Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

10 Μαρ 2017


Πριν από ένα χρόνο Τουρκία και Ρωσία βρέθηκαν σχεδόν ένα βήμα από την «κήρυξη πολέμου». Σήμερα οι πρόεδροι των δύο χωρών, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν και Βλαντιμίρ Πούτιν, γιορτάζουν μια φιλία, επωφελή και για τους δύο. Και πολύ χρήσιμη: ενός κοινού εχθρού.

Ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στηρίζεται πολύ στη συγκρουσιακή τακτική. Πρόσφατα παραδείγματα, οι «εμπρηστικές» δηλώσεις του κατά της Γερμανίας, την οποία κατηγόρησε ότι χρησιμοποιεί ναζιστικές πρακτικές και οι απειλές του κατά της ΕΕ, ότι θα ανοίξει και πάλι τα σύνορα για τους πρόσφυγες. Και την ώρα που οι Ευρωπαίοι ηγέτες συναντώνται στις Βρυξέλλες, ο Ερντογάν ταξιδεύει στη Μόσχα για να δει τον Βλαντίμιρ Πούτιν. Η επίσκεψη αυτή προφανώς σηματοδοτεί κάτι: Δεν εξαρτώμαι από και δεν έχω ανάγκη τη Δύση.

Οι Ερντογάν και Πούτιν συναντώνται στη Μόσχα έπειτα από κάποιους δύσκολους μήνες στη διάρκεια των οποίων επισκιάσθηκαν οι διμερείς τους σχέσεις. Σήμερα όμως αυτό που τους ενώνει είναι η κοινή τους απογοήτευση για τη Δύση. Πλέον αποτελούν παρελθόν οι μέρες της παλιάς τάξης πραγμάτων που ήταν σε ισχύ από το τέλος του Ψυχρού Πολέμου. Τώρα ο ένας έχει την ανάγκη του άλλου. Αν αναλογισθούμε και το γεγονός ότι στην άλλη όχθη του Ατλαντικού ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ είναι πολύ απορροφημένος με τον εαυτό του και τη χώρα του.

Είναι η τέταρτη συνάντηση υψηλού επιπέδου μεταξύ των δύο ηγετών μέσα σε λίγους μήνες: Τον Σεπτέμβριο, οι Πούτιν και Ερντογάν συναντήθηκαν στη σύνοδο κορυφής της G-20 στο Χαντζού της Κίνας, τον Αύγουστο στην Αγία Πετρούπολη και τον Οκτώβριο αντήλλαξαν απόψεις στο περιθώριο του Παγκόσμιου Συνέδριου Ενέργειας, στην Κωνσταντινούπολη. Τώρα συνομιλούν στο Κρεμλίνο.

Ο τουρκο-ρωσικός πραγματισμός

Οι δύο ηγέτες αναγκάζονται να διατηρούν μία συμμαχία από την πίεση των καταστάσεων, στη βάση του οικονομικού και γεωπολιτικού πραγματισμού. Μην ξεχνάμε ότι πριν από περίπου 16 μήνες βρέθηκαν στο κατώφλι του πολέμου.

Εκείνη την εποχή, συγκεκριμένα τον Νοέμβριο του 2015, η Τουρκία είχε καταρρίψει ένα ρωσικό μαχητικό το οποίο, όπως υποστήριζε η Τουρκία, κατευθυνόμενο προς την Συρία είχε εισέλθει παράνομα στον τουρκικό εναέριο χώρο. Για «πισώπλατη μαχαιριά» είχε κάνει λόγο τότε ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν. Έπειτα από μισό περίπου χρόνο, η Άγκυρα κατάφερε να εξομαλύνει εκ νέου τις διμερείς διπλωματικές σχέσεις μέσω μίας συγγνώμης διά στόματος Ερντογάν.

Επίσης, τον Δεκέμβριο του 2016, ένας τούρκος αστυνομικός πυροβόλησε και σκότωσε τον ρώσο πρέσβη στην Άγκυρα, Αντρέι Καρλόφ, στα εγκαίνια μίας έκθεσης φωτογραφίας. Ο δράστης, που σκοτώθηκε αμέσως από τις δυνάμεις ασφαλείας, αποδείχθηκε ότι ήταν ισλαμιστής.

Η αντίδραση της Μόσχας στο συμβάν αυτό ήταν πιο συγκρατημένη, σε σχέση με εκείνη της κατάρριψης του αεροσκάφους. Οι δύο πλευρές έκριναν ότι μια καλή αμοιβαία σχέση είναι πιο σημαντική από μία νέα αντιπαράθεση. Αυτό φάνηκε και στις αρχές Φεβρουαρίου, όταν στη διάρκεια μίας ρωσικής αεροπορικής επίθεσης στο βόρειο τμήμα της Συρίας σκοτώθηκαν τρεις Τούρκοι στρατιώτες και τουλάχιστον έντεκα τραυματίσθηκαν. Ο Πούτιν εξέφρασε στον Ερντογάν τα συλλυπητήριά του για το «τραγικό συμβάν».

Στη σύγκρουση που βρίσκεται σε εξέλιξη στη Συρία, η Άγκυρα έχει ανάγκη τη Μόσχα. Η Ρωσία φαίνεται να έχει το «πάνω χέρι» από την αρχή της στρατιωτικής επέμβασης τον Σεπτέμβριο του 2015. «Ρωσία και Τουρκία θέλουν να αναλάβουν από κοινού δράση κατά των τρομοκρατών του ISIS και να διατηρήσουν την εδαφική ακεραιότητα της Συρίας, θέμα που σήμερα αποτελεί σημείο τομής», υποστηρίζει ο Αμούρ Γκατσίεφ του Ανατολικού Ινστιτούτου Μόσχας.

Ο Ερντογάν και ο Πούτιν έχουν συμφωνήσει σε ένα είδους μορατόριουμ, αν και η Άγκυρα για καιρό τασσόταν υπέρ της πτώσης του Μπασάρ αλ Άσαντ. Η Ρωσία επέτρεψε την παρουσία της Τουρκίας στα συριακά σύνορα. Η Τουρκία από την πλευρά της θέλει να αποτρέψει τη δημιουργία μιας αυτόνομης κουρδικής επαρχίας στο βόρειο τμήμα της Συρίας. Σε αντάλλαγμα, η Τουρκία θα «ανεχθεί» τον Άσαντ σε μία συριακή μεταβατική κυβέρνηση ενώ στήριξε τις ειρηνευτικές συνομιλίες που διοργάνωσε η Ρωσία στην Αστάνα.

Η Τουρκία θέλει να προσελκύσει Ρώσους τουρίστες

Μην ξεχνάμε ότι η Τουρκία «βγήκε πληγωμένη» οικονομικά μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου, καθώς και μετά τις οικονομικές και εμπορικές κυρώσεις που της επέβαλε η Ρωσία ως αντίποινα για την κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού. «Για την Άγκυρα, η ρωσική αγορά είναι πολύ σημαντική για τις εξαγωγές των φρούτων και των λαχανικών της, καθώς και για τον κατασκευαστικό κλάδο», είπε η Νατάλια Ουλτσένκο, επικεφαλής των τουρκικών σπουδών στο Ανατολικό Ινστιτούτο. Επιπλέον, η Τουρκία χρειάζεται τους ρώσους τουρίστες. Μετά την κρίση στις σχέσεις των δύο χωρών, τον Νοέμβριο του 2015, πολλοί ρώσοι απέφευγαν να επισκεφθούν την Τουρκία με αποτέλεσμα να κλείσουν εκατοντάδες ξενοδοχεία.

Η Ρωσία με τη σειρά της θέλει να εξάγει φυσικό αέριο. Ερντογάν και Πούτιν έχουν υπογράψει τη συμφωνία για τον σχεδιαζόμενο αγωγό φυσικού αερίου από τη Ρωσία μέσω της Μαύρης Θάλασσας. Παράλληλα, οι Ρώσοι σχεδιάζουν την κατασκευή ενός εργοστασίου πυρηνικής ενέργειας στο Ακούγιου.

Πύραυλοι εδάφους – αέρος για την Τουρκία;

Η τουρκική πλευρά αποδείχθηκε ιδιαίτερα ολιγόλογη στο ερώτημα τι ακριβώς θα συζητήσει ο πρόεδρος Ερντογάν με τον Πούτιν στη Μόσχα. Για «οικονομικές υποθέσεις» έκανε λόγο ο σύμβουλος του τούρκου προέδρου Ιλνούρ Τσεβίκ, μιλώντας στην ρωσική κρατική τηλεόραση Ρασίγια 24. Συμφωνίες για όπλα, μπορούμε να προσθέσουμε εμείς.

Η Άγκυρα ενδιαφέρεται για τα ρωσικά σύστημα αεράμυνας S-400 ( πύραυλοι εδάφους-αέρος), μαχητικά αεροσκάφη και πυραύλους Κρουζ. Τα εν λόγω σχέδια έχουν ήδη επιβεβαιώσει ο υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ Τσαβούσογλου και η ρωσική κρατική εταιρία Ροστέκ που παράγει προϊόντα υψηλής τεχνολογίας. Μέχρι στιγμής, η Τουρκία δεν διαθέτει παρόμοια οπλικά συστήματα∙ για τον λόγο αυτό μέχρι το τέλος του 2015 στάθμευε στο Καχρανμαράς της Τουρκίας το γερμανικό σύστημα άμυνας Πάτριοτ, για προστασία από τις συριακές αεροπορικές επιδρομές.

Πολλοί στην Ρωσία ήδη ονειρεύονται ότι ίσως η Τουρκία θα γυρίσει την πλάτη στο ΝΑΤΟ. «Σε μία τέτοια περίπτωση θα κατέρρεε η νότια πλευρά του ΝΑΤΟ, γεγονός που θα επέφερε ένα απτό πλήγμα στο σύνολο της στρατιωτικής συμμαχίας» υποστήριξε ο εθνικιστής Βλαντιμίρ Ζιρινόφσκι του εθνικιστικού κόμματος της αντιπολίτευσης.

Η εμπειρογνώμονας Νατάλια Ουλτσένκο εξετάζει με πιο νηφάλιο τρόπο τις ρωσο-τουρκικές σχέσεις. «Και οι δύο χώρες επιδιώκουν πρωτίστως τα συμφέροντά τους», λέει. «Οι καιροί της εξωτερικής πολιτικής» θα μπορούσαν και πάλι να αλλάξουν. «Ο Ερντογάν μπορεί να γυρίσει την πλάτη στο ΝΑΤΟ, όμως δεν θα αποχωρήσει από αυτό», καταλήγει.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Και η φάμπρικα με τις επιλεκτικές αυξήσεις μισθών στο δημόσιο συνεχίζεται, με πολυνομοσχέδιο του υπουργείου Οικονομικών, αλλά και στο υπουργείο του Γ. Μουζάλα, ενώ την ίδια ώρα οι αμοιβές στον ιδιωτικό τομέα έχουν κατρακυλήσει στα 393 ευρώ το μήνα, κατά μέσο όρο, για το 40% των εργαζόμενων που δεν έχουν πια πλήρη απασχόληση και 7.500.000 πολίτες δεν δουλεύουν ή είναι συνταξιούχοι!

Στο ίδιο νομοσχέδιο που διπλασιάζει τις μηνιαίες αποδοχές του Γενικού Διευθυντή και του Αναπληρωτή ΓΔ του Οργανισμού Διαχείρισης Δημόσιου Χρέους σε 8.315 ευρώ το μήνα, μια άλλη φωτογραφική διάταξη που κατατέθηκε στη Βουλή αυξάνει τους μηνιαίους μισθούς των δημόσιων υπάλληλων που υπάγονται στους τεχνικούς κλάδους δημόσιας εκπαίδευσης τεχνικών εργοδηγών χωρίς πτυχίο ή δίπλωμα ΤΕΙ και αναβαθμίζει την εξέλιξή τους στα μισθολογικά κλιμάκια!

Ταυτόχρονα, ο υπουργός μεταναστευτικής πολιτικής Γ Μουζάλας αύξησε κατά 50% σε 3.950 ευρώ το μήνα τις αποδοχές της Διευθύντριας Υποδοχής του υπουργείου του. Προφανώς ως απάντηση στο ρεπορτάζ του Guardian, που διαπιστώνει ότι είναι αόρατα τα 70 από τα 100 ευρώ που έχουν δοθεί στην Ελλάδα για κάθε μετανάστη, από διεθνή κεφάλαια, και ρωτάει τι έχουν γίνει!

Όχι, δεν τα έχει καταχραστεί ο υπουργός. Αλλά, ο υπουργός δεν έχει πετύχει τη σημαντικότερη δουλειά του: Να ελέγχει πού πάει και πώς διατίθεται το χρήμα. Και ποιοι το ροκανίζουν ανεξέλεγκτα (ή μήπως όχι;) την ώρα που πάνω από 5.000.000 Έλληνες και 60.000 μετανάστες ζουν στα όρια της ανθρωπιστικής κρίσης.

Οι επιλεκτικές αυξήσεις, λοιπόν, τις οποίες μοιράζει η κυβέρνηση στο δημόσιο με τα λεφτά που παίρνει από τους πολίτες των 1.000 και των 300 ευρώ, δεν είναι σκανδαλώδεις όνο για το ύψος τους αυτό καθ’ εαυτό όσο για το μήνυμα που εκπέμπουν και για τις επιπτώσεις τους.

Επειδή, οι θέσεις ευθύνης είναι εκ των πραγμάτων ακριβοπληρωμένες. Αλλιώς δεν βρίσκεις αξιόλογα στελέχη για να σου κάνουν τη δουλειά. Η ευθύνη πληρώνεται πρώτα και η γνώση, όχι οι ώρες δουλειάς.

Η πρακτική, όμως, έχει αποδείξει περίτρανα ότι στο ελληνικό δημόσιο, ή περί αυτό, η έννοια της ευθύνης είναι συνήθως άγνωστη, αλλά και απονευρωμένη. Απονευρωμένη από τους απανωτούς νόμους που απαλλάσσουν από αυτήν εκείνα τα στελέχη που βάζουν τις κρίσιμες υπογραφές και παίρνουν τις κρίσιμες αποφάσεις!

Και απενεργοποιημένη από τους νόμους που καθιστούν τον υπάλληλο ανεύθυνο και εντολοδόχο του διοικητικού ή πολιτικού προϊσταμένου. Ο οποίος, όμως, έχει ασυλία με τον νόμο περί ευθύνης υπουργών! Μιλάμε για πυραμιδωτή γελοιότητα.

Επιπρόσθετα, ακόμα και οι δανειστές ζητάνε από τις κυβερνήσεις να απαλλάσσουν από ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες εκείνους από τις Αρχές που κατέχουν θέσεις διαχείρισης περιουσιών και κεφαλαίων! Μεταξύ των οποίων και τα στελέχη του Οργανισμού Διαχείρισης Δημοσίου Χρέους. Με λίγα λόγια, κοροϊδευόμαστε.

Αλλά, οι επιλεκτικές αυξήσεις, είτε οι αρπακτικές και ανήθικες σαν των διοικητών και υποδιοικητών των δημόσιων οργανισμών που πληθαίνουν επί αυτής της κυβέρνησης, είτε οι ρουσφετολογικές και στοχευμένες σαν αυτή των εργοδηγών που προανέφερα, έχουν και μια πρόσθετη μεγάλη παρενέργεια:

Κάνουν ακόμα πιο απρόθυμους τους υπαλλήλους να αποδώσουν, αφού χωρίζουν την υπαλληλία σε προνομιούχους και πληβείους. Συχνά εξομοιώνοντας πτυχιούχους με απόφοιτους δημοτικού και εργατικούς με κηφήνες. Ευνοώντας μονίμως τους δεύτερους. Αυτοί, άλλωστε, χρειάζονται την παρέμβαση του ρουσφετιού για να υπάρξουν και να ανελιχτούν.

Οι κάθε λογής αυξήσεις, λοιπόν, είναι στην πράξη χαριστικές ή ρουσφετολογικές. Καμιά σχεδόν δεν έχει αποδώσει μέχρι σήμερα τα χρήματά της. Γιατί, ακόμα κι αν ήθελε ο αποδέκτης τους, ακόμα κι αν αυτός είναι Ανεξάρτητη Αρχή, η δομή του δημόσιου είναι τέτοια που κάθε απόπειρα δουλειάς είναι υπονομευμένη από τα κυκλώματα, που ακουμπάνε επάνω στο πολιτικό προσωπικό ή στην ανοχή του. Απλά πράγματα.

Πρώτα ξηλώνεις τα κυκλώματα και μετά δουλεύει η μηχανή. Τι να φυτέψεις σ’ ένα χωράφι που είναι γεμάτο ζιζάνια!

Το ενιαίο μισθολόγιο και η αξιοκρατία, που πιπιλάνε μονότονα όλες οι κυβερνήσεις, δεν είναι παρά ψέματα για τ’ αυτιά όσων πιστεύουν ότι αυτοί που τα λένε θα τα εφαρμόσουν κι όλας για να φτιάξουν ένα κράτος της προκοπής.

Αλλά, αυτοί που τα πιστεύουν, για να τα πιστεύουν δεν ανήκουν στον εσμό της διαπλοκής, του ρουσφετιού και της ρεμούλας. Και εκλέγουν αυτές τις κυβερνήσεις. Μήπως δεν είμαστε ο πιο έξυπνος λαός του κόσμου;

Γ.Παπαδόπουλος- Τετράδης
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η Τουρκία είναι πολύ μεγάλη, πολύ ισλαμιστική και πολύ αντιευρωπαϊκή για να γίνει μέλος της ΕΕ. Από την άλλη δεν είναι αρκετά ισλαμιστική για τους Άραβες, οι οποίοι την αντιπαθούν γιατί τους είχε υπό κατοχή για αιώνες. Είναι επίσης περιφερειακός αντίπαλος του Ιράν και απειλή για την ασφάλεια στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάη (ΟΣΣ).

Θεωρητικά η Τουρκία είναι μέλος του ΝΑΤΟ. Στην πραγματικότητα το θυμάται αυτό, όποτε την συμφέρει. Ήταν η πρώτη χώρα μέλος του ΝΑΤΟ που πραγματοποίησε ασκήσεις με την Συρία και την Κίνα, αναθέτοντας, παράλληλα, σε κινεζική εταιρεία το συμβόλαιο προμήθειας αντιαεροπορικών πυραύλων.


Η Τουρκία υποστηρίζει τους τζιχαντιστές στην Συρία και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα σε άλλες χώρες της Μέσης Ανατολής. Είναι σύμμαχος με την τρομοκρατική οργάνωση Χαμάς και βρίσκεται στον κατάλογο των χωρών που υποστηρίζουν την τρομοκρατία, μαζί με την Συρία και το Πακιστάν. Επίσης οι κάτοικοί της απεχθάνονται, στην πλειοψηφία τους, το ΝΑΤΟ.

Επίσης, θεωρητικά, η Τουρκία είναι υποψήφια προς ένταξη χώρα στην ΕΕ. Στην πραγματικότητα, βέβαια, από το 1974 έχει καταλάβει το 1/3 του εδάφους μιας χώρας μέλους της ΕΕ, της Κύπρου. Κατέχει το ρεκόρ παραβίασης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, σύμφωνα με το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και παραμένει το μεγάλο πρόβλημα της Ευρώπης, καθώς αγνοεί όλες τις συστάσεις περί εκδημοκρατισμού της. Μόλις δε το 18% των Τούρκων εμπιστεύονται την ΕΕ.

Ο Ρώσος πρωθυπουργός Μεντεβέντεφ ανέφερε πρόσφατα ένα ανέκδοτο που είχε πρωτοπεί ο προκάτοχος του Τσερνομίρντιν, ο οποίος, όταν ερωτήθηκε για το πότε η Ουκρανία θα γίνει μέλος της ΕΕ, είχε απαντήσει: «Μετά την Τουρκία». Και όταν ρωτήθηκε πότε πιστεύει ότι η Τουρκία θα ενταχθεί στην ΕΕ είχε απαντήσει: «Ποτέ».

Στη δεκαετία του 2000 η ψυχή των Τούρκων συνδέθηκε με το πανισλαμικό, νεοθωμανικό όραμα των ηγετών του, οι οποίοι προωθούσαν της ψευδέσθηση της δημιουργίας μιας «Μεσανατολικής Ένωσης», με ηγέτη, φυσικά, την Τουρκία. Αντί αυτού όμως, στον επίλογο της Αραβικής Άνοιξης, η Τουρκία βρέθηκε απέναντι σε όλες σχεδόν τις χώρες της Μέσης Ανατολής, εκτός του Κατάρ. Θεωρητικά η Τουρκία είναι μια περιφερειακή μουσουλμανική αυτοκρατορία της Μέσης Ανατολής. Στην πραγματικότητα είναι ένας ανεπιθύμητος σύμμαχος.


Τον Ιανουάριο του 2013 το τότε πρωθυπουργός Ερντογάν, μίλησε δημόσια για την πιθανότητα ένταξης της Τουρκίας στον ΟΣΣ. Από τότε έχει επανέλθει στο θέμα δύο-τρεις φορές. Τον Νοέμβριο του 2013 ο Ερντογάν απαίτησε και πάλι έδρα στον ΟΣΣ από τον Ρώσο πρόεδρο Πούτιν, καθώς, όπως είπε, έτσι θα σωζόταν η Τουρκία από τα προβλήματα που της δημιουργεί η ενταξιακή διαδικασία της ΕΕ.

Πριν από αυτό η Τουρκία υπήρξε η μόνη χώρα μέλος του ΝΑΤΟ, στην οποία δόθηκε το καθεστώς του «συνομιλητή» στον ΟΣΣ. Υπάρχει όμως μέλλον για την Τουρκία στον ΟΣΣ ; Θεωρητικά ναι. Η Τουρκία, με τη «δημοκρατική της κουλτούρα» και τον ολοένα και αυξανόμενο αυταρχισμό του Ερντογάν, η Τουρκία φαίνεται πως ταιριάζει απόλυτα στον ΟΣΣ, μέλη της οποίας είναι η Ρωσία, η Κίνα, το Ουζμπεκιστάν, το Κιργιστάν και το Καζακστάν. Άλλες χώρες συνομιλητές είναι η Λευκορωσία και η Σρι Λάνκα, ενώ χώρες με καθεστώς παρατηρητή είναι το Αφγανιστάν, η Ινδία, το Πακιστάν, το Ιράν και η Μογγολία.

Ωστόσο η Τουρκία είναι ανεπιθύμητη και στον ΟΣΣ, ίσως περισσότερο από ότι στην ΕΕ, η μεταξύ των αραβικών κρατών της Μέσης Ανατολής. Οι στυλοβάτες του ΟΣΣ είναι η Ρωσία και η Κίνα, αμφότερες υποστηρικτές του καθεστώτος Άσαντ, της μεσανατολικής Νέμεσις της Τουρκίας, δηλαδή. Ακόμα και κατά την επίσκεψη Πούτιν στην Άγκυρα φάνηκε πως Ρωσία και Τουρκία έχουν αντίθετη οπτική στο συριακό.

Για τη Ρωσία η Τουρκία σημαίνει μόνο χρήμα - δεκάδες δισεκατομμύρια δολάρια από εμπορικές συναλλαγές, ο ιδανικός «πελάτης» για το ρωσικό φυσικό αέριο και η ενδεχόμενη εξαγωγική πύλη αυτού προς τρίτες χώρες. Για τη Ρωσία όμως η Τουρκία είναι επίσης μια εχθρική χώρα που επιδιώκει την σουνιτική επικράτηση χρησιμοποιώντας τους τζιχαντιστές, τη Χαμάς και τη Μουσουλμανική Αδελφότητα για να κερδίσει η ίδια, πολλές φορές εις βάρος των ρωσικών συμφερόντων.


Για την Κίνα επίσης η Τουρκία είναι απλώς έναν καλός πελάτης. Αντίθετα με τη Ρωσία, οι κινεζικές εταιρείες έχουν κερδίσει μεγάλα συμβόλαια στον τομέα των κατασκευών, των υποδομών, των τηλεπικοινωνιών και της εκμετάλλευσης του ορυκτού πλούτου της Τουρκίας. Όμως και η Κίνα δεν εμπιστεύεται, όπως και η Ρωσία, την Τουρκία. Το σημαντικότερο εσωτερικό ζήτημα της Κίνας είναι αυτό των τουρκογενών Ουιγούρων μουσουλμάνων αυτονομιστών και η Τουρκία έχει σχέση με αυτό. Η Κίνα πολλές φορές έχει κατηγορήσει την Τουρκία ότι περιθάλπει και υποθάλπει τους Ουιγούρους τρομοκράτες και επιτρέπει σε Ουιγούρους τζιχαντιστές να εντάσσονται στις τάξεις του Ισλαμικού Κράτους, στην Συρία και την Κίνα.

Με τις νέο αυτοκρατορικές της φιλοδοξίες και την σουνιτική, ισλαμιστική της πολιτική, η Τουρκία, αποτυγχάνει για μια ακόμα φορά να ενταχθεί σε μια ευρύτερη δομή ασφάλειας.

Hurriyet
Πηγή OnAlert



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μας χωρίζουν θάλασσες. Βαθιές και τόσο μαύρες που θα τρομάξεις, ραγιά της αριστεράς, της δεξιάς, του κέντρου, του κράτους και του παρακράτους. Η τρύπια βαρκούλα που έβγαλες στα ρηχά και αρμενίζεις μέχρι εκεί που πατώνει ο αστράγαλός σου φαντάζει από εδώ που σε βλέπουμε σαν καρυδότσουφλο.

Μας χωρίζουν βουνά. Ψηλά κι άγρια, καημένε της πολιτικής, της εξουσίας, της συντεχνίας, της λαμογιάς. Η μυρμηγκοφωλιά που έχτισες με λαγούμια υπόγεια μοιάζει από εδώ που σε χαζεύουμε σαν λιλιπούτειος τάφος που αργά ή γρήγορα θα πλημμυρίσει με την πρώτη βροχή.

Μας χωρίζουν κάμποι χρυσαφένιοι, ανόητε των διαπραγματεύσεων, των συμβιβασμών και των υποκλίσεων. Νομίζεις ότι καβαλάς άτι με κόκκινη σημαία και σκάμε στα γέλια που είσαι ένας Δον Κυρ Φώτης καβάλα σε αρουραίο που κρατά στο χέρι λευκό πανί μη και σε λυπηθεί το κοπάδι ευρωπαϊκών προβάτων που έρχεται καταπάνω σου.

Μας χωρίζουν ουρανοί. Έναστροι και φεγγαρόφωτοι, γελοίε της ιδιοτέλειας, της έμμισθης δουλοπρέπειας, του άνανδρου χαρακτήρα. Από τόσο μακρυά φαίνεται ξεκάθαρα ότι έρπεις μαζί με το σινάφι σου αλλάζοντας δέρμα ανάλογα με το ποιο αφεντικό σου πετάει σάπιο κομμάτι κρέας να χορτάσεις την ακόρεστη πείνα της υποτέλειας.

Μας χωρίζουν περισσότερα από όσα ήλπιζες ότι μας δένουν. Θεώρησες αριστερόβλακα ότι θα τσιμπούσαν οι πάντες στο δόλωμα ελπίδα που πέταξες στα ρηχά. Έπιασες μόνο ψάρια που φοβούνται τα βαθιά νερά. Αναλώσιμα, αμελητέα απουσία από την ωκεάνια σε διαστάσεις ελληνική ψυχή. Ψαράκια που τσίμπησαν κάποτε στην "Αλλαγή" του πράσινου, στην "Νέα Ελλάδα" του μπλε και τώρα στην "Ελπίδα" του άχρωμου. Αυτά χορταίνουν με ψίχουλα αρκεί να είναι σίγουρα κάθε μήνα στο τρύπιο τσανάκι made in EU. Δεν έχουν καμία σχέση με τα απύθμενα στομάχια των Ελλήνων που δεν χορταίνουν παρά μόνο με δουλεμένο από χαρακωμένα χέρια ζυμωτό ψωμί.

Σε κάνουμε χάζι από βουνοκορφές, από νησίδες, από φεγγάρια να έχεις το νου σου μη σου κάνει επίθεση το ελληνικό αεράκι και σου γυρίσει το καρυδότσουφλο πριν έρθουν οι Μεγάλες Δυνάμεις και νιώσεις καραβοκύρης σε υπερωκεάνιο. Νομίζεις ότι το να ξαναγίνεις ανάχωμα μεταξύ της Ελλάδας και της Ε.Ε είναι το ίδιο εύκολο όπως τέσσερα χρόνια πριν. Ξέρεις εσύ πότε. Την στιγμή που τα τούβλα της Βουλής άρχισαν να τρίζουν. Τώρα όμως είσαι πολύ μικρός για το Τέρας που έρχεται προς τα εδώ για να το καλύψεις όσο κι αν δουλεύουν τα φτυάρια του λαμογιοστρατού που έφτιαξες μαζεύοντας αρβιλοφύλακες από όλες τις μεραρχίες των κομμάτων. Μάζεψες όλο τον "αφρό" μόνο που για μας ο "αφρός" αυτός είναι γνωστός από παλιές εποχές.

Πριν ακόμη υπάρξεις ως σπέρμα στον όρχι του προγόνου σου. Πέρασαν από εδώ στρατιές Εφιαλτών, Πηλιογούσηδων, Γερμανοτσολιάδων, Παρακρατικών, Πρασινοφρουρών, Κενταύρων, ΕΠΕΝιτών.....Τι να πρωτοθυμηθούμε! Η χεσμένη φουστανέλα έγινε κουκούλα, μετά έγινε γραβάτα και τώρα η γραβάτα έγινε κασκόλ. Εξελιχτήκατε ευρωπαϊκώς αλλά βρωμάτε το ίδιο. Το ξύγκι από το σβέρκο της εποχής του Σκόμπι πέρασε στο ξύγκι του προκοιλιού της "Αλλαγής" και έφτασε να γίνει ξύγκι στο προκοίλι του εγκεφάλου σας στην εποχή του "Νέου Συμφώνου για την Ελλάδα".

Είναι υπέροχα να σας αγναντεύουμε από τόσο μακρυά. Ξεφορτωθήκαμε κι εκείνη τη θλίψη για όσους δεν έφταιξαν και την "πάτησαν". Έγινε ανάμνηση η ευαισθησία για τον δειλό που δεν έμαθε τίποτε εδώ και χρόνια. Τον κρίμα που είδε φως Ελπίδας και μπήκε στο καρυδότσουφλό σας να σωθεί.

Να σωθεί κι ας στερέψει η θάλασσα, κι ας καεί το στάρι στους κάμπους κι ας γίνει χαλίκι η Πίνδος, κι ας δώσουμε τα χέρια με αυτούς που ψήφιζαν το 2010, το 2011, το 2012, το 2013, το 2014 να γαμηθούν τα πάντα για το μεροκάματο της δουλικής βολής τους. Αυτούς τους σιχαινόμαστε περισσότερο από τους καπετάνιους των ρηχών νερών. Ήδη σπρώχνουν ο ένας τον άλλον πάνω στην αστεία λέμβο σωτηρίας για να πάρουν θέση με καλύτερη θέα... προς τον πάτο.

Είναι απίστευτη η Ελλάδα μακρυά σας. Μυρίζει βασιλικό κι αγιόκλημα. Έχει ένα σκοτάδι τόσο φωτεινό που δεν φοβάσαι τίποτε.

Από την γη της καρδιάς μας,
χαιρετούμε τους μελλοθάνατους

Πηγή SimpleMan


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Μέχρι και στις ραδιοσυχνότητες έκτακτης ανάγκης της Κυπριακής Δημοκρατίας παρεμβαίνει το ψευδοκράτος!!!

Με επιστολή του στις 23 Φεβρουαρίου, που κυκλοφόρησε χθες ως επίσημο έγγραφο του Συμβουλίου Ασφαλείας και της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, ο μόνιμος αντιπρόσωπος της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη, πρέσβης Κορνήλιος Κορνηλίου, καταγγέλλει στο Γενικό Γραμματέα Αντόνιο Γκουτιέρες αναλυτικά τις παραβιάσεις των διεθνών κανονισμών εναέριας κυκλοφορίας και του εθνικού εναερίου χώρου της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και την παράνομη χρήση των κλειστών λιμανιών από τουρκικά πολεμικά πλοία, τον περασμένο Ιανουάριο.

Σημειώνει επίσης ότι τουρκικά εμπορικά αεροσκάφη χρησιμοποιούν συστηματικά το παράνομο αεροδρόμιο της Τύμπου. Επιπλέον τον ενημερώνει ότι ” το κατοχικό καθεστώς έχει εκδοθεί παράνομα τρεις οδηγίες για αεροπόρους, στις 4, 10 και 26 Ιανουαρίου, σχετικά με τις ασκήσεις που πραγματοποιούνται από την τουρκική Πολεμική Αεροπορία.

“Ακόμη πιο πρόσφατα, το κατοχικό καθεστώς έχει αρχίσει να παρεμβαίνει στις ραδιοσυχνότητες, συμπεριλαμβανομένων αυτών του κινδύνου και της έκτακτης ανάγκης, της Κυπριακής Δημοκρατίας, εμποδίζοντας έτσι την ομαλή λειτουργία της υπηρεσίας NAVTEX που προσφέρει προειδοποιήσεις πλοήγησης και μετεωρολογικών συνθηκών και προβλέψεις, καθώς και επείγουσες πληροφορίες σε πλοία για την ασφάλεια στη θάλασσα”.

Ο κ. Κορνηλίου υπογραμμίζει στην επιστολή του προς τον ΓΓ του ΟΗΕ ότι “οι ενέργειες της Τουρκίας στοχεύουν σαφώς στην υπονόμευση της κυριαρχίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενισχύοντας τη συνεχιζόμενη ντε φάκτο διαίρεση και την αναβάθμιση του καθεστώτος της αποσχιστικής οντότητας, με τη διεκδίκηση δήθεν εναέριου χώρου πάνω από το κατεχόμενο έδαφος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Επιπλέον, η Τουρκία εξακολουθεί να παρενοχλεί συστηματικά πολιτικά και στρατιωτικά αεροσκάφη εντός του FIR Λευκωσίας, μέσω ραδιοφωνικών κλήσεων”.

Προσθέτει παράλληλα ότι οι παραβάσεις του FIR Λευκωσίας και του εθνικού εναέριου χώρου της Κυπριακής Δημοκρατίας συνεχίζονται αμείωτα.

“Η πολιτική της Τουρκίας να παραβιάζει επίμονα το διεθνές δίκαιο και να αψηφά τους διεθνείς κανόνες και κανονισμούς, βάζει την ασφάλεια της διεθνούς πολιτικής αεροπορίας σε κίνδυνο, έχει αρνητικό αντίκτυπο στη σταθερότητα της περιοχής και προκαλεί δυσκολίες στην εναέρια κυκλοφορία πάνω από την Κύπρο”.

Ο πρέσβης Κορνήλιος Κορνηλίου υπογραμμίζει στην επιστολή του ότι η συνέχιση των παράνομων ενεργειών της Τουρκίας δημιουργεί ένταση κατά τη διάρκεια μιας κρίσιμης περιόδου για την επιτυχή έκβαση της εν εξελίξει διαδικασίας των διαπραγματεύσεων, για μια ειρηνική ολοκληρωμένη λύση στο κυπριακό πρόβλημα.

“Εκ μέρους της Κυβέρνησης μου, διαμαρτύρομαι σθεναρά για τις συνεχιζόμενες παραβιάσεις των διεθνών κανονισμών εναέριας κυκλοφορίας και τις παραβιάσεις του εθνικού εναέριου χώρου και των χωρικών υδάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία και απευθύνω έκκληση για τον άμεσο τερματισμό τους. Η Κυπριακή Δημοκρατία επαναλαμβάνει, στο πλαίσιο αυτό, την έκκληση της προς την τήρηση της αρχής της κυριαρχίας και της μη επέμβασης που κατοχυρώνονται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών”, καταλήγει η επιστολή.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Γιώργος Καπόπουλος

Η ακυβερνησία στην ΠΓΔΜ με τον πρόεδρο να θεωρεί υπαρξιακή απειλή για τη χώρα την επέκταση της επίσημης χρήσης της αλβανικής γλώσσας, αλλά και την εκλογή Αλβανού ως προέδρου της Βουλής, εκπλήσσει μόνον για την έκπληξη όσων εκπλήττονται.

Από την εποχή της ένοπλης αλβανικής εξέγερσης την άνοιξη του 2001 στο Τέτοβο και τη Συμφωνία της Οχρίδας τον Οκτώβριο της ίδιας χρονιάς, είναι ζήτημα χρόνου η σταδιακή μετατροπή της χώρας σε Διζωνική Συνομοσπονδία ή στη διχοτόμησή της: Ο,τι νομιμοποιήθηκε με την επέμβαση του ΝΑΤΟ στο Κόσοβο, η χειραφέτηση των Αλβανών δεν μπορεί να αποτραπεί στη βορειοδυτική περιοχή της ΠΓΔΜ.

Αυτό που διακυβεύεται δεν είναι η μετατροπή της ΠΓΔΜ σε Βοσνία ή η διάλυσή της, αλλά συνολικά η εύθραυστη σταθερότητα στο σύνολο της πρώην Γιουγκοσλαβίας.

Στο όνομα ποιων αρχών και ποιας πολιτικής ορθότητας θα μπορέσει η Διεθνής Κοινότητα, το ΝΑΤΟ και η Ε.Ε., να αρνηθεί στους Σέρβους της Βοσνίας τη σταδιακή χειραφέτηση που προσφέρει στους Αλβανούς της ΠΓΔΜ, και στη συνέχεια στο όνομα ποιων αρχών το Βελιγράδι θα αρνηθεί ανάλογη πορεία στους Αλβανούς της Νοτιοδυτικής Σερβίας και τους Ούγγρους της Βοϊβοντίνας;

Επιπλέον είναι βέβαιο ότι απόσχιση των Σέρβων της Βοσνίας θα πυροδοτήσει μια συμμετρική δυναμική στους Κροάτες της Ερζεγοβίνης, χωρίς η ένταξη στην Ε.Ε. να μπορεί να συγκρατήσει την εμπλοκή του Ζάγκρεμπ, και με το υπόλοιπο της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης να μην έχει άλλη επιλογή παρά να σχηματίσει ένα αμιγές μουσουλμανικό κράτος.

Ολα τα παραπάνω με δεδομένη την έλλειψη βούλησης και δυνατότητας τόσο της Ε.Ε. όσο και του ΝΑΤΟ να κινηθούν αποτρεπτικά ή κατασταλτικά, με τις όποιες ευρωπαϊκές δεσμεύσεις για την ενταξιακή προοπτική των Δυτικών Βαλκανίων ήθελαν διατυπωθεί στις Βρυξέλλες να αποτελούν ρητορική χωρίς αντίκρισμα.

Στην πρώην Γιουγκοσλαβία οι πρωταγωνιστές των συγκρούσεων της δεκαετίας του’90 εγχώριοι συν την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ είχαν μια αντίληψη μεταβλητής γεωμετρίας περί σεβασμού των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας: Ο μεγαλοϊδεατισμός της Μεγάλης Σερβίας οδήγησε σε δύο στρατιωτικές επεμβάσεις, οι οποίες είχαν ως αποτέλεσμα την εθνοκάθαρση των Σέρβων στην Κράινα της Κροατίας και τη βίαιη αφύπνιση του αλυτρωτισμού της Μεγάλης Αλβανίας στο Κόσοβο και στην ΠΓΔΜ.

Σε ό,τι όμως αφορά τη νοτιότερη πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία και βόρειο γείτονά μας, από τον Σεπτέμβριο του 1991 οι ευθύνες δεν είναι τόσο στη στάση της Δύσης του ΝΑΤΟ και της Ε.Ε. όσο στην τυχοδιωκτική ανευθυνότητα της πολιτικής ηγεσίας της χώρας μετά την αποχώρηση του σώφρονα και μετριοπαθή Γκλιγκόροφ από την Προεδρία: Τα Σκόπια αντί να λύσουν όλες τις εκκρεμότητες με την Ελλάδα, τη μόνη χώρα που δεν έχει εδαφικές σε βάρος τους διεκδικήσεις, δεν αμφισβητεί ούτε την ανεξάρτητη κρατική τους υπόσταση, ούτε την ξεχωριστή εθνική τους ταυτότητα, όπως πράττουν όλοι οι υπόλοιποι γείτονές της, επέλεξαν ένα επικίνδυνο και γελοίο ντελίριο ψευδομακεδονικού σοβινισμού, προφανώς για να εκτονώσουν τη νόμιμη ανησυχία των Σλαβομακεδόνων για τις συνεχείς υποχωρήσεις στον αλβανικό αλυτρωτισμό.

Το ερώτημα που τίθεται και άπτεται της εθνικής ασφάλειας της Ελλάδας είναι αν μετά την αναπότρεπτη σταδιακή ή και απότομη απόσχιση των Αλβανών θα μπορέσει η ΠΓΔΜ να επιβιώσει ως ακρωτηριασμένο αλλά αμιγώς σλαβομακεδονικό κράτος ή αν η πολιτική ελίτ της χώρας αναζητήσει ευρωπαϊκή και ατλαντική ασπίδα στη γειτονική και ομοεθνή Βουλγαρία, το διαβατήριο της οποίας χορηγείται σε λίγες ώρες σε όποιο Σλαβομακεδόνα της ΠΓΔΜ υποβάλλει τη σχετική αίτηση στις βουλγαρικές προξενικές αρχές.

Αν ο Γκρουέφσκι καθυστερημένα ανακαλύπτει την υπαρξιακή απειλή για τη χώρα του που συνιστά ο αλυτρωτισμός της Μεγάλης Αλβανίας, οι συμπολίτες του ανακαλύπτουν ότι δεν πρόκειται να τους προστατεύσουν οι ανδριάντες του Μεγάλου Αλεξάνδρου.

Μεταβλητή γεωμετρία

Στην πρώην Γιουγκοσλαβία οι πρωταγωνιστές των συγκρούσεων της δεκαετίας του ’90 εγχώριοι συν την Ε.Ε. και το ΝΑΤΟ είχαν μια αντίληψη μεταβλητής γεωμετρίας περί σεβασμού των συνόρων και της εδαφικής ακεραιότητας.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Περίπου 1,4 Τούρκοι της Γερμανίας μπορούν να συμμετάσχουν στο δημοψήφισμα για τη συνταγματική αναθεώρηση της 16ης Απριλίου. Η ψήφος τους μπορεί να είναι καθοριστική για το τελικό εκλογικό αποτέλεσμα. Τι ψηφίζουν όμως;

Η ψήφος των 1,4 εκατομμυρίων ανθρώπων με τουρκική ή διπλή υπηκοότητα που έχουν το δικαίωμα συμμετοχής στο επικείμενο δημοψήφισμα μπορεί να είναι καθοριστική για την τελική έκβαση, ακόμη κι αν εν τέλει προσέλθει στις κάλπες μόλις το 40% του εκλογικού σώματος, όπως στις βουλευτικές εκλογές του 2015.

Διότι από τους ενεργούς ψηφοφόρους, η πλειονότητα στηρίζει παραδοσιακά το συντηρητικό-ισλαμικό στρατόπεδο του Ταγίπ Ερντογάν. Στις τελευταίες εκλογές ήταν το 60% περίπου. Περισσότεροι από ό,τι στην ίδια την Τουρκία, αναφέρει η DW.

Πού το αποδίδει αυτό ο πρόεδρος της Τουρκικής Κοινότητας στη Γερμανία Γκιοκάι Σοφούογλου, ο οποίος, παρεμπιπτόντως, συνιστά στους συμπατριώτες του να ψηφίσουν «όχι» στη συνταγματική αναθεώρηση; «Οι Τούρκοι βλέπουν στον Ερντογάν κάποιον που ξαναβρήκε τη χαμένη τιμή του έθνους.

Ένας ηγέτης που χτυπά το χέρι στο τραπέζι και οποίος λέει πού θα πάνε τα πράγματα. Κάποιος που αντιμετωπίζει όλα αυτά τα συμπλέγματα κατωτερότητας των ανθρώπων. (…) Ο Ερντογάν τους δίνει το συναίσθημα (…) ότι είναι πιο δυνατοί, πιο μεγάλοι, πιο ισχυροί. Δεν μπορείς να το περιγράψεις. (…) Οι ίδιοι δεν μπορούν να εξηγήσουν τι τους αρέσει στον Ερντογάν. Λένε μόνο ότι όταν ο Ερντογάν μιλάει με ξένους ηγέτες δεν σκύβει μπροστά τους, και αυτό είναι που θέλουν».

Περί «γνωστικής δυσαρμονίας»

Πώς όμως είναι δυνατόν πολλοί Τούρκοι της Γερμανίας να αντιδρούν με τόσο οργή τις τελευταίες μέρες με αφορμή την ακύρωση εκ μέρους των γερμανικών αρχών προεκλογικών συγκεντρώσεων του AKP στη Γερμανία, αλλά να μην αντιδρούν στις κατάφωρες παραβιάσεις της ελευθερίας της έκφρασης και του συνέρχεσθαι στην πατρίδα τους; Όταν οι άνθρωποι ζουν σε αντιφάσεις, προσαρμόζοντας ένα μέρος της αλήθειας για να γίνει πιο υποφερτό ένα άλλο κομμάτι της, οι ψυχολόγοι κάνουν λόγο για τη λεγόμενη «γνωστική δυσαρμονία».

Έτσι εξηγείται και το γεγονός ότι πολλοί Τούρκοι της Γερμανίας στηρίζουν απόλυτα την πλήρη αποδόμηση των δημοκρατικών θεσμών στην Τουρκία, μολονότι οι ίδιοι απολαμβάνουν πλήρως όλες τις δημοκρατικές ελευθερίας στη δεύτερη πατρίδα τους, τη Γερμανία.

Οι περισσότεροι Τούρκοι μετανάστες ήρθαν στη Γερμανία τις δεκαετίες του 1960 και 1970 ως γκασταρμπάιτερ. Στην πλειοψηφία τους είναι συντηρητικοί, θρήσκοι και κατάγονται από την επαρχία. Οι παραδοσιακοί γκασταρμπάιτερ από την Ανατολία θεωρούνται ένθερμοι οπαδοί του Ερντογάν. Ανάμεσα στους υποστηρικτές του όμως βρίσκονται και πολλοί νέοι άνθρωποι οι οποίοι αισθάνονται ότι δεν μπορεί να τους εκφράσει η γερμανική πολιτική, εξηγεί ο καθηγητής Χάτσι-Χαλίλ Ουσλουτσάν, επικεφαλής του Κέντρου Τουρκικών Σπουδών και Ερευνών για την Ενσωμάτωση στο Πανεπιστήμιο του Ντούισμπουργκ-Έσσεν: «Όλοι οι άνθρωποι έχουν την ανάγκη να είναι μέρος ενός ισχυρού συνόλου. Όταν αυτή η ανάγκη δεν ικανοποιείται στη Γερμανία, (…) τότε οι νέοι κυρίως άνθρωποι αναζητούν κάτι εναλλακτικό. Μπορεί να είναι το ισλάμ ή η Τουρκία. Το AKP υπόσχεται αμφότερα, τρόπον τινά ένα τουρκικό ισλάμ, μια ισχυρή Τουρκία με ένα ισχυρό ισλάμ».

Άγνοια για το τι πραγματικά συμβαίνει

Πολλοί Τούρκοι της Γερμανίας πάντως δεν γνωρίζουν καν τι συμβαίνει στην Τουρκία ενώ οι παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή της αρχής του κράτους δικαίου εκεί δεν τους αφορούν άμεσα, εξηγεί ο πρόεδρος της Τουρκικής Κοινότητας Σοφούογλου:

«Γνωρίζουν την Τουρκία μόνον από τις διακοπές τους. Γι΄ αυτούς μετρά μόνον ό,τι βλέπουν το καλοκαίρι στο αεροδρόμιο, στις παραλίες, ό,τι δηλαδή βλέπουν και οι τουρίστες. Η ζωή στην Τουρκία όμως είναι διαφορετική από ότι στις διακοπές». Οι περισσότεροι Τούρκοι της Γερμανίας έχουν μια θετική εικόνα για τον Ερντογάν. Τον αντιλαμβάνονται ως εκείνον που έφερε την οικονομική ανάκαμψη και την πολιτική σταθερότητα στην Τουρκία.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέο γύρο ερευνών για πετρέλαιο και φυσικό αέριο ξεκινά φέτος η Τουρκία, όπως δήλωσε ο υπουργός Ενέργειας και Φυσικών Πόρων της χώρας, Berat Albayrak.

«Θα κάνουμε φέτος βήματα για έρευνα και εξόρυξη στη Μαύρη Θάλασσα και στη Μεσόγειο» δήλωσε σύμφωνα με δημοσίευμα του πρακτορείου «Ανατολή» ο Τούρκος υπουργός, μιλώντας σε συνέδριο στο Χιούστον.

Όπως είπε, μετά τις πρώτες έρευνες από το σκάφος Barbaros Hayrettin Pasa, ένα δεύτερο σκάφος θα πραγματοποιήσει δισδιάστατες και τρισδιάστατες σεισμικές έρευνες «και στις δύο θάλασσές μας».

Όπως σχολιάζει το ίδιο δημοσίευμα, το Barbaros Hayrettin Pasa πραγματοποίησε έρευνες για πετρέλαιο και φυσικό αέριο προ δύο ετών, στα ανοιχτά της Κύπρου, αλλά η δραστηριότητές του διεκόπησαν το Μάρτιο του 2015 λόγω της έντασης μεταξύ της Κύπρου και της διοίκησης των κατεχομένων, αναφορικά με την κυριότητα των ενεργειακών πηγών.

Ο Albayrak δήλωσε, μεταξύ άλλων, ότι πάνω από το 60% των παγκόσμιων αποθεμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου βρίσκονται «στην περιοχή της Τουρκίας» και ότι η χώρα εισέρχεται σε μια νέα εποχή, προκειμένου να πραγματοποιήσει νέες επενδύσεις στον ενεργειακό κλάδο.

«Φέροντας την ευθύνη του ότι είναι η πιο σταθερή και ισχυρή χώρα στην περιοχή, η Τουρκία, η οποία είναι περικυκλωμένη από πλούσιες ενεργειακές πηγές, θα συνεχίσει να εργάζεται αποφασιστικά και εντατικά (προς αυτή την κατεύθυνση) την επόμενη περίοδο» ανέφερε μεταξύ άλλων ο Τούρκος υπουργός.

Συνέχισε, λέγοντας ότι διαπιστώνει έντονο επενδυτικό ενδιαφέρον από ξένους επενδυτές, κάτι που, όπως είπε, «είναι πολύ ενθαρρυντικό για την επίτευξη του στόχου της "Μεγάλης Τουρκίας" στο μέλλον».

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Θέμα χρόνου είναι κατά τα φαινόμενα να αντιμετωπίσουμε σοβαρές καταστάσεις στο Αιγαίο και καλό θα ήταν η κυβέρνηση, σε συνεννόηση με την αξιωματική αντιπολίτευση, να αφήσουν κατά μέρος την εσωκομματική σύγκρουση και να κάτσουν σε ένα τραπέζι, καθώς είναι ηλίου φαεινότερο ότι πλησιάζει μείζων εθνικός κίνδυνος.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Όταν είναι γνωστό ότι οι εθνικιστές του MHP, όψιμοι σύμμαχοι του Ερντογάν, αν και αυτό το δεδομένο έχει προκαλέσει διχασμό στις τάξεις τους και CHP, το Ρεπουμπλικανικό Λαϊκό Κόμμα υπερθεματίζουν σε κάθε πρόκληση της τουρκικής κυβέρνησης σε βάρος των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων, ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Τσαβούσογλου, καλεί τους διευθυντές των – ελεγχόμενων – εφημερίδων και κάνει λόγο για το «εθνικό θέμα του Αιγαίου» για το οποίο θα αναζητηθεί κοινή στάση των τουρκικών πολιτικών δυνάμεων μετά το δημοψήφισμα στις 16 Απριλίου, δεν χρειάζεται και πολύ «φιλοσοφία» για να καταλήξει κανείς στο συμπέρασμα, ότι ίσως και το ερχόμενο καλοκαίρι θα είναι «θερμό».

Όσα μας περιμένουν, όλα δείχνουν πως θα δοκιμάσουν σοβαρά την Ελλάδα σε πολλαπλά επίπεδα. Η χώρα μας οφείλει συντεταγμένα να προχωρήσει σε κινήσεις που ορθώνουν τείχος αποτροπής σε αυτά τα ενδεχόμενα. Προϋπόθεση γι’ αυτό είναι να εγκαταλειφθεί όσο είναι ακόμα καιρός, η γνωστή διχαστική ρητορική και αν αντιληφθούν άπαντες, ότι μπορούν να «σκοτώνονται» για την οικονομία, στα εθνικά θέματα όμως δεν επιτρέπεται σε κανέναν να «παίζει πολιτικά» και οφείλουν να αναζητήσουν τρόπο διαχείρισης της δυσμενούς κατάστασης, τον οποίο θα σεβαστούν ΟΛΟΙ.

Οι αφορμές θα είναι πολλές και θα επιδιωχθεί ως συνήθως να βρεθεί η αφορμή που θα δημιουργήσει νέα τετελεσμένα. Η κατάσταση για τους Τούρκους είναι κατεπείγουσα, καθώς οι εξελίξεις στην περιοχή «τρέχουν», τουλάχιστον στο ζήτημα της αξιοποίησης των υδρογονανθράκων της Ανατολικής Μεσογείου, ενώ η ειδησεογραφία των τελευταίων ημερών είναι βέβαιο ότι επιτείνει το τουρκικό «άγχος».

Η κατάσταση αυτή χρήζει οργανωμένης αξιολόγησης και συμφωνίας μέτρων που πρέπει να ληφθούν για να αποφευχθούν «εκτροχιασμοί» οι οποίοι θα πλήξουν τις προσπάθειες της χώρας να εξέλθει της κρίσης και σταδιακά να γίνει ξανά μια φυσιολογική χώρα… ας μη γελιόμαστε, ας μην κοροϊδευόμαστε μεταξύ μας, ΔΕΝ είμαστε και ευθυνόμαστε όλοι.

Ο Ερντογάν έχει καταστήσει σαφείς τις προθέσεις του για συνολική αμφισβήτηση του καθεστώτος της Συνθήκης της Λωζάννης και της απ’ άκρου εις άκρον αμφισβήτησης των ελληνικών (ελλαδικών και κυπριακών) κυριαρχικών δικαιωμάτων από τον Έβρο και το Αιγαίο, μέχρι την Κύπρο.

Η Ελλάδα πρέπει ταχύτητα να εμπλακεί σε «στρατηγικό διάλογο» με τους κύριους «δρώντες» στην περιοχή, να εξηγήσει και να καταλάβει τα συμφέροντα, να δει πως μπορεί να προχωρήσει, τι μπορεί να περιμένει και τι όχι από όλους, διαμορφώνοντας στρατηγική επί τη βάσει ρεαλιστικών και ορθολογικών παραδοχών.

Η χώρα θα έδινε άλλη εικόνα, εάν μπορούσαν τα κόμματα να συμφωνήσουν για τη διαχείριση της κατάστασης σε ένα άλλο επίπεδο από το αμιγώς «κυβερνητικό», κάτι που θα είχε ευεργετικές επιδράσεις σε πολλαπλά επίπεδα. Να είναι όλοι τους βέβαιοι, ότι ακόμα και πολιτικά, το συμφέρον να μην κληθεί κανείς να αντιμετωπίσει μια πολύ δύσκολη κατάσταση, είναι κοινό…

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Τον τελευταίο καιρό η εξουσία έχει αφηνιάσει.
Σαν ξαναμμένη σκύλα προκαλεί και συμπεριφέρεται ασύστολα, ξετσίπωτα, χυδαία, υπογράφοντας το ένα μετά το άλλο διατάγματα και νομοθετώντας "νόμους" που βγάζουν την γλώσσα στην κοινωνία, στον λαό που πεινάει.

"Νόμοι" που χορηγούν αυξήσεις στους συνεργάτες των υπουργών, "νόμοι" για πρόσληψη αφειδώς και σωρηδόν νέων "συμβούλων" με μισθούς 3.500-4.000-4.500 ευρώ, υπουργικές διατάξεις που αυξάνουν κατά 80%(!!!) τις αποδοχές των 4.500 ευρώ, διευθυντών και διοικητών οργανισμών, μέχρι και αύξηση 80% στις αποδοχές του αναπληρωτή διευθυντή του Οργανισμού Διαχείρησης Δημόσιου Χρέους, θέση η οποία είναι ως τώρα κενή. Στην ουσία δεν υπάρχει.
Δηλαδή δίνουν αύξηση λόγω "αυξημένης ευθύνης και παραγωγικότητας" (όπως δικαιολόγησαν την αύξηση του διευθυντή στον ίδιο οργανισμό), χωρίς όμως να υπάρχει αναπληρωτής διευθυντής, ώστε να έχει και αυτός αξιολογηθεί ανάλογα!
Παράλογο; Καθόλου. Απλώς προετοιμάζουν την θέση για κάποιον δικό τους. Για κάποιο γλοιώδες τσιράκι της δικής τους εξουσίας.
Κι εν τω μεταξύ έχουν εμφανιστεί οι νέες συντάξεις των 152, 153, 156 ευρώ, διότι κατόπιν της "διαπραγμάτευσης"  του 2015 όπου συμφώνησαν με την τρόϊκα να καταργηθούν τα κατώτατα όρια σύνταξης για όσους αποχωρούν από 1ης/7/2015 και μετά, και είναι κάτω των 67 ετών, σύμφωνα με τον "νόμο" 4336/2015 (σελίδες 981 και 982) αντί για το εγγυημένο κατώφλι σύνταξης που ήταν στα 468 ευρώ παίρνουν μέχρι τα 67 τους μόνο τη σύνταξη που βγάζουν οι εισφορές τους και τα έτη που ασφαλίστηκαν!

Εποχές μετα-ΠαΣοΚ.
Εποχές πιό ΠαΣοΚ και από ΠαΣοΚ.
Και το ΠαΣοΚ να είναι ακόμη εκεί, να υπάρχει ακόμα, και να απειλεί ότι θα ξαναγυρίσει.

Και ο λαός να πεινάει και να βουρλίζεται, νομίζοντας τον εαυτό του ανίσχυρο.
Και ο πνευματικός κόσμος (ο ποιός;) του τόπου να απουσιάζει με την σιωπή του.
Και ο καλλιτεχνικός κόσμος να κοιτάζει να βολευτεί σε διάφορα ιδρύματα από ΕΡΤ μέχρι Λάτση, και να βγάζει τον σκασμό όταν δεν δίνει συναυλίες για δεκαχίλιαρους πελάτες στις Μύκονους και στα νεο-σκυλάδικα.
Οι "επώνυμοι" είναι μόνον επώνυμοι όταν δείχνουν τους κ@λους, τα βυζιά, τα μπράτσα και τα μπότοξ τους. Μετά αποσύρονται στα διάφορα survivors και παίζουν το πουλί τους στον ήλιο. Να μιλήσουν;  Και τί να πούν;  Και σε ποιά γλώσσα;  Σάμπως ξέρουν ελληνικά;

Κι ο λαός να εξακολουθεί να βουρλίζεται και να πεινάει, νομίζοντας τον εαυτό του ανίσχυρο.
Και η φιδοφωλιά που λέγεται Βουλή να παράγει "νόμους" και διατάξεις και ερμηνείες και εγκυκλίους και φιλοσοφία μνημονιακή και δωσιλογική.
Η παρακμή και ο ξεπεσμός ενός έθνους κι ενός κράτους σε όλο τους το μεγαλείο.
Μόνον η φιδοφωλιά ακμάζει. Και τα φίδια μειώνουν τα ποσοστά των εισφορών τους, αυξάνουν τις αποδοχές τους, βρίσκουν κόλπα για αφορολόγητα έσοδα και ζητούν να μη φορολογούνται τα εισοδήματά τους όταν κάνουν δωρεά στα κόμματά τους. Φίδια πιό σιχαμερά κι απ' τ' αληθινά φίδια.

Στην ύπαιθρο ο αγρότης όταν θέλει να ξεπαστρέψει μιά φιδοφωλιά, της βάζει φωτιά.
Και μετά περιμένει.
Και κάθε φίδι που πετάγεται έξω να σωθεί, το πατάει στο κεφάλι.
Αυτό.

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Διαπιστώνει» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Θυμήθηκα σήμερα, μου το υπαγορεύουν τα δραματικά πλέον οικονομικό-πολιτικό-κοινωνικά γεγονότα που εκτυλίσσονται με ραγδαίους ρυθμούς, την ιστορική και πολύ συχνά παρεξηγημένη εκείνη ρήση-επιβεβαίωση του αείμνηστου Κωνσταντίνου Καραμανλή:
«Η Ελλάς ανήκει εις την Δύσιν!»

Ιστορικά, πολιτιστικά, πολιτικά, γεωγραφικά αυτό αποτελούσε και συνεχίζει να αποτελεί μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα αλλά όπως θυμάται η δική μου γενιά και μπορούν να διαβάζουν σε ιστορικές ανασκοπήσεις οι νεότεροι εκείνη η φράση διακωμωδήθηκε, παρερμηνεύτηκε, λοιδορήθηκε…

Ποιος θα μπορούσε, όμως, να φανταστεί 43 χρόνια μετά τον Ιούλιο του 1974 και την μεγαλειώδη υποδοχή που επεφύλαξαν οι Αθηναίοι στον Κωνσταντίνο Καραμανλή όταν επέστρεφε στο τότε Διεθνές Αεροδρόμιο «Ελληνικού» της Αθήνας (που τώρα φιλοξενεί οικονομικούς μετανάστες και «πρόσφυγες») με το Γαλλικό προεδρικό αεροσκάφος του φίλου του Προέδρου της Γαλλικής Δημοκρατίας Βαλερί Ζισκάρ ντ'Εσταίν, ότι μέσα στο καλοκαίρι του 2017 η Ελληνική Οικονομία θα προσπαθεί να βρει μερικά ακόμη δισεκατομμύρια λειτουργώντας ως «ενέχυρο» στα χέρια των πιστωτών της;

Ποιος θα μπορούσε να προβλέψει ότι η Τρόικα των δανειστών μας θα αξίωναν να τους παραχωρήσουμε, να ιδιωτικοποιήσουμε, Εθνικά μνημεία και Εθνικούς χώρους όπως το Λιμάνι του Πειραιά και της Θεσσαλονίκης, τα περιφερειακά μας αεροδρόμιά – και όπως το πάνε ίσως κάποια στιγμή (ΗΜΑΡΤΟΝ ΚΥΡΙΕ) – την Ακρόπολη, τους Δελφούς, τους Βασιλικούς τάφους της Βεργίνας και τον Λευκό Πύργο;

Είναι μια πράξη στο σύγχρονο διεθνές οικονομικό στερέωμα να κάνεις «ιδιωτικοποιήσεις» σε ΔΕΚΟ όπως ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΟΣΕ (το έχουν κάνει σχεδόν όλες οι άλλες χώρες-μέλη της Ε.Ε.) και άλλο σε «Εθνικά Μνημεία» και Στρατηγικής Σημασίας λιμάνια, αεροδρόμια και «φιλέτα» γης όπως το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού!

ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ και υποθέτω κάθε νοήμων Έλληνας και Ελληνίδα κάνει τις ίδιες σκέψεις:
1. Στην Ελλάδα του καλοκαιριού του 1974, του «Η Ελλάς ανήκει εις την Δύσιν» υπήρχαν, μεταξύ άλλων βιομηχανικές μονάδες και διεθνούς επιπέδου επιχειρήσεις όπως ΠΕΙΡΑΙΚΗ-ΠΑΤΡΑΙΚΗ, ΑΙΓΑΙΟ, ΙΖΟΛΑ, PIRELLI & GOODYEAR, τσιμεντοβιομηχανίες, εκατοντάδες άλλες μεγάλες βιομηχανικές μονάδες και εκατοντάδες χιλιάδες μικρομεσαίες επιχειρήσεις…
2. Στην Ελλάδα των τελευταίων 43 χρόνων δόθηκαν γενναίες και τεραστίων διαστάσεων επιχορηγήσεις για Αλιεία, Γεωργία και κτηνοτροφία…
3. Στην Ελλάδα μετά το Ζάππειο του Κωνσταντίνου Καραμανλή δόθηκαν 4 γενναία πακέτα Ντελόρ…
4. Στην Ελλάδα ήρθαν και άφησαν το συνάλλαγμά τους στα περασμένα 43 χρόνια εκατοντάδες εκατομμύρια τουρίστες…

Και δουλέψαμε και δημιουργήσαμε εντυπωσιακά μεγέθη Ακαθάριστου Εθνικού Προϊόντος από το 1974 μέχρι το 2000 σε δραχμές και από το 2001 και μετά σε ευρώ οι Έλληνες.
Αυτή η Ελλάδα του 2017 αφού πλήρωσε πολλά σε τοκοχρεολύσια ΧΡΩΣΤΑΕΙ 320 και πλέον δισεκατομμύρια ευρώ ζει με πρωτόγνωρη λιτότητα, ανεργία, φτωχοποίηση και με τον μόνιμο εφιάλτη της… ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ!..


Σας θυμίζω ότι για να μην βιώσουμε την ταπεινωτική ανακοίνωση της «Στάσης Πληρωμών» και την πιθανή «Πτώχευση» το 2010, όπως μας ανακοίνωσε από το Καστελόριζο ο τότε Πρωθυπουργός κ Παπανδρέου και επαναλάμβανε η Κυβέρνησή του, μετά η Κυβέρνηση Παπαδήμου, στη συνέχεια η Κυβέρνηση Σαμαρά-Βενιζέλου υπογράψαμε επισήμως ΤΡΙΑ ΜΝΗΜΟΝΙΑ που θα «ξέσκιζε» μόλις γινόταν Κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ που τώρα ως Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖ-ΑΝΕΛ ΔΕΝ υπογράφει ΤΕΤΑΡΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ αλλά θα υπογράψει «μεταχρονολογημένες συμφωνίες και γραμμάτια» ως «νέες ρυθμίσεις» μείωσης συντάξεων και αφορολόγητου, εκποίησης Εθνικών πόρων, λιτότητα και ανεργία…

Διαπιστώνω και εάν διαφωνείτε διορθώστε με, ότι ή ιστορική εκείνη φράση:
«Η ΕΛΛΑΣ ανήκει εις την Δύσιν…» σημαίνει όχι συμβολικά αλλά ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ότι η Ελλάδα «ΑΝΗΚΕΙ» στη ΔΥΣΗ καθώς αποτελεί με ΜΝΗΜΟΝΙΑ και συμφωνίες και ΠΩΛΗΤΗΡΙΑ περιουσιακό στοιχείο των «ΔΑΝΕΙΣΤΩΝ» που βρίσκονται στη ΔΥΣΗ και όχι στη Ρωσία ή την Κίνα!...

Ακούγονται ξανά κουβέντες για Εθνική Συναίνεση και ξαφνικά «ΞΕΣΠΑΘΩΣΕ» κατά του Κυριάκου Μητσοτάκη, του Αρχηγού του, ο Βαγγέλης Μεϊμαράκης…

Θα ήθελα να ρωτήσω εσάς φίλες και φίλοι αναγνώστες του blog, τελικά στην προκείμενη ιλαροτραγωδία της ελληνικής οικονομικής πραγματικότητας που εξελίσσεται στο «σάπιο» παλκοσένικο της τρέχουσας πολιτικής μας σκηνής:
Ποιος κοροϊδεύει ποιόν;

Η σημερινή μας κατάσταση είναι αποτέλεσμα πολλών χρόνων κακής διαχείρισης των Δημόσιων πόρων και της «διάβρωσης» του ηθικού, της ηθικής και της κοινωνικής ψυχολογίας ΟΛΩΝ ημών των «καλοπροαίρετων» πολιτών αυτής της Πατρίδας…

Μας έκαναν να πιστέψουμε, και το χάψαμε ΠΑΝΕΥΤΥΧΕΙΣ, ότι οι Έλληνες όχι μόνο δικαιούμαστε από «μια θέση στον ήλιο» της οικονομικής ευμάρειας αλλά από ένα Κομμάτι του ΗΛΙΟΥ!...

Από το καλοκαίρι του 2010 μέχρι αυτές τις ημέρες που διεξάγονται συζητήσεις ολοκλήρωση της β΄ αξιολόγησης με ορόσημο την 20η Μαρτίου (εγώ βάζω ορόσημο το ερχόμενο καλοκαίρι που πρέπει να βρούμε πάνω από 5 δισεκατομμύρια ευρώ για να ικανοποιήσουμε την ακόρεστη «πείνα» των «Δανειστών» μας, αυτού του σύγχρονου ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΥ).

Με απίστευτα έντονους διαπληκτισμούς στη Βουλή, με προσβλητικές εκφράσεις και «ουρλιαχτά» βιώνουμε μια νέα τακτική στην ελληνική πολιτική σκακιέρα όπου Βουλευτές και Ηγέτες Κομμάτων, να υποθέσω ότι καλοπροαίρετα καθώς για κάποιους είναι παιχνίδι η Πολιτική:
«δουλεύουν ο ένας τον άλλο», ή «δουλεύουν ΟΛΟΥΣ εμάς;»

Κάθε νοήμων άνθρωπος εντός και εκτός Ελλάδος βλέποντας τα οικονομικά δεδομένα, τα ΜΝΗΜΟΝΙΑ και τις «συμφωνίες» κατανοεί πλέον ότι η Ελλάδα έχει ήδη καταστεί «περιουσιακό στοιχείο» Τραπεζιτών και «Δανειστών» μας που ζούνε στη ΔΥΣΗ εις την οποίαν:
εφεξής νομίμως, κυριολεκτικά, «ΑΝΗΚΕΙ» η Πατρίδα μας!...



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Κώστας Χρυσόγονος

Οι παραβιάσεις των χωρικών υδάτων και του εναέριου χώρου μας από τις τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν πολλαπλασιαστεί τον τελευταίο μήνα.

Η συμπεριφορά αυτή της Τουρκίας είναι ασύμβατη με την ιδιότητα του υποψήφιου για ένταξη στην Ευρωπαϊκή Ενωση κράτους, αφού εκείνη προϋποθέτει τον σεβασμό των θεμελιωδών αξιών της Ενωσης, σύμφωνα με τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 2 και 49 της ιδρυτικής της Συνθήκης. Στις αξίες αυτές συγκαταλέγεται ο σεβασμός στο κράτος δικαίου και άρα η τήρηση του διεθνούς δικαίου και ειδικότερα του Καταστατικού Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, στον οποίο περιέχεται η απαγόρευση της απειλής βίας εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας κάθε κράτους (άρθρο 2 παρ. 4).

Η ιδιότητα του υποψήφιου κράτους συνεπάγεται πολλαπλά πλεονεκτήματα για την Τουρκία. Η προενταξιακή χρηματοδοτική βοήθεια από το 2002 έως το 2020 φθάνει τα 10,6 δισ. ευρώ, εκ των οποίων 636 εκατομμύρια ευρώ μέσα στο 2017. Σημειωτέον μάλιστα ότι στη διαχείριση αυτής της βοήθειας διαπιστώνεται σειρά ατασθαλιών εκ μέρους των τουρκικών αρχών, σε ποσοστά που κυμαίνονται π.χ. το έτος 2013 στο 27% των σχετικών κονδυλίων, το 2015 στο 18% κ.ο.κ., όπως επισημαίνεται στην από 23.5.2016 μελέτη της Γενικής Διεύθυνσης Εσωτερικών Πολιτικών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Πέρα από την καθαρή χρηματοδότηση υπάρχει εξάλλου και η υποστήριξη της Τουρκίας με δανεισμό με εξαιρετικά ευνοϊκούς όρους από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, που ξεπερνάει σταθερά τα 2 δισ. ευρώ ετησίως από το 2011 και μετά.

Η τουρκική κυβέρνηση και η εθνοσυνέλευση επιδεικνύουν την ίδια περιφρόνηση των ευρωπαϊκών τους υποχρεώσεων και στο εσωτερικό της χώρας τους, αφού από τις 230 νομοθετικές αλλαγές που σχετίζονταν με αυτές τις υποχρεώσεις, στη δεκαετία 2005-2015, μόλις οι μισές περίπου (117) ήταν σε θετική κατεύθυνση. Από τις υπόλοιπες εκτιμάται ότι οι 30 ήταν σαφώς αρνητικές, 60 είχαν αμφίβολη στόχευση και 23 ήταν εν μέρει θετικές αλλά με σοβαρές επιφυλάξεις.

Με άλλες λέξεις, το τουρκικό καθεστώς εμπαίζει την Ευρωπαϊκή Ενωση και εκείνη, αντί να αντιδράσει, το επιβραβεύει με έναν επιπλέον πακτωλό χρημάτων για την αντιμετώπιση, υποτίθεται, του προσφυγικού/μεταναστευτικού προβλήματος (3 δισ. ευρώ για το 2016-2017 και άλλα τόσα για το 2018). Η Ευρωπαϊκή Ενωση πρέπει αργά ή γρήγορα να μιλήσει στο τουρκικό καθεστώς σε μια γλώσσα η οποία θα γίνει αντιληπτή από αυτό, δηλαδή στη γλώσσα των οικονομικών και πολιτικών κυρώσεων.

* Καθηγητής Νομικής ΑΠΘ, ευρωβουλευτής ΣΥΡΙΖA
Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Των Δημήτρη Τσαϊλά και του Αλέξανδρου Δρίβα

Σε αυτό το νέο διαμορφούμενο διεθνές περιβάλλον, που διαρκώς μεταβάλλεται και εξελίσσεται, η δυναμική που αναπτύσσουν τα κράτη και οι διεθνείς οργανισμοί, δημιουργούν νέες συνθήκες και διαμορφώνουν νέους συσχετισμούς δυνάμεων. Μια περαιτέρω ένδειξη ότι η Τουρκία, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες αναζητούν κοινό έδαφος συντονισμού επιχειρήσεων στη Συρία είναι η συνάντηση του Τούρκου ΑΓΕΕΘΑ με τους αμερικανό και ρώσο, ομολόγούς του στην Αττάλεια. Εκτιμάται ότι το πραγματικό πρόβλημα είναι ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες, η Ρωσία και η Τουρκία έχουν σημαντικά διαφορετικές απόψεις ως προς το ποιες ομάδες είναι τρομοκράτες. Τόσο η Ρωσία όσο και οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν βαθιές επιφυλάξεις για την ομάδα Αχράρ αλ-Σαμ.

Αλλά οι πιο κραυγαλέες διαφορές είναι πάνω στις συριακές κουρδικές Μονάδες Προστασίας (YPG) και των συμμάχων της που μάχονται κάτω από τη σημαία των συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (SDF) μαζί με τις Ηνωμένες Πολιτείες. Η Τουρκία θεωρεί και τις δύο αναφερόμενες ομάδες ως τρομοκράτες, λόγω των συνδέσεων του YPG με την οργάνωση Κουρδικό Εργατικό Κόμμα (ΡΚΚ), το οποίο αγωνίζεται για την κουρδική αυτονομία στο εσωτερικό της Τουρκίας.

Ερχόμενοι ξανά στα γεγονότα πιστεύουμε ότι ο Τούρκος στρατηγός συναντήθηκε με τον Αμερικανό και το Ρώσο, καθώς οι επιθέσεις δείχνουν ότι η Τουρκία είναι αποφασισμένη να δοκιμάσει τα όρια της αποφασιστικότητας των ΗΠΑ και της Ρωσίας, καθώς διατηρεί την ένταση με το YPG. Ο διοικητής των YPG ισχυρίστηκε ότι ο επόμενος στόχος της Τουρκίας θα είναι η πόλη της Αμπιάντ στα τουρκικά σύνορα, η οποία καταλήφτηκε από την SDF με τη στήριξη των ΗΠΑ τον Ιούνιο του 2015. Θεωρείται η Αμπιάντ ως στρατηγικής σημασίας λόγω της γειτνίασής της με τη Raqqa. Ο έλεγχος αυτής της πόλης θα επιτρέψει στην Τουρκία να καταλάβει την Raqqa, αντί του SDF. Αλλά η παρουσία των αμερικανικών Ειδικών Δυνάμεων στην περιοχή το καθιστά απίθανο και η Τουρκία ενέχει τον κίνδυνο για τυχόν μονομερείς κινήσεις που θα μπορούσαν να τη θέσουν σε σύγκρουση με τη σύμμαχο του ΝΑΤΟ. Μη ξεχνάμε ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν δεσμευτεί να παραδοθεί η Raqqa στο SDF, και όχι στη Τουρκία.

Κάτι που οφείλουμε να κατανοήσουμε, είναι πως ο εν ενεργεία κατακερματισμός της διεθνούς κοινότητας έτσι όπως αυτή δημιουργήθηκε από το 1945 και μετά, δεν μας αφήνει περιθώρια για να κρίνουμε την όποια συμμετοχή σε ομιλίες, ακόμη και επίσημες, ως «παράσημο» για τους συμμετέχοντες. Η Τουρκία, έλαβε μέρος στην τριμερή με τις ΗΠΑ και τη Ρωσία καθώς η πολυμερής διπλωματία, δεν έχει εκλείψει τελείως. Η πίτα των διακυβευμάτων στη Μέση Ανατολή, έχει μεγάλο αριθμό για διαιρέτη και οι μεγάλες δυνάμεις (εν προκειμένω ΗΠΑ και Ρωσία) επιθυμούν την απλοποίηση κατανομής συμφερόντων καθώς όπως θα θυμόμαστε, στη Συρία, ο αριθμός των συμμετρικών (κράτη) και αύμμετρων (ομάδες) δρώντων ήταν από την αρχή της κρίσης μεγάλος.

Το κεφάλαιο «Μέση Ανατολή», τόσο για ΗΠΑ όσο και για Ρωσία, οφείλει να κλείσει γρήγορα καθώς Τραμπ και Πούτιν οφείλουν να ασχοληθούν με πολύ διαφορετικά πράγματα. Χωρίς συναίνεση στη Μέση Ανατολή μεταξύ ΗΠΑ και Ρωσίας, η πολιτική και των δύο στην Ανατολική Ασία θα είναι μάλλον συγκρουσιακή και καμία από τις δύο δυνάμεις δε θέλει κάτι τέτοιο. ΗΠΑ και Ρωσία, δεν κάνουν τίποτε άλλο από αυτό που θα έκανε ένας επιχειρηματίας που θα αναζητούσε το μεγαλύτερο δυνατό κέρδος με την ήσσονα δυνατή καταβολή κόστους. Οι Κούρδοι είναι αυτή τη στιγμή μια πολύ καλή και «φθηνότερη» σε σχέση με την απαιτητική Τουρκία. Στη διεθνή πολιτική, η πολυπλοκότητα, απλοποιείται μόνο με τον υπολογισμό του κόστους-οφέλους. Προηγούνται οι υπολογισμοί των μεγάλων δυνάμεων. Το τρίγωνο ΗΠΑ-Ρωσία-Τουρκία, δεν μπορεί να σταθεί σαν στρατηγική συνεργασία καθώς τα συμφέροντα των τριών δυνάμεων, δύσκολα συμβιβάζονται. Σε όλα αυτά, χρειάζεται να προσμετρήσουμε την ανησυχία της Δύσης για το δημοψήφισμα της Τουρκίας τον ερχόμενο Απρίλιο καθώς και την περιοχή γύρω από τον Ευφράτη που αποτελεί χώρο ζωτικών συμφερόντων του Ισραήλ.

Οι Ρώσοι και οι Τούρκοι έχουν στο παρελθόν εμπλακεί σε γενικευμένους πολέμους για τον έλεγχο και την επιρροή σε βασικές περιοχές, ιδιαίτερα στα Βαλκάνια και τη Μαύρη Θάλασσα. Να μη ξεχνάμε ότι η Άγκυρα θεωρεί τη Μόσχα ως μια μόνιμη απειλή για τα συμφέροντά της. Οι πολιτικές αμφοτέρων των σημερινών ηγετών των δύο χωρών άσχετα με το τι αφήνουν να φαίνεται προς τα έξω συσσωρεύουν εντάσεις. Τόσο ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν όσο και ο Βλαντιμίρ Πούτιν αντιπροσωπεύουν επιθετικούς και φιλόδοξους ηγέτες, καθοδηγούμενοι από την επιθυμία να μετατρέψουν τις χώρες τους στις αυτοκρατορίες που ήταν κάποτε. Πράγματι, και οι δύο ηγέτες αναφέρονται ως «σουλτάνος» και «τσάρος», υπονοώντας την εικόνα που ο καθένας επιδιώκει να γίνει.

Δεύτερον, η σχέση μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας έχει επηρεαστεί από στρατηγικές εκτιμήσεις και πολιτικά συμφέροντα που σχετίζονται με τη σημερινή πραγματικότητα στη Μέση Ανατολή και την Ευρώπη. Οι δύο χώρες σήμερα βλέπουν τη διαπραγμάτευση όσον αφορά την κρίση στη Συρία ως προτιμότερη λύση.

Τρίτον, στο πλαίσιο της κρίσης στην Ουκρανία με μια Δύση και το ΝΑΤΟ εναντίον του Πούτιν, τα αντικρουόμενα συμφέροντα της Ρωσίας και της Τουρκίας στη Συρία, μαζί με την έντονη αντίθεση της Τουρκίας στην ρωσική στρατιωτική επέμβαση στη Συρία, φέρνει τις δύο χώρες σε πορεία σύγκρουσης.

Η Ελλάδα δεν αποτελεί μέρος της αναταραχής στη Μέση Ανατολή και δεν παίζει σχεδόν κανένα ενεργό ρόλο σε αυτή, παρά μόνο ως χώρα εισόδου της ΕΕ, ως αποδέκτης των άτακτων ροών των προσφύγων. Είτε από επιλογή ή όπως υπαγορεύεται από τις περιστάσεις, η πολιτική της Ελλάδας μέχρι στιγμής είναι μάλλον απαθής, ενώ οι εξελίξεις στη γειτονιά μας ξεδιπλώνονται. Ανεξάρτητα από τη θεωρία σχετικά με τη θεμελιώδη σοφία αυτής της πολιτικής, τα τρέχοντα γεγονότα εκτιμώ ότι μας υποχρεώνουν να εσωτερικεύσουμε και να κατανοήσουμε τις αναδυόμενες, απειλές και ευκαιρίες, στο ευρύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον. Είναι δεδομένο ότι βρισκόμαστε σε μια περιοχή όπου πρέπει να προσαρμοστούμε στα νέα πρότυπα, που αντανακλούν οι συχνές αλλαγές στη λεπτή ισορροπία μεταξύ των πολλών παραγόντων που εμπλέκονται. Ένα νέο κεφάλαιο έχει ανοιχθεί και βρίσκεται σε εξέλιξη, με την στρατιωτική αντιπαράθεση μεταξύ της Τουρκίας και της Ρωσίας, μια αντιπαλότητα που έχει τονίσει αντιφάσεις και αλήθειες σε διμερή και διεθνή επίπεδα.

Σε αυτή τη δύσκολη συγκυρία η πατρίδα μας είναι ανάγκη να ακολουθήσει τη νέα εποχή και να ανταποκριθεί στις νέες απαιτήσεις για να ενισχύσει τη θέση και τον ρόλο της στην ευρωπαϊκή και παγκόσμια σκηνή. Η Ελλάδα είναι ένα πολιτισμένο φιλελεύθερο δημοκρατικό κράτος και είναι πιστό στις αρχές της ΕΕ του ΟΗΕ και στη συνθήκη του ΝΑΤΟ. Γι” αυτό τον λόγο στις διεθνείς σχέσεις της, επιμένει στην αποχή από πράξεις που θα συνιστούσαν απειλή ή χρήση βίας. Οφείλουμε όμως να είμαστε έτοιμοι για κάθε ενδεχόμενο. Έχουμε την υποχρέωση να είμαστε έτοιμοι να ασκήσουμε το φυσικό δικαίωμα της νόμιμης άμυνας σε κάθε περίπτωση όταν και όπου αυτό απαιτηθεί.

Οι ενέργειες αυτές είναι δομικές πρακτικές και πρέπει να τις αντιμετωπίσουμε με σύνεση. Επί πλέον οι προκλήσεις στον χώρο του Αιγαίου και της νοτιανατολικής λεκάνης της Μεσογείου, εντείνονται ποιοτικά και ποσοτικά όσο πλησιάζουμε στην εξόρυξη υδρογονανθράκων και την ανακήρυξη της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Συμμετέχουμε στο διεθνές γίγνεσθαι και αντιμετωπίζουμε τους κινδύνους, που ήδη διαφαίνονται στον ορίζοντα, όπως είναι η αναθεωρητική πολιτική της Τουρκίας και το πρόβλημα εισόδου του κύματος των μεταναστών και προσφύγων. Για αυτό το λόγο εκτιμάται ότι είναι απαραίτητη η προσπάθεια ευθυγράμμισης των εθνικών και των κοινών ευρωπαϊκών στόχων στον γεωπολιτικό μας χώρο.

Οφείλουμε όμως από τη δική μας πλευρά, να αποκτήσουμε μια Πολιτική Εθνικής Ασφαλείας (ΠΕΑ). Ένα σχέδιο που θα έχει διάρκεια στο χρόνο, θα έχει σταθερότητα και δεν θα μεταβάλλεται με την εναλλαγή των πολιτικών κομμάτων στην εξουσία. Η εξωτερική πολιτική επιβάλλεται να αποκτήσει αυτόν το νέο προσανατολισμό. Προσανατολισμό για να εξελιχθούμε σε γεωπολιτική δύναμη της Μεσογείου και του βαλκανικού χώρου. Η βασική προϋπόθεση για την επίτευξη του σκοπού, είναι η ΠΕΑ να παράσχει ένα αποτρεπτικό δόγμα με σύγχρονες αμυντικές υποδομές με σωστή τεχνογνωσία για τα θέματα αμυντικής και εξωτερικής πολιτικής.

Ειδικότερα, τα νέα εξοπλιστικά προγράμματα και οι νέες αμυντικές επιχειρησιακές δομές και αντιλήψεις θα πρέπει να έχουν ως στόχο, πώς να κάνουν τις ένοπλες δυνάμεις σύγχρονες και ικανές για την αποτελεσματική άμυνα της Ελλάδας. Μια διεξοδική αναθεώρηση της ΠΕΑ είναι πράγματι ζωτικής σημασίας σε μια εποχή όπου η γειτονιά μας μοιάζει με ένα “δαχτυλίδι της φωτιάς” και όχι ένα “δαχτυλίδι γάμου”. Προς το εθνικό μας συμφέρον, είναι σημαντική μια αναθεώρηση που δεν θα διστάζει να παρουσιάζει τις απειλές, κατά τρόπο που να είναι διαφανείς και χωρίς αποκλεισμούς.


* Ο Δημήτρης Τσαϊλάς είναι Υποναύαρχος ε.α. και ο Αλέξανδρος Δρίβας είναι υποψήφιος Δρ. Διεθνών Σχέσεων, Συντονιστής της Ομάδας Ανατολικής Μεσογείου στο ΤΟ.ΡΕ.ΝΕ.
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αναφορά στην ένταση που επικρατεί στο Αιγαίο τις τελευταίες εβδομάδες, έκανε ο βοηθός υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Jonathan Cohen, μιλώντας στο Κογκρέσο σε εκδήλωση που διοργάνωσε το Συμβούλιο Ελληνοαμερικανικής Ηγεσίας (HALC) για την προώθηση των θεμάτων Ελλάδος Κύπρου.

Όπως αναφέρει ο Μιχάλης Ιγνατίου στην ιστοσελίδα του, ο κ. Cohen είπε πως «υπάρχουν συγκεκριμένοι διπλωματικοί δίαυλοι που χρησιμοποιούνται παραδοσιακά για την αποκλιμάκωση της έντασης όταν υφίσταται θέμα έντασης στην περιοχή» και πρόσθεσε πως αυτοί οι δίαυλοι έχουν προφανώς χρησιμοποιηθεί και γι᾽ αυτό καταγράφηκε σχετική αποκλιμάκωση. Τόνισε μάλιστα πως όλα τα μέλη της Συμμαχίας (ΝΑΤΟ) έχουν συμφέρον να διασφαλίσουν πως οι σχέσεις μεταξύ Ελλάδος και Τουρκίας δεν είναι συγκρουσιακές.

Εξηγώντας τη σημασία που έχει για την Αμερική η Βάση της Σούδας είπε ότι «τα οφέλη που προσφέρει στις ΗΠΑ η Σούδα είναι αναντικατάστατα», ενώ αναφερόμενος στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας τόνισε την σημασία της Βάσης του Ιντσιρλικ την οποία έχει διαθέσει η Τουρκία στην Ουάσιγκτον.

«Οι σχέσεις μας με την Τουρκία είναι τεταμένες μετά το πραξικόπημα λόγω του θέματος του Fethullah Gulen και εξαιτίας της εποικοδομητικής σχέσης που διατηρούμε με του Κούρδους της Συρίας YPG. Αυτά τα δύο γεγονότα έχουν περιπλέξει τις σχέσεις μας τους τελευταίους 7 8 μήνες. Έχουν υπάρξει επαφές με την νέα ηγεσία του State Department και αυτές οι επαφές έχουν δημιουργήσει την προσδοκία βελτίωσης των σχέσεων, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουμε επιλύσει τα δύο θέματα στα οποία αναφέρθηκα. Πρόκειται για μια δύσκολη και πολύπλοκη σχέση αλλά λόγω της στρατηγικής θέσης της Τουρκίας είναι προς το αμερικανικό συμφέρον μια καλή σχέση με την Άγκυρα».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Η μικρή βαλκανική χώρα βυθίζεται στο χάος. Είναι ακέφαλη χωρίς κυβέρνηση και κοινοβούλιο. Τώρα ακυρώθηκαν και οι εκλογές για την ανάδειξη τοπικής αυτοδιοίκησης και έτσι δήμαρχοι και κοινοτάρχες θα μείνουν χωρίς διαδόχους. Το κακό είναι ότι δεν διαφαίνεται κάποια λύση στον ορίζοντα.

Εμπόδια από τον Ιβανόφ

Ο πρόεδρος της χώρας Ιβανόφ απέστειλε επιστολή στον πρόεδρο του Συμβουλίου Ντόναλντ Τουσκ για να δώσει εξηγήσεις για την τόσο περιπεπλεγμένη κατάσταση, μιας και χθες οι 27 ασχολήθηκαν με τις εξελίξεις στα δυτικά Βαλκάνιο στο Συμβούλιο Κορυφής. Ο κίνδυνος να μεταδοθεί η πολιτική αστάθεια σε γειτονικές χώρες είναι μεγάλος. Ο Ιβανόφ αρνείται να δώσει εντολή σχηματισμού κυβέρνησης στο αντιπολιτευόμενο μέχρι τώρα Σοσιαλδημοκρατικό κόμμα παρά το ότι κέρδισε 67 από τις 120 έδρες με το διάτρητο επιχείρημα ότι ο συνασπισμός του με τρία αλβανικά κόμματα απειλεί την ενότητα της χώρας. Η κυβερνητική συμφωνία περιλαμβάνει τη δέσμευση ότι τα αλβανικά, που ομιλούνται από το 1/3 του πληθυσμού, θα γίνει ισότιμη γλώσσα. Ακόμη και το δηνάριο θα εκδίδεται και στην αλβανική. Αστυνομικές και στρατιωτικές σημάνσεις θα γράφονται στα σλαβικά και τα αλβανικά, ενώ και στο δικαστήριο θα ομιλείται η αλβανική.

Ούτε οι Βρυξέλλες αλλά ούτε και οι ΗΠΑ κατάφεραν να παρακινήσουν τον Ιβανόφ να σεβαστεί τις δημοκρατικές αρχές και να επιτρέψει στην κοινοβουλευτική πλειοψηφία να προχωρήσει στον σχηματισμό κυβέρνησης. Διότι κατά βάθος δεν πρόκειται για μια εθνική υπόθεση αλλά περισσότερο για θέμα καθαρά ποινικής δικαιοσύνης. Εδώ και ένα χρόνο ειδική εισαγγελέας διενεργεί ανακρίσεις σε βάρος του πρωθυπουργού Γκρουέφσκι, ο οποίος θεωρείται ο πολιτικός πατέρας του προέδρου Ιβανόφ. Βαρύνεται με τις κατηγορίες της διαφθοράς μεγάλης κλίμακας και του φιμώματος της δικαιοσύνης και του τύπου.

Τεταμένο το κλίμα

Επειδή λοιπόν όλος ο περίγυρος του Γκρουέφκσι απειλείται με φυλάκιση, ο Ιβανόφ θέλει πάση θυσία να μην αφήσει την αντιπολίτευση να αναλάβει την εξουσία. Προτιμά την προσφυγή σε νέες εκλογές λίγους μόνο μήνες μετά τις προηγούμενες. Ο μόνιμος κυβερνητικός του εταίρος, το VMRO, τροφοδοτεί συστηματικά τα αντιαλβανικά αντανακλαστικά. Αρχές της εβδομάδα έγινε επίθεση με κοκτέιλ μολότοφ στο Μουσείο Αλβανικής Γλώσσας στην πόλη Μπίτολα. Όλο και πιο ανοικτά ο Γκρουέφκσι καλεί τους οπαδούς του στη χρήση βίας. Μάλιστα σε διαδηλώσεις έγιναν επιθέσεις εναντίον δημοσιογράφων με επικριτική στάση.

Η Ύπατη Εκπρόσωπος για την Εξωτερική Πολιτική της ΕΕ Φεντερίκα Μογκερίνι προειδοποίησε πρόσφατα σε επίσκεψή της στα Σκόπια ότι η κατάσταση στην ΠΓΔΜ μοιάζει με παιγνίδι με τη φωτιά. Διότι εκρηκτική είναι η κατάσταση των Αλβανών σε όλα τα Βαλκάνια, στη νότια Σερβία, στο Κοσσυφοπέδιο, στο Μαυροβούνιο. Ακόμη και στη «μητέρα» Αλβανία οι σχέσεις μεταξύ κυβέρνησης και αντιπολίτευσης είναι τεταμένες χωρίς να αποκλείεται η έκρηξη βίας. Οι μνήμες του εθνοτικού πολέμου μεταξύ του σλαβικού και αλβανικού πληθυσμού το 2001 είναι ακόμη ζωντανές. Μόλις πριν δύο χρόνια σε ανταλλαγή πυρών στην τρίτη σε μέγεθος πόλη της χώρας, το Κουμάνοβο, έχασαν τη ζωή τους δεκάδες άνθρωποι σε συγκρούσεις μεταξύ ομάδας Αλβανών με την αστυνομία.

Πηγή Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Θεόδωρος Καρυώτης

Η πρόσφατη ανακοίνωση της Παγκόσμιας Τράπεζας μας προσγείωσε στην τραγική πραγματικότητα:

«Η ελληνική κυβέρνηση ζήτησε τεχνική και οικονομική βοήθεια για να αντιμετωπίσει προκλήσεις όπως η μακροχρόνια ανεργία, η οικονομική ανταγωνιστικότητα και ανάπτυξη, καθώς και η κοινωνική προστασία».

Με αυτή την λιτή ανακοίνωση η Ελλάδα, που έπαψε να είναι τριτοκοσμική χώρα τον προηγούμενο αιώνα, επανήλθε, στον 21Ο αιώνα, στις τριτοκοσμικές χώρες! Ο λόγος είναι ότι η Παγκόσμια Τράπεζα είναι ο διεθνής οργανισμός του ΟΗΕ που χρηματοδοτεί προγράμματα, σχεδιάζει πολιτικές και παραδίδει έργα με στόχο τον τερματισμό της φτώχειας στις αναπτυσσόμενες χώρες.

Η Παγκόσμια Τράπεζα είχε αρχικά σχεδιαστεί για να βοηθήσει κράτη που χρειάζονταν βοήθεια για ανοικοδόμηση μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Σήμερα, ο οργανισμός βοηθά τα φτωχότερα κράτη να ανακουφισθούν από φυσικές καταστροφές, αναδιάρθρωση του χρέους, και άλλες οικονομικές ανάγκες.

Το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και η Παγκόσμια Τράπεζα δημιουργήθηκαν σε μια διεθνή διάσκεψη που συγκλήθηκε στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στο Bretton Woods του New Hampshire, τον Ιούλιο του 1944. Ο στόχος της διάσκεψης ήταν να δημιουργηθεί ένα πλαίσιο για την οικονομική συνεργασία και την ανάπτυξη που θα οδηγούσε σε μια πιο σταθερή και ευημερούσα παγκόσμια οικονομία. Ενώ ο στόχος αυτός παραμένει κεντρική επιδίωξη και των δύο θεσμικών οργάνων, το έργο τους εξελίσσεται συνεχώς ως απάντηση στις νέες οικονομικές εξελίξεις και προκλήσεις.

Το αρχηγείο της Παγκόσμιας Τράπεζας βρίσκεται στην Ουάσιγκτον από τον Μάρτιο του 1946, και απέχει μόνο ένα τετράγωνο από τον άλλον διάσημο διεθνή οργανισμό, το IMF ή ΔΝΤ, όπως είναι γνωστό στην Ελλάδα. To ΔΝΤ προωθεί τη νομισματική συνεργασία σε διεθνές επίπεδο και προσφέρει συμβουλές και βοήθεια για τη σταθεροποίηση και μεταρρύθμιση της οικονομίας μιας χώρας. Η Παγκόσμια Τράπεζα χρηματοδοτεί έργα υποδομών, όπως η κατασκευή κέντρων υγείας και σχολείων, εγγειοβελτιωτικα έργα ή η επέκταση των δικτύων ηλεκτρισμού και υδροδότησης.

Σήμερα η Παγκόσμια Τράπεζα έχει ως μέλη της 185 κράτη με παραρτήματα σε έξι περιοχές της γης, στην Λατινική Αμερική, στην Αφρική, στην Ανατολική Ασία, στην Ευρώπη, την Νότια Ασία και την Μέση Ανατολή. Οι Ηνωμένες Πολιτείες, που ήταν από τους πρωτεργάτες της δημιουργίας του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας, είναι ο μεγαλύτερος και κυρίαρχος μέτοχος της Παγκόσμιας Τράπεζας και είναι το μοναδικό κράτος που διαθέτει βέτο στις αποφάσεις της.

Η τελευταία ετήσια έκθεση της Παγκόσμιας Τράπεζας αναφέρει:
«Το έργο της Παγκόσμιας Τράπεζας είναι προσηλωμένο στους σκοπούς της: τον τερματισμό της ακραίας φτώχειας- μείωση του ποσοστού του παγκόσμιου πληθυσμού που ζει σε συνθήκες ακραίας φτώχειας στο 3% μέχρι το έτος 2030 – και την προώθηση της κοινής ευημερίας – την αύξηση του εισοδήματος του κατώτερου 40 % του πληθυσμού. Και οι δύο από αυτούς τους στόχους πρέπει να πληρούνται κατά τρόπο βιώσιμο.»
Η Ελλάδα και η Παγκόσμια Τράπεζα

Η Ελλάδα έγινε μέλος της Παγκόσμιας Τράπεζας τον Δεκέμβριο του 1945 και ήταν ένα από τα πρώτα κράτη που δανείστηκε για να μπορέσει να ανοικοδομήσει την οικονομία της μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Η Ελλάδα ανήκει στην ομάδα των κρατών που περιλαμβάνει και την Ιταλία, την Πορτογαλία, την Αλβανία, τον Άγιο Μαρίνο, το Τίμορ-Λέστε και την Μάλτα. Εκτελεστικός Διευθυντής είναι ο Ιταλός Πατρίζιο Παγκάνο και Αναπληρωτής Εκτελεστικός Διευθυντής ο Πορτογάλος Νούνο Μότα Πίντο. Η ομάδα αυτή έχει την ίδια σύνθεση στο ΔΝΤ. Ο Εκτελεστικός Διευθυντής είναι και εκεί Ιταλός αλλά την θέση του Αναπληρωτή κατέχει ένας Έλληνας , ο καθηγητής Μιχάλης Ψαλιδόπουλος.

Για την ιστορία μπορούμε να αναφέρουμε ότι όταν έγινε η αναδιοργάνωση και των δυο διεθνών οργανισμών την δεκαετία του 1970 αποφασίστηκε ότι ο Ιταλός εκπρόσωπος θα είναι ο Εκτελεστικός Διευθυντής και στους δυο οργανισμούς, αλλά ο Αναπληρωτής Εκτελεστικός Διευθυντής θα είναι Έλληνας στον έναν οργανισμό και Πορτογάλος στον άλλον. (Τότε ο εκπρόσωπος της Ελλάδας, Κώστας Καρανίκας, λες και γνώριζε τι θα συνέβαινε δεκαετίες αργότερα, διάλεξε τη θέση του Αναπληρωτή Εκτελεστικού Διευθυντή στο ΔΝΤ). Η Ελλάδα κατέχει το 0,09% των μετοχών της Παγκόσμιας Τράπεζας και το 0,11% των ψήφων. Το Διοικητικό Συμβούλιο της Παγκόσμιας Τράπεζας αποτελείται συνήθως από τους Υπουργούς Οικονομικών ή Ανάπτυξης των κρατών-μελών.

Πρόσφατα, το περιοδικό Global Finance δημοσίευσε τον κατάλογο των πλουσιότερων κρατών του κόσμου. Στις αρχές του 21ου αιώνα η Ελλάδα κατατάσσονταν ανάμεσα στα 30 πλουσιότερα κράτη του κόσμου αλλά σήμερα βρίσκεται στην 58η θέση. Σε καλύτερη θέση από εμάς βρίσκονται Ισραήλ, Κύπρος, Τσεχία, Σλοβενία, Σλοβακία, Λιθουανία, Εσθονία, Πορτογαλία, Πολωνία και Ουγγαρία.

Η Ελλάδα για το 2017 καταλαμβάνει επίσης τη διόλου αξιοζήλευτη τέταρτη θέση παγκοσμίως στο «Δείκτη Μιζέριας» που συντάσσει το δίκτυο Bloomberg με βάση τις προοπτικές απασχόλησης και πληθωρισμού. Πρώτη στην κατάταξη βρίσκεται για τρίτη συνεχόμενη χρονιά – και με μεγάλη διαφορά από τη δεύτερη θέση – η Βενεζουέλα. Η πολύχρονη οικονομική κρίση στη χώρα αυτή έχει οδηγήσει σε ελλείψεις βασικών αγαθών και σε καλπάζοντα πληθωρισμό. Ακολουθεί η Νότιος Αφρική, η Αργεντινή και η Ελλάδα, με επιδείνωση του δείκτη σε σχέση με το 2016. Την πρώτη πεντάδα κλείνει η Τουρκία, η οποία ανέβηκε από την έβδομη θέση ,όπου βρισκόταν πέρυσι. Ακολουθούν η Ισπανία, η Ουκρανία, η Σερβία, η Βραζιλία και η Ουρουγουάη.

Όλοι γνωρίζουν πως φτάσαμε εδώ αλλά κανείς δεν γνωρίζει πως τελικά θα ξεφύγουμε. Ο χρόνος δεν περιμένει. Ο Γιώργος, χωρίς να ρωτήσει κανέναν προσκάλεσε το ΔΝΤ στην Αθήνα και τώρα ο Αλέξης, ζηλεύοντας τον Γιώργο και χωρίς να ρωτήσει κανέναν, προσκάλεσε την Παγκόσμια Τράπεζα που έχει σαν αποστολή να βάλει τέλος στην πιο ακραία μορφή φτώχειας στον πλανήτη Γη. Ο Αλέξης, βέβαια, δεν έμαθε ούτε άκουσε ποτέ στο Πολυτεχνείο για το ΔΝΤ και την Παγκόσμια Τράπεζα.

Ένα πρόσφατο δημοσίευμα του περιοδικού Politico υποστηρίζει ότι η προσέγγιση που φαίνεται να επιχειρεί η Αθήνα στην Παγκόσμια Τράπεζα για οικονομική βοήθεια, απειλεί να περιπλέξει περαιτέρω το πρόγραμμα διάσωσης της χώρας. Έτσι ο οικονομολόγος Claus Vistesen της Pantheon Macroeconomics δήλωσε:
«Εάν η Ελλάδα όντως εξετάζει το ενδεχόμενο να υποβάλει αίτηση για δάνειο από την Παγκόσμια Τράπεζα, αυτό θα ήταν κυρίως σημάδι απελπισίας. Yπάρχει ένα μάλλον δυσάρεστο στίγμα γύρω από την προσφυγή στην Παγκόσμια Τράπεζα για μια θεωρητικά “ανεπτυγμένη” οικονομία. Δεν είμαι σίγουρος ότι θα βοηθήσει την Ελλάδα να αποκτήσει πιο γρήγορα πρόσβαση στις αγορές ομολόγων».
Επίλογος

Στις 24 Σεπτεμβρίου 1992 η Παγκόσμια Τράπεζα με το Ψήφισμα # 40 (Αναταξινόμηση Ελλάδας) του Διοικητικού Συμβουλίου της ανακοίνωσε ότι ο Πολυμερής Οργανισμός Εγγύησης Επενδύσεων (MIGA) αναταξινόμησε την Ελλάδα ως μέλος της Κατηγορίας Ένα, δηλαδή η Ελλάδα έπαψε να είναι αναπτυσσόμενη χώρα και προβιβάστηκε στις αναπτυγμένες χώρες. Εικοσιπέντε χρόνια αργότερα υποβιβάστηκε στην κατηγορία των αναπτυσσόμενων χωρών. Αυτό αποτελεί παγκόσμιο ρεκόρ.

Ξεκάθαρα ο κύριος ρόλος της Παγκόσμιας Τράπεζας είναι η βοήθεια προς τους απανταχού φτωχούς του πλανήτη Γη και τώρα μέσα σε αυτούς περιλαμβάνεται και η χώρα με την απαράμιλλη ιστορία ,που έφτασε να ζητιανεύει μαζί με την Βενεζουέλα. Τώρα, κατόπιν εορτής, θα ήταν ίσως καλύτερα να απευθυνόμασταν από την αρχή της κρίσης στην Παγκόσμια Τράπεζα αντί του ΔΝΤ. Αλλά ο οικονομολόγος που θα μπορούσε να μας δώσει την σωστή απάντηση απεβίωσε στις 23 Ιουνίου 1996.

Όπως έγραψε ο Αλέξης Παπαχελάς πρόσφατα στην Καθημερινή:
«Η Ελλάδα θα αλλάξει όταν στο κτίριο του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου θα οργανωθεί μία «ημέρα καριέρας» από μικρές και μεγάλες εταιρείες χωρίς να ανοίξει μύτη! Απέχουμε πολύ από μια τέτοια ημέρα; Αναζητούνται οι γενναίοι που θα επωμισθούν αυτό το στοίχημα.»
‘Όταν πραγματοποιηθεί το όνειρο αυτό, τότε και μόνο τότε δεν θα έχουμε πλέον την ανάγκη ούτε του ΔΝΤ ούτε της Παγκόσμιας Τράπεζας.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Χάρη Φλουδόπουλου

Εγκρίθηκε από το ΚΥΣΟΙΠ ο νέος διαγωνισμός για την πώληση του 66% του ΔΕΣΦΑ όπως αποκάλυψε χθες στη διάρκεια της συνεδρίασης της Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου ο υπουργός Ενέργειας Γ. Σταθάκης. Την ίδια στιγμή πάντως σε εξέλιξη βρίσκεται ένα διμέτωπο θρίλερ στη διαπραγμάτευση, σε σχέση με τον τομέα της ενέργειας.

Το πρώτο αφορά στην πώληση του 17% της ΔΕΗ. Όπως παραδέχθηκε χθες στη βουλή ο κ. Σταθάκης η συζήτηση με τους δανειστές για το 17% γίνεται στο πλαίσιο του Υπερταμείου και εάν θα μεταφερθεί το ποσοστό αυτό από το ΤΑΙΠΕΔ, που έχει ως καταστατική αρχή την ιδιωτικοποίηση αποκλειστικά.

Οι μέχρι στιγμής πληροφορίες πάντως αναφέρουν ότι υπάρχει κάθετη άρνηση των δανειστών να φύγει από το ΤΑΙΠΕΔ το 17%.

Το δεύτερο μέτωπο αφορά στην απελευθέρωση της αγοράς και πώς αυτή θα επιτευχθεί.

Εδώ είχαμε χθες αποκαλύψεις από τον πρόεδρο της ΔΕΗ Μ. Παναγιωτάκη, ο οποίος παραδέχθηκε ευθέως ενώπιον των μελών της Επιτροπής της Βουλής ότι ασκούνται πιέσεις από τους δανειστές για την πώληση μονάδων και μάλιστα όχι μόνο λιγνιτικών αλλά και υδροηλεκτρικών. "Δεν οδηγεί πουθενά η πώληση μονάδων που λένε οι δανειστές, δεν υπάρχει τέτοια επάρκεια ειδικά σε υδροηλεκτρικά που ζητούν" τόνισε χθες στη βουλή ο κ. Παναγιωτάκης.

Σημειώνεται ότι από πλευράς κυβέρνησης, το αρμόδιο υπουργείο έχει δηλώσει ότι δεν συζητά πωλήσεις μονάδων.

Πώς κλείνει
Η εν εξελίξει διαπραγμάτευση παραμένει ανοιχτή λοιπόν ως προς το σκέλος των ενεργειακών. Σύμφωνα με κάποιες πληροφορίες πάντως, φαίνεται ότι στο τεχνικό σκέλος υπάρχει μια σύγκλιση. Συγκεκριμένα, όλα δείχνουν ότι κάποιες τεχνικές λεπτομέρειες που αφορούν στην αύξηση των ποσοτήτων των δημοπρασιών ΝΟΜΕ, που αυτή τη στιγμή είναι το επίσημο εργαλείο για το άνοιγμα της αγοράς, έχουν ήδη συμφωνηθεί. Επίσης φαίνεται ότι οι δανειστές δεν άσκησαν "βέτο" στην πρόταση της ΔΕΗ για σύσταση εταιρειών λιανικής, αν και στην πραγματικότητα αμφισβητείται κατά πόσο είναι εφικτή η υλοποίηση του εγχειρήματος που παρουσιάζει σοβαρά κενά (όπως πχ πως θα πειστούν οι πελάτες να παραμείνουν στις νέες εταιρείες).

Εκεί που παραμένει ακόμη ανοιχτό το θέμα είναι στα λεγόμενα εναλλακτικά διαρθρωτικά μέτρα σε περίπτωση αποτυχίας των δημοπρασιών.

Σε αυτό το σημείο οι δανειστές ζητούν την αναλυτική περιγραφή των εναλλακτικών μέτρων ενώ η κυβέρνηση – και για πολιτικούς λόγους – δεν επιθυμεί να εξειδικεύσει αυτό το κεφάλαιο.

Πιθανό είναι πάντως το θέμα να "παγώσει" μέχρι τον Ιούνιο οπότε και προβλέπεται να γίνει η επισκόπηση της πορείας των δημοπρασιών ΝΟΜΕ.

Ανείσπρακτα
Ένα ακόμη θέμα που έχει τεθεί στις διαπραγματεύσεις αφορά στις ανεξόφλητες οφειλές και στην αποτυχία της ΔΕΗ να περιορίσει το φαινόμενο των απλήρωτων λογαριασμών. Θεωρείται δηλαδή από τους δανειστές ότι δεν έχουν γίνει όλα όσα έπρεπε να έχουν γίνει στο κομμάτι αυτό, με αποτέλεσμα να υπάρχουν αρνητικές επιπτώσεις τόσο στα οικονομικά της ΔΕΗ όσο και στο άνοιγμα της αγοράς (αφού δεν πληρώνουν οι πελάτες δε θέλουν να φύγουν από την εταιρεία).

Έτσι μάλλον εξηγούνται και οι χθεσινές ανακοινώσεις του προέδρου της ΔΕΗ Μ. Παναγιωτάκη, ο οποίος γνωστοποίησε την πρόθεση για τιτλοποίηση των οφειλομένων προς τη ΔΕΗ ποσών, προκειμένου να εξασφαλιστεί κάποια ρευστότητα αλλά και την πρόσληψη ειδικού συμβούλου που θα βελτιώσει τις πρακτικές και τις μεθόδους που εφαρμόζει η ΔΕΗ για τον περιορισμό των οφειλών που όπως αποκαλύφθηκε χθες παραμένουν στα 2,65 δισ. ευρώ.

Ο ίδιος ο κ. Παναγιωτάκης παραδέχθηκε ότι η πολιτική των διευκολύνσεων και των διακανονισμών έχει φτάσει στα όριά της, ενώ όπως είπε ήδη έχουν ξεκινήσει αποκοπές σε πελάτες με οφειλές άνω των 3000 ευρώ, οι οποίοι ωστόσο σε ποσοστό 65% έχουν επανασυνδεθεί παράνομα.

Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Άμαχοι νεκροί σε επιδρομές
Ενισχύεται η εμπλοκή των ΗΠΑ

Οι Ηνωμένες Πολιτείες ανέπτυξαν πρόσθετη στρατιωτική δύναμη 400 ανδρών -ανάμεσά τους μονάδα πεζοναυτών- στη Συρία προς υποστήριξη του αραβο-κουρδικού συνασπισμού που μάχεται για την ανακατάληψη της Ράκα, προπυργίου του Ισλαμικού Κράτος.

Η αποστολή σηματοδοτεί ενισχυμένη εμπλοκή των ΗΠΑ στη Συρία προς επιτάχυνση της επιχείρησης εκδίωξης των τζιχαντιστών από τη Ράκα. Οι Αμερικανοί πεζοναύτες έφθασαν στο συριακό έδαφος τις περασμένες ημέρες. Ειδικές δυνάμεις των ΗΠΑ βρίσκονταν ήδη στη χώρα.

Οι συριακές δυνάμεις αναφέρουν πως κερδίζουν έδαφος και εκτιμούν ότι «σε λίγες εβδομάδες» θα έχουν φθάσει στα περίχωρα της Ράκα.

Την ίδια στιγμή, αεροπορικές επιδρομές προκάλεσαν το θάνατο 23 αμάχων, συμπεριλαμβανομένων οκτώ παιδιών, σε περιοχή κοντά στη Ράκα, σύμφωνα με το εδρεύων στη Βρετανία Συριακό Παρατηρητήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Τα αεροσκάφη που εξαπέλυσαν τον βομβαρδισμό πιστεύεται ότι ανήκαν στον διεθνή συνασπισμό υπό την ηγεσία των ΗΠΑ ο οποίος διεξάγει επιχειρήσεις στη Συρία και στο Ιράκ εναντίον των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, ανέφερε το Παρατηρητήριο.

Τα μαχητικά έπληξαν το χωριό αλ Μάταμπ, νοτιοανατολικά της Ράκας, κοντά στην Ευφράτη ποταμό, σύμφωνα με την οργάνωση, η οποία επισήμανε ότι πολλές ακόμη αεροπορικές επιδρομές σημειώθηκαν σε περιοχές ανατολικά της πόλης.

Σε διπλωματικό επίπεδο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Ρεξ Τίλερσον αναμένεται να φιλοξενήσει σύνοδο των μελών του διεθνούς συνασπισμού κατά του Ισλαμικού Κράτους στις 22 Μαρτίου. Υπουργοί Εξωτερικών και υψηλόβαθμοι αξιωματούχοι 68 χωρών και διεθνών οργανισμών έχουν προσκληθεί στη διήμερη σύνοδο στην Ουάσινγκτον, βάσει ανακοίνωσης του Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Ως προς τη μάχη ανακατάληψης της Ράκα, μέχρι στιγμής οι Αμερικανοί στρατιώτες περιορίζονταν να προσφέρουν συμβουλές στις δυνάμεις που μάχονται κατά του Ισλαμικού Κράτους, κυρίως του αραβο-κουρδικού συνασπισμού των Συριακών Δημοκρατικών Δυνάμεων (FDS).
Πλέον οι δυνάμεις με πυροβόλα όπλα θα τους επιτρέψουν να υποστηρίζουν άμεσα την επιχείρηση των FDS, ανοίγοντας τον δρόμο για την τελική επίθεση, σύμφωνα με τους Αμερικανούς αξιωματικούς.

Οι ΗΠΑ ενίσχυσαν πρόσφατα και την παρουσία τους κοντά στη Μανμπίτζ, στη βόρεια Συρία. Εκεί ανέπτυξαν τεθωρακισμένα οχήματα Strykers, τα οποία φέρουν αμερικανικές σημαίες, για να αποτρέψουν τις συγκρούσεις μεταξύ των διάφορων ένοπλων οργανώσεων που βρίσκονται στην περιοχή.

Η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ εξετάζει σχέδιο κατά του Ισλαμικού Κράτους, το οποίο σύμφωνα με τον αμερικανικό Τύπο προβλέπει την αποστολή του αμερικανικού πυροβολικού, αλλά και επιπλέον ειδικών δυνάμεων όπως και επιθετικών ελικοπτέρων.

Εν τω μεταξύ, ο ειδικός απεσταλμένος του ΟΗΕ για τη Συρία Στάφαν ντε Μιστούρα ανακοίνωσε ότι η συριακή κυβέρνηση και οι ομάδες της αντιπολίτευσης συμφώνησαν να συναντηθούν εκ νέου στις 23 Μαρτίου στη Γενεύη για να συνεχίσουν τις ειρηνευτικές συνομιλίες.

Οι τελευταίες συνομιλίες μεταξύ των δύο πλευρών υπό την αιγίδα του ΟΗΕ ολοκληρώθηκαν στις 4 Μαρτίου με την αποδοχή από τις αντιμαχόμενες πλευρές «μιας ξεκάθαρης ατζέντας», που αφορά μεταξύ άλλων τη διακυβέρνηση της χώρας και την καταπολέμηση της τρομοκρατίας.

Συρία: Κατά 20 χρόνια έχει μειωθεί το προσδόκιμο ζωής από το 2011

Από την έναρξη του πολέμου στη Συρία, το 2011, το προσδόκιμο ζωής στη χώρα έχει μειωθεί κατά 20 χρόνια. 13,5 εκατομμύρια άνθρωποι χρήζουν ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ 6,3 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της χώρας.

Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν επιχειρήσει επικίνδυνα θαλάσσια ταξίδια, αναζητώντας καταφύγιο. Σχεδόν 3 εκατομμύρια παιδιά κάτω των 5 ετών, έχουν μεγαλώσει ζώντας μόνο τον πόλεμο.

Η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ απευθύνει έκκληση προς την διεθνή κοινότητα να πολλαπλασιάσει τη στήριξή της προς τους Σύρους.

«Ο πόλεμος της Συρίας δεν έχει να κάνει με αριθμούς, αλλά με ανθρώπους. Πρόκειται για μια συλλογική αποτυχία».

«Η Συρία βρίσκεται σε πολύ κρίσιμο σημείο» δήλωσε σε σχετική ανακοίνωση ο Φίλιππο Γκράντι, ύπατος αρμοστής του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες. «Αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα για να στηριχθεί η ειρήνη και η ασφάλεια στη Συρία, η κατάσταση θα επιδεινωθεί».

Στη Συρία, 13,5 εκατομμύρια άνθρωποι χρήζουν ανθρωπιστικής βοήθειας, ενώ 6,3 εκατομμύρια έχουν εκτοπιστεί στο εσωτερικό της χώρας. Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν επιχειρήσει επικίνδυνα θαλάσσια ταξίδια, αναζητώντας καταφύγιο.

Σχεδόν 3 εκατομμύρια παιδιά από τη Συρία, κάτω των 5 ετών, έχουν μεγαλώσει ζώντας μόνο τον πόλεμο. Περίπου 4,9 εκατομμύρια -γυναίκες και παιδιά στην πλειονότητά τους- είναι πρόσφυγες σε γειτονικές χώρες, με αποτέλεσμα οι χώρες υποδοχής να βρίσκονται υπό τεράστια πίεση, καθώς επωμίζονται τις κοινωνικές, οικονομικές και πολιτικές συνέπειες της φιλοξενίας αυτής, εξηγεί η Ύπατη Αρμοστεία.

«Σε τελική ανάλυση, ο πόλεμος της Συρίας δεν έχει να κάνει με αριθμούς, αλλά με ανθρώπους», πρόσθεσε ο κ. Γκράντι. «Οικογένειες έχουν διαλυθεί, αθώοι άμαχοι έχουν σκοτωθεί, σπίτια έχουν γκρεμιστεί, επιχειρήσεις και νοικοκυριά έχουν καταστραφεί. Πρόκειται για μια συλλογική αποτυχία».

Ενίσχυση της Ύπατης Αρμοστείας προς τους πληγέντες

Το 2016, η Ύπατη Αρμοστεία προμήθευσε βασικά είδη για τον χειμώνα σε πάνω από ένα εκατομμύριο Σύρους. Την περασμένη χρονιά, πάνω από τέσσερα εκατομμύρια άνθρωποι, μέσα στη Συρία, έλαβαν είδη πρώτης ανάγκης, όπως τρόφιμα, φάρμακα, κουβέρτες και είδη κουζίνας. Πάνω από δυο εκατομμύρια έχουν επωφεληθεί από το δίκτυο κοινοτικών κέντρων της ΥΑ στη Συρία, όπου παρέχονται διάφορες υπηρεσίες, όπως, μεταξύ άλλων, προστασία, εκπαίδευση και υγειονομική περίθαλψη για τα παιδιά.

Στην ευρύτερη περιοχή, πάνω από τρία εκατομμύρια εκτοπισμένοι Σύροι και πρόσφυγες έλαβαν βοήθεια, προκειμένου να μπορέσουν να επιβιώσουν κατά τη διάρκεια του παγερού χειμώνα. Η Ύπατη Αρμοστεία και οι εταίροι της έχουν βοηθήσει σχεδόν πέντε εκατομμύρια Σύρους πρόσφυγες, καθώς και όσους τους φιλοξενούν. Η βοήθεια αυτή περιλαμβάνει μέτρα προστασίας και αρωγής, όπως η παροχή εκπαίδευσης, υγειονομικής περίθαλψης και στέγασης, στις πέντε βασικότερες χώρες υποδοχής προσφύγων στην περιοχή.

Η χρηματοδότηση δεν επαρκεί

Ενώ οι ευάλωτες περιπτώσεις αυξάνονται με τον καιρό, η χρηματοδότηση δυστυχώς υπολείπεται και δεν καλύπτει τις ανάγκες, επισημαίνει ο οργανισμός. Η Διάσκεψη που θα πραγματοποιηθεί στις Βρυξέλλες, στις αρχές Απριλίου, θα αξιολογήσει την κατάσταση ως προς το μέλλον της χώρας, όπως επίσης και τις ανάγκες σε ανθρωπιστική χρηματοδότηση.

Τα Ηνωμένα Έθνη ζητούν φέτος 8 δισεκατομμύρια δολάρια, προκειμένου να καλυφθούν οι ανάγκες των Σύρων που βρίσκονται μέσα στη χώρα, αλλά και στην εξορία. Η έκκληση αυτή ακολουθεί τις σημαντικές δεσμεύσεις που έγιναν στη Διάσκεψη του Λονδίνου του 2016, ιδίως σε θέματα εκπαίδευσης και βιοπορισμού, και είναι ζωτικής σημασίας να διατηρηθούν οι προσπάθειες αυτές, υπογραμμίζει η Ύπατη Αρμοστεία.

«Καλούμε τους δωρητές να διατηρήσουν μια επαρκή και ευέλικτη χρηματοδότηση, που θα μας δίνει τη δυνατότητα να ανταποκρινόμαστε στις τεράστιες ανάγκες»είπε ο κ. Γκράντι. «Η χρηματοδότηση δεν θα βάλει τέλος στις κακουχίες. Αλλά είναι τουλάχιστον κάτι που μπορούμε να κάνουμε, ενόσω αυξάνεται η φτώχεια και η δυστυχία. Οι πόροι που έχουμε τώρα στη διάθεσή μας απλά δεν φτάνουν ούτε στο ελάχιστο να καλύψουν όλες τις ανάγκες».



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Δεν έχουν τέλος οι προκλήσεις από τουρκικής πλευράς, είτε από επίσημα χείλη, είτε από τον Τύπο της γειτονικής χώρας.

Σύμφωνα με το protothema.gr, σειρά σήμερα παίρνει η αντιπολιτευόμενη εφημερίδα Sözcü, η οποία κυκλοφορεί με πρωτοσέλιδο άρθρο για την επίσκεψη Παυλόπουλου στην Κάλυμνο και την Ψέριμο. Σε αυτό αναφέρονται στην Ψέριμο ως τουρκικό νησί και μάλιστα έχουν και χάρτη που δείχνουν την απόστασή της από την Αλικαρνασσό (Μπόντρουμ) και τη δείχνουν ως τουρκικό έδαφος που παρανόμως έχει πάνω ελληνική σημαία.

Όπως γράφει ο Τούρκος συντάκτης, ο Έλληνας πρόεδρος (αναφέρεται στον πρόεδρο της Δημοκρατίας, Προκόπη Παυλόπουλο) πήγε στο «κατεχόμενο νησί» και η επίσκεψη του, η οποία χαρακτηρίζεται ως «σκάνδαλο», καλύφθηκε από τα ελληνικά ΜΜΕ.

Στο άρθρο αναφέρεται ότι η Ψέριμος ανήκει στα «18 τουρκικά νησιά που είναι υπό ελληνική κατοχή» και μεταφέρονται και οι δηλώσεις Παυλόπουλου για τη Συνθήκη της Λωζάνης. Επίσης στην εφημερίδα μιλάει ο πρώην γενικός γραμματέας του υπουργείου Άμυνας Ümit Yalım ο οποίος λέει ότι σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λωζάνης υπάρχουν 18 νησιά που η Ελλάδα κατέλαβε ενώ είναι τουρκικά.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου