Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

31 Δεκ 2016


Η ισλαμιστική τρομοκρατία αποτελεί τη σοβαρότερη δοκιμασία την οποία καλείται να αντιμετωπίσει η Γερμανία, τόνισε η καγκελάριος Άγκελα Μέρκελ στο μήνυμά της προς τους συμπατριώτες της για το νέο έτος.

Παράλληλα δεσμεύτηκε να προωθήσει νόμους που θα αυξήσουν την ασφάλεια έπειτα από την πολύνεκρη επίθεση σε μια χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου πριν από τις γιορτές.

Χαρακτηρίζοντας το 2016 μια χρονιά που πολλοί σχημάτισαν την εντύπωση ότι ο κόσμος «γύρισε ανάποδα», η Μέρκελ κάλεσε τους Γερμανούς να αφήσουν κατά μέρος τον λαϊκισμό και τόνισε ότι η Γερμανία έχει συμφέρον να αναλάβει ηγετικό ρόλο στην αντιμετώπιση των πολλών προκλήσεων τις οποίες αντιμετωπίζει η Ευρωπαϊκή Ένωση.

«Πολλοί συνέδεσαν το 2016 με την αίσθηση πως ο κόσμος γύρισε ανάποδα ή ότι όσα θεωρούνταν επί μακρόν επιτεύγματα πλέον αμφισβητούνται. Η Ευρωπαϊκή Ένωση, για παράδειγμα», σημείωσε η καγκελάριος.

«Επίσης η κοινοβουλευτική δημοκρατία, που κατηγορείται πως δε νοιάζεται πια για τα συμφέροντα των πολιτών αλλά υπηρετεί μόνο τα συμφέροντα των ολίγων. Τι διαστρέβλωση», πρόσθεσε, αναφερόμενη εμμέσως πλην σαφώς στους ισχυρισμούς του ακροδεξιού κόμματος Εναλλακτική για τη Γερμανία AfD, το οποίο κατάφερε να υφαρπάξει ψήφους από τους συντηρητικούς των οποίων ηγείται η καγκελάριος.

Αρκετοί ένθεν κακείθεν του Ατλαντικού χαρακτήρισαν τη Μέρκελ μια άγκυρα σταθερότητας και μια φωνή της λογικής σε μια χρονιά που ο Ντόναλντ Τραμπ εξελέγη πρόεδρος των ΗΠΑ, οι πολίτες της Βρετανίας ψήφισαν υπέρ της αποχώρησης του Ηνωμένου Βασιλείου από την ΕΕ κι οι σχέσεις της Δύσης με τη Ρωσία επιδεινώθηκαν φθάνοντας σε ένα ναδίρ δίχως προηγούμενο μετά τον ψυχρό πόλεμο.

Η καγκελάριος της Γερμανίας έκρινε πως το Brexit είναι μια «βαθιά τομή» και σημείωσε πως παρότι η ΕΕ είναι «αργή και δύσκολη», τα μέλη της πρέπει να επικεντρωθούν στα κοινά τους συμφέροντα, τα οποία ξεπερνούν τα εθνικά, όπως επέμεινε.
«Ναι, η Ευρώπη θα έπρεπε να επικεντρωθεί σε αυτό που μπορεί να είναι αληθινά καλύτερο του εθνικού κράτους», ανέφερε η Μέρκελ. «Εμείς οι Γερμανοί δεν πρέπει ποτέ να αφεθούμε να πιστέψουμε ότι ο καθένας θα έχει καλύτερο μέλλον εάν βαδίσει μόνος», πρόσθεσε.

Αυτή ήταν η δεύτερη αιχμή της καγκελαρίου εναντίον του AfD, το οποίο τάσσεται υπέρ της αποχώρησης της Γερμανίας από την ΕΕ και του κλεισίματος των συνόρων της χώρας για τους αιτούντες άσυλο. Η Γερμανία υποδέχθηκε πάνω από ένα εκατομμύριο πρόσφυγες τα τελευταία δύο χρόνια.

Η υποδοχή ενός αριθμού προσφύγων και μεταναστών δίχως προηγούμενο έπληξε τη δημοφιλία της Μέρκελ και αύξησε τα ποσοστά του Af D, το οποίο επιμένει στο ότι το Ισλάμ δεν είναι συμβατό με το Σύνταγμα της Γερμανίας. Μολαταύτα, οι συντηρητικοί των οποίων ηγείται η καγκελάριος αναμένεται να κερδίσουν τις βουλευτικές εκλογές οι οποίες θα διεξαχθούν σε εννιά μήνες.

Η Άγκελα Μέρκελ, η οποία θα διεκδικήσει την τέταρτη θητεία της στην καγκελαρία, θέτει το ζήτημα της ασφάλειας στο επίκεντρο του προεκλογικού προγράμματος της Ένωσης Χριστιανοδημοκρατών CDU.

Στο μήνυμά της, η καγκελάριος δεσμεύτηκε πως η κυβέρνησή της θα θεσπίσει μέτρα για να αυξηθεί η ασφάλεια μετά την επίθεση ενός Τυνήσιου, η αίτηση του οποίου να του χορηγηθεί άσυλο απορρίφθηκε, με ένα φορτηγό σε χριστουγεννιάτικη αγορά της γερμανικής πρωτεύουσας τη 19η Δεκεμβρίου. Η ευθύνη για την επίθεση, στην οποία βρήκαν τον θάνατο 12 άνθρωποι, αναλήφθηκε από τη τζιχαντιστική οργάνωση Ισλαμικό Κράτος.

Ο δράστης της επίθεσης έπεσε νεκρός από πυρά ανδρών της ιταλικής αστυνομίας στο Μιλάνο την 23η Δεκεμβρίου. Οι αρχές προσπαθούν να εξακριβώσουν εάν είχε συνεργούς.

Η Μέρκελ κάλεσε τους Γερμανούς να επιδείξουν «συνοχή» απέναντι στους «φονιάδες που είναι γεμάτοι μίσος» και να μην εγκαταλείψουν τις δημοκρατικές αξίες έπειτα από την πολύνεκρη επίθεση. Υποσχέθηκε ότι θα αυξηθεί «η ασφάλεια» αλλά και «η ελευθερία» στη χώρα της.

«Με κοινή αποφασιστικότητα, θα αντιτείνουμε τη συμπόνια μας και τη συνοχή μας στον κόσμο μίσους των τρομοκρατών», επέμεινε η Μέρκελ.

Δημοσκόπηση της εταιρίας YouGov η οποία διενεργήθηκε μετά την επίθεση κατέδειξε ότι το 73% των Γερμανών τάσσεται υπέρ του να δοθούν περισσότεροι πόροι στην αστυνομία, ενώ το 60% υποστηρίζει την επιτήρηση δημόσιων χώρων με κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης.

Τον Ιούλιο διαπράχθηκαν άλλες δύο επιθέσεις στη Γερμανία την ευθύνη για τις οποίες ανέλαβε το ΙΚ.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Ίσως οι ιστορικοί του μέλλοντος να αποτιμήσουν με διαφορετικό τρόπο το σύντομο πραξικόπημα που έλαβε χώρα τον Ιούλιο στην Τουρκία, καθώς αποτέλεσε ένα από τα πιο σημαντικά γεγονότα του 2016 και μετά από αυτό τίποτα δεν ήταν όπως πριν στη γειτονική χώρα.

Η Τουρκία δεν είναι Ρωσία ούτε Γερμανία ή ΗΠΑ αλλά εξακολουθεί να είναι μια χώρα 75 εκατομμυρίων κατοίκων, με τον ισχυρότερο στρατό στην περιοχή, ενώ συγκαταλέγεται - τουλάχιστον μέχρι τώρα – στις αναδυόμενες οικονομίες. Επιπλέον, βρίσκεται στο σταυροδρόμι μεταξύ Ρωσίας, Ευρώπης και Μέσης Ανατολής, σε μια – ευτυχώς ή δυστυχώς – στρατηγική θέση που στα σύνορά της αντανακλώνται οι πιο ευαίσθητες γραμμές της παγκόσμιας σκακιέρας. Μια αλλαγή στην εξωτερική πολιτική της χώρας ή ένας εμφύλιος πόλεμος μπορούν να οδηγήσουν σε ένα φαινόμενο ντόμινο με απρόβλεπτες συνέπειες.

Το χρονικό του πραξικοπήματος... που πέθανε

Το βράδυ της 15ης Ιουλίου, τα ΜΜΕ άρχισαν να κάνουν λόγο για πυροβολισμούς στην Άγκυρα και για πτήσεις στρατιωτικών αεροσκαφών και ελικοπτέρων πάνω από την πρωτεύουσα της Τουρκίας.

Η γέφυρα του Βοσπόρου και η γέφυρα Φατίχ Σουλτάν Μεχμέτ στην Κωνσταντινούπολη έκλεισαν χωρίς να αναφερθεί η αιτία, ενώ στη συνέχεια κατέφθασαν τανκς και στρατιωτικές δυνάμεις.
Ακολούθησε επίσημη ανακοίνωση του στρατού, σύμφωνα με την οποία στόχος ήταν η ανατροπή του καθεστώτος του Recep Tayyip Erdogan, ενώ μετά από λίγο το επιβεβαίωσε και ο πρωθυπουργός της Τουρκίας, Binali Yıldırım.

Η πρώτη κίνηση του Erdogan ήταν να καλέσει τον κόσμο να βγει στους δρόμους και να εκφράσει την υποστήριξή του στη δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση της χώρας. Κατηγόρησε τον ιμάμη Fethullah Gülen ότι βρίσκεται πίσω από το πραξικόπημα και δεσμεύτηκε να τιμωρήσει όσους το οργάνωσαν.

Παράλληλα, άρματα μάχης άνοιγαν πυρ προς το τουρκικό κοινοβούλιο, ενώ στρατιωτικά ελικόπτερα πυροβολούσαν το αρχηγείο των μυστικών υπηρεσιών (MIT) στην Άγκυρα.

Μετά από συγκρούσεις του στρατού με την αστυνομία, χιλιάδες κόσμου που κατέβηκαν στο δρόμο, επιδρομές σε τηλεοπτικούς σταθμούς και μια κατάρριψη ελικοπτέρου, υψηλόβαθμα κυβερνητικά στελέχη άρχισαν να ανακοινώνουν πως τα τανκ αποσύρονται και πως το πραξικόπημα απέτυχε.

Αρκετοί στρατιώτες που συμμετείχαν στην προσπάθεια πραξικοπήματος παραδόθηκαν στις Αρχές, ενώ οι δυνάμεις ασφαλείας ανακατέλαβαν τις βάσεις που είχαν χάσει.

Ο απολογισμός δεν αρκεί να εξαντληθεί στην απαρίθμηση των θυμάτων εκείνης της νύχτας – που έφτασαν τα 300 – αλλά συνεχίζει μέχρι σήμερα μέσα από τις διώξεις του πλέον πανίσχυρου Erdogan.

Το χρονικό του πραξικοπήματος... που ζει και βασιλεύει

Τον Αύγουστο η δημοτικότητα του προέδρου Recep Tayyip Erdogan είχε “εκτοξευτεί” στο 68%, σύμφωνα με έρευνα της εταιρείας Metropoll. Το ποσοστό είναι αυξημένο κατά 21 μονάδες σε σύγκριση με αντίστοιχη έρευνα του Ιουνίου.

Ένα μήνα μετά, συνολικά 40.029 άνθρωποι έχουν τεθεί υπό κράτηση στην Τουρκία στο πλαίσιο των ερευνών για την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου και περίπου οι μισοί από αυτούς έχουν συλληφθεί επίσημα.

Ακόμη, ο Binali Yıldırım δήλωσε ότι 79.900 πρόσωπα απομακρύνθηκαν από τις θέσεις τους στον κρατικό μηχανισμό εν μέσω των διωγμών μετά την απόπειρα πραξικοπήματος στις τάξεις του στρατού, της αστυνομίας, του δικαστικού σώματος και της δημόσιας διοίκησης. Κατά τον τούρκο πρωθυπουργό, έκλεισαν 4.262 εταιρείες και θεσμοί που συνδέονται με τον Gülen.

Η Κομισιόν από την πλευρά της προειδοποιεί κάνοντας λόγο για προβλήματα στην ελευθερία του Τύπου και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης στη χώρα. Τονίζει ότι υπάρχουν σοβαρές ανησυχίες για πολλούς τούρκους δημοσιογράφους που έχουν συλληφθεί και για τα μέσα ενημέρωσης που έχουν κλείσει μετά το πραξικόπημα. Περίπου 170 εφημερίδες, περιοδικά, τηλεοπτικοί σταθμοί και πρακτορεία ειδήσεων έχουν κλείσει, αφήνοντας 2.500 δημοσιογράφους άνεργους, καταγγέλλει η Ένωση Τούρκων Δημοσιογράφων.

Ο Erdogan ως νέος Atatürk

Μερικές ομοιότητες αλλά και αρκετές διαφορές χωρίζουν τον Πρόεδρο της Τουρκίας από τον Kemal Atatürk, τον ιδρυτή της σύγχρονης τουρκικής δημοκρατίας.

Ο κεμαλισμός κατάφερε να ενώσει τον τουρκικό λαό δίνοντας ένα όραμα που κοιτούσε προς τη Δύση, αφήνοντας πίσω όχι μόνο το αραβικό αλφάβητο αλλά κι ένα Χαλιφάτο. Ο Erdogan προσπαθεί να ενώσει τους Τούρκους πίσω από μια εθνική ιδεολογία που κάνει λόγο για ένα πραξικόπημα που αποτέλεσε έναν Δεύτερο Πόλεμο Ανεξαρτησίας. Παρότι ο τούρκος Πρόεδρος κατηγορεί τους πραξικοπηματίες και τους “εχθρούς της Τουρκίας” ότι προσπαθούν να την γονατίσουν, οι εξελίξεις στη γειτονική χώρα δεν ευνοούν τη σταθερότητα.

Σύμφωνα με τον συγγραφέα Mustafa Akyol που μίλησε στο Politico, η αχίλλειος πτέρνα του Erdogan περνάει μέσα από την οικονομία. Κάθε φορά που ο Erdogan κατηγορεί εξωτερικές δυνάμεις, η τουρκική λίρα “βυθίζεται” λίγο περισσότερο. Όπως αναφέρει ο Μ. Akyol, “η δημοτικότητα του Erdogan στηρίζεται στην ιδεολογία του και στο Ισλάμ αλλά και στο γεγονός ότι βελτίωσε την ποιότητα ζωής της κοινωνικής πλειοψηφίας”.

Ο Erdogan μετέτρεψε εκ νέου την Τουρκία σ' ένα αυταρχικό κράτος, κάτι που στηρίζεται εξάλλου σε μια δήλωση που είχε κάνει τη δεκαετία του '90 όταν ήταν δήμαρχος της Κωνσταντινούπολης, όταν είχε πει πως “η δημοκρατία είναι όχημα, όχι στόχος”...



Επιμέλεια: Δανάη Μαραγκουδάκη
Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Δεν έχει προηγούμενο η στάση που τηρεί ο νέος πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών Ντόναλντ Τραμπ απέναντι στον απερχόμενο Μπάρακ Ομπάμα, αφού παρά τα περί «εξαιρετικής συζήτησης» που γίνεται από καιρού εις καιρόν τηλεφωνικώς στο πλαίσιο της ενημέρωσης του νέου προέδρου, όλα δείχνουν ότι ο Τραμπ έχει αρχίσει ήδη να βάζει νέους κανόνες στο «παιχνίδι», με έναν τόσο δραστικό τρόπο, που εγείρει μεγάλες απορίες για τον τρόπο αντίδρασης μιας εθισμένης γραφειοκρατίας, ενός ισχυρού «συστήματος», αυτό της Ουάσιγκτον.

Του Μιχαήλ Βασιλείου

Το τελευταίο και πιο ηχηρό άδειασμα του νέου προέδρου προς τον παλαιό, ήταν η προσυπογραφή των επιλογών του Ρώσου προέδρου, με την απάντηση Τραμπ στον Πούτιν, διά του ιστοχώρου κοινωνικής δικτύωσης Twitter, όπου ανήρτησε σχετικά με την απόφαση μη αντίδρασης στην απόφαση απέλασης των 35 Ρώσων διπλωματών, μεταξύ των οποίων και… του σεφ της ρωσικής πρεσβείας (!) γιορτιάτικα: Είπε, «έξοχη κίνηση» και «πάντα γνώριζα ότι είναι πολύ έξυπνος»!

Όταν επικροτείς έναν ξένο ηγέτη για μια απόφασή του, προφανώς εγγράφεις υποθήκες για τη σχέση που θα δημιουργηθεί όταν αναλάβεις τα ηνία. Όμως, όταν η απόφαση που επαινείς είναι ταυτοχρόνως απορριπτική απάντηση στον πρόεδρο που αποχωρεί, ίσως να μην μπορούσε να υπάρξει μεγαλύτερη προσβολή και πιο ηχηρό σνομπάρισμα, όσο και να ψάξει. Το Tweet του Τραμπ το «τσίμπησε» αμέσως η ρωσική πρεσβεία στην Ουάσιγκτον και το αναμετέδωσε, κάνοντας την προσβολή ακόμα χειρότερη.

Και να μη θέλει κανείς, η σύγκρουση αυτή Ομπάμα και Τραμπ, κυρίως όμως οι τελευταίες ενέργειες της κυβέρνησης Ομπάμα, τρεις μόλις εβδομάδες προτού αποχωρήσει από τον Λευκό Οίκο, δεν μπορούν παρά να ερμηνευθούν ως απόπειρα να προσδιοριστεί ένα πλαίσιο αμερικανικής πολιτικής απέναντι στη Ρωσία, από το οποίο να μη μπορεί να ξεφύγει εύκολα ο νέος πρόεδρος, ο οποίος όμως απαντά με «βιαιότητα», διαβιβάζοντας στο «σύστημα» το μήνυμα ότι αυτός κάνει κουμάντο από εδώ και πέρα και σε όποιον αρέσει.

Τις επόμενες ημέρες εκκρεμεί η ενημέρωση του Ντόναλντ Τραμπ από τη CIA για όλα τα μεγάλα ζητήματα εθνικής ασφαλείας. Οι πληροφορίες που θα περιέλθουν σε γνώση του νέου προέδρου, όσο «σοκαριστικές» και να είναι, εκτιμάται ότι δεν θα αλλάξουν ιδιαίτερα τις διαθέσεις του νέου ενοίκου του Λευκού Οίκου, αφού και λόγω ιδιοσυγκρασίας, πέραν της προδιάθεσης, είναι σφόδρα πιθανόν να πει… αν δεν το αναρτήσει και στο Twitter, «εγώ θα έκανα χειρότερα εάν μου φέρονταν έτσι».

Με βάση τη διαφαινόμενη σύγκρουση του κατεστημένου εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής της Ουάσιγκτον με τον νέο πρόεδρο, θα πρέπει κανείς να αναμένει λογικά μεγάλο «μαχαίρι» στα ηγετικά κλιμάκια όλων των πυλώνων εξουσίας στον τομέα της εθνικής ασφάλειας, καθώς ο ολίγον παρορμητικός κ. Τραμπ δεν έχει κρύψει την ενόχλησή του με πολλά που ακούει και μαθαίνει, ή απλώς διαπιστώνει, το τελευταίο διάστημα.

Όλα δείχνουν ότι σε μια ειλικρινή συζήτηση ανάμεσα στον Τραμπ και τον Πούτιν, είναι πιθανό ο Ρώσος ηγέτης να κάνει… φροντιστήριο στον Τραμπ για τις εκατέρωθεν αβρότητες στο επίπεδο των υπηρεσιών πληροφοριών και όχι μόνο, λέγοντάς του «Ντόναλντ, αυτά γίνονται μεταξύ των εθνών, εσείς τα κάνετε, εμείς τα κάνουμε, οι Κινέζοι, οι Βρετανοί, οι Γάλλοι, οι Γερμανοί οι Αρειανοί…» για να του πετάξει στη συνέχεια ένα «δόλωμα» που θα έχει την ίδια στιγμή δόλο αλλά και ουσία, λέγοντάς του «πάμε μαζί να αλλάξουμε τον κόσμο»!

Δόλος υπό την έννοια της επιθυμίας να παρασύρει τον νέο Αμερικανό πρόεδρο σε ενέργειες οι οποίες εξυπηρετούν το ρωσικό εθνικό συμφέρον, με πρώτη και καλύτερη την απόσυρση των κυρώσεων… πώς θα ήταν δυνατόν να αλλάξουν τον κόσμο όταν ο ένας έχει βάλει θηλιά στον λαιμό του άλλου. Ελλάδα είναι η Ρωσία να εναγκαλίζεται τις ΗΠΑ με ένα αντίστοιχο του casus belli να επικρέμεται πάνω από το κεφάλι της; Υπάρχει και αυτοσεβασμός… αλλού.

Ουσία, διότι ποτέ δεν έκρυψε το Κρεμλίνο την επιθυμία σύστασης ενός διευθυντηρίου για τη συνδιαχείριση των θεμάτων της υφηλίου, κάτι σαν την… Ιερά Συμμαχία, ια περίοδο που είχε γοητεύσει τον καινούργιο -αλλά τόσο παλιό- σύμβουλο του Τραμπ, τον Χένρι Κίσιντζερ, ο οποίος πάντα αποθέωνε την ισορροπία ισχύος (balance of power) και μισούσε τα κηρύγματα περί ανθρωπίνων δικαιωμάτων, με αποτέλεσμα ο Πούτιν να τον κάνει προσωπικό του φίλο!

Εν ολίγοις, προσδεθείτε για να απολαύσουμε τη συνέχεια. Το που θα καταλήξουμε δεν μπορεί να το γνωρίζει κανείς… από μια ειρήνη πολλών δεκαετιών, έως παγκόσμιο πόλεμο και όλα τα ενδιάμεσα. Διαλέγετε και παίρνετε. Ίσως να μην το έχουμε συνειδητοποιήσει ιδιαίτερα ακόμα, αλλά η περίοδος που ζούμε θα απασχολήσει σε πολλές χιλιάδες σελίδων τους ιστορικούς του μέλλοντος και τους διεθνολόγους, ίσως και άλλες επιστημονικές ειδικότητες.

Το αν η ελληνική πλευρά έχει προβεί στις δικές της αξιολογήσεις και γνωρίζει ποιο είναι το συμφέρον της μένει να αποδειχθεί. Χθες, υπενθυμίσαμε ότι προϋπόθεση γεωστρατηγικής υποβάθμισης της Τουρκίας είναι οι καλές σχέσεις ανάμεσα στην Ουάσιγκτον και τη Μόσχα. Επίσης, ότι η καλή κατάσταση της ρωσικής οικονομίας βοηθά ώστε τα ελληνικά προϊόντα να απορροφούνται από τη ρωσική αγορά. Σήμερα ας το πάμε ένα βήμα παρακάτω, με μια πάλι «θεμελιακή» ή μάλλον διευκρινιστική τοποθέτηση…

Εξ ορισμού, όταν ο οποιοσδήποτε ηγέτης δεν έχει τίποτα ως αντίπαλο δέος, ο πειρασμός να καθίσταται ανεξέλεγκτος είναι πολύ ισχυρός και σε αυτές τις περιπτώσεις οι πιο μικροί σε μέγεθος και αδύναμοι, πάσχουν από τις αυθαιρεσίες οι οποίες συνήθως ακολουθούν.

Κατά συνέπεια, ασχέτως του «ανήκουμε εις τη Δύση», το ελληνικό συμφέρον εξυπηρετείται καλύτερα από μια Ρωσία όπως η σημερινή και καθόλου όταν είναι απαξιωμένη, όπως την περίοδο μετά τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης. Και ποτέ μην ξεχνάμε, ότι είμαστε σε μια γειτονιά όπου έχουμε να αλληλεπιδράσουμε και με περιφερειακούς -ανεξέλεγκτους- δρώντες, όχι μόνο τους παγκόσμιους.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου