Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

23 Δεκ 2016


Πολιτικές αλλά και νομοθετικές παρεμβάσεις για την πρόληψη και την αντιμετώπιση της τρομοκρατικής απειλής προανήγγειλε η γερμανίδα καγκελάριος Angela Merkel, στον απόηχο της τρομοκρατικής επίθεσης στο Βερολίνο, που στοίχισε τη ζωή σε τουλάχιστον 12 ανθρώπους.

Σε ομιλία της λίγες ώρες μετά το θάνατο του κύριου υπόπτου για την επίθεση, η κ. Merkel ουσιαστικά προανήγγειλε αλλαγές στον αντιτρομοκρατικό νόμο, ενώ παράλληλα επισήμανε πως η Γερμανία θέλει να αυξήσει τον αριθμό των απελάσεων.

Η κ. Merkel ευχαρίστησε τις ιταλικές Αρχές για την εξουδετέρωση του Τυνήσιου Ανίς Αμρί, όμως προειδοποίησε τους γερμανούς πολίτες ότι η γενική απειλή της τρομοκρατίας παραμένει, ακόμα κι αν πέρασε ο άμεσος κίνδυνος.

Στο ίδιο μήκος κύματος κινήθηκε με δηλώσεις του νωρίτερα ο αρμόδιος υπουργός Εσωτερικών Τόμας ντε Μεζιέρ, ο οποίος σημείωσε πως η απειλή που αντιμετωπίζει η Γερμανία από την τρομοκρατία παραμένει υψηλή.

Ο κ. ντε Μεζιέρ είπε πως θα συζητήσει με τον υπουργό Δικαιοσύνης Χάικο Μάας τι αλλαγές χρειάζονται ως συνέπεια της επίθεσης, αν και υπογράμμισε ότι έχει ήδη κάνει προτάσεις για αλλαγή των κανονισμών απέλασης.

Οι γερμανικές εισαγγελικές Αρχές ανακοίνωσαν νωρίτερα πως συνεχίσουν τις έρευνες για την επίθεση της Δευτέρας, εστιάζοντας πλέον στο εάν ο Αμρί είχε συνεργούς και δίκτυο υποστηρικτών. Ο 24χρονος Τυνήσιος θεωρείται σχεδόν σίγουρο πως ήταν ο δράστης του χτυπήματος καθώς έχουν βρεθεί δακτυλικά αποτυπώματά του στην καμπίνα της νταλίκας-όπλο.

Το μήνυμα Μέρκελ και ντε Μεζιέρ έρχεται καθώς η Γερμανία οδεύει προς την προεκλογική περίοδο για τις κάλπες του ερχόμενου φθινοπώρου, και στον απόηχο της αποκάλυψης πως οι Αρχές είχαν αποφασίσει να απελάσουν τον Αμρί από το καλοκαίρι όμως δεν μπόρεσαν να τον στείλουν στην πατρίδα του διότι δεν είχε διαβατήριο και συνεπώς η Τύνιδα δεν τον δεχόταν.

Η Γερμανία κατάφερε τελικά να εκδώσει νέο διαβατήριο για τον 24χρονο Τυνήσιο, όμως, σε ένα παιχνίδι της μοίρας, το έγγραφο παραδόθηκε δύο ημέρες μετά το μακελειό της 19ης Δεκεμβρίου.

Η κ. Μέρκελ σημείωσε ακόμα πως είχε επικοινωνία με τον πρόεδρο της Τυνησίας, με τον οποίο συζήτησε την ανάγκη να επιταχυνθούν οι απελάσεις όσων το αίτημα ασύλου τους έχει απορριφθεί.

Γενικός Εισαγγελέας: Eρευνούμε εάν υπάρχει δίκτυο υποστηρικτών του Ανίς Αμρί

Ο Τυνήσιος Ανίς Αμρί σκοτώθηκε μεν στη διάρκεια ανταλλαγής πυροβολισμών με αστυνομικούς στο Μιλάνο και η γερμανική αστυνομία ευχαρίστησε την ιταλική ευχόμενη καλή ανάρρωση στον τραυματισμένο συνάδελφό τους και μάλιστα στα ιταλικά, αλλά νέα ερωτήματα προκύπτουν.

Πώς μπόρεσε ο Ανίς Αμρί να ταξιδέψει εντός Γερμανίας χωρίς να τον αντιληφθεί κανείς και γιατί δεν εντοπίστηκε τουλάχιστον στα σύνορα με τη Γαλλία, παρά τα ενισχυμένα μέτρα ασφαλείας; Η απάντηση η οποία δίνεται από τις αρχές είναι ότι είχε επικεντρώσει τις έρευνες στο Βερολίνο και στην Γερμανία.

Ο γενικός εισαγγελέας της Γερμανίας Πέτερ Φρανκ είπε πριν λίγο σε συνέντευξη Τύπου ότι «οι έρευνές μας συνεχίζονται» και επικεντρώνονται στο εάν υπήρχε δίκτυο υποστηρικτών. Εξετάζεται επίσης και η διαδρομή την οποία ακολούθησε για να διαφύγει. Αδιευκρίνιστο παραμένει εάν το όπλο το οποίο χρησιμοποίησε ο δράστης στο ΜΙλάνο είναι το ίδιο με αυτό που δολοφονήθηκε ο Πολωνός οδηγός του φορτηγού.

Αργότερα αναμένεται να δώσει συνέντευξη Τύπου και ο υπουργός Εσωτερικών Τόμας Ντε Μεζιέρ.

Εξάλλου, εκφράζονται και αμφιβολίες ως προς την ταυτότητα του προσώπου το οποίο μπήκε στο τζαμί της συνοικίας Μοαμπίτ του Βερολίνου την προηγούμενη μέρα του εγκλήματος, αλλά και μετά τη διάπραξή του, το οποίο θεωρήθηκε αρχικά ότι ήταν ο οδηγός του φορτηγού ο οποίος προκάλεσε των θάνατο 12 ατόμων και τον τραυματισμό δεκάδων άλλων. Η Υπηρεσία Δίωξης του Εγκλήματος του Βερολίνου το αμφισβητεί πλέον επισήμως δια στόματος του επικεφαλής της Κρίσταιν Στέιοφ.

Με πληροφορίες από Skai, ΑΠΕ-ΜΠΕ
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Μήπως είναι εκτός τόπου και χρόνου στο Μέγαρο Μαξίμου;

Του Παντελή Δ. Καρύκα

«Το να είσαι βλάκας είναι απ’ τον Θεό. Το να είσαι όμως βλάκας και αυτοκράτορας είναι άλλο», έγραφε ο αείμνηστος Νίκος Τσιφόρος αναφερόμενος σε ένα άλλο τραγικό για τον Ελληνισμό πρόσωπο, τον αυτοκράτορα Ανδρόνικο Β’, που άφησε τους Τούρκους ανενόχλητους στη Μικρά Ασία.

Και ναι μεν η αισιοδοξία είναι αρετή όταν υπάρχουν λόγοι να είναι κανείς αισιόδοξος. Όταν όμως δεν υπάρχουν ο αισιόδοξος, με όλο τον σεβασμό στον θεσμό, κ. πρωθυπουργέ, είναι ανόητος, ανεξαρτήτως σε ποια μαρμίτα πέσατε μικρός, σε αυτή της αισιοδοξίας, ή αυτής του ανέφελου, απροβλημάτιστου βίου.

Με όλον τον σεβασμό προς τον θεσμό, και πάλι, κ. πρωθυπουργέ η δήλωσή σας ότι μικρός πέσατε στη μαρμίτα της αισιοδοξίας και έτσι βλέπετε τα πάντα θετικά, στην προκειμένη συγκυρία, δεν σας τιμά καθόλου. Υποτιμά τη νοημοσύνη τη δική σας και όλων των Ελλήνων, ειδικά αυτών που σας εμπιστεύθηκαν και που τις υποσχέσεις σας απέναντί τους κατά κόρον αθετήσατε κατά πάντα.

Και εσείς και το συμπαθές επιτελείο σας, μέλη του οποίου εύκολα θα εξασφάλιζαν τα προς το ζην εργαζόμενοι σε τσίρκο, μπορείτε να είστε όσο αισιόδοξοι σας κάνει κέφι. Δεν κάνετε όμως και μια βόλτα εκτός της γυάλας όπου είστε, προφανώς, κλεισμένος για να δείτε σε ποια μαρμίτα έχετε ρίξει τους Έλληνες;

Αν συναντήσετε έξω πολλούς αισιόδοξους, πέραν των όσων κομματικών, δικών σας και του συγκυβερνώντος κόμματος, στελεχών έχετε διορίσει, καταχωρήστε τους ως είδος προς εξαφάνιση.

Είναι όμως πραγματικά ντροπή να ομιλείται τοιουτοτρόπως σε μια συγκυρία που η Ελλάδα δεν απειλείται μόνο με οικονομική εξαφάνιση, αλλά απειλείται ακόμα και η εδαφική της ακεραιότητα, αλλά και όπου το Κυπριακό λαμβάνει την τροπή που λαμβάνει.

Με την αξιολόγηση στον αέρα, τους Τούρκους να διεκδικούν μέχρι τα Κάτω Πετράλωνα, την Κύπρο να ετοιμάζεται να δοθεί δώρο στην Άγκυρα, τους Αλβανούς να θυμούνται τους Τσάμηδες και να διεκδικούν, για ποιόν ακριβώς λόγο μπορείτε και είστε αισιόδοξος αγαπητέ κύριε της μαρμίτας;

Τουλάχιστον ο συναδελφός σας ήρωας των καρτούν Οβελίξ, είχε πέσει σε μαρμίτα με μαγικό ζωμό και σκότωνε τους Ρωμαίους εχθρούς της πατρίδας του στο ξύλο, δεν τους χαμογελούσε όπως εσείς στον Ερντογάν.

Είναι ντροπή να χαμογελάτε διαρκώς ως να μην συμβαίνει τίποτα και να αγριεύετε μόνο ενώπιον των αγροτών της Κρήτης, την ώρα που αφήνετε ασύδοτους υπουργούς και ο ίδιος χασκογελάτε σα γατάκι ενώπιον της Μέρκελ την οποία σεις καθυβρίζατε πριν στρογγυλοκαθίσετε στον θρόνο του Μαξίμου.

Μπορείτε να πέσετε σε όποια μαρμίτα θέλετε κ. Τσίπρα. Σίγουρα όμως η μαρμίτα της πολιτικής λησμονιάς σας αναμένει. Ίσως και λίαν συντόμως.

Πηγή MIgnatiou


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Του Στέλιου Παπαθεμελή

Να προσπαθήσουμε να βιώσουμε το υπερφυές θαύμα των Χριστουγέννων,υπερβαίνοντας τον βαρέως τραυματισμένο καταναλωτισμό ο οποίος και εν ημέραις δόξης του υπήρξε μέγα εμπόδιο, τη «νύχτα γεμάτη θαύματα / νύχτα σπαρμένη μάγια». Την Ἀγια Νύχτα. Τω καιρώ εκείνω «ο Πατήρ ευδόκησεν , ο Λόγος σαρξ εγένετο και η Παρθένος έτεκε Θεόν ενανθρωπήσαντα» ψάλλει έμπλεως χαράς ο υμνογράφος. Και συμπληρώνει: «Αστήρ μηνύει. Μάγοι προσκυνούσι. Ποιμένες θαυμάζουσι και η κτίσις αγάλλεται».

Προσδοκία και εκπλήρωση σωτηρίας.

«Δεύτε ίδωμεν πιστοί που εγεννήθη ο Χριστός» μας καλεί ξανά ο υμνωδός. Όχι βέβαια στη χλιδή των βασιλικών, - ή προεδρικών – ανακτόρων, αλλά στο ταπεινότερο σημείο της πόλης, έναν σταύλο. Άστεγος σ΄ ένα αφιλόξενο παγερό τόπο. Εκεί η Παναγία «εσπαργάνωσεν αυτόν και ανέκλινεν εν φάτνη, διότι ουκ ην αυτοίς τόπος εν τω καταλύματι»(Λουκ. 2,7).

Αυτή η άκρα ταπείνωση συμπυκνώνει το μυστήριο της Θείας Γέννησης. Καίρια η επισήμανση του Αγίου Μαξίμου του Ομολογητού: «ο εφ΄ άπαξ κατά σάρκα γεννηθείς αεί γεννάται». Ο Χριστός γεννιέται συνεχώς. Αλλά για ποιους; «Τοις θέλουσιν», γι΄ αυτούς που θέλουν, που προσδοκούν.

Έκτοτε, 2016 χρόνια οι άνθρωποι, αλλά πρωτίστως οι κάθε λογής ηγεσίες τους, μολονότι «το φως ελήλυθεν εις τον κόσμον , ηγάπησαν το σκότος μάλλον, ή το φως» ( Ιωάν. 3,19). Γιατί; «Ην γαρ πονηρά αυτών τα έργα» ( ένθ. αν.).

Οι Έλληνες έχουν τις πνευματικές προϋποθέσεις να ξεπεράσουν την κρίση, την κάθε κρίση, ενεργοποιώντας την ψυχή του Έθνους. Μιλώντας ο Ελύτης (Αυτοπροσωπογραφία, σ.21 επ.)γι΄αυτό που ονομάζει «το άδικο που κατάτρεχε την Ελλάδα» επισημαίνει ότι η μοίρα της «ανάμεσα στα άλλα έθνη ήταν ότι και η μοίρα του ποιητή ανάμεσα (…) στους ανθρώπους του χρήματος και της εξουσίας»[πρώτο εύρημα]. Και «η ανάγκη που ένιωθα για μια δέηση [το δεύτερο εύρημα], να δώσω δηλ. σ΄αυτή τη διαμαρτυρία μου για το άδικο τη μορφή μιας εκκλησιαστικής λειτουργίας». Άξιον εστί!

Τις μέρες του αγίου Δωδεκαημέρου είναι πολλές οι εκκλησιαστικές λειτουργίες…

Ακράδαντη η διαπίστωση του μακαριστού Στήβεν Ράνσιμαν,πολύφημου Βυζαντινολόγου:

«Στα επόμενα εκατό χρόνια η Ορθοδοξία θα είναι η μόνη ιστορική Εκκλησία που θα υφίσταται. Πιστεύω ότι προσφέρει την πνευματική πραγματικότητα που οι άλλες εκκλησίες δεν μπορούν πλέον να μεταδώσουν».

Είναι ολοκληρωτική σχεδόν η απο-ιέρωση της δυτικής Χριστιανοσύνης.

Αλλά δεν υστερούμε σε εκκοσμίκευση και εμείς της καθ΄ ημάς Ανατολής, αφού μας εξαναγκάζουν να αλληλοπεριχωρούμεθα στο «παγκόσμιο χωριό». Ευτυχώς βαστάει ο πνευματικός πυρήνας μας, τα μοναστήρια μας και όσοι αντέχουν να διασώζουν την αυθεντικότητα του μηνύματος της ενανθρώπησης του Θεού.

Μέσα στον γενικό ορυμαγδό, εγχώριο και διεθνή, χρειάζεται πολύ κουράγιο για να βιώσεις τα λόγια του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού «αργείτω τα γηράσαντα και ανθείτω τα νέα»!

Ο Regis Debray, συμπολεμιστής του Τσε Γκεβάρα και σύμβουλος του Μιττεράν μας εκπλήσει πάντοτε με τα μελετήματά του. Αυτή τη φορά με το «Vie et mort de l’image» που ο Ε. Νιάνιος μεταγλωττίζει εύστοχα σε «Εγκώμιον των αγίων Εικόνων», όπου καταγράφονται αλήθειες που συν-κλονίζουν:

- «Η χριστιανική εικόνα έλεγε: ο Θεός σας είμαι παρών. Η μεταχριαστιανική εικόνα: το παρόν είμαι ο Θεός σας».

- «Οφείλουμε να δεχθούμε την πραγματικότητα ενός άλλου παραδόξου: την ηλεκτρονική κοινωνία ως πρωτόγονη κοινωνία»

- Ο άγιος Νικηφόρος , Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, που εξορίσθηκε από τον εικονομάχο αυτοκράτορα Λέοντα Ε΄«έβλεπε στην Εικονομαχία αυτό που θα ονομάζαμε σήμερα ολοκληρωτικό πειρασμό, συνδεδεμένο με περιφρόνηση προς την θεία υπόθεση της σωτηρίας». Ο Ρεζίς Ντεμπρέ τα λέει όλα αυτά!

Οι ασημαντότητες που κυβερνούν σήμερα τις Ευρωπαϊκές χώρες είναι ατλαντικά ενεργούμενα. Οι αντιρωσσικές εμονές τους απηχούν τις επιλογές της απερχόμενης αμερικανικής διοίκησης και καθηλώνουν την Ευρώπη σε διαρκή εξάρτηση από τις ΗΠΑ, εκτός αν οι προσωπικές επιλογές του Τραμπ επιβεβαιώσουν στροφή 180 μοιρών στο αμερικανορωσσικό πεδίο, οπότε θα ισχύσει το όραμα του Ντε Γκωλ «για μια Ευρώπη απ΄ τον Ατλαντικό ως τα Ουράλια».

Για τα καθ΄ ημάς επίκειται η ναρκοθετημένη Πολύ-Πενταμερής Διάσκεψη της Γενεύης της 12ης Ιανουαρίου. Αναβιώνουν οι εφιαλτικές μνήμες της Τριμερούς του Λονδίνου (1955) που το φιάσκο της γέννησε τα φρικαλέα Σεπτεμβριανά του ΄55!

Το 2004 η Κύπρος είχε τον Τάσσο τού «Όχι», και το ΑΚΕΛ τού «Όχι» (παρά το προσωπικό «ναι» τού Χριστόφια). Τώρα η Κύπρος έχει τα «ναι» Αναστασιάδη+ΑΚΕΛ. Ο Ερντογάν με ή χωρίς την προτεραιότητα της συνταγματικής αναθεώρησης είναι ο Ερντογάν. Αδίστακτος, γαστρίδουλος (για ξένα εδάφη), επιθετικός. Ούτε κατά διάνοια πρόκειται στην παρούσα συγκυρία να συνδιαλλαγεί προβαίνοντας σε παραχωρήσεις(do ut des, μόνον des!).

Αυτός είναι αυτός που είναι. Εμείς γιατί σερνόμαστε πίσω από τις επιλογές του, χωρίς ένα σοβαρό αυτονόητο Εθνικό Σχέδιο;

* Ο Στέλιος Παπαθεμελής είναι Πρόεδρος Δημοκρατικής Αναγέννησης


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Του Νίκου Ιγγλέση

Το τελευταίο χρονικό διάστημα, η πολιτική ηγεσία της Τουρκίας, συμπεριλαμβανομένης της κεμαλικής – δυτικόφιλης αντιπολίτευσης, απειλεί τον Ελληνισμό στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο. Ο προαιώνιος εχθρός του Γένους δείχνει, για μια ακόμη φορά, τα «δόντια» και τις προθέσεις του.

Η Συνθήκη της Λωζάννης του 1923 υπήρξε μια αδικία για την Τουρκία, υποστηρίζει ο πρόεδρός της Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, αφού τα εδάφη της συρρικνώθηκαν σε 750.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα από τα 2.500.000 της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Ο «Σουλτάνος» της Άγκυρας επανέφερε στην πολιτική επικαιρότητα τον «Εθνικό Όρκο» ή «Συμβόλαιο» των Οθωμανών του 1920 και δήλωσε ότι η Τουρκία δεν είναι μόνο τα 79 εκατομμύρια των πολιτών της αλλά και τα εκατομμύρια αδέλφια μας στη γύρω γεωγραφική περιοχή.

Για να μην υπάρχουν αμφιβολίες ποιά είναι, για το τουρκικό έθνος, «τα σύνορα της καρδιάς του», ο Ταγίπ Ερντογάν μίλησε για το Χαλέπι της Συρίας, τη Μοσούλη, το Κιρκούκ και το Αρμπίλ του Ιράκ, το Καραμπάχ της Αρμενίας, το Μπατούμ της Γεωργίας, τη ρωσική Κριμαία, τη Βάρνα της Βουλγαρίας, τη μουσουλμανική Βοσνία, τα Σκόπια και βεβαίως για την ελληνική Δυτική Θράκη, τη Θεσσαλονίκη (γενέτειρα του Μουσταφά Κεμάλ) και τα νησιά του Ανατολικού Αιγαίου. Πρόσθεσε ότι είναι καθήκον, αλλά και δικαίωμα της Τουρκίας να ενδιαφέρεται γι’ αυτές τις περιοχές και κατέληξε: «Η στιγμή που θα παραιτηθούμε από αυτό, θα είναι η στιγμή που θα χάσουμε την ανεξαρτησία μας και το μέλλον μας».

Από κοντά ο ηγέτης του κεμαλικού Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος, της αξιωματικής αντιπολίτευσης, Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου δήλωσε ότι 18 νησιά και νησίδες στο Αιγαίο κατέχονται παράνομα από την Ελλάδα. Ο δε υπουργός Εξωτερικών της γείτονος Μεβλούτ Τσαβούσογλου είπε ότι τα Ίμια είναι τουρκικό έδαφος.

Ο γεωπολιτικός έλεγχος της Κύπρου

Παράλληλα όλων αυτών, προτεραιότητα της αναθεωρητικής στρατηγικής της Τουρκίας αποτελεί ο γεωπολιτικός έλεγχος ολόκληρης της Κύπρου, μέσω της εκκολαπτόμενης συμφωνίας δήθεν επανένωσης του νησιού. Ο έλεγχος αυτός θα προέρχεται όχι τόσο από την παραμονή των κατοχικών στρατευμάτων και τη διατήρηση των επεμβατικών δικαιωμάτων, όπως, τουλάχιστον αφελώς, πιστεύει η ελληνική πλευρά, αλλά από την πολιτική ισότητα του συνιστώντος τουρκοκυπριακού κρατιδίου με το ελληνοκυπριακό. Χωρίς να αποκλείεται και η παραμονή κάποιων στρατευμάτων και η διατήρηση μιας μορφής επεμβατικών δικαιωμάτων.

Στη δικέφαλη «Δικοινοτική Διζωνική Ομοσπονδία», που σχεδιάζουν να αντικαταστήσει τη σημερινή Κυπριακή Δημοκρατία, οι Τούρκοι διεκδικούν εναλλαγή στην προεδρία και δικαίωμα αρνησικυρίας (βέτο) σ’ όλες τις κρίσιμες αποφάσεις, ιδιαίτερα αυτές που θα αφορούν στις διεθνείς σχέσεις. Έτσι η νέα κρατική οντότητα που σχεδιάζεται να εγκαθιδρυθεί, εκτός του ότι, σε ομοσπονδιακό επίπεδο, θα παραλύσει, από την πρώτη στιγμή, θα καταστήσει την Κύπρο παρακολούθημα της τουρκικής εξωτερικής πολιτικής. Πώς π.χ. θα μπορέσει μελλοντικά να οριοθετηθεί η Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ) μεταξύ Κύπρου και Τουρκίας καθώς και μεταξύ Κύπρου και Ελλάδας όταν το τουρκοκυπριακό συνιστών κρατίδιο θα υποβάλλει βέτο με το επιχείρημα ότι το σύμπλεγμα του Καστελόριζου δε δικαιούται ΑΟΖ; Αυτή την ακύρωση της ελληνικής ταυτότητας της Μεγαλονήσου αρνούνται να καταλάβουν οι οπαδοί της «όποιας λύσης» σε Κύπρο και Ελλάδα και σαν έτοιμοι από καιρό - από το 2004 με το Σχέδιο Ανάν - θέλουν να παραδοθούν στη μεγαλοψυχία των Νεοοθωμανών. Ο Κεμάλ Κιλιτσντάρογλου δήλωσε πρόσφατα (5-12-16) στην τουρκική Εθνοσυνέλευση: «Η Κύπρος δεν πρέπει να γλιστρήσει μέσα από τα χέρια μας». Η ελληνική κυβέρνηση δαπράττει τεράστιο σφάλμα ασχολούμενη μόνο με η διεθνή διάσταση του Κυπριακού και αδιαφορώντας για την εσωτερική πτυχή του, που θα καταστήσει τη Μεγαλόνησο από ελληνική κρατική οντότητα σ’ ένα είδος «Βοσνία της Μεσογείου».

Η τουρκική ισχύς

Ενώ η γειτονική χώρα ξεδιπλώνει τις επιθετικές διεκδικήσεις της, οι εγχώριοι γραικύλοι προσπαθούν να καθησυχάσουν τον ελληνικό λαό ισχυριζόμενοι ότι όσα λέγονται στην άλλη πλευρά του Αιγαίου είναι για εσωτερική κατανάλωση, ότι ο τουρκικός στρατός, μετά το πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 2016, είναι αποδυναμωμένος και ότι ο Ερντογάν λέει όσα λέει για να στρέψει την προσοχή της κοινής γνώμης από τα μεγάλα εσωτερικά προβλήματά του.

Ηττοπαθείς και ετεροπροσδιορισμένοι πολιτικοί, πανεπιστημιακοί και δημοσιογράφοι, διεκδικώντας ρόλο γνωμηγήτορα, προσπαθούν να αποκοιμήσουν το ελληνικό έθνος ώστε την κατάλληλη στιγμή να οδηγηθεί στην άνευ όρων παράδοση. Πρόκειται για τα ίδια τα άτομα που τα τελευταία χρόνια στηρίζουν την, με οποιοδήποτε κόστος, παραμονή της χώρας στην Ευρωζώνη και υποστηρίζουν τις πολιτικές της παγκοσμιοποίησης, δηλαδή την ελεύθερη διακίνηση των κεφαλαίων, των αγαθών και των ανθρώπων (μεταναστευτικές ροές).

Η απειλή όμως των Νεοοθωμανών κατά του Ελληνισμού είναι πραγματική και βασίζεται στους κάτωθι συντελεστές ισχύος:

1. Η Τουρκία διαθέτει ηγεσία με όραμα. Το όραμα αυτό υπερβαίνει τον παντουρκισμό και αγκαλιάζει όλο το σουνιτικό Ισλάμ. Κάθε σουνίτης μουσουλμάνος είναι ένας, εν δυνάμει, στρατιώτης για την επανασύσταση της πολυεθνικής Οθωμανικής Αυτοκρατορίας. Όλα τα εδάφη που περιλαμβάνει ο Ερντογάν στα «σύνορα της καρδιάς του» έχουν πλειοψηφία μουσουλμανικού πληθυσμού ή υπάρχει σ’ αυτά μια στρατηγική μουσουλμανική μειονότητα που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως δικαιολογία και αφορμή για πολιτική ή στρατιωτική επέμβαση του τουρκικού κράτους.
Η προστασία της τουρκικής – μουσουλμανικής μειονότητας στην Κύπρο ήταν η δικαιολογία της εισβολής το 1974. Το ίδιο γίνεται σήμερα στο Βόρειο Ιράκ για την προστασία, υποτίθεται, της μειονότητας των Τουρκμένων. Από το Δεκέμβριο του 2015 τουρκικά στρατεύματα βρίσκονται στη βάση Μπασίκα έξω από τη Μοσούλη. Γι’ αυτό αποτελεί θανάσιμο κίνδυνο για τη χώρα μας η μόνιμη εγκατάσταση μουσουλμανικών πληθυσμών είτε αυτοί χαρακτηρίζονται πρόσφυγες πολέμου είτε οικονομικοί μετανάστες και ιδιαίτερα η χορήγηση αργότερα ιθαγένειας στους ίδιους και στα παιδιά τους. Ήδη στην Ελλάδα υπάρχει μια μεγάλη μουσουλμανική κοινότητα (υπερβαίνει το ενάμισι εκατομμύριο) ατόμων διαφόρων εθνικοτήτων. Από αυτούς 700.000 περίπου είναι Αλβανοί και, όπως δήλωσε ο υπουγός Εξωτερικών Νίκος Κοτζιάς, σε 140.000 έχει δοθεί ελληνική υπηκοότητα. Έτσι ο πρωθυπουργός της Αλβανίας Έντι Ράμα, στρατηγικός σύμμαχος του Ταγίπ Ερντογάν στο μουσουλμανικό τόξο των Βαλκανίων, «απέκτησε» το δικαίωμα να ζητάει εκτός από την Τσαμουριά και την αναγνώριση αλβανικής μειονότητας στην Ελλάδα.

2. Το μέγεθος της Τουρκίας αποτελεί ένα σημαντικό συντελεστή ισχύος. Με ένα νεανικό πληθυσμό 79 εκατ. που αυξάνει με γρήγορο ρυθμό, αποτελεί μια τεράστια αγορά για τα βιομηχανικά προϊόντα της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) - και όχι μόνο - ενώ το χαμηλό επίπεδο αμοιβής της εργασίας αποτελεί κίνητρο για την εγκατάσταση μονάδων παραγωγής των πολυεθνικών επιχειρήσεων. Αυτός είναι ο κύριος λόγος που δρομολογήθηκε η ένταξη της γείτονος στην ΕΕ και η πρεμούρα των Δυτικών να μην διακοπεί οριστικά αυτή η διαδικασία μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα.

3. Η γεωγραφία της Τουρκίας της δίνει ένα καθοριστικό πλεονέκτημα γιατί αποτελεί τον κυματοθραύστη της ρωσικής επέκτασης στη Μέση Ανατολή και τη Μεσόγειο, ενώ παράλληλα ελέγχει τα Στενά. Οι Δυτικοί και ιδιαίτερα οι Αμερικανοί θεωρούν την Τουρκία βασικό κρίκο του δακτυλίου (Rimland) απομόνωσης της Ρωσίας στο εσωτερικό της Ευρασίας. Αυτός είναι ο γεωπολιτικός λόγος της διαχρονικά φιλοτουρκικής στάσης των Αμερικανών στην ελληνο-τουρκική αντιπαράθεση. Παράλληλα η Τουρκία αποτελεί εδαφικό διάδρομο για την τροφοδοσία της Ευρώπης με φυσικό αέριο από την Κασπία και μελλοντικά από τις χώρες του Κόλπου και την Ανατολική Μεσόγειο (κοιτάσματα Κύπρου, Ισραήλ και Αιγύπτου). Η γεωγραφία της Τουρκίας καθιστά τη γείτονα «πολύφερνη νύφη» για Ευρωπαίους, Αμερικανούς αλλά και για τους Ρώσους, συγκυριακά.

4. Οι τουρκικές Ένοπλες Δυνάμεις είναι οι δεύτερες σε μέγεθος, μετά από αυτές των ΗΠΑ, μεταξύ των χωρών του ΝΑΤΟ. Η ισχύς τους υποστηρίζεται από μια συνεχώς αναπτυσσόμενη εγχώρια αμυντική βιομηχανία και ένα ευρύ πρόγραμμα αγοράς οπλικών συστημάτων.
Οι επιχειρησιακές δυνατότητες του τουρκικού στρατού υπέστησαν σημαντικό πλήγμα από την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου 2016. Μεγάλος αριθμός αξιωματικών και υπαξιωματικών και των τριών όπλων συνελήφθησαν ή αποστρατεύθηκαν ως ύποπτοι συνεργασίας με το κίνημα του Φετουλάχ Γκιουλέν. Παράλληλα οι Ένοπλες Δυνάμεις της γείτονος βρίσκονται, εδώ και χρόνια, σ’ έναν πόλεμο φθοράς με το κουρδικό ΡΚΚ, στον οποίον καταγράφουν καθημερινές απώλειες. Η σημερινή χρονική συγκυρία αποτελεί «παράθυρο ευκαιρίας» για την Ελλάδα προκειμένου να πάψει τις συνεχείς υποχωρήσεις και να επιδείξει αποφασιστικότητα στην υπεράσπιση των εθνικών συμφερόντων της. Αυτό δεν αποκλείει την πιθανότητα η Τουρκία να προκαλέσει ένα μικρής έκτασης θερμό επεισόδιο στο Αιγαίο ή τη Θράκη για να «συρθεί» η, συνήθως, φοβική ελληνική πολιτική ηγεσία σε διαπραγματεύσεις νέων παραχωρήσεων, όπως έγινε με τα Ίμια το 1996, ούτως ώστε να μην τολμήσει η χώρα μας να ανακηρύξει ΑΟΖ.

5. Τα τελευταία δύο χρόνια οι Νεοοθωμανοί της Άγκυρας απέκτησαν ένα νέο ισχυρό «όπλο» που ακούει στο όνομα «Μεταναστευτικές Ροές». Το 2015 περίπου ένα εκατομμύριο άτομα εισήλθαν παράνομα στην Ελλάδα και στη συνέχεια κατευθύνθηκαν στις χώρες της Βόρειας Ευρώπης. Επρόκειτο για πρόσφυγες πολέμου από τη Συρία και το Ιράκ αλλά και για οικονομικούς μετανάστες από το Πακιστάν, το Μπαγκλαντές, το Αφγανιστάν, το Κέρας της Αφρικής, τις χώρες του Μαγκρέπ (Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία) καθώς και από την Υποσαχάρια Αφρική. Όλη αυτή η επιχείρηση οργανώθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες (ΜΙΤ) και την Αστυνομία της Τουρκίας. Χαρακτηριστικό είναι ότι μετανάστες ερχόντουσαν με φτηνές πτήσεις τσάρτερς από το Μαρόκο στην Κωνσταντινούπολη και στη συνέχεια μεταφέρονταν με λεωφορεία στα παράλια του Αιγαίου προκειμένου να περάσουν στα ελληνικά νησιά.

Η Γερμανία και άλλες χώρες της Βόρειας Ευρώπης αφού πήραν όσους μετανάστες χρειάζονταν για να αντιμετωπίσουν την έλλειψη εργατικών χεριών στη βιομηχανία τους, προέτρεψαν τις χώρες των Βαλκανίων να κλείσουν τα συνορά τους. Έτσι οι νέοι οικονομικοί μετανάστες (80% του συνόλου) και οι πρόσφυγες εγκλωβίζονται στην Ελλάδα που για ιδεοληπτικούς λόγους αρνείται να φυλάξει τα σύνορά της. Η χώρα μας αντιμετωπίζει τις μεταναστευτικές ροές ως αποκλειστικά ανθρωπιστικό πρόβλημα και όχι ως ύψιστο θέμα εθνικής σφάλειας που δημιουργείται από τη μεταβολή της κοινωνικής και δημογραφικής σύνθεσης του πληθυσμού. Το ελληνικό κράτος λειτουργεί ως φιλανθρωπικό σωματείο και αρνείται να αντιληφθεί ότι γεωπολιτική είναι η γεωγραφία και οι άνθρωποι. Αν αλλάξει η ταυτότητα των ανθρώπων αλλάζει και η γεωπολιτική του χώρου.

Ο Ταγίπ Ερντογάν απειλεί ότι θα ανοίξει τα σύνορα και θα πνίξει την Ευρώπη με τρία εκατομμύρια μετανάστες αν η τελευταία δεν καταργήσει τη βίζα για τους τούρκους πολίτες και δεν καταβάλει τα χρηματικά ποσά που έχει συμφωνήσει. Ουσιαστικά ο «Σουλτάνος» της Άγκυρας απειλεί την Ελλάδα που είναι η μόνη που διατηρεί ανοιχτά σύνορα. Όσοι μετανάστες και πρόσφυγες έλθουν στη χώρα μας θα μείνουν εδώ γιατί τα επόμενα σύνορα είναι κλειστά.

Περιδεής από ένα τέτοιο ενδεχόμενο η ελληνική κυβέρνηση συνηγορεί στην ΕΕ υπέρ των τουρκικών απαιτήσεων και καλοπιάνει τους Νεοοθωμανούς με τη φρούδα ελπίδα να μην εφαρμόσουν τις απειλές τους. Οι μεταναστευτικές ροές έχουν εργαλειοποιηθεί από την Τουρκία και χρησιμοποιούνται για τον πολιτικό εκβιασμό της Ελλάδας στο πλαίσιο ενός υβριδικού πολέμου.

Όσα καταγράψαμε αποτελούν τους βασικούς συντελεστές ισχύος της γείτονος χώρας. Μέσα στον σημερινό άναρχο πολυπολικό κόσμο η Τουρκία διαπιστώνει ότι οι συσχετισμοί ισχύος της επιτρέπουν να διεκδικήσει ρόλο περιφερειακής ευρασιατικής δύναμης, στο ζωτικό χώρο της οποίας περιλαμβάνονται, εκτός άλλων περιοχών, η Ελλάδα και η Κύπρος.

Η ελληνική αδυναμία

Απέναντι στις ηγεμονικές επιδιώξεις της νεοοθωμανικής Τουρκίας οι συντελεστές ισχύος του Ελληνισμού καταρρέουν. Μέσα στην ΕΕ και την Ευρωζώνη οι κυβερνήσεις σε Ελλάδα και Κύπρο έχουν παραχωρήσει την εθνική κυριαρχία τους στις Βρυξέλλες, στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) και ουσιασικά στο Βερολίνο. Ο έλεγχος που ασκούν αυτά τα ξένα κέντρα δεν είναι απλά οικονομικός, είναι γεωπολιτικός.

Η Ελλάδα βλέπει επί επτά χρόνια την οικονομία της να καταστρέφεται και την κοινωνία της να διαλύεται προκειμένου να παραμένει στη νομισματική ζώνη του ευρώ. Η εγχώρια παραγωγή (ΑΕΠ) έχει μειωθεί περισσότερο από 26%, από το 2010, χιλιάδες επιχειρήσεις έκλεισαν ή μετανάστευσαν, εργοστάσια και μηχανήματα μετατράπηκαν σε παλιοσίδερα, περισσότερο από το ένα τέταρτο του εργατικού δυναμικού είναι άνεργο ή υποαπασχολείται και πάνω από 350.000 μορφωμένοι Έλληνες έφυγαν στο εξωτερικό σε αναζήτηση εργασίας. Η λιτότητα στις δαπάνες (μισθοί, συντάξεις, υγεία, πρόνοια κλπ.) και μια απίστευτη φοροεπιδρομή αφαιρεί κάθε οικονομική ικμάδα από τα νοικοκυριά προκειμένου να πληρώνεται μέρος μόνο των τόκων ενός Δημόσιου Χρέους που συνεχώς αυξάνεται. Μια εξαθλιωμένη χώρα είναι μια πολύ αδύναμη χώρα.

Περικοπές γίνονται επίσης, κάθε χρόνο, στις αμυντικές δαπάνες. Η Ελλάδα έχει μια δεκαετία να αγοράσει νέα οπλικά συστήματα, ενώ οι κρατικές αμυντικές βιομηχανίες της συρρικνώνονται, κατ’ απαίτηση των δανειστών, σε αντίθεση με ό,τι συμβαίνει στην Τουρκία. Όπως είχε γράψει στο βιβλίο του «Θεωρία του Πολέμου» ο Παναγιώτης Κονδύλης «Οι Έλληνες, όπως αντιμετωπίζουμε σήμερα την άμυνά μας, βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας».

Η Ελλάδα έχει γίνει αποικία των δανειστών της γερμανικής Ευρώπης, που την ελέγχουν μ’ ένα ξένο νόμισμα, το ευρώ και την έχουν αλυσσοδέσει με τα δεσμά του χρέους. Ενός χρέους που από το 2002 μετατράπηκε στο σύνολό του σε ευρώ, δηλαδή σε συνάλλαγμα αφού η χώρα μας δεν μπορεί να εκδίδει ευρώ. Θυμίζουμε ότι το 2001 το 75% του χρεους ήταν στο εθνικό νόμισμα, δηλαδη σε δραχμές και μπορούσε να αποπληρώνεται χωρίς εξωτερικό δανεισμό.

Οι ετεροπροσδιορισμένες και αφελείς ελληνικές κυβερνήσεις αδυνατούν, διαχρονικά, να υπερασπιστούν τα εθνικά συμφέροντα εκμεταλλευόμενες τα γεωστρατηγικά πλεονεκτήματα της χώρας. Η Τουρκία απειλεί την Ελλάδα με πόλεμο (casus belli) αν τολμήσει η χώρα μας, όπως έχει δικαίωμα από τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας, να επεκτείνει τα χωρικά ύδατά της από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια. Παράλληλα παραβιάζει καθημερινά τον ελληνικό εναέριο χώρο, την έκταση του οποίου στα 10 ναυτικά μίλια δεν αναγνωρίζει, ενώ τα τουρκικά μαχητικά πετούν πάνω και από κατοικημένα νησιά του Αιγαίου. Επίσης η γειτονική χώρα αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε νησιά του Ανατολικού Αιγαίου και δεν αναγνωρίζει σ’ όλα τα νησιά το δικαίωμα να έχουν ΑΟΖ, μπλοκάροντας έτσι τις έρευνες στην περιοχή αυτή για εξόρυξη υδρογονανθράκων. Τέλος, η Τουρκία κατέχει παράνομα από το 1974 το 38% της Κύπρου, χώρας μέλους της ΕΕ.

Από το 2005 που έγινε η έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων της Τουρκίας καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν τόλμησε να θέσει αυτά τα θέματα ως προϋπόθεση για τη συνέχιση της διαδικασίας, κι αν χρειαζόταν να κάνει χρήση του βέτο. Αντίθετα αποκοίμιζαν τον ελληνικό λαό ότι είναι προς το συμφέρον του να ενταχθεί η Τουρκία στην ΕΕ γιατί έτσι θα γίνει μια φιλειρηνική χώρα – θα…«εξημερωθεί το θηρίο»!. Έντεκα χρόνια μετά η Ελλάδα εξακολουθεί να είναι ο θερμότερος υποστηρικτής της ευρωπαϊκής πορείας της γείτονος και για αντάλλαγμα εισπράττει την επιθετικότητά της. Το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με ψήφισμά του και ορισμένες κυβερνήσεις ζήτησαν την προσωρινή (για έξι μήνες) αναβολή της ενταξιακής διαδικασίας για λόγους καταπάτησης των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο εσωτερικό της Τουρκίας, αλλά Ελλάδα και Κύπρος δεν τολμούν να κάνουν το ίδιο όταν απειλείται η εθνική κυριαρχία τους. Τέτοια κατάντια, τέτοια τουρκολαγνεία!.

Οι επιθετικές διεκδικήσεις της Τουρκίας εις βάρος της χώρας μας θεωρούνται από την ΕΕ και την άτυπη Ευρωζώνη ως διμερείς διαφορές που πρέπει να λυθούν με διαπραγματεύσεις στις οποίες η Ελλάδα έχει μόνο να δώσει. Η ΕΕ δεν μπορεί να υπερασπιστεί τα εθνικά συμφέροντα του Ελληνισμού, ακόμη κι αν το ήθελε, γιατί δε διαθέτει στρατιωτική δομή. Ο αμυντικός βραχίωνας της ΕΕ είναι το ΝΑΤΟ, μέλος του οποίου είναι και η Τουρκία. Σε περίπτωση «θερμού επεισοδίου» μεταξύ της αναθεωρητικής Τουρκίας και της Ελλάδας, η ΕΕ και το ΝΑΤΟ θα κάνουν, στην καλύτερη πρίπτωση, μια δήλωση που θα προτρέπει τα δύο μέρη σε ειρηνική επίλυση των διαφορών τους, ενώ πρασκηνιακά θα πιέζουν τη χώρα μας να προβεί σε υποχωρήσεις, όπως ακριβώς έγινε με τα Ίμια, το 1996. Η Ελλάδα είναι μέλος μιας συμμαχίας που δεν την προστατεύει από την κύρια απειλή εναντίον της.

Η Ελλάδα, αν θέλει να υπερασπστεί τα εθνικά συμφέροντά της, πρέπει πρωτίστως να στηριχτεί στις δικές της δυνάμεις αναβαθμίζοντας τους συντελεστές ισχύος της. Πρώτο βήμα προς την κατεύθυνση αυτή είναι η άμεση έξοδος από την Ευρωζώνη και η κυκλοφορία εθνικού νομίσματος, της Νέας Δραχμής, που θα σταματήσει την οικονομική καταστροφή και θα δρομολογήσει την παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας. Η οικονομική ευρωστεία αποτελεί έναν από τους βασικότερους συντελεστές ισχύος. Η Ελλάδα πρέπει να πάψει να θεωρείται δεδομένη από εχθρούς και φίλους, ως προς τις μελλοντικές γεωπολιτικές επιλογές και κινήσεις της, όπως κάνει σήμερα η Τουρκία και όλοι την καλοπιάνουν. Όσο η χώρα μας παραμένει δεδομένη για τους δανειστές και προβλέψιμη για τους Νεοοθωμανούς, ούτε πραγματικούς συμμάχους μπορεί ν’ αποκτήσει, ούτε κανείς την παίρνει στα σοβαρά, τη θεωρούν υποταγμένη, της ζητούν ό,τι θέλουν και την κάνουν ό,τι θέλουν.

Πρέπει να γίνει σαφές ότι η τουρκική απειλή προέρχεται από την ανακατανομή ισχύος που έχει επέλθει τα τελευταία χρόνια. Όσο η Τουρκία αυξάνει τους συντελεστές ισχύος της και όσο η Ελλάδα μειώνει τους δικούς της τόσο θα αυξάνεται ο κίνδυνος κατάλυσης της ελληνικής εθνικής κρατικής οντότητας.

Μέσα στο σημερινό άναρχο πολυπολικό σύστημα ούτε οι ΗΠΑ, ούτε η Ρωσία, ούτε η ΕΕ, ούτε άλλες χώρες της περιοχής όπως το Ισραήλ, η Αίγυπτος και το Ιράν επιθυμούν τη γεωπολιτική «γιγάντωση» της Τουρκίας. Η Ελλάδα έχει εν δυνάμει γεωπολιτικούς συμμάχους αρκεί να διαθέτει όραμα και την εθνική ανεξαρτησία για να το υλοποιήσει.

Ο Ελληνισμός χρειάζεται επειγόντως στρατηγικό δόγμα εθνικής επιβίωσης που θα υλοποιείται από μια ικανή διπλωματία και μια ισχυρή αποτρεπτική αμυντική ισχύ. Αλλιώς θα επιβεβαιωθεί για μια ακόμη φορά το απόφθεγμα του Ότο Φον Μπίσμαρκ: «Το πεπρωμένο των αδύναμων είναι να καταβροχθίζονται από τους δυνατούς»…

Το άρθρο αυτό δημοσιεύθηκε συντομευμένο στο περιοδικό «ΕΠΙΚΑΙΡΑ» στις 23-12-2016.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Ο Βόλφγκανγκ Σόιμπλε καταστρέφει την Ευρωπαϊκή Ενωση κι ένα σωρό χώρες και ηγέτες κάθονται και τον παρακολουθούν αμήχανοι να επιτελεί το επιβλαβές έργο του. Αυτό θα μπορούσε να είναι μια σύνοψη όσων έχουν συμβεί στη γηραιά ήπειρο τα τελευταία επτά έτη, διατυπωμένη, μάλιστα, με κάπως... κομψό τρόπο.

Η πραγματικότητα, όμως, δεν συμπεριφέρεται κομψά στην πατρίδα μας. Ούτε έχει επιδείξει κάποιο έλεος για τους Ελληνες, οι οποίοι από το 2010 προσπαθούν να επιβιώσουν μέσα σε αντίξοες συνθήκες, έχοντας τη «βοήθεια» μιας συμμαχίας χωρών που παραπέμπει σε αγέλη αρπακτικών, έτοιμων να κατασπαράξουν ό,τι μπορούν και προλαβαίνουν.

Κάνει λάθος όποιος έχει την εντύπωση ότι η Ελλάδα προσπαθεί να περάσει μόνο μέσα από τις συμπληγάδες πέτρες της Ε.Ε. και του ΔΝΤ. Υπάρχει κι ένας τρίτος πόλος πίεσης, ένα επιπλέον εργαλείο βασανισμού των Ελλήνων: ο κ. Σόιμπλε, ο οποίος είπε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Die Zeit» χαιρέκακα και με αρκετή δόση ειρωνείας: «Η Ελλάδα χωρίς την οικονομική βοήθεια των δισεκατομμυρίων θα ήταν χρεοκοπημένη εδώ καιρό. Τότε οι Ελληνες πολίτες θα υπέφεραν πολύ περισσότερο».

Ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας, όπως πάντα, λησμονεί ότι η «οικονομική βοήθεια» των δισεκατομμυρίων δεν δόθηκε ως δωρεά του λαού του προς τους Ελληνες. Είναι δάνειο και αποφέρει σημαντικά κέρδη στη Γερμανία. Τα περισσότερα εκ των δανεικών που λαμβάνει η χώρα μας δεν περνούν στην εγχώρια αγορά αλλά επιστρέφονται αμέσως (και με τον δέοντα τόκο) στους πιστωτές.

Επίσης, υπενθυμίζεται ότι τον Φεβρουάριο του 2015 δημοσιοποιήθηκαν τα αποτελέσματα έρευνας του γερμανικού Ερευνητικού Ινστιτούτου του Κιέλου. Σύμφωνα με αυτά, μόνο για την πενταετία 2010-2014 τα οφέλη της γερμανικής οικονομίας από την κρίση χρέους στην ευρωζώνη ήταν 40,9 δισεκατομμύρια ευρώ.

Ενα από τα αίτια ήταν ότι τα γερμανικά ομόλογα εκείνη την περίοδο ήταν περιζήτητα ως «ασφαλής επένδυση», οπότε ο κ. Σόιμπλε, που κάνει ό,τι περνά από το χέρι του για να παγώσει τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το ελληνικό χρέος, ας βρει άλλους ακροατές για να πει τα ψέματά του.

Πηγή "Δημοκρατία"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Μία σειρά συνομωσιών για τρομοκρατικές επιθέσεις σε χριστουγεννιάτικες αγορές και εμπορικά κέντρα ανά την Ευρώπη κατά την περίοδο των εορτών πιστεύουν ότι έχουν αποτρέψει οι αρμόδιες εθνικές αρχές, σύμφωνα με ρεπορτάζ του Independent.

Οι πηγές ασφαλείας της βρετανικής εφημερίδας αναφέρουν πως οι αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις πραγματοποιήθηκαν στη βάση συγκεκριμένων πληροφοριών για απειλές που συνδέονταν με το ISIS.

Στη Βρετανία η προ δέκα ημερών σύλληψη πέντε ανδρών στην κεντρική Αγγλία και μίας γυναίκας στο Λονδίνο πιστεύεται ότι απέτρεψε σχέδιο επίθεσης σε ένα ή περισσότερα εμπορικά κέντρα κατά την περίοδο των εορτών.

Κατά τις έρευνες στα σπίτια των υπόπτων εντοπίστηκαν υλικά που χρησιμοποιούνται στην κατασκευή εκρηκτικών μηχανισμών, σύμφωνα με τις πηγές του Independent. Δύο εκ των έξι συλληφθέντων αφέθηκαν έκτοτε ελεύθεροι, ενώ οι υπόλοιποι τέσσερις εξακολουθούν να κρατούνται.

«Επικείμενη επίθεση υπό την καθοδήγηση διοικητή του ISIS» φέρονται να σχεδίαζαν και οι προ μηνός συλληφθέντες σε Μασσαλία και Στρασβούργο, σύμφωνα με τις γαλλικές αρχές. Στόχος τους πιστεύεται ότι θα μπορούσε να είναι η χριστουγεννιάτικη αγορά του Στρασβούργου που συγκεντρώνει κάθε χρόνο δύο εκατομμύρια επισκέπτες.

Στη σύλληψη δέκα νεαρών ανδρών προέβησαν την περασμένη εβδομάδα και οι βελγικές αρχές, κατηγορώντας τους ότι σχεδίαζαν επίθεση σε χριστουγεννιάτικη εκδήλωση.

Νεκρός από αστυνομικά πυρά στο Μιλάνο ο δράστης της επίθεσης στη Γερμανία

Ο Τυνήσιος Anis Amris, ύποπτος για την επίθεση με φορτηγό σε χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου, σκοτώθηκε σήμερα τα ξημερώματα στο Μιλάνο κατά την ανταλλαγή πυροβολισμών με την αστυνομία.

Ο ύποπτος ο οποίος ήταν πεζός, κλήθηκε από την αστυνομία να σταματήσει για έλεγχο ρουτίνας στην πλατεία I Maggio στην περιοχή Sesto S.Giovanni, γύρω στις 3 τα ξημερώματα. Τράβηξε όπλο και πυροβόλησε εναντίον των αστυνομικών, οι οποίοι απάντησαν με πυροβολισμούς τραυματίζοντάς τον θανάσιμα.

Την ταυτότητα του άνδρα που σκοτώθηκε στο Μιλάνο επιβεβαίωσε ο Ιταλός υπουργός Εσωτερικών, σε συνέντευξη Τύπου που βρίσκεται σε εξέλιξη, δηλώνοντας χαρακτηριστικά ότι πρόκειται "χωρίς αμφιβολία" για τον Τυνήσιο που αναζητούσαν οι γερμανικές αρχές.

Σύμφωνα με άλλη πηγή, η ιταλική αστυνομία είχε πληροφορίες ότι ο δράστης της επίθεσης με φορτηγό σε χριστουγεννιάτικη αγορά του Βερολίνου βρισκόταν σε προάστιο του Μιλάνου.

Και μπορεί το ανθρωποκυνηγητό του Anris Amis να τελείωσε με τον θάνατό του, όμως η χωρίς κανένα εμπόδιο μετακίνησή του από τη Γερμανία στην Ιταλία ενώ ήταν καταζητούμενος, εγείρει ένα πλήθος ερωτημάτων για την ποιότητα λειτουργίας των αρμοδίων ευρωπαϊκών αρχών και της ασφάλειας που (αποδεδειγμένα) δεν παρέχουν στους ευρωπαίους πολίτες...

«Ανακούφιση» εκφράζει το γερμανικό υπουργείο Εσωτερικών

Η ανακοίνωση του θανάτου του κύριου ύποπτου ως δράστη της επίθεσης στο Βερολίνο αποτελεί ανακούφιση για τη Γερμανία, δήλωσε ο εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Εσωτερικών.

«Πολλαπλασιάζονται οι ενδείξεις ότι πρόκειται πραγματικά για το πρόσωπο αυτό και, αν επιβεβαιωθεί, τότε το υπουργείο Εσωτερικών είναι ανακουφισμένο που το άτομο αυτό δεν αποτελεί πλέον κίνδυνο», δήλωσε στους δημοσιογράφους ο Τομπίας Πλάτε.

Πληροφορίεςε από ΑΠΕ - ΜΠΕ και Skai


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




To Κέντρο Διεθνών Στρατηγικών Αναλύσεων (ΚΕΔΙΣΑ) διοργάνωσε με επιτυχία στις 19 Δεκεμβρίου 2016 στην αίθουσα του Europe Direct – City of Athens κλειστή συζήτηση με θέμα «Η Εξωτερική Πολιτική του νεοεκλεγέντα Αμερικανού Προέδρου Ντόναλντ Τραμπ και οι νέες Γεωπολιτικές ισορροπίες».

Κεντρικοί ομιλητές ήταν ο Δημήτρης Απόκης, Δημοσιογράφος – Διεθνολόγος και ο Ιωάννης Μιχαλέτος, Ειδικός Αναλυτής θεμάτων Ασφαλείας. Τη συζήτηση παρακολούθησαν δημοσιογράφοι, μέλη των Σωμάτων Ασφαλείας και των Ενόπλων Δυνάμεων, αναλυτές και εμπειρογνώμονες.

Ο Δημήτρης Απόκης ανάλυσε λεπτομερώς την αντιμετώπιση του φαινομένου Ντόναλντ Τραμπ από τα αμερικάνικα ΜΜΕ, τους λόγους για τη νίκη του σε κομβικές πολιτείες καθώς και το πως θα χειριστεί επίμαχα θέματα της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής. Ο Ιωάννης Μιχαλέτος εστίασε στη χρηματοδότηση του Ντόναλντ Τραμπ και το πως θα διαχειριστεί ο Τραμπ τις σχέσεις με Ρωσία, Τουρκία, Ευρώπη και Κίνα.

Η συζήτηση μετά το τέλος των ομιλιών μεταφέρθηκε στους συμμετέχοντες στην εκδήλωση όπου προχώρησαν σε ουσιώδες παρεμβάσεις και ερωτήσεις. Αναλύθηκαν από το διάλογο των συμμετεχόντων με τους κεντρικούς ομιλητές τα κριτήρια επιλογής του επερχόμενου υπουργικού συμβουλίου του Ντόναλντ Τραμπ, το μέλλον του Κόμματος των Δημοκρατικών και το πως οι σχέσεις μεταξύ των ΗΠΑ με τις μεγάλες και περιφερειακές δυνάμεις θα επηρεάσουν την παγκόσμια ισορροπία δυνάμεων. Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του Europe Direct – City of Athens.


Πηγή ΚΕΔΙΣΑ


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Γράφει ο Νίκος Στέλγιας

Ιδιαίτερα δύσκολες ώρες διανύει η γειτονική Τουρκία στο «αδιέξοδο» της Συρίας. Χθες, κατά τις βραδινές ώρες, το Ισλαμικό Κράτος έδωσε στην δημοσιότητα ένα βίντεο ντοκουμέντο που συμπεριλαμβάνει την εκτέλεση δυο Τούρκων στρατιωτών. Σήμερα, η οργάνωση δίνει στην δημοσιότητα νέο ντοκουμέντο που θέλει τον τουρκικό στρατό να έχει τραπεί σε άτακτη φυγή στα περίχωρα του Αλ Μπαπ και να έχει παρατήσει πίσω του τεθωρακισμένα άρματα μάχης και πολεμοφόδια.

Κατά τις βραδινές ώρες, βίντεο της οργάνωσης του Ισλαμικού Κράτους που δόθηκε στην δημοσιότητα έδειχνε δυο μέλη των ειδικών δυνάμεων του τουρκικού στρατού να διανύουν τις τελευταίες στιγμές της ζωής τους. Οι δυο στρατιωτικοί αδυνατούσαν να απαντήσουν στο ερώτημα «για πιο λόγο η τουρκική γνώμη δεν ενδιαφέρεται για την τύχη σας». Στην συνέχεια, διάβαζαν ένα μήνυμα, με το οποίο η οργάνωση απειλεί τον Πρόεδρο της Τουρκίας. Τέλος, οι μαχητές της οργάνωσης πυρπολούν ζωντανούς τους δυο Τούρκους στρατιωτικούς.


Σήμερα, η οργάνωση «ξαναχτυπά» με ένα νέο βίντεο-ντοκουμέντο. Το ντοκουμέντο απεικονίζει εγκαταλειμμένα άρματα μάχης και πολεμοφόδια του τουρκικού στρατού στα περίχωρα του Αλ Μπαπ. Το βίντεο έρχεται στην δημοσιότητα την στιγμή που στην Άγκυρα διαδίδεται η πληροφορία ότι ο τουρκικός στρατός έχει πλέον επιλέξει την τακτική της οπισθοχώρησης στην βόρεια Συρία. Αυτή η πληροφορία διαψεύδεται από κύκλους του τουρκικού στρατού.


Εν τω μεταξύ, πριν από λίγο, η Τουρκική Πολεμική Αεροπορία εξαπέλυσε αεροπορική επιδρομή κατά των θέσεων του Ισλαμικού Κράτους στο Αλ Μπαπ. Η επίθεση αφήνει πίσω της τουλάχιστον 88 νεκρούς. Την ίδια ώρα, στην Κωνσταντινούπολη, οι διωκτικές αρχές προχωρούν στην σύλληψη 31 μελών της οργάνωσης του Ισλαμικού Κράτους.

Τέλος, αξίζει να σημειωθεί ότι από χθες το βράδυ, οι πολίτες της Τουρκίας αντιμετωπίζουν διάφορες δυσκολίες σε ότι αφορά την πρόσβαση τους στο ίντερνετ. Την ίδια στιγμή, η τουρκική κυβέρνηση διατηρεί σιωπηλή στάση απέναντι στα όσα συμβαίνουν στο Αλ Μπαπ.

Πηγή "Καθημερινή"



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Του Τάσου Χατζηβασιλείου

Ήταν η πρώτη δημόσια εμφάνιση του Ρώσου Πρέσβη στην Άγκυρα, σε κοινωνική εκδήλωση, μετά από την κρίση που προκάλεσε στις ρωσοτουρκικές σχέσεις η κατάρριψη του ρωσικού μαχητικού πριν ένα χρόνο. Και δυστυχώς ο Α. Καρλόφ δολοφονήθηκε εν ψυχρώ.

Το πρωτοφανές έγκλημα ήρθε για να προστεθεί στα 34 τρομοκρατικά χτυπήματα που δέχθηκε η Τουρκία τον τελευταίο ενάμιση χρόνο. Το αίσθημα ανασφάλειας και αβεβαιότητας κυριαρχεί στη γειτονική χώρα. Ο Πρόεδρος Ερντογάν, με την πολιτική του, έχει δημιουργήσει μέτωπα προς πάσα κατεύθυνση, τα οποία φαίνεται ότι δεν μπορεί πλέον να διαχειριστεί με επιτυχία.

Το πρώτο μέτωπο εντοπίζεται στις σχέσεις του με τη δημόσια διοίκηση. Μετά την απόπειρα πραξικοπήματος, 123.000 δημόσιοι υπάλληλοι έχουν απολυθεί με την κατηγορία της εμπλοκής στην προσπάθεια ανατροπής της κυβέρνησης. 40.000 έχουν συλληφθεί, ενώ 12.000 αστυνομικοί παραμένουν σε διαθεσιμότητα, προκαλώντας εμφανείς δυσλειτουργίες στα σώματα ασφαλείας της γειτονικής χώρας.

Το δεύτερο μέτωπο μαίνεται με τους κεμαλιστές. Ο Ερντογάν έχει αποφασίσει να διεκδικήσει για τον εαυτό του θέση ισότιμη ή ανώτερη από εκείνη που κατέχει ο Ατατούρκ στην ιστορική συνείδηση του τουρκικού λαού. Γι’ αυτό και σε κάθε δημόσια εμφάνισή του επιχειρεί την αποδόμηση του κεμαλικού ιδεολογικού οικοδομήματος. Άλλωστε, ο αναθεωρητισμός του εκεί αποσκοπεί. Ακόμα και οι επικίνδυνες δηλώσεις του περί μη αποδοχής της Συνθήκης της Λωζάνης και οι αναφορές του στα σύνορα της καρδιάς του έχουν πρωταρχικό στόχο τους οπαδούς του Κεμάλ, για τους οποίους η εν λόγω Συνθήκη αποτελεί έναν εκ των θεμέλιων λίθων του ατατουρκισμού.

Το τρίτο μέτωπο εντοπίζεται στις σχέσεις με τους Κούρδους. Στην αρχή της διακυβέρνησης του ΑΚΡ, ο Ερντογάν ανοίγει επίσημο δίαυλο επικοινωνίας με το κουρδικό στοιχείο. Επιτρέπει την ίδρυση κουρδόφωνων ραδιοτηλεοπτικών δικτύων, καθώς και την ελεύθερη διδασκαλία της κουρδικής γλώσσας. Από το 2013, οι σχέσεις κυβέρνησης και Κούρδων μεταβάλλονται άρδην. Ο τουρκικός στρατός ισοπεδώνει πόλεις και χωριά στη Νοτιοανατολική Τουρκία και 120.000 Κούρδοι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τις εστίες τους και να εγκατασταθούν στις παραγκουπόλεις των μεγάλων αστικών κέντρων. Η απάντηση των Κούρδων έρχεται με αιματηρά τρομοκρατικά χτυπήματα, όπως το πρόσφατο στο γήπεδο της Μπεσίκτας. Στην ουσία, μεταξύ Κούρδων και Ερντογάν μαίνεται ένας ακήρυχτος πόλεμος, με χιλιάδες θύματα εκατέρωθεν.

Το τέταρτο μέτωπο βρίσκεται στη Μέση Ανατολή. Ο Ερντογάν, στην προσπάθειά του να ανακόψει την επέλαση των Κούρδων εντός της Συρίας και να αποτρέψει την εδαφική τους προσέγγιση με τις κουρδικές επαρχίες του Βορείου Ιράκ, επιχειρεί με τον τουρκικό στρατό εντός των δύο γειτονικών χωρών του. Μόνο που μέχρι στιγμής δεν έχει καταφέρει πολλά. Στη μεν Συρία έχει καθηλωθεί στην πόλη Αλ-Μπαμπ. Στο δε Ιράκ, παρακολουθεί την προέλαση σηιτικών πολιτοφυλακών προς την Ταλ-Αφάρ και την ενσωμάτωση των ανταρτών Γεζίντι (σ.σ. φίλων των Κούρδων) στις τάξεις του ιρακινού στρατού.

Το πέμπτο μέτωπο είναι με τη Δύση. Ο Τούρκος Πρόεδρος επιτίθεται στην Ευρώπη επειδή ξέρει ότι έτσι κι αλλιώς η ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας του έχει αδυνατίσει. Μάλιστα, εκβιάζει με την "αποστολή" χιλιάδων προσφύγων προς την Ε.Ε., διεκδικώντας πολιτικά οφέλη, όπως είναι η άρση του καθεστώτος θεωρήσεων για τους Τούρκους που ταξιδεύουν εντός Ευρώπης. Επιπλέον, υπάρχει μέτωπο και με τις ΗΠΑ, για δύο λόγους. Πρώτον, επειδή η Ουάσινγκτον φαίνεται απρόθυμη να εκδώσει τον Φεϊτουλλάχ Γκιουλέν και, δεύτερον, επειδή οι Αμερικανοί στηρίζουν τις Συριακές Δημοκρατικές Δυνάμεις, οι οποίες έχουν συγκροτηθεί ουσιαστικά περί το κουρδικό στοιχείο της Συρίας.

Το τελευταίο μέτωπο του Ερντογάν είναι και το πιο αξιοπερίεργο: πρόκειται για τις τεταμένες σχέσεις του με το "υπόλοιπο" Ισλάμ της Τουρκίας, το περιθωριοποιημένο Ισλάμ που δεν εκφράζεται πολιτικά από το ΑΚΡ. Στην αρχή, η απόφαση του Προέδρου να εφαρμόσει μια φιλόδοξη πολιτική στο συριακό και να κινηθεί εναντίον του Άσαντ, έγινε δεκτή με ικανοποίηση από την πλειοψηφία των εκφραστών του πολιτικού Ισλάμ. Εδώ και λίγους μήνες, όμως, ο Ερντογάν αναθεώρησε και μετά τη συνάντησή του με τον Ρώσο Πρόεδρο Πούτιν, αποφάσισε να αλλάξει στρατόπεδο: με αντάλλαγμα να μην συνεχίσει η Μόσχα να στηρίζει τις ένοπλες ομάδες Κούρδων που δρουν στη Συρία, η Τουρκία αναθεώρησε και από πολέμια του Άσαντ μετατράπηκε σε υποστηρικτή της εξουσίας του. Αυτή η απότομη αλλαγή έκανε πολλούς ισλαμιστές να αισθάνονται προδομένοι από τον Τούρκο ηγέτη. Μάλιστα, το ισλαμικό κίνημα Al Nusra έχει επανειλημμένα εκφράσει την οργή του για τη μεταστροφή του Ερντογάν. Η πρόσφατη προέλαση των δυνάμεων του Άσαντ προς το Χαλέπι ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι. Ο δολοφόνος του Καρλόφ εικάζεται ότι προέρχεται από αυτούς τους κύκλους.

Και στο βάθος… Ρωσία

Ο Ερντογάν επιθυμεί να καθίσει στο τραπέζι με την πλευρά των νικητών στη Συρία. Κι επειδή εκτιμά ότι η Ρωσία και το Ιράν θα είναι οι πλευρές που θα επικρατήσουν στη μεταπολεμική Συρία, έσπευσε να στηρίξει τις επιλογές τους. Χαρακτηριστικό παράδειγμα της συνεργασίας τους είναι η απόφασή τους να εκκενωθεί το Χαλέπι χωρίς προηγουμένως να έχει υπάρξει διαβούλευση με τις ΗΠΑ.

Μετά από το οριακό σημείο στο οποίο έφτασαν πέρσι οι σχέσεις Άγκυρας – Μόσχας, σήμερα η κατάσταση είναι εντελώς διαφορετική. Η ταύτιση απόψεων στο συριακό πρόβλημα αποτελεί μέρος μιας στρατηγικής συμφωνίας των δύο χωρών για τη "συνδιαχείριση" της επόμενης ημέρας στη Συρία. Η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη δεν είναι ικανή να ανατρέψει τη συμφωνημένη στρατηγική των δύο πλευρών. Αντιθέτως, ο σχεδόν ταυτόσημος τρόπος διαχείρισης αυτού του εγκλήματος, τόσο από τη Μόσχα όσο και από την Άγκυρα, επισφραγίζει την πολιτική επιλογή των δύο χωρών να συμπορευθούν στο χώρο της Μέσης Ανατολής. Άλλωστε, η μη αναβολή της συνάντησης των ΥΠΕΞ Ρωσίας-Τουρκίας-Ιράν μετά τη δολοφονία του Ρώσου διπλωμάτη, επιβεβαιώνει την επιλογή τους να συμπράξουν για τη διαμόρφωση της κατάστασης στην πολύπαθη Συρία.

* Ο κ. Τάσος Χατζηβασιλείου είναι Πολιτικός Επιστήμονας - Τουρκολόγος
Πηγή Capital


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Οι οικογένειες και οι δικηγόροι των κρατουμένων διαμαρτύρονται για τις συνθήκες στις φυλακές όπου έχουν οδηγηθεί πάνω από 40.000 άνθρωποι μετά την 15η Ιουλίου

Εν μέσω των μαζικών διώξεων και συλλήψεων που έχουν εξαπολύσει οι τουρκικές αρχές σε συνέχεια του αποτυχημένου πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, οι τουρκικές αρχές θα κατασκευάσουν 175 νέες φυλακές το 2017, σύμφωνα με τον υπουργό Δικαιοσύνης Μπεκίρ Μποζντάγκ, όπως μεταδίδει το ΑΠΕ.

Σύμφωνα με τον ενημερωτικό ιστότοπο Turkish Minute, οι τουρκικές αρχές αποφάσισαν την αποφυλάκιση 38.000 κρατουμένων τον Αύγουστο για την αποσυμφόρηση των σωφρονιστικών καταστημάτων σε όλη την χώρα, που αντιμετώπιζαν πρόβλημα με τους υπεράριθμους κρατούμενους λόγω της μεταγωγής φερόμενων ως υποστηρικτών του πραξικοπήματος σε αυτά.

Οι οικογένειες και οι δικηγόροι των κρατουμένων διαμαρτύρονται για τις συνθήκες στις φυλακές όπου έχουν οδηγηθεί πάνω από 40.000 άνθρωποι μετά την 15η Ιουλίου.

Απαντώντας σε ερώτηση που κατέθεσε στην εθνοσυνέλευση ανώτερο στέλεχος του Ρεπουμπλικανικού Λαϊκού Κόμματος (CHP, αξιωματική αντιπολίτευση), ο Μποζντάγκ δήλωσε πως το σχέδιο να οικοδομηθούν 175 νέες φυλακές εντάσσεται στις προσπάθειες της κυβέρνησης προκειμένου τα σωφρονιστικά καταστήματα στην Τουρκία να πληρούν τα διεθνή πρότυπα.

Όπως υποστήριξε ο τούρκος υπουργός Δικαιοσύνης, 157 μικρότερες εγκαταστάσεις φυλακών σε όλη την χώρα θα κλείσουν εξαιτίας των κακών συνθηκών για τους τροφίμους.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Tης Asli Aydintasbas

Ήρθε στο τέλος ενός annus horribilis σε παγκόσμιο επίπεδο. Η δολοφονία του Ρώσου πρέσβη Andrey Karlov από έναν Τούρκο αστυνομικό, αρχικά οδήγησε τους αναλυτές να αναρωτιούνται εάν αυτό ήταν μια σύγχρονη εκδοχή της δολοφονίας του Αρχιδούκα Φραγκίσκου Φερδινάνδου στο Σεράγεβο το 1914. Εξάλλου, ήταν μόλις ένας χρόνος πριν, που οι δύο χώρες ήρθαν στα πρόθυρα ανοιχτής σύγκρουσης όταν η Τουρκία κατέρριψε το ρωσικό πολεμικό αεροσκάφος στη Συρία.

Αλλά αντί να αυξήσει ραγδαία τις εντάσεις, η δολοφονία του Karlov φαίνεται να έχει φέρει την Άγκυρα και την Μόσχα πιο κοντά από ποτέ. Τόσο ο Putin όσο και ο Erdogan έσπευσαν να χαρακτηρίσουν το συμβάν ως μια πράξη "προβοκάτσιας εναντίον των ρωσό-τουρκικών σχέσεων”. Ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών, Mevlut Cavusoglu, συμμετείχε στη συνέχεια σε μια σύνοδο κορυφής για τη Συρία στην Ρωσία, όπου, όπως αναμενόταν, η Άγκυρα ήρθε ακόμη πιο κοντά στην θέση της Μόσχας, αποκηρύσσοντας την προηγούμενη επιμονή της για την απομάκρυνση του Bashar Assad από την εξουσία.

Η δολοφονία ανέδειξε επίσης τα αντί-δυτικά αισθήματα στο τουρκικό πολιτικό φάσμα, με τις προτάσεις ότι "η σκοτεινή δολοπλοκία” ενορχηστρώθηκε από "εκείνους που δεν θέλουν την Ρωσία και την Τουρκία να έρθουν κοντά” -δηλαδή τις δυτικές δυνάμεις. Η τουρκική κυβέρνηση έσπευσε να χαρακτηρίσει τον δολοφόνο ως υποστηρικτή του κληρικού Fethullah Gulen, αν και οι Gulen-ιστές παραδοσιακά δεν ασπάζονται τις τζιχαντιστικές μεθόδους και έχουν δείξει ελάχιστο ενδιαφέρον για τον πόλεμο στη Συρία.

Αλλά σε μια χώρα τόσο πολωμένη όσο η Τουρκία, τα γεγονότα δεν έχουν τόση σημασία όσο οι πεποιθήσεις. Μέσα σε λίγες ώρες μετά από τη δολοφονία, οι υπέρ του ΑΚΡ διαμορφωτές της κοινής γνώμης, έριξαν την ενοχή στο κίνημα Gulen και στους αντιφρονούντες δημοσιογράφοι χαρακτήριζαν τον 22χρονο αστυνομικό ως υποστηριχτή της al-Nusra, με βάση την υπόσχεσή του για υπακοή στη τζιχάντ στα αραβικά, αμέσως μετά τη δολοφονία του πρεσβευτή. Ένας δημοσιογράφος με στενούς δεσμούς στην κυβέρνηση, ο Abdulkadir Selvi, αρχικά αποκάλυψε ότι ο δολοφόνος, Mevlut Mart Altintas, βρέθηκε να είναι υποστηρικτής της al-Nusra, του παρακλαδιού της al-Qaida στη Συρία, αλλά αργότερα αναθεώρησε τα σχόλιά του δηλώνοντας πως ήταν "ένας Gulen-ιστής που υποκρινόταν πως ήταν οπαδός της al-Nusra”.

Πολύ λίγες λεπτομέρειες είναι διαθέσιμες για την ταυτότητα του δράστη, Mevlut Mart Altintas, εκτός από το ότι είχε ενταχθεί στο αστυνομικό σώμα πριν από δυόμιση χρόνια και υπηρετούσε στα σώματα αντιμετώπισης ταραχών. Προέρχεται από μια μικρή πόλη στη Δυτική Τουρκία και παρείχε ασφάλεια σε οκτώ από τις συγκεντρώσεις του Tayyip Erdogan. Η καταγωγή της οικογένειάς του και οι συνδέσεις του δεν έχουν ακόμη αποκαλυφθεί. Τα τουρκικά μέσα έχουν υπογραμμίσει ότι είχε υπόπτως ζητήσει άδεια στις 16-18 Ιουλίου -αμέσως μετά από το αποτυχημένο πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου- και ότι ως μαθητής είχε (ίσως) παρακολουθήσει τις ομάδες συζήτησης των Gulen-ιστών.

Εάν ο δολοφόνος ήταν "μοναχικός λυκος”, ένα εκτελεστικό όργανο σε μια σκοτεινή συνωμοσία, ή ένα ριζοσπαστικοποιημένο μέλος των δυνάμεων ασφαλείας, θα καθοριστεί τελικά από την ολοκλήρωση των ερευνών -αλλά το αφήγημα ήδη στην Τουρκία εστιάζει στον Gulen, και ως εκ τούτου στις ΗΠΑ, όπου ζει ο Gulen. Διάφορα φιλοκυβερνητικά μέσα κατηγόρησαν την CIA για την συνωμοσία την ημέρα μετά τη δολοφονία, και το συμβάν θα μπορούσε να απομακρύνει ακόμη περισσότερο την Τουρκία από τους παραδοσιακούς δυτικούς της συμμάχους.

Στο μεταξύ, η πραγματική αστυνομική έρευνα διεξάγεται από τον ανώτερο εισαγγελέα που είναι επικεφαλής των ερευνών για την απόπειρα πραξικοπήματος της 15ης Ιουλίου, ενώ συμμετέχει στις έρευνες και μια ρωσική ομάδα.

Μέχρι την δολοφονία στην Άγκυρα, υπήρχε δημόσια κατακραυγή για την κατάσταση στο Χαλέπι και μεγάλες καθημερινά διαμαρτυρίες από ισλαμικές οργανώσεις και ΜΚΟ, έξω από τις ρωσικές και ιρανικές αποστολές. Για την ώρα, αυτό φαίνεται να έχει σταματήσει. Αντί αυτού, αυτή η δολοφονία-διαμαρτυρίας φαίνεται να έχει σιγήσει την κριτική έναντι της Ρωσίας, με τους Τούρκους πολίτες να ενθαρρύνονται τώρα να αφήσουν λίγα λουλούδια έξω από τη ρωσική πρεσβεία. Τέτοιες κινήσεις είναι συνήθως ένδειξη σεβασμού στο θύμα. Σε αυτή την περίπτωση, είναι επίσης ένα σημάδι της ολοένα και μεγαλύτερης υποταγής της Άγκυρας στην Μόσχα.

ECFR
Πηγή Capital




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Του Κωνσταντίνου Λουκόπουλου

Δεν άντεξε στον πειρασμό, ο Τούρκος Πρόεδρος κ. Ταγίπ Ερντογάν και σύμφωνα με την σχετική ειδησεογραφία μιλώντας χθες σε ανοικτή εκδήλωση στο Υπουργείο Δασών και Υδατίνων Πόρων, επεσήμανε εμφατικά τις σοβαρές προκλήσεις και τους κινδύνους ασφαλείας που αντιμετωπίζει σήμερα η Τουρκία. Τόσο εμφατικά μάλιστα, που για πρώτη φορά εκτός από το «γνωστό αναθεωρητικό ποίημα» του για την Συνθήκη της Λωζάνης, αναφέρθηκε και στον κίνδυνο να αντιμετωπίσει η χώρα του ξανά καταστάσεις, σαν αυτές της Συνθήκες των Σεβρών υπογραμμίζοντας ότι δίνεται «η μεγαλύτερη μάχη μετά τον Πόλεμο της Ανεξαρτησίας» και αυτό δείχνει ιδιαίτερη ταραχή.

Σε μία προσπάθεια να αποποιηθεί των ευθυνών της επικίνδυνης ηγεμονικής νέο-οθωμανικής πολιτικής του, ο κ. Ερντογάν για μία ακόμα φορά έριξε τις ευθύνες για την κατάσταση ασφαλείας που βιώνει πλέον η Τουρκία στον «ξένο παράγοντα» (ποιος άλλος άραγε να έφταιγε) ο οποίος σχεδιάζει επαναχάραξη των συνόρων στην περιοχή και δημιουργεί ασύμμετρες απειλές στο εσωτερικό της Τουρκίας. Ο επιτήδειος ουδέτερος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, το χαϊδεμένο δύστροπο παιδί της Δύσης κατά τον Ψυχρό Πόλεμο, ο μεταψυχροπολεμικός «υπεργολάβος» των παγκοσμίων δρώντων στην περιφέρεια έχοντας λόγω γεωγραφικής θέσεως «γερά χαρτιά στο γεωπολιτικό χρηματιστήριο», από τις παλινωδίες μίας μεγαλομανούς πολιτικής φαίνεται πλέον να στριφογυρίζει σε επικίνδυνα μονοπάτια με ακροβασίες οι οποίες προκαλούν… γεωπολιτικό ίλιγγο.

Και πώς να μην βρίσκεται η Τουρκία σε γεωπολιτικό ίλιγγο όταν το γεωπολιτικό πόκερ που έπαιξε στην Συρία την κατέστησε βασικό μέρος του προβλήματος. Η εμπλοκή της αυτή σε συνδυασμό με το υπόγειο «αλισβερίσι» με το ISIS που στην συνέχεια … έσπασε λόγω της πίεσης ΗΠΑ και Ρωσίας, μετέφερε τον σύγκρουση μέσα στην ίδια την χώρα, όπως ακριβώς με το Πακιστάν που με την εμπλοκή του στο Αφγανιστάν μετέφερε τον πόλεμο με άλλη μορφή στο εσωτερικό του. Εκατοντάδες οι νεκροί και πολλαπλάσιοι οι τραυματίες από τις τρομοκρατικές επιθέσεις από την αρχή του έτους σε όλη την Τουρκία και μάλιστα μέσα στην καρδιά του τουρκικού κράτους προκαλώντας ανασφάλεια και αστάθεια.

Μία χώρα βαθιά διχασμένη! Οι κοσμικοί κεμαλιστές σκέφτονται τα παραπάνω, ανατριχιάζουν και σε συνδυασμό με την μέχρι τώρα «κατατρόπωση» τους από τους νεο-οθωμανούς οραματίζονται μία ρεβάνς. Οι διώξεις εναντίον αυτών που αποκαλεί το καθεστώς «Γκιουλενιστές» προκαλεί άλλη μία διχαστική κατάσταση και η δαιμονοποίηση του μέντορα του και πρώην υποστηρικτή του Γκιουλέν έχει γίνει πλέον αντικείμενο σάτιρας ακόμα και από πολλούς Τούρκους σε σημείο που αυτός να ευθύνεται και για την…κακοκαιρία! Στις νοτιοανατολικές περιοχές της Τουρκίας όπου το Κουρδικό στοιχείο κυριαρχεί σημειώνονται καθημερινές σχεδόν επιθέσεις του PKK. Στην δημοσιότητα φθάνουν όσες δεν μπορούν να κρυφτούν και είναι τόσο σοβαρές που οι άνδρες της Στρατοχωροφυλακής και της Αστυνομίας τα βράδια κλείνονται στους Σταθμούς! Και το ερντογανικό καθεστώς ανήμπορο να αντιμετωπίσει την κατάσταση κλείνει στις φυλακές της Αδριανουπόλης την ηγεσία του κοινοβουλευτικού HDP δημιουργώντας ακόμα μεγαλύτερη περιδίνηση στο εσωτερικό της χώρας.

Η Τουρκία, το κάποτε χαϊδεμένο παιδί της Δύσης, που κρατάει όμηρο την Ευρώπη για το προσφυγικό και ζητάει λύτρα με παραληρηματικούς «τσαμπουκάδες», κατέστη η ίδια όμηρος της Ρωσίας του Πούτιν μετά το αποτυχημένο στρατιωτικό πραξικόπημα της 15 Ιουλίου! Η επιθετική ρητορική της Άγκυρας εναντίον της ΕΕ και της Δύσης γενικότερα που την επικρίνουν για τον αυταρχισμό της την οδηγούν όλο και πιο κοντά στον Πούτιν που μάλλον είναι και ο μόνος που καταλαβαίνει τις ….αυταρχικές και αντιδημοκρατικές τακτικές της. Η δολοφονία του Ρώσου Πρέσβη από έναν Αστυνομικό των Ειδικών Δυνάμεων, δηλαδή των πραιτοριανών του Ερντογάν, μπορεί να κατατρομοκράτησε τον για λίγες ώρες αμήχανο Ερντογάν για τις συνέπειες (εφόσον τα πράγματα είναι έτσι όπως φαίνονται) αλλά μάλλον τους φόβους του καθησύχασαν τα πάνω απ’ όλα κοινά ρωσοτουρκικά συμφέροντα, οδηγώντας τον ακόμα «πιο κοντά» στην Ρωσία. Έτσι η Τουρκία του Ερντογάν απομακρύνεται σταδιακά από την Δύση όπου παραδοσιακά ήταν προσανατολισμένη από τους κεμαλιστές.

Οι τελευταίες ημέρες είναι ακόμα πιο δύσκολες για την Τουρκία όπου το τελευταίο διήμερο σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση της τουρκικής κυβέρνησης, σκοτώθηκαν άλλοι 16 Τούρκοι στρατιώτες, ενώ τρεις βρίσκονται σε κρίσιμη κατάσταση μέσα στην Συρίας υποστηρίζοντας τις δυνάμεις του Ελεύθερου Συριακού Στρατού (Free Syrian Army (FSA)) σε μάχες στην περιοχή αλ-Μπαμπ (al-Bab) εναντίον του ISIS. Ο αριθμός των φονευθέντων Τούρκων στρατιωτικών από την 24 Αυγούστου που άρχισε με τυμπανοκρουσίες η επιχείρηση «Ασπίδα του Ευφράτη» ανήλθε σε 35 ενώ οι τραυματίες έχουν ξεπεράσει τους 100. Η επίσημη ανακοίνωση βέβαια παρέλειψε να μας πληροφορήσεις ότι στα χέρια των αντιπάλων περιήλθαν σύγχρονα άρματα LEOPARD 2A4 και αριθμός ΤΟΜΑ. Τα παραπάνω έχουν ιδιαίτερη σημασία τόσο για το αξιόμαχο όσο και για το αυτό καθαυτό το κύρος των Τουρκικών Ενόπλων Δυνάμεων και του Τουρκικού Κράτους (αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι η Ελλάδα πρέπει να επαναπαύεται). Αλλά και πάλι εδώ ο Ερντογάν τον …χαβά του. Μίλησε για σημαντική νίκη και αποκάλεσε τους φονευθέντες…μάρτυρες και το ISIS με το αραβικό ακρωνύμιο Daes! Αλλά μέσα στην Τουρκία όλο και περισσότερος κόσμος ανησυχεί.

Ψύχραιμες τουρκικές προσωπικότητες και αναλυτές που βρίσκονται στο εξωτερικό συχνά πυκνά δημοσιοποιούν την ανησυχία τους προβληματισμένοι σοβαρά με την περιδίνηση και την μόνιμη κρίση που βρίσκεται η Τουρκία λόγω των ακροβατισμών του Τούρκου Προέδρου. Φοβούνται ότι ο Ερντογάν αντί να μείνει στην Ιστορία ως ο Ηγέτης που την έκανε …παγκόσμια δύναμη όπως ο ίδιος οραματίζεται, ίσως να μείνει γιατί την οδηγεί σε καταστροφικές καταστάσεις ξυπνώντας τα φοβικά σύνδρομα της Συνθήκης των Σεβρών!

Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




Ούτε 1 στους 10 δεν εμπιστεύεται την κυβέρνηση
Το 64% πιστεύει ότι τα πράγματα στην οικονομία θα είναι χειρότερα το 2017 - Επτά στους δέκα χαρακτηρίζουν από κακή έως πολύ κακή την οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού τους

Οι πιο απαισιόδοξοι πολίτες της ΕΕ όσον αφορά την οικονομία, την ανεργία αλλά και τις προοπτικές του νοικοκυριού τους είναι οι Έλληνες σύμφωνα με τα αποτελέσματα του Ευρωβαρόμετρου για το Νοέμβριο.

Ενδεικτικό είναι το γεγονός ότι στην ερώτηση για το πώς βλέπουν την κατάσταση της ελληνικής οικονομίας τους επόμενους 12 μήνες, μόλις το 8% απαντά ότι θα είναι καλύτερη, με το 64% να εκτιμά οτι θα είναι χειρότερη και το 30% να προβλέπει στασιμότητα. Αντίστοιχα ο μέσος όρος στην Ε.Ε. ήταν 22% προς την κατεύθυνση της βελτίωσης, 26% της επιδείνωσης και 47% στασιμότητα.

Επτά στους δέκα χαρακτηρίζουν ακόμα από κακή έως πολύ κακή την οικονομική κατάσταση του νοικοκυριού τους με το 48% να προβλέπει επιδείνωση το επόμενο 12μηνο και μόλις το 7% να πιστεύει ότι η κατάσταση θα βελτιωθεί.

Σχετικά με την κατάσταση της απασχόλησης τους επόμενους 12 μήνες στην Ελλάδα, το 7% αναμένει βελτίωση, όπως γράφει η Ναυτεμπορική, ενώ το 64% επιδείνωση. Τα αντίστοιχα ποσοστά στην Ε.Ε. ήταν 23% και 26%. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι μόνο το 1% των Ελλήνων χαρακτηρίζει τη σημερινή κατάσταση της απασχόλησης καλή και το 99% κακή.

Στην ερώτηση προς ποια κατεύθυνση πάνε τα πράγματα στην Ελλάδα, το 4% απάντησε στην καλή και το 92% στην κακή, ενώ στην ερώτηση πώς πάνε τα πράγματα στην Ευρώπη το 29% των Ελλήνων απάντησε καλά και το 56% προς την κακή κατεύθυνση.

Τα προβλήματα

Τα τρία σημαντικότερα προβλήματα που αντιμετωπίζουν σήμερα οι Έλληνες είναι κατά σειρά τα εξής: το 66% κατατάσσει πρώτη την ανεργία, το 40% την οικονομία και το 26% το δημόσιο χρέος.

Η προσήλωση των Ελλήνων στο ευρώ παραμένει υψηλή, με το 68% των ερωτηθέντων να τάσσεται υπέρ του ενιαίου νομίσματος, ποσοστό ψηλότερο από τον μέσο όρο της Ε.Ε. (58%), ενώ το 30% τάσσεται κατά (36% στην Ε.Ε.).

Οι θεσμοί

Η εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση υποχώρησε κατά 2 μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση με αποτέλεσμα να κυμανθεί μόλις στο 9%, δηλαδή λιγότεροι από ένας στους 10 πολίτες, ενώ το 90% των ερωτηθέντων δεν έχει εμπιστοσύνη. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το ποσοστό των πολιτών που δεν έχει εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση αυξήθηκε 2 μονάδες σε σχέση με την προηγούμενη δημοσκόπηση και βρίσκεται στο ψηλότερο ιστορικό του σημείο.

Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα για τα πολιτικά κόμματα, με το 93% των ερωτηθέντων να μην έχει εμπιστοσύνη και μόλις 6% να απαντάει θετικά. Στη Βουλή έχει εμπιστοσύνη μόνο το 12% των Ελλήνων, στη Δικαιοσύνη το 52%, στο Δημόσιο το 23%, στην Αστυνομία το 66% και στον Στρατό το 79%.

Το 20% των Ελλήνων έχει εμπιστοσύνη στην Ε.Ε., ενώ το 78% απάντησε αρνητικά. Ο μέσος κοινοτικός όρος ήταν 36% και 54% αντίστοιχα.



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 




...αν θέλουμε να σωθούμε...

Της Μαρίας Νεγρεπόντη - Δελιβάνη

Προφανώς, οι Νεοναζί μας εκλαμβάνουν ως εντελώς αμόρφωτους, καθυστερημένους και ευκολοχειρίσιμους. Και, από μια πλευρά έχουν δίκαιο, αφού ότι εγκληματικό εφεύρημα και αν τους περάσει από το μυαλό, σπεύδουν διασκεδάζοντας να μας το επιβάλλουν. Και οι κυβερνητικοί μας, ΟΛΟΙ, και αυτοί που πέρασαν και αυτοί που είναι τώρα στην εξουσία, αλλά και αυτοί που προλειαίνονται, το υπογραμμίζω ΟΛΟΙ, υποκλίνονται, συζητούν επί ώρες-ημέρες-εβδομάδες-μήνες, τις λεπτομέρειες σχεδίων γεμάτων (ας μου επιτραπεί) από " εγκληματικές ηλιθιότητες", που εμφανίζονται ως δήθεν σωτήριες, αλλά που μας οδηγούν κατευθείαν σε εξαφάνιση. Και αυτή η πορεία προς το μηδέν δεν τελειώνει, και αν δεν αντιδράσουμε δεν πρόκειται να τελειώσει πριν από την ολοκληρωτική μας καταστροφή.

Αρνούμαι να δεχθώ ότι, έστω και αν οι ιθύνοντες δεν είναι οικονομολόγοι, ή έστω και αν έχουν καταφέρει να αποκτήσουν μόνο κάποια "πασαλείμματα" οικονομικών γνώσεων, αδυνατούν να κατανοήσουν, τα αυτονόητα, δηλαδή ότι:
* με λιτότητα, και μάλιστα αυτής της στραγγαλιστικής μορφής, η αναμονή ανάπτυξης αποτελεί ευτράπελο,
* η πολιτική λιτότητας ανήκει στην επικίνδυνη κατηγορία των ιδεολογικών νεοφιλελεύθερων εμμονών, που ουδέποτε είχε (διότι δεν είναι δυνατόν να έχει) θετικά αποτελέσματα,
* το ελληνικό χρέος είναι μη βιώσιμο, οι δανειστές αποκλείεται να μην το γνωρίζουν, και συνεπώς η οποιαδήποτε επιδίωξη οριακών βελτιώσεων αποτελεί "μέθοδο συνεχούς εξαπάτησής μας"
* βελτιώσεις της πραγματικής ελληνικής οικονομίας, με τα μνημόνια, αποκλείονται και συνεπώς πρόκειται για καθαρή ουτοπία οι, κατά καιρούς, ενθουσιασμοί των ιθυνόντων ότι δήθεν "μειώνεται η ανεργία", "αυξάνουν οι εξαγωγές" και άλλες ανάλογες αισιόδοξες ελαφρότητες που, αναγκαστικά και αναπότρεπτα, ανατρέπονται στην "επόμενη στροφή".

Η Ελλάδα τελειώνει και είναι 100% υπεύθυνες οι κυβερνήσεις της, ενώ ο λαός ευθύνεται μόνο, επειδή έχει σε τέτοιο βαθμό εξουθενωθεί από την επτάχρονη κόλαση στην οποία υποβάλλεται, από τα γενικώς και εκτός εξαιρέσεων ανεγκέφαλα και ανέντιμα ΜΜΕ, που τον τρομοκρατούν και τον πείθουν ότι η καταστροφή του είναι μονόδρομος(!!!), ώστε δεν βρίσκει το σθένος να σπάσει τις αλυσίδες της σκλαβιάς, της αναξιοπρέπειας, της κοροϊδίας, της εκμετάλλευσης, της τυραννίας, και να αγωνιστεί για την επιβίωσή του .

Για ακόμη μια φορά οι κυβερνήτες μας εκστόμισαν "μεγάλα λόγια": "κάνουμε ότι θέλουμε με τα πλεονάσματα", "δεν ξεπερνούμε κάποιες κόκκινες γραμμές", "δεν συζητούμε ορισμένα θέματα"....αλλά στη συνέχεια, και μόλις ο κ. Σόιμπλε και οι όμοιοί του τρίξουν τα δόντια, αναφέρουν τη λέξη "δραχμή", υπενθυμίσουν με όσο γίνεται πιο άγριο και άκομψο τρόπο, ότι "εμείς οι Έλληνες δεν δικαιούμαστε να ενεργούμε, να αποφασίζουμε και να αναπνέουμε, παρά μόνο σύμφωνα με τις υποδείξεις", αλλάζουν έντρομοι ρότα κατά 180ο. Και οι δυνάστες μας, δράττονται της ευκαιρίας του κάθε δικού μας δήθεν "παραπατήματος", για να εμφανιστούν ακόμη πιο "μεγαλοπρεπείς" απέναντι στους εξαθλιωμένους αποίκους τους, ακόμη πιο αδιάλλακτοι, ακόμη πιο απαιτητικοί. Και "εμείς";;; Δηλαδή αυτοί που τόσο ανάξια εκπροσωπούν τον ελληνικό λαό, πως συμπεριφέρνονται, μετά από κάθε κρίση που ακολουθεί αυτούς τους "λεονταρισμούς"; Όταν χρειάζεται να μαλώσω το μικρό μου σκυλάκι, μετά από κάποια ανυπακοή του, βάζει την ουρά στα σκέλια και με κοιτάζει παρακλητικά.... Αυτά...

Ομιλούμε για 4ο μνημόνιο, απόφαση νέων μέτρων κ.ο.κ. ΛΑΘΟΣ, διότι αυτά δεν χρειάζονται πια, εφόσον η υποταγή μας έχει εξελιχθεί και έχουμε υπογράψει (δηλαδή, όχι εμείς, αλλά οι ανάξιοι εκπρόσωποί μας) τον ΚΟΦΤΗ. Χάρη σ' αυτόν οι δανειστές/εταίροι μας τρίβουν τα χέρια τους, για τον αυτοματισμό έλευσης των καταστρεπτικών μέτρων: συνεχείς μειώσεις μισθών και συντάξεων, ομαδικές και φυσικά αδικαιολόγητες απολύσεις, αυξήσεις φόρων και επιβολή νέων παρανοϊκών μορφών φοροκαταιγίδας, περιορισμό δημοσίων δαπανών και απάλειψη των τελευταίων σκιών του Κράτους πρόνοιας, σκαιά προτροπή για άμεσο ξεπούλημα του συνόλου του πλούτου, που αποτελεί την ΕΛΛΑΔΑ... ξέχασα κάτι;

Είναι όντως, ακατανόητη η όλη φοβική, υποτελής, αναξιοπρεπής, αντεθνική, εξοργιστική, εξωπραγματική, παραπειστική συμπεριφορά των όσων μας εκπροσώπησαν, μας εκπροσωπούν, και εκτός ενός θαύματος, φαίνεται ότι θα μας εκπροσωπήσουν και στο μέλλον. Γι' αυτό, και δεν υπάρχει λόγος να γίνουν εκλογές πριν από το 2019, μια και "τ'είχες Γιάννη με τα μνημόνια, τ'είχα πάντα με τα μνημόνια"!!! Διερωτώμαι, δηλαδή, πως μπορούν οι κυβερνητικοί μας να αρνούνται να δεχθούν τα απολύτως εμφανή πραγματικά γεγονότα, και αντιθέτως, να δέχονται να παίζουν το ασυμβίβαστο, για το περιβάλλον μιας ΕΕ, που αρέσκεται να μιλά για αλληλεγγύη και δημοκρατία, αυτό το παιχνίδι, που λέγεται "πάρτα όλα". Τελικά, οι δικοί μας ιθύνοντες συντονίζονται πολύ συχνά, με τους δυνάστες μας και εναντίον μας, ισχυριζόμενοι ότι... "μας σώζουν"!!

Αλλά, πως αλήθεια "μας σώζουν", όταν:

Στην αρχή της ελληνικής κρίσης το χρέος αντιπροσώπευε 109% του ΑΕΠ, και με χαμηλότοκο δάνειο, καθώς και με συνέχιση της ανάπτυξης, θα ήταν ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΒΙΩΣΙΜΟ, χωρίς να χρειάζεται ο δηλητηριώδης εναγκαλισμός μας με το ΔΝΤ. Ας σημειωθεί ότι από το 1995 ως και το 2007, η Ελλάδα είχε τον ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης της Ευρώπης και ίσο με 3,9%. Αλλά, τι έκαναν οι "εταίροι μας" , σε αγαθή σύμπνοια με τους δικούς μας; Μα έδεσαν με το ΔΝΤ, του οποίου τα έργα και οι ημέρες, από όπου πέρασαν, ήταν στάχτη-φωτιά-και θάνατος. Επιπλέον, επειδή "έπρεπε να τιμωρηθούμε" μας έδωσαν δάνεια με απαγορευτικά υψηλό τόκο για να συνετιστούμε. Βέβαια, τα δάνεια αυτά είχαν το μεγάλο πλεονέκτημα του πλουτισμού της Γερμανίας, εφόσον η ίδια δανειζόταν στις αγορές με πολύ χαμηλότερο επιτόκιο και εμείς της καταβάλαμε λεόντειο επιτόκιο. Και δεν πείραζε, (γιατί, αλήθεια να πειράζει;) που έτσι η Γερμανία απομυζούσε και κατάστρεφε κάθε προοπτική ανάκαμψης του κράτους-μέλους της ΕΕ, Ελλάδα, που βρισκόταν σε δύσκολη θέση και που η Τρόϊκα "προσπαθούσε" να σώσει; Και επί πλέον μας έβαλαν σε πρόγραμμα, που κατά την ομολογία του ίδιου του συντάκτη του τού Olivier Blanchard, "ήταν τραγικά λανθασμένο γιατί προκαλούσε πολλαπλάσια ύφεση από την προβλεπόμενη". Αλλά όλα αυτά είναι... ψιλά γράμματα!

Σε κάθε περίοδο κρίσης, (και οι κρίσεις ήταν πολύ συχνές), η Ελλάδα έπαιρνε δάνεια, έναντι επιβολής νέων επώδυνων μέτρων, τα οποία αποτελούσαν προϋπόθεση για τη λήψη της εκάστοτε δόσης, που συνδυάζονταν, πάγια, με αυτοτροφοδοτημένο πανικό υψηλής τάσης. Δηλαδή, "ή δέχεστε ενίσχυση του βαθμού εξαθλίωσής σας, ή δε δίνουμε δάνειο και πάτε για πτώχευση και για GREXIT". Αφ' υψηλού οι "εταίροι μας" μάς άφηναν να εννοήσουμε ότι "μας σώζουν με τα δάνεια". Ωστόσο, τα περί ου ο λόγος δάνεια:

- Πήγαιναν (και εξακολουθούν να πηγαίνουν) κατά το 90% και πλέον στις τράπεζες, για να διασωθούν (και δεν περνούν καν τα ελληνικά σύνορα).

- Με ΑΕΠ, συνεχώς κατερχόμενο μετά το 2009, (και, φυσικά χωρίς ανάπτυξη), τα δάνεια αυτά συσσωρεύονται στο αρχικό χρέος, που πλησιάζει σχεδόν σε διπλασιασμό. Πως να γίνει πια λόγος για "βιώσιμο χρέος";;; Έχει απόλυτο δίκαιο το ΔΝΤ, το οποίο θέλει, αλλά και δεν θέλει να παραμείνει στο μοίρασμα των ελληνικών ιματίων. Γιατί αν αποχωρήσει θα είναι ακόμη πιο κραυγαλέα τα έργα του, που ρήμαξαν την Ελλάδα, αλλά και αν παραμείνει η παραμονή του θα είναι ασυμβίβαστη με "μη βιώσιμο χρέος". Λαμβάνουν, λοιπόν, χώρα, παραστάσεις κυριολεκτικού σατανισμού, επάνω στο ημιθανές πτώμα της Ελλάδας, για το ποιος από τους δύο θεσμούς (που αμφότεροι είναι οι δήμιοι της πατρίδας μας) θα έχει το επάνω χέρι. Θα γίνει ή όχι δεκτή η άποψη ότι το "ελληνικό χρέος είναι βιώσιμο", ώστε να συνεχιστούν στο διηνεκές τα βασανιστήρια της Ελλάδας (παρότι, φυσικά, και οι δύο πλευρές γνωρίζουν ότι το ελληνικό χρέος, ούτε είναι, αλλά ούτε μπορεί να γίνει βιώσιμο με τις παρούσες συνθήκες). Και είναι, ίσως, κατανοητό ότι οι θεσμοί, νοιάζονται για το συμφέρον τους και δεν τους "καίγεται καρφί" για την καταστροφή της χώρας μας....αλλά, όμως, η δική μας Κυβέρνηση πως συμμετέχει σε όλα αυτά; Γιατί, άραγε κόπτεται να επιβάλλει την, παντελώς, αστήρικτη θέση της Κομισιόν περί...."βιωσιμότητας του χρέους"; Είναι δυνατόν να υποθέτει, σοβαρά, η Κυβέρνησή μας, ότι το ΔΝΤ είναι ο κακός δαίμονας, ενώ η Κομισιόν είναι ο Άγγελος; Είναι δυνατόν να μη γνωρίζει ότι υπάρχει Σκύλλα και Χάρυβδη;

Είναι, βέβαια, και οι περίφημες "διαρθρωτικές μεταβολές" στις οποίες πρέπει να συγκεντρωθούμε και τις οποίες οφείλουμε να υλοποιήσουμε το ταχύτερο, αν θέλουμε "να σωθούμε". Και ακριβώς επειδή "καθυστερούμε, αντιδρούμε, αποδεικνυόμαστε ανίκανοι να τις εφαρμόσουμε....ακριβώς για αυτό δεν έχουμε τα θετικά αποτελέσματα από το πρόγραμμα των θεσμών, που διαφορετικά θα είχαμε"!!!

Ασφαλώς, κάθε χώρα έχει ανάγκη, από καιρού σε καιρό, να προσφύγει σε διαρθρωτικές μεταβολές. Οι οποίες, όπως είναι γνωστό, έστω και αν έχουν σωστά επιλεγεί (κάτι που δεν είναι δεδομένο) αποδίδουν με βραδύτητα τα εκάστοτε αναμενόμενα αποτελέσματα. Η ελληνική, ωστόσο, περίπτωση των "διαρθρωτικών μεταβολών" είναι εντελώς ειδικής κοπής. Και τούτο, επειδή οι θεσμοί χρησιμοποίησαν, χωρίς ενδοιασμό, την Ελλάδα ως πειραματόζωο, επιβάλλοντας της σωρεία αρρωστημένων ιδεοληψιών, που πουθενά δεν απέδωσαν, ή πουθενά δεν εφαρμόστηκαν, σε μια ύστατη προσπάθεια να επιτύχουν και έτσι να αποτελέσουν την εκκίνηση γενίκευσης τους στην υπόλοιπη Ευρώπη.
Τα οικτρά αποτελέσματα αυτών των δήθεν διαρθρωτικών μεταβολών (για να αναφερθώ ενδεικτικά, στην αναίσχυντη βαρβαρότητα που επιβλήθηκε στην αγορά εργασίας) που μετέτρεψαν την Ελλάδα σε τριτοκοσμική οικονομία, είναι για ακόμη μια φορά διαπιστωτικά των τραγικά εσφαλμένων βασικών τους υποθέσεων. Αυτές, μπορούν να συνοψιστούν στο ότι η μείωση των μισθών και η κατάργηση κάθε εργασιακού δικαιώματος, μέχρι και αυτού των συλλογικών συμβάσεων (που ωστόσο ισχύει σε ολόκληρο τον κόσμο) θα αυξήσει δήθεν την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας και μέσω αυτής θα επιτευχθεί η δημοσιονομική ισορροπία. Πρόκειται για τις υποθέσεις των φανατικών νεοφιλελεύθερων, που περιλαμβάνουν, μεταξύ άλλων, το "αλάνθαστο των αγορών" και το "αόρατο χέρι του Adam Smith, που δήθεν αποκαθιστά ισορροπίες.
Αλλά, και στο σημείο αυτό πλανιέται το πολύ βασανιστικό ερώτημα του πως και του γιατί, επί 7 ολόκληρα χρόνια, όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις έσπευδαν (και εξακολουθούν να σπεύδουν) να εφαρμόζουν με πιστότητα, σχεδόν με κατάνυξη (αφού προηγουμένως τις έχουν υπογράψει) αυτές (ας μου επιτραπεί να διαπιστώσω το αυταπόδεικτο) τις θανατηφόρα επικίνδυνες ανοησίες;
Τι το θετικό μπορεί να αναμένουν ότι θα συμβεί από αυτές (εκτός, φευ, από του να εξασφαλίσουν μερικές εβδομάδες ή μήνες επιπλέον παραμονής στην εξουσία;). Και για αυτό το επιπλέον διάστημα στην εξουσία, δέχονται να καρφώνουν σε σταυρούς μαρτυρίου του συμπατριώτες τους;
Πως ανέχονται (γιατί, αρνούμαι πάντοτε να δεχθώ ότι δεν γνωρίζουν, δεν αντιλαμβάνονται, δεν έχουν επαρκείς γνώσεις οικονομίας, ελπίζουν, αναμένουν καλύτερες ημέρες κλπ., κλπ) να γίνονται συν-δήμιοι του ελληνικού λαού, από κοινού με τους δανειστές;
Γιατί, μα γιατί δεν διαχωρίζουν επιτέλους τη θέση τους (τη θέση μας) από όλους αυτούς, που μας εξαφανίζουν σε καθημερινή βάση;
Δεν είναι αρκετά εμφανές;
Γιατί δεν αντιδρούμε;
Γιατί πηγαίνουμε χαζοχαρούμενοι για σφαγή;

Αλλά, ας έρθουμε και στο τόσο θλιβερό θέμα της σιωπηρής απενεργοποίησης του συνόλου του οπλοστασίου μας, από όλες ανεξαρτήτως τις κυβερνήσεις των τελευταίων ετών. Με την απενεργοποίηση αυτή, ως Έλληνες, και ως Ελλάδα, αποδεχόμαστε ότι "δεν διαθέτουμε κανένα μα κανένα όπλο", προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τον εχθρό (δηλαδή, τους εταίρους/δανειστές μας), και συνεπώς είμαστε έρμαιο στις παράλογες, στις καταστρεπτικές, στις εγκληματικές τους απαιτήσεις.
Να σημειώσω, παρενθετικά, ότι οι δανειστές μας δεν κόπτονται για την αποπληρωμή των χρεών μας. Γιατί, αν αυτό τους ενδιέφερε, πρωτίστως, θα μας άφηναν (θα μας υποχρέωναν) να επιτύχουμε αναπτυξιακούς ρυθμούς, όσο γίνεται πιο υψηλούς.
Πράγματι, έστω και αν πρόκειται για θεσμούς τυφλωμένους από νεοφιλελεύθερες δοξασίες, στα 7 χρόνια συνεχούς ελληνικού καταποντισμού, θα είχαν αναγκαστικά αποδεχθεί την ανάγκη μεταβολής της αποτυχημένης συνταγής τους. Αλλά, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν κάποιας διαφορετικής κατεύθυνσης πρόγραμμα, αλλά και εντείνουν το χαρακτήρα του ήδη ισχύοντος. Ακόμη και ένα μικρό τρομοκρατημένο παιδί, όταν άδικα τις τρώει από μεγάλους, θα προσπαθήσει να υπερασπιστεί τη θέση του, εξηγώντας πως έχει η κατάσταση. Η Ελλάδα, όμως, ΟΧΙ. Για λόγους, λοιπόν, που θα πρέπει να γνωρίζουν οι κυβερνώντες (αλλά, όχι και εγώ) η συμπεριφορά τους συνοψίζεται ως ακολούθως:

α) Ουδέποτε απαιτούν τα κατοχικά δάνεια και τις καταστροφές που προκάλεσαν οι Ναζί στη χώρα μας. Αν εξαιρέσουμε κάποια δειλά σχετικά ψελλίσματα των κυβερνώντων, που αυτόματα σταματούν, μόλις αγριέψει ο κ. Σόιμπλε και δηλώσει χωρίς πρόσθετες εξηγήσεις ότι "η Γερμανία δεν έχει τίποτε να πληρώσει"!!! Και έτσι, εμείς, αν και σύμφωνα με πολλές εκτιμήσεις από διαφορετικές πηγές, έχουμε να παίρνουμε περισσότερα από όσα χρωστούμε, σωπαίνουμε, και δεχόμαστε τα πάνδεινα, αδιαμαρτύρητα. Τις στιγμές που γράφονται αυτές οι γραμμές ο ΥΠΟΙΚ μας συντάσσει, πιθανότατα, την απολογία του, προς τους μαινόμενους, εναντίον μας, εταίρους επειδή... "τολμήσαμε, παραμονές Χριστουγέννων, να διαθέσουμε το αιμοσταγές πλεόνασμα, σε ληστευθέντες χαμηλοσυνταξιούχους", προκειμένου να γιορτάσουν και αυτοί. Για το φρικτό αυτό "παράπτωμά" μας και για να μην τολμήσουμε άλλη φορά να σηκώσουμε κεφάλι, η αξιολόγηση δεν θα προχωρήσει, και οι θεσμοί θα επανακάμψουν στην κατεχόμενη Ελλάδα, μόνο, όταν και αν κρίνουν επαρκή τη δήλωση της μεταμέλειας και συντριβής μας, μέσω του ΥΠΟΙΚ μας. Ακριβώς, σε αυτό το σημείο βρίσκεται η εθνική μας κυριαρχία. Στο κατώτατο, δηλαδή, σκαλοπάτι, μαζί με την οικονομία μας. Ωστόσο, τρέμουμε να κουνηθούμε, να διεκδικήσουμε, να επιβάλλουμε μια άλλη πορεία.

β) Υπάρχουν, ήδη, αρκετές μελέτες που αποφαίνονται με βάση αδιάσειστα στοιχεία, ότι ένα σημαντικό τμήμα του φερόμενου ως "ελληνικό χρέος", είναι επαχθές ή και απεχθές. Αλλά, τα συμπεράσματα αυτών των μελετών έχουν καταχωνιαστεί, επειδή και ο παράνομος πλουτισμός των εταίρων μας, μέσω του χρέους, έχει καταχωρηθεί στην κατηγορία των 'απαγορευμένων συζητήσεων'. Προφανώς επειδή στεναχωρούν τους εταίρους/δανειστές. Και γιατί, άραγε, να τους στεναχωρούμε;

γ) Έχουν γραφεί ομολογίες και αναλύσεις πολυάριθμων οικονομολόγων (και εκτός του Olivier Blanchard), σχετικά με τις εντελώς εσφαλμένες βάσεις του προγράμματος "διάσωσης" της χώρας μας, καθώς και για την ανάγκη ριζικής μεταβολής του. Όπως, όμως, φαίνεται αυτές οι ομολογίες και αναλύσεις δεν μας αφορούν, και γι' αυτό ουδέποτε και ουδόλως αντιδράσαμε μέσω των επίσημων εκπροσώπων μας. Αντιθέτως, ακολουθήσαμε πειθήνια τη συμβουλή του κ. Σόιμπλε, που μας επανάφερε στο γύρο του μαγκανοπήγαδου, με κλειστά μάτια, δηλαδή στο "εσείς να μην ασχολείστε με το περιεχόμενο των προγραμμάτων, που σας επιβάλλονται, αλλά να επικεντρώνεστε στην πιστή και ταχεία διεκπεραίωση των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων" (στις οποίες εμπίπτει και το ξεπούλημα της Ελλάδας).

δ) Απαγορευμένη συζήτηση αποτελεί, επίσης, και το μέγα φιάσκο της ηθελημένα καθυστερημένης αναδιάρθρωσης χρέους (προκειμένου να σωθούν προηγουμένως οι ευρωπαϊκές τράπεζες), που κατέληξε στην καταστροφή των συνταξιοδοτικών ταμείων, των ταμείων των Πανεπιστημίων, των νοσοκομείων, της εκκλησίας κλπ.

ε) Ούτε σκέψη, εξάλλου, για ΡΗΞΗ, με την αποτυχημένη ΕΕ και το εκ γενετής άρρωστο ευρώ, προφανώς για να μην τεθεί σε κίνδυνο το κοινό νόμισμα. Η εκστρατεία πειθούς, στο πεδίο αυτό, έγινε πολύ συστηματικά, αλλοτριώνοντας και όλα σχεδόν τα ελληνικά ΜΜΕ, έτσι ώστε ένα GREXIT να εμφανίζεται ως καταστροφή, και όχι όπως πραγματικά είναι, ως δηλαδή μοναδική ελπίδα σωτηρίας μας. Μεταξύ άλλων παραποιήσεων της πραγματικότητας, εμφανίζουν τον κ. Λαφαζάνη, να οδεύει δήθεν προς το Νομισματοκοπείο, επιχειρώντας έτσι, με ασύγγνωστη αφέλεια, να δείξουν πόσο επικίνδυνοι και πόσο ανεύθυνοι είναι οι θιασώτες της επιστροφής στο εθνικό μας νόμισμα. Ενώ αν πάσχιζαν να σώσουν τη χώρα από τις αρπακτικές δαγκάνες των ξένων, θα έπρεπε να πουν: "τι κρίμα που ο κ. Λαφαζάνης (και ο όποιος κύριος) δεν έσπευσε, πράγματι, με ένα σοβαρό πρόγραμμα, προς το Νομισματοκοπείο".

στ) Ανήκουμε στη Δύση, στο ΝΑΤΟ, στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη. Και βαυκαλιζόμαστε ότι έχουμε ομπρέλα ευρωπαϊκή, που δεν παίρνει νερά, για τα εθνικά μας θέματα. "Θα μας σώσει η Ευρώπη, αν κινδυνεύσουμε"-εμφανιζόμαστε αφελώς πεπεισμένοι γι' αυτό. Ωστόσο, στις απανωτές δηλώσεις του κ. Erdogan ότι "δεν αναγνωρίζει τη συνθήκη της Λωζάνης", αυτό που επιτέλους εκλήφθηκε ως η επίσημη αντίδραση της ΕΕ ήταν κάποιο ψέλλισμα, όντως, δύσκολο να ακουστεί χωρίς ακουστικά! Και όσο για τους καθημερινούς περιπάτους των τουρκικών αεροπλάνων και πλοίων στη Μεσόγειο και στις αυλές των σπιτιών των ελληνικών νησιών... και αυτή ακόμη η δειλή αντίδραση των ευρωπαίων εταίρων μας κρίθηκε περιττή, από τους ίδιους. Μερικές ημέρες πριν, η εφημερίδα International New York Times είχε ένα αρθράκι, στο οποίο ο συντάκτης έκφραζε την "έκπληξη" ή το "θαυμασμό" ή τη "δυσαρέσκεια" για το πόσο "ψύχραιμοι εμφανίζονται οι Έλληνες, απέναντι στις τουρκικές επιθέσεις". Ψύχραιμοι ή απαθείς ή χαμένοι στη μετάφραση;

Δυστυχώς, έτσι εμφανίζονται τα πράγματα στην πατρίδα μας, και όχι αλλιώς. Και αν δεν αποφασίσουμε να ξεσηκωθούμε, να σπάσουμε τα δεσμά μας και να ελευθερωθούμε, να πληρώσουμε όσα από τα χρέη μας είναι νόμιμα με τη βοήθεια ανάπτυξης και όχι προϊούσας εξαθλίωσης, και να αγκαλιάσουμε με στοργή και ελπίδα το εθνικό μας νόμισμα, ΕΧΟΥΜΕ ΧΑΘΕΙ ΣΕ ΒΑΘΟΣ ΧΡΟΝΟΥ. Ύστερα από όσα βιώσαμε στα 7 προηγούμενα χρόνια, όσα βιώνουμε και όσα με μαθηματική ακρίβεια μας αναμένουν, δεν μπορεί πια να δικαιολογηθούν φόβοι, δισταγμοί και ναι μεν αλλά.

Πως να αντιδράσουμε; Να τολμήσουμε να περιλάβουμε όλα όσα έχουμε υποστεί τα 7 τελευταία χρόνια, με στοιχεία, αποδείξεις και σοβαρές αναλύσεις. Να μεταφράσουμε όλα αυτά σε πολλές γλώσσες, διαψεύδοντας όσες κατηγορίες, εναντίον μας, είναι αστήρικτες. Να στείλουμε το τεύχος, ενώ ταυτόχρονα θα κυκλοφορεί και στο διαδίκτυο, σε όλες τις κυβερνήσεις των κρατών-μελών, καθώς και στα ΜΜΕ. Να περιλάβουμε παιδιά που πεινούν, ανέργους που φυτοζωούν, νοσοκομεία που δεν έχουν τα απαραίτητα, σχολεία που δεν έχουν δασκάλους, σωρεία αστέγων που κοιμούνται στο δρόμο, ουρές ανθρώπων για το συσσίτιο.
Και να τους ρωτήσουμε αν έτσι εννοείται η Ευρώπη της συνοχής, της αλληλεγγύης και της δημοκρατίας. Να τους ρωτήσουμε σε ποιο βαθμό (μηδενικό, βέβαια) η ΕΕ τήρησε τις αρχικές της υποσχέσεις. Και στο τέλος, να τους ζητήσουμε να μη μας πολεμήσουν, τώρα που θα επιστρέψουμε με όρους δικούς μας (και όχι του κ. Σόιμπλε) στο εθνικό μας νόμισμα.
Όλα αυτά βέβαια απαιτούν ομοψυχία, και όχι αναμονή της εξουσίας από τον επόμενο, μετά από την πτώση του προηγούμενου. Απαιτούν, να μιλά όλη η χώρα την ίδια γλώσσα. Απαιτούν να εμφανιζόμαστε, προς τα έξω, ως μία γροθιά.

Πιθανολογώ ότι πολλοί θα διαφωνήσουν με μια τέτοια λύση. Και επειδή δεν διεκδικώ "αυθεντία", θα με ενδιέφερε ειλικρινά η πρόταση και άλλων λύσεων, που εγώ αδυνατώ να δω. Η απαρίθμηση δυσχερειών στο εγχείρημα της ΡΗΞΗΣ, το επιχείρημα ότι "θα έπρεπε αυτή να γίνει πριν ή μετά από το τώρα", είναι σαφές ότι δεν είναι λύσεις. Εδώ, από τη μια πλευρά έχουμε την πραγματικότητα ενός αργού επιθανάτιου ρόγχου της πατρίδας μας, που δεν πρέπει να την προσπεράσουμε, και από την άλλη, ΤΙ; ΛΟΙΠΟΝ;




Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου