Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Απρ 2017


Οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν 59 πυραύλους Τόμαχοκ, πλήττοντας αεροπορική βάση του Άσαντ, σε απάντηση της χημικής επίθεσης που αποδίδεται στον Άσαντ

Γενική είναι η εντύπωση πως τα πλήγματα που κατάφεραν οι αμερικανικοί πύραυλοι σε στρατιωτικές εγκαταστάσεις στη Συρία, φέρνουν ανατροπή στο σκηνικό που είχε διαμορφωθεί. Φρονώ, πως είναι ίσως βιαστική η εκτίμηση, πριν διαπιστωθεί αν υπάρξει και συνέχεια.

Και έχω αυτήν την αίσθηση, επειδή τόσο στις δηλώσεις Τραμπ, όσο και Αμερικανών αξιωματούχων, τονίστηκε πως η επίθεση έγινε με συγκεκριμένη αφορμή, την χρήση χημικών αερίων από την στρατιωτική βάση που επλήγη. Όχι, δηλαδή, γενικώς για ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ, ή για πλήγματα κατά τζιχαντιστών, γεγονότα που δεν είναι μεμονωμένα. Ας περιμένουμε λίγο…

Ως γνωστόν, οι ΗΠΑ εξαπέλυσαν 59 πυραύλους Τόμαχοκ, πλήττοντας αεροπορική βάση του Άσαντ, σε απάντηση της επίθεσης με τοξικό αέριο που η Ουάσιγκτον αποδίδει στον Μπάσαρ Αλ Άσαντ, για να «αποτρέψουν την εξάπλωση της χρήσης των θανατηφόρων χημικών όπλων», όπως ανέφερε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ.

Ο Ντ. Τραμπ πρόσθεσε ότι «Χρόνιες προσπάθειες του παρελθόντος για αλλαγή της συμπεριφοράς του Άσαντ έχουν όλες αποτύχει και μάλιστα πολύ εντυπωσιακά», ενώ συγχρόνως επέρριψε ευθύνες στην Ρωσία, επειδή δεν φρόντισε η ίδια τόσο καιρό να αποτρέψει τον Άσαντ από την χρήση χημικών. Στις ΗΠΑ κάνουν λόγο για «αδικαιολόγητη ευθύνη της Μόσχας, που από το 2013 δεν κατέστρεψε τις αποθήκες του Άσαντ με τα χημικά»

Σε απάντηση της βεβαιότητας των ΗΠΑ ότι ο Άσαντ ευθύνεται για την ρήψη των χημικών, η Ρωσία είχε απαντήσει δια του εκπροσώπου του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ, ότι «Ήταν ένα επικίνδυνο και θηριώδες έγκλημα, αλλά θα ήταν λάθος να κρεμάσουμε ετικέτες (για να ταυτοποιήσουμε αυτούς που το έκαναν)». Είναι σημαντική όμως η αποκάλυψη, ότι την πληροφορία για την ευθύνη του Άσαντ, την έδωσαν τα «Λευκά Κράνη», της ΜΚΟ του Σόρος, που έχει αποδειχθεί ο προβοκατόρικος ρόλος τους, από τις πλαστές -όπως επιβεβαιώθηκε- φωτογραφίες που δημοσιεύει.

Ο Πεσκόφ δήλωσε πως τα στοιχεία για το επεισόδιο που έδωσε η οργάνωση πολιτικής άμυνας «Λευκά Κράνη» δεν μπορεί να θεωρηθούν αξιόπιστα: «Δεν συμφωνούμε μ' αυτά τα συμπεράσματα», και πρόσθεσε «Αμέσως μετά την τραγωδία ουδείς είχε πρόσβαση στην περιοχή αυτή, οποιαδήποτε δεδομένα στα οποία η αμερικανική πλευρά ή συνάδελφοί μας από άλλες χώρες μπορεί να είχαν πρόσβαση, δεν μπορεί να βασίζονται σε αντικειμενικά γεγονότα».

Το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών είχε ανακοινώσει πως είναι ανάγκη να διεξαχθεί η αρμόζουσα έρευνα, ενώ στη Δαμασκό, ο Σύρος υπουργός Εξωτερικών Ουαλίντ Μουάλεμ υποστήριξε πως ο συριακός στρατός «δεν χρησιμοποίησε και δεν θα χρησιμοποιήσει ποτέ χημικά όπλα εναντίον του ίδιου του λαού του, ούτε καν εναντίον των ανταρτών και των τζιχαντιστών». Η επίσημη εκδοχή της Συρίας είναι ότι από τη συριακή πολεμική αεροπορία επετεύχθη πλήγμα εναντίον αποθήκης πυρομαχικών που ανήκε στο Μέτωπο αλ-Νούσρα (πρώην παρακλάδι της Αλ-Κάιντα) και περιείχε χημικές ουσίες, οι οποίες ήσαν αυτές που διαχύθηκαν.

Σε μια σύγκρουση -και όχι μόνον ένοπλη- ο κάθε αντίπαλος υποστηρίζει την δική του εκδοχή, και πρέπει να περάσει καιρός για να μαθευτεί η αλήθεια, και εάν θα μαθευτεί.

Ο αμερικανικός στρατός ενημέρωσε απλώς τις ρωσικές δυνάμεις ότι πρόκειται να βομβαρδίσει μια συριακή αεροπορική βάση και δεν έπληξε τμήματα της βάσης που θεωρείται ότι βρίσκονταν ρωσικές δυνάμεις, δήλωσε ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου λοχαγός Τζεφ Ντέιβις. Αυτό υποδηλοί ότι τα βλήματα έπεσαν με μεγάλη ακρίβεια επί των στόχων.

Το αμφισβητεί όμως η Μόσχα, που απαντά με ελαφρώς ειρωνικό τρόπο, δια του εκπροσώπου του υπουργείου Άμυνας, Ιγκόρ Κονασένκοφ, ότι «Το ποσοστό επιτυχίας των αμερικανικών Τόμαχοκ που εκτοξεύτηκαν, με στόχο να πλήξουν την αεροπορική βάση Αλ Σαϊράτ, δεν ξεπερνά το 40%, ποσοστό που θεωρείται πολύ χαμηλό». Δηλαδή, από τους 59 πυραύλους μόνο οι 23 έφθασαν στο στόχο τους, ενώ η τύχη των υπολοίπων 36 αγνοείται και… αναζητούνται. Αν έτσι συνέβη, κανείς δεν γνωρίζει ποιες και πόσες είναι οι παράπλευρες απώλειες.

Επανέρχομαι στον Ντέιβις, ο οποίος είπε ότι οι αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις είχαν «πολλαπλές» συνομιλίες με τις ρωσικές δυνάμεις προτού εκτοξεύσουν πυραύλους, χρησιμοποιώντας ένα σύστημα επικοινωνίας που είχε συμφωνηθεί από πριν για να αποφύγουν κατά λάθος συγκρούσεις στη Συρία μεταξύ των δυνάμεών τους στη μάχη τους εναντίον του Ισλαμικού Κράτους.

Η πρώτη όμως αντίδραση της Ρωσίας, είναι ακριβώς η διακοπή αυτής της επικοινωνίας, με απρόβλεπτες συνέπειες, και με τους Αμερικανούς να ζητούν από τους Ρώσους να μη επιμείνουν στην πραγματοποίηση αυτής της απόφασης.
Θα δούμε σε επόμενο σημείωμα, ποια τα αποτελέσματα για τον Αμερικανό Πρόεδρο από την άμεση επίθεση κατά του στρατού της Συρίας.

Μακεδών
Πηγή Voria



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μια σημαντική μερίδα πολιτών ανά τον κόσμο η οποία δεν συμφωνεί με την απάνθρωπη ατζέντα της νεοταξικής παγκοσμιοποίησης είχε επενδύσει αρκετές από τις ελπίδες της για βελτίωση της κατάστασης στον Ντόναλντ Τραμπ και σε ό,τι αυτός εξέφραζε και υποσχόταν.

Ο Αμερικανός δισεκατομμυριούχος, εν πολλοίς, βάσισε την προεκλογική εκστρατεία του στην αναίρεση των πολεμοκάπηλων συνθημάτων, στην αντίκρουση της αντιρωσικής ρητορικής και στον καυτηριασμό του φιλοτρομοκρατικού παρεμβατισμού της παράταξης Ομπάμα - Κλίντον και των νεοσυντηρητικών νοσταλγών της διακυβέρνησης Μπους.

Ο Ντόναλντ Τραμπ σε δεκάδες παρεμβάσεις του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, σε συνεντεύξεις του στην τηλεόραση και στις εφημερίδες αλλά και σε διαγγέλματα και δημόσιες ομιλίες του είχε αναφερθεί στην ανάγκη εξομάλυνσης της κατάστασης στη Συρία και στο χρέος των ΗΠΑ να βοηθήσουν με όποιο μέσο θεωρήσουν πρόσφορο τον αγώνα εναντίον της τρομοκρατικής χολέρας του Ισλαμικού Κράτους.

Επιπλέον, ο κ. Τραμπ αναφερόμενος στον Μπασάρ αλ Ασαντ, τον ηγέτη της Συρίας, είχε πει ότι «δεν είναι και ο καλύτερος τύπος στον κόσμο, αλλά είναι προτιμότερος από το ISIS» και γι' αυτό δεν απέκλεισε συνεργασία μαζί του εναντίον της ισλαμικής τρομοκρατίας.

Τώρα, ενώ ο Ασαντ κερδίζει τον πόλεμο εναντίον του Ισλαμικού Κράτους, υποτίθεται ότι σκέφτηκε πως θα ενίσχυε τη θέση του, αν χρησιμοποιούσε χημικά όπλα εναντίον αμάχων! Το μόνο «κέρδος» που θα είχε από μια τέτοια ενέργεια θα ήταν να στρέψει τη διεθνή κοινότητα αστραπιαία εναντίον του.

Και όμως, η υπόθεση με τη χρήση των χημικών όπλων στο Ιντλίμπ της Συρίας χρεώθηκε, άνευ πολλών σκέψεων και αναστολών, στον Ασαντ και ο Τραμπ έσπευσε να πράξει αυτό που εξόρκιζε τον Μπαράκ Ομπάμα να μην κάνει: βομβάρδισε τη Συρία!

Ουσιαστικά, πρόκειται περί πλήρους ανατροπής της πολιτικής που υποσχόταν να ακολουθήσει. Ο Ντόναλντ Τραμπ διαψεύδει οικτρά όλους όσοι πίστεψαν πως θα μπορούσε ένα πρόσωπο να επιβάλλει τη δική του γραμμή, κόντρα στο βαθύ και σκοτεινό κράτος των ΗΠΑ, το οποίο οδηγεί τον πλανήτη στην καταστροφή.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αν θέλετε να εξασφαλίσετε μετάθεση στο εξωτερικό, εκτός από τα απαιτούμενα μόρια, φροντίστε να έχετε και ποινές! Πειθαρχικές και ακόμη καλύτερα και ποινικές! Έστω φροντίστε να ΄χετε κάποια σοβαρή δικαστική κρίση εναντίον σας σε εκκρεμότητα .

Χιούμορ πικρό, γιατί να γελάσει κάποιος μ΄ όσα συνέβαιναν και συμβαίνουν, δεν μπορεί…

Έχουμε πολλές φορές γράψει για περιπτώσεις στρατιωτικών που αν κι είχαν καταδικαστεί για αδικήματα που φυσιολογικά τους οδηγούσαν εκτός ΕΔ, όχι μόνο παρέμειναν, αλλά έκαναν καριέρα σε θέσεις “φιλέτα”! Υπηρέτησαν ακόμη και σε θέσεις εξωτερικού, σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα χωρίς να προβλέπεται η θέση!!! Δεν έχει ιδρώσει τ΄ αυτί κανενός μέχρι στιγμής. Ούτε από τη σημερινή κυβέρνηση, αλλά ούτε και από ΝΔ και ΠΑΣΟΚ που αυτές οι υποθέσεις αφορούν τις δικές τους ημέρες διακυβέρνησης.

Και ρωτάμε: στις φετινές τοποθετήσεις εξωτερικού υπάρχει περίπτωση στελέχους που έχει τιμωρηθεί με πειθαρχικές ποινές κι έχει ανοιχτά δικαστικά μέτωπα για σοβαρά αδικήματα;
Οι πληροφορίες μας αναφέρουν ότι η υπόθεση αφορά στο ΓΕΝ.

Γνωρίζει κάτι ο Αρχηγός του;
Γνωρίζει κάτι ο Α/ΓΕΕΘΑ Βαγγέλης Αποστολάκης που όταν ήταν Α/ΓΕΝ φέρεται να ΄χει τιμωρήσει το στέλεχος για σοβαρό πειθαρχικό παράπτωμα;
Γνωρίζει ότι το ίδιο στέλεχος είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα μετατεθεί στο εξωτερικό;
Η εισήγηση του αρμόδιου κλάδου τα ανέφερε αυτά?
Φέρει κάνεις ευθύνη για το ποιοι και πως πάνε σε θέσεις ευθύνης ή θέσεις εξωτερικού;

Η αξιωματική αντιπολίτευση προτίθεται να ασχοληθεί με το θέμα; Κάτι μας λέει πως όχι και δεν το λέμε τυχαία!!!

Επόμενο ερώτημα: στα στελέχη που έχουν τα προσόντα και δεν έχουν ούτε μία ποινή στην καριέρα τους, ποιος θα εξηγήσει τη “λογική του παραλόγου”;

Πηγή Militaire

Σχόλιο ιστολογίου: Προφανώς δια χειρός του υπουργού Άμυνας, Πάνου Καμμένου, η "αριστεία" αποτελεί παρελθόν και για το Ελληνικό Στράτευμα. Και πως μπορεί να κάνει διαφορετικά ο κ. Καμμένος, αφού η διαγραφή της "αριστείας" αποτελεί βασική κυβερνητική γραμμή του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή του κ. Τσίπρα, του προϊσταμένου του υπουργού Άμυνας... ο οποίος εφαρμόζει πιστά (και χωρίς ίχνος αντίστασης ή αντίδρασης) τις επιλογές του πρωθυπουργού...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στραπατσάρισμα στη Μάλτα για τον Τσακαλώτο! 
Τα έδωσε όλα, δεν πήρε τίποτα. Καμία δέσμευση για το χρέος

Ρεπορτάζ Μάριος Ροζάκος

Tο «4ο Μνημόνιο», που κυοφορούνταν επί μήνες μεταξύ κυβέρνησης και δανειστών, γεννήθηκε χθες στη Βαλέτα της Μάλτας με τη... σφραγίδα του Eurogroup. Η ελληνική πλευρά τα έδωσε όλα, προκειμένου να επιστρέψουν οι επικεφαλής των δανειστών τις επόμενες ημέρες στην Αθήνα, χωρίς να πάρει χειροπιαστές δεσμεύσεις για την ελάφρυνση του χρέους, τη μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων και τα αντίμετρα-ψίχουλα!

Το οικονομικό επιτελείο δεσμεύτηκε για σκληρά μέτρα μετά το τέλος του τρέχοντος προγράμματος, τα οποία θα ψηφιστούν από τώρα, ισοδυναμούν με «4ο Μνημόνιο» χωρίς πρόσθετους δανειακούς πόρους και δένουν τα χέρια και της επόμενης κυβέρνησης. Ειδικότερα, αποδέχθηκε νέο «τσεκούρι» στις συντάξεις το 2019, ώστε να εξοικονομηθεί 1% του ΑΕΠ (1,8 δισ. ευρώ), και περαιτέρω μείωση του αφορολόγητου ορίου, ώστε να αντληθούν πρόσθετα έσοδα 1% του ΑΕΠ (1,8 δισ. ευρώ) το 2020.

Το αφορολόγητο

Μάλιστα, το αφορολόγητο πιθανώς να μπει στην «προκρούστεια κλίνη» νωρίτερα, εάν δεν επιτευχθούν οι δημοσιονομικοί στόχοι του προσεχούς έτους, με βάση τις προβλέψεις που θα γίνουν λίγο πριν λήξει το 3ο Μνημόνιο, τον Αύγουστο του 2018.
Οσο κι αν ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος εμφανιζόταν χθες χαμογελαστός μετά την άτυπη σύνοδο του Eurogroup, δεν μπόρεσε να μην παραδεχθεί ότι η συμφωνία περιλαμβάνει «συμβιβασμούς και πράγματα που θα στενοχωρήσουν τον λαό». Ισχυρίστηκε όμως ότι, αν επιτευχθεί ο στόχος για πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018 και το 2019, τότε, μαζί με τα πρόσθετα μέτρα ύψους 1% του ΑΕΠ από περικοπές συντάξεων το 2019 και άλλου 1% του ΑΕΠ από τη μείωση του αφορολόγητου ορίου το 2020, θα ενεργοποιηθούν θετικά μέτρα ύψους 1% του ΑΕΠ το 2019 και άλλα τόσα το 2020.

Τα «αντίμετρα»

Εντούτοις, εντελώς διαφορετική είναι η ανάγνωση των Ευρωπαίων και του προέδρου του Eurogroup Γερούν Ντάισελμπλουμ, που μιλούν για ενεργοποίηση των «αντιμέτρων» εάν το πρωτογενές πλεόνασμα υπερβεί το 3,5% του ΑΕΠ και ανάλογα με τον «δημοσιονομικό χώρο» που θα δημιουργηθεί.
Συνεπώς, μόνο αν το πλεόνασμα αγγίξει το 4,5% θα μπορέσουν να ενεργοποιηθούν αντίμετρα ύψους 1% του ΑΕΠ. Επιπλέον, η τελική λίστα των -ούτως ή άλλως πενιχρών- θετικών μέτρων δεν έχει οριστικοποιηθεί. Αδιευκρίνιστος παραμένει και ο ρόλος του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (ΔΝΤ) στον μηχανισμό ενεργοποίησης των «αντιμέτρων». Τα «αντίμετρα» θα συμπεριληφθούν, πάντως, στο ίδιο νομοσχέδιο με τα μέτρα.

Οσον αφορά τα Εργασιακά, η κυβέρνηση πανηγυρίζει για την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων μετά το τέλος του προγράμματος, κάτι που ήδη προβλεπόταν στο 3ο Μνημόνιο, και για την επίτευξη πρωτογενούς πλεονάσματος 3% του ΑΕΠ το 2016 μέσω της υφεσιακής υπερφορολόγησης! Σαν να μην έφθαναν όλα αυτά, το οικονομικό επιτελείο δεν απέσπασε χθες καμία συγκεκριμένη δέσμευση από τους Ευρωπαίους για την ελάφρυνση του χρέους και τη μείωση των στόχων για το πρωτογενές πλεόνασμα μετά το 2018. Τα κρίσιμα αυτά ζητήματα παραπέμφθηκαν για τον Μάιο και... βλέπουμε!

Ο εμμονικός Σόιμπλε τρίβει τα χέρια του και χαμογελά πονηρά

Πιστός στη γραμμή ότι το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) θα συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα εμφανίστηκε χθες ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, ο οποίος μάλιστα πρόσθεσε πως η παραμονή του Ταμείου είναι το «κλειδί» για την επιστροφή της χώρας μας στις αγορές το 2018 χωρίς νέο πακέτο βοήθειας.

Μιλώντας στην εφημερίδα «Rheinische Post», ο δρ Σόιμπλε ανέφερε: «Αναμένω ότι το ΔΝΤ θα παραμείνει στο ελληνικό πρόγραμμα. Δεν είναι τόσο σημαντικό στο θέμα αυτό με ποιο ποσό θα συμμετάσχει, αποφασιστικής σημασίας είναι ότι θα το κάνει». Οπως έχει αναφέρει η «δημοκρατία» από τον περασμένο Ιανουάριο, το Ταμείο δεν προτίθεται να διαθέσει περισσότερα από 6 δισ. ευρώ, παρότι του είχαν περισσέψει 16 δισ. ευρώ από το δεύτερο Μνημόνιο.

Ο Γερμανός υπουργός Οικονομικών δήλωσε ότι, με δεδομένη τη συμμετοχή του ΔΝΤ, θεωρεί πως «η Ελλάδα δεν θα χρειαστεί άλλο πακέτο βοήθειας και από το 2018 θα έχει πρόσβαση στις αγορές, όπως έχει προγραμματιστεί». Παράλληλα, σε μια απεγνωσμένη προσπάθεια να υποβαθμίσει τη σημασία του ελληνικού ζητήματος στο εσωτερικό πολιτικό σκηνικό της Γερμανίας, ισχυρίστηκε ότι «το θέμα της Ελλάδας δεν θα παίξει κανέναν ρόλο στις γερμανικές εκλογές».

Μετά τη χθεσινή συνεδρίαση του Eurogroup στη Μάλτα ο πρόεδρός του Γερούν Ντάισελμπλουμ επισήμανε ότι και το ΔΝΤ προσυπογράφει το πακέτο μέτρων που συμφωνήθηκε και πως οι επικεφαλής όλων των θεσμών θα επιστρέψουν το συντομότερο δυνατόν στην Αθήνα για να καταλήξουν σε μια ολοκληρωμένη τεχνική συμφωνία. Για «ισορροπημένη συμφωνία» έκανε λόγο ο επίτροπος Οικονομικών Πιέρ Μοσκοβισί, επικαλούμενος την «προοπτική ενός πακέτου αντισταθμιστικών μέτρων που είναι σημαντικό για τη στήριξη των κοινωνικών ομάδων που έχουν πληγεί από την κρίση».

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

"Αναζητείται" δικαστικό συμβούλιο που να δηλώσει αρμόδιο για να αποφανθεί αν και ποιοί κατηγορούμενοι θα καθίσουν στο εδώλιο για το "σχέδιο Πυθία" και τις τηλεφωνικές υποκλοπές

Σε... μπαλάκι του τένις τείνει να μετατραπεί μία από τις πιο καυτές δικογραφίες, που έχουν σχηματιστεί από την ελληνική Δικαιοσύνη και αφορά στην απόπειρα δολοφονίας του πρώην Πρωθυπουργού της χώρας, Κώστα Καραμανλή, γνωστή και ως "σχέδιο Πυθία" και στις τηλεφωνικές υποκλοπές.

Σχεδόν δώδεκα χρόνια από την αποκάλυψη της και ενώ η ανάκριση έχει εδώ και μήνες ολοκληρωθεί από τον ανακριτή Διαφθοράς, Δημήτρη Φούκα, άγνωστο παραμένει ποιό δικαστικό συμβούλιο είναι αρμόδιο για να αποφανθεί αν και ποιοί από τους πέντε συνολικά κατηγορούμενους για τα διάφορα σκέλη της υπόθεσης, θα καθίσουν στο εδώλιο.

Η δικογραφία είχε διαβιβαστεί στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών της Αθήνας, και μάλιστα τον Οκτώβριο του 2016 η εισαγγελέας Πρωτοδικών, Μαρία - Σοφία Βαΐτση, είχε ζητήσει να παραπεμφθούν σε δίκη τέσσερα άτομα, μεταξύ των οποίων ο πρώην Αμερικανός πράκτορας William Bazil και ο πρώην βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μιχ. Καρχιμάκης.

Ζήτημα αρμοδιότητας

Αντί όμως, το δικαστικό συμβούλιο να προχωρήσει στην εξέταση της δικογραφίας για να κρίνει αν τελικά θα ακολουθήσει την άποψη της εισαγγελικής λειτουργού ή όχι, τελικά -σύμφωνα με πληροφορίες- με βούλευμά του, δήλωσε αναρμόδιο. Παράλληλα, παρέπεμψε στο Συμβούλιο Εφετών την υπόθεση, υποστηρίζοντας -κατά τις ίδιες πηγές- ότι εκείνος ο δικαστικός σχηματισμός είναι ο μόνος, σύμφωνα με τη δικονομία που μπορεί να εκδώσει την επίμαχη απόφαση.

Εβδομάδες μετά, και αφού πράγματι η ογκωδέστατη δικογραφία είχε διαβιβαστεί στο μέγαρο του Εφετείου, ο εισαγγελέας, Παναγιώτης Πούλιος, κατέθεσε ενώπιον του Συμβουλίου Εφετών τη δική του εισήγηση. Μόνο που δεν αφορούσε στην "τύχη" των πέντε κατηγορουμένων, αλλά στο ζήτημα αρμόδιότητας. Σύμφωνα με πληροφορίες, ο εισαγγελικός λειτουργός ζητά από το δικαστικό συμβούλιο να κηρυχθεί το τελευταίο αναρμόδιο και κατ' επέκταση να επιστρέψει η υπόθεση ξανά πίσω στο Συμβούλιο Πλημμελειοδικών ως το μόνο αρμόδιο δικαστικό όργανο για να κρίνει τη δικογραφία.

Πλέον αναμένεται και η τελική απόφαση του Συμβουλίου Εφετών, το οποίο και θα αποφανθεί αν τελικά μπορεί το ίδιο να παραπέμψει τους κατηγορούμενους σε δίκη ή αυτό θα πρέπει να κριθεί από το Πρωτοδικείο.

Το "σχέδιο Πυθία", οι υποκλοπές και η ΕΥΠ

Υπενθυμίζεται ότι στην αρχική πρόταση της εισαγγελέως Βαΐτση, η οποία όμως δεν εισακούστηκε, είχε ζητηθεί να καθίσουν στο εδώλιο τέσσερις κατηγορούμενοι, και ειδικότερα, ο πρώην πράκτορας της CIA, William Bazil, για το αδίκημα της απόπειρας διακεκριμένης κατασκοπείας κατ' εξακολούθηση σε βαθμό κακουργήματος, δύο υπάλληλοι της ΕΥΠΕ για το αδίκημα της παραβίασης μυστικών της πολιτείας κατ' εξακολούθηση και ο πρώην υπουργός και βουλευτής του ΠΑΣΟΚ, Μιχ. Καρχιμάκης για ηθική αυτουργία στην τελευταία πράξη,

Σύμφωνα με το ανακριτικό πόρισμα του Δ. Φούκα για την υπόθεση των τηλεφωνικών υποκλοπών (2004-2005) και του "σχεδίου Πυθία" που αφορούσε προπαρασκευαστικές πράξεις έσχατης προδοσίας επί κυβερνήσεως Κ. Καραμανλή, από τον Αύγουστο του 2004 μέχρι και το Μάρτιο του 2005 ο William B, Αμερικανός πράκτορας, επιχείρησε με πρόθεση να λάβει σε γνώση του απόρρητες πληροφορίες που αφορούν στα συμφέροντα της ελληνικής δημοκρατίας μέσω τηλεφωνικών υποκλοπών.

Η σύζυγος του συγκεκριμένου προσώπου - για την οποία είχε προταθεί να απαλλαγεί - εμφανίζεται να ήταν εκείνη που ειχε αγοράσει καρτοκινητά-σκιές από την Ακτή Μιαούλη με το ψευδώνυμο Πέτρος Μάρκου, τα οποία χρησιμοποιήθηκαν για την παρακολούθηση δεκάδων πολιτικών, μελών της τότε κυβέρνησης αλλά και δεκάδων άλλων προσώπων. Από την άρση απορρήτου μιας εκ των τεσσάρων τηλεφωνικών συνδέσεων προέκυψε -κατά τον ανακριτή- ότι η τηλεφωνική σύνδεση ενεργοποιήθηκε και σε άλλη συσκευή με στοιχεία συνδρομητή American Embassy. Μετά την αποκάλυψη των υποκλοπών ο William B εξαφανίστηκε από την Ελλάδα.

Η εμπλοκή του Μιχ. Καρχιμάκη αφορά σκέλος της ογκωδέστατης δικογραφίας, κατά την έρευνα της οποία υπήρξε αναφορά από πρώην υπάλληλο της ΕΥΠ για απόρρητες αναφορές που απευθύνονταν στον πρωθυπουργό και τους αρμόδιους υπουργούς και είχαν ληφθεί από τον ίδιο με μη νόμιμο τρόπο.

Τα έγγραφα εντοπίστηκαν μετά από σχετικές έρευνες, ενώ ο Μιχ. Καρχιμάκης αρνείται τις σε βάρος του κατηγορίες. Κατά τον ίδιο, πρόκειται για "στημένη υπόθεση που κατασκευάστηκε από σκοτεινούς ανθρώπους που βαρύνονται με κακουργηματικές ενέργειες και πράξεις, γεγονός που δεν ελήφθη από κανένα σχεδόν αρμόδιο υπόψη". Αναφορικά με τα έγγραφα της ΕΥΠ, υποστηριζει ότι "ουδέποτε βρέθηκαν στην κατοχή μου από την έρευνα που διενεργήθηκε" και καταλήγει: "είναι αδιανόητο, μεθοδεύσεις που παραπέμπουν στα πρότυπα της μαφίας, να βρίσκουν παραδόξως ανταπόκριση και μάλιστα ιδίως στο χώρο της Δικαιοσύνης που είναι ταγμένη να λειτουργεί έξω από σκοπιμότητες".

Πηγή News247

Σχόλιο ιστολογίου: Γιατί ενώ η συγκεκριμένη υπόθεση βρίσκεται στη Δικαιοσύνη, δημιουργούνται "κωλύματα"; Γιατί συμβαίνουν όλα αυτά; Μήπως κάποιοι θέλουν να αποφύγουν την "καυτή πατάτα" ή μήπως κάποιοι αποφάσισαν να "πνίξουν" την υπόθεση; Κι επειδή οι δικοί μας προβληματισμοί ενδεχομένως δεν "συγκινούν", ας παρακολουθήσουμε τα αποκαλυπτικά βίντεο που ακολουθούν και τι δήλωσε για την περιβόητη αυτή υπόθεση, προχθές στην εκπομπή του Ν. Παναγιωτόπουλου ο τότε Υπουργός Δημ. Τάξης κ. Γ. Βουλγαράκης...






Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Δημήτρη Γ. Απόκη

Η πολύ καλά σχεδιασμένη επίθεση με πυραύλους Cruise και Tomahawk εναντίον αεροπορικής βάσης του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία και μάλιστα βάσης στην οποία έχει παρουσία η Ρωσία, στέλνει ένα ξεκάθαρο και δυναμικό μήνυμα στην παγκόσμια κοινότητα. Και ένα μήνυμα που έχει πολλαπλούς αποδέκτες.

Ο Πρόεδρος, Ντόναλντ Τράμπ, δεν χαράσσει κόκκινες γραμμές στην αραβική άμμο και, όπως και στην εσωτερική πολιτική, έτσι και στη διεθνή σκακιέρα, εννοεί απόλυτα αυτό που λέει.

Από την πρώτη στιγμή της απάνθρωπης επίθεσης με χημικά όπλα που στοίχισε τη ζωή δεκάδων αμάχων, ανάμεσά τους μωρά παιδιά, εξέφρασα την άποψη ότι επρόκειτο για ένα κομβικό γεγονός για τις εξελίξεις τόσο στη Συρία, όσο και στο στρατηγικό παιχνίδι διεθνώς,

Παρακολουθώντας την κοινή συνέντευξη τύπου του Αμερικανού Προέδρου, με τον Βασιλιά της Ιορδανίας, Αμπντάλα στον κήπο του Λευκού Οίκου, και έχοντας μελετήσει διεξοδικά τον Ντόναλντ Τράμπ, από τη στιγμή που ανακοίνωσε την υποψηφιότητα του για την Προεδρία των ΗΠΑ, κατάλαβα ότι οι εικόνες φρίκης που είδε από την επίθεση με τα χημικά θα άλλαζαν άρδην την άποψή του για το καθεστώς Άσαντ και τη Συρία, αλλά και για τη στρατηγική της Ουάσιγκτον διεθνώς.

Ο Μπαράκ Ομπάμα και η κυβέρνησή του με την στάση τους στο θέμα της Συρίας, όλοι θυμόμαστε την κόκκινη γραμμή στην άμμο, αλλά και με την παθητική έως αδιάφορη στάση του σε διεθνή θέματα, οδήγησε τον πλανήτη σε μια πλήρη αναρχία, την οποία κληρονόμησε ο Πρόεδρος Τράμπ.

Εκμεταλλευόμενος αυτό το στρατηγικό κενό ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, φρόντισε να το καλύψει καθιστώντας τον ίδιο και τη Ρωσία τον κυρίαρχο στρατηγικό παίκτη στις διεθνείς εξελίξεις.

Αυτό τελείωσε τα ξημερώματα της Παρασκευής με την απόφαση του Προέδρου Τράμπ να προχωρήσει στην επιχείρηση εναντίον της αεροπορικής βάσης στη Συρία.

Η επιχείρηση όπως ανέφερα στην αρχή ήταν άριστα σχεδιασμένη, και πάνω από όλα είχε το element of surprise. Και εδώ είναι που θα πρέπει κάποιοι που ανόητα συνεχίζουν να υποτιμούν και να λοιδορούν τον Αμερικανό Πρόεδρο, να κατανοήσουν ότι έχει στην διάθεσή του, δύο τρομερά στρατιωτικά – στρατηγικά μυαλά, το Υπουργό Άμυνας, Στρατηγό Τζέημς “Mad Dog” Μάτις, τον Στρατηγό Σύμβουλο Εθνικής Ασφάλειας, Χέρμπερτ Μακ Μάστερ, και ένα επιδέξιο στο διαπραγματευτικό παιχνίδι Υπουργό Εξωτερικών, τον Ρέξ Τίλλερσον, να καταλάβουν ότι υπάρχει πλέον ένας Πρόεδρος στο Λευκό Οίκο με πολύ δυνατή ομάδα εθνικής ασφάλειας, της οποίας τις προτάσεις και συμβουλές ακούει. Αλλά πάνω από όλα, ότι πρόκειται για έναν Αμερικανό Πρόεδρο που δεν φοβάται να πάρει αποφάσεις και τις παίρνει γρήγορα.

Επίσης σημαντικό, και δείχνει διπλωματική μαεστρία, το ότι ενημέρωσε, χωρίς να ζητήσει άδεια, τη Μόσχα για την επικείμενη επίθεση με στόχο να αποφύγει ρωσικές απώλειες, γεγονός που θα δημιουργούσε μεγάλα προβλήματα.

Ο Πρόεδρος Τράμπ με την απόφασή του να προχωρήσει σε αυτή την επίθεση έκανε ακόμη ένα στρατηγικό Ματ, στη διεθνή σκακιέρα.

Η επίθεση έλαβε χώρα την ώρα που είχε δείπνο στο Μαρ – α – Λάγκο στη Φλόριντα όπου φιλοξενεί τον Πρόεδρο της Κίνας για ένα διήμερο κρίσιμων συζητήσεων.

Εδώ και αρκετές ημέρες ο Ντόναλντ Τράμπ, με συνεχείς δηλώσεις του έχει ξεκαθαρίσει ότι δεν θα συνεχίσει να ανέχεται για πολύ τη προκλητική και επικίνδυνη συμπεριφορά του καθεστώτος Κίμ της Βόρειας Κορέας, στη Χερσόνησο της Κορέας. Έχει επίσης καλέσει την Κίνα να δώσει άμεσα λύση σε αυτό το πρόβλημα.

Στην ίδια γραμμή ο Υπουργός Εξωτερικών, Ρέξ Τίλλερσον, έχει κάνει σαφές ότι όλες οι επιλογές, συμπεριλαμβανομένης της στρατιωτικής, είναι στο τραπέζι.

Είναι βέβαιο ότι ο Κινέζος Πρόεδρος, θα αντιμετώπισε δυσκολία στη χώνεψη όταν μετά το δείπνο ενημερώθηκε για την επιχείρηση από τον Πρόεδρο Τράμπ. Θα είναι τραγικό λάθος να μην αντιληφθεί ότι ο Ντόναλντ Τράμπ, όταν λέει κάτι το εννοεί. Η μπάλα, όσο αφορά τη Βόρεια Κορέα και το ψυχοπαθή ηγέτη της, είναι πλέον στην περιοχή του Πεκίνου.

Οι ΗΠΑ και ο Πρόεδρος Τράμπ, θα καθίσουν στο τραπέζι της διαπραγμάτευσης με τον Κινέζο Πρόεδρο στο Mar –a- Lago, από πολύ ενισχυμένη θέση.

Το ίδιο σαφές είναι και το μήνυμα προς το Ιράν και θα είναι σοφό για το καθεστώς των Αγιατολάδων στην Τεχεράνη να αντιληφθούν ότι οι ΗΠΑ, δεν έχουν πλέον ένα Πρόεδρο που πληρώνει λύτρα εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων για Αμερικανούς ναύτες.

Με την άμεση και αποφασιστική κίνησή του ο Πρόεδρος Ντόναλντ Τράμπ, επαναφέρει τις Ηνωμένες Πολιτείες στον κυρίαρχο ρόλο τους στην διεθνή στρατηγική σκακιέρα και όποιος καταλαβαίνει, καταλαβαίνει.

* Ο Δημήτρης Γ. Απόκης είναι Διεθνολόγος Απόφοιτος του The Paul H. Nitze, School of Advanced International Studies, The Johns Hopkins University και Δημοσιογράφος
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γιάννη Σιδέρη

Οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ πήγαν στις εκλογικές τους περιφέρειες τα περασμένα Χριστούγεννα με ρετουσαρισμένες τις αριστερές περγαμηνές τους. Είχαν ως δώρο για το ποίμνιο, το βοήθημα που ονομάστηκε 13η σύνταξη. Τώρα στους ψηφοφόρους τους θα κομίσουν έναν καταστροφικό μπουναμά, την μείωση των συντάξεων και του αφορολόγητου, αλλά οι ευχετήριες κάρτες, θα γράφουν για ένα ακόμη… θρίαμβο.

Το Μαξίμου ακάθεκτο, δηλώνει ικανοποιημένο γιατί επετεύχθη, λέει, ο στόχος για «μηδενικό δημοσιονομικό αντίκτυπο»! Ακάθεκτο λες και είμαστε στις πρώτες μέρες της Πρώτης Φοράς Αριστεράς (ΠΦΑ), τότε που κάθε λέξη τους γινόταν αυτομάτως πιστευτή, από ένα αποσβολωμένο λαό, ο οποίος - πάλι - είχε πεισθεί ότι εμφανίστηκαν νέοι Μεσσίες. Παραποιεί την πραγματικότητα, όπως στα εργασιακά, για τα οποία υποστηρίζει ότι «συμφωνήθηκε η επαναφορά στην ευρωπαϊκή κανονικότητα με τις συλλογικές διαπραγματεύσεις από τον Σεπτέμβριο του 2018» – αν και απέτυχε για τον Ιανουάριο του 18 που επεδίωκε. (Ο Σεπτέμβριος ήταν προαποφασισμένος και θα γινόταν ούτως ή άλλως, με την ολοκλήρωση του προγράμματος – νόμος 4024 του 2011).

Ποιος από μηχανής Θεός με την καίρια παρέμβασή του, συνετέλεσε στο θαύμα; Μα φυσικά ο έλληνας πρωθυπουργός, αφού κατά το Μαξίμου «τα θετικά δημοσιονομικά αποτελέσματα του 2016 ( η υπέρογκη φορολογία δηλαδή) και οι συνομιλίες του έλληνα πρωθυπουργού σε κορυφαίο επίπεδο, συνέβαλαν καθοριστικά να βρεθεί κοινό έδαφος και λύση στο Eurogroup». Οπερ, η καταλυτική παρέμβαση πρωθυπουργού, έφερε αυτά που ήδη είχαν συμφωνηθεί στις 23 του Μάρτη, όταν ο πρωθυπουργός ανάγκασε τον Τσακαλώτο να στείλει επιστολή, διαφοροποίησης της συμφωνίας.

Το ΔΝΤ τα πήρε όλα

Το ΔΝΤ πήρε ό,τι ήθελε, τα μέτρα λιτότητας των 3,6 δις που θα αφαιρεθούν από τις χειμαζόμενες , εισοδηματικά κατώτερες, λαϊκές τάξεις - αν τελικά θα είναι αυτό το ποσό και δεν αυξηθεί, καθώς τα δεδομένα στην Οικονομία, έχουν υποχωρήσει περεταίρω, προ δόξαν της ατέρμονης «αντίστασης».

Παράλληλα θα δώσει αντίμετρα Μπιάφρας (π.χ συσσίτια στα σχολεία), ενώ έστησε τη λαιμητόμο: Αν το 2018 παρατηρηθεί υστέρηση στον στόχο του πλεονάσματος, και οι δύο μειώσεις (αφορολόγητο και συντάξεις), θα εφαρμοστούν το 2019 – Αρμαγεδδών. Σε αυτή την περίπτωση φυσικά το πολιτικό σκηνικό θα αλλάξει άρδην, και όχι με όρους κανονικής μεταβλητότητας.

(Και να σκεφθεί κανείς ότι οι γερμανοτσολιάδες Σαμαροβενιζέλοι είχαν βρει το αφορολόγητο 7 χιλιάδες, το ανέβασαν στις 9,5, ο Αλέξης τους κατήγγειλε και υποσχόταν να το ανεβάσει στις 12, αλλά αντί των 12 το κατεβάζει κάτω από τις 6 χιλ. (5.600 για τους άγαμους, 5.900 για τους υπόλοιπους).

Ουσιαστικά η μόνη διαπραγμάτευση που έκανε το Μαξίμου, ήταν διττή, αλλά ευτελούς στόχευσης: Αφενός μεν προσπάθησε η μείωση των συντάξεων να μετατεθεί στο 2020, ώστε ο κ. Τσίπρας να έχει άπλετο χρόνο μπροστά του, να φτάσει απρόσκοπτα στο χρόνο λήξης των μνημονίων και ισχυρίζεται ότι έβγαλε τη χώρα από τον ζυγό τους, (η οποία χώρα ήταν προγραμματισμένη να βγει ούτως ή άλλως, αφού τελειώνει το πρόγραμμα), και ότι ως αριστερός που είναι, πάλεψε ενάντια στους δήμιους του νεοφιλελευθερισμού και της αντεργατικής πολιτικής και προστάτεψε τους εργαζόμενους.

Ο άλλος στόχος ήταν να μακρηγορήσει την διαπραγμάτευση προκειμένου να στεγανοποιήσει την Κ.Ο., να την πείσει ότι νυν υπέρ πάντων είναι ο αγών για τη διατήρηση στην εξουσία, υπό το πρόσχημα της καλυτέρευσης των όρων σε μεταγενέστερο χρόνο, ώστε η κυβέρνηση να δράσει υπέρ του λαού. Στην ουσία και να τους εμβάλει την άποψη ότι η μη ψήφιση θα είναι λιποταξία, γιατί ότι αν πέσουν τώρα, έπεσαν για πάντα, και αυτό θα είναι προδοσία προς την Αριστερά!

Τα ανωτέρω απορρέουν από διαρροές και πληροφορίες. Μπορούμε να υποθέσουμε τα μελλούμενα: Δεν αποκλείεται, όταν η επόμενη κυβέρνηση εφαρμόζει τα μέτρα που ο ίδιος έχει ψηφίσει, σε κάθε δυσκολία, να ορθώνει με στεντόρεια φωνή το επιχείρημα ότι ο ίδιος διαπραγματεύτηκε σκληρά γιατί δεν ήταν υποτακτικός στους Δανειστές.

Το ότι το επιχείρημα αυτό έχει κονιορτοποιηθεί, και θα είναι σαθρό, δεν απασχολεί την ηγεσία. Απευθύνονται στους πεπεισμένους δικούς της, οι οποίοι προς το παρόν δεν είναι ολιγάριθμοι, αφού ακόμη πιστεύουν ότι αντιστάθηκε. Οι συνθήκες στις οποίες διάγει ο λαός δεν αποτελούν το πρώτιστο ενδιαφέρον της. Αλλιώς δεν θα φερόταν τόσο σκληρά προς αυτόν, καθυστερώντας επί ένα χρόνο τη διαπραγμάτευση για να πετύχουν μια από τα ίδια, με αντίτιμο την καθήλωση της Οικονομίας και χωρίς κανένα αντιστάθμισμα.

Εγκαίνια με τη διαπλοκή

Αν χαρτογραφήσουμε το κυβερνητικό δρομολόγιο του κ. Τσίπρα, και τον τρόπο του πολιτεύεσθαι, βλέπουμε μία πορεία χωρίς ενδοιασμούς. Προχθές στην σήραγγα Τεμπών, έκοψε την πρώτη από μια σειρά κορδέλες που προτίθεται να κόψει, σε τμήματα δρόμων.

Ηταν ο ίδιος κ. Τσίπρας, επίτιμος επικεφαλής του «δεν πληρώνω», που μιλώντας στη Βουλή ως αντιπολίτευση, χαρακτήριζε ληστρικά τα διόδια και τα κατήγγειλε ως διαρκές έγκλημα (προχθές, εν τη παρουσία του, τα διόδια αυξήθηκαν!).

Τώρα καλεσμένος της διαπλοκής, κόβει κορδέλες και δέχεται αύξηση διοδίων, λησμονώντας τι δικές του διακηρύξεις και του συγκυβερνήτη του, ο οποίο χαρακτήριζε εγκληματική ομάδα τους εργολάβους. ! (Και φυσικά η διαπλοκή τη δουλειά της κάνει, προσεταιρίζεται πρόθυμους κυβερνήτες και συναλλάσσεται μαζί τους. Δεν ψηφίσαμε αυτή για κυβέρνηση, αλλά αυτούς που θα την κατατρόπωναν!).

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Εξοργισμένος ο Ρώσος πρόεδρος ανέστειλε κάθε στρατιωτική επικοινωνία με τις αμερικανικές στρατιωτικές δυνάμεις
Οι ΗΠΑ προειδοποίησαν στον ΟΗΕ ότι αν χρειαστεί θα ξαναχτυπήσουν στη Συρία

Στα άκρα οδηγούνται οι σχέσεις ΗΠΑ-Ρωσίας, μετά την επίθεση κατά συριακών στόχων που εξαπέλυσε τα ξημερώματα της Παρασκευής ο αμερικανικός στρατός, ως απάντηση στην επίθεση με χημικά όπλα στην επαρχία Ιντλίμπ, για την οποία οι ΗΠΑ θεωρούν υπεύθυνο τον Μπασάρ Αλ Ασαντ.

Η επίθεση έγινε γνωστή με διάγγελμα του προέδρου Τραμπ, με το οποίο ενημέρωσε τον αμερικανικό λαό για τις κινήσεις του αμερικανικού στρατού στη Συρία.

Για «επίθεση σε κυρίαρχο κράτος» έκανε λόγο ο ρώσος Πρόεδρος Βλαντιμίρ Πούτιν, στην πρώτη του αντίδραση.

Δέκα νεκροί και εκτεταμένες ζημιές στην αεροπορική βάση που ήταν στόχος των αμερικανικών πληγμάτων ήταν ο τελευταίος απολογισμός, σύμφωνα με τον συριακό στρατό.

Εξοργισμένος ο Πούτιν


«Η ρωσική πλευρά αναστέλλει το μνημόνιο που έχει συνάψει με τις ΗΠΑ για την αποτροπή επεισοδίων και την ασφάλεια των πτήσεων στη διάρκεια των επιχειρήσεων στη Συρία» που πραγματοποιούν η ρωσική και η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, ανέφερε σε ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών η εκπρόσωπός του Μαρία Ζαχάροβα.

Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν υπογράψει αυτό το πρωτόκολλο συμφωνίας, που περιείχε κανόνες και περιορισμούς με σκοπό την αποτροπή επεισοδίων ανάμεσα σε αεροσκάφη των δύο χωρών πάνω από τη Συρία τον Οκτώβριο του 2015, μερικές εβδομάδες μετά την έναρξη της ρωσικής επέμβασης προς υποστήριξη του καθεστώτος της Δαμασκού.

Ο εκπρόσωπος τους ρωσικού στρατού Ίγκορ Κονασένκοφ, ανακοίνωσε την ενίσχυση της συριακής αντιαεροπορικής άμυνας, ενώ και η φρεγάτα Ναύαρχος Γκριγκόρεβιτς πέρασε τα στενά του Βοσπόρου, το πρωί της Παρασκευής.

Η φρεγάτα, που φέρει πυραύλους Kalibr-ΝΚ,διαθέτει και σύγχρονο σύστημα αεράμυνας, ενώ είχε επιστρέψει σε ρωσικά ύδατα από τη Μεσόγειο πριν από μόλις εννιά ημέρες.

Επέστρεφε στο λιμάνι του Novorossiisk, πριν αρχίσει να κινείται και πάλι προς Νότο.

Μέρκελ - Ολάντ: Ο Άσαντ φέρει την πλήρη ευθύνη για τα πλήγματα των ΗΠΑ στη Συρία


Από την πλευρά τους η Γερμανίδα καγκελάριος Άγγελα Μέρκελ και ο Γάλλος πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ σε κοινή τους ανακοίνωση υποστήριξαν ότι ο Σύρος πρόεδρος φέρει «την πλήρη ευθύνη» για τα αμερικανικά πλήγματα που είχαν στόχο την αεροπορική βάση Σαϊράτ του συριακού στρατού, ως αντίποινα στη χημική επίθεση της Τρίτης για την οποία κατηγορείται το συριακό καθεστώς.

Ο πρόεδρος (Μπασάρ αλ) Άσαντ είναι ο μόνος υπεύθυνος για τις εξελίξεις αυτές. Η επανειλημμένη χρήση χημικών όπλων από εκείνον και τα εγκλήματά του κατά του ίδιου του λαού απαιτούν την υιοθέτηση κυρώσεων, όπως το ζήτησαν η Γαλλία και η Γερμανία το 2013, μετά την τραγωδία στη Γούτα», επισημαίνεται στην κοινή ανακοίνωση των δύο ηγετών, η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα έπειτα από τηλεφωνική επικοινωνία που είχαν.

Τσαβούσογλου: Αναγκαία η απομάκρυνση Άσαντ


Ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας Μεβλούτ Τσαβούσογλου ζήτησε την άμεση απομάκρυνση του προέδρου της Συρίας Μπασάρ αλ Ασαντ, λέγοντας ότι πρέπει να σχηματισθεί μεταβατική κυβέρνηση και εκφράζοντας την υποστήριξη της Αγκυρας προς την αμερικανική επιχείρηση κατά της συριακής αεροπορικής βάσης.

Σύγκρουση και στο Συμβούλιο Ασφαλείας


Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής "είναι προετοιμασμένες να κάνουν περισσότερα" στη Συρία, προειδοποίησε η αντιπρόσωπος της Ουάσινγκτον στα Ηνωμένα Έθνη, χαρακτηρίζοντας "πλήρως δικαιολογημένη" την πυραυλική επίθεση εναντίον αεροπορικής στρατιωτικής βάσης του συριακού καθεστώτος.

Οι ΗΠΑ έκαναν ένα πολύ μετρημένο βήμα, που ήταν "πλήρως δικαιολογημένο" όταν εκτόξευσαν πυραύλους εναντίον της βάσης, σε αντίδραση για την πολύνεκρη επίθεση με τοξικά αέρια στην επαρχία Ιντλίμπ, είπε η πρεσβευτής Νίκι Χέιλι κατά τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.

"Είμαστε προετοιμασμένοι να κάνουμε περισσότερα αλλά ελπίζουμε ότι δεν θα χρειαστεί", πρόσθεσε. "Οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μείνουν άπραγες όταν χρησιμοποιούνται χημικά όπλα. Είναι ζωτικό εθνικό συμφέρον μας να αποτρέψουμε τη διάδοση και τη χρήση των χημικών όπλων", υπογράμμισε.

Ο Ρώσος πρέσβης στον ΟΗΕ κατηγόρησε την κυβέρνηση των ΗΠΑ ότι παραβίασε το διεθνές δίκαιο με το πυραυλικό πλήγμα που εξαπέλυσε εναντίον του καθεστώτος στη Δαμασκό το βράδυ της Πέμπτης.

Νωρίτερα, αντιδρώντας στην επίθεση, η Ρωσία ανέστειλε το μνημόνιο που είχε συνάψει με τις ΗΠΑ για την αποτροπή επεισοδίων και την ασφάλεια των πτήσεων στη διάρκεια των επιχειρήσεων στη Συρία

Το βράδυ της Παρασκευής, η Ρωσία ανακοίνωσε τη διακοπή λειτουργίας του διαύλου επικοινωνίας μεταξύ των ενόπλων δυνάμεων των δύο χωρών.

Έκκληση για αυτοσυγκράτηση από τον Γκουτέρες


O γενικός γραμματέας του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών απηύθυνε την Παρασκευή έκκληση για αυτοσυγκράτηση, μετά τις αμερικανικές επιδρομές εναντίον της Δαμασκού και υπογράμμισε ότι δεν υπάρχει άλλη λύση παρά μόνο η πολιτική για να μπει τέλος στον πόλεμο που μαίνεται στη Συρία.

«Απευθύνω έκκληση για αυτοσυγκράτηση, προκειμένου να αποφευχθεί οποιαδήποτε ενέργεια που θα προσέθετε επιπλέον πόνο στο συριακό λαό» υπογράμμισε ο Αντόνιο Γκουτέρες σε ένα δελτίο τύπου.

Για τον επικεφαλής των Ηνωμένων Εθνών, «δεν υπάρχει άλλος δρόμος προκειμένου να μπει τέλος στη σύρραξη από εκείνον μιας λύσης σε πολιτικό επίπεδο».

Κλείνει ο δίαυλος επικοινωνίας


Εκπρόσωπος του υπουργείου Άμυνας της Ρωσίας δήλωσε το βράδυ της Παρασκευής ότι το Πεντάγωνο ειδοποιήθηκε πως η λειτουργία του διαύλου επικοινωνίας των ένοπλων δυνάμεων της Ρωσίας με αυτές των ΗΠΑ, ο οποίος έχει στόχο να αποφεύγονται αθέλητες συγκρούσεις των αεροσκαφών τους στον εναέριο χώρο της Συρίας, θα κλείσει στις 00:00 (ώρα Ελλάδας), μετέδωσε το πρακτορείο ειδήσεων Interfax.

Συνομιλία Λαβρόφ - Τσαβούσογλου


Το υπουργείο Εσωτερικών της Ρωσίας ανακοίνωσε ότι ο Σεργκέι Λαβρόφ είχε μια συνδιάλεξη σχετικά με τα πυραυλικά πλήγματα των ΗΠΑ στη Συρία με τον ομόλογό του της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

«Υπογραμμίστηκε η σημασία μιας αντικειμενικής, αμερόληπτης έρευνας σχετικά με όλες τις περιστάσεις της τραγωδίας στη Χαν Σεϊχούν, όπως και άλλων περιπτώσεων χρήσης χημικών όπλων από τρομοκρατικές οργανώσεις», αναφέρεται σε ανακοίνωση της ρωσικής διπλωματίας.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιώργος Πετράκης

Τελικά κερδίσαμε. Φυσικά δεν υπάρχει τίποτε περισσότερο από μια γενική πολιτική συμφωνία σαν κι αυτή που είχαμε τις 20 Φεβρουαρίου. Αλλά κερδίσαμε.

Αυτό που δεν ξέρουμε είναι το τι κερδίσαμε. Η Κυβέρνηση αυτή συνηθισμένη στην χασούρα μάλλον φαίνεται να έχει βρει τον τρόπο να εφευρίσκει και να πανηγυρίζει νίκες. Πολλές μικρές νίκες που οδηγούν σε μεγάλες συντριβές.

Αυτό που πανηγύρισε ο πάντα σεμνός Ευκλείδης Τσακαλωτος είναι ότι τελικά κερδίσαμε οι μειώσεις στις συντάξεις να πάνε το 2019 και η μείωση του αφορολογήτου το 2020. Μέτρα τα οποία δεν υπήρχαν πριν την διαπραγμάτευση… Προσθετα μέτρα που τα έφερε η διαπραγμάτευση τους και απλώς τα έσπρωξε για το 2019.

Και ο πάντοτε ρομαντικός μέχρι αφέλειας Τσακαλωτος περιέγραψε πως θα ξαναστήσει το κοινωνικό κράτος, με επιδότηση παιδικών σταθμών και συσσιτίων στα σχολεία, εφόσον το 2018 εχει πλεόνασμα άνω του 3,5%… Αυτά είναι σαν να παίζεις κανονικές κουμπάρες…

Αλλά ακόμη και ετσι εχει αξία να κάνουμε αποτίμηση του τι επεδίωκε η κυβέρνηση και τι ελπίζει να επιτύχει με την ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης, η οποία να θυμίσουμε και παλι, δεν εχει κλείσει ακόμη. Θα κλείσει όταν βάλει την τζίφρα της η Ντελια Βελκουλεσκου…

Η εκκρεμότητα της αξιολόγησης άφησε την χώρα στο κενό, με ζημιές τεράστιες τόσο από την απώλεια των QE όσο και από την ισοπέδωση της οικονομικής δραστηριότητας.

Ο κ. Τσίπρας ξεκίνησε μια διαπραγμάτευση ζητώντας τα QE, μέτρα για το χρέος και χωρίς κανένα άλλο μέτρο.

Μετα ήταν η εποχή του «ούτε ένα ευρώ λιτότητα».

Ήρθαν τα Eurogroup και κυρίως ήρθε η Τρόικα εδώ και αρχίσαμε το άλλο τροπάρι: «ακόμη κι αν υπάρξουν μέτρα, θα είναι δημοσιονομικά ουδέτερα».

Μετα εξειδικεύτηκε στο «για κάθε ευρώ μέτρα, θα υπάρχει ένα ευρώ αντίμετρα».

Πριν λίγες ημέρες ο ίδιος ο κ. Τσίπρας επανήλθε και για λόγους ανεξήγητους καθως ήταν γνωστό ότι δεν θα μπορούσε να το πέτυχει, έθεσε τον πήχυ λίγο ψηλότερα: «Χωρίς μέτρα για το χρέος δεν ψηφίζουμε μέτρα».

Για την ιστορία, νομοθέτηση αρχίζει από την επόμενη εβδομάδα, η συζήτηση για το χρέος αγνοείται προς το παρόν…

Με βάση όλο αυτό το πλαίσιο, θα πρέπει να αποτιμηθεί η διαπραγμάτευση που έκανε η κυβέρνηση και το αποτέλεσμα της.

Σήμερα η κυβέρνηση πανηγυρίζει γιατί πέτυχε …μείωση συντάξεων και αύξηση της φορολογίας μέσω της μείωσης του αφορολόγητου, και ζητάει να δοξασθεί μάλιστα γιατί …πέτυχε να τα στείλει μετα το 2019…

Νομίζει ότι όλοι θα σταθούν στο δεύτερο. Και θα αδιαφορήσουν για το πρώτο…

Και τρίβουν τα χέρια τους ότι κέρδισαν «πολιτικό χρόνο». Δεν κατάλαβαν ότι χρόνο είχαν από την αρχή και μάλιστα άφθονο. Και τον εκαναν Γ’ Μνημόνιο, πετσόκομμα των συντάξεων, φοροαφαίμαξη ακόμη και των πιο φτωχών, ακόμη και μετα το τυπικό τέλος του Μνημονίου.

Ο πολιτικός χρόνος εχει ταυτισθεί στο μυαλό τους, με το περιθώριο για μια ακόμη εξαπάτηση του ελληνικού λαού. Όμως τον πολιτικό χρόνο που ζητούν κάθε φορά, τον πληρώνουμε ακριβά οι υπόλοιποι και η χώρα.

Τώρα πια ο χρόνος είναι εχθρός τους. Και όσο περνά ο «πολιτικός χρόνος» τόσο μειώνονται οι ευκαιρίες για να διασώσουν το «πολιτικό τομάρι» τους…

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η πρώτη συμφωνία και τα επόμενα βήματα για το οριστικό κλείσιμο της αξιολόγησης. Πώς η πιστή εφαρμογή των μέτρων θα πρέπει να κουμπώσει με την ελάφρυνση χρέους σε μια διαδικασία συνεχούς επιτήρησης

Γράφει η Έλενα Λάσκαρη

Το νερό μπήκε στο αυλάκι της λεγόμενης «παγκόσμιας συμφωνίας» μετά τους εκατέρωθεν συμβιβασμούς(!) στο Eurogroup. Η ολοκλήρωση της, όμως, έχει ακόμα δρόμο μπροστά της και αν κρίνουμε από τις αναφορές του Γερούν Ντάισελμπλουμ δεν αποκλείεται να φτάσουμε μέχρι το καλοκαίρι.

Χθες κυβέρνηση και δανειστές έδωσαν τα χέρια, σε ένα πακέτο σκληρών μέτρων με αντίμετρα αλλά και υποσχέσεις σχετικά με το χρέος. Το τοπίο αναφορικά με τα μέτρα και τα αντίμετρα είναι πλέον ξεκάθαρο. Το περιέγραψε ο υπουργός Οικονομικών Ευκλείδης Τσακαλώτος, αναδεικνύοντας και τις δυσκολίες του πακέτου με τη φράση «είναι στη φύση κάθε συμφωνίας να έχει και συμβιβασμούς και πράγματα που θα στεναχωρήσουν τον ελληνικό λαό».

Αναφορικά με τα μέτρα, χθες κλείδωσαν περικοπές στις συντάξεις 1,8 δισ. ευρώ το 2019 και μείωση του αφορολογήτου στην περιοχή των 5.600-5.900 ευρώ (ανάλογα με τον αριθμό των τέκνων) από το 2020, υπό την αίρεση της επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων του 2018.

Ο πρόεδρος του Eurorgroup ξεκάθαρα είπε ότι το ενδεχόμενο να εφαρμοστούν όλα τα μέτρα μαζί το 2019, είναι ανοιχτό και θα εξαρτηθεί από την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων του 2018.

Μετά την ολοκλήρωση της τελευταίας αξιολόγησης για το τρίτο Μνημόνιο τον Αύγουστο του 2018, θα γίνει μια εκτίμηση από τους δανειστές αναφορικά με το εάν επιτυγχάνεται ο στόχος για 3,5% του ΑΕΠ. Αν ναι, ισχύει το χρονοδιάγραμμα του 2019 και του 2020. Αν όχι, όλα τα μέτρα έρχονται το 2019. Τουλάχιστον απεφεύχθη ο μπαμπούλας του 2018, τον οποίο έριξε στο παρά πέντε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων ο άξονας Βερολίνου –ΔΝΤ, ίσως σε ένα παιχνίδι έντασης των πιέσεων.

Το δημοσιονομικό αποτέλεσμα του 2018, θα είναι άλλωστε αυτό το οποίο θα κρίνει και την ενεργοποίηση των αντίμετρων. Ο υπουργός Οικονομικών ήταν αυτός ο οποίος δήλωσε χθες ότι τα αρνητικά μέτρα θα εφαρμοστούν «ότι και αν γίνει στον κόσμο», αλλά τα θετικά θα τεθούν σε εφαρμογή εφόσον είμαστε εντός στόχων.

Η κυβέρνηση θεωρεί ότι η υλοποίηση των αντίμετρων είναι δεδομένη. Το πρωτογενές πλεόνασμα ο Πρωθυπουργός ανέφερε προ ημερών ότι ξεπέρασε το 3,5% του ΑΕΠ ήδη από το 2016, επομένως θεωρείται βέβαιο( από την πλευρά της κυβέρνησης) ότι θα είναι πάνω από 3,5% και το 2018.

Το ΔΝΤ έχει διαφορετική άποψη, είναι πιο απαισιόδοξο, όπως ανέφερε και ο Β. Σόιμπλε. Εκτιμά ότι το πρωτογενές πλεόνασμα του 2018 θα είναι 2%. Αν επιβεβαιωθεί το Ταμείο, όχι μόνο όλα τα μέτρα έρχονται το 2019 στο προσκήνιο αλλά και τα αντίμετρα θα μείνουν στο συρτάρι.

Σε κάθε περίπτωση όμως, οι δανειστές με βάση τη συμφωνία θα έχουν τον τελευταίο λόγο στην οικονομική πολιτική των μελλοντικών κυβερνήσεων -έως το 2020- καθώς και τα μέτρα και τα αντίμετρα θα είναι από τώρα ψηφισμένα και η εφαρμογή τους αναμένεται να συνδεθεί και με τα μέτρα διευθέτησης του δημοσίου χρέους τα οποία έταξαν για μια ακόμα φορά οι Ευρωπαίοι και απαιτεί το ΔΝΤ για να μπει στο παιχνίδι.

Κλείνουν το μάτι για το χρέος

Ο Γερούν Ντάισελμπλουμ δήλωσε ότι η επίτευξη συμφωνία σε τεχνικό επίπεδο -όταν γραφτούν τα κείμενα επικαιροποίησης του Μνημονίου με την Κομισιόν και του νέου Μνημονίου με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο- θα ενεργοποιήσει τη διαδικασία συζήτησης στο Eurogroup αναφορικά με τα μέτρα για το χρέος και το δημοσιονομικό μονοπάτι των επομένων ετών.

Ο Μπενουά Κερέ, εκ μέρους της ΕΚΤ, δήλωσε ότι αμέσως μετά το SLA και τις αποφάσεις του Eurogroup για το δημοσιονομικό μονοπάτι των επομένων ετών και το χρέος θα γίνει η ανάλυση βιωσιμότητας του ελληνικού δημοσίου χρέους. Θετική εκτίμηση στο DSA (Dept Sustainability Analysis) ανοίγει το δρόμο για την ένταξη της χώρας στο Πρόγραμμα Ποσοτικής Χαλάρωσης.

Η εφαρμογή των μέτρων για το χρέος θεωρείται βέβαιο ότι θα γίνει με όρους και σε κάθε περίπτωση μετά την ολοκλήρωση του τρίτου προγράμματος.

Αρμόδιες πηγές σημείωναν ότι τα μεσοπρόθεσμα μέτρα για το χρέος θα ενεργοποιούνται χέρι χέρι με την υλοποίηση των σκληρών μέτρων μετά το 2018. Την αντίστροφη εκδοχή παρουσίασε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. «Τα μέτρα θα εφαρμοστούν το 2019 και το 2020, αν και μόνο αν έχουν εφαρμοστεί τα μέτρα για το χρέος» είπε.

Το ΔΝΤ από την πλευρά του λίγες ώρες μετά τις ανακοινώσεις του Eurogroup θύμισε ότι απαραίτητη προϋπόθεση για να μπει στο ελληνικό πρόγραμμα είναι «ικανοποιητικές διαβεβαιώσεις για μια αξιόπιστη πολιτική για την ανάκτηση της βιωσιμότητας του χρέους».

Τα αντίμετρα

Μέτρα και αντίμετρα θα νομοθετηθούν άμεσα από την ελληνική κυβέρνηση. Η ψήφισή τους μάλιστα αναμένεται να αποτελέσει προαπαιτούμενο (Prior Action) για δόση και Eurogroup… χρέους.

Τα λεγόμενα θετικά μέτρα έχουν και αυτά προσυμφωνηθεί. Όχι μόνο ως προς τη μορφή τους, αλλά και ως προς το χρόνο εφαρμογής. Οι μειώσεις φόρων μετατίθενται για το 2020 πάντα υπό την αίρεση επίτευξης των δημοσιονομικών στόχων το 2018 ενώ το 2019 προβλέπεται η εφαρμογή του λεγόμενου κοινωνικού πακέτου.

Ένα περίγραμμα των θετικών μέτρων έδωσε ο Ευκλείδης Τσακαλώτος. Το 2019, τα αντίμετρα δυνητικού ύψους έως 1,8 δισ. ευρώ (εφόσον υπάρχει πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ το 2018) θα αφορούν στην καταπολέμηση της παιδικής φτώχειας, την αντιμετώπιση προβλημάτων στέγασης, την αύξηση της απασχόλησης των νέων και τη μείωση της συμμετοχής των συνταξιούχων στην αγορά φαρμάκων.

Το 2020, στο τραπέζι βρίσκονται η μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά περίπου 250 εκατ. ευρώ, η μείωση του κατώτερου συντελεστή φορολογίας εισοδήματος φυσικών προσώπων από το 22% στο 20% και η μείωση του συντελεστή φόρου για τις επιχειρήσεις από το 29% στο 26%.

Θετικά και αρνητικά μέτρα νομοθετούνται τώρα, τα θετικά βρίσκονται στο συρτάρι μέχρι νεοτέρας από το μέτωπο των πλεονασμάτων, τα αρνητικά εφαρμόζονται βρέξει χιονίσει.

Πότε έρχονται

Η επιστροφή του κουαρτέτου στην Αθήνα αναμένεται «το συντομότερο δυνατό». Όπως διευκρίνισε ο πρόεδρος του Eurogroup «τεχνικοί λόγοι» ( οι αργίες του Πάσχα αλλά και η σύνοδος του ΔΝΤ στην Ουάσινγκτον στις 21-23 Απριλίου) είναι αυτοί οι οποίοι δεν επέτρεψαν την ανακοίνωση συγκεκριμένης ημερομηνίας. Εμπόδια πολιτικής φύσης ή επιμέρους διαφωνιών δεν υπάρχουν, σύμφωνα με τον ίδιο.

Μετά το Staff Level Agreement, την αποτύπωση δηλαδή της αρχικής πολιτικής συμφωνίας σε χαρτί με τεχνοκρατική προσέγγιση και όλα τα ενδιάμεσα βήματα των προαπαιτούμενων που θα οδηγούν στην εκταμίευση της δόσης, το Eurogroup θα συζητήσει για το χρέος, η ΕΚΤ θα κάνει την ανάλυση βιωσιμότητας και το ΔΝΤ θα πρέπει να λάβει τις δικές του αποφάσεις.

Στο ερώτημα, πόσο χρόνο μπορεί να απαιτήσουν όλα τα βήματα για την ολοκλήρωση της συμφωνίας, ο πρόεδρος του Eurogroup δεν ρίσκαρε προβλέψεις. Εξέφρασε την πεποίθηση ότι όλα θα έχουν συμφωνηθεί πριν χρειαστεί τα χρήματα της δόσης η Ελλάδα για να καλύψει λήξεις ομολόγων κοντά στα 7 δισ. ευρώ τον Ιούλιο.

Πηγή Euro2day

Σχόλιο ιστολογίου: Βέβαια, θα πρέπει να γνωρίζουμε πως υπολείπεται ένα "μεσοπρόθεσμο σχέδιο" (από την δεύτερη αξιολόγηση), δηλαδή και άλλα μέτρα, ενώ έχει γίνει περισσότερο από σαφές πως τα "αντίμετρα" θα εφαρμόζονται ΜΟΝΟ εάν επιτυγχάνονται οι στόχοι (οι οποίοι εξουθενώνουν και το τελευταίο ίχνος της εναπομείνασας οικονομίας)...

Απορίας άξιο, όμως, είναι και το τι ακριβώς διαπραγματεύθηκε η σημερινή κυβέρνηση με τους δανειστές... Τι ζητούσαν οι "εταίροι", οι "φίλοι", οι "σύμμαχοι" και οι "διασώστες" της Ελλάδας, και η κυβέρνηση ΚΑΤΑΦΕΡΕ να επιτύχει τον συμβιβασμό τους με μείωση των συντάξεων, μείωση του αφορολόγητου (στην Ελλάδα θα φορολογείται και η φτώχεια... δηλαδή άνθρωποι που δεν μπορούν να έχουν ούτε τα βασικά για το προς το ζειν...!) και ποιός ξέρει πόσα άλλα μέτρα που δεν έχουν ανακοινωθεί ακόμη...
Μήπως όλοι αυτοί οι "εταίροι" ζητούσαν άλλος την Μακεδονία, άλλος την Πελοπόννησο, άλλος την ΑΟΖ;
Μήπως ζητούσαν την προσάρτηση ελληνικών εδαφών στις επικράτειές τους;
Μήπως ζητούσαν ανθρώπινα όργανα Ελλήνων;
Μήπως ζητούσαν υπογραφές για δωρεάν εργασία των νέων Ελλήνων στα εργοστάσιά τους;
Ή μήπως, η ανικανότητα του τσίρκου που λέγεται ελληνική κυβέρνηση, να συντάξει μια δική της ανεξάρτητη καθαρά ελληνική πρόταση, ή έστω και να υπερασπίσουν επαρκώς την Ελλάδα ως χώρα και τους Έλληνες ως ανθρώπους, οδήγησε σε αυτόν τον τραγέλαφο, που υποχρεώνει τους επόμενους κυβερνήτες (που "με δάκρυα στα μάτια" θα προβάλλουν την συνέχεια του κράτους με σεβασμό στην τήρηση κυβερνητικών υπογραφών) της αποικίας χρέους να εκτελέσουν πιστά στα όσα συμφωνούν (για πρώτη φορά αριστερά, να μην ξεχνιόμαστε) οι σημερινοί τυχάρπαστοι περιφερόμενοι (ικανοί μόνο για πανηγύρια, στον ρόλο της αρκούδας που χορεύει)...

Δυστυχώς, η ανικανότητα υπεράσπισης των αυτονόητων, η ανικανότητα κυβερνητικής λειτουργίας επί των βασικών υποχρεώσεων απέναντι στο Ελληνικό Σύνταγμα και στους Έλληνες πολίτες, αλλά κυρίως, η ατιμωρησία όσων ανίκανων μεταβάλλονται σε επικίνδυνους (για λόγους που πρέπει κάποτε να διερευνηθούν) για την ίδια τη χώρα, οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την Ελλάδα σε κατάσταση δουλοποίησης και τους Έλληνες πολίτες σε εξανδραποδισμό. Οι δικοί μας φόβοι, όμως, επεκτείνονται προς την κατεύθυνση έντεχνης δημιουργίας (από την πολιτική ελίτ) εμφυλιοπολεμικού κλίματος, για να διασωθούν όσοι πρόδοσαν την Ελλάδα...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Γ. Παπαδόπουλου - Τετράδη

Το παράδοξο δεν είναι ότι ο Τράμπ βομβάρδισε τη συριακή αεροπορική βάση Αλ Σαϊράτ ως αντίποινα για το θάνατο 85 αμάχων στην πόλη Χαν Σεϊχουν. Το παράδοξο είναι ότι το ίδιο μακάβριο έργο επαναλαμβάνεται με τα ίδια ψέματα για πολλοστή φορά για να δικαιολογήσει την ίδια πολιτική επιβολής εξουσίας μιας υπερδύναμης και ενός φρέσκου «ηγέτη»! Αλλά, εδώ το ψέμα είναι εξόφθαλμο.

Ο Ντόναλντ Τράμπ ήδη τον Σεπτέμβριο του 2013 αποκαλούσε τον Ομπάμα «ανόητο ηγέτη μας» ( our foolish leader) όταν απειλούσε να χτυπήσει τη Συρία «γιατί θα συμβούν πολλά κακά, από τα οποία οι ΗΠΑ δεν θα κερδίσουν τίποτε».

Το ίδιο καλοκαίρι ο Τραμπ κατηγορούσε τους αντάρτες της Συρίας ότι «είναι εξ ίσου κακοί με το καθεστώς. Τι θα κερδίσουμε σε ζωές και δισεκατομμύρια που θα χάσουμε:» αναρωτιόταν… Και οι σύμβουλοί του ήταν απολύτως αρνητικοί, κατηγορώντας την κυβέρνηση Ομπάμα ότι συμμαχεί με την Αλ Κάιντα! Κι αυτό ήταν αλήθεια.

Ο βομβαρδισμός της Συριακής αεροπορικής βάσης δήθεν ως αντίποινα για το θάνατο περίπου 90 αμάχων από χημικά, μετά από αεροπορική επίθεση συριακού αεροπλάνου, πάσχει από τα γενοφάσκια της.

Πρώτον, κανείς ακόμα δεν ξέρει τι είναι τα δηλητήρια που σκότωσαν τους αμάχους, παρ όλο που έχουν προστρέξει εκεί γιατροί και παρατηρητές οργανώσεων. Κανείς ακόμα δεν ξέρει αν τα χημικά εκτοξεύτηκαν από αεροπλάνο ή αν εκλύθηκαν από εκρήξεις στο έδαφος όπου υπήρχαν ήδη.

Δεύτερον, ξέρουμε ότι και οι αντάρτες και ο ISIS κατασκευάζουν χημικά όπλα σε αποθήκες σε όλες τις περιοχές που κρατάνε ακόμα. Ξέρουμε ότι οι συριακές δυνάμεις χρησιμοποίησαν χημικά μέχρι το 2013 που προειδοποιήθηκαν από τις ΗΠΑ ότι αν το επαναλάβουν, η Αμερική θα εισβάλει κατασταλτικά. Από τότε δεν έχουμε τέτοιου είδους επιθέσεις από τους Σύριους.

Τρίτον, ξέρουμε ότι όλες οι επίσημες μαρτυρίες στον ΟΗΕ από υπουργούς των ΗΠΑ και της Βρετανίας πρίν και κατά την εισβολή στο Ιράκ και στη Λιβύη για χρήση χημικών από τον Σαντάμ και τον Καντάφι αποδείχτηκαν από τις ίδιες υπηρεσίες του ΟΗΕ ότι ήταν ψεύτικες. Μια καλοστημένη προπαγάνδα για να δικαιολογήσει τις εισβολές.

Με την απουσία φερέγγυων μαρτυριών και στοιχείων η αμερικανική επίθεση είναι πέρα από φανερό ότι έχει γίνει προσχηματικά για να υπηρετήσει τα γεωπολιτικά συμφέροντα της Αμερικής και για κανέναν ανθρωπιστικό λόγο. Αν η όλη ιστορία δεν είναι μια καλοστημένη προβοκάτσια μεταξύ των ανταρτών που πληρώνονται από ΗΠΑ- Βρετανία και της υπερδύναμης. Δεν θα είναι η πρώτη φορά.

Αξίζει να παρατηρήσει κανείς τις υποκριτικές οιμωγές των διάφορων ανθρωπιστικών οργανώσεων στη Συρία, που ανακαλύπτουν επιθέσεις σε νοσοκομεία και βομβαρδισμούς πόλεων και προσφυγικά κύματα και αμάχους που εκπατρίζονται μόνο τον τελευταίο χρόνο που οι κρατικές συριακές δυνάμεις με τη συνδρομή της Ρωσίας έχουν πάρει παραμάζωμα τους αντάρτες, την Αλ Κάιντα και τον ISIS. Κανείς δεν αναρωτιέται πώς μπήκαν και κατέλαβαν τις πόλεις και τα χωριά όλοι αυτοί και πώς έφυγαν πρόσφυγες πάνω από 10.000.000 Σύριοι τα προηγούμενα χρόνια! Μα κανείς!

Επικοινωνία Ουάσιγκτον-Μόσχας

Από την άλλη μεριά:

Πρώτον η ρωσική κυβέρνηση κατάγγειλε επίσημα εξ αρχής δια του υπουργείου Άμυνας ότι τα χημικά κατασκευάζονταν προφανέστατα από τους αντάρτες σε αποθήκη, η οποία βομβαρδίστηκε από δύο αεροπλάνα, ένα συριακό και ένα ρώσικο που έκαναν τη επίθεση σε άντρα των ανταρτών. Ακόμα κι εχτές η Μόσχα κατήγγειλε την αμερικάνικη επέμβαση ως αποτέλεσμα προβοκατόρικης ενέργειας και ζήτησε σύγκληση του ΣΑ του ΟΗΕ.

Είναι απορίας άξιο πώς οι συριακές και δυτικές οργανώσεις που στηρίζουν τους αντάρτες διαπίστωσαν ότι τα χημικά εκτοξεύτηκαν από το συριακό και όχι από το ρώσικο πολεμικό που επιχειρούσαν μαζί!

Σ' αυτό το επίπεδο, της επιδρομής των ΗΠΑ προηγήθηκε πολύωρη επικοινωνία Ουάσινγκτον- Μόσχας, το αποτέλεσμα της οποίας ήταν να βομβαρδιστεί ένα συγκεκριμένο κομμάτι του συριακού στρατιωτικού αεροδρομίου και τίποτε άλλο. Προφανέστατα για να μη διαρραγούν οι σχέσεις Τραμπ- Πούτιν και για να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά στη βάση, όπου εδρεύουν και ρωσικές δυνάμεις. Εμφανές, ότι η βάση είχε ειδοποιηθεί για την επίθεση, εξ ου και οι περιορισμένες ζημιές, έως ανύπαρκτες στο διάδρομο προσγείωσης

Δεύτερον, η κυβέρνηση Άσσαντ δεν θα διακινδύνευε ποτέ να δώσει πάτημα στις ΗΠΑ ή σε οποιονδήποτε άλλον να την κατηγορήσει για χρήση χημικών, ξέροντας ήδη ότι η διπλή επίθεση στο Ιράκ και στη Λιβύη έγιναν με πρόσχημα τη χρήση χημικών από τον Σαντάμ και τον Καντάφι.

Τρίτον, οι συριακές δυνάμεις δεν χρειάζονται τη χρήση χημικών για να διώξουν πλέον τους αντάρτες, δεδομένου ότι επικρατούν σε όλα τα μέτωπα με τη στήριξη της ρωσικής αεροπορίας και οι αντάρτες, η Αλ Κάϊντα και ο ISIS υποχωρούν παντού. Κι αυτό το ξέρει όλος ο κόσμος.

Τέταρτον, οι οργανώσεις που διάκεινται φιλικά στις φιλοαμερικανικές και φιλοβρετανικές δυνάμεις των ανταρτών, έκαναν φωτογραφίζονται να κάνουν αυτοψίες με χειρουργικά (!) γάντια, μάσκες και … σανδάλια ξυπολυσιάς στο υποτίθεται μολυσμένο έδαφος άγνωστης τοποθεσίας, όπως αποδεικνύουν και οι φωτογραφίες τους που είδαν το φως της δημοσιότητας. Δεν είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε στημένες φωτογραφίες προπαγάνδας!

Πέμπτο, δεν είναι τυχαίο, που αμέσως μετά το βομβαρδισμό αντάρτες της Αλ Κάϊντα πανηγύριζαν με συνθήματα και σημαίες στην πολιορκούμενη πόλη, ποζάροντας στους φωτογραφικούς φακούς των ανταποκριτών!

Έκτο, για να καταλάβει κανείς τη διαπλοκή των ΗΠΑ στο παιχνίδι της Συρίας δεν έχει παρά να δει τις φωτογραφίες των ρεπουμπλικανων γερουσιαστών στις διαρκείς επαφές τους με στελέχη του ISIS, όπως αυτή του σκληρού Μακ Κέιν με τον Αμπού Μόσα, υπεύθυνο προπαγάνδας του ISIS, τον Αμπου μπακρ αλ Μπαγκντάτι, τον Μουάζ Μουστάφα και τον Σύρο αντάρτη Μουχάμαντ Νούρ, που απαθανατίζονται όλοι μαζί χαμογελαστοί!

Το σχέδιο τεμαχισμού

Είναι κοινό μυστικό ότι οι δήθεν αντάρτες της Συρίας όπως και ο ISIS εξοπλίζονται από τη Βρετανία, τις ΗΠΑ και τη Σαουδική Αραβία κατά κύριο λόγο και από την Τουρκία, όπου βρίσκουν καταφύγιο κάθε φορά που καταδιώκονται.

Όπως έχω ξαναγράψει, η Συρία είναι η τελευταία μεγάλη βάση των Ρώσων στον αραβικό κόσμο, εξ ου και η λυσσαλέα προσπάθεια των δυτικών να καταληφθεί, να διωχθεί ο Άσσαντ και να τεμαχιστεί η χώρα, όπως είχε ξαναμοιραστεί από τη συνθήκη Σάικ- Πικό.

Ο καυγάς για τη μοιρασιά μεταξύ Κούρδων, Τουρκίας, Ισραήλ και δημιουργίας φιλοδυτικού προτεκτοράτου, αλλά και η στάση της Μόσχας που δεν έχει καμιά διάθεση να χάσει την τελευταία της βάση όπως έχασε αμαχητί το Ιράκ, τη Λιβύη και την Αίγυπτο, καθυστερούν κάθε σχέδιο.

Δεν είναι τυχαίοι οι πανηγυρισμοί Έρντοαν, Σαουδικής Αραβίας και Νετανιάχου αμέσως μετά τους αμερικάνικους βομβαρδισμούς.

Προφανέστατα ο Τράμπ εξωθήθηκε από τους συμβούλους του να κινηθεί δυναμικά χτές για να δηλώσει την αμερικανική παρουσία στην περιοχή και για να τονώσει το τρωμένο γόητρό του στην αμερικανική κοινή γνώμη, μετά τις τελευταίες δημοσκοπήσεις που τον φέρνουν σε καθοδική απήχηση και εκτίμηση.

Ακόμα περισσότερο, που όσο κερδίζει στρατιωτικά ο Άσαντ με τους Ρώσους και ξαναπαίρνει πίσω τα καταληφθέντα εδάφη του κράτους του, τόσο πρέπει οι δυτικές δυνάμεις να του περιορίσουν τη δύναμη για να μην έχουν μπροστά τους μια ρωσόφιλη μεγάλη Συρία. Κι αυτή είναι η κυριότερη αιτία του χτεσινού βομβαρδισμού.

Ο Άσσαντ δεν είναι κανένας άγιος, όπως δεν ήταν ο Καντάφι, ο Σαντάμ, ο Μουμπάρακ και ο Μιλόσεβιτς. Αλλά, εξ ίσου άγιοι δεν είναι ο Τραμπ, ο Μπλερ, ο Κλιντον, η Μέρκελ και ο κάθε ηγέτης που με τις πολιτικές επιβολής για τα γεωπολιτικά συμφέροντα της χώρας του σκορπάει πίσω του πτώματα αθώων. Στη δικιά του ή σε ξένες χώρες.

Ας έχουν τουλάχιστον το θάρρος να παραδεχτούν ξεδιάντροπα ότι σκοτώνουν γυναικόπαιδα για το έδαφος, την εξουσία και το υπέδαφος. Το παραμύθι της δήθεν δικαιοσύνης και του δήθεν ανθρωπισμού δεν πιάνει πια. Έχει ξεσκεπαστεί εδώ και καιρό.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Γαλλία δεν μπορεί να βασιστεί ούτε στην "κατεστραμμένη Ελλάδα" ούτε στη "βυθισμένη Ιταλία" για την ασφάλεια των εξωτερικών συνόρων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, δήλωσε η ηγέτιδα της γαλλικής ακροδεξιάς Μαρίν Λε Πεν, 16 ημέρες πριν τον πρώτο γύρο των γαλλικών προεδρικών εκλογών.

Όπως μεταδίδει το skai.gr, μιλώντας στον τηλεοπτικό σταθμό BFM-TV, η κ. Λε Πεν σημείωσε ότι είναι επικίνδυνο για τον γαλλικό λαό να μένει προσηλωμένος στην ιδεολογία που προβλέπει το πλήρες άνοιγμα των συνόρων.

"Πρέπει να ανακτήσουμε τον έλεγχο των συνόρων μας, δεν μπορούμε πλέον να είμαστε στην αφέλεια. Είμαστε σε πόλεμο", είπε η επικεφαλής του Εθνικού Μετώπου, σύμφωνα με τον επίσημο λογαριασμό της στο Twitter.

Υπό τη σκιά της πιθανής τρομοκρατικής επίθεσης στη Στοκχόλμη, τόνισε ότι κανένας από τους κύριους αντιπάλους της στις εκλογές δεν θέλει την επαναφορά των εθνικών συνόρων, κι ότι είναι η μοναδική που μπορεί να δώσει αυτή τη λύση.

Οι έως τώρα δημοσκοπήσεις θέλουν την κ. Λε Πεν να προκρίνεται στον δεύτερο γύρο των γαλλικών εκλογών, στις 7 Μαΐου, όπου όμως αναμένεται να ηττηθεί με καθαρή διαφορά από τον κεντρώο Εμανουέλ Μακρόν.

Παράλληλα, η κ. Λε Πεν φαίνεται ότι άσκησε την πρώτη κριτική της στον πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ, αναφορικά με την απόφασή του να διατάξει πυραυλικές επιθέσεις εναντίον καθεστωτικής αεροπορικής βάσης στη Συρία, ως απάντηση για την πολύνεκρη χημική επίθεση της Τρίτης.

Συντασσόμενη εμμέσως πλην σαφώς με τη ρωσική γραμμή, σημείωσε ότι ο κ. Τραμπ εξελέγη δηλώνοντας ότι οι ΗΠΑ δεν θα λειτουργούν πλέον ως ο "αστυφύλακας" της διεθνούς κοινότητας, ούτε θα "παρεμβαίνουν" στο εξωτερικό.

"Μήπως είναι ο [Σύρος πρόεδρος] Μπασάρ αλ-Άσαντ που στέλνει στρατιώτες στους δρόμους μας για να σκοτώσει τα παιδιά μας; Όχι, αυτό το κάνει το Ισλαμικό Κράτος", είπε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η αμερικανική επίθεση με πυραύλους στη συριακή αεροπορική βάση, από την οποία το Πεντάγωνο υποστηρίζει πως το καθεστώς Μπασάρ αλ Άσαντ εξαπέλυσε την Τρίτη την καταστροφική επίθεση με νευροπαραλυτικό αέριο ενάντια σε πολίτες στην επαρχία Ιντλίμπ που έχουν οι αντάρτες υπό τον έλεγχό τους, αντανακλά μια απότομη στροφή 180 μοιρών από τη διακυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα στην Τουρκία, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον ανέφερε πως η μοίρα του κ. Άσαντ μπορεί «να αποφασιστεί μόνο από το συριακό λαό», δείχνοντας να νίπτει τας χείρας της Αμερικής στην πολιτική αλλαγής καθεστώτος που με μισή καρδιά επεδίωξε ο πρόεδρος Μπαράκ Ομπάμα. Αυτή η πολιτική ζητούσε από το Σύρο δικτάτορα να παραιτηθεί, χωρίς ποτέ να προσφέρει στους αντιπάλους του τα μέσα για να τον ανατρέψουν.

Όταν το καθεστώς Άσαντ καταπάτησε την «κόκκινη γραμμή» που είχε ορίσει ο κ. Ομπάμα και σκότωσε περίπου 1.400 πολίτες με μια επίθεση με νευροτοξικό αέριο Σαρίν σε προάστιο της Δαμασκού το 2013, ο πρόεδρος υποσχέθηκε, αλλά αργότερα ακύρωσε μια τιμωρητική απάντηση. Αυτή η υπαναχώρηση έπληξε την αξιοπιστία των ΗΠΑ, ανοίγοντας το δρόμο ώστε η Ρωσία του Βλαντιμίρ Πούτιν να επανεισχωρήσει στη Μέση Ανατολή.

Το ερώτημα είναι τώρα αν μια «ομοβροντία» αμερικανικών Tomahawk μπορεί να κάνει το παραμικρό για να μεταβάλλει την ισορροπία δυνάμεων και πάλι ενάντια στον κ. Άσαντ -και κατ’ επέκταση ενάντια στους Ρώσους και Ιρανούς υποστηρικτές του. Ή είναι πιο πολύ κάτι σαν «από σπόντα» βομβαρδισμός. Η Μόσχα και η Τεχεράνη έσωσαν πέρυσι το καθεστώς από την ήττα, και άλλαξαν τα δεδομένα μετά την ανακατάληψη του ανατολικού τμήματος του Χαλεπίου από τους αντάρτες το Δεκέμβριο.

Το ότι οι ΗΠΑ φάνηκε την περασμένη εβδομάδα πως αποδέχθηκαν την παραμονή του κ. Άσαντ, μάλλον ενθάρρυνε τον Σύρο πρόεδρο, στον οποίο δεν έχει δοθεί κανένας λόγος να αμφιβάλλει για την ατιμωρησία του εδώ και έξι χρόνια που κάνει τον απόλυτο πόλεμο κατά του λαού του.

Η Ιντλίμπ, η βορειοδυτική επαρχία όπου εκτελέστηκε η επίθεση με το νευροπαραλυτικό αέριο, είναι το σημείο όπου το καθεστώς αναμετριέται με τις δυνάμεις των ανταρτών. Οι τακτικές του καθεστώτος -από πολιορκίες πείνας μέχρι αυτοσχέδιες βόμβες, πυραύλους σκουντ και οβίδες, αλλά και εναέριες επιθέσεις με στόχο οτιδήποτε, από νοσοκομεία μέχρι ουρές για ψωμί, στέλνουν ένα βάναυσο μήνυμα: παραδοθείτε ή σκοτωθείτε. Αλλά η χρήση αερίου ρίχνει το ηθικό των αντιπάλων με έναν ιδιαίτερα διεφθαρμένο τρόπο, λέγοντάς τους ότι κανένας νόμος, κανένα καταφύγιο και κανένας άνθρωπος δεν μπορεί να προστατεύσει τις οικογένειές τους απ’ αυτόν το σιωπηρό φονιά.

Το Κρεμλίνο, φυσικά, έχει διαμαρτυρηθεί και δημιουργήσει μια σύγχυση γύρω από την επίθεση των ΗΠΑ. Και όμως αυτή κέρδισε ευρεία υποστήριξη. Ακόμη και η Τεχεράνη περιορίστηκε σε έναν τυπικό σαματά, δεδομένης της ευαισθησίας του Ιράν στα χημικά όπλα που χτύπησαν σε μεγάλες ποσότητες τις δυνάμεις του στη διάρκεια του πολέμου με το Ιράκ την περίοδο 1980-88. Και τώρα;

Ο κ. Τίλερσον επέστησε την προσοχή ενάντια σε οποιαδήποτε «απόπειρα να βγει από αυτή (την επίθεση) το συμπέρασμα αλλαγής της πολιτικής μας», αλλά, την ίδια ώρα, τόνισε πως ο κ. Άσαντ δεν μπορεί να παραμείνει στην εξουσία.

Οι ΗΠΑ θα μπορούσαν να καταστρέψουν τη λιγοστή πολεμική αεροπορία της Συρίας, αλλά η εκδίωξη των υποστηρικτών του Άσαντ ενέχει τον κίνδυνο σύγκρουσης με τη Ρωσία. Την ίδια στιγμή, η Μόσχα κάνει τα στραβά μάτια την ώρα που το Ισραήλ αυξάνει τη συχνότητα των εναέριων επιδρομών σε υποτιθέμενες αποστολές ιρανικών όπλων μέσω Συρίας προς την λιβανέζικη παραστρατιωτική Χεσμπολά, η οποία έχει συμμαχήσει με τη Ρωσία στο συριακό πεδίο. Αλλά στη διαμάχη του με την Αμερική για τοπική και παγκόσμια επιρροή, ο κ. Πούτιν είναι απίθανο να συναινέσει σε τιμωρητικά χτυπήματα από την πλευρά των ΗΠΑ στο συριακό σύμμαχό του.

Ζώνες ασφαλείας για τους διασκορπισμένους αντιπάλους του καθεστώτος, κάτι για το οποίο κάποτε δεσμεύθηκε ο κ. Τραμπ, θα πρέπει να οριστούν από τις ΗΠΑ και τη Ρωσία και να περιλαμβάνουν και το Ιράν και την Τουρκία. Μόνο απλό δεν είναι αυτό.

Οι καθεστωτικοί, πριν απ’ όλα, σαφώς αποσκοπούν κάποιες από τις δημογραφικές ανακατατάξεις -οι οποίες επηρεάζουν κυρίως τον σουνιτικό πληθυσμό που πλειοψηφεί στη Συρία- να γίνουν μόνιμες για να θωρακίσουν το καθεστώς μειοψηφίας τους.

Δεύτερον, η όχι και τόσο μυστική αστυνομοκρατία τους, που έχει δημιουργήσει μια «βιομηχανία θανάτου», παραμένει ακέραιη, αποτρέποντας την επιστροφή 11 εκατομμυρίων ανθρώπων που έχουν ξεριζωθεί, μέσα στη Συρία ή ως πρόσφυγες.

Τρίτον, αυτό καθιστά αδύνατο για πολλούς σουνίτες να συμφιλιωθούν, θρέφοντας την απελπισία από την οποία τροφοδοτείται το Ισλαμικό Κράτος, η Αλ Κάιντα και άλλοι τζιχαντιστές.

Για τις ΗΠΑ, η Συρία είναι φρικιαστικά περίπλοκη. Οι δυνάμεις της μάχονται στο πλευρό του άσπονδου εχθρού τους, του Ιράν, για να διώξουν τον ISIS από τη Μοσούλη σε όλο το μήκος των συνόρων με το Ιράκ, ενώ ταυτόχρονα είναι στα μαχαίρια με τη σύμμαχο Τουρκία, ένα μέλος του ΝΑΤΟ, η οποία πολεμά κατά του Ισλαμικού Κράτους και των Κούρδων της Συρίας που είναι σύμμαχοι της Ουάσινγκτον στο βορειοδυτικό τμήμα της Συρίας.

Ο κ. Τραμπ σίγουρα θα προτιμούσε ξεκάθαρες, «άσπρες ή μαύρες» επιλογές -όπως μια επίθεση με πυραύλους για να τιμωρήσει τη βαρβαρότητα- αλλά η Συρία δεν προσφέρει και πολλές τέτοιες…

Financial Times
Πηγή Euro2day



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Βασίλη Κοψαχείλη

Το προχθεσινό Αμερικανικό χτύπημα στη Συρία με 59 πυραύλους Tomahawk εναντίον αεροσκαφών και εγκαταστάσεων στην αεροπορική βάση της Shayrat δίπλα στην Homs, όπου εδρεύει και Ρωσικό αεροπορικό απόσπασμα, ήρθε ως απάντηση στην προσβολή με χημικά όπλα – πιθανότατα από κυβερνητικές δυνάμεις – της πόλης Khan Sheikhoun της επαρχίας του Idlib που ελέγχεται από δυνάμεις αντικαθεστωτικών. Η Αμερικανική αντίδραση πυροδότησε συζητήσεις για τις προθέσεις της διοίκησης Τράμπ απέναντι στη Συριακή κρίση και στη Ρωσία. Τα σενάρια δίνουν και παίρνουν, με τους πλέον καλόπιστους ευθέως να απορρίπτουν την εκδοχή τα χημικά να ρίχτηκαν από τον Άσαντ διότι δεν βρίσκουν κίνητρο πίσω από αυτή την ενέργεια.

Με το παρόν άρθρο επιχειρούμε ορισμένες απαντήσεις στο θέμα.

Τα χημικά όπλα της Συρίας

Το 2013, οι ΗΠΑ συμφώνησαν με τη Ρωσία, η δεύτερη ως σύμμαχος του Άσαντ να τον υποχρεώσει να παραδώσει στη Μόσχα το χημικό του οπλοστάσιο και εκείνη θα αναλάμβανε την φύλαξη και καταστροφή του. Η συμφωνία αυτή πραγματοποιήθηκε, όπως έδειξαν τα πράγματα στη συνέχεια, μόνο σε ένα μικρό μέρος της. Χημικά όπλα βρέθηκαν στην κατοχή ή μεταγενέστερα χρησιμοποιήθηκαν από όλες τις εμπλεκόμενες δυνάμεις στη Συριακή κρίση, όμως την πλέον εκτεταμένη χρήση τους έκαναν οι φιλοκυβερνητικές δυνάμεις.

Για να δώσουμε μια εικόνα της πολυπλοκότητας του ζητήματος αρκεί να αναφέρουμε πως, τόσο οι φιλοκυβερνητικές δυνάμεις όσο και οι αντικαθεστωτικοί, στην ουσία αποτελούν συμπράξεις δεκάδων και εκατοντάδων αυτόνομων ένοπλων ομάδων με ιδιαίτερα συμφέροντα και στοχεύσεις, πολλές φορές αντικρουόμενα μεταξύ τους!

Η Ρωσική εμπλοκή

Το 2015 οι Αμερικανοί αποδέχθηκαν de facto ρόλο και αναγνώρισαν «εύλογα συμφέροντα» της Ρωσίας στη Συρία, αφήνοντάς τη ελεύθερη να ξεκαθαρίσει το τοπίο, φτάνει η μεταπολεμική Συρία να έχει ομόσπονδη δομή και πρόνοια μιας αυτόνομης Κουρδικής περιοχής κατά μήκος των Τούρκο-Συριακών συνόρων.

Με την στρατιωτική τους εμπλοκή στη Συρία, οι Ρώσοι βοήθησαν τον Άσαντ να κερδίσει εδάφη και τον επέβαλαν ως μέρος της λύσης στις συζητήσεις για τη μεταπολεμική Συρία, γεγονός που τελικά αποδέχθηκαν οι Αμερικανοί.

Η διαδικασία ειρήνευσης της Αστάνα

Στις αρχές του 2017 η Ρωσία επέβαλε (α) κατάπαυση του πυρός μεταξύ φιλοκυβερνητικών, αντικαθεστωτικών και Κούρδων (εξαιρέθηκαν η al-Nusra και το ΙΚ), και (β) συνομιλίες ειρήνευσης στην Αστάνα του Καζακστάν.

Στο μεσοδιάστημα αυτό και προκειμένου να απαλλαγεί ο Άσαντ από την πίεση των αντικαθεστωτικών στα νότια της Δαμασκού, συμφώνησε μαζί τους την μετακίνησή τους, μαζί με τις οικογένειές τους και τον ελαφρύ οπλισμό τους, προς το βορρά στην περιοχή της Idlib που βρίσκονταν και άλλες δυνάμεις αντικαθεστωτικών. Χωρίς προμήθειες και πυρομαχικά, οι αντικαθεστωτικοί συμφώνησαν και μετακινήθηκαν στην περιοχή της Idlib.

Στο διπλωματικό τραπέζι των συνομιλιών στην Αστάνα, ωστόσο, η μία αντιπροσωπεία στην ουσία δεν αποδεχόταν την παρουσία της άλλης. Οι αντικαθεστωτικοί δεν δέχονταν τον Άσαντ ως μέρος της μεταπολεμικής Συρίας, οι Τουρκμένοι δεν δέχονταν να καθίσουν στο τραπέζι των συνομιλιών οι Κούρδοι, κοκ…

Ο κίνδυνος κατάρρευσης των συνομιλιών, ακόμη και η προοπτική μη θετικής τους κατάληξης εκτιμάται από τη Μόσχα ως πλήγμα στο κύρος της και στην ισχύ της στην περιοχή (στοιχείο που μετράει πολύ τόσο στα μάτια των Ρώσων όσο και στα μάτια των Μεσανατολιτών).

Τα διλήμματα και το πιθανότερο σενάριο

Μπροστά σε αυτή την κατάσταση και με βάση τα διαθέσιμα στοιχεία, το πιθανότερο σενάριο θέλει τις φιλοκυβερνητικές δυνάμεις, ενδεχομένως και με ρωσική στήριξη, να έπληξαν με χημικά τους αντικαθεστωτικούς στην Idlib, στέλνοντάς τους το μήνυμα ότι είτε προσέρχεστε στις συνομιλίες χωρίς όρους είτε αφανίζεστε.

Βλέποντας αυτό οι Αμερικανοί θορυβήθηκαν, διότι σύμφωνα με την ανάλυσή τους, μετά τους αντικαθεστωτικούς σειρά θα είχαν οι Κούρδοι, τους οποίους ενεργά υποστηρίζουν.

Έτσι, το αμερικανικό πλήγμα στην κοινή Ρώσο-συριακή αεροπορική βάση, αφού πρώτα είχαν ειδοποιηθεί Ρώσοι και Σύριοι ώστε να μην υπάρχουν ανθρώπινες απώλειες, ήταν ένα ηχηρό μήνυμα με πολλαπλούς αποδέκτες. Κυρίως τους Ρώσους, αλλά και τους Κινέζους.

Αν οι Ρώσοι ενδιαφέρονταν πραγματικά να μην γίνεται χρήση χημικών όπλων στη Συρία, τότε γιατί έχουν επανειλημμένα μπλοκάρει σχετικά ψηφίσματα στο ΣΑ του ΟΗΕ;

Το μήνυμα λοιπόν των Αμερικανών προς τους Ρώσους είναι να μην συμπράττουν σε αυτό το έγκλημα και να φροντίσουν γρήγορα να πείσουν τα μέρη να συμφωνήσουν σε ένα πλάνο μετάβασης στη σταθερότητα στη χώρα. Χωρίς παιχνίδια κάτω από το τραπέζι.

Παρόμοιο μήνυμα όμως έστειλαν και στην Κίνα. Φιλοξενώντας τον Κινέζο Πρόεδρο στο Μαρ-α-Λάγκο στη Φλόριντα και έχοντας επί μια εβδομάδα σε όλους τους τόνους ζητήσει από την Κίνα να διευθετήσει το ζήτημα με το πυρηνικό οπλοστάσιο της Βόρειας Κορέας, οι ΗΠΑ έστελναν το μήνυμα ότι ή θα κάνετε φίλοι Κινέζοι κάτι σχετικά με τη Βόρεια Κορέα ή θα αναλάβουμε εμείς δράση.

Το αφήγημα Flynn

Υπάρχει ωστόσο και ένα σοβαρό εσωτερικό ζήτημα για την κυβέρνηση Τράμπ, σχετικά με την χθεσινή επίθεση στη Συρία. Προσωπικά, από το περασμένο καλοκαίρι επισημαίνω πως η κόντρα μεταξύ του συστήματος Τράμπ και του συστήματος Κλίντον-Ομπάμα δεν θα έχει καλή κατάληξη για τις ΗΠΑ και τον κόσμο. Ο αποπεμφθείς από τον Τράμπ πρώην συνεργάτης του και σύμβουλος εθνικής ασφάλειας των ΗΠΑ Michael Flynn, καλλιεργεί προφίλ ήρωα με το αφήγημα πως η αποπομπή του σχετίζεται με το γεγονός ότι η κυβέρνηση Τράμπ έχει εκχωρηθεί στα συμφέροντα του συστήματος Κλίντον-Ομπάμα, γι’ αυτό και οδηγούνται τα πράγματα σε όξυνση με τη Ρωσία. Είναι ένα πολύ βολικό αφήγημα, που κάνει όμως ζημιά.

Κλείνοντας θα λέγαμε πως με την προχθεσινή τους επίθεση στη Συρία, οι ΗΠΑ προσπαθούν να διασφαλίσουν την φυσική ακεραιότητα των συμμάχων τους Κούρδων, τα συμφέροντά τους στη Συρία, και να θέσουν το πλαίσιο μέσα στο οποίο θα πρέπει να κινηθούν Ρωσία και οι υπόλοιποι δρώντες, ώστε να υπάρξει γρήγορα εμπέδωση της σταθερότητας στην περιοχή. Μένει να δούμε τις εξελίξεις…

* Ο κ. Βασίλης Κοψαχείλης είναι Διεθνολόγος, Γεωστρατηγικός Αναλυτής
Πηγή "Liberal"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου