Top Social Icons

Menu Right

Left Sidebar
Left Sidebar
Featured News
Right Sidebar
Right Sidebar

Η κατηγορια που επιλεξατε...

15 Ιουν 2016

Σύμφωνα με την γερμανική εφημερίδαDeutsche Wirtschafts Nachrichten,οι διεργασίες αυτές εντάσσονται προφανώς στις προετοιμασίες της Δύσης για ένα νέο παγκόσμιο πόλεμο”, αφού ταυτόχρονα “συμβάλλουν στην αποξένωση της Γερμανίας από τον ενεργειακό εταίρο της, την Ρωσία”.
Ανάλυση: Russia Insider με πληροφορίες από την Deutsche Wirtschafts Nachrichten και την Guardian
Απόδοση: "Ας Μιλήσουμε Επιτέλους!"

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της γερμανικής εφημερίδας “Deutsche Wirtschafts Nachrichten” (“Γερμανικά Οικονομικά Νέα”), με τίτλο “Η Μέρκελ καταργεί την BND: οι μυστικές υπηρεσίες της Γερμανίας υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ”, μια νέα νομοθεσία πρόκειται σύντομα να ψηφιστεί στη γερμανική Βουλή και θα εγκριθεί από την καγκελάριο Άνγκελα Μέρκελ, μέσω της οποίας η Γερμανική Υπηρεσία Πληροφοριών, Bundesnachrichtendienst  (BND), θα μετατραπεί σε ένα απλό “υποκατάστημα” της CIA.

Η υπαγωγή της BND στην CIA θα γίνει σε τέτοιο ακραίο βαθμό, που ακόμη και η διαχείριση πληροφοριών, οι οποίες θα προκύπτουν από την κατασκοπεία αμερικανικών εταιρειών εις βάρος γερμανικών εταιρειών, θα γίνει μέρος αυτής της νέας, μόνο κατ’ όνομα πλέον, γερμανικής υπηρεσίας. Οι ανεξάρτητες αρμοδιότητες της BND θα αποδυναμωθούν και δεν θα είναι πλέον λειτουργικές, σύμφωνα με την νέα αυτή νομοθεσία.

Το γερμανικό δημοσίευμα τονίζει ότι, “στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι οι υπηρεσίες πληροφοριών των ΗΠΑ [ουσιαστικά, η NSA] θα επιτρέπεται να συνεχίσουν να παρακολουθούν κρυφά κάθε επιχείρηση και κάθε πολίτη στη Γερμανία”.

Στους πολίτες αυτούς συμπεριλαμβάνεται και η ίδια η καγκελάριος, τις τηλεφωνικές συνομιλίες της οποίας παρακολουθούσε η NSA, όπως αποδείχθηκε εκ των υστέρων, με την αποκάλυψη στοιχείων, τα οποία προκάλεσαν αμηχανία στις γερμανικές αρχές, και παράλληλα ντροπή και οργή στους Γερμανούς πολίτες. Η πρακτική αυτή σύντομα θα είναι νόμιμη.

“Προφανώς, οι διεργασίες αυτές εντάσσοναι στις προετοιμασίες της Δύσης για ένα  νέο παγκόσμιο πόλεμο”, αφού ταυτόχρονα “συμβάλλουν στην αποξένωση της Γερμανίας από τον ενεργειακό εταίρο της, την Ρωσία”, επισημαίνει η εφημερίδα “Deutsche Wirtschafts Nachrichten”.

Το αγγλοαμερικανικό σχέδιο αποξένωσης της Γερμανίας από τη Ρωσία, μέσω της δημιουργίας μιας ζώνης βάσεων σε χώρες ανάμεσά τους, των οποίων θα ηγούνται κυβερνήσεις που διάκεινται εχθρικά προς τη Ρωσία, δημοσίευσε με χάρτη (δεξιά) η ίδια η αμερικανική εταιρεία που έγινε γνωστή ως "Ινστιτούτο Stratfor":


Σύμφωνα με άλλο άρθρο της ίδιας γερμανικής εφημερίδας, που δημοσιεύθηκε στις 6 Ιουνίου, η γερμανική κυβέρνηση ετοιμάζεται να προχωρήσει σε πόλεμο εναντίον της Ρωσίας και έχει ήδη στα χέρια της, υπό μορφή σχεδιάσματος, έκθεση του γενικού επιτελείου της Bundeswehr (Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων),  στην οποία αναφέρεται ότι η Ρωσία είναι “εχθρός του έθνους”. Σύμφωνα με το ίδιο άρθρο της γερμανικής εφημερίδας:

“Οι ρωσικές μυστικές υπηρεσίες έχουν προφανώς μελετήσει σε βάθος την εν λόγω έκθεση των Γερμανικών Ενόπλων Δυνάμεων. Πριν από τη δημοσίευσή της, η Μόσχα έστειλε ένα αυστηρό μήνυμα διαμαρτυρίας στο Βερολίνο: Ο επικεφαλής της Επιτροπής Εξωτερικών Υποθέσεων της Ρωσικής Κρατικής Δούμας, Αλεξέι Πουσκώφ, ανάρτησε στο Twitter το εξής μήνυμα:  “Η απόφαση της γερμανικής κυβέρνησης να κατονομάσει την Ρωσία ως εχθρό της Γερμανίας δείχνει την υποταγή της Μέρκελ στην κυβέρνηση Ομπάμα”.

Ήδη από τις 17 Φεβρουαρίου, η εφημερίδα “Deutsche Wirtschafts Nachrichten” είχε αναφέρει ότι η Γερμανίδα καγκελάριος Μέρκελ “πρόκειται να αναπτύξει ένα νέο στρατιωτικό δόγμα”, μέσω του οποίου θα δηλώνεται ρητά ότι “η προσάρτηση της Κριμαίας από τη Ρωσία είναι η βάση για την ανάληψη στρατιωτικής δράσης εναντίον της Μόσχας”.

Λαμβάνοντας υπ’ όψιν τις πληροφορίες από όλα αυτά τα δημοσιεύματα της γερμανικής εφημερίδας, δεν είναι δύσκολο να συμπεράνει κανείς, ότι διαφαίνεται μια σαφής υπαγωγή της γερμανικής κυβέρνησης στην κυβέρνηση των ΗΠΑ, σε μια περίοδο κλιμακούμενης προετοιμασίας για έναν γενικευμένο πόλεμο του ΝΑΤΟ εναντίον της Ρωσίας.


Ωστόσο, δεν αναφέρεται καθόλου στα άρθρα της DWN - ούτε πουθενά αλλού στα Δυτικά μέσα ενημέρωσης - ένα άλλο, κρίσιμης σημασίας δεδομένο, το οποίο ο πρόεδρος της αμερικανικής εταιρείας Stratfor, επίσης γνωστής ως “ιδιωτική CIA”, παραδέχθηκε μόνο κατά τη διάρκεια ομιλίας του σε ρωσόφωνο ακροατήριο, αφού αποκαλύπτει το ψεύδος των υποτιθέμενων αιτιολογιών των ΗΠΑ για το σύνολο των οικονομικών (και τώρα επίσης στρατιωτικών) δράσεών τους εναντίον της Ρωσίας. Το γεγονός αυτό είναι, ότι η ανατροπή του προέδρου της γειτονικής προς την Ρωσία Ουκρανίας, τον Φεβρουάριο του 2014, ήταν, σύμφωνα με το αμερικανικό ιστολόγιο "Washington’s Blog", “το πιο κραυγαλέο πραξικόπημα στην ιστορία”. Το πραξικόπημα αυτό, εν συνεχεία, οδήγησε στον διαχωρισμό από την Ουκρανία των δύο περιφερειών της Ουκρανίας που είχαν ψηφίσει κατά συντριπτική πλειοψηφία, υπέρ του προέδρου τον οποίο ο Ομπάμα μόλις είχε ανατρέψει. Υπάρχουν πάρα πολλά στοιχεία, σε βίντεο, τα οποία αποδεικνύουν ότι η ανατροπή ήταν πραξικόπημα, καθώς και το γεγονός ότι η κυβέρνηση Ομπάμα είχε προεπιλέξει τον ηγέτη που θα κυβερνούσε την Ουκρανία μετά το πραξικόπημα, 22 ημέρες πριν από τον επίσημο διορισμό του από το ουκρανικό κοινοβούλιο.

Καμία από αυτές τις πληροφορίες δεν έχει δημοσιευθεί ευρέως στα ΜΜΕ της Δύσης. Αν και το κοινό το οποίο δυνητικά θα ενδιαφερόταν να τις μάθει είναι τεράστιο (ειδικά επειδή οι πολίτες των χωρών αυτών πληρώνουν ένα μεγάλο μέρος του "λογαριασμού" για τις επιχειρήσεις αυτές), υπάρχει σχεδόν μηδενική προθυμία για την δημοσίευσή τους.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Ζούμε σε ενδιαφέροντες καιρούς. Ταυτόχρονα, όμως και σε ιδιαίτερα επικίνδυνους για το πολίτευμα της χώρας και την έννοια της δημοκρατίας. Μία κυβέρνηση που αυτοπροσδιορίζεται ως αριστερή, εφαρμόζει μία ιδιαζόντως απεχθή νεοφιλελεύθερη πολιτική και ζητωκραυγάζει για τη… νίκη της αριστεράς και της δημοκρατίας!!!

Την ίδια στιγμή, στελέχη αυτής της κυβέρνησης (προφανώς για να αποκτήσουν ελαφρυντικά στοιχεία για την επόμενη ημέρα) ομολογούν δημοσίως πως όσα ψηφίζουν και εφαρμόζουν είναι εγκληματικά και παραβιάζουν το Σύνταγμα! Δηλαδή ομολογούν, χωρίς να παραιτηθούν, πως έχουν στραφεί κατά των πολιτών της χώρας και πως έχουν καταλύσει το Σύνταγμα!!!

Είναι αυτή η ίδια κυβέρνηση, «της αριστεράς (και δη της ριζοσπαστικής) και του προοδευτισμού», που μονοπωλώντας την δημοκρατία δεν διστάζει να τοποθετείται διχαστικά και απειλητικά προς τους πολίτες, με τη γνωστή της θέση «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι φασίστας», την ίδια στιγμή που στην άλλη άκρη του πολιτικού στερεώματος, όπου μονοπωλούν τον «πατριωτισμό» δηλώνουν πως «όποιος δεν είναι μαζί μας είναι εθνομηδενιστής, εχθρός της χώρας, πράκτορας των τούρκων» κ.α. θλιβερά.

Ο ενδιάμεσος χώρος αρκείται να παρακολουθεί και προσπαθεί να σχηματίσει ισχυρούς σχηματισμούς, για να διασωθεί πολιτικά, αφού επί της ουσίας όχι μόνο εγκρίνει τα όσα εγκληματικά και αντισυνταγματικά συμβαίνουν, αλλά κατηγορεί τους κυβερνώντες πως είναι υπεύθυνοι για την καταστροφή επειδή άργησαν να υποκύψουν και να γίνουν όργανα εξωτερικών συμφερόντων…!!!

Η απόλυτη παράνοια; Δυστυχώς, το «έργο» δεν έχει τελειώσει. Πολλά «μικρά» αλλά εξόχως ενδιαφέροντα συμβαίνουν στην χώρα. Και η αναφορά δεν γίνεται στα εθνικά ζητήματα, όπου το μόνο που μπορούν να ελπίζουν οι Έλληνες είναι μία θεία παρέμβαση, αφού οι υφιστάμενοι χειριστές τους έχουν κατορθώσει να μας χλευάζουν, να μας απειλούν οι πάντες, ενώ ήδη έχουν αρχίσει να απαιτούν υφαρπαγή ελληνικού εδάφους!!!

Η παράνοια συνεχίζεται στα νοσοκομεία, στα σχολεία… σε κάθε χώρο που η φασίζουσα λογική των κυβερνώντων (ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ) επιβάλλει τους ανθρώπους και τις απόψεις της, όπως για παράδειγμα στην ΕΥΠ (την πλέον απαραίτητη, ιδιαίτερη και ευαίσθητη κρατική υπηρεσία), η οποία φαίνεται πως κεντρίζει το ενδιαφέρον των κυβερνώντων, όπου μέσω του τοποθετημένου διοικητή της κ. Ρουμπάτη επιχειρούν την διάλυσή της…
Και δεν στεκόμαστε στο γεγονός των χειμερινών (Χριστουγεννιάτικων) αναγκαστικών μεταθέσεων, ούτε στις χρόνιες διώξεις υπαλλήλων της (που δικαιώνονται συνεχώς στα δικαστήρια)…
Δεν στεκόμαστε ούτε στο γεγονός της λίαν πρόσφατης κατάργησης (μόλις προχθές) του εσωτερικού κανονισμού περί μοριοποίησης των μεταθέσεων εσωτερικού ή στις «ενημερωτικές παρεμβάσεις» του συνδικαλιστικού οργάνου που πρόσκειται στο ΣΥΡΙΖΑ (πρώην συνδικαλιστές του ΠΑΣΟΚ του Άκη παλαιότερα και των ΓΑΠ - Καρχιμάκη προσφάτως)) μέσω των οποίων οι υπάλληλοι μαθαίνουν για επικείμενες μεταθέσεις (80 στον αριθμό!), αλλά και προσλήψεις 300 νέων υπαλλήλων (ως γνωστόν, η τακτοποίηση ψηφοφόρων είναι ηθικό πλεονέκτημα για τον ΣΥΡΙΖΑ...!) που θα αλώσουν την πλέον ευαίσθητη κρατική υπηρεσία της χώρας. Κάποιοι μάλιστα Συριζαίοι λένε ότι είναι αναγκασμένοι να το κάνουν αυτό, γιατί δεν έχουν εμπιστοσύνη ούτε σε αυτούς τους συνδικαλιστές που σήμερα πρόσκεινται στο ΣΥΡΙΖΑ για διάφορους λόγους...!!!

Όσο σοβαρά και αν είναι όλα τα προηγούμενα (για τα οποία προφανώς θα αποφασίσουν τα δικαστήρια), εμείς θα πάμε ένα βήμα παραπέρα και θα σταθούμε στο γεγονός πως η κατάργηση εργασιακών δικαιωμάτων (που έχουν μάλιστα θεσπιστεί και κατοχυρωθεί με νόμους) με φασιστικές μεθόδους, η επιβολή κλίματος ανασφάλειας επί του εργασιακού χώρου και η αίσθηση επιβολής επικείμενου πογκρόμ, οδηγούν στην επιλογή της οικειοθελούς μετάταξης τους ήδη υπάρχοντες υπαλλήλους αυτής της υπηρεσίας.
Δημιουργείται, δηλαδή, άμεσος κίνδυνος αποστελέχωσης έμπειρων και εκπαιδευμένων υπαλλήλων και αντικατάστασής τους με παλαιά κομματικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, είτε με μετατάξεις στην ΕΥΠ, από άλλες υπηρεσίες του δημοσίου, είτε και με προσλήψεις (γι αυτό βέβαια δεν γνωρίζουμε εάν έχουν την έγκριση του υπουργείου οικονομικών και των δανειστών αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία...).
Ουσιαστικά, δηλαδή, η φασίζουσα κομματοκρατούμενη κυβερνητική πολιτική, δια του κομματικά τοποθετημένου σημερινού διοικητή της ΕΥΠ, κ. Ρουμπάτη, όχι μόνο καταργεί τα εργασιακά δικαιώματα των υπαλλήλων, αλλά –σύμφωνα με όσα διαρρέουν οι συνδικαλιστές του ΣΥΡΙΖΑ- επιθυμεί να εκθέσει με μοναδικό τρόπο την ασφάλεια της χώρας, ελέω κομματικού συμφέροντος…

Το ερώτημα που προκύπτει, λοιπόν, μετά την επικείμενη υφαρπαγή των σπιτιών των Ελλήνων και μετά την ολοφάνερη απόλυτη στήριξη της κυβέρνησης από τους «αντεξουσιαστές» (τον αντεξουσιαστικό χώρο που έμεινε σιωπηλός από τον Ιανουάριο του 2015 και εμφανίζεται τώρα να στηρίζει την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ), είναι αν θα επιτραπεί από τον πολιτικό κόσμο, δηλαδή από κάποιους βουλευτές που συνεχίζουν να αισθάνονται τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην πατρίδα, να ολοκληρωθεί το διαλυτικό σχέδιο του κ. Ρουμπάτη (και φυσικά του ΣΥΡΙΖΑ) στην ΕΥΠ, με ό,τι αρνητικό μπορεί να σημαίνει για την ασφάλεια της Ελλάδας κάτι τέτοιο.

Είναι απολύτως προφανές πως η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (που η ίδια έχει αναιρέσει πολιτικά τους λόγους ύπαρξής της) έχει απομακρυνθεί κατά πολύ από την δημοκρατία και προσεγγίζει την παραμονή της στην εξουσία με καθεστωτικά χαρακτηριστικά και πρακτικές, για τις οποίες είναι απολύτως βέβαιο πως μικρά και μεγάλα στελέχη της (εκλεγμένοι και τοποθετημένοι) θα βρεθούν την επόμενη ημέρα ενώπιον της Δικαιοσύνης αντιμέτωποι με πολύ σοβαρά αδικήματα, κάποια εκ των οποίων θα περιλαμβάνουν την φράση «εσχάτη προδοσία».
Ας το σκεφτούν, λοιπόν, όλοι εκείνοι οι εμπλεκόμενοι στην κατάλυση του πολιτεύματος (ήδη συμβαίνει και εξελίσσεται) και ας αναλογιστούν την πολύ σοβαρή πιθανότητα να ανατραπούν άρδην τα σχέδιά τους για το μέλλον που οι ίδιοι ετοιμάζουν για τους εαυτούς τους.
Γιατί, όπως είναι γνωστό, ο ψεύτης και ο κλέφτης τον πρώτο χρόνο χαίρονται...
Και ο χρόνος αυτός έχει ήδη παρέλθει...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Μετά απο τους αμερικανικές επιδρομές των ΗΠΑ και της Ρωσίας αλλα και τις χερσαίες επιθέσεις των Κούρδων, Ιρακινών και Σύρων, το Ισλαμικό Κράτος εχει ξεκινήσει να χάνει έδαφος στη Μέση Ανατολή. Το λεγόμενο χαλιφάτο φαίνεται να βρισκεται στα όρια της κατάρρευσης.

Αλλά αν και οι μαχητές του άρχισαν να λυγίζουν υπο την πίεση των επιθεσεων του Συνασπισμού οι υποστηρικτές της εξτρεμιστικής ιδεολογίας του ΙΚ έχουν ξεκινήσει επιθέσεις στις χώρες της Δύσης. Αυτοι οι μοναχικοι τρομοκράτες έχουν ονομαστεί μοναχικοί λύκοι.
Η πιο αιματηρή επίθεση ήταν στο Παρίσι το 2015, όπου σκοτώθηκαν 130. Πιο πρόσφατα, 49 Αμερικανοί σκοτώθηκαν στις 11 Ιουνίου στο Ορλάντο σ’ενα κλάμπ και σήμερα στις 14/06 τζιχαντιστής στην Γαλλία σκότωσε έναν αστυνομικό και την σύζυγο του.

Για να διεξάγει βίαιες επιθέσεις ανά τον κόσμο η οργανωση του Ισλαμικού Κράτους βασίζεται σε δυό ομάδες τρομοκρατών. Στην πρώτη ειναι τα μέλη της οργάνωσης που πολέμησαν στο Ιράκ και στη Συρία και τα οποία μπορούν να οργανώσουν και εξαπολύσουν επιθέσεις στο εξωτερικό, όπως ο Μοχάμεντ Αμπρίνι και ο Νατζιμ Λαχραουι, οι δύο άνδρες που έπαιξαν βασικό ρόλο στις βομβιστικές επιθέσεις στις Βρυξέλλες το 2016. Οι μυστικές υπηρεσίες παρακολουθούν άτομα που επιστρέφουν από το Ιράκ και τη Συρία και ειχαν εντοπίσει και τους δύο αυτους άνδρες πρίν την επίθεση.

Η δεύτερη ομάδα στην οποία στηρίζεται το ΙΚ ειναι πολύ ποιο δύσκολο να εντοπιστεί αν και συνήθως ειναι λιγότερο εμπείροι απο τους βετεράνους του πολέμου στο Ιράκ και τη Συρία. Αυτοι ειναι οι δυστυχισμένοι, δυσαρεστημένοι Μουσούλμάνοι που στερούνται πολιτικά δικαιώματα και που ζούν σε χώρες που θα ήθελε να στοχεύσει το ΙΚ. Αντι λοιπόν να στείλει μαχητές σε όλες τις χώρες που θέλει να επιτεθεί, το ΙΚ πολύ απλα διοχετεύει την προπαγάνδα του στις χώρες αυτές και προσπαθεί να βρει πιθανούς τρομοκράτες που ειναι στα όρια της ριζοσπαστικοποίησης και συνεπώς πιο εύκολα θύματα.

Ειναι λίγοι αυτοι που θα αποφασίσουν να γινουν τρομοκράτες αλλά ο κάθε ένας απο αυτους ειναι ένας πιθανός τρομοκράτης, ακριβώς όπως στο Ορλάντο ή στην Γαλλία χθες.

Η αλήθεια ειναι οτι το ΙΚ εχει πραγματικά εντυπωσιακή προπαγανδά με την οποία προσπαθεί να ριζοσπαστικοποιήσει τους μελλοντικούς τρομοκράτες.

Για παράδειγμα εχει το εξαιρετικά καλοφτιαγμένο περιοδικό του το "Dabiq”, που μέχρι στιγμης έχει 14 τεύχη και μια σειρά απο θέματα που μοιάζουν μεταξύ τους και που στοχεύουν σε δυνητικούς μαχητές.
Στο περιοδικό παρέχουν ταξιδιωτικές συμβουλές για το Ιράκ και τη Συρία αν κάποιος θελήσει να πολεμήσει για το χαλιφάτο κάτι που το ΙΚ θεωρεί ότι ειναι καθήκον όλων των μουσουλμάνων. Οι μουσουλμάνοι που αρνούνται να το πράξουν είναι «αποστάτες», κατι που τιμωρείται με θάνατο.
Στη συνέχεια, το Dabiq διαθέτει συχνά άρθρα που δοξάζουν τους μαχητές που έχασαν τη ζωή τους για το ΙΚ, ειδικά εκείνοι που έχασαν τη ζωή τους σε μια τρομοκρατική επίθεση.
Τέλος, δημοσιεύει άρθρα αρκετά συχνα που περιγραφούν πόσο θα διαπρέψει το Ισλαμικό Κράτος όταν εισβάλουν οι ΗΠΑ.

Το ΙΚ διεξάγει ανοικτά μια πολεμική εκστρατεία κατά της Δύσης. Το όνομα Dabiq είναι στην πραγματικότητα το όνομα της γης, οπου το ΙΚ θεωρεί οτι θα καούν οι στρατοί των σταυροφόρων.
Αυτή η προφητεία περιγράφεται λεπτομερώς στο τέταρτο τεύχος του περιοδικού και κάνει έκκληση σε 80 δυτικές χώρες να στείλουν 12.000 στρατιώτες απο την κάθε μια στο Dabiq ως συνασπισμό ενάντια στο ΙΚ. Σύμφωνα με την προφητεία, οι Άραβες θα νικήσουν τον συνασπισμό κατά το πρώτο στάδιο της Αποκάλυψης και στη συνέχεια θα πουν νικηφόρα στην Κωνσταντινούπολη και στη Ρώμη.

Το περιοδικό έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο και εχει μεταφραστεί στα αραβικά, αγγλικά, γαλλικά και γερμανικά. Αυτές οι μεταφράσεις μάλιστα ειναι πολύ καλές.
Το ΙΚ εχει οπαδούς σε όλο τον κόσμο που μπορούν να διασφαλίσουν οτι η προπαγάνδα του θα περάσει. Μεγάλο ρόλο έπαιξαν και συνεχίζουν να έχουν τα βίντεο του Τζιχάντι Τζόν, του “βρετανού” δήμιου του ΙΚ αλλά και τα βίντεο των ομήρων δημοσιογράφων John Cantlie ο οποίος συνελήφθη το 2012 μαζί με τον James Foley.

Εδώ βέβαια αξίζει να τονίσουμε οτι πολλά απο τα βίντεο ειναι μονταρισμένα για να έχουν το θεμιτό αποτέλεσμα.

Τα τεύχη του περιοδικού και άλλου είδους προπαγάνδα έχουν εξαπλωθεί μέσω της χρήσης των social media, μεσα απο φιλο-τζιχαντιστικές ιστοσελίδες, και τον σκοτεινό ιστό. Το παιχνίδι της οργάνωσης στο Twitter ηταν θρυλικό μέχρι και που η εταιρεία ξεκίνησε να κλείνει τους λογαριασμούς που άνηκαν στους θαυμαστές του ΙΚ μόλις αυτοι άνοιγαν. Αυτη η μέθοδος μειώνει την εμβέλεια που μπορεί να εχει η οργάνωση αν και δεν εξαφανίζει τους εξτρεμιστές.

Τέλος, το ΙΚ στρατολογεί πολλούς πιθανούς τρομοκρατες μέσω των βίντεο του Ανουάρ αλ-Αουλάκι, ένας Αμερικανός ιμάμης ο οποίος πέρασε το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του στην Υεμένη. Ο Al-Awlaki έγινε γνωστός λόγω της βίαιηςς ερμηνείας του Ισλάμ που δίδασκε, σκοτώθηκε σε επίθεση μη επανδρωμένου αεροσκάφους των ΗΠΑ το 2011.

Αν προσθέσουμε στα παραπάνω όλα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και το δαδίκτυο γενικότερα ειναι πολύ ευκολο να δει κανείς πώς μπορεί κάποιος που δεν ειναι ευτυχισμένος με την δική του ζωή, που δεν εχει τα κατάλληλα πρότυπα και που βρίσκει το διαδίκτυο ως την μόνη του δίεξοδο να επηρεαστεί απο τα στοχευμένα δημοσιεύματα των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους και στο τέλος να σκορπίσει τον θάνατο ως ένας "μοναχικός λύκος".

Πηγή We are The Mighty
Απόδοση OnAlert


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γεωργίου Μιχαήλ

Παραιτηθείτε, το πρόσταγμα της σημερινής αντικυβερνητικής συγκέντρωσης…
Και η απορία έκδηλη: Από που να παραιτηθούν;
Από την κυβέρνηση; Έχουν ήδη παραιτηθεί και την έχουν επισήμως καταργήσει, μαζί με το κοινοβούλιο και το υπουργικό συμβούλιο, όταν ψήφισαν τον περιβόητο «νόμο κόφτη»… Παραιτήθηκαν κάθε δικαιώματος να κυβερνούν και περιορίστηκαν στο να αποφασίζουν για την προσευχή στα σχολεία, για τις παρελάσεις, για τις σημαίες στα μπαλκόνια, για παραχωρήσεις στα Σκόπια, για win-win με την Τουρκία, για δημιουργία παράλληλου κράτους στην Θράκη, για γεμιστά και προσλήψεις ημετέρων για την δημιουργία ενός καθεστώτος που θα έχει τον δικό του κομματικό στρατό…

Ξεκουμπιστείτε, είπε κάποιος άλλος… Και να πάνε που; Και να έρθει ποιος; Ο Κούλης που περιμένει την καταστροφή για να έρθει σαν σωτήρας, και αναγκασμένος να εφαρμόσει όλα τα ψηφισθέντα επαίσχυντα των Τσιπροκαμμένων, προκειμένου να έχει συνέχεια το κράτος;

Κανένα σύνθημα δεν φαίνεται να είναι αρκετό για τους γρεκύλους…
Κανένα, πλην του… ετοιμαστείτε!
Ετοιμασθείτε να βρεθείτε μπροστά στις ευθύνες σας για όσα κάνατε και όσα δεν κάνατε…
Ετοιμασθείτε να αντιμετωπίσετε το Σύνταγμα, που θέλετε τώρα να το αλλάξετε για να απαλλαχθείτε από όσα σας βαραίνουν…
Ετοιμασθείτε να αντιμετωπίσετε τον λαό, που με δικές σας υπογραφές χάνει τα πάντα, επειδή εσείς χάσατε τις μάχες, αλλά «ματώσατε» (ούτε αιμορροΐδες να είχατε!)…
Ετοιμασθείτε να αντιμετωπίσετε τα θύματά σας, κάθε ηλικίας, που με τις καθεστωτικές σας απόψεις επιχειρήσατε (και συνεχίζετε να επιχειρείτε) να μετατρέψετε σε δούλους…
Ετοιμασθείτε να αντιμετωπίσετε την χώρα που με δική σας «πονεμένη» συναίνεση μετατρέπετε ταχύτατα σε χώρο όπου όλοι θα μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, εκτός των Ελλήνων…
Ετοιμασθείτε να αντιμετωπίσετε τα αποτελέσματα της «δημιουργικής ανικανότητάς» σας…
Ετοιμασθείτε να συνηθίσετε στην ιδέα πως θα διαβιώσετε άχρι θανάτου σε κάποιο ανήλιο κελί κάποιας υπόγειας φυλακής…
Ετοιμασθείτε να αντιμετωπίσετε την οργή του λαού… που τόσο περιφρονήσατε και εμπαίξατε…
Ετοιμαστείτε να αντιμετωπίσετε το νόμο και το Σύνταγμα που με περισσή ευχαρίστηση ομολογήσατε πως βιάσατε κατ’ εξακολούθηση…
Ετοιμαστείτε να αντιμετωπίσετε και να ζήσετε με τους εφιάλτες που επιχειρήσατε να επιβάλλετε στην χώρα…
Ετοιμαστείτε να βρεθείτε αντιμέτωπο με τον λαό στον οποίο κηρύξατε τον πόλεμο για να κερδίσετε χρόνο στις καρέκλες της εξουσίας...

Ετοιμαστείτε να βρεθείτε αντιμέτωποι με την αλήθεια που αποφεύγετε... Με την αλήθεια του ότι, "τελειώσατε"...

Απλά, ετοιμαστείτε… μετά την οργή του Σόιμπλε και της παρέας του, να γνωρίσετε και την "οργή του λαού"...

ΥΓ: Όποιος συμμαχεί με τον διάβολο καλό είναι να ξέρει πως αυτού του είδους οι συμμαχίες έχουν πολύ σκληρό αντίτιμο και δεν φέρνουν όφελος, σε κανέναν...


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Ηλίας Πεντάζος 

Κάθε πολιτική παράταξη για να αναπτύξει την πολιτική της κυριαρχία χρειάζεται ένα βασικό αφήγημα, το μήνυμα του οποίου θα πρέπει να γίνει αποδεκτό από ένα πλειοψηφικό ρεύμα.

Ο Τσίπρας στον ενάμιση χρόνο που είναι στην εξουσία, τουλάχιστον στο θέμα αυτό έχει αποδείξει τη πολιτική του υπεροχή. Κέρδισε τρεις εκλογές με τρία διαφορετικά και εκ διαμέτρου αντίθετα αφηγήματα. Κέρδισε τις πρώτες εκλογές με βασικό αφήγημα αφενός το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης (από το οποίο δεν εφαρμόσθηκε το παραμικρό) και αφετέρου με το «να τελειώνουμε με το παλιό» (ΝΔ και ΠΑΣΟΚ).

Το καλοκαίρι του ‘15 το αφήγημα χρειαζόταν ένα ΟΧΙ στο δημοψήφισμα για καλύτερη διαπραγμάτευση στα μέτρα που πρότειναν οι Ευρωπαίοι. Τελικά, αντέστρεψε το αποτέλεσμα και δέχτηκε ένα μνημόνιο πολύ βαρύτερο από εκείνο που θα αποδεχόταν το Φεβρουάριο του 2015, δικαιολογώντας το όμως και πάλι, γιατί έτσι γλύτωσε τη χώρα από την έξοδο από το ευρώ.

Τον Σεπτέμβριο του ‘15 το βασικό αφήγημα ήταν διπλό. Προς το εξωτερικό το σενάριο πως ο ίδιος μπορεί να εφαρμόσει καλύτερα ένα τρίτο μνημόνιο λόγω των μικρότερων κοινωνικών εντάσεων (τις οποίες ο ίδιος και το κόμμα τους συντόνιζαν τα προηγούμενα χρόνια) και προς το εσωτερικό πως η ρήξη θα προκαλούσε στη χώρα μεγαλύτερη καταστροφή και ότι το κοινωνικό του πρόγραμμα θα έκανε το νέο μνημόνιο διαφορετικό από τα προηγούμενα!!!

Στις εκλογές αυτές, με αποχή που αυξήθηκε κατά 700 χιλ. ψήφους, ο ΣΥΡΙΖΑ σχεδόν διατήρησε το ποσοστό του, διότι οι απώλειες του αναπληρώθηκαν από τις απώλειες των αστικών κομμάτων. Αρκετοί ψηφοφόροι τους σκέφθηκαν ότι ο Τσίπρας θα μπορούσε να εξασφαλίσει την κοινωνική ηρεμία και να κρατήσει τη χώρα στο ευρώ. Δεν πρέπει να παραγνωρίζουμε το συναισθηματικό δίλημμα που επιβάλλει στη κοινωνία. Η επιτυχία του έγκειται στο ότι ακόμη και όταν εξόφθαλμα άλλαζε πολιτική, γινόταν με τρόπο που να δείχνει ότι εκβιάστηκε και ότι πραγματικά δεν ήθελε. Στο μεταξύ, βλέπει από τις δημοσκοπήσεις ότι η κοινωνία που τον ακολουθεί το αγοράζει και με επικοινωνιακά τεχνάσματα κερδίζει τις εντυπώσεις. Αυτός παραμένει και ο κύριος λόγος που δεν έχει επιταχυνθεί η απαξίωση της κυβέρνησης σε βαθμό ανάλογο με την σχεδόν ανύπαρκτη αποδοτικότητα της.

Η κυβέρνηση κλείνει τώρα την πρώτη αξιολόγηση με ένα μείγμα οικονομικής πολιτικής, που στηρίζεται κατά 90% στην αύξηση φόρων. Έμμεσοι φόροι που πλήττουν τα χαμηλά εισοδήματα και άμεσοι που επιλεκτικά πλήττουν τη μικρομεσαία τάξη που έχει ήδη απελπιστικά χαμηλή φοροδοτική ικανότητα.

Το νέο αφήγημα για το 2016 είναι το «πλήγμα» που καταφέρνει επί των μικρομεσαίων, περισσότερο σε σχέση με τους χαμηλόμισθους. Μακιαβελική μεν, νοσηρή δε τακτική, ικανοποίησης συναισθημάτων φθόνου μιας κοινωνικής κατηγορίας έναντι κάποιας άλλης που και αυτή στο τέλος χαμένη είναι. Διαμορφώνει το κομμάτι της κοινωνίας που τον ενδιαφέρει με τη λογική: «Φτωχέ, δεν μπορώ να σου δώσω κάτι… αλλά τον υψηλόμισθο, τον βιοτέχνη, τον ελεύθερο επαγγελματία, τον ιδιωτικό τομέα… θα τους τσακίσω για χάρη σου». Ο αφελής ψηφοφόρος που συμμερίσθηκε τις αυταπάτες ότι «το μνημόνιο έφερε την κρίση και η λύση στο πρόβλημα της Ελλάδας είναι το κούρεμα του χρέους..» τουλάχιστον θα χαίρεται για την τιμωρία των «πλουσίων». Η αρένα όμως, όσο ποτίζει με αίμα ζητάει περισσότερο… και το επόμενο αίμα θα είναι του αφελή συριζαίου που νομίζει ότι θα είναι για πάντα μόνο θεατής στη θυσία των άλλων.

Νομίζω ότι όλοι συμφωνούμε στη διαπίστωση ότι αυτή τη περίοδο η κυβέρνηση δεν κινδυνεύει από την αντιπολίτευση. Αφενός γιατί η τελευταία είναι απίστευτα υποτονική και χαμένη στη μετάφραση των εγχειριδίων «αντιπολιτευτικής τακτικής» και αφετέρου διότι η κρίσιμη, εκλογική μάζα του δημοσιοϋπαλληλικού κόσμου είναι ακόμη μαζί της. Δεν υποστηρίζω φυσικά ότι η εξάντληση της τετραετίας είναι δεδομένη. Αν χαθεί ο στόχος στα έσοδα του φθινοπώρου για δημόσιο και ασφαλιστικά ταμεία και ενεργοποιηθεί ο «κόφτης» και λόγω της μνημειώδους αδυναμίας της να διαχειριστεί τη καθημερινότητα (προσφυγικό, δημόσια ασφάλεια, υγεία, παιδεία), η κυβέρνηση πρέπει να βρει επειγόντως άλλο αφήγημα για να εξασφαλίσει συνέχεια της κοινωνικής ανοχής.

Αν περάσουν δε και οι νόμοι για τα εργασιακά και το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, οι εταίροι από τις σημερινές κολακείες «για τη πρόοδο της χώρας» μπορεί και να «ξανά ζυγίσουν» τη χρησιμότητα της σημερινής κυβέρνησης.

Όμως, το πρόβλημα κατά την γνώμη μου δεν περιορίζεται στη τρέχουσα κυβερνητική διαχείριση αλλά σε ολόκληρο το πολιτικό φάσμα της χώρας. Η κυβέρνηση μπορεί να αποτελεί τον «χρήσιμο ηλίθιο» και την αποθέωση του παλαιοκομματισμού, της ιδεοληψίας, της άγνοιας, της ανοησίας και της ανικανότητας. Ο κόσμος, όμως, δείχνει έντονη αποστροφή για το σύνολο των πολιτικών δυνάμεων της σημερινής βουλής (που ο ίδιος βέβαια εξέλεξε)! Είναι αγανακτισμένος και αντιμέτωπος με τη ψυχρή αλήθεια των οικονομικών δεικτών αλλά αρνείται να αποδεχτεί και την πραγματικότητα… λειτουργεί στον αυτόματο πιλότο μηχανικά, για το σήμερα και μόνο.

Η χώρα είναι εγκλωβισμένη σε έναν φαύλο κύκλο χρεωκοπίας, οικονομικής στασιμότητας, κοινωνικής μιζέριας και πνευματικής παρακμής. Μοναδική διέξοδος, να ξυπνήσουμε και να ενωθούμε. Το εγώ να γίνει εμείς. Να δράσουμε συλλογικά να δούμε τα προβλήματα ως σύνολο και όχι ως μονάδες, έξω από κομματικά γυαλιά και ιδεοληψίες. Όπως στις επιχειρήσεις είναι απαραίτητο ένα επιχειρησιακό πλάνο, έτσι και εδώ χρειαζόμαστε ένα λογικό αφήγημα και συνεννόηση σε πέντε βασικά πράγματα, που ενδιαφέρουν το σύνολο και όχι τη πάρτη του καθενός. Να αλλάξουμε λανθασμένες νοοτροπίες δεκαετιών και να χαράξουμε μια πορεία που θα συνεχίσει και θα βελτιώσει η νέα γενιά.

Η έξοδος από τα Μνημόνια είναι στόχος που μπορεί να επιτευχθεί πολύ πιο γρήγορα από όσο νομίζουν οι πολλοί. Χρειάζονται στοχευμένες κινήσεις και επιλεκτικές μεταρρυθμίσεις, αλλά κυρίως κοινωνική εμπιστοσύνη. Αμοιβαία, μεταξύ πολιτών και πολιτικής τάξης. Η εμπιστοσύνη θα έλθει, όταν οι πολίτες δουν σοβαρή μείωση της σπατάλης, ισονομία, αξιοκρατία, δικαιοσύνη.

Ποιοι θα το κάνουν; Υπάρχουν πιθανότητες να εμφανιστούν καινούργιοι άνθρωποι στη πολιτική χωρίς βεβαρημένο παρελθόν και με σαφείς εθνικούς στόχους;

ΝΑΙ, υπάρχουν!

Ο Ηλίας Πεντάζος είναι οικονομολόγος, πρώην Γενικός Γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής.

Πηγή RizopoulosPost



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Κώστας Μαντατοφόρος

Όχι ρε, δεν μπορούν!
"Παραιτηθείτε"!  Τί "παραιτηθείτε";  Άκου "παραιτηθείτε"!
Μα είναι σύνθημα αυτό: "παραιτηθείτε";
Τί λελέδικα πράγματα είναι αυτά;
Τί σας μάθαινε τόσο καιρό ο καλαματιανός ''τσ' αντρικής σχολής";
Τσάμπα πάει τόση μαγκιά; 

Όχι ρε, δεν παραιτούνται. 
Παραδίνεται ρε ποτέ μιά συμμορία; 
Αφού ξέρουν ότι το λίγο το λιγότερο θα πάνε ισόβια.
Παραιτείται η  "πρώτη φορά κουτάλα δυνατά";
Αφού τώρα πιάσαν τις καρέκλες.
Να σηκωθούν; Κι από μόνοι τους; Για να πάνε πού; Στα Ειδικά Δικαστήρια; Θα σας πείραξαν τα μανιτάρια.

Αλλά τέτοιοι φιλελέδες που είσαστε, τόσο λελέδες είσαστε.
Έτσι νομίζετε ότι γίνονται αυτά;
Άιντε πήραμε το κρασάκι μας και την εσάρπα στον ώμο και βγήκαμε στο Σύνταγμα, και πάει να πεί πως θα κλ@σει μέντες η κυβέρνηση και θα φύγει; 
Αυτά τα πράγματα ρε χρειάζονται αγώνες. Χρειάζονται απεργίες διαρκείας και καθημερινά συλλαλητήρια.
Χρειάζονται κυνηγητό με τους μπαλούρδους και τους κουκουλοφόρους του παρακράτους.
Αλλά πού να ξέρετε εσείς!
Εσείς τον μόνο αγώνα που ξέρετε είναι  "μακριά γαϊδούρα" στη Μύκονο.

Γι αυτό σας λέμε. Αυτά είναι για μεγάλα παιδιά. Δεν είναι για 'σας.
Άκου "παραιτηθείτε"!
Μα "παραιτηθείτε";
Έλεος πιά, έχει κι η μ@λακία τα όριά της. 

Έτσι κι αλλιώς κι αυτοί δικοί σας είναι.
Άστε τους να κάνουν το κέφι τους.
Θα παίξουν μιά χρονιά, θα παίξουν δεύτερη χρονιά, θα κονομήσουν ό,τι είναι να κονομήσουν, θα βαρεθούν θα φύγουν. Θα πάνε να "ξεκουραστούν" και να φάνε τους κόπους τους.

Γι αυτό σας λέμε. Τσάμπα θα χάσετε το απογευματινό μπάνιο σας.
Άντε να πιειτε το κολλαγόνο σας γιατί θα κάνει η μούρη σας ρυτίδες, απ' τις πολλές διαμαρτυρίες!...

Πηγή "Ουδέν Σχόλιον"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Πόσο αποκομμένη είναι η πρωτοβουλία Ερντογάν-Γιλντιρίμ να στείλουν συγχαρητήριες επιστολές στους Ρώσους ομολόγους τους Πούτιν και Μεντβέντεφ αντίστοιχα, επ’ ευκαιρία της εθνικής ρωσικής εορτής, από την εν εξελίξει διαδικασία εξομάλυνσης ανάμεσα στην Τουρκία και το Ισραήλ, καθώς επίσης και την αναζωπύρωση των σχέσεων των Ισραηλινών με τους Ρώσους, σε βαθμό μάλιστα που απευθύνθηκε έμμεση πρόσκληση στις ρωσικές εταιρίες να συμμετάσχουν στην αξιοποίηση των υδρογονανθράκων στην ανατολική Μεσόγειο;

Του Μιχαήλ Βασιλείου

«Εκ μέρους του τουρκικού λαού συνεορτάζουμε με τον ρωσικό λαό. Ελπίζω επίσης οι σχέσεις μεταξύ Ρωσίας και Τουρκίας να φτάσουν και πάλι στο σημείο που πρέπει να είναι στο κοντινό μέλλον», αναφέρει η επιστολή Ερντογάν στον Πούτιν. «Ελπίζω η συνεργασία και οι διμερείς σχέσεις να φτάσουν στο απαραίτητο σημείο για την επίτευξη των κοινών στόχων των λαών μας σύντομα. Εύχομαι υγεία και ευημερία στον ρωσικό λαό», ανέφερε ο πρωθυπουργός Γιλντιρίμ στον Ρώσο ομόλογό του.

Ο εκπρόσωπος του Κρεμλίνου Ντμίτρι Πεσκόφ επιβεβαίωσε την αποστολή των επιστολών οι οποίος παραδόθηκαν διά της διπλωματικής οδού. Οι επιστολές αυτές έρχονται αμέσως μετά την συγκατάθεση της Ρωσίας για την εκτέλεση πτήσης επιτήρησης τουρκικού κατασκοπευτικού αεροσκάφους πάνω από το ρωσικό έδαφος βάσει της Συνθήκης «Ανοικτοί Ουρανοί».

Αξίζει να σημειωθεί ότι είναι η πρώτη φορά που η Ρωσία επιτρέπει την εκτέλεση πτήσεων επιτήρησης από τουρκικό αεροσκάφος μετά την κατάρριψη του αεροσκάφους Su-24 από τουρκικά μαχητικά τον Νοέμβριο του 2015. Ο Ερντογάν πρόσφατα είχε δηλώσει πως και οι δύο πλευρές εργάζονται για τη βελτίωση των διμερών σχέσεων που επλήγησαν από το «σφάλμα ενός πιλότου».

Το Κρεμλίνο είχε εκφράσει τη λύπη του διότι η Τουρκία δεν έκανε τα απαραίτητα βήματα για την ομαλοποίηση των διμερών σχέσεων μετά την κατάρριψη του Su-24 και αναμένει την τουρκική συγνώμη για το περιστατικό και την ανάλογη αποζημίωση. Λίγες μέρες πριν Μόσχα και Άγκυρα αντάλλαξαν φραστικά πυρά σχετικά με τις εξελίξεις στην Συρία.

Ωστόσο, την ίδια ώρα όμως ο Ρώσος πρόεδρος Πούτιν δήλωνε πως το σχέδιο για τον αγωγό Turkish Stream παραμένει ακόμα ενεργό, έβρισκε εκ νέου γλώσσα συνεννόησης με τον Μπενιαμίν Νετανιάχου και στο τραπέζι έπεφτα εκ νέου θέμα αγωγού από τη Ρωσία στη Βουλγαρία μέσω Μαύρης Θάλασσας, ο ποίος θα εισέρχεται στο ελληνικό έδαφος και θα παίρνει δρόμο προς την Ιταλία…

Μην ξεχνάμε και ότι ο εβραϊκού θρησκεύματος νέος πρωθυπουργός της Ουκρανίας, ενδεχομένως να δεχόταν πολύ πιο θετικά ισραηλινή μεσολάβηση για την εξεύρεση κάποιας λύσης στο αδιέξοδο Κιέβου-Μόσχας, κάτι ασφαλώς που θα είχε σοβαρές ελπίδες ευόδωσης, μόνο εάν οι Ηνωμένες Πολιτείες πείθονταν για τα επιχειρήματα των εμπλεκομένων και αποφάσιζαν να στηρίξουν…

Εν ολίγοις πάντως, αυτό που φαίνεται να βρίσκεται υπό εξέλιξη είναι μια απόπειρα «παντρέματος» γεωστρατηγικών και γεωενεργειακών συμφερόντων σε μια τεράστια περιοχή που ξεκινά από τη Ρωσία μέχρι και τις δυτικές όχθες της Κασπίας (Αζερμπαϊτζάν) και φτάνει μέχρι την ανατολική Μεσόγειο και την αξιοποίηση των υδρογονανθράκων της. Σε περίπτωση ευνοϊκής κατάληξης, η Ρωσία επιτυγχάνει να βρίσκεται μέσα σε όλες τις νέες ενεργειακές διευθετήσεις (ενώ ζητούμενο σε κάποιες πρωτεύιυσες ήταν ο εξοβελισμός της), οι οποίες θα οδηγήσουν σε ένα δίκτυο αγωγών το οποίο πρέπει να είναι βιώσιμο οικονομικά.

Οι Ρώσοι θα συνεισφέρουν μέσω Τουρκίας με φυσικό αέριο τον αγωγό που θα ξεκινά από το Αζερμπαϊτζάν (TAP) καθιστώντας τον βιώσιμο, ένα θέμα στο οποίο πιθανότατα παίζει ενεργό ρόλο η ισραηλινή διπλωματία που διατηρεί εξαιρετικές σχέσεις με την ηγεσία του Αζερμπαϊτζάν, η οποία με τη σειρά της θα μπορούσε να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο με αντικείμενο την αποκλιμάκωση ανάμεσα στο Ισραήλ και την Τουρκία…

Την ίδια στιγμή οι Ισραηλινοί, έχοντας εξασφαλίσει τη συνεργασία – οικονομική στήριξη των Ρώσων στην Ανατολική Μεσόγειο δεν θα βάλουν όλα τα «αυγά» σε ένα «καλάθι» και είναι πιθανό να αναζητήσουν και εναλλακτική οδό τροφοδοσίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης με φυσικό αέριο μέσω Κύπρου και Ελλάδος, πέραν ενός σημαντικού μέρους που θα οδεύσει για τις δυτικές αγορές μέσω Τουρκίας.

Η ρωσική εμπλοκή στην ανατολική Μεσόγειο εξασφαλίζει ότι η Τουρκία θα βρίσκεται πάντα υπό έλεγχο, παρότι θα παίζει σημαντικό ρόλο στην ενεργειακή σκακιέρα. Η εναλλακτική οδός τροφοδοσίας της Δύσης με παράκαμψη της Τουρκίας θα μπορούσε να αποτελεί ένα «εργαλείο» ελέγχου της απρόβλεπτης συμπεριφοράς της Τουρκίας, αλλά και σημαντικό μοχλό πίεσης όταν έρθει η ώρα για την αξιοποίηση των ελληνικών κοιτασμάτων, καθώς η Τουρκία δεν χάνει την ευκαιρία να προβάλει παντού διεκδικήσεις.

Η «υποκρισία» στις διεθνείς σχέσεις ξεχειλίζει, όμως αυτό που τίθεται υπό διαπραγμάτευση είναι τα συμφέροντα των δρώντων του διεθνούς συστήματος, των κρατών και τίποτε άλλο. Οι εξελίξεις θα είναι συναρπαστικές, καθώς όλοι προβαίνουν σε τακτικές κινήσεις για να πλασαριστούν όσο καλύτερα μπορούν στο νέο «μεγάλο παιχνίδι». Ας ελπίσουμε ότι και η ελληνική πλευρά πράττει το ίδιο.

Πηγή Defence-Point


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Σομαλός αστυνομικός στέκεται έξω από το ξενοδοχείο Ambassador Hotel στην πόλη Μογκαντίσου, στην είσοδο του οποίου εξεράγη εκρηκτικός μηχανισμός που είχε τοποθετηθεί σε αυτοκίνητο από την εξτρεμιστική τρομοκρατική οργάνωση al-Shabab, οδηγώντας στον θάνατο τουλάχιστπν 15 ανθρώπους. Οι χώρες της Μέσης Ανατολής και Αφρικής βιώνουν καθημερινά τον εφιάλτη των τυφλών τρομοκρατικών κτυπημάτων

Του Ιπποκράτη Δασκαλάκη

Καίτοι σχετικά περιορισμένες σε αριθμό οι πρόσφατες τρομοκρατικές επιθέσεις σε δυτικές χώρες, έχουν κατορθώσει να προκαλέσουν δυσανάλογο αποτέλεσμα στην ψυχολογία των λαών αλλά και να επηρεάσουν την καθημερινότητα τους. Αυτό οφείλεται κυρίως στον αιματηρό απολογισμό και φύση των επιθέσεων, τη στοχοποίηση αμάχων και την αναπόφευκτη έντονη προβολή τους από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Μπορεί στο επίπεδο των εντυπώσεων οι τρομοκράτες να πετυχαίνουν τους επιδιωκόμενους στόχους, αλλά τα στρατηγικά αποτελέσματα μάλλον είναι αρνητικά για αυτούς, καθώς φαίνεται ότι οδηγούν στην εναντίον τους συγκρότηση ετερόκλητων και αποφασισμένων συμμαχιών. Μικρή αποδεικνύεται και η απήχηση των ενεργειών τους σε συμπαθούντες, με ελάχιστες τις περιπτώσεις των «μοναχικών λύκων» που κατάφεραν εντυπωσιακά πλήγματα. Οι δυτικές χώρες, της Ρωσίας συμπεριλαμβανομένης, φαίνεται ότι κατόρθωσαν, στο μέτρο του εφικτού, να αντιμετωπίσουν και εξουδετερώσουν μεγάλο μέρος των τρομοκρατικών απειλών των ακραίων ισλαμιστών.

Σε αντίθεση με τη Δύση, στη Μ. Ανατολή και στην Αφρική ο εφιάλτης της τρομοκρατίας είναι καθημερινός

Την ίδια επιτυχία δεν είχαν και οι χώρες της Μέσης Ανατολής και Αφρικής που βιώνουν τον καθημερινό εφιάλτη των τυφλών τρομοκρατικών κτυπημάτων. Μια τρομοκρατία που έχει κατορθώσει να εξαρθρώσει την καθημερινότητα των πολιτών και να σκορπίσει την ανασφάλεια και τον φόβο. Συχνά εστιάζουμε στα τρομοκρατικά κτυπήματα σε δυτικές πρωτεύουσες και λησμονούμε ότι χώρες όπως το Ιράκ και η Συρία βιώνουν τον καθημερινό εφιάλτη των βομβιστικών επιθέσεων.

Ιρακινοί πυροσβέστες επιχειρούν σε φωτιά μετά από επίθεση αυτοκτονίας με αυτοκίνητο παγιδευμένο με εκρηκτικά που έλαβε χώρα στη Βαγδάτη, την περασμένη Πέμπτη. Δύο ξεχωριστές επιθέσεις αυτοκτονίας μέσα και έξω από τη Βαγδάτη έχουν ως τραγικό απολογισμό 27 νεκρούς και πάρα πολλούς τραυματίες

Σε μικρότερο βαθμό, χώρες όπως η Τουρκία, το Πακιστάν, η Λιβύη, η Κένυα, η Αίγυπτος, ο Λίβανος, η Νιγηρία και η Σομαλία μετρούν δεκάδες απώλειες κάθε μήνα από τα τρομοκρατικά κτυπήματα. Σε αυτές ακριβώς τις χώρες η τυφλή αλλά κατευθυνόμενη τρομοκρατία φαίνεται ότι επιτυγχάνει, σε μεγαλύτερο ή μικρότερο βαθμό, τους στόχους της, που δεν είναι άλλοι από τη δημιουργία διάχυτου κλίματος ανασφάλειας, θρησκευτικών, εθνοτικών και φυλετικών συγκρούσεων και εξάρθρωσης των κοινωνικών και κρατικών δομών. Η «συνταγή» είναι λίγο πολύ η ίδια, απλά υπάρχουν ορισμένες διαφοροποιήσεις στη στοχοποίηση σε κάθε περίπτωση και ενίοτε και στο είδος των ενεργειών που προσαρμόζονται στις συνθήκες του στόχου.

Επανερχόμενοι στη Δύση, πρέπει να αντιληφθούμε ότι η σχετική επιτυχία των αρχών ασφαλείας δεν επιτρέπει τον εφησυχασμό. Νωπή στη μνήμη μας η αποτυχία των βελγικών και γαλλικών αρχών να ανταλλάξουν έγκαιρα πληροφορίες και ειδικά των πρώτων να αντιληφθούν το μέγεθος της απειλής που αποτελούσαν οι θύλακες ακραίων ισλαμιστών στο κέντρο της βελγικής πρωτεύουσας. Αναμφίβολα και παρά τα μέτρα ασφαλείας αλλά και τα γενικότερα κατασταλτικά μέτρα που περιορίζουν την καθημερινότητα των Ευρωπαίων πολιτών, οι τρομοκράτες θα κατορθώσουν να διολισθήσουν και να πραγματοποιήσουν αριθμό τρομοκρατικών ενεργειών κυρίως σε «μαλακούς» στόχους.

Το εφιαλτικό ενδεχόμενο χρήσης όπλων μαζικής καταστροφής

Ο μεγαλύτερος όμως κίνδυνος έγκειται στην ενδεχόμενη χρήση όπλων μαζικής καταστροφής από τις εξτρεμιστικές ομάδες. Ένας κίνδυνος ορατός που στοιχειώνει, εδώ και χρόνια, τους υπεύθυνους ασφαλείας όλων των χωρών. Προ διμήνου μάλιστα υπήρξε δημοσιοποίηση ανακοίνωσης, των αρχών ασφαλείας της Κένυας, για την εξουδετέρωση σχεδίου πολλαπλών τρομοκρατικών κτυπημάτων στη χώρα αυτή με χρήση βιολογικών όπλων. Στην οργάνωση του κτυπήματος εμπλέκονταν ειδικευόμενοι φοιτητές της ιατρικής που σχεδίαζαν να εξαπολύσουν μια βιολογική επίθεση χρησιμοποιώντας την ουσία του «άνθρακα». Οι ακριβείς διαστάσεις της πληροφορίας δεν δύνανται να επαληθευθούν, ούτε και να διασταυρωθεί η εγκυρότητα της, αλλά ούτε και ο βαθμός προπαρασκευής των εμπλεκομένων, καθώς και οι πιθανότητες επιτυχίας της ενέργειας.

Παρά τη διάχυτη φημολογία, η απόκτηση, διατήρηση, μεταφορά και χρησιμοποίηση μιας βιολογικής ουσίας δεν αποτελεί εύκολη υπόθεση και απαιτεί γνώσεις, εξοπλισμό και κατάλληλη υποδομή. Εμφανίζεται μια ολόκληρη σειρά εμποδίων, πλέον των αυστηρών μέτρων ασφαλείας που έχουν παγκόσμια υιοθετήσει οι εταιρείες και κρατικά κέντρα ερευνών που διαθέτουν παραπλήσια υλικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως βιολογικά όπλα. Ο κίνδυνος ανεξέλεγκτης μόλυνσης, συμπεριλαμβανομένων και των τρομοκρατών, είναι μεγάλος, γεγονός όμως που πιθανόν δεν προβληματίζει τους φανατικούς μάρτυρες που ανυπομονούν να συναντηθούν με το δημιουργό τους. Φαίνεται ακόμη ότι και οι απαιτούμενες εξειδικευμένες γνώσεις μπορεί να αντληθούν από το φανατικούς που έχουν εισχωρήσει στους χώρους των ιατρικών - βιολογικών υπηρεσιών διαφόρων κρατών.

Ελάχιστα τα μέχρι σήμερα κρούσματα...

Αναφορικά με το ζήτημα του εξοπλισμού, ο πακτωλός «μαύρου» χρήματος των εξτρεμιστών διευκολύνει την προμήθεια του, παρά τα αυστηρά μέτρα ασφαλείας. Ευτυχώς ελάχιστα μέχρι σήμερα είναι τα επεισόδια χρήσης χημικών και βιολογικών ουσιών από τρομοκρατικές οργανώσεις. Η πλέον γνωστή αφορά τη χρήση της ουσίας «σαρίν» σε επίθεση σε μετρό της Ιαπωνίας τη δεκαετία του 1990, που επέφερε 12 νεκρούς. Οι δράστες, που γρήγορα συνελήφθησαν, αποδείχθηκε ότι είχαν πρόσβαση σε εξειδικευμένο βιολογικό κέντρο, ενώ τα μέτρα ασφαλείας εκείνης της εποχής αποδείχθηκαν ανεπαρκή.

Ο σταθμός του μετρό Kasumigaseki Station ήταν ένας από τους σταθμούς στον οποίο έγινε χρήση της ουσίας «σαρίν» από τρομοκράτες

Αποστολές φακέλων με «άνθρακα» στις ΗΠΑ, τη δεκαετία του 2000, δεν έφεραν τα αναμενόμενα αποτελέσματα και αποτέλεσαν μεμονωμένες πράξεις διαταραγμένων ατόμων.

Ωστόσο τίποτα δεν μπορεί να αποκλειστεί

Ο κίνδυνος όμως μια χημικής ή βιολογικής επίθεσης (να προσθέσω και πυρηνικής) είναι υπαρκτός και ορθά αποτελεί το μέγιστο εφιάλτη των αρχών ασφαλείας. Πιθανόν οι πληροφορίες της κενυατικής αστυνομίας να υπερβάλλουν για το μέγεθος της συνωμοσίας, αλλά η συγκεκριμένη χώρα, από το 2011 που ενεπλάκει με ειρηνευτικά στρατεύματα στη Σομαλία, έχει δεχθεί ανελέητα τρομοκρατικά κτυπήματα. Η ύπαρξη σημαντικού ποσοστού Μουσουλμάνων σε αυτήν τη χριστιανική χώρα της Αφρικής σε συνδυασμό με την εισαγόμενη τρομοκρατία την κατέστησαν ιδανικό στόχο για τους εξτρεμιστές που επιζητούν την ολοκληρωτική σύγκρουση.

Η αποκάλυψη της απειλής περιέργως δεν έλαβε σημαντικές διαστάσεις στα διεθνή μέσα ενημέρωσης. Ενδεχομένως εκτιμήθηκε ότι η υπερβολική καλλιέργεια ανησυχίας, πέραν ενός ορίου, στον πληθυσμό έχει αρνητικά αποτελέσματα και παρενέργειες που μεταφράζονται σε πολιτικές, οικονομικές και γενικότερα αποσταθεροποιητικές συνέπειες.
Χρειάζεται επαγρύπνηση από όλους

Επανερχόμενοι όμως στην απειλή ενός τρομοκρατικού κτυπήματος με όπλα μαζικής καταστροφής, πρέπει να κατανοήσουμε ότι ο κίνδυνος είναι υπαρκτός. Σίγουρα οι δυνάμεις ασφαλείας συνεργάζονται παγκοσμίως για την αντιμετώπιση ενός τέτοιου ενδεχόμενου με τα φαινόμενα όμως αστοχιών συχνά. Ο κίνδυνος είναι διαρκής και επιβάλλεται συνεχής επαγρύπνηση, συνεργασία και παράλληλα η ύπαρξη ετοιμότητας και ικανότητας του κρατικού μηχανισμού, αλλά και των πολιτών να αντιμετωπίσουν ένα παρόμοιο περιστατικό. Η επίθεση της 11ης Σεπτεμβρίου επηρέασε την καθημερινότητα του πλανήτη και επαναπροσδιόρισε απειλές, στρατηγικούς σχεδιασμούς και δράσεις. Μια παραπλήσια επίθεση, περισσότερο φονική, με όπλα μαζικής καταστροφής μπορούμε άραγε να συνειδητοποιήσουμε τις παγκόσμιες αλλαγές θα επιφέρει; Σε τελευταία ανάλυση, πόσο προετοιμασμένη είναι και η χώρα μας για ένα παραπλήσιο κτύπημα με εκατόμβη θυμάτων;

* Ο κ. Ιπποκράτης Δασκαλάκης είναι Υποστράτηγος (εα), πτυχιούχος τμήματος Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών Παντείου Πανεπιστημίου, με μεταπτυχιακό στις Διεθνείς Σχέσεις και Στρατηγικές Σπουδές στο Πάντειο Πανεπιστήμιο, διευθυντής Μελετών του Ελληνικού Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών (ΕΛΙΣΜΕ), συνεργάτης του Ινστιτούτου Διεθνών Σχέσεων (ΙΔΙΣ), καθώς και διαλέκτης και συνεργάτης στη Σχολή Εθνικής Αμύνης (ΣΕΘΑ).
Επικοινωνία με τον συντάκτη rafaelmarippo@yahoo.gr

Πηγή Liberal



Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Όπως μετέδωσε η Μαρία Δεναξά στον Realfm οι γαλλικές και οι βελγικές Αρχές βρίσκονται σε εγρήγορση, εξαιτίας πληροφοριών για επικείμενη τρομοκρατική επίθεση.

Συγκεκριμένα, η έγκυρη δημοσιογράφος μετέδωσε ότι σύμφωνα με επίσημο εσωτερικό έγγραφο της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας του Βελγίου, μαχητές οργάνωσης που χαρακτηρίζεται “τρομοκρατική και επικίνδυνη” φέρονται να έχουν ξεκινήσει το ταξίδι τους από τη Συρία πριν από μιάμιση εβδομάδα, για να φτάσουν στην Ευρώπη μέσω της Τουρκίας και της Ελλάδας. Μάλιστα οι ίδιες πηγές αναφέρουν ότι ταξιδεύουν με πλοίο, χωρίς διαβατήρια.

Τα άτομα αυτά φέρονται να έχουν χωριστεί σε δύο ομάδες, με τη μία να έχει προορισμό το Βέλγιο και την άλλη να κατευθύνεται στη Γαλλία, με στόχο να πραγματοποιήσουν διπλές επιθέσεις.

Σύμφωνα με την αντιτρομοκρατική υπηρεσία του Βελγίου, ήδη τα άτομα αυτά βρίσκονται σε επαφή με πυρήνες τρομοκρατών στην Ευρώπη και έχουν τον απαραίτητο οπλισμό για να χτυπήσουν άμεσα.

Για την επίθεση στο βελγικό έδαφος, τρεις φέρονται να είναι οι στόχοι: Ένα μεγάλο εμπορικό κέντρο, ένα εστιατόριο αμερικανικής αλυσίδας fast food και ένα αστυνομικό τμήμα.


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Κατά τα φαινόμενα, άνθρακες αποδείχθηκε τελικά ο θησαυρός αναφορικά με την είδηση που κυκλοφόρησε για αντισυγκέντρωση αντιεξουσιαστών την Τετάρτη στο Σύνταγμα.

Άλλη μια προσπάθεια - επιχείρηση προκειμένου να αποτύχει η συγκέντρωση μας έπεσε στο κενό.
Και δεν ήταν η μόνη, όπως διαπιστώθηκε από το "μένος" κυβερνητικών στελεχών, κάποια εκ των οποίων δεν δίστασαν όχι μόνο να χρωματίσουν κομματικά την συγκέντρωση, αλλά προχώρησαν ακόμη και στο να αποπειραθούν να δημιουργήσουν διχαστικό και συγκρουσιακό κλίμα με το να χαρακτηρίσουν ως "εχθρούς του κράτους" όσους θα συμμετάσχουν σε αυτήν...!!!

Θα μπορούσε να είναι βέβαια, απορίας άξιο γιατί η είδηση κυκλοφόρησε 24 ώρες πριν την συγκέντρωση.
Όμως, γνωρίζοντας πως η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ λειτουργεί έχοντας ρίξει το κύριο βάρος της στην προπαγάνδα (video στο τέλος), θεωρείται ως "φυσιολογική" αντίδραση. Το να τους καταγγέλουν όμως και οι αντεξουσιαστές ως προβοκάτορες, είναι πραγματική κατάντια για τους "αριστερούς" της κυβέρνησης...

Σήμερα, οι έλληνες πολίτες έχουν την δυνατότητα να ανοίξουν την πόρτα της εξόδου για τον Τσίπρα και την παρέα του.
Σήμερα, οι έλληνες πολίτες έχουν την δυνατότητα να στείλουν το δικό τους μήνυμα, το δικό τους ηχηρό όχι στην σχεδιασμένη καταστροφή τους.
Σήμερα, οι έλληνες πολίτες έχουν την δυνατότητα να φωνάξουν το δικαίωμά τους στη ζωή και να θέσουν τους κυβερνώντες μπροστά στις ευθύνες τους.
Σήμερα, οι Έλληνες πολίτες μπορούν να πούνε στα φερέφωνα του κάθε Σόιμπλε πως εκείνοι που πρέπει να ανησυχούν είναι εκείνοι που κήρυξαν τον πόλεμο στην Ελλάδα.
Σήμερα, χωρίς κόμματα, οι Έλληνες πολίτες έχουν την δυνατότητα να βροντοφωνάξουν πως είναι άνθρωποι και ιδιοκτήτες της χώρας.
Σήμερα, οι έλληνες πολίτες έχουν τη δυνατότητα να καταγγείλουν το καθεστώς Τσίπρα και να φωνάξουν "τελειώσατε"...

Σε κάθε περίπτωση κι επειδή η "προβοκάτσια" είναι εργαλείο που χρησιμοποιείται ποικιλοτρόπως, δεν θεωρείται απίθανο να εμφανιστούν οι γνωστοί - άγνωστοι κουκουλοφόροι, για να παίξουν το γνωστό έργο διάλυσης των αντικυβερνητικών συγκεντρώσεων. Η Αστυνομική Διεύθυνση, σε αυτή την περίπτωση είναι υποχρεωμένη όχι μόνο να προλάβει καταστάσεις που κανείς δεν γνωρίζει που θα οδηγήσουν, αλλά να συλλάβει πάραυτα όλα εκείνα τα "αντεξουσιαστικά" στοιχεία που θα επιχειρήσουν -για μία ακόμη φορά- να απειλήσουν και να τρομοκρατήσουν τους Έλληνες πολίτες.

Δημοσκόπηση "κόλαφος"

Νέα δημοσκόπηση – κόλαφος για την κυβέρνηση βλέπει σήμερα το φως της δημοσιότητας και προκαλεί πονοκέφαλο στο Μέγαρο Μαξίμου.

Οκτώ στους δέκα πολίτες πιστεύουν ότι η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα δεν μπορεί να βγάλει την χώρα από την κρίση.

Αυτό προκύπτει από τη νέα δημοσκόπηση της εταιρείας Alco που έγινε για την ΓΣΕΕ και δημοσιεύεται στην εφημερίδα «Τα Νέα», η οποία δείχνει ότι μια εικόνα σχεδόν καθολικής απόρριψης της κυβερνητικής πολιτικής διαμορφώνεται στην ελληνική κοινωνία.

Με βάση τα στοιχεία της εφημερίδας, οι πολίτες σε ποσοστό 80% απαντούν όχι στην ερώτηση εάν η κυβέρνηση έχει την ικανότητα να βγάλει τη χώρα από την κρίση, ενώ ένα ποσοστό 11% λέει «ναι» με ένα ποσοστό 9% να αποφεύγει να απαντήσει.

Ωστόσο, το πλέον ανησυχητικό σημάδι -όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο δημοσίευμα- έχει να κάνουν με τη μεταστροφή που καταγράφεται στο σώμα των ψηφοφόρων του κυβερνητικού σχηματισμού στις περασμένες εκλογές: Το 63% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ του περασμένου Σεπτεμβρίου και το 61% των ψηφοφόρων των ΑΝΕΛ αποσύρουν την εμπιστοσύνη τους και δεν θεωρούν ικανή την παρούσα κυβέρνηση να βγάλει την χώρα από την κρίση.

Την ίδια στιγμή, σε ερώτηση τι είναι πιο σημαντικό για την οικονομία, οι πολίτες απαντούν σε ποσοστό 70% το τέλος της λιτότητας, σε ποσοστό 17% η βιωσιμότητα του χρέους ενώ ένα ποσοστό 9% δεν παίρνει θέση.

Όσον αφορά στα μέτρα που λαμβάνονται από την κυβέρνηση, θεωρούν σε ποσοστό 38% πως οι μεγάλοι χαμένοι είναι οι ελεύθεροι επαγγελματίες, ακολουθούν οι συνταξιούχοι με ποσοστό 27%, οι ιδιωτικοί υπάλληλοι με 19% και τέλος οι δημόσιοι υπάλληλοι με ποσοστό 6%.

Τέλος, το 84% των Ελλήνων θεωρεί βέβαιο ότι οι ομαδικές απολύσεις θα καθηλώσουν αντί να ωθήσουν την ελληνική οικονομία.


ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΣΥΡΙΖΑ





Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Του Γιώργου Καραμπελιά

Αυτή την περίοδο εκτυλίσσεται ένας διάλογος στα ΜΜΕ και στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με αφορμή μια συγκέντρωση υπό τον τίτλο «παραιτηθείτε που καλείται την 15η Ιουνίου στο Σύνταγμα.

Η συζήτηση, δυστυχώς, όπως συχνά συμβαίνει στις ελίτ και στις ψευδοελίτ της παράγκας Ελλάδα, δεν διεξάγεται γύρω από το πραγματικό ερώτημα «πρέπει άραγε να παραιτηθούν», αλλά έχει μετατεθεί περισσότερο στο «ποιος καλεί» και με ποιες προθέσεις σε αυτή τη συγκέντρωση.

Όμως, το ζήτημα είναι καθαρό:

Εάν κανείς πιστεύει πως πρέπει όντως να παραιτηθεί το συντομότερο δυνατό αυτή η κυβέρνηση, δραστηριοποιείται προς αυτήν την κατεύθυνση, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο. Και αυτό το κάνει έστω και εάν δεν συμφωνεί με τα συνθήματα και την φρασεολογία του συγκεκριμένου καλέσματος – οπότε αναπτύσσει άλλες δικές του αυτόνομες δράσεις.

Εάν θεωρεί, αντίθετα, πως το αίτημα είναι λανθασμένο κάθε κινητοποίηση με αυτό ως προμετωπίδα θα πρέπει να αποκλείεται.

Ως προς την ουσία του ζητήματος, ο συγγραφέας αυτού του άρθρου, πολύ πριν ανέλθει στην προεδρία της Ν.Δ. ο Κυριάκος Μητσοτάκης, από τις... 15 Μαΐου του 2015, είχε εκφράσει το ανάλογο αίτημα σε άρθρο με τον τίτλο «καιρός να φεύγουν», άρθρο που συνάντησε τότε πολύ μεγάλες αντιδράσεις σε όλον τον «αντιμνημονιακό χώρο». Και αυτό διότι τα δείγματα γραφής αυτής της κυβέρνησης τυχοδιωκτών και ανικάνων, (τότε συμπεριλάμβανε και τους ιδεοληπτικούς) ήταν ήδη αρκετά. Έγραφα λοιπόν: «Ο ανίκανος νεανίσκος, από καθυστέρηση σε καθυστέρηση, οδηγεί τα πράγματα στα άκρα... Όσο για το κυβερνητικό έργο, αυτό περιορίζεται σε νομοσχέδια για τις φυλακές, για την ιθαγένεια, για το τζαμί, για την κατεδάφιση της εκπαίδευσης, και στις παράτες της ναπολεόντειας Ζωής στο κοινοβούλιο... Μέσα από την αδυναμία να κάνουν οποιαδήποτε επιλογή, τέσσερις μήνες μετά την άνοδο της κυβέρνησής τους, μας οδηγούν στο απόλυτο αδιέξοδο και, πλέον, επειδή δεν μπορούν ούτε να υπογράψουν μία λύση, που θα γίνεται όλο και πιο δρακόντεια σε βάρος της Ελλάδας, ούτε να επιλέξουν κάποια φανταστική ρήξη, που οδηγεί απλώς σε μεγαλύτερη καταστροφή της χώρας, παρατηρούν τις μέρες και τις προθεσμίες να περνούν, φτάνοντας πλέον στο μηδενισμό του κοντέρ.
Τι μπορούν και τι πρέπει να κάνουν; Να τα μαζεύουν και να του δίνουν το ταχύτερο δυνατό».

Ήδη λοιπόν από πέρυσι την άνοιξη θεωρούσα την παραμονή αυτής της κυβέρνησης καταστροφική και επικίνδυνη για τη χώρα. Και μάλιστα, πριν από το δημοψήφισμα, τα capitals control, την διάλυση του τραπεζικού συστήματος, και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας που ακολούθησε. Από δε το καλοκαίρι του 2015 χαρακτηρίζω τη συγκεκριμένη κυβέρνηση ως τη χειρότερη κυβέρνηση της μεταπολίτευσης, που συγκρίνεται μόνο με την κυβέρνηση Ιωαννίδη που κατέστρεψε την Κύπρο. (Βλέπε το βιβλίο μου, «6 μήνες που συγκλόνισαν την Ελλάδα», Εναλλακτικές Εκδόσεις, Αύγουστος 2015) Επιμένω λοιπόν σταθερά, συστηματικά, ίσως και βαρετά κάποτε, να επαναλαμβάνω το: Σύριζα Ανελ, delenda esse.

Εάν όντως συμμερίζεται κανείς αυτήν την εκτίμηση, την οποία ο Αλέκος Αλαβάνος την πήγε ακόμα πιο πέρα, χαρακτηρίζοντας την παρούσα κυβέρνηση ως χειρότερη από εκείνη του Παπαδόπουλου και του Μεταξά, τότε δεν υπάρχει κανένα δίλημμα. Αυτή η κυβέρνηση βλάπτει εξόχως τον τόπο και θα πρέπει να απομακρυνθεί.

Όσο για το ερώτημα που κουτοπόνηρα τίθεται από διάφορους κρυπτοσυριζαίους, ή στην καλύτερη περίπτωση αφελείς, «και τι θα γίνει μετά;» αποτελεί ένα ερώτημα εκ του πονηρού. Πρώτον διότι έτσι, παραπέμπει στα γνωστά διχαστικά σύνδρομα, του τύπου «θέλετε να έρθει ο Μητσοτάκης», που διαιωνίζουν μια εμφυλιοπολεμική αντίληψη – άραγε στο παρελθόν όταν κριτικάραμε τον Σαμαρά, θέλαμε να έρθει ο Σύριζα; Δεύτερον, επειδή το αίτημα «να φύγουν» είναι ήδη πλειοψηφικό στην ελληνική κοινωνία, όποιος αναλαμβάνει να το εκφράσει, κερδίζει πολιτικά και μπορεί και να το εκμεταλλευτεί.

Όταν λοιπόν, οι αντιπολιτευόμενοι τον Σύριζα τόσο από την «κεντροαριστερά» όσο και κυρίως από την εκτός Σύριζα αριστερά, αρνούνται να θέσουν αυτό το αίτημα ευθαρσώς και χωρίς περιστροφές στον ελληνικό λαό, τότε εκ των πραγμάτων ευνοούν όντως τον Κυριάκο Μητσοτάκη. Διότι όταν μία κυβέρνηση έχει απολέσει την λαϊκή συναίνεση και οι πολιτικές δυνάμεις αρνούνται να το εκφράσουν τότε, το λαϊκό αίτημα θα κατευθυνθεί σε εκείνον που το αναλαμβάνει.

Το ΠΑΣΟΚ, το Ποτάμι, το ΚΚΕ, η ΛΑΕ, ακόμα και η Ζωή Κωνσταντοπούλου, αρνούνται να θέσουν ως αίτημα την άμεση απομάκρυνση αυτής της εθνοκτόνας και λαοκτόνας κυβέρνησης. Αυτό καταδεικνύει πρώτον τις υπόγειες αλλά ισχυρότατες ιδεολογικές διασυνδέσεις τους με την «κυβερνώσα αριστερά», («αν ρίξουμε την κυβέρνηση θα έρθει ο Μητσοτάκης»), όσο και την πολιτική τους ανικανότητα. Αντί με το αίτημα «παραιτηθείτε και γρήγορα» να δραστηριοποιηθούν τα αριστερά κόμματα που έχουν και μεγαλύτερη δυνατότητα κινητοποίησης και να δημιουργήσουν μια νέα πλατεία «αγανακτισμένων» απέναντι στην κυβέρνηση Σύριζα Ανελ, το εγκαταλείπουν. Και μάλιστα αφήνουν το αίτημα αυτό να το εκφράζουν άνθρωποι που στο κάλεσμά τους χαρακτηρίζουν «εθνολαϊκιστική»(sic!) την κυβέρνηση, αντί να την χαρακτηρίζουν ολετήρα της εθνικής κυριαρχίας.

Ο Σύριζα από την πλευρά του σε μια κουτοπόνηρη τακτική που πατάει ακριβώς σε αυτές τις ελλείψεις της αριστεράς και της κεντροαριστεράς, προσπαθεί να προβάλλει ως αποκλειστικό διακύβευμα το, «Σύριζα ή Ν.Δ.» ταυτίζοντας το αίτημα «Παραιτηθείτε» με τον Κυριάκο Μητσοτάκη και τον Άδωνη Γεωργιάδη. Ωστόσο μια τέτοια πολιτική έχει κοντά ποδάρια. Διότι όταν στην κοινωνία φουντώνει η αγανάκτηση ενάντια στην κυβέρνηση (χαρακτηριστικό το τι συνέβη στην Ιεράπετρα με τον Πολάκη) τότε όσο και να λειτουργήσουν τα τόσο βαθιά ριζωμένα αντιδεξιά ή αντιμητσοτακικά σύνδρομα, εν τέλει, αναπόφευκτα, ένα μεγάλο τμήμα του κόσμου που αυτή τη στιγμή εισπράττει κατακέφαλα, φόρους, ΕΝΦΙΑ, μείωση συντάξεων, αύξηση του ΦΠΑ, προσφυγικό κ.λπ. θα στραφεί, θέλοντας και μη προς την Ν.Δ.

Ο Σύριζα απλώς, ελπίζει πως θα παραμείνει έτσι ο δεύτερος πόλος του πολιτικού συστήματος, μια και οι εν δυνάμει αντίπαλοί του, τόσο της κεντροαριστεράς, όσο και της αντικυβερνητικής αριστεράς, αποδεικνύονται ανίκανοι να εκφράσουν την λαϊκή αγανάκτηση.

Κατά συνέπεια λοιπόν, όσοι συμφωνούν με την ανάγκη της άμεσης απομάκρυνσης αυτής της κυβέρνησης, πρέπει να κινητοποιηθούν με όλους τους τρόπους, για να γίνει αυτό δυνατόν το συντομότερο, διότι κάθε ημέρα τους στην εξουσία είναι καταστροφική. Ας μη κρύβονται πίσω από επιχειρήματα του τύπου «ποιος το λέει, ποιος τον συμφέρει» και άλλα ηχηρά παρόμοια. Η απάντηση είναι απλή. Συμφέρει όλους τους Έλληνες, εκτός από μία μικρή κλίκα που βρίσκεται στην εξουσία και κατά συνέπεια θα πρέπει να το διεκδικούν και να το διακηρύσσουν όλοι οι Έλληνες και όλες οι πολιτικές δυνάμεις, έστω και εάν το κάνει καθένας με τον τρόπο του και από τη σκοπιά του.

* Ο Γιώργος Καραμπελιάς είναι συγγραφέας και εκδότης του περιοδικού «Άρδην» και της εφημερίδας «Ρήξη».
Πηγή Liberal


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου
 


Γράφει ο Γιώργος Μαλούχος

Τι μύγα τσίμπησε ξαφνικά την κυβέρνηση Τσίπρα και έχει λυσσάξει με την σημερινή διαδήλωση των «παραιτηθείτε»;

Είναι η μύγα της ατιμασμένης της συνείδησης – αλογόμυγα την έλεγε ο Σωκράτης που ήθελε ο ίδιος να έχει τον ρόλο του ανθρώπου ο οποίος κρατά ξύπνια και τη συνείδηση και τη μνήμη της Πόλης.

Η σημερινή διαδήλωση πονάει άγρια την κυβέρνηση και την εξωθεί να δείχνει τον πραγματικό της εαυτό ακριβώς γιατί δεν είναι κομματική: αυτό θα το διαχειριζόντουσαν εύκολα και γι αυτό προσπάθησαν (με πλήρη αποτυχία) να το πάνε προς τα εκεί.

Η διαδήλωση πονάει γιατί ξέρουν ότι όχι μόνον έρχεται από μέσα από την κοινωνία, αλλά έρχεται από τα σπλάχνα εκείνου του κομματιού της που, ουσιαστικά, τους έδωσε την εξουσία και το οποίο δεν άντεξε ούτε τα πρωτοφανή ψέματα, ούτε και τα αποτελέσματα που αυτά έφεραν.

Και ο λόγος που δεν τα άντεξε και που ξεσπά, δεν είναι μόνον ο προφανής που αφορά πολύ μεγαλύτερο τμήμα της κοινωνίας.

Εν προκειμένω, υπάρχει και κάτι ακόμα: ότι πάρα πολλοί άνθρωποι δεν ανέχονται να έχει στηθεί όλο αυτό το ψέμα στο όνομά τους, στην ιστορία τους, στις ιδέες τους.

Γι αυτό τρέμει ο Τσίπρας και γι αυτό οι υπουργοί του κάνουν δηλώσεις που θυμίζουν πλέον συνταγματάρχες – δηλώσεις αδιανόητες για ευρωπαική χώρα του δυτικού κόσμου.

Οι κυβερνητικοί ξέρουν πολλοί καλά και το πώς ξεκίνησε όλη αυτή η υπόθεση που ξαφνικά παίρνει διαστάσεις χειμάρρου και το πώς έφτασε ως εδώ.

Στη μήτρα και της ιδέας και της διόγκωσης βρίσκονται παλιοί τους σύντροφοι, άνθρωποι που πορεύτηκαν μαζί τους επί δεκαετίες και που απλώς σιχάθηκαν αυτή την τραγική αριστερή φάρσα του «κάνω ακριβώς τα αντίθετα από εκείνα που ‘πίστευα’ και κρατιέμαι στην εξουσία».

Αυτό τους πονάει. Και δεν έχουν άδικο. Γι αυτό και δεν κρατιούνται. Γιατί βλέπουν το κοινωνικό τους πεδίο να τρέμει κάτω από τα πόδια τους.

Κι όσο φεύγει, τόσο και εκείνοι πάνε προς τη φασιστερή εκδοχή της εξουσίας.

Να δούμε, μέχρι που θα φτάσουν.

Πάντως όριο ιδεολογίας, ηθικής, τιμής ή αξιοπρέπειας, οι άνθρωποι δεν έχουν.

Πηγή "Το Βήμα"


Οι απόψεις του ιστολογίου μπορεί να μην συμπίπτουν με τα περιεχόμενα του άρθρου