Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

18 Φεβ 2018


Από τον Νίκο Ελευθερόγλου

Άλλη μία φορά οι σύμμαχοι μας χρησιμοποιούν. Μπροστά στην τουρκική προκλητικότητα στα Ίμια και στην Κύπρο, αντί να απαντήσουν όπως αρμόζει στον Ερντογάν, κάνουν τις... πάπιες. Η Ευρωπαϊκή Ένωση καταδικάζει στα λόγια, χωρίς να λέει ξεκάθαρα στον «σουλτάνο» ότι τα σύνορα της Ελλάδας και της Κύπρου είναι ευρωπαϊκά σύνορα και «κόψε τους τσαμπουκάδες, γιατί θα μας βρεις απέναντι». Τόσο απλά και τόσο ξεκάθαρα.

ΤΟ ΝΑΤΟ, που δεν χάνει την ευκαιρία για άλλα να βομβαρδίζει και να στέλνει στρατεύματα, ούτε φωνή ούτε ακρόαση. Οι Αμερικανοί, οι μεγάλοι υπεύθυνοι των απανωτών μας εθνικών τραγωδιών, μεταμορφώνονται ως επιτήδειοι ουδέτεροι, λες και δεν ξέρουν τίποτε για το έγκλημα.

Όσο για τον φίλο μας τον Πούτιν, μάλλον ασχολείται περισσότερο με τις μπίζνες του με την Άγκυρα παρά με τη φίλη χώρα Ελλάδα. Αυτό είναι το σκηνικό που διαμορφώνεται γύρω μας, την ώρα που εμείς τσακωνόμαστε για το ποιος είναι περισσότερος πατριώτης από τον άλλο.

Δεν θα αναφερθώ στους μεγάλους ενόχους αυτής της εθνικής τραγωδίας, Σημίτη και Πάγκαλο. Για τον τελευταίο, που μετατράπηκε εσχάτως σε τουρκοφάγο, τα όποια λόγια είναι περιττά.

Για τον πρώτο, τον χειρότερο πολιτικό αρχηγό που πέρασε από τη χώρα, θα περιμένουμε κάποια στιγμή να μιλήσει για τις υπόγειες συμφωνίες που έκανε εκείνη την περίοδο, τις οποίες καλούνται άλλοι να επιλύσουν.
Όπως περιμένουμε να μιλήσει και για τα μαύρα που έμπαιναν στα ταμεία του ΠΑΣΟΚ και κανείς δεν μιλά. Ούτε καν ένας εισαγγελέας δεν τον κάλεσε να δώσει εξηγήσεις. Ο αρχιερέας της διαπλοκής εξακολουθεί να είναι στο απυρόβλητο.

Όμως, ας επιστρέψουμε στο βασικό μας θέμα, που πρέπει να μας ανησυχεί: Ο Ερντογάν και η Τουρκία είναι στριμωγμένοι όσο ποτέ άλλοτε, γι’ αυτό είναι απρόβλεπτοι. Αντί, λοιπόν, να τρωγόμαστε μεταξύ μας, είναι καιρός να ξυπνήσουμε και να καταλάβουμε ότι οι σύμμαχοί μας -άλλη μια φορά- μας κοροϊδεύουν και μας χρησιμοποιούν.

Δεν πρόκειται να κάνουν τίποτε για να προφυλάξουν τα (ευρωπαϊκά) σύνορά μας, την ώρα μάλιστα που αυτό ήταν από τους βασικότερους λόγους που ο αείμνηστος Κωνσταντίνος Καραμανλής μας έβαλε τότε στην ΕΟΚ.

Και οι -περίεργα- ουδέτερες θέσεις των συμμάχων είναι το μεγάλο μας πρόβλημα.
Ένα πρόβλημα που μεγαλώνει και θα το βρούμε, αργά ή γρήγορα, μπροστά μας.

Γι’ αυτό καλό θα ήταν να ενωθούμε - τουλάχιστον, στα βασικά.
Το καζάνι στην περιοχή μας βράζει.
Οι πιέσεις για εθνικές υποχωρήσεις -φοβούμαι πως- θα ενταθούν.
Τα γεωπολιτικά παιχνίδια στην περιοχή μας βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη.

Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Γιώργου Α. Γράτσου

Το συλλαλητήριο της Αθήνας για την Μακεδονία ήταν από τις μεγαλύτερες και εντυπωσιακότερες συγκεντρώσεις που έχουμε δει από την εποχή της μεταπολίτευσης.

Δεν χωράει αμφιβολία ότι κάποια λύση πρέπει να βρεθεί με την γείτονα γιατί ζούμε στον ίδιο χώρο και επιβάλλεται να έχουμε καλές σχέσεις.

Μεγάλη όμως προσοχή πρέπει να δοθεί στο θέμα του ονόματος και των όρων της συνθήκης.

Έχουν προταθεί πολλά ονόματα εκ των οποίων και ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ.

Νομίζω ότι μια τέτοια ονομασία είναι απόλυτα λανθασμένη γιατί στην παγκόσμια ιστορία παρόμοιες ονομασίες αποδίδονται σε μέρη όπου εξερεύνησαν ή κατέχουν άνθρωποι προερχόμενοι από την χώρα που ορίζει το όνομα.

Π.χ. NEW ENGLAND στις ΗΠΑ ονομάστηκαν οι 6 βορειανατολικές πολιτείες, μεταξύ των οποίων και το NEW HAMSHIRE, γιατί αρχικά εποικίστηκαν από Εγγλέζους θρησκευτικά κατατρεγμένους.

Αντίστοιχα επικράτησαν οι ονομασίες NOVA SCOTIA και NEW BRUNSWICK στον Καναδά γιατί όταν εποικίστηκε επικράτησαν οι Εγγλέζοι.

Η Νέα Ζηλανδία ονομάστηκε έτσι από Ολλανδούς εξερευνητές και το όνομα παρέμεινε παρ’ ότι έγινε μέρος της Αγγλικής Αυτοκρατορίας. Η NEW CALEDONIA ανακαλύφθηκε από Εγγλέζους και έτσι ονομάστηκε.

Η Νέα Υόρκη πρώτα εποικίστηκε από τους Ολλανδούς και ονομάστηκε NEW AMSTERDAM, μετονομάστηκε δε NEW YORK όταν κατακτήθηκε από τους Εγγλέζους.

Το αρχικό όνομα της Αυστραλίας ήταν NEW HOLLAND λόγω εξερευνήσεως από τους Ολλανδούς έως ότου να κατακτηθεί από τους Εγγλέζους και μετονομάστηκε NEW SOUTH WALES και αργότερα AUSTRALIA.

Εδώ να θυμηθούμε ότι ο Πρόεδρος της Γαλλίας Ντε Γκωλ ζήτησε όλη η ενταξιακή διαδικασία και οι σχετικές διαπραγματεύσεις για την ένταξη της Αγγλίας στην Ευρωπαϊκή Οικονομική Κοινότητα να γίνουν υπό το όνομα Ηνωμένο Βασίλειο και χωρίς καμία επίσημη αναφορά στον όρο Μεγάλη Βρετανία λόγω προϋπάρξεως της Γαλλικής επαρχίας της Βρετάνης ομόρου κατά τα άλλα στις Βορειοδυτικές ακτές της Μάγχης.

Τούτων δοθέντων πιστεύω ότι η ονομασία ΝΕΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ δεν πρέπει καν να συζητηθεί για την Π.Γ.Δ.Μ. επειδή δεν την κατέκτησαν Έλληνες, ούτε την εποικίσαμε για να μπορεί να φέρει παρόμοιο όνομα. Τα ονόματα δηλώνουν καταγωγή και συγγένεια. Η Μακεδονία δεν είναι τοπωνύμιο, ονομάστηκε έτσι από τους Έλληνες που ζούσαν εκεί.

Σύμφωνα με την αρχαία ελληνική μυθολογία, «Μακεδών» ήταν το όνομα του αρχηγού της φυλής που πρωτοεγκαταστάθηκε στη δυτική, νότια και κεντρική Μακεδονία και ίδρυσε το βασίλειο της αρχαίας Μακεδονίας. Σύμφωνα με τον Ηρόδοτο, οι Μακεδνοί ήταν δωρική φυλή. Το όνομα πιθανότατα προέρχεται από το επίθετο μακεδνός, που σημαίνει «ψηλός», το οποίο χρησιμοποιεί ο Όμηρος για να περιγράψει μία ψηλή λεύκα. Ο λεξικογράφος Ησύχιος της Αλεξάνδρειας καταγράφει το μακεδνός ως δωρική λέξη που σημαίνει «μεγάλος» ή «ουράνιος». Οι Δωριείς ήταν ελληνικό φύλο, ένα από τα τέσσερα της αρχαιότητας, το οποίο καταγόταν σύμφωνα με τις γραπτές παραδόσεις από την οροσειρά της Πίνδου.

Αυτοί που εποίκισαν την Π.Γ.Δ.Μ. ήταν Σλάβοι και για αυτό ήταν κομμάτι της Γιουγκοσλαβίας η οποία μεταφραζόμενη στα Ελληνικά σημαίνει Νότια Σλαβία.

Καλό είναι να ξαναμελετήσουμε όλα τα δεδομένα και να βρούμε μια αμοιβαίως αποδεκτή λύση που να σέβεται την καταγωγή και των δύο λαών. Εάν θέλουν να τιμήσουν τον Μέγα Αλέξανδρο χαρά και τιμή μας. Δεν θα είναι οι πρώτοι. Η Ιστορία όμως των λαών είναι ανεξίτηλη, δεν ξαναγράφεται.

* Ο κ. Γιώργος Α. Γράτσος είναι επιχειρηματίας με Διδακτορικό Παν. Αιγαίου και απόφοιτος ΜΙΤ.
Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Γιάννη Κ. Τρουπή

Στενεύουν κάθε μέρα και πιο πολύ τα περιθώρια ελιγμών του Μεγάρου Μαξίμου, καθώς τα αφηγήματα στα οποία επιχειρεί να στηριχθεί προκειμένου να εξαντλήσει την τετραετία, καταρρίπτονται το ένα μετά το άλλο, με κεντρικό εκείνο της οικονομίας.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ: Σαν βόμβα έσκασε η συνέντευξη της Κριστίν Λαγκάρντ σε γερμανική εφημερίδα, στην οποία κάνει “σκόνη και θρύψαλα” το κυβερνητικό αφήγημα περί «καθαρής» εξόδου.

«Υποθέτουμε ότι τον Αύγουστο το τρέχον πρόγραμμα θα τελειώσει. Μπορώ να αντιληφθώ το ότι η ελληνική κυβέρνηση θέλει τα το γιορτάσει ως χειραφέτηση, αλλά η χώρα θα παραμείνει υπό επιτήρηση, θα πρέπει να τηρηθούν οι συμφωνημένοι κανόνες. Οι Ευρωπαίοι επένδυσαν πολλά χρήματα στην Ελλάδα και γιαυτό έχουν δικαιολογημένο συμφέρον στο να συνεχίσει η Αθήνα τις μεταρρυθμίσεις και να υλοποιήσει όσα υποσχέθηκε», τόνισε χαρακτηριστικά η γενική διευθύντρια του ΔΝΤ.

Με την συγκεκριμένη τοποθέτησή της η κυρία Λαγκάρντ αφαιρεί με τον πλέον ξεκάθαρο τρόπο ένα από τα πιο ισχυρά όπλα του κ. Τσίπρα, αναφορικά με την επόμενη μέρα του τρίτου προγράμματος.

Στην κυβέρνηση δεν έχουν κρύψει ότι επενδύουν πολλά στην«μετάμνημονιακή» περίοδο, η οποία αρχίζει, σύμφωνα με τον Αλέξη Τσίπρα, τον Αύγουστο του 2018. Ορισμένοι μάλιστα εκτιμούν ότι ο πρωθυπουργός θα θελήσει να κεφαλαιοποιήσει το τέλος του τρίτου προγράμματος με διθυραμβικές εκδηλώσεις και δηλώσεις.

Παρόλαυτα τα λεγόμενα της Κριστίν Λαγκάρντ, της συμμάχου της ελληνικής κυβέρνησης κατά δήλωση υπουργών, δεν αφήνουν πολλά περιθώρια διαχείρισης από τον κ. Τσίπρα. Στην περίπτωση που η «αυξημένη εποπτεία», που ολοένα και πιο έντονα ακούγεται στους διαδρόμους των Βρυξελλών και του Ταμείου εμπεδωθεί στην συνείδηση των Ελλήνων, τότε η κατάσταση για την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ μόνον ευχάριστη δε θα είναι. Εάν σε αυτό το πλαίσιο συνυπολογίσουμε τα ήδη ψηφισμένα μέτρα για περικοπές σε συντάξεις από την πρωτοχρονιά του 2019 αλλά και την πιθανότητα η μείωση του αφορολόγητου να έρθει μία χρονιά νωρίτερα (2019 αντί 2020) τότε το όλο «πακέτο» αρχίζει και βαραίνει πολύ για τον κ. Τσίπρα. Στην όλη εξίσωση ας προσθέσουμε και την παράμετρο της φθοράς, την οποία υπέστησαν οι νέοι τίτλοι μετά την πρόσφατη έξοδο στις αγορές των ομολόγων, όταν εκτέθηκαν στην ελεύθερη αγορά. Τα επιτόκια ανέβηκαν κοντά στις 50-50 μονάδες βάσης και με τον τρόπο αυτές οι επενδυτές αντί για κέρδη κατέγραψαν ζημίες.

Πρόκειται αναμφίβολα για ένα πρόδρομο μήνυμα των αγορών ότι ελληνική οικονομία παραμένει ασθενής, στοιχείο που θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψιν από το Μέγαρο Μαξίμου.

ΣΚΟΠΙΑΝΟ: Εκτός αρχικού σχεδιασμού έχει βρεθεί η διαχείριση των διαπραγματεύσεων με την ΠΓΔΜ για τον Αλέξη Τσίπρα.

Παρά την αρχική βεβαιότητα ότι όλα θα κυλήσουν ομαλά, η εικόνα του κυβερνητικού συνασπισμού δείχνει να είναι τραυματισμένη με τους δύο εταίρους να μην έχουν βρει κοινό βηματισμό. Η συγκεκριμένη υπόθεση μέχρι σήμερα φαίνεται να έχει προκαλέσει περισσότερα προβλήματα για τον Αλέξη Τσίπρα παρά να έχει προσδώσει προστιθέμενη αξία, με τον Πάνο Καμμένο να περιμένει τις εξελίξεις και να μην αποκλείει ακόμα και την αποχώρηση του από το κυβερνητικό σχήμα. Το Σκοπιανό φαίνεται να αποτελεί λοιπόν μια εστία φθοράς από το πουθενά για την κυβέρνηση.

NOVARTIS: Σε άγνωστο Χ εξελίσσεται η υπόθεση με την NOVARTIS. Η ένταση στην πολιτική σκηνή ανεβαίνει, με απρόβλεπτες διαστάσεις.

Στην περίπτωση που αποδειχτεί εμπλοκή στελέχους της ΝΔ τότε σαφώς η κυβέρνηση θα επιδιώξει να το εκμεταλλευθεί. Σε αντίθετη περίπτωση θα μιλάμε για ένα μεγάλο «χτύπημα», που δε θα είναι εύκολα διαχειρίσιμο για το Μέγαρο Μαξίμου.

Οι επόμενοι μήνες θα είναι κρίσιμοι για τον κυβερνητικό σχεδιασμό.

Παρά το γεγονός ότι σταθερή επιδίωξη του πρωθυπουργού είναι να εξαντλήσει την θητεία που προσδιορίζει το σύνταγμα, όπως ήδη έχει αποδείξει το πρόσφατο παρελθόν, θα θελήσει να κάνει εκλογές στην καλύτερη για το κόμμα του συγκυρία.

Με την μόνη πλέον διαφορά, ότι οι επιλογές αυτές σιγά σιγά λιγοστεύουν...

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Tου Ελευθέριου Τζιόλα

«Η Τουρκία, μαζί με το μέτρο, έχει χάσει και τον κοινό νου. Εκτός από το να παραβιάζει το διεθνές δίκαιο, αποδεικνύει ότι δεν γνωρίζει ούτε γεωγραφία». Αυτή ήταν η απάντηση της ελληνικής κυβέρνησης απέναντι στην προκλητική αντίστοιχη τουρκική που δήλωνε ότι »τα Ίμια αποτελούν τουρκικό έδαφος»!

Είναι προφανές ότι εδώ υπάρχει τεράστιο θέμα, που αγγίζει την εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας.

Όταν ο αντίπαλος έχει προβεί σε πολεμική πράξη εναντίον σου (με τον εμβολισμό του ελληνικού σκάφους), εντός ελληνικών χωρικών υδάτων, δίπλα σε ελληνικά νησιά, δεν μπορείς να μιλάς για παραβίαση του διεθνούς δικαίου και για γεωγραφία!

Ελληνική κυριαρχία υπάρχει ή όχι στην περιοχή (στα χωρικά ύδατα, σε χερσαίο χώρο, στα νησιά); Γιατί δεν αναφέρεται, ρητά και συγκεκριμένα; Γιατί αυτό το άσχετο λεκτικό, όταν έχει συμβεί πράξη εχθρική εντός ελληνικού χώρου; Τί κρύβεται; Είναι μόνο ότι οι κυβερνητικοί υπεύθυνοι σκέφτονται και ενεργούν σαν ψοφοδεείς, ή είναι και η μη υπεράσπιση ελληνικού χώρου γιατί έχουν de facto αποδεχθεί ότι δεν μπορεί το ελληνικό κράτος να ασκήσει τα κυριαρχικά του δικαιώματα;

Όταν ο αντίπαλος, που γνωρίζεις ότι διεκδικεί ευθέως και επιθετικά τμήματα της ελληνικής επικράτειας στο Αιγαίο και μόλις πριν από λίγο επιτέθηκε, λέει ότι τα Ίμια είναι τουρκικά(!), γιατί δεν του λες ευθέως και καθαρά: τα Ίμια είναι ελληνικά και αν προβεί σε επιθετική ενέργεια θα πληρώσει. Γιατί δεν του δείχνεις με ανάλογες ενέργειες ότι είσαι έτοιμος γι’ αυτό, ότι διαθέτεις και σχέδιο και βούληση; Γιατί κρύβεσαι πίσω από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, που ξέρεις ότι στην καλύτερη περίπτωση θα περιοριστούν σε ρητορική καταδίκη; Γιατί καταφεύγεις σε ειρωνικές εξυπνάδες για »κοινό νου» και γνώσεις γεωγραφίας;

Άνευρες αντιδράσεις

Ιδιαίτερα μετά το ταξίδι στις ΗΠΑ το κυβερνητικό επιτελείο δείχνει να πιστεύει ότι ΗΠΑ και ΝΑΤΟ έχουν βαθύ ρήγμα με την Τουρκία κι ότι πλέον θεωρούν την Ελλάδα ως τον βασικό πυλώνα στήριξης. Δείχνει να πιστεύει ότι η θέση της Ελλάδας έχει αναβαθμισθεί κι ότι η στήριξη της από τη Δύση είναι ισχυρή. Στο επεισόδιο στα Ίμια, όμως, οι ΗΠΑ κράτησαν ίσες αποστάσεις, παρότι το επεισόδιο ήταν το σοβαρότερο μετά το 1996. Είναι εμφανές πως δεν υπάρχουν πραγματικές συμμαχίες, αλλά τουλάχιστον να μην υπάρχουν αυταπάτες.

Είναι δυνατόν η ΕΕ να εμφανίζεται πιο θαρραλέα τουλάχιστον λεκτικά από την υφιστάμενη την πρόκληση ελληνική κυβέρνηση, καλώντας την Τουρκία να «σέβεται την κυριαρχία των κρατών μελών στα χωρικά τους ύδατα και στον εναέριο χώρο τους»; Χωρίς, ωστόσο, στην ανακοίνωσή της αυτή να αναφέρει τον χερσαίο χώρο, τα νησιά, εντείνοντας τα ερωτηματικά και τις ανησυχίες για το πραγματικό καθεστώς τους.

Πολιτική αδιεξόδων

Με τον τουρκικό επεκτατισμό σε έξαρση (κυπριακή ΑΟΖ, Αφρίν, Αιγαίο), με αβέβαιες συμμαχίες, με εσωτερικά εξουθενωμένη κοινωνία, με διευρυνόμενα τα ρήγματα στο εσωτερικό πολιτικό τοπίο, με ποια λογική και ποια ρεαλιστική στόχευση ανοίγουν τώρα όλα τα εθνικά μέτωπα; Στο Μακεδονικό, μάλιστα, η στάση της κυβέρνησης την έφερε αντιμέτωπη με τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων. Αλλά και για τα άλλα μέτωπα η λαϊκή δυσπιστία είναι τεράστια.

Χωρίς Εθνικό Σχέδιο, ενιαίο, συμφωνημένο, αποφασισμένο, χωρίς εθνική-λαϊκή ενότητα, χωρίς ερείσματα στην Ευρώπη και στους συμμαχικούς θεσμούς, χωρίς υψηλή ετοιμότητα, ισχυρό αξιόμαχο, σθένος και ηθικό των ενόπλων δυνάμεων και του Λαού δεν μπορεί να υπάρξει επιτυχής πολιτική υπεράσπισης της Πατρίδας και αν χρειασθεί απάντησης σε επιθετική ενέργεια της Τουρκίας.

Αντί αυτών, η ιδεοληπτική κυβέρνηση Τσίπρα εφαρμόζει πολιτική ετσιθελική και διχαστική, που πιθανόν να προκαλέσει εθνική ζημιά. Η πολιτική της γεννά κινδύνους, αντί να αποτρέπει τους υφιστάμενους, με αποτέλεσμα να συσσωρεύει αδιέξοδα.

SLPress


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



17 Φεβ 2018


Ο Τίλερσον στην Άγκυρα, πίσω από τις λέξεις!

Του Δημήτρη Απόκη 

Εδώ και πολύ καιρό έχω καταγράψει την άποψη μου για την τελική κατάληξη που θα έχει η κρίση που επικρατεί στις σχέσεις των Ηνωμένων Πολιτειών με την Τουρκία.
Κόντρα στην επικρατούσα άποψη, με αφορμή όσα έλαβαν χώρα κατά την επίσκεψη του Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ, Ρέξ Τίλερσον, στην Άγκυρα, θα επαναλάβω ότι στο τέλος οι δυο παλαιοί σύμμαχοι και φίλοι θα τα ξαναβρούν και η Τουρκία, θα βγει κερδισμένη.
Ανατολίτικο Παζάρι…
 
Είναι υπεράνω πάσης αμφιβολίας ότι επί του παρόντος, τα προβλήματα στη σχέση Ουάσιγκτον και Άγκυρας, είναι πολλά και δύσκολα. Όπως, είναι επίσης βέβαιο, ότι τη μεγαλύτερη ευθύνη για αυτό το γεγονός τη φέρει ο Πρόεδρος της Τουρκίας, Ταγίπ Ερντογάν.

Ο Ερντογάν είναι ένας απολυταρχικός ηγέτης, με δημοκρατικό περίβλημα, ο οποίος ελέγχει πλήρως το σύστημα στη χώρα του, και δυστυχώς για τους αντιπάλους του μέσα και έξω, έχει μια καθαρά διαμορφωμένη και σχεδιασμένη για την προώθηση των εθνικών συμφερόντων της Τουρκίας, στρατηγική. Είναι βιρτουόζος στο να εξασκεί το ανατολίτικο παζάρι.

Από πολύ νωρίς αντιλήφθηκε, ότι τα δεδομένα που επικρατούν στην ευρύτερη περιοχή γύρω από την Τουρκία, αλλάζουν άρδην, με αποτέλεσμα να σχεδιάσει τη στρατηγική του με στόχο να κερδίσει σε πολλαπλά μέτωπα από την μεγάλη αναταραχή που προκαλεί και θα συνεχίσει να προκαλεί, πιο έντονα, αυτή η αλλαγή.

Οι σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ και της Τουρκίας έχουν πολύ βαθιές ρίζες, ειδικά στο χώρο των ενόπλων δυνάμεων, αλλά και μεταξύ των διπλωματών των δυο χωρών.

Ο πολύχρονος εμφύλιος πόλεμος στη Συρία, άνοιξε τον ασκό του Αιόλου στην ευρύτερη περιοχή και έδωσε τη δυνατότητα, στον Ερντογάν και την Τουρκία να κάνουν παιχνίδι και παζάρι σε πολλαπλά μέτωπα.

Λόγω της στενής σχέσης οι ΗΠΑ για δεκαετίες θεωρούσαν την Τουρκία δεδομένη, τη στήριζαν, αλλά πάντα μέσα στα όρια που είχαν θέσει για αυτή στο μεταπολεμικό σκηνικό και στις διαμορφωμένες από τον Ψυχρό Πόλεμο συντεταγμένες. Σαν αποτέλεσμα οι επιδιώξεις της για αναθεώρηση των μεταπολεμικών δεδομένων που της είχαν επιβληθεί, πάντα σκόνταφταν στον τοίχο της Ουάσιγκτον.

Η επερχόμενη κατάρρευση του μεταπολεμικού σκηνικού και η διαμόρφωση του νέου πάνω στα δεδομένα που επικρατούν σήμερα, μαζί με τη νέα στρατηγική των ΗΠΑ, για την περιοχή, έδωσαν διέξοδο στην Τουρκία να αρχίσει να απλώνει τις καταπατημένες για δεκαετίες επιδιώξεις της. Και αμέσως μπήκε σε εφαρμογή, από τον Σουλτάνο Ερντογάν, το ανατολίτικο παζάρι.

Άρχισε να παίζει σε όλα τα μέτωπα, ακόμη και εκεί που στο παρελθόν θα ήταν ανήκουστο κάτι τέτοιο. Μόσχα, Τεχεράνη, Κάϊρο κλπ. Ταυτόχρονα, άρχισε να παίζει έντονα το μουσουλμανικό χαρτί. Άρχισε επίσης, να πυροβολεί τις παραδοσιακές σχέσεις, πρώτα με το Ισραήλ και μετά τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Ο εμφύλιος στη Συρία, ανέδειξε για τον Ερντογάν και την Τουρκία, κινδύνους αλλά και ευκαιρίες. Έφερε στο προσκήνιο τον μεγάλο κίνδυνο της δημιουργίας Κουρδικού κράτους, στα σύνορα της Τουρκίας, αλλά δημιούργησε και την ευκαιρία για το τελικό ξεκαθάρισμα με τους Κούρδους.
Και για να μην μακρηγορώ, ας έρθουμε στην κρίση με τις ΗΠΑ και στην επίσκεψη Τίλερσον.

Τα προβλήματα πολλά. Στην κορυφή, η συμμαχία και στήριξη από τις ΗΠΑ, των Κούρδων του YPG, στη Συρία, το φλερτ με τη Ρωσία, και η εξαγγελία για την αγορά των ρωσικών s-400, η κόντρα για την έκδοση του Φετουλάχ Γκιουλέν, το επίσης φλερτ με την Τεχεράνη, οι συνεχείς επιθέσεις εναντίον του Ισραήλ, και αρκετά ακόμη.

Οι ρητορικές με βαρύτατες φράσεις από το Σουλτάνο, εναντίον των ΗΠΑ, σχεδόν καθημερινές, και το τράβηγμα στα άκρα συνεχές.

Η επίσκεψη στην Ουάσιγκτον και η συνάντηση με τον Αμερικανό Πρόεδρο, Ντόναλντ Τράμπ, στο Λευκό Οίκο, επεισοδιακή.

Και φτάνουμε στην εισβολή στη Συρία, και την επιχείρηση, «Κλάδος Ελιάς», εναντίον των στενών συμμάχων των ΗΠΑ, στην καταπολέμηση του ISIS, των Κούρδων του YPG. Ερντογάν και Τουρκία στα κάγκελα για την υποστήριξη και των εξοπλισμό των Κούρδων από την Ουάσιγκτον.
Επίσκεψη Τίλερσον…
 
Με τον κόμπο να έχει φτάσει στο χτένι, λόγω του Ερντογάν και της Τουρκίας, έρχεται η επίσκεψη του Ρέξ Τίλερσον, στην Άγκυρα. Ο Ερντογάν και η κυβέρνησή του, φροντίζουν πριν καν την άφιξη του, να χαρακτηρίσουν την επίσκεψη κομβικό σημείο για την επούλωση ή την πλήρη κατάρρευση της σχέσης μεταξύ των δύο χωρών.

Το παζάρι ξεκινά με την πρωτοφανή για τα διπλωματικά δεδομένα, συνάντηση τρεισήμισι ωρών του κ. Τίλερσον με τον Ερντογάν, χωρίς την παρουσία κανενός Αμερικανού Αξιωματούχου, και μόνο τον Τούρκο Υπουργό Εξωτερικών, Μελβούτ Τσαβούσογλου, να παίζει το ρόλο του μεταφραστή. Ένας Θεός ξέρει τι ειπώθηκε. Στη συνέχεια ολονυκτία των επιτελείων των Υπουργών Εξωτερικών, και προσπάθεια για διαμόρφωση μιας συμφωνίας.

Νωρίς το πρωί, οι Τούρκοι διαρρέουν πρόταση για το καυτό θέμα των Κούρδων του YPG, στη Συρία, προς τις ΗΠΑ. Απόσυρση των Κούρδων του YPG από την στρατηγικής σημασίας πόλη Μανμπίζ, ανατολικά του ποταμού Ευφράτη στη Συρία, και ταυτόχρονη παρουσία στην πόλη των αμερικανικών και τουρκικών δυνάμεων. Η διαρροή αναφέρει, ότι η πρόταση εξετάζεται από την Ουάσιγκτον.
Κοινή Συνέντευξη Τύπου…
 
Και ερχόμαστε στην κοινή συνέντευξη τύπου, Τίλλερσον και Τσαβούσογλου. Πολλοί διέγνωσαν ανυπαρξία προόδου και παραμονή της έντασης. Καλό είναι να διαβάσουμε πίσω από τις λέξεις.
Ο Τσαβούσογλου, συνέχισε δημόσια το ανατολίτικο παζάρι, αφού δήλωσε με το καλημέρα της συνέντευξης τύπου ότι, «οι σχέσεις μας βρίσκονται σε κρίσιμο σημείο καμπής. Είτε θα το διορθώσουμε αυτό και θα συνεχίσουμε τις σχέσεις μας, είτε θα πάμε σε πολύ χειρότερη θέση. Αλλά με τη θέληση που βάλαμε μπροστά από χθες (συνάντηση με Ερντογάν), κάναμε μια σημαντική στροφή όσο αφορά την ομαλοποίηση των σχέσεων μας. Φτάσαμε σε συμφωνία και κατανόηση».

Ο τούρκος ΥΠΕΞ, επανέλαβε δημόσια την πρόταση για το YPG και την Μανμπίζ, σημειώνοντας ότι οι ΗΠΑ, είχαν δώσει υποσχέσεις που δεν τήρησαν.

Ο κ. Τίλερσον, όταν αναφέρθηκε στο θέμα είπε, “πρόκειται να αντιμετωπίσουμε την Μανμπίζ, πρώτα.. Είναι ένας από τους πρώτους τομείς στους οποίους θα εργαστούμε. Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεσμεύτηκαν προηγουμένως στην Τουρκία. Δεν έχουμε ολοκληρώσει την εκπλήρωση αυτών των δεσμεύσεων. Μέσω της ομάδας εργασίας πρόκειται να το αντιμετωπίσουμε και η Μανμπίζ, θα πάρει προτεραιότητα». Ποιος δεν αντιλαμβάνεται τι έρχεται;

Στο άλλο καυτό θέμα της Ρωσίας και της αγοράς των S-400, ο Ρέξ Τίλερσον, ανέφερε ότι εάν προσχωρήσει η αγορά και η αμυντική συμφωνία με τη Ρωσία, η κυβέρνηση των ΗΠΑ, είναι υποχρεωμένη να εφαρμόσει τον νόμο που έχει ψηφίσει το Κογκρέσο, με αφορμή την ανάμιξη της Ρωσίας στις αμερικανικές εκλογές, και να επιβάλει κυρώσεις. Προσθέτοντας, ταυτόχρονα ότι τίποτα δεν έχει τελειώσει.

Μια προσεκτική ανάγνωση της απάντησης Τσαβούσογλου για το θέμα, δείχνει ξεκάθαρα, ότι είναι τυράκι στο ανατολίτικο παζάρι, που θα εξαργυρωθεί πολύ σύντομα με κάτι που επιθυμεί η Τουρκία, για την «υποχώρηση» που θα κάνει με τους S-400.

Το σημείο της συνέντευξης που περιγράφει με σαφήνεια αυτό που έρχεται είναι εκεί που ο Αμερικανός Υπουργός Εξωτερικών, μιλώντας για την υφιστάμενη κρίση στις σχέσεις και το μέλλον, ανέφερε, «το σημαντικό σημείο που θέλω να πάρετε εδώ, είναι ότι δεν πρόκειται να δράσουμε μόνοι μας πλέον. Δεν πρόκειται να κάνουμε κάτι ως Η.Π.Α. και η Τουρκία να κάνει κάτι άλλο. Θα ενεργήσουμε μαζί από εδώ και στο εξής. Θα ενώσουμε τα μπράτσα, θα δουλέψουμε στα ζητήματα που μας προκαλούν δυσκολίες και θα τα λύσουμε».

Και όλα αυτά μέσα από έναν μηχανισμό που συμφωνήθηκε να αρχίσει να λειτουργεί μεταξύ των δυο χωρών, του οποίου οι ομάδες εργασίας, θα συναντηθούν για να αρχίσουν να εργάζονται στα μέσα Μάρτιου.

Είναι απορίας άξιο να μην αντιλαμβάνεται κανείς ότι το ανατολίτικο παζάρι Ερντογάν, απέδωσε. Έφερε την Αμερική στο τραπέζι και τώρα θα αρχίσει να απολαμβάνει τα κέρδη.
Βερολίνο…
 
Σε όλη αυτή την ανάλυση αξίζει, επίσης, μια αναφορά στη Γερμανία, και στο αντίστοιχο ανατολίτικο παζάρι με το Βερολίνο και τη Μέρκελ. Πολλοί ξεχνούν ότι το Βατερλό, της Μέρκελ και της Ευρώπης γενικότερα, είναι το μεταναστευτικό. Εδώ ο Σουλτάνος Ερντογάν, κρατάει γερό χαρτί και εκβιάζει.

Ταυτόχρονα με την επίσκεψη Τίλερσον στην Άγκυρα, ο τούρκος Πρωθυπουργός, Γιλντιρίμ, βρέθηκε στο Βερολίνο για επίσκεψη και συνάντηση με την αποδυναμωμένη πολιτικά, Μέρκελ. Η Γερμανία, πριν την επίσκεψη, είχε ανεβάσει ψηλά την συνεχιζόμενη φυλάκιση του Γερμανού δημοσιογράφου. Στο παρασκήνιο, για όποιον βλέπει καθαρά, έτρεμε το φυλλοκάρδι της μήπως ο Ερντογάν ανοίξει και πάλι την κάνουλα των μεταναστών και το κάνει μπάχαλο.

Μια ημέρα μετά την επίσκεψη Γιλντιρίμ, ο Ερντογάν άφησε ελεύθερο το δημοσιογράφο, που πέταξε με γερμανικό κυβερνητικό αεροπλάνο πίσω στη Γερμανία. Μετά τα δήθεν γερμανικά χαστούκια από τη Μέρκελ, όλα μέλι γάλα. Πάλι θα αρχίσει να παίρνει ο Σουλτάνος. Τι δεν καταλαβαίνουν και εδώ κάποιοι;
Ελλάδα και Κύπρος…
 
Κλείνοντας, μέσα σε όλο αυτό το καλά σχεδιασμένο, ανατολίτικο παζάρι του Σουλτάνου, οι μεγάλοι χαμένοι είναι, με δική τους ευθύνη, Ελλάδα και Κύπρος. Δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Οι τραγικοί χειρισμοί Αθήνας και Λευκωσίας τις τελευταίες ημέρες, στα περιστατικά των Ιμίων, και με το τρυπάνι της ENI, στην Κύπρο, τα λένε όλα.

Το γεγονός ότι όλοι Αμερική, Ευρώπη και Ρωσία, μας είπαν βρείτε τα, αποδεικνύει περίτρανα, ότι ο μεγάλος κερδισμένος είναι η καλά σχεδιασμένη στρατηγική αναθεώρησης του Ερντογάν. Λωζζάνη, Αιγαίο, Κύπρος, μέρος του ανατολίτικου παζαριού.
* Ο Δημήτρης Απόκης, είναι Διεθνολόγος και Δημοσιογράφος, Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Μέλος του The International Institute of Strategic Studies. 
MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η στρατιωτική αποτυχία (έως τώρα) στην Αφρίν και ο αποκλεισμός της Τουρκίας από το ενεργειακό παιχνίδι τον κάνουν να επιδιώκει κρίση στο Αιγαίο

Από τον Ανδρέα Κούτρα

Πληγωμένο θηρίο με παρανοϊκό ηγέτη είναι η Τουρκία και ψάχνει να βρει τρόπο να ξεφύγει από τα σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει στο εσωτερικό της και στα ανατολικά σύνορά της, απόρροια της επεκτατικής πολιτικής του νεοοθωμανισμού που ακολουθεί ο Ταγίπ Ερντογάν, προκαλώντας στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ και φλερτάροντας με μια στρατιωτική κρίση. Αυτό έδειξε το σοβαρότατο επεισόδιο το βράδυ της Δευτέρας στα Ιμια, όταν πλοίο της τουρκικής ακτοφυλακής εμβόλισε και παρ’ ολίγον να βυθίσει σκάφος του Λιμενικού Σώματος εντός των ελληνικών χωρικών υδάτων.

Η κλιμάκωση της έντασης από την πλευρά της Τουρκίας στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ έχει δύο βασικές εξηγήσεις. Η μία είναι ότι έχει σοβαρές απώλειες στις επιχειρήσεις που διεξάγει κόντρα στους Κούρδους για να διεισδύσει στην Αφρίν και ο άλλος είναι ότι χώρες της Μεσογείου, όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος, η Ελλάδα και η Κύπρος, με τη στήριξη των ΗΠΑ αλλά και της Ε.Ε. προχωρούν στην εξόρυξη και την εκμετάλλευση των ενεργειακών κοιτασμάτων τους, βάζοντας στο περιθώριο την Τουρκία.

Η κατάσταση αυτή δημιουργεί μεγάλα προβλήματα στον «σουλτάνο» Ερντογάν, ο οποίος έρχεται αντιμέτωπος με την κατακραυγή της διεθνούς κοινότητας και τη δυσαρέσκεια της τουρκικής κοινής γνώμης και ψάχνει στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ μια «ευκαιρία» να διασκεδάσει την πολιτική και τη στρατιωτική ήττα του. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι κορόνες περί επικαιροποίησης της Συνθήκης της Λωζάννης.

Συνεχείς απώλειες

Ο Τ. Ερντογάν πίστεψε ότι στη Συρία θα κάνει περίπατο και θα στήσει προγεφυρώματα στην Αφρίν μέσα σε μερικές ημέρες. Η επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» μετατρέπεται σε τραγωδία δίχως τέλος. Οι Κούρδοι σκοτώνουν συνεχώς Τούρκους στρατιώτες, τα φέρετρα που επιστρέφουν στην Τουρκία προκαλούν κοινωνικές αντιδράσεις, ενώ τα άρματα μάχης και τα τεθωρακισμένα οχήματα, όπως και τα ελικόπτερα που λαμπαδιάζουν από τα αντιαρματικά και τα αντιαεροπορικά συστήματα, καταβαραθρώνουν το ηθικό των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων. Πόσο μάλλον όταν τα οπλικά συστήματα που χρησιμοποιούν οι Κούρδοι είναι «made in USA» ή ακόμη και ρωσικά.

Το βασικό πρόβλημα του Ερντογάν είναι η στήριξη που παρέχουν οι ΗΠΑ στους Κούρδους. Ο αμυντικός προϋπολογισμός που ανακοίνωσε η Ουάσινγκτον προβλέπει 550.000.000 δολάρια ως βοήθεια στους Κούρδους. Αυτός ήταν και ο λόγος που ξέσπασε κατά των ΗΠΑ ο Ταγίπ Ερντογάν, κατηγορώντας τες ότι με πρόσχημα την καταπολέμηση των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους παρέχουν στρατιωτική βοήθεια στους Κούρδους. «Ηρθε η ώρα να πέσουν οι μάσκες» δήλωσε ο Τούρκος πρόεδρος και προειδοποίησε λίγο μετά την επίσκεψη του επικεφαλής του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας του προέδρου των ΗΠΑ, στρατηγού ΜακΜάστερ και πριν από την επίσκεψη του υπουργού Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον στην Άγκυρα ότι οι αμερικανικές αποφάσεις θα επηρεάσουν αρνητικά τις διμερείς σχέσεις. Ο κύβος, όμως, έχει ριφθεί και η Τουρκία είναι, για τις ΗΠΑ, σε λάθος στρατόπεδο.

Ισραήλ - Αίγυπτος

Αντιθέτως, σύμμαχοι των ΗΠΑ και εχθροί της Τουρκίας είναι το Ισραήλ και η Αίγυπτος. Οι δύο αυτές χώρες έχουν βάλει στο μάτι τον Ταγίπ Ερντογάν για την πολιτική που εφαρμόζει στη Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ κατηγόρησε την Τουρκία ότι υποστηρίζει την ισλαμιστική τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς στη Γάζα, ενώ η Αίγυπτος απηύθυνε σκληρή προειδοποίηση στην Τουρκία σχετικά με οιαδήποτε παραβίαση των οικονομικών δικαιωμάτων της στην ανατολική Μεσόγειο και της συμφωνίας καθορισμού θαλάσσιων συνόρων με την Κύπρο. Και εδώ έρχεται ο δεύτερος πολύ σημαντικός παράγοντας που κάνει τον «σουλτάνο» Ερντογάν να αφρίζει και να επιδιώκει να προκαλέσει κρίση με την Ελλάδα στο Αιγαίο και με την Κύπρο στην ΑΟΖ της.

Βλέπει το κατεστημένο της Άγκυρας ότι η χώρα αποκλείεται από τα πλούσια κοιτάσματα της ανατολικής Μεσογείου. Η δυνητική ΑΟΖ του Καστελόριζου με αυτής της Κύπρου κλείνουν την Τουρκία στα παράλιά της όταν οι έρευνες δείχνουν ότι στην κυπριακή ΑΟΖ ανακαλύπτονται τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια φυσικού αερίου, σε συνέχεια του κολοσσιαίου κοιτάσματος «Ζορ» της Αιγύπτου, αλλά και αυτών του Ισραήλ. Οι τέσσερις χώρες, Ελλάδα, Κύπρος, Ισραήλ και Αίγυπτος, έχουν δημιουργήσει έναν ισχυρό άξονα συνεργασίας (και στρατιωτικής), στέλνοντας στον πάτο τον ηγεμονικό ρόλο που διεκδικούσε η Τουρκία.

Θεωρεί, λοιπόν, το καθεστώς Ερντογάν ότι, αν δεν αντιδράσει στα σχέδια εκμετάλλευσης των κοιτασμάτων υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο, τότε το παιχνίδι το έχει χάσει. Πόσο μάλλον όταν αυτά τα σχέδια έχουν την έγκριση των ΗΠΑ και της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να σταματήσουν το ενεργειακό μονοπώλιο της Ρωσίας. Ο πιο εύκολος δρόμος λοιπόν για την Τουρκία είναι να προκαλεί επεισόδια και κρίσεις στο Αιγαίο και στην κυπριακή ΑΟΖ που μπορεί και να υποστηρίξει. Παραπέρα, μάλλον... δεν την παίρνει.

Η σοβαρότερη ένταση μετά την κατάρριψη του ήρωα σμηναγού Ηλιάκη

Το σοβαρό επεισόδιο στα Ίμια, με τον εμβολισμό του σκάφους του Λιμενικού Σώματος, προσομοιάζει (είναι η θαλάσσια εκδοχή της) στην αεροπορική κρίση του 2006, όταν τουρκικό F-16 εμβόλισε νοτιοανατολικά της Καρπάθου το μαχητικό του σμηναγού Κώστα Ηλιάκη σκοτώνοντάς τον. Ο ήρωας Ηλιάκης έπεσε στην προσπάθεια του να αποτρέψει τον τουρκικό σχηματισμό να φτάσει στην Κρήτη και να φωτογραφίσει τις θέσεις των S-300, προασπίζοντας τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Αυτό έκαναν και τα στελέχη του Λιμενικού με το σύγχρονο πλοίο «Γαύδος» στα Ίμια, μέχρι τη στιγμή που δέχθηκαν την εχθρική-δολοφονική επίθεση του σκάφους της τουρκικής ακτοφυλακής.

Τον Μάιο του 2006, μετά την κατάρριψη του F-16 του σμηναγού Κώστα Ηλιάκη στην περιοχή νοτιοανατολικά της Καρπάθου, υπήρξε πολύ μεγάλη συγκέντρωση αεροπορικών δυνάμεων και η Ελλάδα έφτασε στο «παρά ένα» μιας πολεμικής σύρραξης με την Τουρκία. Ήταν η πιο μεγάλη κρίση ύστερα από αυτήν των Ιμίων του 1996. Τώρα, οι Τούρκοι φαίνεται ότι επιδιώκουν ένα «θερμό επεισόδιο» στο Αιγαίο, προβαίνοντας σε μπαράζ παραβιάσεων του FIR Αθηνών και του εθνικού εναέριου χώρου, δείχνοντας επιθετική συμπεριφορά στον αέρα με εμπλοκές από οπλισμένα μαχητικά και κάνοντας πτήσεις πάνω από εθνικό έδαφος.

Από τα στοιχεία του ΓΕΕΘΑ προκύπτει ότι το 2017 η Τουρκία επέδειξε την πιο παραβατική συμπεριφορά στο Αιγαίο της τελευταίας 10ετίας, ενώ... δυναμικά και ανησυχητικά έχει ξεκινήσει τις προκλήσεις και την αμφισβήτηση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας το 2018. Μόνο τον πρώτο μήνα του έτους, τον Ιανουάριο, έγιναν 94 παραβάσεις του FIR Αθηνών, 353 παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου, επτά εμπλοκές και μία υπέρπτηση. Οι παραβιάσεις του περασμένου μήνα συνιστούν ρεκόρ Ιανουαρίου. Εντός της τελευταίας 10ετίας, ποτέ τον Ιανουάριο δεν υπήρξε τόσο αυξημένος αριθμός παραβιάσεων - ίσως είναι ο μεγαλύτερος μετά την κρίση των Ιμίων το 1996.

Προκλήσεις

Φαίνεται ότι η Τουρκία συνεχίζει την τακτική της αυξημένης έντασης, αφού το 2017 κατεγράφη η μεγαλύτερη αριθμητική αύξηση της δραστηριότητάς της στο Αιγαίο από το 2008. Στο έτος που έφυγε, καταγράφηκαν 3.317 παραβιάσεις, όταν η αμέσως προηγούμενη χρονιά της 10ετίας ήταν το 2014, με 2.244 παραβιάσεις. Ένα άλλο στοιχείο επίσης είναι ότι, μετά τις μαζικές εκκαθαρίσεις στην τουρκική αεροπορία, περισσότεροι νέοι και άπειροι πιλότοι μπήκαν στο Αιγαίο, εκτοξεύοντας και τις πιθανότητες ενός αεροπορικού ατυχήματος. Ο κίνδυνος αυτός παραμένει ακόμη και σήμερα πολύ υψηλός.

Η Τουρκία, επίσης, εγκαινιάζει μια νέα μορφή προκλητικότητας, και αυτή είναι το «στενό μαρκάρισμα» ελληνικών πλοίων που πλέουν στην περιοχή των Ιμίων ή γενικότερα του ανατολικού Αιγαίου. Αυτό έγινε εμφανές όταν πλοίο της τουρκικής ακτοφυλακής χτύπησε στην κανονιοφόρο «Νικηφόρος», κάνοντας επικίνδυνους ελιγμούς. Ανάλογες ενέργειες έγιναν και όταν ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Πάνος Καμμένος πήγε στα Ίμια για να ρίξει στεφάνι στη μνήμη των ηρώων πεσόντων του Πολεμικού Ναυτικού, ενώ τελευταίο επεισόδιο ήταν αυτό, τα μεσάνυχτα της Δευτέρας, με τον εμβολισμό του «Γαύδος», το οποίο ο Τούρκος πρωθυπουργός χαρακτήρισε «μη εσκεμμένη ενέργεια». Δεν υπάρχει, όμως, καμιά αμφιβολία ότι ήταν εσκεμμένη ενέργεια... Απλά, ο Μπιναλί Γιλντιρίμ θέλησε να διασκεδάσει τις εντυπώσεις και τις αντιδράσεις που προκλήθηκαν διεθνώς.

Η συμπεριφορά της Τουρκίας προκαλεί έντονη ανησυχία στην ελληνική κυβέρνηση, η οποία ενημερώνει το ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, και έχει θέσει σε αυξημένη ετοιμότητα τις Ένοπλες Δυνάμεις, ζητώντας ωστόσο να υπάρξουν ψυχραιμία και νηφαλιότητα. Η εικόνα που επικρατεί στο υπουργείο Εξωτερικών και το υπουργείο Εθνικής Άμυνας είναι ότι η Τουρκία δέχεται σφοδρές πιέσεις από τις εξελίξεις στη Συρία και τη Μέση Ανατολή, και επιδιώκει μια κρίση με την Ελλάδα. Συνεπώς «θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί».

Το ερώτημα που προκύπτει, όμως, είναι μέχρι πού μπορεί να φτάσουν η υποχωρητικότητα και η ανοχή στην παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων μας. Απάντηση μέχρι στιγμής δεν δίδεται από την κυβέρνηση, αλλά αυτό που σημειώνεται είναι ότι θα πρέπει να «κρατήσουμε ανοιχτούς τους διαύλους επικοινωνίας με την Αγκυρα». Σε αυτή τη λογική έγινε η τηλεφωνική επικοινωνία Τσίπρα - Γιλντιρίμ την επομένη του επεισοδίου στα Ίμια και σε αυτό το πλαίσιο θα γίνει συνάντηση το επόμενο διάστημα μεταξύ των αρχηγών ΓΕΕΘΑ των δύο χωρών, του ναυάρχου Ευάγγελου Αποστολάκη και του στρατηγού Χουλουσί Ακάρ. Στόχος είναι η αποκλιμάκωση, αν και δεν υπάρχει μεγάλη αισιοδοξία, δεδομένης της αναθεωρητικής τουρκικής συμπεριφοράς...

Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Απόρρητες μελέτες ξένων πρεσβειών και υπηρεσιών ασφαλείας που έχουν γίνει για το πρόσωπο του Ταγίπ Ερντογάν, δείχνουν έναν ηγέτη αυταρχικό, με επιθετική και πολλές φορές παρανοϊκή συμπεριφορά. Τα βαθύτερα αίτια της συμπεριφοράς του Τούρκου ηγέτη αναζητήθηκαν στην επί σειράν ετών ανάλυση της προσωπικότητας και των ενεργειών του και τα συμπεράσματα εξήχθησαν σε συνδυασμό και με πληροφορίες για τη ζωή και τη δράση του.
Οι αναλύσεις αυτές είναι ιδιαίτερα χρήσιμες και αποκαλυπτικές για τις απειλές που εκφράζει κατά της Ελλάδας, της Κύπρου και των Ευρωπαίων γενικότερα, αλλά και για την προαγωγή του ισλαμισμού και του πολέμου που έχει κηρύξει στην Ορθοδοξία.

«Η ιερατική του παιδεία όσο και η επαρχιακή του καταγωγή, που είναι η αιτία ζύμωσής του με την ισλαμική παράδοση, ψυχολογικά τον τοποθετούν στην κατηγορία των ανθρώπων που επιθυμούν να βρίσκονται κάτω από θεϊκή καθοδήγηση, πρόνοια και ευλογία.
Ενδεχομένως να θεωρεί ότι κάθε ξεπερασμένο εμπόδιο είναι μια δοκιμασία πίστης και η επιτυχία ευλογία, ενώ κάθε αποτυχία είναι αναμενόμενο να τη θεωρεί σημάδι θεϊκής τιμωρίας» αναφέρεται χαρακτηριστικά σε μία από τις εκθέσεις, η οποία συνεχίζει με το ψυχογράφημα του προέδρου της Τουρκίας:
«Η επίδειξη δύναμης με το αίσθημα της ναρκισσιστικής αυταρέσκειας, αν δεν συνοδευτεί από γενική αποδοχή του, οδηγεί σε επιθετικές εκδηλώσεις που ξεκινούν από το φραστικό πεδίο και σταδιακά κλιμακώνονται χωρίς ενδοιασμό για τη δημοσιοποίησή τους, έως ακόμα και τη σωματική σύγκρουση».

Η ανάλυση των ειδικών διαπιστώνει ότι είναι περισσότερο από εμφανές ότι όσο η σωματική υγεία του βρίσκεται σε καλή κατάσταση οι εκδηλώσεις του θα διέπονται από τους τρεις άξονες προσωπικότητας στους οποίους εύκολα διαπιστώνεται ότι ανήκει ως εξής:

■ Δραματική προσωπικότητα, με εκδηλώσεις βεντέτας ανατολικού τύπου αλλά και ροκ σταρ.
■ Ναρκισσιστική προσωπικότητα, που εκτίθεται σε πράξεις και εκδηλώσεις λατρείας προς το πρόσωπό του.
■ Παρανοειδής προσωπικότητα με έντονο το στοιχείο της εκρηκτικότητας και της επιθετικότητας.
Ο συγκεκριμένος τύπος ανθρώπου, όπως περιγράφουν οι εμπειρογνώμονες που έχουν «επιστρατευτεί» από διεθνή κέντρα εξουσίας, έχει επίσης τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:
■ Δεν διακινδυνεύει την παραμικρή περίπτωση ήττας και στο παραμικρό τέτοιο ενδεχόμενο θα εξαντληθεί σε κινήσεις εντυπωσιασμού.
■ Επιτίθεται όταν έχει την απόλυτη αίσθηση υπεροχής και ασφάλειας (αίσθηση και όχι λογική αντίληψη), όταν θιγεί στο παραμικρό και εφόσον δεν υπάρχει κανένα ανασταλτικό στοιχείο, όσον αφορά την ανάδυση της παρανοειδούς προσωπικότητάς του.

Ο Ταγίπ Ερντογάν, όπως αποφαίνονται οι ειδικοί, αποτελεί ιδιάζουσα περίπτωση συμπεριφορικού μοντέλου, με έντονα τα στοιχεία της ηθοποιίας και του δράματος, υψηλή αυτοεκτίμηση την οποία επ' ουδενί λόγω θα διακινδυνεύσει να θιχτεί και με έντονο το αντιδραστικό στοιχείο της παρανοειδούς προσωπικότητας.
Το τελευταίο, είναι και το πλέον επίφοβο, τόσο για τον ίδιο, όσον αφορά το ανεξέλεγκτο των αντιδράσεων, όσο και για τους δυνάμει αντιπάλους του.
Η όλη εικόνα του Ερντογάν, όπως προκύπτει από τις αναλύσεις, παραπέμπει σε άτομο που κάτω από το βάρος αστάθμητου παράγοντα χάνει εύκολα τον αυτοέλεγχο, με αποτέλεσμα να αναδύονται συγκεκριμένα επιθετικά αντανακλαστικά που οδηγούν ακόμα και σε ανατροπή των δεδομένων με απρόσμενες εξελίξεις και συνέπειες.
Η συμπεριφορά του μπορεί να είναι συμβατική, όπως κρίνεται από την ανάλυση δραστηριοτήτων σε βάθος χρόνου και τη συνεκτίμηση πληροφοριών και υπό την προϋπόθεση ότι ο ίδιος νιώθει ότι βρίσκεται σε περιβάλλον ασφαλείας και πλήρους αποδοχής. Το περιβάλλον αποδοχής μπορεί να τον οδηγήσει σε λεκτικές, δραματικού τύπου και ενίοτε φαιδρές ακρότητες, αλλά ως εκεί, και εκτονώνεται χωρίς να υπάρχει συνέχεια.
Η συμπεριφορά του παύει να είναι συμβατική και εγκυμονεί κινδύνους όταν ο ίδιος, διατηρώντας την αίσθηση ισχύος και μοναδικότητας, θιγεί στον χώρο κυριαρχίας του. Ενδέχεται σε μια τέτοια περίπτωση να οδηγηθεί σε επιθετική δράση με απροσδιόριστες συνέπειες.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και η ακόλουθη συμβουλή για όσους «εμπλέκονται» με τον Τούρκο πρόεδρο: «Το πεδίο αντιμετώπισής του σε κάθε περίπτωση θα πρέπει να επιλέγεται προσεκτικά και να βρίσκεται μακριά από κάθε σημείο που θεωρεί έδρα του και του προσδίδει την αίσθηση της υπεροχής.
Επί του χώρου που θεωρεί ζωτικό του θα πρέπει να αποφεύγονται οι προκλήσεις, αντιθέτως η περιοχή ελιγμών όπου εκτιμάται ότι ο ίδιος δεν μπορεί να αντιδράσει επιθετικά, ενδεχομένως, είναι στο πεδίο του διεθνούς φάσματος, όπου και βρίσκεται «εκτός γηπέδου» και ψυχολογικά νιώθει ως ο φτωχός εταίρος.
Είναι η περίπτωση κατά την οποία θα αντιδράσει δραματικά μεν, ενδεχομένως όμως να υποχωρήσει έστω και με πομπώδη τόνο, αφού δεν θα διακινδυνεύσει με τίποτα την ελάχιστη πιθανότητα της ήττας και τον τραυματισμό του «εγώ» του».

Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Δυστυχώς αυτό είναι το “καλό σενάριο” για την Ελλάδα

Γραφει: ο Σίμος Ρέκτης

Αν ένας τρίτος παρατηρητης, εξέταζε ψύχραιμα και χωρίς συναισθηματική φόρτιση τα τελευταία γεγονότα στο Αιγαίο, είναι βέβαιο ότι θα κατέληγε σε συγκεκριμένα συμπεράσματα και κάποιος προβλέψεις.

Την περίοδο αυτή η Τουρκία, και ο πρόεδρος της Ταγίπ Ερντογάν, βρίσκονται σε μια πολύ δύσκολη θέση με τα εξής χαρακτηριστικά.

Πρώτον, η Τουρκία έχει απομακρυνθεί από τους πάλαι ποτέ παραδοσιακούς συμμάχους της. Αυτό είναι αποτέλεσμα μιας αλλοπρόσαλλης πολιτικής που ακολούθησε τα τελευταία χρόνια με τα μεγαλεπήβολα σχέδια του μεγάλου μουσουλμανικού τόξου. Τα κίνητρα όμως δεν έχουν αυτή τη στιγμή σημασία άλλα μόνο το αποτέλεσμα. Και το αποτέλεσμα είναι ένα στριμωγμένο ζώο.

Δεύτερον, είναι μια χώρα ουσιαστικά είναι διαιρεμένη. Οι διώξεις με αφορμή το πραξικόπημα ήταν τεράστιας έκτασης, σε βαθμό που ο ένας Τούρκος να μην εμπιστεύεται τον διπλανό του, και κατά χιλιάδες, όσοι μπορούν να εγκαταλείπουν τη χώρα. Και το αποτέλεσμα είναι πάλι ένα λαβωμένο ζώο…

Οι επιλογές του Ερντογάν δεν ήταν και πολλές. Έπρεπε να κάνει κάτι για να συσπειρώσει το λαό του και να δείξει σε όλους ότι δεν είναι αδύναμος. Στήνει λοιπόν θέατρα εντάσεων:
– Ξεκινά με το Αφρίν και τις εκκαθαριστικές επιχειρήσεις εναντίον των Κούρδων.
– Βάζει εμπόδια στις έρευνες των Κυπρίων στην κυπριακή ΑΟΖ
– Προκαλεί επεισόδια στο Αιγαίο

Στο μεν Αφριν τα πράγματα δείχνουν να μην πηγαίνουν όπως τα σχεδίαζε. Τα πτώματα των Τούρκων στρατιωτών που επιστρέφουν είναι πολύ περισσότερα απ όσα σχεδίαζε και αυτό φέρνει τα αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που επεδίωκε.

Αντί να υπάρξει συσπείρωση της κοινής γνώμης, αυτή έχει στραφεί εναντίον του. Ταυτόχρονα οι Αμερικανοί δεν φαίνονται διατεθειμένοι να εγκαταλείψουν τους συμμάχους τους Κούρδους και όλα μοιάζουν να εξελίσσονται σ ένα μικρο Βιετνάμ για τον Ερντογάν.

Στην Κυπριακή ΑΟΖ είναι άλλο ένα σκάκι που δεν έχει ο Ερντογάν την πρωτοβουλία των κινήσεων. Εκεί παίζουν παίκτες πολύ μεγαλύτεροι από την κατηγορία του. Αμερική, Ισραήλ, Γαλλία… Είναι σχεδόν βέβαιο ότι δεν περιμένει πολλά, αλλά βάζει ένα θέμα και ό,τι πάρει κέρδος είναι.

Η τελευταία του ευκαιρία είναι το το Αιγαίο.
Γι αυτό εκεί δείχνει και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα.

Αν δεν θέλουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας ο Ερντογάν έχει ήδη κερδίσει στα σημεία.

Τα Ίμια για μας είναι απαγορευμένη Ζώνη. Το απέδειξε και ο Πάνος Καμμένος που έριξε το στεφάνι της επετείου από… τη Κάλυμνο.
Ούτε οι ψαράδες μας ούτε τα πλοία μας μπορούν να πλησιάσουν.

Ποιες είναι οι πιθανές λύσεις; Όχι πολλές, και όλες κακές.

Από την αρχή, αν θέλουμε να είμαστε ρεαλιστές, θα πρέπει να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο οι Ευρωπαίοι να θεωρήσουν τα Ίμια ευρωπαϊκό έδαφος και να στείλουν άνδρες και πλοία για να το κάνουν ξεκάθαρο στην Τουρκία.

Όποιος το πιστεύει αυτό μάλλον ζει σε άλλο κόσμο.

Αφού λοιπόν αποκλείσαμε το απίθανο μένουν οι εξής λύσεις.
Να κάνουμε μια συμφωνία ότι η περιοχή των Ιμίων είναι μια αποστρατιωτικοποιημένη περιοχή. Mια No man’s Land.
Και να συνειδητοποιήσουμε όλοι ότι τα Ίμια είναι χαμένα.

Είναι βέβαιο όμως ότι οι Τούρκοι θα μείνουν εκεί;

Αν κερδίσουν αυτή τη μάχη το πιθανότερο είναι ότι η όρεξή τους θα μεγαλώσει και θα θελήσουν περισσότερα. Και τότε θα μπούμε σε μια αέναη και πολύχρονη κουβέντα για όλες αυτές τις γκρίζες ζώνες και τη συνθήκη της Λωζάνης ζητήματα που έχουν από καιρό στην ατζέντα τους. Είτε θέλουμε να το παραδεχθούμε είτε όχι μπήκαμε σ’ ένα παιχνίδι που είμαστε χαμένοι από χέρι. Απλώς να ελπίζουμε στο μικρότερο κακό.


MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το κουτσό γερμανικό άλογο που πόνταρε ο Τσίπρας, η... αφύπνιση της Ακαδημίας Αθηνών για το Σκοπιανό και η έννοια της ταυτότητας

Χωρίς "πιστοποιητικό κομμουνιστικών φρονημάτων" δεν έχεις μέλλον; Με τεχνάσματα, απέκλεισε η ΕΡΤ την συμμετοχή κάποιων τραγουδιών, όπως καταγγέλλουν οι συντελεστές τους, και ουσιαστικά διαγωνισμός δεν υπήρξε και έγινε ανάθεση. Γιατί εξ αρχής δεν προγραμμάτισε ανάθεση η ΕΡΤ; Είναι προτιμότερο να υπάρχουν υπόνοιες αδιαφάνειας; Είναι προτιμότερο την τραγουδίστρια που επιλέχτηκε να την ακολουθεί η υπόνοια χαριστικής πράξης; Πώς γίνεται και όλα "μπουρδουκλώνονται" στην ΕΡΤ;

Για καλό και για κακό σκοπεύω να εγγραφώ στον Ρουβίκωνα ή σε κάποια Συνιστώσα, για να ζήσω την οικογένειά μου πλουσιοπάροχα. Σύμβουλος στρατηγικής δεν έχω τα προσόντα για να γίνω, ούτε καν ξέρω πως γίνεται ένα κοκτέηλ, αλλά σύμβουλο παραπλάνηση μπορεί να με κάνουν. Ένα σεμινάριο από τους ειδικευμένους συντρόφους είναι αρκετό για να αποκτήσω και πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων.

Σε κουτσό άλογο στηρίχθηκε ο Τσίπρας στην Γερμανία [πού πάει και τους βρίσκει τους κολλητούς του;]. Ο Σουλτς, μάλλον συνταξιοδοτείται. Αν μπορεί να επηρεάσει τον διάδοχό του, άγνωστο.

Θαύμα, θαύμα… Η Ακαδημία Αθηνών λειτουργεί. Οι Ακαδημαϊκοί μας είναι εν ζωή. Αφού ταρακουνήθηκε η Ελλάδα, κι έγινε πρώτο θέμα σε πολλές χώρες το συλλαλητήριο, η πνευματική μας ελίτ, ένα μήνα μετά από το πρώτο, ψιθύρισε, ένα κοινότοπο κείμενο. Ξεχωρίζω όμως, μία σειρά: «Ο τόπος εγκατάστασης ενός λαού -και μόνον- δεν είναι προσδιοριστικός της ταυτότητάς του».

Αυτό να το θυμούνται οι ακαδημαϊκοί. Επειδή, επεκτείνοντάς το, και ο τόπος εγκατάστασης ενός μεμονωμένου ανθρώπου δεν είναι προσδιοριστικός της ταυτότητάς του. Που σημαίνει, ότι το δικαίωμα να αποκτήσει κάποιος ελληνική ταυτότητα, δεν αρκεί μόνον να είναι η Ελλάδα τόπος διαμονής του. Απαιτούνται πολλά άλλα.

Και κυρίως να νιώθει τον ελληνισμό. Αν κάποιος αποκτήσει την ταυτότητα Έλληνα, αλλά προπαγανδίζει υπέρ της Τουρκίας, ή των Σκοπίων ή της Αλβανίας, μήπως πρέπει να μας οδηγήσει στη λήψη μέτρων; Σ’ αυτό πρέπει να πάρει θέση η Ακαδημία, βάσει αυτού που υποστήριξε προηγουμένως, επειδή το ζήτημα παίρνει διαστάσεις.

Αφαίρεσαν δυο ταμπέλες στα Σκόπια, κι εδώ τα παπαγαλάκια το αναφέρουν ως δείγμα υποχώρησης των Σκοπιανών. Οι ταμπέλες είναι μόνο το πρόβλημα; Στο αρχαιολογικό μουσείο των Σκοπίων, που εκείνοι το ονομάζουν Μακεδονικό, έχει ομοιώματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, της Ολυμπιάδας και του Φιλίππου, τα οποία βλέπουν αρκετοί τουρίστες. Στο ίδιο μουσείο μπορεί να συναντήσει κανείς ομοιώματα αγαλμάτων του Αριστοτέλη, αλλά και του θεού Απόλλωνα. Όλοι αυτοί είναι… Σκοπιανοί!

Δεν είναι μόνον αυτό… Στο κέντρο των Σκοπίων είναι το μουσείο του Μακεδονικού αγώνα. Το μουσείο αυτό βρίθει χαρτών, όπου όλα τα μακεδονικά εδάφη και φυσικά η Θεσσαλονίκη και οι γύρω περιοχές, ανήκουν στο κράτος των Σκοπίων. Και όχι μόνον. Οι τουρίστες μπορούν να δουν χάρτες όπου το κράτος των Σκοπίων εμφανίζεται να φτάνει μέχρι την Κρήτη.

Αυτά σημαίνουν, ότι πολλά, πάρα πολλά πρέπει να γίνουν για να σταματήσει η επεκτατική πολιτική των Σκοπιανών.

Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Mε τον Τούρκο στη γειτονιά μας, δεν ηρεμήσαμε ποτέ

Του Σπύρου Δράκου

Ίμια, Μακεδονία, Κύπρος, Μνημόνιο, κακή και μίζερη οικονομία. Πολλά χρόνια τώρα η χώρα ταλανίζεται από όλα αυτά, δεν προχωράει μπροστά, μένει τελματωμένη στα ίδια τετριμμένα, με τους εκάστοτε πολιτικούς να αναμασούν τσιτάτα, εθνικιστικές ή διεθνιστικές κορώνες χωρίς αντίκρυσμα με πάντα το ίδιο απολύτως αποτέλεσμα, τον λαό στο καναβάτσο αλλά με μια κρυφή ελπίδα…
Την ανάσταση του γένους.

Μα δεν είμαστε πλέον σκλάβοι, θα πει κανείς… Η Τουρκοκρατία έχει παρέλθει χρόνια τώρα, η πατρίδα μας είναι ανεξάρτητη. Είναι όμως ανεξάρτητη η νοοτροπία των κατοίκων της; Είναι αυτό που της αξίζει και μας αξίζει, ή μας αρέσει να μένουμε σε μια εθνική σιέστα περιμένοντας τον επόμενο πόλεμο, πιστεύοντας εσφαλμένα ότι θα μας αναβαθμίσει σαν Έθνος, θα τονώσει το καταρρακωμένο από τα Μνημόνια ηθικό μας και θα μας δώσει νέα εδάφη από τη Αρχαία Ιωνία ίσα με την Κόκκινη Μηλιά;

Μήπως τελικά τόσο χρόνια κοιτάμε ανατολικά περιμένοντας το χτύπημα και έτσι λέμε «δεν βαριέσαι, αφού σε λίγο θα γίνει πόλεμος γιατί να δημιουργήσω; Για να μου βομβαρδίσουν την επιχείρηση; Άσε μεταπολεμικά αγοράζω ένα οικόπεδο στην Πόλη».

Μήπως μας αρέσει να διαβάζουμε παραποιημένα λόγια Αγίων, γερόντων και τύπων που τσεπώνουν χρήμα μέσω του… κληρονομικού χαρίσματος;

«Ο κακός ο χρόνος περνάει, ο κακός ο γείτονας όχι», λέει ο θυμόσοφος λαός μας και έχει δίκιο απόλυτο. Τόσα χρόνια με τον Τούρκο στη γειτονιά μας, δεν ηρεμήσαμε ποτέ, αντιθέτως μάλιστα. Τι κάναμε όμως εμείς για να ξεφύγει το μυαλό μας από τον Τούρκο; Προοδεύσαμε; Κόψαμε τις κακές μας συνήθειες ως Κράτος ή αντιθέτως παραμείναμε κολλημένοι σε οθωμανικού τύπου νοοτροπίες;

Κόψαμε άραγε το μπαξίσι στους γιατρούς με το φακελάκι; Κόψαμε τη νοοτροπία «έχω ένα γνωστό και θα βολέψει το θέμα μου»; Κόψαμε πολύ περισσότερα τις μίζες στα εξοπλιστικά; Τι ωραία αυτή η τελευταία μπίζνα…μια υπέροχη δικαιολογία… «ο Τούρκος μας απειλεί, εμείς όπλα δεν θα πάρουμε;». Να πάρεις βεβαίως, αλλά να μην “τα… πάρεις” κιόλας μεγάλε μου πατριώτη.

Ναι ο Τούρκος είναι εκεί. Θα είναι εκεί. Όπως κι εμείς θα είμαστε εδώ, δεν αξίζει όμως τον κόπο να κοιτάμε ανατολικά για να βρίσκουμε δικαιολογίες για το κακό μας χάλι…για τη μιζέρια, τις ρεμούλες αλλά και την ακεφιά μας για πρόοδο.

Μπορεί ο ήλιος να βγαίνει από την ανατολή, αλλά εμείς πρέπει να τον κοιτάξουμε όταν είναι ψηλά, να τον κοιτάξουμε κατάματα και να πούμε πως εμείς μπορούμε και να προχωράμε και να αντιμετωπίζουμε τα δύσκολα. Ότι η δική μας μηχανή δεν σταματάει με φραστικές προκλήσεις ή με απειλές αλλά προχωράει πολύ μπροστά, γρήγορα και ορθά.

Να αποφασίσουν και οι πολιτικοί μας ότι οι δικαιολογίες τελείωσαν, ότι οργανώνουμε μια σωστή διπλωματία βάζοντας στο συρτάρι τις κορώνες, την εσωτερική φαγωμάρα και την απόλυτη δικαιολογία ότι οι Αμερικάνοι φταίνε για όλα.

Ας πάμε εμείς μπροστά κι αν έρθει κανείς να μας πειράξει… τότε ξέρουμε τι θα κάνουμε. Ως τότε ας κοιτάμε τον γείτονα όσο του πρέπει!

MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Η διαστρέβλωση, ή η καταπάτηση του αποτελέσματος ενός δημοψηφίσματος δεν είναι συγκρίσιμη με οποιαδήποτε αθέτηση υπόσχεσης.

Αυτός που αθετεί μιά υπόσχεση μπορεί να επικαλεστεί λάθος εκτίμηση ή υπερεκτίμηση των δυνατοτήτων του ή κάτι άλλοενώ αυτός που καταπατά την άμεση εντολή του λαού όπως εκφράζεται μέσα από ένα δημοψήφισμα προδίδει την εντολή αυτή χωρίς καμία δικαιολογία, αφού το δημοψήφισμα διενεργείται με πρωτοβουλία της κυβέρνησης και με προοπτική να γίνει σεβαστό.

Δυστυχώς όσοι ξαναψήφισαν τον Σεπτέμβρη του '15 παρά την πρόσφατη προδοσία της άμεσης λαϊκής βούλησης αυτούς που είχαν ξαναψηφίσει τον προηγούμενο Ιανουάριοσε συνδυασμό με τους ολέθρια απέχοντες, έδωσαν την εξουσία εκεί που την έδωσαν, αφήνοντας μάλιστα εκτός Βουλής όσους έντιμα είχαν ξεκαβαλίσει καρέκλες και είχαν παραδώσει αξιώματα προκειμένου να υπερασπιστούν τις υποσχέσεις και τα πιστεύω τους (ανθρώπους που θα ήταν χρήσιμοι στο κοινοβούλιο εκφράζοντας την αντίθεση του λαού και δίνοντας την εικόνα τής διαφοροποίησης απ' τον ραγιαδισμό τού "ναι σε όλα" και της πλαστής ομοιογένειας υπέρ της Ευρωπαϊκής "'Ένωσης" και του ευρώ)παρασυρμένοι και πεισμένοι τελικά απ' τα συστημικά ΜΜΕ, απ' τους αδρά αμοιβόμενους Εφιάλτες της δημοσιογραφίας, από τα άνδρα της διαπλοκής, της ρεμούλας, των εκατομμυρίων δανεικών κι αγύριστων δανείων.

Όσοι τώρα φοβούνται για τις υποχωρήσεις στα εθνικά θέματα, όσοι παραπονούνται για το συνεχές κόψιμο των συντάξεων, για την αύξηση της συμμετοχής στα φάρμακα, για τους άμεσους και έμμεσους φόρους που συνεχώς αυξάνονται, για το ΦΠΑ, για τις δεσμεύσεις λογαριασμών, για τις κατασχέσεις ακίνητης περιουσίαςγια όλο αυτό το εθνικό και κοινωνικό χάος, ας πάνε να βρούνε το δίκιο τους στην χαβούζα των ΜΜΕας πάνε να φάνε όσοι πεινάνε τα γεμιστά της θειάς Θεανούςόσοι έχουν δεσμευμένους λογαριασμούς επειδή χρωστάνε πάνω από 500 ευρώ στην εφορία ας πάνε να το πούνε στον Τσαλακωμένο (κατά ομολογία του) του υπουργείου Οικονομικώνκι όσοι χάνουν από ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς των τραπεζών την πρώτη κατοικία τους ας πάνε να διαμαρτυρηθούν στον γκαουλάϊτερ της τρόϊκας και των τραπεζών, στον άνθρωπο με τον πιό αισχρό ρόλο σε όλη την μνημονιακή καταστροφή, στο εμετικό Στουρνάριπου πάει όμως πακέτο με την "πρώτη φορά δωσιλογική αριστερά".

Πρώτα όμως ας γλεντήσουν κι ας ξεφαντώσουν ανέμελα στο καρναβάλι της αποκριάς κι ας ξεχυθούν χαρούμενα στις εξοχές την Καθαρή Δευτέρα.

Η διασκέδαση προηγείται.

Λαός-κλόουν...


Ουδέν Σχόλιον


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Κάθε υλικό κατασκεύασμα του ανθρώπου, προτού καν ξεκινήσει η δημιουργία του, προϋπήρξε ως σκέψη, ιδέα. Κάθε κτίριο, όχημα και οποιοδήποτε άλλο αντικείμενο πρώτα δομήθηκε στους νευρώνες του ανθρώπινου εγκεφάλου κι ύστερα απελευθερώθηκε ως απτή ύλη, που τέθηκε στη διάθεση όλων. Ο νους είναι το μαιευτήριο της πραγματικότητας αλλά και το πρώτο και τελευταίο οχυρό του ατομικού και συλλογικού βίου. Αν «πέσει» αυτό το κάστρο σε εχθρικά χέρια, κανένα όπλο δεν έχει νόημα γιατί κανένα χέρι δεν θα βρεθεί να το κρατήσει και να το στρέψει εναντίον εκείνων που πρέπει.

Το ελληνόφωνο κράτος και η εθνικά ύποπτη «ελίτ» εκπαιδεύουν τους Έλληνες να παραδίδουν αμελλητί τα κλειδιά της συνείδησής τους στους εχθρούς του έθνους μας. Στις τηλεοράσεις νυχθημερόν ακούγονται τουρκικά και οι ιδιοκτήτες των τηλεοπτικών σταθμών εξοικειώνουν τον πληθυσμό με την τουρκική γλώσσα, τα ήθη, τα έθιμα, τη νοοτροπία, τη θρησκεία και τις συλλογικές επιδιώξεις της γειτονικής χώρας. Εχθρική προπαγάνδα από συχνότητες που ανήκουν στον ελληνικό λαό.

Αλληλοδιάδοχες κυβερνήσεις προσπάθησαν και προσπαθούν ακόμα (πεισμόνως και με σύστημα) να επιβάλλουν στα σχολεία αφελληνισμένα εγχειρίδια, τα οποία εξωραΐζουν τα 400 χρόνια του εγκιβωτισμού του έθνους μας στο οθωμανικό φέρετρο. Παρουσιάζουν τη σκλαβιά των ραγιάδων στην Οθωμανική Αυτοκρατορία σαν κάτι το... φυσιολογικό, σχεδόν επιθυμητό. Ταυτόχρονα οι ίδιες κυβερνήσεις αποπειράθηκαν να εξαφανίσουν ή έστω να απαλύνουν τις εντυπώσεις των γενοκτονιών που έχουν διαπράξει οι Τούρκοι σε βάρος μας, μολύνοντας σχολικά ιστορικά βιβλία με λέξεις όπως «συνωστισμός» για περιπτώσεις όπως η σφαγή των Ελλήνων στην προκυμαία της Σμύρνης από τους δολοφόνους του Κεμάλ Ατατούρκ.

Στη δημόσια σφαίρα, στην πολιτική, στη δημοσιογραφία, στα πανεπιστήμια, στους χώρους «τέχνης και διαλόγου» οι κλειδοκράτορες του καθεστώτος δεν ασχολούνται με τίποτε άλλο παρά με το να επιβάλλουν την άποψη ότι οι Έλληνες είναι εθνικιστές, φασίστες, αναχρονιστές, δεν πέρασαν από Διαφωτισμό και γι’ αυτό επιμένουν σε ξεπερασμένα σχήματα, όπως η πατρίδα, η θρησκεία και η οικογένεια. Επίσης, οι ίδιοι «παράγοντες» δεν παύουν να επαναλαμβάνουν επιχειρήματα χωρών που εγείρουν αξιώσεις σε βάρος της πατρίδας μας: οι Σκοπιανοί συνήθισαν να αποκαλούνται Μακεδόνες, η ελληνική «εμμονή» με την Ιστορία είναι νοσηρή, πρέπει να δούμε το πρόσφατο παρελθόν κι από την οπτική των Τούρκων, όποιος θέλει έλεγχο των συνόρων και αναχαίτιση του εποικιστικού ρεύματος είναι ακροδεξιός κ.λπ.

Αυτοί που ορίστηκαν να είναι φύλακες έχουν προδώσει την αποστολή τους, την πατρίδα, τον λαό και το έθνος, και προσπαθούν να γκρεμίσουν τα αληθινά οχυρά της Ελλάδας: τις συνειδήσεις των πολιτών της. Αυτά τα κάστρα πρέπει να κρατήσουμε πάση θυσία.

Δημοκρατία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



16 Φεβ 2018


Ώρες – ώρες απορούμε με τον παχυδερμισμό τους. Με την αφασία αυτής της κυβέρνησης ή ανάποδα με την αδιαφορία του κόσμου. Κι εξηγούμαστε.

Υπάρχουν ή όχι δημοσκοπήσεις που δείχνουν ότι 7 στους 10 Έλληνες, ή και παραπάνω, διαφωνούν με τη χρήση του όρου Μακεδονία από τα Σκόπια;

Υπάρχει ή όχι το στοιχείο ότι και οι μισοί ψηφοφόροι του ΣΥΡΙΖΑ λένε «όχι» στην προοπτική μιας σύνθετης ονομασίας με την Μακεδονία πρώτη μούρη;

Επίσης, έγιναν ή όχι μεγάλα συλλαλητήρια αντίδρασης στην κυβέρνηση; Στην Αθήνα μαζεύτηκαν 700 χιλιάδες ή 1 εκατομμύριο ή και περισσότεροι για να αντισταθούν στις μεθοδεύσεις της κυβέρνησης για ξεπούλημα του όρου Μακεδονία; Υπάρχουν αντιδράσεις απ’ όλους πλην κάτι Μπουτάρηδων, διεθνιστών αριστερών… Ι5 και κάποιων σαλτιμπάγκων που άγονται και φέρονται από ξένα κέντρα, ΜΚΟ, τον Σόρος και διάφορους ύποπτους πρακτορίσκους;

Αν υπάρχουν όλα αυτά τότε γιατί η κυβέρνηση συνεχίζει το βιολί της; Λέει ο Τζανακόπουλος ότι ο όρος «Μακεδονία» στην ονομασία της ΠΓΔΜ είναι δεδομένος και συνεχίζει: «Ακούμε το μήνυμα της συγκέντρωσης (για τη Μακεδονία), διαφωνούμε κάθετα».
«Είναι λανθασμένη η άποψη της απάλειψης του όρου "Μακεδονία"’, θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως αδιάλλακτη στάση από τους εταίρους μας, θα ήταν δύσκολο να εξηγηθεί στους εταίρους μας» διευκρίνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

Στην ίδια γραμμή και ο Νίκος Κοτζιάς αποσαφήνισε πως η γεωγραφία δεν προσδιορίζει την ταυτότητα και κατέστησε σαφές πως η ΠΓΔΜ δεν είναι το όλο της γεωγραφικής οντότητας της Μακεδονίας και δεύτερον και κυριότερο, ότι η δικιά τους γεωγραφική οντότητα δεν τους δίνει ιστορικά, πολιτισμικά δικαιώματα πάνω στην ελληνική κληρονομιά.

Με απλά λόγια η κυβέρνηση έχει πάρει τις αποφάσεις της ερήμην της πλειοψηφίας του ελληνικού λαού. Δεν πάει να λέει ο κόσμος ότι δεν πρέπει να ξεπουληθεί ο όρος Μακεδονία ο Τσίπρας και η παρέα του συνεχίζουν το ίδιο βιολί. Ετοιμάζονται να φέρουν στη Βουλή ένα όνομα, μάλλον «Γκόρνα Μασεντόνια» αδιαφορώντας για την γνώμη του κόσμου και για τις δημοσκοπήσεις. Και περιμένουν να το ψηφίσει η πλειοψηφία; Ποιος βουλευτής θα τολμήσει να κάνει κάτι τέτοιο; Ποιος θα τολμήσει να παίξει στην πλάτη του ελληνικού λαού; Γιατί δηλαδή να πρέπει να τρώμε στη μάπα τις αντεθνικές συμπεριφορές και πρακτικές της κυβέρνησης των εθνομηδενιστών;

Γιατί με την ανοχή μας να νομιμοποιούμε τη συμμορία της αριστεράς;

AntiNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

Κανείς δεν μπορεί να ισχυριστεί πως η Ακαδημία Αθηνών είναι ένας "ετερόκλητος όχλος". Πόσο δε μάλλον "ανιστόρητος", "ιδιοτελής", "εθνικιστής" ή "με φασίζοντα χαρακτηριστικά", τα οποία επικαλέστηκε η κυβέρνηση και τα διάφορα "παπαγαλοειδή" της για τις δύο συγκεντρώσεις - συλλαλητήρια που έγιναν από τους πολίτες προκειμένου να πεισθεί η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα να σταματήσει τις συζητήσεις της σχετικά με ονομασία των Σκοπίων που θα περιλαμβάνει την λέξη - όρο "Μακεδονία".

Σε μια σπάνια παρέμβασή της για ένα σοβαρό θέμα της επικαιρότητας η Ακαδημία Αθηνών παίρνει θέση για το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων. Η Ακαδημία Αθηνών, η διανόηση της χώρας, με ανακοίνωσή της ξεκαθαρίζει ότι παρακολουθεί αδιαλείπτως το θέμα.
Τονίζει επίσης ότι προϋπόθεση για την οποιαδήποτε συμφωνία είναι η τροποποίηση του Συντάγματος της γειτονικής χώρας.
Η Ακαδημία Αθηνών αποκαλεί την γειτονική χώρα Κράτος των Σκοπίων και μάλιστα το καλεί να εγκαταλείψει τις αλυτρωτικές διεκδικήσεις του.

Καταλήγει, αναφέροντας ότι: «Ο τόπος εγκατάστασης ενός λαού -και μόνον- δεν είναι προσδιοριστικός της ταυτότητάς του. Η παρατεινόμενη εκκρεμότητα δεν είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών».

Όλη η ανακοίνωση της Ακαδημίας Αθηνών για το Σκοπιανό

Με αφορμή ερωτήματα προς την Ακαδημία Αθηνών για το ποια είναι η θέση της σχετικά με το θέμα της ονομασίας του κράτους των Σκοπίων, που επανήλθε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, το Γραφείο Δημοσίων Σχέσεων της Ακαδημίας εξέδωσε σήμερα την ακόλουθη ανακοίνωση:

«Η Ακαδημία Αθηνών παρακολουθούσα αδιαλείπτως το εθνικής σημασίας αυτό θέμα, έχει κατ’ επανάληψη διατυπώσει δημοσία τις θέσεις της με βάση αδιάσειστα ιστορικά, πολιτιστικά και αρχαιολογικά δεδομένα. Επισημαίνει ότι απαραίτητη προϋπόθεση οποιασδήποτε συμφωνίας για την ονομασία του κράτους των Σκοπίων πρέπει να είναι η τροποποίηση του Συντάγματός του, η εγκατάλειψη των αλυτρωτικών διεκδικήσεων (σχολικά βιβλία, γεωγραφικοί χάρτες, αγάλματα Μ. Αλεξάνδρου, κλπ.) και της οικειοποίησης της ιστορίας, του πολιτισμού και των συμβόλων της χώρας μας. Ο τόπος εγκατάστασης ενός λαού -και μόνον- δεν είναι προσδιοριστικός της ταυτότητάς του. Η παρατεινόμενη εκκρεμότητα δεν είναι προς το συμφέρον και των δύο χωρών».

Η Ελληνική κυβέρνηση απελπιστικά μόνη υποστηρίζει την προπαγάνδα των Σκοπίων

Οι τελευταίες αυτές εξελίξεις αποδεικνύουν πως η συγκυβέρνηση Τσίπρα - Καμμένου όχι μόνο δεν διαθέτει κανέναν σεβασμό προς την ιστορία της Ελλάδας, αλλά ούτε καν αναγνωρίζει την "φωνή του λαού" που δύο φορές την κάλεσε "να επανέλθει στην τάξη". Αυτή η διαφοροποίηση της κυβέρνησης των "εθνομηδενιστών και του αριστερόστροφου φασισμού" (όπως την αποκάλεσε ο μουσικοσυνθέτης Μίκης Θεοδωράκης) από οποιαδήποτε έννοια της δημοκρατίας και του σεβασμού προς την βούληση των πολιτών, αποδεικνύει πως αυτή η κυβέρνηση δεν προτίθεται να εργαστεί σύμφωνα με τον θεσμικό της ρόλο και μη σεβόμενη το Σύνταγμα της Ελλάδας και τους έλληνες πολίτες εργάζεται αφειδώς για την ικανοποίηση των ιδεοληπτικών της αρχών και τις απαιτήσεις τρίτων, οι οποίες αντίκεινται στα συμφέροντα της Ελλάδας.

Αυτή η κυβέρνηση, η οποία πρόθυμα διαγράφει μέρος της ελληνικής ιστορίας και θρασύτατα προκαλεί την οργή των πολιτών, απέδειξε πως εκτελεί συμβόλαιο κατά της Ελλάδας και επί της ουσίας έχει ήδη παραιτηθεί από οποιαδήποτε διεκδίκηση επανεκλογής της, χωρίς να αντιλαμβάνεται πως υπάρχει σοβαρή πιθανότητα ποινικής δίωξής της. Εκτός και εάν κάποιοι (ποιοί άραγε;) έχουν διαβεβαιώσει τον Αλέξη Τσίπρα πως δεν πρόκειται να υπάρξουν επιπτώσεις από τα όσα εις βάρος της Ελλάδας αποδέχεται ο ίδιος και η κυβέρνησή του...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Διαφωνεί κάθετα με το μήνυμα του συλλαλητηρίου η κυβέρνηση και ομολογεί αντίθεση με την βούληση των ελλήνων πολιτών 

Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ 

«Οι διαπραγματεύσεις έχουν δυναμική, προϋπόθεση είναι η αλλαγή των αλυτρωτικών αναφορών στο σύνταγμα» τόνισε για το ονοματολογικό, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Δημήτρης Τζανακόπουλος μιλώντας στον ΣΚΑΙ και ξεκαθάρισε επίσης, μετά τον Νίκο Κοτζιά, ότι ο όρος «Μακεδονία» στην ονομασία είναι δεδομένος.

«Είναι λανθασμένη η άποψη της απάλειψης του όρου ’’Μακεδονία’’, θα μπορούσε να ερμηνευτεί ως αδιάλλακτη στάση από τους εταίρους μας, θα ήταν δύσκολο να εξηγηθεί στους εταίρους μας» διευκρίνισε ο κυβερνητικός εκπρόσωπος.

«Ακούμε το μήνυμα της συγκέντρωσης (για τη Μακεδονία) διαφωνούμε κάθετα» ξεκαθάρισε ο Δημήτρης Τζανακόπουλος... αποφεύγοντας να εξηγήσει τι σημαίνει αυτή η διαφωνία της κυβέρνησης με τον λαό...

Και αυτή η "κάθετη" διαφωνία μπορεί να διαγράφει σαφέστατα σημαντικότατες εξελίξεις στο θέμα των Σκοπίων (προφανώς και στα θέματα με την Αλβανία και την Τουρκία), όμως διαγράφει αυτομάτως και μια ευθεία ρήξη μεταξύ της κυβέρνησης και των πολιτών, αφού η κυβέρνηση αρνείται να αποδεχθεί την λαϊκή εντολή, κινείται αντίθετα με όσα της επιτάσσει ο εντολέας της (λαός) και ανοίγει την πόρτα της βέβαιης απομάκρυνσής της στις επερχόμενες εκλογές. Οι ελπίδες της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ πως θα μπορέσει να μεταστρέψει το κλίμα με κάποια ανακοίνωση μείωσης του χρέους σε καμία περίπτωση δεν πρόκειται να μετατραπούν σε σοβαρό εκλογικό κέρδος, αφού -όσο και εάν θέλουν να το αποφύγουν- αυτή η κυβέρνηση θα βρεθεί αντιμέτωπη με το ερώτημα: πόσο πουλήσατε την Μακεδονία, πόσο πουλήσατε την πατρίδα;


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Η Ελλάδα μόνο προσφέρει στους συμμάχους της, χωρίς να βλέπει αντάλλαγμα, παρά μόνον ανούσιες και ανέξοδες φιλοφρονήσεις, άνευ ουσιαστικού περιεχομένου

Όταν για γελοίους λόγους, που δεν τους πίστευσαν ούτε οι εκφέροντες, Αμερικανοί και Ευρωπαίοι διέλυσαν χώρες και έσπειραν την δυστυχία σε πλήθος λαών, με το πρόσχημα της εκδημοκράτισής τους και κατάργησης αυταρχικών καθεστώτων, επιτρέπουν στον Ερντογάν να τους ευτελίζει και να τους καθιστά αναξιόπιστους.

Η ταπείνωση των ΗΠΑ και Γερμανών ιδιαιτέρως, έχει τέτοια έκταση ώστε προβληματίζεται κάθε σοβαρός άνθρωπος, κατά πόσο μπορεί να στηρίζεται σ’ αυτούς για να βρει το δίκαιό του. Η ιστορία απέδειξε, ότι η αναξιοπιστία τους είναι μέρος της στρατηγικής τους, και καθόλου τυχαίο γεγονός.

Η Ελλάδα, έχει να καταμαρτυρήσει πολλά για τη συνευθύνη τους στα όσα τραγικά βιώνουμε, από την ενίσχυση των Τούρκων το 1974 μέχρι το προχθεσινό σοβαρό περιστατικό στα Ίμια, και από αρπαγή εθνικού πλούτου, αφενός με δωροδοκίες για πώληση προϊόντων τους, αφετέρου με τις εξαντλητικές απαιτήσεις μέσω Μνημονίων για να σωθούν οι γερμανικές και γαλλικές τράπεζες αλλά και να αποτελέσει η τιμωρία μας παράδειγμα προς αποφυγήν.

Κατά τα άλλα ήμαστε σύμμαχοι. Μόνον που τυχαίνει να προσφέρουμε, αλλά δεν βλέπουμε ανταλλάγματα, παρά μόνον ανούσιες και ανέξοδες φιλοφρονήσεις, άνευ ουσιαστικού περιεχομένου.

Από την άλλη όμως, κι επειδή μίλησα για συνευθύνη φρόντισαν να ηγούνται στην Ελλάδα τουλάχιστον κατά την τελευταία 25ετά, πρόθυμοι και χρήσιμοι, οι περισσότεροι των οποίων για διατήρηση της εξουσίας προσέφεραν και προσφέρουν στους ισχυρούς πριν καν μας ζητήσουν τι.

Παραλλήλως, είτε από αβελτηρία, είτε από σκοπιμότητα προς αποφυγήν ενδεχόμενων δυσαρέστων καταστάσεων, που θα τους μετακινούσε από την καρέκλα τους, επέτρεψαν να διογκωθούν τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, τόσο αυτά που αφορούν τους βόρειους γείτονες, όσο και αυτά με την Τουρκία. Δεν είναι μόνον το θέμα της ονομασίας των Σκοπίων ή των Αλβανοτσάμηδων και η εγκατάλειψη της εθνικής μειονότητάς μας σε Σκόπια και Αλβανία, αλλά και αδιαφορία να επιτύχουμε κάτι το ωφέλιμο.

Ενδεικτική είναι η περίπτωση της απώλειας μιας ναυτικής βάσης στην Αλβανία, την οποία μπορούσαμε να αποκτήσουμε με πέντε μόνον εκατομμύρια δολάρια, που αντιπροσώπευαν εκείνη την εποχή κάποια νυχτοκάματα τραγουδιστών. Στο λιμάνι του Αυλώνα, ήταν η μοναδική ναυτική βάση του Συμφώνου της Βαρσοβίας στην Αδριατική από το 1950 και μέχρι το 1961, που ο Ενβέρ Χότζα αποφάσισε να αποχωρήσει από την εν λόγω συμμαχία. Μετά την κατάρρευση των αριστερών καθεστώτων, η ναυτική βάση παρέμεινε ανενεργή.

Το 1997, ο σοσιαλιστής Φάτος Νάνο είχε κερδίσει τις εκλογές και η κατεστραμμένη χώρα έπρεπε να ανοικοδομηθεί με τη βοήθεια της διεθνούς κοινότητας. Ταξίδεψε στην Αθήνα ο υπουργός Εθνικής Αμυνας Σαμπί Μπρόκαϊ, που διατηρούσε άριστες σχέσεις με τον τότε υπουργό Εθνικής Αμυνας Ακη Τσοχατζόπουλο.

Όπως είχε τότε αποκαλύψει ο Σταύρος Τζίμας, ο Μπρόκαϊ είχε εντολή να προωθήσει πακέτο συμφωνιών με την κυβέρνηση Σημίτη, μεταξύ των οποίων ήταν και η επισκευή της απηρχαιωμένης και λεηλατημένης από τους εξεγερμένους Αλβανούς βάσης του Πασά Λιμάνι στον Αυλώνα. Οι συζητήσεις απέφεραν στους Αλβανούς ένα ποσό της τάξης των δέκα δισ. δραχμών για την ανασυγκρότηση του στρατού τους, με την υπόσχεση από τα Τίρανα ότι θα δώσουν τρία νεκροταφεία για τους Ελληνες νεκρούς στρατιώτες του ελληνοϊταλικού πολέμου.

Συμφωνία όμως για τη βάση του Πασά Λιμάνι δεν υπήρξε. Το γιατί θα αποκαλυφθεί αργότερα. Τρεις μήνες μετά και συγκεκριμένα στις 12 Σεπτεμβρίου, επισκέφθηκε τα Τίρανα ο υπουργός Αμυνας της Τουρκίας και στις 26 Δεκεμβρίου ο Αλβανός ομόλογός του ανταπέδωσε την επίσκεψη. Οπως αποκάλυψε, όταν όλα είχαν τελειώσει, ο τότε ακόλουθους Αμυνας της Αλβανίας στην Αγκυρα Λίμαϊ, ο Μπρόκαϊ εντελώς απρόοπτα και εκτός πρωτοκόλλου της επίσκεψης έθεσε στο τραπέζι των συνομιλιών το αίτημα για την ανασυγκρότηση της βάσης του Πασά Λιμάνι.

Σε σχετική ερώτηση του ακολούθου ο Μπρόγκαϊ φέρεται να του είπε ότι η κυβέρνησή του δεν μπορούσε να δώσει για ανασυγκρότηση μια τόσο ευαίσθητη βάση σε μια γειτονική χώρα και για μεγάλο διάστημα, όπως επιθυμούσε η Ελλάδα. Τον Μάρτιο του 1998, η συμφωνία με την οποία η Τουρκία ανέλαβε την ανασυγκρότηση της βάσης υπογράφτηκε στα Τίρανα, όμως ο Νάνο αμέσως μετά έδιωξε τον Μπρόγκαϊ από υπουργό Αμυνας.

Ο ίδιος φέρεται να αποκάλυψε σε στελέχη της ελληνικής μειονότητας, αργότερα, ότι η Τουρκία έδωσε τα τριπλάσια λεφτά απ' όσα έδιναν οι Ελληνες και πήρε τη βάση στην οποία έκτοτε απαγορεύει και στους Αλβανούς να την επισκέπτονται.. Έξι χρόνια μετά και συγκεκριμένα στις 4 Απριλίου του 2003, η αλβανική Βουλή ενέκρινε ελληνοαλβανική συμφωνία για την ανασυγκρότηση της ήσσονος σημασίας ναυτικής βάσης Μπιστ Πέλλα λίγο έξω από το Δυρράχιο.

Η Ελλάδα αναλάμβανε βάσει της συμφωνίας την ανακαίνισή της προϋπολογισμού πέντε εκατ. ευρώ για 5-7 χρόνια, διάστημα για το οποίο προβλέπεται στις εγκαταστάσεις της ο ελλιμενισμός ελληνικών πολεμικών πλοίων.

Ομως, η υλοποίησή της δεν συνέβη ποτέ, και οι Αλβανοί αποδίδουν στην ελληνική πλευρά ευθύνες για κωλυσιεργία.

Τώρα, στην εν λόγω ναυτική βάση σταθμεύει μόνιμα ένα τμήμα του τουρκικού πολεμικού ναυτικού 250 ανδρών και ναυτικές μονάδες αναλόγως των σχεδιασμών του τουρκικού Επιτελείου.

Μακεδών
Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου