Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

7 Απρ 2017


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Η εντυπωσιακής θερμότητας και (δίωρης) διάρκειας συνάντηση του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά με τον Βρετανό ομόλογό του Μπόρις Τζόνσον πιστοποιεί το γεγονός ότι η Ελλάδα, ευτυχώς, ξεφεύγει από την εκδικητική φρενίτιδα εναντίον της Βρετανίας την οποία πολλοί άφρονες καλλιεργούν στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο μετά το δημοψήφισμα για την έξοδο του Η.Β. από την Ε.Ε.

Η υπερφίαλη ανοησία πολλών στην ηγεσία της σημερινής Ευρώπης έχει φτάσει στο σημείο να δείχνει έναν δρόμο περίπου σύγκρουσης της Ε.Ε. τόσο με το Λονδίνο, όσο ακόμα και με τις ΗΠΑ.

Οπως οδηγούνται τα πράγματα, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα έρθουν σύντομα κρίσιμες στιγμές στις σχέσεις της Ε.Ε. με τις ΗΠΑ και τη Βρετανία: στις Βρυξέλλες και το Βερολίνο λοιδόρησαν και στοχοποίησαν συστηματικά τόσο το ενδεχόμενο να ψηφιστεί το Brexit όσο και το να εκλεγεί ο Τραμπ. Στη συνέχεια, όταν και τα δύο αυτά έγιναν από ενδεχόμενα πραγματικότητες, οι ίδιοι άνθρωποι, αντί να κάνουν ένα βήμα πίσω αντιλαμβανόμενοι τα λάθη τους, έγιναν ακόμα πιο επιθετικοί.

Ένα πολύ κρίσιμο τεστ γι αυτές τις σχέσεις θα αποτελέσει και η επικείμενη σύνοδος κορυφής του ΝΑΤΟ στην οποία αναμένεται να συμμετέχει ο Αμερικανός πρόεδρος θέτοντας ως κεντρικό ζήτημα την αύξηση των αμυντικών προϋπολογισμών των κρατών μελών της Συμμαχίας. Η Ελλάδα είναι μία από τις ελάχιστες χώρες του ΝΑΤΟ που, παρά την κατάσταση στην οποία βρίσκεται, εκπληρώνει σταθερά αυτή την υποχρέωσή της, σε αντίθεση με πλήθος άλλες, ισχυρότατες οικονομικά ευρωπαϊκές χώρες.

Τόσο στη διαδικασία του Brexit όσο και στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα δεν πρέπει και δεν μπορεί να προσδεθεί σε αυτά που θέλουν οι Γερμανοί.
Οι σχέσεις της με την Ουάσιγκτον και το Λονδίνο είναι καθοριστικής σημασίας και, όπως είπαν και οι δύο υπουργοί, έχουν πολύ μεγάλο ιστορικό βάθος.

Αυτό όχι απλώς δεν πρέπει να θυσιαστεί στα συμφέροντα των Βρυξελλών και του Βερολίνου, αλλά, αντιθέτως, έχει έρθει η ώρα να αναδειχθεί εκ νέου σε αυτό που θα έπρεπε πάντοτε να είναι, δηλαδή σε δυναμικό ακρογωνιαίο παράγοντα της ελληνικής εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής.

Τώρα είναι η στιγμή.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν προλάβαμε να γράψουμε το θέμα και να ξαποστάσουμε μερικές ώρες… η υποψία αποδείχθηκε αληθινή! Ενώ όλα κοιμούνται γύρω και η φύσις ησυχάζει, το αμερικανικό Ναυτικό λάμβανε οδηγίες να εξαπολύσει μια «καταιγίδα» από 59 πυραύλους Tomahawk τύπου κρουζ, εναντίον της στρατιωτικής – αεροπορικής βάσης Ash Sha’irat, στην επαρχία Χομς στη δυτική Συρία, δυνάμεις της οποίας εξαπέλυσαν υποτίθεται από εκεί την επίθεση με τα χημικά, σε εφαρμογή της απόφασης Τραμπ για αντίποινα στο καθεστώς Άσαντ.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Όσο αφορά τα πλοία που συμμετείχαν στην επίθεση, μέχρι στιγμής από φωτογραφίες που έχουν δοθεί στη δημοσιότητα γνωρίζουμε για τα αντιτορπιλικά USS Porter (DDG-78) και USS Ross (DDG-71), τα οποία τους τελευταίους μήνες βρίσκονταν συχνά πυκνά στη Μαύρη Θάλασσα σε επισκέψεις σε λιμένες της Βουλγαρίας και της Ρουμανίας, συγκεντρώνοντας την προσοχή των ρωσικών δυνάμεων…

Πρόκειται για μια απόφαση του Αμερικανού προέδρου η οποία σε μια πρώτη ανάγνωση δείχνει εξαιρετική εάν εξεταστεί με όρους εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, πάντα από τη σκοπιά του συμφέροντος των Ηνωμένων Πολιτειών. Ας κάνουμε προσπάθεια να επισημάνουμε πόσα πέτυχε αυτή η ενέργεια, η απόφαση εξαπόλυσης πληγμάτων εναντίον των δυνάμεων του Άσαντ στη Συρία.

- Η εικόνα ότι οι ΗΠΑ επιστρέφουν δυναμικά στην περιοχή, με τον νέο πρόεδρο να θέτει επίσημα τέλος στην περίοδο Ομπάμα που χαρακτηριζόταν από μια διαφορετική προσέγγιση και από γενικευμένη επιφυλακτικότητα χρήσης της αμερικανικής στρατιωτικής ισχύος.

- Συσπείρωση συμμάχων, καθώς χώρες οι οποίες στο παρελθόν είχαν εκφράσει διαφωνίες σχετικά με την ακολουθούμενη πολιτική των ΗΠΑ τάσσονται χωρίς περιστροφές υπέρ της προεδρικής απόφασης για την εξαπόλυση των πληγμάτων.

- Αποστολή ξεκάθαρου μηνύματος προς τους «διεθνείς ανταγωνιστές», κυρίως στη Ρωσία και την Κίνα οι οποίες ακόμα προσπαθούν να αποκωδικοποιήσουν τον ιδιόρρυθμο Αμερικανό πρόεδρο, αλλά πλέον αντιλαμβάνονται ότι υπάρχει περιοριστικό πλαίσιο στο οποίο θα πρέπει να κινηθούν…

α) Στην πρώτη περίπτωση, οι Ρώσοι ειδοποιήθηκαν σε μια προσπάθεια να δοθεί ένα μήνυμα σεβασμού, παράλληλα με το ότι η ανάγκη συντονισμού των ενεργειών και εξεύρεσης κανόνων που θα αποτρέπουν την ανεξέλεγκτη κλιμάκωση είναι απόλυτη. Επίσης, είναι ξεκάθαρο, ότι ο περιορισμένος χαρακτήρας της επίθεσης δεν αλλάζει τίποτα επί της ουσίας στο έδαφος στη Συρία, πέραν της αντίληψης της κατάστασης για το τι μπορεί να προκύψει, κάτι που λογικά θα τους κάνει όλους πιο προσεκτικούς.

β) Στην περίπτωση της Κίνας το μήνυμα διαβιβάζεται επίσης με σαφή τρόπο, καθώς τα πλήγματα εξαπολύονταν ενώ έφτανε ο Κινέζος πρόεδρος στο θέρετρο του Τραμπ στη Φλόριντα σε μια από τις πιο κρίσιμες επισκέψεις που έχει πραγματοποιήσει ποτέ. Αν στους Ρώσους το μήνυμα αποφασιστικότητας και αποτροπής ήταν πρωτίστως στρατιωτικό, στην περίπτωση της Κίνα και παρά την ύπαρξη εν δυνάμει μετώπου και μάλιστα σοβαρού, αυτό της Νότιας Σινικής Θάλασσας, ήταν μάλλον οικονομικό.

Σε ένα ευρύτερο επίπεδο, θα μπορούσε κανείς να παρατηρήσει επίσης, ότι ενώ το ύφος του Τραμπ ήταν βγαλμένο μέσα από το reality show στο οποίο συμμετείχε με τεράστια επιτυχία, ένα ύφος καταφανώς επιτηδευμένο και προσαρμοσμένο για τα δεδομένα της τηλεόρασης, έχει σταδιακά αντικατασταθεί από ένα πολύ πιο πραγματικό…

Το βλέμμα προδίδει πλέον ότι τα ζητήματα που αντιμετωπίζει ο Τραμπ είναι πολύ, μα πάρα πολύ σοβαρά και αυτό αρχίζει και τον «προσγειώνει», κάνοντάς τον όμως ταυτόχρονα να μοιάζει πολύ πιο «προεδρικός», αυτό που αναλύεται ως «presidential» στις ΗΠΑ και διεθνώς και εκτιμάται ότι θα τον βοηθήσει αρχικά στη σταθεροποίηση της κυβέρνησής του και εν συνεχεία στην ανάπτυξη της θητείας του στον Λευκό Οίκο.

Στο επίπεδο της εσωτερικής αμερικανικής πολιτικής, ο Τραμπ εμφανίζεται να κάνει όσα δίστασε να κάνει ο Ομπάμα, με αποτέλεσμα η Μόσχα «να του πάρει τον αέρα» στη Μέση Ανατολή και όχι μόνο, καθιστάμενη αδιαφιλονίκητη πρωταγωνίστρια στην περιοχή, ακριβώς επειδή απέδειξε την αποφασιστικότητα να δεσμεύσει δυνάμεις στην περιοχή.

Αυτή είναι η επικοινωνιακή εντύπωση και θα αναμένουμε τις πρώτες δημοσκοπήσεις, καθώς πιστεύουμε ότι θα «ξεκολλήσει» δυναμικά από τον επικίνδυνο «πάτο» του 35% περίπου όπου βρέθηκε πρόσφατα, ιστορικό χαμηλό, τόσο σύντομα για Αμερικανό πρόεδρο.

Ο Τραμπ πετυχαίνει αυτά τα αποτελέσματα χωρίς επί της ουσίας να κάνει κάτι το τρομερό στο στρατιωτικό επίπεδο, αφήνοντας όμως ανοικτά όλα τα ενδεχόμενα. Με βάση μάλιστα τις ίδιες τις δηλώσεις του Αμερικανού προέδρου, οι αμερικανικές επιλογές είχαν προδιαγραφεί από τις αναλύσεις του Πενταγώνου υπό την προσωπική εποπτεία του υπουργού Άμυνας, στρατηγού εν αποστρατεία των Πεζοναυτών, Τζέιμς Μάτις, την κρίση του οποίου ο Τραμπ δήλωσε ότι εμπιστεύεται, αποδεικνύεται ότι πρόκειται για μια ενέργεια που έκανε τα πάντα, χωρίς παράλληλα να «ανοίξει μύτη»…

Στο εσωτερικό πολιτικό επίπεδο επίσης, η απόφαση Τραμπ θα βοηθήσει τις επαφές του με το Κογκρέσο σημαντικά, ενώ στην κρίση του κόσμου θα βοηθήσει να ξεθωριάσουν οι εντυπώσεις από τις «μη πρέπουσες» επαφές αξιωματούχων της προεκλογικής του καμπάνιας με τους Ρώσους.

Το τραγικό ξεκίνημα της κυβέρνησης Τραμπ που έφερε τα εντελώς αντίθετα αποτελέσματα από αυτά που αρχικώς επιθυμούσε, αναφορικά με τις πρωτοβουλίες στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής (π.χ. προσέγγιση με τη Ρωσία), αρχίζει να εξισορροπείται. Και μάλιστα, ίσως ο στόχος της προσέγγισης με τη Ρωσία να μην έχει απομακρυνθεί, αλλά να έχει πλησιάσει…

Έπρεπε να προηγηθεί η αποκατάσταση της εικόνας της κυβέρνησης Τραμπ στο εσωτερικό και το εξωτερικό, για να εξασφαλίσει νομιμοποίηση οποιαδήποτε πρωτοβουλία εξωτερικής πολιτικής στη συνέχεια. Και οι βασικοί υπέρμαχοι της αλλαγής της πολιτικής, σε τακτικό επίπεδο και για ένα περιορισμένο χρονικό διάστημα θα έπρεπε να εμφανιστούν ως «βασιλικότεροι του βασιλέως».



Πηγή "Defence-Point"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η χρήση χημικών με θύματα κυρίως παιδιά την προηγούμενη Τρίτη από το καθεστώς του Μπασάρ αλ-Ασαντ δεν ήταν μόνο ένα τρομερό έγκλημα, αλλά και ένα κολοσσιαίο στρατηγικό λάθος: έδωσε την ευκαιρία στον Ντόναλντ Τραμπ να κάνει επίδειξη της δύναμης και της αποφασιστικότητάς του όλο τον πλανήτη – σε μία χρονική στιγμή που την είχε ανάγκη, αναφέρει σε άρθρο του ο Nouvel Observateur.

Τα ξημερώματα ο αμερικανός πρόεδρος έδωσε εντολή να χτυπήσουν τη Συρία εκτοξεύοντας 59 πυραύλους Τόμαχοκ εναντίον της στρατιωτικής βάσης Σαϊράτ για τουλάχιστον οκτώ λόγους, υποστηρίζει ο Nouvel Observateur. Ας δούμε ποιοι είναι αυτοί:

1. Τιμωρεί το συριακό καθεστώς για μια σοβαρή παραβίαση του διεθνούς δικαίου (χρήση χημικών όπλων) και με τον τρόπο αυτό αναλαμβάνει τον ρόλο του παγκόσμιου χωροφύλακα – ρόλο που ο προκάτοχός του Μπαράκ Ομπάμα δεν ήθελε να ασκήσει κατά την πρώτη χημική επίθεση τον Αύγουστο του 2013. Με τον τρόπο αυτό, ο Τραμπ αποκαθιστά την αξιοπιστία τόσο τη δική του, όσο και της Αμερικής.

2.Εξαναγκάζει τον Μπασάρ αλ-Ασαντ και τους συμμάχους του να περιορίσουν τα αιτήματά τους στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων σχετικά με το μέλλον της Συρίας.

3. Παίρνει από τον Βλαντίμιρ Πούτιν τη στρατιωτική πρωτοβουλία στη Συρία και έτσι βρίσκεται σε καλύτερη θέση προκειμένου να επιβάλει μία διπλωματική λύση.

4. Δείχνει στον Κιμ Γιουνγκ-αν, τον δικτάτορα της Πιονγκγιάνγκ, ότι πρέπει να λαμβάνονται πολύ σοβαρά οι πρόσφατες απειλές των ΗΠΑ για χτυπήματα κατά των πυρηνικών εγκαταστάσεων της Βόρειας Κορέας και ότι είναι καιρός να διαπραγματευθεί η Βόρεια Κορέα για μία ολική ή μερική εγκατάλειψη του πυρηνικού της οπλοστασίου.

5. Κάνει γνωστό στον κινέζο επισκέπτη του, τον πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ ο οποίος επισκέπτεται από χθες τις ΗΠΑ και φιλοξενείται στην έπαυλη του αμερικανού προέδρου Μαρ-αλ Λάργκο στη Φλώριντα, ότι εφεξής η Αμερική είναι έτοιμη να διευθετήσει μόνη της το θέμα της Βόρειας Κορέας, θέμα το οποίο βρίσκεται στη σημερινή ατζέντα των συνομιλιών Τραμπ-Τζινπίνγκ και ότι, σε γενικές γραμμές, ο Λευκός Οίκος δεν θα διστάσει να επέμβει στρατιωτικά εάν η Κίνα συνεχίσει να απειλεί τους γείτονές της στη θάλασσα της νότιας Κίνας και της Ιαπωνίας.

6. Καταδεικνύει στον Βλαντιμίρ Πούτιν, ο οποίος την ερχόμενη εβδομάδα θα δεχθεί στο Κρεμλίνο τον υπουργό Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρεξ Τίλερσον, ότι, όποιες και εάν ήταν οι ρωσικές παρεμβάσεις υπέρ του Τραμπ στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας και η πιθανή συνενοχή η οποία ευνόησε το Κρεμλίνο, ο νέος αμερικανός πρόεδρος δεν θα διστάσει να σταθεί απέναντι στον ρώσο ομόλογό του, ακόμα και με τη λήψη στρατιωτικών μέτρων.

7. Καθησυχάζει μία και καλή τους συμμάχους της Αμερικής, κυρίως της χώρες της Βαλτικής, τα μέλη του ΝΑΤΟ που φοβόντουσαν ότι ο Τραμπ θα διστάσει να τα υπερασπισθεί σε περίπτωση ρωσικής επίθεσης. Παράλληλα δείχνει στα υπόλοιπα κράτη, αντίθετα με τις όποιες προσδοκίες, ότι αυτός είναι ο ηγέτης του ελεύθερου κόσμου.

8. Δείχνει στον αμερικανό λαό ότι, παρά το φιάσκο του Obamacare το οποίο δεν κατάφερε να καταργήσει παρά τις άπειρες προεκλογικές υποσχέσεις, δεν είναι ένας αδύναμος και διστακτικός πρόεδρος και ότι, παρά τους όποιους εναντίον του σαρκασμούς, εκείνος φόρεσε για τα καλά το κουστούμι του επικεφαλής του Λευκού Οίκου.

Από την πλευρά της, η τουρκική εφημερίδα Sabah στο κύριο άρθρο της θέτει το ερώτημα εάν με την απόφαση του να βομβαρδίσει τη Συρία, ο Ντόναλντ Τραμπ θα μείνει στην Ιστορία ως ένας μεγάλος ηγέτης που έσωσε τον λαό της χώρας και αποκατέστησε τον ρόλο της Αμερικής στον κόσμο, ή θα μείνει ως ένας μικρός ηγέτης που ακολούθησε τα βήματα του προκατόχου του Μπαράκ Ομπάμα. Θέτει το ερώτημα εάν ο πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, όπως ο Μπαράκ Ομπάμα, θα μιλάει σκληρά αλλά δεν θα κάνει τίποτα, ή, όπως ισχυρίζεται, θα αποδείξει ότι έχει τις ηγετικές ικανότητες και το απαραίτητο κουράγιο να γράψει Ιστορία.

Στο κύριο άρθρο της η Sabah χαρακτηρίζει ιδιαίτερα σημαντική τη δήλωση που έκανε ο Τραμπ την επομένη της χρήσης χημικών από το καθεστώς Ασαντ και προσθέτει ότι για χρόνια οι «εχθροί του πολιτισμένου κόσμου», πίστευαν ότι ο Λευκός Οίκος ενδιαφερόταν περισσότερο για επικοινωνιακά τεχνάσματα παρά για την πολιτική. Με την κίνηση αυτή, όμως, η Sabah εκφράζει την άποψη ότι ο Τραμπ έδειξε ότι έχει το κουράγιο να αναγνωρίσει ότι μπορεί μέχρι σήμερα να έκανε λάθος στο θέμα της Συρίας και τώρα επανεξετάζει τη θέση του σε μία σειρά ζητήματα.

Εκφράζει την άποψη, επίσης, ότι τώρα ο αμερικανός πρόεδρος θα δεχθεί επίθεση από τα μέσα ενημέρωσης όλου του κόσμου τα οποία θα του χρεώσουν άγνοια και ηλιθιότητα. Η Sabah κάνει μάλιστα λόγο για VIP συμπεριφορά εκ μέρους κάποιων δημοσιογράφων στο παρελθόν οι οποίοι επαινούσαν μόνιμα τον απερχόμενο πρόεδρο Μπαράκ Ομπάμα, ο οποίος το 2009 κέρδισε μεν το Βραβείο Νόμπελ Ειρήνης απέτυχε όμως, κατά τη Sabah, να εφαρμόσει τις κόκκινες γραμμές της Αμερικής, ενθάρρυνε το καθεστώς Ασαντ, τους ιρανούς μαχητές και άλλους να διαπράξουν, όπως υποστηρίζει, περαιτέρω θηριωδίες.

Η τουρκική εφημερίδα καταθέτει την άποψη ότι η Ουάσινγκτον πάσχει από σοβαρή έλλειψη αξιοπιστίας λόγω της πολιτικής Ομπάμα να κατευνάσει το Ιράν, ερχόμενη σε αντίθεση με τους αμερικανούς συμμάχους στη Μέση Ανατολή ενώ έκανε και παραχωρήσεις στην Κίνα. Εξαιτίας της εξωτερικής πολιτικής που άσκησε ο Ομπάμα, σύμφωνα με το κύριο άρθρο της Sabah, όλα τα καταπιεστικά καθεστώτα ανά τον κόσμο πίστευαν ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν είχαν πλέον τη θέληση και το κύρος να πάρουν θέση και να τα κάνουν τα πληρώσουν εάν σκότωναν πολίτες με χημικά αέρια.

Η αδυναμία του Ομπάμα, όπως υποστηρίζει η Sabah, να αναλάβει δράση το 2013 στην πρώτη επίθεση με χημικά, ήταν μία πράξη προδοσίας στην εμπιστοσύνη του κόσμου. «Το δις εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», λέει το αρχαίο γνωμικό. Εάν ο Τραμπ αποτύχει να κάνει τον Ασαντ να πληρώσει για όσα έχει κάνει, κανείς πλέον δεν θα θεωρεί την Ουάσινγκτον έναν σοβαρό παίχτη στη διεθνή σκακιέρα.

Κατά τη Sabah, η κυβέρνηση Τραμπ οφείλει να αναπτύξει μία ολοκληρωμένη πολιτική για τη Μέση Ανατολή να αποφύγει την πολιτική του προκατόχου του και να συνεργασθεί πιο στενά με τους συμμάχους και φίλους των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή – συμπεριλαμβανομένης της Τουρκίας, του Ισραήλ και της Σαουδικής Αραβίας.

Από τη Ράκα έως τη Δαμασκό και από τη Μάνμπιτζ έως τη Μοσούλη, ο μόνος τρόπος για να υπάρξει μία διαφορετική πολιτική είναι να γίνουν πραγματικές συζητήσεις με τους τοπικούς ηγέτες και να είναι ευπρόσδεκτη η βοήθειά τους στον αγώνα κατά της τρομοκρατίας και της δικτατορίας. Προτρέπει δε την τουρκική κυβέρνηση να σταθεί στο πλάι του προέδρου Τραμπ και να τον βοηθήσει να κάνει τα απαραίτητα βήματα, ώστε να διορθώσει το «χάος» που άφησε ο Ομπάμα.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Να επιτεθεί στην Ελλάδα και συγκεκριμένα να «απελευθερώσει» το Φαρμακονήσι των Δωδεκανήσων από την ελληνική «στρατιωτική κατοχή» προέτρεψε ο ηγέτης της τουρκικής κεμαλικής αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Μιλώντας σε οπαδούς του στην πόλη Γκαζιαντέπ ο πρόεδρος του κεμαλικού κεντροαριστερού Λαϊκού Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου, αναφέρθηκε, μεταξύ άλλων, στο ζήτημα της «κατάληψης από την Ελλάδα νησιών στο Αιγαίο» δηλώνοντας τα εξής:

«Για πρώτη φορά στην ιστορία της τουρκικής Δημοκρατίας καταγράφεται απώλεια εδαφών. Τα εδάφη, όπου βρισκόταν ο τάφος του Σουλειμάν Σάχ, ήταν της Τουρκίας. Έφυγαν από εκεί και εγκατέλειψαν τα εδάφη μας. (Είναι) μονάχα ο τάφος του Σουελιμάν Σάχ όμως; Όχι. (Είναι και) το Φαρμακονήσι. Βρίσκεται κάτω από την μύτη μας, ακούγεται ακόμη και η λαλιά του πετεινού (από εκεί). Ποιανού η σημαία κυματίζει; Η σημαία της Ελλάδας. Υψώνουν (καθόλου) φωνή; Ούτε κιχ (δε βγάζουν). Τώρα λένε «θα υψωθεί σημαία στο Κιρκούκ». Γιατί μιλάς αδελφέ μου και δεν κάνεις όσα πρέπει. Με τα λόγια δε γίνεται τίποτα».

Η φράση «γιατί μιλάς αδελφέ μου και δεν κάνεις όσα πρέπει» είναι ξεκάθαρη προτροπή στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν να προχωρήσει σε επιθετικές ενέργειες.

Οι κεμαλικοί για να κάνουν αντιπολίτευση στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν «ανακάλυψαν» ότι η Ελλάδα κατέλαβε στρατιωτικά από το 2004 έως το 2014 συνολικά 18 τουρκικά νησιά στο Αιγαίο.

Με άλλα λόγια ισχυρίζονται ότι μεγάλοι στρατηλάτες όπως οι Κώστας Σημίτης, Κώστας Καραμανλής, Γιώργος Παπανδρέου και Αντώνης Σαμαράς, καταλάμβαναν τουρκικά νησιά στο Αιγαίο και ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν το επέτρεπε.

Πρόκειται περί απίθανου, αναληθούς και εξωφρενικού ισχυρισμού, ωστόσο, όπως είναι γνωστό, το τουρκικό πολιτικό σύστημα δεν έχει καμία σχέση με την αλήθεια ή τη λογική.

Η κεμαλική αντιπολίτευση επαναλαμβάνοντας συνεχώς ότι δήθεν τους καταλάβαμε 18 νησιά, νησιά που ορισμένα εξ αυτών είναι ελληνικά εδώ και 100 χρόνια, πείθει μεγάλη μερίδα της τουρκικής γνώμης κι όταν θα έρθει η στιγμή που μας επιτεθούν σε κάποιο από αυτά τα νησιά οι φαντάροι τους θα είναι πεπεισμένοι ότι πραγματοποιούν απελευθερωτική επιχείριση.

Όπως αντιλαμβάνεστε το τουρκικό πρόβλημα δεν ξεκινά και τελειώνει στον Ερντογάν αλλά στο σύνολο του πολιτικού συστήματος αυτού του ανατολίτικου φρενοκομείου.

Η Τουρκία δεν δείχνει διατεθειμένη με καμία κυβέρνηση να σεβαστεί τη διεθνή νομιμότητα, ούτε επιδιώκει την ειρήνη.

Στο τέλος η Ελλάδα θα αναγκαστεί να χρησιμοποιήσει τον στόλο και τα αεροπλάνα της για να καταστρέψει αυτή την απειλή μια για πάντα ώστε να ζήσει όχι μόνο ο ελληνικός λαός αλλά όλοι οι λαοί των Βαλκανίων και της Μέσης Ανατολής σε ειρήνη.

Πηγή Tribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

As allies express cautious approval of the US airstrike in Syria, the United States says its targeted action does not signal a broader shift to military regime change

By Laura Rozen

US President Donald Trump, less than 100 days in office, caught the world off guard when he ordered the military to fire 59 Tomahawk cruise missiles in a targeted military strike on a Syrian air base April 6, in retaliation for a suspected chemical weapons attack on civilians in rebel-held Idlib province two days before.
“Years of previous attempts at changing [President Bashar al-] Assad's behavior have all failed, and failed very dramatically,” Trump said at an news conference announcing that he had ordered what he called a targeted military strike in Mar-a-Lago, Florida, April 6. “As a result, the refugee crisis continues to deepen and the region continues to destabilize, threatening the United States and its allies.”

Administration officials said the strikes showed Trump was willing to take decisive action, but they were limited to retaliation for the violation of the international norm against the use of chemical weapons and did not signal a broader shift in US policy toward military intervention to overthrow the Assad regime.

“This clearly indicates the president is willing to take decisive action when called for,” Secretary of State Rex Tillerson told journalists traveling with Trump on his summit with Chinese President Xi Jinping on April 6. “The use of prohibited chemical weapons, which violates a number of international norms and violates existing agreements, called for this type of … kinetic military response.”

“I would not in any way attempt to extrapolate that to a change in our policy or our posture relative to our military activities in Syria today,” Tillerson said. “There’s been no change in that status. But I think it does demonstrate that President Trump is willing to act when governments and actors cross the line … in the most heinous of ways.”

The Pentagon and National Security Council said Shayrat airfield, the targeted facility, was used to store chemical weapons and believed to be the base from which Syrian air force planes had taken off to conduct the April 4 chemical weapons attack on Khan Sheikhoun that killed over 80 people, many of them children.
“It was aimed at this particular airfield for a reason, because we could trace this murderous attack back to that facility,” National Security Adviser Gen. H.R. McMaster told journalists at the press conference with Tillerson in Florida April 6.

“I think what it does communicate is a big shift … in Assad’s calculus … because this is … the first time that the United States has taken direct military action against that regime or the regime of his father,” McMaster said.

“The U.S. intelligence community assesses that aircraft from Shayrat conducted the chemical weapons attack on April 4,” Pentagon spokesman Capt. Jeff Davis said in a statement to the press April 7. “The strike was intended to deter the regime from using chemical weapons again.”

The Pentagon said it had notified Russian forces in advance of the action to minimize the risk of killing Russian or Syrian personnel. U.S. military planners took precautions to minimize risk to Russian or Syrian personnel located at the airfield,” Davis said.

Russia, while acknowledging that the Pentagon had indeed informed it in advance of the planned military action to avoid Russian casualties, nevertheless criticized the US action on Friday as breaching Syria’s sovereignty.

Russian President Vladimir Putin “considers the US strikes against Syria an act of aggression against a sovereign country violating the norms of international law, and under a trumped-up pretext at that," Kremlin spokesman Dmitry Peskov told journalists April 7. “Washington’s move substantially impairs Russian-US relations, which are in a deplorable state as it is.”

But it is not clear if the griping was mostly face-saving posturing. Russia said Friday it had suspended de-confliction channels with Washington, set up to avoid air collisions over Syria, as a result of the US action, but the Pentagon said they continued to use the channel Friday. Tillerson is due to travel to Moscow April 11-12 and had called his counterpart Russian Foreign Minister Sergey Lavrov April 6 to discuss the situation, the State Department said.

Tillerson said that Russia had not lived up to its 2013 agreement to ensure that the Syrian regime’s chemical weapons arsenal was fully destroyed.

“The Russian government entered into agreements whereby Russia would locate these weapons, they would secure the weapons, they would destroy the weapons and that they would act as the guarantor that these weapons would no longer be present in Syria,” Tillerson said. “Clearly, Russia has failed in its responsibility to deliver on that commitment from 2013,” he said. “So either Russia has been complicit or Russia has been simply incompetent in its ability to deliver on its end of that agreement.”

Iran also condemned the US cruise missile strikes against its Syrian ally, while the Syrian regime blasted the US action as “unjust and arrogant aggression.”

But that condemnation was strikingly isolated, as European nations, Israel, Turkey, Jordan, Gulf states and Canada broadly praised Trump’s action and said it was proportional and justified.

“In words and actions, President Trump sent a strong and clear response: The use of chemical weapons is unacceptable," said Israeli Prime Minister Benjamin Netanyahu April 7, adding, "Israel fully and unequivocally supports the president’s decision and hopes the clear message will reverberate not only in Damascus but also in Tehran, Pyongyang and other places.”

US strikes show needed resolve against barbaric chemical attacks,” European Council President Donald Tusk tweeted April 7. He said the European Union “will work with the US to end brutality in Syria.”

The US action was “limited and appropriate,” said British Defense Secretary Michael Fallon. “We fully support this strike,” Fallon told the BBC April 7. “We have been in close contact with the US over the last couple of days and they believe they have exhausted all possible diplomatic and peaceful ways of dealing with the regime's use of chemical weapons. They want to try to prevent future chemical attacks.”

The US missile strikes show that chemical weapons attacks on civilians won’t go unpunished, Ibrahim Kalin, a spokesman for Turkish President Recep Tayyip Erdogan said April 7, urging that Syrian safe zones be established.

Even as the United States deliberately targeted Assad assets for the first time in the six-year conflict, Tillerson said the US military priority in Syria is still to fight the Islamic State, and he anticipates continuing to work through the Geneva process to try to reach a broader political resolution of the civil war.

“Overall, the situation in Syria is one where our approach today and our policy today is first to defeat [IS],” Tillerson said. “There is a large coalition of international players and allies who are involved in the future resolution in Syria.”

The United States is focused on planning to defeat IS and "begin to stabilize areas of Syria … through cease-fire agreements between the Syrian regime forces and opposition forces … [and] begin to restore some normalcy to them,” he said.

“In the midst of that, through the Geneva process, we will start a political process to resolve Syria’s future in terms of its governance structure,” Tillerson said. “And that ultimately, in our view, will lead to a resolution of Bashar al-Assad’s departure.”

The narrow purpose of the retaliatory strikes against Assad’s use of chemical weapons was reflected in Congressional notification. Several members said they were informed by the administration of the impending action only just before or after the strikes were underway, reflecting their understanding, they said, that this was not the start of a major war without their authorization.

Congress largely applauded the strikes as a “proportional response” to the suspected chemical attack but demanded to be included going forward. The full Senate is scheduled to receive a briefing before leaving for its two-day Easter break on April 7, said Senate Majority Leader Mitch McConnell, R-Ky.

In an April 7 letter to House Speaker Paul Ryan, R-Wis., House Minority Leader Nancy Pelosi, D-Calif., demanded that the lower chamber immediately be called back into session to debate a war authorization.
“The President’s action and any response demands that we immediately do our duty,” Pelosi wrote. “Congress must live up to its constitutional responsibility to debate an Authorization of the Use of Military Force against a sovereign nation.”

Just hours earlier, Pelosi had released a statement saying the strike “appears to be a proportional response to the regime’s use of chemical weapons.”

Senate Minority Leader Chuck Schumer, D-N.Y., likewise issued a statement saying that “making sure Assad knows that when he commits such despicable atrocities he will pay a price is the right thing to do." He added, "It is incumbent on the Trump administration to come up with a strategy and consult with Congress before implementing it.”

The chairman and ranking member of the Senate Foreign Relations Committee, Sens. Bob Corker, R-Tenn., and Ben Cardin, D-Md., both also applauded the strikes but demanded to weigh in if a longer-term or larger operation is under consideration. “As we move forward, it will be important for the administration to engage with Congress and clearly communicate its full strategy to the American people,” Corker said in a statement.
Sen. Tim Kaine, D-Va., Hillary Clinton’s running mate and the top Democrat on the Senate Foreign Relations panel on the Near East, was one of the lone voices to decry the decision to act without Congress.

“I voted for military action against Syria in 2013 when Donald Trump was advocating that America turn its back on Assad's atrocities,” Kaine said in a statement. “Congress will work with the President, but his failure to seek Congressional approval is unlawful.”

A few others by contrast called for an immediate ramp-up.

“Building on tonight’s credible first step, we must finally learn the lessons of history and ensure that tactical success leads to strategic progress,” Senate Armed Services Chairman John McCain, R-Ariz., said in a joint statement with Sen. Lindsey Graham, R-S.C. “That means following through with a new, comprehensive strategy in coordination with our allies and partners to end the conflict in Syria. The first measure in such a strategy must be to take Assad’s air force — which is responsible not just for the latest chemical weapons attack, but countless atrocities against the Syrian people — completely out of the fight. We must also bolster support for the vetted Syrian opposition and establish safe zones to address the ongoing humanitarian crisis.”

Julian Pecquet contributed reporting.

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Άρης Οικονόμου

Σύμφωνα με μία γνωστή γερμανική εφημερίδα (πηγή), η χώρα θεωρείται ως εκείνη με τη μεγαλύτερη αγορά μαύρου χρήματος στην Ευρώπη – αφού ο όγκος του ξεπλύματος ετήσια υπερβαίνει τα 100 δις €, χωρίς τις χρηματοοικονομικές συναλλαγές, αλλά συμπεριλαμβανομένων των τυχερών παιχνιδιών και της γαστρονομίας.

Στην κορυφή της Ευρώπης λοιπόν η Γερμανία, όσον αφορά τις απάτες (άρθρο), στην 8η θέση παγκοσμίως ως φορολογικός παράδεισος (άρθρο), μεταξύ των πρωταθλητών της φοροδιαφυγής, καθώς επίσης πρώτη σε σχέση με τη διακίνηση μαύρου χρήματος στην ήπειρο μας – ενώ υπάρχουν δυστυχώς Έλληνες που θεωρούν ότι, μόνο στη χώρα μας υπάρχει φοροδιαφυγή, ενώ είναι ένας από τους βασικούς λόγους, για τον οποίο αξίζουμε την παραδειγματική τιμωρία που μας επιβάλλει η εντιμότατη εταίρος μας!

Συνεχίζοντας, παρά το ότι η έκταση του ξεπλύματος μαύρου χρήματος στη Γερμανία είναι τεράστια, το ρίσκο που έχουν οι «εγκληματίες» να ανακαλυφθούν είναι ελάχιστο, κυρίως λόγω της νομοθεσίας – όπως για παράδειγμα το φορολογικό απόρρητο για δικηγόρους και συμβολαιογράφους, καθώς επίσης η ελλειμματική δημόσια διοίκηση.

Όλα μαζί τα ομοσπονδιακά κρατίδια της χώρας των 80 εκ. ανθρώπων απασχολούν μόλις 50 ελεγκτές μαύρου χρήματος – λιγότερους δηλαδή από 1 προς 1.000.000 κατοίκους! Τυχαίο; Ασφαλώς όχι, αφού με τον τρόπο αυτό η Γερμανία διευκολύνει έμμεσα τις εισροές του μαύρου χρήματος από το εξωτερικό, το οποίο επενδύεται και καταναλώνεται εντός της – με αποτέλεσμα να επωφελείται σημαντικά.

Εξαιτίας των αποκαλύψεων τώρα η Γερμανία αποφάσισε να αυξήσει τη δύναμη των ελεγκτών, προσλαμβάνοντας επί πλέον 100 άτομα! Σύμφωνα δε με τον κ. Σόιμπλε, ο οποίος ουσιαστικά είναι υπεύθυνος, με τους συνολικά περίπου 165 ελεγκτές που θα έχει σύντομα στη διάθεση της η χώρα, «θα φωτίσει περισσότερο το σκοτάδι των παράνομων ροών χρημάτων» – κάτι που βέβαια κανείς δεν πιστεύει.

Περαιτέρω, μόνο ένα μικρό τμήμα της αστυνομίας της χώρας (ΒΚΑ), στελεχωμένο με 25 άτομα, ασχολείται με τις ύποπτες χρηματοοικονομικές συναλλαγές – γεγονός που σημαίνει ότι, ελάχιστες αποκαλύπτονται τελικά. Για παράδειγμα, το 2013 καταγγέλθηκαν 20.000 ύποπτες συναλλαγές, ενώ τ0 2015 σχεδόν 30.000, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 50% – οι οποίες ήταν φυσικά αδύνατον να ελεγχθούν από τους μόλις 25 ειδικούς αστυνομικούς.

Από την άλλη πλευρά, οι συνεχείς καθυστερήσεις της Γερμανίας, όσον αφορά την υιοθέτηση των ευρωπαϊκών νόμων περί ξεπλύματος μαύρου χρήματος, είχαν ως αποτέλεσμα να κατηγορηθεί από την ΕΕ δύο φορές, ως παραβάτης. Ήδη το 2014 η Γερμανία κινδύνευσε άλλωστε να καταχωρηθεί ως χώρα υψηλού ρίσκου, όσον αφορά τη χρηματοδότηση της διεθνούς τρομοκρατίας – ενώ ο κ. Σόιμπλε αρνείται ακόμη και σήμερα να δρομολογήσει ένα μητρώο επιχειρήσεων, στο οποίο να καταγράφονται οι πραγματικοί ιδιοκτήτες τους.

Το ξέπλυμα πάντως μαύρου χρήματος στη Γερμανία, η οποία θεωρείται ως το «Eldorado» της συγκεκριμένης παρανομίας (πηγή), μέσω της αγοράς ακινήτων, είναι το πιο εύκολο πράγμα στον πλανήτη – αφού υπεύθυνες για τους ελέγχους είναι οι δημοτικές επιθεωρήσεις εργασίας, οι υπάλληλοι των οποίων ασχολούνται επίσης με υποθέσεις, όπως τα δαγκώματα σκυλιών. Για παράδειγμα, στη Βαυαρία από το 2010 έως το 2013 δεν ελέγχθηκε ούτε ένας μεσίτης ακινήτων – ενώ στο Βερολίνο, στο οποίο οι τιμές των σπιτιών έχουν αυξηθεί υπερβολικά, με καταχωρημένους 2.500 μεσίτες, οι έλεγχοι είναι αμελητέοι.

Όποιος τώρα θέλει να ξεπλύνει μαύρο χρήμα μέσω της αγοράς ακινήτων στη Γερμανία, θα πρέπει απλά να βρει έναν συμβολαιογράφο, ο οποίος θα δέχεται για την πληρωμή του ακινήτου μία βαλίτσα με μετρητά χρήματα – κάτι που δεν απαγορεύεται από τη γερμανική νομοθεσία, όταν σε χώρες όπως η Ελλάδα, η οποία κατηγορείται από τους ίδιους τους Έλληνες για ακραία φοροδιαφυγή και διαφθορά (άρθρο), δεν επιτρέπεται η πληρωμή ποσών άνω των 500 € με μετρητά.

Ως εκ τούτου, η ιταλική Μαφία εκτιμάει ιδιαίτερα τη Γερμανία, χρησιμοποιώντας κυρίως τα εστιατόρια για το ξέπλυμα μαύρου χρήματος από τα ναρκωτικά – προς όφελος βέβαια και της ίδιας της χώρας, αφού εισπράττει επί πλέον φορολογικά έσοδα, έχοντας τη δυνατότητα να ξεπλένει χρήματα άλλων κρατών, στα οποία απαγορεύονται αυτού του είδους οι συναλλαγές.

Ολοκληρώνοντας, ελπίζουμε να μπορέσουν κάποια στιγμή οι Έλληνες να καταλάβουν πως είναι αδύνατον να ανταγωνιστούν χώρες όπως τη Γερμανία, το Λουξεμβούργο, την Ολλανδία, την Ιρλανδία κοκ. – μεταξύ άλλων επειδή χρησιμοποιούν αθέμιτες μεθόδους πλουτισμού τους, απαγορευμένες στους ίδιους. Κυρίως όμως να πάψουν να θεωρούν τους εαυτούς τους ακραίους φοροφυγάδες, σε σύγκριση με τους εντιμότατους Γερμανούς – οι οποίοι είναι κυριολεκτικά πρωταθλητές στις πάσης φύσεως παρανομίες, εκμεταλλευόμενοι όπου και όπως μπορούν τους «εταίρους» τους.
.
Υστερόγραφο: Υπενθυμίζουμε πως «Η Διεθνής Διαφάνεια» (Transparency International) με έδρα το Βερολίνο, είναι μία οργάνωση, η οποία ιδρύθηκε από τους παγκοσμίως μεγαλύτερους διεφθαρμένους – δηλαδή, από όλες τις μεγάλες πολυεθνικές επιχειρήσεις του κόσμου, μεταξύ των οποίων η Siemens, οι οποίες είναι «βυθισμένες» σε αυτήν (στο «βούρκο» της).

Πρόκειται ακριβώς για το ίδιο, σαν να αναθέτει κανείς σε μία αλεπού την εποπτεία της διαφύλαξης ενός ορνιθοτροφείου, παρακαλώντας την ταυτόχρονα να απολυμαίνει το χώρο μεθοδικά – θανατώνοντας τα ποντίκια (μυοκτονία), τα οποία τρέφονται με το, απαραίτητο για τις όρνιθες, καλαμπόκι.” (C. de Brie, πηγή).

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Με εξαίρεση τον κ. Σόιμπλε, την ελληνική αξιωματική αντιπολίτευση, ορισμένα ΜΜΕ και κάποιους Έλληνες, όλοι οι άλλοι πιστεύουν πως χωρίς την ονομαστική διαγραφή του 50% του δημοσίου χρέους δεν υπάρχει μέλλον για την Ελλάδα – η Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων

Γράφει ο Βασίλης Βιλιάρδος

λοι γνωρίζουν πως η οικονομία της Ευρώπης είναι βαθιά διαιρεμένη – οπότε η ΕΕ των πολλών ταχυτήτων αποτελεί μία αναμφίβολη πραγματικότητα. Το πόσο βαθιές όμως είναι οι διαφορές των κρατών μεταξύ τους φαίνεται από το γράφημα που ακολουθεί, το οποίο αποτυπώνει τις αλλαγές στο ποσοστό της ανεργίας στις 11 σημαντικότερες χώρες της Ευρωζώνης – λίγο από το ξεκίνημα του ευρώ, το 1998, έως τη χρηματοπιστωτική κρίση του 2008 (μπλε στήλες), καθώς επίσης από το 2008 και μετά (πορτοκαλί).


Όπως διαπιστώνεται από το γράφημα, τα πρώτα δέκα χρόνια μειώθηκε η ανεργία σε όλες τις χώρες, με μοναδική εξαίρεση την Πορτογαλία – γεγονός που σημαίνει πως η υιοθέτηση του ευρώ ήταν αρχικά ένα πολύ θετικό γεγονός, αφού δημιούργησε ανάπτυξη, καθώς επίσης θέσεις απασχόλησης. Ειδικά δε σε εκείνα τα κράτη, όπου η ανεργία ήταν υψηλή, περιορίσθηκε σημαντικά – όπως στην Ισπανία από το 13% στο 8%, στη Φινλανδία από το 11% στο 6%, ενώ στην Ελλάδα από το 12% στο 8%.

Μετά την χρηματοπιστωτική κρίση όμως, ιδίως δε μετά την κρίση χρέους της Ευρωζώνης το 2010, όλα τα κράτη βυθίστηκαν στην ύφεση – με αποτέλεσμα να χαθούν εκατομμύρια θέσεις εργασίας. Έκτοτε η ανεργία κλιμακώθηκε παντού, με εξαίρεση τη Γερμανία – στην οποία μειώθηκε τόσο πριν από την κρίση, όσο και μετά. Στο αντίθετο άκρο ευρίσκονται η Ελλάδα και η Ισπανία, όπου η απώλεια των θέσεων εργασίας μετά το 2008 ήταν πολύ μεγαλύτερη από την αύξηση τους την προηγούμενη περίοδο – οπότε λογικά θεωρούνται ως οι μεγαλύτεροι χαμένοι της κρίσης.

Στην Ιταλία τόσο η αύξηση των θέσεων εργασίας πριν το 2008, όσο και η μείωση τους μετά, ήταν περίπου στο ίδιο ύψος – ενώ η Ολλανδία και η Αυστρία έχασαν περισσότερο από όσο κέρδισαν. Στην Πορτογαλία η ανεργία αυξανόταν τόσο την πρώτη χρονική περίοδο, όσο και μετά – ενώ, αντίθετα, στη Γερμανία μειωνόταν τόσο πριν, όσο και μετά. Εύλογα λοιπόν αναρωτιέται κανείς την αιτία του «γερμανικού θαύματος», με την απάντηση να είναι η εξής εξαιρετικά απλή:

(α)  1998-2008: Η Γερμανία, εφαρμόζοντας την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα και το μισθολογικό dumping το 2000 με την ατζέντα 2010, ένα είδος λιτότητας δηλαδή, περιόρισε την ανεργία – βοηθούμενη σε μεγάλο βαθμό από τον υψηλό ρυθμό ανάπτυξης των εταίρων της, ένα μεγάλο ποσοστό του οποίου οφειλόταν στον υπερβολικό δανεισμό τους.

Υιοθέτησε επίσης μία σειρά διαρθρωτικών αλλαγών, οι οποίες ως γνωστόν αποδίδουν μακροπρόθεσμα, ενώ σε βραχυπρόθεσμο χρονικό διάστημα προκαλούν ύφεση – κάτι που όμως, σε αντίθεση με αυτό που απαιτεί η Γερμανία μετά το 2008 από τις χώρες της περιφέρειας, είχε το χρόνο να το αντισταθμίσει, επειδή τα κράτη γύρω της αναπτυσσόταν, ενώ η ίδια δεν ήταν υπερχρεωμένη.

(β)  2008 – 2017: Από το 2008 και μετά, ιδιαίτερα μετά το 2010, η Γερμανία τρέφεται από την ευρωπαϊκή κρίση χρέους – αφού το ευρώ υποτιμήθηκε διευκολύνοντας τις εξαγωγές της, με αποτέλεσμα να εκτοξευθούν τα πλεονάσματα της στα ύψη, τα επιτόκια δανεισμού της μειώθηκαν περιορίζοντας τα ελλείμματα του προϋπολογισμού της, εισάγει εκπαιδευμένο εργατικό δυναμικό από την περιφέρεια ωφελούμενη με πάνω από 200.000 € ανά άτομο (όσο το κόστος δηλαδή της εκπαίδευσης τους), εξαγοράζει τις επιχειρήσεις των εταίρων της σε εξευτελιστικές τιμές (άρθρο), οι δικές της εταιρείες επεκτείνονται λόγω της δυνατότητας τους να δανείζονται φθηνά (βλ. LIDL), κοκ.

Ως εκ τούτου, εάν περιμένει κανείς πως θα επιλύσει το ελληνικό πρόβλημα, το δαυλό δηλαδή που είναι ανά πάσα στιγμή έτοιμος να πυροδοτήσει μία νέα κρίση όταν «κοπάζει» η προηγούμενη, κάνει ένα τεράστιο λάθος – αφού αυτό που τη συμφέρει είναι η διατήρηση της Ευρωζώνης σε κρίση, για να μπορεί να απομυζεί τους πάντες.

Στα πλαίσια αυτά είναι ανόητο να νομίζει κανείς ότι, ο στόχος της Γερμανίας είναι η λεηλασία μόνο της Ελλάδας ή ότι μας επιβάλλει άθελα της μέτρα που καταστρέφουν την οικονομία μας – αφού το κάνει συνειδητά και σκόπιμα, εκμεταλλευόμενη τις θλιβερές κυβερνήσεις μας, οι οποίες πιστεύουν στις υποσχέσεις περί διαγραφής χρέους που ποτέ δεν τηρούνται.

Ασφαλώς λοιπόν γνωρίζει πως το κεντρικό πρόβλημα της Ελλάδας είναι το δημόσιο και ιδιωτικό χρέος της – λόγω των οποίων έχει χάσει εντελώς την πιστοληπτική της ικανότητα, οπότε είναι αδύνατον να αναπτυχθεί ότι και να κάνει. Το γνωρίζει πολύ καλύτερα από τον καθένα, αφού το έχει βιώσει η ίδια το 1953, έχοντας απαιτήσει (και επιτύχει) τη διαγραφή των χρεών της, ακριβώς για τους συγκεκριμένους λόγους.

Εν τούτοις, δεν τη συμφέρει καθόλου, οπότε δεν πρόκειται να μας το επιτρέψει ποτέ, εκμεταλλευόμενη το φόβο μας να χρεοκοπήσουμε εντός του ευρώ και να μας διώξουν – πόσο μάλλον όταν οι ελληνικές κυβερνήσεις υιοθετούν η μία μετά την άλλη την πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων απέναντι στην καγκελάριο, χωρίς καμία απολύτως ντροπή.

Η ανάγκη ονομαστικής διαγραφής του χρέους

Περαιτέρω, ενώ συνεχίζεται το θρίλερ της αξιολόγησης, όπου ουσιαστικά πρόκειται για μία ακόμη διαπραγμάτευση με τους πιστωτές, η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt επαναφέρει το θέμα της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους – για το οποίο συγκρούεται ο κ. Σόιμπλε, ως αυθαίρετος εκπρόσωπος των Ευρωπαίων δανειστών, με το ΔΝΤ.

Οφείλει βέβαια να τονίσει κανείς εδώ πως ακόμη και αν κερδίσει η ελληνική κυβέρνηση στο θέμα των πρωτογενών πλεονασμάτων, περιορίζοντας το ύψος τους από το 3,5% που απαιτεί ο Γερμανός, δεν πρόκειται να βοηθήσει καθόλου την οικονομία μας – αφού οι συνεχείς καθυστερήσεις στο κλείσιμο της αξιολόγησης μειώνουν το ΑΕΠ μας, οπότε τα έσοδα του δημοσίου, επιδεινώνοντας παράλληλα τη θέση των τραπεζών, με αποτέλεσμα να έχουμε χάσει ήδη ποσά που πλησιάζουν το 3,5% του ΑΕΠ.

Η γερμανική εφημερίδα πάντως επικαλείται διεθνείς οικονομολόγους, όπως το γνωστό ως «δόκτορα του σοκ» (ανάλυση) – ο οποίος, στην ερώτηση σχετικά με το εάν αξίζει η Ελλάδα τη διαγραφή του χρέους της, σε συνδυασμό με την παροχή βοήθειας από την ΕΕ, ανέφερε πως θα μπορούσε να απαντήσει κανείς με την εξής άλλη ερώτηση: «το άξιζε η Γερμανία το 1953, αν και είχε καταστρέψει την Ευρώπη;». 

Υπενθύμισε δηλαδή τη Συμφωνία του Λονδίνου, με την οποία διαγράφηκε το 50% των χρεών της Γερμανίας, της προσφέρθηκε το Marshall Plan για την επανεκκίνηση της οικονομίας της, ενώ η πληρωμή των υπολοίπων ήταν με ρήτρα εξαγωγών – αν και οι αιτίες του τότε γερμανικού θαύματος ήταν ακόμη περισσότερες (άρθρο).

Ο παραπάνω αμερικανός οικονομολόγος υποστηρίζει πως η σημερινή κατάσταση της Ελλάδας είναι ανάλογη με εκείνη της μεταπολεμικής Γερμανίας – όπου όλοι σχεδόν οι ιστορικοί της οικονομίας είναι απολύτως πεπεισμένοι ότι, χωρίς τη διαγραφή χρέους η Γερμανία δεν θα είχε ποτέ ξεφύγει από την κρίση, παρά τα υπόλοιπα πλεονεκτήματα της. Το ίδιο πιστεύει επίσης ο Γερμανός καθηγητής του LSE κ. A. Ritschl, ο οποίος ήδη από το ξεκίνημα της κρίσης είχε γράψει τα εξής:


Η ανθελληνική υστερία των γερμανικών ΜΜΕ είναι εξαιρετικά επικίνδυνη για τη Γερμανία. Ουσιαστικά καθόμαστε μέσα σε ένα γυάλινο σπίτι: η γερμανική ανάπτυξη οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στο ότι, τόσο τα θύματα του πρώτου, όσο και του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου, παραιτήθηκαν από τις απαιτήσεις τους….. Παρά το ότι η Γερμανία είναι υπεύθυνη για δύο παγκοσμίους πολέμους, εκ των οποίων ο δεύτερος ήταν κάτι παραπάνω από καταστροφικός, τα θύματα της συμφώνησαν να διαγραφεί ένα μεγάλο μέρος των χρεών της. Τα ότι η Γερμανία οφείλει την οικονομική της άνοδο στη γενναιοδωρία των άλλων λαών δεν το έχει ξεχάσει κανείς – ούτε οι Έλληνες.
Οι Έλληνες γνωρίζουν πάρα πολύ καλά τα «πολεμικά άρθρα» των γερμανικών ΜΜΕ. Εάν αλλάξουν οι διαθέσεις στην Ελλάδα (εάν «ξυπνήσουν» δηλαδή οι Έλληνες, εάν εκλέξουν επαρκείς, ανιδιοτελείς, ικανούς, θαρραλέους πολιτικούς και διεκδικήσουν τα δικαιώματα  τους), τότε είναι πολύ πιθανόν να ακολουθήσουν και οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες – απαιτώντας με τη σειρά τους τα χρήματα που χωρίς καμία αμφιβολία τους χρωστάμε.
Εάν λοιπόν υποχρεωθούμε νομικά να εξοφλήσουμε όλες μας τις υποχρεώσεις, τότε θα μας πάρουν και τα πουκάμισα μας – αφού, με βάση τη συμφωνία του Λονδίνου, οι πολεμικές αποζημιώσεις, οι οποίες δεν πληρώθηκαν το 1953, θα έπρεπε να εξοφληθούν σε περίπτωση τυχόν επανένωσης της Γερμανίας. 
Στην περίπτωση αυτή, θα ήταν πολύ καλύτερα όχι μόνο να αναδιοργανώναμε την ελληνική Οικονομία με δικό μας αποκλειστικά κόστος, αλλά να το κάναμε πλουσιοπάροχα. Εάν, αντί να συμμορφωθούμε με τους διεθνείς νόμους και να πληρώσουμε τα χρέη μας, συνεχίσουμε να παριστάνουμε τον πλούσιο τραπεζίτη, ο οποίος καπνίζει ήρεμα το πούρο του και δεν θέλει να πληρώσει τα χρέη του, εκβιάζοντας τους πιστωτές του, τότε κάποια στιγμή θα μας έλθει ένας τεράστιος λογαριασμός.
Η καλύτερη λύση σήμερα για την Ελλάδα και τη Γερμανία, με βάση τις εμπειρίες από τις δικές μας χρεοκοπίες, είναι η διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του Ελληνικού χρέους. Κάποιες τράπεζες θα αντιμετώπιζαν βέβαια προβλήματα, αλλά θα μπορούσαν να διασωθούν με ορισμένα βοηθητικά προγράμματα. Για τη Γερμανία ίσως είναι ακριβό, αλλά πρέπει να πληρώσουμε – έτσι ή αλλιώς, αφού χρωστάμε. Σε κάθε περίπτωση, η Ελλάδα θα είχε την ευκαιρία να κάνει μία καινούργια αρχή – μία ευκαιρία που προσφέρθηκε στην αχάριστη Γερμανία πολλές φορές στο παρελθόν, ειδικά από τις Η.Π.Α.” (πηγή).

Οι αναλογίες με τη Γερμανία του 1953

Περαιτέρω, η ερευνητική ομάδα που εξέτασε με ποιόν τρόπο η Συμφωνία του Λονδίνου βοήθησε τη Γερμανία τότε, σύμφωνα με την Handelsblatt, διαπίστωσε πως με την ονομαστική διαγραφή (κούρεμα) του χρέους, βελτιώθηκε η πιστοληπτική αξιοπιστία της χώρας – οπότε η κυβέρνηση της ήταν σε θέση να παίρνει νέα δάνεια με χαμηλά επιτόκια, επίσης ο ιδιωτικός τομέας, με αποτέλεσμα να αυξηθούν οι επενδύσεις, ο ρυθμός ανάπτυξης της οικονομίας της κοκ.

Ήδη δε από την έναρξη των διαπραγματεύσεων το 1951 και έως το τέλος της, τα επιτόκια των γερμανικών δεκαετών ομολόγων μειώθηκαν από το 3% στο 1,8% – γεγονός που δεν ωφέλησε μόνο το δημόσιο αλλά, επίσης, τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, μειώνοντας παράλληλα τα έξοδα τους σε ξένο νόμισμα.

Στο θέμα της ανάγκης να ανακτηθεί η πιστοληπτική ικανότητα του δημοσίου και ιδιωτικού τομέα της Ελλάδας, ως πρώτη προτεραιότητα των διαπραγματεύσεων, έχουμε αναφερθεί άπειρες φορές – τονίζοντας πάντοτε πως κάτι τέτοιο μπορεί να επιτευχθεί μόνο με τη διαγραφή χρέους. 

Το γεγονός όμως ότι, τόσο η γερμανική οικονομική εφημερίδα, όσο και οι επιστήμονες που επικαλείται έχουν την ίδια ακριβώς άποψη με εμάς, δεν φαίνεται δυστυχώς να αξιολογείται σωστά ούτε από την ελληνική κυβέρνηση, ούτε από την αξιωματική αντιπολίτευση – αφού η μεν πρώτη δεν απαιτεί τη διαγραφή μη υπογράφοντας καμία άλλη αξιολόγηση/διαπραγμάτευση, κάτι που αποτελεί ίσως την τελευταία μας ευκαιρία, ενώ η δεύτερη επιμένει στην πολιτική των μνημονίων.

Με την ελπίδα βέβαια της επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής, η οποία όμως αφενός μεν δεν πρόκειται να μας προσφέρει απολύτως τίποτα, αφετέρου είναι δεδομένη – επειδή η Ελλάδα, το αργότερο μετά το 2021, δεν θα είναι σε θέση να πληρώνει ούτε τους τόκους των δανείων της.

Συνεχίζοντας, κατά την εφημερίδα αυτό που βοήθησε τη Γερμανία το 1953, η ανάκτηση δηλαδή της πιστοληπτικής της ικανότητας, χρησιμοποιείται σήμερα από την πρωσική κυβέρνηση ως ένα από τα βασικά της επιχειρήματα εναντίον ενός κουρέματος του ελληνικού χρέους – επειδή δήθεν δεν υπάρχει εμπιστοσύνη στο ότι, τα χρήματα αυτά που θα κερδίσει η Ελλάδα θα χρησιμοποιηθούν επωφελώς από τις κυβερνήσεις της! Ποιός της δίνει εν προκειμένω τα επιχειρήματα αυτά; Δυστυχώς όλοι εμείς οι Έλληνες, επειδή συνηθίζουμε να βάζουμε τα χεράκια μας για να βγάζουμε τα ματάκια μας – μέσα από τους δημόσιους «αφορισμούς» μας (άρθρο).

Εν τούτοις, το 1953 υπήρχαν επίσης επικριτές της συμφωνίας, οι οποίοι υποστήριζαν ότι, το κούρεμα του χρέους θα οδηγούσε τη γερμανική κυβέρνηση σε μία ασταθή δημοσιονομική πολιτική – κάτι που τελικά δεν συνέβη. Εκτός αυτού, το βασικό θέμα δεν είναι εάν αξίζει μία χώρα το κούρεμα και εάν πληροί τους όρους, αλλά εάν το χρειάζεται απαραίτητα όπως η Γερμανία το 1953 και η Ελλάδα σήμερα, καθώς επίσης το ομοσπονδιακό κρατίδιο της Ρηνανίας Βεστφαλίας.


Εν προκειμένω το κρατίδιο είναι ο βασιλιάς του χρέους στη Γερμανία, με χρέη της τάξης των 185 δις € (γράφημα) – γεγονός που κατά το ινστιτούτο του Μονάχου, το οποίο συνεχώς κατακρίνει την Ελλάδα, εμποδίζει την ανάπτυξη του (ενώ το χρέος της χώρας μας όχι!).

Αποδεικνύεται λοιπόν από παντού ότι, χωρίς την ονομαστική διαγραφή ενός μεγάλου μέρους του χρέους μας δεν υπάρχει μέλλον – ενώ οι μοναδικοί υποστηρικτές της αντίθετης άποψης είναι, εκτός από τον κ. Σόιμπλε, η αξιωματική αντιπολίτευση, κάποια ελληνικά ΜΜΕ, καθώς επίσης ορισμένοι άλλη Έλληνες όχι ασφαλώς από πρόθεση, αλλά από καθαρή ανοησία.

Επίλογος

Ολοκληρώνοντας, τόσο η ΕΕ, όσο και η Ευρωζώνη οδεύουν προς τη διάλυση τους, με βασική αιτία την αδηφάγο οικονομική τακτική της Γερμανίας – του πιο αχάριστου κράτους του πλανήτη. Όσον αφορά την Ελλάδα, εάν ο πρωθυπουργός τηρήσει την υπόσχεση του, σύμφωνα με την οποία δεν θα κλείσει την αξιολόγηση εάν δεν συμφωνηθεί η διαγραφή μέρους του χρέους, ίσως υπάρχει ακόμη ελπίδα – κάτι όμως για το οποίο πολύ αμφιβάλλουμε, αφού δεν έχει τιμήσει ποτέ καμία από τις δεσμεύσεις του.

Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Ρώσος πρωθυπουργός Dmitry Medvedev εμφανίσθηκε ιδιαίτερα επικριτικός απέναντι στην αμερικανική κυβέρνηση. Μέσω ανάρτησης του στο μέσο κοινωνικής δικτύωσης Facebook, έγραψε ότι με τα πυραυλικά πλήγματα που κατάφεραν οι ΗΠΑ στη Συρία, παραλίγο να φθάσουν «στα όρια της σύγκρουσης με την Ρωσία».

Ωστόσο στην ανάρτηση του αυτή ο Μεντβέντεφ γράφει ότι «με την ενέργεια της αυτή η κυβέρνηση του Donald Trump απέδειξε ότι εξαρτάται πλήρως από την γνώμη που έχει το κατεστημένο της Ουάσιγκτον, το οποίο ο ίδιος είχε επικρίνει με σφοδρότητα κατά την τελετή της ορκωμοσίας του».

Παράλληλα ο Medvedev, εμφανίζεται δικαιωμένος για την εκτίμηση που είχε κάνει όταν εξελέγη πρόεδρος ο Donald Trump και συγκεκριμένα για το τι θα επακολουθούσε της εκλογής του. «Αμέσως μετά την εκλογή του είχα επισημάνει, ότι όλα θα εξαρτηθούν από το πόσο γρήγορα οι κατεστημένη μηχανισμοί εξουσίας του κατεστημένου, θα ‘ακυρώσουν’ τις προεκλογικές θέσεις του Trump. Χρειάστηκαν μόνο δυόμιση μήνες».

Αναφερόμενος μάλιστα στις προεκλογικές υποσχέσεις του Trump γράφει: «Κανείς δεν υπερβάλλει ως προς την αξία των προεκλογικών υποσχέσεων. Ωστόσο υπάρχει ένα όριο ευπρέπειας το οποίο διαδέχεται η απόλυτη δυσπιστία. Αυτό είναι θλιβερό για τις σχέσεις μας που τελικά χάλασαν, αλλά που χαροποιεί τελικά τους τρομοκράτες».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ένα φορτηγό, έπεσε πάνω σε πεζούς στο κέντρο της Στοκχόλμης λίγο μετά τις 16:00 (ώρα Ελλάδας) και υπάρχουν τουλάχιστον τρεις νεκροί και πολλοί τραυματίες, σύμφωνα με τον δημόσιο ραδιοφωνικό σταθμό Ekot και τη σουηδική αστυνομία.

«Ένα όχημα τραυμάτισε ανθρώπους στο Ντοτνινγκάταν», ανέφερε μια εκπρόσωπος της αστυνομίας, η Τουβέ Χεγκ, μιλώντας στο πρακτορείο ειδήσεων Ρόιτερς.

Το συμβάν, για το οποίο η αστυνομία δεν έχει περισσότερες λεπτομέρειες προς το παρόν, έγινε μπροστά σε ένα πολυκατάστημα, στη διασταύρωση μιας λεωφόρου και του πιο πολυσύχναστου πεζόδρομου της σουηδικής πρωτεύουσας.

Η σουηδική αστυνομία αντιμετωπίζει το συμβάν που ως ενδεχόμενη τρομοκρατική ενέργεια, μεταδίδει η δημόσια σουηδική τηλεόραση SVT. Η σουηδική αστυνομία κάνει λόγο για τουλάχιστον δύο νεκρούς και πολλούς τραυματίες.


Εικόνες που μετέδωσαν σουηδικοί τηλεοπτικοί σταθμοί εικονίζουν ένα φορτηγό που εν μέρει έχει μπει μέσα στο πλαϊνό μέρος του πολυκαταστήματος Ahlens, στο κέντρο της Στοκχόλμης και μορφές που μοιάζουν με ανθρώπινες σορούς να έχουν καλυφθεί με κουβέρτες.

Η αστυνομία έχει αποκλείσει τον τόπο της τραγωδίας και κάλεσε τους πολίτες να αποφεύγουν να κινούνται στο κέντρο της πόλης. Ελικόπτερα της αστυνομίας πετούν πάνω από το κέντρο της Στοκχόλμης.

Η επίθεση προβλήματα στις μετακινήσεις με το μετρό, αφού έγινε πάνω από τον σταθμό T-Centralen, από τον οποίο περνούν όλες οι γραμμές της Στοκχόλμης, διαπίστωσε μια δημοσιογράφος του Γαλλικού Πρακτορείου.

Σύμφωνα με δημοσιογράφο της εφημερίδας Expressen ο οποίος βρισκόταν επί τόπου, οι αστυνομικοί προειδοποιούσαν τον κόσμο λέγοντας: «παρατήστε ό,τι κρατάτε και τρέξτε». Νωρίτερα, έγινε λόγος για πυροβολισμούς, κάτι όμως που η αστυνομία δεν έχει επιβεβαιώσει.

Ο Σουηδός πρωθυπουργός Stefan Lofven δήλωσε ότι τα στοιχεία δείχνουν ότι πρόκειται για "τρομοκρατική επίθεση". Και η σουηδική υπηρεσία πληροφοριών αντιμετωπίζει το περιστατικό "ως επίθεση και όχι ως ατύχημα".

Σε μία σύλληψη έχει προχωρήσει μέχρι στιγμής η αστυνομία της Στοκχόλμης, μετά το περιστατικό με φορτηγό το οποίο παρέσυρε πεζούς και κατέληξε σε κατάστημα κεντρικού εμπορικού δρόμου της σουηδικής πρωτεύουσας.


Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Jean Claude Juncker έστειλε μήνυμα αλληλεγγύης στη Σουηδία, μετά την επίθεση με φορτηγό στη Στοκχόλμη, υπογραμμίζοντας ότι μια επίθεση εναντίον μιας ευρωπαϊκής χώρας είναι «μια επίθεση εναντίον όλων μας».

«Οι σκέψεις μας βρίσκονται στους πολίτες της Σουηδίας μετά τα τραγικά γεγονότα στη Στοκχόλμη σήμερα» επισήμανε ο Juncker σε ένα δελτίο τύπου που έδωσε στη δημοσιότητα η Κομισιόν.

«Μια επίθεση εναντίον κάθε Κράτους μέλους (της ΕΕ) είναι μια επίθεση εναντίον όλων μας», συμπλήρωσε ο πρόεδρος της Επιτροπής.

An. Merkel: Η Γερμανία βρίσκεται στο πλευρό της Σουηδίας στον αγώνα «εναντίον της τρομοκρατίας»

Η Γερμανία βρίσκεται στο πλευρό της Σουηδίας στον αγώνα «εναντίον της τρομοκρατίας», τόνισε πριν από λίγο ο εκπρόσωπος της καγκελαρίου της Γερμανίας Angela Merkel, λίγη ώρα μετά την επίθεση με φορτηγό η οποία προκάλεσε τουλάχιστον τρεις θανάτους και πολλούς τραυματισμούς στο κέντρο της Στοκχόλμης.
«Είμαστε ενωμένοι εναντίον της τρομοκρατίας», έγραψε στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Twitter ο Stefan Siebert , προσθέτοντας ότι «οι σκέψεις μας βρίσκονται στους ανθρώπους στη Στοκχόλμη, στους τραυματίες, στους οικείους (των θυμάτων), στα μέλη των σωστικών συνεργείων, στους αστυνομικούς».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Κώστα Ράπτη

"Αλλάζω, είμαι ευέλικτος. Είμαι περήφανος για αυτή μου την ευελιξία” δήλωσε ο Αμερικανός πρόεδρος Donald Trump απαντώντας σε ερώτηση δημοσιογράφου σχετικά με τη στάση του στη συριακή κρίση. Έχοντας στο πλευρό του τον επισκεπτόμενο τον Λευκό Οίκο βασιλιά της Ιορδανίας Αμπντουλλάχ, ο Trump είχε σπεύσει, χωρίς να αναμείνει περαιτέρω έρευνα, να αποδώσει στο συριακό καθεστώς την ευθύνη για την πολύνεκρη επίθεση με χημικά στην ανταρτοκρατούμενη επαρχία Ίντλιμπ της Συρίας και είχε αφήσει ανοικτό το ενδεχόμενο μονομερούς ανάληψης στρατιωτικής δράσης από τη Ουάσιγκτον.

Η αμερικανική επιδρομή τα ξημερώματα της Παρασκευής εναντίον της συριακής αεροπορικής βάσης από την οποία εκτιμάται ότι εξαπολύθηκε η επίθεση με τα τοξικά χημικά απέδειξε του λόγου το αληθές.

Η "ευελιξία” του Αμερικανού προέδρου δυσκολεύει την παρακολούθηση. Πριν από λίγα 24ωρα, ο εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου και η αντιπρόσωπος των ΗΠΑ στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ δήλωναν ότι η "αλλαγή καθεστώτος” στη Δαμασκό δεν αποτελεί την προτεραιότητα της Ουάσιγκτον στην περιοχή και ότι εναπόκειται στους Σύρους να αποφασίσουν για το μέλλον του Assad. Τώρα, ο Donald Trump πραγματοποιεί ένα βήμα το οποίο δεν τόλμησε στον καιρό του ούτε ο Barack Obama. Η πολιτική που υλοποιείται μοιάζει σαν υπαγορευμένη από τους νεοσυντηρητικούς ή τους φιλελεύθερους interventionists τύπου Hillary Clinton, που μέχρι πρότινος ανάλωναν τις δυνάμεις τους για να αποδείξουν ότι ο νυν ένοικος του Λευκού Οίκου είναι ενεργούμενο της Ρωσίας. Προφανώς ο "πολιτικός εμφύλιος πόλεμος” που διεξάγεται τους τελευταίους μήνες στη Ουάσιγκτον κατέγραψε ήδη αποτελέσματα (πρβ. και την πρόσφατη απομάκρυνση του προεδρικού συμβούλου Steve Bannon από το Συμβούλιο Εθνικής Ασφαλείας), εξασφαλίζοντας τη "συνέχεια” των κρατικών πολιτικών και επί Trump.

Το διαπραγματευτικό στυλ του Trump είναι ομολογουμένως ιδιόμορφο. Λ.χ. την ώρα ακριβώς που δέχεται στο Mar-a-Lago τον Κινέζο ηγέτη Xi Jinping προωθεί την ανάπτυξη στην Νότιο Κορέα του αντιπυραυλικού συστήματος ΤΗΑΑD, που αποτελεί για το Πεκίνο "κόκκινο πανί”. Ομοίως,παραμονές της εφ' όλης της ύλης επίσκεψης του επικεφαλής του State Department, Rex Tillerson στη Μόσχα στις 11-12 Απριλίου, δημιουργεί με την αλλαγή της αμερικανικής στάσης στη Συρία, τετελεσμένα εκρηκτικά για τις ρωσοαμερικανικές σχέσεις. (Και πάντως, αντίθετα από τη λογική που τον ήθελε να προσεταιρίζεται τη Ρωσία προκειμένου να περικυκλώσει την Κίνα, ως στον κατεξοχήν αυριανό ανταγωνιστή των ΗΠΑ, δείχνει ικανός να κλιμακώνει εξίσου και στα δύο μέτωπα).

Πολλά θα κριθούν από το αν η αμερικανική επιδρομή της Παρασκευής γίνεται αντιληπτή ως μεμονωμένη κίνηση, ώστε να αποφορτιστούν οι πολιτικές και επικοινωνιακές πιέσεις που διαμορφώθηκαν μετά την επίθεση με χημικά στην Ίντλιμπ ή ως απαρχή μιας στρατιωτικής επιχείρησης με συνέχεια. Η φρασεολογία που χρησιμοποίησε ο Trump ανακοινώνοντας την επιδρομή παραπέμπει στο πρώτο ενδεχόμενο – ωστόσο, εφόσον η αρχή έχει γίνει, ο οποιοσδήποτε μπορεί να εκβιάσει την συνέχεια λ.χ. σκηνοθετώντας νέες επιθέσεις με χημικά.

Έχουν οι Αμερικανοί στρατηγοί την προθυμία για μία παρατεταμένη επιχείρηση με στόχο την "αλλαγή καθεστώτος” στη Δαμασκό; Και πώς θα αντιμετωπισθεί το γεγονός ότι ανά πάσα στιγμή απειλείται έτσι μία σύγκρουση με τις ρωσικές δυνάμεις οι οποίες βρίσκονται στη Συρία και εγγυώνται τον εναέριο χώρο της; Ή μήπως υπήρξε σιωπηρή "κατανόηση” αυτή τη φορά από ρωσικής πλευράς, όπως σε προηγούμενα αεροπορικά πλήγματα τα οποία έχει πραγματοποιήσει εντός της Συρίας το Ισραήλ με στόχο κυρίως κομβόι της Χεζμπολλάχ; Είναι δυνατόν η αμερικανική πολιτική να επιστρέψει στην στήριξη των ένοπλων αντικαθεστωτικών ισλαμιστών μετά την επένδυση που υπήρξε στο κουρδικό στοιχείο – ή μήπως οι αντιδράσεις της Τουρκίας εξηγούν την νέα μεταστροφή;

Αποτελεί η "αλλαγή καθεστώτος” στη Δαμασκό και πάλι αυθεντικό στόχο ή επισείεται για να στηριχθεί η πραγματική αμερικανική επιδίωξη της διάσπασης/καντονοποίησης της συριακής επικράτειας, ώστε να διακοπεί η (απειλητική για το Ισραήλ) εδαφική συνέχεια Λιβάνου - Συρίας - Ιράκ - Ιράν και να καταληφθούν θέσεις ενόψει πιθανής επέκτασης του κινεζικού Δρόμου του Μεταξιού προς τη Μεσόγειο;

Σε κάθε περίπτωση, ακόμη και αν αποκλεισθούν περισσότερο ανησυχητικά σενάρια, η παράταση του συριακού δράματος μοιάζει εγγυημένη.

Πηγή "Capital"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Επιδεινώνεται η ήδη τεταμένη κατάσταση στη Συρία
Οι ΗΠΑ κατηγορούν για ανικανότητα ή συνενοχή τη Ρωσία, για τα χημικά όπλα του Άσαντ
Τα δύο κρίσιμα στοιχεία που αποκαλύπτει η επιλογή του στόχου

Οι Ηνωμένες Πολιτείες επέλεξαν να στείλουν μήνυμα στη συριακή κυβέρνηση, πως δεν θα ανεχτούν επιθέσεις με χημικά όπλα. Η Ουάσινγκτον εκτόξευσε πυραύλους ακριβείας στην αεροπορική βάση Shayrat.

Η βάση, η οποία βρίσκεται νοτιοανατολικά της πόλης Homs, στεγάζει τα δύο σμήνη των συριακών αεροσκαφών για επιθέσεις κατά χερσαίων στόχων Su-22, που εκτέλεσαν την επίθεση της 4ης Απριλίου στο βόρειο τμήμα της Συρίας -μιας επίθεσης που σκότωσε τουλάχιστον 88 πολίτες.

Ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ τόνισε ότι οι στοχευμένες επιθέσεις ήταν «προς το ζωτικό συμφέρον εθνικής ασφάλειας» των Ηνωμένων Πολιτειών. Έκανε τη δήλωσή του από το Mar-a-Lago, όπου συναντά τον Κινέζο πρόεδρο Σι Τζινπίνγκ.

Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Ρεξ Τίλερσον ανέφερε αργότερα σε ανακοίνωση ότι η Ρωσία δεν ανταποκρίθηκε στη δέσμευση που έκανε το 2013, να εξαλείψει τα χημικά όλα της συριακής κυβέρνησης, τονίζοντας ότι η Μόσχα είτε είναι ανίκανη, είτε συνένοχος. Τα κρατικά μέσα ενημέρωσης της Συρίας απάντησαν στις αμερικανικές επιθέσεις, χαρακτηρίζοντάς τες «επιθετική ενέργεια».

Η απόφαση για χτύπημα μόνο σε μία αεροπορική βάση υπονοεί πως η επίθεση αποτελεί απλή προειδοποίηση και δεν προτίθεται να χρησιμεύσει ως εκρηκτικό ξεκίνημα μιας μεγάλης παρέμβασης.

Επιπρόσθετα, το γεγονός ότι οι αμερικανικοί πύραυλοι στοχοποίησαν την αεροπορική βάση και όχι θέσεις συριακών πυραύλων εδάφους-αέρους δείχνει πως οι επιθέσεις δεν συνιστούν προετοιμασία για μεγαλύτερες επιθέσεις με αεροσκάφη με σταθερές πτέρυγες.

Αλλά το ερώτημα είναι τώρα το πώς θα απαντήσει η Συρία. Δυνάμεις του καθεστώτος θα μπορούσαν, για παράδειγμα, να αρχίσουν να παρενοχλούν αμερικανικές επιχειρήσεις στη χώρα. Η κατάσταση είναι ήδη τεταμένη, αλλά οι Αμερικανοί πιλότοι που δραστηριοποιούνται στην περιοχή θα πρέπει πλέον να είναι σε επιφυλακή για πιθανά αντίποινα. Ο κίνδυνος λανθασμένου υπολογισμού, που ήδη υπήρχε, είναι αυτή τη στιγμή μεγαλύτερος από ποτέ.

Η απάντηση της Ρωσίας επίσης είναι σημαντικό να παρακολουθείται. Παρότι οι ρωσικές δυνάμεις δραστηριοποιούνται στη Συρία, δεν είναι γνωστό ότι είχαν σημαντική παρουσία στη βάση που έγινε στόχος.

Η Ουάσινγκτον τόνισε πως προειδοποίησε από πριν τη Μόσχα για το χτύπημα, αλλά ρωσικά μέσα ενημέρωσης απέρριψαν αυτόν τον ισχυρισμό. Όπως και να 'χει, σε περίπτωση που υπήρχαν ρωσικά στρατεύματα στη βάση, θα είχαν εγκαταλείψει την περιοχή, αναγνωρίζοντας πως ήταν προφανής στόχος.

Euro2day


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος

Είναι νωρίς ακόμη να συμπεράνουμε τις πραγματικές επιπτώσεις, στην πολιτική Τραμπ στη Συρία, της επίθεσης με χημικά όπλα που αποδίδεται στο καθεστώς της Δαμασκού. Οποια τροπή όμως και αν πάρουν οι εξελίξεις, η επίθεση σημειώθηκε την ίδια στιγμή που η Ουάσιγκτον φάνηκε να ολοκληρώνει μια εντυπωσιακή αλλαγή πολιτικής στη Συρία.

Πριν από λίγες μέρες η πρέσβης των ΗΠΑ στον ΟΗΕ και αμέσως μετά ο υπουργός Εξωτερικών Τίλερσον από την Αγκυρα κατέστησαν σαφές ότι η αποχώρηση του Ασαντ από την εξουσία δεν είναι πλέον προτεραιότητα της Ουάσιγκτον, αλλά αποτελεί ένα θέμα για το οποίο θα αποφασίσει ο συριακός λαός.

Εκ πρώτης όψεως η αμερικανική στροφή παρέπεμπε στην απόλυτη προτεραιότητα που δίνεται στην εξάλειψη του Ισλαμικού Κράτους των Τζιχαντιστών στη Συρία και στο Ιράκ, και κατά δεύτερο λόγο ακόμη μια κίνηση προσέγγισης ΗΠΑ-Ρωσίας για την επόμενη μέρα στη Δαμασκό.

Αν δεν υπάρχει πίεση από την Ουάσιγκτον για αποχώρηση του Ασαντ, αν ο ρόλος και η παρουσία της Μόσχας στο μεγαλύτερο τμήμα της Συρίας είναι αποδεκτός από τον Λευκό Οίκο, τα δύο αυτά δεδομένα αθροιστικά μπορούν και να φωτιστούν ως η δημιουργία των προϋποθέσεων στην αρχή για πάγωμα της περαιτέρω στρατιωτικής και διπλωματικής εμπλοκής της Τεχεράνης στην συριακή σύγκρουση.

Η ανοχή, σιωπηρή ή και ρητή, προς τον Ασαντ από τον Τραμπ είναι προϋπόθεση για να συνδυασθούν δύο αλληλοαποκλειόμενες εξελίξεις, η προσέγγιση ΗΠΑ-Ρωσίας, αλλά και η ανάσχεση του Ιράν στην προσπάθειά του να διαμορφώσει μια ζώνη ιρανικής επιρροής από το Ιράκ και τη Συρία μέχρι και τον Νότιο Λίβανο.

Άλλωστε το παιχνίδι της απομάκρυνσης ή έστω της οριοθέτησης της επιρροής της Τεχεράνης στη Δαμασκό το είχε παίξει ο Ερντογάν στην περίοδο 2003-2011, όταν στην κυριολεξία είχε δρομολογήσει μια επίθεση φιλίας προν τον «αδελφό Μπασίρ», όπως αποκαλούσε δημόσια τον πρόεδρο της Συρίας.

Τις λεπτές, οριακές πιο πάνω ισορροπίες ήλθε να απειλήσει η ένταση γύρω από την αποδιδόμενη στη Δαμασκό χημική επίθεση, όμως σε κάθε περίπτωση τα γεωπολιτικά δεδομένα παραμένουν τα ίδια.

Πώς μπορούν οι ΗΠΑ και το Ισραήλ ταυτόχρονα να απαλλαγούν από την απειλή του Ισλαμικού Κράτους και να μειώσουν την επιρροή της Τεχεράνης στην επόμενη μέρα στη Δαμασκό; Η απάντηση είναι απλή: Να αισθανθεί ο Ασαντ ασφαλής, ώστε να έχει κίνητρο να αποστασιοποιηθεί από την Τεχεράνη και να απεξαρτηθεί με τη βοήθεια ΗΠΑ και Ρωσίας από τον βαρύνοντα ρόλο που διαδραματίζουν σήμερα στη σύγκρουση οι Φρουροί της Επανάστασης του Ιράν, η Σιιτική Πολιτοφυλακή του Ιράκ και η Χεζμπολάχ του Νοτίου Λιβάνου.

Επί του παρόντος οι μεγάλοι κερδισμένοι από την ταυτόχρονη επιδίωξη των ΗΠΑ να τελειώνουν με το Ισλαμικό Κράτος και να περιορίσουν τον ρόλο του Ιράν στη Μέση Ανατολή είναι οι Κούρδοι στη Συρία και στο Ιράκ.

Ενα άτυπο δόγμα έχει διαμορφωθεί στην αμερικανική πρωτεύουσα, όσο επεκτείνονται οι Κούρδοι, τόσο περιορίζεται το πεδίο δράσης της Τεχεράνης και των συμμάχων της, με παράπλευρη συνέπεια την ένταση μεταξύ ΗΠΑ - Τουρκίας.

Η ένταση μεταξύ Αγκύρας και Ουάσιγκτον -αν ταυτόχρονα με την πολιτική Τραμπ στη Συρία με κίνητρο την ανάσχεση της Τεχεράνης την αποδεχθούν η Σαουδική Αραβία και το Ισραήλ- θα βελτιώσει τη θέση των ΗΠΑ που σταδιακά λόγω της προσέγγισης των Ομπάμα - Κέρι με το Ιράν βρέθηκαν απέναντι στο Ριάντ, το Τελ Αβίβ και την Τουρκία.

Σε κάθε περίπτωση οι τόνοι της Ουάσιγκτον απέναντι στον Ασαντ έχουν ανέβει σε σημείο όπου η αποκλιμάκωση είναι δύσκολη και σε κάθε περίπτωση υψηλού κόστους γιά την αμερικανική πλευρά.

Επί του παρόντος οι μεγάλοι κερδισμένοι από την ταυτόχρονη επιδίωξη των ΗΠΑ να τελειώνουν με το Ισλαμικό Κράτος και να περιορίσουν τον ρόλο του Ιράν στη Μέση Ανατολή είναι οι Κούρδοι στη Συρία και στο Ιράκ.

Πηγή Ημερησία


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο Πρόεδρος της Ρωσίας, Βλαντιμίρ Πούτιν, συγκάλεσε το ρωσικό συμβούλιο ασφαλείας μετά τα πυραυλικά πλήγματα των ΗΠΑ στη Συρία, δήλωσε στους δημοσιογράφους ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου, Ντμίτρι Πεσκόφ.

Μετά τα πλήγματα η Ρωσία ανέστειλε τη συμφωνία που είχε συνάψει με τις Ηνωμένες Πολιτείες για την αεροπορική ασφάλεια πάνω από τη Συρία.

Ο Ντμίτρι Πεσκόφ είπε πως η Ρωσία θα διατηρήσει ανοικτούς τους τεχνικούς και στρατιωτικούς διαύλους επικοινωνίας με την Ουάσινγκτον, αλλά δεν θα ανταλλάσσει οποιεσδήποτε πληροφορίες μέσω αυτών.
«Μετά τα πυραυλικά πλήγματα, οι κίνδυνοι (συγκρούσεων ρωσικών και αμερικανικών αεροσκαφών) είναι σημαντικά υψηλότεροι», είπε ο εκπρόσωπος στους δημοσιογράφους.

Η πραγματοποίηση των πληγμάτων εξυπηρετεί τα συμφέροντα του Ισλαμικού Κράτους και άλλων ριζοσπαστικών οργανώσεων που επιχειρούν στη Συρία, πρόσθεσε ο Πεσκόφ.

Εξάλλου, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας ανακοίνωσε πως η αεροπορική άμυνα της Συρίας θα ενισχυθεί μετά την επίθεση των ΗΠΑ με πυραύλους κρουζ εναντίον αεροπορικής βάσης στη δυτική Συρία, σύμφωνα με ρωσικά πρακτορεία ειδήσεων.
Το υπουργείο χαρακτήρισε επίσης γελοία τα περί υψηλής αποτελεσματικότητας των πληγμάτων των ΗΠΑ. Υποστήριξε πως η αποτελεσματικότητά τους ήταν «πολύ χαμηλή», καθώς 23 πύραυλοι έπληξαν τους στόχους τους αλλά δεν είναι σαφές που έπεσαν άλλοι 36, όπως δήλωσε.

Τέσσερα μέλη του συριακού στρατού σκοτώθηκαν από τα πλήγματα, δύο αγνοούνται και έξι τραυματίστηκαν, ανέφερε. Καταστράφηκαν επίσης έξι συριακά μαχητικά.

Μαχητές εξαπέλυσαν επίθεση εναντίον θέσεων της συριακής κυβέρνησης αμέσως μετά τα πλήγματα, ανέφερε το υπουργείο.

Ελπίζω να μην πληγούν ανεπανόρθωτα οι σχέσεις Ρωσίας – ΗΠΑ, δήλωσε ο Λαβρόφ

Ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας, Σεργκέι Λαβρόφ, δήλωσε πως ελπίζει ότι τα αμερικανικά πυραυλικά πλήγματα εναντίον της Συρίας δεν θα βλάψουν ανεπανόρθωτα τις σχέσεις ανάμεσα στη Μόσχα και την Ουάσινγκτον.

«Αυτή ήταν μια πράξη επίθεσης, με ένα απολύτως κατασκευασμένο πρόσχημα», δήλωσε ο Σεργκέι Λαβρόφ σε συνέντευξη Τύπου στην Τασκένδη του Ουζμπεκιστάν.

«Μου θυμίζει την κατάσταση το 2003, όταν οι ΗΠΑ και η Βρετανία, μαζί με μερικούς από τους συμμάχους τους, επιτέθηκαν στο Ιράκ».

Ο Ρώσος υπουργός Εξωτερικών δήλωσε πως η Ρωσία θα ζητήσει από την Ουάσινγκτον να εξηγήσει γιατί πραγματοποίησε τα πλήγματα.

«Ελπίζω πως η πρόκληση αυτή δεν θα οδηγήσει σε ανεπανόρθωτη βλάβη (στις αμερικανορωσικές σχέσεις)», δήλωσε ο Λαβρόφ.
Ο υπουργός Εξωτερικών πρόσθεσε πως, σύμφωνα με τις υπάρχουσες πληροφορίες, κανένας Ρώσος στρατιωτικός δεν σκοτώθηκε κατά τα αμερικανικά πλήγματα.

Η ρωσική επιρροή στην Συρία στόχος της αμερικανικής επίθεσης, λέει ο καθηγητής Μάζης

“Παλιά πληγή για τους Αμερικανούς, η οποία δεν έχει καμία σχέση με κόκκινες γραμμές και πλήγμα για τιμωρία της επίθεσης δήθεν σαρίν των συριακών αεροπορικών δυνάμεων”, χαρακτήρισε την αμερικανική επίθεση εναντίον βάσης στη Συρία ο καθηγητής Οικονομικής Γεωγραφίας στο Τμήμα Τουρκικών και Σύγχρονων Ασιατικών Σπουδών του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, Γιάννης Μάζης.

“Η βάση Αλ Σαϊράτ, η οποία ήταν εκεί, στην επαρχία της Χομς, είναι μια βάση, που εδώ και έναν χρόνο σχεδίαζαν να ολοκληρώσουν οι Ρώσοι ούτως ώστε να μπορούν να αυξήσουν τη δύναμη των αεροσκαφών τους, τα οποία επιχειρούν στις νότιες και νοτιοανατολικές επαρχίες της Συρίας εναντίον του ISIS και ειδικά ενόψει της επιθέσεως στη Ράκα, και αυτή η βάση ολοκληρώθηκε δίνοντας ένα μεγάλο στρατηγικό πλεονέκτημα στη Ρωσία”, εξήγησε ο κ. Μάζης.

Οπότε, πρόσθεσε, “το πλήγμα είχε να κάνει απευθείας με πλήγμα επιρροής της Ρωσίας στη Συρία και δεν έχει καμία σχέση με τα παιδάκια και τα σαρίν, τα οποία μόνο ένας ηλίθιος θα μπορούσε να τα χρησιμοποιήσει τη στιγμή που το πλεονέκτημα βρισκόταν στην πλευρά των συριακών στρατευμάτων και των ρωσικών στρατευμάτων”.

“Πρέπει να είσαι τελείως αφελής για να πιστέψεις ότι ένα τέτοιο στρατηγικό λάθος θα μπορούσε να γίνει από τους Ρώσους και από τον Άσαντ”, τόνισε και αναρωτήθηκε: “τη στιγμή που έχουν βελτιώσει το κλίμα και σε ηθικό και σε στρατιωτικό επίπεδο, για ποιο λόγο να το κάνουν;”.

Κληθείς να σχολιάσει πώς διαμορφώνονται πλέον οι ισορροπίες, ο κ. Μάζης εξέφρασε την πεποίθηση ότι “αυτή η απόφαση δεν θα έχει συνέχεια”, επισημαίνοντας πως ο Αμερικανός πρόεδρος χρειαζόταν μια επικοινωνιακή νίκη αυτό τον καιρό. “Απλούστατα, ο κ. Τραμπ είχε δεσμευτεί -είχε πει πολλά εναντίον του κ. Ομπάμα σχετικά με τις κόκκινες γραμμές τις οποίες ο κ. Ομπάμα δεν τήρησε υποτίθεται- και με δεδομένο ότι έχει χάσει δύο νομοσχέδια αυτόν τον καιρό (και το νομοσχέδιο για το Obama care και το νομοσχέδιο για τις μεταβάσεις τις ελεύθερες από τα συγκεκριμένα μουσουλμανικά κράτη προς τις ΗΠΑ) χρειαζόταν και μια επικοινωνιακή νίκη. Και η μόνη επικοινωνιακή νίκη που τον συμβούλεψαν να καταγάγει ήταν αυτή η οποία ήταν άκρως, άνευ, στερουμένη περιεχομένου από πλευράς συνέχειας της στρατηγικής των ΗΠΑ”.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Πάμε στοίχημα πως από σήμερα το βράδυ και όλη την περίοδο του Πάσχα το τσίρκο-κυβέρνηση θα θριαμβολογεί για την επιστροφή των "θεσμών" της στην Αθήνα, για συνέχιση των διαπραγματεύσεων ( πλύσιμο, μπιντέ, κλύσμα κλπ) για το κλείσιμο της (πέντε φορές) "κλεισμένης" απ΄ τον προηγούμενο Νοέμβριο αξιολόγησης;

Διότι το blog κάνει την πρόβλεψη πως το μόνο που θα πετύχουν στο σημερινό eurogroup στην Βαλέτα, θα είναι αυτό: Η επιστροφή των υπαλλήλων της τρόϊκας.
Άλλωστε το δήλωσε το πρωί και ο Ντάισελκάπως. Είπε ότι αισθάνεται μιά θετική αύρα για απόψε. Φαίνεται πως πέρασε το προηγούμενο σαββατοκύριακο γυαλίζοντας τα πόμολα στο σπίτι του, και η διάθεσή του βελτιώθηκε απ' το ικανοποιητικό αποτέλεσμα του γυαλίσματος.
Δεν εξηγείται αλλιώς. Ή αυτό, ή έβαλε το χεράκι της η υπουργός μας του Πολιτισμού να του αφαιρέσει όλη την αρνητική αύρα, αν κι ο Γερούν δύσκολα ανέχεται χέρι γυναικείο απάνω του. Τόση αντρίλα και βαρβατίλα σε ευρωπαίο αξιωματούχο, πρώτη φορά!

Εν πάση περιπτώσει η ξεφτίλα των ξεφτιλισμένων δεν μπορεί να πάει παραπέρα.
Έχει βαρέσει ταβάνι, έχει πλαφονάρει, πώς το λένε;
Αν, παρ' ελπίδα τού Ντάϊσελκάπως τελειώσουν όλα σήμερα, εκτός του ότι το blog θα χριστεί απ' ευθείας καρδινάλιος χωρίς να περάσει απ' τα προηγούμενα στάδια, ετοιμαστείτε την Μεγάλη Παρασκευή μετά τον επιτάφιο να παρακολουθήσετε απ' ευθείας απ' την Βουλή την συνεδρίαση για την ψήφιση των νέων μέτρων.
Κι απ' την Δευτέρα του Πάσχα -στην Ευρώπη είναι εργάσιμη, όχι αργίες και αηδίες όπως εδώ- θα μας τα εφαρμόσουν, όπως θα έχουμε εφαρμόσει εμείς την προηγούμενη την σούβλα στο αρνάκι.

Πάσχα έρχεται. Οι περισσότεροι βουλευτές, μικροσυνταξιούχοι και μη, θα αποτολμήσουν μιά έξοδο σε καμιά επαρχία σε κανα καφενείο, σε τίποτα εκκλησίες κλπ.
Φτύστε τους όπου τους βρείτε.
Χοντρά.
Στην μούρη.
Μη τους ματιάσουν.
Αν αυτοί καταλάβουν άλλα πράγματα και φωνάξουν την αστυνομία, το αυτόφωρο που θα σας σύρουν θα τό 'χετε τιμή σας και καμάρι σας για όλη την υπόλοιπη ζωή.

Σήμερα Μάλτα γιόκ.
Γενικά, Ελλάδα γιοκ.
Καλά περνάμε!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Ρωσία ανακοίνωσε σήμερα την αναστολή της συμφωνίας που είχε συνάψει με τις ΗΠΑ για την αποτροπή αεροπορικών επεισοδίων πάνω από το Συρία και απαίτησε μια έκτακτη σύγκληση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ μετά τα αμερικανικά πλήγματα εναντίον αεροπορικής βάσης του συριακού στρατού.

«Η ρωσική πλευρά αναστέλλει το μνημόνιο που έχει συνάψει με τις ΗΠΑ για την αποτροπή επεισοδίων και την ασφάλεια των πτήσεων στη διάρκεια των επιχειρήσεων στη Συρία» που πραγματοποιούν η ρωσική και η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία, ανέφερε σε ανακοίνωση του υπουργείου Εξωτερικών η εκπρόσωπός του Maria Zakharova.

Η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες είχαν υπογράψει αυτό το πρωτόκολλο συμφωνίας, που περιείχε κανόνες και περιορισμούς με σκοπό την αποτροπή επεισοδίων ανάμεσα σε αεροσκάφη των δύο χωρών πάνω από τη Συρία τον Οκτώβριο του 2015, μερικές εβδομάδες μετά την έναρξη της ρωσικής επέμβασης προς υποστήριξη του καθεστώτος της Δαμασκού.

Η ρωσική και η αμερικανική Πολεμική Αεροπορία πραγματοποιούν αεροπορικά πλήγματα κατά της τζιχαντιστικής οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος στη Συρία.

Το έγγραφο επέμενε στον επαγγελματισμό τον οποίο θα έπρεπε να επιδεικνύουν οι πιλότοι, συνιστώντας τη χρήση κάποιων κοινών ραδιοφωνικών συχνοτήτων και πρότεινε τη δημιουργία μιας δευτερεύουσας γραμμής επικοινωνίας στο έδαφος.

Η βάση Σαϊράτ, στην επαρχία Χομς (κέντρο), επλήγη γύρω στις 03:40 ώρα Ελλάδας από 59 πυραύλους Τόμαχοκ που εκτοξεύθηκαν από τα αμερικανικά αεροπλανοφόρα USS Porter και USS Ross που βρίσκονταν στη Μεσόγειο.

Τα πλήγματα αυτά πραγματοποιήθηκαν μετά την επίθεση που φέρεται να εξαπολύθηκε με χημικά όπλα στην πόλη Χαν Σεϊχούν, στην επαρχία Ιντλίμπ, την ευθύνη για την οποία η Ουάσινγκτον επέρριψε στο συριακό καθεστώς, κάτι που διαψεύδει η Δαμασκός.

«Καλούμε το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να συγκαλέσει έκτακτη σύνοδο για να συζητήσει την κατάσταση», υπογράμμισε η Maria Zakharova, καταγγέλλοντας μια «απερίσκεπτη προσέγγιση» της Ουάσινγκτον στη συριακή σύγκρουση.

«Είναι προφανές πως τα πλήγματα των πυραύλων είχαν ετοιμαστεί εκ των προτέρων (...) και η απόφαση για τα πλήγματα αυτά ελήφθη στην Ουάσινγκτον πολύ πριν από τα γεγονότα στην Ιντλίμπ, που χρησιμοποιήθηκαν ως πρόσχημα για την επίδειξη δύναμης», είπε.

Πηγή ΑΠΕ-ΜΠΕ
Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ο πρόεδρος Donald Trump δήλωσε τα ξημερώματα ότι οι ΗΠΑ αποφάσισαν να επιτεθούν με πυραύλους στη Συρία αντιδρώντας στην επίθεση με χημικά όπλα που έκανε την Τρίτη η κυβέρνηση της, με συνέπεια το θάνατο περισσοτέρων από 80 αμάχων, σημειώνει η εφημερίδα "The New York Times".

Απειλή για τις ΗΠΑ

«Απόψε το βράδυ διέταξα έναν στοχευμένο βομβαρδισμό κατά της αεροπορικής βάσης στη Συρία, από την οποία πραγματοποιήθηκε η επίθεση με χημικά όπλα. Είναι προς το άμεσο εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ να δράσουν προληπτικά και να αποτρέψουν την εξάπλωση και τη χρήση των θανατηφόρων χημικών όπλων», τόνισε ο Trump στο τηλεοπτικό διάγγελμά του από το τουριστικό του θέρετρο (Mar-a-Lago) στη Φλόριντα. Τον Αμερικανό πρόεδρο πλαισίωναν στενοί σύμβουλοί του όπως ο Steve Bannon κι ο προσωπάρχης του Λευκού Οίκου Reince Priebus, η κόρη του, Ivanka Trump και άλλοι. Ο ίδιος τόνισε ότι η απόφασή του να αναλάβει δράση υπαγορεύτηκε μερικώς από τις προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες της διεθνούς κοινότητας να αντιδράσει αποτελεσματικά, στο εμφύλιο πόλεμο που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Συρία. «Οι προσπάθειες των προηγούμενων χρόνων για την αλλαγή της συμπεριφοράς του Assad απέτυχαν, και απέτυχαν δραματικά», είπε ο Trump αναφερόμενος στον Bashar al-Assad. «Ως συνέπεια, η προσφυγική κρίση βαθαίνει και η περιοχή εξακολουθεί ν΄ αποσταθεροποιείται απειλώντας τις ΗΠΑ, αλλά και τους συμμάχους τους», τόνισε.

59 πύραυλοι κατά της βάσης Σαϊράτ

Το αμερικανικό Πεντάγωνο από την πλευρά του ανακοίνωσε ότι 59 πύραυλοι Tomahawk τύπου κρουζ, εξαπολύθηκαν κατά της αεροπορικής βάσης Αλ Σαϊράτ στη Συρία. Οι πύραυλοι έπληξαν μαχητικά αεροσκάφη, αποθήκες καυσίμων και οπλισμού, καθώς επίσης και θέσεις ραντάρ. Δεν έχει γίνει γνωστό αν στην αναφερόμενη βάση είχαν αποθηκευτεί χημικά όπλα.

«Οι ρωσικές δυνάμεις ενημερώθηκαν προηγουμένως για την πυραυλική επίθεση με δεδομένη τη γραμμή επικοινωνίας για την αποφυγή συγκρούσεων που έχει καθιερωθεί», δήλωσε ο Jeff Davis, εκπρόσωπος Τύπου του αμερικανικού Πενταγώνου. «Οι σχεδιαστές της επιχείρησης πυραυλικής επίθεσης έλαβαν μέτρα προκειμένου να ελαχιστοποιηθεί το ρίσκο απωλειών ρωσικού και συριακού προσωπικού που βρίσκεται στη βάση», τόνισε ο ίδιος.

Αμερικανοί στρατιωτικοί αξιωματούχοι τόνισαν ότι δεν υπήρχαν ρωσικά αεροσκάφη στη βάση. «Αξιολογούμε τα αποτελέσματα της επιχείρησης. Οι πρώτες ενδείξεις επιβεβαιώνουν ότι τα πυραυλικά πλήγματα επέφεραν σοβαρές ή ολοκληρωτικές καταστροφές σε μαχητικά αεροσκάφη, υποδομές υποστήριξης κι εξοπλισμού στη βάση Σαϊράτ, ώστε να μειωθεί η επιθετική ικανότητα της συριακής κυβέρνησης στη χρήση χημικών όπλων. Η πυραυλική επίθεση πραγματοποιήθηκε στις 04:40 τοπική ώρα, με τους πυραύλους να εκτοξεύονται για τρία ή τέσσερα λεπτά, ενώ η εκτόξευσή τους έγινε από τα πυραυλοφόρα καταδρομικά USS Porter και USS Ross που πλέουν στα ανατολικά της Μεσογείου.

Μήνυμα πρόληψης και αποτροπής

Αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης περιέγραψαν την πυραυλική επίθεση ως ένα πρακτικό μήνυμα του προέδρου Trump προς τον κόσμο, αναφορικά με την εξάντληση της υπομονής του για τη χρήση απαγορευμένων όπλων από τον Assad στον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας. Παράλληλα, οι ίδιοι αξιωματούχοι τονίζουν το μήνυμα πρόληψης και αποτροπής για την πιθανή χρήση χημικών όπλων προς τη διεθνή κοινότητα, αλλά και την αποφασιστικότητα ανάληψης δράσης που επιδεικνύει ο αμερικανός πρόεδρος. «Οι εξελίξεις δείχνουν ότι ο πρόεδρος είναι έτοιμος να προχωρήσει σε δραστικές ενέργειες όταν κληθεί να το πράξει», δήλωσε χαρακτηριστικά στους δημοσιογράφους στη Φλόριντα ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών Rex Tillerson. Παράλληλα, επεσήμανε ότι ο πρόεδρος Trump έλαβε την απόφαση για την επίθεση μετά τις δραματικές συνέπειες της επίθεσης με χημικά όπλα, ώστε οι ΗΠΑ «να μην παραμένουν πλέον απαθείς» έναντι των εξελίξεων στη Συρία. «Όσο καθυστερούμε ν' αντιδράσουμε στη χρήση τέτοιων όπλων, τόσο αρχίζουμε να νομιμοποιούμε τη χρήση τους», δήλωσε χαρακτηριστικά ο αμερικανός ΥΠΕΞ, κάνοντας υπαινιγμό για την απόφαση του πρώην προέδρου Barack Obama να μην προχωρήσει σε βομβαρδισμούς το 2013.

Δεν ενημερώθηκε ο Putin

Σύμφωνα με την άποψη του αμερικανού ΥΠΕΞ, αξιωματούχοι των στρατιωτικών υπηρεσιών και των υπηρεσιών πληροφοριών των ΗΠΑ «είχαν πειστεί σε μεγάλο βαθμό» ότι η κυβέρνηση της Συρίας, βρισκόταν πίσω από την επίθεση με τα χημικά όπλα, αλλά και για το γεγονός ότι τα όπλα αυτά βρίσκονταν στη βάση που έγινε στόχος του αμερικανικού πυραυλικού πλήγματος. Ο Tillerson πρόσθεσε ότι οι ΗΠΑ δεν είχαν ενημερώσει σχετικά τον πρόεδρο της Ρωσίας, Vladimir Putin για την επερχόμενη πυραυλική επίθεση, ενώ ο πρόεδρος Trump δεν μίλησε μαζί του και μετά την επίθεση.

Η «συνάντηση της απόφασης»

Η απόφαση για το αμερικανικό πυραυλικό πλήγμα κατά της Συρίας ελήφθη γρήγορα και σε τέτοιο βαθμό που όσοι παρακολουθούν τις ενέργειες του νέου προέδρου των ΗΠΑ αισθάνθηκαν έκπληξη. Μετά την ενημέρωση των αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών για την επίθεση με τα χημικά όπλα, τόσο αυτές, όσο και οι αντίστοιχες υπηρεσίες συμμάχων των ΗΠΑ εργάστηκαν με ταχύτητα προκειμένου να εντοπίσουν την πηγή των χημικών όπλων, σύμφωνα με αξιωματούχους της αμερικανικής κυβέρνησης. Την επόμενη ημέρα (Τετάρτη) στην Ουάσιγκτον πραγματοποιήθηκε συνάντηση του προέδρου με τα μέλη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας, όπου οι στρατιωτικοί ενημέρωσαν τον Trump για τη διαθεσιμότητα τριών αμυντικών επιλογών. Οι ίδιοι αξιωματούχοι δηλώνουν ότι ο αμερικανός πρόεδρος τους «βομβάρδισε» με ερωτήσεις, ενώ τους κατηύθυνε στην υιοθέτηση δύο από τις τρεις διαθέσιμες επιλογές.

Χθες, μετά το ταξίδι του στη Φλόριντα για το δείπνο με τον πρόεδρο της Κίνας Xi Jinping πραγματοποιήθηκε και νέα συνάντηση με τους συμβούλους του αλλά και τα μέλη του Συμβουλίου Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ. Στη συνάντηση αυτή, συμμετείχαν όσοι βρίσκονται μαζί του στο θέρετρο Μαρ-α-Λάγκο, αλλά και άλλοι μέσω ασφαλών τηλεδιασκέψεων από την Ουάσιγκτον. Η συνάντηση αυτή περιγράφεται από τους αμερικανούς αξιωματούχους ως «συνάντηση της απόφασης», ενώ είχε «σημαντική χρονική διάρκεια». Μετά την ολοκλήρωση της συνάντησης αυτής, ο πρόεδρος Trump έδωσε την έγκριση του, για την υλοποίηση του πολλαπλού πυραυλικού πλήγματος, πριν από το δείπνο του με τον πρόεδρο Xi.

«Χειρουργικά» πυραυλικά πλήγματα

Ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας του προέδρου Trump H.R. McMaster τόνισε ότι: «ήταν σημαντικό για τις συζητήσεις που είχε ο πρόεδρος», να αξιολογηθεί το ρίσκο ανάληψης δράσης «έναντι μιας ενδεχόμενης επανάληψης αποτρόπαιων επιθέσεων με χημικά όπλα κατά αθώων πολιτών».

Από την πλευρά του, στρατιωτικός αξιωματούχος των ΗΠΑ δήλωσε ότι η επιλογή που έκανε ο πρόεδρος Trump για την πυραυλική επίθεση, ήταν μεταξύ των τελευταίων διαθέσιμων επιλογών ανάληψης στρατιωτικής επιθετικής δράσης που του είχε παρουσιάσει ο υπουργός Άμυνας, James Mattis. Ο ίδιος αξιωματούχος τόνισε ότι η πυραυλική επιδρομή επιλέχθηκε προκειμένου να στείλει ένα ουσιαστικό μήνυμα στον πρόεδρο Assad αναφορικά με την πραγματική πλέον πρόθεση στην ΗΠΑ να χρησιμοποιήσουν στρατιωτικά μέσα στην περίπτωση που ο πρόεδρος της Συρίας συνεχίσει να χρησιμοποιεί χημικά όπλα.

Ήταν η πρώτη φορά, που ο Λευκός Οίκος διέταξε την ανάληψη στρατιωτικής δράσης κατά των δυνάμεων που είναι πιστές στον πρόεδρο Assad.

Στο επίπεδο της επιχειρησιακής αξιολόγησης του πυραυλικού πλήγματος, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας των ΗΠΑ McMaster δήλωσε ότι δε θα εξαλείψει την ικανότητα διεξαγωγής επιθέσεων με χημικά όπλα από τις δυνάμεις της συριακής κυβέρνησης, αλλά θα την υποβαθμίσουν. Παράλληλα, γνωστοποίησε ότι η στοχοποίηση του αμερικανικού πολλαπλού πυραυλικού πλήγματος έγινε με τέτοιο τρόπο, ώστε να αποφευχθεί άμεσο πλήγμα κατά της εγκατάστασης της αεροπορικής βάσης, όπου εκτιμάται ότι είχαν αποθηκευτεί ποσότητες αερίου Σαρίν. Σύμφωνα με την άποψη του McMaster, ο σχεδιασμός της επιχείρησης έγινε με τέτοιο τρόπο, ώστε ν' αποφευχθούν ενδεχόμενες παράπλευρες απώλειες μεταξύ πολιτών άλλων χωρών και κυρίως Ρώσων, που ενδεχόμενα να βρίσκονταν στη βάση την ώρα που εκδηλώνονταν η πυραυλική επίθεση.

Η πιο σημαντική εντολή

Πολιτικοί αναλυτές στην Ουάσιγκτον επισημαίνουν ότι πρόκειται για την πιο σημαντική εντολή ανάληψης στρατιωτικής δράσης που έδωσε ο Trump, καθώς οι αποφάσεις για την υλοποίηση προηγούμενων στρατιωτικών επιχειρήσεων στη Συρία, την Υεμένη και το Ιράκ, είχαν ληφθεί κατόπιν εξουσιοδότησης από τους αρμόδιους επιτελείς των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων.

Σε διπλωματικό επίπεδο, η πυραυλική επίθεση είχε ως σκοπό την αποστολή ενός αμυντικά πρακτικού μηνύματος αποφασιστικότητας προς τη Βόρεια Κορέα και το Ιράν, αλλά και άλλες χώρες του διεθνούς συστήματος, για την αποφασιστικότητα του νέου αρχιστράτηγου των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων να αντιδρά άμεσα στις προκλήσεις.

Την υποστήριξη του στο πυραυλικό πλήγμα κατά της Συρίας εξέφρασε ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Benjamin Netanyahu, αλλά και η Σαουδική Αραβία.

Ο Tillerson στη Ρωσία

Ο αμερικανός ΥΠΕΞ, Tillerson αναμένεται να επισκεφτεί τη Μόσχα την Τρίτη. Αξιωματούχοι της αμερικανικής κυβέρνησης άφησαν να εννοηθεί ότι η πυραυλική επίθεση τοποθετεί τον αμερικανό ΥΠΕΞ σε μια θέση ισχύος έναντι των Ρώσων, προκειμένου να τους πείσει να ασκήσουν την επιρροή τους, ώστε η κυβέρνηση Assad να μην πραγματοποιήσει άλλες επιθέσεις με χημικά όπλα, αλλά και να βοηθήσει στην εξεύρεση διπλωματικής λύσης του εμφυλίου πολέμου στη Συρία.

Δραματική μεταστροφή του Trump

Πρόκειται για μία δραματική μεταστροφή της στάσης του αμερικανού προέδρου, ο οποίος μέχρι πρόσφατα τηρούσε απαθή στάση για το ενδεχόμενο ανάληψης ενός πιο ουσιαστικού ρόλου από τις ΗΠΑ στον αιματηρό εμφύλιο πόλεμο. Πριν ακόμη αναδειχτεί σε προεδρικό υποψήφιο, ο Trump είχε συνταχθεί με την απόφαση του πρώην προέδρου των ΗΠΑ Barack Obama για την αποφυγή οποιασδήποτε μορφής πλήγματος κατά της Συρίας, αυτού που πραγματοποίησε σήμερα τα ξημερώματα ο ίδιος. Η στάση του Trump φαίνεται να άλλαξε στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου το απόγευμα της Τετάρτης και καθώς ο ίδιος αντιδρούσε στις ειδήσεις, αλλά και στις φωτογραφίες από την επίθεση με τα χημικά που έγινε στη Συρία.

Σε χρονικό διάστημα λιγότερο των 24 ωρών, η αντιμετώπιση της κατάστασης μεταβιβάστηκε στο αμερικανικό Πεντάγωνο, όπου οι επιτελείς των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων άρχισαν επιχειρησιακά να διαμορφώνουν τις επιλογές που είχε στη διάθεσή του, ο Αμερικανός πρόεδρος, με την τελική επιλογή του πολλαπλού πυραυλικού πλήγματος από τις μονάδες του αμερικανικού στόλου που έχουν αναπτυχθεί στην ανατολική Μεσόγειο.

Πηγή The New York Times (ΑΠΕ-ΜΠΕ)


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου