Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

22 Απρ 2017


Γράφει ο Κώστας Μελάς

Η ατέλειωτη χρονικά διαπραγμάτευση για την αξιολόγηση, έχει καταστήσει εκ των πραγμάτων κυρίαρχο στόχο της ελληνικής πολιτικής σκηνής το κλείσιμο της αξιολόγησης. Σε αυτό συμβάλλουν και οι δυνάμεις της μείζονος και ελάσσονος αντιπολίτευσης με τα μονότονα επαναλαμβανόμενα αιτήματα, όπως: «να κλείσει η αξιολόγηση», «γιατί δεν κλείνει η αξιολόγηση;» και όλα τα συναφή.

Η πρόθεση της κυβερνητικής πλειοψηφίας να σύρει γραμμές αμύνης, ή ακόμη να επιδιώξει την αλλαγή -σύμφωνα με την δική της αντίληψη- συγκεκριμένων αιτημάτων αποδείχτηκε πολύ σύντομα μια απόλυτη φενάκη. Παρόλα αυτά, η κυβέρνηση επιμήκυνε τις συζητήσεις, σαφέστατα για να δείξει ότι διαπραγματεύεται σθεναρά, αλλά και για να καταστήσει αυτό καθ’ αυτό το κλείσιμο της αξιολόγησης επίκεντρο του πολιτικού και κοινωνικού ενδιαφέροντος στην ελληνική πολιτική ζωή.

Στην παραπάνω εξήγηση θα πρέπει να συμπεριλάβουμε τη σαφή έλλειψη προετοιμασίας της ελληνικής κυβέρνησης στα αιτήματα των δανειστών (ειδικά του ΔΝΤ και της Γερμανίας). Η έλλειψη προετοιμασίας πιθανόν οφείλεται στην πεποίθηση των κυβερνητικών στελεχών ότι τα αιτήματα αυτά δεν πρόκειται ποτέ να τεθούν στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με επιτακτικότητα και αποφασιστικότητα. Ελπίζανε, δηλαδή, ότι με κάποιο τρόπο θα τα υπερβούν χωρίς ουσιαστικά να τα αντιμετωπίσουν.

Η διαμόρφωση ενός τέτοιου περιβάλλοντος λειτουργεί καταλυτικά όχι μόνο στο να συσκοτιστούν όλα όσα αναφέρονται στο περιεχόμενο της αξιολόγησης, αλλά και να γίνει αποδεκτό το συνεχιζόμενο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής ως προς την εσωτερική του λογική, την ιδεολογική του οπτική, αλλά και ως προς τους στόχους που μέσω αυτού έχουν τεθεί. Με απλά λόγια, να γίνει αποδεκτό το πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, ως απαιτούμενο, ως ορθό και κατάλληλο για την επίλυση των προβλημάτων της ελληνικής οικονομίας. Δηλαδή, να καταστεί εμφανής η θεωρητική και ιδεολογική επικυριαρχία του ακολουθουμένου προγράμματος σε σχέση με τις εναλλακτικές θεωρητικές προσεγγίσεις για την υπέρβαση της κρίσης.

Στην πραγματικότητα, η επικυριαρχία των νεοφιλελεύθερων θεωρητικών απόψεων είναι σχεδόν απόλυτη στο επιβληθέν και εφαρμοζόμενο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής. Επιβάλλει τη λογική του όχι μόνο στα κύρια ζητήματα της οικονομικής πολιτικής (τραπεζικό σύστημα, κοινωνικό κράτος, ιδιωτικοποιήσεις, αναπτυξιακή λογική κ.τ.λ), αλλά και σε όσα η σημερινή ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι αποτελούν και δικές της απόψεις και τις προβάλλει ως θετικά αφηγήματα.

Αναφέρω ως παραδείγματα τον πόλεμο κατά τις φοροδιαφυγής και της διαφθοράς με τη συνεχή δημιουργία μηχανισμών ελέγχου και με τη συγκρότηση αλλεπάλληλων εξεταστικών επιτροπών στη Βουλή. Επίσης, μπορώ να αναφέρω την επέκταση των γευμάτων στα σχολεία ως «κοινωνική» παρέμβαση, η οποία αποτελεί ουσιαστικά «πράξη φιλανθρωπίας», όπως ακριβώς επιθυμεί το ΔΝΤ να καταστήσει το Κοινωνικό Κράτος. Για να αντιληφθεί κανείς αρκεί να μελετήσει προσεκτικά τα προγράμματα δημοσιονομικής προσαρμογής και τις διατυπωμένες θέσεις του ΔΝΤ στις εκθέσεις του για την Ελλάδα.

Ως προς το πρώτο, δεν θα πρέπει να διαφεύγει της προσοχής ουδενός ότι οι μηχανισμοί ελέγχου δημιουργούνται με την υπόδειξη, την καθοδήγηση και την τεχνική βοήθεια των δανειστών. Υπάρχουν δύο ζητήματα που χρειάζεται να ληφθούν υπόψη: το συμβολικό, που μεταφράζεται στο ότι η Ελλάδα είναι μια χώρα, στην οποία κυριαρχεί η φοροδιαφυγή και παράλληλα είναι ανίκανη από μόνη της (για πολιτικούς και τεχνικούς λόγους) να την καταπολεμήσει. Αυτό θέτει μια Πινακίδα στο μέτωπο της χώρας ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΗ. Και αυτό γίνεται αποδεκτό με αλαλαγμούς από τις ελληνικές κυβερνήσεις.

Δεν θα αναφερθώ στο τι συμβαίνει στις υπόλοιπες χώρες της ΕΕ και στο ποιες μορφές λαμβάνει η λεγόμενη in senso lato διαφθορά για να μην εκληφθεί ότι επιχειρώ συμψηφισμό. Οι αλλεπάλληλες προανακριτικές επιτροπές της Βουλής μέχρι σήμερα (θεωρώ και στο μέλλον) ήταν απολύτως αναποτελεσματικές. Ποια εικόνα μεταφέρουν στην Ευρώπη; Σε ποιόν παρέχουν περαιτέρω επιχειρήματα;

Παράλληλα, δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι η συνεχής αναφορά στον πλούτο των Ελλήνων που βρίσκεται κάπου παράνομα κρυμμένος, αποτελεί ένα επιπλέον επιχείρημα των Γερμανών (Σόϊμπλε) για την επιβολή συνεχώς νέων δημοσιονομικών μέτρων και άρνηση για τη διευθέτηση του ελληνικού χρέους. Οι Γερμανοί υπολογίζουν για την αποπληρωμή των δανείων που έχουν προσφέρει στην Ελλάδα όχι μόνο τη δημόσια περιουσία, αλλά και την ιδιωτική περιουσία.

Όμως, η στοιχειώδη προστασία της χώρας εκ μέρους των κυβερνήσεων της επιβάλει την προσπάθεια επίλυσης όλων των υπαρκτών προβλημάτων «εν οίκω» και όχι «εν δήμω». Έτσι πράττουν όλες οι υπόλοιπες ευρωπαϊκές ευνομούμενες Πολιτείες. Τα προβλήματα διαφθοράς θα πρέπει να επιλύονται από τους αρμόδιους Διοικητικούς και Δικαστικούς μηχανισμούς της χώρας και να μην γίνονται προπαγανδιστικά επιχειρήματα στα χέρια του πολιτικού συστήματος και με τον τρόπο αυτό να καταλήγουν στον κάλαθο των αχρήστων.

Όλα τα παραπάνω έχουν θέσει στις ελληνικές καλένδες, πλέον, την κριτική αποτίμηση του προγράμματος δημοσιονομικής πολιτικής που εφαρμόζεται στην Ελλάδα. Τα κόμματα εξουσίας και όχι μόνο έχουν κυριολεκτικά αποδεχτεί την ιδεολογική άποψη που στηρίζει το πρόγραμμα. Μάλιστα, για μερικά από αυτά ταυτίζεται και με τη δικιά τους ιδεολογική προσέγγιση. Τα υπόλοιπα ψελλίζουν την ανάγκη ύπαρξης κάποιου σχεδίου εθνικής στρατηγικής. Εκ της μέχρι σήμερα εμπειρίας, όμως, όλα τα κατατεθειμένα σχέδια αποτελούν ασκήσεις επί χάρτου (Ζάππειο 1 και 2, Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης κτλ). Ο λόγος είναι προφανής: ουδεμία σχέση είχαν με την πραγματικότητα, νοούμενη κυρίως ως αντικειμενικός συσχετισμός παραγωγικών δυνατοτήτων αλλά και ισχύος.

Ο πλήρης αποπροσανατολισμός της κοινωνίας από το που πραγματικά οδηγεί το συνεχιζόμενο πρόγραμμα δημοσιονομικής προσαρμογής, την οδηγεί ως έρμαιο σε μια πορεία χωρίς θετικές διεξόδους. Η επιμονή των δανειστών οι ελληνικές κυβερνήσεις να αναλάβουν την ιδιοκτησία του προγράμματος, στοχεύει ακριβώς στο ιδεολογικό ξεδόντιασμα όσων αντιτίθενται. Μέχρι σήμερα, αυτό έχει συμβεί. Και αποτελεί τη μεγαλύτερη ήττα του πολιτικού συστήματος. Πιο μεγάλη ακόμη και από την εφαρμογή των μνημονιακών πολιτικών.

Η ανάκτηση της ιδεολογικής πρωτοβουλίας αποτελεί το ζητούμενο. Τα προβλήματα που εμφανίζει το ιδεολογικό περίβλημα της μαζικοδημοκρατικής παγκοσμιοποίησης δεν οδηγούν από μόνα τους σε επιθυμητές δημοκρατικές λύσεις. Οι διαφαινόμενες λύσεις πολύ απέχουν από κάτι τέτοιο. Επιβεβαιώνεται σήμερα για ακόμη μια φορά, η θέση ότι από «ένα είναι μπορούν να παραχθούν πολλαπλά δέοντα».

* Ο Κώστας Μελάς διδάσκει oικονομικά στο Πάντειο πανεπιστήμιο
Πηγή "Σταύρος Λυγερός"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

«Σημαντικό δεν είναι το ερώτημα "υπέρ" ή "κατά" των Βρυξελλών, αλλά μόνο το "πως" μία συνεργασία πρέπει να προωθηθεί», δήλωσε ο μεγαλύτερος ίσως εν ζωή ευρωπαίος φιλόσοφος

«Ήταν η ανικανότητα των εθνικών κυβερνήσεων να συνεργαστούν στις Βρυξέλλες, η οποία καταρχάς επέτρεψε την ανάδυση των δεξιών λαϊκιστών.

Ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η - υπό την καθοδήγηση της γερμανικής κυβέρνησης- επιβληθείσα πολιτική αντιμετώπισης της κρίσης, η οποία δεν επέλυσε τη συνεχιζόμενη ακόμα οικονομική κρίση, αλλά επιτάχυνε τη διεύρυνση του χάσματος των εθνικών οικoνομιών μεταξύ βορρά και νότου και διέσπασε βαθιά την Ευρώπη», είπε, μεταξύ άλλων, ο Γιουργκεν Χάμπερμας -ο μεγαλύτερος ίσως εν ζωή ευρωπαίος φιλόσοφος- σε συνέντευξή στην εφημερίδα του Αμβούργου "Die Zeit" με αφορμή τις αυριανές γαλλικές εκλογές.

«Σημαντικό δεν είναι το ερώτημα "υπέρ" ή "κατά" των Βρυξελλών, αλλά μόνο το "πως" μία συνεργασία πρέπει να προωθηθεί.

Το να λες "συνεχίζουμε έτσι" με λαούς υπό δημοκρατική απαγόρευση / κηδεμονία, οι οποίοι ανακαλούνται στην τάξη μέσω οικονομικών κινήτρων, επισφραγίζει τη διάλυση.

Εδώ να προσθέσω ακόμα δυό φράσεις κλειδιά: Θέλουμε ένα κοινό ευρωπαϊκό οικονομικό χώρο προς το συμφέρον των μονοπωλίων ή θέλουμε μετά το Brexit και τον Τραμπ έναν ευρωπαϊκό πυρήνα ικανό να δρα σε παγκόσμιο επίπεδο, επειδή τα εθνικά μας κράτη από μόνα τους είναι πολύ αδύναμα να υπερασπιστούν τον ελεύθερο τρόπο ζωής μας και ο οποίος (ευρωπαϊκός πυρήνας) θα μπορούσε να επηρεάσει την πολιτική διαμόρφωση ενός χρηματοπιστωτικού καπιταλισμού, ο οποίος έχει γίνει άγριος;», τόνισε επίσης ο Γερμανός φιλόσοφος.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Στο «πάνθεον» της ενόργανης γυμναστικής ανήκει πλέον ο Λευτέρης Πετρούνιας. Ο Ελληνας Ολυμπιονίκης των κρίκων, αναδείχθηκε για τρίτη διαδοχική φορά πρωταθλητής Ευρώπης (σ.σ. μετά το Μονπελιέ 2015 και την Βέρνη 2016).

Στον τελικό της διοργάνωσης, που διεξάγεται στο Κλουζ της Ρουμανίας, βαθμολογήθηκε με 15.433 (σ.σ. συντελεστής δυσκολίας στην άσκηση 6,3), πήρε με άνεση την πρώτη θέση και κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο.

Πρόκειται για σπάνιο επίτευγμα, καθώς μόλις τρεις γυμναστές έχουν καταφερει κατι ανάλογο. Οι Σοβιετικοί Γιούρι Τιτόφ (1957, 1959, 1961) και Μιχαήλ Βορονίν (1967, 1969, 1971) και ο Ιταλός ρέκορντμαν Γιούρι Κέκι, ο μοναδικός που έχει στην συλλογή του τέσσερις ευρωπαϊκούς τίτλους και μάλιστα συνεχόμενους (1990, 1992, 1994, 1996).

Παράλληλα με το «θρι-πιτ», ο 27χρονος γυμναστής της Ειρήνης Περιστερίου κατάφερε κάτι που έχει επαναληφθεί μόνο μια φορά τα τελευταία 60 χρόνια. Ο Πετρούνιας, που παραμένει αήττητος για έναν χρόνο (!), έγινε ο μόλις δεύτερος σπεσιαλίστας των κρίκων, που αναδεικνύεται πρωταθλητής Ευρώπης αμέσως μετά από έναν Ολυμπιακό θρίαμβο, χωρίς να κάνει διάλειμμα από τις επιτυχίες.

Στην 60χρονη παράλληλη Ιστορία των Ολυμπιακών Αγώνων και των ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων ενόργανης, ο μόνος που το έχει πετύχει είναι ο Ανατολικογερμανός, Χόλγκερ Μπέρεντ, όταν το 1989 αναδείχθηκε πρωταθλητής Ευρώπης, λίγους μήνες μετά τον θρίαμβό του στην Σεούλ.




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Ισχυρές αντιδράσεις στο Βελιγράδι προκαλούν οι διαδοχικές δηλώσεις Αλβανών αξιωματούχων σύμφωνα με τις οποίες εάν διακοπεί η διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης των δυτικών Βαλκανίων οι Αλβανοί της περιοχής «θα ζήσουν σ ένα ενιαίο κράτος» αφήνοντας να εννοηθεί ότι θα προχωρήσουν στην συγκρότηση της «Μεγάλης Αλβανίας».

Ο πρωθυπουργός της Σερβίας Αλεξάντερ Βούτσιτς (ο οποίος εξελέγη πρόεδρος της Σερβίας και θα αναλάβει το καλοκαίρι τα νέα του καθήκοντα) κάλεσε την Ευρωπαϊκή Ένωση «να επαναφέρει στην τάξη» τους Αλβανούς πολιτικούς ενώ ο υπουργός Εξωτερικών Ίβιτσα Ντάτσιτς ζήτησε από τις ΗΠΑ και την ΕΕ να αντιδράσουν προτού οι εξελίξεις λάβουν επικίνδυνη τροπή.

Το χορό των δηλώσεων περί «ένωσης των Αλβανών της βαλκανικής σ ένα κράτος» άνοιξε πριν λίγες μέρες ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα ο οποίος σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Politico του Βελγίου είπε πως εφόσον η περιοχή της δυτικής Βαλκανικής δεν ενταχθεί στην ΕΕ, τότε η ένωση της Αλβανίας με το Κόσσοβο θα είναι η εναλλακτική λύση για να ζήσουν μαζί οι Αλβανοί.

Στο ίδιο μήκος κύματος ο πρόεδρος του Κοσσόβου Χάσιμ Θάτσι δήλωσε στον ραδιοσταθμό «Ελεύθερη Ευρώπη» ότι «εάν η Ευρώπη μας κλείσει την πόρτα τότε όλοι οι Αλβανοί θα ζήσουν σε ένα και ενιαίο κράτος», για να ακολουθήσει σε ανάλογο πνεύμα ο δήμαρχος της πόλης Μπουγιάνοβατς στην κοιλάδα του Πρέσεβο της νότιας Σερβίας όπου κυριαρχεί το αλβανικό στοιχείο, Γιονούζ Μουσλίου.

Ο τελευταίος δήλωσε πως «η ένωση Αλβανίας και Κοσσόβου χωρίς την ένταξη και της κοιλάδας του Πρέσεβο δεν θα είχε κανένα νόημα», προσθέτοντας πως «τώρα είναι η κατάλληλη στιγμή να δείξουμε στην Σερβία ότι η περιοχή αυτή αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα της ενιαίας Αλβανίας».

Οξύτατη ήταν η αντίδραση του ΥΠΕΞ της Σερβίας, ειδικά για τις δηλώσεις του δημάρχου του Μπουγιάνοβατς. «Οι πολιτικοί των Αλβανών θα πρέπει να μετρούν πολύ καλά τα λόγια που εκστομίζουν διότι σήμερα, στην διεθνή σκηνή, δεν κυριαρχούν οι προστάτες τους που βομβάρδισαν την Σερβία για να της αποσπάσουν το Κόσσοβο» δήλωσε και χαρακτήρισε τους ισχυρισμούς του Μουσλίου «ως μια ακόμη απόδειξη ότι η δημιουργία της “Μεγάλης Αλβανίας” αποτελεί κοινό στόχο όλων των Αλβανών πολιτικών».

Όπως σημειώνει στην γραπτή δήλωσή του ο επικεφαλής της σερβικής διπλωματίας «σήμερα ο Μουσλίου αποκάλυψε ότι στα σχέδιά τους είναι και η διεκδίκηση της πόλης Νις, αύριο θα ζητήσουν τα Σκόπια, το Ούλτσιν στο Μαυροβούνιο και την Ήπειρο από την Ελλάδα».

Έντονες ήταν και οι διεθνείς αντιδράσεις με την εκπρόσωπο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Μάγια Κότσιαντσιτς να αναφέρει πως δηλώσεις οι οποίες μπορούν να εκληφθούν ως ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις γειτονικών χωρών δεν βοηθούν στην οικοδόμηση σχέσεων καλής γειτονίας στην περιοχή. Αντί για εμπρηστικές δηλώσεις θα πρέπει όλοι στην περιοχή να εστιάσουν τις προσπάθειές τους σε μεταρρυθμίσεις και συνεργασία, ανέφερε.

Οι πρέσβεις των ΗΠΑ στο Βελιγράδι, στα Τίρανα και στην Πρίστινα τάχθηκαν κατά των δηλώσεων που υπονομεύουν την σταθερότητα στην περιοχή και την ευρωπαϊκή πορεία του Κοσσόβου και της Αλβανίας.

Το υπουργείο Εξωτερικών της Ρωσίας εκτίμησε πως αναβιώνει το «σχέδιο της Μεγάλης Αλβανίας» και πως είναι σε εξέλιξη υπονόμευση των θεμελίων της σταθερότητας και μάλιστα υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ.

Σ. Τζίμας
Πηγή MIgnatiou



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Χιλιάδες πρώην μαχητές των Ταλιμπάν ενδέχεται να έχουν εισέλθει στη Γερμανία την τελευταία διετία μαζί με τους περισσότερους από ένα εκατομμύριο μετανάστες και πρόσφυγες, γράφει σήμερα το περιοδικό Der Spiegel.

Η γερμανική Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Μετανάστευσης και Προσφύγων (BAMF) ενημέρωσε τους αξιωματούχους ασφαλείας ότι χιλιάδες μετανάστες δήλωσαν πρώην μαχητές των Ταλιμπάν κατά τη διαδικασία του αιτήματος ασύλου, έγραψε το περιοδικό.

Στο δημοσίευμα προστίθετα ότι τουλάχιστον 70 Αφγανοί ερευνώνται από τη γερμανική ομοσπονδιακή εισαγγελία παρότι δεν είναι σαφές αν όλοι τους θεωρούνται ύποπτοι ότι είναι ενεργά μέλη των Ταλιμπάν.

Έξι βρίσκονται υπό προσωρινή κράτηση και ανακρίνονται, ενώ την επόμενη εβδομάδα αναμένεται να ξεκινήσουν οι προκαταρκτικές ακροαματικές διαδικασίες που αφορούν πολλούς άλλους, προσθέτει το περιοδικό.

Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει σχόλιο από την BAMF ή τους ομοσπονδιακούς εισαγγελείς.

Η κυβέρνηση της καγκελαρίου Άγγελα Μέρκελ, η οποία δέχεται επικρίσεις επειδή επέτρεψε την είσοδο σε τόσο μεγάλο αριθμό μεταναστών--ειδικά έπειτα από τις πολλές ένοπλες επιθέσεις τον περασμένο χρόνο που συνδέονται με μετανάστες--απελαύνει ομάδες Αφγανών των οποίων το αίτημα ασύλου έχει απορριφθεί.

Η Μέρκελ, η οποία επιδιώκει την εκλογή της για τέταρτη θητεία στις 24 Σεπτεμβρίου, υπερασπίστηκε πρόσφατα την αύξηση των απελάσεων αυτών λέγοντας ότι όλες οι άλλες χώρες μέλη της ΕΕ κάνουν το ίδιο.

Όπως είπε η ίδια, περίπου το 55% των Αφγανών έλαβαν καθεστώς πρόσφυγα στη Γερμανία, ενώ το 45% απορρίφθηκε.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Spiegel: «Οι γερμανικές μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούσαν την ΕΥΠ και την ΕΛΑΣ»

Εμπόριο Δεδομένων από στέλεχος της ΕΥΠ 
στη Γερμανική Υπηρεσία Πληροφοριών BND

Έλαβε κάποια απάντηση ο βουλευτής Ν. Νικολόπουλος στην ερώτησή του ή επιλέχθηκε το κουκούλωμα και η ομερτά;

Του Θεόφραστου Ανδρεόπουλου 
 
Σύμφωνα με το γερμανικό Spiegel, η αμαρτωλή BND και άξιος ως φαίνεται απόγονος και διάδοχος της ανατολικογερμανικής STAZI, κατασκόπευε για χρόνια την ΕΛΑΣ την ΕΥΠ και την αλλά και τα γραφεία διασύνδεσης δεκάδων χωρών στην υπηρεσία, ανάμεσά τους της Αυστρίας, της Ιταλίας, της Ισπανίας και των ΗΠΑ!

Φυσικά στην κυβέρνηση δεν είναι καθόλου ευχαριστημένοι από τις νέες αρνητικές αποκαλύψεις και για τον ρόλο των Γερμανών σε θέματα που αφορούν την ασφάλεια της χώρας.
Οι Γερμανοί παρακολουθούσαν το αρχηγείο της Ιντερπόλ, στη Λυών, αλλά και τα γραφεία των συνδέσμων της υπηρεσίας σε Ελλάδα, Αυστρία, Δανία, Βελγίο, Ισπανία, Ιταλία και ΗΠΑ.

Οι παρακολουθήσεις αυτές ξεκίνησαν από το 2000. Σημειώνεται ότι η Ιντερπόλ έχει 190 μέλη!
Το Spiegel επικαλείται έγγραφα που έπεσαν στην αντίληψή του σύμφωνα με τα οποία η BND είχε προσθέσει διευθύνσεις email, αριθμούς τηλεφώνων και fax της αστυνομικής υπηρεσίας στη λίστα παρακολούθησής της.
Επιπλέον, η BND παρακολουθούσε και την Europol, που εδρεύει στη Χάγη!

Ερωτήματα όπως εάν η παρακολούθηση των ευρωπαϊκών αστυνομικών αρχών και των αμερικανικών καλύπτονταν από κάποια εντολή της ομοσπονδιακής κυβέρνησης δεν απαντήθηκαν από την ΒΝD.
Ήδη από τον Φεβρουάριο το Spiegel είχε γράψει ότι η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών (που ονομάζεται Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Προστασίας Συντάγματος) παρακολουθούσε τηλέφωνα, fax και email αρκετών ειδησεογραφικών οργανισμών, ανάμεσά τους οι New York Times και το Reuters.
Επίσης παρακολουθούνταν μεταξύ άλλων τηλέφωνα ειδησεογραφικών πρακτορείων του Κουβέιτ, του Λιβάνου, της Ινδίας, δημοσιογραφικών ενώσεων στο Νεπάλ και την Ινδονησία.

Η δραστηριότητα της BND έχει εξεταστεί επισταμένα σε κοινοβουλευτική έρευνα, μετά τις καταγγελίες ότι η αμερικανική Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας είχε εκτεταμένο πρόγραμμα παρακολουθήσεων εκτός ΗΠΑ, κατασκοπεύοντας μεταξύ άλλων και το κινητό τηλέφωνο που χρησιμοποιούσε η Ανγκελα Μέρκελ.

Αυτές οι δραστηριότητες είναι σκανδαλώδεις και ακατανόητες, σχολίασε ο Κονσταντίν φον Νοτζ, μέλων των «Πρασίνων», που μετέχει στην κοινοβουλευτική επιτροπή.

«Ξέρουμε ότι κοινοβούλια, εταιρείες, ακόμη και δημοσιογράφοι και ΜΜΕ μπήκαν στο στόχαστρο, όπως και συμμαχικές χώρες», ανέφερε σε δήλωσή του, ενώ πρόσθεσε ότι «το τελευταίο δημοσίευμα προδίδει πόσο αναποτελεσματικοί είναι οι μέχρι τώρα κοινοβουλευτικοί έλεγχοι, παρά τη νέα νομοθεσία με στόχο τη μεταρρύθμιση της BND. Αποτελεί κίνδυνο για την νομιμότητα»
Ήδη στην BND έχουν ενοχληθεί από το γεγονός ότι κάποια «πουλάκια» και μερικοί δημοσιογράφοι είναι ικανοίν να αποκαλύψουν το έργο των γερμανικών μυστικών υπηρεσιών και ειδικά όταν είναι παράνομο.

Οι Δημοσιογράφοι χωρίς Σύνορα ανησυχούν ότι η BND θα συνεχίσει την παρακολούθηση ξένων δημοσιογράφων (αλλά όπως αποδεικνύεται και των ξένων law enforcement agencies). Και ο νέος νόμος που διέπει την BND, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ τον Ιανουάριο, δεν θα το αλλάξει αυτό.

Η γερμανική υπηρεσία πληροφοριών αρνήθηκε να σχολιάσει τους ισχυρισμούς. «Όσον αφορά τις επιχειρησιακές πτυχές των δραστηριοτήτων της, η BND προβαίνει σε σχόλια αποκλειστικά στη γερμανική κυβέρνηση ή στην αρμόδια επιτροπή του γερμανικού κοινοβουλίου», ανακοινώθηκε από το γραφείο Τύπου της BND τον Φεβρουάριο και μάλλον κάτι παρόμοιο θα ανακοινώσει και τώρα.

Πηγή ProNews

O συνεργάτης μας, Γεωργίου Μιχαήλ, έγραφε τον Οκτώβριο του 2014 άρθρο με τίτλο "Εμπόριο Δεδομένων από στέλεχος της ΕΥΠ στη Γερμανική Υπηρεσία Πληροφοριών BND".

Δυστυχώς για μία ακόμη φορά ασχολούμαστε με μία (ακόμη) υπόθεση βγαλμένη από το πρόσφατο (και αμαρτωλό;) παρελθόν της διακυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου και της λειτουργίας των «εκλεκτών» του μέσα στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών (ΕΥΠ), η οποία προσπαθεί να συμμαζέψει τα ασυμμάζευτα, μετά το πέρασμα της λαίλαπας του Παπανδρεϊσμού.

Έτσι, με ερώτηση του βουλευτή κ. Νίκου Νικολόπουλου, έρχεται στην επιφάνεια μία πολύ παράξενη υπόθεση, η οποία όμως διαχειρίσθηκε με τον καταλληλότερο τρόπο, κατά την ταπεινή μας άποψη, από την σημερινή διοίκηση της ΕΥΠ, αφού επιλέχθηκε η εσωτερική έρευνα αντί της άλογης δημοσιοποίησής της (περίεργη τακτική που ακολούθησαν τα «διαμάντια» του Παπανδρεϊσμού).

Η ερώτηση του κ. Νικολόπουλου, που σας παραθέτουμε παρακάτω, κατατέθηκε και απευθύνεται στον πρωθυπουργό, τον υπουργό Εξωτερικών αλλά και στον υπουργό Προστασίας του Πολίτη, με θέμα: «Εμπόριο δεδομένων από στέλεχος της ΕΥΠ στη Γερμανική Υπηρεσία Πληροφοριών BND!», έρχεται να ταράξει για μία ακόμη φορά τα νερά και να δημιουργήσει νέες πλείστες όσες απορίες για το τι πραγματικά συνέβαινε στο εσωτερικό της κατά την διάρκεια της πλέον αμφιλεγόμενης χρονικής περιόδου της ιστορίας της, δηλαδή μεταξύ 2010 και 2012.

Η συγκεκριμένη καίρια ερώτηση του κ. Νικολόπουλου, η οποία κοινοποιήθηκε και στον Εισαγγελέα Αρείου Πάγου, Συνήγορο του Πολίτη, γράφει συγκεκριμένα:

Σύμφωνα με την εφημερίδα «Παραπολιτικά» και τους εγκεκριμένους δημοσιογράφους της στέλεχος της ΕΥΠ ο οποίος εργάζεται στην Ε' Διεύθυνση και εκεί επιφορτισμένος με την ασφάλεια του απορρήτου των επικοινωνιών μέσω υπολογιστών και των προσωπικών δεδομένων, έχοντας εγκριτική αρμοδιότητα –άρα και απόλυτη πρόσβαση- στον έλεγχο των λιστών που χορηγούνται σε τράπεζες και εταιρείες, προκειμένου να καταρτίζουν τα πελατολόγια για την προώθηση προϊόντων. Από τα ελάχιστα που έγιναν γνωστά, φέρεται να αλληλογραφούσε τακτικά με την BND τουλάχιστον τρεις μήνες.

Δεδομένου του διασυρμού της ΕΥΠ, όταν προ τετραετίας παρέπεμψε σε χρόνιες δίκες συνδικαλιστές, χωρίς να έχει προηγηθεί η διοικητική τους εξέταση, αλλά και των ιδιαίτερα ευαίσθητων σχέσεων της ελληνικής πλευράς με τη γερμανική καγκελαρία, ο Θ. Δραβίλλας ,διοικητής της ΕΥΠ, ανέλαβε τη διακρίβωση της υπόθεσης «εντός των τειχών», ώστε να διαπιστώσει το μέγεθος των διαρροών προς τους Γερμανούς και των σχέσεων του πράκτορα, ενδεχόμενα και συνεργών του, με την BND.

Για τις κινήσεις του, δε, ο Θ. Δραβίλλας ενημερώνει αποκλειστικώς τον πρωθυπουργό, ενώ τέτοιας διαβάθμισης ΕΔΕ ούτε ανακοινώνονται στο προσωπικό, ούτε επιβεβαιώνονται όταν διαρρεύσουν. Η έρευνα φαίνεται ότι έχει προχωρήσει σε τόσο μεγάλο βαθμό, ώστε ο κ. Σαμαράς κατά το πρόσφατο ταξίδι του στην Ουαλία, όπου πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, είχε την ευκαιρία να συζητήσει με τον τούρκο πρόεδρο, Τ. Ερντογάν, και τον αλβανό πρωθυπουργό, Ε. Ράμα, τις τακτικές που ακολούθησαν εκείνοι όταν προ μηνών αποκαλύφθηκε πως η BND έκανε παρακολουθήσεις σε τηλεπικοινωνιακούς κόμβους και πολίτες των χωρών τους.

Το στέλεχος της ΕΥΠ φαίνεται ότι «κάηκε» το καλοκαίρι του 2013, όταν το όνομά του δημοσιοποιήθηκε στο πρόγραμμα «Διαύγεια» του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, για τη συμμετοχή του σε τεχνική ομάδα εργασίας με σκοπό την εποπτεία του ευρωπαϊκού δορυφορικού προγράμματος “Galileo”.

Το άρθρο 17 του ν. 3649/2008 (ο «νόμος λειτουργίας της ΕΥΠ») ορίζει ρητώς: «Οι πράξεις διορισμού, μετάταξης, μετάθεσης και κάθε άλλης υπηρεσιακής μεταβολής οποιασδήποτε φύσεως ή κατηγορίας, που αφορούν στο προσωπικό της ΕΥΠ, δεν δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως», άρα δεν μπορούν να αναρτηθούν στη «Διαύγεια».

Κι όμως, από αβλεψία, εν ενεργεία μέλος της κυβέρνησης υπέγραψε και κοινοποίησε τον διορισμό του, καθώς και ακόμα ενός υπαλλήλου της Υπηρεσίας, ως αναπληρωτή του, με αποτέλεσμα αμφότερα τα ονόματά τους να «προσφερθούν» τις Γερμανικές Μυστικές Υπηρεσίες ως τα καθ’ ύλην αρμόδια στελέχη του INFOSEC (σύστημα προάσπισης πληροφοριών και προσωπικών στοιχείων).

Φημολογείται έντονα ότι ο υπόλογος δεν δέχτηκε πως επικοινωνούσε με την BND, χωρίς πάντως να ομολογήσει οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη, με το αιτιολογικό ότι «οι Γερμανοί τον προσέγγισαν εκβιαστικά όταν γνωστοποιήθηκαν το όνομα και η ιδιότητά του», ενώ ζήτησε μέτρα προστασίας, εκφράζοντας φόβους για τη ζωή του.

Σύμφωνα λοιπόν με πληροφορίες, στο αρχείο πράκτορα, βρέθηκαν, στις αρχές Σεπτεμβρίου, ηλεκτρονικοί φάκελοι όχι μόνο με φορολογικά, αλλά και με προσωπικά δεδομένα πολιτών.

Την ίδια ώρα, στο στόχαστρο μπαίνουν οι παράνομες συνακροάσεις, στις οποίες… επιδίδεται κατά κόρον η γνωστή μεσήλικη πράκτορας της ΕΥΠ που υπηρετεί σε νευραλγική θέση στη Γ’ Διεύθυνση, ενώ στο παρελθόν έχει περάσει και από την αντικατασκοπεία.

Όπως είναι σε θέση να γνωρίζουμε, η συγκεκριμένη επεκτείνει το ωράριο λειτουργίας της Διεύθυνσής της κατά τις βραδινές ώρες, καταγράφοντας συνομιλίες πολιτών, επιχειρηματιών ακόμη και για ζητήματα αμιγώς ιδιωτικού χαρακτήρα, που σε καμία περίπτωση δεν άπτονται του ερευνητικού ενδιαφέροντος της ΕΥΠ. Ακριβώς επειδή η ακρόασή τους, πόσο μάλλον η χρήση τους, είναι αξιόποινη, καθίσταται σαφές ότι πρόκειται για υποκλοπές με σκοπό την άσκηση πιέσεων και εκβιασμών σε βάρος των παρακολουθούμενων.

Η κυρία της ΕΥΠ, που εξελίχθηκε υπηρεσιακώς επί των ημερών της προηγούμενης διοίκησης, των Κ. Μπίκα και Φ. Παπαγεωργίου, θήτευσε σε διοικητικά πόστα των Διευθύνσεων κατασκοπείας και αντικατασκοπείας, παρότι αυτό απαγορεύεται ρητώς για λόγους αποτροπής φαινομένων «διπλής κατασκοπείας». Πριν από ένα μήνα σε σχετικό ρεπορτάζ τα «Παραπολιτικά» αποκάλυψαν, χωρίς να διαψευστεί, ότι η θητεία της στη Γ’ Διεύθυνση συνδέθηκε με το άνοιγμα χιλιάδων νέων κωδικών συγκρούσεων, ενώ το καλοκαίρι του 2012, όταν αντικαταστάθηκε η Διοίκηση, χάθηκε ο «σκληρός δίσκος» της εν λόγω Διεύθυνσης.

Κατόπιν των ανωτέρω ερωτάσθε και οφείλετε να απαντήσετε κ. Πρωθυπουργέ και κ. υπουργοί:
  • Όντως διενεργείται κατεπείγουσα ΕΔΕ προσωπικώς από τον διοικητή της ΕΥΠ κ. Θ. Δραβίλλα, σε βάρος στελέχους της υπηρεσίας, μετά την ανακάλυψη ότι, μέσω ηλεκτρονικών διευθύνσεων και υπολογιστών που χρησιμοποιούσε, διακινήθηκαν στοιχεία Ελλήνων πολιτών στη Γερμανική Υπηρεσία Πληροφοριών BND;
  • Ισχύει ότι φέρεται να αλληλογραφούσε τακτικά με την BND τουλάχιστον τρεις μήνες;
  • Ο Θ. Δραβίλλας ανέλαβε τη διακρίβωση της υπόθεσης «εντός των τειχών», ώστε να διαπιστώσει το μέγεθος των διαρροών προς τους Γερμανούς και των σχέσεων του πράκτορα, ενδεχόμενα και συνεργών του, με την BND;
  • Διαβιβάστηκε η υπόθεση σε τακτικό εισαγγελέα;
  • Για τις κινήσεις του ο Θ. Δραβίλλας ενημερώνει αποκλειστικώς τον πρωθυπουργό;
  • Ο κ. Σαμαράς κατά το πρόσφατο ταξίδι του στην Ουαλία, όπου πραγματοποιήθηκε η Σύνοδος Κορυφής του ΝΑΤΟ, συζήτησε με τον τούρκο πρόεδρο, Τ. Ερντογάν, και τον αλβανό πρωθυπουργό, Ε. Ράμα, τις τακτικές που ακολούθησαν εκείνοι όταν προ μηνών αποκαλύφθηκε πως η BND έκανε παρακολουθήσεις σε τηλεπικοινωνιακούς κόμβους και πολίτες των χωρών τους;
  • Το όνομά του στελέχους της ΕΥΠ που κατηγορείται δημοσιοποιήθηκε στο πρόγραμμα «Διαύγεια» του υπουργείου Διοικητικής Μεταρρύθμισης, για τη συμμετοχή του σε τεχνική ομάδα εργασίας με σκοπό την εποπτεία του ευρωπαϊκού δορυφορικού προγράμματος “Galileo”;
  • Από αβλεψία ή εσκεμμένα, εν ενεργεία μέλος της κυβέρνησης υπέγραψε και κοινοποίησε τον διορισμό του, καθώς και ακόμα ενός υπαλλήλου της Υπηρεσίας, ως αναπληρωτή του;
  • Αμφότερα τα ονόματά τους «προσφέρθηκαν» στις Γερμανικές Μυστικές Υπηρεσίες ως τα καθ’ ύλην αρμόδια στελέχη του INFOSEC (σύστημα προάσπισης πληροφοριών και προσωπικών στοιχείων);
  • Ο υπόλογος δεν δέχτηκε πως επικοινωνούσε με την BND, χωρίς πάντως να ομολογήσει οποιαδήποτε αξιόποινη πράξη, με το αιτιολογικό ότι «οι Γερμανοί τον προσέγγισαν εκβιαστικά όταν γνωστοποιήθηκαν το όνομα και η ιδιότητά του», ενώ ζήτησε μέτρα προστασίας, εκφράζοντας φόβους για τη ζωή του;
  • Ισχύει ότι στο αρχείο πράκτορα βρέθηκαν, στις αρχές Σεπτεμβρίου, ηλεκτρονικοί φάκελοι όχι μόνο με φορολογικά, αλλά και με προσωπικά δεδομένα πολιτών;
  • Υπάρχουν παράνομες συνακροάσεις, στις οποίες… επιδίδεται κατά κόρον η γνωστή μεσήλικη πράκτορας της ΕΥΠ που υπηρετεί σε νευραλγική θέση στη Γ’ Διεύθυνση, ενώ στο παρελθόν έχει περάσει και από την αντικατασκοπεία;
  • Η συγκεκριμένη πράκτορας και «γυναίκα αράχνη» επεκτείνει το ωράριο λειτουργίας της Διεύθυνσης καταγράφοντας συνομιλίες πολιτών, επιχειρηματιών ακόμη και για ζητήματα αμιγώς ιδιωτικού χαρακτήρα;
  • Η χρήση τους είναι αξιόποινη;
  • Πρόκειται για υποκλοπές με σκοπό την άσκηση πιέσεων και εκβιασμών σε βάρος των παρακολουθούμενων;
  • Η θητεία της στη Γ’ Διεύθυνση συνδέθηκε με το άνοιγμα χιλιάδων νέων κωδικών συγκρούσεων, ενώ το καλοκαίρι του 2012, όταν αντικαταστάθηκε η Διοίκηση, χάθηκε ο «σκληρός δίσκος» της εν λόγω Διεύθυνσης;
Φαίνεται, όμως, πως δεν έχει τελειωμό η κατάντια στην οποία έχει περιέλθει η ΕΥΠ μετά το πέρασμα των «εκλεκτών» ανθρώπων της κυβέρνησης του Γιώργου Παπανδρέου. Γράφει σήμερα το "Kontranews":
"Το έλα να δεις γίνεται στην Εθνική Υπηρεσία Πληροφοριών τον τελευταίο καιρό, μετά από δύο εξελίξεις που αποκαλύπτουν σε όλο τους το μεγαλείο τις μεθοδεύσεις της διοικήσεως επί πρωθυπουργίας Γιώργου Παπανδρέου, για την άλωση των ελληνικών μυστικών υπηρεσιών από συγκεκριμένους ανθρώπους της απολύτου εμπιστοσύνης του τότε πρωθυπουργικού περιβάλλοντος. Από την μία απαλλάχθηκε οριστικά με βούλευμα ο πρώην Διοικητής της υπηρεσίας Ιωάννης Κοραντής, ο οποίος είχε κατηγορηθεί για την επιχειρούμενη προμήθεια Γεωγραφικού Συστήματος Επιτήρησης των Συνόρων μας, μια προμήθεια που τότε είχε προκύψει ότι μπήκε στο στόχαστρο της Διοίκησης Μπίκα, Παπαγεωργίου επειδή το λογισμικό του συστήματος ήταν ρωσικής προέ¬λευσης, κάτι που είχε «στενοχωρήσει» την αμερικάνικη πρεσβεία, και έτσι ξεκίνησε προανάκριση με το πρόσχημα σκανδάλου στην αγορά του. Από την άλλη πλευρά καταποντίστηκε η συνδικαλιστική παράταξη που είχαν στήσει τότε οι διοικούντες την ΕΥΠ, αφού πρώτα κατηγόρησαν τον επί χρόνια πρόεδρο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας των εργαζομένων στην ΕΥΠ και τμηματάρχη αντικατασκοπίας για …κατασκοπία, επειδή είχε στο γραφείο του διαβαθμισμένα έγγραφα!!! Και το συγκριμένο στέλεχος αθωώνεται διαδοχικά από τα δικαστήρια όπου είχε παραπεμφθεί. Μένει να δούμε τώρα εάν κάποιος Εισαγγελέας αναζητήσει ευθύνες από τη διοίκηση Μπίκα-Παπαγεωργίου και τον τότε υπουργό Δημόσιας Τάξης Μιχάλη Χρυσοχοΐδη, που έμεινε η χώρα χωρίς το σύστημα επιτήρησης των συνόρων, ενώ μαστίζεται από τη λαθρομετανάστευση!".
Εμείς, μετά από όλα αυτά αναρωτιόμαστε:
Άραγε έτσι πρέπει να λειτουργεί η πλέον ευαίσθητη υπηρεσία της χώρας;
Άραγε, οι έντιμοι υπάλληλοί της συγκεκριμένης υπηρεσίες πρέπει εκτίθενται με αυτόν τον τρόπο και να γίνονται αντικείμενο χλεύης εξαιτίας κάποιων πολιτικών προσώπων ή κάποιων συναδέλφων τους;
Πότε και από ποιόν, επιτέλους, θα σταματήσει αυτός ο ορυμαγδός που διασύρει ανθρώπους και κάποιες φορές εκθέτει επιχειρήσεις πεδίου και άμεσα εμπλεκόμενους σε αυτές, θέτοντας σε κίνδυνο όχι μόνο την προσωπική και οικογενειακή τους ασφάλεια, αλλά –κυρίως- την ασφάλεια της Ελλάδας;
Μήπως η Διοίκηση της ΕΥΠ, αλλά και η κυβέρνηση πρέπει να προχωρήσουν άμεσα στον σχεδιασμό και την υλοποίηση μίας διαφορετικής Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, η οποία δεν θα μπορεί να μετατρέπεται σε υποχείριο προσωπικών, πολιτικών ή άλλων σκοπιμοτήτων;



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

21 Απρ 2017


Οι δυνάμεις των ανταρτών-τρομοκρατών που μάχονται κατά του Συριακού Στρατού με στόχο την ανατροπή του Μπασάρ αλ Άσαντ υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ. Δεν είναι η πρώτη φορά που γράφεται και λέγεται αυτό, αλλά είναι η πρώτη φορά που ξεκάθαρα το παραδέχεται ο ανώτερος διοικητής της Αλ-Νούσρα στη Συρία, παραρτήματος της αλ Κάιντα…

Σημειωτέον ότι η Αλ-Κάιντα είναι τρομοκρατική οργάνωση την οποία, υποτίθεται, πώς έχει αποκηρύξει και “πολεμάει” η Ουάσιγκτον μετά τα τρομοκρατικά χτυπήματα της 11ης Σεπτεμβρίου. Φαίνεται όμως πώς το αντίθετο συμβαίνει. Την υποστηρίζει, αυτή και τα παρακλάδια της, προκειμένου στη Συρία να ανατρέψουν τον Άσαντ.

Τα κροκοδείλια δάκρυα που χύνει η Δύση δήθεν για τους θανάτους των αμάχων είναι μέρος της προπαγάνδας κατά του Άσαντ και της Ρωσίας. Των δυνάμεων που είναι έτοιμες να εξαπολύσουν συντονισμένη επίθεση για να απελευθερώσουν το Χαλέπι από την αλ Νούσρα.

Στη συνέντευξη που έδωσε λοιπόν ο διοικητής της εξτρεμιστικής ομάδας της αλ Νούσρα Αμπού αλ Έζ (Abu Al Ezz) στον δημοσιογράφο Jürgen Todenhöfer και δημοσιεύει η γερμανική εφημερίδα της Κολωνίας Kölner Stadtanzeiger αποκαλύπτεται η συνεργασία του ISIS με τις ΗΠΑ.

«Η υποστήριξη των Ηνωμένων Πολιτειών στην αντιπολίτευση είναι παρούσα, αλλά όχι άμεση. Υποστηρίζουν τις χώρες που μας στηρίζουν. Αλλά δεν είμαστε ικανοποιημένοι με αυτήν την υποστήριξη. Θα πρέπει να αποκτήσουμε όπλα υψηλής τεχνολογίας. Έχουμε κερδίσει πολλές μάχες λόγω των πυραύλων TOW που λάβαμε και ήρθαμε σε μια ισορροπία με το καθεστώς εξαιτίας αυτών των πυραύλων. Επίσης λάβαμε άρματα μάχης από τη Λιβύη μέσω της Τουρκίας και πολλαπλούς εκτοξευτήρες ρουκετών», δήλωσε ο Αμπού αλ Έζ.

Ο εξτρεμιστής ηγέτης δήλωσε πώς «στόχος μας είναι να πέσει το καθεστώς του Άσαντ και να ιδρυθεί ένα ισλαμικό κράτος, σύμφωνα με την ισλαμική Σαρία». «Εμείς είμαστε τμήμα της Αλ Κάιντα αλλά παρ' όλο αυτό μας στηρίζει και το Ισραήλ, γιατί βρίσκεται σε πόλεμο με τη Συρία και την Χεζμπόλαχ», συμπλήρωσε.

«Οι ΗΠΑ έχουν αλλάξει γνώμη σχετικά με εμάς. Πρώτα ήμασταν μια ομάδα με το Ισλαμικό κράτος αλλά το Χαλιφάτο έχει χρησιμοποιηθεί προς όφελος των μεγάλων δυνάμεων, όπως η Αμερική, για πολιτικούς λόγους και έφυγε από εμάς. Επίσης, είναι σαφές ότι οι περισσότεροι από τους ηγέτες του Ισλαμικού Κράτους συνεργάζονται με τις μυστικές υπηρεσίες ασφαλείας. Εμείς ως Τζαμπχάτ αλ Νούσρα, έχουμε τις δικές μας ιδέες», κατέληξε ο Αμπού αλ Έζ.

Πηγή ProNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Είμαστε λάθος για την Ελλάδα και στα επτά χρόνια του μνημονίου παραδέχθηκε το απόγευμα της Παρασκευής από την Ουάσιγκτον ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ κ. Πολ Τόμσεν.

«Τα πρώτα πέντε χρόνια ήμασταν υπερβολικά αισιόδοξοι με τα δημοσιονομικά αποτελέσματα της Ελλάδας» είπε για να συνεχίσει: «Τον τελευταίο 1,5 χρόνο ήμασταν λάθος προς την αντίθετη πλευρά. Ήμασταν υπερβολικά απαισιόδοξοι για τα αποτελέσματα σε δημοσιονομικό επίπεδο. Για παράδειγμα ήμασταν υπερβολικά απαισιόδοξοι στα αποτελέσματα που θα είχαν τα Capital control στην Ελλάδα" κατέληξε ο κ. Τόμσεν.

Επιβεβαίωσε επίσης και το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει αναπτυξιακή δυναμική βραχυπρόθεσμα τονίζοντας όμως ότι αυτό είναι αποτέλεσμα της μεγάλης μείωσης του ΑΕΠ τα προηγούμενα χρόνια.

Παραδέχθηκε ακόμη και το λάθος στην εκτίμηση για τα πλεονάσματα και του 2016, ενώ άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο η Ελλάδα να μπορεί να πετύχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ και τα επόμενα χρόνια. "Ναι δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Ελλάδα μπορεί να έχει πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% και τώρα και τα επόμενα χρόνια στρίβοντας τα πάντα" είπε για να καταλήξει: "Δεν αλλάζουμε την θέση μας ότι η χώρα χρειάζεται ακόμη διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό και το φορολογικό για μπορέσει να έχει ανάπτυξη, όχι για ένα η δύο χρόνια αλλά σε μόνιμή βάση".

Η Ελλάδα θα χρειαστεί πολλά χρόνια για να επανέλθει στα επίπεδα που βρισκόταν πριν από την κρίση σε όρους απασχόλησης και εισοδήματος, επέμεινε ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Τμήματος του ΔΝΤ κ. Πολ Τόμσεν. "Η βιώσιμη ανάπτυξη χρειάζεται ένα μακροπρόθεσμο πλάνο" κατέληξε ο αξιωματούχος του ΔΝΤ.

Τόνισε επίσης ότι σε αυτή την φάση το Ταμείο βρίσκεται απόλυτα προσηλωμένο στην ένταξη του στο ελληνικό πρόγραμμα. Σημείωσε όμως απαντώντας σε σχετική ερώτηση ότι το ΔΝΤ δεν πρόκειται να δώσει νέα δάνεια αν δεν εξασφαλίσει πρώτα μια βιώσιμη λύση για το χρέος με βάση την συμφωνία που υπήρξε στις 25 Μαΐου του 2016.

Τότε συμφωνήσαμε ότι θα πρέπει να γίνουν παρεμβάσεις, ώστε οι ετήσιες υποχρεώσεις της Ελλάδας για την αποπληρωμή χρέους δεν θα πρέπει να ξεπερνούν το 15% του ΑΕΠ και μακροχρόνια το 20% του ΑΕΠ. "Αυτό προσπαθούμε να εξασφαλίσουμε αυτήν την περίοδο" είπε ο Πώλ Τόμσεν

Νωρίτερα παραδέχθηκε ότι στις συνομιλίες για την Ελλάδα υπάρχει αρκετή πρόοδος για την επιστροφή της ομάδας του Ταμείου στην Ελλάδα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Sebastian Payne

Η Βρετανία προσφεύγει στις κάλπες για ακόμη μία φορά. Με μια απόλυτα απροσδόκητη κίνηση, η Τερέζα Μέι ανακοίνωσε πως θα καλέσει σε γενικές εκλογές στις 8 Ιουνίου, προκειμένου να διασφαλίσει την εντολή της για το Brexit.Η Βρετανίδα πρωθυπουργός δήλωσε την Τρίτη το πρωί έξω από το κτίριο της Ντάουνινγκ Στριτ πως υπάρχει υπερβολικά εκτεταμένος διχασμός στο Ουεστμίνστερ επάνω στο θέμα της αποχώρησης από την ΕΕ και ότι θα θέσει το ερώτημα στο λαό. Παρότι αυτό φημολογούνταν για μήνες, ελάχιστοι εντός και εκτός του κόμματός της πραγματικά πίστευαν πως «θα πατούσε τη σκανδάλη». Για άλλη μια φορά, διέψευσε τους επικριτές της.

Οι δημοσκοπήσεις είναι συντριπτικά υπέρ της και δείχνουν πως θα εξασφαλίσει μια σαρωτική πλειοψηφία –όπως δείχνουν συνεχώς από όταν ανέλαβε τη θέση της. Οι πιο πρόσφατες δημοσκοπήσεις του YouGov δείχνουν πως η μισή χώρα πιστεύει ότι η κ. Μέι θα είναι η καλύτερη πρωθυπουργός, έναντι μόλις 18% για τον Τζέρεμι Κόρμπιν των Εργατικών.

Οι Συντηρητικοί άνετα προηγούνται των Εργατικών με 20 μονάδες. Σε περίπτωση που οι δημοσκοπήσεις έχουν έστω και λίγο δίκιο, η πρωθυπουργός θα μειώσει σημαντικά την πλειοψηφία των Εργατικών και θα διασφαλίσει τη θέση της για τα επόμενα πέντε χρόνια. Ένα είναι σίγουρο: αυτή θα είναι μια πολύ κακή εκλογική αναμέτρηση για ένα διχασμένο Εργατικό κόμμα και έναν αδύναμο κ. Κόρμπιν. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, από την άλλη, αναμένεται να σημειώσουν κάποιες ανόδους σε μητροπολιτικές περιοχές που υποστήριξαν την Remain.

Η κ. Μέι έχει μέχρι στιγμής απορρίψει αυτές τις δημοσκοπικές ενδείξεις ως αποπροσανατολιστικές. Άρχισε να «μαλακώνει» τη γλώσσα της νωρίτερα φέτος, λέγοντας πως «δεν θα πρέπει» να γίνουν εκλογές εκεί που έλεγε ότι «δεν θα γίνουν» εκλογές. Η ομάδα της είχε την αίσθηση πως μια εκλογική μάχη θα δημιουργούσε περισσότερο διχασμό, αλλά συμπέρανε πλέον ότι αυτή είναι η πιο ενδεδειγμένη στιγμή. Το Άρθρο 50 έχει ενεργοποιηθεί, οι επίσημες διαπραγματεύσεις με την ΕΕ δεν πρόκειται να ξεκινήσουν μέχρι το καλοκαίρι. Η κυβέρνησή της δεν έχει καν εγκρίνει μια βασιλική ομιλία, η οποία θα όριζε την ατζέντα των εγχώριων πολιτικών για το έτος. Τώρα, μπορεί να θεσπίσει το δικό της πρόγραμμα.

Δεν πρόκειται, ωστόσο, για μια απόλυτα ομαλή διαδικασία. Λόγω του ότι η κοινοβουλευτική πράξη είναι ορισμένου χρόνου, θα χρειαστεί πλειοψηφία δύο τρίτων στη Βουλή των Κοινοτήτων -429 βουλευτές- για να περάσει την πρότασή της. Αλλά η Ντάουνινγκ Στριτ έχει υπολογίσει πως ένας ετερόκλητος συνασπισμός απογοητευμένων βουλευτών του Εργατικού κόμματος (οι οποίοι θα χρησιμοποιήσουν τις εκλογές για να προσπαθήσουν να εκδιώξουν τον κ. Κόρμπιν), του Σκωτικού Εθνικού Κόμματος και των δικών της Tories θα το προωθήσει. Η ψηφοφορία στη Βουλή των Κοινοτήτων θα διεξαχθεί σήμερα.

Το πιο σημαντικό πράγμα που μάθαμε σήμερα έχει να κάνει με το χαρακτήρα της πρωθυπουργού. Όσοι έχουν κατηγορήσει την Τερέζα Μέι πως δεν είναι ο εαυτός της έχουν αποδειχθεί λάθος. Αυτή είναι μια τολμηρή κίνηση και μια μεγάλη νίκη θα διασφαλίσει τη θέση της στην κορυφή της βρετανικής πολιτικής.

Financial Times
Πηγή Εuro2day



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Νέο «χαστούκι» για τους πράκτορες της Άγκυρας και τα βρώμικα σχέδιά τους στην ελληνική Θράκη!

Έκθεση-κόλαφος του State Department των ΗΠΑ αποκαλύπτει όλη την αλήθεια για τους πράκτορες της Τουρκίας στη Θράκη! Η εν λόγω έκθεση αφορά τα ανθρώπινα δικαιώματα στην ελληνική Θράκη, συντάσσεται κάθε χρόνο και η τελευταία -για το 2016- «καίει» τους τουρκόψυχους, με αποτέλεσμα να έχει προκαλέσει σωρεία αντιδράσεων.

Παρά τις προσπάθειες για στενές σχέσεις με υψηλόβαθμα στελέχη της αμερικανικής πρεσβείας στην Αθήνα, φαίνεται ότι οι ανθέλληνες δεν έχουν καταφέρει να πείσουν με τα ψέματά τους τους Αμερικανούς. Σε αυτό το πλαίσιο φέτος η τουρκόψυχη Ευρωπαϊκή Ομοσπονδία Τούρκων Δυτικής Θράκης (ABTTF) απέστειλε επιστολή-απάντηση στην αμερικανική έκθεση, στην οποία γίνεται προσπάθεια να αντικρούσουν τα... τέρατα που τους καταλογίζουν οι Αμερικανοί παρατηρητές.

Πιέσεις

Σύμφωνα με πληροφορίες της «δημοκρατίας», στην έκθεση σημειώνεται: «Οι Τούρκοι της Δ. Θράκης επιβάλλουν πιέσεις σε Πομάκους και Ρομά, στην προσπάθεια να τους επηρεάσουν». Στην επιστολή, χωρίς κανένα απολύτως επιχείρημα, απλώς γίνεται αναφορά στην ύπαρξη τουρκικής μειονότητας και αναφέρεται ότι «ο ισχυρισμός αυτός δεν αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα». Τόσο πειστικά!

Σε άλλο σημείο της επιστολής των πρακτόρων, που προσπαθούν να παρουσιάσουν την Ελλάδα σαν τριτοκοσμική χώρα, η ABTTF τολμά να γράψει για «νομικές διαδικασίες που έχουν μετατραπεί σε όργανο για απειλή και εκφοβισμό της τουρκικής κοινότητας». Τα παραδείγματα που επικαλείται είναι η σύλληψη του δημάρχου Ιάσμου Ισμέτ Καδή για παράνομη χρήση του υπηρεσιακού αυτοκινήτου του, την έξωση του ψευδομουφτή Ιμπραήμ Σερήφ από το βακουφικό ακίνητο, διαδικασία την οποία φυσικά κίνησε ο νόμιμος μουφτής του ελληνικού κράτους (καθώς ο ψευδομουφτής παρέμενε εκεί υπό τη μορφή κατάληψης) και τη μήνυση της Χρυσής Αυγής κατά του τουρκόφιλου DEB. Φυσικά όμως δεν δίδεται καμία απάντηση στην έκθεση των Αμερικανών όσον αφορά τα όπλα που βρέθηκαν στο τζαμί της Ηλιόπετρας...


Αριστερά: Ο ψευδομουφτής Ιμπραήμ Σερήφ. Δεξιά: Ο δήμαρχος Ιάσμου Ισμέτ Καδής

«Στις τάξεις των πρακτόρων έχει προκληθεί πανικός, καθώς έχει πέσει πολύ μεγάλο βάρος στην προσπάθειά τους να... πείσουν διεθνείς οργανισμούς και κυβερνήσεις, παρουσιάζοντας μια εντελώς ψευδή κατάσταση στη Θράκη. Οι Αμερικανοί αποτελούν το... κερασάκι στην τούρτα, ώστε να καταφέρουν τα βρόμικα σχέδιά τους» αναφέρει πρώην στρατιωτικός, βαθύς γνώστης της κατάστασης.

Πηγή εφημ. "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αξίζουν συγχαρητήρια στην ομάδα που χειρίζεται τον επιταχυντή των μπουρδονίων του πολιτικαντισμού. Προσεγγίζουν καινοφανείς όψεις της αρλούμπας!

OΔημήτρης Καμμένος, βουλευτής των Ανεξάρτητων Ελλήνων, μέχρι στιγμής έχει κερδίσει μια θέση, θεσάρα το ορθότερον (πολυθρονάτη, διπλόφαρδη, δερμάτινη), στο μεταπολιτευτικό και μνημονιακό κοινοβουλευτικό πάνθεον για την ακόλουθη πεποίθησή του: Το κράτος, αφαιρώντας ένα κατοστάρικο από τη σύνταξη του παππού (ο οποίος με αυτό θα χαρτζιλίκωνε τον εγγονό για να παίξει τάβλι και να πιει φραπέ) θα ενίσχυε την απασχόληση!

Το κατοστάρικο του παππού, που θα το τρώγανε τα καφενεία, τα καπηλειά και τα μπαρ τα ναυάγια, θα μεταμορφωθεί από το μαγικό ραβδί του... σοβαρού κράτους σε εργοδοτική εισφορά και να τες οι δουλειές! Η ιδέα του Καμμένου είναι τόσο φαεινή, ώστε διακρίνεται και από το Διάστημα. Μπίζνες με ουρά. Εν τούτω νίκα, σύμβουλε Καρανίκα!

Πώς μπορεί να είναι το υπόβαθρο ενός βουλευτή που θεωρεί ότι το κράτος δύναται να διαχειριστεί ένα κατοστάευρο από μια σύνταξη καλύτερα από τον ίδιο τον συνταξιούχο; Ας μιλήσει ο ίδιος ο Καμμένος για τον Καμμένο.

Ακολουθεί απόσπασμα από το βιογραφικό σημείωμα του συγκλονιστικού βουλευτού, το οποίο έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του http://www.dkammenos.gr:
«Ο Δημήτρης Καμμένος είναι έφεδρος λοχαγός των ειδικών δυνάμεων, αγαπά τη μελέτη της Κβαντικής Θεωρίας και ακούει μουσική Ροκ. [...] Αποφάσισα ότι έφτασε η κρίσιμη στιγμή να βγούμε μπροστά όσοι πραγματικά μπορούμε και να αναλάβουμε τις εθνικές μας ευθύνες για μια περήφανη Ελλάδα. Το οφείλουμε στους προγόνους μας, στους συνανθρώπους μας, στα παιδιά μας».
Τα έχει όλα και συμφέρει. Είναι και κομάντος και χομπίστας φυσικός και ροκάς. Σέβεται και τους προγόνους και γι' αυτό θέλει να τους ψαλιδίσει ένα κατοσταρικάκι από τη σύνταξη, για να δημιουργήσει δουλειές για τους νέους, που έχουν πάθει τενοντίτιδα από το ταρακούνημα των ζαριών και κοντεύουν να ζουρλαθούν από τους φραπέδες.

Είναι καλό, πάντως, που τον ενδιαφέρει η κβαντομηχανική, η οποία ερμηνεύει τη συμπεριφορά της ύλης στο μοριακό, το ατομικό και το υποατομικό επίπεδο. Μαζί με την κβαντομηχανική θα του χρειαστεί κι ένα μικροσκόπιο για να διακρίνει τη δημοτικότητα των ιδεών του.

Παναγιώτης Λιάκος
Πηγή "Δημοκρατία"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Σήκωσε άγκυρες το τουρκικό σεισμογραφικό Barbaros από το τουρκικό λιμάνι Tasucu και έχει πάρει ήδη πορεία προς νότο, κατευθυνόμενο στην περιοχή του Κόλπου της Αμμόχωστου, όπως είχε προαναγγείλει η Τουρκία, με την παράνομη NAVTEX 410/17, που αποκάλυψε το Liberal.gr.

Παρά το γεγονός ότι η περιοχή την οποία έχει δεσμεύσει παράνομα η Τουρκία, δεν επικαλύπτει οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ για τα οποία έχουν εκδοθεί άδειες ερευνών, αφορά τμήμα της υφαλοκρηπίδας της Κύπρου και είναι προφανής η πολιτική σκοπιμότητα της κίνησης αυτής, καθώς χθες τυπικά έγινε η πρώτη προσπάθεια επανέναρξης των συνομιλιών Αναστασιάδη -Akinci.

Οι συνομιλίες άρχισαν υπό το βάρος των απειλών που έχει εκτοξεύσει η Άγκυρα και έχει υιοθετήσει ο Μ. Akinci, απαιτώντας εκβιαστικά την διακοπή όλων των δραστηριοτήτων στην κυπριακή ΑΟΖ, μέχρι την λύση του Κυπριακού θέλοντας ουσιαστικά να αποτραπεί η πρώτη και σημαντική γεώτρηση της TOTAL που προγραμματίζεται για τον Ιούλιο.

Με την αποστολή του Barbaros στον κόλπο της Αμμόχωστου, σε περιοχές που είχε παράνομα δώσει άδειες ερευνών το ψευδοκράτος στην τουρκική κρατική εταιρία ΤΡΑΟ, και με την απειλή συνέχισης των ερευνών και σε περιοχές της οριοθετημένης ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας νοτίως του νησιού, η Τουρκία θέλει να δημιουργήσει «ισοδύναμο τετελεσμένο» και να διαπραγματευθεί, έτσι όπως έγινε και το 2014, την ταυτόχρονη διακοπή των δραστηριοτήτων στην κυπριακή ΑΟΖ, με την αποχώρηση του Barbaros.

Το τουρκικό ερευνητικό και το καλοκαίρι του 2015 είχε κάνει έρευνες στην ίδια περιοχή, αλλά σύμφωνα με την τουρκική NAVTEX θα συνοδεύεται μόνο από το βοηθητικό σκάφος M/V Bravo με σημαία Γιβραλτάρ και όχι από το έτερο βοηθητικό σκάφος υπό σημαία Νορβηγίας, που συνήθως το συνοδεύει στις σεισμογραφικές έρευνες.

Η Λευκωσία με ανακοίνωση του Υπουργείου Εξωτερικών προειδοποιεί ότι η πραγματοποίηση των ερευνών από το Barbaros συνιστά παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας. «Οι προαναγγελθείσες σεισμικές έρευνες εντός της χωρικής θάλασσας, της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης της Κύπρου, εάν υλοποιηθούν, θα αποτελέσουν παραβίαση της κυριαρχίας και των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας στις θαλάσσιες ζώνες της, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, συμβατικό και εθιμικό, όπως αντικατοπτρίζεται στη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. Η Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας επιφυλάσσεται να ενεργήσει με τον τρόπο που κρίνει πρέποντα, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, σε περίπτωση που η Τουρκία υλοποιήσει τις προαναφερθείσες σεισμικές έρευνες», αναφέρει η ανακοίνωση της Λευκωσίας.

Οι κυπριακές Αρχές εξέδωσαν και τη NAVTEX 153/17 με την οποία ενημερώνουν τους ναυτιλλομένους ότι το ερευνητικό σκάφος “Barbaros HAYREDIN PASA” και το βοηθητικό σκάφος "BRAVO SUPPORTER" πραγματοποιούν παράνομες και χωρίς άδεια δραστηριότητες στην ΑΟΖ και στην υφαλοκρηπίδα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι δραστηριότητες αυτές συνιστούν παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου και των διαδικασιών ασφαλείας της ναυσιπλοΐας και συγχρόνως συνιστούν εγκληματικό αδίκημα, σύμφωνα με τους νόμους της Κυπριακής Δημοκρατίας. Οι Κυπριακές Αρχές κηρύσσουν παράνομη και άκυρη την τουρκική NAVTEX 410/17 και δηλώνουν ότι η μόνη αρμόδια Αρχή, εγκεκριμένη από τον ΙΜΟ και τον ΙΗΟ στο πλαίσιο της Κυπριακής περιοχής ευθύνης (SAR) SRR, που συμπίπτει με το FIR Λευκωσίας και την ΑΟΖ είναι ο Σταθμός της Λάρνακας JRCC LARNACA/CYPRUS RADIO.

Η Λευκωσία παρακολουθεί από κοντά τις κινήσεις του Barbaros, καθώς εκτιμάται ότι η Τουρκία θα κλιμακώσει τις προκλήσεις, όσο πλησιάζει η στιγμή της ενεργοποίησης των μεγάλων πετρελαϊκών εταιριών που απέσπασαν τις άδειες για την εκμετάλλευση Οικοπέδων της Κυπριακής ΑΟΖ και καθώς η TOTAL ετοιμάζεται για την πρώτη γεώτρηση στο Οικόπεδο 11.

Όμως ακόμη και με αυτού του είδους τις προκλήσεις, η διακοπή και η αναστολή του ενεργειακού σχεδιασμού της Κυπριακής Δημοκρατίας δεν μπορεί να επιτευχθεί, παρά μόνον εάν σε πολιτικό επίπεδο, ο τουρκικός εκβιασμός αποδειχθεί αποδοτικός…

Ν.Μ.
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Το αμερικανικό ΔΝΤ θα πρέπει να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη, αντικαθιστάμενο από το γερμανικό ESM – το οποίο θα λειτουργεί ως σύνδικος πτώχευσης κρατών, θα επιβλέπει τους προϋπολογισμούς των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης και θα προτείνει τις απαιτούμενες αλλαγές (ηχητικό)

Γράφει ο Άρης Οικονόμου

Ο κ. Σόιμπλε είναι ένας πολιτικός που κάνει πάντοτε αυτό που την εκάστοτε στιγμή τον συμφέρει, όσον αφορά τη χώρα του (άρθρο) – ενώ σχεδιάζει τις κινήσεις του προσεκτικά και μεθοδικά, πολλά χρόνια πριν τις δρομολογήσει. Φυσικά δεν μπορεί κανένας να τον παρεξηγήσει, αφού λειτουργεί θετικά για τα συμφέροντα της πατρίδας του – σε πλήρη αντίθεση με τις ανεπαρκείς ελληνικές κυβερνήσεις που τρέχουν συνεχώς πίσω από τα γεγονότα, καλύπτοντας την τρομακτική ασχετοσύνη τους πίσω από την πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων.

Στα πλαίσια αυτά, γνωρίζει πολύ καλά πως ο οικονομικός πόλεμος που διεξάγει η Γερμανία στην Ευρώπη, με στόχο την απόλυτη κυριαρχία της, απαιτεί ανάλογα οικονομικά όπλα – το σημαντικότερο εκ των οποίων είναι η δημιουργία ενός οργανισμού, ο οποίος να λειτουργεί ως σύνδικος πτώχευσης για τα κράτη, όπως το ΔΝΤ.

Έχοντας το λοιπόν σχεδιάσει από το ξεκίνημα της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης, θεωρεί πως έφτασε η κατάλληλη στιγμή για να το δρομολογήσει – εκμεταλλευμένος τις αποτυχίες του ΔΝΤ όσον αφορά την Ελλάδα, ενώ προηγουμένως το έχει «εκδιώξει» τόσο από την Ιρλανδία, όσο και από την Πορτογαλία (πρόωρη εξόφληση του από τις δύο αυτές χώρες, με τη βοήθεια των ευρωπαϊκών μηχανισμών).
Έτσι, κατά τη διάρκεια της επίσκεψης του στην Ουάσιγκτον δήλωσε ότι, «κατάφερε να πείσει την καγκελάριο να παραιτηθεί μελλοντικά από την απαίτηση της συμμετοχής του ΔΝΤ στις διασώσεις των χωρών της Ευρωζώνης» – συμπληρώνοντας πως «έχει έλθει πια η ώρα να εφαρμόζουμε μόνοι μας τα προγράμματα στήριξης (δανειακές συμβάσεις έναντι μνημονίων), όπου τυχόν χρειαστούν. Πόσο μάλλον όταν το ΔΝΤ έχει κουραστεί να βοηθάει τους Ευρωπαίους» – παρά το ότι γνωρίζει φυσικά ότι, η κούραση του ΔΝΤ έχει κοστίσει μόνο στην Ελλάδα 4 δις € μέχρι σήμερα (άρθρο).
Παράλληλα «επιβράβευσε» για πρώτη φορά την ελληνική κυβέρνηση, όσον αφορά τις προβλέψεις της για ανάπτυξη και πρωτογενή πλεονάσματα, λέγοντας πως είναι πολύ πιο σωστές από τις πεσιμιστικές του ΔΝΤ – αφού αυτό ακριβώς τον συμφέρει επειδή, σύμφωνα με το ΔΝΤ, αυτά που προβλέπει η Ελλάδα είναι ανέφικτα, οπότε χρειάζεται οπωσδήποτε μία γενναία διαγραφή του δημοσίου χρέους της που ασφαλώς δεν θέλει ο Σόιμπλε.

Με τον τρόπο πάντως αυτό ο Γερμανός θέλει να σκοτώσει με έναν πυροβολισμό δύο μαζί πουλιά: (α) αφενός μεν να παγιοποιήσει την κατοχή της Ελλάδας, (β) αφετέρου να γίνει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού στη χώρα μας και στην Ευρώπη – διώχνοντας το ΔΝΤ αφού προηγουμένως εκμεταλλεύθηκε όσο μπορούσε την εμπειρία του, υιοθετώντας τις μεθόδους του χωρίς να είναι ο ίδιος ο κακός.

Φυσικά δεν έχουμε καμία απολύτως αμφιβολία για την ανοησία της ελληνικής κυβέρνησης αφού, αδιαφορώντας για τις συνέπειες όσον αφορά το μέλλον της πατρίδας της και ενδιαφερόμενη μόνο για τη νομή της εξουσίας, ισχυρίσθηκε πως η χώρα θα έχει ανάπτυξη και μεγάλα πρωτογενή πλεονάσματα – οπότε δεν χρειάζεται διαγραφή των χρεών της, τασσόμενη με το μέρος του κ. Σόιμπλε.

Ευχόμαστε όμως να μην συμπεριφερθούν ανάλογα ανόητα οι Αμερικανοί, επιτρέποντας στη Γερμανία να γίνει ο κυρίαρχος της Ευρώπης – σε μία χώρα που οι ίδιοι βοήθησαν να αναπτυχθεί διαγράφοντας τα χρέη της, διευκολύνοντας την επιστροφή των κλεμμένων από τους ναζί (ανάλυση), δρομολογώντας την ένωση της χωρίς την συμφωνημένη πληρωμή των πολεμικών επανορθώσεων, καθώς επίσης διευκολύνοντας την να λεηλατεί τους εταίρους της με την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα.

Περαιτέρω ο πανέξυπνος κ. Σόιμπλε στήριξε τη δήλωση του με το επιχείρημα ότι, οι Ευρωπαίοι πρέπει να είναι σε θέση να βοηθούν μόνοι τους τον εαυτό τους – ενώ είναι μεν σύμφωνος με τις επιθυμίες της καγκελαρίου, όσον αφορά τη συνεργασία με το ΔΝΤ, αλλά θεωρεί πως το Ταμείο δημιουργεί πολύ περισσότερα προβλήματα από αυτά που λύνει!

Η διαπίστωση αυτή τεκμηριώνεται κατά τον ίδιο από το ότι, απαιτεί στην περίπτωση της Ελλάδας τη διαγραφή μεγάλου μέρους των χρεών της – γεγονός που σημαίνει πως η Γερμανία, το πιο αχάριστο κράτος του πλανήτη, θα έχανε δισεκατομμύρια, κάτι που θα ήθελε ασφαλώς να αποφύγει η κυρία Merkel (πηγή). Το ότι ο Γερμανός θεωρεί τους συνομιλητές του εντελώς ηλιθίους συνάγεται από την εξής φράση του: «Διήρκεσε αρκετό χρόνο έως ότου να πείσω την καγκελάριο, αλλά τελικά τα κατάφερα».

Αμέσως μετά ανακοίνωσε πως θα μετατρέψει το ESM στο ΔΝΤ της Ευρώπης, όπως ακριβώς άλλωστε το είχε σχεδιάσει μυστικά προ πολλού, ιδρύοντας το, τοποθετώντας Γερμανό επικεφαλής και μεταφέροντας σε αυτό ένα μεγάλο μέρος των χρεών της Ελλάδας – ενώ φυσικά «αποφασίζει και διατάζει» ο ίδιος για το μέλλον της Ευρωζώνης και της ΕΕ, σαν να είναι ήδη ο αδιαφιλονίκητος ηγεμόνας τους. Ταυτόχρονα το ESM θα επιβλέπει τους προϋπολογισμούς των κρατών της Ευρωζώνης, ενώ θα προτείνει τις απαιτούμενες αλλαγές – οπότε θα έχει ολοκληρωθεί η δημιουργία του 4ου Ράιχ.

Επίλογος

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που οφείλει να προβληματίσει όλους εμάς τους Έλληνες που πρέπει κάποια στιγμή να πάψουμε να σιωπούμε όπως τα πρόβατα είναι το ότι, ο άξιος Γερμανός απόγονος του Γκέμπελς επιμένει παρ’ όλα αυτά στη συμμετοχή του ΔΝΤ στο τρίτο πακέτο στήριξης της Ελλάδας – υπενθυμίζοντας πως το Ταμείο δεν το έχει ακόμη χρηματοδοτήσει, ενώ λήγει το 2018.

Με κριτήριο την επιμονή του, παρά το ότι θέλει να διώξει το ΔΝΤ, εύλογα υποθέτουμε πως σχεδιάζει να μας χρησιμοποιήσει ως πειραματόζωο – οδηγώντας μας στη χρεοκοπία, αφού προηγουμένως θα έχει δρομολογήσει το πτωχευτικό δίκαιο για κράτη που έχει ήδη έτοιμο στο συρτάρι του. Έτσι αφενός μεν θα δημιουργήσει ένα παράδειγμα προς αποφυγή στην Ευρώπη, αφετέρου θα εξασφαλίσει πλήρως τις απαιτήσεις της χώρας του απέναντι μας – εξαγοράζοντας ότι έχουμε και δεν έχουμε σε εξευτελιστικές τιμές.

Με δεδομένο δε το ότι, τα σχέδια του κινδυνεύουν μόνο από την Ελλάδα (εκτός εάν εξεγερθούν οι Ιταλοί ή εκλέξουν οι Γάλλοι κάποιον «προβληματικό» υποψήφιο), οι φόβοι μας ίσως δεν είναι τόσο υπερβολικοί όσο φαίνεται – τονίζοντας ξανά πως δεν κατακρίνουμε τον κ. Σόιμπλε, αφού κάνει όσο καλύτερα μπορεί τη δουλειά του, αλλά όλους εμάς που δεν την κάνουμε, καθώς επίσης που πιστεύουμε πως η Γερμανία δεν έχει τέτοιου είδους «κακές» προθέσεις, όπως οι Πολωνοί λίγο πριν την εισβολή του Χίτλερ το 1940 (ευτυχώς οι Βρετανοί είναι πιο προσεκτικοί).

Ελπίζουμε πάντως να καταλάβουμε κάποια στιγμή ότι, το πρόβλημα της Ελλάδας και όχι μόνο δεν είναι ούτε η ΕΕ, ούτε η Ευρωζώνη, ούτε το ευρώ – αλλά η αμετανόητη Γερμανία, με ή χωρίς το ευρώ. Ακολουθεί η σημερινή συζήτηση του κ. Σαχίνη με τον κ. Βιλιάρδο, για θέματα της επικαιρότητας.



Πηγή Analyst


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Γράφει ο Σταύρος Λυγερός

Δύο ημέρες πριν τον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία, όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά. Και μόνο αυτό το γεγονός είναι απόδειξη ότι οι καροί έχουν για τα καλά αλλάξει. Τα γεγονότα, άλλωστε, είναι πολλά και πεισματάρικα για να τα αγνοήσουμε. Η φιλελεύθερη συναίνεση που κυριάρχησε στη Δύση μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο κλυδωνίζεται. Η Δύση δεν βρίσκεται στο 2007, παρότι οι άρχουσες ελίτ έχουν την τάση να διαβάζουν τα γεγονότα λες και βρισκόμαστε πριν μία δεκαετία. Γι’ αυτό και συνεχώς διαψεύδονται παταγωδώς, γεγονός που συρρικνώνει περαιτέρω την ήδη μειωμένη αξιοπιστία τους. Δεν τους είναι, άλλωστε, εύκολο να χωνέψουν το γεγονός ότι το μέχρι πριν μερικά χρόνια χειραγωγημένο ακροατήριό τους έχει περιέλθει σε κατάσταση εκλογικής ανταρσίας.

Η αντισυστημική ψήφος συνήθως είναι βουβή. Ακολουθεί υπόγειες διαδρομές. Ειδικά όταν προέρχεται από μικρομεσαίους νοικοκυραίους με μάλλον συντηρητική ιδεολογία που δεν έχουν συνηθίσει να κάνουν πολιτικό θόρυβο, όπως οι δεδηλωμένοι αριστεροί και οι αμφισβητίες των κοινωνικών κινημάτων. Πριν 10 χρόνια θα ήταν αδιανόητο ο Σάντερς, ένας σοσιαλιστής από το μικρό και ασήμαντο Βερμόντ, να διεκδικούσε επί ίσοις όροις το χρίσμα των Δημοκρατικών από την Κλίντον. Και βεβαίως θα ήταν αδιανόητο ένας τύπος όπως ο Τραμπ να έπαιρνε το χρίσμα των Ρεπουμπλικανών και πολύ περισσότερο να εκλεγόταν πρόεδρος.

Θα είχε μικρότερη σημασία εάν επρόκειτο για αμερικανική ιδιαιτερότητα. Πρόκειται, όμως, για φαινόμενο που σαρώνει τη Δύση. Το Brexit μπορεί να πάτησε στον παραδοσιακό βρετανικό ευρωσκεπτικισμό, αλλά πήγασε από την ίδια μήτρα που τροφοδοτεί ακροδεξιά και αριστερά κινήματα, τα οποία τείνουν να αλλάξουν τον πολιτικό χάρτη σ’ όλη τη Δύση.

Με αριστερό ή ακροδεξιό πρόσημο

Στην Ελλάδα των Μνημονίων η εκλογική επιρροή του άλλοτε πανίσχυρου ΠΑΣΟΚ συρρικνώθηκε σε μονοψήφιο ποσοστό, ενώ η ΝΔ αγωνίζεται να φθάσει το 35%. Ο ΣΥΡΙΖΑ, που μια ζωή αγωνιζόταν να υπερβεί το 3% για να εισέλθει στη Βουλή, αναδείχθηκε δύο φορές πρώτο κόμμα και κυβερνά. Η Χρυσή Αυγή, που έπαιρνε 0,3%, σήμερα είναι σταθερά τρίτο κόμμα, παρά το γεγονός ότι η ηγεσία της είναι στο εδώλιο του κατηγορουμένου.

Στην άλλοτε πρωταθλήτρια του ευρωπαϊσμού Ιταλία ο ευρωπαϊστής Ρέντζι έχασε με διαφορά το δημοψήφισμα και υποχρεώθηκε σε παραίτηση. Αν και το δημοψήφισμα αφορούσε σε συνταγματικά θέματα, έστειλε ένα ευρύτερο πολιτικό μήνυμα και κυρίως ένα μήνυμα για τη θέση της Ιταλίας στην Ευρωζώνη. Δεν είναι τυχαίο, βεβαίως, ότι πρώτη δημοσκοπικά δύναμη είναι το Κίνημα του Γκρίλο που έχει στη σημαία του την έξοδο από το ευρώ. Σε αντίστοιχο μήκος κύματος κινείται και η Λέγκα του Βορρά.

Στη δε Αυστρία με την μακρά σοσιαλδημοκρατική παράδοση ο ακροδεξιός υποψήφιος για την Προεδρία της Δημοκρατίας έχασε μόλις και μετά από βίας. Πιθανόν, μάλιστα, να κέρδιζε εάν απέναντί του δεν ήταν ένας οικολόγος υποψήφιος με αντισυστημικό προφίλ.

Από το πουθενά έχουν γίνει κεντρικοί πολιτικοί παίκτες στην Ισπανία το αριστερό κίνημα Ποδέμος και στη χώρα της Μέρκελ το ξενοφοβικό και ευρωσκεπτικιστικό κόμμα “Εναλλακτική για τη Γερμανία”. Στην Ολλανδία η ακροδεξιά του Βίλντερς δεν κέρδισε την πρωτιά, αλλά ενίσχυσε τη δύναμή της. Σημαντικές εκλογικές επιδόσεις σημειώνουν ξενοφοβικά και ευρωσκεπτικιστικά κόμματα και σε αρκετές ακόμα βορειοευρωπαϊκές χώρες.

Το γαλλικό σενάριο που «σκοτώνει»

Σ’ αυτό το κλίμα οι Γάλλοι θα πάνε στις κάλπες για να επιλέξουν το ζευγάρι που μετά από δύο εβδομάδες θα αναμετρηθεί για την εξουσία. Μέχρι πρότινος, εθεωρείτο δεδομένο ότι στον δεύτερο γύρο θα συγκρουσθεί η Λεπέν με έναν συστημικό υποψήφιο. Αρχικά, το φαβορί γι’ αυτόν τον ρόλο ήταν ο Φιγιόν που είχε κερδίσει τη μάχη για το χρίσμα των Γκωλικών. Στη συνέχεια και αφού μεσολάβησαν αποκαλύψεις για μικροσκάνδαλα, τη σκυτάλη του συστημικού υποψηφίου πήρε ο (νεο)φιλελεύθερος τραπεζίτης Μακρόν, προστατευόμενος ων Ρότσιλντ.

Πολλοί τον θεωρούσαν επόμενο πρόεδρο, στηριζόμενοι στο δόγμα ότι όποιος είναι απέναντι στη Λεπέν θα είναι ο σίγουρος νικητής. Αυτό είναι το πλειοψηφικό σενάριο, αν και η περίπτωση δεν προσφέρεται για στοιχήματα. Η πείρα των δύο τελευταίων ετών μας έχει διδάξει ότι η αντισυστημική ψήφος ακολουθεί υπόγειες διαδρομές και ως εκ τούτου καθιστά παρακινδυνευμένη κάθε βεβαιότητα.

Δεν είναι, όμως, μόνο αυτό. Το τοπίο θόλωσε περαιτέρω, λόγω της εντυπωσιακής ανόδου του αριστερού Μελανσόν, ο οποίος διεκδικεί να περάσει στον δεύτερο γύρο. Το γεγονός αυτό στοιχειώνει τον ύπνο των ευρωπαϊκών ελίτ. Αν και δεν είναι το πιθανότερο σενάριο, εάν στον πρώτο γύρο προκριθούν για τον τελικό οι Λεπέν και ο Μελανσόν η βόμβα θα έχει εκραγεί, με πλήρως αποσταθεροποιητικές συνέπειες για την Ευρωζώνη και όχι μόνο. Ακόμα και εάν στον τελικό πάει συστημικός υποψήφιος και κερδίσει τη μάχη με τη Λεπέν, η πολιτική σημασία των συσχετισμών του πρώτου γύρου, αλλά και της επιρροής που η ακροδεξιά υποψήφια θα ασκεί δεν ακυρώνεται.

Το συμπέρασμα είναι ότι η παραδοσιακή πολιτική ηγεμονία του διδύμου της φιλελεύθερης συναίνεσης (κεντροδεξιά-κεντροαριστερά) όχι μόνο αμφισβητείται αλλά και απειλείται με κατάρρευση. Τα μικρομεσαία στρώματα, που στρέφουν μαζικά την πλάτη στις παραδοσιακά κυρίαρχες πολιτικές παρατάξεις, δεν έχουν, βεβαίως, προσβληθεί από κάποιου είδους ιδεολογικό ιό που τα ωθεί προς τα άκρα. Η κύρια αιτία που αμφισβητούν την κατεστημένη τάξη πραγμάτων είναι ότι αυτή περισσότερο ή λιγότερο ανατρέπει τις σταθερές του βίου τους σ’ όλα τα μήκη και τα πλάτη του δυτικού κόσμου.

Οι φιλελεύθεροι αυτοϋπονομεύθηκαν

Ο πολιτικός χάρτης των δυτικών χωρών αλλάζει περισσότερο ή λιγότερο λόγω των τεκτονικών αλλαγών που συνεχίζει να προκαλεί στις δυτικές κοινωνίες η οικονομική κρίση του 2008. Η κρίση, όμως, δεν έπεσε από τον ουρανό. Είναι αυθεντικό προϊόν της παγκοσμιοποίησης και της ανισοκατανομής του πλούτου, που έχει προσλάβει τρομακτικές διαστάσεις. Με άλλα λόγια, είναι οι δύο παραδοσιακά κυρίαρχες φιλελεύθερες παρατάξεις που υπονόμευσαν τη φιλελεύθερη συναίνεση.

Η κεντροδεξιά και η κεντροαριστερά εδραίωσαν τη μακρόχρονη πολιτική ηγεμονία τους στο άρρητο κοινωνικό συμβόλαιο, με βάση το οποίο εξασφάλιζαν στα μικρομεσαία στρώματα ευημερία και Κοινωνικό Κράτος, ή ένα συνδυασμό των δύο. Από ένα χρονικό σημείο και πέρα, όμως, οι ηγεσίες τους συνέκλιναν και λειτούργησαν σαν όχημα και για την παγκοσμιοποίηση και κατ’ επέκτασιν για την εφαρμογή της ατζέντας του νεοφιλελευθερισμού.

Η προσχώρησή τους στο νεοφιλελευθερισμό έλαβε χώρα παραλλήλως με την “υπαλληλοποίησή” τους, με το γεγονός ότι υπηρέτησαν και υπηρετούν την απληστία της ολιγαρχίας του χρήματος. Σύμφωνα με τους New York Times, στην οκταετία του Κλίντον στη δεκαετία του 1990 το 1% των Αμερικανών προσποριζόταν το 45% της αύξησης του ΑΕΠ. Στη οκταετία του Μπους (2000-08) το 45% έγινε 65% και στην οκταετία του Ομπάμα εκτοξεύθηκε στο 93%! Οι επιλογές τους είχαν ως αποτέλεσμα να υποσκάψουν την ευημερία της μεσαίας τάξης που αποτελεί το πολιτικοεκλογικό ακροατήριό τους. Με τον τρόπο αυτό, όμως, ροκάνισαν το κλαδί που στηρίζονται.

Αυτό δεν φάνηκε αμέσως, επειδή για μία περίοδο η ευημερία συντηρήθηκε με δημόσιο δανεισμό. Με την κρίση, όμως, η πραγματικότητα αναδύθηκε στην επιφάνεια. Είναι τότε που για λόγους δημοσιονομικής ισορροπίας επεβλήθη το δόγμα της λιτότητας και η αποδόμηση των εργασιακών δικαιωμάτων. Με όργανο τις πολιτικές ελίτ η ολιγαρχία του χρήματος το έχει παραξηλώσει. Για την ακρίβεια, με κυνισμό αποδομεί τα αμορτισέρ που μεταπολεμικά όχι μόνο διατήρησαν την κοινωνική ειρήνη, αλλά και τροφοδότησαν μία πρωτοφανή οικονομική ανάπτυξη.

Η εκλογική εξέγερση των μικρομεσαίων

Ένα μεγάλο τμήμα των μεσαίων τάξεων δυσκολεύεται ολοένα και περισσότερο να διατηρήσει το επίπεδο ευημερίας, ενώ τα κατώτερα εισοδηματικά στρώματα δυσκολεύονται να επιβιώσουν αξιοπρεπώς. Δεν πρόκειται μόνο για τις μειονότητες και τους παραδοσιακά περιθωριοποιημένους. Η παγκοσμιοποίηση πετάει έξω από το “τρένο” και μικρομεσαίους νοικοκυραίους, ειδικά την παραδοσιακή εργατική τάξη που έχει πληγεί καίρια από την αποβιομηχάνιση και μικρομεσαίους επιχειρηματίες.

Αυτό φάνηκε καθαρά και στο βρετανικό δημοψήφισμα και στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές. Όσοι εργαζόμενοι είναι μέσα στο “τρένο” της παγκοσμιοποίησης ψήφισαν φανατικά υπέρ της παραμονής της Βρετανίας στην ΕΕ. Το ίδιο και στις ΗΠΑ. Μία ματιά στον αμερικανικό εκλογικό χάρτη δείχνει ότι η Χίλαρι ψηφίσθηκε κατά κανόνα από την ανώτερη τάξη και τα μεσαία στρώματα που έχουν ενσωματωθεί στο πλαίσιο του οικονομικού φιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης. Επίσης, από τις μειονότητες (μαύροι, ισπανόφωνοι, μουσουλμάνοι κ.α.) που φοβήθηκαν από την αντιμεταναστευτική ρητορική του υποψηφίου των Ρεπουμπλικάνων. Και οι δύο αυτές κατηγορίες ζουν περισσότερο στην ανατολική και στη δυτική ακτή, οι οποίες και βάφτηκαν γαλάζιες (Δημοκρατικοί). Αντιθέτως, οι ενδιάμεσες Πολιτείες βάφτηκαν κόκκινες (Ρεπουμπλικάνοι).

Όταν ο Τραμπ αναρωτιόταν γιατί το iphone να φτιάχνεται στην Κίνα και όχι στις ΗΠΑ, άγγιζε ευαίσθητες χορδές δεκάδων εκατομμυρίων Αμερικανών που άμεσα ή έμμεσα έχουν πληγεί από την αποβιομηχάνιση. Ήταν προεκλογικό “πυρηνικό” όπλο η υπόσχεσή του ότι θα επιβάλλει δασμούς 35% στα εισαγόμενα για να υποχρεώσει σε επαναπατρισμό τις αμερικανικές επιχειρήσεις, που έχουν μεταφέρει τα εργοστάσιά τους σε χώρες χαμηλού εργατικού κόστους και ανύπαρκτων εργασιακών δικαιωμάτων.

Προς την ίδια κατεύθυνση λειτούργησε και η ρητορική του για λήψη δραστικών μέτρων εναντίον του μεταναστευτικού ρεύματος. Η μαζική είσοδος μεταναστών παροξύνει το ένστικτο αυτοσυντήρησης κοινωνιών που ήδη νοιώθουν ότι απειλούνται με φτωχοποίηση. Γι’ αυτά τα τμήματα του πληθυσμού, ο ανταγωνισμός από τη φθηνή εργασία των μεταναστών βιώνεται σαν πρόσθετη απειλή. Γι’ αυτό και ως αντίδραση στις ΗΠΑ επικρατεί ένα αίσθημα νοσταλγίας για τις παλιές καλές ημέρες. Αντιστοίχως, στην Ευρώπη ενισχύεται η τάση παλινδρόμησης στο εθνικό κράτος.

Όσο οι άρχουσες ελίτ συνειδητοποιούν ότι χάνουν τον πολιτικό έλεγχο μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας τόσο καταφεύγουν με αντιδημοκρατικές πρακτικές. Σερβίρουν νέου τύπου “αριστοκρατικές” αντιλήψεις, με σκοπό να αμφισβητήσουν την ικανότητα του λαού να αποφασίζει για κρίσιμα ζητήματα. Το είδαμε στην περίπτωση του Brexit, το ξαναείδαμε με την εκλογή Τραμπ.

Στην πραγματικότητα, αμφισβητούν τον πυρήνα της αστικής δημοκρατίας, η οποία, στις συνθήκες της παγκοσμιοποίησης, τείνει να μετατραπεί σε κέλυφος. Οτιδήποτε αμφισβητεί τη δέσμη των κυρίαρχων θέσεων χαρακτηρίζεται λαϊκισμός, απαξιώνεται και εξοβελίζεται. Είναι τέτοια η περιφρόνηση που επιδεικνύουν οι άρχουσες ελίτ προς το «πόπολο» και έχει γίνει τέτοια κατάχρηση στην πλύση εγκεφάλου, που έχει φέρει το αντίθετο αποτέλεσμα. Όταν τα κατεστημένα Μίντια υποστηρίζουν με πάθος κάτι, ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας αντανακλαστικά υιοθετεί την αντίθετη θέση.

Τόσο η παγκοσμιοποίηση όσο και το μεταναστευτικό ρεύμα τροφοδοτούν τη διάχυτη οικονομική-κοινωνική ανασφάλεια των παραδοσιακών μικρομεσαίων στις ΗΠΑ και στην Ευρώπη. Στην πραγματικότητα, παραλλήλως με την παραδοσιακή διαχωριστική γραμμή Δεξιά-Αριστερά, αναδύεται από τα σπλάχνα των δυτικών κοινωνιών μία νέα διαχωριστική γραμμή που παραπέμπει σε μία νέα κοινωνικοταξική πραγματικότητα.

Πηγή "Σταύρος Λυγερός"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Του Στέλιου Παπαθεμελή

«Νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες» ευφρανθήκαμε λίγο πολύ οι πάντες, «εγκρατείς και ράθυμοι» κατά το επιεικές των εκκλησιαστικών υμνογράφων. Ας ευχηθούμε τώρα εις εαυτούς και αλλήλους το χαριτωμένο παπαδιαμαντικόν: «παν καταθύμιον» (Ο Επιτάφιος και η Ανάστασις εις τα χωρία, Άπαντα Βημ. 15, σ. 92).

Ας προσγειωθούμε τώρα στην εγχώρια πραγματικότητα. Αμείλικτοι οι αριθμοί. Με δεδομένη την καταβαράθρωση των εισοδημάτων (συντάξεις, μεροκάματα, όπου ακόμη υφίστανται) είναι ζοφερός ο κατάλογος ανατιμήσεων από 3/2016-3/2017:
Ελαιόλαδο 9,2%, φρούτα, 14,9%, λαχανικά 31,2%, πατάτες 7,1%, πετρέλαιο θέρμανσης 32,9%, φυσικό αέριο 23,7%, βενζίνη 14,9%, αεροπορικά εισιτήρια 23,8%.
Ταυτόχρονα η νομοθετημένη ελάχιστη ημερήσια αμοιβή κατρακύλησε στα 26,18€.

Οι αρμόδιοι πάσης προελεύσεως εξακολουθούν να παρουσιάζουν ρόδινα τα πράγματα ωσάν να ζουν σε άλλη χώρα. Όμως «όποιος τα ψόματα λαλεί, δίχως αντρειά λογάται» (Βιτσέντζος Κορνάρος, Ερωτόκριτος Β΄888). Κυβέρνηση και αντιπολίτευση αρνούνται να συνειδητοποιήσουν ότι ενός εστί υπέρτατη χρεία: εθνικής συνεννόησης!

Να συναχθούν επί το αυτό οι αρχηγοί των κομμάτων και με εντιμότητα και καλή πίστη να συζητήσουν και να εκπονήσουν ένα Σχέδιο Εξόδου, το οποίο να το στηρίξουν όλοι! Ισπανοί, Πορτογάλοι, Ιρλανδοί και οι αδελφοί μας Κύπριοι μπήκαν σχεδόν ταυτόχρονα με μας στην κρίση, αλλά βγήκαν γρήγορα απ’ αυτήν και επέτυχαν μια δυναμική επανεκκίνηση των οικονομιών τους. Εμείς παλινδρομούμε και πελαγοδρομούμε. Και μοιραία βουλιάζουμε…

Η πύρρειος νίκη στο δημοψήφισμα «που ισοδυναμεί με ήττα» (Die Welt, 10/4/17) αφήρεσε από τον εγωπαθή νεοοθωμανό την ευχέρεια να τελέσει ρωμαϊκό θρίαμβο. Του παρέχει εν τούτοις τη δυνατότητα να κάνει το τουρκικό σύνταγμα κατ’ εικόνα και ομοίωσή του: προσωποπαγές, αυταρχικό, απολυταρχικό, καταδυναστευτικό, σατραπικό.

Η κατά Ελλάδος και Κύπρου στρατιωτικοί εκβιασμοί δεν πρόκειται να ανασταλούν. Δείγμα λάβαμε ήδη στην Κυπριακή ΑΟΖ.

Το δημοψήφισμα διχάζει, ή σωστότερα, τριχοτομεί την Τουρκία. Η ευημερούσα και μορφωμένη Δύση ψήφισε «όχι». Η φτωχή και αναλφάβητη ενδοχώρα όπου αναβιώνει ένα πρωτόγονο Ισλάμ ψήφισε «ναι». Και οι Κούρδοι το άλλο 1/3 της χώρας είπαν, όπως ήταν φυσικό, «όχι» στεντορεία τη φωνή.

Η γείτων βιώνει ήδη μία τριχοτόμηση απειλητική για την ενότητά της και πρόξενο πρόσθετης σύγχυσης στη διαταραγμένη συμπεριφορά του μονοκράτορά της.

Ο τυφλός μισελληνισμός του νεοσουλτάνου σίγουρα δεν του επιτρέπει να εγκύψει στη σοφία του Σόλωνος: «καλόν μεν χωρίον η τυραννίς, ουκ έχει δ’ απόβασιν» (Πλουτάρχου Σόλων 14). Είναι δηλαδή καλό χωριό η τυραννία αλλά δεν έχει από πού να βγει κανείς. Συντρίβεται εγκλωβισμένος!

Ερώτημα: τι τέξεται η επιούσα στα ελληνοτουρκικά; Είναι βέβαιο ότι το διεθνές κλίμα δεν θα ευνοούσε οπωσδήποτε ένα σουλτανικό στρατιωτικό εγχείρημα κατά Ελλάδος και Κύπρου, αλλά δεν θα κινούσε ούτε το μικρό του δαχτυλάκι για να το αποτρέψει. Παλαιά τους τέχνη. Τουρκική βία και λατινικός δόλος συμπορεύονταν κατά του Ελληνισμού. Μας είχε προειδοποιήσει από τότε (1821) ο λόρδος Βύρων:
«Μην περιμένετε ελευθερίαν από τους Φράγκους.
Έχουν βασιλέα όπου πωλεί και αγοράζει.
Εις τα εντόπια ξίφη, εις τας εντοπίους φάλαγγας
είναι η μόνη ελπίς της ανδρείας.»
Κατά τα άλλα ο απρόβλεπτος και σε κλιμακούμενη νευρική κρίση ισλαμιστής παραμένει οίος είναι. Αλλά εδώ ούτε πανικός, ούτε εφησυχασμός αρμόζουν. Επιβάλλεται εγρήγορση, πανεθνική εγρήγορση και συσπείρωση! «Γρηγορείτε και προσεύχεσθε» (Ματθ. 26,41).

Το ζητούμενο είναι να προχωρήσουμε στις δικές μας στρατηγικές συμμαχίες, στρατιωτικές και ενεργειακές.

Είναι γνωστό ότι το αμερικανικό σύστημα εξουσίας είναι πολυκεντρικό, αλλά ο κυρίαρχος παράγων που ενοποιεί, ή τροποποιεί τις προτάσεις των διαφόρων κέντρων είναι πάντοτε ο Πρόεδρος. Η αποφασιστικότητα και το ξεκαθάρισμα ότι αυτός έχει πάντοτε τον τελευταίο λόγο επαληθεύονται ή διαψεύδονται κάθε φορά στην πράξη. Ο Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε αντισυμβατικά και δυναμικά ξεκαθαρίζοντας ότι τάσσεται κατά της παγκοσμιοκρατίας και υπέρ του εθνικού κράτους και στην εξωτερική πολιτική θα αναζητούσε ένα modus operandi με τη Ρωσία.

Πεντάγωνο, CIA, γραφειοκρατικός αντιρωσισμός ως ανίατη συνέχεια του αντισοβιετισμού ανέδυσαν εκ της αναμονής του το βαθύ αμερικανικό κράτος, στο οποίο προφανώς υπέκυψε ο Τραμπ για να βομβαρδίσει τον Άσσαντ με την κατασκευασμένη εύκολη δικαιολογία περί δήθεν χημικών.

Με τα αρχικώς λεγόμενα του Τραμπ ο κόσμος πίστεψε ότι επίκειται η πλήρης εξομάλυνση των αμερικανορωσικών σχέσεων και κατ’ ακολουθίαν και των αμερικανοκινεζικών. Όσα μεσολάβησαν δείχνουν μια επικίνδυνη παλινδρόμηση κα εδραιώνουν την αίσθηση ότι χάριν των εμπόρων όπλων βαίνουμε όπισθεν ολοταχώς σε μια νεκρανάσταση του Ψυχρού Πολέμου. Προκαλεί πάντως την κοινή λογική ότι οι Αμερικανοί προειδοποίησαν τους Ρώσους για τους Τόμαχοκ, οι Ρώσοι δεν ενοχλήθηκαν από την επίθεση και επισημαίνεται ότι ρωσική κίνηση αναχαίτισης των επερχομένων αμερικανικών πυραύλων δεν πραγματοποιήθηκε. Οι μεγάλοι «κάπου κάπως» τα βρίσκουν με θυσία των μικρών!

Στα καθ’ ημάς μετά τους «απασχολήσιμους» του πρώην πρωθυπουργού έχουμε την «υπερασπίσιμη» βάναυση συμφωνία του νυν πρωθυπουργού με τους «θεσμούς». Η «υπερασπίσιμη» για την ιστορία κατακρεουργεί τις συντάξεις, ανασκολοπίζει το αφορολόγητο κα ταχιδρομεί στις ελληνικές καλένδες το χρέος.

Η μελαγχολία εισβάλλει στα σπιτικά των Ελλήνων, αλλά «θαρσείν χρη ταχ’ αύριον έσετ’ άμεινον».
Κλείνουμε με το έξοχο ad hoc ποίημα του Κώστα Μόντη:
«Για τη Μελαγχολία
Μη φοβόσαστε όταν σας χτυπήσει την πόρτα και δεν ανοίξετε,
θα φύγει. Είν’ εύθικτη ευτυχώς,
είν’ ευτυχώς ασυνήθιστη στα «όχι».

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης
E-mail: stelios@papathemelis.gr, danagennisi.press@gmail.com




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου

Αργά ή γρήγορα οι εξελίξεις στην Τουρκία έρχονται και στα κατεχόμενα, εκτιμά ο Τουρκολόγος ο Ι. Τσαγκάρης
Το ψευδοκράτος παραχώρησε 7.200 «υπηκοότητες» και, αν χρειαστεί, θα δώσει έως και 26.000 ή 27.000, οδηγώντας σε πλήρη αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα του χάρτη των κατεχομένων

Αργά ή γρήγορα η κάθε εξέλιξη στην Τουρκία έρχεται και στα κατεχόμενα, εκτίμησε στο ΚΥΠΕ (Ραλλή Παπαγεωργίου) ο τουρκολόγος, Λειτουργός του ΓΤΠ, Ιάκωβος Τσαγκάρης, σημειώνοντας ότι για τον αντίκτυπο του αποτελέσματος του δημοψηφίσματος στα κατεχόμενα θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε την κατεύθυνση που θα πάρουν τα πράγματα στην Τουρκία.

Υπενθύμισε την έρευνα εναντίον της οργάνωσης του Φετουλάχ Γκιουλέν που άρχισε στην Τουρκία μετά το πραξικόπημα στις 15 Ιουλίου 2016, και μετά από λίγους μήνες έγινε και στα κατεχόμενα. Κληθείς από το ΚΥΠΕ να σχολιάσει την επίδραση που θα έχει το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος στην Τουρκία στην τ/κ κοινότητα, ο κ. Τσαγκάρης επεσήμανε ότι και πριν από το δημοψήφισμα στα κατεχόμενα υπήρχε μια προσπάθεια «εκτουρκισμού και εξισλαμισμού», με την ανέγερση τζαμιών και με τη διοργάνωση μαθημάτων Κορανίου, κυρίως τους καλοκαιρινούς μήνες.

Σημείωσε ακόμη τη μεταφορά νερού από την Τουρκία στα κατεχόμενα και την πρόθεση να επαναληφθεί το εγχείρημα με τη μεταφορά αυτή τη φορά ηλεκτρικού ρεύματος.

Σύμφωνα με τον Ιάκωβο Τσαγκάρη, υπάρχουν εξελίξεις στα κατεχόμενα που επρόκειτο να γίνουν ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος και «βλέπουμε να υπάρχει μια κατάσταση που μας οδηγεί σε στενότερες σχέσεις κατεχομένων-Τουρκίας, κάποιοι το λένε προσάρτηση, άλλοι εκτουρκισμό ή με άλλα ονόματα, το δεδομένο όμως είναι το ίδιο».

Μήνυμα προς κυβέρνηση ΑΚΡ
Σε ό,τι αφορά την επίδραση του δημοψηφίσματος στο Κυπριακό, εκτίμησε ότι η πολιτική Ερντογάν θα παραμείνει αναλλοίωτη, ενώ για το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας στα κατεχόμενα, που ήταν «όχι», είπε ότι αποτελεί ένα μήνυμα και προς την κυβέρνηση του ΑΚΡ στην Τουρκία και προς την «κυβέρνηση» πως δεν συμφωνούν με τη σχέση τους και τις πολιτικές τους.

Αλλά, σημείωσε, αυτοί οι 46.000 περίπου που τελικά ψήφισαν στα κατεχόμενα είναι πολύ μικρό ποσοστό μπροστά στα εκατομμύρια των ψήφων στην ίδια την Τουρκία. Δείχνει, επίσης, αδιαφορία εκ μέρους των Τούρκων υπηκόων ή όσων έχουν και την τουρκική υπηκοότητα και διαμένουν στα κατεχόμενα για τα τεκταινόμενα στην Τουρκία.

Απαντώντας σε ερώτηση για την εφαρμογή της πολιτικής του ΑΚΡ στα κατεχόμενα, ο κ. Τσαγκάρης ανέφερε ότι το γραφείο Νεολαίας και Αθλητισμού του αρμόδιου τουρκικού Υπουργείου ήρθε τελικά στα κατεχόμενα, παρά τις αντιδράσεις, ενώ ο «πρωθυπουργός» Χουσεΐν Οζγκιουργκιούν δήλωσε προχθές ότι εφάρμοσαν όλες τις προϋποθέσεις του οικονομικού πρωτοκόλλου 2017-2019.

Πολύ σημαντική χαρακτήρισε την αναφορά του «αναπληρωτή πρωθυπουργού» Σερντάρ Ντενκτάς, ότι παραχώρησαν 7.200 «υπηκοότητες» και αν χρειαστεί θα δώσουν 26.000 ή 27.000. «Εάν αυτό συμβεί, θα μας οδηγήσει σε μια πλήρη αλλαγή του δημογραφικού χαρακτήρα του χάρτη των κατεχομένων», επισήμανε.

Η αντίσταση των Τ/κ
Ερωτηθείς, εάν η αντίσταση των Τ/κ στα κατεχόμενα θα διαρκέσει, είπε ότι εξαρτάται από το πόσοι είναι αυτοί που αντιδρούν και αντιστέκονται, από ποιους χώρους προέρχονται, ενώ επεσήμανε και το ότι τα πολιτικά κόμματα της τ/κ αριστεράς, ΡΤΚ ή ΚΚΔ, δεν μιλούν τόσο έντονα για την κατοχή της Τουρκίας στην Κύπρο.

Σε αυτό κάνουν αναφορά μικρά κόμματα και η εφημερίδα «Αφρίκα», πρόσθεσε, και σημείωσε ότι, ενόσω οι Τ/κ δεν κάνουν λόγο για κατοχή της Τουρκίας, αυτή θα συνεχίσει να εφαρμόζει τις πολιτικές της ανενόχλητη, χωρίς να μπορεί κανείς να κάνει οτιδήποτε.

Εξακολουθεί να χρειάζεται τους εθνικιστές ο Ερντογάν
Επενδύσεις και οικονομική ανάπτυξη θα συνεχιστούν, ανέφερε, και το τουρκικό κεφάλαιο, ιδιαίτερα αυτό που πρόσκειται στο ΑΚΡ, με ή χωρίς λύση, θα συνεχίσει να υπάρχει στα κατεχόμενα.

Όσον αφορά τη ρητορική και δηλώσεις που έγιναν από συμβούλους του Ταγίπ Ερντογάν περί 82ης επαρχίας για το ψευδοκράτος, ο τουρκολόγος του ΓΤΠ ανέφερε ότι προεκλογικά ο ίδιος ο Τούρκος Πρόεδρος χρησιμοποίησε αναφορές για να υποδείξει και τους «εξωτερικούς εχθρούς» της χώρας του, ώστε να συσπειρώσει τη δεξιά και ακροδεξιά μερίδα των ψηφοφόρων.

Μετά από το δημοψήφισμα, πρόσθεσε, «πιστεύω ότι η κατάσταση δεν άλλαξε πολύ. Διότι πιστεύω πως ο Ερντογάν έχει άλλη μια σημαντική εκλογική αναμέτρηση μπροστά του, το 2019, οπότε θα χρειαστεί και πάλι τις ψήφους των εθνικιστών, για να ανέλθει και πάλι στην εξουσία ως Πρόεδρος της Δημοκρατίας».

Οι εξελίξεις στη Συρία και οι Κούρδοι
Εκτίμησε, δε, ότι η σκληρή ρητορική θα παραμείνει και οι τόνοι θα είναι υψηλοί, ενώ επεσήμανε τον σημαντικό ρόλο που θα παίξουν οι εξελίξεις στη Συρία και οι κινήσεις των Κούρδων σε Συρία και Τουρκία, αλλά και το κατά πόσον ο Ερντογάν μπορεί να πείσει τους Αμερικανούς για την ανατροπή του καθεστώτος Άσαντ στην οποία στοχεύει.

Σημείωσε, τέλος, και τη σημασία των εξελίξεων στα κόμματα ΑΚΡ και ΜΗΡ, αναφέροντας ότι το κόμμα Εθνικιστικής Δράσης έχει απολέσει πολύ σημαντική μερίδα της βάσης του στο δημοψήφισμα.

Πηγή SigmaLive


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου