Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Ιαν 2017


Οι μέτριοι πολιτικοί φορτώνουν τα λάθη τους σε αποδιοπομπαίους τράγους μη αναλογιζόμενοι ότι δεν μπόρεσαν να αποτρέψουν τις επιβουλές εναντίον τους

Είναι κανόνας σε μετρίας ικανότητας πολιτικούς να φορτώνουν τα λάθη τους σε κάποιον αποδιοπομπαίο τράγο, μη αναλογιζόμενοι ότι οι ίδιοι δεν ήσαν ικανοί να αποτρέψουν τις όποιες επιβουλές άλλων εναντίον τους. Ότι πάντα θα υπάρχουν κάποιοι που θα βρίσκονται απέναντι, είναι γεγονός. Ο ικανός όμως πολιτικός, θα βρει τρόπους να τους αντιμετωπίσει. Κατηγορώντας τους απλώς, και υφιστάμενος τα δεινά των ενεργειών τους, αποδεικνύει έλλειψη ικανοτήτων αντιμετώπισης δύσκολων καταστάσεων.

Αυτά σε γενικότητες, για να μη ξεχνούμε τι συμβαίνει και στην Ελλάδα. Ειδικότερα όμως στα Σκόπια, έχει ενδιαφέρον ότι ο Γκρούεφσκι αποδίδει την αποτυχία του στην ενίσχυση από τον Σόρος του Ζόραν Ζάεφ, αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Δεν έχει άδικο, υπάρχει αυτή η υποστήριξη, αλλά ο Γκρούεφσκι θέλει να ξεχάσει ότι ο Σόρος τον προώθησε και ο Σόρος είναι ο εμπνευστής του μακεδονισμού, χάρη στον οποίον ο Γκρούεφσκι διατηρήθηκε επί μακρόν στην εξουσία, παρ' όλες τις αποτυχίες παντού, και παρ' όλα τα μεγάλα οικονομικά και άλλα σκάνδαλα που τον βαρύνουν.

Τώρα, ο Σόρος στηρίζει τον σοσιαλδημοκράτη Ζάεφ και ο Γκρούεφσκι τον κατηγορεί ότι αρχίζει να ενεργοποιείται με τη δύναμη και την πολιτική επιρροή του, μέσω του Ιδρύματος της «Ανοικτής Κοινωνίας» όπου χρηματοδοτεί εβδομήντα (70) ΜΚΟ, και δωροδοκώντας τα ΜΜΕ προωθεί την αντίληψη ότι ο Γκρούεφσκι είναι σοβινιστής, εγκληματίας, διεφθαρμένος, φαύλος και ανίκανος, όπως «παραπονιέται».

Λέγει ο Γκρούεφσκι σε συνέντευξή του, που μετέφρασε ο Εχέδωρος, ότι αυτές τις παρεμβάσεις, δεν τις κάνει ο Σόρος μόνο στη χώρα του, τα ίδια κάνει και σε άλλες χώρες με αδύνατη οικονομία: «Δίνοντας ένα μικρό για αυτόν χρηματικό ποσό, σε εμάς φαντάζει μεγάλο, χρηματοδοτεί με αυτό διάφορα κοινωνικά σχήματα δημιουργώντας έναν στρατό διαδηλωτών που προσπαθούν να ρίξουν την κυβέρνηση, καταστρέφοντας στην ουσία τις χώρες στις οποίες δραστηριοποιείται».

Είπαμε, ότι δεν έχει άδικο. Η δραστηριότητα αυτή του Σόρος -που έχει στην Ελλάδα συμπάθειες- άρχισε πριν από δεκαετίες με τις «πορτοκαλί επαναστάσεις» για αλλαγή προσανατολισμού των φιλορωσικών κυβερνήσεων των γειτονικών χωρών της Ρωσίας, με τελευταία την «εξέγερση» των ναζί της Ουκρανίας. Αλλά, να τα λέγει αυτά ο Γκρούεφσκι, προκαλεί θυμηδία.

Τα Σκόπια όμως βρήκαν και άλλον που τους επιβουλεύεται και δεν είναι παρά η σερβική κυβέρνηση. Ανέκυψε θέμα με την τοποθέτηση πινακίδων στους δρόμους της Σερβίας, όπου το κατευθυντήριο βέλος προς τα Σκόπια, και στα διόδια, δεν γράφει πλέον «Μακεδονία», αλλά FYROM. Η κυβέρνηση της Σερβίας αποδίδει αυτήν την αλλαγή, σε κάποιας μορφής αντίποινα εις βάρος των Σκοπίων, επειδή ψήφισαν στην UNESCO υπέρ της ένταξης του Κοσσυφοπεδίου. Και ακόμη, ότι τα Σκόπια αποκαλούν το μόρφωμα του Κοσσυφοπεδίου ως «Δημοκρατία του Κοσόβου», ερχόμενα σε αντίθεση με την Σερβία.

Υπάρχουν όμως διαρρέουσες πληροφορίες από το ελληνικό ΥΠΕΞ, ότι η αλλαγή στάσης της Σερβίας, προήλθε από τις συνομιλίες του Ν. Κοτζιά στο Βελιγράδι, όταν οι Σέρβοι ζήτησαν από μας να μη υποστηρίξουμε την ένταξη του Κοσσυφοπεδίου στην UNESCO, και ο Έλληνας υπουργός απάντησε, πώς μας το ζητάτε αυτό, την ώρα που εσείς αναγνωρίζετε τα Σκόπια ως «Μακεδονία». Πιθανόν, να υπήρξε τότε κάποια συναλλαγή, που θα φανεί από την μετέπειτα στάση μας έναντι του Κοσσυφοπεδίου.
Για την ιστορία, το Βελιγράδι αποφάσισε να ικανοποιήσει μερικώς το αίτημα των Σκοπίων, αποφασίζοντας ότι στις μεν διμερείς σχέσεις με τα Σκόπια, θα χρησιμοποιεί τη συνταγματική ονομασία «Μακεδονία», αλλά διεθνώς το FYROM, συμβαδίζοντας με την ΕΕ και τον ΟΗΕ.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


21 Ιαν 2017


Σε μια «εμπρηστική» ενέργεια, με στόχο την τρομοκράτηση του ελληνικού πληθυσμού της Βόρειας Ηπείρου, προχώρησε το απόγευμα της Πέμπτης μία «δράκα» ακραίων Αλβανών εθνικιστών στη Δρόπολη.

Μέλη του εθνικιστικού κόμματος Κίνημα για Ενωμένη Αλβανία του Ταχίρ Βελίου κατέβασαν την ελληνική σημαία, που κυμάτιζε δίπλα σε παρεκκλήσι της περιοχής (όπου είναι έντονη η παρουσία της ελληνικής μειονότητας), και στη συνέχεια την έσκισαν. Δεν δίστασαν, μάλιστα, να ανεβάσουν το υλικό με τα «κατορθώματά» τους στην ιστοσελίδα τους, συνοδευόμενο από κείμενο, που φέρει την υπογραφή του προέδρου του κόμματος.

Στο άνευ προηγουμένου ανθελληνικό παραλήρημά του, ο Βελίου αναφέρει ότι έδωσε εντολή να απομακρυνθεί η σημαία από τη Δρόπολη, επειδή η Ελλάδα δεν σέβεται τα δικαιώματα των Τσάμηδων (!)

«Εφόσον οι αυτόχθονες Αλβανοί στην Τσαμουριά δεν έχουν δικαίωμα να διδαχθούν και να μιλάνε τη μητρική τους γλώσσα (...), όταν στην Τσαμουριά δεν βρίσκεις ούτε μία ταμπέλα γραμμένη στα αλβανικά, για να μη μιλήσουμε για αλβανική σημαία, είναι απαράδεκτο η ελληνική σημαία να κυματίζει στα όρια της αλβανικής δημοκρατίας» σημειώνει, μεταξύ άλλων, ο Αλβανός εθνικιστής.

Σημειώνεται ότι ο Ταχίρ Βελίου, που έχει χαρακτηριστεί από τις ελληνικές Αρχές «persona non grata», επιχείρησε τον περασμένο Αύγουστο να έρθει στη χώρα μας για να παρουσιάσει στα Γιάννενα βιβλίο του για τη «Μεγάλη Αλβανία».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


20 Ιαν 2017


Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη

Πέρασαν σχεδόν 130 χρόνια από τότε που ο καγκελάριος Bismarck δήλωσε ότι δεν σκόπευε να θυσιάσει ούτε τη ζωή ενός «Πομεριανού γρεναδιέρου» για τα Βαλκάνια. Λίγα χρόνια μετά, οι διάδοχοι και οι σύμμαχοί του ενεπλάκησαν, με αφορμή τον έλεγχο της περιοχής, στη μεγαλύτερη σφαγή που είχε γνωρίσει μέχρι τότε η ανθρωπότητα, στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Αναμφίβολα, η πανσπερμία ανταγωνιζομένων εθνοτήτων, με ριζικά διαφορετικές καταβολές, που κατακλύζουν εδώ και αιώνες την περιοχή των Βαλκανίων ευθύνεται σημαντικά για τη συγκρουσιακή κατάσταση που επικρατεί. Αντίστοιχες όμως και οι ευθύνες των μεγάλων δυνάμεων που διαχρονικά ανταγωνίζονται για την επικράτηση και επιρροή τους χρησιμοποιώντας επιδέξια τους συναισθηματικούς, ευέξαπτους και ευκολόπιστους Βαλκάνιους.

Κατά γενική ομολογία, η τελευταία δεκαπενταετία, στα άλλοτε ταραγμένα Βαλκάνια, υπήρξε ασυνήθιστα ήρεμη. Εν μέρει παράδοξο, γιατί σχεδόν κανένα από τα προβλήματα που κληρονόμησε ο προηγούμενος αιώνας δεν έχει επιλυθεί. Η απαισιόδοξη σχολή σκέψης υποστηρίζει ότι η συσσώρευση των προβλημάτων οδηγεί σε δημιουργία εύφλεκτων συνθηκών και μια σπίθα μπορεί να πυροδοτήσει ένα μεγαλύτερο ή μικρότερο ξέσπασμα βίας. Άλλωστε τα Βαλκάνια χαρακτηρίζονται ως η ευρωπαϊκή «πυριτιδαποθήκη». Αντίθετα, οι αισιόδοξοι φιλελεύθεροι ισχυρίζονται ότι οι κάτοικοι της περιοχής, κουρασμένοι από τις άσκοπες σφαγές και απολαμβάνοντας πλέον τα αγαθά της «δυτικής δημοκρατίας», θα περιορίσουν τους ανταγωνισμούς τους σε ελεγχόμενες εξάρσεις και εμπορικούς αντιπαραθέσεις. Οι ρεαλιστές από την άλλη, αιτιολογούν την πρωτόγνωρη και επίπλαστη ηρεμία που επικρατεί, ως αποτέλεσμα της παροδικής μείωσης του ενδιαφέροντος των μεγάλων δυνάμεων (κυρίως ΗΠΑ-Ρωσίας) αλλά και της αναγκαστικής επικέντρωσης των προσπαθειών των βαλκανικών χωρών στην ισχυροποίηση τους μέσω ανασύνταξης των οικονομικών, κοινωνικών και θεσμικών δυνάμεων και ένταξης στους δυτικούς θεσμούς.

Η διέλευση όμως ενός επιβατικού τραίνου, σε συνέχεια τριετών τουλάχιστον διαπραγματεύσεων, απέδειξε την επίπλαστη εικόνα της ειρηνικής συνύπαρξης Σέρβων και Κοσσοβάρων. Δικαιολογημένες και νωπές μνήμες συγκρούσεων και εχθρικά αισθήματα ξεπήδησαν σε αμφότερους τους λαούς ενώ ανεύθυνες και ανώριμες ηγεσίες προέβαιναν σε επίδειξη αποφασιστικότητας και σθένους απευθυνόμενες κυρίως στα εσωτερικά τους εκλογικά ακροατήρια. Οι κινητοποιήσεις των δυνάμεων καλύφθηκαν επικοινωνιακά, ΗΠΑ και Δύση έκαναν εκκλήσεις για μετριοπάθεια και η ένταση ταχύτητα αποκλιμακώθηκε. Η Πρίστινα, με τον «αέρα» του ευνοημένου κράτους της Δύσεως ακολουθεί μια ανένδοτη πολιτική γραμμή ενώ η Σερβία, χάρη της προσέγγισης με τη Δύση, φαίνεται να επιλέγει προσωρινά, έστω και διστακτικά, έναν περισσότερο συμβιβαστικό δρόμο.

Στο νοτίως της Σερβίας ευρισκόμενο «ακατανόμαστο κρατίδιο», η προβληματική συνύπαρξη σερβικού και αλβανικού στοιχείου συνεχίζεται εν μέσω τριβών που επιτείνονται από την ενδοσερβική πολιτική διαμάχη με αποτέλεσμα την αδυναμία σχηματισμού κυβέρνησης. Στα δυτικά σύνορα των Σκοπίων, τα Τίρανα, συνεπαρμένα από την καθυστερημένη αφύπνιση του αλβανικού εθνικισμού, απροκάλυπτα ενισχύουν κάθε αλβανική διεκδίκηση και καλλιεργούν ένα αποσταθεροποιητικό μεγαλοϊδεατικό εθνικισμό. Ο Αλβανός πρωθυπουργός δεν διστάζει να καλεί στο γραφείο του στα Τίρανα, τους αρχηγούς των αλβανόφωνων κομμάτων της ΠΓΔΜ για να δώσει κατευθύνσεις, σε μια επίδειξη προκλητικότητας και περιφρόνησης των αρχών καλής γειτονίας και μη επεμβάσεως στα εσωτερικά των άλλων κρατών. Στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη, τρεις εθνοτικές κοινότητες, ενισχυμένες από θρησκευτικές διαιρέσεις και με νωπές τις μνήμες των αιματηρότατων συγκρούσεων της δεκαετίας του 1990, αδυνατούν να συνυπάρξουν και συνεργαστούν στο πλαίσιο ενός τεχνητού κράτους που επέβαλαν ισχυρότερες εξωτερικές δυνάμεις. Σερβοβόσνιοι και Βόσνιοι Μουσουλμάνοι αναγκαστικά συμβιώνουν σε αυτό το τεχνητό κατασκεύασμα με μοναδικές επαφές τις εξαναγκαστικές προβλέψεις των συνθηκών του Dayton και την αγαστή συνεργασία σε έκνομες πράξεις. Ως γνωστόν, οι κάθε είδους εγκληματικές ενέργειες αποτελούν το χαρακτηριστικό γνώρισμα, ίσως και το μοναδικό συνδετικό ιστό, των κοινοτήτων των Δυτικών, κυρίως, Βαλκανίων.

Στη βορειανατολικά της βαλκανικής χερσονήσου και εγγύς των ουκρανικών πεδιάδων, ένα άλλο προβληματικό μόρφωμα, η Υπερδνειστερία, αναζητάει την «αναγνώριση» του φιλοξενώντας δυσανάλογα για το μέγεθος της, ρωσικά στρατεύματα στραμμένα προς την Ουκρανία. Δίπλα, η Μολδαβία, το φτωχότερο κράτος της Ευρώπης, διαμαρτύρεται για τη βίαιη απόσχιση των εδαφών της και απεγνωσμένα προσπαθεί να ενδυναμώσει την εθνική ταυτότητα της, αναπολώντας ενίοτε και την εποχή της συμπόρευσης με τη σταθερότερη Ρουμανία. Η τελευταία, εκμεταλλευόμενη θέση, μέγεθος και πόρους φαίνεται να κερδίζει το στοίχημα της σταθεροποίησης και ανάπτυξης. Η γειτονική της Βουλγαρία, το κράτος φόβητρο των Βαλκανίων έναν αιώνα ακριβώς πίσω, βιώνει μια πρωτοφανή δημογραφική κατάρρευση και ισχνή οικονομική ανάπτυξη με έντονες διακυμάνσεις λόγω μιας βαθύτατης πολιτικής διάσπασης που σχετίζεται με τις βασικές επιλογές μεταξύ Ρωσίας και Δύσεως.

Στην αντίθετη άκρη των Βαλκανίων, δύο άλλα κράτη, Σλοβενία και Κροατία, έχουν από καιρό αποκηρύξει κάθε σχέση με τους προβληματικούς γείτονες τους και θεωρούν, εν μέρει και δικαίως, τους εαυτούς τους ως μέλη της «προοδευμένης» Κεντρικής Ευρώπης. Το μικρό Μαυροβούνιο, που μέχρι πρόσφατο πανηγύριζε την ελπιδοφόρα πορεία του προς την Ατλαντική Συμμαχία, παρακολουθεί αμήχανο τις «εμπρηστικές» δηλώσεις του μελλοντικού «πλανητάρχη» και ενδεχομένως να αναρωτιέται για την αποτελεσματικότητα των επιλογών του.

Παρά όμως τα προβλήματα και τις μικροεντάσεις, σήμερα επικρατεί ηρεμία στα Βαλκάνια. Τα πρόσφατα γεγονότα βορείως της Μαύρης Θάλασσας και στη Μέση Ανατολή έχουν αποσπάσει την προσοχή των αναλυτών από την πολύπαθη χερσόνησο. Η ένταξη των βαλκανικών χωρών σε ΝΑΤΟ και Ευρωπαϊκή Ένωση έχει προβληθεί –δικαιολογημένα εν μέρει- ως πανάκεια στα συσσωρευμένα προβλήματα τους, καίτοι τα παραδείγματα των τριών «τυχερών» χωρών που ευτύχησαν να υλοποιήσουν το όνειρο της διπλής ένταξης (Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία) δεν επιβεβαίωσαν πλήρως τις προσδοκίες.

Αναμφισβήτητα, εικοσιπέντε χρόνια μετά την κατάρρευση των κομμουνιστικών καθεστώτων η εικόνα των Βαλκανίων έχει σημαντικά μεταβληθεί. Η ενσωμάτωση των τέως κομμουνιστικών κρατών στην ιδεολογική, οικονομική και θεσμική σφαίρα επιρροής της Δύσης έχει σχεδόν δρομολογηθεί παρά τις ανεπιτυχείς προσπάθειες της άλλοτε προστάτιδος των σλαβικών λαών, Ρωσίας. Όμως δεν πρέπει να υποτιμούμε τις διασυνδέσεις και αποφασιστικότητα της Μόσχας όπως και μια βαθιά επιρροή που ακόμη και σήμερα διατηρεί στους πληθυσμούς της περιοχής αλλά και σε μέρος των βαλκανικών ελίτ.

Ωστόσο, πέρα από την πολυδιάστατη εμπλοκή της Δύσης στην περιοχή και τα θετικά ή αρνητικά «επιτεύγματά» της, σημαντικά ζητήματα παραμένουν ανοικτά. Η βαλκανική περιφέρεια εξακολουθεί να είναι η πιο αδύναμη περιφέρεια της Ευρώπης. Παρά την περιορισμένη ευμάρεια των κατοίκων τους, δεν παύουν να αποτελούν περιοχή ανταγωνισμού και επέκτασης των αγορών. Ειδικά οι χώρες των Δυτικών Βαλκανίων απεγνωσμένα προσπαθούν να εξασφαλίσουν την οικονομική, πολιτική αλλά και εθνική εξασφάλιση μέσω της αβέβαιης ένταξης στους δυτικούς θεσμούς. Η επικαιρότητα όμως καταδεικνύει ότι αρκεί ένας ποδοσφαιρικός αγώνας ή μια προβοκατόρικη «διακόσμηση» ενός τραίνου, για να ξυπνήσουν πάθη και να τεθούν σε κίνδυνο πολύχρονες διαπραγματεύσεις και επώδυνοι συμβιβασμοί. Μουδιασμένες οι ηγεσίες των βαλκανικών κρατών περιμένουν τις πρώτες ενδείξεις των διαθέσεων του νέου αμερικανού Προέδρου με το μέλλον των σχέσεων των δύο υπερδυνάμεων να είναι καθοριστικό και για τις εξελίξεις στην χερσόνησο του Αίμου. Ως εκ τούτου, μάλλον να μην περιμένουμε σημαντικές εξελίξεις στα Βαλκάνια για το πρώτο εξάμηνο του 2017.

Η γεωπολιτική σημασία των Βαλκανίων είναι αναμφισβήτητη ως συνδέουσα ζώνη μεταξύ Ανατολικής Μεσογείου και των πεδιάδων της Ουκρανίας. Κάθε προχώρηση της Μόσχας στην Ουκρανία, επαναφέρει τα Βαλκάνια ως ζώνης επαφής Δύσεως-Ρωσίας. Τα Βαλκάνια επίσης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο και στην εξασφάλιση της ενεργειακής επάρκειας της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ο πρωταρχικής σημασίας «νότιος διάδρομος», για τη μείωση της ευρωπαϊκής ενεργειακής εξάρτησης από τη Ρωσία, διέρχεται από το χώρο αυτό. Παράλληλα αποτελούν και το διάδρομο μετακίνησης ανθρώπινων ψυχών προς την Ευρώπη με όλα τα προβλήματα και τριβές που αυτή η κίνηση επιφέρει.

Η χώρα μας, παρά την οικονομική κρίση που την μαστίζει, διαθέτει μεγαλύτερο ΑΕΠ από τους γείτονες της και αρκετά συγκριτικά πλεονεκτήματα. Βέβαια βρίσκεται σε αντιπαράθεση με γειτονικά βαλκανικά κράτη για σωρεία λόγων ενώ η αντίπαλος Τουρκία προσπαθεί –με όχημα τις μουσουλμανικές κοινότητες και τις επενδύσεις- να διεισδύσει στην περιοχή, περικυκλώνοντας την Ελλάδα και αναβιώνοντας το Οθωμανικό μεγαλείο.

Όσο πιεστικά και δυσεπίλυτα και αν εμφανίζονται τα προβλήματα μας με Αλβανία και Σκόπια, έναντι αυτών των χωρών διαθέτουμε συντριπτικό πλεόνασμα ισχύος. Ο παράγοντας χρόνος είναι αβέβαιο υπέρ ποίου λειτουργεί, καθόσον συχνά απρόβλεπτες καταστάσεις ανατρέπουν τους σχεδιασμούς. Όμως μια σταθερή στρατηγική έναντι των βαλκανικών χωρών μόνο θετικά αποτελέσματα μπορεί να επιφέρει. Η πολιτική αυτή δεν επιτρέπεται να χαρακτηρίζεται από υποχωρήσεις σε θέματα ζωτικών συμφερόντων μας αλλά δεν πρέπει να δημιουργεί και αισθήματα ανασφάλειας στους γείτονες που θα τους ωθήσει (απρόθυμα) στην αγκαλιά της Άγκυρας. Η συντριπτική μας υπεροχή επιτρέπει την εκδήλωση σταθερής πολιτικής, χωρίς να παγιδευόμαστε σε επιθετικές «κορώνες» και προχωρώντας παράλληλα σε συνεχή ανοίγματα και φιλικές προσεγγίσεις προς τους γειτονικούς λαούς. Παρά τις μακροχρόνιες αντιπαλότητες και συγκρούσεις, η χερσόνησος των Βαλκανίων αποτελούσε το «στρατηγικό βάθος» της χώρας μας. Η ιστορία (ειδικά η λησμονημένη Βυζαντινή Αυτοκρατορία) δείχνει το δρόμο, αρκεί να πιστέψουμε τις δυνατότητες, την υπεροχή μας και να «σοβαρευθούμε».

* Ο κ. Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Υποστράτηγος (εα)

  • Πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου
  • Μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο
  • Μέλος του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ)
  • Συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ)
  • Διαλέκτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ)
0030-210-6543131, 0030-6983457318
rafaelmarippo@yahoo.gr



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


17 Ιαν 2017


Σε πολιτικό αδιέξοδο οδηγείται η ΠΓΔΜ, καθώς με εντολή των Τιράνων όλα τα αλβανικά κόμματα η σύμπραξη των οποίων είναι αναγκαία προκειμένου να σχηματισθεί κυβέρνηση, έχουν θέσει ως προϋπόθεση την αποδοχή της πλατφόρμας που συμφωνήθηκε με πρωτοβουλία του αλβανού πρωθυπουργού Edi Rama, η οποία εκτός των άλλων θεμάτων έχει ειδικές αναφορές και στο θέμα της ονομασίας.

Σε μια ιδιαίτερα εντυπωσιακή κίνηση, καθώς μεταξύ των αλβανικών κομμάτων υπάρχουν σοβαρές πολιτικές αλλά και προσωπικές διαφορές μεταξύ των ηγετών τους, τα τέσσερα αλβανικά κόμματα DUI, DPA, BESA και Συμμαχία για τους Αλβανούς, δημοσιοποίησαν την Κοινή Δήλωση τους που δεν αφορά μόνο την προώθηση των δικαιωμάτων των Αλβανών στην ΠΓΔΜ αναδεικνύοντας τους σε ισότιμη πολιτικά οντότητα με το σλαβικό στοιχείο.

Δεν είναι τυχαίο ότι η συνάντηση των αλβανικών κομμάτων της ΠΓΔΜ με τον Edi Rama έγινε στην γνωστή αίθουσα με τον Χάρτη- Γκραβούρα της Μεγάλης Αλβανίας….

Σύμφωνα με το Αλβανικό Μανιφέστο, θα πρέπει να συζητηθούν η σημαία, ο εθνικός ύμνος και τα εθνικά σύμβολα ώστε να ανταποκρίνονται στη διεθνικότητα του κράτους, ενώ τα αλβανικά κόμματα ζητούν συμμέτοχη στην ομάδα διαπραγμάτευσης με την Ελλάδα και επιδίωξη λύσης στο θέμα της ονομασίας βάσει των ευρωπαϊκών αξιών.

Βεβαίως η συνηγορία των Αλβανών της ΠΓΔΜ στο θέμα της ονομασίας είναι ένας μοχλός πίεσης προς τους εθνικιστές της ΠΓΔΜ, δεν θα πρέπει να παραβλέπεται όμως ότι ο πιο σκληρός αλυτρωτισμός και μεγαλοϊδεατισμός στα Βαλκάνια εκδηλώνεται τα τελευταία χρόνια από το αλβανικό στοιχείο και στους στόχους του περιλαμβάνεται και η Ελλάδα…

Καθώς ο Nikola Gruevski έχει δηλώσει ότι δεν πρόκειται να δεχθεί τα αλβανικά αιτήματα, καταβάλλεται προσπάθεια ώστε να μην δοθεί η εντολή στον αρχηγό της αντιπολίτευσης Zoran Zaev, ο οποίος ενδεχομένως να επιχειρήσει να σχηματίσει κυβέρνηση με τα Αλβανικά κόμματα, δίνοντας όμως έτσι την αφορμή για εάν νέο εθνικιστικό ξέσπασμα, καθώς ήδη το κυβερνών VMRO-DPMNE κατηγορεί την αντιπολίτευση ότι υποκύπτει στους αλβανικούς εκβιασμούς και είναι έτοιμο να παραδώσει και το «όνομα και την ταυτότητα της Μακεδονίας» στην Ελλάδα.

Το Αλβανικό Μανιφέστο αναφέρει τα εξής:

1. Επίτευξη πλήρους ισότητας των πολιτών στην ΠΓΔΜ, σε συμφωνία με την Συμφωνία της Αχρίδας και το Σύνταγμα της χώρας. Πλήρη εφαρμογή της αρχής της πολύ-εθνικότητας στο Σύνταγμα της ΠΓΔΜ, όπου οι Αλβανοί αναγνωρίζονται ως συστατικό στοιχείο του κράτους.

2. Συνταγματική κατοχύρωση ότι «η μακεδονική γλώσσα με το κυριλλικό αλφάβητο και η αλβανική γλώσσα με το αλφάβητό της, είναι επίσημες γλώσσες στην ΠΓΔΜ».

3. Ευρεία συζήτηση για τη σημαία, τον ύμνο και το κρατικό έμβλημα της ΠΓΔΜ, ούτως ώστε τα κρατικά σύμβολα να ανταποκρίνονται στην κοινωνική πολυεθνικότητα και την εθνική ισότητα.

4. Υιοθέτηση Ψηφίσματος από τη Βουλή της ΠΓΔΜ με το οποίο να καταδικάζεται η γενοκτονία σε βάρος του αλβανικού λαού της ΠΓΔΜ την περίοδο 1912 – 1956.

5. Δίκαιη εκπροσώπηση στις Αρχές Ασφαλείας, το Στρατό, τις Μυστικές Υπηρεσίες, τη Δικαιοσύνη, σε όλα τα επίπεδα της κεντρικής διακυβέρνησης.

6. Δημιουργία κλίματος καλής πίστης ,για καλές διεθνοτικές σχέσεις ως βασικού παράγοντα για την πολιτική σταθερότητα της χώρας.

7. Επίλυση του θέματος της ονομασίας, σε συμφωνία με τις ευρωπαϊκές αξίες και τις αρχές του διεθνούς δικαίου. Υιοθέτηση Κοινού και Υποχρεωτικού Ψηφίσματος στη Βουλή της ΠΓΔΜ, στο οποίο η κυβέρνηση να δεσμεύεται ότι θα προσπαθήσει ενεργώς για την επίλυση του θέματος της ονομασίας. Συμμετοχή των Αλβανών στην ομάδα εργασίας για άμεσες συνομιλίες με την Ελλάδα.

8. Επίτευξη καλών σχέσεων με τους γείτονες, συμμετοχή Αλβανών σε συνομιλίες με την Βουλγαρία, συνεργασία με Αλβανία και Κόσσοβο για τα θέματα συνόρων και γρήγορη ένταξη στο ΝΑΤΟ και στην Ε.Ε.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Σχεδόν 20 χρόνια μετά το τέλος του πολέμου στο Κοσσυφοπέδιο η Σερβία θέλει να δημιουργήσει ξανά μια σιδηροδρομική σύνδεση με τη μικρή γειτονική της χώρα. Κοινότοπο και αυτονόητο θα μπορούσε να πει κανείς. Ορισμένες λεπτομέρειες ωστόσο αλλάζουν τις αρχικές εντυπώσεις.

Η αμαξοστοιχία του συγκεκριμένου δρομολογίου έχει καλυφθεί σε 21 γλώσσες με την επιγραφή «Το Κόσοβο είναι Σερβία». Μία από τις 21 γλώσσες είναι και τα αλβανικά. Αξιοσημείωτο είναι ότι το Βελιγράδι δεν έλαβε σχετική άδεια των αρμόδιων αρχών του Κοσσυφοπεδίου, καθώς το τρένο πρόκειται να μεταβαίνει μόνο μέχρι τη βόρεια Μιτρόβιτσα, όπου υπερτερεί πληθυσμιακά η σερβική μειονότητα και όπου η αποτελούμενη σχεδόν αποκλειστικά από Αλβανούς κυβέρνηση του Κοσόβου δεν έχει ουσιαστικό λόγο.

«Θερμό» επεισόδιο με επικίνδυνες προεκτάσεις

Μια εν δυνάμει αιματηρή σύγκρουση αγανακτισμένων Σέρβων του Κοσόβου και μιας διμοιρίας αλβανών ειδικών αστυνομικών απετράπη την τελευταία στιγμή. Οι αστυνομικοί είχαν σταματήσει το επίμαχο τρένο στα σύνορα των δύο χωρών. Σερβικά μέσα ενημέρωσης έσπευσαν την Κυριακή να κάνουν λόγο για έναν πόλεμο που μόλις απεφεύχθη. Ο σέρβος πρωθυπουργός Αλεξάνταρ Βούτσιτς απηύθυνε μια «τελευταία προειδοποίηση» προς τους Αλβανούς του Κοσσυφοπεδίου, επιρρίπτοντάς τους «παιχνίδια πολέμου». Ο σέρβος πρωθυπουργός δήλωσε απογοητευμένος από την ΕΕ, η οποία διαμεσολαβεί επί σειρά ετών χωρίς θετικό αποτέλεσμα μεταξύ των δύο πλευρών. Αυτές θα πρέπει να προσπαθήσουν κάποια στιγμή μόνες τους να καταλήξουν σε συμφωνία, αρκέστηκαν να δηλώσουν σε μάλλον παθητικό τόνο οι Βρυξέλλες το Σαββατοκύριακο που πέρασε.

Το μικρό θερμό επεισόδιο καταδεικνύει πόσο ραγδαία μπορούν από φαινομενικά ασήμαντες λεπτομέρειες να προκύψουν επικίνδυνες καταστάσεις. Δείχνει επίσης ότι οι αρχικές θέσεις των αντιμαχόμενων πλευρών στη διένεξη του Κοσσυφοπεδίου έχουν παραμείνει αγεφύρωτες. Όλα αυτά παρά τις διαμεσολαβητικές προσπάθειες που καταβάλλει η ΕΕ επί σειρά ετών και τα δισεκατομμύρια ευρώ που χορηγεί ως χρηματοδοτική στήριξη, παρά την παρουσία της νατοϊκής δύναμης KFOR και την μεγαλύτερη στρατιωτική αποστολή της ΕΕ στο εξωτερικό, την EULEX.

Προς διεθνοποίηση της διένεξης;

Η Σερβία διεκδικεί την επιστροφή του κατοικούμενο σχεδόν αποκλειστικά από Αλβανούς Κοσόβου, που αποσχίστηκε το 2008 και αναγνωρίζεται στο μεταξύ από 100 και πλέον χώρες. Οι συμβιβαστικές προτάσεις που κατέθεσε η ΕΕ, οι οποίες ούτως ή άλλων δεν έχουν εφαρμοστεί, δεν αγγίζουν παρά μόνο την επιφάνεια των προβλημάτων.

Οι ανεπιτυχείς προσπάθειες επίλυσης καλλιεργούν το έδαφος για διεθνοποίηση της διένεξης. Η υποψήφια προς ένταξη στην ΕΕ Σερβία επιδιώκει να προσφύγει σε μεγάλες δυνάμεις προκειμένου να βρει ευήκοα ώτα. Στην Κίνα, με την οποία διατηρεί εξαιρετικές επαφές, και κυρίως στον ρώσο πρόεδρο Πούτιν, που είναι παραδοσιακός σύμμαχος της βαλκανικής χώρας. Εξάλλου η Μόσχα προσπαθεί εδώ και χρόνια πιο αποφασιστικά από ποτέ να ακυρώσει την πολιτική της ΕΕ στα Βαλκάνια. Εκτός από τη Σερβία, το Κρεμλίνο έχει εστιάσει στην προσοχή του στη Βοσνία, το Μαυροβούνιο και την ΠΓΔΜ.

Μάλιστα σχεδόν όλοι έχουν αντιληφθεί στο μεταξύ ότι οι πολιτικοί ηγέτες στις βαλκανικές χώρες συνηθίζουν να ερίζουν ανοιχτά για ζητήματα εξωτερικής πολιτικής ώστε να αποσπάσουν την προσοχή της κοινής γνώμης από την αδυναμία τους να βελτιώσουν την προβληματική εγχώρια οικονομία και να βελτιώσουν τη χαμηλή ποιότητα ζωής των πολιτών. Δεν είναι τυχαία άλλωστε η μαζική μετανάστευση νέων και καλά καταρτισμένων ανθρώπων τις τελευταίες δεκαετίες.

Συμβολικό παράδειγμα για την κατάσταση που επικρατεί είναι ότι το επίμαχο σερβικό τρένο που χρειάζεται οκτώ ολόκληρες ώρες για να διανύσει την απόσταση 270 χλμ από το Βελιγράδι προς τη Ράσκα, με τη μέση ωριαία ταχύτητα να μην ξεπερνά τα 35 χλμ.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Ο πρόεδρος της Σερβίας, Τόμισλαβ Νίκολιτς άφησε τον υπαινιγμό ότι το περιστατικό με το τρένο μπορεί να αποβεί αιτία σύγκρουσης

Ότι η Σερβία δεν θα αποδεχθεί την απόσχιση του Κοσσυφοπεδίου είναι γεγονός και απολύτως κατανοητό.

Κάποια στιγμή όμως είχαν γίνει συζητήσεις προς διευθέτηση του θέματος, και έγινε λόγος για επιστροφή στην Σερβία της περιοχής της Μιτρόβιτσα (τον σερβικό θύλακα εντός του Κοσσυφοπεδίου) με παραχώρηση στο Κοσσυφοπέδιο αλβανόφωνης περιοχής της Σερβίας, από το Σαντζάκ ή το Πρέσεβο).

Μάλλον δεν πρέπει να κατέληξαν κάπου εκείνες οι συζητήσεις, και οι Σέρβοι διαπιστώνουν οσημέραι ότι η Δύση ενισχύει την παρουσία του Κοσσυφοπεδίου ως ανεξάρτητου κράτους, επεμβαίνοντας μάλιστα προ ημερών στην προστασία του πρώην πρωθυπουργού του Κοσσυφοπεδίου και ηγέτη του UCK, Ραμούς Χαραντινάι, όταν η Σερβία ζήτησε την έκδοσή του από την Γαλλία που τον είχε συλλάβει, βάσει διεθνούς εντάλματος, και δεν τον εκδίδει.

Φαίνεται, πως ενοχλημένη η Σερβία από την τελευταία αντισερβική στάση της Δύσης αντέδρασε με επιθετικό τρόπο και έστειλε τρένο, το Σάββατο το πρωί, από το Βελιγράδι με προορισμό την "Κοσόβσκα Μιτρόβιτσα" (Μιτρόβιτσα Κοσσυφοπεδίου), το οποίο γύρισε πίσω αφού δεν του επετράπη από τους Κοσσοβάρους να εισέλθει στο έδαφός τους.

Η αιτία ήταν ότι το τρένο έφερε την επιγραφή «Το Κόσοβο είναι Σερβία», σε πολλές γλώσσες, σύνθημα που θεωρήθηκε φυσικά ως πρόκληση του Βελιγραδίου στην Πρίστινα. Ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου, Χασίμ Θάτσι, δήλωσε ότι η είσοδος του τρένου στο έδαφος του Κοσσυφοπεδίου με σερβικά εθνικιστικά συνθήματα βρίσκεται σε αντίθεση με το σύνταγμα και τους νόμους του Κοσσυφοπεδίου.

Με την σειρά τους, οι Σέρβοι προέβησαν σε ηχηρές δηλώσεις, που οξύνουν τα πνεύματα. «Βρεθήκαμε στο χείλος της σύγκρουσης, οι Αλβανοί θέλουν πόλεμο», δήλωσε ο πρόεδρος της Σερβίας, Τόμισλαβ Νίκολιτς, και άφησε τον υπαινιγμό ότι το περιστατικό με το τρένο μπορεί να αποβεί αιτία σύγκρουσης. Ο Νίκολιτς ανακοίνωσε ότι η Σερβία έχει έρθει σε επαφή με όλες τις Μεγάλες Δυνάμεις και προειδοποίησε ότι αυτό που συνέβη, έχει την πιθανότητα σύγκρουσης.

Ταυτόχρονα, οι Σέρβοι έδωσαν εντολές για επιλεκτική επιστράτευση πολιτών άνω των 18 ετών. Το Υπουργείο Άμυνας της Σερβίας ανακοίνωσε πως θα επιταχυνθούν οι διαδικασίες υποχρεωτικής στρατιωτικής θητείας για όλους, ενώ ήδη έχουν αρχίσει και στέλνονται κλήσεις σε πολίτες για συνεισφορά στον στρατό της χώρας. «Καλώ τους πολίτες που θα κληθούν, να αναφερθούν στα αρμόδια κέντρα εκπαίδευσης και να εκτελέσουν το καθήκον τους, ενώ θα κάνουμε και μεμονωμένες κλήσεις», είπε ο Σέρβος συνταγματάρχης Μίσα Κργκοβιτς.

Αλλά και ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Άμυνας της Σερβίας, Γιόβαν Κριβοκάπιτς, δήλωσε πως θα χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα προκειμένου να υπερασπιστεί η χώρα από την αλβανική απειλή: «Έχουμε πλήρη πρόσβαση στην άμυνα της χώρας και έχουμε τη δυνατότητα να ενεργοποιήσουμε όλες τις πιθανές δυνατότητες της Σερβίας για την υπεράσπιση της χώρας».

Οι Σέρβοι της Μιτρόβιτσα, οι οποίοι νιώθουν ότι ζουν σε γκέτο εντός του Κοσσυφοπεδίου, προβαίνουν σε εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, υποστηρίζοντας ότι το Βελιγράδι δεν θα επιτρέψει βία κατά των Σέρβων στο Κοσσυφοπέδιο και απαίτησαν το σεβασμό του δικαιώματός τους στην ελεύθερη κυκλοφορία των πολιτών. Έχει σημασία, ότι η διαμαρτυρία πραγματοποιήθηκε στο κέντρο της πόλης, μπροστά από το άγαλμα του πρίγκιπα Λάζαρ, και είναι απορίας άξιον πώς και το άφησαν ακόμη όρθιο οι Αλβανοί.

Ο Σέρβος πρίγκηψ Λάζαρ είναι αυτός που σκότωσε τον σουλτάνο Μουράτ, όταν οι οθωμανοί νίκησαν τους Σέρβους και κατέλαβαν την περιοχή. Και φυσικά, είναι ήρωας των Σέρβων.

Από την πλευρά του, ο πρόεδρος του Κοσσυφοπεδίου, Χασίμ Θάτσι, αναφερόμενος στις σερβικές δηλώσεις ότι είναι έτοιμοι να στείλουν τις στρατιωτικές δυνάμεις τους στην Μιτρόβιτσα, είπε ότι «Αν συμβεί αυτό θα είναι μια μεγάλη πρόκληση για τις Αρχές του Κοσσυφοπεδίου», και παρομοίασε τις προθέσεις της Σερβίας με εκείνες του καθεστώτος Μιλόσεβιτς της δεκαετίας του ’90. Κατηγόρησε δε την Σερβία, ότι το τρένο με τις επιγραφές αποτελεί εργαλείο προπαγάνδας.
Το "Ανατολικό Ζήτημα" όχι μόνον παραμένει ανοικτό, αλλά άρχισε πάλι να θερμαίνεται.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


16 Ιαν 2017



Γράφει ο Σταύρος Τζίμας

Σε εσωτερική εθνοτική κρίση, μεταξύ Σλαβομακεδόνων και Αλβανών, με εμπλοκή και γύρω χωρών, απειλεί να εξελιχθεί η μετεκλογική αβεβαιότητα στην Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας η οποία τον τελευταίο χρόνο κινείται σε τροχιά επικίνδυνης αποσταθεροποίησης. Τα τρία αλβανικά κόμματα (DUI, BESSA και Συμμαχία για τους Αλβανούς), που εισήλθαν στη νέα βουλή, διαμόρφωσαν υπό την καθοδήγηση των κυβερνήσεων της Αλβανίας και του Κοσόβου και προωθούν κοινή ατζέντα, την υλοποίηση της οποίας θέτουν ως προϋπόθεση για να συμμετάσχουν στη νέα κυβέρνηση.

Καθώς κανένα από τα δύο μεγάλα σλαβομακεδονικά κόμματα –VMRO DPMNE του απερχόμενου πρωθυπουργού Νίκολα Γκρούεφσκι και SDSM του Ζόραν Ζάεφ– δεν διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία και θα χρειαστούν την (υπο)στήριξη των Αλβανών βουλευτών, οι τελευταίοι αναδεικνύονται σε ρυθμιστικό παράγοντα των εξελίξεων. Με δύο λόγια, αν το DUI που διαθέτει 10 εκπροσώπους ή τα άλλα δύο που έχουν μαζί άλλους τόσους δεν συμμαχήσουν με τον Γκρούεφσκι ή τον Ζάεφ, δεν συγκροτείται κυβερνητική πλειοψηφία και η χώρα οδηγείται εκ νέου σε εκλογές, πιθανότατα τον Απρίλιο.

Η ατζέντα όμως που προβάλλουν οι Αλβανοί, αποτελεί πρόκληση για τον σλαβομακεδονικό εθνικοπατριωτισμό, που αισθάνεται ότι αμφισβητούνται τα θεμέλια του «μακεδονικού χαρακτήρα» του κράτους καθώς περιλαμβάνει την καθιέρωση της αλβανικής ως δεύτερης επίσημης γλώσσας σε όλη την επικράτεια, την έναρξη συζήτησης για την αλλαγή της σημαίας κ.ά. Θα προβεί ο Γκρούεφσκι σε θεαματική κυβίστηση, ικανοποιώντας αιτήματα όπως τα παραπάνω για να συγκροτήσει εκ νέου κυβέρνηση με το DUI του Αλι Αχμέτι; Και πώς θα αντιδράσει η σλαβική εκλογική βάση της σοσιαλδημοκρατικής αντιπολίτευσης σε περίπτωση κατά την οποία ο Ζόραν Ζάεφ θελήσει να συμπράξει με τους Αλβανούς κάνοντας εκπτώσεις σε εθνικά «ιερά και όσια»;

Μέχρι και τούτες τις εκλογές οι Αλβανοί, που αποτελούν περίπου το 25% του πληθυσμού της ΠΓΔΜ, λειτουργούσαν μεμονωμένα, με τα κόμματά τους να διαπραγματεύονται ή καλύτερα να παζαρεύουν με το μεγαλύτερο σλαβομακεδονικό τη συμμετοχή τους στις κυβερνήσεις λαμβάνοντας ανταλλάγματα.

Αυτή τη φορά, όμως, προς γενική έκπληξη, εμφανίστηκαν με κοινή εθνοτική ατζέντα, η οποία συμφωνήθηκε σε συναντήσεις που είχαν στα Τίρανα και στην Πρίστινα όπου τους κάλεσαν ο Εντι Ράμα και ο Χακίμ Θάτσι. Και κάπως έτσι, τα πράγματα περιπλέκονται έτι περαιτέρω.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


11 Ιαν 2017


Καθοριστικό είναι το επόμενο διάστημα για τις ελληνοσκοπιανές σχέσεις, όπου θα κριθεί η πολιτική των Σκοπίων ως προς το ζήτημα της ονομασίας του κράτους. Όπως είχα γράψει αμέσως με την ανακοίνωση των εκλογικών αποτελεσμάτων της 11ης Δεκεμβρίου, ο αλβανικός παράγοντας παίζει καθοριστικό ρόλο στον σχηματισμό κυβέρνησης.

Κατά τις προηγούμενες εκλογές, και ενώ το κόμμα του Γκρούεφσκι είχε την πλειοψηφία για να κυβερνήσει, η Συμφωνία της Αχρίδας του 2001 μεταξύ Αλβανών και Σλάβων των Σκοπίων τον υποχρέωνε να σχηματίσει κυβέρνηση με ένα αλβανικό κόμμα, όπως και έπραξε με το κόμμα του Αλί Αχμέτι.

Στην παρούσα όμως περίοδο, κανένα σλαβικό κόμμα δεν διαθέτει τον απαιτούμενο αριθμό βουλευτών για σχηματισμό κυβέρνησης, και ως εκ τούτου αρχίζουν τα «πάρε-δώσε», ώστε τα αλβανικά κόμματα να λάβουν όσα αιτούν, για να συμπράξουν με το κόμμα που θα πλειοδοτήσει σε παροχές προς τους Αλβανούς.

Ο πρόεδρος Γκεόργκι Ιβάνοφ εκκινεί την διαδικασία δίνοντας την εντολή στον Ν. Γκρούεφσκι που υπερίσχυσε του αντιπάλου του Ζόραν Ζάεφ κατά δύο έδρες (51-49). Η δυσκολία για τον πρώην πρωθυπουργό είναι ότι και προεκλογικώς και τώρα έχει αρνηθεί την ικανοποίηση του κύριου αιτήματος των Αλβανών, περί αναγνώρισης ως επίσημης γλώσσας του κράτους και της αλβανικής, με το επιχείρημα ότι οι Αλβανοί δεν ξεπερνούν το 25% του πληθυσμού.

Η αλήθεια είναι, ότι κανείς δεν γνωρίζει πόσοι είναι οι Αλβανοί, επειδή ο Γκρούεφσκι γνωρίζοντας το 2011 ότι ξεπερνούν το 30%, δεν διενήργησε Απογραφή, όπως διενεργούν όλα τα κράτη ανά δεκαετία, φοβούμενος προφανώς ότι θα καταδειχθεί ο πραγματικός πληθυσμός των Αλβανών των Σκοπίων. Οι οποίοι με την σειρά τους υποστηρίζουν ότι έχουν ξεπεράσει κατά πολύ το 40%.
(Δεν υπάρχει αμφιβολία, πως σε μικρό χρονικό διάστημα οι Αλβανοί θα υπερτερούν λόγω μεγάλης γεννητικότητας, γι’ αυτό και επιμένω να μη υπογραφεί καμιά συμφωνία για το όνομα, με δεδομένο ότι σε λίγο χρόνο κανένας Αλβανός πολιτικός δεν θα απαιτεί να ονομαστούν τα Σκόπια με το ψευδώνυμο Μακεδονία, από την στιγμή που ήδη το Τέτοβο, όπου μένουν μόνον Αλβανοί, το έχουν μετονομάσει αυθαιρέτως σε Ιλλυρίδα).

Σε περίπτωση που ο Γκρούεφσκι σχηματίσει κυβέρνηση, η πολιτική του έναντι της Ελλάδας δεν θα αλλάξει, με τον μακεδονισμό να επικρατεί, αφού άλλωστε αυτό είναι το κύριο επιχείρημά του για εκλογική επικράτηση. Αντιθέτως, κυβέρνηση υπό τον σοσιαλδημοκράτη Ζόραν Ζάεφ, αλλάζει εντελώς το σκηνικό, με δεδομένο ότι ο εν λόγω πολιτικός έχει αποδεχθεί την σύνθετη ονομασία για το κράτος, όπως και η πλειονότητα των Ελλήνων πολιτικών.

Αυτό σημαίνει πως θα υπάρξει συμφωνία για το όνομα, αλλά ελπίζεται πως η ελληνική πλευρά δεν θα αποδεχθεί την «μακεδονική εθνικότητα» και την «μακεδονική γλώσσα». Η Βουλγαρία είναι αμετάπειστη ως προς αυτό, και έχει προειδοποιήσει τα Σκόπια ότι θα αντιδράσει σε οποιοδήποτε αίτημα ένταξης σε διεθνή Οργανισμό, και κυρίως σε ΝΑΤΟ και Ε.Ε.

Εξεταστέα είναι η μεταστροφή των ΗΠΑ, που επιδιώκουν την πρωθυπουργοποίηση του Ζόραν Ζάεφ, εγκαταλείποντας -εδώ και δυο χρόνια τουλάχιστον- τον εκλεκτό του Τζορτζ Σόρος, Ν. Γκρούεφσκι. Εξ αυτού του λόγου, αναφερόμενος ο Γκρούεφσκι στον κατάλογο των αιτημάτων τους που δημοσίευσαν από κοινού τα αλβανικά κόμματα -μετά από άμεση παρέμβαση στα εσωτερικά των Σκοπίων του Αλβανού πρωθυπουργού Έντι Ράμα, που υποχρέωσε τους Αλβανούς να μη διαπραγματευθούν για "καρέκλες", αλλά για το σύνολο των αλβανικών διεκδικήσεων- δήλωσε ότι δημιουργείται ένα κλίμα το οποίο υπήρξε και στο παρελθόν, αλλά τώρα προωθείται με μεγάλη δημοσιότητα καθώς χρηματοδοτείται από Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις (ΜΚΟ) στη χώρα, που επιβιώνουν από την οργάνωση του Τζορτζ Σόρος, την «Open Society Institute», όπως είπε και πρόσθεσε ότι ορισμένοι πολιτικοί και διπλωμάτες καθοδηγούνται από την οργάνωση αυτή.

Μάλιστα, μετά τις εκλογές είχε δηλώσει: «Ήταν μια δύσκολη, αλλά ενδιαφέρουσα χρονιά. Ναι, είχαμε έναν σκληρό αντίπαλο και δεν σκέφτομαι την Σοσιαλδημοκρατική Ένωση - SDSM, αυτή ήταν απλά το κάλυμμα, το εργαλείο, η λαβίδα… Πίσω τους βρισκόταν ο Τζορτζ Σόρος με τα εκατομμύριά του που χύνονταν στη χώρα, μέσω του δικτύου των ΜΚΟ, των μέσων ενημέρωσης, των πολιτικών στο εσωτερικό και στο εξωτερικό, η επιρροή των πιο ισχυρών κρατών του κόσμου, που αποτελούσαν μια αποφασιστική επιρροή για μια μικρή χώρα όπως είναι η δική μας».

Εν αναμονή επομένως, της στάσης των αλβανικών κομμάτων, που φαίνεται πως μάλλον προς τον Ζόραν Ζάεφ θα στραφούν, αφού αυτή είναι και η επιθυμία των Αμερικανών, εκφρασθείσα αμέσως υπό του πρεσβευτή στα Σκόπια, και, αλλά δυναμικά, από τον πρωθυπουργό της Αλβανίας, Έντι Ράμα.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



9 Ιαν 2017


Ενώ ο πρόεδρος της πΓΔΜ, Γκιόργκι Ιβάνωφ, έδωσε σήμερα εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο κόμμα VMRO DPMNE του Νικόλα Γκρουέφσκι, που πρώτευσε σε ψήφους και έδρες στις εκλογές της 11ης Δεκεμβρίου, το "κλειδί" για την συγκρότηση κυβερνητικού σχήματος κρατούν τα αλβανικά κόμματα.

Και αυτό γιατί κανείς από τους δύο μεγάλους συνασπισμούς, του κεντροδεξιού VMRO DPMNE και του σοσιαλδημοκρατικού SDSM, δεν διαθέτει κοινοβουλευτική πλειοψηφία και για να κυβερνήσει θα χρειαστεί τουλάχιστον δέκα από τους είκοσι συνολικά βουλευτές των τριών αλβανικών κομμάτων DUI (δέκα), Μπέσα (7) και Συμμαχία για τους Αλβανούς (3).

Ο Γκρουέφσκι θα κληθεί να πείσει τους ηγέτες των αλβανικών κομμάτων, με πρώτο τον πρόεδρο του DUI Αλί Αχμέτι, με τον οποίο συγκυβέρνησαν τις δυο τελευταίες θητείες, για την ανάγκη να τον στηρίξουν στην πρωθυπουργία για τέταρτη συνεχή θητεία.

Τούτη τη φορά όμως, τα τρία αλβανικά κόμματα έχουν δεσμευθεί να προωθήσουν κοινή ατζέντα σε πιθανή συγκυβέρνηση, ανεξαρτήτως το ποιο, ή ποια εξ αυτών θα συμμετάσχει στο κυβερνητικό σχήμα.

Μεταξύ άλλων, επιδιώκουν την ικανοποίηση πάγιων εθνοτικών αιτημάτων τους, με σημαντικότερο και πιο "προκλητικό" για την σλαβομακεδονική πλευρά αυτό της καθιέρωσης ως της αλβανικής γλώσσας, ως δεύτερης επίσημης σε όλη την επικράτεια. Σε συνέντευξή του στην εφημερίδα DNEVNIK, ο Νίκολα Γκρουέφσκι, δήλωσε πως αιτήματα, όπως η καθιέρωση ως επίσημης της αλβανικής γλώσσας, τα οποία οδηγούν σε καντονοποίηση της χώρας, δεν μπορεί να γίνουν αποδεκτά από το κόμμα του.

Σε κάθε περίπτωση η συζήτηση και τα "παζάρια" τώρα αρχίζουν και αναμένεται να διαρκέσουν έως τις 29 Ιανουαρίου οπότε ο Γκρουέφσκι θα πρέπει να παρουσιάσει στο κοινοβούλιο κυβέρνηση και πρόγραμμα. Εφόσον δεν το πετύχει τότε η εντολή θα δοθεί στο σοσιαλδημοκρατικό κόμμα και εάν και εκείνο αποτύχει, τότε η χώρα θα οδηγηθεί εκ νέου νέου εκλογές. Μέχρι στιγμής, πάντως, δύο από τα τρία αλβανικά κόμματα, το "Μπέσα" και η "Συμμαχία για τους Αλβανούς", έχουν δηλώσει (προεκλογικά) ότι δεν θα συνεργαστούν με τον Νίκολα Γκρουέφσκι, λόγω των αποκαλύψεων για τις υποκλοπές και όλα δείχνουν ότι ο "πολιορκητικός κριός" του τελευταίου θα στραφεί στον τέως κυβερνητικό συνεταίρο του, Αλί Αχμέτι, που όμως από την συνεργασία του με το VMRO DPMNE στις προηγούμενες κυβερνήσεις απώλεσε στις τελευταίες εκλογές το 50% της δύναμής του.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



8 Ιαν 2017


Ιταλικό δημοσίευμα, που βασίζεται σε πηγή των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών, κάνει λόγο για αυξανόμενο κίνδυνο τζιχαντιστικής τρομοκρατίας από το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) στην Αλβανία.

Συγκεκριμένα η «La Repubblica» σε άρθρο της, που αναδημοσιεύει το Βαλκανικό Περισκόπιο, με τίτλο: «Τρομοκρατία, σημαίες του ISIS σε αλβανικά χωριά» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ιδιαίτερα στην ιταλική επαρχία της Απουλίας από Αλβανούς τζιχαντιστές, τονίζοντας ότι ο αριθμός των ατόμων που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί στην Αλβανία έχει αυξηθεί σημαντικά.

«Έφηβοι από τα χωριά Leshnica, Zagorcan και Rremen είναι σαν αυτούς που έκαναν την Ευρώπη να τρέμει. Είναι πιο επικίνδυνα από τον Almir Daci που κατάγεται από την Leshnica και έχει ριζοσπαστικοποιήσει εκατοντάδες άτομα. Ο Almir Daci φέρεται νεκρός από τον περασμένο Μάρτιο στη Συρία», γράφει η «La Repubblica».

Να σημειωθεί ότι αυτά τα χωριά βρίσκονται δίπλα στα ελληνικά σύνορα, βρίσκονται στη Βόρεια Ήπειρο και η Ελλάδα οφείλει να ανησυχεί για την ασφάλεια της ελληνικής μειονότητας.

Το δημοσίευμα, σύμφωνα με την αλβανική albeu.com, δημιουργεί την υποψία ότι πολλοί Αλβανοί που διαβιούν την Απουλία αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τον ιταλικό πληθυσμό στην περιοχή αυτή.

Η ιταλική εφημερίδα επισημαίνει ότι οι Αλβανοί που έχουν ενταχθεί στο Ισλαμικό Κράτος προέρχονται από τις νότιο-ανατολικές περιοχές της Αλβανίας. Προσθέτει, ακόμη, ότι είναι γνωστό ότι Αλβανοί εμπλέκονται σε εγκληματικές ομάδες οι οποίες λειτουργούν κυρίως στην επαρχία του Μπάρι με τη διακίνηση ναρκωτικών και όπλων.

Πηγή Τribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



4 Ιαν 2017


Η Αλβανία έχει εξελιχθεί σε κέντρο παραγωγής και διακίνησης κάνναβης. Η αστυνομία είναι αδύναμη να διαχειριστεί την κατάσταση και η μάχη για την πάταξη της διακίνησης ναρκωτικών μοιάζει χαμένη.

Το τοπίο στη μικρή πόλη Ρέσεν της βόρειας Αλβανίας θυμίζει παρακμή. Χωμάτινοι δρόμοι, εγκαταλελειμμένα εργοστάσια, φτωχά σπίτια. Καθώς δύει ο ήλιος και πέφτει το σκοτάδι δυο γυναίκες λύνουν τη σιωπή τους παρά το φόβο τους. Μέχρι πρότινος δούλευαν σε ένα παράνομο εργαστήριο καλλιέργειας ινδικής κάνναβης, πριν το διαλύσει η αλβανική αστυνομία. Ο χώρος που στεγαζόταν το εργαστήριο ήταν πρώην εκτροφείο πουλερικών. Στο μεταξύ εδώ έχουν καλλιεργηθεί, αποξηρανθεί και συσκευαστεί πάνω από 4 τόνοι κάνναβης.

Η Μίρα και η Ρίτα (δεν είναι τα πραγματικά τους ονόματα) ήταν άνεργες όταν βρήκαν εδώ δουλειά για 10 ευρώ τη μέρα. «Είτε το πιστεύετε είτε όχι δουλεύαμε εδώ για να εξασφαλίσουμε το ψωμί των παιδιών μας» λέει η Μίρα, 50 ετών. Είναι πολύ θυμωμένη με την αλβανική κυβέρνηση που αφήνει τον πληθυσμό να βυθίζεται στη φτώχεια. Είναι επίσης εξαγριωμένη με την αστυνομία που μένει άπραγη και τους βαρόνους των καρτέλ ναρκωτικών που κάνουν ό,τι θέλουν.

«Δεν ήξερα τίποτα»

Η Μίρα είπε στη DW ότι αρχικά δεν ήξερε ότι πρόκειται για κάνναβη. Και η Ρίτα αποκάλυψε ότι ο άνδρας της είναι στη φυλακή κι έτσι μεγαλώνει μόνη την πεντάχρονη κόρη της. «Δεν ήξερα απολύτως τίποτα μέχρι που είδα την αστυνομία» ανέφερε η Ρίτα. Μια ματιά στο επίμαχο παράπηγμα είναι αποκαλυπτική. Το νερό στάζει από το ταβάνι, δεν υπάρχει θέρμανση, παντού βλέπει κανείς βουνά σκουπιδιών.

Παρά τις εξαγγελίες η κυβέρνηση του Έντι Ράμα δεν έχει καταφέρει να μειώσει το ποσοστό φτώχειας στην Αλβανία. Η ανεργία είναι υψηλή, τα κοινωνικά επιδόματα χαμηλά. Μια οικογένεια ζει με 75 ευρώ το μήνα. Ίσως για αυτό πολλοί αγρότες αναγκάζονται να καλλιεργήσουν κάνναβη. «Χιλιάδες Αλβανοί δεν έχουν άλλη επιλογή επειδή δεν λαμβάνονται κοινωνικά και οικονομικά μέτρα για τη στήριξη της υπαίθρου», ανέφερε στη DW o επικεφαλής του αντιπολιτευόμενου Δημοκρατικού Κόμματος, Λουζλίμ Μπάσα. «Οι άνθρωποι έρχονται αντιμέτωποι με το δίλημμα της ανεργίας ή της δουλειάς σε φυτείες κάνναβης. Πολλοί επιλέγουν το δεύτερο». Άλλωστε δεν είναι δύσκολο να βρει κανείς στην Αλβανία εργατικά χέρια για τις φυτείες κάνναβης. Ένα «πετυχημένο» καρτέλ κάνναβης, που δεν έχει εξαρθρωθεί δηλαδή από την αστυνομία, κερδίζει έως και 200 ευρώ ανά κιλό κάνναβης. Η κάνναβη καλλιεργείται σε άγριες, απροσπέλαστες περιοχές, ενώ πολλοί παραγωγοί έχουν καταφέρει να εξελίξουν ακόμη και ειδικά αρδευτικά συστήματα.

«Το έτος της κάνναβης»

Το 2016 ήταν το κατεξοχήν «έτος της κάνναβης». Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία πάνω από 2,5 εκατομμύρια δενδρύλλια κάνναβης καταστράφηκαν από τις αρχές, ενώ εντοπίστηκαν περίπου 5.204 χωράφια. Το νέο δεδομένο είναι ότι πλέον οι παράνομες φυτείες είναι διάσπαρτες σε όλη την αλβανική επικράτεια. Όπως επισημαίνει ο αλβανός πολιτικός αναλυτής Αλεξάντερ Τσίπα, όσο η αστυνομία διαλύει φυτείες και εργαστήρια τόσο τα αλβανικά καρτέλ ενδυναμώνονται, ψάχνοντας εναλλακτικές οδούς.

Η αλβανική αντιπολίτευση κατηγορεί ευθέως την κυβέρνηση ότι η εξάπλωση του οργανωμένου εγκλήματος στη χώρα οφείλεται εν μέρει και στην ανοχή μερίδας κυβερνητικών στελεχών. Από την άλλη πλευρά η αστυνομία εκτιμά ότι μόνο μεμονωμένα άτομα μέσα από τους κόλπους της ενδεχομένως να σχετίζονται με τον υπόκοσμο. «Το έργο της αστυνομίας είναι δύσκολο. Ναι, σε κάποιες περιπτώσεις υπήρξε εμπλοκή της αστυνομίας αλλά δεν είναι αυτή η γενική τάση. Από τους 9.000 αστυνομικούς του χώρου, μόλις 40 εντοπίστηκαν να έχουν βοηθήσει στην καλλιέργεια και διακίνηση ναρκωτικών το 2016» εκτιμά ο αστυνομικός διευθυντής Άλτιν Κάτο.

Γεγονός είναι πάντως ότι όσο περνά ο καιρός τα αλβανικά ΜΜΕ μεταδίδουν όλο και λιγότερες πληροφορίες. Από την άλλη, η περσινή «σοδειά» ήδη ακολουθεί παράνομες οδούς μέσω Ιταλίας ή Μαυροβουνίου. Η αλβανική αντιπολίτευση κρούει τον κώδωνα: Η Αλβανία τείνει να γίνει η Κολομβία της Ευρώπης.

Λιντίτα Αράπι, Αλβανία / Δήμητρα Κυρανούδη
Deutche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



20 Δεκ 2016


Η ΠΓΔΜ διολισθαίνει στον αυταρχισμό, εκτιμούν πολιτικοί αναλυτές στην DW, μετά τις απειλές του πρώην πρωθυπουργού Νίκολα Γκρουέφσκι σε βάρος ξένων πρέσβεων αλλά και ΜΚΟ που δραστηριοποιούνται στη χώρα.

Η επίθεση που εξαπέλυσε το κυβερνών κόμμα στην ΠΓΔΜ δια στόματος του πρώην πρωθυπουργού της ΠΓΔΜ Νίκολα Γκρουέφσκι συγκλόνισε την κοινή γνώμη της χώρας, λιγότερο από μια εβδομάδα μετά το μικρό προβάδισμα του εθνικιστικού VMRO-DPMNE στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές, το τελικό αποτέλεσμα των οποίων εκκρεμεί. Το VMRO εξέδωσε μάλιστα κατάλογο σε μορφή μανιφέστου, στο οποίο διακηρύσσει ότι θα τερματίσει τις παρεμβάσεις του εξωτερικού στα εσωτερικά της χώρας, θα σταματήσει τις διαπραγματεύσεις με διαμεσολάβηση της ΕΕ και των ΗΠΑ και θα καταπολεμήσει τις ΜΚΟ, που χρηματοδοτούνται από το εξωτερικό.

Οργισμένος για τις ενστάσεις που κατέθεσε η αντιπολίτευση στην Κεντρική Εκλογική Επιτροπή με αφορμή παρατυπίες σε κάποια εκλογικά τμήματα, ο Νίκολα Γκρουέφσκι δήλωσε σε οπαδούς του πριν από τρεις μέρες ότι δεν θα ανεχθεί άλλη παρέμβαση από το εξωτερικό. "Υπάρχουν πρεσβευτές που ανακατεύονται υπερβολικά στην εσωτερική πολιτική. Αυτό πρέπει να σταματήσει". Σύμφωνα με τον πρώην πρωθυπουργό δυτικοί διπλωμάτες προσπαθούν να επηρεάσουν την Κεντρική Εκλογική Επιτροπή.

Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Γκρουέφκσι εξαναγκάστηκε σε παραίτηση μετά από σχεδόν δέκα χρόνια στην πρωθυπουργία, στη δίνη των αποκαλύψεων της αντιπολίτευσης για τα φαινόμενα διαφθοράς αλλά και για μια υπόθεση υποκλοπής. Ανησυχητικό κρίνεται επίσης ότι ο Ν. Γκρουέφσκι ανακοίνωσε ότι το κόμμα του δεν θα συμμετέχει πλέον σε πολιτικές συναντήσεις όταν παρίστανται πρέσβεις ή ξένοι αντιπρόσωποι.

Το VMRO σε αναζήτηση κυβερνητικού εταίρου

Σύμφωνα με τα προσωρινά εκλογικά αποτελέσματα το VMRO-DPMNE κερδίζει 51 έδρες από τις συνολικά 120, δύο περισσότερες από το αντιπολιτευόμενο κόμμα της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης. Ο Νίκολα Γκρουέφσκι χρειάζεται επομένως εταίρο για να κυβερνήσει. Μέχρι στιγμής όμως κανένα από τα μικρότερα κόμματα που εκπροσωπούν την αλβανική μειονότητα δεν επιθυμεί συνεργασία. Στο ενδεχόμενο να χάσει την εξουσία και υπό την διεθνή πίεση να μην σταθεί εμπόδιο στην δημοκρατική αλλαγή, ο πρώην πρωθυπουργός εμφανίζεται αδιάλλακτος και δηλώνει ότι δεν θα επιτρέψει στον επικεφαλής της Σοσιαλδημοκρατικής Ένωσης Ζόραν Ζάεφ να σχηματίσει κυβέρνηση.

Ο πρώην πρέσβης της ΠΓΔΜ στο ΝΑΤΟ, Νάνο Ρούζιν, δηλώνει στην DW ότι ο Νίκολα Γκρουέφσκι αναζητεί απελπισμένα τρόπους για να αλλάξει τα δεδομένα: "Προσπαθεί να σχηματίσει κυβέρνηση με κάθε κόστος. Σε περίπτωση που δεν τα καταφέρει θα προσπαθήσει να επιβάλλει στην χώρα έναν αυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης με απρόβλεπτες επιπτώσεις για τη χώρα και την δημοκρατία".

Πληροφορίες της DW επιβεβαιώνουν ότι υπήρχαν κυβερνητικά σχέδια για να καταστεί παράνομη η χρηματοδότηση των εγχώριων ΜΚΟ από το εξωτερικό. Οι απειλές Γκρουέφσκι δεν φαίνεται ωστόσο να ανησυχούν τις ΜΚΟ. Ο πρόεδρος της δεξαμενής σκέψης του Κέντρου Ευρωπαϊκής Εκπαίδευσης Αντρέα Στοϊκόφσκι δηλώνει στην DW ότι "ήταν η τελευταία ομιλία του Νίκολα Γκρουέφσκι. Έχει κηρύξει τον πόλεμο σε όλους. Με τα λόγια αυτά σηματοδοτεί την αποχώρησή του από την πολιτική".

Μπόρις Γκεοργκιέφσκι / Στέφανος Γεωργακόπουλος
Πηγή Deutsche Welle



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



18 Δεκ 2016


Οι εξελίξεις ενδέχεται να οδηγήσουν ακόμα και σε νέες εκλογές

Με εκτροχιασμό απειλούνται οι μετεκλογικές εξελίξεις στην ΠΓΔΜ, μετά την απόφαση της Εθνικής Εκλογικής Επιτροπής, για επανάληψη της ψηφοφορίας σ’ ένα εκλογικό τμήμα της πόλης Γκόστιβαρ όπου υπερισχύει το αλβανικό στοιχείο.

Εφόσον η απόφαση της Επιτροπής δεν εκπέσει στο Διαιτητικό Δικαστήριο της χώρας όπου προσέφυγε το κόμμα VMRO DPMNE του πρωθυπουργού Νικολα Γκρουεφσκι και οι εκλογές επαναληφθούν στο συγκεκριμένο εκλογικό τμήμα, ενδέχεται να ανατραπεί η κατανομή των εδρών μεταξύ των δυο μεγάλων συνασπισμών και να δρομολογηθούν ραγδαίες εξελίξεις που θα οδηγήσουν εκ νέου τη χώρα σε εκλογές.

Με βάση τα επίσημα αποτελέσματα της ψηφοφορίας της περασμένης Κυριακής, το VMRO DPMNE καταλαμβάνει 51 έδρες στο νέο κοινοβούλιο (σύνολο βουλευτών 120) έναντι 49 της σοσιαλδημοκρατικής αντιπολίτευσης SDSM του Ζοραν Ζαεφ και 10 του τρίτου σε δύναμη κόμματος DUI (αλβανικό) του οποίου ηγείται ο Αλι Αχμέτι.

Στην Εθνική Εκλογική Επιτροπή κατατέθηκαν δέκα έξι συνολικά ενστάσεις από το SDSM και το αλβανικό κόμμα BESSA εκ των οποίων έγινε αποδεκτή μια σε εκλογικό τμήμα της πόλης Γκοστιβαρ όπου μια Αλβανίδα ψηφοφόρος κατήγγειλε ότι δεν της επιτράπηκε να ασκήσει το εκλογικό της δικαίωμα με τον ισχυρισμό ότι είχε… ψηφίσει νωρίτερα.

Ωστόσο από την γραφολογική εξέταση που διέταξε η Επιτροπή, αποδείχθηκε ότι είχε ψηφίσει άλλος στη θέση της και έτσι αποφασίστηκε να διεξαχθεί εκ νέου σε αυτό το τμήμα η ψηφοφορία.

Αν όμως αλλάξει το αποτέλεσμα και η έδρα της περιφέρειας του Γκοστιβαρ την οποία είχε λάβει το VMRO DPMNE πάει στο SDMS της αντιπολίτευσης, κάτι που οι εκλογικοί αναλυτές στα Σκόπια θεωρούν περίπου βέβαιο καθώς οι Αλβανοί ψηφοφόροι αναμένεται να στραφούν κατά του Γκρουέφσκι, τότε, ο Γκρουεφσκι χάνει την πρωτιά στο κοινοβούλιο, τα δυο μεγάλα κόμματα θα έχουν από 50 έδρες και κανένα δεν θα μπορεί να σχηματίσει κυβέρνηση με το μεγαλύτερο αλβανικό κόμμα το DUI. Έτσι η λύση στο αδιέξοδο θα δοθεί μέσω νέων εκλογών.

Η απόφαση της Εκλογικής Επιτροπής πυροδότησε την έντονη αντίδραση του Νικολα Γκρουέφσκι που θεώρησε την εξέλιξη ως «ξένο δακτυλο». Δίχως να κατονομάσει χώρες, αλλά «φωτογραφίζοντας» ΗΠΑ και ΕΕ, κατηγόρησε ξένους πρεσβευτές στα Σκόπια ότι άσκησαν την επιρροή τους στην Επιτροπή ώστε, όπως ισχυρίστηκε, να αλλοιωθεί το αποτέλεσμα. Μάλιστα στην συγκέντρωση διαμαρτυρίας που οργάνωσε το κόμμα του μπροστά στο κτίριο όπου συνεδρίαζε η επιτροπή, οι διαδηλωτές κραύγαζαν συνθήματα εναντίον του πρέσβη των ΗΠΑ στα Σκόπια.

Σε μια προσπάθεια να κατευναστούν τα πνεύματα και να αποφευχθούν ανεξέλεγκτες καταστάσεις οι πρέσβεις των ΗΠΑ και της ΕΕ στα Σκόπια επισκέφθηκαν τον Νικολα Γκρουέφσκι και του ζήτησαν να χαμηλώσει τους τόνους της επιθετικής ρητορικής που οξύνει το πολιτικό κλίμα και ακόμα να καλέσει σε αυτοσυγκράτηση τους οπαδούς το κόμματός του.

Ωστόσο, ο ηγέτης του VMRO δήλωσε στους δυτικούς διπλωμάτες ότι αδυνατεί νε ελέγξει τους διαδηλωτές και ακόμα πως το κόμμα του δεν θα συμμετάσχει στην επαναληπτική ψηφοφορία στο εκλογικό τμήμα του Γκοστιβαρ, εφόσον διεξαχθεί, ούτε θα αναγνωρίσει το αποτέλεσμά της.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



Η απομάκρυνση των Τιράνων από την «αγκαλιά» της Τουρκίας ήταν το μήνυμα που μετέφερε ο διευθυντής των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ

Οι Αμερικανοί λένε ότι «ένα ταξίδι του επικεφαλής της CIA σε μία χώρα είναι πολύ σπουδαιότερο από ένα ταξίδι του προέδρου των ΗΠΑ...». Από αυτή την οπτική, η προ δεκαημέρου αιφνιδιαστική επίσκεψη του διευθυντή της CIA Τζον Μπρέναν στα Τίρανα, η οποία μάλιστα κρατήθηκε μυστική και ανακοινώθηκε μόνο μετά την ολοκλήρωσή της, κρύβει... πολλά μυστικά, αφού ο ισχυρός άνδρας της αμερικανικής υπηρεσίας πληροφοριών συναντήθηκε με το σύνολο της πολιτειακής και πολιτικής ηγεσίας της χώρας και με «ομόλογούς» του, παράγοντες του αλβανικού κράτους.
Ο συγκεκριμένος αξιωματούχος έχει μακρά διαδρομή στη μάχη κατά της τρομοκρατίας.


Σύμβουλος

Ηταν σύμβουλος σε θέματα τρομοκρατίας του προέδρου Ομπάμα προ της εκλογής του και κατά την πρώτη του θητεία έχει εργαστεί ως αναλυτής και αξιωματικός σε γραφεία της CIA στο εξωτερικό, υπήρξε ο πρώτος διευθυντής του Αμερικανικού Εθνικού Κέντρου Αντιτρομοκρατίας, τη δεκαετία του ’90 ήταν σταθμάρχης της CIA στο Ριάντ της Σαουδικής Αραβίας, γνωρίζει άπταιστα την αραβική και υπηρέτησε ως «προσωπάρχης» στη CIA επί της εποχής του Βορειοηπειρώτη, Χειμαρριώτη διευθυντή Τζορτζ Τένετ.

Αυτό υπήρξε ένα από τα τελευταία ταξίδια του (με τη σημερινή του ιδιότητα), αφού τον Ιανουάριο «αποστρατεύεται» έπειτα από τετραετή θητεία στην «υπηρεσία» (ανέλαβε τον Ιανουάριο του 2013). Ο επικεφαλής της CIA συναντήθηκε στα Τίρανα με τον πρόεδρο Μπουχάρ Νισάνι, τον πρωθυπουργό Εντι Ράμα, την υπουργό Αμυνας Μιμί Κοδέλι, τον διευθυντή της αλβανικής αστυνομίας Τσάκο και τους επικεφαλής του στρατού και των υπηρεσιών πληροφοριών της Αλβανίας.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της αμερικανικής πρεσβείας στα Τίρανα, που εκδόθηκε κατά την αναχώρησή του, τα θέματα που συζητήθηκαν περιελάμβαναν περιφερειακή ασφάλεια, συνεργασία κατά της τρομοκρατίας, ανταλλαγή πληροφοριών και άλλα διμερή θέματα.
Ομως πιο εντυπωσιακές είναι οι πληροφορίες που «διέφυγαν», σύμφωνα με τις οποίες η Ουάσινγκτον ζητά πλέον από τα Τίρανα να απομακρυνθούν από την αγκαλιά του Ερντογάν, αν δεν θέλουν να παρασυρθούν από τις εξελίξεις που αργά ή γρήγορα πλησιάζουν τη γειτονιά μας.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


15 Δεκ 2016


«Εμπιστευτικό έγγραφο σχετικά με την ασφάλεια στα Βαλκάνια: Το ΝΑΤΟ θα επέμβει σε περίπτωση συγκρούσεων μεταξύ εθνοτήτων»

Το ΝΑΤΟ είναι έτοιμο να επέμβει επιχειρησιακά στα Βαλκάνια όταν θα θεωρήσει ότι είναι απαραίτητο, για να αποτρέψει συγκρούσεις μεταξύ εθνοτήτων και να προωθήσει την ασφάλεια και τη σταθερότητα, σύμφωνα με απόρρητο έγγραφο του ΝΑΤΟ που αναφέρεται στην κατάσταση των Δυτικών Βαλκανίων, όπως δημοσιεύει η κροατική ειδησεογραφική ιστοσελίδα 'Βέτσερνι Λίστ'.

Σύμφωνα με το δημοσίευμα το θέμα συζητήθηκε και εγκρίθηκε κατά τη συνεδρίαση των υπουργών Εξωτερικών των χωρών μελών αυτόν τον μήνα και σε έγγραφο περιγράφονται λεπτομερώς δύο τύποι απειλών που αντιμετωπίζουν τα Δυτικά Βαλκάνια και ειδικότερα οι ισλαμικοί θύλακες που υπάρχουν σε αυτά. Είναι η επιστροφή των εξτρεμιστών από τα πεδία των μαχών της Συρίας και του Ιράκ αλλά και η αποσταθεροποιητική συμπεριφορά της Ρωσίας με την επιρροή της, όπως σημειώνεται.

Το έγγραφο αναφέρει ότι «περίπου 260 εξτρεμιστές του 'ισλαμικού κράτους' και της Αλ Κάιντα» θα γυρίσουν στη Βοσνία Ερζεγοβίνη από τα πεδία των μαχών της Συρίας και του Ιράκ. Ο αριθμός τους υπολογίζεται βάσει των στοιχείων του τέλους του 2015.

«Σημαντική αιτία ανησυχίας», σημειώνει το έγγραφο του ΝΑΤΟ, «είναι η ριζοσπαστικοποίηση, οι βίαιος εξτρεμισμός και η επιστροφή των ξένων μαχητών στη Βοσνία – Ερζεγοβίνη και σε άλλες βαλκανικές χώρες- θύλακες των ισλαμιστών.

Η δεύτερη απειλή για τις χώρες μέλη του ΝΑΤΟ είναι η αυξημένη επιρροή της Ρωσίας, κυρίως στον σερβικό πληθυσμό, αφού «τα μηνύματα μεταξύ των Σέρβων για τη ρωσική παρουσία έχουν μεγάλη απήχηση», όπως γράφει το έγγραφο.

Το ΝΑΤΟ βλέπει ακόμη «αύξηση των ρωσικών δραστηριοτήτων στα Δυτικά Βαλκάνια με μια «αποσταθεροποιητική συμπεριφορά». Αυτή εκδηλώνεται με πολιτικά μηνύματα, την οικοδόμηση δεσμών με μέλη των ελίτ καθώς και με επενδύσεις σε τομείς ενέργειας και μέσων ενημέρωσης...

Η Ρωσία προσφέρει πολιτική και οικονομική υποστήριξη στη σερβική οντότητα της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και προσπαθεί να εμποδίσει την ευρωατλαντική πορεία της χώρας αυτής, καταλήγει το έγγραφο.

Ως κατακλείδα τονίζεται ότι το ΝΑΤΟ υποστηρίζει πλήρως την ευρωατλαντική πορεία τόσο των Σκοπίων, όσο και της Βοσνίας – Ερζεγοβίνης και υποστηρίζει θερμά το διάλογο για την εξομάλυνση των σχέσεων μεταξύ Σερβίας και Κοσσυφοπεδίου.

Πηγή Εchedoros



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


11 Δεκ 2016


Βίντεο με μαρτυρίες κατοίκων της Χιμάρας με αφορμή την παγκόσμια ημέρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων

Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Το 2016 ο Ελληνισμός της Χιμάρας, τιμά την Οικουμενική Διακήρυξη για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (1948), βρισκόμενος στο μέτωπο της διεκδίκησης των θεμελιωδών δικαιωμάτων της ιδιοκτησίας της θρησκευτικής ελευθερίας και του εθνικού αυτοπροσδιορισμού.

Το 1945, το κομμουνιστικό καθεστώς της Αλβανίας, αφαίρεσε από τους κατοίκους της Χιμάρας το δικαίωμα στον εθνικό αυτοπροσδιορισμό, στην ιδιοκτησία και στην θρησκευτική ελευθερία. Μέσα σε μια νύχτα αποφάσισε να σταματήσει να τους αναγνωρίζει την εθνική τους καταγωγή, να δημεύσει τις περιουσίες τους και να γκρεμίσει τις εκκλησίες τους. Σήμερα, 26 χρόνια μετά την πτώση του καθεστώτος, κανένα από τα τρία δικαιώματα δεν έχει αποκατασταθεί για τους Χιμαραίους.

Η αλβανική πολιτεία συνεπής διάδοχος του καθεστώτος, αρνείται να επιστρέψει τις περιουσίες στους νόμιμους ιδιοκτήτες, καταπατά τις οικίες τους, δεν τους επιτρέπει να αυτοπροσδιορίζονται ως Έλληνες, δημεύει την εκκλησιαστική περιουσία και κατεδαφίζει Ορθόδοξους Ιερούς Ναούς.

Η Ένωση Χειμαρριωτών, δημιούργησε ένα βίντεο με σκοπό την ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης και την ανάδειξη της θέσης των Χιμαραίων απέναντι στην διαρκή διαμάχη με το αλβανικό κράτος. Αυτό το βίντεο προβλήθηκε στην εκδήλωση που διοργανώθηκε από τους φορείς της μειονότητας στα Τίρανα την Παρασκευή 2 Δεκεμβρίου.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 



Γράφει ο Σταύρος Τζίμας

Σε συνθήκες βαθιάς πολιτικής κρίσης και έχοντας διανύσει μια προεκλογική περίοδο στην οποία κυριάρχησε ο διχαστικός λόγος, ενάμισι εκατ. πολίτες της ΠΓΔΜ προσέρχονται σήμερα στην κάλπη για να εκλέξουν νέα βουλή. Πρόσωπο και αυτών των εκλογών δεν είναι άλλος από τον επί τρεις συνεχόμενες θητείες λαϊκιστή πρωθυπουργό Νίκολα Γκρούεφσκι, ο οποίος διεκδικεί για τετάρτη φορά την εξουσία, με τις δημοσκοπήσεις να δίνουν στον συνασπισμό του σαφές προβάδισμα.

Καθώς όλα δείχνουν ότι θα βγει από την κάλπη, έστω και αποδυναμωμένος, νικητής, το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στην επομένη ημέρα, με το ερώτημα αν θα ηγηθεί της νέας κυβέρνησης ή θα αποχωρήσει να πλανάται. Σε άλλες συνθήκες, θα ήταν απολύτως φυσιολογικό ο ηγέτης του συνασπισμού που κερδίζει τις εκλογές και σχηματίζει κυβέρνηση να είναι και ο πρωθυπουργός.

Οι σημερινές εκλογές στην ΠΓΔΜ, όμως, επιβλήθηκαν από την αντιπολίτευση και τον διεθνή παράγοντα, με σκοπό να αποπεμφθεί με δημοκρατικό τρόπο ο Γκρούεφσκι από την εξουσία και να αρθεί έτσι το πολιτικό αδιέξοδο στο οποίο κατ’ εκείνους έχει οδηγήσει τη χώρα. Επί ένα χρόνο τώρα η FYROM τελεί σε πολιτική παραλυσία, με την αντιπολίτευση να απέχει από το Κοινοβούλιο καταγγέλλοντας τον Γκρούεφσκι για αυταρχική διακυβέρνηση, χειραγώγηση της δικαιοσύνης, φίμωση των ΜΜΕ, επιβολή κομματικού ελέγχου στο κράτος, διαφθορά, με αποκορύφωμα καταγγελίες και στοιχεία που είδαν το φως για παρακολουθήσεις από τις μυστικές υπηρεσίες, των οποίων προΐστατο πρώτος εξάδελφος του πρωθυπουργού.

Αυτό το τελευταίο ήταν που ξεχείλισε το ποτήρι και προκειμένου να αποφευχθούν ανεξέλεγκτες πολιτικές εντάσεις, οι οποίες θα ενεργοποιούσαν ενδεχομένως το εν υπνώσει και πάντα επικίνδυνο εθνοτικό ρήγμα στις σχέσεις Σλαβομακεδόνων και Αλβανών, ο διεθνής παράγοντας έφερε στο ίδιο τραπέζι τον Γκρούεφσκι και τους πολιτικούς του εχθρούς και τους επέβαλε ως δημοκρατική λύση για να αρθεί το αδιέξοδο τις εκλογές.

Ομως όλα δείχνουν ότι ο Γκρούεφσκι θα αναδυθεί από την κάλπη «καβάλα στο άλογο», οπότε ο θεωρούμενος ως ο βασικός παράγων της «πολιτικής ανωμαλίας» που ταλανίζει τη χώρα θα επανακάμψει αναβαπτισμένος, και βέβαια έχοντας νωπή λαϊκή νομιμοποίηση δύσκολα θα αναγκαστεί να αλλάξει τη μέχρι τώρα πολιτική του.

Κάπου εδώ αρχίζουν τα σενάρια της επόμενης ημέρας. Με τον Γκρούεφσκι πρωθυπουργό θα δεχθεί η αντιπολίτευση να συμμετάσχει στο κοινοβουλευτικό και γενικότερα στο πολιτικό παιγνίδι; Και αν όχι, θα μπορεί να λειτουργήσει το δημοκρατικό πολίτευμα με την παρουσία στο Κοινοβούλιο μόνο του Γκρούεφσκι και των κομματικών του δορυφόρων, σε μια περίοδο μάλιστα κατά την οποία η χώρα φιλοδοξεί να προχωρήσει στον δρόμο για την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ; Τα ερωτήματα μένει να απαντηθούν.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


8 Δεκ 2016


Συνεχίζουν να προκαλούν και να πυροδοτούν ανθελληνικό κλίμα στην Αλβανία οι Τσάμηδες ενθαρρυμένοι από την στήριξη που τους προσφέρει ο ίδιος ο Αλβανός πρωθυπουργός Έντι Ράμα, με τον αρχηγό του κόμματος PDIU να στέλνει τις ευχές του για την εθνική εορτή της Αλβανίας σε όλα τα «εθνικά εδάφη μέχρι την Πρέβεζα»!

Αφορμή αυτή την φορά έδωσαν οι εορταστικές εκδηλώσεις για την Εθνική Εορτή της Αλβανίας την 28η και 29η Νοεμβρίου καθώς η πρώτη ημερομηνία συμβολίζει την Ανεξαρτησία το 1912 και η δεύτερη την… «απελευθέρωση» της χώρας από τους Γερμανούς τον Νοέμβριο του 1944.

Στο μήνυμα του το κόμμα των Τσάμηδων PDIU έσπευσε να στείλει ευχές σε όλους τους Αλβανούς με την επισήμανση ότι γιορτάζονται τα 104α γενέθλια του αλβανικού κράτους «όχι όμως μόνο στην Αλβανία, αλλά σε όλα τα εθνικά εδάφη, εκεί όπου ανακηρύχθηκε η ανεξαρτησία το 1912 με αντιπροσώπους από την Πρέβεζα μέχρι την Κόκκινη Μηλιά»(η αναφορά σε Κόκκινη Μηλιά αφορά το όνομα σερβικού χωριού στην περιοχή Νοβι Παζαρ).

Όμως οι προκλήσεις δεν σταμάτησαν στο επετειακό μήνυμα του κόμματος. Ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος των Τσάμηδων Σ. Ιντρίζι εμφανίσθηκε σε τηλεοπτική εκπομπή με ένα σήμα στο πέτο στο σακάκι του που παρουσίαζε έναν χάρτη. Όταν ρωτήθηκε από τον δημοσιογράφο αν αυτός είναι ο χάρτης της «Φυσικής Αλβανίας»(σ.σ. έτσι αποκαλούν την Μεγάλη Αλβανία).

Ο Ιντρίζι απάντησε ότι είναι ο χάρτης της Τσαμουριάς και ότι έχει δικαίωμα από τον θεό να τον κρατήσει τον χάρτη αυτό και κανείς δεν μπορεί να του τον αφαιρέσει. Και δήλωσε ευτυχής που μοιάζει με τον χάρτη της Αλβανίας, ενώ απαντώντας στο σχόλιο του δημοσιογράφου που επέμεινε, ότι η απεικόνιση του χάρτη είναι υπερβολική, δήλωσε ότι ο χάρτης πράγματι είναι μεγάλος, αλλά η Αλβανία είναι ακόμη μεγαλύτερη.

Η προκλητική συμπεριφορά του αρχηγού των Τσάμηδων, πρόσβαλλε όμως και την μνήμη των Ελλήνων πεσόντων στο Αλβανικό Μέτωπο. Μιλώντας στην τηλεοπτική εκπομπή αναφέρθηκε στο θέμα των δυο στρατιωτικών νεκροταφείων τα οποία αρνείται να επιτρέψει την λειτουργία τους η Αλβανική κυβέρνηση παρά το γεγονός ότι υπάρχει διμερής συμφωνία μεταξύ των δυο χωρών.

Με τρόπο που προσβάλλει την μνήμη των νεκρών ο κ. Ιντρίζι είπε χαρακτηριστικά: «Σήμερα έχουμε δύο νεκροταφεία Ελλήνων στρατιωτών, οι οποίοι δεν έχασαν το δρόμο και ήρθαν στην Αλβανία, αλλά πέρασαν συνειδητά από την Ελλάδα και ήρθαν στην Αλβανία. Είναι δύο νεκροταφεία στην Αλβανία, και τα δύο με πολύ μεγάλα προβλήματα» και πρόσθεσε ότι στην Κοσίνα της Πρεμετής δεν υπήρχαν οστά Ελλήνων στρατιωτών, αλλά κατοίκων του χωριού που συγκεντρώθηκαν σκοπίμως για να στοιχειοθετήσει το αίτημα για λειτουργία στρατιωτικού κοιμητηρίου.

Θέλοντας μάλιστα να ορθώσει νέα εμπόδια στην λειτουργία των δυο στρατιωτικών Κοιμητηρίων ισχυρίσθηκε ότι το 1994 η ελληνική πλευρά είχε αποδεχθεί το αίτημα της αλβανικής κυβέρνησης να ανεγερθούν και κοιμητήρια στην μνήμη των …Τσάμηδων στην «Τσαμουριά»!

Ως κυβερνητικός εταίρος του Ε. Ράμα ο κ. Ιντρίζι όχι μόνο προβοκάρει κάθε προσπάθεια για την λειτουργία των δυο στρατιωτικών κοιμητηρίων στην μνήμη των χιλιάδων Ελλήνων πεσόντων στο Αλβανικό Μέτωπο, αλλά θέτει ουσιαστικά ως προϋπόθεση για αυτή την στοιχειώδη απόδοση τιμής σε νεκρούς στρατιώτες, όχι απλώς την αναγνώριση του Τσάμικου αλλά και των ισχυρισμών περί «γενοκτονίας» τους, από την Ελλάδα με την ανέγερση μνημείων και νεκροταφείων …

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


4 Δεκ 2016


Γράφει ο Peter Volgin για το περιοδικό A-Specto 
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Όπως πολλοί από εσάς ίσως θυμάστε, στις 24 Νοεμβρίου, σύμφωνα με ρεπορτάζ του γαλλικού πρακτορείου AFP και άλλων μέσων, περίπου 2.000 λαθρομετανάστες πυρπόλησαν το μεγαλύτερο κέντρο φιλοξενίας προσφύγων της Βουλγαρίας, στην πόλη Χαρμανλί, όπου φιλοξενούνται 3.000 περίπου, κυρίως Αφγανοί. Η εκπρόσωπος της τοπικής αστυνομικής διεύθυνσης στο Χαρμανλί, Νίνα Νικόλοβα, δήλωσε ότι οι λαθρομετανάστες ανακοίνωσαν μέσω ΜΚΟ, ότι διαμαρτυρήθηκαν για το γεγονός ότι τέθηκε σε καραντίνα το στρατόπεδο λόγω επιδημίας ψώρας.

Από τους 250 αστυνομικούς, πυροσβέστες και χωροφύλακες που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν τους εξεγερμένους, τουλάχιστον 24 τραυματίστηκαν, ενώ 400 μετανάστες συνελήφθησαν κατά τη σύγκρουση αστυνομίας – μεταναστών. Κατά την διάρκεια των συγκρούσεων, όπου συμμετείχαν οι περισσότεροι από τους φιλοξενούμενους Αφγανούς, οι εξεγερμένοι έκαψαν λάστιχα και λιθοβόλησαν  αστυνομικούς  και πυροσβέστες.

Λόγω της μεγάλης έκτασης των επεισοδίων, ο πρωθυπουργός της Βουλγαρίας, Μπόικο Μπορίσοφ, ακύρωσε προγραμματισμένη επίσκεψη στην Ουγγαρία. Ο Μπορίσοφ ανακοίνωσε ότι όλοι όσοι συμμετείχαν στις βίαιες συγκρούσεις θα  μεταφερθούν σε κλειστό στρατόπεδο, το οποίο ευελπιστεί ότι θα αρχίσει να λειτουργεί τον Δεκέμβριο, ενώ ενημέρωσε τους εκπροσώπους των ΜΜΕ ότι: “Βάσει της συμφωνίας μεταξύ ΕΕ και Αφγανιστάν, που θα τεθεί σε εφαρμογή στις αρχές Δεκεμβρίου. θα ξεκινήσει η διαδικασία απέλασης Αφγανών μεταναστών στη χώρα καταγωγής τους”.

Μετά τις βίαιες συγκρούσεις, συνελήφθησαν περισσότεροι από 400 αιτούντες άσυλο, οι οποίοι διαμαρτυρήθηκαν βίαια για το γεγονός ότι η αστυνομία χρησιμοποίησε πλαστικές σφαίρες και κανόνια νερού, προκειμένου να καταστείλει την εξέγερση, μέχρι που κατέστρεψαν τελικά ένα από αυτά τα κανόνια νερού της αστυνομίας.


“Έχουμε στ’ αλήθεια κράτος;” Δεν είναι λίγοι στη Βουλγαρία που έθεσαν αυτό το ερώτημα, καθώς αντίκριζαν τους Αφγανούς λαθρομετανάστες στο κέντρο φιλοξενίας του Χαρμανλί να χτυπάνε αστυνομικούς με πέτρες και ξύλα, να καίνε λάστιχα και να συνθλίβουν ό,τι έβλεπαν μπροστά τους.

Όσοι καταστρέφουν και διαπράττουν εμπρησμό – ανεξάρτητα από το αν είναι Βούλγαροι, Αφγανοί, από την Ζανζιβάρη ή την Ερυθραία – θα πρέπει να τιμωρούνται. Και σε αυτή την περίπτωση, το γνωστό κλισέ των “φτωχών προσφύγων” είναι εντελώς αδόκιμο, αφού εκείνοι οι οποίοι συμπεριφέρθηκαν σαν ηλίθιοι δεν ήταν πρόσφυγες από τον πόλεμο της Συρίας. Απ’ εναντίας, οι πρόσφυγες από την Συρία προσπάθησαν να σταματήσουν τα βίαια επεισόδια. Υπεύθυνοι για τους βανδαλισμούς ήταν κάποιοι που έχουν αποφασίσει ότι, αντί να ζουν στην πατρίδα τους το Αφγανιστάν, είναι πολύ καλύτερο να ταξιδέψουν για τη Γερμανία. Γιατί να μην το κάνουν, άλλωστε, την στιγμή που η ίδια η Άνγκελα Μέρκελ τους προσκάλεσε; Και επειδή κατά τη διάρκεια της διαδικασίας προέκυψαν απροσδόκητα εμπόδια στα σχέδιά τους, οι βάνδαλοι αποφάσισαν να διοχετεύσουν την οργή τους σε ό,τι βρισκόταν κοντά τους.

Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο βανδαλισμός τιμωρείται ακόμα και στις πιο ανεκτικές χώρες. Στις εύνομες χώρες, θα πρέπει να τιμωρείται αμέσως. Εάν οι βάνδαλοι διαφεύγουν της τιμωρίας που θα πρέπει κανονικά να τους επιβληθεί, τότε το κράτος απλά δεν υπάρχει. Με άλλα λόγια, το κράτος μπορεί να υπάρχει στα χαρτιά, αλλά στην πραγματικότητα είναι εντελώς απόν. Το σπασμένο κανόνι νερού εκείνη την ημέρα των επεισοδίων είναι ένα σύμβολο αυτής της απουσίας.

Φυσικά, το κράτος δεν απουσιάζει μόνο όταν πρέπει να εφαρμόσει το νόμο. Έχει παραιτηθεί από τους κυριότερους και ζωτικότερης σημασίας τομείς της βουλγαρικής πραγματικότητας. Ή μήπως θα ήταν πιο ακριβές να πούμε ότι απομακρύνθηκε δια της βίας; Κατά το τελευταίο τέταρτο του εικοστού αιώνα, μας έλεγαν συνεχώς ότι το κράτος είναι κάτι πάρα πολύ κακό και πως, αν θέλουμε να ζούμε καλά, θα πρέπει να έχουμε όσο γίνεται λιγότερα πάρε-δώσε με το κράτος. Μας διαβεβαίωναν επίσης, ότι οι λειτουργίες του κράτους θα εκτελούνταν στην εντέλεια από τις αγορές και εκείνο το φανταστικό τίποτε που ονομάζεται “κοινωνία των πολιτών”. Αυτά τα μαγικά ξόρκια μπορεί να ακούγονταν ευχάριστα στ’ αυτιά κάποιων, αλλά οι όποιες προσπάθειες για την εφαρμογή τους αποδείχθηκαν τελικά το απόλυτο φιάσκο.


Η αποτυχημένη βουλγαρική μετάβαση στο επιβεβλημένο όραμα της παγκοσμιοποίησης είναι η σαφέστερη απόδειξη για το γεγονός ότι ούτε οι αγορές, ούτε η “κοινωνία των πολιτών”, ήταν σε θέση να υποκαταστήσουν το παραγκωνισμένο κράτος. Η σκόπιμη δυσφήμηση όλων των θεσμικών οργάνων είχε ως αποτέλεσμα, οι πολίτες που απασχολούνται στις υπηρεσίες αυτές να γίνουν απαθείς και απρόθυμοι να αναλάβουν οποιαδήποτε πρωτοβουλία. Παρατηρήστε τα όργανα επιβολής του νόμου καθώς στέκονται μπροστά από ένα ορμητικό πλήθος. Πολλοί από αυτούς δεν εφαρμόζουν τον νόμο διότι φοβούνται, όχι αβάσιμα, ότι αύριο θα βρεθεί κάποιος που ονομάζεται “υπέρμαχος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων” να τους κατηγορήσει για ξενοφοβία, ρατσισμό, φασισμό, ενώ συγχρόνως διάφορα μέσα ενημέρωσης που υποστηρίζονται από τους ίδιους ξένους χορηγούς, μεταξύ των οποίων και η ΜΚΟ ‘Defendants of Law’ (“Κατηγορούμενοι του Νόμου”), θα επαναλάβουν εκστατικά την ίδια συκοφαντική διαδικασία.

Είναι πολύ ενδιαφέρον το πώς η βρώμικη αυτή συμβίωση των μέσων ενημέρωσης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ενεργοποιείται με τέτοιο πάθος, όταν επιβάλλεται η αθώωση μεταναστών για την βίαιη συμπεριφορά τους, αλλά οι ίδιοι αυτοί “συνέταιροι” σιωπούν όταν θα έπρεπε κανονικά να προστατεύσουν τους συνταξιούχους, τους φτωχούς, τους αρρώστους και όλους τους άλλους αδικημένους και πάσχοντες συμπατριώτες μας.

Μήπως αυτό συμβαίνει επειδή ο κύριος στόχος είναι η υποκατάσταση των σημαντικότερων προβλημάτων που απασχολούν κάθε κοινωνία, όπως εκείνων της ανισότητας, της κοινωνικής αδικίας και της εκμετάλλευσης, με εντελώς τεχνητά προβλήματα, όπως η πολυπολιτισμικότητα, η σεξουαλική ταυτότητα και η “ρητορική του μίσους”;

Γενικά, η “ατζέντα” την οποία μας επιβάλλουν με το ζόρι οι κάθε λογής άνωθεν δυνάμεις δεν έχει καμία σχέση με τα ζωτικά προβλήματα των απλών πολιτών. Τους απλούς πολίτες τους απασχολεί το αν θα βρουν δουλειά και όχι τι είναι ή δεν είναι “πολιτικά ορθό”, στο άκουσμα μιας λέξης που χρησιμοποίησε ένας κάποιος. Οι απλοί πολίτες ανησυχούν μήπως τα παιδιά τους γίνουν θύματα επιθέσεων και δεν νοιάζονται για “προοδευτικές” σαχλαμάρες, του τύπου “σεβαστείτε τα ανθρώπινα δικαιώματα των διαφορετικών”.

Τα δικαιώματα των διαφορετικών, αγαπητοί “προοδευτικοί”, εκτείνονται μέχρι εκείνου του σημείου όπου δεν παραβιάζονται τα δικαιώματα του υπόλοιπου πληθυσμού. Την στιγμή που αρχίζεις να επιδίδεσαι σε βανδαλισμούς, συμμετέχεις σε εμπρησμoύς, χτυπάς την αστυνομία, θα πρέπει να είσαι και έτοιμος να αντιμετωπίσεις τις κυρώσεις που προβλέπει ο νόμος. Η ταυτότητα της “διαφορετικότητας” δεν σε αθωώνει.

Πηγή "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


29 Νοε 2016


Η μόνη χώρα στην νοτιοανατολική Ευρώπη που παραιτήθηκε οικειοθελώς της ιστορικής της μνήμης είναι η Ελλάδα,γι' αυτό και βρίσκεται συνεχώς απολογούμενη

Γράφει ο Μακεδών

Η διατήρηση στην Βουλγαρική μνήμη της απόκτησης της Θράκης, προκειμένου να αποκτήσει διέξοδο στο Αιγαίο, διατηρείται σταθερή. Μπορεί να μη εκφράζεται από κυβερνητικής πλευράς, αλλά πολλές φορές έρχονται στη δημοσιότητα κείμενα από κρατικούς φορείς της Βουλγαρίας, όπως η Ακαδημία Επιστημών, που προβάλλουν το αίτημα.

Σύμφωνα όμως με πληροφορίες μας, επισκέπτονται την Θράκη Βούλγαροι, όπου υπό την ιδιότητα πολιτιστικών αναζητήσεων (καταγραφή εναπομεινάντων βουλγαρικών σπιτιών, από την εποχή τη βουλγαρικής κατοχής), ή προς συγγραφή μελετών ιστορικών επιστημόνων αλλά και αρχαιολόγων (όπως η κόρη του Εβραιοβουλγάρου Αλεξάντερ Φολ), περί των αρχαίων Θρακών, θεωρούνται κεκαλυμμένες ενέργειες από ελληνικές υπηρεσίες.

Κάθε χρόνο, κατά την επέτειο της υπογραφής της Συνθήκης του Νεϊγύ (27 Νοεμβρίου 1919), ή την επέτειο της μη εφαρμοσθείσης Συνθήκης του Αγίου Στεφάνου (Μάρτιος 1878) οργανώνονται διαδηλώσεις από πολιτικά κόμματα και συλλόγους της Βουλγαρίας, με την επίνευση της επίσημης Βουλγαρίας. Εφέτος, είχαμε πάλι διαδήλωση, με μικρή συμμετοχή, αλλά μελών του συγκυβερνώντος κόμματος ΑΤΑΚΑ, με αίτημα την επιδίωξη αναθεώρησης της Συνθήκης Νεϊγύ, και με ακραία συνθήματα μάλιστα, του τύπου «Βουλγαρία ή Θάνατος».

Η περί ου ο λόγος Συνθήκη υπογράφηκε μεταξύ της Βουλγαρίας και των νικητριών δυνάμεων του Α' Παγκοσμίου πολέμου (Αγγλία, Γαλλία, ΗΠΑ και Ιταλία) και συμμετοχή συμμάχων χωρών, μεταξύ των οποίων και η Ελλάδα. Την συνθήκη αυτή, η βουλγαρική ιστοριογραφία την χαρακτηρίζει ως την δεύτερη εθνική καταστροφή, δια της οποίας η Βουλγαρία υποχρεώθηκε σε εγκατάλειψη πολλών εδαφών γειτονικών χωρών, που δεν της ανήκαν.

Ως προς τα καθ’ ημάς, παραιτήθηκε, εκτός των άλλων, και όλων των κυριαρχικών της δικαιωμάτων επί της μεσημβρινής δυτικής Θράκης και με την υποχρέωση ν΄ αναγνωρίσει εκ των προτέρων τις μεταγενέστερες αποφάσεις των Δυνάμεων περί αυτής. Ακολούθησε μετέπειτα παραχώρηση των εδαφών αυτών στην Ελλάδα με την Συνθήκη των Σεβρών ένα χρόνο μετά, και τον αποκλεισμό της βουλγαρικής εξόδου στο Αιγαίο πέλαγος.

Η Βουλγαρία, αρνούμενη να συμβιβασθεί με το νέο εδαφικό καθεστώς, αλλά αδυνατώντας εκ των πραγμάτων να ακολουθήσει δυναμική εξωτερική πολιτική, με την κυβέρνηση Σταμπολίνσκυ (1920 - 23) χρησιμοποίησε το ζήτημα της οικονομικής διεξόδου στο Αιγαίο, ως όχημα ειρηνικού αναθεωρητισμού, μέσω του οποίου επιδίωξε την αυτονομία της Δυτικής Θράκης ή την απόκτηση εδαφικού διαδρόμου στην περιοχή.
Στο αίτημα αυτό, απάντησε ο Ελ. Βενιζέλος ως ακολούθως: «Κάθε παραχώρηση κι αν εγίνετο θα ήταν ανωφελής εφόσον η Βουλγαρία δεν θα ησύχαζε μέχρις ότου αποκτήση ολόκληρον την Βαλκανικήν, αξιούσα πλήρη ηγεμονίαν εφ΄ όλης της Χερσονήσου και κατά συνέπειαν, επωφελούμενης πάσης ευκαιρίας δια να ικανοποιήση τις φιλοδοξίες της.

Η Βουλγαρία αντιπροσωπεύει εις τα Βαλκάνια ό,τι η Πρωσσία εις την Κεντρικήν Ευρώπην, πάντοτε δε θα επιχειρή να επιβάλη τον μιλιταρισμόν της επί των Βαλκανίων, όπως επεχείρησε να πράξη η Πρωσσία εις την Δυτικήν Ευρώπην».

Είχε δίκαιο επ’ αυτού ο Ελ. Βενιζέλος (άλλωστε παρόμοια εκτίμηση είχε κάνει για την Βουλγαρία και κατά την σύναψη της Συνθήκης Ειρήνης στο Βουκουρέστι, για την λήξη του Β΄ Βαλκανικού Πολέμου). Μόλις προ ολίγου χρόνου, το Ινστιτούτο Βουλγαρικής Γλώσσας της Σόφιας παρουσίασε έρευνα που διεξήγαγε στην Βόρεια Ελλάδα, κατά την οποία οι μισοί Έλληνες έχουν μητρική γλώσσα την… βουλγαρική!

Το Ινστιτούτο αυτό, είναι ένα από τα παλαιότερα ιδρύματα της Ακαδημίας Επιστημών της χώρας. Στην επίσημη ιστοσελίδα του ΙΒΓ αναφέρονται προκλητικά: «Ο χάρτης των βουλγαρικών διαλέκτων, υλοποιήθηκε από ομάδα επιστημόνων από το ΙΓΒ και περιλαμβάνει ηχογραφήσεις διαλέκτων από διαφορετικές περιοχές. Μεταξύ αυτών και από περιοχές που δεν είναι πλέον εντός των εθνικών συνόρων, αλλά κάποτε ήταν βουλγαρικά εδάφη, όπως τμήματα του Αιγαίου, η «Μακεδονία» (=Σκόπια), η Βόρεια Δοβρουτσά κ.α».

Βέβαια οι συντάκτες των άρθρων, δεν εξηγούν πότε ακριβώς σημερινά τμήματα της βόρειας Ελλάδας, ήταν «εντός των εθνικών συνόρων» της χώρας τους, αν εξαιρεθούν οι κατοχές στη διάρκεια του Α΄και Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου.

Είναι ιδιαιτέρως ενδιαφέρον να σημειωθεί, πως η μόνη χώρα στην νοτιοανατολική Ευρώπη, που έχει παραιτηθεί οικειοθελώς της ιστορικής της μνήμης είναι η Ελλάδα, γι’ αυτό και βρισκόμαστε συνεχώς απολογούμενοι.

Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου