Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

19 Οκτ 2017


Άκουγα τις προάλλες τον κυβερνητικό εκπρόσωπο Δημήτρη Τζανακόπουλο να κάνει λόγο για "κατ' επάγγελμα καταστροφολόγους μιας μερίδας των ελληνικών ΜΜΕ αλλά και της αντιπολίτευσης, που δεν μπορούν να συμβιβαστούν με την ιδέα ότι βγαίνουμε οριστικά από τη μνημονιακή επιτροπεία τον Αύγουστο του 2018" και ένιωσα να μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Όπως, δηλαδή, μου ανεβαίνει κάθε φορά που ακούω κάποιον "έγκυρο" (πολιτικό, δημοσιογράφο, αναλυτή, καθηγητή κλπ) να αναφέρεται σε έξοδο από τα μνημόνια.

Κατ' αρχάς, ας ξεκαθαρίσουμε ότι δεν είναι ακριβές πως η χώρα μας έχει υπογράψει τρία μνημόνια. Το σωστό είναι ότι, καθώς βρεθήκαμε σε αδυναμία να δανειστούμε από τις αγορές με λογικούς όρους και ανθρώπινα επιτόκια, αναγκαστήκαμε να υπογράψουμε διαδοχικά τρεις δανειακές συμβάσεις με την περίφημη τρόικα.

Βεβαίως, κάθε δανειακή σύμβαση συνοδευόταν από ένα μνημόνιο κατανόησης (Memorandum of Understanding - MoU), με το οποίο οι μεν δανειστές μας έβαζαν κάποιους όρους προκειμένου να μας δανειοδοτήσουν, εμείς δε τους αποδεχόμασταν. Το κακό είναι ότι αυτοί οι όροι δεν μένουν σταθεροί καθ' όλη την διάρκεια της σύμβασης. Τα δάνεια καταβάλλονται σε δόσεις και οι δανειστές, πριν την καταβολή κάθε δόσης, προβαίνουν σε αξιολόγηση της πορείας εκτέλεσης της σύμβασης, προκειμένου να διαπιστώσουν το πόσο καλά εξυπηρετούνται οι στόχοι τους. Σε περίπτωση που κάτι δεν τους αρέσει, είτε υποβάλλουν είτε νέους όρους είτε προτείνουν αναπροσαρμογή των υφιστάμενων και εμείς είμαστε υποχρεωμένοι να αποδεχτούμε τα πάντα, αλλιώς διακόπτεται η ροή των δανεικών. Κάθε τέτοια καινούργια συμφωνία συνιστά ουσιαστικά ένα καινούργιο μνημόνιο.

Κατά συνέπεια, από το 2010 μέχρι σήμερα η χώρα μας έχει υπογράψει μεν τρεις δανειακές συμβάσεις αλλά άφθονα μνημόνια. Όντως η τρίτη -και τελευταία, ως τώρα- δανειακή σύμβαση λήγει τον Αύγουστο του 2018, αλλά αυτό επ' ουδενί συνεπάγεται την ταυτόχρονη λήξη των μνημονίων ή, όπως το διατυπώνει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, την έξοδο από την μνημονιακή επιτροπεία. Πρόσφατα, ο Πιερ Μοσκοβισί υπενθύμισε στον ευρωβουλευτή της ΛαΕ Νίκο Χουντή το άρθρο 14 ("Άσκηση εποπτείας μετά το πρόγραμμα") του Κανονισμού 472/2013, η πρώτη παράγραφος του οποίου είναι σαφής:

Τα κράτη μέλη παραμένουν υπό εποπτεία μετά το πρόγραμμα εφόσον δεν έχει εξοφληθεί τουλάχιστον το 75 % της χρηματοδοτικής συνδρομής που έχει ληφθεί από ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη, τον ΕΜΧΣ, τον ΕΜΣ ή το ΕΤΧΣ. Το Συμβούλιο, μετά από πρόταση της Επιτροπής, μπορεί να παρατείνει τη διάρκεια της άσκησης εποπτείας μετά το πρόγραμμα σε περίπτωση που εξακολουθεί να υπάρχει κίνδυνος για τη δημοσιονομική βιωσιμότητα του οικείου κράτους μέλους.
Το καταλάβαμε; Ό,τι κι αν λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, θα παραμείνουμε υπό "μνημονιακή εποπτεία" μέχρι να επιστρέψουμε το 75% των δανεικών που πήραμε με τις τρεις δανειακές συμβάσεις. Πότε θα γίνει αυτό;  Η απάντηση είναι απλή: ποτέ!
Και για όποιον δεν καταλαβαίνει, έρχεται η τρίτη παράγραφος του ίδιου άρθρου να διευκρινίσει:

Η Επιτροπή πραγματοποιεί, σε συνεννόηση με την ΕΚΤ, τακτικές αποστολές επιθεώρησης στο κράτος μέλος υπό εποπτεία μετά το πρόγραμμα, προκειμένου να εκτιμήσει την οικονομική, δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική του κατάσταση. Κοινοποιεί ανά εξάμηνο την εκτίμησή της στην αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, στην ΟΔΕ, καθώς και στο κοινοβούλιο του οικείου κράτους μέλους, και εκτιμά ειδικότερα αν χρειάζονται διορθωτικά μέτρα. Η αρμόδια επιτροπή του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου μπορεί να προσφέρει στο οικείο κράτος μέλος και στην Επιτροπή τη δυνατότητα να συμμετάσχει σε ανταλλαγή απόψεων όσον αφορά την πρόοδο που επιτυγχάνεται στο πλαίσιο της εποπτείας μετά το πρόγραμμα.
Ελπίζω ότι προσέξατε εκείνο το "μπορεί" (αν θέλει, δεν είναι υποχρεωμένη) στην τελευταία φράση. Ελπίζω, επίσης, να προσέξατε ότι το δανειοδοτημένο κράτος θα συμμετέχει (αν συμμετέχει) μόνο "σε ανταλλαγή απόψεων" και όχι στην λήψη αποφάσεων. Δηλαδή, οι αποφάσεις της αρμόδιας επιτροπής για λήψη νέων μέτρων θα λαμβάνονται ερήμην του κράτους που χρωστάει. Η δημοκρατία σε όλο της το μεγαλείο.

Επομένως, εκείνο που λήγει τον Αύγουστο του 2018 είναι η τρέχουσα δανειακή σύμβαση και τίποτε περισσότερο. Και μάλιστα, η λήξη της τρίτης δανειακής σύμβασης δεν σημαίνει ότι δεν πρόκειται να ακολουθήσει και τέταρτη, σε περίπτωση που η χώρα δεν καταφέρει να δανειστεί από τις αγορές με λογικό επιτόκιο. Με δεδομένο δε ότι κατά την τριετία 2022-2024 είναι προγραμματισμένο να πληρώσουμε μόνο για τόκους δανείων το εξωπραγματικό ποσό των 55,6 δισεκατομμυρίων ευρώ, πρέπει να θεωρείται δεδομένη μια νέα δανειακή σύμβαση, εκτός εάν προκύψει κάποια εξαιρετικά μακρά επιμήκυνση του χρόνου εξόφλησης.

Φυσικά, μια νέα δανειακή σύμβαση θα συνοδεύεται από ένα νέο μνημόνιο κατανόησης. Και πάει λέγοντας... Τελικά, εκείνος ο γνωστός λαϊκός χαριεντισμός "μνημόνια ώσπου να σβήσει ο ήλιος" δεν δείχνει και τόσο εκτός πραγματικότητος.

Συμπέρασμα; Ό,τι κι αν λέει ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και όσα κι αν διατυμπανίζει η αντιπολίτευση, κανείς από τους σημερινούς πολίτες αυτής της χώρας, όσο νέος κι αν είναι, δεν πρόκειται να ζήσει σε μια Ελλάδα απαλλαγμένη από πάσης φύσεως μνημονιακή επιτροπεία. Κατά πάσα πιθανότητα, κάτι τέτοιο δεν θα ζήσουν ούτε τα εγγόνια μας. Εκτός εάν...

Cogito ergo sum


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Εάν το άλας μωρανθή, εν τίνι αλισθήσεται;» (Κατά Ματθαίον 5.13)
Του Νεκτάριου Δαπέργολα
Διδάκτορος Ιστορίας

Είναι πολύς καιρός τώρα που ο τόπος μας βυθίζεται μέσα στην πιο τραγική παρακμή. Είναι πολύς καιρός που όλες ανεξαιρέτως οι κυβερνήσεις του ελλαδικού προτεκτοράτου συμβάλλουν στην εκποίηση της χώρας και στην πνευματική διάλυση αυτού του λαού, μέσα από το οργανωμένο και μεθοδικό ξεχαρβάλωμα των αξιών, της πίστης, της γλώσσας και της παιδείας του.
Ενός λαού που περνά τραγικές στιγμές, όχι μόνο λόγω της οικονομικής κρίσης, αλλά πρωτίστως επειδή χωρίς πλέον ιστορική μνήμη, εθνικά απονευρωμένος και θρησκευτικά αποχρωματισμένος, έχει χάσει πια τα πνευματικά του αντισώματα, αυτά που του επέτρεπαν να επιβιώνει σε οικονομικά ή πολιτικά πολύ χειρότερους από τον σημερινό καιρούς.
Κι έχει απομείνει χαμένος μέσα στη σύγχυση, σε πλήρη αποστασία από τον Θεό, αποστερημένος από τα πιο ζωτικά στοιχεία της ταυτότητάς του, εθισμένος πλέον στο να καταπίνει αμάσητα τόσα και τόσα νεοταξίτικα «προοδευτικά» σκουπίδια, βουλιάζοντας καθημερινά στην ανοησία, την ασυναρτησία και την παραφροσύνη. Και βρίσκεται πια στο χειρότερο σημείο της μακραίωνης Iστορίας του, καθώς κατρακυλά στην άβυσσο και προς το ιστορικό του Τέλος.

Κι ενώ τέτοια είναι η κατάσταση, δεν φαίνεται να υπάρχει ανθρωπίνως τίποτε που να δείχνει ικανό να ανασχέσει αυτήν την πτώση. Και φυσικά δεν εννοούμε μόνο τις διεφθαρμένες πολιτικές ηγεσίες (σε αξεδιάλυτη πάντα σχέση με τα εξωνημένα ΜΜΕ της διαπλοκής) και τη χιλιοειπωμένη διαπίστωση του άθλιου ρόλου τους. Εννοούμε τα πάντα.
Όλοι οι θεσμοί ψυχορραγούν, κάθε τι που θα μπορούσε να εμπνεύσει και να καθοδηγήσει, βρίσκεται και αυτό σε επιθανάτιο ρόγχο.

Δείτε για παράδειγμα την κατάντια της δημόσιας εκπαίδευσης σε όλες της ανεξαιρέτως τις βαθμίδες, ενός χώρου που λειτουργεί εδώ και πολλά χρόνια συστηματικά και οργανωμένα ως χώρος απερίγραπτης βλακείας, αποδόμησης αξιών και απροκάλυπτης επιβολής κάθε είδους νεοταξίτικου πειραματισμού - και μαζί ως ανελέητο μέσο μαζικής λοβοτομής, ψυχοδιανοητικού ευνουχισμού και χυδαίου αφελληνισμού των δύσμοιρων ελληνοπαίδων, με την εγκληματική εννοείται συνενοχή και συνέργεια των αυτοφερομένων ως «λειτουργών» του (καθώς οι ελάχιστοι δάσκαλοι και καθηγητές που νοιάζονται πραγματικά ή έχουν στοιχειώδη επίγνωση του ρόλου τους και βέβαια είναι αποφασισμένοι να αντισταθούν στο οργανωμένο έγκλημα - έργοις και όχι λόγοις - αποτελούν φωτεινή εξαίρεση που απλώς επιβεβαιώνει τον άθλιο κανόνα).

Δείτε (άλλο παράδειγμα) τον χώρο της λεγόμενης διανόησης του τόπου, που ασφαλώς έχει ήδη εδώ και πολλά χρόνια αποδειχθεί ο ξεπεσμός και η πλήρης απουσία του από τις πνευματικές, κοινωνικές και πολιτικές εξελίξεις της εποχής (μάλλον φυσιολογικό βέβαια για ανθρώπους που πρόδωσαν και ξεπούλησαν ό,τι είχαν και δεν είχαν μέσα τους και εξαγόρασαν θώκους, καρέκλες και κρατικά κονδύλια με αντίτιμο ένα κάποτε ελπιδοφόρο ίσως παρελθόν και έτσι από δημιουργοί, αμφισβητίες και δυνητικοί εμπνευστές και ταγοί αγώνων κατάντησαν άθλια βολεμένα γιουσουφάκια και θλιβερά συστημικά εξαπτέρυγα).

Δείτε επίσης πού διολισθαίνει ο χώρος της διοικούσας Εκκλησίας μας. Χώρος βέβαια παλαιόθεν χτυπημένος από φαινόμενα καριερισμού, ηθικών παρεκτροπών και…μασωνικών εναγκαλισμών, βρίσκεται όμως πλέον σε κατάσταση σχεδόν πλήρους αποκαθήλωσης. Και το χειρότερο έχει παρασύρει στην πτώση της και μέγα μέρος του κάποτε ανθιστάμενου κατώτερου κλήρου.
Σκεφτείτε πού έχει κατρακυλήσει πια η συντριπτική πλειονότητα των αρχιερέων, αλλά και των απλών παπάδων μας, και πόσο πολύ αντί να βοηθά, σκανδαλίζει και αποδιοργανώνει τους πιστούς. Άνθρωποι άφρονες ή κακόφρονες, αθεολόγητοι, δομούντες λόγον κακοδοξίας και πνευματικής συγχύσεως. Άνθρωποι που έχουν δει τη διακονία του λαού του Θεού ως αξίωμα, ως μέσο βιοπορισμού, ως κοσμική καριέρα ή στην καλύτερη των περιπτώσεων ως κοινωνική αποστολή προτεστάντικης ηθικολογίας, και που πιπιλίζουν πλέον όλο και πιο πολύ τη θλιβερή καραμέλα του εκμοντερνισμού και τις αγαπολογικές διαθρησκειακές πομφόλυγες της οικουμενιστικής τους παραληρηματικής πλάνης.

Και το χειρότερο είναι πως η κατάσταση δείχνει καθημερινά να χαρακτηρίζει και να αφορά ολοένα και περισσότερους. Φαίνεται όλο και περισσότερο ότι βρισκόμαστε στα έσχατα χρόνια, για τα οποία γράφτηκε ότι και οι εκλεκτοί θα πλανηθούν.
Πόσοι και πόσοι «εκλεκτοί» αλήθεια δεν αποδεικνύονται καθημερινά ολίγιστοι και ανάξιοι των περιστάσεων;
Δεν είναι εκπληκτική η απόλυτη σιωπή στην οποία έχουν εσχάτως παραδοθεί άλλοτε λαλίστατοι μητροπολίτες;
Δεν είναι πραγματικά εκπληκτική η υποτονική και ανεπαρκής στα πλείστα ζητήματα (στο δε θέμα ειδικά του Οικουμενισμού εντελώς απαράδεκτη) στάση των μοναστηριών του Αγίου Όρους (αιφνιδιάζοντας ακόμη κι όσους γνωρίζουμε την πτωτική πορεία του άλλοτε προπύργιου της Ορθοδοξίας, ως εμφανές επίχειρο τόσων δεκαετιών εκκοσμίκευσης και…ευρωπαϊκών κονδυλίων);
Δεν είναι εντυπωσιακό πόσα πρόσωπα που έως τώρα θεωρούνταν υπεράνω αμφιβολίας και έχαιραν εκτίμησης, καθημερινά «ζυγίζονται, μετρώνται και ευρίσκονται ελλιπείς»;
Δεν είναι εντυπωσιακό πόσοι ρασοφόροι (αλλά και λαϊκοί) αποκαθηλώνονται, δείχνονται ανακόλουθοι με τους ίδιους τους έως χτες εαυτούς τους, αποδεικνύονται ελάχιστοι στα μάτια όσων τους είχαν μέχρι τώρα ως πρότυπα;
Η νέα φάση της επέλασης του νεοεποχίτικου πανθρησκειακού συγκρητισμού αφ’ ενός (με την αιρετική ψευτοσύνοδο της Κρήτης και με όλα όσα ακολούθησαν και σημειώνονται καθημερινά), αλλά και τα συνεχή ανεκδιήγητα «επιτεύγματα» μίας δράκας ανελλήνιστων κι εκκλησιομάχων νεοταξιτών με ψευδοπροοδευτικό ιδεασμό που κυβερνούν τον τόπο αφ’ ετέρου (με το νομοθετικό τερατούργημα της μέσω…fast truck διαδικασιών αλλαγής φύλου ακόμη και για μικρά παιδιά να είναι το τελευταίο, αλλά ασφαλώς όχι και το έσχατο), ενώ έχουν ανοίξει πεδία δόξης λαμπρά για τους γενναίους, από την άλλη έχουν καταστήσει σαφή την κατάντια τόσων και τόσων φοβικά ριψάσπιδων και βολικά προσκυνημένων.
Και ο κατάλογος με τα ονόματα των τελευταίων δυστυχώς διευρύνεται καθημερινά. Με γεωμετρική πρόοδο.

Και η ίδια θλίψη χαρακτηρίζει φυσικά και τον λεγόμενο πατριωτικό χώρο (χώρο άλλωστε που εκ των πραγμάτων ταυτίζεται ή έστω συνδέεται στενά με τον εκκλησιαστικό). Χώρο που επίσης μαστίζεται εκκωφαντικά από την ανεπάρκεια, τη ματαιοδοξία, την εγωπάθεια, τα αρχηγικά σύνδρομα, την υστεροβουλία. Και δεν εννοούμε φυσικά μόνο τους σεσημασμένους πλέον πατριδοκάπηλους απατεώνες.
Στην πραγματικότητα όμως, των αλλωνών (και πάλι των δήθεν «εκλεκτών») η καπηλεία, ακόμη κι όταν δεν είναι πάντα απολύτως συνειδητή, είναι ακόμη πιο επικίνδυνη, γιατί απλά αυτοί ακόμη εμπνέουν μέρος του κόσμου, ακόμη χαίρουν κάποιας εκτίμησης, άρα πολύ πιο βαριά θα είναι η απογοήτευση και ο σκανδαλισμός των καλοπροαίρετων, όταν η αναπόφευκτη ώρα της αποκαθήλωσης φτάσει κάποια στιγμή.
Δείτε αλήθεια ποιοι προβάλλονται (ή αυτοπροβάλλονται) τα τελευταία χρόνια ως αμύντορες εθνικών και πνευματικών αξιών, ποιοι υποτίθεται ότι προσπαθούν να εμπνεύσουν τον λαό μέσω έντυπης και ηλεκτρονικής αρθρογραφίας, μέσω τηλεοπτικής και ραδιοφωνικής παρουσίας και ετέρων «δράσεων».
Κάποιοι αυτοαποκαλούμενοι «αναλυτές», που αραδιάζουν έωλες ανοησίες από την ασφάλεια του πληκτρολογίου τους.
Ευκαιριακοί γραφιάδες που περιφέρουν εδώ κι εκεί το υπερτροφικό εγώ τους, με λόγια παχιά υπέρ πίστεως και πατρίδος - και με «αγώνες» πάντοτε εκ του ασφαλούς.
Έτεροι μελετητές και συγγραφείς, που σταθερά εγκλωβισμένοι ανάμεσα στις ιδεοληπτικές αγκυλώσεις και την πλάνη της οίησής τους, έχουν αυτοκαταδικαστεί να βιώνουν το αδιέξοδο σύγχρονων σισσύφειων συνδρόμων, καθώς το μόνο που εμπιστεύονται είναι ο…πανίστωρ λογισμός τους.
Βολεμένοι συστημικοί απόστρατοι, με όψιμες «ευαισθησίες» και ονειρώξεις καινοφανών πολιτικών ρόλων, αδύναμες βέβαια στην πραγματικότητα να αποκρύψουν την πρωτοφανή τους ανικανότητα και ανεπάρκεια.
Πονηροί και γόητες, που «προκόπτουσιν επί το χείρον, πλανώντες και πλανώμενοι», δήθεν ανένδοτοι υπερασπιστές υψίστων αξιών, στην πραγματικότητα όμως υποκριτές κι υστερόβουλοι έμποροι ελπίδας.
Λογής-λογής ακόμη ανόητοι με κωμικοτραγικές μεγαλοστομίες για την ίδρυση κινημάτων τα οποία θα…αλλάξουν τον πολιτικό χάρτη και θα βγάλουν την πατρίδα από την κρίση.
Και όλα αυτά δεν είναι φυσικά ονειροφαντασίες. Επειδή χρόνια και χρόνια σχετιζόμαστε με τους χώρους αυτούς, πλέον όλοι γνωριζόμαστε καλά μεταξύ μας. Τελεία και παύλα.
Οι καραγκιόζ μπερντέδες μέρα με τη μέρα καταρρέουν.
Κανείς δεν μπορεί πια να κρυφτεί.

Τίποτε όρθιο λοιπόν. Όλα συντρίμμια. Και γιατί όχι δηλαδή;
Δεν είναι σωστό αυτό που λέγεται, ότι «κατά τας καρδίας ημών και οι άρχοντες ημών»;
Λαός δυσσεβής και αποχαυνωμένος, βαθιά άρρωστος και παρακμιακός, λαός σε πρωτόγνωρη τύφλωση και αποστασία, με ποιο δικαίωμα άραγε να απαιτεί ή να αναμένει κάτι ανώτερο;
Τοιούτοι έπρεπον ημίν και αρχιερείς και πολιτικοί και στρατιωτικοί αξιωματούχοι και διανοούμενοι και δημοσιογράφοι και εκπαιδευτικοί και ό, τι άλλο μπορείτε να φανταστείτε.
Τοιούτοι έπρεπον ημίν και «πατριώτες» και «μαχητές» και ψοφοδεείς εθναμύντορες και λοιποί δήθεν μπροστάρηδες.
Τέτοιοι και χειρότεροι.
Άξιον και δίκαιον…

Από την άλλη ωστόσο, όλες οι παραπάνω διαπιστώσεις, όσο κι αν φαντάζουν (και είναι) θλιβερές, δεν πρέπει να προκαλούν απογοήτευση, πόσω δε μάλλον απελπισία. Ας θυμόμαστε ότι η γνώση, όσο κι αν είναι δυσάρεστη, είναι πάντοτε προτιμότερη από την άγνοια.
Στο κάτω-κάτω, αρκετά πιστέψαμε, αρκετές ελπίδες σκορπίσαμε μάταια, αρκετά «πεποίθαμεν επί υιούς ανθρώπων, οις ουκ έστιν σωτηρία», αρκετά εξαπατηθήκαμε, αρκετά προδοθήκαμε.
Ας ευχόμαστε τώρα να είναι ακριβώς η εποχή που ο Θεός θα αποκαλύψει το ποιον όλων - και θα φροντίσει να αποκατασταθεί η ζημιά που προκαλούν στους καλοπροαίρετους όλοι αυτοί οι επίδοξοι φωτιστές και σωτήρες.
Ως πότε άλλωστε θα επιτρέπει να εμπαίζεται το όνομά Του στα χείλη όσων τον επικαλούνται «επί ματαίω», πλανώντες εαυτούς και αλλήλους, καπηλευόμενοι τα πάντα, ευτελίζοντας ιερά και όσια;
Αυτός ο τόπος ούτως ή άλλως, στο έσχατο σημείο παρακμής που έχει φτάσει, χρειάζεται πια μόνο ένα μεγάλο θαύμα, μία άνωθεν δραστική επέμβαση, για να σωθεί.
Ο Θεός είναι που θα το κάνει αυτό το θαύμα και δεν χρειάζεται κανένα απ’ όλους αυτούς, δεν έχει ανάγκη από κανένα μας απολύτως. Γιατί όταν έρθει η ώρα, θα αναδείξει Εκείνος και ηγέτες και πρόσωπα νέα, καθαρά και άφθαρτα, που θα συντελέσουν στην εκπλήρωση του θελήματός Του. Και θα τους αναδείξει από τη μαγιά που αναμφίβολα υπάρχει, αλλά καλά κρυμμένη προς το παρόν ακόμη, μέσα στα σπλάχνα του καθημαγμένου λαού μας. Από το πραγματικό άλας, που δεν έχει ακόμη φανεί, μέχρι να ολοκληρωθεί όλος ο κύκλος της ασθένειας.

Πριν συμβεί αυτό όμως, πριν εμφανιστεί η πραγματική ζύμη που θα ζυμώσει από την αρχή όλο το φύραμα, είναι προφανές δια τους έχοντας οφθαλμούς οράν ότι πρέπει το ψεύτικο άλας να…μωρανθή ολοκληρωτικά, να ξεκαθαρίσει η ήρα από το σιτάρι, να ανοιχθούν βίβλοι και να φανερωθούν τα κρυπτά, να απογυμνωθούν άπαντες, να αποκαθηλωθούν οι υστερόβουλοι, οι κίβδηλοι, οι ολίγιστοι.
Απλά πράγματα.
Ας ελπίσουμε ότι ζούμε σε αυτές ακριβώς τις μέρες, που ο Θεός θα επιτρέψει αυτό το ξεκαθάρισμα. Γιατί προφανώς έτσι πρέπει να γίνει.
Ίσως αυτή να είναι εντέλει και η πιο σκοτεινή (αλλά και τόσο αναγκαία) ώρα, πριν από το χάραμα…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Αιφνιδιαστική πρωτοβουλία ανατροπής του υφιστάμενου πλαισίου σχέσεων Ε.Ε. - Τουρκίας είναι πολύ πιθανόν να αναλάβει, σύμφωνα με ελληνικές και ξένες διπλωματικές πηγές, η Γερμανίδα καγκελάριος Ανγκελα Μέρκελ κατά το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο που πραγματοποιείται, σήμερα και αύριο, στις Βρυξέλλες.

Η πρωτοβουλία Μέρκελ αναμένεται να αφορά τους πολιτικούς όρους των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας στην Ε.Ε. (κράτος δικαίου, λειτουργία της δημοκρατίας, ανθρώπινα δικαιώματα, που παραβιάζονται μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016), καθώς και τους ποικίλους οικονομικούς - εμπορικούς όρους που συνδέονται με την τελωνειακή ένωση και τη χρηματοδοτική βοήθεια η οποία δίδεται στην Άγκυρα για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης.

Κατά τις ίδιες πηγές, η βιαστική διπλωματική στροφή του Βερολίνου κρίθηκε σκόπιμη, μετά την πύρρειο νίκη της κυρίας Μέρκελ στις εκλογές της 24ης Σεπτεμβρίου, με την αντιισλαμική και αντιμεταναστευτική διαμαρτυρία μεγάλου μέρους των Γερμανών ψηφοφόρων, αλλά -ίσως το σημαντικότερο- και εν όψει των διαβουλεύσεων για τη συγκρότηση της νέας κυβέρνησης συνασπισμού και για την εξωτερική πολιτική που θα ακολουθήσει. Πρόκειται για σαφή σκλήρυνση των θέσεων της καγκελαρίου και για επίσπευση των κινήσεών της, που, ούτως ή άλλως, αναμένονταν (μετά τον σχηματισμό της κυβέρνησης γύρω στα Χριστούγεννα) για τον επανακαθορισμό των διμερών σχέσεων Άγκυρας - Βερολίνου, κατόπιν των συνεχών προκλήσεων από τον πρόεδρο Ρ.Τ. Ερντογάν από τις αρχές του έτους.

Προστίθεται, επίσης, ότι, στην περίπτωση που η κυρία Μέρκελ δεν προλάβει να παρουσιάσει τις προτάσεις της στους άλλους αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αυτής της εβδομάδας -αφού η ημερήσια διάταξη δίνει προτεραιότητα σε άλλα επείγοντα θέματα (μετανάστευση, ψηφιακή Ευρώπη, Άμυνα και Brexit)-, τότε θα προβεί σε σχετικές ανακοινώσεις τις αμέσως επόμενες ημέρες.

Η κλιμάκωση της γερμανικής πίεσης προς την Τουρκία θα μπορούσε, θεωρητικά, να ικανοποιήσει το κοινό αίσθημα στην Ελλάδα και να υπογραμμίσει τη σημασία της χώρας μας ως απώτατου ανατολικού συνόρου της Ευρώπης, αλλά στην πραγματικότητα αποτελεί πολύ επικίνδυνη εξέλιξη. Βραχυπρόθεσμα, επειδή ενδεχόμενη μεταβολή των όρων οικονομικής βοήθειας θα αποτελούσε ιδανική αφορμή για τον πρόεδρο Ερντογάν, ώστε να παραβιάσει την Κοινή Δήλωση Ε.Ε. - Τουρκίας του Μαρτίου 2016 και να πλημμυρίσει το Αιγαίο (ή και τα χερσαία σύνορα του Έβρου) με χιλιάδες πρόσφυγες, πέραν των περίπου 7.000 που εισήλθαν παράνομα από τις αρχές Σεπτεμβρίου έως προχθές. Μακροπρόθεσμα, επειδή η Ελλάδα είναι η κατεξοχήν ενδιαφερόμενη -μεταξύ των εταίρων της Ε.Ε.- να διατηρείται ζωντανός ο ενταξιακός διάλογος με την Τουρκία, ώστε να μη διολισθήσει περαιτέρω στον ισλαμισμό.

Παράλληλα, είναι εξαιρετικά ανησυχητικό ότι η πρωτοβουλία Μέρκελ εκδηλώνεται ακριβώς την περίοδο που η Αθήνα και η Ουάσινγκτον προσπαθούν να επιτύχουν αποκλιμάκωση της έντασης στο Αιγαίο και στην ευρύτερη ΝΑ Μεσόγειο. Οι προσπάθειες αυτές εκδηλώνονται σε τρία επίπεδα: Πρώτον, με τις χθεσινές συνομιλίες του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα, και με τη διαρκή συνεργασία του συμβούλου Εθνικής Ασφαλείας, στρατηγού Χ.Ρ. Μακ Μάστερ, με τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά. Δεύτερον, με την επανάληψη, στην Άγκυρα, του πολιτικο-στρατιωτικού διαλόγου ΗΠΑ - Τουρκίας, με άμεσο στόχο την αποκατάσταση μιας ομαλής «σχέσης εργασίας» της Δύσης με το υπουργείο Εξωτερικών και τις ένοπλες δυνάμεις της γειτονικής χώρας. Και, τρίτον, με την κρίσιμη συνάντηση, την προσεχή Τρίτη, του κυρίου Κοτζιά με τον Τούρκο ομόλογό του Μεβλούτ Τσαβούσογλου, κατά την οποία θα αναζητηθούν τρόποι, αφενός, ομαλοποίησης των διμερών σχέσεων (καθώς σημειώνονται επικίνδυνα περιστατικά στο Αιγαίο, που, ορθώς, δεν ανακοινώνονται), αφετέρου, πρόληψης προβλημάτων στις σχέσεις της Άγκυρας με την Ε.Ε.

Αντίθετα, ο γερμανικός αιφνιδιασμός μόνο προβλήματα θα προκαλέσει στην παρούσα φάση. Είναι δε χαρακτηριστικό ότι υπέρ της προσεκτικής ελληνικής στάσης τάσσονται, εκτός των ΗΠΑ, ο πρόεδρος της Γαλλίας Εμ. Μακρόν και ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ.Κ. Γιούνκερ.

Αλέξανδρος Τάρκας
* Εκδότης του περιοδικού «Αμυνα και Διπλωματία» και σύμβουλος ξένων εταιριών μελέτης επιχειρηματικού ρίσκου για τη ΝΑ Ευρώπη.
"Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Τι πραγματικά απαίτησε ο Τραμπ από τον Τσίπρα

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου

Σύμφωνα με έγκυρες και αποκλειστικές μας πληροφορίες από την Ουάσινγκτον, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ ζήτησε ή μάλλον καλύτερα να λέμε, απαίτησε από τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα, να κλείσει πάση θυσία –ΑΜΕΣΑ – την περιβόητη υπόθεση “Πυθία” που έχει συνταράξει το Πανελλήνιο, προς χάριν της φιλίας των δύο χωρών…

Δηλαδή ο Ντόναλντ Τραμπ απαίτησε από τον Τσίπρα να παρέμβει στην Ελληνική Δικαιοσύνη, ώστε η υπόθεση να μην προχωρήσει και να μην φτάσει στο ακροατήριο…! Και αυτό το θέμα βέβαια δεν περιλαμβανόταν στην “επίσημη” ατζέντα των προς συζήτηση θεμάτων, που όπως σας είχαμε έγκαιρα αποκαλύψει ήταν η αναβάθμιση και η περαιτέρω “αμερικανοποίηση” των βάσεων της Σούδας και της Ανδραβίδας, η προμήθεια αμερικανικών όπλων από την Ελλάδα αλλά και τα ενεργειακά ζητήματα…

Τι φοβούνται οι ΗΠΑ

Αυτό που κυρίως φοβούνται οι Αμερικάνοι είναι ότι, φθάνοντας η υπόθεση στο ακροατήριο, ο πράκτοράς τους και κατηγορούμενος για τις υποκλοπές της “Vodafone” W. Basel (Βασιλειάδης), θα δικασθεί ερήμην, καθότι οι Αμερικανοί δεν τον εκδίδουν στην Ελλάδα και άρα θα καταδικαστεί με αποτέλεσμα οι θιγόμενοι Έλληνες πολίτες τα ονόματα των οποίων δημοσιοποίησε η κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή, τον Φεβρουάριο του 2006, να εγείρουν αγωγές πολλών εκατομμυρίων κατά του αμερικανικού δημοσίου…
Σας θυμίζουμε ότι όπως είχε αποκαλύψει στο πόρισμά του και ο έντιμος Δικαστής κ. Δ. Φούκας, που έκανε την ανάκριση για την μεγάλη αυτή υπόθεση, Αμερικανοί πράκτορες της CIA, του είχαν διαμηνύσει από τον Μάρτιο του 2014, μέσω Έλληνα πρώην πράκτορα, να κλείσει την υπόθεση αλλά αυτός δεν τους έδωσε σημασία, τους αγνόησε και προχώρησε ολοκληρώνοντας την έρευνά του παραδίδοντας το πόρισμά του τον Ιούνιο του 2015 στο Δικαστικό Συμβούλιο.
Το ίδιο έπραξαν και η Εισαγγελέας που ανέλαβε την εισήγηση προς το Δικαστικό Συμβούλιο αλλά και οι Δικαστές του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών. Αγνόησαν δηλαδή τις όποιες πιέσεις, εγχώριες και ξένες, σε αντίθεση με τη δοτή ηγεσία της Ε.Υ.Π. που αθώωσε τους δύο υπαλλήλους της που έδιναν τα “ωραία χαρτιά” – άκρως απόρρητα έγγραφα της Ε.Υ.Π.- στο Μ. Καρχιμάκη, υπακούοντας στις “διαταγές” του γνωστού Σταθμαρχείου της Πρεσβείας γυρίζοντάς μας δεκαετίες πίσω, χωρίς μάλιστα να καλέσουν στη δήθεν ΕΔΕ που έκαναν, βασικούς μάρτυρες, όπως το γνωστό στέλεχος της υπηρεσίας κ. Κώστα Αγγελάκη, αλλά και την τότε ηγεσία της Ε.Υ.Π. και ιδία τους δύο υποδιοικητές της κ. Σ. Τσιτσιμπή και τον μακαρίτη πλέον Π. Αλυφαντή…

Τώρα οι Αμερικανοί, βλέποντας τα σκούρα, το απαίτησαν αυτό στο ανώτατο δυνατό επίπεδο. Μέλλει να δούμε αν ο Αλέξης Τσίπρας θα δείξει την ίδια γενναιότητα και πατριωτισμό που επέδειξαν οι Έλληνες Δικαστές που αποφάσισαν την παραπομπή σε δίκη των κατηγορουμένων.

Κοντός ψαλμός που λέμε του τι μέλλει γενέσθαι, γιατί πλέον τα έχουμε χάσει με τις υποχωρήσεις και παραχωρήσεις των σημερινών Ελλήνων κυβερνώντων της κωλοτούμπας…

* Ο Παναγιώτης Αποστόλου είναι επικεφαλής της “Ελλήνων Πολιτείας”
Επικοινωνία egerssi@otenet.gr
Πηγή www.egerssi.gr




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Γιάννη Σιδέρη

Όσοι ενηλικιώθηκαν στα χρόνια του ψυχρού πολέμου, του... «Frozen war» (που θα έλεγε και ο πρωθυπουργός), ήταν η ευτυχισμένη γενιά που μεγάλωσε σε εποχές μακροχρόνιας αδιατάρακτης ειρήνης. Ο πόλεμος και η βαρβαρότητά του έμοιαζε να είναι κάτι που αφορούσε την προϊστορία της ανθρωπότητας, που δε είχε σχέση με τους μοντέρνους καιρούς, τους πολιτισμένους καιρούς της μεταπολεμικής εκλεπτυσμένης ραθυμίας.

Μόνο σε ένα πολύ μακρινό τόπο – μακρινό γιατί ακόμη η ξέφρενη τεχνολογία δεν είχε φέρει κοντά τον πλανήτη και στα σαλόνια της Δύσης τις πολεμικές εχθροπραξίας σε «ζωντανή σύνδεση» - κάποιοι ψυχωμένοι ρακένδυτοι (κομμουνιστές, αν και δεν έχει σημασία, γιατί πρωτίστως ως πατριώτες είχαν διώξει τους Γάλλους), οι περίφημοι Βιετκόνγκ, βοηθούμενοι κυρίως από την Σοβιετική Ένωση, αντιστέκονταν μέσα στις παρθένες ζούγκλες της πατρίδας τους. Πολεμούσαν με αυταπάρνηση την πάνοπλη αστερόεσσα, έως ότου την νίκησαν και την εκδίωξαν.

Τα παθήματά τους, οι τραγωδίες τους, τα κατεστραμμένα χωριά τους, τα κατορθώματά τους έφταναν σποραδικά και αχνά, μέσα από τους τηλεοπτικούς δέκτες και τις εφημερίδες. Δεν τους είχε υιοθετήσει μόνο η αριστερά λόγω ιδεολογίας, αλλά και η νεολαία της Δύσης και κυρίως του επιτιθέμενου, λόγω φιλειρηνικών αισθημάτων. Παρόλα αυτά, εξακολουθούσε να είναι ένας πόλεμος μακρινός, που εκλαμβανόταν - και ήταν ως ένα σημείο – πόλεμος των δύο υπερδυνάμεων, Αμερικής και Σοβιετικής Ένωσης, δι’ αντιπροσώπων.

Την ίδια εποχή η πολύ σύντομη διάρκεια των δύο μεγάλων ισραηλινο –αραβικών πολέμων, και οι ανορθόδοξες μάχες των απελπισμένων φενταγίν της Παλαιστίνης, δεν αρκούσαν να διαταράξουν την μακαριότητα της Δύσης. Ο πόλεμος εξακολουθούσε να εκλαμβάνεται ως ανήκων στην πεπερασμένη, βάρβαρη εποχή τη ανθρωπότητας. Ακόμη και οι προετοιμασίες των δύο υπερδυνάμεων για τον «πόλεμο των άστρων», ήταν κάτι μακράν της καθημερινότητας, μια εικονική φαντασιακή πραγματικότητα που δεν είχε ζόφο και αίμα.

Ώσπου κατέρρευσε το Σοβιετικό μπλοκ, κατέρρευσε δηλαδή το αντίπαλον δέος, κονιορτοποιήθηκαν οι ζώνες επιρροής που κρατούσαν σε ισορροπία τον πλανήτη, άνοιξε ο ασκός του Αιόλου και ξεπήδησαν οι δαίμονες: Καταχωνιασμένα εθνικά μίση, εθνικισμοί εν υπνώσει, προαιώνιες επιδιώξεις, νέες ιμπεριαλιστικές συσσωματώσεις.

Κράτη κατακερματίστηκαν, εθνότητες διεκδίκησαν την αυθύπαρκτη πορεία τους στο διεθνές σκηνικό, το παλιό θέατρο τρόμου και θανάτου, που νομίζαμε ξεχασμένο, επαναλήφθηκε, το αίμα έρευσε εκ νέου, λαοί δυστύχησαν, ζωές ακρωτηριάστηκαν.

Στα καθ’ ημάς, καθ’ όλη τη διάρκεια αυτών των ήρεμων εποχών, υπήρχε πάντα ο ενοχλητικός γείτονα που εποφθαλμιούσε ελληνικό χώρο, κυρίως το Αιγαίο. Το απέδειξε με τα Ίμια, όπου πέτυχε να οριοθετηθούν «γκρίζες ζώνες» στο Αιγαίο, και προηγουμένως φυσικά με την απόβαση στην Κύπρο. Σαφώς την αφορμή την προκαλέσαμε εμείς, με εγκληματικά λάθη που κάλλιστα θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν εθνική προδοσία. Η επιμονή όμως να μην αποσυρθεί μετά την ομαλοποίηση της κατάστασης, καταδεικνύει και τις βλέψεις επί των ζωτικών συμφερόντων του ελληνισμού.

Η Ελλάδα ήταν διαρκώς υποχρεωμένη να εξοπλίζεται. Η άποψη που ερμήνευε τους εξοπλισμούς ως απόρροια της επιβολής του ΝΑΤΟ, ήταν εν μέρει σωστή. Τα οπλικά μας συστήματα ανταποκρίνονταν στις νατοϊκές ανάγκες, ωστόσο η ανάγκη του ΝΑΤΟ να μην αποδυναμωθεί το νοτιοανατολικό του σκέλος με ένα πόλεμο συμμάχων, και η αναλογία εφτά προς δέκα, κρατούσε σε ειρηνική συνύπαρξη τις δύο χώρες.

Τα F - 16 πρέπει να αναβαθμιστούν ασχέτως τι λένε οι δανειστές

Κάποτε, πριν από το δικό της μνημόνιο, η Πορτογαλία δεν ολοκλήρωσε μια συνοριακή στρατιωτική άσκηση, επειδή δεν αρκούσε το κονδύλιο για τα καύσιμα όλων των μηχανοκίνητων τμημάτων που ελάμβαναν μέρος. Ο αρχηγός του πορτογαλικού στρατού είχε δηλώσει τότε θυμοσοφικά: «Ευτυχώς που έχουμε σύνορα μόνο με την Ισπανία».

Η Ελλάδα δεν έχει αυτή την πολυτέλεια, πολύ περισσότερο τώρα που εκδηλώνεται ο τουρκικός αναθεωρητισμός, ενώ την ίδια στιγμή θεριεύει ο αλβανικός μεγαλοϊδεατισμός (εν αγαστή σύμπνοια οι δύο). Το παλιό «αν θέλεις ειρήνη παρασκεύαζε πόλεμο» έχει διαχρονική ισχύ από καταβολής ανθρώπινης κοινωνίας, που οριοθέτησε δικό της χώρο, και σε μας αποκτά επικαιρότητα.

Τα F-16 πρέπει να αναβαθμιστούν, ακόμη και σε αντίθεση με την άποψη των δανειστών. Διαφορετικά εμπρός στην οπλική κυριαρχία της τουρκικής πλευράς, καθίστανται ως μη υπαρκτά. Οι δανειστές δεν έχουν δίπλα τους γείτονες που ορέγονται ζωτικό τους χώρο, ή και αν έχουν, τα επιλύουν μέσα από τους θεσπισμένους κανόνες του διεθνούς Δικαίου, κάτι που αρνείται η γείτων. Και επίσης, ακόμη και ενιαίο στρατό να αποκτήσει η ΕΕ, κανείς Ολλανδός, Πορτογάλος, Αυστριακός, Γερμανός, κλπ, στρατιώτης, δεν θα έρθει να πεθάνει για το Αιγαίο.

Ωστόσο, επειδή η βασική πηγή διαφθοράς διαχρονικά ήταν τα εξοπλιστικά προγράμματα, και επειδή κανείς δεν είναι εκ των προτέρων αθώος, επειδή δηλώνει φορέας κάποιου κληρονομημένου «ηθικού πλεονεκτήματος», η αντιπολίτευση έχει υποχρέωση με τεχνοκρατική επάρκεια, χωρίς πολιτικές σκοπιμότητες, να κάνει «φύλλο και φτερό» την σύμβαση σε όλη τη εξέλιξή της. Για να αποφύγουμε τις ενδεχόμενες νέες λαμογιές.

Υ.Γ.: Ο κ. Τσίπρας δήλωνε, ως αρχηγός αξιωματικής αντιπολίτευσης, ότι οι προηγούμενες κυβερνήσεις αγόραζαν από τις ΗΠΑ για να εξασφαλίσουν την εύνοιά τους. Δεν υπάρχει δική του κυβερνητική ενέργεια που η πραγματικότητα να μη του βγάζει κοροϊδευτικά τη γλώσσα, σε σχέση με αυτά που έχει πει! Απορεί κανείς πως το αντέχει…


Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου



18 Οκτ 2017


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Η Ηριάννα βρίσκεται ακόμη στην φυλακή, ενώ ο καθαρματικός πασόκος, που ζημίωσε το δημόσιο -δηλαδή όλους μας- μερικά δις προκειμένου να πάρει αυτός τις μίζες του, είναι πιά ελεύθερος και διεκδικεί μάλιστα απ' το δημόσιο 250 χιλιάδες ευρώ (αποζημίωση;).
Ο καραγκιοζ-μπερντές της Δικαιοσύνης, με τις φιγούρες-σκιές εισαγγελέων και δικαστών που κάποια αόρατα χέρια τους κινούν απ' το παρασκήνιο το αποφάσισε, κουρελιάζοντας κάθε έννοια δίκιου, Δικαίου και δικαιοσύνης.

Εν τω μεταξύ στον κυβερνητικό καραγκιοζ-μπερντέ μιά άλλη φιγούρα-σκιά υπουργού δήλωσε πως δεν είναι κακό να έχει κανείς το "άγιο χασισάκι"(*) στο μπαλκόνι του, αρκεί να πληρώνει το παράβολο των 150 ευρώ.
Το κράτος-εξουσία είχε απαγορεύσει το συγκεκριμένο "αγαθό" εδώ κι 90 χρόνια, προκειμένου να προστατέψει όπως έλεγε την υγεία μας, διότι το κάπνισμα του "χόρτου" κάνει κακό σ' αυτό, σ' εκείνο, στο άλλο, και στο παρ' άλλοσε αντίθεση με το κάπνισμα του τσιγάρου και την κατανάλωση αλκοόλ που είναι ακίνδυνα και γι αυτό επιτρέπονται και διαφημίζονται κιόλας.
Τώρα, με την δήλωση του υπουργού, το κράτος-εξουσία είτε προκειμένου να εισπράξει κάποια χρήματα γράφει στ' @@@ίδια του την υγεία μας, είτε παραδέχεται πως όλα αυτά τα χρόνια έλεγε ψέματα, προς όφελος βεβαίως των παράνομων καλλιεργητών και διακινητών του συγκεκριμένου "αγαθού".

Ο άλλος πασόκος υπουργός της "πρώτη φορά τέτοια συμφορά" καραγκιοζ-μπερντέ κυβέρνησης, ανακάλυψε λέει πως ο νόμος δημιουργεί ανισότητες και αποφάσισε άρα τα πρόστιμα του ΚΟΚ να επιβάλλονται με εισοδηματικά κριτήρια(!): "Θέλουμε να χτυπήσουμε τη λογική τού έχω χρήματα πληρώνω και παρανομώ", εξήγησε.
Τί λε ρε πασόκε. Όταν ο νόμος δημιουργεί ανισότητες είναι νόμος σκάρτος και τον αλλάζεις. Δεν δημιουργείς κλιμάκια διαφόρων κριτηρίων για τους πολίτες για να εξισώσεις τις διαφορές.
Και η ισονομία πού πάει; Ψιλά γράμματα για σένα τον πασόκο, ε;
Αν δεχτούμε τώρα κατηγοριοποίηση των πολιτών απέναντι σε κάποιον -οποιονδήποτε- νόμο (ασχέτως αν με το σόφισμα της φιγούρας-σκιάς υπουργού φαίνεται πως ευνοεί τα πιό φτωχά στρώματα της κοινωνίας), δεν είναι μακριά ο καιρός που θα υπάρξουν κατηγοριοποιήσεις απέναντι και σε άλλους νόμους, κατηγοριοποίησεις που πιθανόν να αφορούν στην ευφυία, στην κοινωνική προέλευση, στην "δημοκρατικότητα", ή ακόμη και στην ομορφιά των πολιτών.
Άκου με εισοδηματικά κριτήρια!
Άσε που τότε με αυτή σου την λογική πασόκε, και με το ίδιο σου το σόφισμα, πρέπει να αλλάξετε και τον ΦΠΑ, άλλον για τους φτωχούς πιό ψηλό για τους πλούσιους, διαφορετικά τιμολόγια των κοινωνικών αγαθών (ΔΕΗ, ύδρευση, εισιτήρια στα μέσα μαζικής μεταφοράς), άλλα πρόστιμα για την νομιμοποίηση(!) των αυθαιρέτων, και πάει λέγοντας.

Άκου τί σκαρφίζεται ο κυβερνητικός και μνημονιακός εσμός προκειμένου να ληστέψει ή να εισπράξει "νόμιμα" (όπως στην περίπτωση του "χόρτου") και την τελευταία δεκάρα των πολιτών.
Στ' @@@ίδια τους τα πάντα. Μόνο λεφτά, λεφτά, λεφτά.
Να τα παίρνουν απ' τον κοσμάκη να τα δίνουν στους τοκογλύφους να τους διατηρούν ικανοποιημένους, για να διατηρούν κι αυτοί με την σειρά τους στην εξουσία τους δωσίλογους πολιτικούς.

Αν στο λεξιλόγιο τούτου του ραγιά λαού υπήρχε όντως η λέξη φιλότιμο, με αυτά που έχουμε υποστεί τα τελευταία επτά χρόνια από τους προδότες πολιτικούς, θα τα είχε πάρει όλα σβάρνα, και θα είχε κάνει το μαγαζί οικόπεδο.
Αλλά δεν υπάρχει αυτή η λέξη.
Τζάμπα πασχίζουν οι ξένοι να την μεταφράσουν στην γλώσσα τους.
Δεν μπορείς να μεταφράσεις μιά λέξη που δεν υπάρχει.

Παρακαλούμε λοιπόν να διαγραφεί μία λέξη απ' τα παντός είδους ελληνικά λεξικά.
Η λέξη "φιλότιμο"!...

 (*) "Το Άγιο Χασισάκι": Βιβλίο του Ηλία Πετρόπουλου, το οποίο σας συνιστά ανεπιφύλακτα το blog να διαβάσετε μαζί με τα υπόλοιπα ανεπανάληπτα βιβλία του. Ολόκληρη η βιβλιογραφία του συγκεκριμένου ερευνητή-κοινωνιολόγου-λαογράφου-συγγραφέα πρέπει να ανακηρυχτεί ως Εθνική κληρονομιά.

"Ουδέν Σχόλιον"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου















Γράφει ο Κωνσταντίνος Τερζής

Δεν μπορεί να σχολιασθούν επαρκώς τα όσα έχουν συμβεί, συνεχίζουν να συμβαίνουν και έχουν προγραμματισθεί να υλοποιηθούν στην Ελλάδα των μνημονίων. Την χώρα που έγινε χώρος είτε εκτεταμένων πειραματισμών (οικονομικών, κοινωνικών, πολιτικών κ.α.), είτε στοχοθετήθηκε προς εξόντωση για λόγους παραδειγματισμού και συμμόρφωσης άλλων λαών.

Στην Ελλάδα του σήμερα, έχουν καταπέσει σχεδόν όλες οι αξίες. Η χώρα (και το σύνολο σχεδόν των πολιτών της) έχει γίνει θύμα μιας εκτεταμένης προσπάθειας ηθικής απαξίωσης και επιβολής του συνδρόμου της Στοκχόλμης, με ταυτόχρονες εντονότατες πιέσεις αποδοχής και μη αντίδρασης στις λίαν επιθετικές ενέργειες που αποσκοπούν στον εξευτελισμό και την απόλυτη υποταγή των πολιτών.

Όλα αυτά, βέβαια, επιτεύχθηκαν μετά από χρόνιες πολιτικές διεργασίες στο εσωτερικό της χώρας. Διεργασίες στο όνομα του «ευρωπαϊκού πολιτισμού», οι οποίες ροκάνισαν τις ηθικές αξίες και αρχές της κοινωνίας, δημιούργησαν σοβαρά ρήγματα στην Παιδεία και ταυτόχρονα μετέτρεψαν τους πολίτες σε καταναλωτικά όντα (με στοιχεία εξάρτησης) και διέφθειραν τον παραγωγικό και διοικητικό ιστό της χώρας. Πυλώνες της ελληνικής κοινωνίας (οικογένεια, θρησκεία κ.α.) στοχοθετήθηκαν και συκοφαντήθηκαν ασυστόλως στο όνομα της «πολιτικής ορθότητας», ενώ την ίδια στιγμή πυλώνες λειτουργίας του κράτους γίνονταν υποχείρια κομματικών σκοπιμοτήτων εις βάρος των εθνικών συμφερόντων. Ο υλισμός αντικατέστησε την λογική και ο πολιτικός κουτσαβακισμός επιβλήθηκε (με την εισαγωγή των προσωπικών μικροσυμφερόντων και της αναξιοκρατίας) ακόμη και αυτού του ίδιου του Συντάγματος, το οποίο μεταβλήθηκε αργά και μεθοδικά σε όργανο νομιμοποίησης βλαπτικών για την χώρα ενεργειών.

Αυτά και πολλά ακόμη, οδήγησαν την χώρα στην τραγική θέση που βρίσκεται σήμερα. Πολιτικοί απατεώνες που είτε εξαγόραζαν ψήφους (δια της πρόσληψης στο δημόσιο) είτε διαφήμιζαν την ύπαρξή τους με συνθήματα και όχι ολοκληρωμένα προγράμματα, είτε πλούτιζαν με προμήθειες του δημοσίου, συστηματικά ψευδόμενοι ασυστόλως χωρίς τον φόβο της ποινικής τιμωρίας (είχαν φροντίσει να παραποιήσουν επαρκώς τα σχετικά άρθρα του Συντάγματος, με τον περίφημο νόμο «περί (μη) ευθύνης υπουργών», κατέστησαν την χώρα σε επιχείρησή τους (ενίοτε και οικογενειακή) εκτινάσσοντας τις δημόσιες δαπάνες χωρίς να ενημερώνουν τους πολίτες για τις ενέργειές τους και τα προβλήματα (χρέη και όχι μόνο) που κάποια στιγμή θα καλούνταν οι πολίτες να πληρώσουν. Στη χώρα αυτή, όπου η απάτη έγινε νόμος (για τους παροικούντες της εκάστοτε κυβέρνησης) και ο απατεώνας (πολιτικός και όχι μόνο) έγινε πρότυπο της κοινωνίας, ήταν λογικό να επιβληθεί η λογική του παραλόγου (ή αλλιώς πολιτική ορθότητα) και μικρές έως ελάχιστες μειοψηφίες να επιβάλλονται στο σύνολο των πολιτών, εις βάρος των πολιτών αλλά και των συμφερόντων της ίδιας της χώρας. Αυτή η χώρα, μετατράπηκε στις ημέρες μας σε failed state και οι πρωταίτιοι, οι πρωταγωνιστές αυτής της κατάπτωσης συνεχίζουν να απολαμβάνουν θέσεις ισχύος (για την ακρίβεια εναλλάσσονται σε αυτές), ενώ οι καλύτεροι ψεύτες απολαμβάνουν τον μύθο τους μέσω της εξουσίας που καταλαμβάνουν, ενώ είναι ανίκανοι να παράξουν οτιδήποτε θετικό αφού δεν έχουν ούτε ιδεολογία ούτε κάποιο όραμα ή υλοποιήσιμο σχέδιο για το κοινό όφελος και αρκούνται να εκτελούν εντολές τρίτων (ξένων, τρίτων χωρών και συμφερόντων) οι οποίοι έχουν επιβληθεί σε όλους σχεδόν τους τομείς και με το προσωπείο του «φίλου» και «συμμάχου» καταληστεύουν (κατ’ άλλους σκυλεύουν) μια χώρα, παραβιάζοντας το Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Μέσα στο πνεύμα των μνημονίων, μέσα στο γενικότερο πνεύμα πως όποιος εργάζεται θα παραδίδει το μέγιστο των απολαβών του στο «κράτος κηφήνα», ενώ η περιουσία ανήκει και στο κράτος το οποίο την παραχωρεί στον πολίτη – ιδιοκτήτη κατόπιν ενοικίου (βλ. ΕΝΦΙΑ), κι επειδή οι πολιτικοί κατόρθωσαν να μετακινήσουν το δημόσιο χρέος (που έγινε με δική τους «μέριμνα») στις πλάτες των πολιτών (μετατρέποντάς το σε ιδιωτικό χρέος) μεταβάλλοντας το οικονομικό τοπίο εις βάρος ενός τεράστιου ποσοστού πολιτών, ξεκινούν το Νοέμβριο οι πλειστηριασμοί στην εμπορική και όχι στην αντικειμενική αξία σπιτιών, οικοπέδων, καταστημάτων και επιχειρήσεων που ανήκουν σε φορολογούμενους με χρέη, τα οποία προήλθαν από παράλογους και πρωτοφανείς (σε παγκόσμιο επίπεδο) επιβαλλόμενους φόρους.

Το τελευταίο δίμηνο του έτους ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός ετοιμάζεται να δώσει τη χαριστική βολή. Σπίτια, οικόπεδα, αγροτεμάχια, καταστήματα και επιχειρήσεις φορολογουμένων με χρέη στην Εφορία θα αρχίσουν να βγαίνουν στο σφυρί σε σκοτωμένες τιμές καθώς ήδη ο νόμος έχει αλλάξει και προβλέπει πλειστηριασμούς στην εμπορική αξία και όχι στην αντικειμενική. Η πρεμιέρα καθυστερεί δεδομένου ότι δεν έχει εκδοθεί ακόμα η σχετική υπουργική απόφαση. Το Μνημόνιο όμως είναι αμείλικτο και δεν σηκώνει αναβολές. Επιτάσσει αυτόματες κατασχέσεις καταθέσεων, εισοδημάτων και περιουσιακών στοιχείων οφειλετών του Δημοσίου με παράλληλη στενή παρακολούθηση και εντοπισμό όλων των οικονομικών τους συναλλαγών. Το σύστημα θα λειτουργεί ως ο Μεγάλος Αδελφός που θα παρακολουθεί μέσω διασύνδεσης με όλες τις άλλες ηλεκτρονικές βάσεις δεδομένων του Δημοσίου και με τον Τειρεσία την οικονομική καθημερινότητα 3,85 εκατ. οφειλετών του Δημοσίου.

Έτσι, οι φορολογικές Αρχές θα διαμορφώσουν για κάθε οφειλέτη μια πλήρη εικόνα συναλλακτικής συμπεριφοράς και θα επιλέγουν τα πιο κατάλληλα μέτρα άμεσης είσπραξης των χρεών τους ακόμη κι αν δεν έχουν καταστεί ληξιπρόθεσμα.
Με τα ληξιπρόθεσμα χρέη μια ανάσα από το όριο των 100 δισ. ευρώ, η Εφορία ετοιμάζει επίθεση σε εισοδήματα και περιουσιακά στοιχεία οφειλετών του Δημοσίου για να βάλει ζεστό χρήμα στα δημόσια ταμεία. Άλλωστε το μπαράζ κατασχέσεων σε συνδυασμό με τις ρυθμίσεις που τρέχουν αποδίδουν. Από την αρχή του έτους έχουν εισπραχθεί πάνω από 3,1 δισ. ευρώ από παλιά και φρέσκα ληξιπρόθεσμα χρέη. Από τον επόμενο μήνα ο κλοιός θα σφίξει ακόμη περισσότερο γύρω από 1,7 εκατ. οφειλέτες που απειλούνται με την επιβολή αναγκαστικών μέτρων και έχουν εμπλακεί στη δίνη των κατασχέσεων. Τη χαριστική βολή θα επιφέρουν οι πλειστηριασμοί των ακινήτων με βάση τις εμπορικές και όχι τις αντικειμενικές αξίες.

Τι σημαίνει αυτό για τους οφειλέτες; Με δεδομένο ότι η αγορά των ακινήτων έχει καταρρεύσει τα τελευταία χρόνια και οι εμπορικές τιμές σε πολλές περιοχές της χώρας απέχουν παρασάγγας από τις αντικειμενικές ακόμη και μετά την τελευταία οριζόντια αναπροσαρμογή, οι πλειστηριασμοί δεν θα κηρύσσονται άγονοι όπως γινόταν μέχρι τώρα. Εκτιμάται ότι θα υπάρχουν πλειοδότες που θα παίρνουν τα ακίνητα των οφειλετών σε εξευτελιστικές τιμές.
Οι εισπρακτικές υπηρεσίες της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων για να ξεκινήσουν τους πλειστηριασμούς ακινήτων στις εμπορικές αξίες περιμένουν τον Ευκλείδη Τσακαλώτο και τον Γιώργο Πιτσιλή να υπογράψουν την υπουργική απόφαση που θα καθορίζει τη νέα διαδικασία.

Μέχρι τώρα οι πλειστηριασμοί ακινήτων για χρέη στην Εφορία – κυρίως μεγάλων οφειλετών – ως επί το πλείστον κηρύσσονταν άγονοι. Βάσει του Κώδικα Είσπραξης Δημοσίων Εσόδων και του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας η τιμή εκκίνησης ήταν η αντικειμενική αξία που σε πολλές περιπτώσεις λειτουργούσε ως ασπίδα και απέτρεπε τα κοράκια να χτυπήσουν σε εξευτελιστικές τιμές τα ακίνητα των φορολογουμένων με χρέη στην Εφορία.

Η διαδικασία αυτή αποτελεί πλέον παρελθόν. Με το επικαιροποιημένο Μνημόνιο και με διάταξη που ψηφίστηκε τον περασμένο Μάιο οι κατασχέσεις και εν συνεχεία οι πλειστηριασμοί ακινήτων για χρέη προς το Δημόσιο θα γίνονται με βάση την εμπορική τιμή όπως ισχύει και για τα χρέη προς τις τράπεζες.
Σύμφωνα με τη διάταξη, «με κοινή απόφαση του υπουργού Οικονομικών και του διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων καθορίζεται ο τρόπος προσδιορισμού της εμπορικής αξίας του ακινήτου που κατάσχεται, το αρμόδιο όργανο προσδιορισμού της αξίας αυτής, ο τρόπος καθορισμού της αμοιβής του, καθώς και κάθε άλλο ειδικότερο θέμα».

Η απόφαση που ανοίγει τον δρόμο για να βγαίνουν στο σφυρί ακίνητα στις εμπορικές αξίες αναμένεται να εκδοθεί μέχρι το τέλος του μήνα.
Με την ενεργοποίηση της νέας διάταξης όποιο ακίνητο κατάσχεται για χρέη προς το Δημόσιο θα βγαίνει σε πλειστηριασμό στην εμπορική τιμή που θα καθορίζεται από πιστοποιημένους εκτιμητές.

Ταυτόχρονα θα ξεκινήσει ένα μπαράζ πλειστηριασμών ακινήτων από τη φορολογική Διοίκηση καθώς έχει συσσωρευτεί σημαντικό στοκ κατασχεμένων ακινήτων από οφειλέτες του Δημοσίου. Επίσης αναμένεται να τρέξει και η διαδικασία ηλεκτρονικών πλειστηριασμών προκειμένου να μην παρεμποδίζεται η διενέργειά τους, όπως γίνεται σήμερα με τους πλειστηριασμούς που πραγματοποιούνται στα ειρηνοδικεία.

Στη φορολογική Διοίκηση εκτιμούν ότι με τον νέο τρόπο διενέργειας των πλειστηριασμών θα υπάρχει μεγαλύτερο ενδιαφέρον από υποψήφιους αγοραστές και θα ενισχυθούν τα κρατικά ταμεία.
Αν και η Εφορία δικαιούται να κατάσχει ακίνητο για ληξιπρόθεσμο χρέος άνω των 500 ευρώ, οι φορολογικές Αρχές δεν εφαρμόζουν το γράμμα του νόμου. Κατασχέσεις και πλειστηριασμοί ακινήτων γίνονται σήμερα για φορολογούμενους που χρωστούν μεγάλα ποσά στην Εφορία. Τώρα όμως αυτά τα ακίνητα θα βγαίνουν ευκολότερα στο σφυρί, ικανοποιώντας το ζητούμενο των κυβερνητικών γκαουλάιτερ που δεν είναι άλλο από το να εκποιηθεί η ιδιωτική περιουσία και να μεταφερθεί σε χέρια τρίτων…

Στην χώρα, πλέον, πωλούνται οι αξίες, και τα ιδανικά, όπου η ίδια της η ιστορία βιάζεται, ο πολιτισμός της διασύρεται, η λογική διαγράφεται, στην χώρα -χώρο όπου (όπως λέει και το τραγούδι) "πωλούνται πάσης φύσεως υλικά, στην χώρα όπου η Ελληνική Δημοκρατία μετατράπηκε σε Ελληνική Δημοπρασία, όλα είναι δυνατόν να συμβούν. Οι πολιτικοί πουλάνε φύκια για μεταξωτές κορδέλες, ενώ συστηματικά μεριμνούν για την εισαγωγή νόμων που δεν συνάδουν όχι μόνο με την κουλτούρα των Ελλήνων, αλλά αποτελούν σοβαρούς δημογραφικούς κινδύνους (ελεύθερη είσοδο λαθρομεταναστών) που απειλούν τόσο τα ειδικά όσο και τα γενικά χαρακτηριστικά της Ελλάδας, στέλνοντας ένα σαφές μήνυμα προς τους κατοίκους: «Επειδή δεν έχουμε σκοπό να αλλάξουμε τις συνήθειές μας αποφασίσαμε να αλλάξουμε τον λαό εισάγοντας πολίτες από άλλες χώρες, πολίτες που θα τους βάλουμε στα σπίτια σας, πολίτες που θα τους δώσουμε τη γη σας, πολίτες που θα τους δώσουμε τις δουλειές σας. Εάν δεν σας αρέσει η χώρα όπως είναι, είστε ελεύθεροι να φύγετε, για να μην πεθάνετε ζώντας την δική μας απόλυτη απαξίωση και τον δικό σας απόλυτο εξευτελισμό…».

Ζώντας στην χώρα όπου το πολίτευμα έχει μετατραπεί σε αυτό της Ελληνικής Δημοπρασίας, δίκαια αναρωτιέται κανείς, όχι για το ποια θα είναι η επόμενη ενέργεια της κυβέρνησης, αλλά για το αν θα υπάρξει και ποια θα είναι η αντίδραση των πολιτών, εφόσον δεχθούμε ότι συνεχίζουν να υπάρχουν πολίτες στη χώρα – χώρο, στην οποία οι γονείς μεγαλώνουν τα παιδιά τους για να μπορέσουν να τους δώσουν τα κατάλληλα εφόδια ώστε να έρθει η ημέρα που θα τα αποχαιρετήσουν στέλνοντάς τα για πάντα στο εξωτερικό, για να μπορέσουν να εργαστούν, ζήσουν και να πεθάνουν ως άνθρωποι και όχι ως υπάνθρωποι…

ΥΓ: Κάποιοι πιστεύουν ακόμη και σήμερα πως θα κατορθώσουν να διασωθούν ενώ όλα τριγύρω τους καταρρέουν. Δυστυχώς για τους ίδιους, ζούνε σε αυταπάτες επιλέγοντας την τακτική της στρουθοκαμήλου, η οποία τυγχάνει να τρώει ό,τι βρει και να είναι δίποδο, δημιουργώντας σοβαρές σκέψεις για την ταύτισή της με τους σημερινούς Έλληνες, οι οποίοι είτε φοβισμένοι είτε απαθείς βλέπουν την πατρίδα τους να δέχεται μια ανηλεή επίθεση από ξένους, υβρίζονται για την πίστη τους και βλέπουν τις οικογένειές τους να γίνονται στόχοι διάλυσης, περιμένοντας κάποιον να τους σώσει χωρίς οι ίδιοι να κάνουν τίποτε για να σωθούν…



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Θοδωρή Γιάνναρου

Για πλήρη αναντιστοιχία της απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Αναστολών, με την οποία απορρίφθηκαν, για δεύτερη φορά, οι αιτήσεις για αναστολή της ποινής της Ηριάννας και του Περικλή, και του κοινού περί δικαίου αισθήματος, κάνει λόγο ο ΣΥΡΙΖΑ, με πρωτοκλασάτα στελέχη του -υπουργούς της κυβέρνησης να αλλαχτούν κατά της Δικαιοσύνης και των Θεσμών, σημειώνοντας ότι κατά την άποψη τους, πλήττει βάναυσα την εμπιστοσύνη των πολιτών στην Δικαιοσύνη.

"Το κίνημα συμπαράστασης, στη χώρα μας και το εξωτερικό, από διανοούμενους, πανεπιστημιακούς, ανθρώπους των Γραμμάτων, των Τεχνών και του Αθλητισμού, συλλογικότητες και πολιτικές οργανώσεις, στέκεται στο πλευρό της Ηριάννας και του Περικλή μέχρι τη δικαίωσή τους", σημειώνει σε σχετική ανακοίνωση το γραφείο επικοινωνίας του ΣΥΡΙΖΑ, ξεχνώντας όμως να σκεφθεί, έστω και μια συγνώμη, για εκείνους που χάθηκαν, από τα προστατευόμενα τους αποβράσματα, από το 1974 μέχρι σήμερα!

Οι σκοταδιστές, σε όσα υπουργεία και αν στρογγυλοκαθίσουν, όσα οφίτσια και αν λάβουν, με ή χωρίς γραβάτα... σκοταδιστές θα παραμείνουν...

Ας κάνουμε όμως, μια γρήγορη αναδρομή:

Αν μιλάμε για την Ελλάδα στην μετά τη Χούντα εποχή, επειδή τέτοιου είδους θέματα είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα, πρέπει να αντιμετωπίζονται με ιδιαίτερη προσοχή, ευαισθησία και παρρησία. Από την πτώση της Χούντας και μετά, η συντριπτική πλειοψηφία των τρομοκρατικών ενεργειών, των ενεργειών βίας με ψευτοϊδεολογικό περιτύλιγμα, έγιναν από οργανώσεις που αυτοεντάσσονταν στην Αριστερά ή στις παρυφές αυτής.

Όμως, στη Δυτική Κοινωνία του Δικαίου, η αφαίρεση μιας ανθρώπινης ζωής, σε συνθήκες ειρήνης και ελευθερίας, με το πρόσχημα ενός "δήθεν" πολιτικού ή κοινωνικού σκοπού, δεν εντάσσεται σε καμία ιδεολογία, όπου και αν αυτή βρίσκεται καταχωνιασμένη. Δεν είναι, τίποτα περισσότερο από ένας ωμός μισανθρωπισμός -η αυθεντικότερη δηλαδή έκφραση του απόλυτου σκοταδισμού και της μισαλλοδοξίας.

Όποια προβιά και αν χρησιμοποιήσει η τρομοκρατία, για να κρύψει τα αποκρουστικά χαρακτηριστικά της, στοχεύει μόνο στον εκφοβισμό της κοινωνίας και κυρίως στην ικανοποίηση του επικίνδυνα διαταραγμένου ψυχισμού των τρομοκρατών και των αόρατων υποστηρικτών τους.

Κάποιοι υποστηρίζουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, όσο βρισκόταν στην αντιπολίτευση, εξέθρεψε με δόλο και σχέδιο την τρομοκρατία, τόσο μέσα από τη ρητορική του, όσο και με τη στήριξη που παρείχαν προβεβλημένα στελέχη του, απροκάλυπτα, σε τρομοκρατικά συνονθυλεύματα/συνιστώσες, όσο και σε μεμονωμένους τρομοκράτες. Δυστυχώς, δεν υπάρχει κάποιο επιχείρημα να διαφωνήσει, οποιοσδήποτε λογικά σκεπτόμενος πολίτης, με αυτή την άποψη...

Η τρομοκρατία δεν ανήκει ούτε σε κόμματα, ούτε σε χρώματα. Εχει όμως γιάφκες στη διάθεση της, για να κρύβονται οι "πολεμικοί" αρουραίοι και οι πολιτικοί τους πάτρωνες, που την στηρίζουν και της προσφέρουν το απαραίτητο οξυγόνο για να διατηρεί τις δολοφονικές τις ορέξεις στο προσκήνιο.

Έχει στις τάξεις της, εγκληματίες, δειλούς δολοφόνους, αλλά και πολιτικούς με άρρωστες ιδεοληψίες, που μην έχοντας το προσόν της "επιχειρηματολογίας", φροντίζουν να κρύβονται πίσω από βουλευτικά παραπετάσματα, αναζητώντας εναγωνίως ιδεολογικό καταφύγιο για να δικαιολογήσουν τις στοχεύσεις και τις πράξεις τους.

Ας μην ξεχνάμε και τη βολεψιά των κομπλεξικών αρματολών της 17 Νοέμβρη, που με κλεμμένα χρήματα είχαν φτιάξει περιουσίες σε νησιά, βουνά και πεδιάδες, ζούσαν χωρίς να δουλεύουν και μόνο διέπρατταν ληστείες για το γέμισμα της τσέπης και δολοφονίες για τον χορτασμό των ζωωδών ενστίκτων τους. Αυτή δυστυχώς είναι η ωμή πραγματικότητα για τους τρομοκράτες και όλους τους άλλους δειλούς υπηρέτες τους που βρίσκονται κρυμμένοι κάτω από μανδύες και προβιές διαφόρων αποχρώσεων του κόκκινου, ή τελευταία και του ροζ.

Από την άλλη βέβαια, αν θέλουμε να μιλάμε με ειλικρίνεια, πάντα υπήρξε ένα μέρος της κοινωνίας που επικροτούσε τη δράση της τρομοκρατίας, αλλά δεν είχε τύχη να χάσει κάποιον δικό του εσκεμμένα, η ως παράπλευρη απώλεια.

Εύκολη πάντα είναι η "θεωρητική βλακεία", που όμως απέχει πολύ από τα προσωπικά βιώματα ή/και τα πλήγματα που δέχθηκαν κάποιοι άλλοι...

Η τρομοκρατία, πριν κάποια χρόνια, είχε εξαιρετική επικοινωνιακή ανταπόκριση στο τμήμα εκείνο της χαμηλού επιπέδου κοινωνίας, που, κατά κάποιον τρόπο τους τιμούσε για τα... καθαρά πολιτικά κινήτρα και τις ιδεοληψίες τους και ως εκ τούτου, αναγνώριζε τις δολοφονίες ως μία, κατα κάποιον τρόπο, μορφή κοινωνικής δικαιοσύνης.

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ή μάλλον αρκετά προβεβλημένα στελέχη του, υπήρξαν μέρος αυτής της "περίεργης" κοινωνίας της κουκούλας και της αόριστης εκδικητικότητας, που πρόσφερε ιδεολογική κάλυψη στα θρασύδειλα ανθρωποειδή αποβράσματα των τρομοκρατικών συνιστωσών.

Δηλαδή, αντί να τους ονοματίσει με τον χαρακτηρισμό που τους ταίριαζε, δηλαδή "τρομοκράτες", τους πρόσφερε το απαραίτητο άλλοθι, τόσο σε πολιτικό, όσο και σε ιδεολογικό επίπεδο...

Βουλευτές και στελέχη του... "ψευτοεπαναστατικού" ΣΥΡΙΖΑ, των επαναστατών της πολυθρόνας, προσέρχονταν, σχεδόν με μίσος για τα θύματα, ως μάρτυρες υπεράσπισης στις κάθε λογής και διαβάθμισης δίκες, θεωρώντας τις... πολιτικές και τους τρομοκράτες... μαχητές της κοινωνίας και πολιτικα διωκόμενους σε δίκες πολιτικών φρονημάτων...

Τόσο ανεύθυνοι, προκλητικοί και πρωτόγονης σκέψης και συνειρμών ήταν.... αλλά και κυβέρνηση όταν έγιναν, παραπλανώντας ένα μεγάλο μέρος του ευκολόπιστου ελληνικού λαού, έσπευσαν να φέρουν νόμο φωτογραφικό στη Βουλή, για να απελευθερώσουν τον αρχιτρομοκράτη Ξηρό που είχε βαμμένα τα χέρια του με αίμα αθώων.

Έχετε σοβαρές ευθύνες κύριοι και κυρίες του "συνονθυλεύματος"., γιατί τους παρείχατε απλόχερα την ηθική νομιμοποίηση που αναζητούσαν, μέσω των πρακτικών που έχετε υιοθετήσει, αποκυήματα των νοσηρών σας εγκεφάλων.

Δεν είναι όμως, μόνο θέμα του πολιτικού συστήματος, για να εξουδετερωθεί η τρομοκρατία.

Είναι θέμα ολόκληρης της κοινωνίας των πολιτών, που πρέπει να απορρίψει συνολικά τη βία, απ' όπου και αν προέρχεται, όποια πολιτική πλευρά και αν την εκκολάπτει! Σίγουρα το μεγάλο, υγιές τμήμα της κοινωνίας, γνωρίζει και επικροτεί άλλους τρόπους να επιλύει τα κοινωνικά και τα πολιτικά προβλήματα που εμφανίζονται.. λιγότερο βίαιους και σίγουρα πιο αναίμακτους.

Ολόκληρη η κοινωνία και ο υγιής πολιτικός κόσμος πρέπει να βγουν μπροστά και να απαιτήσουν μηδενική ανοχή σε οποιαδήποτε μορφή τυφλής βίας, που πρέπει να καταδικάζεται, χωρίς ερωτήσεις για την προέλευσή της, η οποία πρέπει να μας αφήνει παντελώς αδιάφορους... αλλά και να εξαϋλώσει πολιτικά τους νοσηρούς πολιτικούς μέντορες της ανομίας, της παραβατικότητας και του εγκλήματος...

Μηδενική ανοχή λοιπόν... προς όλους τους εγκληματίες, που απομυζούν ζωές, τόσο σε θεωρητικό επίπεδο, όσο και σε πρακτικό...

* Ο κ. Θοδωρής Γιάνναρος είναι Μοριακός Βιολόγος, τ. Διοικητής του Νοσοκομείου "Ελπίς”
Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Του Γιάννη Σιδέρη

Διερωτόμασταν σε προηγούμενο σημείωμα, αν ο Αλέξης Τσίπρας θα πει το δικό του «ανήκομεν εις την Δύσιν»; με την επίσκεψή του στις ΗΠΑ. Τελικά το είπε και υπερθεμάτισε. Ανήκουμε στις Ηνωμένες Πολιτείες!

Ας ελπίσουμε οι συζητήσεις σε επίπεδο υπουργών και τεχνοκρατών των δύο χωρών, που θα συνεχιστούν, να είναι περισσότερο επιτυχείς, από την πολυδιαφημισμένη «ιστορική» συνάντηση του έλληνα πρωθυπουργού με τον αμερικανό πρόεδρο, ώστε να μην αναφωνήσουμε στο τέλος της επίσκεψης «άνθρακες ο θησαυρός».

Σαφώς δεν γνωρίζουμε το περιεχόμενο των συζητήσεων, δεν γνωρίζουμε αν ειπώθηκαν πράγματα που δεν λέγονται και τα οποία θα φανούν στο επόμενο διάστημα. Εξ αυτού διατηρούμε επιφυλάξεις.

Ωστόσο, το συμπέρασμα που βγαίνει από τις κοινές δηλώσεις των δύο ηγετών είναι πως η συνάντηση ήταν πλήρης επιτυχία για τον Trump, και αντίστοιχη αποτυχία για την ελληνική πλευρά. Ο αμερικανός πρόεδρος πήρε όσα ήθελε, ενώ δεν δεσμεύτηκε στο παραμικρό, παρά μόνο με μια αόριστη διαβεβαίωση ότι μας στηρίζει στο θέμα του χρέους (μόνο που διαβεβαιώσεις πολύ πιο θερμές, αλλά και παρεμβάσεις προς την Merkel για το θέμα, είχε κάνει και ο προηγούμενος πρόεδρος, B. Obama, χωρίς κανένα αποτέλεσμα, για τον απλούστατο λόγο ότι τα λεφτά τα έχουν βάλει οι ευρωπαίοι).

Αντιθέτως, το χρέος μας μάλλον θα αυξηθεί κατά 2,4 δισ., καθώς με την αναβάθμιση των F-16 θα ενισχυθούν οι θέσεις εργασίας στις ΗΠΑ, όπως είπε και ο κ. Trump! (σημειολογικώς ακούγεται και σαν μπλακ χιούμορ, ο πρόεδρος της υπερδύναμης να ευχαριστεί την πτωχευμένη Ελλάδα, γιατί θα ενισχύσει τις θέσεις εργασίας στη χώρα του). Πάντως σύμφωνα με κάποιες άλλες πηγές, τα 2,4 δισ. δεν είναι καθαρά ελληνικά χρήματα. Τα ελληνικά κεφάλαια ανέρχονται μόνο σε 1 δισ. και το υπόλοιπο 1,4 δισ. αφορά την συμμετοχή των αμερικανών.

Εκτός των F-16, ο αμερικανός πρόεδρος πήρε την αναβάθμιση της Σούδας, και μάλιστα το μάθαμε δια στόματος του έλληνα πρωθυπουργού: «Γίνεται πολύ καλή δουλειά εκεί και πιστεύω ότι πρέπει να αναβαθμιστεί»! Υποτίθεται, για κάποιους κυβερνητικούς δημοσιολόγους ότι η Βάση θα ήταν ένα από τα πολλά θέματα, και όχι το κυρίαρχο στις συνομιλίες. Όμως αποδείχτηκε κυρίαρχο, ενώ η αναβάθμισή της μας εντάσσει καίρια σε ενδεχόμενες εμπλοκές που ξεπερνούν την εμβέλεια και τις αντοχές μας ως χώρα.

Η γεωστρατηγική σημασία της Βάσης είναι υψίστη. Πρόκειται για ένα λιμάνι κατάλληλο να δεχθεί έως και τον ελλιμενισμό αεροπλανοφόρου. Τα ηλεκτρονικά της «μάτια» επιτηρούν ένα τεράστιο χώρο που εξαπλώνεται από το Γιβραλτάρ και φτάνει μέχρι το Αφγανιστάν και τις απαρχές, τουλάχιστον, της Κίνας. Και τώρα με την απόφαση Trump να μην επικυρώσει τη συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ενδεχομένως να γίνουμε ουσιαστικό μέρος της αμερικανοϊρανικής διένεξης (να θυμίσουμε ότι το Ιράν είχε δηλώσει πως οι βαλλιστικοί πύραυλοί του μπορούν να φτάσουν ως την Κρήτη. Πολλοί ξαφνιάστηκαν, το εξέλαβαν ως ανθελληνική δήλωση, αλλά η δήλωση αφορούσε την Σούδα).

Επίσης, ο αμερικανός πρόεδρος βρήκε κατάλληλο υποδοχέα του σχιστολιθικού πετρελαίου που θέλει να πουλήσει στην Ευρώπη. Και αυτό το μάθαμε δια στόματος του έλληνα πρωθυπουργού.

Ο κ. Τσίπρας ήταν πολύ θερμός στις προσφωνήσεις του, αλλά ενώ παρουσίασε τη χώρα μας ως πιστό στρατηγικό εταίρο των ΗΠΑ, δεν εισέπραξε καμία διαβεβαίωση. Άκουσε από τον κ. Trump τους συνήθεις ύμνους - που του είχαν γράψει οι επιτελείς του - για τον αρχαίο ημών πολιτισμό, το λίκνο της δημοκρατίας, και άλλα ωραία και άχρηστα.

Σε προηγούμενο σημείωμά μας, είχαμε χαρακτηρίσει λάθος να δεχθεί η κυβέρνηση ως ανταλλάγματα για την Σούδα, στρατιωτικό εξοπλισμό. Θα έπρεπε να επιμείνει στη γεωστρατηγική ασφάλεια που μπορούν και πρέπει ως συμμαχική χώρα, να παράσχουν οι ΗΠΑ, σε σχέση με τα Βαλκάνια, και τους αλυτρωτισμούς που αναπτύσσονται, καθώς και τον αναθεωρητισμό της Τουρκίας. Φευ δεν πήρε τίποτε εκ των δύο.

Μάταια προσπαθούσε ο κ. Τσίπρας να αναφερθεί στην ανάγκη να σταματήσει η τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και να υπάρξει δίκαιη και βιώσιμη λύση στο κυπριακό, ζητώντας έμμεσα παρέμβαση, αφού «οι ΗΠΑ μπορούν να συμβάλλουν στο να απαλλαγεί η Ελλάδα από τις εθνικές της ανησυχίες».

Βέβαια αυτή είναι μια εν θερμώ αποτίμηση από τις κοινές δηλώσεις των δύο. Είθε τα πράγματα στα επιτελεία να είναι καλύτερα, δεδομένου ότι ο πρόεδρος Trump κατανοεί πολύ περισσότερο τον Dow Jones που ανέβηκε στις 23.000 μονάδες και την αναβάθμιση των F-16 ως καλές business, ενώ έχει μαύρα μεσάνυχτα από λεπτά θέματα γεωστρατηγικής ισορροπίας στο Αιγαίο και αλυτρωτισμούς των Βαλκανίων (αν ξέρει κατά πού πέφτουν).

Liberal

Σχόλιο ιστολογίου: Για να δώσουμε τη Σούδα στους αμερικανούς, τους πληρώνουμε! Είναι αυτή η εξέλιξη ένα δείγμα της κυβερνητικής ικανότητας αντίληψης επί θεμάτων άμυνας και γεωστρατηγικής; Αν συμβαίνει κάτι τέτοιο, κανείς δεν θέλει να φανταστεί καν την διαχείριση Τσίπρα - Καμμένου επί των εθνικών θεμάτων (άμυνας και ασφάλειας) όπως αυτά είναι σήμερα τοποθετημένα από την Αλβανία, τα Σκόπια και την Τουρκία. Το χειρότερο της συνάντησης Α. Τσίπρα με τον Ντόναλντ Τραμπ είναι πως η κυβέρνηση (δια των γνωστών φερεφώνων της σε ΜΜΕ και διαδίκτυο) πανηγυρίζει το αποτέλεσμα ως... επιτυχία!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Πριν από ακριβώς 40 χρόνια η RAF δολοφόνησε τον πρόεδρο των γερμανών εργοδοτών Χανς Μάρτιν Σλάιερ

Εικόνες που εντυπώθηκαν βαθιά στη συλλογική μνήμη: Ο Χανς Μάρτιν Σλάιερ υπό ομηρεία και με πινακίδα που γράφει "κρατούμενος της RAF". Αεροσκάφος της Lufthansa στο αεροδρόμιο του Μογκαντίσου με τις ειδικές δυνάμεις έτοιμες να επέμβουν. Ένα πράσινο Audi στα χωράφια της Αλσατίας με το πτώμα του Σλάιερ στο πορτ-μπαγκάζ. Ήταν το απόγειο της τρομοκρατικής δράσης για την RAF, αλλά και το αιματηρό τέλος ενός βίαιου "γερμανικού φθινοπώρου". Έκτοτε η πολιτεία εξοπλίζεται, θωρακίζεται και θεσπίζει πιο αυστηρούς αντιτρομοκρατικούς νόμους, οι οποίοι ωστόσο δεν μπορούν να αποτρέψουν με απόλυτη βεβαιότητα νέες επιθέσεις. Πολλά από τα μυστήρια του "γερμανικού φθινοπώρου" παραμένουν ανεξιχνίαστα μέχρι σήμερα. Αναπάντητο και το ερώτημα, αν η ιστορία μπορούσε να είχε εξελιχθεί διαφορετικά.

Η οργάνωση Φράξια Κόκκινος Στρατός (RAF) είχε αποφασίσει να κλιμακώσει τη δράση της το 1977. Τον Απρίλιο δολοφόνησε τον γενικό εισαγγελέα Ζίγκφριντ Μπούμπακ, τον οποίο θεωρούσε υπεύθυνο για τον θάνατο τριών μελών της, της Ουλρίκε Μάινχοφ, του Χόλγκερ Μάινς και του Ζίγκφριντ Χάοσυνερ. Το καλοκαίρι έπεσε νεκρός από τα πυρά της RAF ο επικεφαλής της Dresdner Bank Γιούργκεν Πόντο. Και στις 5 Σεπτεμβρίου οι τρομοκράτες αφήνουν εμβρόντητη τη γερμανική κοινή γνώμη απαγάγοντας στην Κολωνία τον επικεφαλής του συνδέσμου γερμανών εργοδοτών Χανς Μάρτιν Σλάιερ, την ώρα που επέστρεφε στο σπίτι του από μία φιλική συγκέντρωση. Του έστησαν ενέδρα, σταμάτησαν το αυτοκίνητό του, σκότωσαν τον οδηγό του καθώς και τρεις σωματοφύλακες με συνολικά εξήντα σφαίρες και μετέφεραν τον Σλάιερ με φορτηγάκι στην κρυψώνα τους. Με όμηρο τον Σλάιερ ζήτησαν την απελευθέρωση τριών "συντρόφων" τους που κρατούνταν στις φυλακές υψίστης ασφαλείας του Στάμχαιμ, κοντά στη Στουτγάρδη: του Αντρέας Μπάαντερ, της Γκούντρουν Ένσλιν και του Γιαν Καρλ Ράσπε. Ο τότε καγκελάριος Χέλμουτ Σμιτ παρέμεινε ανένδοτος και δήλωσε από την πρώτη στιγμή ότι "το κράτος δεν εκβιάζεται".

Από την Κολωνία στο... Μογκαντίσου

Οι επόμενες 44 μέρες θυμίζουν κινηματογραφική ταινία με όλο και πιο καταιγιστικό μοντάζ: ο κρατικός μηχανισμός κινητοποιείται, οι κρατούμενοι στα διαβόητα "λευκά κελιά" του Στάμχαιμ οδηγούνται σε πλήρη απομόνωση, αλλά αυτό δεν θα τους εμποδίσει να προμηθευτούν όπλα και να ανταλλάξουν πληροφορίες. Η RAF μεταφέρει τον Σλάιερ αρχικά σε ιδιωτική κατοικία στην Κολωνία, από εκεί στη Χάγη και αργότερα στις Βρυξέλλες. Η κυβέρνηση Σμιτ προσπαθεί να κερδίσει χρόνο και ζητεί από τους τρομοκράτες να δώσουν "σημεία ζωής", παρατείνοντας την υποτιθέμενη διαπραγμάτευση. Η RAF αποφασίζει να κλιμακώσει την ένοπλη βία με την Μπριγκίτε Μόνχαουπτ και τον σύντροφό της, Κλάους Γιούργκεν Μποοκ, να καταφθάνουν στο Αλγέρι, μέσω Βαγδάτης, προκειμένου να συντονίσουν τα επόμενα βήματα με τη συνεργασία ριζοσπαστικών παλαιστινιακών οργανώσεων. Στις 13 Οκτωβρίου τέσσερις Παλαιστίνιοι κομάντος καταλαμβάνουν το αεροσκάφος "Λάντσχουτ" της Lufthansa λίγο μετά την απογείωσή του από τη Μαγιόρκα, εκφράζουν την αλληλεγγύη τους προς τους απαγωγείς του Σλάιερ, κατευθύνουν το αεροπλάνο αρχικά στο Άντεν της Υεμένης όπου σκοτώνουν τον πιλότο, Γιούργκεν Σούμαν, και στη συνέχεια στο Μογκαντίσου της Σομαλίας. Εκεί περιμένουν οι γερμανικές ειδικές δυνάμεις, η θρυλική μονάδα GSG 9. Λίγο μετά τα μεσάνυχτα της 18ης Οκτωβρίου οι κομάντος εισβάλλουν στο αεροσκάφος, σκοτώνουν τους τρεις αεροπειρατές και απελευθερώνουν τους 86 ομήρους.

Ήταν μία απόφαση υψηλού κινδύνου για την κυβέρνηση του σοσιαλδημοκράτη Χέλμουτ Σμιτ. Ο ίδιος ο καγκελάριος είχε γράψει εκ των προτέρων το κείμενο της παραίτησής του, την οποία θα υπέβαλε σε περίπτωση που αποτύγχανε η επιχείρηση. Παρά την "απομόνωσή" τους, ο Αντρέας Μπάαντερ, η Γκούντρουν Έσλινγκ και ο Γιαν Καρλ Ράσπε πληροφορούνται τις εξελίξεις. Την επόμενη μέρα οι δύο πρώτοι βρίσκονται νεκροί στα κελιά τους στο Στάμχαιμ και ο τρίτος ετοιμοθάνατος. Μία άλλη κρατούμενη, η Ίρμγκαρντ Μέλερ, διασώζεται την τελευταία στιγμή. Στη Βαγδάτη οι Μόνχαουπτ και Μποοκ, μαζί με άλλα μέλη της RAF, πληροφορούνται τι έχει συμβεί και, οργισμένοι, δίνουν την εντολή για τη δολοφονία του Χανς Μάρτιν Σλάιερ. Μιλώντας πρόσφατα στο SPIEGEL ο Κλάους Γιούργκεν Μπόοκ αποκαλύπτει: "Από τη Βαγδάτη είχαμε στείλει στους ανθρώπους μας στις Βρυξέλλες ένα τέλεξ, στο οποίο γράφαμε: πρέπει να τελειώσουμε τη δουλειά, ήταν χαλασμένο το τελευταίο εμπόρευμα. Συμφωνείτε κι εσείς;" Η απάντηση ήταν ένα λιτό "ΟΚ".

Τα ανεξιχνίαστα μυστήρια της τρομοκρατίας

Στις 19 Οκτωβρίου οι συντάκτες του Γερμανικού Πρακτορείου Ειδήσεων στη Στουτγάρδη ακούν στο τηλέφωνο μία γυνακεία φωνή να λέει τα εξής: "Μετά από 43 ημέρες τελειώνει η αξιοθρήνητη και διεφθαρμένη ύπαρξη του Χανς Μάρτιν Σλάιερ. Ο κ.Σμιτ ας τον παραλάβει στην οδό Rue Charles Peguy, στη Μυλούζη, σε ένα πράσινο Audi 100 με πινακίδα Bad Homburg". Μέχρι σήμερα κανείς δεν γνωρίζει ποιος πάτησε τη σκανδάλη για να σκοτώσει τον Σλάιερ. Σχεδόν όλοι οι ύποπτοι για τις επιθέσεις του 1977 συνελήφθησαν και οδηγήθηκαν στη φυλακή. Ωστόσο δέκα μέλη της RAF διέφυγαν στην Ανατολική Γερμανία. Αλλά γρήγορα εμφανίστηκε μία νέα, τρίτη γενιά τρομοκρατών, οι οποία συνέχισε τις δολοφονικές επιθέσεις. Πολλές από αυτές παραμένουν ανεξιχνίαστες μέχρι σήμερα. Μόλις το 1998 η RAF ανακοίνωσε ότι διαλύεται, αλλά πολλά πρώην μέλη της εξακολουθούν να κρύβονται.

Θα μπορούσε να σωθεί ο Χανς Μάρτιν Σλάιερ; Ο ίδιος ο Χέλμουτ Σμιτ έλεγε ότι αυτή ήταν η πιο δύσκολη απόφαση της ζωής του. Λίγες μέρες πριν το τέλος η οικογένεια του απαχθέντος είχε προσφύγει στο Ανώτατο Συνταγματικό Δικαστήριο της Γερμανίας ζητώντας την άμεση παρέμβαση της κυβέρνησης για την απελευθέρωση του Σλάιερ, αλλά η προσφυγή απερρίφθη. Στο βιβλίο της "Μία ημέρα του φθινοπώρου" η δημοσιογράφος Αν Αμερί Ζίμενς βλέπει ίχνη ενοχής στους χειρισμούς του κρατικού μηχανισμού. Ο τότε υπουργός Δικαιοσύνης και έμπιστος συνεργάτης του Σμιτ, Χανς Γιούργκεν Φόγκελ, έχει καταθέσει σε βιβλίο τη δική του μαρτυρία, αποκαλύπτοντας τα ερωτήμτα που τον βασανίζουν μέχρι σήμερα: "Μήπως έχω ευθύνη για τον θάνατο του Χανς Μάρτιν Σλάιερ; Προϊούσης της ηλικίας, καθώς πλησιαζει και για μένα ο θάνατος, το σκέφτομαι όλο και περισσότερο... Το ερώτημα με απασχολεί από το 1977. Κι εμένα και τους άλλους που ζούμε ακόμη. Και μετά από τέσσερις δεκαετίες περισυλλογής, καταλήγω πάντα στο ίδιο συμπέρασμα: όχι, δεν είμαι ενοχος για τον θάνατο του Χανς Μάρτιν Σλάιερ. Αλλά κατά κάποιον τρόπο είμαι συνυπαίτιος..."

Ούτα Βίνκχαους (DPA), Γιάννης Παπαδημητρίου
Deutsche Welle


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Το θετικό κλίμα κατά τη συνάντηση του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο καταγράφεται στις αναφορές των γερμανικών ΜΜΕ, κυρίως με αναμετάδοση ρεπορτάζ των πρακτορείων ειδήσεων.

«Ο Τραμπ και ο Τσίπρας κατακλύζουν ο ένας τον άλλον με επαίνους», είναι ο τίτλος δημοσιεύματος στην ηλεκτρονική σελίδα της Frankfurter Allgemeine Zeitung, στο οποίο επισημαίνεται ότι κατά την συνάντησή τους στην Ουάσιγκτον οι δύο ηγέτες δεν φείσθηκαν επαίνων ο ένας για τον άλλον.

«Σε ένα σημείο, η διάθεση ωστόσο παγώνει», γράφει η εφημερίδα, αναφερόμενη στην κριτική που είχε ασκήσει ο πρωθυπουργός της Ελλάδας στον Ντόναλντ Τραμπ πριν από τις εκλογές στις ΗΠΑ.

«Ο αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε τα βήματα προόδου που έχει επιτύχει η Ελλάδα. Η Ελλάδα κάνει εξαιρετική δουλειά, είπε ο Τραμπ την Τρίτη στην Ουάσιγκτον. Είπε στον Τσίπρα ότι θα στηρίξει ένα υπεύθυνο σχέδιο για ελάφρυνση χρέους», αναφέρει η FAZ και επισημαίνει ότι το ίδιο είχε δηλώσει και ο προκάτοχός του, Μπαράκ Ομπάμα, ενώ το ΔΝΤ ζητάει ελάφρυνση του χρέους μέσω επιμήκυνσης του χρόνου αποπληρωμής των δανείων ή χαμηλότερων επιτοκίων. «Καλό κλίμα παρά τις παλαιότερες επικρίσεις», τιτλοφορείται το δεύτερο μέρος της ανταπόκρισης από την Ουάσιγκτον, στο οποίο παρατίθενται η δήλωση του Ντόναλντ Τραμπ ότι οι ΗΠΑ στέκονται στο πλευρό της Ελλάδας και ο έπαινος για την επίτευξη του στόχου του 2% του ΑΕΠ που θέτει το ΝΑΤΟ για τις αμυντικές δαπάνες των μελών του.

«Ο αριστερής κατεύθυνσης Πρωθυπουργός είχε κατά τη διάρκεια της αμερικανικής προεκλογικής περιόδου εκφράσει κριτική στον δεξιό λαϊκιστή αουτσάιντερ Τραμπ. Είχε πει τότε ότι ο ρεπουμπλικάνος εκφράζει μια σειρά από κακές ιδέες. Και είπε ο Τραμπ: Μακάρι να το ήξερα πριν από την ομιλία μου, ενώ ο κ. Τσίπρας αντέδρασε αποφεύγοντας την ερώτηση. Υπάρχουν μεταξύ των δύο χωρών πολλές προοπτικές προκειμένου να μπορέσει κανείς να λύσει τις διαφορές, δήλωσε», αναφέρει η εφημερίδα κι επισημαίνει την συμφωνία των δύο κυβερνήσεων για την αναβάθμιση των ελληνικών μαχητικών F-16, την οποία θα πρέπει να εγκρίνει το Κογκρέσο. «Οι Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής έβλεπαν ανέκαθεν στην Ελλάδα έναν σημαντικό διατλαντικό εταίρο στην ταραχώδη περιοχή της Μεσογείου μεταξύ της Βόρειας Αφρικής, της Μέσης Ανατολής και της Τουρκίας. Επιπλέον, διατηρούν στο ελληνικό νησί της Κρήτης μια μεγάλη στρατιωτική βάση», καταλήγει το δημοσίευμα.

Ρεπορτάζ από την επίσκεψη του Πρωθυπουργού στον Λευκό Οίκο φιλοξενεί στην ηλεκτρονική της έκδοση και η Münchner Merkur, η οποία επισημαίνει ότι ο Ντόναλντ Τραμπ επιβεβαίωσε ότι η Ελλάδα, μετά τις οικονομικές δυσκολίες, έχει επιτύχει πρόοδο. Η Ελλάδα κάνει «καταπληκτική δουλειά», είπε ο Τραμπ, αναφέρει η εφημερίδα και τονίζει ότι και το ΔΝΤ πιστοποίησε ότι η Ελλάδα πέτυχε ή ακόμη και ξεπέρασε τους στόχους ανάπτυξης. «Η επικεφαλής του ΔΝΤ Κριστίν Λαγκάρντ εμφανίστηκε την Δευτέρα μετά από την συνάντηση με τον Τσίπρα όλο επαίνους για τις μεταρρυθμίσεις. "Συνεχάρην τον Πρωθυπουργό και τον ελληνικό λαό για τις αξιοσημείωτες μεταρρυθμίσεις, τις οποίες έκανε η Ελλάδα εφαρμόζοντας δύσκολες κατευθυντήριες γραμμές, συμπεριλαμβανομένης της μεταρρύθμισης των συντάξεων και του φόρου εισοδήματος". Η Λαγκάρντ δήλωσε ακόμη: "Σε ό,τι αφορά μια ελάφρυνση χρέους με την στήριξη των ευρωπαίων εταίρων της, η Ελλάδα πρέπει να εφαρμόσει το πρόσφατα επί της αρχής υιοθετηθέν από το ΔΝΤ πρόγραμμα, προκειμένου να ολοκληρώσει επιτυχώς το πρόγραμμα βοήθειας το 2018"» καταλήγει το δημοσίευμα της εφημερίδας του Μονάχου.

Εκτενές ρεπορτάζ, με βάση τις ανταποκρίσεις των πρακτορείων ειδήσεων, από την συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με τον Ντόναλντ Τραμπ φιλοξενεί στην ιστοσελίδα του και το δεύτερο κανάλι της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ZDF, υπό τον τίτλο «Τσίπρας και Τραμπ σε πορεία τρυφερότητας». «Κατά την συνάντηση στην Ουάσιγκτον ο Πρόεδρος των ΗΠΑ γέμισε τον έλληνα Πρωθυπουργό Τσίπρα επαίνους. Η Ελλάδα σημείωσε πρόοδο στις μεταρρυθμίσεις και έκανε καταπληκτική δουλειά, είπε ο Τραμπ. Και ο Τσίπρας είχε μόνο καλά λόγια στις αποσκευές του - τον προηγούμενο χρόνο ηχούσε διαφορετικά», αναφέρει το ρεπορτάζ, στο οποίο περιλαμβάνονται οι δηλώσεις του αμερικανού προέδρου για τις καλές εξελίξεις στην Ελλάδα μετά τις οικονομικές δυσκολίες, αλλά και η στήριξη σε ένα «υπεύθυνο σχέδιο ελάφρυνσης του χρέους».

Στο ίδιο δημοσίευμα γίνεται αναφορά στις δηλώσεις της Κριστίν Λαγκάρντ για τις επιδόσεις της οικονομίας και τις μεταρρυθμίσεις, αλλά και στην ικανοποίηση που εξέφρασε ο Ντόναλντ Τραμπ για την διάθεση του 2% του ΑΕΠ της χώρας σε αμυντικές δαπάνες, όπως ορίζει το ΝΑΤΟ.

Στο ίδιο μήκος κύματος είναι ο τίτλος δημοσιεύματος της γερμανόφωνης υπηρεσίας της Deutsche Welle: «Τραμπ και Τσίπρας κατακλύζονται από επαίνους», γράφει η DW και επισημαίνει: «ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ φαίνεται να έχει ανακαλύψει την αγάπη του για την Ελλάδα. Κατά την επίσκεψη του έλληνα πρωθυπουργού είναι γεμάτος επαίνους. Ο Αλέξης Τσίπρας κάνει στροφή 180 μοιρών» και προσθέτει ότι οι δύο ηγέτες δεν μοιάζουν μεταξύ τους, αλλά προφανώς προσδοκούν οφέλη από μια καλή διμερή σχέση. Το δημοσίευμα παραθέτει τις δηλώσεις του προέδρου Τραμπ για την «εξαιρετική δουλειά» που κάνει η Ελλάδα στην εφαρμογή του προγράμματος στήριξης, αλλά και την δήλωσή του ότι οι ΗΠΑ στέκουν στο πλευρό των Ελλήνων σε ό,τι αφορά την ελάφρυνση του χρέους και τις επενδύσεις, οι οποίες «προσφέρουν ευκαιρίες για το αμερικανικό εμπόριο και μπορούν να δημιουργήσουν θέσεις εργασίας».

Η DW αναφέρεται εκτενώς και στις δηλώσεις του πρωθυπουργού της Ελλάδας κατά την συνέντευξη Τύπου στον Λευκό Οίκο, ενώ επισημαίνει ότι ο Αλέξης Τσίπρας στηρίζει στην Ουάσιγκτον μεγάλες ελπίδες για την ελάφρυνση χρέους. «Κατά την διάρκεια του προεκλογικού αγώνα για την προεδρία των ΗΠΑ ο Τσίπρας ηχούσε εντελώς διαφορετικά. Τότε είχε εκφράσει δριμεία κριτική για τον λαϊκιστή αουτσάιντερ (...). Υπάρχουν μεταξύ των δύο χωρών πολλές προοπτικές για να ξεπεράσουμε τις διαφορές μας, δήλωσε». Το δημοσίευμα καταλήγει με αναφορά στην αναβάθμιση των μαχητικών F-16 και με την επισήμανση ότι οι ΗΠΑ έβλεπαν ανέκαθεν την Ελλάδα ως έναν σημαντικό εταίρο σε μια ταραγμένη περιοχή.

Σύντομο ρεπορτάζ από τη συνάντηση στην Ουάσιγκτον φιλοξενείται ακόμη στον ιστότοπο του ιδιωτικού ενημερωτικού τηλεοπτικού σταθμού ntv, ενώ αναπαραγωγή τηλεγραφημάτων από την Ουάσιγκτον γίνεται και από την Stuttgarter Zeitung.

Πώς είδαν τη συνάντηση τα αμερικανικά ΜΜΕ

Στη συνάντηση του πρωθυπουργού της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ αναφέρεται η διαδικτυακή έκδοση του αμερικανικού πρακτορείου ειδήσεων Bloomberg. Το Μπλούμπεργκ μεταδίδει πως ο Αλέξης Τσίπρας διαβεβαίωσε ότι είχαν μια «παραγωγική» συνάντηση με τον Ντόναλντ Τραμπ και σημείωσε πως δεν αισθάνθηκε «να απειλείται καμία στιγμή» από τον αμερικανό πρόεδρο, στον οποίο είχε αναφερθεί πριν από τις προεδρικές εκλογές του 2016 στις ΗΠΑ με τη φράση «ελπίζω να μη μας βρει αυτό το κακό» - η οποία επανήλθε στη δημοσιότητα ενόψει της συνάντησης και προβλήθηκε από αρκετά αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, ενώ σχετική ερώτηση τέθηκε και στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησαν οι δύο ηγέτες μετά τις συνομιλίες τους στον Λευκό Οίκο. «Θέλω να επιβεβαιώσω ότι η συνάντηση που είχαμε ήταν πολύ παραγωγική», είπε ο Αλέξης Τσίπρας μέσω μεταφραστή και πρόσθεσε ότι «καμιά στιγμή δεν ένιωσα ότι αντιμετώπιζα μια απειλή», σύμφωνα με το Μπλούμπεργκ.

Πρόσθεσε ότι είδε πως υπήρχε η προοπτική «να παραμερίσουμε τις όποιες διαφορές μπορεί να έχουμε και να βρούμε πεδίο συνεννόησης». Όταν δημοσιογράφος έθεσε στον κ. Τσίπρα την ερώτηση για τη δήλωσή του σχετικά με τον Τραμπ «ελπίζω να μη μας βρει αυτό το κακό», ο Τραμπ χαμογέλασε κι αστειεύτηκε «μακάρι να το ήξερα αυτό πριν από την ομιλία μου». «Αρκετές χώρες ήταν νευρικές στην αρχή, αλλά έχω πολύ καλές σχέσεις με τους ηγέτες σχεδόν κάθε χώρας με την οποία συνδιαλέχθηκα», είπε ο Τραμπ αμέσως μετά την απάντηση του πρωθυπουργού της Ελλάδας. «Ο λόγος που ανησυχούσαν ήταν ότι δεν θα επιτρέψω οποιαδήποτε χώρα του κόσμου να εκμεταλλευθεί τη δική μας χώρα, τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής», πρόσθεσε. Ο Τραμπ στα εισαγωγικά του σχόλια στη συνέντευξη Τύπου αναφέρθηκε στην ιστορία της Ελλάδας, το γεγονός πως αποτέλεσε λίκνο της δημοκρατίας κι επαίνεσε την Αθήνα διότι εκπλήρωσε τον στόχο του NATO για το ύψος των αμυντικών δαπανών (2% του ΑΕΠ), ανέφερε ακόμη το Μπλούμπεργκ.

Υπό τον τίτλο «Το μήνυμα του Τραμπ στον Τσίπρα: οι ΗΠΑ μπορεί να αυξήσουν τις επενδύσεις στην Ελλάδα, έναν σύμμαχο κλειδί στο NATO», το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο CNBC αναφέρθηκε στην διαδικτυακή του έκδοση στη συνάντηση του αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ με τον πρωθυπουργό της Ελλάδας Αλέξη Τσίπρα στον Λευκό Οίκο την Τρίτη. Ανάμεσα στα ζητήματα που συζητήθηκαν ήταν οι αμερικανικές επενδύσεις στην Ελλάδα και η αμυντική συνεργασία των δύο χωρών την ώρα που στις σχέσεις ΗΠΑ-Τουρκίας καταγράφονται εντάσεις, σύμφωνα με το δίκτυο. Υπό αυτό το πρίσμα η ροή επενδύσεων και κεφαλαίων προς την Ελλάδα μετατρέπεται πλέον σε μια προτεραιότητα για την κυβέρνηση Τραμπ, που επιδιώκει να εντείνει τη διμερή οικονομική και αμυντική συνεργασία, σύμφωνα με το δημοσίευμα. Κατά διπλωματικές πηγές που επικαλείται το CNBC, οι ηγέτες συζήτησαν κυρίως για τις επενδύσεις και τη διμερή συνεργασία ειδικά στο πεδίο της ενέργειας.

Παρατίθενται δηλώσεις ειδικών σε θέματα ενέργειας οι οποίοι επισημαίνουν πως μεγάλες εταιρείες του κλάδου επιδιώκουν να αξιοποιήσουν κοιτάσματα ιδίως στα ανοικτά της νότιας Κρήτης και στην ευρύτερη περιοχή των Γρεβενών, κοντά στην πορεία του αγωγού TAP, ενώ σημειώνεται ότι τον Ιούνιο εγκρίθηκαν αιτήσεις συμπεριλαμβανομένης μιας που υπέβαλε η κοινοπραξία των Total, ExxonMobil και Ελληνικά Πετρέλαια και προκηρύχθηκαν δύο διεθνείς διαγωνισμοί για την παραχώρηση δικαιωμάτων έρευνας και εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων. Ακόμη, αναφέρεται πως η Ελλάδα είναι δυνητικός αγοραστής αμερικανικού υγροποιημένου φυσικού αερίου. Άλλα ζητήματα που συζητήθηκαν ήταν η επέκταση της συμφωνίας για τη χρήση της αμερικανικής ναυτικής βάσης στη Σούδα και η αναβάθμιση των ελληνικών αεροσκαφών F-16.

Η βάση διαδραματίζει κρίσιμο, στρατηγικό ρόλο στα σχέδια της κυβέρνησης Τραμπ για την αντιμετώπιση της οργάνωσης Ισλαμικό Κράτος και της τρομοκρατίας και την προστασία των ενεργειακών πηγών στη Μέση Ανατολή και στον Κόλπο, ενώ σύμφωνα με το CNBC, η Ουάσινγκτον φέρεται να εξετάζει την κατασκευή μιας δεύτερης βάσης στη νότια Κρήτη.

Υπό τον τίτλο «Ο Ντόναλντ Τραμπ συναντά τον Αλέξη Τσίπρα στον Λευκό Οίκο, εγκωμιάζει τον Έλληνα ηγέτη παρά το σχόλιό του περί "κακού" στο παρελθόν», δημοσίευμα στον ιστότοπο του αμερικανικού τηλεοπτικού δικτύου ABC News αναφέρεται στην συνάντηση του πρωθυπουργού της Ελλάδας με τον πρόεδρο των ΗΠΑ την Τρίτη στον Λευκό Οίκο. Ο πρόεδρος των ΗΠΑ καλωσόρισε θερμά τον Έλληνα πρωθυπουργό Αλέξη Τσίπρα στον Λευκό Οίκο παρότι ο Έλληνας ηγέτης είχε αναφερθεί το 2016 στον Ντόναλντ Τραμπ χρησιμοποιώντας την έκφραση «το κακό», σημειώνει το αμερικανικό τηλεοπτικό δίκτυο.

Στη συνέντευξη που παραχώρησαν έξω από τον Λευκό Οίκο ο κ. Τραμπ εξήρε τον Έλληνα ηγέτη και τον αποκάλεσε έναν ιδιαίτερο άνθρωπο που κάνει εξαιρετική δουλειά, προστίθεται στο δημοσίευμα. Ερωτηθείς από έναν δημοσιογράφο σχετικά με το σχόλιο του Τσίπρα, που είχε γίνει το 2016, ενώ βρισκόταν σε εξέλιξη η προεκλογική εκστρατεία των ΗΠΑ, ο Τραμπ αστειεύθηκε λέγοντας «μακάρι να το γνώριζα αυτό πριν από την ομιλία μου».

Ο κ. Τσίπρας δήλωσε πως είχε μια παραγωγική συνάντηση με τον Τραμπ και «δεν αισθάνθηκε ότι απειλείται καμιά στιγμή» κατά τη διάρκεια των συνομιλιών, προσθέτει το ABC News στο δημοσίευμα, το οποίο εν μέρει βασίζεται στις ανταποκρίσεις διεθνών πρακτορείων ειδήσεων. Ο Έλληνας ηγέτης επισήμανε ότι οι δύο χώρες έχουν «κοινές αξίες»: «Μην ξεχνάτε ότι οι αξίες της δημοκρατίας και της ελευθερίας γεννήθηκαν στην Ελλάδα. Είναι αξίες που διαπερνούν τον αμερικανικό πολιτισμό και την αμερικανική παράδοση. Ο πρόεδρος (Τραμπ) συνεχίζει τώρα αυτή την παράδοση», είπε. Ο Ντόναλντ Τραμπ είπε ότι πολλοί ξένοι ηγέτες ήταν νευρικοί πριν τον συναντήσουν. Ωστόσο «έχω πολύ καλές σχέσεις με τους ηγέτες σχεδόν κάθε χώρας με την οποία συνδιαλέχθηκα», ανέφερε.

Ο Τραμπ σημείωσε πως η Ελλάδα «πέρασε πολλά» κατά τη διάρκεια της παρατεταμένης περιόδου οικονομικών δυσχερειών αλλά δεσμεύτηκε πως οι ΗΠΑ θα συνεχίσουν να στέκουν στο πλευρό της χώρας καθώς εφαρμόζει το πρόγραμμα στήριξης. «Ο αμερικανικός λαός στέκεται στο πλευρό του ελληνικού λαού καθώς ανακάμπτει από την οικονομική κρίση που έπληξε πρόσφατα τη χώρα του», ανέφερε ο Τραμπ. «Μια ισχυρή Ελλάδα που ευημερεί προσφέρει τεράστιες ευκαιρίες για το εμπόριο, τις επενδύσεις και τη δημιουργία θέσεων εργασίας», συνέχισε. Ο Ντόναλντ Τραμπ πρόσθεσε πως η κυβέρνησή του ενημέρωσε το Κογκρέσο για τη δυνητική συμφωνία αναβάθμισης των αεροσκαφών F-16 της ελληνικής Πολεμικής Αεροπορίας, μια συμφωνία που μπορεί να φθάσει σε αξία τα 2,4 δισεκ. δολάρια.

Ο Αλέξης Τσίπρας αναφέρθηκε επίσης στο ζήτημα του NATO. Δήλωσε ότι είναι σημαντικό η Τουρκία να συνεχίσει να τηρεί τις δεσμεύσεις της στο πλαίσιο του NATO και προσηλωμένη στην ευρωπαϊκή της κατεύθυνση, παρά τις εντάσεις ανάμεσα στην Άγκυρα και την Ουάσινγκτον, καθώς και ανάμεσα στην Άγκυρα και την ΕΕ. «Συνεχίζουμε να υποστηρίζουμε την πορεία της Τουρκίας προς την Ευρώπη», είπε ο Αλέξης Τσίπρας. «Τη σεβόμαστε ως περιφερειακή δύναμη και πιστεύουμε ότι πρέπει να παραμείνει στραμμένη στην ευρωπαϊκή της προοπτική».


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




The primary intelligence agency of Australia says its resources are overextended as the country faces “espionage and foreign interference [of an] unprecedented” scale. In its annual report to the Australian houses of parliament, which was produced on Tuesday, the Australian Security Intelligence Organisation (ASIO) says it lacks resources to counter “harmful espionage” and “malicious activity” against the country. The unclassified report is published every year as a summary of a much longer classified report, which is shared with senior government officials and senior civil servants. It is endorsed by ASIO Director Duncan Lewis, who serves as Australia’s Director-General of Security.

In its report for 2016-2017, the ASIO said its officers identified “a number of states and other actors” that were “conducting espionage and foreign interference against Australia”. Many of these were “foreign intelligence services”, which used a variety of intelligence-collection methods of seeking “access to privileged and/or classified information on Australia’s alliances and partnerships”. Foreign intelligence services also spied for information on Canberra’s position on various economic, diplomatic and military issues, and sought information on the country’s energy policy and the volume of its energy and mineral resources. Additionally, espionage was detected against Australian scientific and technical research centers, says the report.

The report goes on to describe the ASIO’s counterterrorism investigations and operations as being of “high volume and tempo”, and states that its services were sought “in higher levels” than ever by “many across both government and industry”. Combined with the “unprecedented scale” of espionage and foreign interference against Australia that it is called to combat, these demands meant that ASIO’s resources would “remain overextended” in the new year, according to the report.

In the past year, the agency says it was able to identify “foreign powers” that secretly sought to influence Australian public opinion, and shape the views of Australian media professionals, industry and government officials, and others, on matters that advanced the interests of other countries, says the report. There was also espionage by foreign powers against members of ethnic communities in Australia, as well as harassment and other covert influence operations that sought to minimize criticism of foreign governments by members of those ethic communities.

The unclassified ASIO report does not identify the “foreign powers” that allegedly sponsored espionage operations against Australia, nor does it specify whether any foreign agents were apprehended, jailed or expelled from the country for carrying out espionage.

Joseph Fitsanakis
IntelNews


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου




Λίγο μετά τις δηλώσεις Τραμπ-Τσίπρα που είχαν ως θέμα και τον εκσυγχρονισμό ελληνικών F-16, οι Τούρκοι προχώρησαν σε μια σειρά νυχτερινών προκλήσεων στο βορειοανατολικό Αιγαίο, με επίκεντρο την περιοχή της Λήμνου!

Συγκεκριμένα, δύο τουρκικά αεροσκάφη εισήλθαν στο FIR Αθηνών περίπου στις 12.30, τα μεσάνυχτα της Τετάρτης.

Ελληνικά F-16 απογειώθηκαν από τη Λήμνο για να τα παρέμβουν και η τουρκική πλευρά αποχώρησε έπειτα από αναχαίτιση στις 00.45.

Πριν τα ελληνικά μαχητικά επιστρέψουν στη βάση τους, οι Τούρκοι έστειλαν στο Αιγαίο ένα αεροσκάφος ηλεκτρονικού πολέμου CN-235 και απονήωσαν ελικόπτερο από φρεγάτα τους!

Το «παιχνίδι» των προκλήσεων της Άγκυρας συνεχίστηκε έως και τις 5 το πρωί, με πτήσεις αεροσκαφών CN-235 και απονηώσεις ελικοπτέρων!


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου