Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

29 Δεκ 2016


Μπορεί ο Μπάρακ Ομπάμα να αφήνει τον Λευκό Οίκο, αλλά οι τελευταίες του προεδρικές κινήσεις - αποφάσεις, κάθε άλλο παρά διευκολύνουν την προεδρία του Ντόναλντ Τραμπ. Πρώτα η απόφαση για επανεξοπλισμό των τζιχαντιστών, έπειτα η απόφαση του ΟΗΕ κατά του Ισραήλ και τώρα η απόφαση κυρώσεων νέων κατά της Ρωσίας με την (γελοία) πρόφαση εμπλοκής της Ρωσίας στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές (δηλαδή ουσιαστικά ο Ομπάμα παραδέχεται πως οι υπηρεσίες ασφάλειας και η ηλεκτρονική άμυνα των ΗΠΑ κατά τη διάρκεια της προεδρικής του θητείας είναι ανύπαρκτες και έχει εκτεθεί η ασφάλεια των ΗΠΑ).

Τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας, ως απάντηση στην ανάμιξη της Μόσχας στις αμερικανικές εκλογές και την νίκη του Ντόναλντ Τραμπ, ανακοίνωσε η κυβέρνηση Ομπάμα.

Σύμφωνα με το NBC, οι κυρώσεις περιλαμβάνουν την απέλαση 35 Ρώσων διπλωματών από την Ουάσιγκτον και το Σαν Φρανσίσκο.

Οι Ρώσοι διπλωματικοί αξιωματούχοι έχουν χρονικό περιθώριο 72 ωρών για να αποχωρήσουν από το αμερικανικό έδαφος.

Παράλληλα, οι αμερικανικές αρχές έκλεισαν δυο ρωσικά συγκροτήματα κατοικιών στη Νέα Υόρκη και στο Μέριλαντ, τα οποία χρησιμοποιούνται από τους Ρώσους ως κέντρα πληροφοριών.

"Οι ενέργειες αυτές ακολουθούν επαναλαμβανόμενες ιδιωτικές και δημόσιες προειδοποιήσεις που έχουμε πραγματοποιήσει προς τη ρωσική κυβέρνηση και είναι μια απαραίτητη και κατάλληλη απάντηση στις προσπάθειές της να πλήξει τα συμφέροντα των ΗΠΑ παραβιάζοντας καθιερωμένους διεθνείς κανόνες συμπεριφοράς", δήλωσε ο πρόεδρος Obama σε ανακοίνωσή του.

Δεν υπήρξε άμεση απάντηση από τη Μόσχα, ωστόσο τις προηγούμενες μέρες η Ρωσία είχε σχολιάσει τις κατηγορίες περί hacking ως "παραπληροφόρηση" και "ψέματα" και δεσμεύθηκε να απαντήσει σε οποιεσδήποτε κυρώσεις.

O νεοεκλεγείς Πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ πρότεινε χθες Τετάρτη ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ρωσία πρέπει να «ξεκουραστούν» από τη διαμάχη που έχει προκύψει με το χακάρισμα των υπολογιστών του Δημοκρατικού Κόμματος. «Οφείλουμε να προχωρήσουμε με τη ζωή μας», είπε χαρακτηριστικά.

Κατά την άποψη των αναλυτών στην Ουάσιγκτον, το περιβάλλον έντασης που διαμορφώνεται στις αμερικανορωσικές σχέσεις λίγες εβδομάδες πριν την επίσημη ανάληψη της προεδρικής εξουσίας από την εκλεγμένο πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ ενισχύει το κλίμα έλλειψης εμπιστοσύνης μεταξύ της Ουάσιγκτον και της Μόσχας και καθιστά ακόμη δυσκολότερη την μελλοντική επαναπροσέγγιση για τον καθορισμό του διμερούς πλαισίου σχέσεων.

Ρωσία: Οι κυρώσεις πλήττουν τις διμερείς σχέσεις των δύο χωρών

Οι κυρώσεις που επιβλήθηκαν στη Ρωσία σήμερα από την κυβέρνηση του Μπαράκ Ομπάμα αποτελούν τον «επιθανάτιο ρόγχο πολιτικών πτωμάτων», υποστήριξε ο Κονσταντίν Καζάτσεφ, πρόεδρος της επιτροπής διεθνών σχέσεων του Συμβουλίου της Ομοσπονδίας (Άνω Βουλή) της Ρωσίας, σε δηλώσεις του στο πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti.

«Η απερχόμενη κυβέρνηση των ΗΠΑ δεν έχει λόγο, ούτε πολιτικό και ηθικό δικαίωμα να προχωρά σε τόσο δραστικά και καταστροφικά βήματα στις διμερείς σχέσεις με τη Ρωσία», έκρινε ο Καζάτσεφ. «Οφείλω να ζητήσω συγγνώμη για τη σκληρή έκφραση που θα χρησιμοποιήσω αλλά δεν υπάρχει άλλος τρόπος να το περιγράψω παρά ως τον επιθανάτιο ρόγχο (...) πολιτικών πτωμάτων», πρόσθεσε ο ίδιος.

Παράλληλα, ο εκπρόσωπος του προέδρου της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν δήλωσε σήμερα ότι ο νέος γύρος κυρώσεων που επιβλήθηκαν από τις ΗΠΑ στη Ρωσική Ομοσπονδία αποτελεί μια εξέλιξη η οποία πλήττει τις διμερείς σχέσεις.

Ο πρόεδρος Πούτιν, πρόσθεσε ο Ντμίτρι Πεσκόφ, θα δώσει εντολή να επιβληθούν «προσήκοντα» αντίποινα στις αμερικανικές κυρώσεις, οι οποίες συμπεριλαμβάνουν την απέλαση 35 διπλωματών που η Ουάσινγκτον θεωρεί κατάσκοπους και κήρυξε ανεπιθύμητους.

Σε τηλεδιάσκεψη με δημοσιογράφους, ο Πεσκόφ είπε ότι η Μόσχα αμφιβάλλει για την αποτελεσματικότητα που μπορούν να έχουν τέτοιου είδους μέτρα καθώς η σημερινή κυβέρνηση των ΗΠΑ παραδίδει την εξουσία σε τρεις εβδομάδες.

Πέραν των απελάσεων η Ουάσινγκτον ανακοίνωσε ότι κλείνουν δύο ρωσικά κτιριακά συγκροτήματα στη Νέα Υόρκη και στο Μέριλαντ.

Σε κατάσταση φρενίτιδας βρίσκεται ο απερχόμενος Μπαράκ Ομπάμα, σύμφωνα με τον Νιουτ Γκίνγκριτς, πρώην πρόεδρο της Βουλής

Ο πρώην πρόεδρος της Βουλής των Αντιπροσώπων Ρεπουμπλικάνος Νιουτ Γκίνγκριτς σε συνέντευξή του, την Κυριακή, συνέκρινε την υστεροφημία του απερχόμενου προέδρου Μπαράκ Ομπάμα με μία κούκλα που ξεφουσκώνει, υποστηρίζοντας ότι ο Ομπάμα, βρίσκεται σε μια κατάσταση “απεγνωσμένης φρενίτιδας” προκειμένου να την περισώσει, σχολιάζει το CNN.

“Η υστεροφημία του είναι όπως μία από αυτές τις κούκλες που όσο χάνουν αέρα, ζαρώνουν και ζαρώνουν και ζαρώνουν. Βρίσκεται σε μία κατάσταση “απεγνωσμένης φρενίτιδας,” δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γκίνγκριτς στον Κρις Ουάλας και στην εκπομπή “Fox News Sunday.”

Ο Γκίνκριτς είναι αντιπρόεδρος της μεταβατικής ομάδας, του εκλεγμένου προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και σχολίασε τις ενέργειες του Ομπάμα, κατά το τελευταίο χρονικό διάστημα και λίγο πριν παραδώσει την προεδρική εξουσία των ΗΠΑ στον Τραμπ.

Η κυβέρνηση Ομπάμα την προηγούμενη εβδομάδα έθεσε εκτός νομικής ισχύος τους κανονισμούς για την επανεκκίνηση του προγράμματος (National Security Entry-Exit Registration System -NSEERS) που είχε ενεργοποιήσει η κυβέρνηση του Τζορτζ Μπους Τζούνιορ. To πρόγραμμα αυτό απαιτούσε την καταγραφή των αντρών, ηλικίας κάτω των 25 ετών με καταγωγή από χώρες όπου η πλειοψηφία του πληθυσμού είναι μουσουλμάνοι από τις αρμόδιες υπηρεσίες μετανάστευσης των ΗΠΑ. Ο Τραμπ από την πλευρά του έχει εξαγγείλει την απαγόρευση εισόδου των μουσουλμάνων στις ΗΠΑ

Παράλληλα, η αποχωρούσα κυβέρνηση Ομπάμα, δραστηριοποιήθηκε για την απαγόρευση των παράκτιων γεωτρήσεων άντλησης πετρελαίου για λόγους προστασίας του περιβάλλοντος στον Αρκτικό και τον Ατλαντικό Ωκεανό. Η κίνηση αυτή εκτιμάται ότι θα δυσκολέψει τον Ντόναλντ Τραμπ στην ενεργοποίηση πεδίων ενεργειακών γεωτρήσεων στους δύο ωκεανούς.

Ο απερχόμενος πρόεδρος, ενεργοποίησε επίσης τη διαδικασία μεταγωγής κρατουμένων από το Γκουαντάναμο, προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός τους, παρά την εξαγγελία του Τραμπ για την διατήρηση της φυλακής και την αύξηση του αριθμού των κρατουμένων.”

Ο Τραμπ εξήγγειλε στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας την ακύρωση πολλών από τις ειδικές προεδρικές αποφάσεις που έχει λάβει ο Ομπάμα στη διάρκεια της διπλής προεδρικής θητείας του, στο Λευκό Οίκο.

Ο Γκίνκριτς από την πλευρά του υποστήριξε το Fox News ότι το μεγαλύτερο μέρος της υστεροφημίας του Ομπάμα συνδέεται με τις ειδικές προεδρικές αποφάσεις που έχει λάβει και “η πλειοψηφία των οποίων θα αποκηρυχτεί από την κυβέρνηση του Τραμπ,” δήλωσε χαρακτηριστικά ο Γκίνκριτς, σύμφωνα με το CNN.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Η χρονιά που έρχεται θα είναι καθοριστική για το μέλλον της Ευρώπης, γράφει το Stratfor. Οι πολλαπλές εκλογικές αναμετρήσεις στα κράτη-μέλη της ΕΕ απειλούν την ένωση ακόμα και με κατάρρευση. Η Ρωσία, αναφέρει το γνωστό think tank, θα παίξει καθοριστικό ρόλο. 

Υποστηρίζει τους λαϊκιστές της Ευρώπης με στόχο τη διαίρεση, γράφει το Stratfor, και παίζει το ρόλο διαμεσολαβητή στη Μέση Ανατολή έτσι ώστε να μπορεί να διαπραγματεύεται με μεγαλύτερη ευκολία στη Δύση. Όσον αφορά στην Ελλάδα, θεωρεί ότι δεν θα γίνουν εκλογές, καθώς η κυβέρνηση φοβάται το αποτέλεσμα.

Ιδού οι προβλέψεις του Stratfor αναλυτικότερα:

Η κρίση στην Ευρωζώνη μπορεί να μπει σε μια νέα, πιο επικίνδυνη φάση το 2017, σημειώνει, καθώς οι κίνδυνοι αγγίζουν τους μεγαλύτερους οικονομικούς και πολικούς παίκτες της. Κάτι τέτοιο "θα αποτελέσει απειλή για το μέλλον των θεσμών που κυβερνούν την ΕΕ με τρόπο πιο βαθύ απ' ό,τι πριν". Οι επερχόμενοι κίνδυνοι θα είναι μεγαλύτεροι για την Ιταλία, τη Γαλλία και τη Γερμανία. "

Οι εθνικιστικές δυνάμεις που έχτιζαν όλα αυτά τα χρόνια θα δείξουν τις δυνάμεις τους σε Γερμανία και Γαλλία, πιθανότατα και στην Ιταλία, αν η χώρα πάει σε εκλογές νωρίτερα. Ακόμη κι αν οι δυνάμεις αυτές αποτύχουν να αναδειχθούν νικήτριες, η δημοτικότητά τους θα καταφέρει να επηρεάσει τις αποφάσεις των ηγετών των χωρών αυτών, εντείνοντας τον πολιτικό κατακερματισμό της ΕΕ, αυξάνοντας τις απαιτήσεις για την επιστροφή κυριαρχίας στις εθνικές κυβερνήσεις και οδηγώντας τα κράτη σε ανάληψη περισσότερων μονομερών ενεργειών. Η πολιτική αβεβαιότητα σε αυτές τις χώρες του σκληρού πυρήνα της ΕΕ θα αυξήσει επίσης τους οικονομικούς κινδύνους, ιδίως στον τραπεζικό τομέα".

Όπως σημειώνει, η ΕΕ, εκτός από αυτές τις προκλήσεις, θα πρέπει να ασχοληθεί και με άλλες, όπως ο Ντόναλντ Τραμπ, ενώ τα εγχώρια πολιτικά προβλήματα θα αποτρέψουν τα κράτη της ΕΕ από την εφαρμογή των οικονομικών και δημοσιονομικών μεταρρυθμίσεων. Δεν αποκλείεται οι χώρες της ανατολικής Ευρώπης να επιδιώξουν περιφερειακές και διμερείς συνεργασίες για να προσπαθήσουν να δείξουν στη Ρωσία ότι λειτουργούν ως ένα ενιαίο μέτωπο.

Οι εξελίξεις στη Γαλλία, τη Γερμανία και την Ιταλία, στις τρεις μεγαλύτερες οικονομίες της Ευρωζώνης, θα επηρεάσουν ολόκληρη την ευρωζώνη. Οι εκλογές στη Γαλλία και τη Γερμανία θα δοκιμάσουν τη γαλλο-γερμανική συμμαχία, πάνω στην οποία ιδρύθηκε η ΕΕ, και η οικονομική απειλή της Ιταλίας θα επηρεάσει τη σταθερότητα της Ευρωζώνης. Θα δημιουργηθεί και πάλι πολιτική ένταση μεταξύ βόρειας και νότιας Ευρώπης, καθώς οι δύο πλευρές έχουν διαφορετικές απόψεις για το μέλλον της Ευρωζώνης, σημειώνει.

Όσον αφορά στη Γαλλία, το Stratfor τονίζει ότι οι μεταρρυθμίσεις θα καθυστερήσουν λόγω εκλογών, ενώ οι προεδρικοί υποψήφιοι έχουν εντελώς διαφορετικές θέσεις όσον αφορά την οικονομία. Το αποτέλεσμα των εκλογών και τα ποσοστά της Μαρίν Λεπέν, ακόμη και αν κερδίσουν οι πιο μετριοπαθείς, θα επηρεάσουν τις κινήσεις της νέας γαλλικής κυβέρνησης. Μεταξύ άλλων, ενδέχεται να είναι πιο επιφυλακτική με το ελεύθερο εμπόριο, να εισαγάγει μέτρα κατά της μετανάστευσης, να πιέσει τις Βρυξέλλες να επανασχεδιάσουν τη συμφωνία για τη ζώνη Σένγκεν και για τη βελτίωση των ελέγχων στα σύνορα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Επίσης, είναι πιθανό να επικρίνει την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ακόμη και να φτάσει στο σημείο να απαιτήσει τον περιορισμό των ευθυνών της.

Αν οι μετριοπαθείς κερδίσουν, θα ζητήσουν από την Ευρωζώνη επιστροφή εξουσιών στα κράτη-μέλη, ενώ είναι πιθανό να πιέσουν για καλύτερες σχέσεις με τη Ρωσία. Αν κερδίσει η ακροδεξιά Μαρίν Λεπέν, η γαλλική κυβέρνηση θα εισαγάγει μέτρα για τον περιορισμό της ελεύθερης κυκλοφορίας εμπορευμάτων, προσώπων, υπηρεσιών και κεφαλαίων σε ολόκληρη την ΕΕ. Είναι πιθανό επίσης να σχεδιάσει δημοψήφισμα για την αποχώρηση της Γαλλίας από την ΕΕ. Αυτό θα είναι ένα μεγάλο πρόβλημα για την ΕΕ. Χωρίς τη Γαλλία, ένα ιδρυτικό μέλος του οποίου η συμμαχία με τη Γερμανία αποτέλεσε τη βάση για τον σχηματισμό της Ένωσης, η διάλυσή της θα είναι πιθανόν μη αναστρέψιμη. Στην επόμενη κρίση η ΕΕ θα κατακερματιστεί σε μικρότερες περιφερειακές ομάδες. Οι αμφιβολίες για το μέλλον του ευρώ θα προκαλέσουν τριγμούς στις τράπεζες του Νότου και την κατάρρευση της νομισματικής ένωσης.

Η Γερμανία θα προσπαθήσει να κρατήσει την ΕΕ ενωμένη. Αλλά το Βερολίνο "θα δυσκολευτεί", κατά το Stratfor. Πριν από τις εκλογές στη Γερμανία, δεν θα ληφθεί καμία σημαντική απόφαση για την ΕΕ. Τα αντικρουόμενα εθνικά συμφέροντα μεταξύ των μελών της ΕΕ θα καταστήσουν δύσκολη τη συναίνεση για τη μεταρρύθμιση της Ένωσης. Όπως τονίζει η ανάλυση, δεν θα πρέπει να αναμένονται σημαντικές μεταρρυθμίσεις στην ΕΕ για την οικονομία. "Η Γερμανία και οι βόρειοι γείτονές της, ως συνήθως, θα είναι σε αντίθεση με τη διαχείριση των οικονομιών του νότου. Η κυβέρνηση του Βερολίνου θα παραμείνει επιφυλακτική με θέματα όπως η ελάφρυνση του ελληνικού χρέους ή το περιθώριο χαλάρωσης των στόχων για το έλλειμμα. Η Γερμανία είναι πιθανό να έρθει σε σύγκρουση με την ΕΚΤ, για το πρόγραμμα ποσοτικής χαλάρωσης, με το Βερολίνο και τους βόρειους γείτονές του να υποστηρίζουν τη λήξη του προγράμματος, με την ΕΚΤ να αντιστέκεται.

Η ασφάλεια και η μετανάστευση θα παίξουν ρόλο στις προεκλογικές εκστρατείες στη Γερμανία, ένα πιο διαιρεμένο κοινοβούλιο με μικρότερα κόμματα από την αριστερά και τη δεξιά είναι πιθανό, ωστόσο, κάτι τέτοιο θα δυσκόλευε τις συνομιλίες για τη δημιουργία κυβέρνησης συνασπισμού. Αυτό που θα μπορούσε κατά το Stratfor να αναγκάσει τη Γερμανία να αναλάβει πιο αποφασιστικό ρόλο στην ΕΕ, θα ήταν μια νίκη των ευρωσκεπτικιστικών δυνάμεων στη Γαλλία ή την Ιταλία. Αν κάτι τέτοιο συμβεί, το Βερολίνο θα προσπαθήσει να διατηρήσει την Ένωση και να έρθουν σε συμφωνία με τις νέες αντιευρωπαϊκές κυβερνήσεις για εσωτερικές μεταρρυθμίσεις. Θα κάνει όμως σχέδια και με τους περιφερειακούς συμμάχους της για το ενδεχόμενο η ΕΕ και η Ευρωζώνη να αποσυντεθούν.

Όσο για την Ιταλία, η πολιτική αβεβαιότητα, η χαμηλή οικονομική ανάπτυξη και τα υψηλά επίπεδα χρέους θα εγείρουν και πάλι ερωτήματα για το μέλλον της τρίτης μεγαλύτερης χώρας της ευρωζώνης -και για τη νομισματική ένωση ως σύνολο. Η υπηρεσιακή κυβέρνηση της Ιταλίας θα είναι αδύναμη και οι πρόωρες εκλογές πιθανές. Ανεξαρτήτως από το ποιος θα είναι ο νέος ηγέτης της χώρας, η ιταλική κυβέρνηση θα πιέσει για ευελιξία στους δημοσιονομικούς στόχους της ΕΕ και θα ζητήσει την αλληλεγγύη από τους εταίρους της ΕΕ για την αντιμετώπιση της μεταναστευτικής κρίσης. Η κυβέρνηση της Ρώμης θα είναι επίσης έτοιμη να δράσει μονομερώς και να επικρίνει την Ευρωπαϊκή Ένωση για την επιτυχία των στόχων της.

Αν η Ιταλία πάει σε πρόωρες εκλογές, ο κίνδυνος νίκης των αντιευρωπαϊκών δυνάμεων θα έβλαπτε τις ιταλικές τράπεζες, αυξάνοντας το κόστος δανεισμού και δημιουργώντας πίεση στο ευρώ. Μια νίκη των ευρωσκεπτικιστών θα έθετε την Ιταλία σε πορεία σύγκρουσης με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η πρώτη αντίδραση από τη Γερμανία και τα όργανα της ΕΕ θα ήταν να πείσουν την νέα κυβέρνηση της Ρώμης να μην προχωρήσει σε δημοψήφισμα για την αποχώρηση από το ευρώ. Μακροπρόθεσμα, ωστόσο, ένα τέτοιο δημοψήφισμα θα ήταν δύσκολο να αποφευχθεί. Το 2017, ως εκ τούτου, η Ιταλία θα είναι μία από τις μεγαλύτερες απειλές για το ευρώ.

Η Ολλανδία, μία από τις πλουσιότερες χώρες της ευρωζώνης και ένας σημαντικός παίκτης στη Βόρεια Ευρώπη, θα πραγματοποιήσει γενικές εκλογές το Μάρτιο. Όπως και σε άλλες χώρες της ευρωζώνης, οι ευρωσκεπτικιστικές και αντι-μεταναστευτικές δυνάμεις θα παίξουν και εκεί το ρόλο τους και θα δείξουν το κατά πόσο η δυσαρέσκεια με το status quo είναι μεγάλη. Ακόμη και στην περίπτωση που οι ευρωσκεπτικιστές δεν μπουν στη βουλή, η επιρροή τους θα αναγκάσει την ολλανδική κυβέρνηση να γίνεται όλο και επικριτική με την Ευρωπαϊκή Ένωση, θα αντισταθεί στα σχέδια για την εμβάθυνση της ολοκλήρωσης της ΕΕ και να θα μπει στο λόμπι των χωρών του Βορρά που κριτικάρουν το Νότο.

Η κυβέρνηση μειοψηφίας της Ισπανίας, από την άλλη, θα αναγκαστεί να διαπραγματευτεί με την αντιπολίτευση για να μπορέσει να περάσει διάφορα νομοσχέδια. Αυτό θα οδηγήσει σε μια πολύπλοκη διαδικασία λήψης αποφάσεων και θα αυξήσει την πίεση για κατάργηση κάποιων από τις μεταρρυθμίσεις που εισήχθησαν κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης. Η Καταλονία θα συνεχίσει να πιέζει για την ανεξαρτησία της και θα αμφισβητεί την κυβέρνηση της Μαδρίτης. Σε ορισμένες περιπτώσεις θα την αγνοεί εξ ολοκλήρου σε άλλες θα διαπραγματεύεται μαζί της. Σε κάθε περίπτωση η κυβέρνηση της Μαδρίτης δεν θα επιτρέψει δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Καταλονίας, ωστόσο, η τελευταία δεν θα εγκαταλείψει τα σχέδιά της. Το Stratfor πάντως εκτιμά, ότι παρά τις πιέσεις, το 2017 η Καταλονία δεν θα κηρύξει μονομερώς την ανεξαρτησία της.

Απίθανο το σενάριο των εκλογών στην Ελλάδα - Η κυβέρνηση φοβάται το αποτέλεσμα

Στην Ελλάδα, η κυβέρνηση θα συνεχίσει να πιέζει τους πιστωτές της για πρόσθετα μέτρα ελάφρυνσης του χρέους, αλλά λόγω των γερμανικών εκλογών η πρόοδος που θα γίνει θα είναι μικρή. Με την ελάφρυνση του χρέους να βρίσκεται προσωρινά εκτός τραπεζιού, η Αθήνα θα απαιτήσει χαμηλότερους στόχους για το δημοσιονομικό πλεόνασμα και θα απορρίψει τις πρόσθετες περικοπές δαπανών. Οι σχέσεις μεταξύ της Αθήνας και των πιστωτών της θα είναι τεταμένες, αλλά θα υπάρχει περιθώριο συμβιβασμού. Το ενδεχόμενο παραίτησης της ελληνικής κυβέρνησης είναι υπαρκτό, αν και φαντάζει απίθανο, καθώς το αποτέλεσμα των εκλογών είναι εξαιρετικά αβέβαιο και η κυβέρνηση δεν έχει καμία εγγύηση ότι θα παραμείνει στην εξουσία.

Ρήγματα στην ΕΕ

Οι χώρες της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης θα προσπαθήσουν να προστατέψουν τους εαυτούς τους από αυτό που λέγεται ρωσική επιθετικότητα -και από την αβεβαιότητα που περιβάλλει την εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ. Αυτή που θα επιβαρυνθεί θα είναι η Πολωνία η οποία θα προσπαθήσει να ενισχύσει την πολιτική, οικονομική και στρατιωτική συνεργασία με τους γείτονές της. Θα υποστηρίξει, επίσης, την κυβέρνηση της Ουκρανίας, πολιτικά και οικονομικά και πιέσει τη Δύση (τα μέλη της ΕΕ πέραν των ανατολικών) να σκληρύνουν τη στάση τους έναντι στη Μόσχα υποστηρίζοντας τη συνέχιση των κυρώσεων, την αύξηση των στρατιωτικών δαπανώ, την υποστήριξη της Ουκρανίας και άλλα (κάτι το οποίο είναι πιθανό να κάνουν τα κράτη της Βαλτικής και η Σουηδία). Αβέβαιοι αν το σύμφωνο της Βαρσοβίας θα στηριχθεί από την κυβέρνηση Τραμπ, η Πολωνία θα εξακολουθήσει τις καλές σχέσεις με το Λευκό Οίκο, καθώς υπερασπίζεται μια μόνιμη παρουσία του ΝΑΤΟ στην περιοχή. Οι χώρες της ευρύτερης περιοχής μπορεί ακόμη να δεσμευτούν στη δαπάνη περισσότερων χρημάτων για την άμυνα.

Φυσικά, όλες οι χώρες δεν θα αντιδράσουν με τον ίδιο τρόπο σε αυτό το νέο γεωπολιτικό περιβάλλον. Η Ουγγαρία ή η Σλοβακία, για παράδειγμα, θα προτιμήσουν να είναι πιο χαλαρές απέναντι στη Ρωσία και θα είναι πιο συγκρατημένες στη λήψη προληπτικών μέτρων. Εντωμεταξύ, οι προσπάθειες της Μόσχας για εκμετάλλευση της διαίρεσης εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα στοιχειώσει τις γερμανο-ρωσικές σχέσεις. Η Γερμανία θα προσπαθήσει να διατηρήσει τις κυρώσεις κατά της Ρωσίας, αλλά θα αντιμετωπίσει αντίσταση από κάποια μέλη της ΕΕ, τα οποία μάλλον θα άρουν τις κυρώσεις για να βελτιώσουν τις σχέσεις τους με τη Μόσχα. Η Γερμανία θα υπερασπιστεί επίσης τη συνεργασία στον τομέα της άμυνας και της ασφάλειας ως έναν τρόπο για να ασχοληθεί με την αβεβαιότητα σχετικά με το ΝΑΤΟ και η Ρωσία. Η γερμανική κυβέρνηση θα συνεχίσει να υποστηρίζει την Ουκρανία πολιτικά και οικονομικά, αλλά όχι στρατιωτικά.

Εν τω μεταξύ, η Ρωσία θα εκμεταλλευτεί τη διαίρεση στο εσωτερικό της Ευρωπαϊκής Ένωσης, υποστηρίζοντας τα ευρωσκεπτικιστικά πολιτικά κόμματα σε όλη την ήπειρο και επιδιώκοντας τη συνεργασία με τις φιλικότερες κυβερνήσεις στην ΕΕ. Ορισμένες χώρες, όπως η Ιταλία, η Γαλλία και η Αυστρία, θα υποστηρίξουν τη βελτίωση των σχέσεων με τη Ρωσία, δίνοντας τη Μόσχα μια καλύτερη ευκαιρία για να σπάσει το μπλοκ των κυρώσεων. Έτσι, η χαλάρωση την κυρώσεων της ΕΕ έναντι της Ρωσίας είναι πιθανές.

Σταματώντας τη μετανάστευση στην πηγή της

Για να ανακοπούν οι μεταναστευτικές ροές θα πρέπει μια σειρά από κράτη της ΕΕ να κάνουν ορισμένα πράγματα. Στη δίοδο της Κεντρικής Μεσογείου, οι Βρυξέλλες θα προσπαθήσουν να αποτρέψουν τους μετανάστες να φεύγουν από την Αφρική, μέσω της συνεργασίας τους με τις χώρες καταγωγής τους και σε συνεργασία με τα πρωτογενή κράτη διέλευσης. Αλλά η δυσκολία στην πραγματικότητα στη διακοπή των δρομολογίων από την Αφρική και η απουσία βιώσιμης κυβέρνησης στη Λιβύη θα περιορίσει τις ικανότητες της ΕΕ να σταματήσουν τις μεταναστευτικές ροές μέσω της Μεσογείου.

Στην οδό Κεντρικής Μεσογείου, οι Βρυξέλλες θα προσπαθήσουν να σταματήσουν οι μετανάστες να φύγουν από την Αφρική μέσω της συνεργασίας με τις χώρες καταγωγής τους και σε συνεργασία με τις πρωτογενείς κράτη διέλευσης. Αλλά η δυσκολία στην πραγματικότητα διακοπή δρομολογίων αφρικανική μετανάστευση και η απουσία οποιασδήποτε βιώσιμης κυβέρνησης στη Λιβύη θα περιορίσει την ικανότητα της Ευρωπαϊκής Ένωσης να σταματήσει τη ροή των λαών μέσω της Μεσογείου.

Στην ανατολική Μεσόγειο η ΕΕ θα διατηρήσει ανοιχτή τη γραμμή επικοινωνίας με την Τουρκία, παρά τις πολιτικές διαφορές της με την Άγκυρα. Οι εκλογές στην ΕΕ και οι εσωτερικές διαιρέσεις, ωστόσο, θα αποτρέψουν την ΕΕ από το να ενδώσει σε πολλές από τις απαιτήσεις της Τουρκίας, ιδίως σε εκείνη για την ελεύθερη βίζα. Ένα μικρό παράθυρο για το θέμα θα ανοίξει στους πρώτους μήνες του έτους, αλλά αν δεν σημειωθεί πρόοδος πριν την έναρξη των εκλογικών αναμετρήσεων σε χώρες της ΕΕ (το Μάρτιο στην Ολλανδία), το θέμα θα πάει στην παράταση. Οι συμφωνίες για λιγότερο αμφιλεγόμενα θέματα, όπως το εμπόριο και τα χρήματα θα εγκριθούν ευκολότερα.

Έχοντας επίγνωση του πόσο αναξιόπιστοι είναι οι εξωτερικοί εταίροι τους, τα μέλη της ΕΕ θα προσπαθήσουν να προστατέψουν τους εαυτούς τους όσο το δυνατόν περισσότερο. Θα συνεχίσουν να σκληραίνουν τους εθνικούς μεταναστευτικούς νόμους και να αυξάνουν τις απελάσεις, για να αποθαρρύνουν τους μετανάστες να πηγαίνουν σε αυτές. Σε αντίθετη περίπτωση, η Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να ενισχύσει τους ελέγχους στα σύνορα, αλλά πάντα θα υπάρχει μια συζήτηση για την αποτυχία των Βρυξελλών να αναπτύξει μια συνεκτική μεταναστευτική πολιτική.

Πηγή "Ημερησία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




“Το ημερολόγιο ενός τρελού”!

Της Λιάνας Μυστακιδου

Τέτοια σταθερότητα πολιτικής είναι πράγματι αξιοθαύμαστη. Η Άγκυρα πριν από έξι μήνες τα έβαζε με τη Ρωσία και ζητούσε από το ΝΑΤΟ την ενεργοποίηση του άρθρου 5 της Συμμαχίας, για την προστασία της. Τώρα κατηγορεί τις ΗΠΑ ότι συνεργάζονται με τις τρομοκρατικές οργανώσεις στη Συρία.

Ο Ερντογάν δήλωνε ότι εισέβαλε στη Συρία για να ανατρέψει την ηγεμονία του “τύραννου” Άσαντ. Τώρα υπέγραψε συμφωνία με τη Ρωσία και το Ιράν για την επίλυση του Συριακού προβλήματος τερματίζοντας οριστικά τη θεωρία της ανατροπής του Άσαντ.

Εάν ζούσε σήμερα ο Γκογκόλ σίγουρα θα έγραφε ένα δεύτερο έργο σαν το αριστούργημα του, “Το ημερολόγιο ενός τρελού”. Μόνο που το ρόλο θα τον έπαιζαν οι πολίτες που βιώνουν τις συνέπειες αυτής της συμπεριφοράς.

Η Μέση Ανατολή είναι γενικά ένας χώρος γεμάτος μυστήρια. Οι συμμαχίες αλλάζουν από στιγμή σε στιγμή. Κανείς δεν ξέρει ποιος είναι με ποιόν για πολύ καιρό. Χθεσινοί φίλοι γίνονται ξαφνικά άσπονδοι εχθροί. Σε αυτό τον παράξενο, απρόβλεπτο χώρο βυθίζει όλο και πιο πολύ την χώρα του ο σουλτάνος. Βαδίζει χωρίς πυξίδα, όπου φυσάει ο άνεμος και πέφτει από αγκαλιά σε αγκαλιά. Από φίλος των Αμερικανών γίνεται ξαφνικά φίλος των Ρώσων. Στην πρόσφατη συμφωνία μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας για το Χαλέπι δίνεται διαφορετική ερμηνεία από τις δυο πλευρές. Η Άγκυρα υποστηρίζει ότι θα απομακρυνθούν οι άμαχοι από το Χαλέπι, ενώ η Ρωσία χρησιμοποίησε τον όρο militant δηλαδή οι μαχητές.

Οι άμαχοι κατά την Άγκυρα και οι μαχητές κατά τη Μόσχα θα εγκατασταθούν στα βόρια, πιο κοντά στα σύνορα με την Τουρκία και κατά προτίμηση στην πόλη Idlib. Όπως είναι γνωστό η περιοχή αυτή θεωρείται πρωτεύουσα, στρατηγείο της τρομοκρατική οργάνωσης Αλ-Νουσρα.

Αυτοί που θα απομακρυνθούν από το Χαλέπι, όπως διευκρίνισε ο Πούτιν, θα πάρουν μαζί τους ελαφρύ οπλισμό. Άγνωστο γιατί και για πιο σκοπό θα χρησιμοποιήσουν αυτά τα όπλα τους.

Το ερώτημα που γεννάται αυτόματα είναι τι θα γίνουν αυτές οι χιλιάδες αμάχων-μαχητών με ελαφρύ εξοπλισμό;

Μια πιθανότητα είναι να ενταχθούν στην Ασπίδα του Ευφράτη. Αλλά για να γίνει αυτό θα πρέπει να μπουν στην Τουρκία και μέσω της Αλεξανδρέττας (Χατάι) να περάσουν ξανά στη Συρία.

Το καθεστώς Άσαντ με την υποστήριξη της Ρωσίας δηλώνει ότι στόχος του δεν είναι μόνο το Χαλέπι, αλλά ολόκληρη η Συρία. Τι θα συμβεί αν αυτοί οι άμαχοι-μαχητές γίνουν ο επόμενος στόχος του Άσαντ;

Η δήλωση του Ερντογάν στους κοινοτάρχες πριν από λίγο καιρό “κηρύσσω εθνική επιστράτευση” αποκτούν ιδιαίτερη σημασία μετά από τις εξελίξεις αυτές. Με την κήρυξη της επιστράτευσης η κυβέρνηση θα αποκτήσει τη δυνατότητα να περιορίσει απόλυτα όλα τα δικαιώματα και τις ελευθερίες των πολιτών και να βάλει χέρι στις περιουσίες που απέκτησαν με κόπο και μόχθο. Φαίνεται πολλοί Τούρκοι πολίτες βλέπουν τον κίνδυνο και σπεύδουν να αγοράσουν ακίνητα στην Ελλάδα και κατά προτίμηση τα νότια προάστια της Αττικής, για να σώσουν τις περιουσίες τους.

Οι επιπτώσεις από τον πόλεμο της Συρίας θα είναι μάλλον μεγαλύτερες από όσο φαίνονται, τόσο στο στρατιωτικό, όσο στο κοινωνικό και οικονομικό επίπεδο.

Ήδη το ιρανικό πρακτορείο ειδήσεων Tasnim μετέδωσε τη δυσαρέσκεια που εξέφρασε η Σαουδική Αραβία για τη συμμετοχή της Τουρκίας στην τριμερή σύνοδο της Μόσχας.

Αυτά συμβαίνουν όταν μια χώρα την κυβερνά ένας ηγέτης που δηλώνει ότι “όποιος δεν κατέχει τη φιλοσοφία του τσομπάνη δεν μπορεί να κυβερνήσει ανθρώπους”.

Πηγη Militaire


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




O τρόπος με τον οποίο σκέπτεται ο Ερντογάν να αντιταχθεί σε τυχόν νέες απόπειρες ανατροπής του, εκθέτει την Τουρκία στον κίνδυνο ενός εμφυλίου...

Προσπαθεί να βρει μονοπάτια να "ξεδώσει" ο σουλτάνος, αλλά όπως δημιούργησε πολυποίκιλες καταστάσεις δύσκολα θα ξεμπλέξει.

Στο συριακό μέτωπο στέλνει συνεχώς στρατιώτες (εχθές έφυγαν από στρατόπεδο Ειδικών Δυνάμεων… 500 κομάντος) και οπλομηχανήματα για να αντικαταστήσει τις απώλειες του. Δεν εισάκουσε τις εισηγήσεις και Τούρκων αναλυτών, που συμβούλευαν να μη μπλέξει με τον "βάλτο" της Συρίας, θυμίζοντάς του τους βάλτους του Βιετνάμ και την πολυετή ανεπιτυχή εκστρατεία των ΗΠΑ.

Δεν εισάκουσε ούτε τους σώφρονες, που διέβλεπαν ότι με τα εμπρηστικά συνθήματά του φανατίζει ανεγκέφαλους οπαδούς , που άλλοτε καίνε αμερικανικές και ισραηλινές σημαίες, άλλοτε σκοτώνουν τον Ρώσο πρεσβευτή. Η παράνοια έφτασε σε τέτοιο σημείο, και στα ιδιαίτερα δώματα του παλατιού (των 1.000+ δωματίων), ώστε ένας εκ των κορυφαίων συμβούλων του, ο Γιγκίτ Μπουλούτ, κατηγόρησε πρόσφατα ξένους μαγείρους που συμμετέχουν σε τουρκικές τηλεοπτικές εκπομπές ως… κατασκόπους.

Ο Μπουλούτ υποστήριξε ότι οι ξένοι σεφ περιδιαβαίνουν στην Ανατολία για να συγκεντρώσουν πληροφορίες για τις στρατιωτικές βάσεις και της βιομηχανικές υποδομές της Τουρκίας. Ο Μπουλούτ ίσως ακούγεται αστείος, αλλά κατέχει σπουδαία θέση δίπλα στον Ερντογάν, συμβουλεύοντάς τον (οιαδήποτε ομοιότητα της κατάστασης των συμβούλων, με τους αντίστοιχους συμβούλους του Μαξίμου, οφείλεται σε σύμπτωση).

Πολύ περισσότερο δε, ακολουθεί στο εσωτερικό της χώρας διχαστική πολιτική, κι εκεί που επί 90 χρόνια ο τουρκικός πληθυσμός παρουσίαζε μια ομοιογένεια, ακολουθώντας τις γραμμές του κεμαλισμού, μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα κατόρθωσε να υπάρχουν οι φανατικοί σουνίτες από τη μια πλευρά, και οι "άλλοι" στην απέναντι, όπου οι "άλλοι" είναι πολλοί, από τους αλεβίτες και τους αριστερούς του Πόντου, μέχρι τους Κούρδους.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το άρθρο του Μπουράκ Μπεγκντίλ, στο Gatestone Institute, του οποίου οι αναλύσεις παρουσιάζουν πάντοτε ενδιαφέρον, και υποστηρίζει πως η παράνοια σπρώχνει Ερντογάν στον εμφύλιο. Και δεν εννοεί τους Κούρδους, αλλά τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισε τα μετά του αποτυχημένου πραξικοπήματος.

Η αλήθεια είναι πως έχω μια μόνιμη απορία από την στιγμή που άρχισε ο Ερντογάν τις εκκαθαρίσεις, απολύοντας δεκάδες χιλιάδες πολίτες, όμως όχι μόνον αυτούς, αλλά και τα μέλη των οικογενειών τους. Ανεξαρτήτως της τύχης που θα έχουν όλοι αυτοί στα τουρκικά δικαστήρια (εχθές άρχισαν την διατεταγμένη υπηρεσία τους), πώς θα ζήσουν οι οικογένειές τους, ως μονίμως άνεργοι (ποιος ιδιώτης επιχειρηματίας θα τολμήσει να προσλάβει κάποιον;) με το στίγμα του αντιπάλου του Ερντογάν; Μοιραία δεν θα προβούν κάποιοι σε απονενοημένες πράξεις;

Ο Μπεγκντίλ θεωρεί πως ο τρόπος με τον οποίο σκέπτεται ο Ερντογάν να αντιταχθεί σε τυχόν νέες απόπειρες ανατροπής του, εκθέτει την Τουρκία στον κίνδυνο ενός εμφυλίου. Μάλιστα πρόσφατα ο Ερντογάν δημιούργησε στη ΜΙΤ υποδιεύθυνση "ειδικών επιχειρήσεων".

«Η δημιουργία αυτής της υποδιεύθυνσης καταδεικνύει ότι ο τυχοδιωκτισμός της Τουρκίας δεν θα κατευναστεί σύντομα. Αντιθέτως θα αυξηθεί καθώς η τουρκική κυβέρνηση θα διαθέσει περισσότερους πόρους και άνδρες για την εκτέλεση ειδικών επιχειρήσεων. Η θεσμοθέτηση δε της υποδιεύθυνσης σε συνδυασμό με την τουρκική παρουσία στο Ιράκ και την Συρία ίσως αποτελεί σημάδι ότι οι εκεί επιχειρήσεις θα κατευθύνονται από αυτήν», αναφέρει η ειδική σε θέματα Τουρκίας Πινάρ Τρέμπλεϊ.

Το πλέον ανησυχητικό, σύμφωνα με τις πληροφορίες του Gatestone Institute, είναι ότι τον Αύγουστο διόρισε τον απόστρατο στρατηγό Αντάν Τανριβερντί σύμβουλό του, που είναι επικεφαλής της εταιρείας "Σαντάτ", η οποία παρέχει στρατιωτικές συμβουλές ανά την υφήλιο. Όλοι υποπτεύονται πως η εταιρεία παρέχει στρατιωτική εκπαίδευση σε επίσημες ή ανεπίσημες παραστρατιωτικές ομάδες ακόμα και τζιχαντιστών οι οποίες θα πολεμήσουν στους πολέμους του Ερντογάν εντός αλλά και εκτός Τουρκίας.
Κάθε ενέργεια του Ερντογάν έχει άμεσες ή έμμεσες επιπτώσεις και στην Ελλάδα. Καλό θα ήταν να επιστρατευτούν πεπειραμένοι διπλωμάτες και πολιτικοί αναλυτές, εκτός του κομματικού στρατού της κυβέρνησης, ώστε να ερμηνεύονται σωστά οι τουρκικές ενέργειες.

Μακεδών
Πηγή Voria


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Το μόνο σίγουρο είναι ότι το κυβερνητικό πρόγραμμα της νέας Νέας Δημοκρατίας δεν το γράφουν Νεοδημοκράτες. Θα το γνωρίζαμε…

Παλαιοί συνεργάτες των εθνοπροδοτικών κυβερνήσεων της οικογένειας Παπανδρέου και του Σημίτη, που ξεπούλησαν διαχρονικά την Ελλάδα στα Χρηματιστήρια, τους εξοπλισμούς, τους εργολάβους και τους δανειστές και που σήμερα συμμετέχουν στο κυβερνητικό πρόγραμμα του επιτελείου Μητσοτάκη αναφέρουν:
«Μας εκπλήσσει ακόμη κι εμάς πόσο απολιτίκ είναι το περιβάλλον του Κυριάκου Μητσοτάκη. Καμία κουβέντα δεν γίνεται περί πολιτικής, μόνο για αριθμούς. Δεν συζητούμε καθόλου για τη Νέα Δημοκρατία. Καμία κουβέντα για ιδεολογία και για την κοινωνία.»
Δεδομένο πρώτο: Όλες οι Τράπεζες είναι απόλυτα ελεγχόμενες από τον Στουρνάρα, δηλαδή από τον Σημίτη.

Δεδομένο δεύτερο: Πρώτα βιολιά στο κυβερνητικό πρόγραμμα της νέας Νέας Δημοκρατίας είναι οι στενοί συνεργάτες του Κώστα Σημίτη.

Δεδομένο τρίτο: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης είναι ο μοναδικός «Νεοδημοκράτης» που διορίστηκε από τον Κώστα Σημίτη στην κυβέρνηση της μεγάλης διαπλοκής του 2000, ως διευθύνων σύμβουλος επενδυτικού fund της Εθνικής Τράπεζας.

Και μία λεζάντα για τη φωτογραφία της ιστορίας μας: Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παρέα με τον Πρόεδρο της Grant Thornton Βασίλη Καζά (αριστερά) και με τον Πρόεδρο της Eurobank Νίκο Καραμούζη (δεξιά) κατά την τελετή για την επιχειρηματική αριστεία.

Κρατήστε ως σημείωση το όνομα της «Grant Thornton», εμπλέκεται με το κυβερνητικό πρόγραμμα του Μητσοτάκη και μάλιστα για κάποια εκατομμύρια αμοιβή. Πού θα τα βρει άραγε το χρεοκοπημένο κόμμα; Ασήμαντη ερώτηση στο δρόμο για την εξουσία.

Κρατήστε ως γεύση και κάποια λόγια του Κυριάκου Μητσοτάκη κατά την ίδια γιορτή των Τραπεζιτών για τη δήθεν επιχειρηματική αριστεία των εκλεκτών:
«Θέλω να συγχαρώ τη Eurobank, που σε συνεργασία με την Grant Thornton, όχι μόνο ανέλαβε την πρωτοβουλία, αλλά κυρίως για τους στόχους που έθεσε. Μέσα σ’ ένα γενικότερο κλίμα που τείνει προς την καθιέρωση του ελάχιστου κοινού παρονομαστή ως στόχευση και πρότυπο, εσείς προάγετε και επιβραβεύετε την αριστεία.»
Τι δεν καταλαβαίνετε; Ο Μητσοτάκης δεν συγχαίρει τους μικρομεσαίους επαγγελματίες που καθημερινά δίνουν αγώνα να κρατήσουν, όρθια την Ελληνική οικογένεια και τις λιγοστές θέσεις εργασίας, βραβεύει αυτούς τους ελίτ… που μπράβο τους που κρατιούνται όρθιοι, αλλά είναι τόσο λίγοι και τόσο ασήμαντοι στον μεγάλο κοινωνικό αγώνα για τη συνοχή του έθνους. Βραβεύει τους εκλεκτούς των τραπεζών και του συστήματος.

Η νέα Νέα Δημοκρατία σκληρή και ανάλγητη, συρρικνώνεται διαρκώς στοχεύοντας στην ευημερία των Τραπεζών της Τρόικα και των αριθμών τους. 
Καμία ιδεολογία, καμία κοινωνική ευαισθησία. 

Είπαμε, Κώστας Σημίτης.
Είπαμε, θα πέσει πολύ ΦΩΣ!!

Πηγή «Ο Κεντροδεξιός»

Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




«Τα Ηνωμένα Εθνη έχουν τόσο μεγάλη προοπτική, αλλά αυτή τη στιγμή αποτελούν απλώς μια λέσχη για να συναντιέται κόσμος, να μιλάει και να περνάει καλά». Αυτή η φράση, ανήκει στον εκλεγμένο πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, ο οποίος εκφράστηκε έτσι επειδή το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ υιοθέτησε ψήφισμα που απαιτεί από το Ισραήλ να βάλει τέλος στους εποικισμούς στη Δυτική Οχθη και την ανατολική Ιερουσαλήμ.

Ο κ. Τραμπ έχει δίκιο. Μπορεί στην εποχή της πολιτικής ορθότητας να ηχεί υπερβολικά σκληρή και ωμή η διατύπωσή του, αλλά απηχεί την πραγματικότητα.

Ενα από τα τρανότερα παραδείγματα του διακοσμητικού χαρακτήρα που έχει πλέον ο ΟΗΕ είναι η πολύπαθη Κύπρος. Τα ψηφίσματα του ΟΗΕ εναντίον της τουρκικής εισβολής, της Κατοχής και όλων των εγκλημάτων που διέπραξαν οι Τούρκοι είναι πολλά. Κανένα, ωστόσο, δεν έχει εφαρμοστεί και ουδείς έχει αποφασίσει να σχηματίσει μια πολυεθνική στρατιωτική δύναμη που θα επέμβει για να πετάξει τον Αττίλα στη θάλασσα. Ούτε έχει δρομολογηθεί εδώ και τόσα χρόνια μια διαδικασία που θα κατέληγε στην προσαγωγή των εγκληματιών πολέμου του '74 σ' ένα διεθνές δικαστήριο. Αντιθέτως, ο ίδιος ο ΟΗΕ προσπαθεί να εξαναγκάσει την Κύπρο να υποκύψει στις απαιτήσεις της εισβάλλουσας δύναμης, που κατέχει παρανόμως τα εδάφη της!

Αυτό αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει διεθνές δίκαιο. Το κείμενο υπάρχει αλλά αποτελεί κενό γράμμα, όταν δεν συνοδεύεται από ισχύ. Ο ΟΗΕ λειτουργεί σαν τους διαιτητές του μποξ. Στο τέλος μιας σύγκρουσης σηκώνει το χέρι του νικητή. Αυτά είναι καλό να τα γνωρίζουμε, για να μην παρασυρόμαστε από ψευδαισθήσεις περί «νομιμότητας» και «ευαισθησίας» των κρατών στα διεθνή θέματα.

Τη νομιμότητα τη σέβονται οι λαοί και ευαισθησία έχει η κοινή γνώμη.
Τα κράτη καταλαβαίνουν μόνο από δύναμη - πολλώ δε μάλλον το τουρκικό.

Ομως, θα είναι ευχής έργον αν η ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ από τον Ντόναλντ Τραμπ οδηγήσει σε μια ανασύνθεση και υγιέστερη λειτουργία του ΟΗΕ.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Στο σφυρί βγάζει η Eurobank περίπου 200.000 «κόκκινα» καταναλωτικά δάνεια και χρέη από πιστωτικές κάρτες. Το συνολικό ύψος των δανείων φτάνει το 1,5 δισ. ευρώ και η τράπεζα ετοιμάζεται να τα... σκοτώσει σε πολύ χαμηλές τιμές.
Ηδη δέχεται προσφορές από υποψήφιους αγοραστές, οι οποίοι στην πλειονότητά τους είναι ξένα funds, με τις τιμές που προσφέρουν να είναι ιδιαίτερα χαμηλές και να κινούνται περίπου στα 0,04-0,07 € για κάθε ευρώ.

Οταν το δάνειο περάσει στο ξένο fund, εκπρόσωποί του (πιθανότατα κάποια δικηγορικά γραφεία) θα αρχίσουν επαφή με τους δανειολήπτες, με τους οποίους θα διαπραγματευτούν την αποπληρωμή του δανείου, προσδοκώντας φυσικά να αποκομίσουν κέρδος.
Εκτιμάται ότι το fund θα ζητήσει από τον δανειολήπτη να δώσει 0,20-0,30 € για κάθε 1 ευρώ.

«Κόκκινα» δάνεια

Τα δάνεια που βγαίνουν στο σφυρί δεν εξυπηρετούνται τουλάχιστον δύο χρόνια, ενώ δεν φέρουν καμία εγγύηση.

Την αρχή κάνει, όπως είπαμε, η Eurobank, ενώ την ίδια πολιτική αναμένεται να ακολουθήσουν και οι υπόλοιπες τράπεζες, με τις πληροφορίες να αναφέρουν ότι στόχος είναι να πωληθούν από τις τέσσερις τράπεζες δάνεια συνολικού ύψους 5 δισ. ευρώ.
Αυτή τη στιγμή το σύνολο των καταναλωτικών δανείων που έχουν οι τράπεζες ανέρχεται γύρω στα 25 δισ. ευρώ. Από αυτά, τα μη εξυπηρετούμενα φτάνουν τα 14-15 δισ. ευρώ, εντός των οποίων βρίσκονται και τα 5 δισ. ευρώ που θα πωληθούν. Σημαντικό κομμάτι από τα μη εξυπηρετούμενα, πλην των 5 δισ. ευρώ που βρίσκονται στο «βαθύ κόκκινο», συνοδεύεται από εγγύηση/εξασφάλιση ακινήτου.

Τα εύλογα ερωτήματα που δημιουργούνται, μετά από την συγκεκριμένη εξέλιξη είναι:
Γιατί δεν δόθηκε στους δανειολήπτες η δυνατότητα εξαγοράς των δανείων τους στην συγκεκριμένη τιμή;
Γιατί δεν υπήρξε κάποια νομοθετική παρέμβαση (έστω και με τηνμορφή τροπολογίας) που θα έδινε τη δυνατότητα στους δανειολήπτες να εξαγοράσουν τα δάνειά τους και να μην γίνουν (και πάλι) αντικείμενο εκμετάλλευσης και εκβιασμών των ξένων funds;
Γιατί αυτή η κυβέρνηση, η πρωτο-δεύτερη φορά "αριστερή", δεν προχώρησε στην εύλογη κίνηση ελάχιστης προστασίας των δανειοληπτών και της τελευταίας αλλά σημαντικής προσφοράς να εξαγοράσουν τα δάνειά τους;
Πώς μπορεί αυτή η κυβέρνηση να μην παρεμβαίνει (νομοθετικά) στη διαδικασία και να αφήνει για μια ακόμη φορά τους έλληνες πολίτες - δανειολήπτες έκθετους σε ιδιαίτερα δυσάρεστες εξελίξεις; (δυστυχώς για τους κυβερνώντες, η δικαιολογία πως "μια τέτοια απόφαση θα έστελνε σε όλους τους δανειολήπτες το μήνυμα παύσης αποπληρωμής των δανείων" δεν ισχύει, αφού η καταγεγραμμένη συνεχώς αυξανόμενη τάση δημιουργίας νέων κόκκινων δανείων είναι αποτέλεσμα πολιτικών που και αυτή η κυβέρνηση εφαρμόζει)...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Γράφει ο Αλέξανδρος Στεφανόπουλος

Τα γεγονότα που διαδραματίζονται στην ευρύτερη περιοχή μας, με κέντρο τις εχθροπραξίες στην Συρία και τον φόβο περαιτέρω επέκτασής τους, αλλά και στην καρδιά της Ευρώπης με όσα αιματηρά επεισόδια είδαμε το 2016 (και παλαιότερα), όλα στο πλαίσιο ενός κεκηρυγμένου αδυσώπητου, αιμοσταγούς και αιμοβόρου Θρησκευτικού Ιερού Πολέμου που έχει κηρύξει κατά της Δύσης και του Χριστιανισμού γενικότερα το Σουνίτικο Ισλάμ, δεν επιτρέπουν, ούτε για την Ευρώπη, ούτε πολύ περισσότερο για την Ελλάδα, που αποτελεί το τελευταίο και προκεχωρημένο σύνορό της, εφυσηχασμό. Τουναντίον! Επιβάλλουν, επιτάσσουν: Σύνεση. Γεωπολιτική ανοιχτότητα. Σχεδιασμό βάθους. Στρατηγική. Αλλά, όσο και αν τρμάζει, και πολεμική εγρήγορση! Ετοιμότητα κανονική! Και φυσικά Εθνική ενότητα. Ομόνοια. Πολιτική συνέπεια και συνέχεια. Αποφασιστικότητα. Στην περίοδο μάλιστα, που διανύουμε και μπροστά στην ιδιαιτερα ιστορικά κρίσιμη φάση που βρίσκεται η χώρα μας, με τη γειτονική Τουρκία αλληλοσπαρασσόμενη μπροστά στο φάσμα του εμφύλιου σπαραγμού και την ευθεία και ξεκάθαρη αμφισβήτηση διεθνών συνθηκών εκ μέρους του έντρομου Ερντογάν, οφείλει η Ελλάδα, και υποχρεούται το αν και βαθιά άρρωστο -σε σημείο σήψης και απόπτωσης - πολιτικό σύστημα να προάγει πρωτοβουλίες εθνικής ενότητας. Δεν περισσεύει κανείς! Κανείς! Στη φάση που η Ελλάδα βρίσκεται δεν (πρέπει να) υπάρχουν ουτε αριστεροί, ούτε δεξοί, ούτε ακραίοι! Ούτε οι μεν να αφορίζουν τους δε με αφορισμούς του τύπου «φασίστες... ακροδεξιοί... ακροαριστεροί»... και τούμπαλιν.

Πέρα και πανω από όλα είμαστε όλοι Έλληνες! Ορθόδοξοι! Η πρόσφατη αλλά και η παλαιότερη ιστορία της Ελλάδος διδάσκει. Έχει πλείστα όσα παραδείγματα προς αποφυγή αλλά και προς μίμηση... έχει πρότυπα ιστορικά να προβάλει. Έχει ένα πλούσιο θησαυρό από προσωπικότητες αλλά και μεγάλα γεγονότα να προβάλλει. Να μη ζήσουμε άλλους διχασμούς! Να μη χυθεί (άλλο) αίμα Ελλήνων από Έλληνες(;) με το ένα ή το άλλο πρόσχημα. Οι οιωνοί και τα σημεία προειδοποιούν για όσα έρχονται και η χώρα οφείλει -αυτή τη φορά - να είναι πανέτοιμη! Για κάθε ενδεχόμενο. Μακάρι να μη γίνει τίποτα.

Αλλά δυστυχώς, όσα και αν ευχόμαστε και απευχόμαστε τα γεγονότα μιλούν και προειδοποιούν... Σε αυτή την κρίσiμη ιστορική καμπή που διέρχεται ο κόσμος-και ο πλανήτης ολόκληρος - ειδικώς όπως προανέφρα στο αρχικό πρώτο (μέρος) σημείωμά μου, ο Χριστιανισμός και ειδικότερα η Ορθοδοξία οφείλει να διαδραματίσει ρόλο. Μείζονα και επιβεβλημένο. Με πρωτοβουλίες. Με διάλογο συνεχή άοκνο με όλες τις πλευρές του Ισλάμ. Κυρίως με το μετριοπαθές Ισλάμ. Με αυτό το Ισλάμ που για αιώνες ολόκληρους συμβίωσε και συμβιώνει. Να ανοίξουν (ξανά) ουσιαστικοί δίαυλοι επικοινωνίας και συνεχούς διαλόγου. Αλλά όμως για να το κάμει αυτό, η Ορθοδοξία, οφείλει και υποχρεούται στην παρούσα φάση - να περιορίσει τις εστίες εσωτερικών εντάσεων και προστριβών εντός των κόλπων της παγκόσμιας Ορθοδοξίας. Δεν υπάρχει χρόνος για διαχωρισμούς πολύ περισσότερο δεν υπάρχει χρόνος για σχίσματα!
Πρωτίστως οφείλει και υποχρεούται η Πρωτόθρονη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως, το Οικουμενικό Πατριαρχείο -και οι άλλες δέκα ακολουθούσες Εκκλησίες- να αναλάβει πρωτοβουλίες εκτόνωσης της (ευτυχώς ακόμα) υποβόσκουσας κρίσης που σωβεί στα σωθικά της Ορθοδοξίας. Δεν υπάρχει χρόνος και πολυτέλεια ούτε για επιτίμια (Ακοινωνησίας) ούτε για άλλους διχασμούς. Κινδυνεύει η Ορθοδοξία. Κινδυενεύει ο Χριστανισμός γενικότερα αν αυτή η φωτιά απλωθεί παντού! Φωτιά που θα κατακαύσει τους πάντες. Ανεξαρτήτως. Ο κίνδυνος ενός γενικευμένου Ιερού Θρησκευτικού Πολέμου είναι υπαρκτός. Δεν είναι ουτε κινδυνολογία αυτό. Ούτε υπερβολή. Πραγματικότητα. Σκληρή και αδυσώπητη είναι! Τι άλλο είναι όλα αυτά τα αιμοσταγή περιστατκά που ζει η ανθρωπότητα την τελευταία δεκαετία με αποκορύφωνα το αίμα αθώων που χύνεται την τελευταία 5ετία; Σε όλο τον πλανήτη. Επομένως η Ορθοδοξία οφείλει, χωρίς να παραθεωρήσει τα (προσφατα αλλά και παλαιότερα) λάθη της να προλάβει. Πρωτίστως υποχρεούται να παραμείνει ενωμένη. Οφείλει να ενισχύσει την αδελφοσύνη και την ψυχική της ενότητα. Απ' άκρη σε άκρη. Δεν υπάρχει (άλλος) χρόνος. Καλά τα ψηφίσματα και οι εγκύκλιοι αλλά δεν βοηθάνε.
Πρωτοβουλίες χρειάζονται και επιβάλλονται. Λόγος ουσιαστικός χρειάζεται. Λόγος ενότητας και αδελφοσύνης. Όχι άλλη «παραφροσύνση» στο όνομα της (όποιας ένθεν κακείθεν) καθαρότητας. Όλα αυτά λέγονται και γράφονται στην σκιά των τελευταίων αιμοσταγών χτυπημάτων -και δυστυχώς εν όψει νέων ακόμα χειρότερων και οδυνηρότερων αιματοχυσιών στους κόλπους όχι μόνον της Ευρώπης, αλλά και των Αφρικανικών υποσαχάριων χωρών που αιματοκυλούν καθημερινά, ας μη το λησμονούμε αυτό - με θύματα αθώους. Με φόντο τα όσα τεκταίνονται και διαδραματίζονται ιεροκρυφίως πίσω από κλειστές επτασφράγιστες πόρτες και πύλες, στους κόλπους της Ορθοδοξίας. Από την Κωνσταντινούπολη που «βράζει» κυριολεκτικά μέχρι τη Μόσχα και από την Αντιόχεια που δοκιμάζεται σκληρά μέχρι και την Σιωνίτιδα Εκκλησία των Ιεροσλύμων, έως την Ελλαδική Εκκλησία του Παύλου και τις πρόσφατες αποφάσεις της για τη Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης.

Οφείλει η Ελλαδική Εκκλησία και ο ηγέτης της Μακαριότατος, επομένως, μετά από όσα αναλύθηκαν συνοπτικά (στα προηγούμενα κείμενα), πάντα με αφορμή τις πρόσφατες αποφάσεις της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος-στα τέλη Νοεμβρίου 2016 με μοναδικό θέμα την Μεγάλη Σύνοδο στο Κολυμπάρι της Κρήτης - να βαδίσει προσεχτικά. Step by step.

Το ερώτημα βεβαίως που ευθέως τίθεται, μετά τα όσα έχουν δρομολογηθεί και όσα διεξοδικώς αναλύσαμε, είναι αν αυτές οι επιμέρους (8, και 9) προτάσεις του Μητρ. Σερρών, κ. Θεολόγου, και εν προκειμένω ομόφωνες αποφάσεις και της Ιεραρχίας της Ελλαδικής Εκκλησίας, -που επαρκώς και συνοπτικώς εξηγήσαμε τους λόγους που εγείρουν αντιδράσεις από το Οικουμενικό Πατριαρχειο- αφενός, και αφετέρου αν αυτές οι προτάσεις που ναι μεν πλειοδοτούν και στο εσωτερικό άλλων Εκκλησιών, αλλά μειονεκτούν και θέτουν εν αμφιβόλω την διορθόδοξη ενότητα, αν ετέθησαν, «διπλωματικώ τω τρόπω»... Εξηγούμαι: δηλαδή αν ετέθησαν με τέτοιο τρόπο, ώστε μερικώς να «ικανοποιείται» και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, παρά την έμμεση κεκρυμένη αλλά και ευθεια αμφισβήτηση των κειμένων της Μεγ. Συνόδου της Κρήτης αφενός και αφετέρου, ετέθησαν και «αλλιώς» δια τις πλαγίας οδού και της έμμεσης αμφισβήτησης τους, για να έχουμε ανοιχτή την πόρτα και (δημόσια ή και μυστική) την δίοδο επικοινωνίας με την Μόσχα και όσες άλλες Εκκλησίες επηρεάζει.

Έτσι ώστε στην κρίσιμη ώρα για το ελληνικό έθνος και την χώρα, να μπορεί να λειτουργήσει η Ελλαδική Εκκλησία ως ο κεντροφόρος άξονας ενότητας μεταξύ των δυο Εκκλησιών (Αθηνών και Μόσχας), ενισχύοντας έτσι και την πολιτική (στρατιωτική, και διπλωματική) συνεργασία μεταξύ των εθνών κρατών, Ελλάδος και Ρωσίας.

Ή αν ετέθησαν, και εν προκειμένω από τον Αρχ. Αθηνών κ. Ιερώνυμο καθώς -ας μη κρυβόμαστε- αν δεν είχαν την συγκατέθεση και την προτροπή του δεν θα ετίθεντο δημοσίως, πόσο μάλλον δεν θα ψηφίζονταν, για να λειτουργήσουν για μεν το εσωτερικό και της Ιεραρχίας, αλλά και της Ελλαδικής Εκκλησίας στο Ποίμνιο της - ως βαλβίδα εκτόνωσης, θέτοντας όμως σε κινδυνο την πανορθόδοξη ενότητα...

Για δε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως τον «άσσο» εκείνο, έστω και σε μια εκ των προτέρων «σημαδεμένη τράπουλα», προκειμένου να επιχειρήσει το ακατόρθωτο! Ποιο δηλαδή; τη δυνατότητα να συγκαλέσει εγκαίρως-και πάντως προλαμβάνοντας τον Πατριάρχη Κύριλλο της Μόσχας- ο κ. Βαρθολομαίος (ή ο διάδοχος του) μια νέα Πανορθόδοξη Σύνοδο με προκαθορισμενη όμως την αποτελεσματικότητά της.

Το μείζον ερώτημα όμως τούτων δοθέντων είναι ότι και τότε που το Οικουμενικό Πατριαρχείο ξεκινούσε αυτή τη μεγάλη προσπάθεια το 1902 με την Πατριαρχική εγκύκλιο του Πατριάρχη Ιωακείμ του Γ', τον πρόλαβαν οι εξελίξεις και τα γεγονότα. Γεγονότα που, όπως και τότε έρχονταν το ίδιο απειλητικά, όπως συμβαίνει και σημερα με την Τουρκία. Τότε ήρθε η Μικρασιατική καταστροφή και όσα επακολούθησαν αυτής (το 1955 και το 1974). Ο Α' και Β' παγκόσμιος πόλεμος. Και άλλα δεινά που εν τω μεταξύ έζησε η ανθρωπότητα. Η αλλαγή καθεστώτος στην Τσαρική Ρωσία. Και άλλα πολλά εντός των Βαλκανίων. Τώρα όμως; Έχοντας ως οδηγό την πρόσφατη αλλά και παλαιότερη ιστορία του έθνους μας, δεν έχουμε δικαίωμα άλλων παρόμοιων ιστορικών λαθών.

Ούτε το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ούτε πολύ περισσότερο η Ελλαδική Εκκλησία και ο ηγέτης της - Μακαριότατος Αρχ. Ιερώνυμος ή ο διάδοχός του- για άλλα μεγάλα λάθη. Τότε η Ελλαδική Εκκλησία ζούσε ακόμα στον απόηχο της απόδοσης σε Αυτήν του Πατριαρχικού και Συνοδικού Τόμου του 1850 με την αντίστοιχη Πατριαρχική Πράξη του 1928. Σήμερα όμως; Ποια η θέση της; Τι βάζει πέραν και πάνω όλων ο Μακαριότατος Αρχ. Αθηνών Ιερώνυμος ο Β'; Την ενότητα της Ορθοδοξίας;
Κάθε άλλο με τις αποφάσεις που ελήφθησαν. Την αναγκαιότητα της ενοτητας του έθνους και των εθνικής σημασίας γεωστρατηγικών συμμαχιών της χώρας; Ίσως... ή μήπως, όπως λένε εκείνοι που γνωρίζουν καλύτερα τα βαθύτερα και εσώτερα τα της Ελλαδικής Εκκλησίας, σε πρόσωπα, καταστάσεις και άλλες εσωτερικές των ιεραρχών συμμαχίες, και ακόμα καλύτερα τον ίδιο τον κ. Ιερώνυμο, όπως και πρόσωπα και καταστάσεις του περιβάλλοντός του, τίποτα από όλα αυτά.

Μένει να το δούμε με τις εξελίξεις που αναμένονται ραγδαίες και ταχύτατες. Και ο ιστορικός του μέλλοντος (μας) θα κρίνει όλους μας. Και τους ηγέτες μας, εκκλησιαστικούς και πολιτικούς, και εμάς αλλά και Έσάς που υποχρεούσθε και οφείλετε, ενίοτε, να διαβάζετε και πίσω από τις γραμμές ή πίσω από το προφανές... Καλές Εορτές σε όλους μας. Με προσωπική γαλήνη και εσωτερική ειρήνη... Με εθνική αφύπνιση και συλλογική εγρήγορση!

* Ο κίνδυνος ενός γενικευμένου Ιερού Θρησκευτικού πολέμου εναντίον της Δύσης. (Μερος E΄)

Πηγή HuffingtonPost


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Μια οργάνωση φιλικά διακείμενη προς το Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) προέτρεψε τους υποστηρικτές των τζιχαντιστών χθες να επιτεθούν σε στόχους όπως αγορές και νοσοκομεία στην Ευρώπη κατά τη διάρκεια της χριστουγεννιάτικης περιόδου και προέτρεψε τους μουσουλμάνους να κρατήσουν αποστάσεις από τις εορταστικές εκδηλώσεις των χριστιανών.

Η απειλή έγινε γνωστή ενώ οι αρχές στην Ευρώπη έχουν ενισχύσει τα μέτρα ασφάλειας μετά από μια επίθεση που ανέλαβε το ΙΚ αυτόν τον μήνα, όπου ένα φορτηγό έπεσε πάνω σε κόσμο σε μια χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου και σκότωσε 12 άτομα.

Το Ίδρυμα Μέσων Ενημέρωσης Nashir, το οποίο υποστηρίζει το ΙΚ, ανάρτησε το μήνυμά του στο διαδίκτυο μαζί με εικόνες μαχητών με όπλα και μαχαίρια, τον Άγιο Βασίλη, τάρανδους και ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο, σύμφωνα με το παρατηρητήριο ένοπλων ομάδων στο διαδίκτυο SITE Intelligence Group, που εδρεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες.

"Οι εορτασμοί τους, οι συγκεντρώσεις τους, οι λέσχες τους, οι αγορές τους, τα θέατρά τους, οι κινηματογράφοι τους, τα εμπορικά τους κέντρα, ακόμα και τα νοσοκομεία τους αποτελούν όλα τέλειους στόχους για σας", έγραφε στο μήνυμά του προς τους ισλαμιστές που δρουν μεμονωμένα στην Ευρώπη.

Το ίδρυμα ανέφερε ότι το Ισλαμικό Κράτος θα "αντικαταστήσει τα πυροτεχνήματα (των εορταζόντων) με ζώνες με εκρηκτικά και εκρηκτικούς μηχανισμούς, και θα αλλάξει τα τραγούδια και τα χειροκροτήματά τους σε κλαυθμούς και οδυρμούς".

Το μήνυμα υπενθύμισε σε υποστηρικτές του ΙΚ το κάλεσμα στις αρχές του Δεκεμβρίου από τον νέο εκπρόσωπο του ΙΚ, Άμπου αλ Χασάν Αλ Μουχάζερ, ο οποίος δήλωσε ότι θα πρέπει να επιτεθούν επίσης και σε τουρκικές πρεσβείες και προξενεία.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Του Σάκη Μουμτζή

Ζήσαμε αυτές τις μέρες την «επανάσταση των ποπολάρων» ενάντια στους ξένους δυνάστες και στους εγχώριους συνεργάτες τους. Αλλά αυτό το θαύμα κράτησε για λίγο κι εξαφανίσθηκε μέσα στις γραμμές της επιστολής του Ε.Τσακαλώτου προς τα μεγάλα αφεντικά.

Τουλάχιστον αυτήν την φορά η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ εκτίμησε σωστά τον συσχετισμό των δυνάμεων και δεν επανέλαβε τα λάθη του 2015. Προς το παρόν, τουλάχιστον. Γιατί από κυνικούς και αδίστακτους ανθρώπους όλα να τα περιμένουμε.

Επιδιώκουν κάθε φορά να έχουν περισσότερες από μια, εναλλακτικές λύσεις, για να μην εγκλωβισθούν σε αδιέξοδο. Έτσι, έδωσαν το βοήθημα στους χαμηλοσυνταξιούχους, που το βάφτισαν 13η σύνταξη, «πούλησαν μαγκιά» στους εταίρους και κυρίως στον Σόιμπλε και περίμεναν να δουν τις αντιδράσεις. Αν το κουαρτέτο το προσπερνούσε το ζήτημα, θεωρώντας το επουσιώδες, ούτε γάτα ούτε ζημιά. Θα ήταν μια σημαντική επικοινωνιακή νίκη με πολιτικές προεκτάσεις.

Τους ήρθε όμως δεξί ντιρέκτ στο πρόσωπο. Για να μην βγουν νοκ-άουτ πέταξαν λευκή πετσέτα. Υπέγραψαν ό,τι τους ζήτησαν αυτοί, που πριν από λίγες μέρες ειρωνεύονταν. Και μάλιστα το σχετικό κείμενο είχε ύφος που εξευτέλιζε όχι μόνον τον υπογράφοντα υπουργό, αλλά και τον πρωθυπουργό και συνακόλουθα όλον τον Ελληνικό λαό.

Και η περίφημη «αξιοπρέπεια» τι έγινε; Πού χάθηκε; Ας καταλάβουμε όλοι πως για τα μαρξιστικογενή κόμματα οι αξίες-όπως τιμή, ειλικρίνεια, αξιοπρέπεια, κλπ- δεν έχουν μιαν αυθυπόστατη ηθική διάσταση. Είναι απλώς όπλα για τον πολιτικό αγώνα, που χρησιμοποιούνται, έτσι ή αλλιώς, για τις ανάγκες του.

Αυτό που ο κοινός πολίτης θεωρεί ως αξία που καθοδηγεί την ενάρετη δράση του, για τους κάθε λογής μαρξιστές—σοβαρούς ή γελοίους—είναι ένα χρήσιμο πολιτικό εργαλείο στο οποίο δίνουν το νόημα που αυτοί θέλουν.

Συνεπώς, οι έννοιες «αξιοπρέπεια-αναξιοπρέπεια» βρίσκονται σε μια διαλεκτική σχέση—για να θυμηθώ και λίγο τον μαρξισμό—κατά την οποία η μια μετατρέπεται πολύ εύκολα στην άλλη. Και ο κόσμος που πιστεύει σε αξίες πώς αντιδρά; Δεν αισθάνεται εξαπατημένος; Φυσικά και αισθάνεται εξαπατημένος και αντιδρά, αποκόπτοντας τους δεσμούς του με τον ΣΥΡΙΖΑ, όπως φανερώνουν τα δημοσκοπικά ευρήματα.

Η ηγετική ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ έχοντας ανάγει τον τακτικισμό σε στρατηγική, πιστεύει πως κερδίζοντας λίγο ακόμα πολιτικό χρόνο με αυτούς τους ελιγμούς, θα κρατηθεί μέσα στο παιχνίδι και θα εκμεταλλευθεί το γύρισμα της τύχης ή των συνθηκών. Αλλά όσο αυτοί οι παράγοντες δεν αλλάζουν, τόσο βυθίζεται στην ανυποληψία και γνωρίζει έναν διαρκή ευτελισμό.

Γιατί το βοήθημα προς τους χαμηλοσυνταξιούχους, θα λησμονηθεί αμέσως, καθώς θα επικαλυφθεί από τα νέα μέτρα που θα ισχύσουν από την 1η του νέου έτους. Βέβαια ο ΣΥΡΙΖΑ, επικοινωνιακά, προσπάθησε να αναδείξει τις φιλολαϊκές διαθέσεις του, να εγγράψει στο ενεργητικό του την, άνευ εγκρίσεως των εταίρων, μερική διανομή του πρωτογενούς πλεονάσματος, με αντίτιμο μιαν επιστολή το περιεχόμενο της οποίας ουδεμία αξία θα έχει, αν αυτός επιλέξει να συγκρουσθεί μαζί τους.

Το εξευτελιστικό ύφος της, μείγμα υποτέλειας και δουλικότητας, δεν τους απασχολεί. Ανήκουν εκ πεποιθήσεως στην σχολή «τους φτύνουν και αυτοί λένε πως βρέχει».

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Λίγες ώρες μας χωρίζουν πλέον από το νέο έτος, το 2017, το οποίο θα διαδεχθεί μία από τις χειρότερες χρονιές τόσο για την Ελλάδα, όσο και για την Ευρώπη – και όχι μόνον.

Όμως, αυτές οι λίγες ώρες μας χωρίζουν και από κάτι πολύ μεγαλύτερο, που δεν απαντάται κάθε φορά που τελειώνει μια χρονιά για να ξεκινήσει μία άλλη: τώρα, δεν πρόκειται για μια συμβατική αλλαγή, αλλά για μια πραγματική μεγάλης κλίμακας ουσιαστική μεταβολή που ίσως αποδειχθεί ότι δεν έχει προηγούμενο στον μεταπολεμικό κόσμο.

Μια εντελώς νέα πραγματικότητα διαγράφεται σε Αμερική και Ευρώπη, όπως και στη Μέση Ανατολή, αλλά και στις σχέσεις όλων των μερών με την Τουρκία, με την Ελλάδα να βρίσκεται στο άμεσο δεδηλωμένο στόχαστρο της τελευταίας και με το Κυπριακό σε μία εξαιρετικά λεπτή και επικίνδυνη φάση, στην οποία η πίεση που ασκεί η Αγκυρα, αμέσως και εμμέσως είναι τεράστια για μία λύση που προδήλως δεν ικανοποιεί, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, ούτε τα ελάχιστα απαιτούμενα.

Ταυτόχρονα, η Ελλάδα έχει να αντιμετωπίσει το άλλο μεγάλο διαρκές πλέον πτωχευτικό της μέτωπο που επιδεινώνεται συνεχώς τόσο από τη γερμανική αδιαλλαξία, όσο και από την ανικανότητα της δικής μας κυβέρνησης, η οποία έχει ξεπεράσει κάθε όριο υποκρισίας και ερασιτεχνισμού.

Σε αυτές τις συνθήκες, δηλαδή σε περιβάλλον πολλαπλά και επικίνδυνα δυσμενές, η Ελλάδα έχει μπροστά της μία δυνατότητα, την οποία πρέπει πρώτον να είναι σε θέση να αντιληφθεί και, δεύτερον, εξίσου δύσκολο, να εξελίξει σε πολιτική.

Είναι η δυνατότητα να συμμετέχει σε ένα εντελώς νέο δυναμικό τοπίο ενεργών συμμαχιών που εξελίσσεται αυτή τη στιγμή στην περιοχή, ενόψει της ανάληψης των καθηκόντων του νέου Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ, αλλά και των συνθηκών που θα διαμορφώσει σε γεωπολιτικά ζητήματα τόσο η δική του πολιτική όσο και η εξέλιξη που θα φέρει η έξοδος της Βρετανίας από την Ε.Ε. στα αντίστοιχα πεδία.

Είναι δεδομένο ότι μία πλήρης ανασύνταξη ήδη προετοιμάζεται, με την Τουρκία να έχει χάσει εντελώς το μέτρο (μόλις κατηγόρησε τις… ΗΠΑ ότι… βοηθούν τον ISIS!), τη Ρωσία να βρίσκεται στο πλευρό της Αγκυρας και την Ουάσιγκτον να είναι δεδηλωμένα αποφασισμένη να επανασυστήσει ενεργότατη συμμαχία με το Ισραήλ.

Όλα αυτά, αποτελούν μία μεγάλη ευκαιρία για την Ελλάδα που η χώρα δεν πρέπει να αφήσει να χαθεί.

Αντιθέτως, οφείλει να λάβει ενεργό θέση στις εξελίξεις το συντομότερο δυνατό, πριν αυτές διαμορφωθούν, ενισχύοντας τη διαθεσιμότητά της στο νέο πλέγμα συμμαχιών στο πλευρό των ΗΠΑ και του Ισραήλ, όπως άλλωστε οφείλει να κάνει εξίσου άμεσα και η Κύπρος.

Αν θέλουν, οι δύο χώρες που συγκροτούν τον ελληνισμό, έχουν σήμερα την ευκαιρία να αλλάξουν τη μοίρα τους.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Και η κοροϊδία συνεχίζεται. Με τη δημοσιοποίηση των δήθεν πόθεν έσχες των πολιτικών. Κοροϊδία σε πολλά επίπεδα. Δεν είναι πόθεν, δεν δικαιολογείται πού πάνε πλεονάζοντα εισοδήματα, δεν αποκαλύπτεται με πόσα μπήκαν στο «επάγγελμα» οι υπόχρεοι, δε μας λένε γιατί έχουν το σκανδαλώδες προνόμιο τα μισά τους εισοδήματα να είναι αφορολόγητα την ώρα που όλους εμάς μας πεθαίνουν στους φόρους!
  1. Το λεγόμενο πόθεν έσχες είναι για πολλοστή χρονιά οι δηλώσεις που έκαναν οι πολιτικοί για τις περιουσίες τους. Όχι πόσα έχουν πραγματικά και πού τα έχουν, αλλά πόσα δηλώνουν ότι έχουν. Μοιάζουν πάρα πολύ με τις δηλώσεις που κάνουν οι ελεύθεροι επαγγελματίες. Οι οποίοι φανερώνουν μόνο όσα τους δίνει δικαίωμα ο νόμος να δηλώσουν. Με τη διαφορά ότι τους επαγγελματίες μπορεί κατά λάθος να τους τσιμπήσει κανένας εφοριακός έλεγχος. Τα μέλη του κοινοβουλίου, ποτέ. Δεν υπόκεινται σ αυτόν!
  1. Δεύτερον, δεν υπάρχουν οι αρχικές δηλώσεις τους πριν μπουν στη Βουλή για να μπορεί να δει ο πολίτης αν ο αγαπημένος του αντιπρόσωπος έχασε ή κέρδισε και πόσα από το νέο του επάγγελμα.
  1. Τρίτον, σχεδόν όλοι πλέον εμφανίζουν από μηδαμινές μέχρι χαμηλές καταθέσεις σε σχέση με τα εισοδήματά τους, της τάξης των 500 ή 30.000 ευρώ. Τι έγιναν οι υψηλές καταθέσεις που είχαν παλιότερα οι παλιότεροι; Τι έγιναν οι καταθέσεις που αποσύρθηκαν μεταξύ 2013 και 2015, που είναι τα έτη των δηλώσεων; Πού πάνε τα χρήματα που περισσεύουν από τα εισοδήματα των 70.000- 180.000 ευρώ το χρόνο (6.000- 15.000 ευρώ το μήνα, που τα μισά είναι αφορολόγητα;) που έχει ο καθένας; Τα τρώνε όλα;!
Αν πηγαίνουν σε καταθέσεις και επενδύσεις εξωτερικού ή σε θυρίδες και στρώματα, ο λαός θα πρέπει να το ξέρει. Για να ξέρει τι εμπιστοσύνη έχουν στο μέλλον της χώρας αυτοί που το διαχειρίζονται. Και να φροντίσει το δικό του ιδρώτα. Γιατί ο λαός καλό είναι να ξυπνήσει κάποτε και να καταλάβει ότι όλα μαζί τα κόμματα διαχειρίζονται το μέλλον του. Άσχετα με το θέατρο που του πουλάνε στην άδεια συνήθως αίθουσα της Βουλής και στον γεμάτο αηδίες ηλεκτρονικό κομματικό πόλεμο, που περνιόνται για εξυπνάδες. 

Και για να μιλάμε με συγκεκριμένους αριθμούς και μόνο για τους πολιτικούς αρχηγούς, τα ερωτήματα λένε: 

Αλέξης Τσίπρας με 74.000 ευρώ το χρόνο (46.800 αφορολόγητα), Κυριάκος Μητσοτάκης με 90.000 (46.800 αφορολόγητα), Φώφη Γεννηματά με 71.000 (10.500 αφορολόγητα), Πάνος Καμμένος με 139.000 (47.200 αφορολόγητα), Νίκος Μιχαλολιάκος με τη σύζυγό του 202.000 ευρώ το χρόνο, έχουν καταφέρει να αποταμιεύσουν εδώ και χρόνια μόνο 23.500, 60.000, 52.000,  8.500 (!) και 237.000 ευρώ αντίστοιχα ο καθένας με τις συζύγους τους! 

Οι Έλληνες μπορεί να έχουν μνήμη χρυσόψαρου όταν ψηφίζουν, αλλά θυμούνται πολύ καλά ότι τέτοια ποσά καταθέσεων είναι αστεία γι αυτά τα εισοδήματα. 

Σταύρος Θεοδωράκης με 62.000 ευρώ το χρόνο (τα 45.000 αφορολόγητα) και ο Δημήτρης Κουτσούμπας με 31.530 ευρώ το χρόνο δηλώνουν καταθέσεις 290.000 και 17.500 αντίστοιχα.] 

Από την άλλη πλευρά ο Βασίλης Λεβέντης κατάφερε το 2014 να επιζήσει όλο το χρόνο με 20.000 ευρώ μαζί με τη σύζυγό του, ζώντας σε ένα σπίτι 290 τετραγωνικών, με καταθέσεις 41.000 ευρώ. 

Η εμπιστοσύνη των πολιτικών στο ελληνικό τραπεζικό σύστημα αποδεικνύεται και από άλλες περιπτώσεις: 

Γιώργος Χουλιαράκης, εισόδημα 74.000 ευρώ το χρόνο και καταθέσεις 50.000 ευρώ στην Αγγλία και 13.500 στην Ελλάδα. Η σύζυγος δηλώνει εισόδημα 82.500 ευρώ το χρόνο και καταθέσεις 160.000 σε ισπανικές τράπεζες και χρεόγραφα. 

Θεανώ Φωτίου με τα γεμιστά και τις μαρμελάδες, εισόδημα 118.000 ευρώ το χρόνο και καταθέσεις 97.000 λίρες στερλίνες στο εξωτερικό και 23.000 ευρώ στην Ελλάδα. 

Ευκλείδης Τσακαλώτος, δηλώνει εισόδημα 75.000 ευρώ, η σύζυγός του 135.000 ευρώ και οι δηλωμένες καταθέσεις τους των 230.000 ευρώ είναι στη Βρετανία. 

Όλγα Γεροβασίλη, δηλώνει εισόδημα 186.000 με τον σύζυγό της (τα 141.000 αφορολόγητα!) με συνολικές δηλωμένες καταθέσεις 5.315 ευρώ! 

Μοναδική περίπτωση με τις καταθέσεις αποτελεί ο Γιώργος Σταθάκης. Το 2013 δήλωσε στο πόθεν έσχες καταθέσεις 2.178.161 ευρώ σε Ελλάδα και Κύπρο ενώ το 2014 και 2015 δήλωσε μόνο 63.500 ευρώ χωρίς να δικαιολογεί πού εξαφανίστηκαν 2.100.000 ευρώ! 

Η ανάλυση του δήθεν πόθεν έσχες της πλειονότητας του πολιτικού προσωπικού από όλα τα κόμματα, με παραδοσιακή εξαίρεση τους βουλευτές του ΚΚΕ, αποδεικνύει τα δύο κακά μαντάτα για τους πολίτες: 

Πρώτον, ότι όλα τα πρόβατα είναι ίσα, αλλά μερικά πρόβατα είναι πιο ίσα από τα άλλα. Αυτά που αποφασίζουν και για τ’ άλλα. 

Δεύτερον, ότι η εμπιστοσύνη της πλειονότητας βουλευτών και αρχηγών στην ελληνική οικονομία είναι ανύπαρκτη. Η παρουσία τους όμως μέσα στην τσέπη των πολιτών είναι περισσότερο από υπαρκτή. 

Και την αδειάζουν την τσέπη και με τα δύο τους χέρια. 

Γ. Παπαδόπουλος - Τετράδης
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου