Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

6 Ιαν 2017


«ἐντεῦθεν ὀργῇ Περικλέης οὑλύμπιος ἤστραπτ᾽ ἐβρόντα ξυνεκύκα τὴν Ἑλλάδα, ἐτίθει νόμους ὥσπερ σκόλια γεγραμμένους, ὡς χρὴ Μεγαρέας μήτε γῇ μήτ᾽ ἐν ἀγορᾷ μήτ᾽ ἐν θαλάττῃ μήτ᾽ ἐν οὐρανῷ μένειν. ἐντεῦθεν οἱ Μεγαρῆς, ὅτε δὴ ᾽πείνων βάδην, Λακεδαιμονίων ἐδέοντο τὸ ψήφισμ᾽ ὅπως μεταστραφείη τὸ διὰ τὰς λαικαστρίας· κοὐκ ἠθέλομεν ἡμεῖς δεομένων πολλάκις.
κἀντεῦθεν ἤδη πάταγος ἦν τῶν ἀσπίδων.»
Δικαιόπολις, Αριστοφάνους, Αχαρνης
«Ο Περικλής σαν το ᾽μαθε πολύ του κακοφάνη, άστραψε και μπουμπούνισε κι’ έκαψε την Ελλάδα. Μας γέμισε ψηφίσματα στριφνά σα να ᾽τανε αινίγματα: Οι Μεγαρείς στην αγορά να μη κοντοζυγώνουν, κι η θάλασσα και η στεριά να μη τους εσηκώνει». Οι Μεγαρίτες, σαν τους θέρισεν η πείνα, στους Σπαρτιάτες τρέξανε ν᾽ ακυρωθεί το ψήφισμα, που κάναμε για τρεις παλιοκουφάλες. Εμείς όμως δε θέλαμε κι αυτοί παρακαλούσαν. Έτσι αρχίνησαν ασπίδες να βροντάνε».
Μετάφραση του ανωτέρω από τον Στέφανο Κουμανούδη
Όπως θυμίζει ,με μεγάλη σατιρική υπερβολή, ο Αριστοφάνης ,στην σχετική κωμωδία του. ο Πελοπονησιακός Πόλεμος που διέλυσε την Ελλάδα ,άρχισε με οικονομικές κυρώσεις και εμπορικό πόλεμο.

Σε παλαιότερο άρθρο μας είχαμε γράψει:
«Οι Γεωστρατηγικές επιλογές των ΗΠΑ είναι δύο: Αντιμετώπιση της Κίνας ή αντιμετώπιση της Ρωσίας.
Ακόμη και οι ΗΠΑ δεν μπορούν να αντιμετωπίσουν επιτυχώς και γρήγορα και τις δύο διότι αυτό θα επέφερε ένα δυσβάστακτο βάρος στην Οικονομία τους.
Από τις δύο επιλογές η σοβαρότερη είναι αυτή της Κίνας της οποίας η αδιαμφισβήτητη ανάπτυξη σε όλα τα πεδία, ευθέως απειλεί την Αμερικανική κυριαρχία, αρχικά στον Ειρηνικό και κατόπιν στην Αφρική και την Μέση Ανατολή με αργά αλλά σταθερά αυξανόμενη ισχύ και ένταση.»

Η μέχρι τώρα κρατούσα άποψη, σε όλα τα κέντρα που συνδιαμορφώνουν την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, ήταν και πιθανώς είναι ακόμη, κυρίως των Δημοκρατικών αλλά όχι μόνο, ότι ο κύριος αντίπαλος είναι η Ρωσία.

Την άποψη αυτή ήρθε να ανατρέψει η εκλογή του κ. Τραμπ. Ο κ. Τραμπ δεν σταμάτησε να δηλώνει συνεχώς ότι χρειάζεται συνεννόηση με τον Πρόεδρο Πούτιν τον οποίο εκτιμά πολύ και ότι ο αντίπαλος είναι η Κίνα που «έκλεψε» τις δουλειές από τους Αμερικανούς παραγωγικούς εργαζόμενους και άλλα λαϊκιστικά σλόγκαν τα οποία βοήθησαν πολύ για να εκλεγεί. Ξεχνά ότι τις δουλειές τις μετέφερε εκεί το Αμερικανικό Κεφάλαιο κυρίως.

Υπάρχει συνεπώς μια δυνητικά μεγάλη ανατροπή στην αμερικανική εξωτερική πολιτική. Η λέξη δυνητικά χρησιμοποιείται διότι στις ΗΠΑ ο Προέδρος, αν και στην εξωτερική πολιτική είναι πολύ ισχυρός, δεν αποφασίζει μόνος του. Έχουν μεγάλη ισχύ το Κογκρέσο και η Γερουσία, και άλλα κέντρα εξουσίας.

Ο ίδιος ο κ. Τραμπ δίνει την εντύπωση ότι μπορεί εύκολα να αλλάξει άποψη.
Αυτό όμως ισχύει τώρα που δεν έχει αναλάβει ακόμη τα ηνία της εξουσίας.
Ποιός θα είναι ο Πρόεδρος Τραμπ από τις 20 Ιανουαρίου και μετά δεν το ξέρουμε.
Αυτό που ξέρουμε μέχρι τώρα είναι ότι οι δηλώσεις του ανατρέπουν την σκακιέρα και αλλάζουν τους κανόνες του παιχνιδιού.

Ο τρόπος που επέλεξε να το κάνει, με tweets και ανεπεξέργαστες δηλώσεις δείχνουν κάτι σαφές: Ο κ. Τραμπ δεν προτίθεται να παίξει με κανόνες. Δημιουργεί ήδη το πολιτικό χάος που χρειάζεται ώστε να υπάρχει σύγχυση σε ότι αφορά τις προθέσεις του τόσο στους αντιπάλους όσο και στους συμμάχους του. Το είχε δηλώσει και στην προεκλογική εκστρατεία του:
«Σαν έθνος πρέπει να είμαστε περισσότερο απρόβλεπτοι» δήλωσε, «είμαστε υποχρεωμένοι να είμαστε απρόβλεπτοι». Το απέδειξε μετά την εκλογή του.

Παρ’ όλη την χυδαιότητα της συμπεριφοράς του, ο κ. Τραμπ απέδειξε ότι έχει και στρατηγική και τακτική και μεθοδολογία και είναι ένας ιδιαίτερα έξυπνος και πονηρός άνθρωπος, του οποίου είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς την δική του, κρυφή ατζέντα. Αυτό φάνηκε και στην προεκλογική του εκστρατεία. Διέγνωσε την ανησυχία των λαϊκών ψηφοφόρων, την αντιπάθεια τους για το ισχύον κατεστημένο και τις παγιωμένες προκαταλήψεις τους και απευθύνθηκε σε αυτούς με οξυδέρκεια ικανότατου πωλητού που μίλησε την γλώσσα του πελάτη και του είπε αυτά που ήθελε να ακούσει. Στρατηγικά εστόχευσε τις Πολιτείες με τους περισσότερους εκλέκτορες και όχι με τις περισσότερες ψήφους. Η εκλογή του διέψευσε τους Δημοσκόπους και απέδειξε την ορθότητα των επιλογών του στην μάχη για την Προεδρία.

Τώρα πρέπει να ανακαλύψουμε τον Πρόεδρο Τραμπ.
Οι μέχρι τώρα επιλογές και δηλώσεις του δείχνουν μία κατεύθυνση. Πόσο αυτή θα τροποποιηθεί όταν ορκιστεί Πρόεδρος είναι άγνωστο, αλλά η στοχοθέτηση του είναι σαφής.

Η ομάδα εξουσίας που συνέστησε που αποτελείται από στρατηγούς και δισεκατομμυριούχους δίνει μία πρώτη ιδέα.
Δύο από τις επιλογές του δείχνουν καθαρά τον ρηξικέλευθο τρόπο με τον οποίο προτίθεται να διοικήσει.

Η επιλογή του Διευθύνοντος Συμβούλου της Exxon Mobil κ. Tillerson ως Υπουργού Εξωτερικών, ο οποίος είναι και προσωπικός φίλος του κ. Πούτιν και η επιλογή του Στρατηγού των πεζοναυτών Mattis ως Υπουργού Εθνικής Άμυνας, ο οποίος δεν έχει απομακρυνθεί αρκετό χρόνο από την ενεργό υπηρεσία ώστε να εξασφαλίζεται ο πολιτικός έλεγχος του στρατεύματος.

Οι μέχρι τώρα δηλώσεις του είναι ανατρεπτικές της μέχρι τώρα εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ. Ο κ. Τραμπ προτίθεται να έρθει σε συνεννόηση με τον Πρόεδρο Πούτιν και σε αντιπαράθεση με την Κίνα.

Οι αμοιβαίες αβρότητες με τον Πούτιν έχουν φτάσει σε σημείο να εμπλέκουν τον Πούτιν στις εσωτερικές διαφορές μεταξύ Τραμπ και Δημοκρατικών και οι δηλώσεις και επιλογές του κ. Τραμπ για την Κίνα έχουν θέσει την Κινεζική Ηγεσία σε συναγερμό.

Τα κύρια ανατρεπτικά σημεία των Σινοαμερικανικών σχέσεων που προέκυψαν από τις δηλώσεις και επιλογές του κ. Τραμπ είναι τα εξής:
Η αμφισβήτηση της αναγνώρισης μίας και μόνο Κίνας, που έγινε με το τηλεφώνημα Τραμπ-Προέδρου της Ταιβάν, και οι μετέπειτα δηλώσεις του, ότι δεν θα συνεχίσει την πολιτική 45 ετών των ΗΠΑ που αναγνωρίζουν μία μόνο Κίνα αν η Κίνα δεν κάνει εμπορικές παραχωρήσεις προς όφελος των ΗΠΑ.

Η απειλή δασμών για τα κινέζικα προϊόντα και ο διορισμός του καθηγητού Peter Navarro επικεφαλής του νεοσύστατου οργανισμού Εθνικού Εμπορικού Συμβουλίου. Ο καθηγητής Navarro έχει γράψει το βιβλίο Death by China, που είναι και ο τίτλος του παρόντος άρθρου, στο οποίο υποστηρίζει ότι ο Κινεζικός Καπιταλισμός βλάπτει τα συμφέροντα των ΗΠΑ. Είναι με διάφορες δηλώσεις και δημοσιεύσεις οξύτατος εναντίον της εμπορικής σχέσης Κίνας-Αμερικής.

Ο συνδυασμός του διορισμού του Καθηγητή Navarro σε συνδυασμό με τον διορισμό του Wilbur Ross στη θέση του Υπουργού Εμπορίου, ο οποίος είναι επίσης «γεράκι» σε ότι αφορά τις οικονομικές/εμπορικές σχέσεις με την Κίνα προδικάζει σκληρή εμπορική πολιτική ΗΠΑ-Κίνας .

Ο καθηγητής Navarro έγραψε και το ανωτέρω βιβλίο, με το οποίο προδικάζει πως θα είναι ένας πόλεμος με την Κίνα .
Τονίζει τον αυξανόμενο κινεζικό μιλιταρισμό και την μεταβαλλόμενη ισορροπία δυνάμεων υπέρ της Κίνας και ορίζει πως, κατά την άποψη του, μπορεί να διατηρηθεί η Ειρήνη.
Σε αυτό όμως πρέπει να συμφωνήσουν και οι Κινέζοι.

Οι Κινέζοι είναι βαθύτατα ενοχλημένοι από την αμφισβήτηση της αναγνώρισης της ύπαρξης μίας και μόνης Κίνας.
Το έδειξαν με την «σύλληψη» του αμερικανικού υποβρυχίου drone σε διεθνή, μέχρι σήμερα, χωρικά ύδατα.

Σε ότι αφορά τον εμπορικό πόλεμο τα κινεζικά κρατικά ΜΜΕ έγραψαν:
«Η Κίνα οφείλει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα, δηλαδή το ότι η ομάδα Τραμπ έχει στάση σκληρής γραμμής προς την Κίνα. Πρέπει να απορρίψει οποιεσδήποτε ψευδαισθήσεις και να κάνει πλήρεις προπαρασκευές για οποιαδήποτε επιθετική κίνηση από την Κυβέρνηση Τραμπ» έγραψαν σε κύριο άρθρο οι Global Times,που εκφράζουν την εξωτερική πολιτική του Πεκίνου, προειδοποιώντας για κίνδυνο ολοκληρωτικής σύγκρουσης μεταξύ των δύο Υπερδυνάμεων.
Μέχρι τώρα όλα αυτά είναι επίδειξη προθέσεων και πόλεμος λέξεων.

“Θα αυξήσουμε πολύ τις δαπάνες μας για την βελτίωση του πυρηνικού μας οπλοστασίου μέχρις ότου ορισμένες χώρες λογικευθούν» δήλωσε ο κ. Τραμπ.

Ο νέος Πρόεδρος ,που είναι αναμφισβήτητα πολύ ευφυής, θα διαπιστώσει σύντομα ότι ο Πρόεδρος της Κίνας Xi Jinping,αν αισθανθεί ότι προσβάλλεται έχει πολύ ισχυρά αντίποινα στην διάθεση του.
Με την ανάληψη των καθηκόντων του ο κ. Τραμπ πρέπει να «λογικευτεί» διπλωματικά και να μειώσει τα φραστικά του πυροτεχνήματα. Το σχόλιο του π.χ. ότι «ο ΟΗΕ είναι λέσχη καλοπέρασης» ήταν μάλλον ατυχές.
Η Προεδρία και η Διοίκηση Εργολαβικών Επιχειρήσεων διαφέρουν πολύ.

Η παγίδα του Θουκυδίδη είναι το θεώρημα ότι αν η ανερχόμενη αντιπαρατεθεί με την εδραιωμένη δύναμη ακολουθεί πόλεμος. Το θεώρημα αυτό έχει διαχρονικά αποδειχτεί σωστό τρεις στις τέσσερις φορές.
Η διπλωματία ασκείται στην σκιά και χωρίς καταστροφές . Ο πόλεμος είναι ορατός και πολύ καταστροφικός για όλους.

Πηγή Κάσσανδρος


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Του Γιάννη Παντελάκη

Στις ανακοινώσεις κομμάτων για το φαινόμενο Σώρρας, υπάρχει μια κοινή συνισταμένη. Αποφεύγουν να αναφερθούν στις ευθύνες των χιλιάδων εκείνων πολιτών που τον ακολουθούν εδώ και χρόνια. Η αντιπολίτευση επισημαίνει την αδυναμία του κράτους να προστατεύσει τους πολίτες (εννοώντας τους οπαδούς Σώρρα) και η κυβέρνηση διατάσσει έρευνες. Ο σοφός λαός όχι απλά μένει στο απυρόβλητο, αλλά απαλλάσσεται με το επιχείρημα ότι παραπλανήθηκε και δεν προστατεύτηκε.

Ο λαός είναι σοφός πάντα. Έτσι θέλουν να λένε οι πολιτικοί. Μερικές φορές -και ίσως και περισσότερο από μερικές- πέφτει έξω στις επιλογές του και μετά νοιώθει προδομένος. Αλλά ακόμα και τότε, οι ευθύνες δεν του ανήκουν ούτε στο ελάχιστο. Το εφεύρημα του "σοφού λαού" ανήκει στους πολιτικούς, εντάσσεται στη λογική "χαϊδεύω" τα αυτιά των εν δυνάμει ψηφοφόρων και έχει αποτέλεσμα. Ποιος λαός άλλωστε δεν θα ήθελε να τον απαλλάσσουν από ευθύνες και επιπλέον να τον χαρακτηρίζουν σοφό;

Οι κυβερνήσεις, προφανώς και οφείλουν να προστατεύουν τους πολίτες από απατεώνες. Όμως, αν υπάρχουν πολίτες οι οποίοι ορκίζονται στον Δια και την συμπαντική συνειδητότητα, δεν υπάρχει κανένα κράτος και καμιά κυβέρνηση που θα μπορούσε να τους προστατεύσει. Δεν υπάρχει τρόπος προστασίας σ' αυτές τις περιπτώσεις. Το επίδικο ξεφεύγει από την λογική, έχει περάσει σε άλλες σφαίρες, δεν υπάρχει ο στοιχειώδης ορθολογισμός. Δεν είναι να δυνατόν να υπάρξει προστασία. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει. Είναι ενήλικοι άνθρωποι όλοι αυτοί, έχουν δικαίωμα ψήφου και ζουν ανάμεσά μας.

Η εκάστοτε κυβέρνηση οφείλει να παρεμβαίνει προληπτικά ή κατασταλτικά όταν πρόκειται για απάτη ή έστω υποψία απάτης. Οι κυβερνήσεις στην περίπτωση Σώρρα δεν το έκαναν με τον τρόπο και την ταχύτητα που θα έπρεπε. Παρ' ότι η δράση του "σωτήρα" Σώρρα, μετράει χρόνια και από τον Οκτώβριο του 2014 έγγραφο του υπουργείου Οικονομικών των ΗΠΑ είχε προειδοποιήσει ότι πρόκειται περί απατεώνα. Οι κυβερνητικές ευθύνες αφορούν στην καθυστέρηση ελέγχου μιας ομάδας ανθρώπων που έταζαν διαγραφή του χρέους, υποσχόντουσαν εικοσαχίλιαρα που θα έδιναν αν κέρδιζε την εξουσία και καλούσαν τους πολίτες να δίνουν στην εφορία έναντι των οφειλών τους τα χαρτιά του Σώρρα.

Υπάρχουν και οι ευθύνες των οπαδών ωστόσο. Αυτών που θεωρούν περίπου ως φυσιολογικό τις ιστορίες για την Τράπεζα της Ανατολής, για τα χρεωστικά ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου ύψους 600 δισ. ευρώ με τα οποία θα αποπλήρωναν το ελληνικό χρέος και την μεταβίβαση στην αμερικανική κυβέρνηση πνευματικών δικαιωμάτων για μια υψηλή τεχνολογία που ήταν γνωστή την εποχή του Ζηνός και του Απόλλωνα! Στην ζωή, υπάρχει και αυτό που ονομάζουμε νοημοσύνη και λογική. Δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις και οποιοδήποτε επίπεδο μόρφωσης για να κατανοήσεις πως κάτι τρέχει μ' έναν τύπο που σου υπόσχεται ότι θα σου πληρώσει όσα χρωστάς στην εφορία!

Ο Σώρρας έχει γραφεία σε ολόκληρη την χώρα, στις συγκεντρώσεις του γεμίζουν ασφυκτικά μεγάλες αίθουσες (κάτι που θα ζήλευε οποιοδήποτε κόμμα) και σε εκδηλώσεις που οργανώνει από την αρχαία Ολυμπία ως σε καφενεία της επαρχίας ολοένα και πολλαπλασιάζονται οι... πιστοί. Αυτοί που δίνουν την διαβεβαίωση πως αν παραβούν τον όρκο τους "θα διαλυθεί ο κυτταρικός ιστός του σώματός τους"! Γι' αυτούς, κανένα κόμμα δεν είπε επίσημα ότι κινούνται εκτός λογικής και εκτός πραγματικότητας.

Ευθύνες ωστόσο για όλα αυτά, δεν έχουν μόνο τα κόμματα που θεωρούν όλους ανεξαιρέτως τους ψηφοφόρους ως θύματα, θεωρώντας ότι πρόκειται για ιερές αγελάδες. Αλλά και τα ΜΜΕ εκείνα που δεν έβρισκαν κακή ιδέα να φιλοξενούν τις απόψεις Σώρρα και τους πρωταγωνιστές αυτής τις ιστορίας στο όνομα της τηλεθέασης ή αναγνωσιμότητας. Ο Σώρρας πούλαγε και πολλά Μέσα θέλουν ανθρώπους και ιστορίες που πουλάνε. Πρόκειται για τα ίδια Μέσα που σήμερα αντιμετωπίζουν σκωπτικά το θέμα και χθες το ανέδειξαν.

Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Μόνο πολιτικός με το όνομα ΕΦΙΑΛΤΗΣ θα μπορούσε να υποχωρήσει μπροστά στην τελευταία αξίωση τη τουρκικής πλευράς τρεις μέρες μόλις πριν την έναρξη των συνομιλιών στη Γενεύη για τη λύση του Κυπριακού, καθώς προκαλώντας όχι την Κύπρο και την Ελλάδα αλλά την πιο στοιχειώδη διεθνή νομιμότητα, οι Τούρκοι αμφισβητούν την κρατική υπόσταση της Κυπριακής Δημοκρατίας, αποκαλύπτοντας παράλληλα την πραγματική τους στόχευση για όσους σπρώχνουν για «λύση» από ελληνοκυπριακής πλευράς…

Την πρόκληση για λογαριασμό της Τουρκίας ανέλαβε ο Τουρκοκύπριους ηγέτης Μουσταφά Ακιντζί, ο περίφημος «μετριοπαθής», ο οποίος με επιστολή στον νέο γενικό γραμματέα του ΟΗΕ απέρριψε τη συμμετοχή του Νίκου Αναστασιάδη με την ιδιότητα του προέδρου της Κυπριακής Δημοκρατίας! Δηλαδή, πριν ακόμα ξεκινήσει η διαδικασία, η Τουρκία και τα ενεργούμενά της επιχειρούν να ακυρώσουν στην πράξη την κρατική υπόσταση της Κύπρου και φυσικά τα τετελεσμένα της εισβολής και της κατοχής!

Την είδηση μετέδωσε το παράνομο ειδησεογραφικό πρακτορείο στα κατεχόμενα «Bayrak», προσθέτοντας ότι ο Ακιντζί αποκαλεί απαράδεκτη την επιστολή Αναστασιάδη στον γενικό γραμματέα του ΟΗΕ όπου αναφέρει ότι θα εκπροσωπήσει την Κυπριακή Δημοκρατία.

Επίσης, θέλει οι συνομιλίες το διάστημα 9-11 Ιανουαρίου να είναι ανάμεσα στις δυο άμεσα εμπλεκόμενες πλευρές και από τις 12 Ιανουαρίου να συνεχιστούν με τη συμμετοχή των εγγυητριών δυνάμεων.

Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Του Γιώργου Παυλόπουλου

Εδώ και μήνες, οι δίαυλοι επικοινωνίας σε επίπεδο κορυφής ανάμεσα σε Ευρώπη και Τουρκία μοιάζουν να είναι βραχυκυκλωμένοι, καθώς οι διμερείς σχέσεις έχουν επιδεινωθεί και οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις έχουν ουσιαστικά διακοπεί. Αντικειμενικά, λοιπόν, η ευρωπαϊκή «εκστρατεία» της ελληνικής κυβέρνησης και της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την ελπίδα ότι όχι απλώς θα βρουν ευήκοα ώτα αλλά και θα επιτύχουν την άσκηση κάποιας μορφής πίεσης προς την Άγκυρα, το πιθανότερο είναι ότι πέφτουν στο κενό, τουλάχιστον όσον αφορά στο δεύτερο σκέλος.

Από την άλλη, οι ΗΠΑ βιώνουν αυτή την περίοδο ένα ιδιότυπο κενό πολιτικής εξουσίας, καθώς βρίσκονται στο μεταβατικό διάστημα ανάμεσα στις εκλογές και την ανάληψη των καθηκόντων του νέου προέδρου. Μάλιστα, η ανοιχτή αντιπαράθεση ανάμεσα σε Ομπάμα και Τραμπ σε πολλά μέτωπα της εξωτερικής πολιτικής καθιστά πρακτικά μάταιη κάθε προσπάθεια επηρεασμού της Άγκυρας από τον αμερικανικό παράγοντα. Όσο για τη Ρωσία, τα γεωπολιτικά της συμφέροντα στη Μέση Ανατολή την έχουν φέρει πολύ κοντά στην Τουρκία και μάλλον δεν υπάρχει διάθεση στο Κρεμλίνο αυτό να αλλάξει άμεσα.

Κατά συνέπεια, ο Ερντογάν μπορεί να αισθάνεται απολύτως άνετα όταν καθήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων της Γενεύης, μιας και δεν θα υπάρχει κανείς που να τον προβληματίζει ή, πολύ περισσότερο, να τον πιέζει. Κάτι που, με τη σειρά του, σημαίνει ότι δεν θα έχει κανένα ουσιαστικό λόγο να προχωρήσει σε σοβαρές υποχωρήσεις από τις θέσεις του -για την ακρίβεια, θα συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο, μιας και τόσο στην πολιτική σκηνή όσο και στην κοινωνία της Τουρκίας παρατηρείται σήμερα έκρηξη εθνικισμού.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




‘We saw that Daesh was growing in strength and we thought Assad wasn’t,’ Kerry said, admitting that he unsuccessfully argued for the use of force in Syria.

By MintPress News Desk

MINNEAPOLIS — WikiLeaks brought renewed attention to an audio recording in which Secretary of State John Kerry admits not only that he supported war in Syria for the purpose of overthrowing the government, but that the United States knew about the strength of terrorist groups in the region and allowed them to grow yet more powerful.

Originally leaked to The New York Times in late September and published in its entirety by CNN shortly after, the recording is of a meeting the secretary of state had with Syrian civilians at the Dutch Mission to the United Nations in September. CNN has since removed the audio, but left a description of its contents along with an editor’s note claiming the file had been removed “at the request of some of the participants out of concern for their safety.”

However, it’s rare that any content is truly scrubbed from the internet. Clips of Kerry’s discussion can still be found on the Times website, and the complete audio file was published on Oct. 4 by YouTube user Angel North

WikiLeaks published a link to the recording posted on YouTube on the organization’s Facebook page on Tuesday, and that post had been reshared nearly 2,900 times by Thursday afternoon.

The Times and CNN reported that Kerry was speaking to a group of Syrian civilians at the Dutch Mission during U.N. negotiations over a proposed ceasefire. Taking an apologetic tone, Kerry admits that he argued for military intervention in Syria as far back as 2013, when rumors swirled that the government of Syrian President Bashar Assad had used chemical weapons against civilians. 

“I’ve argued for the use of force,” Kerry said. “I’m the guy who stood up and announced that we’re going to attack Assad for the use of weapons.”

The chemical weapons attack, which was alleged to have taken place in Ghouta, a suburb of the Syrian capital of Damascus, could never be proven. MintPress News reported in August of 2013 that there was strong evidence suggesting the attack had actually been carried out by so-called “moderate rebel” fighters who have the backing of the U.S. government. 

Despite the questionable nature of the evidence, Kerry says in the leaked recording that he used the alleged attack to urge the United States to directly attack Assad, only to be rebuffed by Congress and President Barack Obama. Kerry continued:
“The bottom line is that Congress refused even to vote to allow that. We have a Congress that will not authorize our use of force.”
Under the Obama administration, the United States has repeatedly offered training and materiel to rebel groups that are so closely linked to terrorist groups as to be virtually indistinguishable from al-Qaida and Daesh (an Arabic acronym for the terrorist group commonly known as ISIS or ISIL in the West). 

However, Obama resisted calls by Kerry, former Secretary of State Hillary Clinton, and Pentagon insiders to more openly declare war on the nation, including through the imposition of a no-fly zone.
In the 40-minute discussion at the Dutch Mission, Kerry even admits that the United States was well aware of the relative strength of Daesh in the region. “We saw that Daesh was growing in strength and we thought Assad wasn’t.”

The 2013 chemical weapons attack is one of many alleged war crimes used by the White House and the mainstream media to support calls for “humanitarian” military intervention in the region. The media often relies on questionable human rights “experts” and even faked or recycled photos to justify the ongoing push for war in Syria. 

However, with Russia leading the current peace process and President-elect Donald Trump promising to end U.S. involvement in the Syrian civil war, the opportunity for the United States to replace Assad with a leader more friendly to the West may have passed.

Listen to the leaked audio of John Kerry’s meeting with Syrian rebels:



MintPressNews

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Του Σενέρ Λεβέντ

Ένας πολίτης έγραψε κάτι στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Ρωτά τον λαό μας: «Και αυτά τα τσακάλια θα γίνουν πολίτες της Ομόσπονδης Κυπριακής Δημοκρατίας, το ξέρετε, έτσι δεν είναι;». Ποια τσακάλια; Εκείνα που βγήκαν για κυνήγι κεφαλών κραυγάζοντας ο Αλλάχ είναι μεγάλος και κρατώντας σημαίες. Που καίγονται από επιθυμία για να κάνουν και εδώ αυτά που συμβαίνουν στην Τουρκία. Όλοι είναι γεμάτοι με την υστερία για λιντσάρισμα. Ψάχνουν ευκαιρία για να λιώσουν το κεφάλι σας, όπως έκαναν στον Τάσο Ισαάκ στη Δερύνεια. Τους γνωρίζεις και εσύ όσο εγώ, Ελληνοκύπριε αδελφέ. Θα γίνουν πολίτες σου και εκείνοι που πυροβόλησαν τον Σολωμού πάνω στον ιστό της σημαίας και εκείνοι που έλιωσαν το κεφάλι του Τάσου και εκείνοι που έκαναν τα πάντα στον Τσακούρμα. Εμείς έχουμε λύκους, οι οποίοι ξεπερνούν κατά πολύ το ΕΛΑΜ. Δεν θέλουν να βλέπουν, όχι μόνο το δικό σου πρόσωπο, αλλά ούτε και το δικό μας. Γιατί δεν θέλουν; Επειδή θέλουμε να ζούμε αδελφικά και ειρηνικά μαζί σου. Όποιος από εμάς υψώσει τη φωνή του, αρχίζουν να ουρλιάζουν «οι προδότες να πάνε στον νότο». Κοίτα, προχθές πήγαν πάλι στην πόρτα της συντεχνίας των δασκάλων. Εμπνεόμενοι από την υστερία για λιντσάρισμα που επικρατεί στην Τουρκία, προειδοποιούν τους δασκάλους. «Ένα βράδυ ξαφνικά μπορεί να έρθω», τους λένε. Τι θα κάνουν άμα έρθουν ξαφνικά ένα βράδυ; Μήπως θα θερίσουν τον τόπο με πυροβολισμούς όπως συνέβη σε εκείνο το κέντρο διασκέδασης στην Κωνσταντινούπολη; Θα ρίξουν βόμβες; Θα σφάξουν; Ξέρεις και εσύ αδελφέ τι έκαναν όταν ήρθαν ξαφνικά ένα βράδυ στις 20 Ιουλίου. Εκείνο το τραγούδι που τότε έπαιζαν σε εσένα, τώρα το παίζουν σε εμάς. Να, αυτοί θα γίνουν και δικοί σου πολίτες πλέον στο ομόσπονδο κράτος, όχι μόνο δικοί μου. Ειδικά αν πάρουν την ευκαιρία της εκ περιτροπής προεδρίας, θα γίνουν ακόμα και Πρόεδροι αυτού του κράτους.

Αυτά που κάποτε υπέφερες εσύ από τη φασιστική χούντα στην Ελλάδα, τώρα τα υποφέρουμε εμείς από τον φασισμό στην Τουρκία. Ούτως ή άλλως η Τουρκία είναι εδώ. Ανάμεσά μας, πάνω στο κεφάλι μας. Δεν μπορεί να γίνει διαφορετικά…Να, κοίτα, ήρθε εντολή από την Άγκυρα «δώστε μας εκείνο τον άνθρωπο» και αμέσως του περάσαμε χειροπέδες, τον βάλαμε στο αεροπλάνο και τον στείλαμε. Σε ποιον τον στείλαμε; Σε εκείνους που θα τον κάνουν κομμάτια σαν τους πεινασμένους λύκους. Και ύστερα καθίσαμε αναπαυτικά στις ζεστές μας πολυθρόνες και παρακολουθήσαμε πώς τον κομμάτιασαν. Με ποιον θα συνάψεις συμφωνία; Το αντιλαμβάνεσαι; Μήπως με εκείνους που λένε «ένα βράδυ ξαφνικά μπορεί να έρθω;». Ξέρεις γιατί θέλω λύση; Για να απαλλαχτώ από την ομηρεία της Τουρκίας. Γιατί θέλω να μην διαλυθεί ποτέ η Κυπριακή Δημοκρατία; Επειδή είναι η μοναδική νόμιμη δημοκρατία της οποίας είμαι πολίτης. Τι είπες, κύριε Νίκο; Υπάρχει κίνδυνος να μας προσαρτήσει; Αν επιχειρήσει να κάνει κάτι τέτοιο, είμαι βέβαιος ότι τουλάχιστον η μισή κοινότητά μας θα έρθει να καταφύγει σε εσένα. Δηλαδή στον νότο. Οι Τουρκοκύπριοι μπορεί να μην έχουν καταλάβει ακόμη την αξία του γεγονότος ότι δεν είναι πολίτες της Τουρκίας. Ας γίνουν και θα δουν τότε.

Κοιτάξτε σε τι χάλι κατάντησε η Τουρκία. Ούτε παλιά ήταν και πολύ καλά τα πράγματα, αλλά τώρα άρχισε να αναπολεί ακόμα και τις κακές της εποχές. Δεν πρόκειται να διορθωθεί εύκολα η κατάσταση. Ακόμα και αν ανατραπεί η παρούσα δικτατορία, από τη μια αυτό θα γίνει με πολύ αιματηρό τρόπο και από την άλλη δεν υπάρχει και πολλή ελπίδα σε όσους θα την αντικαταστήσουν. Αν οι τωρινοί είναι ισλαμιστές, οι άλλοι είναι τόσο εθνικιστές ώστε μπορούν να αποκληθούν φασίστες. Αυτή τη στιγμή η χώρα παραδόθηκε πλήρως στους εξοργισμένους τζιχαντιστές. Όλοι περιμένουν ανά πάσα στιγμή μια νέα έκρηξη, ένα νέο έγκλημα. Ο κόσμος εξοπλίζει τα παράθυρα των σπιτιών του με σιδερένιες πόρτες. Κοιτάξτε τι λέει ένας καθηγητής: «Σύντομα θα αποτελεί όνειρο ακόμα και το να γυρίζει κανείς ελεύθερα στους δρόμους της Κωνσταντινούπολης. Κάποιοι θα σας πλησιάζουν και θα σας βάζουν τη λεπίδα στον λαιμό». Δεν νομίζω ότι δεν υπάρχουν ανάμεσά μας στην Κύπρο τέτοιοι άγριοι τζιχαντιστές. Μήπως υπάρχει κάποιο εμπόδιο για να φωλιάσουν και στο βόρειο τμήμα της Κύπρου αυτοί οι βάρβαροι, οι οποίοι βρίσκουν προστασία ανάμεσα στις φτερούγες της κυβέρνησης στην Άγκυρα; Κατά τη γνώμη μου, αυτοί είναι οι πιο επικίνδυνοι για την Κύπρο στο εγγύς μέλλον.

Από αυτούς εμπνέεται και η υστερία λιντσαρίσματος που άρχισαν οι δικοί μας πατριδοκάπηλοι εδώ. Θέλουν κεφάλια. Ένα βράδυ ξαφνικά μπορεί να έρθουν, λένε. Με ποιον θα συνάψεις αυτή τη συμφωνία, αδελφέ; Το αντιλαμβάνεσαι;

Πηγή Πολίτης

Σημείωση. Ο Σενέρ Λεβέντ είναι Τουρκοκύπριος ο οποίος αντίθετα με πολλούς στην Ελληνική πλευρά γνωρίζει τι σημαίνει να συνάψεις ένα διαστρεμμένο κρατικό γάμο δημιουργώντας ένα κρατίδιο εντός του οποίου δεν θα μπορούν να λαμβάνονται αποφάσεις. Κρατίδιο όπου το έγκλημα πολέμου των εποίκων θα νομιμοποιηθεί και όπου οι Τούρκοι θα ελέγχουν τα πάντα (οι Τούρκοι όχι οι τουρκοκύπριοι πια γιατί οι τελευταίοι είναι μειονότητα και απομονωμένοι από τους "κουβαλητούς" της εισβολής). Η Τουρκία πλέον μέσω αυτού του Τουρκικού κράτος εντός του κρατιδίου-"νέα κύπρος" θα κυριαρχεί πλήρως (επί όλης της Κύπρου συμπεριλαμβανομένων και των γειτονιών στην Μόρφου και στην Αμμόχωστο που θα "επιστραφούν"). Δεν είναι τυχαίο που πρόσφατα είπαμε σε συνέντευξη ότι η κοιμωμένη Αθήνα δεν γνωρίζει πως πάνω σε αυτό το νησί όπου ζουν εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες το νεοελληνικό κράτος θα παγιδευτεί στρατηγικά για τα καλά και ανεπίστροφα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Άκρως ανησυχητικά είναι τα ευρήματα πανελλαδικής έρευνας για τις συνθήκες διαβίωσης των Ελλήνων, την κατάσταση της υγείας τους καθώς και της πρόσβασής τους σε ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ενδεικτικό είναι ότι ένας στους πέντε Έλληνες δήλωσε ότι τον τελευταίο χρόνο δεν μπορούσε να τραφεί ικανοποιητικά ο ίδιος ή η οικογένειά του εξαιτίας οικονομικών λόγων!

Την ίδια στιγμή, το 34% του πληθυσμού ξοδεύει περίπου το 75% των εισοδημάτων του για την κάλυψη λογαριασμών και χρεών και το 15% ξοδεύει το σύνολο του εισοδήματός του για τους ίδιους λόγους. Μάλιστα ποσοστό 33,13% αντιμετωπίζει αρκετές ή πολύ σοβαρές οικονομικές δυσκολίες, με αποτέλεσμα να αδυνατεί να αντεπεξέλθει σε οφειλές και λογαριασμούς.

Τα παραπάνω στοιχεία προκύπτουν από την πανελλαδική έρευνα της Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας (ΕΣΔΥ), τα αποτελέσματα της οποίας παρουσιάστηκαν στο πλαίσιο του 12ου Πανελληνίου Συνεδρίου του Τομέα Οικονομικών της Υγείας της ΕΣΔΥ. Πρόκειται για μια διαχρονική ανάλυση της αυτοαναφερόμενης κατάστασης υγείας του ελληνικού πληθυσμού με σκοπό τη διερεύνηση των επιπτώσεων των πολιτικών λιτότητας στις συμπεριφορές υγείας που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την εταιρεία ερευνών GPO.

Η ΕΠΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Η ανασφάλεια, ο φόβος, ο θυμός, η αγανάκτηση, η απογοήτευση και το άγχος είναι τα κυρίαρχα συναισθήματα που προκαλεί στο 44,6% των πολιτών η παρούσα οικονομική κατάσταση της χώρας, ποσοστό παρόμοιο με αυτό του Σεπτεμβρίου του 2015 και του Ιανουαρίου της ίδιας χρονιάς.

Ποσοστό 28,8% δηλώνει ότι αδυνατεί να αντεπεξέλθει σε οφειλές και λογαριασμούς «τον περισσότερο καιρό», και ποσοστό 36,9% «μερικές φορές». Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας, η δυσκολία πληρωμής των οφειλών αυξάνεται σημαντικά από την προηγούμενη μέτρηση του Σεπτεμβρίου 2015 με τη μεγαλύτερη ποσοστιαία αύξηση στη δυσκολία ανταπόκρισης στα καθημερινά έξοδα και την εφορία.

Το 15% του πληθυσμού ξοδεύει το σύνολο του εισοδήματός του για την κάλυψη λογαριασμών και χρεών. Το 34% ξοδεύει περίπου το 75% των εισοδημάτων του για τους ίδιους λόγους. Με αποτέλεσμα, όπως προκύπτει από τα ευρήματα της έρευνας, το 1/5 των Ελλήνων (20,4%) δήλωσε ότι τον τελευταίο χρόνο δεν μπόρεσε να τραφεί ικανοποιητικά ο ίδιος ή η οικογένειά του εξαιτίας οικονομικών λόγων. Αυτό το πρόβλημα αντιμετωπίζουν κυρίως οι γυναίκες (23,2%) και τα άτομα μεγαλύτερης ηλικίας (24,8%).

Σύμφωνα με τα ίδια αποτελέσματα, σημαντικό ποσοστό των Ελλήνων (3,4% του συνόλου) δήλωσε ότι τον τελευταίο μήνα δεν μπόρεσε να τραφεί ικανοποιητικά ο ίδιος ή η οικογένειά του τουλάχιστον τις μισές μέρες του μήνα, ενώ ένα άλλο 12,5% είχε το πρόβλημα για 1 ή 2 βδομάδες.

ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ

Σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2015, διπλασιάστηκε το ποσοστό από 3,4% σε 7% όσων δηλώνουν πως δεν υπάρχει κανένας άνθρωπος που να μπορούν να βασιστούν πάνω του αν αντιμετωπίσουν σοβαρά προσωπικά προβλήματα. Αυξημένο επίσης καταγράφεται το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι οι γύρω τους δεν νοιάζονται καθόλου για τις δραστηριότητές τους (από 5,3% σε 7,9%).

Παράλληλα, μειωμένο κατά 5,4 ποσοστιαίες μονάδες σε σχέση με την έρευνα του 2015 και 13,6 μονάδες με αυτή του 2011, καταγράφεται το ποσοστό όσων μπορούν εύκολα να έχουν πρακτική βοήθεια από τους γείτονές τους.

Την ίδια στιγμή, ποσοστό 53,4% του συνόλου σήμερα έναντι 43% το 2015 ένιωσε ότι χρειαζόταν περισσότερη συναισθηματική βοήθεια και υποστήριξη απ’ ό,τι είχε κατά τη διάρκεια του τελευταίου χρόνου.

Το 38,2% του συνόλου δήλωσε ότι δεν μπορεί να εμπιστευτεί τους περισσότερους ανθρώπους. Στις γυναίκες το ποσοστό αυτό φτάνει το 41,6%. Το μεγαλύτερο ποσοστό εμπιστοσύνης στους ανθρώπους δείχνει η ηλικιακή ομάδα 55-64 ετών με 19,9%.

Το 54% δηλώνει ότι δεν έχει καλή ψυχική υγεία

Καλή και πολύ καλή χαρακτηρίζει την υγεία του το 68,2% των συμμετεχόντων στην έρευνα. Ποσοστό 24,1% χαρακτηρίζει μέτρια την υγεία του και «κακή» και «πολύ κακή» ποσοστό 7,7%.

Το 37,1% του συνόλου δηλώνει ότι κατά τη διάρκεια του τελευταίου μήνα υπήρξαν ημέρες που η σωματική του υγεία δεν ήταν καλή. Υψηλότερο του μέσου όρου εμφανίζεται το ποσοστό στις γυναίκες (40,1%), στους νέους 18-24 ετών (39,3%), στους άνω των 65 ετών (41,8%), στους έχοντες χρόνιο πρόβλημα υγείας (46,8%) και στα παχύσαρκα άτομα (43,5%).

Αυξημένο σε σχέση με τη σωματική υγεία εμφανίζεται το ποσοστό όσων δηλώνουν ότι δεν ήταν καλή η ψυχική τους υγεία τον τελευταίο μήνα (53,9%). Οι γυναίκες (61%), τα άτομα ηλικίας 25-39 ετών (56,8%), οι έχοντες χρόνιο πρόβλημα υγείας (60,9%) και τα λιπόσαρκα άτομα (65,1%) είναι οι ομάδες που εμφάνισαν τα μεγαλύτερα ποσοστά προβλήματος στην ψυχική υγεία.

Καλή και πολύ καλή θεωρεί την ποιότητα ζωής του το 58,2% των ερωτώμενων. Όσον αφορά την αίσθηση απόλαυσης της ζωής τους περισσότερες αναφορές (42,6%) συγκεντρώνει η απάντηση «Μέτρια». Ένας στους 3 Έλληνες απολαμβάνει τη ζωή του, ενώ ένας στους 5 απολαμβάνει τη ζωή του «λίγο» ή «καθόλου».

Για τους περισσότερους ερωτώμενους (62,4%) η ζωή έχει νόημα πολύ και υπερβολικά. Ένας στους 4 δίνει απάντηση «μέτρια» και παραμένει ένα 10% των ερωτώμενων που θεωρούν ότι δεν έχει νόημα η ζωή τους. Η αίσθηση αυτή κυριαρχεί στις γυναίκες, τις μεγάλες ηλικίες και σε αυτούς που έχουν χρόνιο πρόβλημα υγείας.

Οποιος δεν έχει χρήματα, δεν έχει ιατρική φροντίδα

Τρεις στους δέκα Έλληνες, κυρίως γυναίκες και έχοντες χρόνιο πρόβλημα υγείας, δεν αναζήτησαν ιατρική φροντίδα τον τελευταίο χρόνο, επειδή δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν οικονομικά. Είναι χαρακτηριστικό ότι το 2016 μόλις ένας στους τέσσερις Έλληνες που χρειάστηκαν πρωτοβάθμια φροντίδα Υγείας την έλαβε χωρίς να πληρώσει ευρώ, όταν δέκα χρόνια πριν οι μισοί Έλληνες λάμβαναν εντελώς δωρεάν υπηρεσίες.

Την ίδια στιγμή, ο μηνιαίος μέσος όρος δαπάνης των Ελλήνων από την τσέπη τους για αγορά φαρμάκων που δεν καλύπτει ο ασφαλιστικός φορέας είναι 21,1 ευρώ και για συμμετοχή στην αγορά φαρμάκων που συνταγογραφήθηκαν μέσω του ασφαλιστικού ταμείου είναι 29 ευρώ!

Σύμφωνα μάλιστα με την έρευνα της ΕΣΔΥ, η κατανάλωση φαρμάκων στην Ελλάδα το 2016 παρουσιάζει αύξηση (κατά 3%) σε σχέση με το 2015. Η αύξηση αφορά κυρίως σε φάρμακα που σχετίζονται με την αντιμετώπιση προβλημάτων του καρδιολογικού, του ενδοκρινολογικού, του ορθοπεδικού, του πνευμονολογικού και του γαστρεντερολογικού συστήματος. Η διάρκεια ωστόσο λήψης των φαρμάκων έχει μειωθεί αφού από το 75% των ατόμων που έκαναν λήψη φαρμακευτικής αγωγής για περισσότερους από 6 μήνες το 2015, το ποσοστό σήμερα έχει πέσει στο 68,9%.

Σχεδόν ένας στους τρεις συμμετέχοντες (ποσοστό 28,6%) αντιμετώπισε κάποιο πρόβλημα υγείας κατά την διάρκεια του τελευταίου μήνα και απευθύνθηκε σε υπηρεσία υγείας. Το 4,2% ενώ εμφάνισε κάποιο πρόβλημα δεν απευθύνθηκε τελικά σε επαγγελματία υγείας είτε λόγω οικονομικής αδυναμίας είτε γιατί τελικά δεν χρειάστηκε.

Το 2006 το 52,6% όσων επισκέπτονταν κάποια υπηρεσία υγείας δεν πλήρωνε τίποτα από την τσέπη του. Το αντίστοιχο ποσοστό σήμερα βρίσκεται στο 25,8%. Οι μισοί περίπου σήμερα (49,7%) πληρώνουν έως 50 ευρώ, ενώ αυξημένο σε σχέση με το 2006 είναι και το ποσοστό όσων πληρώνουν από 51 ? 150 ευρώ. (από 15,1% σε 18,0%).

Εντυπωσιακό είναι το εύρημα της έρευνας αναφορικά με τη νοσηλεία στον δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Συγκεκριμένα, από την διαχρονική εξέλιξη των εισαγωγών για νοσηλεία παρατηρείται την τελευταία 10ετία μια μικρή μείωση (από 9,9% σε 8,3%) των εισαγωγών και ταυτόχρονα μια μικρή αύξηση (από 2% σε 3,1%) των εισαγωγών στα ιδιωτικά νοσηλευτικά ιδρύματα. Ωστόσο, ο μέσος όρος εισαγωγών παραμένει σχετικά σταθερός τόσο στα δημόσια όσο και στα ιδιωτικά νοσοκομεία.

Αυξημένες παρουσιάζονται σε σχέση με το 2006 οι εισαγωγές που σχετίζονται με παροδικά προβλήματα (κατά 20,9%) και με τα χρόνια νοσήματα (κατά 5,1%). αντίθετα μειωμένες εμφανίζονται οι εισαγωγές λόγω ατυχημάτων (κατά 5,1%).

Όπως προκύπτει από την έρευνα, η νοσηλευτική δαπάνη στην Ελλάδα παραμένει σε μεγάλο ποσοστό μηδενική αφού το 49,7% έναντι 52,6% το 2006 δεν πληρώνει τίποτα από την τσέπη του. Ωστόσο, έχει αυξηθεί κατά την διάρκεια των τελευταίων 10 ετών το ποσοστό όσων πληρώνουν έως 200 ευρώ για νοσοκομειακές υπηρεσίες (από 6,9% σε 15,6%). Επίσης, και στις δευτεροβάθμιες υπηρεσίες υγείας μειώνεται η πλήρης κάλυψη του ταμείου από 64,3% σε 54% και ταυτόχρονα αυξάνεται η συμμετοχή του ασφαλισμένου στα έξοδα νοσηλείας. Μικρή αύξηση παρουσιάζει η χρήση της ιδιωτικής ασφάλισης (από 2,6% σε 5,5%).

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Του Νίκου Ιγγλέση

Το 2002 ένα ξένο νόμισμα, το ευρώ, αντικατέστησε το εθνικό νόμισμα της χώρας μας, τη δραχμή. Αποκαλούμε το ευρώ ξένο νόμισμα γιατί αυτό δεν το εκδίδει η Ελλάδα, όπως γινόταν με τη δραχμή, αλλά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ). Το ελληνικό κράτος, από το 2002, δεν έχει καμία εξουσία στο νόμισμα που κυκλοφορεί στη χώρα και δεν μπορεί να εκδίδει την ποσότητα του χρήματος που απαιτείται (ρευστότητα) για τη λειτουργία της οικονομίας, ούτε να καθορίζει τα επιτόκια και τη συναλλαγματική ισοτιμία του.

Η νομισματική και συναλλαγματική πολιτική καθορίζεται από την ΕΚΤ, η οποία από τις Συνθήκες Ίδρυσης και Λειτουργίας της ΕΕ απαγορεύεται να δανείζει τα κράτη-μέλη, όπως κάνουν όλες οι κεντρικές τράπεζες των χωρών που διαθέτουν το δικό τους εθνικό νόμισμα (ΗΠΑ, Αγγλία, Ιαπωνία κλπ.).

Χωρίς εθνικό νόμισμα το ελληνικό κράτος για να πληρώνει τους δημοσίους υπαλλήλους, να χρηματοδοτεί τα ελλείμματα των ασφαλιστικών Ταμείων και των νοσοκομείων, να ασκεί κοινωνική πολιτική, να εξασφαλίζει την αμυντική θωράκιση της χώρας, να κάνει δημόσιες επενδύσεις και να πληρώνει τα τοκοχρεολύσια του Δημόσιου Χρέους πρέπει είτε να εισπράττει περισσότερους φόρους είτε να δανείζεται. Γι’ αυτό αυξάνονται συνεχώς οι άμεσοι και έμμεσοι φόροι ενώ παράλληλα μειώνονται οι δαπάνες (μισθοί, συντάξεις κλπ.) προκειμένου να απαιτείται μικρότερος δανεισμός. ‘Ολη η πρόσφατη φοροεπιδρομή του τρίτου Μνημονίου αποσκοπεί στην επίτευξη ενός πρωτογενούς πλεονάσματος (3,5% του ΑΕΠ, το 2018) με το οποίο θα πληρώνονται μόνο οι τόκοι του Δημόσιου Χρέους.

Οκτώ χρόνια μετά την είσοδό της στην Ευρωζώνη, η Ελλάδα ουσιαστικά χρεοκόπησε γιατί δεν μπορούσε να δανείζεται από τις «αγορές» και μπήκε στα Μνημόνια, δηλαδή, στο «αναμορφωτήριο» του διεθνούς χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Από το 2010 ο δανεισμός, που δεν αποπληρώνει αλλά ανακυκλώνει το χρέος, γίνεται από τους μηχανισμούς της ΕΕ (EFSF – ESM) και το ΔΝΤ.

Ακόμη και σήμερα, που διανύουμε τον έβδομο χρόνο καταστροφής και λεηλασίας της χώρας, πολλοί δεν αντιλαμβάνονται τον καθοριστικό ρόλο της ξένου νομίσματος, του ευρώ, στην αποσάθρωση της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας. Ο επί 21 χρόνια, μέχρι το 1948, πρωθυπουργός του Καναδά McKenzie King είχε πεί: «Άπαξ ένα έθνος εκχωρήσει τον έλεγχο του νομίσματος και της πίστωσης, δεν έχει σημασία ποιός θεσπίζει τους νόμους του κράτους. Η τοκογλυφία (σσ. του χρέους) άπαξ και επικρατήσει θα συντρίψει οποιοδήποτε έθνος. Μέχρι να επανέλθει ο έλεγχος του νομίσματος και της πίστωσης στην κυβέρνηση και αναγνωριστεί ως η πιο περίοπτη και ιερή ευθύνη της, όλες οι συζητήσεις περί εθνικής κυριαρχίας, περί Κοινοβουλίου και περί Δημοκρατίας είναι ανώφελες και μάταιες».

Το Δημόσιο Χρέος από το 2002, που η χώρα μας εισήλθε στο ευρώ, μέχρι το 2016 αυξήθηκε κατά 109% (από 156 σε 324 δις.) ενώ το ΑΕΠ μόνο κατά 34% (από 131 σε 175 δις.). Θυμίζουμε ότι το 2001 το 75% του χρέους ήταν σε δραχμές (εσωτερικό χρέος) και μόνο το 25% σε συνάλλαγμα. Άρα το 75% των τοκοχρεολυσίων πληρωνόντουσαν σε δραχμές. Σε μια νύχτα όλο το χρέος μετατράπηκε σε ευρώ, δηλαδη σε συνάλλαγμα. Το αντίστροφο θα γίνει όταν η χώρα επανέλθει στη δραχμή. Όλο το σημερινό χρέος της σε ευρώ θα μετατραπεί στο νέο εθνικό νόμισμα. Ένα κράτος δε χρεοκοπεί ποτέ όταν χρωστάει (όσα κι αν χρωστάει) στο εθνικό νόμισμά του. Εκδίδει χρήμα και πληρώνει. Ένα κράτος χρεοκοπεί όταν πρέπει να πληρώσει σε άλλο νόμισμα (συνάλλαγμα) που δεν έχει. Αυτή είναι η περίπτωση της Ελλάδας μέσα στο ευρώ, αφού δεν μπορεί να εκδώσει ευρώ.

Η έξοδος από την Ευρωζώνη αποτελεί προϋπόθεση, όχι απλά βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου των πολιτών αλλά, επιβίωσης της ελληνικής εθνικής οντότητας. Το εγχείρημα πρέπει να είναι εθνική επιλογή, όχι επιλογή των δανειστών (π.χ. σχέδιο Σόϊμπλε), που θα αποφασιστεί από μια ελληνική κυβέρνηση και θα βασίζεται σ’ένα καλά μελετημένο, σ’ όλες τις λεπτομέρειές του, σχέδιο.

Τα βασικά σημεία ενός τέτοιου σχεδίου είναι:

1. Η ισοτιμία
Εισαγωγή του εθνικού νομίσματος με ισοτιμία ένα προς ένα, δηλαδή, μια Νέα Δραχμή προς ένα ευρώ. Όλα, μισθοί, συντάξεις, εισοδήματα, οι τιμές προϊόντων και υπηρεσιών, τα δάνεια και όλες οι άλλες αξίες θα μετατραπούν, από την πρώτη στιγμή, στο νέο εθνικό νόμισμα μ’ αυτή την ισοτιμία. Αμέσως μετά, με απόφαση της Τράπεζας της Ελλάδος που θα έχει αποδεσμευτεί από το Ευρωσύστημα, η ισοτιμία αυτή θα «κλειδώσει». Η Νέα Δραχμή, δηλαδή, δε θα είναι ελεύθερα διαπραγματεύσιμη στα χρηματιστήρια συναλλάγματος και δε θα μπορεί να δεχτεί κερδοσκοπικές – υποτιμητικές επιθέσεις για λόγους οικονομικούς αλλά και πολιτικούς. Με αυτόν τον τρόπο μετάβασης δε θα αυξηθούν οι τιμές των εισαγόμενων αγαθών και υπηρεσιών και έτσι δε θα υπάρξει πληθωρισμός.

Το «κλείδωμα» της ισοτιμίας ενός νομίσματος είναι εθνική επιλογή μιας χώρας και δεν εξαρτάται από ξένα κέντρα όπως κυβερνήσεις, χρηματιστήρια κλπ. Ουσιαστικά το «κλείδωμα» καθορίζει την ισοτιμία που οι εγχώριες τράπεζες θα πωλούν συνάλλαγμα, έναντι δραχμών, στους ενδιαφερόμενους π.χ. εισαγωγικές εταιρείες. Θυμίζουμε ότι για 20 χρόνια, από το 1953 μέχρι το 1973, η Ελλάδα είχε «κλειδώσει» την ισοτιμία της δραχμής με το δολάριο (ένα δολάριο προς 30 δραχμές). Η Ελβετία είχε «κλειδώσει» από το 2011 μέχρι το 2015 την ισοτιμία του φράγκου με το ευρώ. Η Ρωσία και η Αργεντινή είχαν «κλειδώσει» τα νομίσματά τους με το δολάριο. Η Βουλγαρία έχει σήμερα «κλειδωμένη» την ισοτιμία του λέβα με το ευρώ. Η «κλειδωμένη» ισοτιμία, ένα προς ένα, θα παραμείνει καθ’ όλο το μεταβατικό διάστημα σταθεροποίησης του νέου εθνικού νομίσματος και μέχρις ότου αρχίσει η ουσιαστική οικονομική ανάπτυξη της χώρας.

Οι υπάρχουσες καταθέσεις σε ευρώ θα έχουν ρήτρα συναλλάγματος ώστε να μην υπάρχει κανένας φόβος στους πολίτες για τυχόν υποτίμηση της Νέας Δραχμής. Επειδή από την πρώτη στιγμή όλες οι συναλλαγές στο εσωτερικό θα γίνονται στο νέο εθνικό νόμισμα, όταν εκταμιεύονται οι καταθέσεις στην εσωτερική αγορά θα μετατρέπονται σε δραχμές, πάντα με ισοτιμία ένα προς ένα, όταν εκταμιεύονται για εισαγωγές προϊόντων και υπηρεσιών, για εξωτερικό τουρισμό, για σπουδές στην αλλοδαπή και για λόγους υγείας, σε ευρώ.

2. Το Ισοζύγιο
Κανένα πρόβλημα δεν πρόκειται να εμφανιστεί στην τροφοδοσία της εγχώριας αγοράς με εισαγόμενα προϊόντα. Το Ισοζύγιο Αγαθών και Υπηρεσιών, λόγω της εσωτερικής υποτίμησης των τελευταίων ετών, έχει ισοσκελιστεί. Αυτό σημαίνει ότι η Ελλάδα από τις εξαγωγές αγαθών που κάνει, από τον τουρισμό και τη ναυτιλία εισπράττει το απαραίτητο συνάλλαγμα για να πληρώνει όλες τις εισαγωγές που πραγματοποιεί σήμερα. Ούτε ελλείψεις σε προϊόντα θα υπάρξουν, ούτε δελτίο χρειάζεται να επιβληθεί σε καύσιμα, τρόφιμα και φάρμακα, όπως λένε όσοι θέλουν να τρομοκρατήσουν τους Έλληνες για να μην αντιδράσουν στην καταστροφή και τη λαφυραγώγηση της χώρας τους.

Απ’ όλα τα ανωτέρω είναι φανερό ότι οι σημερινές συνθήκες της ελληνικής οικονομίας (εσωτερική υποτίμηση – ισοσκελισμένο Ισοζύγιο) δεν απαιτούν, για τη μετάβαση από το ευρώ στη δραχμή, υποτίμηση του νέου εθνικού νομίσματος. Η υποτίμηση έχει γίνει ήδη, είναι η εσωτερική υποτίμηση των μνημονιακών χρόνων, δεν απαιτείται πρόσθετη νομισματική υποτίμηση. Μια χώρα υποτιμά το νόμισμά της για ένα και μοναδικό λόγο, για να μειώσει ή να εξαλείψει το έλλειμμα στο Ισοζύγιό της. Αυτό έχει γίνει ήδη στη χώρα μας.

Βασικός παράγοντας επιτυχίας του εγχειρήματος επιστροφής στο εθνικό νόμισμα είναι η διατήρηση ισοσκελισμένου του Ισοζυγίου Αγαθών και Υπηρεσιών. Πρέπει από την πρώτη στιγμή να διασφαλιστεί, με κατάλληλες ρυθμίσεις, ότι το συνάλλαγμα από τις εξαγωγές και τον τουρισμό δε θα διαφεύγει σε τράπεζες του εξωτερικού, με υποτιμολογήσεις εξαγωγών και τουριστικών υπηρεσιών και υπερτιμολογήσεις εισαγωγών. Παράλληλα θα πρέπει να ληφθούν τα αναγκαία μέτρα ώστε το ναυτιλιακό συνάλλαγμα να εξακολουθήσει να εισρέει στη χώρα.

3. Η παραγωγική ανασυγκρότηση
Με όπλο το εθνικό νόμισμα και τη δυνατότητα αύξησης της κυκλοφορίας του, η κυβέρνηση θα μπορέσει να χρηματοδοτήσει ένα ευρύ πρόγραμμα δημόσιων και ιδιωτικών παραγωγικών επενδύσεων στον αγροτικό τομέα, τη βιοτεχνία και τη βιομηχανία για να αναπτύξει (όχι μεγεθύνει) την ελληνική οικονομία και να βελτιώσει την παραγωγικότητά της. Στην πρώτη φάση η αύξηση της νομισματικής κυκλοφορίας πρέπει να κατευθυνθεί μόνο σε παραγωγικές επενδύσεις και όχι στην αύξηση των εισοδημάτων που θα ανατρέψουν το Ισοζύγιο. Οι επενδύσεις προοδευτικά θα αυξάνουν τον πλούτο της χώρας, θα βελτιώνουν τα εισοδήματα και θα μειώνουν την ανεργία. Η αύξηση των εισοδημάτων πρέπει να έπεται της αύξησης του ΑΕΠ και όχι το αντίθετο.

Η έξοδος από την Ευρωζώνη και η θωράκιση της οικονομίας με τη Νέα Δραχμή είναι το πρώτο αποφασιστικό βήμα ώστε η χώρα να πάψει να εκβιάζεται από τους δανειστές και να πάψει να αποτελεί γερμανική αποικία. Για να αποκατασταθεί η εθνική κυριαρχία και η αξιοπρέπεια των Ελλήνων.

* Ο Νίκος Ιγγλέσης είναι δημοσιογράφος και συγγραφέας του βιβλιου «Η Επανάσταση του Grexit – Το Σχέδιο», εκδόσεις Α.Α.Λιβάνη, καθώς και του Δοκιμίου «Το νόμισμα και τα φετίχ του» που έχει αναρτηθεί στο http://greekattack.wordpress.com
Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε στο μηνιαίο περιοδικό Point – Zero (τεύχος Ιανουαρίου) που κυκλοφόρησε στις 5-1-2017.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Η Τουρκία διαμαρτύρεται σε αμερικανούς αξιωματούχους ότι δεν έχει επαρκή υποστήριξη στη μάχη της εναντίον του Ισλαμικού Κράτους και πως αναμένει να υποστηριχθεί πλήρως στην προσπάθειά της να απωθήσει τους τζιχαντιστές από την πόλη αλ-Μπαμπ της Συρίας.
Ο εκπρόσωπος του προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν απείλησε ουσιαστικά τις ΗΠΑ, λέγοντας ότι η Τουρκία έχει οποιαδήποτε στιγμή την δυνατότητα να ανακαλέσει την άδεια χρησιμοποίησης της βάσης του Ιντσιρλίκ.

Την Τετάρτη, ο αρθρογράφος Αμπντουλακίρ Σελβί της ΧΟΥΡΙΕΤ που υποστηρίζει το καθεστώς Ερντογάν έγραψε ότι η ανάκληση πρόσβασης των ΗΠΑ στο Ιντσιρλίκ συζητήθηκε στην πρώτη συνεδρίαση του Υπουργικού Συμβουλίου του 2017.
Πρόσθεσε ωστόσο ότι ο Ερντογάν δεν θα πάρει καμία απόφαση πριν αναλάβει τα καθήκοντά του ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ.

Η Τουρκία βρίσκεται σε εξαιρετικά δύσκολη θέση στην Συρία,όπου δυνάμεις της μάχονται για την κατάληψη της πόλης Αλ Μπαμπ.

Πηγή Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




«Αναρωτιέται» ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Ομολογώ ότι με ενόχλησε η είδηση που «παίζει» στο ελληνικό διδίκτυο…
Φυσικά και ΔΕΝ με αφορά προσωπικά, αλλά με ενόχλησε επειδή φρονώ ότι κατεβάζει τον πολιτικό μας πολιτισμό (ή, έστω, ότι μας έχει απομείνει στην εποχή της τρόικα και των… «θεσμών») ένα ακόμη σκαλοπάτι πιο κάτω…

«Καρφιά» Χρυσόγονου:
«Ο Τσίπρας ενημερώνεται από τον Καρανίκα!...»
Και η χαρακτηριστική απάντηση από πλευράς Μαξίμου…
«Ο πρωθυπουργός καταλαβαίνει την αγωνία του κ. Χρυσόγονου, αλλά δεν επιλέγει συνομιλητές από τα πάνελ των τηλεοπτικών σταθμών»…
Είχα ενοχληθεί από την απίστευτη ανταλλαγή «υβριστικών» λέξεων μεταξύ του κ Πολάκη και του κ Γεωργιάδη και έγραψα το σχετικό «πιπεράτο» σχόλιό μου με τον τίτλο «έπονται ποτήρια και… καρέκλες;» που φιλοξενήθηκε στα blogs.

Ο κ Γεωργιάδης είπε θα καταθέσει μήνυση κατά του κ Πολάκη…
Αναρωτιέμαι, καλοπροαίρετα, πώς θα αντιδράσει ο Ευρωβουλευτής - Καθηγητής κ Χρυσόγονος;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Έλληνας απεσταλμένος στην Άγκυρα;

Οι διαβουλεύσεις ενόψει της διάσκεψης της Γενεύης για το Κυπριακό συνεχίζονται και εντατικοποιούνται, αναφέρουν πηγές της ελληνικής κυβέρνησης, επισημαίνοντας τη σημασία της σημερινής συνάντησης του Έλληνα υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά με τον Τούρκο ομόλογο του Μεβλούτ Τσαβούσογλου στη Νέα Υόρκη, όπου θα συζητηθούν όλα.

Παράλληλα, οι πηγές αναφέρουν ότι θα υπάρξουν επικοινωνίες του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με όλους τους εμπλεκόμενους.

Αναφορικά με τη συνάντηση του κ. Τσίπρα με τον Πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν που επρόκειτο να γίνει πριν από τη μετάβασή τους στη Γενεύη για τη διάσκεψη, έγινε γνωστό ότι αυτή δεν θα πραγματοποιηθεί τελικά, καθώς σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες οργανωτικά δεν υπάρχουν οι προϋποθέσεις, λόγω των δυσάρεστων εξελίξεων των τελευταίων ημερών στην Τουρκία. Αντ’ αυτού θα πραγματοποιηθεί η συνάντηση του Νίκου Κοτζιά με τον Μεβλούτ Τσαβούσογλου. Υπάρχει και μία σκέψη στην πενταμερή διάσκεψη της Γενεύης να λάβουν μέρος οι υπουργοί Εξωτερικών της Ελλάδας, της Τουρκίας και της Βρετανίας αντί των ηγετών, κ. Τσίπρα και Ερντογάν και της κ. Μέϊ.

Σύμφωνα με άλλες πηγές ο κ. Ερντογάν δεν δέχθηκε να συναντηθεί με τον Έλληνα Πρωθυπουργό πριν οι δύο ηγέτες φτάσουν στην Γενεύη για να αποφύγει να τοποθετηθεί για το μείζον θέμα των εγγυήσεων και γενικά της ασφάλειας, στο πλαίσιο ενός παιγνιδιού, που παίζει η τουρκική διπλωματία εναντίον της Κύπρου. Σύμφωνα με πληροφορίες της ιστοσελίδας μας ο σύμβουλος του Ελληνα πρωθυπουργού κ. Καλπαδάκης βρέθηκε στην Τουρκία αυτή την εβδομάδα και είχε επαφές με Τούρκους αξιωματούχους. Με τα μέχρι στιγμής δεδομένα, η μετάβαση του κ. Ερντογάν στην Ελβετία “είναι στον αέρα” λόγω των εσωτερικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η κυβέρνησή του.

Πάντως, η ελληνική διπλωματία εκφράζει φόβους για “έκπληξη” από Ερντογάν που θα αφορά τις εγγυήσεις, τα επεμβατικά δικαιώματα της Τουρκίας και την παραμονή των κατοχικών στρατευμάτων. Ο φόβος έγκειται στην παρουσίαση μίας μεσοβέζικης τουρκικής πρότασης που θα βγάζει από τη δύσκολη θέση της Τουρκίας, η οποία θα συνεχίσει να έχει επιρροή στο νησί, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο.

Ανώτερος αξιωματούχος του ΟΗΕ φέρεται να είπε σε “ενδιαφερόμενους” διπλωμάτες ότι ο κ. ‘Αιντα εμφανίστηκε ξαφνικά εναντίον των εγγυήσεων και των επεμβατικών δικαιωμάτων, αναγνωρίζοντας ότι η στάση της Τουρκίας στα θέματα αυτά δεν είναι εποικοδομητική, διότι αναγκάζει την Αθήνα να μην συναινέσει σε λύση στα ζητήματα ασφάλειας.

Σύμφωνα με ένα τελευταίο σενάριο, ο κ. Άιντα φέρεται έτοιμος να “κατεβάσει” πρόταση εκ μέρους των Ην. Εθνών για μη εγγυήσεις -άρα υποτίθεται αποκλείει εγγυήσεις από την Τουρκία- και με πρόνοια που θα απαγορεύει οποιαδήποτε επεμβατικά δικαιώματα στην Τουρκία. Η ιστοσελίδα μας δεν μπόρεσε να επιβεβαιώσει τις πληροφορίες και από δεύτερη πηγή, αλλά ένας διπλωμάτης μας είπε ότι “όλα αυτά είναι πολύ καλά και όμορφα για να είναι αληθινά”. Ο αξιωματούχος του ΟΗΕ φέρεται να προσπαθεί να εξυπηρετήσει τον Πρόεδρο Αναστασιάδη ο οποίος χωρίς αυτές τις τουρκικές υποχωρήσεις στο χέρι, δεν έχει τύχη σε κανένα δημοψήφισμα.

Σε ότι αφορά τα κατοχικά στρατεύματα, ο κ. Αναστασιάδης φέρεται να δέχεται παραμονή τουρκικού αποσπάσματος (περίπου 2-3 χιλιάδες στρατιώτες), το οποίο θα χρησιμοποιεί την Κύπρο ως βάση αλλά οι δραστηριότητες του θα αφορούν “διεθνείς υποχρεώσεις”. Είναι ένας εύσχημος τρόπος για να παραμείνουν τουρκικά στρατεύματα στο νησί και μετά τη λύση.

Ο διπλωμάτης μας είπε ότι προωθείται η συζήτηση μίας ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΜΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗΣ στην Κύπρο, την οποία -με τα μέχρι στιγμής δεδομένα- δεν αποδέχεται η Τουρκία και προσωπικά ο Ταγίπ Ερντογάν. Επίσης συζητείται κατάργηση της ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΕΓΓΥΗΣΕΩΝ. Η τουρκική θέση είναι ότι οι εγγυήσεις αποτελούν “κόκκινη γραμμή” για την Τουρκία.

Ο διπλωμάτης τόνισε ότι τα παραπάνω “είναι απλά σενάρια” και υπογράμμισε ότι “ο άγνωστος Χ παραμένει η Τουρκία. Εάν επιμένει στις εγγυήσεις, στα επεμβατικά δικαιώματα και στην παραμονή στρατευμάτων της” στο νησί “θα τινάξει τη διάσκεψη στον αέρα”.

MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Γράφει ο Γεράσιμος Παναγιωτάτος – Τζάκης
Δικηγόρος


Δεκατρία χρόνια μετά τη διάσωση της Κυπριακής Δημοκρατίας με το συγκλονιστικά πλειοψηφικό ΟΧΙ του κυπριακού ελληνισμού στο σχέδιο Ανάν, ο ελληνισμός βρίσκεται σε παρόμοιο διεθνές περιβάλλον ως προς το ζήτημα. Και πάλι οι ασφυκτικές πιέσεις και τα εκβιαστικά χρονοδιαγράμματα, οι απειλές περί δήθεν τελευταίας ευκαιρίας, οι εκφοβισμοί για de iure διχοτόμηση του νησιού.

Αφού επί χρόνια δεν πραγματοποιήθηκε η ορθή διαχείριση του ΟΧΙ του 2004, δεν έλαβε χώρα η προσήκουσα ενημέρωση της διεθνούς κοινής γνώμης και των ηγεσιών της για τις θέσεις της ελληνικής πλευράς και δεν τολμήσαμε την επανατοποθέτηση του κυπριακού στη σωστή του βάση (αποχώρηση στρατευμάτων κατοχής και εποίκων, ενιαίο κράτος με εφαρμογή της δημοκρατικής αρχής) και την απομάκρυνση από τη θολούρα της «διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας» (στην πραγματικότητα χαλαρής συνομοσπονδίας), που είχε κατ’ ουσία επιβληθεί στις διαπραγματεύσεις τον πρώτο καιρό μετά την εισβολή, ήταν αυτονόητο ότι ο διεθνής παράγων και η Τουρκία θα επανέφεραν στο προσκήνιο ένα παρόμοιο εκτρωματικό σχέδιο δήθεν λύσης.

Η Τουρκία και οι μεγάλες δυνάμεις που τη σιγοντάρουν, επέλεξαν την τρέχουσα περίοδο για την κορύφωση των αντιδημοκρατικών πιέσεών τους γιατί τη θεωρούν χρυσή ευκαιρία γι’ αυτές. Μια Ελλάδα γονατισμένη από έξι χρόνια μνημονιακών πολιτικών, με οικονομική και κοινωνική κρίση τεραστίων διαστάσεων και μια Κύπρο με Πρόεδρο το γνωστό διαπρύσιο κήρυκα του σχεδίου Ανάν, Νίκο Αναστασιάδη. Από κοντά και ο συρφετός της εθελοδουλίας που ενυπάρχει σε πολιτικούς, πανεπιστημιακούς και δημοσιογραφικούς κύκλους στην Ελλάδα και την Κύπρο και εμφανίζεται πάντοτε την κρίσιμη στιγμή για να υποστηρίξει με δήθεν επιστημονική σοβαροφάνεια ό,τι ακριβώς συμφέρει τον αντίπαλο σε όλα τα εθνικά θέματα που αντιμετωπίζει ο ελληνισμός.

Παραμονή τουρκικών στρατευμάτων κατοχής και εποίκων, μη επιστροφή των προσφύγων στις εστίες τους, εκ περιτροπής προεδρία, φαλκίδευση της δημοκρατικής αρχής με το εφεύρημα της πολιτικής ισότητας των κοινοτήτων, δικαιώματα παραλυτικής αρνησικυρίας (veto) σε κυβέρνηση και κοινοβούλιο ώστε τις κρίσιμες αποφάσεις να λαμβάνουν οι ξένοι επικυρίαρχοι του προτεκτοράτου που θα έχουν δημιουργήσει, είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία των εκτρωματικών σχεδιασμών των ξένων. Έχουν ετοιμάσει και προσπαθούν να επιβάλουν στην Κύπρο, στον 21ο αιώνα, ένα νέο ρατσιστικό καθεστώς τύπου «Απαρτχάιντ». Το ρόλο των μαύρων τον επιφυλάσσουν στους Ελληνοκυπρίους και το ρόλο των λευκών τον επιφυλάσσουν στην Τουρκία και τους χιλιάδες εποίκους που έχει παρανόμως μεταφέρει στο νησί για να αλλοιώσει τη σύνθεση του πληθυσμού.

Είναι θετικό ότι η ελληνική κυβέρνηση, διά του υπουργού Εξωτερικών Νίκου Κοτζιά, έχει προειδοποιήσει ότι η Ελλάδα δεν πρόκειται να δεχθεί ένα σχέδιο που θα προβλέπει την παραμονή των στρατευμάτων κατοχής, των εποίκων και του αναχρονιστικού καθεστώτος των εγγυητριών δυνάμεων. Δεν αρκεί, όμως, γιατί αυτή τη φορά η απόκρουση του εγκληματικού σχεδίου θα είναι δυσκολότερη. Αυτή τη φορά δεν θα υπάρχει η φυσική παρουσία του μεγάλου πατριώτη ηγέτη Τάσσου Παπαδόπουλου, να εξηγήσει με συγκλονιστικό διάγγελμα όλα τα επικίνδυνα στοιχεία του σχεδίου και να οδηγήσει τον κυπριακό ελληνισμό στη σωστή απόφαση.

Γι’ αυτό χρειάζεται να γίνει πιο δυναμική η στάση της ελληνικής κυβέρνησης, ώστε να μη μένει στο διεθνή παράγοντα η παραμικρή ελπίδα ότι με αύξηση των πιέσεων ο ελληνισμός θα υποχωρήσει, και παράλληλα να υπάρξει σύμπνοια των κομμάτων της αντιπολίτευσης στη δημιουργία αυστηρής εθνικής γραμμής. Ας ευχηθούμε, οι πολιτικές δυνάμεις της Ελλάδας, αρχής γενομένης από τις συναντήσεις μεταξύ πρωθυπουργού και πολιτικών αρχηγών τη Δευτέρα 9 Ιανουαρίου 2017, να αναπτύξουν ανταγωνισμό πατριωτισμού και όχι ανταγωνισμό υποχωρητικότητας όπως σε κάποιες περιπτώσεις στο παρελθόν.

Κυρίως χρειάζεται, όταν έρθει η ώρα, η επίσημη Ελλάδα να καταστήσει σαφές στον κυπριακό ελληνισμό, όπως το 2004, ότι τον στηρίζει απολύτως για να μπορέσει να πει το μεγάλο ΟΧΙ και να μη βάλει την υπογραφή του στη νομιμοποίηση της τουρκικής εισβολής και κατοχής της πατρίδας του. Και να τον διαβεβαιώσει ότι θα συνεχίσει να αγωνίζεται μαζί του για μια λύση δίκαιη και βιώσιμη, συμβατή με το Διεθνές Δίκαιο και το ευρωπαϊκό κεκτημένο, δηλαδή μια Κύπρο ελεύθερη, ενιαία και ανεξάρτητη, με μία διεθνή κυριαρχία και μία υπηκοότητα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου