για τα εθνικά μας συμφέροντα.

* Ο κ. Πέτρος Τρουπιώτης είναι δημοσιογράφος
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Μαΐ 2017


Οι «σπίθες» σε Σκόπια - Τίρανα - Πρίστινα και η στάση της Αθήνας

Του Νίκου Μελέτη

Προϋποθέσεις εξομάλυνσης της κατάστασης στα Δυτικά Βαλκάνια διαφαίνονται μετά από μια έντονη διπλωματική προσπάθεια των Βρυξελλών αλλά κυρίως της Ουάσιγκτον, όμως οι κίνδυνοι νέας εκτροπής, παραμένουν τόσο στα Σκόπια και στα Τίρανα αλλά κυρίως στο Κόσσοβο.

Τα «επιχειρήματα» του Αμερικανού υφυπουργού εξωτερικών Χόιτ Μπράιαν Γι, ο οποίος ως πρώην πρόξενος στην Θεσσαλονίκη γνωρίζει καλά την περιοχή αποδείχθηκαν πολύ «πειστικά» τόσο προς τον σκοπιανό πρόεδρο Ίβανοφ, ώστε να δώσει την εντολή στον ηγέτη της αντιπολίτευσης, αλλά και προς τον Αλβανό πρωθυπουργό και στον αρχηγό της αντιπολίτευσης στα Τίρανα ώστε να κάνουν αμοιβαίας υποχωρήσεις και να αποφευχθεί ένα δραματικό αδιέξοδο.

Η κινητοποίηση και η shuttle diplomacy Αμερικάνων και ευρωπαίων δεν ήταν άσχετη βεβαίως με την προσπάθεια της Μόσχας να επηρεάσει τις εξελίξεις και να επιστρέψει στα βαλκάνια.

Όμως κάθε άλλο πάρα υπάρχει πεδίο εφησυχασμού καθώς οι ισορροπίες είναι λεπτές και κάθε άλλο πάρα έχουν θαφτεί τα «τσεκούρια του πολέμου», μια και οι εντάσεις των τελευταίων μηνών, η σύγκρουση των διαφορετικών εθνικισμών και το σοβαρό έλλειμμα δημοκρατίας, έχουν αφήσει ανοικτούς λογαριασμούς.

Η Ε.Ε. επιχειρεί να δώσει θετικά καθησυχαστικά μηνύματα στις χώρες των Δυτικών Βαλκάνιων, πάρα το γεγονός ότι ένα νέο κύμα διεύρυνσης δεν είναι στις προτεραιότητες της και η Φ. Μονγκερίνι έχει καλέσει τους ηγέτες των χωρών των Δυτικών Βαλκανίων σε δείπνο εργασίας στις Βρυξέλλες την Τέταρτη, παραμονή της Συνόδου Κορυφής του ΝΑΤΟ, θέλοντας να πείσει τις χώρες αυτές ότι υπάρχει ακόμη το ευρωπαϊκό «καρότο» εφόσον προχωρήσουν τον δρόμο των δημοκρατικών μεταρρυθμίσεων.

Στα Σκόπια ο πρόεδρος Γκιόργκι Ίβανοφ υπέκυψε στις πιέσεις της διεθνούς κοινότητας και παρέδωσε την εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον ηγέτη του SDSM Ζόραν Ζάεφ, αφού προηγουμένως ο εντολοδόχος πρωθυπουργός δήλωσε ότι δεν δεσμεύεται από την Πλατφόρμα των Τιράνων, στην βάση της οποίας είχε επιτευχθεί η συνεργασία με τα Αλβανικά κόμματα που του προσέφεραν και τις αναγκαίες ψήφους στην Βουλή για τον σχηματισμό κυβέρνησης.

Βεβαίως από δω και πέρα η ΠΓΔΜ, μετά από μια δεκαετία διακυβέρνησης του Νίκολα Γκρουέφσκι, μπαίνει σε μια ιδιαίτερα ευαίσθητη περίοδο. Κάθε κίνηση του κ. Ζάεφ θα βρίσκεται υπό στενή παρακολούθηση από το VMRO-DPMNE που κυβέρνησε στα περισσότερα χρόνια από την κήρυξη της Ανεξαρτησίας της χώρας το 1991.

Ο κ. Ζάεφ θα πρέπει να ισορροπήσει ώστε να μην κατηγορηθεί για «αντεθνική» δραστηριότητα και υπονόμευση της ενότητας της ΠΓΔΜ, αλλά συγχρόνως να ανταποκριθεί στις προσδοκίες των αλβανοφώνων που ένα μέρος τους ψήφισαν το κόμμα του στις εκλογές, αλλά και τους κυβερνητικούς εταίρους του από τα τρία αλβανόφωνα κόμματα.

Κάθε προσπάθεια πάντως να διερευνηθούν υποθέσεις μεγάλης διαφθοράς (που εμπλέκεται όλο το περιβάλλον του Γκρουέφσκι) είναι σαφές ότι θα οδηγήσει σε νέα σύγκρουση στο εσωτερικό.

Στα Τίρανα η συμφωνία που έγινε με την μεσολάβηση των Αμερικανών αποσόβησε τουλάχιστον προς το παρόν μια ανεξέλεγκτη σύγκρουση και την διεξαγωγή εκλογών με αποχή της αντιπολίτευσης.

Ο πρωθυπουργός και αρχηγός του Σοσιαλιστικού κόμματος Έντι Ράμα αποδέχθηκε ορισμένες από τις απαιτήσεις του αρχηγού της αντιπολίτευσης και προέδρου του Δημοκρατικού Κόμματος Λ. Μπάσα ώστε να διασφαλισθούν οι συνθήκες για αδιάβλητες εκλογές και έτσι συμφωνήθηκε η μετάθεση των εκλογών για μια εβδομάδα στις 24 Ιουνίου, στις οποίες θα συμμετάσχει κανονικά η αντιπολίτευση.

Όμως και εδώ έχουν μείνει ανοικτοί λογαριασμοί, καθώς με την πρώτη ευκαιρία θα επανέλθουν στην επιφάνεια οι προσωπικές διάφορες και αντιπαλότητες που έφθασαν σε ακραία σημεία. Οι κατηγορίες για εμπλοκή του Ε. Ράμα στα κυκλώματα που καλλιεργούν και διακινούν ναρκωτικά, έχοντας μετατρέψει την Αλβανία σε «Κολομβία της Ευρώπης», θα επανέλθουν και στην προεκλογική περίοδο, αλλά και αμέσως μετά με το αίτημα δικαστικής διερεύνησης τους.

Στο Κόσσοβο στις 10 Μαΐου η κυβέρνηση Ι. Μουσταφά έχασε την πλειοψηφία στην Βουλή και έτσι ο πρόεδρος Θάτσι προκήρυξε εκλογές για τον Ιούνιο, αφήνοντας σε εκκρεμότητα ένα σημαντικό ζήτημα, της οριοθέτησης των συνόρων με το Μαυροβούνιο, που έχει τεθεί και ως προϋπόθεση, μαζί με τον διάλογο με το Βελιγράδι, για την προώθηση των σχέσεων Κοσσόβου – Ε.Ε..

Ο πρόεδρος Θάτσι δεν ήταν αμέτοχος στο σκηνικό που στήθηκε, καθώς η κυβέρνηση έχασε την πλειοψηφία μετά την αποχώρηση από τον κυβερνητικό συνασπισμό του κόμματος PDK από το οποίο προέρχεται ο ίδιος και στο οποίο έχει τοποθετηθεί αρχηγός ο Κάντρι Βεσέλι.

Και αιφνιδιαστικά στις 16 Μαΐου ανακοινώθηκε ότι το PDK σχηματίζει συνασπισμό και θα κατέλθει στις εκλογές με επικεφαλής τον Βεσέλι, τον Φάτμιρ Λιμάι και τον Ραμούς Χαραντινάι που προαλείφεται για πρωθυπουργός.

Κοινό χαρακτηριστικό και των τριών είναι ότι υπήρξαν οπλαρχηγοί του UCK στον πόλεμο του 1998-1999 που οδήγησε και στην απόσχιση του Κοσσόβου από την Σερβία και εκτός του Χαραντινάι για τον οποίο η Σερβία έχει εκδώσει ευρωπαϊκό ένταλμα σύλληψης (συνελήφθη πρόσφατα στο Παρίσι αλλά δεν εκδόθηκε στο Βελιγράδι) αναμένεται ότι και για τους άλλους δυο θα ασκηθούν διώξεις από το Δικαστήριο της Χάγης που διερευνά τα εγκλήματα πολέμου και όσα έχουν διαπραχθεί από το οργανωμένο έγκλημα στο Κόσσοβο.

Η νίκη στις εκλογές αυτού του συνασπισμού είναι σαφές ότι θα οδηγήσει σε σκλήρυνση της Πρίστινας, κάτι που θα έχει ως συνέπεια το να περιορισθεί η δυνατότητα συνεννόησης με την σερβική μειονότητα αλλά και με το Βελιγράδι, ενώ η μη έγκριση της συμφωνίας με το Μαυροβούνιο για τα σύνορα, θα επαναφέρει και πάλι στο τραπέζι τα σενάρια περί Μεγάλης Αλβανίας.

Η Αθήνα σε ότι αφορά τα Σκόπια παρακολουθεί με προσοχή τις εξελίξεις καθώς αναμένεται, μόλις σχηματισθεί η κυβέρνηση να υπάρξει πίεση από όλες τις πλευρές ώστε να δοθεί ώθηση στην ευρωατλαντική πορεία της χώρας. Κάθε προσπάθεια στήριξης της ευρωατλαντικής πορείας της ΠΓΔΜ παρακάμπτοντας την Ελλάδα, θα πυροδοτήσει νέες εντάσεις. Παρά το γεγονός ότι υπάρχουν ανοικτοί δίαυλοι τόσο με τον Ζάεφ όσο και με τους αλβανοφώνους ηγέτες, η Αθήνα πιστεύει ότι πρέπει να γίνουν προσεκτικά βήματα, καθώς μια βεβιασμένη ανακίνηση του ζητήματος της ονομασίας πιθανόν να δώσει «ανάσα ζωής» στους εθνικιστές του Γκρουέφσκι που κατηγορώντας στην νέα κυβέρνηση για «προδοσία» θα κλείσουν οριστικά κάθε δυνατότητα συνεννόησης.

Σε ότι αφορά τον Αλβανικό παράγοντα, η Αθήνα γνωρίζει ότι τα σχέδια για την «Μεγάλη Αλβανία» κάθε άλλο παρά έχουν μπει στο συρτάρι, και αμέσως μόλις ξεκαθαρίσει το πολιτικό σκηνικό στα Τίρανα, και στο Κόσσοβο, θα πρέπει να υπάρχει διαρκής ετοιμότητα για την αντιμετώπιση κάθε είδους απειλής που θα στρέφεται εναντίον, των υπαρχόντων συνόρων στα Βαλκάνια και της αρχής της μη παρέμβασης στις εσωτερικές υποθέσεις των γειτονικών χωρών, με πρόσχημα υπαρκτές η κατασκευασμένες μειονότητες.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είναι περίεργο να αντελήφθησαν μόλις τώρα οι ξένες κυβερνήσεις ότι είναι διεφθαρμένοι οι πολιτικοί, τους οποίους οι ίδιοι ανέδειξαν

Τι συμβαίνει τελευταία, και οι διπλωμάτες με τον διεθνή τύπο «ανακάλυψαν» τη διαφθορά που αναδύεται στη βαλκανική πολιτική; Να καταλήφθηκαν αιφνιδίως, από κρίση ηθικολογίας; Ή μήπως έχουν δίκαιο όσοι υποστηρίζουν, πως οι συνεχείς αποκαλύψεις για διεφθαρμένους πολιτικούς, κρύβουν στο βάθος πολιτικές σκοπιμότητες;

Επειδή είναι περίεργο να αντελήφθησαν μόλις τώρα οι ξένες κυβερνήσεις ότι είναι διεφθαρμένοι οι πολιτικοί, τους οποίους οι ίδιοι ανέδειξαν. Και όμως, τα μηνύματα υπήρξαν από καιρό. Πριν από έξη χρόνια υπήρξε η πρώτη παρέμβαση της Δικαιοσύνης, στην Κροατία, που διέταξε τη σύλληψη του πρώην πρωθυπουργού της, Ιβο Σάναντερ, και μάλιστα το γεγονός είχε συνδεθεί με την επίλυση της θαλάσσιας συνοριακής διαφοράς με την Σλοβενία.

Ο γενικός εισαγγελέας της Κροατίας, είχε υποβάλει αίτημα στη Βουλή για άρση της βουλευτικής ασυλίας του κ. Σάναντερ (λόγω «υποψιών για διαφθορά»), το οποίο έγινε δεκτό άμεσα, με ομόφωνη απόφαση του κοινοβουλίου. Λίγες ώρες αργότερα ο Σάναντερ διέσχισε τα σύνορα, και την επομένη συνελήφθη στην Αυστρία.

Η Κροατία ζήτησε την έκδοσή του, αλλά η αυστριακή δικαιοσύνη, διεξήγε κι αυτή έρευνα, καθώς υπήρξαν ενδείξεις ότι ο πρώην πρωθυπουργός εμπλεκόταν σε ξέπλυμα «μαύρου» χρήματος μέσω και αυστριακών τραπεζών. Να σημειωθεί δε, ότι η Κροατία θεωρείται η λιγότερο διεφθαρμένη χώρα των Βαλκανίων.

Εκείνο που εντυπωσιάζει, είναι ότι οι συλλήψεις, για διαφθορά, Βαλκάνιων πολιτικών γίνονται μάλλον επιλεκτικά, αφού διενεργούνται μόνον κατά πρώην πολιτικών ή αντιπολιτευομένων και όχι όσων κατέχουν την εξουσία, παρ’ όλο που εναντίον και αυτών στρέφονται κατηγορίες.

Το ενδιαφέρον στράφηκε τώρα στα Σκόπια. Οι αλληλοκατηγορίες για διαφθορά είναι πολλές. Την αρχή έκανε πριν από χρόνια ο Ν. Γκρούεφσκι, μέσω των εφημερίδων που ελέγχει. Κατηγόρησε, κατ’ αρχάς, -όπως έγραψα σε παλαιότερο σημείωμα- την τότε πρόεδρο του σοσιαλιστικού κόμματος και αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης Ραντμίλα Σεκερίνσκα (σήμερο αντιπρόεδρο του κόμματος) ότι δωροδοκείται από την Ελλάδα: «Φοράει παπούτσια των 5.000 ευρώ από κροκόδειλο ή φίδι», ήταν το επιχείρημα (ο μηνιαίος μισθός του Μπράνκο Τσρβένκοβσκι, τότε προέδρου της Δημοκρατίας, ήταν 1.100 ευρώ).

Οι ίδιες κατηγορίες -περί χρηματισμού από την Ελλάδα- εκτοξεύθηκαν και προς αντιπολιτευόμενες εφημερίδες όπως η «Ούτρινσκι Βέσνικ» και η «Ντνέβνικ», προς πρακτορεία όπως το ανεξάρτητο «Makfax» και προς δημοσιογράφους, όπως ο Μπράνκο Γκέροσκι (αρχισυντάκτης της «Σπιτς»), αλλά και προς πανεπιστημιακούς όπως ο Λιούμπομιρ Φρίτσκοφσκι. Φυσικά, αναθερμάνθηκαν και οι ίδιες κατηγορίες κατά του πρώην προέδρου της χώρας, Κίρο Γκλιγκόροφ.

Ο Τσρβένκοβσκι (μετέπειτα για λίγο αρχηγός του σοσιαλιστικού κόμματος), με τη σειρά του, αποκάλεσε τον Γκρούεφσκι «αρχηγό συμμορίας». Ταυτόσημες ήταν οι κατηγορίες που περιέχονται σε μαύρη βίβλο που δημοσιοποίησε το κόμμα του Λούμπε Μποσκόφσκι, για την καταπολέμηση της διαφθοράς στα Σκόπια, όπου υποστηρίχθηκε η ύπαρξη αποδεικτικών στοιχείων για την εταιρία «Εφίσενσι» της Τσεχίας, της οποίας ιδιοκτήτης ήταν ο διευθυντής της μυστικής αστυνομίας των Σκοπίων, Σάσα Μιγιάλκοφ, φίλος και στενός συνεργάτης του Ν. Γκρούεφσκι.

Ο Μποσκόφσκι, απαλλάχθηκε των κατηγοριών για εγκλήματα πολέμου, έτυχε υποδοχής ήρωα από τον Γκρούεφσκι κατά την επιστροφή του από το δικαστήριο της Χάγης, και προαλειφόταν για πρόεδρος της Δημοκρατίας, ως έμπιστος του Γκρούεφσκι. Δεν έγινε όμως, και έγινε αντίπαλός του. Προφανώς «τα χάλασαν στη μοιρασιά», όπως λέγεται.

Είχε υποστηρίξει, λοιπόν, ότι υπάρχουν ιδιοκτησίες στην Πράγα, στο όνομα της μητέρας του Γκρουέφσκι. Ζήτησε δε να γίνει εισαγγελική έρευνα στην Τσεχία, για να αποκαλυφθεί η περιουσία του Γκρούεφσκι, που έχει εκεί. Τόσο ο Λιούμπε Μποσκόφσκι, όσο και ο Τσρβένκοβσκι προειδοποίησαν για άσκηση ποινικών διώξεων. Εν τέλει, κυβέρνηση του Γκρούεφσκι, αν και κατηγορήθηκε από πολλές πλευρές για διαφθορά και κατάχρηση, απέφευγε τη δικαστική οδό προς διαλεύκανση των υποθέσεων.

Ως κατακλείδα, να σημειώσω και ότι η σύλληψη του αδελφού του πρωθυπουργού του Μαυροβουνίου Μίλο Τζουκάνοβιτς, για αξιόποινες πράξεις, τον ανάγκασαν να παραιτηθεί.
Το ερώτημα είναι: Διατηρώ εγώ στο αρχείο μου αυτά τα στοιχεία και δεν ήσαν γνωστά στις ξένες υπηρεσίες; Τι συμβαίνει, και τώρα ανακάλυψαν τη διαφθορά;

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

20 Μαΐ 2017


«Μεγάλες αποστολές ισλαμιστών από τη Σαουδική Αραβία δραστηριοποιούνται στο Κοσσυφοπέδιο και προωθούν την ουαχαμπίτικη ερμηνεία του Ισλάμ, μέσα από τη διδασκαλία Σαουδαράβων ιεροκηρύκων», γράφει η γερμανική κυβέρνηση σε απάντησή της μετά από σχετικό ερώτημα για τις σχέσεις Κοσσυφοπεδίου-Σαουδικής Αραβίας, το οποίο κατέθεσε η κοινοβουλευτική ομάδα της Αριστεράς. Εκτός από τη δράση των ιεροκηρύκων, διαβάζουμε στην απάντηση της γερμανικής κυβέρνησης ότι στο Κοσσυφοπέδιο δραστηριοποιούνται επίσης «σε διαρκή βάση» Άραβες ιδιώτες επενδυτές, ΜΚΟ, αλλά και κρατικά και ημικρατικά ιδρύματα.

Σύμφωνα με τη βουλευτή της Αριστεράς Σεβίμ Νταγκντελέν, που υπέβαλε το σχετικό ερώτημα, το Κοσσυφοπέδιο τα τελευταία χρόνια έχει μετατραπεί σε κέντρο της ισλαμιστικής τρομοκρατίας στα Βαλκάνια, κι αυτό κάτω από το βλέμμα της διεθνούς στρατιωτικής δύναμης KFOR, η οποία βρίσκεται στην περιοχή και στην οποία συμμετέχουν 700 Γερμανοί στρατιώτες. Η ίδια υπογραμμίζει την ανάγκη η γερμανική κυβέρνηση να δώσει στη δημοσιότητα τα στοιχεία που γνωρίζει για τον αριθμό ισλαμιστών μαχητών που δραστηριοποιούνται στην περιοχή του Κοσσυφοπεδίου, δεδομένου μάλιστα ότι στη Γερμανία ζουν περίπου 400.000 μετανάστες από την περιοχή αυτή.

Η εξάπλωση του Ισλαμικού Κράτους στη βαλκανική χερσόνησο

Το Κοσσυφοπέδιο έχει μόλις 2 εκατομμύρια κατοίκους. Από το 2012 μέχρι πέρυσι περί τα 316 άτομα, ανάμεσά τους γυναίκες και παιδιά, άφησαν το Κοσσυφοπέδιο με σκοπό να ενταχθούν στην τρομοκρατική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος. Το λιγότερο 58 από αυτούς υπολογίζεται ότι είναι ήδη νεκροί, ενώ γύρω στους 120 ξαναγύρισαν πίσω, σημειώνει ο εκπρόσωπος τύπου του υπουργείου Εσωτερικών του Κοσσυφοπεδίου Μπακί Κελανί σε ερώτηση της Deutsche Welle. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κελανί αυτή την στιγμή εκκρεμούν κατηγορίες σε βάρος τουλάχιστον 240 ατόμων για οργάνωση και συμμετοχή σε τρομοκρατικές πράξεις, συμμετοχή σε τρομοκρατικές ενέργειες εκτός Κοσσυφοπεδίου, στρατολόγηση, υποστήριξη και χρηματοδότηση της τρομοκρατίας. Το 2013 συνελήφθησαν περίπου 130 κατηγορούμενοι. Οι αριθμοί αυτοί αποδεικνύουν ότι το ακραίο Ισλάμ σε μια χώρα κατά πλειοψηφία μουσουλμανική αποτελεί ένα σημαντικό πρόβλημα, διότι παρά την τεράστια διεθνή στήριξη για την αντιμετώπισή του οι αρχές του Κοσσυφοπεδίου δεν έχουν καταφέρει ακόμα να θέσουν την κατάσταση υπό έλεγχο. Ο λόγος είναι ότι πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται δυσεπίλυτα κοινωνικά προβλήματα: φτώχια, ανεργία που αγγίζει το 40%, έλλειψη προοπτικής. Ως εκ τούτου αυξάνεται η οργή και πολλοί ωθούνται στον ενστερνισμό ακραίων μορφών του Ισλάμ που προηγουμένως δεν υπήρχαν στη χώρα.

Η μουσουλμανική ταυτότητα μεταβάλλεται

Σύμφωνα με στοιχεία ειδικών σε θέματα ασφάλειας, περίπου 50.000 Κοσοβάροι είναι σήμερα υποστηρικτές του συντηρητικού Ισλάμ. Η πλειοψηφία του πληθυσμού άλλωστε στο πιο πρόσφατα συσταθέν κράτος της Ευρώπης ασπάζονται το Ισλάμ. Αλβανοί, Ρομά, Τούρκοι, Βόσνιοι. Σήμερα, μπορεί να δει κανείς όλο και περισσότερες γυναίκες με μαντίλα σε αντίθεση με 15 χρόνια πριν, που κάτι τέτοιο αποτελούσε εξαίρεση. Ακόμα και οι γυναίκες που κυκλοφορούν με το πρόσωπό τους εντελώς καλυμμένο δεν αποτελούν σπάνιο φαινόμενο. Μάλιστα το παραδοσιακό Ισλάμ με επιρροές από το μυστικιστικό πνεύμα του σουφισμού, όπως είναι γνωστό από την περίοδο της Οθωμανικής αυτοκρατορίας, σταδιακά αρχίζει να εκτοπίζεται και να επισκιάζεται από πιο αυστηρές μορφές του Ισλάμ, που φαίνεται να έχουν σαουδαραβική προέλευση. Το καλοκαίρι του 2016 το Ινστιτούτο Πολιτικών Σπουδών KIPRED δημοσίευσε έρευνα γύρω από την επιρροή της θρησκείας στην κοσοβαρική ταυτότητα. Σύμφωνα με τον συγγραφέα της έρευνας, Λουλτσίμ Πεσί, το 57% των Αλβανών στο Κοσσυφοπέδιο αυτοπροσδιορίζονται ως «Αλβανοί μουσουλμανικού δόγματος» ενώ το 32% «αρχικά ως μουσουλμάνοι και έπειτα ως Αλβανοί».

Τζαμιά και ιεροκήρυκες εν μέσω οικονομικής ένδειας

Ο προσηλυτισμός των Αλβανών στο Ισλάμ ξεκίνησε σταδιακά μετά τον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου. Η Σαουδική Αραβία, το Κουβέιτ και άλλα ισλαμικά κράτη επένδυσαν μαζικά στην ανοικοδόμηση της χώρας και στην ανακατασκευή των κατεστραμμένων τζαμιών, απέστειλαν ιεροκήρυκες και στήριξαν οικονομικά τα φτωχά στρώματα. Σήμερα υπάρχουν στο Κοσσυφοπέδιο 742 τζαμιά, στα οποία προστίθενται πολλά άλλα κτήρια θρησκευτικού χαρακτήρα αλλά και σχολεία μελέτης του Κορανίου. Σύμφωνα με τον πολιτικό επιστήμονα Άγκον Ντεμγιάχα, επί σειρά ετών η πολιτική ηγεσία ήταν αδιάφορη απέναντι σε όλες αυτές τις εξελίξεις. Επίσης και ο κοινωνιολόγος Σμαήλ Χασάν επιρρίπτει ευθύνες στο κακό εκπαιδευτικό σύστημα του Κοσσυφοπεδίου, το οποίο δεν κατάφερε να εμφυσήσει στους μαθητές την ιδέα μιας αυτόνομης ταυτότητας βασισμένης πάνω στη θρησκευτική ανεκτικότητα.

Πάντως άλλοι ειδικοί, όπως ο θεολόγος Μπεσά Ισμαΐλι εκτιμά ότι σε καμία περίπτωση η τρομοκρατία δεν θα πρέπει να συνδεθεί με το Ισλάμ εν γένει, υπενθυμίζοντας ότι στους κόλπους των απλών μουσουλμάνων πιστών του Κοσσυφοπεδίου εκλείπει ο εξτρεμισμός. Από την πλευρά του, ο Φλόριαν Κεχαγιά, διευθυντής του Κέντρου Σπουδών για την Ασφάλεια (KCSS) στο Κοσσυφοπέδιο θεωρεί ότι το πρόβλημα του ισλαμικού εξτρεμισμού οφείλεται στην κακή οικονομική κατάσταση της χώρας και στις αδύναμες κοινωνικές δομές που συνοδεύονται από μια γενικότερη έλλειψη προοπτικής. Όπως επισημαίνει, όλες οι προσπάθειες για διαφωτισμό αναφορικά με τα ζητήματα πίστης πέφτουν στο κενό λόγω των δύσκολων κοινωνικών προβλημάτων.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

16 Μαΐ 2017


Γράφει η Νεφέλη Λυγερού

Τις τελευταίες εβδομάδες, η Ελλάδα έχει αναλάβει πρωταγωνιστικό ρόλο σε μία εκτεταμένη και άκρως παρασκηνιακή επιχείρηση που έχει στόχο την αποτροπή του γενικευμένου χάους στα Βαλκάνια. Στην επιχείρηση συμμετέχουν πολλά επιχειρησιακά στελέχη υπηρεσιών, μεταξύ αυτών Αμερικανοί και Ευρωπαίοι. Με την ΠΓΔΜ να αποσταθεροποιείται ως κράτος και να απειλείται με διάλυση, στόχος της επιχείρησης είναι να δημιουργηθεί ένας «φράγμα προστασίας» όχι μόνο για να θωρακιστούν τα ελληνικά σύνορα, αλλά και για να αποτραπεί η διάχυση της έντασης στις άλλες ευαίσθητες περιοχές της Χερσονήσου του Αίμου.

Παρούσες είναι και οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες με δεκάδες στελέχη. Το Βερολίνο ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τον κίνδυνο να προκληθεί ένα νέο προσφυγικό-μεταναστευτικό ρεύμα, όπως επίσης και για τη διείσδυση τζιχαντιστών στην ΕΕ. Για τον σκοπό αυτό, σε στενή συνεργασία με την ΕΥΠ, συνδράμουν στις έρευνες και προσπαθούν να αποτρέψουν ανεξέλεγκτες εξελίξεις.

Οι Γερµανοί ανησυχούν πολύ, καθώς γνωρίζουν ότι αν κλιμακωθεί η ένταση στην ΠΓΔΜ και εκδηλωθούν διαλυτικές τάσεις, το συνοριακό “φράγμα” στον άλλοτε βαλκανικό διάδρομο, που μέχρι τώρα εμποδίζει τη ροή προς Βορρά, μοιραία θα διατρηθεί με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Δεν είναι οι μόνοι, όμως, που χρησιμοποιούν την Ελλάδα ως βάση, στην προσπάθεια να κρατηθεί η κατάσταση στην ΠΓΔΜ υπό έλεγχο, έτσι ώστε να μην βρεθεί η ΕΕ αντιμέτωπη με μία δεύτερη Συρία.

Μυρίζει μπαρούτι

Η ατμόσφαιρα στα Σκόπια μυρίζει μπαρούτι, γεγονός που ανησυχεί σφόδρα και τους Αμερικανούς. Δεν περιορίζονται μόνο στο να παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις. Παράλληλα, δρουν για να αποτραπεί η επανάληψη της εθνοτικής σύγκρουσης των αρχών της δεκαετίας του 2000, η οποία είχε τότε λήξει με τη συμφωνία της Αχρίδας.

Μόνο που τώρα η κατάσταση είναι πιο σύνθετη. Δεν αντιμάχονται Αλβανοί και Σλάβοι, όπως τότε. Σήμερα, με την άρνησή του να παίξει με τους δημοκρατικούς κανόνες, το αυταρχικό καθεστώς Γκρουέφσκι έχει εξωθήσει τη σλαβική σοσιαλδημοκρατική αντιπολίτευση να συμμαχήσει με τα αλβανικά κόμματα. Το γεγονός αυτό προσθέτει στην παραδοσιακή εθνοτική αντιπαράθεση και μία ενδοσλαβική σύγκρουση, με αποτέλεσμα η κατάσταση να περιπλέκεται πολύ περισσότερο.

Είναι σημαντικό ότι τόσο η Ουάσιγκτον όσο και οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες αναγνωρίζουν ότι η Ελλάδα είναι παράγοντας σταθερότητας στην περιοχή. Αυτός είναι και ο λόγος που η ελληνική πλευρά πρωτοστατεί σ’ αυτή την επιχείρηση, στην οποία –όπως προαναφέραμε– συμμετέχουν επίλεκτα στελέχη μεγάλων δυτικών μυστικών υπηρεσιών.

Εξαιρετικά κινητικοί είναι οι Αμερικανοί που έσπευσαν να ανταποκριθούν στην πρόκληση. Θεωρούν, άλλωστε, τα Βαλκάνια ιδιαίτερα σημαντική περιοχή από γεωπολιτικής απόψεως, επειδή ήταν και παραμένει διάδρομος για την επέκταση της ρωσικής επιρροής προς Νότο.
Είναι αξιοσημείωτο ότι στο παιχνίδι συμμετέχουν και οι σερβικές υπηρεσίες, οι οποίες παραδοσιακά έχουν πρόσβαση και ερείσματα στην ΠΓΔΜ. Το Βελιγράδι έχει το ανοικτό πρόβλημα του Κοσόβου και ενδιαφέρεται να αποτραπούν εξελίξεις, οι οποίες θα μπορούσαν να οδηγήσουν στη δημιουργία μίας “Μεγάλης Αλβανίας”.

Αρμόδιες πηγές στην Αθήνα αξιολογούν ως πολύτιμες τις πληροφορίες που συλλέγουν και τους κοινοποιούν οι Σέρβοι. Αυτοί είναι που διοχέτευσαν αρχικά την πληροφορία ότι ετοιμάζονται να αναλάβουν δράση 3.000 ένοπλοι Αλβανοί που έχουν αρχίσει ή είναι σε διαδικασία να διεισδύσουν από το Κόσοβο στο Τέτοβο της ΠΓΔΜ.

Πολύτιμες είναι και οι πληροφορίες που έρχονται από τα Σκόπια, από το «Γραφείο Ανάλυσης Πληροφοριών», που έχει συστηθεί με πρωτοβουλία των αρμοδίων οργάνων της Κομισιόν και στο οποίο συμμετέχει η Ελλάδα. Οι αρμόδιες ελληνικές υπηρεσίες, όμως, κάνουν τη δική τους αξιολόγηση των διαθέσιμων πληροφοριών, επειδή και το Βελιγράδι και τα Σκόπια, αλλά και οι Ευρωπαίοι προσεγγίζουν το βαλκανικό πρόβλημα μέσα από το πρίσμα των δικών τους συμφερόντων.

Τα μάτια στραμμένα στο Κόσοβο

Κεντρικός στόχος της Αθήνας είναι να προετοιμάσει από τώρα ένα «φράγμα» για την περίπτωση που στα βόρειά σύνορα εκδηλωθούν διαλυτικές τάσεις και ένοπλες συγκρούσεις. Τα μάτια των αρμοδίων υπηρεσιών, όμως, δεν είναι στραμμένα μόνο προς τα έξω. Είναι στραμμένα και προς τα μέσα.

Τα πρόσφατα κρούσματα επιθετικού αλβανικού εθνικισμού εντός της ελληνικής επικράτειας υπενθύμισαν προς πάσα κατεύθυνση ότι υπάρχουν αλβανικής καταγωγής μετανάστες στην Ελλάδα, κάποιοι πλέον και με ελληνική ιθαγένεια, που όχι μόνο καλλιεργούν τον αλβανικό μεγαλοϊδεατισμό, αλλά και ερωτοτροπούν με την ιδέα να περάσουν από τα λόγια σε πράξεις.

Αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι το σχέδιο για τη δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας» περιλαμβάνει και την απόσπαση ελληνικών εδαφών, εκτός από τη δυτική ΠΓΔΜ, τη νότια Σερβία, μία περιοχή του Μαυροβουνίου και βέβαια το Κόσοβο. Οι ελληνικές μυστικές υπηρεσίες έχουν στρέψει το βλέμμα τους στο Κόσοβο, επειδή εκεί είναι το κέντρο των μεγάλων συγκεντρώσεων αλβανικών πολιτοφυλακών και της διακίνησης όπλων.

Στο Πρέσεβο της νότιας Σερβίας, όπου υπάρχει αλβανικό στοιχείο, έχουν εντοπιστεί όχι μόνο ένοπλες ομάδες, αλλά και μυστικά κέντρα εκπαίδευσης σε απομονωμένες περιοχές. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες, οι Αλβανοί μεταφέρουν από το Κόσοβο στην περιοχή αυτή ένα τεράστιος αριθμός όπλων, αυτόματα, χειροβομβίδες, ακόμα και πολυβόλα.

Οι αρμόδιες υπηρεσίες στην Ελλάδα εκπονούν σχέδια δράσης για την περίπτωση που υπάρξει τάση εξάπλωσης της πιθανολογούμενης ένοπλης δράσης προς Νότο. Το δεύτερο πρόβλημα που θα κληθούν να αντιμετωπίσουν εάν οι εξελίξεις πάρουν αυτή την τροπή είναι μία μεγάλη προσφυγική ροή. Για τους Σλαβομακεδόνες η Ελλάδα και η Βουλγαρία θα είναι το εύκολο καταφύγιο.

Στο, πλαίσιο της προετοιμασίας για ένα τέτοιο ενδεχόμενο ήδη πραγματοποιούνται ειδικές ασκήσεις, έτσι ώστε σε ελάχιστες ώρες τα σύνορα να σφραγισθούν με τη συνδρομή του στρατού. Η 71η αερομεταφερόμενη ταξιαρχία, μάλιστα, πραγματοποίησε άσκηση στην περιοχή με αυτό το σενάριο. Βρίσκεται σε ετοιμότητα, ώστε από τη στιγμή που θα σημάνει συναγερμός εντός δύο ωρών να μπορούν να μετακινηθούν οι άνδρες των ειδικών δυνάμεων και εντός έξι ωρών τα τεθωρακισμένα.

Σενάρια για προσφυγικό κύμα προς Νότο

Τις τελευταίες ημέρες υπάρχει μεγάλη κινητικότητα μεταξύ όλων των εμπλεκόμενων υπουργείων και υπηρεσιών, με σκοπό να διαμορφωθεί ένας μηχανισμός συντονισμού τους. Στο πλαίσιο της ετοιμότητας, έχουν δοθεί ρητές εντολές για εντατικοποίηση των συνοριακών ελέγχων, ακόμα και σε δύσβατα και μέχρι πρότινος αφύλακτα περάσματα κατά μήκος της μεθορίου.

Διαβάστε τη συνέχεια εδώ "Μυστική επιχείρηση για «φράγμα» στη διάχυση της κρίσης στα Σκόπια"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Οι οπαδοί του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, με τη συμμαχία των Αλβανών, δεν πρόκειται να αποδεχθούν τη λύση νέων εκλογών στα Σκόπια

Πλησιάζουν οι ημέρες που θα καθορίσουν τις εξελίξεις στο κράτος των Σκοπίων, όπου ο πρόεδρος Ιβάνοφ πρέπει να αποφασίσει αν θα δεχθεί ως νόμιμη την εκλογή του προέδρου της Βουλής, οπότε λογικά θα δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στον Ζόραν Ζάεφ, από τον οποίον απαίτησε δημόσια δήλωση ότι θα παραμείνει ακέραιο το κράτος.

Αυτό το αίτημα, μάλλον ομοιάζει προσχηματικό, επειδή μια δήλωση προφανώς και δεν είναι αρκετή να εξασφαλίσει την ακεραιότητα των Σκοπίων, από την στιγμή που παραβιάζονται Συνθήκες υπογεγραμμένες από τους ενδιαφερόμενους και με εγγυήτριες δυνάμεις των συμφωνιών. Και η ακεραιότητα της Γιουγκοσλαβίας ήταν εγγυημένη, αυτό όμως δεν εμπόδισε την διάλυσή της, ούτε θα εμποδίσει περαιτέρω αποσχίσεις από το έδαφός της - που προαναγγέλλονται ήδη.

Με όποια απόφαση πάρει ο πρόεδρος των Σκοπίων, δεν αντιλαμβάνομαι πώς θα κατασιγάσουν τα πάθη. Παρά την εκεχειρία, λόγω αναμονής της αποφάσεως Ιβάνοφ, μια βόμβα τοποθετήθηκε στο σπίτι των γονιών του βουλευτή του VMRO-DPMNE, του κόμματος του Γκρούεφσκι, και πρώην υπουργού Εξωτερικών των Σκοπίων, Αντόνιο Μιλοσόσκι. Ο εκρηκτικός μηχανισμός βρέθηκε από τον 66χρονο πατέρα του βουλευτή, ενώ απομακρύνθηκε η οικογένεια από το σπίτι, μέχρι να εξουδετερωθεί η βόμβα από τις αρμόδιες υπηρεσίες.

Μπορεί να θεωρηθεί μεμονωμένο το γεγονός, αλλά είναι ενδεικτικό του κλίματος. Οι οπαδοί του Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος, με την συμμαχία των Αλβανών, δεν πρόκειται να αποδεχθούν την λύση νέων εκλογών, επειδή αφενός έχουν στην κατοχή τους την πλειονότητα των βουλευτών για να σχηματίσουν κυβέρνηση, αλλά έχουν και την αμέριστη υποστήριξη της Δύσης, ιδίως των ΗΠΑ, με την πίεση στον Ιβάνοφ να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης. Ίσως οι πιέσεις πιάσουν τόπο, γι’ αυτό και η αρχική απόλυτη άρνηση του Ιβάνοφ, μεταβλήθηκε στο αίτημα μιας δημόσιας δήλωσης από τον Ζάεφ, με αμφισβητούμενο αποτέλεσμα.

Σ’ αυτήν την περίπτωση, οι οπαδοί του Γκρούεφσκι, συνηθισμένοι στην εξουσία επί 12ετία, είναι βέβαιο πως δεν θα δεχθούν αυτήν την λύση στην πολιτική κρίση, αφενός επειδή ο Ζάεφ θα αποδεχθεί την σύνθετη ονομασία για τα Σκόπια, αφετέρου είναι βέβαιο πώς θα αποκτήσουν οι Αλβανοί τα δικαιώματα που απαιτούν, με το πιθανότερο ενδεχόμενο την αλβανοποίηση των Σκοπίων σε συντομότερο χρόνο από αυτόν που προσδοκούσαν.

Αν προκρίνει την λύση των εκλογών ο Ιβάνοφ, ικανοποιώντας τον Γκρούεφσκι και τους οπαδούς του, τότε φυσικά δεν θα γίνει δεκτή αυτή η λύση από τους αντιπάλους, οι οποίοι θα χάσουν την κυβέρνηση μέσα από τα χέρια τους. Αντιρρήσεις θα φέρουν φυσικά και οι Δυτικοί, με μόνους τους Ρώσους να φέρονται ικανοποιημένοι, χωρίς όμως να αναμιχθούν δημοσίως.

Όλα αυτά σημαίνουν, πώς δεν είναι δυνατόν να ηρεμήσουν τα πράγματα. Ο Γκρούεφσκι ιδιαίτερα, με πολλούς συνεργάτες του, θα βρεθούν στην φυλακή, αν χάσουν την εξουσία. Η έρευνα της Δικαιοσύνης θα προχωρήσει, και τα στοιχεία εις βάρος τους είναι συντριπτικά, έστω και αν αυτή την στιγμή περιορίζονται μόνον στις τηλεφωνικές υποκλοπές. Ο Ζάεφ έχει προαναγγείλει ότι η έρευνα θα επεκταθεί και στα οικονομικά σκάνδαλα που βαραίνουν τον Γκρούεφσκι.

Στην Αθήνα πάντως, ελπίζουν ότι έπειτα από την αναγνώριση του Ταλάτ Τζαφέρι του αλβανικού κόμματος ως προέδρου της Βουλής από τη Γερμανία, αλλά και την επίσκεψη στα Σκόπια, του Χόιτ Μπράιαν Γι, αναπληρωτή βοηθού του ΥΠΕΞ των ΗΠΑ για ζητήματα Ευρώπης και Ευρασίας (με την επιλήψιμη συμφεριφορά ως Πρόξενος στην Θεσσαλονίκη), η κατάσταση σταδιακά θα οδηγηθεί προς εκτόνωση. Δεν συμμερίζομαι αυτήν την αισιοδοξία.
Σημειώνω πάντως, ότι Αμερικανοί γερουσιαστές ερευνούν την δραστηριότητα των διπλωματών τους στα Δυτικά Βαλκάνια, λόγω της εμφανούς εμπλοκής τους στις πολιτικές εξελίξεις, που εξακολουθούν να βρίσκονται στην γραμμή Ομπάμα, ενώ είναι άγνωστο αν την έχει υιοθετήσει ο Ντ. Τραμπ. Για την περίπτωση των Σκοπίων, μάλλον υπάρχει η συγκατάνευση των ΗΠΑ, λόγω της στροφής του Γκρούεφσκι προς την Ρωσία.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

15 Μαΐ 2017


Συμφέρον των ΗΠΑ είναι να διατηρηθούν μεν τα κράτη ως έχουν, αλλά αυτό συγκρούεται και με την προσπάθειά τους να ελέγχονται από μουσουλμάνους

Η ώθηση που έδωσε η κυβέρνηση Ομπάμα στους Αλβανούς, αναστατώνει την περιοχή σε επικίνδυνο βαθμό, χωρίς μέχρι στιγμής η κυβέρνηση των ΗΠΑ να δείχνει ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Απεναντίας, συνεχίζεται η ίδια πολιτική, με τους πρεσβευτές των ΗΠΑ να επεμβαίνουν στο εσωτερικό των χωρών απροκάλυπτα, χωρίς να κρατούν ούτε τα προσχήματα. Όπως ακριβώς έπρατταν οι αποικιοκρατικές δυνάμεις στις αποικίες τους.

Είχα αναφερθεί στις δημόσιες τοποθετήσεις των Αμερικανών πρεσβευτών, στα Σκόπια και στα Τίρανα. Προχθές, πήρε την σκυτάλη και ο Πρεσβευτής στην Πρίστινα, ο οποίος ως μη όφειλε -αν υπήρχε σεβασμός στο διεθνές δίκαιο και στην ανεξαρτησία των κρατών- κάλεσε τα πολιτικά κόμματα του Κοσσυφοπεδίου να επικυρώσουν τη συμφωνία για την οριοθέτηση των συνόρων με το Μαυροβούνιο, γνωστού όντος ότι η αντιπολίτευση αρνείται, επειδή πιστεύει ότι με τη συμφωνία το Κοσσυφοπέδιο θα χάσει εδάφη.

Δεν προβαίνω αυθαιρέτως σ’ αυτές τις διαπιστώσεις. Ήδη, προ τριών ημερών βρέθηκαν εννέα Αμερικανοί γερουσιαστές στα Τίρανα προκειμένου -σύμφωνα με τις δηλώσεις- να διερευνήσουν το ρόλο που παίζουν οι Αμερικανοί διπλωμάτες στην επίλυση των πολιτικών κρίσεων στις βαλκανικές χώρες, επειδή «παρεμβαίνουν περισσότερο από ό,τι χρειάζεται στις εσωτερικές υποθέσεις των βαλκανικών χωρών και αυτό έχει προκαλέσει πολιτική κρίση».

Ένα ενδιαφέρον ρεπορτάζ είχε το "Έθνος", με τίτλο "Το γαϊτανάκι των αυτονομιστικών κινημάτων στις βαλκανικές χώρες", όπου παρατηρεί ότι κάθε χώρα των Δυτικών Βαλκανίων έχει τους δικούς της αυτονομιστές. Όντως έτσι είναι, με την περιοχή να έχει βαρύ παρελθόν εθνοτικών συγκρούσεων. Η σοβαρότητα της κατάστασης φαίνεται, όχι μόνον από τις χωρίς προσχήματα επεμβάσεις των διπλωματών στις πολιτικές εξελίξεις των χωρών, αλλά και τις επίσης απροκάλυπτες επεμβάσεις τω Τιράνων και της Πρίστινας, στην εσωτερική πολιτική σκηνή των Σκοπίων και της Σερβίας.

Θεωρώ, ότι συμφέρον των ΗΠΑ είναι να διατηρηθούν μεν τα κράτη ως έχουν, αλλά αυτό συγκρούεται και με την προσπάθειά τους να ελέγχονται από μουσουλμάνους, ως απωθητικό εργαλείο στη ρωσική επιρροή, κι εκεί βρίσκεται το πρόβλημα. Οι μουσουλμανικοί πληθυσμοί εκλαμβάνουν την υποστήριξη ως άδεια επέκτασης. Υποστηρίζω επίσης, πως δεν έχουν λόγο οι ΗΠΑ να ευνοήσουν την δημιουργία "Μεγάλης Αλβανίας", και να έχουν αύριο στα Βαλκάνια ένα ισχυρό υποκατάστατο της Τουρκίας που να τους δημιουργεί προβλήματα.

Οι πρεσβευτές των ΗΠΑ στα Τίρανα, Ντόναλντ Λου, και στην Πρίστινα, Γκρεγκ Ντέλαβι, επέκριναν τις δηλώσεις του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα και του Προέδρου του Κοσόβου, Χασίμ Θάτσι για ενδεχόμενη ένωση Αλβανίας-Κοσόβου σε περίπτωση που κλείσουν οι πόρτες της Ε.Ε. «Η Αμερικανική κυβέρνηση στηρίζει την ακεραιότητα του Κοσσυφοπεδίου και της Αλβανίας. Τασσόμαστε ενάντια σε κάθε συζήτηση για ένωση. Αυτό ζημιώνει τη σταθερότητα στα Βαλκάνια και την ευρωπαϊκή πορεία των δύο χωρών», τόνισε ο Ντόναλντ Λου. Από την πλευρά του ο Γρεγκ Ντέλαβι, χαρακτήρισε τις δηλώσεις "απρόσεκτες".

Ελπίζω όμως, να αντιλαμβάνονται οι εν λόγω Πρεσβευτές, -που ακολουθούν ακόμη την πολιτική Ομπάμα, και φαίνεται πως επείγονται να την ολοκληρώσουν, πριν αποφασίσει ο Τραμπ να ενδιαφερθεί για την περιοχή και να τους αντικαταστήσει- ότι δεν έχουν να κάνουν με συνηθισμένους πολιτικούς στα Δυτικά Βαλκάνια, αλλά με πρόσωπα που τοποθετήθηκαν ακριβώς λόγω της διαφθοράς στην οποία διακρίνονται.
Και ότι εξαρτώνται το ίδιο και από την Τουρκία, με το χρήμα που προσφέρει ο Ερντογάν αφειδώς, είτε απευθείας, είτε μέσω της ΤΙΚΑ, της υποτιθέμενης αναπτυξιακής εταιρίας, που είχε ιδρύσει ο τουρκικός στρατός την εποχή της επιρροής των κεμαλιστών.

Πληθαίνουν οι "ανησυχίες" ότι ο Έντι Ράμα εξυπηρετεί σχεδιασμούς της Άγκυρας στα Βαλκάνια, μέσα από την επιχειρούμενη αποσταθεροποίηση των Βαλκανίων, ενώ κάποιοι εκτιμούν ότι προσπαθεί να δημιουργήσει κλίμα εθνικής πόλωσης για να διασωθεί από την πολιτική του συντριβή, την οποία βλέπει με τρόμο να έρχεται. Ό,τι ακριβώς κάνει και ο Γκρούεφσκι.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Ανδρέας Γ.Μπανούτσος
Ιδρυτής και Πρόεδρος Δ.Σ. ΚΕΔΙΣΑ


Η πολιτική κρίση που μαστίζει τα Σκόπια (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας- ΠΓΔΜ) επιχειρείται να αποδοθεί από διάφορους εν Ελλάδι αναλυτές των Διεθνών Σχέσεων στην αυταρχική και διεφθαρμένη διακυβέρνηση (2006-2016) του πρώην Σλαβομακεδόνα πρωθυπουργού των Σκοπίων Νίκολα Γκρουέφσκι. Αυτό που είτε εσκεμμένα είτε από άγνοια αποκρύπτουν οι εν λόγω αναλυτές είναι ότι ο Νίκολα Γκρουέφσκι ανατράπηκε το 2016 από μία χρηματοδοτούμενη από τον διεθνή κερδοσκόπο Τζορτζ Σόρος εκστρατεία υπό τις ευλογίες του Αμερικανικού βαθέους κράτους. Επρόκειτο δηλαδή για μια νέα εκδοχή των «χρωματιστών επαναστάσεων» (Colour Revolutions) που έλαβαν χώρα σε διάφορες χώρες (Ουκρανία, Γεωργία, Λίβανος κλπ) κατά την προηγούμενη δεκαετία που έτυχε να κυβερνώνται από κυβερνήσεις που δεν ήταν αρεστές στη Δύση. Ο Σόρος και τα αφεντικά του θέλουν να εξασφαλίσουν ότι ο Νίκολα Γκρουέφσκι (ηγέτης του Σλαβομακεδονικού κεντροδεξιού κόμματος VMRO-DPMNE) και ο Πρόεδρος των Σκοπίων Γκιόργκε Ιβάνοφ δεν θα έχουν πολιτικό μέλλον στη γείτονα χώρα επειδή δεν εξυπηρετούν τα συμφέροντά τους.

Ποια είναι όμως η γεωπολιτική τους στόχευση; Η γεωπολιτική τους στόχευση είναι να διαλύσουν το κράτος των Σκοπίων και να ενσωματωθεί η Αλβανική μειονότητα της χώρας στην κυοφορούμενη «Μεγάλη Αλβανία». Οι γεωπολιτικοί σχεδιασμοί του Αμερικανικού βαθέος κράτους ευνοούν την ενίσχυση του Αλβανικού εθνικισμού και τη δημιουργία μιας «Μεγάλης Αλβανίας», η οποία θα περιλαμβάνει την Αλβανία, το Κόσοβο και τις Αλβανικές περιοχές των Σκοπίων. Στα πλαίσια αυτά μόνο τυχαία δεν μπορεί να θεωρηθεί κατά την εκτίμησή μου η επίσκεψη του τότε εν ενεργεία (πρώην πλέον) Δ/ντη της CIA Τζον Μπρέναν στα Τίρανα τον Δεκέμβριο του 2016. Το πρώτο βήμα για την δημιουργία της «Μεγάλης Αλβανίας» είναι η ομοσπονδιοποίηση του κράτους των Σκοπίων, έργο που θα αναλάβει να επιτελέσει η υπό σχηματισμό κυβέρνηση συνεργασίας των Σλαβομακεδόνων Σοσιαλδημοκρατών του Ζόραν Ζάεφ και των Αλβανών μειονοτικών. Μετά την ομοσπονδιοποίηση το επόμενο βήμα θα είναι η ενσωμάτωση των Αλβανικών ομόσπονδων περιοχών των Σκοπίων στο Κόσοβο.

Επειδή κάποιοι καλοθελητές θα σπεύσουν να με κατηγορήσουν ως συνομωσιολόγο θα αναφέρω τη δήλωση του Προέδρου της Επιτροπής για την Ευρώπη και την Ευρασία της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ Ντάνα Ροχραμπάτσερ (Dana Rohrabacher) τον Φεβρουάριο του 2017 ότι «οι Αλβανοί της Μακεδονίας (ναι την ανέφερε ως Μακεδονία και όχι ως FYROM) θα πρέπει να γίνουν μέρος του Κοσόβου ενώ το υπόλοιπο κομμάτι θα μπορούσε να ενσωματωθεί στη Βουλγαρία». Ο Ροχραμπάτσερ επίσης δήλωσε ότι θα πρέπει να αλλάξουν τα σύνορα στα Βαλκάνια. Το πιο ανησυχητικό για τα Ελληνικά εθνικά συμφέροντα είναι ότι η κυβέρνηση Τραμπ λόγω της υποστήριξης που παρέχει στους Κούρδους της Συρίας θέλει να κατευνάσει τον Ερντογάν επιτρέποντας του να παίξει το χαρτί του Αλβανικού εθνικισμού στα Βαλκάνια. Ο Ερντογάν θέλει να αυξήσει την επιρροή της Τουρκίας στο Αλβανικό στοιχείο στα Βαλκάνια προκειμένου να αναβιώσει τον ρόλο που είχε η κάποτε η Οθωμανική αυτοκρατορία στην περιοχή.

Σε όλη αυτή την αναταραχή που σημειώνεται στη γεωπολιτική μας γειτονιά και που απειλεί να πλήξει τα εθνικά μας συμφέροντα, η πολιτική των ίσων αποστάσεων που ακολουθεί η Ελληνική κυβέρνηση έναντι των εμπλεκόμενων μερών στα Σκόπια όχι μόνο δεν είναι ενδεδειγμένη αλλά και επιζήμια για τα εθνικά μας συμφέροντα. Η Αθήνα θα πρέπει να αναλάβει διπλωματικές πρωτοβουλίες που να εξασφαλίζουν τη βιωσιμότητα του κράτους των Σκοπίων και προς αυτή την κατεύθυνση θα βοηθούσε η ενεργή επιδίωξη ενός έντιμου συμβιβασμού για την επίλυση του ζητήματος του ονόματος των Σκοπίων. Η αναγνώριση μίας σύνθετης ονομασίας με γεωγραφικό προσδιορισμό (για συνολική χρήση) για το κράτος των Σκοπίων παρόλο που δεν είναι η άριστη επιλογή για τα εθνικά μας συμφέροντα σίγουρα είναι προτιμότερη από το να αφήσουμε να διαλυθεί το κράτος αυτό και να δημιουργηθεί στη θέση του μια «Μεγάλη Αλβανία» και ενδεχομένως και μια «Μεγάλη Βουλγαρία».

Πηγή ΚΕΔΙΣΑ

Πηγές
http://www.judicialwatch.org/blog/2017/02/u-s-gives-soros-groups-millions-destabilize-macedonias-conservative-govt/
http://www.independent.co.uk/news/world/europe/macedonia-not-a-country-senior-us-republican-congressman-dana-rohrabacher-a7569666.html
http://www.balkaninsight.com/en/article/russia-influence-hunts-cia-director-visit-in-albania-12-08-2016
https://balkanstory.wordpress.com/2012/05/07/erdogan-turkish-soldiers-will-help-albanians-liberate-their-lands/


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

13 Μαΐ 2017


Του Πρέσβη Αλέξανδρου Μαλλιά

Ο κύκλος των εσωτερικών συγκρούσεων στην πΓΔΜ δεν έχει κλείσει. Το σύνταγμα του 1991 ευρίσκεται στην καρδιά του προβλήματος. Προκάλεσε την αντίδραση των γειτόνων (Ελλάδα) καθώς και του αλβανικού πληθυσμού της χώρας.

Περιείχε αλυτρωτικές πρόνοιες και άρθρα. Προσδιόριζε την χώρα ως «εθνικό κράτος του μακεδονικού έθνους (λαού)» θέτοντας τους αυτόχθονες αλβανικούς πληθυσμούς σε ήσσονα μοίρα. Έγκαιρες προειδοποιήσεις ΟΑΣΕ και Συμβουλίου Ευρώπης για παραχώρηση εκπαιδευτικών δικαιωμάτων στην αλβανική γλώσσα απορρίφθηκαν.
Καίτοι τα αλβανικά κόμματα μετείχαν κατά κανόνα κυβερνητικών συνασπισμών, οι αλβανοί της πΓΔΜ παρέμεναν σε μεγάλο βαθμό αποκλεισμένοι από την γραφειοκρατία.

Ο πρόεδρος Κίρο Γλιγκόρωφ δεν έδειξε να αντιλαμβάνεται εγκαίρως την δυναμική του αλβανικού παράγοντα. Η καταστολή επικράτησε της πρόληψης.

Οι εθνοτικές συγκρούσεις του 2001, κατέληξαν στην Συμφωνία της Αχρίδας και στην αναθεώρηση του Συντάγματος του 1991, η οποία επεβλήθη από την Διεθνή Κοινότητα (ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση).

Η Ελλάδα, προωθώντας συμφέροντα της, είχε διαδραματίσει θετικό ρόλο. Θέσεις Αθηνών ακολούθησαν γειτονικές χώρες αποτελώντας πρόπλασμα για διαμόρφωση πολιτικής Ευρωπαϊκής Ένωσης και ΝΑΤΟ . Δυνατότητες, προστιθέμενη αξία και κύρος Ελλάδος ήταν τότε αναμφίβολα διαφορετικού επιπέδου σε σύγκριση με τελευταία οκταετία.

Η Ελλάδα βρέθηκε συχνά στο «μάτι του κυκλώνα». Σλαβομακεδονικό κατεστημένο, σε διαφορετικές αποχρώσεις και βαθμό έντασης, παρέμεινε προσηλωμένο στην εκμετάλλευση της «θεωρίας της αδύναμης χώρας» που απειλείται από γειτονική Ελλάδα. Καλόν όμως είναι να θυμηθούμε ότι όταν είχαμε την δυνατότητα, η υπαρκτή πολιτική βούληση για εξεύρεση λύσης στο όνομα εμποδίστηκε ενίοτε από εσωτερικές πολιτικές-κομματικές ισορροπίες.

Ευθύνη όμως έχουν τόσο χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης όσο και η Ουάσιγκτον. Επί σειρά ετών καλλιέργησαν ψευδαισθήσεις αντί του αναγκαίου και απαραίτητου για μια νεοπαγή δημοκρατία πνεύματος συνδιαλλαγής και συμβιβασμού τόσο στο εσωτερικό όσο και με τους γείτονες.

Η εκ μέρους της Ουάσιγκτον αναγνώριση της χώρας με την συνταγματική της ονομασία στις 4 Νοεμβρίου 2004 ήταν άδικη για την Ελλάδα. Ανέτρεψε την ισορροπία των συνομιλιών σε βάρος της Ελλάδας και κατέδειξε επιλεκτική χρησιμότητα συμμαχικών δεσμών χωρών ΝΑΤΟ, ενισχύοντας αλαζονεία Σλαβομακεδόνων . Στάση ευθύνης και αξιοπρέπειας Ελλάδος στο Βουκουρέστι αποκατέστησε κάπως ισορροπία καθιστώντας σαφές ότι επίλυση ονομασίας συνιστά προϋπόθεση ένταξης στο ΝΑΤΟ.

«Αλβανική πλατφόρμα» -θα ήταν προτιμότερο υπογραφεί στα Σκόπια -επιμένει δέσμευση κυβέρνησης (Σλαβομακεδόνων) επιλύσει πρόβλημα ονομασίας ώστε αρθούν εμπόδια για ένταξη ΝΑΤΟ και αργότερα σε Ευρωπαϊκή Ένωση.

Ο ιός συγκρούσεων είναι ενδημικός. Δεν θα αργήσει η στιγμή νέας αναθεώρησης Συντάγματος 1991. Μέχρι στιγμής έχει υποστεί τριάντα τροποποιήσεις. Πρόβλημα δεν αποτελούν τροποποιήσεις αλλά το Σύνταγμα. Κύρια ευθύνη παρούσα φάση έχουν πρόεδρος κύριος Γκεόργκι Ιβάνωφ και κύριος Νίκολα Γκρουέφσκι. Ενέργειες τους επιβεβαιώνουν θέσεις και εκτιμήσεις Ελλάδος, ήδη από 2007.

Η αρχική δήλωση του ΥΠΕΞ περί αποφυγής μονομερών ενεργειών και σεβασμού κυριαρχίας και εδαφικής ακεραιότητας της γείτονος είναι ορθή. Χρήσιμο θα ήταν το σύνολο γειτονικών με τη πΓΔΜ χωρών ακολουθήσουν ίδια γραμμή.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

12 Μαΐ 2017


Ο διπλωμάτης Γ. Γουόκερ είναι πίσω από την ιδέα της «Μεγάλης Αλβανίας», ο οποίος είχε σκιώδη ρόλο στη σφαγή του Ρατσάκ το 1999

Από τη Θεανώ Καρούτα

Εναν ένθερμο -πλην όμως και παραδοσιακό- υποστηρικτή τους έχουν βρει τα εθνικιστικά, ιμπεριαλιστικά σχέδια των Αλβανών στο πρόσωπο του Αμερικανού Γουίλιαμ Γουόκερ. Του ανθρώπου που από τη θέση του επικεφαλής της αποστολής επαλήθευσης του Οργανισμού για την Ασφάλεια και τη Συνεργασία στην Ευρώπη (ΟΑΣΕ) στο Κοσσυφοπέδιο προώθησε έμπρακτα όσο κανείς άλλος την ιδέα και το σχέδιο της «Μεγάλης Αλβανίας»!

Ο Αμερικανός διπλωμάτης, κρατώντας έναν ιδιαίτερα σκιώδη ρόλο, δεν δίστασε -σύμφωνα με όσα κατήγγειλε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος της Σερβίας Αλεξάντρ Βούτσιτς- να χρησιμοποιήσει τη σφαγή στο Ρατσάκ του Κοσσυφοπεδίου, στα τέλη της δεκαετίας του 1990, ως μοχλό πίεσης για τον σφοδρό βομβαρδισμό της Γιουγκοσλαβίας από το ΝΑΤΟ. Στο Ρατσάκ στις αρχές του 1999 βρέθηκαν τα πτώματα 45 Αλβανών, για τη δολοφονία των οποίων η αποστολή του ΟΑΣΕ υπό τον Γουόκερ, χωρίς να έχει καμία ένδειξη, κατηγόρησε τις σερβικές δυνάμεις ασφαλείας.

Η «σφαγή αμάχων», η οποία δεν αποδείχτηκε και που ακόμη και τότε χαρακτηρίστηκε από τον διεθνή Τύπο «σκηνοθετημένη» ενέργεια με στόχο την ένοπλη επέμβαση του ΝΑΤΟ εναντίον του Μιλόσεβιτς, επιτέλεσε τον ρόλο της, καθιστώντας μονόδρομο την απόφαση για τον νατοϊκό βομβαρδισμό της πρώην Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας.

Ο Γουόκερ (η προτομή του οποίου υπάρχει σήμερα στο Κόσοβο) «ξαναχτύπησε» την περασμένη Δευτέρα με μια ομιλία στην Πρίστινα, με αφορμή τη συμπλήρωση 17 ετών από την ίδρυση του κόμματος της Συμμαχίας για το Μέλλον του Κοσσυφοπεδίου. Εκεί δεν δίστασε να αναφερθεί στο σχέδιο ενοποίησης «των Αλβανών της Αλβανίας, του Κοσσυφοπεδίου και της διασποράς».

Ο διπλωμάτης είπε ότι από το 1999 εργάζεται πάνω στο σχέδιο της ενοποίησης των απανταχού Αλβανών και επισκέπτεται το Κόσοβο με στόχο την υλοποίηση αυτού του σχεδίου.

Τα ΜΜΕ στην Πρίστινα -όπου κυριαρχεί το αλβανικό στοιχείο- μετέδωσαν με ενθουσιασμό τα μεγάλα λόγια του Αμερικανού, που ήχησαν εξαιρετικά στα αυτιά των «μεγαλοϊδεατιστών» Αλβανών της κοσοβαρικής πρωτεύουσας. «Τώρα είναι η ώρα για το τελευταίο βήμα. Είναι η ώρα να επιτευχθεί ο στόχος» είπε ο Γουόκερ, «χαϊδεύοντας» στοργικά τα αλυτρωτικά όνειρα των απανταχού Αλβανών.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Μοχάμεντ Ελσάερ
Φοιτητής Πολιτικής Επιστήμης Πάντειο Πανεπιστήμιο

Στην χειμαζόμενη γεωπολιτική σφαίρα, διαφαίνεται να κυριαρχεί ένα δόγμα αναρχίας που διέπει, όλο και περισσότερο τα Κράτη. Χαρακτηριστικό παράδειγμα, της υπονοούμενης αναρχίας αποτελεί η Τουρκία. Η πολιτική που ακολουθεί τα τελευταία χρόνια και ιδίως τους τελευταίους μήνες, έχει επιδείξει με κάθε τρόπο, ότι οι εποχές που τα κράτη υποτάσσονταν σε εξωγενείς παράγοντες, έχουν υπερκεραστεί προ πολλού.

Απεναντίας, αντιμέτωπη με αυτήν την γεωπολιτική πραγματικότητα βρίσκεται η Ελλάδα. Η χώρα μας, καλείται για μοναδική φορά στα χρονικά, να διαχειριστεί στρατιωτικού τύπου προκλήσεις, χωρίς να έχει την δυνατότητα υπαναχώρησης ή καταφυγής στην ηγέτιδα δύναμη των ΗΠΑ. Και αυτό, συμβαίνει για συγκεκριμένους λόγους που θα επεξηγηθούν εν συνεχεία.

Όπως επισημάνθηκε, η Ελλάδα καλείται -για πρώτη φορά- να αντιμετωπίσει και να διαχειριστεί δύο ζητήματα, ζωτικού χαρακτήρα, σε όλο το μήκος της επικράτειας χωρίς την επιλογή του κατευνασμού ή της αποχής. Την στιγμή μάλιστα, που εκτυλίσσονται δρώμενα τόσο στα Βορειοανατολικά σύνορα της χώρας όσο και στο Νοτιοανατολικό Αιγαίο.

ΠΓΔΜ και συνέπειες διάλυσης

Το μέτωπο που έχει ξεσπάσει στην ΠΓΔΜ, θα πρέπει να μας προβληματίζει ιδιαιτέρως αλλά και να μας θέτει σε πλήρη επιφυλακή, καθώς όπως διαφαίνεται, τα πράγματα είναι πιθανόν να οδηγηθούν σε μία εμφύλια σύρραξη, που θα αποφέρει και την απόσχιση μέρους της ΠΓΔΜ και την ενσωμάτωση της στην Αλβανία.

Μία τέτοια εξέλιξη, είναι βέβαιο ότι θα πλήξει τα καίρια ελληνικά συμφέροντα στην πλευρά των Βαλκανίων καθώς -σε μία ενδεχόμενη εδαφική ενσωμάτωση μέρους της ΠΓΔΜ- οι συνέπειες θα έχουν ολέθριο χαρακτήρα. Μία σημαντική συνέπεια, θα αποτελέσει η αναζωπύρωση των αλυτρωτικών αξιώσεων της Αλβανίας, τα οποία θα έχουν -για πρώτη φορά- πεδίο εφαρμογής. Ουσιαστικά, η Αλβανία θα καθίστατο ακόμη πιο προκλητική και διεκδικητική όσον αφορά τα Βαλκάνια. Μία δεύτερη, ίσως και πιο σημαντική συνέπεια, θα αποτελέσει το ουσιαστικό κλείσιμο του διαύλου μεταξύ Θεσσαλονίκης-Βελιγραδίου. Τα Σκόπια, σήμερα αποτελούν έναν υβριδικό δίαυλο μεταξύ Ελλάδας-Σερβίας, μέσω του οποίου μπορούν και συνδέονται οι δύο συμμαχικές -και φίλα προσκείμενες- χώρες μεταξύ τους -δια μέσω της σιδηροδρομικής οδού. Σε μία ενδεχόμενη απόσχιση ή διάλυση, ο Αλβανικός παράγοντας, υποκινούμενος από τον πάγιο συνεργάτη του, την Τουρκία, θα προσπαθήσει να κλείσει τον ανοιχτό υβριδικό δίαυλο που προαναφέρθηκε. Τέλος, μία ακόμη σημαντική συνέπεια θα αποτελέσει και ο κίνδυνος αναζωπύρωσης της περιοχής του Κοσόβου.

Στις παραπάνω προκλήσεις, η Ελληνική πλευρά θα πρέπει να ανταπαντήσει με ένα σχέδιο στρατηγικής ετοιμότητας, τόσο σε επίπεδο Ενόπλων Δυνάμεων όσο και σε επίπεδο Σωμάτων Ασφαλείας. Το σχέδιο αυτό, θα πρέπει να αποτελείται, αφενός από ένα στρατηγικό σχέδιο για την προστασία των Β.Ανατολικών συνόρων και αφετέρου από ένα σχέδιο για την αποφυγή οιασδήποτε "προβοκάτσιας", που θα μπορούσε να εμπλέξει την χώρα μας στις ένοπλες συγκρούσεις. Εδώ, έγκειται και ο σημαντικός ρόλος της ΕΥΠ.

Τουρκικές προκλήσεις και αναθεωρητικές τάσεις: Η υποχρεωτική επαγρύπνηση και οι ανησυχίες

Όπως σημειώθηκε, η Ελληνική ηγεσία καλείται να αντιμετωπίσει δύο μέτωπα τα οποία πλήγουν ευθέως τα ζωτικά της συμφέροντα. Το δεύτερο μέρος, αυτού του μετώπου δεν θα μπορούσε να είναι άλλο από τις Τουρκικές προκλήσεις και τις Αναθεωρητικές τάσεις που προβάλλει η Τουρκία στο Αιγαίο.

Το πάγιο ζήτημα, που είχε να αντιμετωπίσει η Ελληνική Εθνική Άμυνα, τους τελευταίους μήνες διαφαίνεται να βρίσκεται στην κορύφωση του. Η ποιοτική αναβάθμιση των στρατιωτικών προκλήσεων (οι παραβιάσεις έγιναν εδαφικές αξιώσεις) σε συγκερασμό με τις διπλωματικές εξελίξεις που σημειώνονται (πλήρης ενδυνάμωση των σχέσεων Μόσχας-Άγκυρας), μας υποχρεώνουν να λάβουμε ξεκάθαρα μέτρα σε δύο τομείς αποτρεπτικής ισχύος: α) Στρατιωτική αποτροπή και β) Διπλωματική αποτροπή. Το θερμόμετρο, στην περιοχή του Αιγαίου έχει ανέβει επικίνδυνα και αυτό μας εξαναγκάζει να λάβουμε σημαντικές αποφάσεις, χωρίς να υπολογίζουμε σε μία παρέμβαση των ΗΠΑ, για λόγους που θα εξηγηθούν στην συνέχεια.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση, τα περιθώρια βρίσκονται πράγματι υπό στενό ζυγό.

Η αντιμετώπιση, θα πρέπει να εμπεριέχει δύο συστατικά στοιχεία: Την συνεχή επαγρύπνηση αλλά και την αναβάθμιση των στρατηγικών σημείων. Τα στρατηγικά οπλικά συστήματα, πρέπει να αναλάβουν τα ηνία καθώς σε ενδεχόμενη επιθετική δράση κατά των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, θα κληθούν να λάβουν καθοριστικό ρόλο. Όπως, είχα γράψει λίγες εβδομάδες πρίν (από τούτο το βήμα), η ελληνική ηγεσία θα πρέπει να προχωρήσει ΑΜΕΣΑ στην αναβάθμιση των στρατηγικών οπλικών συστημάτων, όπως είναι το αντιπυραυλικό και αντιαεροπορικό μας σύστημα. Το άνω ζήτημα, εν καιρώ κρίσης αποτελεί ένα αρκετά δύσκολο εγχείρημα. Ωστόσο, αποτελεί ταυτοχρόνως και ένα ζωτικό ζήτημα επιβίωσης. Για αυτόν τον λόγο, θα πρέπει να εξευρεθούν πόροι και να αντληθούν ορθώς, προκειμένου τα στρατηγικά σημεία να παραμένουν ως η "αιχμή του δόρατος". Βέβαια, σημαντικό ρόλο αναλαμβάνει και η αντικατασκοπεία, καθώς έχει αποδειχθεί ότι η Τουρκική πλευρά χρησιμοποιεί μεθόδους κατασκοπείας εν προκειμένου να προσανατολίζει, την πολιτική της στο Αιγαίο. (Αυτήν την πληροφορία την έχουν διοχετεύσει οι Γερμανικές Μυστικές Υπηρεσίες)

Στο σημείο αυτό, θα ήθελα να τονίσω ότι η παλαιά πολιτική, που επένδυε στον Αμερικανικό παράγοντα, έχει παρέλθει καθώς η Τουρκία έχει καταστήσει ξεκάθαρο -πια- ότι αποτελεί μία απρόβλεπτη νευρική δύναμη, η οποία δεν μπορεί να ελεγχθεί από τις ΗΠΑ, για συγκεκριμένους λόγους.
Ο πλέον σημαντικός λόγος, έγκειται κυρίως στην γεωστρατηγική προσέγγιση και τον γεωστρατηγικό σχεδιασμό που έχει αναπτύξει το κράτος των ΗΠΑ.
Η θεώρηση αυτή, ουσιαστικά καταλήγει ότι κυριαρχία της παγκόσμιας νήσου θα επέλθει μόνο με την κατάκτηση της περιμέτρου της Ευρασίας (Rimland)- (θεώρηση Spykman).
Σε αυτήν την περίμετρο, σημαντικό ρόλο για την αποσόβηση της Ρωσικής κυριαρχίας, έχει η Τουρκία -που αποτελεί και το κέντρο αυτής. Επεξηγηματικά, να αναφερθεί ότι αν η Τουρκία απομακρυνθεί από τις επιταγές των ΗΠΑ το κυριαρχικό οικοδόμημα θα εκπέσει καθώς θα διασπαστεί η "περιοριστική ροδέλα ασφαλείας" που έχει σχηματιστεί γύρω από την Ρωσία.

Ουσιαστικά, οι ΗΠΑ υποχρεούνται να διατηρούν ως σύμμαχο την Τουρκία, εν προκειμένου να εξυπηρετούν τα συμφέροντα τους. Γεγονός, που εκμεταλλεύεται ιδιαιτέρως η Τουρκική πλευρά, εις βάρος της Ελλάδας και της Κύπρου. Βάσει λοιπόν, του πάγιου κυριαρχικού δόγματος των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής, καταλαβαίνει κανείς τον λόγο που οι ΗΠΑ περιορίζονται στο να διατηρούν "ίσες αποστάσεις" ανάμεσα στην Ελλάδα και στην Τουρκία- ακόμη και στις περιπτώσεις που παραβιάζονται κατάφορα δικαιώματα και κανόνες του Διεθνούς Δικαίου (από πλευράς Τουρκίας). Το όλο εγχείρημα, ανάγεται στην θεωρία των διεθνών σχέσεων που αποτυπώνει την αναρχία που διέπει το διεθνές οικοδόμημα ενώ ταυτοχρόνως παγιώνει την άποψη ότι τα κράτη λειτουργούν αποκλειστικά και μόνο με γνώμονα τα καίρια συμφέροντα τους- κάνοντας συμμάχους, ακόμη και πρώην αντιπάλους, αν υπάρχει σύμπλευση συμφερόντων. (Αγγλοσαξωνική προσέγγιση)

Επίσης, ένας ακόμη σημαντικό λόγος αφορά τα καίρια συμφέροντα των ΗΠΑ, στην Β.Κορέα και στην Συρία, που δεν τους επιτρέπουν, την συγκεκριμένη περίοδο, να "ασχοληθούν" με τις εντάσεις του Αιγαίου.

Καταλήγοντας, είναι σημαντικό να αναφερθεί ότι την δεδομένη στιγμή η Ελλάδα υποχρεούται να σχεδιάζει την εξωτερική της πολιτικής, με γνώμονα το εθνικό συμφέρον χωρίς να υπολογίζει διάφορες εσωτερικές ή εξωτερικές αντιδράσεις. Η επιβίωση των κρατών έγκειται αποκλειστικά και μόνο στο αγώνα για επιβίωση που δίδουν. Επιπλέον, δεν θα πρέπει να αναμένουμε την παρέμβαση τυχόν ηγεμονικών δυνάμεων καθώς διαφαίνεται ότι διακυβεύονται πολύ σημαντικότερα συμφέροντα ανά την υφήλιο, που καθιστούν την Ελληνοτουρκική διένεξη υποβαθμισμένης σημασίας. Βέβαια, η ελληνική πλευρά θα πρέπει να δράσει διατηρώντας παράλληλα και τις ισορροπίες μεταξύ στρατιωτικής αποτροπής και διπλωματικής ψυχραιμίας. Στα πλαίσια αυτού του εγχειρήματος, διαφαίνεται και η ανάγκη σύστασης ενός γνήσιου Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας που θα συγκαλείται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, εν προκείμενου να επανα-σχεδιάζεται η ελληνική αμυντική πολιτική. (Το ΚΥΣΕΑ έχει αποδεχθεί μη αποδοτικό)

Οι διεθνείς συσχετισμοί έχουν δημιουργηθεί κατά τέτοιον τρόπο ώστε ο μόνος τομέας που μπορεί να εγγυηθεί την εξωτερική ασφάλεια των κρατών είναι η στρατιωτική τους ισχύς.
Σε μία καταχρηστική ερμηνεία , το απόφθεγμα του Βεγέτιου τυγχάνει εφαρμογής καθώς έχει αποδειχθεί ότι "αν θέλει κανείς την ειρήνη τότε πρέπει να προετοιμάζεται για πόλεμο".

Τέλος, είναι σημαντικό να τονισθεί ότι η χάραξη μίας ενιαίας εθνικής γραμμής για τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και Άμυνας, καθίσταται αναγκαία ενώ τα κόμματα θα πρέπει να απόσχουν από πάσα μικροπολιτική συζήτηση που αφορά την Άμυνα.
Τα κόμματα, οφείλουν να στηρίζουν το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας και να μην φέρουν δημόσιες αντιρρήσεις για τις πολιτικές που ακολουθεί.

Επικοινωνία με τον συντάκτη: mochamentelsaer@gmail.com



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

11 Μαΐ 2017


Του Δημήτρη Τσαϊλά

Οι εκλογές στις ευρωπαϊκές χώρες φέτος έχουν φέρει πολύ μεγάλη αναστάτωση στον ευρωπαϊκό πυρήνα. Αν η Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχίσει να αποδυναμώνεται, οι πιο βαθιές επιπτώσεις θα γίνουν αισθητές στα ανατολικά και τα νότια. Εκεί, κατά μήκος της γραμμής των ιστορικών αυτοκρατοριών των Αψβούργων και των Οθωμανών, όπου βρίσκονται οι πρώην κομμουνιστικές χώρες που σε πολλές περιπτώσεις εξακολουθούν να αποσπούν τη παγκόσμια προσοχή λόγω των εθνικών και εδαφικών διαφορών τους από το 1990, όταν η Γιουγκοσλαβία κατέρρευσε. Τότε θεωρήθηκε ότι καμία από τις προηγούμενες ιστορικές αυτοκρατορίες ήταν σημαντικές, αλλά ένα τέταρτο του αιώνα μετά τη διάλυση της Γιουγκοσλαβίας του Τίτο, διαπιστώνουμε ότι ξαναζούμε ιστορίες από τα τέλη του Μεσαίωνα και της πρώιμης σύγχρονης ιστορίας.

Τα δυτικά Βαλκάνια και γενικά ο Νότος της Ευρώπης που βρίσκονται πλησιέστερα προς τη διαταραγμένη Μέση Ανατολή, εξακολουθούν να είναι η φτωχότερη, λιγότερο σταθερή και με μεγαλύτερη ανάγκη από στήριξη και καθοδήγηση περιοχή από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Είτε η Ευρώπη θα αποφασίσει να παραμένει μια ασφαλής και ευημερούσα ήπειρος, ή θα υποστεί κατάγματα κατά μήκος των παραδοσιακών διαχωριστικών γραμμών μεταξύ Ανατολής και Δύσης, με εξουσιαστές τη Ρωσία που δημιουργεί ζώνες ενδιαφέροντος στα Βαλκάνια και την αναθεωρητική Τουρκία που κλιμακώνει τις διεκδικήσεις της εις βάρος του Ελληνισμού.

Η ΕΕ πρέπει να καταλάβει ότι είναι αδύνατο να συνεχίσει την διεξαγωγή της εξωτερικής πολιτικής με τον αυτόματο πιλότο. Η σταθεροποίηση, η δημοκρατική μετατροπή και ο εκσυγχρονισμός των Δυτικών Βαλκανίων είναι σε κίνδυνο για τρεις λόγους.

Πρώτον, η ΕΕ δεν έχει ακόμη ανακάμψει πλήρως από τα εσωτερικά προβλήματα, την οικονομική κρίση, το Brexit, τις προκλήσεις ένταξης στην ΕΕ νέων κρατών και τη μετανάστευση κρίση.

Δεύτερον, τα εύθραυστα Δυτικά Βαλκάνια βρίσκονται στη διελκυστίνδα των συμφερόντων που υπάρχουν στην ευρωπαϊκή και αμερικανική πολιτική.

Τρίτον, η πολιτική των μεγάλων δυνάμεων βρίσκεται στο γεωπολιτικό παρασκήνιο, πράγμα που σημαίνει ότι η Ρωσία, η Τουρκία, η Κίνα και οι χώρες του Κόλπου ανταγωνίζονται με την Ευρώπη για την επιρροή στην περιοχή. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι τα Δυτικά Βαλκάνια έχουν γίνει ένα πεδίο εξάσκησης για τους Ρώσους στον υβριδικό πόλεμο, όπως στο Μαυροβούνιο, τη Σερβία και τη Βοσνία-Ερζεγοβίνη.

Η διαχειριστική προσέγγιση της ΕΕ στη περιοχή δεν είναι αρκετή. Η ΕΕ πρέπει να δώσει προτεραιότητα στην ενίσχυση στον τομέα της ασφάλειας. Αυτό πρέπει να γίνει σε στενή συνεργασία με το ΝΑΤΟ. Επιπλέον, η ΕΕ θα πρέπει να επανεκτιμήσει τη συμμετοχή σε προληπτικές επιχειρήσεις, και να μη αντιμετωπίζει την επιχειρησιακή ανάμειξη ως ύστατη λύση. Τέλος, η ΕΕ θα πρέπει να συμμετάσχει πιο ενεργά στην καταπολέμηση του Ρωσικού υβριδικού πολέμου, συμπεριλαμβανομένης και της επιθετικής προπαγάνδας, στη περιοχή. Δεν ισχυρίζομαι ότι η Ρωσία είναι η κύρια πηγή της αστάθειας στα Δυτικά Βαλκάνια. Ωστόσο η Ρωσία αναπληρώνει το κενό ισχύος και γίνεται όλο και πιο δυναμική σε όλη τη περιοχή των Βαλκανίων, και πιστεύω πως προσπαθεί να αναβαθμίσει τις σχέσεις τις μέσα από μια πόρτα που παραμείνει ανοικτή από την ΕΕ. Από την άλλη πλευρά η ΕΕ αναλώνεται από εσωτερικές κρίσεις και εξωτερικές απειλές κατά τα τελευταία χρόνια, χωρίς να έχει δώσει αρκετή προσοχή στη περιοχή και έχει χάσει μεγάλο μέρος της ελκυστικότητας και της αξιοπιστίας της στα Δυτικά Βαλκάνια.

Μέρος του προβλήματος της Ευρώπης είναι τα αντιφατικά μηνύματα που έχει στείλει η ίδια σχετικά με το αν οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων θα είναι σε θέση να ενταχθούν στην Ένωση στο άμεσο μέλλον. Εν τω μεταξύ η αύξηση του ξενοφοβικού λαϊκισμού στην ΕΕ, έχει ενισχυθεί με ανάλογο αύξηση στο συναίσθημα αντι-διεύρυνσης.

Η κρίση στα Σκόπια φαίνεται να έχει πλέον τη δυναμική να αποσταθεροποιήσει τα ευρύτερα Δυτικά Βαλκάνια, στέλνοντας μάλιστα το μήνυμα ότι εκείνοι που δεν θέλουν να σέβονται τους δημοκρατικούς κανόνες του παιχνιδιού μπορεί να περάσουν την άποψή τους με τη χρήση βίας, και ότι η ΕΕ δεν θα κάνει τίποτα για να τους σταματήσει. Η ιδέα ότι ορισμένα κράτη μέλη της ΕΕ έπρεπε, τουλάχιστον να δείξουν αποδοκιμασία έστω και συμβολικά, δεν επαληθεύτηκε. Αν αυτή η κρίση διατηρηθεί, η ΕΕ πρέπει να είναι έτοιμη να παρέμβει πιο δυναμικά. Μάλλον ατομικές κυρώσεις μπορεί να καταστούν αναγκαίες. Ωστόσο, υπάρχουν και άλλα ραβδιά που η ΕΕ μπορεί να χρησιμοποιήσει εναντίον του VMRO, όπως η πολιτική απομόνωση. Η ΕΕ πρέπει να είναι έτοιμη να αναγνωρίσει την εκλογή της νέας κυβέρνησης, ακόμη και χωρίς εντολή από τον πρόεδρο, και να συμμετάσχει ενεργά.

Η ΕΕ πρέπει να είναι έτοιμη να δράσει πιο αποφασιστικά. Η Ευρώπη πρέπει να επιδείξει αποφασιστικότητα στην αρχή ότι η υποκίνηση εθνοτικής βίας δεν αποτελεί λύση στα σημερινά Δυτικά Βαλκάνια ανεξάρτητα από το ποιος είναι στην εξουσία.

* Ο Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ΠΝ ε.α.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Πριν δέκα χρόνια ο Ν. Γκρουέφσκι και το κόμμα του VMRO αναλάμβαναν τα ηνία της ΠΓΔΜ, με καταστροφικά αποτελέσματα. Από πρότυπο χώρας υποψηφίας προς ένταξη στην ΕΕ, σήμερα θέτει σε κίνδυνο τη σταθερότητα στην περιοχή.

Η ΠΓΔΜ υπήρξε κάποτε πρότυπο χώρας υποψήφιας προς ένταξη στην ΕΕ, από το οποίο όμως απομακρύνεται πλέον καθημερινά, δηλώνει ο γερμανός υφυπουργός Εξωτερικών Μάιχελ Ροτ στην DW για να προσθέσει: «Σήμερα η χώρα χάνει την εμπιστοσύνη που απέκτησε με πολύ κόπο». Μόλις 2 εκ. κατοίκους αριθμεί σήμερα η ΠΓΔΜ. Η πόλωση και το μίσος μεταξύ των πολιτικών αντιπάλων έχει φθάσει στο αποκορύφωμα. Η ανελέητη διαμάχη μεταξύ του συντηρητικού πρώην πρωθυπουργού Νίκολα Γκρουέφσκι και του σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ μαίνεται ήδη εδώ και τρία χρόνια. Η χώρα προκαλεί συνεχώς πονοκεφάλους σε ΕΕ και ΗΠΑ.

Η κατάσταση δεν ήταν πάντα τόσο άσχημη όσο σήμερα. Λόγω της πολιτικής του πρώτου προέδρου της ΠΓΔΜ Κίρο Γκλιγκόροφ τη δεκαετία του '90 απετράπη η εμπλοκή της χώρας στον πόλεμο στην πρώην Γιουγκοσλαβία. Μια δεκαετία περίπου αργότερα η χώρα διολίσθησε σε μια ένοπλη διένεξη μεταξύ των αρχών ασφαλείας και αλβανών εξεγερθέντων, η οποία τερματίστηκε μετά από ένα εξάμηνο με την υπογραφή ειρηνευτικής συμφωνίας. Ήδη το 2005 η ΠΓΔΜ αποκτούσε το στάτους του υποψηφίου προς ένταξη μέλους της ΕΕ, ως δεύτερη χώρα της πρώην Γιουγκοσλαβίας μετά την Σλοβενία.

Σημείο καμπής θεωρείται η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι το 2008. Η Ελλάδα άσκησε βέτο στην ένταξη της ΠΓΔΜ στην νατοϊκή συμμαχία λόγω του ζητήματος της ονομασίας. Το επεισόδιο αυτό ήταν η απαρχή μιας διαδικασίας για τον έλεγχο του κράτους από το κόμμα VMRO του Νίκολα Γκρουέφσκι, ξεκινώντας από την νομοθεσία και φθάνοντας μέχρι την δικαιοσύνη, δηλώνει ο Νίκολα Ντιμιτρόφ, πρώην πρέσβης της ΠΓΔΜ και επί χρόνια εκπρόσωπος της χώρας του στις διαβουλεύσεις με την Ελλάδα για το ζήτημα της ονομασίας.

Ο Γκρουέφσκι μεγάλος κερδισμένος της διένεξης με την Αθήνα

Ο Γκρουέφσκι κατάφερε να αποσπάσει σημαντικά οφέλη για το κόμμα του απ' όσα έγιναν στο Βουκουρέστι. Με όπλο του τον λαϊκισμό κατάφερε να νικήσει στις τρεις επόμενες εκλογικές αναμετρήσεις. Για να εκτονώσει την τεταμένη κατάσταση στη χώρα, η Κομισιόν πρότεινε το 2009 την έναρξη ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Ήταν όμως πολύ αργά πια, τονίζει ο Νίκολα Ντιμιτρόφ: «Το βέτο της Ελλάδας είχε ήδη ζημιώσει σημαντικά την αξιοπιστία των Βρυξελλών στην ΠΓΔΜ. Η ΕΕ δεν είχε πια επιρροή και κατά συνέπεια οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις δεν ήταν σε θέση να συμβάλλουν στην δημιουργία ενός κράτους δικαίου».

Όταν μετά τις εκλογές τον Δεκέμβριο του 2016 ο Γκρουέφσκι διαπίστωνε ότι δεν θα διέθετε πια πλειοψηφία στο κοινοβούλιο έπαιξε για μια ακόμα φορά το χαρτί της εθνικής συνείδησης. Από την μια μέρα στην άλλη δαιμονοποιούσε την πολιτική πλατφόρμα αλβανικών κομμάτων που δεν αποτελούσαν για εκείνον μέχρι εκείνη τη στιγμή πρόβλημα. Στόχος του μέσα από την νέα πόλωση ήταν να συσπειρώσει τους οπαδούς του και να αυξήσει τους υποστηρικτές του.
Επίπτωση αυτής της πολιτικής ήταν οι σκηνές βίας που εκτυλίχθηκαν στις 27 Απριλίου στη βουλή στα Σκόπια. Όμως η προσπάθεια του Γκρουέφσκι να προκαλέσει εθνική κρίση απετράπη χάρη στην αποφασιστική παρέμβαση της διεθνούς κοινότητας.
Κατά την εκτίμηση του γερμανού σοσιαλδημοκράτη βουλευτή Γιόσιπ Γιουράτοβιτς «ο Γκρουέφσκι πρέπει να αποφασίσει είτε να λογοδοτήσει στις αρμόδιες αρχές για διαφθορά, είτε να επιτρέψει μια όξυνση της κρίσης σε τέτοιο βαθμό που κάποτε, πιθανότατα, να εμπλακεί ακόμα και σε εγκλήματα πολέμου».

Μπόρις Γκεοργκιέφσκι / Στέφανος Γεωργακόπουλος
Πηγή Deutche Welle



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

6 Μαΐ 2017


Την πιο χειροπιαστή απόδειξη του κυοφορούμενου εμφυλίου τον οποίον επιδιώκουν αλβανικοί εξτρεμιστικοί θύλακες στην ΠΓΔΜ, αλλά και για εξέγερση σε περιοχές της Σερβίας, όπως η κοιλάδα του Πρέσεβο, προσφέρει η κατάσχεση από τις σερβικές αρχές, μετά από πληροφορίες των μυστικών υπηρεσιών, πολύ μεγάλου φορτίου με οπλισμό…

Στο φορτίο συμπεριλαμβάνοντας χιλιάδες τουφέκια, πολυβόλα, όλμοι και χειροβομβίδες, το οποίο μετέφερε παράνομα με προορισμό τα Σκόπια ένας αλλοδαπός και δύο Σέρβοι πολίτες αλβανικής καταγωγής, ενώ ως παραλήπτης εμφανίζεται ένα από τα μεγαλύτερα αλβανικά κόμματα στην ΠΓΔΜ…

Η υπόθεση μοιάζει λόγο παράξενη καθώς οι Σέρβοι φέρονται να μην προέβησαν σε ανακοίνωση, για να μην υποδαυλίσουν την αστάθεια στη ΠΓΔΜ, αν και ενημέρωσαν επίσημα τα Σκόπια. Ο χειρισμός μοιάζει εκ πρώτης όψεως λίγο παράξενος, καθώς δεν είναι σε πολλούς απόλυτα κατανοητό για ποιον λόγο η αποκάλυψη της υπόθεσης θα προκαλούσε συγκρούσεις.

Πιθανότατα εννοούν, ότι ενδεχομένως θα εξοργιζόταν ο σλαβικός πληθυσμός, ειδικά λόγο της εμπλοκής πολιτικού κόμματος στην υπόθεση και οι εξτρεμιστές αυτής της πλευράς θα αναζητούσε εκδίκηση από το αλβανικό στοιχείο, φέρνοντας προ των πυλών αυτό που υποτίθεται πως όλοι θέλουν να αποτρέψουν.

Για κάποιον λόγο οι Σκοπιανοί από την πλευρά τους αμφισβητούν την είδηση, προσθέτοντας περισσότερο μυστήριο στην υπόθεση, ενδεχομένως διότι πάντα ανησυχούν μήπως η Σερβία θα επιθυμούσε να αποκτήσει κοινά σύνορα με την Ελλάδα, με τους Βούλγαρους που είναι εθνολογικά συγγενής πληθυσμός με το σλαβικό στοιχείο της ΠΓΔΜ, να τρέφουν παρόμοιες φιλοδοξίες.

Οι Σκοπιανοί δείχνουν να πιστεύουν, ή αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, ότι πρόκειται για ένα από τα συνήθη «κόλπα» των μυστικών υπηρεσιών, αν και δεν διευκρινίζεται ποιος θα μπορούσε να είναι ο στόχος. Ωστόσο, βασική «αρετή» μιας σκευωρίας – προβοκάτσιας, είναι να είναι απολύτως εύσχημη. Άρα τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Θα αναγνωρίσει ο Γκιόργκε Ιβάνοφ την κυβέρνηση και θα την ορκίσει, ή θα επιμένει στην αρχική του απόφαση, να αρνείται τον σχηματισμό κυβέρνησης;

Ο νεοεκλεγείς Πρόεδρος της Βουλής των Σκοπίων, αλβανικής καταγωγής, απέστειλε στο γραφείο του προέδρου του Κράτους επιστολή με την οποία τον ενημερώνει επίσημα ότι σχηματίσθηκε κοινοβουλευτική πλειοψηφία και ο ίδιος εξελέγη πρόεδρος του Κοινοβουλίου.

Αναμένεται τώρα να δούμε ποια θα είναι η ενέργεια του Προέδρου, Γκιόργκε Ιβάνοφ. Θα αναγνωρίσει την κυβέρνηση και θα την ορκίσει, ή θα επιμένει στην αρχική του απόφαση, να αρνείται τον σχηματισμό κυβέρνησης, η οποία σχηματίζεται από πλειοψηφία με αλβανικά κόμματα; Το σοβαρό ζήτημα που θα προκύψει, είναι ότι όπως έγιναν τα πράγματα στην γειτονική χώρα, ό,τι και να αποφασίσει θα έχει απέναντί του τον μισό σλαβικό πληθυσμό.

Δεν υπήρχε αυτή η διαίρεση πριν από λίγα χρόνια μεταξύ των Σλάβων. Οι αντιπαραθέσεις υπήρχαν μεταξύ Σλάβων και Αλβανών. Ίσως επειδή η σλαβική αντιπολίτευση δεν ήταν αρκετά ισχυρή και ο Γκρούεφσκι έκανε περίπατο. Από την στιγμή όμως που οι Δυτικοί αποφάσισαν να απομακρύνουν τον Γκρούεφσκι, φρόντισαν να ενώσουν τα σλαβικά κόμματα της αντιπολίτευσης, με ταυτόχρονη απαξίωση -δικαίως- του Γκρούεφσκι, και δημιουργήθηκε πλέον καινούργια κατάσταση. Σλάβοι κατά Αλβανών, αλλά και Σλάβοι εναντίον Σλάβων.

Με τεταμένο, λοιπόν τα κλίμα στην πολιτική σκηνή των Σκοπίων, το οποίο οι πολιτικοί φροντίζουν να το πυροδοτούν συνεχώς, η όποια απόφαση του Ιβάνοφ, αποκλείεται να φέρει την ηρεμία, για την οποία όμως φέρονται βέβαιοι οι Δυτικοί ότι θα υπάρξει με τη ορκωμοσία κυβέρνησης. Να μου επιτραπεί να διαφωνήσω πλήρως. Ο μεν Γκρούεφσκι, αν βρεθεί εκτός κυβέρνησης, το πιθανότερο είναι να γνωρίσει την φυλακή μαζί με τους συνεργάτες του. Ακόμη και στην περίπτωση που διατηρεί ακόμη εν ενεργεία κάποιους προστάτες και το αποφύγει, έχει τελειώσει η πολιτική του καριέρα, ενδεχόμενα που προφανώς δεν επιθυμεί. Γι’ αυτό άλλωστε έχει δημιουργήσει παραστρατιωτικές ομάδες, που είναι έτοιμες να συγκρουστούν, ενώ δεν αποκλείεται να υπάρξει και στρατιωτική επέμβαση.

Αν ο Ιβάνοφ δεν ορκίσει κυβέρνηση από την πλειοψηφία, τότε είναι ο Ζάεφ με τους Αλβανούς, για τους οποίους η παρούσα κατάσταση αποτελεί την καλύτερη ευκαιρία να συγκυβερνήσουν ουσιαστικώς το κράτος, με την παροχή των δικαιωμάτων που απορρέουν από τον χάρτη της «αλβανικής πλατφόρμας», με πλήθος αιτημάτων που αποδέχθηκε ο Ζάεφ, θα είναι αυτοί που δεν θα αναγνωρίσουν την απόφαση του Προέδρου, με όλα τα συνεπακόλουθα και τους βετεράνους UCKάδες σε ετοιμότητα.

Και είναι βέβαιο πως οι Αλβανοί των Σκοπίων, συνεπικουρούμενοι από την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο δεν θα αφήσουν την ευκαιρία να πάει χαμένη, αφού ήδη προβαίνουν σε προκλητικές ενέργειες, με πλέον χαρακτηριστική αυτήν του νεοεκλεγέντος προέδρου της Βουλής, ο οποίος ως μη όφειλε στο γραφείο του Προέδρου τοποθέτησε και την αλβανική σημαία. Την σημαία δηλαδή, ενός ξένου κράτους, γνωρίζοντας ότι αυτό αποτελεί πρόκληση μεγάλου μεγέθους που οξύνει την αντιπαράθεση.

Φυσικά, υπήρξαν έντονες αντιδράσεις, γι’ αυτήν την ενέργεια του Ταλάτ Τζαφέρι, η οποία χαρακτηρίστηκε από τους Σλάβους αντιπάλους του ως «έγκλημα κατά της χώρας και άμεση επίθεση κατά του κράτους». Ζητήθηκε μάλιστα και η επέμβαση της Δικαιοσύνης, αλλά υπήρξε και αίτημα προς τον Ιβάνοφ να προστατεύσει την συνταγματική νομιμότητα της χώρας.

Το ερώτημα που προκύπτει είναι γιατί προέβη σ’ αυτήν την ενέργεια ο Τζαφέρι. Είναι έμπειρος πολιτικός –υπουργός Άμυνας, στην προηγούμενη κυβέρνηση, όταν συμμετείχε το αλβανικό κόμμα DUI, του Αλί Αχμέτι, στην κυβέρνηση Γκρούεφσκι, αλλά με λιγότερα αιτήματα-, και το μόνο που μπορώ να υποθέσω είναι πως υπήρξε ισχυρή διαβεβαίωση του αφιχθέντος προ τριών ημερών στα Σκόπια, Αμερικανού συμβούλου του ΥΠΕΞ, ότι θα σχηματιστεί κυβέρνηση υπό τον Ζάεφ.
Να σημειώσω για κατακλείδα, ότι η Αθήνα βρίσκεται μεν σε εγρήγορση, ιδίως μετά τις αιματηρές εξελίξεις στα Σκόπια, αλλά τηρεί αποστάσεις ασφαλείας, προκειμένου να μη χρησιμοποιηθεί η στάση της ως επιχείρημα το οποίο θα αξιοποιηθεί από τους ακραίους κύκλους των Σκοπίων για περαιτέρω κλιμάκωση της πολιτικής έντασης. Ο ελληνικός στρατός διατάχθηκε να βρίσκεται σε ετοιμότητα, και επανακαθορίστηκαν -όπως και το 1990- οι τοποθεσίες στο Κιλκίς για δημιουργία καταυλισμών για το κύμα των προσφύγων που θα προκύψει με την κήρυξη του εμφύλιου, αλλά και αλβανοσλαβικού πολέμου που θα προκύψει.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το παρακράτος του Έντι Ράμα ανέλαβε "εργολαβικά" την όξυνση του αλβανικού εθνικισμού κατά της Ελλάδας

Νέα πρόκληση από άγνωστους που έκαψαν την ελληνική σημαία στα κεντρικά γραφεία της οργάνωσης ΔΕΕΕΜ (Δημοκρατική Ένωση Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας) στους Άγιους Σαράντα, όπως φαίνεται στις φωτογραφίες που δημοσιεύτηκαν στην ιστοσελίδα της Ένωσης omonoia-deeem.org.

Σύμφωνα με καταγγελία του προέδρου της ΔΕΕΕΜ «ΟΜΟΝΟΙΑ» Λεωνίδα Παππά, το εθνικό σύμβολο της Ελλάδας έπεσε θύμα βανδαλισμού τα ξημερώματα της περασμένης Τρίτης, όταν κάποιοι την έκαψαν πάνω στο κοντάρι της.

Ο κ. Παππάς τόνισε πως το γεγονός αυτό δεν το κατάγγειλαν στην Αλβανική Αστυνομία γιατί δεν έχει κανένα νόημα αφού και στα προηγούμενα περιστατικά που είχαν συμβεί, οι αρμόδιες Αρχές δεν έδειξαν την αρμόζουσα ευαισθησία, όπως θα έπρεπε στην προσβολή ενός εθνικού συμβόλου.

«Η αφαίρεση ή το κάψιμο της Ελληνικής Σημαίας, στα γραφεία της ΔΕΕΕΜ «ΟΜΟΝΟΙΑ» στους Αγ. Σαράντα, κατάντησε πλέον μία ρουτίνα. Το γεγονός που συνέβη σήμερα τα ξημερώματα, δεν το καταγγείλαμε στην Αλβανική Αστυνομία γιατί αισθανόμαστε ότι δεν έχει κανέναν νόημα. Εάν στα προηγούμενα περιστατικά, θα έδειχναν την αρμόζουσα ευαισθησία όπως θα έπρεπε στην προσβολή ενός εθνικού συμβόλου, δεν θα ήταν δύσκολο να βρουν τα ίχνη των δραστών αφού τα γραφεία μας είναι σε μία εμπορική περιοχή όπου σχεδόν όλα τα γειτονικά καταστήματα έχουν κάμερες. Ενημερώνουμε φίλους και εχθρούς πως τα αποθέματα μας είναι ανεξάντλητα!», ανέφερε ο κ. Παππάς.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

5 Μαΐ 2017


Από τις αλβανικές Αρχές δεν έχει γίνει καμία κίνηση στις συνεχείς προκλήσεις από ακραία στοιχεία της χώρας κατά της ελληνικής μειονότητας

Ρουτίνα κατάντησε το κάψιμο και η προσβολή της ελληνικής σημαίας από ακραία στοιχεία στην Αλβανία, των οποίων το μίσος προς την Ελλάδα τροφοδοτείται από απογόνους εγκληματιών Τσάμηδων, που απέκτησαν φωνή και στα διεθνή φόρα, λόγω της δικής μας αβελτηρίας.

«Θύμα» αυτήν την φορά -ακόμη μια φορά, δηλαδή- ήταν η ελληνική σημαία στα γραφεία του παραρτήματος της «Δημοκρατικής Ένωσης Εθνικής Ελληνικής Μειονότητας» ΔΕΕΜ-Ομόνοια, στους Αγίους Σαράντα, ενώ από τις αλβανικές Αρχές δεν έχει γίνει καμία κίνηση, στις συνεχείς προκλήσεις κατά της ελληνικής μειονότητας.

Το ζήτημα επομένως, δεν είναι τόσο οι συμπεριφορές των ακραίων, όσο η κάλυψη -ή και υποκίνηση- από τις αλβανικές Αρχές. Η αλήθεια είναι, πως κανείς δεν φανταζόταν ότι ο εμφανιζόμενος και ως καλλιτέχνης Έντι Ράμα, θα εξελισσόταν σε αρχινονό του οργανωμένου εγκλήματος στην Αλβανία. Δεν αποτελεί δική μου κρίση αυτός ο χαρακτηρισμός, αλλά της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Ο ηγέτης της οποίας μόλις εχθές κατηγόρησε τον Έντι Ράμα, ότι προσπάθησε να εξαγοράσει με 500 χιλ. ευρώ, Πρόεδρο αντιπολιτευόμενου Κόμματος, το οποίο δεν κατονόμασε, προκειμένου να μετάσχει στις εκλογές.

Ως γνωστόν, η εκλογή Προέδρου της Αλβανίας και οι όποιες κοινοβουλευτικές πράξεις διενεργούνται μόνον από το κυβερνητικό κόμμα, με την αντιπολίτευση να απουσιάζει, δηλώνοντας πως απαιτεί την παράδοση της εξουσίας σε υπηρεσιακή κυβέρνηση, και διεξαγωγή των εκλογών υπ’ αυτής. Ο Ράμα φυσικά, δεν προτίθεται να ικανοποιήσει το αίτημα, απεναντίας δε, θα χρησιμοποιήσει κάθε μέσον -ως καλός μαθητής και προστατευόμενος του Ερντογάν- γνωρίζοντας πως η απώλεια της εξουσίας μπορεί να τον οδηγήσει στις φυλακές.

Το χρήμα από πλευράς Έντι Ράμα ρέει άφθονο. Ο «Πρωινός Λόγος» των Ιωαννίνων σημειώνει πως ανθεί η καλλιέργεια του χασίς κατά τους τελευταίους μήνες, και τούτο επιβεβαιώνεται από τις συνεχόμενες συλλήψεις διακινητών, με μεγάλες μάλιστα ποσότητες, που γίνονται από τις Αστυνομικές Υπηρεσίες της Ηπείρου, κι αυτό μετά από μια μικρή περίοδο ύφεσης των «εισαγωγών», που ακολούθησε την έφοδο της αλβανικής Αστυνομίας στους Λαζαράτες Αργυροκάστρου.

Μόνο που όπως αποδεικνύεται τώρα, εκείνη η επιχείρηση είχε γίνει απλώς για να ανταποκριθεί πρόσκαιρα ο Ράμα στις απαιτήσεις της Ε.Ε. για καταπολέμηση της καλλιέργειας της κάνναβης. Στην πραγματικότητα και σύμφωνα με τις καταγγελίες της Αντιπολίτευσης, αλλά και του προσφάτως καρατομηθέντος Υπουργού Δικαιοσύνης, οι καλλιέργειες πολλαπλασιάστηκαν και επεκτάθηκαν σε άλλες περιοχές της Κεντρικής Αλβανίας, ως επίσης και σε παραμεθόριες με την Ελλάδα, από τις οποίες γίνονται πιο εύκολες και... οικονομικότερες οι εξαγωγές.

Ανάλογες επισημάνσεις με πιο κομψό τρόπο έγιναν τον περασμένο Ιανουάριο και από τον απερχόμενο Πρόεδρο της Δημοκρατίας Μπουγιάρ Νισάνι, ο οποίος σε επίσημη ομιλία συνέδεσε την δράση των αποθρασυνόμενων οργανωμένων ομάδων με το γεγονός ότι πρόκειται για εκλογικό έτος.

Αυτός είναι και ο λόγος που είχα εκφράσει τις αντιρρήσεις μου για την επιδίωξη του Ν. Κοτζιά να συζητά Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ) με Αλβανούς πολιτικούς. Τι είδους εμπιστοσύνη σού παρέχουν αυτά τα πρόσωπα, και δεν πρόκειται βεβαίως, μόνον για τον Έντι Ράμα; Προ καιρού, «Κολομβία της Ευρώπης», είχε χαρακτηρίσει την Αλβανία, ο εισαγγελέας στη Γενεύη Yves Bertossa, μιλώντας για την ένταξη της Αλβανίας στην Ε.Ε. και την εικόνα των Αλβανών στην Ελβετία.

Είχε πει, μεταξύ άλλων ότι, οι αλβανικές Αρχές θα πρέπει να λάβουν μέτρα για μια καλύτερη εικόνα της χώρας, η οποία θα πρέπει να αντανακλάται και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Περιέγραψε την Αλβανία ως χώρα βυθισμένη στη διαφθορά που το οργανωμένο έγκλημα βρίσκεται σε υψηλό επίπεδο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι στο Κοσσυφοπέδιο και στην Αλβανία, όπως και σε άλλες βαλκανικές χώρες χρειάζεται σήμερα περισσότερη δημοκρατία από ποτέ, το κράτος δικαίου και η λειτουργία των θεσμών που χρειάζεται η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, είχε υποστηρίξει ο Ελβετός εισαγγελέας .

Και είχε λόγους να είναι ιδιαιτέρως αυστηρός, επειδή αποκάλυψε ότι στην Ελβετία «Οι αλβανικές συμμορίες ελέγχουν τα καρτέλ ηρωίνης στη χώρα. Το δίκτυο των λαθρεμπόρων αποτελείται κυρίως από Αλβανούς, από την Αλβανία και το Κοσσυφοπέδιο με τη μαφία να είναι πολύ δραστήρια», είχε πει.
Αυτά όλα σημαίνουν, πως καμιά διαπραγμάτευση και καμιά συμφωνία με τον αλβανικό πολιτικό κόσμο δεν πρόκειται να στεφθεί υπό επιτυχίας, πολλώ μάλλον και λόγω της επιρροής που ασκεί ο Ερντογάν στην πολιτική σκηνή.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου