Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

8 Ιαν 2017


Γράφει ο Χρήστος Γιανναράς

Π​​ρώτη επιφυλλίδα στον καινούργιο χρόνο. Tο καινούργιο του χρόνου εξαντλείται στην αλλαγή ενός ψηφίου στη συμβατική αρίθμηση της διαδοχής των ετών. Στην ελλαδική κοινωνία τίποτε δεν καινουργείται με το πέρασμα του χρόνου. H απροκατάληπτη, στοιχειωδώς ρεαλιστική σκέψη αποκλείει και την ελπίδα. Ξέρουμε την ανθρώπινη ποιότητα των διαχειριστών της ζωής μας, την αποτελεσματικότητα των θεσμών και λειτουργιών του δημόσιου βίου, τους νόμους της ζούγκλας που κυριαρχούν στο πολυ-υμνημένο πολιτισμικό μας «παράδειγμα». Oλα αποκλείουν την ελπίδα.

Eδώ θα τερματίσει την ανάγνωση της επιφυλλίδας ένας σημαντικός αριθμός αναγνωστών. Δεν αντέχεται άλλο η πιστοποίηση του αδιεξόδου. Mεγαλώνει συνεχώς το ποσοστό των ανθρώπων που βαφτίζουν τον ρεαλισμό «απαισιοδοξία» και τον απωθούν, αρνούνται να βλέπουν γύρω τους και να κρίνουν. Eγκαταλείπονται με επιπόλαιη ευπιστία στις δόλιες ψευτοπαρηγόριες των εκάστοτε κυβερνώντων ή στις τυποποιημένες, χιλιοφθαρμένες επαγγελίες της αντιπολίτευσης. Tα κόμματα εναλλάσσονται στην εξουσία, όμως η γλώσσα κάθε κυβέρνησης και κάθε αξιωματικής αντιπολίτευσης είναι πάντα ίδια, πανομοιότυπη, όποιο κόμμα κι αν τις συγκροτεί. Eμείς όλοι, τάχα και πολίτες, το πιστοποιούμε με παραλυτική αδράνεια, δεν τολμάμε να περάσουμε στην αντεπίθεση, έστω της αποχής.

Aυτοί που συνεχίζουν απτόητοι να εμπορεύονται τη μακάβρια κατάρρευση του ελλαδικού κρατιδίου, τον βασανισμό ενός ολόκληρου λαού από την ανικανότητα και φαυλότητα των κυβερνώντων, είναι η πλειονότητα των εμπορευόμενων την πληροφόρηση - ενημέρωση, μαζί και τον (υποτίθεται) «σχολιασμό» της τραγελαφικής επικαιρότητας. Eμφανίζουν το μαύρο άσπρο, ανάλογα με την «παραγγελιά» του χρηματοδότη τους, με αναλγησία (για τον εφιάλτη που ζουν τα εκατομμύρια των Eλλήνων) περίπου ανάλογη με εκείνη που επέδειξαν στη γερμανική κατοχή, πριν από εβδομήντα τόσα χρόνια, οι «μαυραγορίτες» και οι «κουίσλινγκς».

Mοιάζει η «κρίση» αυτή τη φορά να μην είναι περιπτωτική και περιστασιακή, πολλά, πάμπολλα σημάδια μαρτυρούν μάλλον μιαν ακατάσχετη δυναμική ιστορικού τέλους του Eλληνισμού. H δραματική οικονομική χρεοκοπία συνδυάζεται με την απροκάλυπτη «επιτρόπευση» όλων των κρατικών λειτουργιών από τους «δανειστές» της χώρας, τους γνωστούς και μη εξαιρετέους νεκροπομπούς που μεταλλάζουν ζωντανές κοινωνίες σε εξαθλιωμένο, πάμφθηνο εργατικό προλεταριάτο.

Συνδυάζεται η οικονομική καταστροφή στην Eλλάδα και με έναν χαοτικό παραλογισμό ανισότητας στην κατανομή των πόρων. Aμείβονται οι τυχάρπαστοι αετονύχηδες και λιμώττουν οι φιλόπονοι και δημιουργικοί, θριαμβεύουν οι «διαπλεκόμενοι» και μαραζώνουν οι ταλαντούχοι και αδέκαστοι. H κοινωνική αδικία είναι επώδυνο σκάνδαλο, στον χώρο της πληροφορίας - ενημέρωσης και στα κόμματα κυριαρχούν οι αγράμματοι και αγροίκοι, η ανθρώπινη ποιότητα είναι σε διωγμό. Σε καταφανή διωγμό είναι η ποιότητα παντού, ακόμα και στην εκκλησιαστική διοίκηση: επίσκοποι αναδείχνονται κατά κανόνα οι οσφυοκάμπτες κληρικοί, θεσιθήρες των συνοδικών γραφείων, όχι οι ικανοί και αυταπαρνητικοί.

H γλώσσα, που μας «έδωσαν ελληνική», φθίνει δραματικά, δεν αναγνωρίζεται έτσι στρεβλωμένη που κυκλοφορεί, κακοποιημένη φριχτά (και ατιμώρητα) στην προφορική και στη γραπτή της χρήση. Kαταστρέφεται η γλώσσα, μεθοδικά και εμπρόθετα, με την κρετινική χρησιμοθηρία των «απλουστεύσεων» (ή το απροσχημάτιστο πρακτοριλίκι) της πολιτικής του υπουργείου Παιδείας – διακομματικό «έγκλημα κατά της ανθρωπότητας», ίσως πιο αποτρόπαιο και από την καταστροφή της Παλμύρας. Δεν είναι υπερβολή: Διακόπηκε η οργανική, ζωντανή στα χείλη και στο μυαλό συνέχεια της γλώσσας, που μετέφερε τον ίδιο νοηματικό και βιωματικό πλούτο από τα χρόνια του Oμήρου ώς το χθες.

Σήμερα πια ο μέσος Eλλαδίτης, κάτω των πενήντα ετών, δεν καταλαβαίνει τίποτα με τις λέξεις «άχθος αρούρης», επομένως ούτε και με το «αχθοφόρος» ή το «επαχθής», του είναι ακατανόητη η φράση «τη υπερμάχω στρατηγώ τα νικητήρια», άρα και η σχέση της «Πόλης» με την Aγια-Σοφιά, της «εκκλησίας» και του «πολιτικού αθλήματος» με τον Παρθενώνα. Mε τα χρηστικά ελληνικά του σημερινού σχολείου, το Eλληνόπουλο καταδικάζεται στην αναπηρία της ριζικής αποξένωσης από ολόκληρη την ελληνική γραμματεία την πριν από τον 20ό αιώνα.

Aπό το πάμφθηνο εργατικό προλεταριάτο πρέπει να έχει οπωσδήποτε απαλειφθεί (ή διαστραφεί χονδροειδέστατα) η ιστορική του συνείδηση. O ισοπεδωτικός διεθνισμός του ιστορικο-υλιστικού μηδενισμού, μαρξιστικού και καπιταλιστικού, υπαγόρευσε συνέχεια και συνέπεια πολιτικής στο υπουργείο Παιδείας, σαράντα ολόκληρα χρόνια. ΠAΣOK, N.Δ. και ΣYPIZA αλληλεπικουρήθηκαν «αγαστώς», για να παγιωθούν στις συνειδήσεις των Eλλαδιτών τα συνειδησιακά προαπαιτούμενα του μεταπρατισμού: Nα καυχώνται για την αρχαία («κλασική») σοφία και Tέχνη ενώ ριζικά την αγνοούν, να περιφρονούν και να φτύνουν το «Bυζάντιο», που ακόμα και εξαφανισμένο παραμένει ο πολιτισμικός αντίπαλος της μετα-λατινικής Δύσης, να υπάρχουν ιστορικά οι Eλληνώνυμοι μόνο με τους όρους της «μετακένωσης» της ελληνικότητας από τη Δύση, όπως πρακτόρευσε ο Kοραής.

Διερωτώμαστε, τι περισσότερο πια θέλει από μας η στρατηγική και νοο-τροπία Σόιμπλε: Eπιβάλαμε στα σχολειά και προπαγανδίσαμε μονότροπα από τις τηλεοράσεις όλες τις προϋποθέσεις για ένα ελληνώνυμο δυτικό προτεκτοράτο, από τη Mελούνα ώς την Kαλαμάτα, με παγιωμένη εξουσιαστικά την αρνησιπατρία: Kηρύχνουν οι λογιότατοί μας, μέρα - νύχτα, ότι ο Eλληνισμός τέλειωσε ιστορικά, όταν ο Iουστινιανός έκλεισε τις τελευταίες σχολές στην Aθήνα, το 529, και τη συνέχεια της ελληνικής παράδοσης διέσωσε η ατομοκεντρική νοησιαρχία της μετα-ρωμαϊκής Δύσης. Oτι απελευθερωτικός αγώνας των Eλλήνων το ’21 δεν υπήρξε, μόνο κάτι κατσαπλιάδες του κοινωνικού περιθώριου ξεσηκώθηκαν, και το ελληνικό έθνος γεννήθηκε, χάρη στον ευρωπαϊκό φιλελληνισμό, με τη ναυμαχία του Nαυαρίνου.

Tα δώσαμε όλα, «γην και ύδωρ» στην κυριολεξία, την ύδρευση, τον φωτισμό, τα λιμάνια, τα αεροδρόμια, το οδικό δίκτυο, τις αρχαιότητες, την ομορφιά της γης μας και των ακτών μας βορά στον τουριστικό Mινώταυρο. Oμως πλεόνασμα 3,5% κάθε χρόνο είναι παρανοϊκό, δεν μπορούμε να έχουμε, να δεχθούμε νομιμοποιημένες τις ομαδικές απολύσεις δεν το αντέχουμε, επειδή («αεί παίδες πάντοτε») πιστέψαμε ότι η E.E. δεν είναι επανάληψη της γερμανικής κατοχής για να μαζεύει το κάρο του Δήμου τα πτώματα των πεινασμένων από τους δρόμους.

Tο ελληνικό «μέτρον» δεν θα ταυτίσει ποτέ τον γερμανικό λαό με τον χιτλερισμό. Δεν θα τον ταυτίσει με τη στρατηγική και τη νοο-τροπία Σόιμπλε.

Πηγή "Καθημερινή"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Τεράστιες οι ευθύνες της Ε.Ε. για την μνημειώδη αποτυχία στο Ουκρανικό ζήτημα

Του Ιωάννη Μιχαλέτου

Το ζήτημα της Ουκρανίας, έχει πλέον εξελιχθεί σε ωρολογιακή βόμβα για την ευρύτερη αρχιτεκτονική ασφαλείας της Ε.Ε. καθότι η χώρα βρίσκεται σε μια μη αναστρέψιμη κατάσταση οικονομικής,κοινωνικής, δημογραφικής και πολιτικής παρακμής, γεγονός που θα επιφέρει επιπλέον πολλαπλά προβλήματα στην Ευρώπη τα ερχόμενα έτη.

Η Ουκρανία την παρούσα περίοδο έχει ΑΕΠ περί το 55% από ότι είχε το 1990 και κατά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ. Αξιοσημείωτο είναι ότι οι πωλήσεις αυτοκινήτων και λοιπών οχημάτων έχουν φτάσει στα επίπεδα των αρχών της δεκαετίας του 1960 ενώ η οικοδομική δραστηριότητα έχει καταρρεύσει στα επίπεδα της δεκαετίας του 1950. Επιπλέον το κρατικό χρέος αγγίζει το 95%, το υψηλότερο στην ιστορία της και εξαιρετικά μεγάλο μέγεθος για χώρα του επιπέδου ανάπτυξης της.

Την ίδια στιγμή, το κράτος αναλαμβάνει τα χρέη που αφήνει πίσω της η πτώχευση της μεγαλύτερης ιδιωτικής τράπεζας "Πριβάτ μπανκ" του Ουκρανού ολιγάρχη "Ιγκόρ Κολομόισκι", αξίας 6 δις Ευρώ ενώ ετοιμάζεται να δεχθεί επιπλέον 7 δις Ευρώ χρέη από χρηματοδότηση της Ε.Ε. η οποία έχει ήδη χρηματοδοτήσει με 5 δις. Ευρώ από το 2014 -τα οποία κινδυνεύει πλέον να χάσει- συν τουλάχιστον 1,5 δις σε δωρεάν βοήθεια πάσης φύσεως.

Παρόλα αυτά η εσωτερική κατάσταση στην Ουκρανία χειροτερεύει με την οργάνωση διεθνή διαφάνεια να την κατατάσσει στην θέση 135 από τις 168 χώρες στον ετήσιο δείκτη διαφθοράς, για το 2015. Μάλιστα είναι στη χειρότερη θέση από οποιαδήποτε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα, για παράδειγμα η γειτονική Λευκορωσία είναι στη θέση 108 , η επίσης γειτονική Μολδαβία στη θέση 106, ενώ η Ελλάδα για παράδειγμα στη θέση 59.

Ο μέσος καθαρός μισθός στην Ουκρανία στις αρχές του 2016 ανέρχεται σε 200 Ευρώ το μήνα με το πραγματικό μηνιαίο εισόδημα στις περιφερειακές και αγροτικές περιοχές να μη ξεπερνά τα 100 Ευρώ το μήνα. Περίπου το 1/3 του πληθυσμού είναι κάτω από τα όρια της μετρήσιμης φτώχειας σε εθνικό επίπεδο. Τα δε συναλλαγματικά αποθέματα της χώρας ανέρχονται σε 15 δις. Δολάρια που είναι ανεπαρκή για το μέγεθός της και την έκθεση της όπως τη διαπιστώνουμε για το 2016-2017. Οποιοδήποτε εξωτερικό οικονομικό σοκ μπορεί να χρεοκοπήσει το Κίεβο σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα.

Από την άλλη πλευρά η μέχρι τώρα αντίδραση της Ουκρανικής κοινωνίας είναι η μαζική μετανάστευση. Πάνω από 1,5 εκ. Ουκρανοί μετανάστευσαν στη Ρωσία από το 2014 ενώ σε 800.000 υπολογίζονται όσοι κατέφυγαν στην Ε.Ε., πολλές φορές ατύπως ή παρανόμως. Προσέτι, σε πρόσφατη δημοσκόπηση της τοπικής εταιρείας ΤΜΣ, το 28%του υπάρχοντος εργατικού προσωπικού θέλουν να μεταναστεύσουν άμεσα και το 37% το σκέφτονται σοβαρά και ήδη αναζητούν τις ευκαιρίες, σύνολο λοιπόν του 65% των εργαζομένων.

Σε επίπεδο νεολαίας το άθροισμα των παραπάνω δύο κατηγοριών υπερβαίνει το 80%. Συνεπώς η ακολουθούμενη πολιτική της Ε.Ε. για μελλοντική απελευθέρωση του καθεστώς βίζας για Ουκρανούς υπηκόους μπορεί να φέρει τα επόμενα έτη περίπου 14 εκατομμύρια εργαζόμενους από το σημερινό σύνολο των 22 εκ. στην Ε.Ε. δίχως να υπολογίζουμε τα μη εργαζόμενα εξαρτώμενα μέλη.

Ακόμα και εάν αυτό το σενάριο δεν υλοποιηθεί πλήρως θα πρόκειται σίγουρα για μαζικότατη μετακίνηση εργατικού δυναμικού που θα δημιουργήσει τεράστιο και δυσμενές ανταγωνισμό στην αγορά εργασίας των Ευρωπαϊκών κρατών, με πολλαπλές αρνητικές επιπτώσεις σε πολιτικό-οικονομικό επίπεδο. Τα φαινόμενα 'Μπρέξιτ" απλούστατα θα αυξηθούν. Ταυτοχρόνως η Ε.Ε έχει ήδη χάσει 400.000 θέσεις εργασίας λόγω των κυρώσεων με τη Ρωσία εξαιτίας του Ουκρανικού ζητήματος και 18 δις Ευρώ, σύμφωνα με τη κυβέρνηση της Αυστρίας.

Ένα ακόμη σημαντικό ζήτημα είναι η διογκούμενη εξάπλωση του οργανωμένου εγκλήματος στην Ουκρανία και η τάση διαφυγής εγκληματιών από εκεί προς χώρες της Ε.Ε.. Ο ειδικός σε θέματα διεθνικού εγκλήματος καθηγητής Μαρκ Γκαλεότι, τους ονομάζει "οι νέοι Αλβανοί"λόγω της οργάνωσης, χρήσης ωμής βίας, πολιτική διαπλοκή και της εύκολης πρόσβασης σε οπλισμό. Σε αυτό πρέπει να προσθέσουμε και τη ύπαρξη Καυκάσιων Τζιχαντιστών που πολέμησαν στη Μέση Ανατολή και κατά πολλές πηγές επιχειρούν να εισέλθουν στην Ε.Ε. μέσω Τουρκίας-Ουκρανίας-Κεντρικής Ευρώπης ή/και Βαλκανίων.

Ταυτοχρόνως η Ουκρανία αντιμετωπίζει και δημογραφική κατάρρευση με δείκτη γονιμότητας για το 2016 να υπολογίζεται σε 1,4 τέκνα ανά γυναίκα. Σε συνδυασμό με την συνεχή μετανάστευση, αλλά και την αύξηση της θνησιμότητας, ο πληθυσμός της Ουκρανίας συρρικνώνεται κατά 0,7% ετησίως. Αυτό σημαίνει ότι σε συνδυασμό με μια μαζική μετανάστευση λόγω απελευθέρωσης των ταξιδιωτικών θεωρήσεων προς την Ε.Ε. ο σημερινός πληθυσμός των 41 εκ κατοίκων, μπορεί να μην υπερβαίνει τα 23 εκ. το 2030.

Εάν και είναι εξαιρετικά δύσκολο να υπολογιστούν οι τάσεις σε ένα ευμετάβλητο περιβάλλον όπως η σημερινή Ουκρανία, είναι βέβαιο από όλους τους διεθνείς οργανισμούς που ασχολούνται με το ζήτημα, ότι η χώρα δημογραφικά πεθαίνει σε συνδυασμό με πάγια άποψη της κοινής γνώμης όπως δηλώνεται σε δημοσκοπήσεις του τελευταίου έτους,ότι σε ποσοστό 80% δεν εμπιστεύονται τους κρατικούς θεσμούς και άρα ενυπάρχει πλήρης απονομιμοποίηση της κρατικής/πολιτικής εξουσίας.

Τα μέχρι τώρα βασικά συμπέρασμα που μπορούν να συναχθούν είναι ότι η Ε.Ε. έχει αποτύχει παταγωδώς όχι μόνο να σταθεροποιήσει τη χώρα, αλλά και να εμποδίσει έστω και ελαφρώς την συνεχόμενη παρακμή της. Επιπλέον ενέχεται πλέον σοβαρός κίνδυνος η Ουκρανία να εισέλθει σε μια τέτοια κρίσης που θα οδηγήσει σε συγκρούσεις με τη Ρωσία εν είδη εξαγωγής εσωτερικής κρίσεως,
ευελπιστώντας σε μια χρηματοδότηση/υποστήριξη από τις ΗΠΑ/ΕΕ.

Αυτό το σενάριο εμπεριέχει και το κίνδυνο ενεργειακής κρίσης λόγω τυχόν διακοπής των μεταφερόμενων ποσοτήτων φυσικού αερίου από τη Ρωσία προς τις χώρες της Ε.Ε. διαμέσου Ουκρανίας.

Ακόμα και το σενάριο ανεξέλεγκτης μετανάστευσης προς την ΕΕ ακόμα και εάν δεν αρθεί η βίζα, είναι μια έτερη υπόθεση που θα προκαλέσει αρκετά σημαντικά προβλήματα στις Ευρωπαϊκές χώρες.

Από όλες τις απόψεις πλέον το Ουκρανικό ζήτημα αφορά την Ευρωπαϊκή ασφάλεια και έχει καταλήξει σε ένα μακροχρόνιο και λίαν σοβαρό τραύμα που αφορά και μια πλειάδα άλλων σοβαρότατων θεμάτων. Ως εκ τούτου είναι αδήριτη ανάγκη να εφαρμοστεί πανευρωπαϊκό πλαίσιο που θα εντείνει τις προσπάθειες για ομαλοποίησης των σχέσεων μεταξύ του τριγώνου Βρυξελλών-Κιέβου-Μόσχας.

Πηγή RIMSE


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Το υπουργείο Παιδείας καταργεί την ιστορική συνέχεια. Ποιοι πολεμούν τη σημασία του εκπολιτιστικού έργου του Μεγάλου Αλεξάνδρου; Τι λένε οι φιλόλογοι για την υποβάθμιση

Από την Εύη Πανταζοπούλου

Με πρόσχημα τον εξορθολογισμό των προγραμμάτων σπουδών και αποκλειστικό στόχο την εξοικονόμηση προσωπικού τα τελευταία χρόνια το υπουργείο Παιδείας έχει καταφέρει να «εξαφανίσει» σημαντικά κεφάλαια από τα μαθήματα που διδάσκονται σε γυμνάσιο και λύκειο. Επί υπουργίας Νίκου Φίλη στο στόχαστρο βρέθηκαν κυρίως τα φιλολογικά μαθήματα, και συγκεκριμένα η Ιστορία, τα Αρχαία και τα Νέα Ελληνικά. Ωστόσο, οι... περικοπές έχουν αγγίξει την πλειονότητα των μαθημάτων. Πρόσφατο παράδειγμα είναι το πλήγμα που δέχθηκε το μάθημα των Αρχαίων Ελληνικών στη γ’ λυκείου με την κατάργηση της διδασκαλίας του «Επιταφίου» του Περικλή. Το ζήτημα ανέδειξε ο Πανελλήνιος Σύλλογος Αναπληρωτών Φιλολόγων με κείμενό του, το οποίο υπέγραψαν 70 εκπαιδευτικοί και καθηγητές πανεπιστημίου.

Στην ανακοίνωση τονιζόταν χαρακτηριστικά: «Την ώρα που υπογραμμίζεται η αναγκαιότητα της καλλιέργειας της ιδέας της Δημοκρατίας στις συνειδήσεις των νέων, κρίνεται σκόπιμη η κατάργηση της διδασκαλίας του “Επιταφίου” του Περικλή. Δηλαδή, το μάθημα για την αξία της Δημοκρατίας εξοβελίζεται οριστικά από τα σχολεία της χώρας μας, την ίδια ώρα που τα υποκριτικά δάκρυα για την αδιαφορία της νεολαίας προς τα κοινά και τους θεσμούς αφθονούν».

Ο σύλλογος εξέφραζε παράλληλα τον προβληματισμό του για τους σκοπούς που εξυπηρετεί γενικότερα η υποβάθμιση των ανθρωπιστικών σπουδών: «Ενώ από παντού επισημαίνεται η επιθυμία δημιουργίας ενός εκπαιδευτικού συστήματος που θα αναδεικνύει τις δεξιότητες κάθε μαθητή και θα δημιουργεί άρτιες προσωπικότητες, γινόμαστε μάρτυρες ενός οξύμωρου σχήματος. Οι ανθρωπιστικές σπουδές, πάνω στις οποίες οφείλει να βασίζεται το φιλόδοξο αυτό εγχείρημα, παραγκωνίζονται από το δημόσιο σχολείο».

Εξορθολογισμός

Προ μηνών ο πρώην υπουργός Παιδείας ανακοίνωσε «περικοπές» και στα μαθήματα της Ιστορίας και των Αρχαίων Ελληνικών λυκείου, στο πλαίσιο του εξορθολογισμού των προγραμμάτων σπουδών των δύο γνωστικών αντικειμένων.
Ειδικότερα, είχε αποστείλει εγκύκλιο στα σχολεία της Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης, σύμφωνα με την οποία στην Ιστορία της α΄ τάξης θα διδάσκονται συνοπτικά και δεν θα εξετάζονται τα κεφάλαια «Ο πρώτος και ο δεύτερος Ελληνικός Αποικισμός», «Η σημασία των Περσικών Πολέμων», «Ο Πελοποννησιακός Πόλεμος» και «Ο Φίλιππος Β΄ και το Οικουμενικό Κράτος του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Αντίστοιχα, στην Ιστορία της β΄ λυκείου θα διδάσκονται συνοπτικά το Ισλάμ και οι λαοί των Σλάβων και των Βουλγάρων, και θα παραλείπονται βασικά γεγονότα σχετικά με την εγκατάστασή τους στη Βαλκανική, στη Μέση Ανατολή και την Αφρική. Επιπλέον, δεν θα διδάσκεται η συγκρότηση των ελληνικών κρατών στη φραγκοκρατία.

Αυτή η κίνηση του πρώην υπουργού Παιδείας είχε προκαλέσει σάλο, με την Εταιρεία Ελλήνων Φιλολόγων (ΕΕΦ) να κάνει λόγο «για ολέθρια και αυθαίρετη απόφαση... με αποτέλεσμα το σχολείο να παρέχει στους μαθητές ελλιπή γνώση του ελληνικού πολιτισμού στη συνέχεια και στη διαχρονία του. Αποσιωπάται έτσι η ουσία του ελληνικού πολιτισμού, η εξάπλωσή του σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο, η ενότητά του, όπως την πέτυχε ο Φίλιππος Β’, ο βασιλιάς της Μακεδονίας, η οικουμενική διάσταση και η σημασία του μέσω του εκπολιτιστικού έργου του Μεγάλου Αλεξάνδρου». Η εταιρία είχε επισημάνει ακόμη ότι το γεγονός αυτό οδηγεί «στην πλήρη άγνοια από τους μαθητές των θεμελιωδών αυτών σελίδων της Ιστορίας και του πολιτισμού μας, και συρρικνώνει την ανθρωπιστική παιδεία και τη μόρφωση των νέων μας».

Κακές επιδόσεις

Μιλώντας (στην «κυριακάτικη δημοκρατία») ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Αναπληρωτών Φιλολόγων Κώστας Μπουζιάνος σημειώνει: «Το υπουργείο Παιδείας καταργεί την ιστορική συνέχεια. Δεν μπορεί μια περίοδος να παρουσιάζεται είτε περιληπτικά ή αποσπασματικά. Πρέπει να παρουσιάζεται σε όλη της την εξέλιξη, ως αίτιο και αποτέλεσμα». Μάλιστα, υποστηρίζει ότι η έλλειψη διδακτικής συνέχειας έχει συμβάλει στις κακές επιδόσεις των υποψηφίων στις πανελλαδικές στο συγκεκριμένο μάθημα. Χαρακτηριστικά λέει: «Πρέπει να υπάρχει εμβάθυνση και άρα πρέπει να υπάρχει και ο απαραίτητος χρόνος, ώστε ο εκπαιδευτικός να ανατρέξει στις κατάλληλες πηγές, στα παραθέματα, στους χάρτες κ.λπ.». Σε κάθε περίπτωση, οι περικοπές στα μαθήματα του γυμνασίου και του λυκείου δεν είναι «επίτευγμα» μόνο της σημερινής κυβέρνησης. «Οι περικοπές έχουν ξεκινήσει από το 2011, επί υπουργίας Αρβανιτόπουλου, Κουράκη κ.λπ., και φυσικά συνεχίστηκαν και επί Φίλη, προκειμένου να υπάρξει εξοικονόμηση προσωπικού. Βαφτίζεται “εξορθολογισμός της διδακτέας ύλης”, αλλά στην πραγματικότητα αυτό που επιδιώκουν είναι λιγότερες προσλήψεις προσωπικού και ειδικότερα φιλολόγων» υπογραμμίζει ο κ. Μπουζιάνος και προσθέτει ότι οι μειώσεις και οι καταργήσεις της ύλης στα φιλολογικά μαθήματα προκαλούν προβλήματα γλωσσικής παιδείας.

Σημειώνει χαρακτηριστικά: «Τα φιλολογικά μαθήματα συντελούν στην ποιότητα της γλωσσικής παιδείας. Δεχόμαστε παράπονα από καθηγητές άλλων ειδικοτήτων ότι τα παιδιά δεν μπορούν να αναπτύξουν ένα θεώρημα ή να καταλάβουν μια άσκηση. Εχει εκφραστεί δυσαρέσκεια και από πολλούς κλάδους ότι οι μαθητές δεν μπορούν να κατανοήσουν ένα κείμενο ή ακόμη και να εκφραστούν σωστά. Απορούμε, λοιπόν, πώς είναι δυνατόν να μειώνονται οι ώρες διδασκαλίας των φιλολογικών μαθημάτων στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση ενώ είναι τόσο σημαντικά για τους νέους».

Το μένος του πρώην υπουργού με την Ορθοδοξία και τα Θρησκευτικά!

Από τη μανία του Νίκου Φίλη να... περικόψει ώρες και προσωπικό δεν γλίτωσε ούτε το μάθημα των Θρησκευτικών, αυτήν τη φορά στο ολοήμερο δημοτικό. Η απόφαση περιορισμού του ωρολόγιου προγράμματος από 35 ώρες εβδομαδιαίως σε 30 είχε ως αποτέλεσμα να μετατραπούν τα Θρησκευτικά σε μονόωρο μάθημα από δίωρο στην ε’ και τη στ’ δημοτικού. Η αντίδραση της Πανελλήνιας Ενωσης Θεολόγων (ΠΕΘ) ήταν άμεση και κάτι παραπάνω από οργισμένη, καθώς πίσω από τη μείωση των ωρών διέβλεψε μια προσπάθεια να μετατραπεί το μάθημα «σε θρησκειολογία ή σε ένα πολυθρησκειακό σούπερ μάρκετ θρησκειών».

Σύμφωνα με την ένωση, το υπουργείο «κατά παράβαση κάθε συνταγματικής επιταγής, εντελώς προκλητικά, μείωσε τις ώρες διδασκαλίας και ουσιαστικά καταργεί τη διδασκαλία του μαθήματος, αν συνυπολογίσει κανείς το γεγονός ότι ήδη σε πολλά δημοτικά σχολεία γίνεται ελλιπής διδασκαλία ή δεν πραγματοποιείται καθόλου το μάθημα των Θρησκευτικών».

Αναφερόμενη στον πρώην υπουργό Παιδείας, η ΠΕΘ τόνισε: «Φανέρωσε περίτρανα το μένος και την απαξίωσή του προς τη διδασκαλία της ορθόδοξης χριστιανική αγωγής στο ελληνικό σχολείο». Παράλληλα, τον κατηγόρησε: «Δεν εξετάζει παιδαγωγικά τα θέματα αυτά διότι, καθώς φαίνεται για ακόμη μία φορά, είναι εγκλωβισμένος στις κομματικές του ιδεοληψίες. Ετσι, “ξαναχτυπά” σε ένα καθαρά εθνικό θέμα αγωγής, επιχειρώντας απερίσκεπτα και επιπόλαια να μειώσει και να υποτιμήσει το μάθημα εκείνο που διδάσκει τις αξίες της αγάπης, της ελπίδας, της αυτοθυσίας και της προσφοράς προς τον “άλλον” ως αδελφό και όχι απλώς ως συνάνθρωπο».

Οι μεγάλοι χαμένοι στο πρόγραμμα με τις ώρες διδασκαλίας!

Το «μαχαίρι» του υπουργείου Παιδείας δεν περιορίστηκε μόνο στην ύλη των μαθημάτων, αλλά και στις ώρες διδασκαλίας τους. Μάλιστα, φαίνεται ότι στο νέο ωρολόγιο πρόγραμμα, του οποίου η εφαρμογή ξεκίνησε τη φετινή χρονιά, οι μεγάλοι χαμένοι ήταν τα φιλολογικά μαθήματα. Ειδικότερα, στο γυμνάσιο μειώθηκε η διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών κατά μία ώρα και στις τρεις τάξεις. «Το αρνητικό σενάριο είναι ότι πλέον δεν θα εξετάζονται ούτε στο τέλος της σχολικής χρονιάς» σημειώνει ο πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Αναπληρωτών Φιλολόγων.
Την ίδια ώρα, στη γ’ λυκείου μειώθηκαν και οι ώρες διδασκαλίας της Ιστορίας από τρεις σε δύο. «Δηλαδή, καλείται ο φιλόλογος να διδάξει όλες τις ιστορικές περιόδους από τον Ευρωπαϊκό Διαφωτισμό έως τη Μεταπολίτευση μέσα σε δύο διδακτικές ώρες κάθε εβδομάδα. Επιπλέον, σε αυτές τις ώρες ο εκπαιδευτικός θα πρέπει να υποστηρίξει το μάθημα διδακτικά και όχι να κάνει μια απλή ιστορική αφήγηση. Οπως γίνεται κατανοητό, ο χρόνος αυτός δεν επαρκεί για την κάλυψη της ύλης. Μάλιστα, φέτος το υπουργείο Παιδείας παραπέμπει τους διδάσκοντες σε συγκεκριμένες ιστοσελίδες για να αξιοποιήσουν υλικό, πράγμα που είναι αδύνατο» αναφέρει ο κ. Μπουζιάνος.

Τι συμβαίνει στα ΕΠΑ.Λ.

Στο λύκειο οι περικοπές έχουν «χτυπήσει την πόρτα των ΕΠΑ.Λ. ήδη από το 2012. Συγκεκριμένα, έχει εξοβελιστεί το μάθημα τις Ιστορίας, καθώς πλέον διδάσκεται μόνο στην α’ τάξη. Σύμφωνα με τους φιλολόγους, το μάθημα παρουσιάζεται πολύ περιληπτικά, ενώ είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι όλες οι ιστορικές περίοδοι, από τους αρχαϊκούς χρόνους έως τη νεότερη ιστορία, έχουν συμπεριληφθεί μόνο σε ένα βιβλίο. Στην ίδια βαθμίδα έχει χαθεί μία ώρα από τα Νέα Ελληνικά από το εβδομαδιαίο πρόγραμμα κάθε τάξης.

Ταυτόχρονα, όπως επισημαίνει ο κ. Μπουζιάνος, στο γενικό λύκειο «εκτός από την απώλεια του “Επιταφίου” του Περικλή, μετράμε και την απώλεια των Λατινικών στη β’ τάξη, όπου το μάθημα καταργήθηκε, και απέμεινε μόνο ένα τρίωρο στη γ’. Επιπλέον, στη β’ λυκείου μειώθηκαν οι ώρες των Αρχαίων Ελληνικών Ομάδας Προσανατολισμού και πλέον στον Ρητορικό Λόγο διδάσκεται μόνο Λυσίας και όχι Δημοσθένης και Ισοκράτης. Είναι πρωτοφανές να προχωρούν σε τέτοιες περικοπές για τον δήθεν εξορθολογισμό των προγραμμάτων σπουδών, αδιαφορώντας για τα παιδαγωγικά και τα επιστημονικά κριτήρια».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «δυστυχώς μέχρι σήμερα δεν έχουν εισακουστεί οι προτάσεις μας από το υπουργείο Παιδείας, ωστόσο θα επιδιώξουμε να συναντηθούμε με την ηγεσία του». Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Αναπληρωτών Φιλολόγων ζητάει να μη χαθεί καμία διδακτική ώρα από τα Αρχαία Ελληνικά, καθώς -όπως επιχειρηματολογεί- δεν πρόκειται για ένα μάθημα «που διδάσκει μόνο γραμματική και συντακτικό, αλλά και λεξιλόγιο, διδάσκει δηλαδή τη συνάφεια μεταξύ αρχαίων και νέων ελληνικών».
Ο κ. Μπουζιάνος καταλήγει: «Τα νέα ελληνικά βασίζονται στα αρχαία. Ακόμη και η μία ώρα που χάνεται είναι πολύτιμη σε ένα μάθημα με τρία σκέλη (γραμματική, συντακτικό και ετυμολογικό). Εμείς ζητάμε να ενισχυθεί το γλωσσικό μάθημα και στο γυμνάσιο και στο λύκειο, αφού η διδασκαλία του είναι απαραίτητη για τα υπόλοιπα μαθήματα. Ουσιαστικά, τα Αρχαία είναι ένα μάθημα διάπλασης της προσωπικότητας».

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Ιταλικό δημοσίευμα, που βασίζεται σε πηγή των ιταλικών μυστικών υπηρεσιών, κάνει λόγο για αυξανόμενο κίνδυνο τζιχαντιστικής τρομοκρατίας από το Ισλαμικό Κράτος (ISIS) στην Αλβανία.

Συγκεκριμένα η «La Repubblica» σε άρθρο της, που αναδημοσιεύει το Βαλκανικό Περισκόπιο, με τίτλο: «Τρομοκρατία, σημαίες του ISIS σε αλβανικά χωριά» κρούει τον κώδωνα του κινδύνου, ιδιαίτερα στην ιταλική επαρχία της Απουλίας από Αλβανούς τζιχαντιστές, τονίζοντας ότι ο αριθμός των ατόμων που έχουν ριζοσπαστικοποιηθεί στην Αλβανία έχει αυξηθεί σημαντικά.

«Έφηβοι από τα χωριά Leshnica, Zagorcan και Rremen είναι σαν αυτούς που έκαναν την Ευρώπη να τρέμει. Είναι πιο επικίνδυνα από τον Almir Daci που κατάγεται από την Leshnica και έχει ριζοσπαστικοποιήσει εκατοντάδες άτομα. Ο Almir Daci φέρεται νεκρός από τον περασμένο Μάρτιο στη Συρία», γράφει η «La Repubblica».

Να σημειωθεί ότι αυτά τα χωριά βρίσκονται δίπλα στα ελληνικά σύνορα, βρίσκονται στη Βόρεια Ήπειρο και η Ελλάδα οφείλει να ανησυχεί για την ασφάλεια της ελληνικής μειονότητας.

Το δημοσίευμα, σύμφωνα με την αλβανική albeu.com, δημιουργεί την υποψία ότι πολλοί Αλβανοί που διαβιούν την Απουλία αποτελούν παράγοντα κινδύνου για τον ιταλικό πληθυσμό στην περιοχή αυτή.

Η ιταλική εφημερίδα επισημαίνει ότι οι Αλβανοί που έχουν ενταχθεί στο Ισλαμικό Κράτος προέρχονται από τις νότιο-ανατολικές περιοχές της Αλβανίας. Προσθέτει, ακόμη, ότι είναι γνωστό ότι Αλβανοί εμπλέκονται σε εγκληματικές ομάδες οι οποίες λειτουργούν κυρίως στην επαρχία του Μπάρι με τη διακίνηση ναρκωτικών και όπλων.

Πηγή Τribune


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Οι Eλληνες βουλευτές, αναλογικά με το κατά κεφαλήν ΑΕΠ των πολιτών, είναι οι δεύτεροι πιο καλοπληρωμένοι στην Ε.Ε. Αυτό το συμπέρασμα προέκυψε από την έρευνα που πραγματοποίησε η ιρλανδική ειδησεογραφική ιστοσελίδα Τhejournal. Οι εθνοπατέρες μας έχουν μέσο μισθό 61.620 ευρώ ετησίως, ενώ οι απλοί φορολογούμενοι έχουν μέσο βασικό μισθό 18.331 ευρώ. Δηλαδή οι εκλεγμένοι έχουν υπερτριπλάσιες αποδοχές από τους εκλογείς. Αυτό δεν αποτελεί πρόβλημα. Τα έξοδα στελέχωσης και λειτουργίας βουλευτικού γραφείου είναι μεγάλα και ακόμα πιο ακριβή υπόθεση είναι η προσπάθεια διαρκούς επαφής με τις μάζες. Οι βουλευτές πρέπει να έχουν ικανοποιητικούς μισθούς ώστε να εξασφαλίζεται -κατά το δυνατόν- η ανεξαρτησία τους από τα διάφορα συμπλέγματα συμφερόντων, που πάντοτε πολιορκούν με τη σαγήνη του χρήματος τους φορείς της πολιτικής εξουσίας.

Oμως, αν το ποσό που λαμβάνουν συγκριθεί με τις επιδόσεις του Κοινοβουλίου στην προάσπιση των εθνικών συμφερόντων και την υπηρέτηση του τρόπου ζωής των Ελλήνων, τότε οι απολαβές τους κρίνονται εξωφρενικές. Εισπράττουν πολλά για να προσφέρουν αρνητικά αποτελέσματα! Εθνική ανεξαρτησία δεν υπάρχει. Η Ελλάδα είναι υπό την κηδεμονία των πιστωτών. Ακόμα και για την απλούστερη κυβερνητική απόφαση απαιτείται η συναίνεση των ξένων. Η ελληνική οικονομία έχει διαλυθεί. Οι φόροι… καλπάζουν. Το ίδιο κάνει η ανεργία. Η φτώχεια έχει χτυπήσει όλες τις εξώθυρες των νοικοκυριών της χώρας. Εκατοντάδες χιλιάδες Eλληνες ξενιτεύτηκαν για το μεροκάματο. Στα εθνικά ζητήματα ο πολιτικός κόσμος δεν έχει κατορθώσει να νικήσει ούτε καν τα Σκόπια…

Αυτές οι επιδόσεις δεν αξίζουν ούτε δεκάρα κι όμως οι βουλευτές συνεχίζουν να αμείβονται από το υστέρημα των Ελλήνων. Επίσης, μία από τις πιο χρησιμοποιημένες επωδούς των βουλευτών, όποτε θέλουν να δικαιολογήσουν θετικές ψήφους υπέρ μέτρων που δυναμιτίζουν το παρόν, υπονομεύουν το μέλλον, διαλύουν την ελληνική κοινωνία, την οικονομία και το ίδιο το έθνος είναι «δεν είχαμε άλλη επιλογή». Πάντοτε χαρακτηρίζουν την υποταγή στα κελεύσματα των ξένων επικυρίαρχων και των ντόπιων αντιπροσώπων των συμφερόντων τους «μονόδρομο». Ακόμα κι αν είχαν δίκιο, τούτη η παραδοχή σημαίνει ότι κακώς καταλαμβάνουν έδρα στο Κοινοβούλιο. Οι Ελληνες επιλέγουν με την ψήφο τους αντιπροσώπους με στόχο να έχουν μια πληθώρα επιλογών, όχι για να ακούν ανά εβδομάδα ότι είναι εγκλωβισμένοι σε ένα αδιέξοδο ύφεσης και υποτέλειας. Μονόδρομους και συνταγές που σκοτώνουν τους ασθενείς μπορούν να ακολουθήσουν ακόμα και οι πιο αδαείς. Δεν χρειάζεται να δαπανάται έστω ένα ευρώ για να παίζουν κάποιοι τον ρόλο των εθνοπατέρων, ενώ στην ουσία είναι υπάλληλοι πρωτοκόλλου για νομοσχέδια που συντάσσονται στο εξωτερικό, ψηφίζονται ανεξέταστα και ελαφρά τη καρδία στον ναό της δημοκρατίας, και εφαρμόζονται σε βάρος των πολιτών.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Ο Αναστασιάδης κινείται προς την κατεύθυνση που απέρριψε ο Παπαδόπουλος και υπερβαίνει τη νόμιμη εξουσία του

Του Σταύρου Λυγερού

Θολό παραμένει το τοπίο στο μέτωπο του Κυπριακού, λίγες μόνο ημέρες πριν τη διάσκεψη της Γενεύης. Υπενθυμίζουμε ότι ο Αναστασιάδης υποστήριζε πως δεν θα έπρεπε να συζητηθεί η εξωτερική πτυχή του Κυπριακού (τα ζητήματα της ασφάλειας, των εγγυήσεων και των τουρκικών στρατευμάτων) πριν ολοκληρωθούν επιτυχώς οι διαπραγματεύσεις για την εσωτερική πτυχή. Από τη θέση αυτή υποχώρησε μετά το προσωρινό ναυάγιο της συνάντησης στο Μον Πελεράν της Ελβετίας το Νοέμβριο. Για την ακρίβεια, στο δείπνο της 1ης Δεκεμβρίου με τον Τουρκοκύπριο ηγέτη Ακιντζί συμφώνησε να οριστεί η 12η Ιανουαρίου ως ημερομηνία σύγκλησης της διάσκεψης.

Η κίνησή του εκείνη εγκλώβισε και την Αθήνα. Η κυβέρνηση Τσίπρα είχε εδώ και πολύ καιρό ξεκαθαρίσει ότι δεν πρόκειται να συμμετάσχει σε διάσκεψη για την εξωτερική πτυχή του Κυπριακού, εάν δεν είχε διασφαλισθεί ότι η Άγκυρα έχει αποδεχθεί αφενός την κατάργηση του παρωχημένου καθεστώτος των εγγυήσεων, αφετέρου την αποχώρηση των στρατευμάτων της από τη Μεγαλόνησο. Στο πλαίσιο αυτό, είχε θέσει ως όρο να προετοιμασθεί μία συνάντηση Τσίπρα-Ερντογάν, η οποία να πιστοποιήσει ότι Ελλάδα και Τουρκία βρίσκονται σε ακτίνα συμφωνίας στο κρίσιμο αυτό ζήτημα.

Την 1η Δεκεμβρίου και χωρίς συνεννόηση, ο Αναστασιάδης έσπασε την κοινή γραμμή Αθήνας-Λευκωσίας, αποδεχόμενος ημερομηνία σύγκλησης διάσκεψης, χωρίς να έχουν ικανοποιηθεί οι όροι που και ο ίδιος και η ελληνική κυβέρνηση είχαν θέσει. Αντιμέτωποι με τετελεσμένο, οι Τσίπρας και Κοτζιάς έπρεπε ή να διαφωνήσουν δημοσίως σ’ αυτή την κρίσιμη καμπή, ή να το “καταπιούν” και να διαχειρισθούν την κατάσταση, έστω και από δυσμενή θέση. Επέλεξαν το δεύτερο για να μην προκαλέσουν ανοιχτή ρήξη με τη Λευκωσία, αλλά και για να μη χρεωθεί η Ελλάδα το διπλωματικό κόστος ότι τορπίλισε τη λύση.

Στο δείπνο της 1ης Δεκεμβρίου συμφωνήθηκε, επίσης, ότι από τις 8-11 Ιανουαρίου οι ηγέτες των δύο κοινοτήτων θα διαπραγματευθούν ανοικτά ζητήματα της εσωτερικής πτυχής του Κυπριακού και στις 12 Ιανουαρίου θα καθίσουν στο τραπέζι των συνομιλιών και οι τρεις εγγυήτριες δυνάμεις (Ελλάδα, Τουρκία και Βρετανία). Τι σημαίνει αυτό;
  • Πρώτον, ότι από τη διάσκεψη θα απουσιάζει η Κυπριακή Δημοκρατία! Ο Αναστασιάδης προσπάθησε να διασκεδάσει τις αρνητικές εντυπώσεις, δηλώνοντας ότι ο ίδιος θα παρευρεθεί με διπλή ιδιότητα: και του ηγέτη της ελληνοκυπριακής κοινότητας και του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας. Τον διαψεύδει, όμως, η επίσημη ανακοίνωση της Γραμματείας του ΟΗΕ. Σ’ αυτήν αναφέρεται ότι ο Αναστασιάδης θα συμμετάσχει αποκλειστικά και μόνο με την πρώτη ιδιότητα. Σε ανακοίνωση, μάλιστα, του ΟΗΕ προς τα διεθνή ΜΜΕ, αναφέρεται πρώτα το όνομα του Ακιντζί και έπεται το δικό του. Ίσχυσε το κριτήριο της αλφαβητικής σειράς, επειδή ακριβώς από πλευράς ιδιότητας θεωρούνται ισότιμοι (ηγέτες των δύο κοινοτήτων).
  • Δεύτερον, ότι η διάσκεψη θα είναι πενταμερής, όπως παγίως ζητούσε η Άγκυρα και όπως παγίως αρνιόταν η Λευκωσία και η Αθήνα. Την 1η Δεκεμβρίου ο Αναστασιάδης αποδέχθηκε ότι μόνο εάν συμφωνήσουν οι πέντε μπορεί να παρακαθίσουν άλλοι στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων στη Γενεύη. Είναι άλλο η συμμετοχή στο τελετουργικό και άλλο η συμμετοχή στις διαπραγματεύσεις. Αυτό ισχύει για τα μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας, αλλά και για την ΕΕ, η οποία θα έχει ιδιότητα παρατηρητή.
Το χειρότερο από όλα είναι ότι η διαδικαστική, αλλά πολιτικά κρίσιμη, συμφωνία της 1ης Δεκεμβρίου προσδίδει εμμέσως πλην σαφώς πολιτική υπόσταση στον χρόνιο ισχυρισμό της Άγκυρας ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι «εκλιπούσα». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι ο Αναστασιάδης αποδυναμώνει το διεθνώς αναγνωρισμένο κράτος τους, το μοναδικό διπλωματικό όπλο που διαθέτουν οι Ελληνοκύπριοι σ’ αυτή τη μάχη.

Στο σημείο αυτό είναι αναγκαίο να υπογραμμισθεί ότι η τουρκική πλευρά επιμένει απολύτως στην απαίτησή της το νέο κράτος που θα προκύψει από ενδεχόμενη συμφωνία (Ενωμένη Κυπριακή Ομοσπονδία το έχουν αποκαλέσει) να μην αποτελεί μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας, αλλά ουσιαστικά να αποτελεί μετεξέλιξη των τετελεσμένων που έχει δημιουργήσει η εισβολή και κατοχή.

Οι Τούρκοι απαιτούν τον εκ των προτέρων ενταφιασμό της Κυπριακής Δημοκρατίας για να μην έχουν οι Ελληνοκύπριοι διέξοδο διαφυγής στην καθόλου απίθανη περίπτωση που προκληθεί αδιέξοδο και το νέο ομοσπονδιακό κράτος καταρρεύσει. Ήταν ακριβώς αυτή η διάταξη του σχεδίου Ανάν το 2004 που είχε υποχρεώσει τον τότε πρόεδρο Τάσσο Παπαδόπουλο να πει στο διάγγελμά του ενόψει του δημοψηφίσματος: «παρέλαβα κράτος, δεν θα παραδώσω κοινότητα».

Το γεγονός ότι ο Αναστασιάδης κινείται προς την κατεύθυνση που απέρριψε ο Παπαδόπουλος υπερβαίνει τη νόμιμη εξουσία του. Το διακύβευμα είναι ζωτικής σημασίας για να αφεθεί στα χέρια του όποιου προέδρου. Η μεθόδευση που οδηγεί σε κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας συνιστά πραξικόπημα πρώτου μεγέθους. Εάν υπογράψει συμφωνία πριν τη διεξαγωγή των δημοψηφισμάτων, θα έχει δημιουργήσει πολιτικό τετελεσμένο, με την έννοια ότι θα διευκολύνει την Άγκυρα να ενεργοποιήσει το σχέδιο Β, στο οποίο από τώρα απειλητικά αναφέρεται.

Προφανώς, ο Αναστασιάδης δεν συναίνεσε σ’ όλα τα παραπάνω εθνικά επιζήμια και δεν έφερε την Αθήνα προ τετελεσμένου, χωρίς να έχει πλάτες. Είναι κοινό μυστικό ότι αυτή τη φορά τα νήματα από το παρασκήνιο κινεί όχι το Λονδίνο, αλλά η Αμερικανίδα βοηθός υπουργός Εξωτερικών Νούλαντ.

Πολλοί κατηγορούν δημοσίως τον Αναστασιάδη για αλλεπάλληλα λάθη και παραλείψεις, ακόμα και για αλκοολισμό. Στην πραγματικότητα, αποφεύγουν να θέσουν το κρίσιμο ερώτημα που εγείρεται από τα ίδια τα γεγονότα: πρόκειται για απλά λάθη, ή για συνειδητές επιλογές; Υπενθυμίζουμε ότι το 2004 ο Αναστασιάδης είχε φανατικά υποστηρίξει το σχέδιο Ανάν, οδηγώντας σε διάσπαση το ίδιο του το κόμμα. Επρόκειτο αποκλειστικά και μόνο για μία πολιτική θέση, ή τόσο εκείνη όσο και η τωρινή στάση του οφείλονται και σε εξαρτήσεις;

Κατηγορηματική απάντηση δεν μπορεί να δοθεί, αλλά είναι σαφές πως ο Κύπριος πρόεδρος είναι το όχημα που οδηγεί σε υποθήκευση της επιβίωσης του κυπριακού Ελληνισμού. Αυτό επιβεβαιώνεται και από το γεγονός ότι αποδέχεται τις λεγόμενες εποικοδομητικές ασάφειες, παρότι η πείρα έχει διδάξει ότι αυτές προκαλούν ένταση και στην περίπτωση του Κυπριακού σε υποχωρήσεις της ελληνοκυπριακής πλευράς. Τα παραδείγματα είναι πολλά.

Ας επιστρέψουμε, όμως, στο παιχνίδι που βρίσκεται αυτές τις ημέρες σε εξέλιξη. Λόγω και των παρασκηνιακών πιέσεων που του ασκεί η Ουάσιγκτον, ο Τσίπρας “κατάπιε” το τετελεσμένο του Αναστασιάδη όσον αφορά τη σύγκληση της διάσκεψης. Επισήμως, όμως, δεν έχει εγκαταλείψει τη θέση του “όχι εγγυήσεις, όχι τουρκικά στρατεύματα στην Κύπρο”. Η πραγματική δοκιμασία θα είναι στη Γενεύη. Εκεί θα φανεί η αντοχή του.

Προς το παρόν, ο Κοτζιάς προσπαθεί να αποτρέψει τον εγκλωβισμό της Αθήνας στο δίλημμα ή να υποχωρήσει για τις εγγυήσεις και τα τουρκικά στρατεύματα, ή να χρεωθεί το υψηλό κόστος ενός ναυαγίου. Στη συνάντησή του με τον ειδικό σύμβουλο του γενικού γραμματέα των Ηνωμένων Εθνών Έιντε υπογράμμισε ότι η διαδικασία στη Γενεύη δεν θα είναι “ή τώρα ή ποτέ”, αλλά αντίθετα θα είναι “ανοικτού τέλους”, δηλαδή οι διαπραγματεύσεις θα συνεχισθούν.

Στο ίδιο πλαίσιο εγγράφεται και το ταξίδι του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών στη Νέα Υόρκη για να συναντήσει το νέο γενικό γραμματέα του ΟΗΕ Πορτογάλο Γκουτιέρες. Η πρωτοβουλία του αυτή υποχρέωσε και τον Τούρκο ομόλογό του να ταξιδέψει επίσης στη Νέα Υόρκη για να μην αφήσει το έδαφος ελεύθερο στην ελληνική διπλωματία. Παραλλήλως, ο Τσίπρας έχει επιδοθεί σε τηλεφωνική διπλωματία με Ευρωπαίους ομολόγους του.

Οι προσπάθειες της Αθήνας, ωστόσο, υπονομεύονται από τον Αναστασιάδη. Ενώ ρητορικά δηλώνει ότι συμφωνεί με την κατάργηση των εγγυήσεων και την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων, έχει καταθέσει προτάσεις (5σέλιδο non paper με τίτλο “Ασφάλεια και Εγγυήσεις κατά τη μεταβατική περίοδο”) που αναιρούν αυτή τη θέση. Δεν δίστασε, μάλιστα, να δηλώσει ότι «οι εγγυήσεις μπορούν να δοθούν από το Συμβούλιο Ασφαλείας, την ΕΕ, την Τουρκία και όχι μόνο».

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Λευκωσία ζητάει από το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ να έχει την ευθύνη για την εφαρμογή της συμφωνίας και για τα ζητήματα ασφάλειας κατά τη μεταβατική περίοδο. Ζητάει, μάλιστα, τα μόνιμα μέλη του να παραιτηθούν του δικαιώματος βέτο, ώστε να μην παρεμποδίζεται η λήψη απόφασης. Μέχρις εδώ δεν υπάρχει κάτι μεμπτό.

Αποδέχεται, όμως, την παραμονή περίπου 10.000 Τούρκων στρατιωτών (το σχέδιο Ανάν πρόβλεπε 6.000) σε μία βάση στη βόρειο Κύπρο, χωρίς να καθορίζεται ο χρόνος αποχώρησής τους. Η Άγκυρα θέλει 15ετία με δικαίωμα παράτασης. Στην πραγματικότητα, ακόμα και μικρότερη δύναμη είναι από επιχειρησιακής απόψεως αρκετή σε περίπτωση κρίσης.

Τώρα πλέον, η Τουρκία δεν χρειάζεται να κάνει απόβαση στην Κύπρο. Λόγω γειτνίασης και λόγω της ύπαρξης του τουρκοκυπριακού κρατιδίου μπορεί σε ελάχιστο χρόνο να μεταφέρει στη Μεγαλόνησο όσες δυνάμεις θέλει χωρίς κίνδυνο. Ακόμα και η πλήρης αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων δεν εξασφαλίζει τους Ελληνοκύπριους, εάν υπάρχει καθεστώς εγγυήσεων που επιτρέπει στην Άγκυρα να επέμβει στρατιωτικά με πρόσκληση του τουρκοκυπριακού κρατιδίου.

Το ελληνοκυπριακό non paper προβλέπει τη συγκρότηση ενός συμβουλίου από Ελληνοκύπριους και Τουρκοκύπριους που με βάση ειδικές διαδικασίες θα χειρισθούν ενδεχόμενη κρίση με βίαια επεισόδια. Η όλη λογική του είναι ότι τα δύο συνιστώντα κρατίδια και σε δεύτερο επίπεδο η Ελλάδα και η Τουρκία θα συνεργασθούν για να αντιμετωπίσουν μία κρίση. Γι’ αυτό και δίνει έμφαση στην υπογραφή ενός συμφώνου φιλίας μεταξύ Ελλάδας, Τουρκίας και του νέου ομοσπονδιακού κυπριακού κράτους. Η ιδέα αυτή βρίσκει σύμφωνη την Αθήνα, η οποία έχει και δικούς της λόγους να θέλει να κρατήσει χαμηλά τη θερμοκρασία και στα ελληνοτουρκικά.

Κρίση στην Κύπρο, όμως, θα προκύψει μόνο εάν συγκρουσθούν οι δύο πλευρές. Δεν θα προκύψει από θερμόαιμους που λειτουργούν αυτόνομα. Το ίδιο έγγραφο ζητάει σε ακραία περίπτωση την παρέμβαση μίας πολυεθνικής δύναμης 2.500 στρατιωτών. Η διεθνής πείρα, όμως, διδάσκει πως εάν τα πράγματα φθάσουν σε τέτοιο σημείο καμία δύναμη του ΟΗΕ δεν πρόκειται να λύσει το πρόβλημα. Οι Ελληνοκύπριοι θα παραμείνουν πρακτικά απροστάτευτοι, επειδή, λόγω της τουρκικής στρατιωτικής παρουσίας, είναι η αδύναμη πλευρά.

Σύμφωνα με πληροφορίες, η Άγκυρα απορρίπτει την ελληνοκυπριακή πρόταση. Απαιτεί να διατηρηθούν οι εγγυήσεις και να παραμείνει ικανή στρατιωτική δύναμή της στην Κύπρο. Αφήνει ανοικτό το ενδεχόμενο να διατηρήσει δικαιώματα εγγυήτριας δύναμης μόνο για το τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο. Τί ακριβώς θα σημαίνει αυτό σε περίπτωση αδιεξόδου και κατάρρευσης της ομοσπονδίας; Από την πλευρά της, η Γραμματεία του ΟΗΕ προσπαθεί με συμβιβαστική φόρμουλα να συνδέσει τη σταδιακή κατάργηση των εγγυήσεων με την παραχώρηση στην τουρκοκυπριακή πλευρά ως ανταλλάγματος την εκ περιτροπής προεδρία. Είναι αξιοσημείωτο, πάντως, ότι –σύμφωνα με πρόσφατη δημοσκόπηση– το 89,4% των Τουρκοκύπριων και εποίκων τάσσεται υπέρ της παραμονής του τουρκικού στρατού στην Κύπρο, ενώ το 88,8% τάσσεται υπέρ της διατήρησης του καθεστώτος των εγγυήσεων.

Κατά τα άλλα, οι δύο πλευρές διαφωνούν και για την εσωτερική πτυχή του Κυπριακού:
Στον τομέα της διακυβέρνησης παραμένει ανοικτό το ζήτημα της εκ περιτροπής προεδρίας. Όπως προαναφέραμε ο Έιντε κάνει προσπάθεια να συνδυάσει σ’ ένα πάρε-δώσε την τουρκική απαίτηση για εκ περιτροπής προεδρία με το εδαφικό (επιστροφή της Μόρφου) και με τις εγγυήσεις.

Διαφωνία υπάρχει και για τον μηχανισμό λήψης αποφάσεων. Η τουρκική πλευρά απαιτεί οι αποφάσεις στο ανώτατο επίπεδο της ομοσπονδίας (μάλλον δύο Ελληνοκύπριοι και δύο Τουρκοκύπριοι) να λαμβάνονται με μια τουλάχιστον τουρκοκυπριακή ψήφο. Αυτό ισοδυναμεί με δικαίωμα βέτο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη λειτουργικότητα και τη βιωσιμότητα της λύσης.

Η προσπάθεια να βρεθεί ένας τρόπος για να λαμβάνεται απόφαση σε περίπτωση που οι Ελληνοκύπριοι και οι Τουρκοκύπριοι διαφωνούν για κάποιο ζήτημα είχε οδηγήσει στη γελοία φόρμουλα να γίνεται κλήρωση! Μετά τον θόρυβο που προκλήθηκε, η ελληνοκυπριακή πλευρά προσανατολίζεται την απόφαση να παίρνει ξένος δικαστής που θα ορίζεται από το Διεθνές Δικαστήριο και δεν θα είναι πάντα ο ίδιος.

Στο περιουσιακό, η πρόοδος είναι περιορισμένη. Έχουν καθορισθεί 30 κριτήρια για τις περιουσίες και ετοιμάστηκε κατάλογος για τα άτομα με προτεραιότητα. Η ελληνοκυπριακή πλευρά θέλει να εξασφαλίσει την επιστροφή όσο το δυνατόν περισσότερων ελληνοκυπριακών περιουσιών. Το περιουσιακό συνδέεται με το εδαφικό. Η τουρκική πλευρά θέλει την επιστροφή όσο το δυνατόν λιγότερων Ελληνοκύπριων στον Βορρά. Εκτός αυτού, θέλει το πλεονέκτημα να το έχει ο σημερινός χρήστης (Τουρκοκύπριος, έποικος ή και ξένος) και όχι ο νόμιμος Ελληνοκύπριος ιδιοκτήτης.

Στο εδαφικό η διαπραγμάτευση θα γίνει όταν στις 11 Ιανουαρίου στη Γενεύη μπουν στο τραπέζι οι χάρτες. Η ελληνοκυπριακή πλευρά αποδέχεται ποσοστό 28,2% της Κύπρου για το τουρκοκυπριακό κρατίδιο, αλλά ζητάει την επιστροφή της Μόρφου και άλλων εδαφών που θα επιτρέψουν σε περίπου 75.000 Ελληνοκύπριους να γυρίσουν στα σπίτια τους και να υπάγονται στο ελληνοκυπριακό κρατίδιο. Η τουρκοκυπριακή πλευρά ζητάει 29,2% και να διατηρήσει υπό δικό της έλεγχο τη Μόρφου. Ο Ακιντζί δέχεται να επιστρέψει εδάφη που να αντιστοιχούν στην επιστροφή μόνο 55.000 Ελληνοκυπρίων.

Αξίζει να σημειωθεί ότι μετά τη συμφωνία της 1ης Δεκεμβρίου για τον οδικό χάρτη, ο Ακιντζί απέφυγε να διαπραγματευθεί εποικοδομητικά, επειδή στόχος της τουρκικής πλευράς είναι να μεταφέρει τα ανοικτά ζητήματα στη διάσκεψη της Γενεύης. Ελπίζει βασίμως ότι εκεί ο Αναστασιάδης, αλλά και η ελλαδική πλευρά, θα δεχθούν ασφυκτικές πιέσεις για να υποχωρήσουν ατάκτως. Εάν πάλι δεν υποχωρήσουν και προκύψει αδιέξοδο, την ευθύνη θα την φορτωθεί η Λευκωσία και η Αθήνα. Στο σημείο που έχει φέρει τα πράγματα ο Αναστασιάδης, είναι εξαιρετικά δύσκολο ο κυπριακός Ελληνισμός να απεμπλακεί, χωρίς να πληρώσει υψηλό πολιτικό-διπλωματικό κόστος.

Πηγή Ποιότητα


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Ανοιχτή επιστολή για το Κυπριακό προς τον κ. Τσίπρα

Κύριε πρωθυπουργέ,
είσθε μήπως έτοιμος να προσθέσετε άλλη μία προδοσία όσον αφορά την Κύπρο, εναντίον των Ελλήνων και του Ελληνισμού, στο ενεργητικό σας; Δεν θα απαριθμήσω τις ως τώρα προδοσίες σας με βάση τα όσα υποσχεθήκατε προεκλογικά στον ελληνικό λαό. Τις γνωρίζετε πολύ καλά και ακόμα πιο καλά τις γνωρίζει ο ελληνικός λαός, επειδή βιώνει στην τσέπη, την υγεία και την ψυχή του τα τραγικά τους αποτελέσματα.

Για το εθνικό μας θέμα της Κύπρου, τουλάχιστον στην Ελλάδα, “βοούν και κραυγάζουν” οι πλέον αρμόδιοι Έλληνες να φέρουν δημόσια και τεκμηριωμένη γνώμη επί αυτού, οι οποίοι ως εκ της επιστημονικής τους ιδιότητας ή της θέσεώς τους το γνωρίζουν σε βάθος, ίσως σε πλήρη αντίθεση με τους συμβούλους σας. (Μάλιστα έξι-επτά εξ αυτών θα μιλήσουν σε ημερίδα που οργανώνεται στο Πολεμικό Μουσείο, την Δευτέρα 9.1.2017). Όλοι οι κορυφαίοι επαΐοντες χαρακτηρίζουν εκτρωματική και παράνομη την συμφωνία που κυοφορείται και ίσως υπογραφεί στη Γενεύη στις 12.1.2017, ένα “καθαρό” πολιτικό πραξικόπημα!

Και δεν θα αποτανθώ στη συναισθηματική σας πλευρά, επειδή αμφιβάλλω αν υπάρχει, διαφορετικά δεν θα πέθαιναν τόσοι και τόσοι Έλληνες από εγκεφαλικά, καρδιά και αυτοκτονίες, από έλλειψη επαρκούς περίθαλψης στην όποια αρρώστια τους ή από το “άστεγο κρύο”. Θα αποτανθώ στη λογική σας, που φαίνεται ότι είναι κυρίαρχη στην προσωπικότητά σας και υπηρετεί ψυχρά το πολιτικό σας συμφέρον.

Νομίζετε, λοιπόν, ότι θα περάσετε “αβρόχοις ποσίν” από μια τέτοια προδοσία του κορυφαίου εθνικού θέματος; Νομίζετε ότι οι Έλληνες θα το προσπεράσουν, θα το ξεχάσουν, θα το συγχωρήσουν και μάλιστα αν έχει πικρά αποτελέσματα και για την μητροπολιτική πατρίδα; Κάνετε μέγα λάθος αν σκέφτεστε έτσι. Θα είναι η σταγόνα (και τι σταγόνα; Πέλαγος!) που θα ξεχειλίσει την οργή και την περιφρόνηση προς το πρόσωπό σας, που έχετε ο ίδιος με τις πράξεις σας γεννήσει μέσα στην ψυχή των Ελλήνων.

Νομίζετε ότι δεν θα εκμεταλλευτούν οι πολιτικοί σας αντίπαλοι (όχι ότι αυτοί είναι καλύτεροι, απλά θα το εκμεταλλευτούν) ένα τέτοιου μεγέθους “ολίσθημα” στο κυρίαρχο και πλέον ζωτικό για την επιβίωση του Ελληνισμού εθνικό θέμα, για να σας στήσουν “στον τοίχο με τους προδότες”;

Σκέφτεστε μήπως ότι αν αποδειχτείτε και στο θέμα αυτό “υπάκουος” στους επικυρίαρχους όπως και σε όλα τα άλλα, θα έχετε την μακροπρόθεσμη εύνοιά τους; Δε νομίζω ότι είστε τόσον αφελής. Ποτέ δεν ήσασταν. Απλά προσποιηθήκατε επί μακρόν “αφελή σύγχυση”, γιατί αυτό επέτασσε το σχέδιο που υπηρετούσατε προς πλήρη παράδοση της Ελλάδος.

Γνωρίζετε καλά ότι οι “αλλαγές” κατόπιν “εκλογών” (τρομάρα μας εξ' αιτίας όλων των πραγματικά αφελών Ελλήνων! -οι καθαρά συμφεροντολόγοι είναι πιο λίγοι) είναι αναγκαίες στους επικυρίαρχους επειδή, ελπίζοντας οι Έλληνες σε κάποια “αλλαγή” προς βελτίωση των συνθηκών στις οποίες ζουν, εκτονώνεται η συσσωρευμένη οργή τους.

Ωστόσο, μόνον αν υπάρξει ένα κόμμα με γνησίως ανιδιοτελή θέληση να υπηρετήσει τα συμφέροντα και τις αξίες του Ελληνισμού, (με τις οποίες τα ακροδεξιά κόμματα δεν έχουν καμία σχέση) ξεκινώντας από το να θρέψει τις ρίζες του, τις οποίες εσείς και όλο το εξουσιαστικό σύστημα δολίως και συνεχώς αποξηραίνετε, (εσείς αυτοί τολμήσατε ακόμα και να αφαιρέσετε τον Επιτάφιο του Περικλή από την ύλη του Λυκείου, ένα μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς!), τότε και μόνον τότε θα έχει νόημα αυτή η ελπίδα και συνεπώς η συμμετοχή στις εκλογές.

Κύριε πρωθυπουργέ, ας έχετε επίγνωση ότι βαδίζετε σε πολύ επικίνδυνες ατραπούς. Μια μικρή σπίθα ν' ανάψει κάπου, με την οργή που έχει συσσωρευτεί και ίσως ξεχειλίσει, όλη η Ελλάδα θα πάρει φωτιά κι εσένα θα ζητάει να κάψει πρώτον (εγκατέλειψα και τον πληθυντικό, για την αμεσότητα του λόγου). Πού θα σταθείς και πού θα πας; Θ' αλλάξεις χώρα, τόπο, ιθαγένεια; Όμως ο μεγάλος Αλεξανδρινός σου δίνει την απάντηση:
Για τα αλλού -μη ελπίζεις- /δεν έχει πλοίο για σε, δεν έχει οδό. /Έτσι που τη ζωή σου ρήμαξες εδώ /στην κώχη τούτη τη μικρή, σ' όλη τη γη την χάλασες.

Δεν είναι απειλές ούτε στείροι συναισθηματισμοί όλα αυτά. Είναι συμπεράσματα της κάθε “κοινής λογικής” που παρακολουθεί τα τεκταινόμενα που προδικάζουν τα μελλούμενα, τα οποία έρχονται με ποδοβολητό και αναπόδραστη βεβαιότητα.

Πηγαίνετε λοιπόν στη Γενεύη με τον υπουργό Εξωτερικών, αν και αυτός επιθυμεί μια ελάχιστη θετική υστεροφημία και όχι την “κατάρα” της Ιστορίας, για να φέρετε τα πάνω κάτω (Δεν μπορώ να φανταστώ τίποτα χειρότερο για ανθρώπους από το να περάσουν στην Ιστορία σαν “καταραμένοι” για τη δύστηνο μοίρα που επέφεραν στους λαούς τους -και ήδη πολλοί Έλληνες πολιτικοί έχουν περάσει στη χορεία των “καταρωμένων” σχεδόν από το σύνολο του λαού).

Αναδείξτε, εις επίγνωσιν της παγκόσμιας κοινής γνώμης και σε βάθος, ποιο ήταν και είναι το πρόβλημα της Κύπρου. Ένας λαός ζει χρόνια τώρα, εξόριστος από την ίδια τη γη του, που κατέχεται παράνομα από ξένη Δύναμη, κατόπιν πολεμικής και πολύνεκρης εισβολής. Και ποιο αίσθημα εθνικού δικαίου τοπικό και παγκόσμιο ικανοποιείται, όταν η κατέχουσα Δύναμη μέρους της Κύπρου, τυχόν και με δική σας υπογραφή, προάγεται σε κατέχουσα Δύναμη ολόκληρης της Κύπρου, όπως κεκαλυμμένα προβλέπει το εκτρωματικό σχέδιο της συζητούμενης “συμφωνίας”;

Τόσα ψηφίσματα κατά καιρούς από τον ΟΗΕ δηλώνουν καθαρά το πρόβλημα. Τα αγνοείτε; Όχι βέβαια. Απλά προσποιείστε και φέρεσθε σαν να μην υπάρχουν. Αρκετά πια με τις “προσποιήσεις” πως ότι πράττετε είναι το πολιτικά ορθό και το εθνικά δίκαιο ή το μονοδρομικό! Όλο και λιγότεροι Έλληνες είναι έτοιμοι να πειστούν ή ακόμα και να σας ακούσουν. Η απαξίωσή σας έχει πάρει ρυθμούς γεωμετρικής προόδου.

Σταματήστε , ως αποτέλεσμα “ψυχρής” λογικής, την κατηφόρα σας και περιορίστε την στα μέχρι τώρα πεπραγμένα, χωρίς νέες προκλήσεις προς τον ελληνικό λαό στο σύνολό του, Ελλάδος και Κύπρου. Ένα λιθαράκι προδοτικής πρόκλησης να προσθέσετε ακόμα στο τεράστιο εθνικό θέμα της Κύπρου, θα μεταβληθεί σε πέτρα δεμένη στο λαιμό σας που θα σας παρασύρει στο βυθό της πολιτικής επικαιρότητας. Και το πιο οδυνηρό, στο βυθό των “καταραμένων” της Ιστορίας.

Μετ' επιγνώσεως των λόγων μου...
Κατερίνα Χατζηθεοδώρου

Υ.Γ. Θα μπορούσα να στείλω ένα παρόμοιο γράμμα στον Πρόεδρο της Κύπρου. Αλλά τον θεωρώ τόσο αθεράπευτα δωσίλογο για τη δημοκρατία και την ανεξαρτησία του ελληνοκυπριακού λαού -και ελπίζω αυτός να τον καλέσει σύντομα να δώσει τον “προσήκοντα λόγο”- , που είναι άνευ ουσίας ένα τέτοιο γράμμα. Ωστόσο φρονώ ότι ο ελληνοκυπριακός λαός θα πρέπει να αναλάβει έγκαιρα και επειγόντως να τον “συνετίσει”, πριν παραδώσει σε διάλυση την Κυπριακή Δημοκρατία, οπότε ο αγώνας να ανακτηθεί θα είναι τεράστιος, αιματηρός και ίσως άκαρπος, με μεγάλη κινητοποίηση όλων των υγιών δυνάμεών του, λαϊκών, εκκλησιαστικών, διανόησης και πολιτικής.

Πηγή Destopan



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Στα τεμένη στην Γερμανία όπου κηρύττουν υπερσυντηρητικοί ισλαμιστές, γνωστοί ως ριζοσπαστικοί σαλαφιστές θα πρέπει να απαγορευτεί η λειτουργία τους, οι κοινότητες τους να διασπαστούν και οι ιεροκήρυκες τους να απελαθούν, δήλωσε ο αντικαγκελάριος της Γερμανίας και ηγέτης των Σοσιαλδημοκρατών Ζίγκμαρ Γκάμπριελ σε συνέντευξη που παραχώρησε στο περιοδικό Der Spiegel .

«Αναφορικά με αυτό το ερώτημα, τάσσομαι υπέρ της μηδενικής ανοχής», δήλωσε ο Γκάμπριελ, όταν του τέθηκε το ζήτημα ότι ο Τυνήσιος Άνις Άμρι δράστης της τρομοκρατικής επίθεσης στην χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου είχε έρθει σε επαφή με σαλαφιστές κήρυκες του μίσους.

Το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη της τρομοκρατικής επίθεσης που είχε αποτέλεσμα 12 νεκρούς.

«Η λειτουργία τεμενών όπου λειτουργούν σαλαφιστές πρέπει να απαγορευτεί, να διασπαστούν οι κοινότητες τους και οι ιεροκήρυκες να απελαθούν. Και το ταχύτερο δυνατό», τόνισε ο Γκάμπριελ στην συνέντευξη του που δημοσιεύτηκε το Σάββατο.

Στην Γερμανία τα πρόσφατα χρόνια έχει καταγραφεί μια ραγδαία αύξηση στον αριθμό σαλαφιστών.

Τον Νοέμβριο ο επικεφαλής της υπηρεσίας μυστικών πληροφοριών της Γερμανίας (BND) είχε τονίσει στο πρακτορείο Ρόιτερς ότι σύμφωνα με εκτιμήσεις της υπηρεσίας, υπάρχουν στην χώρα περίπου 40.000 ισλαμιστές, εκ των οποίων 9.200 σαλαφιστές.

Η κυβέρνηση της καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ, στην οποία συμμετέχουν οι Σοσιαλδημοκράτες (SPD), έχει καταθέσει νέες προτάσεις μέτρων ασφαλείας ως απάντηση στην επίθεση του Βερολίνου, προκαλώντας μια έντονη διαμάχη ενόψει των εκλογών που θα διεξαχθούν φέτος.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Την έμμεση πλην σαφή κριτική που ασκήθηκε χθες από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή στις προτάσεις του να θεσπιστεί ανώτατο όριο υποδοχής προσφύγων για όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση και να σταματήσει η εξέταση των αιτήσεων ασύλου εντός της ΕΕ, απορρίπτει τώρα κατηγορηματικά ο Αυστριακός υπουργός Άμυνας Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ, του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος που ηγείται της αυστριακής κυβέρνησης συνασπισμού με το συντηρητικό Λαϊκό Κόμμα.

Την ίδια στιγμή, ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου Ζαν Άσελμπορν, ασκώντας δριμεία κριτική στην πρόταση του προερχόμενου από το Λαϊκό Κόμμα, Αυστριακού ομολόγου του, Σεμπάστιαν Κουρτς, να σταματούνται οι πρόσφυγες στα εξωτερικά σύνορα της ΕΕ και να μεταφέρονται σε μία άλλη ασφαλή περιοχή εκτός Ευρώπης, τονίζει πως αυτή την ιδέα να ενοικιαστεί ένα νησί εκτός Ευρώπης για να συσσωρεύονται εκεί πρόσφυγες από τη Συρία, το Ιράκ ή τη Λιβύη, ο ίδιος θεωρεί πως ανήκει στη δεξιοεθνικιστική ιδεολογία.

«Η ΕΕ δεν επιτρέπεται να είναι ένα φρούριο της αδιαφορίας, όταν άνθρωποι που βρίσκονται υπό διωγμό κτυπούν την πόρτα της», προσθέτει στην κριτική που ασκεί κατά του Σεμπάστιαν Κουρτς ο υπουργός Εξωτερικών του Λουξεμβούργου σε δηλώσεις του στο γερμανικό περιοδικό «Ντερ Σπίγκελ».

Από την πλευρά της, η εκπρόσωπος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Νατάσα Μπερτρό, στη χθεσινή κριτική της κατά των προτάσεων του Αυστριακού υπουργού Άμυνας, τόνιζε με έμφαση πως η ΕΕ και τα κράτη-μέλη της υποχρεούνται να τηρούν τη Σύμβαση της Γενεύης, που δεν επιτρέπει την απώθηση προσφύγων, ενώ επιπλέον δεν υπάρχει κανένα σχέδιο για τη δημιουργία κέντρων ασύλου εκτός της ΕΕ για την εξέταση αιτήσεων.

Ο ίδιος ο Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ, τις προτάσεις του οποίου χαιρετίζουν στην Αυστρία τόσο το αντιπολιτευόμενο ακροδεξιό εθνικιστικό Κόμμα των Ελευθέρων όσο και το συγκυβερνών Λαϊκό Κόμμα, διατείνεται σε ανακοίνωσή του πως «μερίδα του κατεστημένου των Βρυξελλών» δρα εκτός της πραγματικότητας και δεν έχει καταλάβει πως δεν λειτουργεί πλέον «το σύστημα του Δουβλίνου».

Ο υπουργός Άμυνας, σημειώνοντας πως θα φέρει μαζί «με άλλους Ευρωπαίους συμμάχους» την πρότασή του στην ευρωπαϊκή ημερήσια διάταξη, επικρίνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή ότι χρησιμοποιεί δύο μέτρα και δύο σταθμά και διερωτάται «πού ήταν άραγε η κριτική από τη μεριά των Βρυξελλών κατά της Γερμανίας, όταν ο Γερμανός υπουργός Εσωτερικών είχε προτείνει κέντρα υποδοχής προσφύγων στην Αφρική».

Αντιδρώντας με οργή στις προτάσεις τού προερχόμενου από τους Σοσιαλδημοκράτες υπουργού Άμυνας, η πρόεδρος της Νεολαίας του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος, Γιούλια Χερ, προειδοποίησε να μην υπάρξει μία αντιγραφή της «πορείας Κουρτς- Σομπότκα» (σσ: ο προερχόμενος από το Λαϊκό Κόμμα υπουργός Εσωτερικών Βόλφγκανγκ Σομπότκα) όπως επίσης να μην υπάρξει ένας «φετιχισμός ανωτάτων ορίων», ενώ επισήμανε πως ο Χανς Πέτερ Ντόσκοτσιλ αρέσκεται προφανώς στον ρόλο του «σκληροπυρηνικού».

Δριμεία ήταν η κριτική κατά του υπουργού Άμυνας και από την πλευρά των Πρασίνων της αυστριακής αντιπολίτευσης, οι οποίοι, καταγγέλλοντας ότι οι προτάσεις του συνιστούν το «ντε φάκτο» τέλος της Σύμβασης της Γενεύης για τους Πρόσφυγες, τόνισαν πως «η πλήρης κατάργηση του δικαιώματος υποβολής αίτησης παροχής ασύλου στην Ευρώπη, όπως την προτείνει ο Αυστριακός υπουργός Άμυνας, είναι ένα σαφές σημάδι της αποτυχίας του».

Από την πλευρά του, το επίσης αντιπολιτευόμενο κόμμα ΝΕΟΣ κάνει λόγο για απεγνωσμένη προσπάθεια των Σοσιαλδημοκρατών, με εντυπωσιακούς τίτλους να μην αφήσουν τελείως τις θεματικές πρωτοβουλίες στο Λαϊκό Κόμμα και στο Κόμμα των Ελευθέρων, ενώ προσθέτει πως τα ανώτατα όρια για τους πρόσφυγες είναι αντισυνταγματικά, αντιβαίνουν στο Διεθνές Δίκαιο και παραβιάζουν ανθρώπινα δικαιώματα.

Αντίθετα, την πλήρη υποστήριξή του στις προτάσεις του υπουργού Άμυνας εξέφρασε το συγκυβερνών με τους Σοσιαλδημοκράτες Λαϊκό Κόμμα, όπως επίσης και το μεγαλύτερο κόμμα της αντιπολίτευσης, το ακροδεξιό εθνικιστικό Κόμμα των Ελευθέρων.

Ο υπαρχηγός των Ελευθέρων και ηττημένος υποψήφιός τους στις πρόσφατες αυστριακές προεδρικές εκλογές Νόρμπερτ Χόφερ, δήλωσε ιδιαίτερα ικανοποιημένος που, όπως είπε, οι Σοσιαλδημοκράτες αναγνωρίζοντας το πρόβλημα αντιμετωπίζουν τώρα θετικά την πρόταση των Ελευθέρων για δημιουργία ασφαλών ζωνών στη Βόρεια Αφρική.

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Σε άρθρο του στην αμερικανική εφημερίδα Wall Street Journal ο Απόστολος Δοξιάδης εξηγεί γιατί δεν πρέπει η Ελλάδα να εκδώσει τους 8 Τούρκους αξιωματικούς που έφτασαν στη χώρα μας μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα. Ακολουθεί το άρθρο του κ.Δοξιάδη με τίτλο «Το Πραξικόπημα στην Τουρκία και το Ευρωπαϊκό Κράτος Δικαίου».

H εντολή από τον διοικητή τους ήταν να παραλάβουν τραυματίες από μια «έκτακτη κατάσταση στο κέντρο του Ιστανμπούλ», όπως τους περιγράφηκε. Όμως, καθώς τα πληρώματα των τριών ελικοπτέρων Black Hawk πλησίαζαν τη Λεωφόρο Βατάν, δέχθηκαν πυρά από το έδαφος, με τέτοια ένταση που μόνο ένα από τα τρία μπόρεσε να προσγειωθεί και να περισυλλέξει τραυματίες. Στη συνέχεια, και τα τρία κατευθύνθηκαν στην εγγύτερη βάση του Τοπκουλέ.

Από εκεί ήρθαν σε επαφή με τον διοικητή τους που τους είπε να παραμείνουν στο Τοπκουλέ μέχρι νεοτέρας, καθώς η κατάσταση στη βάση τους ήταν «ανασφαλής», όπως τους είπε. Λίγο αργότερα, η βάση του Τοπκουλέ δέχθηκε επίθεση από την αστυνομία. Πολλά πυρά κατευθύνονταν κατά των ελικοπτέρων. Οκτώ από τους αξιωματικούς των τριών ελικοπτέρων Black Hawk της προηγούμενης αποστολής ανέβηκαν σε ένα από αυτά και πέταξαν μέχρι ένα κοντινό δάσος, όπου προσγειώθηκαν και άρχισαν να αναζητούν ειδήσεις στα iPad τους. 

Ήταν η νύχτα της 15ης προς 16η Ιουλίου. Ένα πραξικόπημα ήταν εν εξελίξει, αυτό ήταν σαφές. Αλλά οι αξιωματικοί βρίσκονταν σε κενό πληροφορίας. Τους ήταν ασαφές τι θέση είχε η προηγούμενη αποστολή τους μέσα στην εξέλιξη των γεγονότων της βραδιάς.

Παρά τις επανειλημμένες απόπειρες, δε μπορούσαν να επικοινωνήσουν ξανά ούτε με τον διοικητή, αλλά ούτε και με τον υποδιοικητή τους, για να πάρουν εντολές ή έστω να τους εξηγηθεί τι συμβαίνει. Έπειτα, άρχισαν να βλέπουν στα iPad τους τις σκηνές από το κέντρο της Πόλης, όπου «αγανακτισμένοι πολίτες» έκαναν επιθέσεις εναντίον στρατιωτών και αξιωματικών, λιντσάροντας και σε πολλές περιπτώσεις σκοτώνοντάς τους. Πήραν την απόφαση να φύγουν. Διάλεξαν την Ελλάδα γιατί, όπως είπαν «είναι Ευρωπαϊκή χώρα». Άκουσα αυτή την ιστορία από τους ίδιους, μέσω του δικηγόρου τους, από το κρατητήριο όπου βρίσκονται. Για τους οκτώ τούρκους αξιωματικούς που ήρθαν στην Ελλάδα, όπως και για εκατοντάδες άλλους τούρκους πολίτες που ζήτησαν άσυλο σε χώρες της ΕΕ από τον Ιούλιο και μετά, η έννοια «Ευρωπαϊκό» αντιπροσωπεύει κυρίως ένα σύνολο αξιών. Οι Τούρκοι αξιωματικοί είχαν την ελπίδα ότι στην Ελλάδα, δηλαδή σε μια Ευρωπαϊκή χώρα, θα μπορούσαν να βρουν κάποια ασφάλεια. 

Το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου απέτυχε. Το καθεστώς Ερντογάν από τότε καταδιώκει, συλλαμβάνει, εκκαθαρίζει και τιμωρεί, όχι μόνο τους πραξικοπηματίες, αλλά και τον οποιονδήποτε θεωρεί εχθρό του. Μέσα στις διώξεις αυτές, συμπεριλαμβάνονται και οι αιτήσεις έκδοσης όσων φυγάδων βρίσκονται σε ευρωπαϊκές χώρες. 

Η πρώτη χώρα που αρνήθηκε τα αιτήματα έκδοσης τούρκων ικετών ήταν η Σουηδία, που έστειλε προς όλες τις κατευθύνσεις ένα ισχυρότατο μήνυμα: μια δημοκρατία δεν εκδίδει ανθρώπους σε μια χώρα όπου έχει καταλυθεί το κράτος δικαίου, και όπου δεν υπάρχει η παραμικρή εγγύηση δίκαιης δίκης.

Το μήνυμα της Σουηδίας δυστυχώς δεν έφτασε ως την Ελλάδα. Την επομένη ημέρα της άφιξης των οκτώ Τούρκων αξιωματικών στην Αλεξανδρούπολη, όπου τέθηκαν υπό κράτηση, ο κ. Ερντογάν δήλωσε ότι «ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας με διαβεβαίωσε ότι οι φυγάδες θα εκδοθούν». Ο κ. Τσίπρας δεν διέψευσε ποτέ αυτή τη δήλωση.  


Σε δημόσιο σχολιασμό του ζητήματος της έκδοσης των αξιωματικών από την Ελλάδα, ο Τούρκος υπουργός εξωτερικών τους χαρακτήρισε «οι οκτώ προδότες», τερματίζοντας έτσι κάθε ψευδαίσθηση ότι οι άνθρωποι αυτοί θα μπορούσαν να τύχουν δίκαιης δίκης στη χώρα τους. Αργότερα, τον Σεπτέμβριο, ο κ. Τσίπρας δήλωσε χαμογελαστός, παρουσία του κ. Ερντογάν, ότι «οι πραξικοπηματίες δεν είναι ευπρόσδεκτοι στην Ελλάδα». 

Σε μια σωστά λειτουργούσα δημοκρατία, η ενδοτικότητα του κ. Τσίπρα στον κ. Ερντογάν θα ήταν απλώς απεχθής, μια απροκάλυπτη προσπάθεια να κερδίσει προσωπική εύνοια, εις βάρος των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Αλλά στη σημερινή Ελλάδα τέτοιες συμπεριφορές προκαλούν έντονη ανησυχία. 

Η κυβέρνηση συνασπισμού του κόμματος του Σύριζα, που υποτίθεται ότι ανήκει στη ριζοσπαστική αριστερά, και του υπερεθνικιστικού, δεξιού ΑΝΕΛ, τον τελευταίο καιρό φλερτάρει επικίνδυνα με αυταρχικές συμπεριφορές. Ανάμεσά σε αυτές είναι ΄τι προσπάθησε πρόσφατα με ένα νέο νόμο να ελέγξει τα τηλεοπτικά μέσα, ενώ δυο από τις παλαιότερες, ιστορικές δημοκρατικές εφημερίδες (Το Βήμα και Τα Νέα), που ασκούν σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, υφίστανται οικονομικό στραγγαλισμό από ένα τραπεζικό σύστημα που σε μεγάλο βαθμό ελέγχεται από το κράτος. 

Οι δηλώσεις του κ. Τσίπρα και της κυβέρνησής του σε σχέση με τους οκτώ αξιωματικούς είναι σε αντίθεση με την ελληνική νομοθεσία, σύμφωνα με την οποία αρμόδια για να αποφασίσουν για την έκδοση είναι μόνο τα δικαστήρια. Και πράγματι, στο Εφετείο υπήρξαν αποφάσεις κατά της έκδοσης βασισμένες ακριβώς στο επιχείρημα ότι στην Τουρκία δεν υπάρχει η δυνατότητα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και δίκαιης δίκης, καθώς και στο γεγονός ότι γίνονται βασανιστήρια. 

Με αυτά και μόνο τα επιχειρήματα, μια τέτοια υπόθεση φυσιολογικά λήγει, ανεξαρτήτως των κατηγοριών κατά των εκζητουμένων. Όμως ο Εισαγγελέας Εφετέων έκανε έφεση στις αποφάσεις μη-έκδοσης. Και τώρα, από την Τρίτη, η υπόθεση θα κριθεί στον Άρειο Πάγο, ένα δικαστήριο του οποίου η διορισμένη από την κυβέρνηση πρόεδρος απασχόλησε πρόσφατα τη δημοσιότητα με την απόπειρα να παρατείνει τη θητεία της για άλλα τρία χρόνια, καθώς και με τη δημιουργία μιας νέας Ένωσης Ανωτάτων Δικαστικών, με την ίδια ως πρόεδρο.

Τα μόνα στοιχεία που προσκομίζει το τουρκικό κράτος κατά των οκτώ αξιωματικών είναι μια σειρά τηλεφωνικών κλήσεων που έκαναν οι αξιωματικοί προς τον υποδιοικητή τους από το Τοπκουλέ, ο οποίος στη συνέχεια συνελήφθη και κατηγορείται ως πραξικοπηματίας. Τα τηλεφωνήματά τους δεν απαντήθηκαν. Οι αξιωματικοί αιτιολογούν τις απόπειρές τους να έρθουν σε επαφή μαζί του εκείνο το βράδι ως τη φυσική αντίδρασή τους ως στρατιωτικών: τηλεφωνούσαν στον άμεσο προϊστάμενό τους για να πάρουν εντολές πως να ενεργήσουν, μέσα στο χάος της βραδιάς του πραξικοπήματος.

Νιώθω ιδιαίτερα περήφανος που η δημοκρατία γεννήθηκε στην πόλη μου, την Αθήνα. Όμως το αγαπημένο μου πρόσωπο από την αρχαιότητα είναι μια Θηβαία, δηλαδή η Αντιγόνη, δηλαδή μια γυναίκα που πλήρωσε με τη ζωή της την υπεράσπιση του Δικαίου. Ευτυχώς, οι τίμιοι έλληνες δικαστές—αντίθετα από κάποιους σημερινούς Τούρκους συναδέλφους τους—δε χρειάζεται να φτάσουν στα άκρα που έφτασε η Αντιγόνη για το δίκιο. Αλλά χρειάζονται ηθική στήριξη, ώστε να μπορέσουν να κωφεύσουν στις απειλητικές φωνές της εξουσίας, και να ακούσουν τη συνείδησή τους.

Του κ. Τσίπρα του αρέσει να μιλά για «κόκκινες γραμμές» τις οποίες δεν πρόκειται να προσπεράσει. Αν όμως η Ελλάδα αποφασίσει τελικά να εκδώσει τους οκτώ τούρκους αξιωματικούς, θα έχει διαβεί μια πολύ μεγάλη κόκκινη γραμμή. Μεγάλη, γιατί διαχωρίζει τη δημοκρατία από τον αυταρχισμό. Και κόκκινη από το αίμα οκτώ νέων ανθρώπων.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου